Της Μο Γουγουέν, Κίνα

Μια μέρα στα τέλη του 2022, έμαθα ότι ο επικεφαλής της εκκλησίας, ο Λιν Χούι, πρόδωσε τον Θεό μετά τη σύλληψή του και έγινε Ιούδας. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, οι αστυνομικοί τον απείλησαν να αποκαλύψει πληροφορίες σχετικά με τα οικονομικά της εκκλησίας, και τους αδελφούς και τις αδελφές. Του είπαν ότι αν δεν ομολογούσε, θα πήγαινε φυλακή, και χρησιμοποίησαν το μέλλον της κόρης του για να τον εκβιάσουν. Επειδή φοβόταν ότι θα υπέφερε στη φυλακή και ανησυχούσε για το μέλλον της κόρης του, ο Λιν Χούι έγινε συνεργός του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Οδήγησε τους αστυνομικούς σε ένα σπίτι όπου φυλάσσονταν τα βιβλία των λόγων του Θεού, και μάλιστα τους βοήθησε να κάνουν πλύση εγκεφάλου στους αδελφούς και τις αδελφές που συνέλαβαν. Όταν είδα ότι ο Λιν Χούι είχε εκτεθεί ως Ιούδας και είχε αποβληθεί από την εκκλησία, βυθίστηκα σε σκέψεις: «Ο Λιν Χούι έκανε το καθήκον του ως επικεφαλής για πολλά χρόνια. Η συναναστροφή του με τους αδελφούς και τις αδελφές συνήθως ήταν αρκετά ξεκάθαρη. Λογικά, κάποιος που επιδίωκε με τόσο ενθουσιασμό όπως εκείνος θα έπρεπε να έχει κάποιο ανάστημα. Πώς μπόρεσε να γίνει Ιούδας μετά τη σύλληψή του; Ακόμα και ο Λιν Χούι, που επεδίωκε μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν μπόρεσε να μείνει ακλόνητος στη μαρτυρία του. Εγώ δεν ήμουν ποτέ επικεφαλής, και δεν καταλαβαίνω και πολύ την αλήθεια. Τι θα συμβεί αν συλληφθώ μια μέρα; Αν με καταδικάσει η αστυνομία ή χρησιμοποιήσει το μέλλον της οικογένειάς μου για να με απειλήσει, θα μπορέσω να μείνω ακλόνητη στη μαρτυρία μου; Αν δεν μπορέσω να παραμείνω σταθερή και γίνω Ιούδας, θα είμαι καταδικασμένη για πάντα! Με άλλα λόγια, δεν θα έχω καλό μέλλον και προορισμό; Πώς θα μπορέσω να σωθώ και να εισέλθω στη βασιλεία;» Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο απελπιζόμουν και έχασα το κίνητρο να κάνω το καθήκον μου. Κάθε φορά που άκουγα ότι είχαν συλληφθεί οι αδελφοί και οι αδελφές σε κάποια εκκλησία, φοβόμουν πολύ, και ανησυχούσα συνεχώς ότι μια μέρα μπορεί να με συλλάμβανε κι εμένα η αστυνομία και να μην κατάφερνα να παραμείνω σταθερή. Εκείνη την περίοδο, κάποιες αδελφές που ήταν υπεύθυνες για το έργο της εκκαθάρισης ήταν σε άσχημη κατάσταση και χρειάζονταν συναναστροφή για να λύσουν τα προβλήματά τους. Είχα προγραμματίσει την ώρα και το μέρος για να συναντηθούμε. Αργότερα, όταν άκουσα ότι κινδύνευε η ασφάλειά μας σ’ εκείνη την περιοχή, δεν ήθελα να πάω. «Κι αν συλληφθώ;» Αργότερα, μια αδελφή συναναστράφηκε μαζί μου και τελικά πήγα χωρίς καθυστερήσεις.

Στη συνέχεια, προσπάθησα να κατανοήσω το γεγονός ότι ο Λιν Χούι πρόδωσε τον Θεό μετά τη σύλληψή του. Διάβασα τα λόγια του Θεού: «Ο άνθρωπος θα ολοκληρωθεί πλήρως κατά την Εποχή της Βασιλείας. Μετά το έργο της κατάκτησης, ο άνθρωπος θα υποστεί εξευγενισμό και δεινά. Όσοι μπορούν να νικήσουν και να μείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους κατά τη διάρκεια αυτών των δεινών είναι αυτοί που τελικά θα καταστούν ολοκληρωμένοι. Αυτοί είναι οι νικητές. Στη διάρκεια αυτών των δεινών, απαιτείται ο άνθρωπος να αποδεχτεί αυτόν τον εξευγενισμό, ο οποίος είναι και το τελευταίο περιστατικό του έργου του Θεού. Είναι η τελευταία φορά που ο άνθρωπος θα εξευγενιστεί πριν από την ολοκλήρωση όλου του έργου της διαχείρισης του Θεού, και όλοι όσοι ακολουθούν τον Θεό πρέπει να αποδεχτούν αυτήν την τελική δοκιμασία και αυτόν τον τελευταίο εξευγενισμό. Όσοι βρίσκονται εν τω μέσω των δεινών στερούνται τόσο το έργο του Αγίου Πνεύματος όσο και την καθοδήγηση του Θεού, αλλά όσοι έχουν κατακτηθεί αληθινά και επιδιώκουν αληθινά τον Θεό θα παραμείνουν ακλόνητοι τελικά. Είναι εκείνοι που διαθέτουν ανθρώπινη φύση και που αγαπούν ειλικρινά τον Θεό. Ανεξάρτητα από το τι κάνει ο Θεός, αυτοί οι νικητές δεν θα στερηθούν τα οράματα και θα κάνουν πράξη την αλήθεια χωρίς να χάσουν τη μαρτυρία τους. Είναι αυτοί που τελικά θα βγουν από τα μεγάλα δεινά. Ακόμα κι αν εκείνοι που κάνουν απλώς τα τυπικά για να έχουν κάποιο όφελος μπορούν να παρασιτούν σήμερα, κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τα τελικά δεινά και κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το τελικό τεστ. Για όσους νικήσουν, αυτά τα δεινά είναι ένας ύψιστος εξευγενισμός, αλλά για όσους κάνουν απλώς τα τυπικά για να έχουν κάποιο όφελος, είναι το έργο του απόλυτου αποκλεισμού. Ανεξάρτητα από το πώς δοκιμάζονται, η αφοσίωση εκείνων που έχουν τον Θεό στην καρδιά τους παραμένει αμετάβλητη, αλλά για εκείνους που δεν έχουν τον Θεό στην καρδιά τους, μόλις το έργο του Θεού δεν είναι επωφελές για τη σάρκα τους, αλλάζουν την άποψή τους για τον Θεό και μάλιστα απομακρύνονται από τον Θεό. Τέτοιοι είναι εκείνοι που δεν θα παραμείνουν σταθεροί στο τέλος, που αναζητούν μόνο τις ευλογίες του Θεού, και δεν έχουν καμία απολύτως επιθυμία να δαπανήσουν τον εαυτό τους για τον Θεό και να αφιερωθούν σε Αυτόν. Τέτοιοι ευτελείς άνθρωποι θα “εκδιωχθούν” όλοι όταν το έργο του Θεού φτάσει στο τέλος του, και δεν θα δεχτούν καθόλου έλεος. Εκείνοι που δεν έχουν ανθρώπινη φύση δεν διαθέτουν την παραμικρή αληθινή αγάπη για τον Θεό. Όταν το περιβάλλον είναι άνετο ή όταν έχουν κάτι να κερδίσουν, είναι απόλυτα υπάκουοι στον Θεό, αλλά μόλις διακυβεύονται οι επιθυμίες τους ή τελικά ματαιώνονται, αμέσως εξεγείρονται. Ακόμα και μέσα σε μία μόνο νύχτα, μετατρέπονται από χαμογελαστούς, “καλόκαρδους” ανθρώπους σε άγριους δήμιους, αντιμετωπίζοντας απροσδόκητα τον χθεσινό ευεργέτη τους ως θανάσιμο εχθρό τους, χωρίς αιτία κι αφορμή. Αν δεν αποβληθούν αυτοί οι κακοί δαίμονες που σκοτώνουν χωρίς να τους καίγεται καρφάκι, δεν θα γίνουν μια σοβαρή κρυφή απειλή; Δεν ισχύει ότι, μόλις ολοκληρωθεί το έργο της κατάκτησης, φτάνει στην απόλυτη ολοκλήρωσή του το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου. Αν και το έργο της κατάκτησης έχει φτάσει στο τέλος του, το έργο του εξαγνισμού του ανθρώπου δεν έχει ολοκληρωθεί. Μόνο όταν ο άνθρωπος έχει εξαγνιστεί εξ ολοκλήρου, μόλις αυτοί που υποτάσσονται ειλικρινά στον Θεό έχουν ολοκληρωθεί και μόλις οι υποκριτές που δεν έχουν τον Θεό στην καρδιά τους έχουν αποπεμφθεί, θα τελειώσει το έργο. Όσοι είναι ανίκανοι να ικανοποιήσουν τον Θεό στο έσχατο στάδιο του έργου Του θα αποκλειστούν εντελώς, και εκείνοι που αποκλείονται είναι το σινάφι των διαβόλων. Όσοι δεν είναι ικανοί να ικανοποιήσουν τον Θεό είναι επαναστατικοί εναντίον του Θεού. Παρόλο που αυτοί οι άνθρωποι ακολουθούν τον Θεό σήμερα, αυτό δεν αποδεικνύει ότι είναι και αυτοί που τελικά θα παραμείνουν. Με τη ρήση ότι “όσοι ακολουθούν τον Θεό μέχρι το τέλος θα λάβουν σωτηρία”, το νόημα του ρήματος “ακολουθώ” είναι το να παραμένω ακλόνητος εν μέσω δεινών. Σήμερα, πολλοί πιστεύουν ότι το να ακολουθείς τον Θεό είναι αρκετά εύκολο, αλλά όταν το έργο του Θεού πρόκειται να τελειώσει, θα γνωρίσεις την αληθινή έννοια του “ακολουθώ”. Επειδή εξακολουθείς να είσαι σε θέση να ακολουθήσεις τον Θεό σήμερα αφού έχεις κατακτηθεί, αυτό δεν αποδεικνύει ότι είσαι ένας από εκείνους που θα οδηγηθούν στην τελείωση. Όσοι αδυνατούν να αντέξουν τις δοκιμασίες, όσοι είναι ανίκανοι να νικήσουν στα δεινά τελικά θα είναι και ανίκανοι να μείνουν ακλόνητοι και δεν θα μπορούν να ακολουθήσουν τον Θεό μέχρι τέλους. Όσοι ακολουθούν ειλικρινά τον Θεό είναι σε θέση να αντέξουν το γεγονός να δοκιμάζεται το έργο τους, ενώ όσοι δεν ακολουθούν ειλικρινά τον Θεό είναι ανίκανοι να αντέξουν οποιαδήποτε από τις δοκιμασίες του Θεού. Αργά ή γρήγορα, θα εκδιωχθούν, ενώ οι νικητές θα παραμείνουν στη βασιλεία. Το αν ο άνθρωπος αναζητά ειλικρινά τον Θεό μπορεί να καθοριστεί μόνο μέσα από τη δοκιμασία του έργου του, δηλαδή από τις δοκιμασίες του Θεού, και δεν έχει καμία σχέση με το τι καθορίζει ο ίδιος ο άνθρωπος. Ο Θεός δεν απορρίπτει κανέναν ελαφρά τη καρδία. Ό,τι κάνει μπορεί να πείσει απόλυτα τον άνθρωπο. Δεν κάνει τίποτα που να είναι αόρατο για τον άνθρωπο ή οποιοδήποτε έργο που να μην μπορεί να πείσει τον άνθρωπο. Το αν η πίστη του ανθρώπου είναι αληθινή ή όχι αποδεικνύεται από τα γεγονότα και δεν μπορεί να το προσδιορίσει ο άνθρωπος. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το “σιτάρι δεν μπορεί να γίνει ήρα και η ήρα δεν μπορεί να γίνει σιτάρι”. Όλοι όσοι αγαπούν ειλικρινά τον Θεό τελικά θα παραμείνουν στη βασιλεία, και ο Θεός δεν θα μεταχειριστεί άσχημα κανέναν που Τον αγαπάει ειλικρινά» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου). Καθώς σκεφτόμουν τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι τις έσχατες ημέρες, ο Θεός κάνει το έργο της κατάταξης των πάντων σύμφωνα με το είδος τους. Τα ζιζάνια και το σιτάρι, οι καλοί και οι κακοί υπηρέτες, τα πρόβατα και τα κατσίκια μπορούν να αποκαλυφθούν μόνο μέσα από τις δοκιμασίες και τα βάσανα. Υπάρχει λόγος που ο Θεός επιτρέπει να υποστούμε τη δίωξη και τα βάσανα. Όσοι πιστεύουν ειλικρινά στον Θεό οδηγούνται στην τελειότητα. Όσοι αναζητούν ευλογίες μέσω του καιροσκοπισμού και κάνουν μόνο τα βασικά αποκαλύπτονται και αποκλείονται. Εκείνοι που θέλουν πραγματικά τον Θεό δεν θα Τον αρνηθούν και δεν θα Τον προδώσουν, όποια δίωξη ή δοκιμασία κι αν αντιμετωπίσουν, και είναι σε θέση να αναζητήσουν την αλήθεια και να παραμείνουν ακλόνητοι στη μαρτυρία τους. Αλλά όσοι δεν ακολουθούν ειλικρινά τον Θεό, ακόμη και αν μπορούν επιφανειακά να εγκαταλείψουν και να δαπανήσουν για λίγο καιρό μεταμφιεσμένοι ως πιστοί στον οίκο του Θεού, μόλις γίνει δυσμενές για τη σάρκα τους το περιβάλλον που ρυθμίζει ο Θεός και γκρεμιστεί το όνειρό τους για ευλογίες, είναι ικανοί να αρνηθούν και να προδώσουν αμέσως τον Θεό. Ο Θεός θέλει να σώσει και να οδηγήσει στην τελείωση όσους μπορούν, εν μέσω δοκιμασιών, να κάνουν πράξη την αλήθεια και να παραμείνουν ακλόνητοι στη μαρτυρία τους. Αυτοί που δεν μπορούν να παραμείνουν ακλόνητοι στη μαρτυρία τους είναι τα ζιζάνια που αποκαλύπτονται. Το έργο του Θεού είναι τόσο σοφό! Σκέφτηκα τον αδελφό στην ταινία της εκκλησίας «Αναμνήσεις της νιότης μου», που ήταν μόλις 20 ετών. Συνελήφθη και διώχθηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας εξαιτίας της πίστης του στον Θεό. Για να τον αναγκάσουν να αρνηθεί και να προδώσει τον Θεό, οι αστυνομικοί έριξαν βραστό νερό πάνω του χωρίς ίχνος ανθρωπιάς. Αλλά ο αδελφός ήταν σίγουρος ότι αυτή ήταν η αληθινή οδός και δεν αρνήθηκε ούτε πρόδωσε τον Θεό, παρά το γεγονός ότι υπέμεινε κάθε λογής βασανιστήρια. Υπάρχει και η ταινία «Η φωτιά του εξευγενισμού», όπου οι αστυνομικοί ξεδιάντροπα έγδυσαν την αδελφή και τη χτύπησαν με ράβδους ηλεκτροσόκ για να την αναγκάσουν να προδώσει τον Θεό. Η αδελφή υπέμεινε τεράστια ταπείνωση και βασανιστήρια. Μέσα στον πόνο της, προσευχήθηκε στον Θεό κι ορκίστηκε να πεθάνει παρά να υποταχθεί στον Σατανά, δεν αρνήθηκε και δεν πρόδωσε τον Θεό, κατέθεσε όμορφη και ηχηρή μαρτυρία, και ντρόπιασε τον Σατανά. Είδα ότι οι αδελφοί και οι αδελφές που πιστεύουν πραγματικά στον Θεό δεν Τον αρνούνται και δεν Τον προδίδουν, όσους κινδύνους ή δοκιμασίες κι αν αντιμετωπίσουν. Αλλά ο Λιν Χούι, ο οποίος ήταν επικεφαλής στην εκκλησία για πολύ καιρό, έγινε Ιούδας και πούλησε τα συμφέροντα της εκκλησίας μετά τη σύλληψή του, κι έγινε συνεργός και υπηρέτης του μεγάλου κόκκινου δράκοντα για να αποφύγει τα σκληρά βασανιστήρια, να εξασφαλίσει το μέλλον της κόρης του και να σώσει το τομάρι του. Πίστευε στον Θεό για πολλά χρόνια και συχνά συναναστρεφόταν πολύ με τους αδελφούς και τις αδελφές, αλλά δεν πίστευε ότι η μοίρα των ανθρώπων είναι στα χέρια του Θεού. Όταν ήρθε η κρίσιμη στιγμή, μπόρεσε να αρνηθεί και να προδώσει τον Θεό. Άρα, δεν ήταν όλη αυτή η συναναστροφή που έδινε στους άλλους μόνο λόγια και δόγματα; Τα γεγονότα αποκάλυψαν ότι δεν είχε καθόλου αλήθεια-πραγματικότητα. Ήταν απλώς ένας δύσπιστος που είχε τρυπώσει στον οίκο του Θεού και ήλπιζε μάταια να κερδίσει ευλογίες μέσω του καιροσκοπισμού. Στο παρελθόν, είχα προσέξει μόνο την εξωτερική του συμπεριφορά. Επειδή ήταν επικεφαλής και μπορούσε να μιλήσει με ευφράδεια, νόμιζα ότι κατείχε την αλήθεια-πραγματικότητα. Μέσω της αποκάλυψης του Θεού αυξήθηκε η διάκρισή μου. Ταυτόχρονα, είδα και το πραγματικό μου ανάστημα. Πριν μου συμβεί κάτι επικίνδυνο, συχνά σκεφτόμουν μάλιστα ότι είχα κάποια πίστη, αλλά όταν ανακάλυπτα ότι κάποιος είχε υποστεί βασανιστήρια και είχε προδώσει τον Θεό, ζούσα μέσα στον φόβο και την ατολμία. Δεν είχα αναζητήσει την αλήθεια για να αντλήσω διδάγματα ούτε είχα σκεφτεί πώς να υπερασπιστώ το καθήκον μου. Κατάλαβα ότι δεν είχα καθόλου αλήθεια-πραγματικότητα. Τώρα είναι η στιγμή που ο Θεός ελέγχει το έργο των ανθρώπων. Πρέπει να εξοπλιστώ με περισσότερη αλήθεια για να μπορέσω να μείνω σταθερή στις δοκιμασίες και τα βάσανα.

Αργότερα, αναλογίστηκα επίσης τη βασική αιτία της αρνητικότητας μου. Διάβασα τα λόγια του Θεού: «Ξέρετε, λοιπόν, ποια πράγματα βρίσκονται στα βάθη της καρδιάς των ανθρώπων; (Η πίστη στον Θεό με σκοπό τις ευλογίες· αυτό είναι κάτι που βρίσκεται μέσα στην καρδιά των ανθρώπων.) Σωστά. Όλοι οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό για να λάβουν ευλογίες, ανταμοιβές και στεφάνια. Αυτήν την πρόθεση δεν έχει κάθε άνθρωπος μέσα στην καρδιά του; Στην πραγματικότητα, κάθε άνθρωπος την έχει. Αυτό είναι γεγονός. Αν και οι άνθρωποι δεν μιλούν συχνά γι’ αυτό, και μάλιστα συγκαλύπτουν την πρόθεση και την επιθυμία τους να αποκτήσουν ευλογίες, αυτή η επιθυμία, αυτή η πρόθεση και το κίνητρο που βρίσκεται βαθιά στις καρδιές των ανθρώπων δεν έχει κλονιστεί ποτέ. Ανεξάρτητα από το πόση πνευματική θεωρία κατανοούν οι άνθρωποι, τι βιωματική γνώση έχουν, τι καθήκον μπορούν να κάνουν, πόση ταλαιπωρία υπομένουν ή πόσο τίμημα πληρώνουν, ποτέ δεν εγκαταλείπουν την πρόθεση να αποκτήσουν ευλογίες που είναι κρυμμένη βαθιά στην καρδιά τους, και πάντα μοχθούν και τρέχουν πέρα-δώθε σιωπηλά στην υπηρεσία της. Αυτό δεν είναι που βρίσκεται θαμμένο πιο βαθιά μέσα στην καρδιά των ανθρώπων; Χωρίς αυτήν την πρόθεση να αποκτήσετε ευλογίες, πώς θα νιώθατε; Με ποια στάση θα κάνατε το καθήκον σας και θα ακολουθούσατε τον Θεό; Τι θα απογίνονταν οι άνθρωποι αν εξαλειφόταν εντελώς αυτή η πρόθεση να αποκτήσουν ευλογίες που είναι κρυμμένη στην καρδιά τους; Είναι πιθανό πολλοί άνθρωποι να γίνονταν αρνητικοί, και μερικοί να έχαναν το κίνητρό τους στα καθήκοντά τους και να έχαναν το ενδιαφέρον για την πίστη τους στον Θεό. Θα έμοιαζαν σαν να έχουν χάσει την ψυχή τους και θα φαινόταν σαν να τους είχαν ξεριζώσει την καρδιά. Γι’ αυτό λέω ότι η πρόθεση να αποκτήσουν ευλογίες είναι κάτι που οι άνθρωποι έχουν κρυμμένο βαθιά στην καρδιά τους» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Έξι ενδείξεις ανάπτυξης στη ζωή). Όταν είδα τον εαυτό μου υπό το πρίσμα των λόγων του Θεού, τελικά συνειδητοποίησα ότι η αρνητικότητά μου και η έλλειψη κινήτρου οφείλονταν κυρίως στην πρόθεσή μου να λάβω ευλογίες. Στο παρελθόν, όταν το περιβάλλον ήταν άνετο, ήμουν ενθουσιώδης στην αναζήτησή μου και έκανα το καθήκον μου ενεργά. Τώρα, όμως, που το σκέφτομαι, το κίνητρό μου προερχόταν κυρίως από την πεποίθηση ότι μόνο αν έκανα καλά το καθήκον μου, θα μπορούσα να έχω ένα καλό μέλλον και προορισμό. Όμως, όταν είδα ότι ο Λιν Χούι έγινε Ιούδας και πρόδωσε τον Θεό, ανησυχούσα ότι αν με συλλάμβαναν, θα γινόμουν σαν κι αυτόν και δεν θα έμενα ακλόνητη στη μαρτυρία μου, και τότε δεν θα είχα καλή έκβαση και προορισμό, Γι’ αυτό, άρχισα να κάνω πίσω. Ακόμη κι όταν έκανα το καθήκον μου, απλώς το έκανα με μισή καρδιά και αν υπήρχε κίνδυνος, έτρεχα γρήγορα στο σπίτι για να κρυφτώ, αδιαφορώντας για το πόσο καλά έκανα το καθήκον μου, αρκεί να ήμουν ασφαλής. Η πίστη μου στον Θεό ήταν μόνο για να κερδίσω ευλογίες και έναν καλό προορισμό, και δεν ήθελα να αντιμετωπίσω κινδύνους ή δοκιμασίες. Δεν αναζητούσα την αλήθεια για να αντλήσω διδάγματα από τις καταστάσεις που κανόνιζε ο Θεός. Ποια ήταν η διαφορά ανάμεσα στην πίστη μου στον Θεό και την πίστη των δύσπιστων, που ενσωματώνονται στον οίκο του Θεού, δεν επιδιώκουν την αλήθεια κι ελπίζουν μάταια να λάβουν ευλογίες; Αν δεν αναζητούσα την αλήθεια για να αλλάξω αυτήν την κατάσταση, σίγουρα δεν θα άντεχα όταν θα συναντούσα δοκιμασίες. Αυτήν τη φορά, ο Θεός με αποκάλυψε μέσα από μια τέτοια κατάσταση και αυτό ήταν η σωτηρία Του για μένα. Ευχαρίστησα τον Θεό μέσα από την καρδιά μου.

Αργότερα, αναρωτήθηκα επίσης: Γιατί αντέδρασα τόσο έντονα όταν είδα ότι ένας επικεφαλής είχε συλληφθεί και είχε γίνει Ιούδας; Πίστευα ότι όλοι οι επικεφαλής είναι άνθρωποι που κατανοούν αρκετά καλά την αλήθεια και ότι κατέχουν την πραγματικότητα, κι ότι αν συλληφθούν, θα πρέπει να είναι σε θέση να μείνουν ακλόνητοι στη μαρτυρία τους. Συμβάδιζαν, όμως, οι απόψεις μου με την αλήθεια; Ενώ αναζητούσα, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Όταν κάποιος εκλέγεται ως επικεφαλής από τους αδελφούς και τις αδελφές ή προάγεται από τον οίκο του Θεού για να κάνει ένα συγκεκριμένο έργο ή να εκτελέσει ένα συγκεκριμένο καθήκον, αυτό δεν σημαίνει ότι έχει ξεχωριστή θέση ή πόστο, ή ότι οι αλήθειες που κατανοεί είναι βαθύτερες και πιο πολυάριθμες από εκείνες των άλλων ανθρώπων —πόσο μάλλον ότι αυτό το άτομο είναι σε θέση να υποταχθεί στον Θεό και ότι δεν θα Τον προδώσει. Σίγουρα, δεν σημαίνει ούτε ότι γνωρίζει τον Θεό και είναι κάποιος που έχει φόβο Θεού. Στην πραγματικότητα, δεν έχει επιτύχει τίποτε από αυτά. Η προαγωγή και η καλλιέργεια είναι απλώς προαγωγή και καλλιέργεια με την απλή έννοια και δεν ισοδυναμούν με τον προκαθορισμό τους από τον Θεό ή με το να τους κρίνει ο Θεός άξιους. Η προαγωγή και η καλλιέργειά του σημαίνουν απλώς ότι έχει προαχθεί και αναμένει την καλλιέργεια. Και το τελικό αποτέλεσμα αυτής της καλλιέργειας εξαρτάται από το αν αυτό το άτομο επιδιώκει την αλήθεια και από το αν είναι ικανό να επιλέξει το μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (5)]. «Το να προτάσσεις τα λόγια του Θεού και να μπορείς να τα εξηγείς με θράσος δεν σημαίνει ότι κατέχεις την πραγματικότητα· τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο φαντάζεσαι. Το να κατέχεις την πραγματικότητα δεν είναι κάτι για το οποίο μιλάς, αλλά κάτι που βιώνεις. Μόνο όταν τα λόγια του Θεού γίνουν η ζωή σου και η φυσική σου αποκάλυψη, μπορεί να ειπωθεί ότι έχεις πραγματικότητα, και μόνο τότε μπορεί να θεωρηθεί ότι έχεις αποκτήσει αληθινή κατανόηση και πραγματικό ανάστημα. Το να μπορείς να αντέχεις σε δοκιμασίες για μεγάλες περιόδους και να βιώνεις την ομοιότητα που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του Θεού —όχι με προσποίηση, αλλά αποκαλύπτοντάς το φυσικά— μόνο τότε έχεις στ’ αλήθεια την πραγματικότητα και έχεις ζωή» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Κατέχεις την πραγματικότητα μόνο όταν κάνεις πράξη την αλήθεια). Από τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα ότι ο οίκος του Θεού προάγει και καλλιεργεί τους ανθρώπους σύμφωνα με τις ανάγκες του έργου της εκκλησίας. Όσοι διαθέτουν το επίπεδο και τις προϋποθέσεις για να είναι επικεφαλής ή εργάτες εκλέγονται γι’ αυτήν τη θέση ή προάγονται για να κάνουν ένα συγκεκριμένο έργο. Αυτό γίνεται για να τους δοθούν ευκαιρίες να εκπαιδευτούν. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι κατέχουν τις αλήθεια-πραγματικότητες ούτε ότι το ανάστημά τους είναι μεγαλύτερο από αυτό των άλλων αδελφών. Απλώς είναι διαφορετικά τα καθήκοντα που κάνουν και οι λειτουργίες που επιτελούν. Όταν είδα τον εαυτό μου υπό το πρίσμα των λόγων του Θεού, κατάλαβα ότι η άποψή μου για τους επικεφαλής και τους εργάτες ήταν λανθασμένη. Για παράδειγμα, όταν είδα ότι συνελήφθη ο Λιν Χούι, σκέφτηκα ότι επειδή ήταν επικεφαλής και η συναναστροφή του ήταν αρκετά ξεκάθαρη, σίγουρα επιδίωκε την αλήθεια και είχε πραγματικότητες, κι αν τον συλλάμβαναν, θα έπρεπε να είναι σε θέση να μείνει ακλόνητος στη μαρτυρία του. Όταν είδα ότι έγινε ο απόλυτος Ιούδας, δεν μπορούσα να το καταλάβω. Ανησυχούσα μάλιστα ότι, αφού δεν υπήρξα ποτέ επικεφαλής ή εργάτης, δεν θα μπορούσα να μείνω ακλόνητη αν με συλλάμβαναν. Πλέον κατάλαβα ότι το αν κατέχει κανείς τις αλήθεια-πραγματικότητες δεν καθορίζεται από το καθήκον που έχει κάνει ούτε απ’ το πόσο πολύ μπορεί να μιλήσει για το δόγμα. Αυτό καθορίζεται κυρίως από το αν μπορεί να κάνει πράξη την αλήθεια όταν αντιμετωπίζει ζητήματα. Θυμήθηκα μια ηλικιωμένη αδελφή στην εκκλησία που ήταν υπεύθυνη για τη φύλαξη των προσφορών. Όταν ένας Ιούδας οδήγησε την αστυνομία στο σπίτι της για να ψάξει και οι αστυνομικοί την απείλησαν και προσπάθησαν να την πείσουν να παραδώσει τις προσφορές, η αδελφή δεν φοβήθηκε τις κακές δυνάμεις του Σατανά και διακινδύνευσε τη ζωή της για να προστατεύσει τις προσφορές. Βασίστηκε στον Θεό για να ανταποκριθεί στην αστυνομία με σύνεση και μόλις έφυγαν οι αστυνομικοί, μετέφερε αμέσως τις προσφορές σε ασφαλές μέρος. Στα μάτια των ανθρώπων, η ηλικιωμένη αδελφή δεν ήταν επικεφαλής και δεν μπορούσε να συναναστραφεί ή να κάνει κηρύγματα, αλλά όταν αντιμετώπισε προβλήματα, αδιαφόρησε για τη δική της ασφάλεια για να προστατέψει τις προσφορές και να διαφυλάξει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Αυτό το άτομο κατέθεσε μαρτυρία.

Ένας λόγος που απέτυχε ο Λιν Χούι ήταν πως φοβόταν ότι θα υπέφερε στη φυλακή. Ένας άλλος λόγος ήταν ότι όταν ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας χρησιμοποίησε το μέλλον της κόρης του για να τον απειλήσει, εκείνος δεν πίστευε ότι η μοίρα των ανθρώπων είναι στα χέρια του Θεού. Καθώς σκεφτόμουν τη δική μου παρόμοια κατάσταση, αναζήτησα τα λόγια του Θεού σχετικά με αυτήν την πτυχή της. Διάβασα τα λόγια του Θεού: «Η μοίρα του ανθρώπου ελέγχεται από τα χέρια του Θεού. Είσαι ανίκανος να ελέγξεις τον εαυτό σου. Ακόμη κι αν ο άνθρωπος μονίμως τρέχει και είναι απασχολημένος για λογαριασμό του, παραμένει ανίκανος να ελέγξει τον εαυτό του. Αν μπορούσες να γνωρίζεις τις προοπτικές σου, αν μπορούσες να ελέγξεις τη μοίρα σου, θα ονομαζόσουν ακόμα δημιούργημα; […] Αφού ο προορισμός του ανθρώπου βρίσκεται στα χέρια του Δημιουργού, πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να ελέγχει εαυτόν;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Αποκαθιστώντας την κανονική ζωή του ανθρώπου και οδηγώντας τον σε έναν θαυμαστό προορισμό). Ενώ σκεφτόμουν τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι ο Θεός είναι ο Δημιουργός, ο άνθρωπος είναι δημιουργημένο ον και ότι η μοίρα των ανθρώπων είναι στα χέρια του Θεού. Η μοίρα του ανθρώπου έχει προ πολλού οριστεί και κανονιστεί από τον Θεό. Ακόμη κι αν οι άνθρωποι σχεδιάζουν και μηχανεύονται για τον εαυτό τους, δεν μπορούν να ελέγξουν τη μοίρα τους. Η ανησυχία μου ότι οι αστυνομικές δυνάμεις του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας θα χρησιμοποιούσαν το μέλλον της οικογένειάς μου για να με απειλήσουν πήγαζε κυρίως από το γεγονός ότι δεν κατανοούσα πραγματικά την κυριαρχία του Θεού. Συνειδητοποίησα ότι αν πραγματικά συλληφθώ και φυλακιστώ μια μέρα, το αν θα εμπλακεί η οικογένειά μου ή όχι είναι στα χέρια του Θεού. Είμαι ένα δημιουργημένο ον και δεν μπορώ να ελέγξω ούτε τη δική μου μοίρα, και παρ’ όλα αυτά ανησυχούσα για το μέλλον της οικογένειάς μου. Τι ανόητη που ήμουν! Ακόμη και πριν συλληφθώ, ανησυχούσα μήπως αποκαλυφθώ ως Ιούδας, και γι’ αυτό προσπαθούσα να σώσω το τομάρι μου και κρυβόμουν στο σπίτι. Δεν έκανα ούτε τα καθήκοντα που έπρεπε να κάνω και μου έλειπε παντελώς η αφοσίωση στο καθήκον μου. Φαινομενικά, δεν είχα προδώσει ευθέως τον Θεό ως Ιούδας όπως ο Λιν Χούι. Αφού, όμως, δεν έκανα καλά το καθήκον μου, δεν είχα πέσει στην παγίδα του Σατανά, δεν είχα χάσει τη μαρτυρία μου; Προσευχήθηκα, λοιπόν, στον Θεό: «Θεέ μου, Ο Λιν Χούι αποκαλύφθηκε ως Ιούδας. Έχω αποκαλύψει πολλές λανθασμένες απόψεις, κι ήμουν άτολμη και φοβισμένη, αλλά μέσα απ’ αυτήν την αποκάλυψη, έχω δει ξεκάθαρα το πραγματικό μου ανάστημα και βλέπω πόσο λίγη πίστη έχω. Θεέ μου, Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με να μείνω ακλόνητη στη μαρτυρία μου όταν εκτελώ τα καθήκοντά μου στο μέλλον». Έπειτα, θυμήθηκα τις αδελφές που ήταν υπεύθυνες για το έργο εκκαθάρισης και που βρίσκονταν σε άσχημη κατάσταση, και σκέφτηκα ότι έπρεπε να συζητήσουμε για κάποιο έργο. Έτσι, κανόνισα να συναντηθούμε κάποια στιγμή, και η συνάθροισή μας πέτυχε κάποια αποτελέσματα.

Αυτήν τη φορά, η αποκάλυψη ενός Ιούδα με βοήθησε να αναγνωρίσω το πραγματικό μου ανάστημα και να δω πόσο δυνατή ήταν η επιθυμία μου για ευλογίες. Επίσης, κατανόησα κάπως την εγωιστική και ποταπή σατανική μου διάθεση. Παράλληλα, με έκανε επίσης να δω πιο καθαρά ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να πιστεύει κανείς στον Θεό για να κερδίσει την αλήθεια σε μια χώρα όπου κυβερνάει το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας. Πραγματικά πρέπει να διακινδυνέψει τη ζωή του! Παρ’ όλο που το ανάστημά μου είναι ακόμα μικρό, είμαι πρόθυμη να υποταχθώ, και να βιώσω τα λόγια και το έργο του Θεού σε αυτό το περιβάλλον. Δόξα τω Θεώ!