22. Με πρόδωσε ένας Ιούδας
Τον Απρίλιο του 2023, έκανα το καθήκον μου ως κήρυκας στην εκκλησία. Εκείνη την περίοδο, το ΚΚΚ έκανε συλλήψεις σε αρκετές εκκλησίες για τις οποίες ήμουν υπεύθυνη. Είχαν συλλάβει πολλούς επικεφαλής και εργάτες, και μαζί με τον Γουάνγκ Χούι, τον αδελφό με τον οποίο συνεργαζόμουν, επικοινωνήσαμε αμέσως με τους αδελφούς και τις αδελφές για να κανονίσουμε τη μεταφορά των βιβλίων με τα λόγια του Θεού. Είχαμε μόλις τελειώσει με την αντιμετώπιση των επακόλουθων, όταν ξαφνικά, μάθαμε ότι είχαν συλληφθεί άλλοι δύο επιβλέποντες. Δεν ήμασταν ασφαλείς κι αρχίσαμε να αλλάζουμε συνέχεια σπίτια. Εκείνη την περίοδο συλλαμβάνονταν συνεχώς αδελφοί και αδελφές από όλες τις εκκλησίες, και δεν μπορούσαν να προχωρήσουν κανονικά τα διάφορα έργα στις εκκλησίες. Οι αστυνομικοί βασάνιζαν τους αδελφούς και τις αδελφές που είχαν συλλάβει. Μια αδελφή δεν μπόρεσε να αντέξει τα βασανιστήρια της αστυνομίας και δεν της έμεινε άλλη επιλογή από το να πηδήξει από ένα κτίριο και να πεθάνει. Ακούγοντας όλες αυτές τις ειδήσεις, τη μία μετά την άλλη, αγχώθηκα, και συχνά φοβόμουν, αφού ήμουν κι εγώ σε δύσκολη θέση. Έλεγα: «Είμαι καταζητούμενη. Αν με πιάσουν και συνειδητοποιήσουν ότι είμαι επικεφαλής, σίγουρα θα με βασανίσουν πολύ πιο βάναυσα από τους άλλους. Αν με βασανίσουν και πεθάνω, δεν θα χάσω την ευκαιρία να σωθώ;» Αφού το σκέφτηκα αυτό, ένιωθα κάθε μέρα την καρδιά μου να σφίγγεται. Εκείνη την περίοδο, η διπλή πίεση της απειλής για την ασφάλειά μου και του έργου μου με εξαντλούσε σε μυαλό και σε σώμα.
Τον Σεπτέμβριο, έμαθα ότι συνέλαβαν τη Γουέν Σι, μια ακόμα αδελφή με την οποία συνεργαζόμουν. Κάναμε πολλά χρόνια τα καθήκοντά μας μαζί, και δεν ήξερε καλά μόνο τον Γουάνγκ Χούι κι εμένα, ήξερε και πολλά πράγματα για την εκκλησία: Γνώριζε πολλούς αδελφούς, αδελφές και οικογένειες που φιλοξενούσαν άτομα. Πάνω που είχαμε τον πονοκέφαλο της διαχείρισης των επακόλουθων, λάβαμε άλλο ένα μήνυμα από τους αδελφούς και τις αδελφές μας. Μας είπαν ότι η Γουέν Σι είχε προδώσει τον Γουάνγκ Χούι κι εμένα, ότι η αστυνομία είχε τα σκίτσα μας, κι ότι μας έψαχναν για να μας συλλάβουν. Μας είπαν να είμαστε προσεκτικοί και να φυλαγόμαστε. Όταν άκουσα αυτό το νέο, αμέσως πανικοβλήθηκα. Όταν ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας συλλαμβάνει πιστούς, τους καταδιώκει μέχρι θανάτου· δεν αφήνει ούτε ηλικιωμένους εβδομήντα ή ογδόντα ετών. Τώρα που ήξεραν ότι ο Γουάνγκ Χούι κι εγώ ήμασταν επικεφαλής της εκκλησίας, δεν θα μας άφηναν ήσυχους έτσι απλά. Οι κάμερες παρακολούθησης του μεγάλου κόκκινου δράκοντα είναι σε κάθε δρόμο και κάθε σοκάκι. Θα μας έβρισκαν από τις κάμερες; Ποτέ δεν είχα πολύ καλή φυσική κατάσταση. Αν συλληφθώ, θα αντέξω τα βασανιστήρια; Αν με βασανίσουν μέχρι θανάτου, δεν θα δω την ομορφιά της βασιλείας. Σκέφτηκα αρκετούς συνεργάτες που είχαν συλληφθεί στο παρελθόν. Είχαν όλοι καταδικαστεί με πάνω από δεκαετία κάθειρξη κι εγώ ήμουν επικεφαλής περισσότερο καιρό από εκείνους. Αν με συλλάμβαναν, η ποινή μου θα ήταν σίγουρα μεγαλύτερη. Είχα ήδη περάσει τα εξήντα, οπότε αν με συλλάμβαναν και με φυλάκιζαν πάνω από δέκα χρόνια, δεν θα ήξερα αν θα έβγαινα από τη φυλακή ζωντανή. Μερικές φορές, σκεφτόμουν: «Καλύτερα να μην έκανα το καθήκον μου ως επικεφαλής. Και να με συλλάμβαναν, η ποινή μου δεν θα ήταν τόσο βαριά». Εκείνη την περίοδο, ζούσα κάθε μέρα μέσα στην αγωνία. Δεν μπορούσα να ηρεμήσω ούτε όταν έκανα το καθήκον μου. Ειδικά όταν άκουσα ότι το ΚΚΚ χρησιμοποιούσε συχνά μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να παρακολουθεί, να αναζητά και να συλλαμβάνει πιστούς, άρχισα να προσέχω ακόμα περισσότερο όσα συνέβαιναν έξω. Μερικές φορές, άκουγα κάποιους περίεργους ήχους από έξω, κι έτρεχα να δω αν ήταν κάποιο ντρόουν. Μερικές φορές, όταν άκουγα βήματα στις σκάλες ή όταν μου χτυπούσε την πόρτα ο διαχειριστής της πολυκατοικίας, καρδιοχτυπούσα και φοβόμουν ότι είχαν έρθει οι αστυνομικοί να μας συλλάβουν. Εκείνη την περίοδο, η καρδιά μου δεν ήταν στο καθήκον μου. Δεν έδινα ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτομέρειες του έργου που παρακολουθούσα. Έτσι, επηρεάστηκαν τα αποτελέσματα σε διάφορες πτυχές του έργου, και χειροτέρεψαν και τα αποτελέσματα του κειμενικού έργου, για το οποίο ήμουν κυρίως υπεύθυνη. Με άγχωνε αυτό, αλλά έγραφα μόνο επιστολές για να ρωτήσω. Δεν προσπάθησα να βρω λύσεις ούτε και αναζήτησα το πρόβλημα για να το επιλύσω. Μια μέρα, έλαβα μια επιστολή, στην οποία γινόταν η καταγγελία ότι η επικεφαλής της Εκκλησίας Τσενγκνάν δεν έκανε πραγματικό έργο ούτε και επέλυε αληθινά προβλήματα. Ξαφνιάστηκα λίγο όταν διάβασα για την απόδοση της επικεφαλής. Παρακολουθούσα το έργο της Εκκλησίας Τσενγκνάν, αλλά δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι η επικεφαλής της εκκλησίας δεν έκανε πραγματικό έργο. Εκείνη τη στιγμή προσήλθα ενώπιον του Θεού, προσευχήθηκα και έκανα αυτοκριτική. Συνειδητοποίησα ότι άλλαζα συνέχεια σπίτια εδώ και μισό χρόνο που κινδύνευα. Φοβόμουν συνέχεια ότι αν συλλαμβανόμουν και με χτυπούσαν οι αστυνομικοί μέχρι θανάτου, δεν θα μπορούσα να σωθώ και να εισέλθω στο βασίλειο των ουρανών. Ζούσα μέσα στην ανησυχία και το άγχος, και σπάνια επικεντρωνόμουν στις λεπτομέρειες του καθήκοντός μου. Ήταν πολλά τα ανεπίλυτα προβλήματα στην Εκκλησία Τσενγκνάν και τα αποτελέσματα του κειμενικού έργου επιδεινώνονταν συνεχώς. Η αιτία όλων αυτών ήταν ότι ήμουν δειλή και φοβόμουν, κι ότι δεν έκανα πραγματικό έργο. Όταν το σκέφτηκα αυτό, ταράχτηκα πάρα πολύ και προσήλθα ενώπιον του Θεού για να προσευχηθώ: «Θεέ μου, όλο αυτό το διάστημα ζούσα συνεχώς μέσα στη δειλία και τον φόβο. Παρά τα τόσα προβλήματα που εμφανίστηκαν στο καθήκον μου, εγώ ήμουν άβουλη και δεν κατάλαβα τίποτα. Θεέ μου, καθοδήγησέ με ώστε να αναζητήσω την αλήθεια, και να ξεφύγω από τις λανθασμένες καταστάσεις μου και να κάνω το καθήκον μου με όλη μου την καρδιά».
Αργότερα, διάβασα ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού: «Ανεξάρτητα από το πόσο “τεράστια δύναμη” έχει ο Σατανάς, πόσο θρασύς και φιλόδοξος είναι, πόσο μεγάλη είναι η ικανότητά του να προκαλεί ζημιά, πόσο ευρύ φάσμα έχουν οι ικανότητές του να διαφθείρει και να δελεάζει τον άνθρωπο, πόσο έξυπνα είναι τα τεχνάσματα και οι μηχανορραφίες με τα οποία εκφοβίζει τον άνθρωπο, ή πόσο ποικίλες είναι οι μορφές της ύπαρξής του, δεν μπόρεσε ποτέ να δημιουργήσει ούτε ένα ζωντανό ον, να θεσπίσει νόμους ή κανόνες για την ύπαρξη όλων των πραγμάτων, ή να κυβερνήσει ή να έχει την κυριαρχία πάνω σε οποιοδήποτε αντικείμενο, είτε έμψυχο είτε άψυχο. Μέσα στο σύμπαν και το στερέωμα, δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος ή πράγμα που να δημιουργήθηκε από αυτόν ή που να υπάρχει χάρη σ’ αυτόν· δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος ή πράγμα που να βρίσκεται υπό την κυριαρχία του ή να κυβερνάται από αυτόν. Απεναντίας, όχι μόνο πρέπει να υπάρχει υπό το κράτος του Θεού, αλλά πρέπει επίσης να υπακούει σε όλες τις προσταγές και τις εντολές του Θεού. Χωρίς την άδεια του Θεού, ο Σατανάς δεν μπορεί να αγγίξει εύκολα ούτε μια σταγόνα νερό ή έναν κόκκο άμμου πάνω στη γη· χωρίς την άδεια του Θεού, ο Σατανάς δεν μπορεί καν να πειράξει τα μυρμήγκια πάνω στη γη, πόσο μάλλον το ανθρώπινο γένος, που δημιουργήθηκε από τον Θεό. Στα μάτια του Θεού, ο Σατανάς είναι κατώτερος και από τα κρινάκια στο βουνό, τα πουλιά που πετούν στον αέρα, τα ψάρια στη θάλασσα και τα σκουλήκια στη γη. Ο ρόλος του ανάμεσα σε όλα τα πράγματα είναι να υπηρετεί όλα τα πράγματα, να υπηρετεί το ανθρώπινο γένος και να υπηρετεί το έργο του Θεού και το σχέδιο διαχείρισής Του. Ανεξάρτητα από το πόσο κακόβουλη είναι η φύση του και πόσο μοχθηρή είναι η ουσία του, το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει είναι να επιτελεί πειθήνια τη λειτουργία του: να παρέχει υπηρεσία στον Θεό —να υπηρετεί καλά ως αντιθετικό στοιχείο. Τέτοια είναι η υπόσταση και η αρχική θέση του Σατανά. Η ουσία του δεν έχει καμία σχέση με τη ζωή, τη δύναμη ή την εξουσία· Δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα παιχνίδι στα χέρια του Θεού, μια απλή μηχανή που ο Θεός τη χρησιμοποιεί για υπηρεσία!» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Α΄). Από τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα ότι ο Θεός είναι κυρίαρχος επί των πάντων, και ο Σατανάς είναι απλώς ένα πιόνι στα χέρια του Θεού. Όσο ασυγκράτητος και θρασύς κι αν είναι, χωρίς την άδεια του Θεού δεν τολμά να αγγίξει ούτε μια σταγόνα νερού ή έναν κόκκο άμμου στη γη. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, πίστεψα ότι το αν θα συλλαμβανόμουν ή όχι ήταν στα χέρια του Θεού. Χωρίς την άδεια του Θεού, ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας δεν θα μπορούσε να με συλλάβει, όσο εξελιγμένους μηχανισμούς παρακολούθησης κι αν χρησιμοποιούσε. Θυμήθηκα το 2018, τότε που με πρόδωσαν αρκετές φορές κάποιοι Ιούδες. Εκείνη την περίοδο, η αστυνομία είχε ζητήσει από έναν γνωστό καλλιτέχνη να φτιάξει το σκίτσο μου, ώστε να εκδώσει ένταλμα για τη σύλληψή μου. Δεν με συνέλαβαν, όμως, ποτέ μέχρι και σήμερα. Επιπλέον, ο Γουάνγκ Χούι κι εγώ κινδυνεύαμε άμεσα, και αλλάζαμε συχνά σπίτια όλο αυτό το διάστημα. Φτάσαμε αρκετές φορές κοντά στο να συλληφθούμε, αλλά ο Θεός μάς προστάτευσε και είχαμε την τύχη να ξεφύγουμε. Σκέφτηκα μετά πως ο Δανιήλ επέμεινε να λατρεύει τον Θεό και πως τον πέταξαν στον λάκκο με τα λιοντάρια. Πίστευε ότι η ζωή του ήταν στα χέρια του Θεού, και ότι τα λιοντάρια δεν θα τον δάγκωναν χωρίς την άδεια του Θεού. Η πίστη του Δανιήλ στον Θεό τον προστάτευσε. Παρόλο που βρέθηκε στον λάκκο με τα πεινασμένα λιοντάρια, δεν του πείραξαν ούτε μια τρίχα από τα μαλλιά του. Επίσης, κι οι τρεις φίλοι του Δανιήλ πίστευαν αληθινά στον Θεό. Προτίμησαν να πεθάνουν παρά να λατρέψουν είδωλα ή να προδώσουν τον Θεό. Τους πέταξαν στον κλίβανο, αλλά βγήκαν σώοι. Πρέπει κι εγώ να ακολουθήσω το παράδειγμά τους και να έχω πίστη στον Θεό. Όταν το σκέφτηκα αυτό, σταμάτησα να ανησυχώ και να φοβάμαι πια. Προσευχήθηκα στον Θεό να ηρεμήσει την καρδιά μου ώστε να μπορέσω να αφοσιωθώ στο καθήκον μου.
Μια μέρα, μια αδελφή μοιράστηκε μαζί μου ένα βίντεο βιωματικής μαρτυρίας. Εκεί είδα δύο χωρία από τα λόγια του Θεού που με συγκίνησαν πραγματικά. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Οι αντίχριστοι πιστεύουν στον Θεό για να αποκτήσουν ευλογίες. Δεν τους απασχολεί ποτέ οτιδήποτε έχει σχέση με τον οίκο του Θεού ή με τα συμφέροντα του Θεού. Όλα όσα κάνουν περιστρέφονται αναγκαστικά γύρω από τα προσωπικά τους συμφέροντα. Αν το έργο του οίκου του Θεού δεν συνδέεται με τα προσωπικά τους συμφέροντα, τότε πολύ απλά δεν τους νοιάζει και δεν ρωτάνε να μάθουν για αυτό. Τι εγωιστές που πρέπει να είναι!» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος δεύτερο)]. «Τι άλλο σκέφτονται κάποιοι αντίχριστοι, πέρα από τη δική τους ασφάλεια; Λένε: “Αυτήν τη στιγμή, βρισκόμαστε σε δυσμενές περιβάλλον, οπότε ας εμφανιζόμαστε λιγότερο κι ας κηρύττουμε λιγότερο το ευαγγέλιο. Αν το κάνουμε αυτό, θα μειωθούν οι πιθανότητες να μας πιάσουν και δεν θα καταστραφεί το έργο της εκκλησίας. Αν αποφύγουμε τη σύλληψη, τότε δεν θα γίνουμε Ιούδες, κι έτσι στο μέλλον θα μπορέσουμε να παραμείνουμε, έτσι δεν είναι;” Δεν υπάρχουν αντίχριστοι που θέλουν με τέτοιες δικαιολογίες να παραπλανήσουν τους αδελφούς και τις αδελφές τους; […] Όταν υπηρετούν ως επικεφαλής, ενδίδουν μόνο στις σαρκικές απολαύσεις και δεν κάνουν πραγματικό έργο. Πέρα από λίγη αλληλογραφία με διάφορες εκκλησίες, δεν κάνουν τίποτε άλλο. Κρύβονται σ’ ένα μέρος και δεν συναντάνε κανέναν, παραμένουν απομονωμένοι, και οι αδελφοί και οι αδελφές δεν ξέρουν ποιος είναι ο επικεφαλής τους· τόσο πολύ φοβούνται. Δεν είναι, λοιπόν, σωστό να πει κανείς ότι μόνο στα λόγια είναι επικεφαλής; (Ναι.) Δεν κάνουν καθόλου πραγματικό έργο ως επικεφαλής· το μόνο που τους νοιάζει είναι να κρυφτούν. Όταν οι άλλοι τους ρωτούν: “Πώς είναι η θέση του επικεφαλής;”, εκείνοι λένε: “Έχω πάρα πολλή δουλειά, και για λόγους ασφαλείας είμαι αναγκασμένος να μετακομίζω συνεχώς. Ένα τόσο ταραγμένο περιβάλλον δεν με αφήνει να επικεντρωθώ στο έργο μου”. Νομίζουν όλη την ώρα πως όλα τα μάτια είναι πάνω τους και δεν ξέρουν ποιο μέρος είναι ασφαλές για να κρυφτούν. Εκτός από το ότι μεταμφιέζονται, κρύβονται σε διάφορα μέρη και δεν μένουν σε ένα σημείο, δεν κάνουν ούτε πραγματικό έργο καθημερινά. Υπάρχουν τέτοιοι επικεφαλής; (Ναι.) Ποιες αρχές ακολουθούν; Αυτοί οι άνθρωποι λένε: “Ένα πανούργο κουνέλι έχει τρία λαγούμια. Για να προστατευτεί ένα κουνέλι από την επίθεση ενός θηρευτή, πρέπει να φτιάξει τρία λαγούμια για να κρύβεται. Είναι αποδεκτό, όταν αντιμετωπίζει κάποιος έναν κίνδυνο και πρέπει να διαφύγει, να μην έχει πουθενά να κρυφτεί; Πρέπει να πάρουμε παράδειγμα απ’ τα κουνέλια! Τα ζώα που δημιούργησε ο θεός έχουν αυτήν την ικανότητα να επιβιώσουν, κι εμείς οι άνθρωποι πρέπει να διδαχτούμε απ’ αυτά”. Από τότε που ανέλαβαν τον ρόλο του επικεφαλής, έχουν συνειδητοποιήσει αυτό το δόγμα και μάλιστα πιστεύουν ότι έχουν καταλάβει την αλήθεια. Στην πραγματικότητα, φοβούνται πάρα πολύ. Μόλις ακούσουν ότι κατήγγειλαν κάποιον επικεφαλής στην αστυνομία επειδή δεν έμενε σε ασφαλές μέρος, ή έβαλαν στόχο κάποιον επικεφαλής οι κατάσκοποι του μεγάλου κόκκινου δράκοντα επειδή έβγαινε πολύ συχνά έξω για να κάνει το καθήκον του και είχε επαφές με πάρα πολλούς ανθρώπους, και μάθουν ότι τελικά αυτοί οι άνθρωποι συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν, αμέσως φοβούνται. Σκέφτονται: “Ωχ όχι, τώρα ήρθε η σειρά μου να συλληφθώ; Πρέπει να πάρω το μάθημά μου απ’ αυτά. Δεν χρειάζεται να είμαι πολύ δραστήριος. Αν γίνεται να αποφύγω κάποιο κομμάτι του έργου της εκκλησίας, τότε δεν θα το κάνω. Αν μπορώ να αποφύγω να εμφανιστώ, τότε δεν θα εμφανιστώ. Θα εργάζομαι όσο γίνεται λιγότερο, θα αποφεύγω να βγαίνω έξω, θα αποφεύγω να έχω επαφές με κανέναν και δεν θα αφήνω κανέναν να μάθει ότι είμαι επικεφαλής. Σε τέτοιες εποχές που ζούμε, ποιος έχει το περιθώριο να νοιαστεί για κανέναν άλλον; Απλώς και μόνο το να μείνεις ζωντανός είναι δύσκολο!” Από τη στιγμή που ανέλαβαν τον ρόλο του επικεφαλής, δεν κάνουν κανένα έργο πέρα από το να κουβαλάνε μια τσάντα και να κρύβονται. Είναι όλη μέρα σε αναμμένα κάρβουνα, με τον διαρκή φόβο μήπως τους πιάσουν και τους καταδικάσουν. Ας υποθέσουμε ότι ακούνε κάποιον να λέει: “Αν σε πιάσουν, θα σε σκοτώσουν! Αν δεν ήσουν επικεφαλής, αν ήσουν ένας συνηθισμένος πιστός, τότε μπορεί να σε άφηναν με ένα μόνο μικρό πρόστιμο· αφού, όμως, είσαι επικεφαλής, ποιος ξέρει τι μπορεί να γίνει. Είναι πολύ επικίνδυνο! Κάποιοι επικεφαλής ή εργάτες που συνελήφθησαν προτίμησαν να πεθάνουν παρά να δώσουν καμία πληροφορία και η αστυνομία τούς ξυλοκόπησε μέχρι θανάτου”. Μόλις ακούσουν ότι ξυλοκόπησαν κάποιον μέχρι θανάτου, ο φόβος τους μεγαλώνει και φοβούνται ακόμα περισσότερο να κάνουν έργο. Το μοναδικό που σκέφτονται κάθε μέρα είναι πώς να αποφύγουν τη σύλληψη, πώς θα καταφέρουν να μην εμφανιστούν, πώς να αποφύγουν την παρακολούθηση και πώς να αποφύγουν την επαφή με τους αδελφούς και τις αδελφές τους. Σπάνε το κεφάλι τους όσο σκέφτονται όλα αυτά τα πράγματα και ξεχνάνε τελείως τα καθήκοντά τους. Είναι αφοσιωμένοι αυτοί οι άνθρωποι; Μπορούν άραγε τέτοιοι άνθρωποι να χειριστούν οποιοδήποτε έργο; (Όχι, δεν μπορούν.)» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος δεύτερο)]. Ο Θεός έχει εκθέσει ότι οι αντίχριστοι πιστεύουν σ’ Αυτόν για να κερδίσουν ευλογίες. Θεωρούν τα δικά τους συμφέροντα και την ασφάλειά τους πιο σημαντικά από οτιδήποτε άλλο. Όταν βρίσκονται σε ένα επικίνδυνο περιβάλλον, οι αντίχριστοι τρέχουν και κρύβονται για να σιγουρευτούν ότι θα είναι ασφαλείς, και παραγκωνίζουν και παραμελούν τα καθήκοντά τους. Όταν είδα πως ο Θεός είχε εκθέσει αυτές τις εκδηλώσεις των αντίχριστων, σκέφτηκα τη δική μου κατάσταση όλη εκείνη τη χρονική περίοδο. Στην αρχή, όταν το περιβάλλον δεν ήταν τόσο επικίνδυνο, καθοδηγούσα ακόμα ενεργά τους αδελφούς και τις αδελφές που κήρυτταν το ευαγγέλιο και πέτυχα κάποια αποτελέσματα στο έργο μου. Ωστόσο, όταν η εκκλησία αντιμετώπισε εκτεταμένες συλλήψεις και με πρόδωσε ένας Ιούδας, φοβήθηκα ότι θα με συλλάμβαναν κι ότι θα με χτυπούσαν μέχρι θανάτου, και ότι δεν θα είχα καλή έκβαση ή προορισμό. Για να προστατεύσω τον εαυτό μου, σκεφτόμουν όλη μέρα πώς να κρατήσω τον εαυτό μου ασφαλή, και δεν ήμουν καθόλου επιμελής με την παρακολούθηση του έργου. Το κειμενικό έργο δεν είχε φέρει καθόλου αποτελέσματα εδώ και αρκετούς μήνες, και δεν είχα προσπαθήσει με προσοχή να καταλάβω πού ήταν τα προβλήματα ή πώς να τα επιλύσω. Επιπλέον, δεν παρακολούθησα με επιμέλεια το έργο της Εκκλησίας Τσενγκνάν. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι η ψευδοεπικεφαλής δεν έκανε πραγματικό έργο και δεν την είχα απαλλάξει έγκαιρα απ’ τα καθήκοντά της. Αυτό είχε οδηγήσει στην παρακώλυση διαφόρων πτυχών του έργου της εκκλησίας. Φοβόμουν τόσο πολύ μη συλληφθώ και μην τιμωρηθώ αυστηρά που άρχισα να μετανιώνω που έγινα επικεφαλής. Όταν τα σκέφτηκα όλα αυτά, συνειδητοποίησα ότι ήθελα απλώς να κερδίσω ευλογίες και να έχω οφέλη όλα αυτά τα χρόνια που έκανα το καθήκον μου, που υπέφερα κακουχίες και δαπάνησα τον εαυτό μου. Τώρα, που γίνονταν συλλήψεις σε πολλές εκκλησίες, το έργο της εκκλησίας χρειαζόταν ανθρώπους να συνεργαστούν. Συγκεκριμένα, η Εκκλησία Τσενγκνάν για την οποία ήμουν υπεύθυνη είχε πολλά νέα μέλη, τα οποία δεν είχαν ακόμη εδραιώσει μια στέρεη βάση στην αληθινή οδό. Ήταν δειλοί και φοβούνταν να συναθροιστούν λόγω των διώξεων και των συλλήψεων από τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα. Χρειάζονταν επειγόντως στήριξη και πότισμα. Ορισμένοι επικεφαλής εκκλησιών και εργάτες είχα συλληφθεί και δεν υπήρχε κανείς να συνεργαστεί πάνω στο έργο. Υπήρξε επίσης επείγουσα ανάγκη για νέες εκλογές. Ως κήρυκας, έπρεπε να επωμιστώ την ευθύνη και να λάβω υπόψη τις προθέσεις του Θεού. Όπως λέει κι ο Θεός: «Το γεγονός ότι οι οικείοι του Θεού είναι ικανοί να Τον υπηρετήσουν άμεσα συμβαίνει επειδή τους έχει δοθεί η μεγάλη αποστολή του Θεού και το φορτίο του Θεού, είναι ικανοί να κάνουν την καρδιά του Θεού δική τους και να πάρουν το φορτίο του Θεού ως δικό τους, και δεν δίνουν καθόλου σημασία στις μελλοντικές τους προοπτικές: Ακόμα κι όταν δεν θα έχουν προοπτικές και δεν περιμένουν να κερδίσουν τίποτα, πάντα θα πιστεύουν στον Θεό και θα έχουν μια καρδιά που Τον αγαπάει. Έτσι, λοιπόν, αυτό το είδος ανθρώπου είναι ο οικείος του Θεού» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς να υπηρετήσεις σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού). Από τα λόγια του Θεού, είδα ότι όσοι είναι πραγματικά πιστοί δεν λαμβάνουν υπόψη τη δική τους ασφάλεια ή τις προοπτικές τους. Αντ’ αυτού, ό,τι ο Θεός θεωρεί επείγον το θεωρούν κι εκείνοι επείγον, και όσο πιο επικίνδυνο είναι το περιβάλλον, τόσο περισσότερο προσπαθούν να βρουν τρόπο να κάνουν καλά το καθήκον τους, να υποστηρίξουν τους πιο αδύναμους αδελφούς και αδελφές, και να προστατεύσουν όπως πρέπει το έργο της εκκλησίας. Ωστόσο, όταν βρέθηκα εγώ σε ένα επικίνδυνο περιβάλλον που επηρέασε τη ζωή μου, την έκβαση και τον προορισμό μου, παραμέρισα το καθήκον μου και μετάνιωσα που έκανα το καθήκον μιας επικεφαλής. Αν και δεν φαινόταν να τα έχω παρατήσει, η καρδιά και το μυαλό μου δεν ήταν στο καθήκον μου. Είχαν εμφανιστεί στο έργο πολλές ατέλειες, αλλά δεν τις είχα παρατηρήσει. Δεν είχα κάνει πραγματικό έργο! Σήμερα, ο Θεός με έχει εξυψώσει για να κάνω τα καθήκοντα μιας επικεφαλής, με την ελπίδα να μπορέσω να επωμιστώ αυτήν την ευθύνη και να κάνω καλά το έργο της εκκλησίας, και για να μου μεταδώσει μέσα από αυτό το καθήκον διάφορες πτυχές της αλήθειας. Ωστόσο, εγώ, προκειμένου να προστατεύσω τον εαυτό μου, όχι μόνο δεν έδειξα αφοσίωση στο καθήκον μου, αλλά και καθυστέρησα το έργο. Είχα, άραγε, καθόλου συνείδηση; Στο παρελθόν, είχα την αίσθηση ότι επειδή πίστευα στον Θεό τόσα χρόνια, επειδή μπόρεσα να απαρνηθώ την οικογένειά μου, να αφήσω τις σαρκικές απολαύσεις, να υποστώ κακουχίες και να πληρώσω τίμημα κάνοντας το καθήκον μου, ήμουν κάποια που πίστευε πραγματικά στον Θεό και επιδίωκα την αλήθεια. Πλέον, η αποκάλυψη που είχε προέλθει από αυτό το περιβάλλον μού επέτρεψε τελικά να δω καθαρά το πραγματικό μου ανάστημα. Προσήλθα ενώπιον του Θεού και προσευχήθηκα: «Θεέ μου, αφότου ανακάλυψα ότι είχα προδοθεί από έναν Ιούδα, ζούσα σε μια κατάσταση αυτοσυντήρησης. Δεν ήμουν επιμελής στο καθήκον μου και εμπόδιζα το έργο. Αισθάνομαι πολλές ενοχές και κατηγορώ τον εαυτό μου. Θεέ μου, ξέρω ότι είμαι εγωίστρια και ποταπή, και δεν θέλω να ζω πια σε αυτήν την κατάσταση. Θέλω στο εξής να αλλάξω την κατάστασή μου και να κάνω καλά το έργο μου. Είθε να με καθοδηγήσεις». Αφότου προσευχήθηκα, η καρδιά μου ηρέμησε λίγο. Συζήτησα γρήγορα με τον Γουάνγκ Χούι πώς θα επιλύσουμε τα προβλήματα στο έργο μας. Πρώτα επαληθεύσαμε την καταγγελία από την Εκκλησία Τσενγκνάν και απαλλάξαμε την ψευδοεπικεφαλής απ’ τα καθήκοντά της σύμφωνα με τις αρχές. Όσον αφορά το κειμενικό έργο, ανακάλυψα ότι τα αποτελέσματα δεν ήταν καλά, επειδή οι εργάτες ήταν απείθαρχοι, δεν έφεραν φορτίο για την εκτέλεση των καθηκόντων τους και δεν δούλευαν αρμονικά μαζί. Αργότερα, συναναστράφηκα με τον επιβλέποντα σχετικά με αυτό το ζήτημα και το επέλυσα. Επέβλεψα και παρακολούθησα το κειμενικό έργο για μια περίοδο και τα αποτελέσματα άρχισαν να βελτιώνονται. Όταν το είδα αυτό, σκέφτηκα αυθόρμητα ότι αν ήμουν από πριν πιο επιμελής στο καθήκον μου, δεν θα είχε καθυστερήσει τόσο το έργο, κι ένιωσα ακόμα μεγαλύτερες ενοχές και αυτομομφή. Αποφάσισα μέσα μου να κάνω καλά το καθήκον μου στο μέλλον.
Μια μέρα, τον Φεβρουάριο του 2024, έλαβα ένα μήνυμα από τους αδελφούς και τις αδελφές, που έγραφε ότι η Γουέν Σι είχε συλληφθεί ξανά και είχε προδώσει κάποια στοιχεία μου, και ότι ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας είχε ξανά το σκίτσο μου. Λίγες μέρες αργότερα, έμαθα ότι είχε συλληφθεί από την αστυνομία η αδελφή Γιανγκ Σούο, που ήταν πρόσφατα η οδηγός μας. Όταν άκουσα αυτά τα νέα το ένα μετά το άλλο, ένιωσα μεγάλη αγωνία. Η συνήθης τακτική του μεγάλου κόκκινου δράκοντα είναι να παρακολουθεί και να ερευνά ένα άτομο για ένα χρονικό διάστημα πριν από τη σύλληψή του, και προχωρά σε σύλληψη μόνο όταν έχει επιβεβαιωθεί ο στόχος. Πριν λίγο καιρό, μας είχε πάρει με το αμάξι δύο φορές η Γιανγκ Σούο. Άραγε, αν την παρακολουθούσαν αστυνομικοί πριν τη συλλάβουν, είχαν δει τις τελευταίες μας κινήσεις; Εφόσον πια είχαν συλλάβει τη Γιανγκ Σούο και με είχε προδώσει η Γουέν Σι, αν με συλλάμβαναν, οι αστυνομικοί σίγουρα θα με βασάνιζαν. Δεν θα έχανα την ελπίδα μου να σωθώ αν με χτυπούσαν μέχρι θανάτου; Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο ανησυχούσα, και προσευχήθηκα στον Θεό, για να Του ζητήσω να με καθοδηγήσει ώστε να μείνω σταθερός στη μαρτυρία μου μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον. Αφότου προσευχήθηκα, η καρδιά μου ηρέμησε λίγο. Θυμήθηκα κάποια από τα λόγια του Θεού που είχα διαβάσει εκείνη την εποχή και τα έψαξα για να τα διαβάσω. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Πώς πέθαναν οι μαθητές του Κυρίου Ιησού; Κάποιοι απ’ τους μαθητές Του λιθοβολήθηκαν, άλλοι σύρθηκαν πίσω από άλογα, άλλοι σταυρώθηκαν ανάποδα, άλλοι διαμελίστηκαν από πέντε άλογα· τους βρήκαν διάφορα είδη θανάτου. Για ποιον λόγο θανατώθηκαν; Διέπραξαν κάποια παραπτώματα και έπειτα εκτελέστηκαν βάσει νόμου; Όχι. Διακήρυτταν το ευαγγέλιο του Κυρίου, αλλά οι άνθρωποι του κόσμου δεν το δέχτηκαν και, αντ’ αυτού, τους καταδίκασαν, τους χτύπησαν και τους διέσυραν, ενώ έφτασαν μέχρι και να τους θανατώσουν —με αυτόν τον τρόπο μαρτύρησαν. […] Στην πραγματικότητα, έτσι πέθαναν και χάθηκαν τα σώματά τους· αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίο έφυγαν απ’ τον ανθρώπινο κόσμο, όμως αυτό δεν σήμαινε ότι είχαν το ίδιο αποτέλεσμα. Άσχετα με τον τρόπο του θανάτου και της αναχώρησής τους ή με το πώς πραγματοποιήθηκαν αυτά, ο Θεός δεν είχε καθορίσει έτσι το τελικό αποτέλεσμα αυτών των ζωών, αυτών των δημιουργημάτων. Πρέπει να το καταλάβεις ξεκάθαρα αυτό. Αντιθέτως, με αυτόν ακριβώς τον τρόπο καταδίκασαν αυτόν τον κόσμο και κατέθεσαν μαρτυρία για τις πράξεις του Θεού. Αυτά τα δημιουργήματα χρησιμοποίησαν την πολυτιμότατη ζωή τους, χρησιμοποίησαν την τελευταία στιγμή της ζωής τους, για να καταθέσουν μαρτυρία για τις πράξεις του Θεού, να καταθέσουν μαρτυρία για τη μεγάλη δύναμη του Θεού και να δηλώσουν στον Σατανά και στον κόσμο ότι οι πράξεις του Θεού είναι σωστές, ότι ο Κύριος Ιησούς είναι ο Θεός, ότι είναι ο Κύριος και η ενσάρκωση του Θεού. Ακόμη και μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής τους, δεν αρνήθηκαν ποτέ το όνομα του Κυρίου Ιησού. Αυτό δεν ήταν μια μορφή κρίσης πάνω σ’ αυτόν τον κόσμο; Χρησιμοποίησαν τη ζωή τους για να διαγγείλουν στον κόσμο, για να αποδείξουν στους ανθρώπους ότι ο Κύριος Ιησούς είναι ο Κύριος, ότι ο Κύριος Ιησούς είναι ο Χριστός, ότι είναι η ενσάρκωση του Θεού, ότι το έργο της λύτρωσης όλης της ανθρωπότητας που έκανε επιτρέπει σ’ αυτήν την ανθρωπότητα να συνεχίσει να ζει. Αυτό το γεγονός είναι για πάντα αναλλοίωτο. Σε ποιον βαθμό εκτέλεσαν το καθήκον τους όλοι όσοι μαρτύρησαν για τη διακήρυξη του ευαγγελίου του Κυρίου Ιησού; Το εκτέλεσαν στον απόλυτο βαθμό; Πώς εκδηλώθηκε στον απόλυτο βαθμό του; (Πρόσφεραν τη ζωή τους.) Σωστά, πλήρωσαν το τίμημα με τη ζωή τους. Η οικογένεια, τα πλούτη και τα υλικά πράγματα αυτής της ζωής, όλα αυτά είναι εξωτερικά πράγματα· το μοναδικό πράγμα που έχει να κάνει με τον εαυτό του καθενός είναι η ζωή του. Για κάθε ζωντανό άνθρωπο, η ζωή είναι αυτό που αξίζει να λατρεύει περισσότερο απ’ όλα, το πολυτιμότερο πράγμα και, πράγματι, αυτοί οι άνθρωποι μπόρεσαν να προσφέρουν το πολυτιμότερο πράγμα που είχαν ως επιβεβαίωση και μαρτυρία της αγάπης του Θεού για την ανθρωπότητα. Καθ’ όλη την πορεία τους μέχρι και τον θάνατό τους, δεν απαρνήθηκαν το όνομα του Θεού ούτε το έργο Του, και χρησιμοποίησαν τις τελευταίες τους στιγμές στη ζωή για να καταθέσουν μαρτυρία για την ύπαρξη αυτού του γεγονότος· δεν είναι αυτή η ύψιστη μορφή μαρτυρίας; Είναι ο καλύτερος τρόπος να εκτελέσει κανείς το καθήκον του· αυτό σημαίνει να εκπληρώνει κανείς την ευθύνη του. Όταν ο Σατανάς τούς απείλησε και τους τρομοκράτησε, και τελικά όταν τους έκανε μέχρι και να πληρώσουν το τίμημα με τη ζωή τους, εκείνοι δεν εγκατέλειψαν την ευθύνη τους. Αυτό σημαίνει να εκπληρώνει κανείς το καθήκον του στον μέγιστο βαθμό. Τι εννοώ με αυτό; Εννοώ, μήπως, πως θα κάνω κι εσάς να καταθέσετε με την ίδια μέθοδο μαρτυρία για τον Θεό και να διακηρύξετε το ευαγγέλιό Του; Δεν χρειάζεται απαραίτητα να το κάνεις αυτό, μα πρέπει να καταλάβεις πως είναι δική σου ευθύνη, πως αν ο Θεός χρειαστεί κάτι τέτοιο από εσένα, θα πρέπει να το αποδεχθείς ως κάτι που δεσμεύεσαι να κάνεις ως καθήκον σου. Οι άνθρωποι σήμερα έχουν φόβο και ανησυχία μέσα τους, αλλά σε τι χρησιμεύει αυτή η ανησυχία; Αν ο Θεός δεν χρειάζεται από εσένα να το κάνεις αυτό, δεν έχει καμία σημασία αν ανησυχείς ή όχι. Αν ο Θεός χρειάζεται από εσένα να το κάνεις αυτό, δεν θα πρέπει να αποφύγεις αυτήν την ευθύνη ούτε να την απορρίψεις· θα πρέπει να πάρεις την πρωτοβουλία να συνεργαστείς και να την αποδεχτείς —η ανησυχία δεν ωφελεί σε τίποτα εδώ. Όπως κι αν πεθάνει κανείς, δεν θα πρέπει να πεθάνει παρουσία του Σατανά, δεν θα πρέπει να πεθάνει στα χέρια του. Αν είναι να πεθάνει κάποιος, αυτό θα πρέπει να γίνει στα χέρια του Θεού. Οι άνθρωποι προέρχονται από τον Θεό, και στον Θεό επιστρέφουν —αυτήν τη λογική και τη στάση πρέπει να έχει ένα δημιούργημα» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Το κήρυγμα του ευαγγελίου είναι το καθήκον που όλοι οι πιστοί δεσμεύονται να εκπληρώσουν). Όταν διάβασα τα λόγια του Θεού, ένιωσα μια αίσθηση απελευθέρωσης. Οι μαθητές του Κυρίου Ιησού διώχθηκαν επειδή διακήρυτταν το ευαγγέλιο του Θεού. Κάποιους τους έδεσαν σε πέντε άλογα και τους διαμέλισαν, κάποιους τους λιθοβόλησαν μέχρι θανάτου, κάποιους τους αποκεφάλισαν, και κάποιους τους σταύρωσαν ανάποδα. Η καταδίωξή τους δεν τους σταμάτησε από το να κηρύττουν το ευαγγέλιο. Πέθαναν χωρίς να αρνηθούν το όνομα του Θεού. Χρησιμοποίησαν τις ζωές τους για να καταθέσουν ηχηρή μαρτυρία για τον Θεό. Μπορείς τα σώματά τους να είχαν πεθάνει, αλλά οι ψυχές τους είχαν επιστρέψει ενώπιον του Δημιουργού τους. Σκέφτηκα τα λόγια του Κυρίου Ιησού: «Όστις εύρη την ζωήν αυτού θέλει απολέσει αυτήν, και όστις απολέση την ζωήν αυτού δι’ εμέ θέλει ευρεί αυτήν» (Κατά Ματθαίον 10:39). Τα λόγια του Κυρίου Ιησού είναι απολύτως σαφή. Αν χάσει κανείς τη ζωή του εξαιτίας της πίστης του στον Θεό ή επειδή εκτελεί το καθήκον του, μπορεί η σάρκα να πεθάνει, αλλά η ψυχή θα σωθεί και θα κερδίσει την πραγματική ζωή. Είμαι δημιουργημένο ον και πρέπει να υποταχθώ άνευ όρων στο περιβάλλον που όρισε ο Θεός. Αν ο Θεός επιτρέψει να συλληφθώ από τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα, πρέπει να παραμερίσω τη ζωή μου για να μείνω σταθερή στη μαρτυρία μου για τον Θεό, και να εκπληρώσω τις ευθύνες μου ως δημιουργημένο ον. Ακόμα κι αν ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας με βασανίσει όντως μέχρι θανάτου, η μαρτυρία μου θα ντροπιάσει τον Σατανά. Θα έχει αξία και θα είναι σπουδαία. Αν συνέχιζα όπως πριν να σέρνω την ποταπή μου ύπαρξη και να σκέφτομαι μόνο πώς θα σώσω το τομάρι μου, ακόμα κι αν προστάτευα τη σάρκα μου, δεν θα εκπλήρωνα την ευθύνη που έχει ένα δημιουργημένο ον και δεν θα έδινα μαρτυρία στον Θεό. Έτσι θα έχανα όντως την ευκαιρία να σωθώ. Μόλις το κατάλαβα αυτό, σταμάτησα να ντρέπομαι και να φοβάμαι. Δεν είχα συλληφθεί ακόμα από τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα και είχα ευκαιρίες να κάνω το καθήκον μου, οπότε έπρεπε να κάνω σωστά τα καθήκοντα μου. Συγκεκριμένα, λόγω των συλλήψεων των τελευταίων ημερών, δεν είχε ανακάμψει πλήρως το έργο σε ορισμένες εκκλησίες. Μερικοί αδελφοί και αδελφές εξακολουθούσαν να είναι αρνητικοί και αδύναμοι, και ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας συνέχιζε να κάνει συλλήψεις με μανία. Έπρεπε να αφιερώσω όλες τις προσπάθειές μου και να συναναστραφώ πάνω στις προθέσεις του Θεού με τους αδελφούς και τις αδελφές μου, έτσι ώστε να μπορέσουν να βασιστούν όλοι στον Θεό, να κάνουν καλά τα καθήκοντά τους και να μείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους. Όταν το σκέφτηκα αυτό, ένιωσα διαφωτισμένη. Στη συνέχεια, προσευχήθηκα στον Θεό και έκανα συνειδητά τα καθήκοντά μου με όλη μου την καρδιά. Όσον αφορά τα προβλήματα στο έργο της εκκλησίας, συζήτησα και συνεργάστηκα με τον Γουάνγκ Χούι για να τα επιλύσουμε, και έγραψα επιστολές για να συναναστραφώ με κάθε μία από τις εκκλησίες των οποίων το έργο δεν είχε καλά αποτελέσματα. Μετά από κάποιο καιρό, διάφορες πτυχές του έργου έδειξαν σημάδια βελτίωσης, κι ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση. Δόξα τω Θεώ!
