Από της Τζιαν Γι, Κίνα

Γεννήθηκα σε μια συνηθισμένη οικογένεια. Δεν ήμασταν ευκατάστατοι. Ο πατέρας μου ήταν αργόσχολος και δεν είχε κανονική δουλειά. Ήταν και τζογαδόρος. Οι άνθρωποι στο χωριό μας μας περιφρονούσαν, κι εγώ ένιωθα πολύ κατώτερη. Από μικρή, είχα κρυφά μια φιλοδοξία: Όταν μεγάλωνα, θα ξεχώριζα από το πλήθος και θα έκανα τους πάντες να με κοιτάζουν με πρωτόγνωρο σεβασμό. Μόνο έτσι θα αισθανόμουν περήφανη και όχι περιφρονημένη.

Στο σχολείο, οι βαθμοί μου ήταν πάντα πολύ καλοί. Αργότερα, λόγω του ότι πιέστηκα σε μια εντατική τάξη, υπέφερα συχνά από πονοκεφάλους. Οι βαθμοί μου άρχισαν να πέφτουν μέχρι που τελικά, παράτησα το σχολείο. Οι δικοί μου μου έλεγαν συνέχεια: «Αν μάθεις μια δεξιότητα, θα μπορέσεις να ανοίξεις ένα μαγαζί και θα είσαι αφεντικό του εαυτού του. Μπορείς να πετύχεις έτσι». Σκέφτηκα μέσα μου: «Αν και δεν μπορώ να κερδίσω τον θαυμασμό των ανθρώπων μέσα από τις σπουδές μου, υπάρχει ένα ρητό στην Κίνα: “Υπάρχουν τριακόσιες εξήντα τέχνες, και κάθε τέχνη έχει και τον αφέντη της”. Αν μελετήσω σκληρά και μάθω μια δεξιότητα, θα μπορέσω στο μέλλον να ανοίξω ένα μαγαζί και να είμαι αφεντικό του εαυτού μου. Τότε, οι συγγενείς και οι φίλοι μου σίγουρα θα με κοιτάζουν με πρωτόγνωρο σεβασμό». Αργότερα, σπούδασα μακιγιέρ. Όταν άρχισα να εργάζομαι, μπορούσα να είμαι μόνο δεύτερη βοηθός, αφού δεν είχα καθόλου πρακτική εμπειρία. Έκανα κάθε μέρα αγγαρείες και μικροδουλειές, και η δασκάλα μακιγιάζ μού φώναζε και μου έδινε διαταγές. Εγώ δεν ήμουν ευχαριστημένη με αυτά. Για να μάθω περισσότερες τεχνικές και να μαζέψω εμπειρία, ώστε να γίνω μακιγιέζ όσο το δυνατόν γρηγορότερα, δούλευα σχεδόν κάθε μέρα από τις 6 το πρωί έως τις 10 το βράδυ. Μετά από μια περίοδο σκληρής δουλειάς, έγινα τελικά μακιγιέζ. Δεν περίμενα ποτέ ότι η ζωή μου θα γινόταν ακόμα πιο επώδυνη μετά από αυτό. Κάθε μέρα, μετά τη δουλειά, έπρεπε να κάνω υπερωρίες για να βελτιωθώ. Ένιωθα εξαντλημένη σε μυαλό και σώμα. Μετά, όμως, σκεφτόμουν: «“Πρέπει να υπομείνεις μεγάλα βάσανα για να βγεις νικητής”. Όσο επιμένω και βελτιώνω τις ικανότητές μου, τόσο πιο πιθανό θα είναι να με επαινέσουν και να με θαυμάσουν». Δεν ένιωθα, λοιπόν, τόσο δυστυχισμένη. Η μητέρα μου μου μιλούσε συχνά για την πίστη. Ήξερα ότι η πίστη στον Θεό ήταν κάτι καλό, αλλά ένιωθα επίσης ότι ήμουν πολύ απασχολημένη με τη δουλειά, ότι δεν είχα καθόλου χρόνο, και ότι βρισκόμουν σε ένα στάδιο όπου έκανα ό,τι μπορούσα για να χτίσω την καριέρα μου. Συνεπώς, δεν έπαιρνα στα σοβαρά την πίστη μου.

Αργότερα, εργάστηκα ως μακιγιέζ σε άλλο στούντιο, κι έμεινα εκεί αρκετά χρόνια. Κόπιασα πολύ κι έγινα ο στυλοβάτης του τμήματός μου. Οι ικανότητές μου ήταν πάντα εξαιρετικές και ήμουν πρώτη σε απόδοση σχεδόν κάθε μήνα. Η αφεντικίνα μου συχνά επαινούσε τις ικανότητές μου μπροστά στους συναδέλφους μου και τους ζητούσε να μάθουν από μένα. Η ματαιοδοξία μου έτσι έλαβε μια τεράστια ικανοποίηση. Πιο συγκεκριμένα, άκουγα πολλές πελάτισσες που δεν είχα ξαναδεί ποτέ να λένε: «Έχουμε ακούσει πολλά για σένα! Όλες οι φίλες μου λένε ότι δεν είσαι μόνο πολύ ικανή, είσαι και σπουδαίος άνθρωπος. Ήρθαμε εδώ ειδικά για σένα». Όταν τα άκουγα αυτά, ένιωθα πολύ ευχαριστημένη με τον εαυτό μου και φούντωνε μέσα μου η επιθυμία να επιδιώξω φήμη και κέρδη. Ζήλευα πολύ όταν άκουγα ανθρώπους γύρω μου να λένε ότι αν και η τάδε ήταν πολύ νέα, είχε ανοίξει το δικό της μαγαζί και δούλευε στην επιχείρησή της, και ήταν πολύ ικανή. Πίστευα ότι ήμουν κι εγώ πολύ ικανή και ότι απλώς τα οικονομικά μου δεν ήταν ακόμα αρκετά καλά. Είχα μόλις μπει στα είκοσί μου. Αν δούλευα σκληρά κι έπαιρνα στα σοβαρά τον κάθε πελάτη, αν δημιουργούσα ένα καλό όνομα, αργά ή γρήγορα, θα είχα την ευκαιρία να ανοίξω ένα μαγαζί και να γίνω αφεντικό του εαυτού μου. Κάθε φορά που το σκεφτόμουν αυτό, ένιωθα μια τεράστια έκρηξη ενέργειας μέσα στο σώμα μου, λες και ηλεκτριζόταν το αίμα μου. Σκεφτόμουν συνεχώς πώς να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και τις επιδόσεις μου, και παρακολουθούσα συχνά βίντεο μακιγιάζ σε διάφορες πλατφόρμες του διαδικτύου για να μάθω κάποια καλή τεχνική. Οι συνάδελφοί μου ήθελαν απεγνωσμένα να τελειώσουν νωρίς. Εγώ, όμως, για να βελτιώσω την εμπειρία των πελατών μου, καθόμουν παραπάνω και τους έβγαζα φωτογραφίες ή βίντεο. Τους έβαζα να τα δημοσιεύσουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να με προωθήσουν, κι όταν έβλεπα να παίρνουν πολλά «Μου αρέσει» και θετικά σχόλια, ένιωθα πολύ ευχαριστημένη με τον εαυτό μου. Ήμουν συχνά το τελευταίο άτομο που έφευγε από τη δουλειά. Αλλά ακόμα κι όταν γύριζα στο σπίτι, μιλούσα με πελάτες για να καλλιεργήσω τη σχέση μου μαζί τους. Για να διατηρήσω τους πελάτες μου, ένιωθα λες και φορούσα κάθε μέρα ένα προσωπείο κι έλεγα συνέχεια ψεύτικα, ευχάριστα λόγια. Μια πελάτισσά μου ήταν ξεκάθαρα χοντρή, κι εγώ της έκανα κοπλιμέντα και της έλεγα: «Έχεις τέλειο σώμα! Τέτοιο σώμα χρειάζεται για να αναδειχθούν τα ρούχα σου». Μερικές πελάτισσες δεν ήταν πολύ όμορφες και έψαχνα να βρω καλά στοιχεία για να τα επαινέσω και να τις κολακεύσω για να χαρούν. Με κάποιες δύσκολες και απαιτητικές πελάτισσες, παρόλο που τις βαριόμουν μέσα μου, πιεζόμουν και χαμογελούσα μέχρι να ικανοποιηθούν. Δεν ήθελα να λέω πράγματα που δεν τα ένιωθα, αλλά έπρεπε, για χάρη της φήμης και του κέρδους. Αν και κέρδισα επαίνους και θαυμασμό από τους γύρω μου, μόλις περνούσε αυτή η σύντομη χαρά, στην καρδιά μου έμενε πιο πολύ κατάθλιψη και εξάντληση. Συχνά σκεφτόμουν: Για να κερδίσω την εκτίμηση των ανθρώπων, δούλευα σαν μηχανή κάθε μέρα. Κι όταν δεν δούλευα, δούλευα ακόμα περισσότερο. Πότε θα τελειώσουν αυτές οι μέρες; Έτσι θα περάσω εγώ τη ζωή μου; Ένιωθα πολύ μπερδεμένη και αβοήθητη. Τότε θυμήθηκα ότι απ’ όταν ήμουν μικρή, η μητέρα μου μου έλεγε να επικαλούμαι τον Θεό σε κάθε μου δυσκολία. Εκείνη την περίοδο, έφερνα συχνά τις δυσκολίες μου ενώπιον του Θεού και προσευχόμουν: «Θεέ μου, είμαι μπερδεμένη και πιέζομαι πολύ στη δουλειά. Αισθάνομαι μάλιστα ότι η ζωή μου δεν έχει κανένα νόημα. Σε παρακαλώ, βοήθησέ με!»

Τον Μάιο του 2021, η εταιρεία δεν είχε πολλή δουλειά, σε αντίθεση με ό,τι γινόταν συνήθως εκείνη την εποχή του χρόνου. Είχα συχνά την ευκαιρία να ξεκουραστώ στο σπίτι. Μέσα από τους αδελφούς και τις αδελφές που μου διάβαζαν τα λόγια του Θεού και συναναστρέφονταν μαζί μου σε συναθροίσεις, η αγωνία και η καταπίεση στην καρδιά μου υποχώρησαν πολύ. Αποδέχτηκα επίσημα το έργο των εσχάτων ημερών του Παντοδύναμου Θεού και άρχισα να ζω την εκκλησιαστική ζωή. Στις συναθροίσεις, όλοι ανοίγονταν και συναναστρέφονταν πάνω στη βιωματική τους κατανόηση. Όλοι συναναστρέφονταν για να βοηθήσουν όποιον αντιμετώπιζε δυσκολίες. Κανείς δεν περιφρονούσε κανέναν. Όταν παρευρισκόμουν σε συναθροίσεις με αδελφούς και αδελφές, η καρδιά μου ηρεμούσε και γαλήνευε. Τελικά, ανακάλυψα ότι υπάρχουν άνθρωποι που ζουν χαλαροί και απελευθερωμένοι. Αργότερα, λόγω του ότι έπαιρνα συχνά άδεια για να πηγαίνω σε συναθροίσεις, η αφεντικίνα μου ανησύχησε μήπως πάω σε άλλη εταιρεία και ζήτησε από τους συναδέλφους μου να μάθουν τι μου συνέβαινε. Σκέφτηκα πόσο επιμελής ήμουν στη δουλειά μου τα τελευταία χρόνια, πως είχα κερδίσει την έγκριση της αφεντικίνας μου, και πως η εταιρεία είχε εστιάσει σ’ εμένα και με είχε καλλιεργήσει. Αν η αφεντικίνα μου έβλεπε ότι παίρνω συνεχώς άδεια, δεν θα δυσαρεστούνταν μαζί μου, και δεν θα σταματούσε να με καλλιεργεί; Άρχισα να μετανιώνω που έπαιρνα συχνά άδεια για να πηγαίνω σε συναθροίσεις και αποφάσισα στη συνέχεια να πηγαίνω περιστασιακά σε κάποιες, μόνο όταν δεν έχω δουλειά. Τότε, όμως, σκέφτηκα ότι, όταν συναθροιζόμουν με τους αδελφούς και τις αδελφές μου και συναναστρεφόμουν πάνω στα λόγια του Θεού, ένιωθα μέσα μου απελευθερωμένη και απαλλαγμένη από την καταπίεση. Μέσα μου, λοιπόν, ήθελα να πηγαίνω σε συναθροίσεις. Κάθε φορά που μια συνάθροιση έπεφτε σε ώρα εργασίας, ένιωθα ότι την καρδιά μου να σκίζεται στα δύο.

Τον Οκτώβριο του 2021, άρχισα να έχω όλο και πιο πολλή δουλειά. Την περίοδο αιχμής, δεν πήγα σε συναθροίσεις για έναν ολόκληρο μήνα. Επέπληττα τον εαυτό μου όλη εκείνη την περίοδο, αλλά κάθε φορά που έβλεπα πόση δουλειά είχαμε στην εταιρεία, δεν τολμούσα να πάρω άδεια. Η εταιρεία είχε αναθέσει πελάτισσες εκ των προτέρων σε κάθε μακιγιέζ, κι ήταν απλά αδύνατο να βρω κάποια να αναλάβει τη δουλειά μου. Ορισμένες πελάτισσες ταξίδευαν από άλλες περιοχές ειδικά για μένα και δεν μπορούσα να μην τις εξυπηρετήσω. Αν ζητούσα άδεια μια τέτοια στιγμή, η αφεντικίνα μου θα δυσαρεστούνταν μαζί μου. Αν δεν είχα την έγκρισή της, μπορεί και να με απέλυε. Το ξανασκέφτηκα και αποφάσισα ότι η δουλειά ήταν πιο σημαντική. Εκείνες τις μέρες, ήμουν τόσο απασχολημένη που έκανα έναν ολόκληρο μήνα να ξεκουραστώ καλά. Κάθε φορά που είχα λίγο χρόνο μετά τη δουλειά, η μητέρα μου μου διάβαζε τα λόγια του Θεού. Η καρδιά μου δεν ηρεμούσε και μόλις άκουγα τα πρώτα λόγια, με έπαιρνε ο ύπνος. Για να ανακουφιστώ από την πίεση της δουλειάς, κάποιες φορές, έβγαινα έξω για φαγητό, για ποτό ή για να διασκεδάσω με φίλους, και παρακολουθούσα βίντεο και σειρές στην τηλεόραση για να χαλαρώσω. Παρά τη σύντομη ευτυχία που ένιωθα εκείνη την ώρα, όταν επέστρεφα στην πραγματικότητα και ερχόμουν αντιμέτωπη με όλα μου τα προβλήματα, καταπιεζόμουν μέσα μου και ένιωθα εξαντλημένη τόσο στο σώμα όσο και στον νου. Στη συνέχεια, πήγαινα σε συναθροίσεις όταν δεν είχα πολλή δουλειά.

Όταν έμαθε για την κατάστασή μου μια αδελφή, έψαξε ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού και μου το έδωσε να το διαβάσω. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη και το κέρδος για να ελέγχει τις σκέψεις των ανθρώπων, κάνοντάς τους να μη σκέφτονται τίποτε άλλο εκτός από αυτά τα δύο πράγματα, και κάνοντάς τους να πασχίζουν για φήμη και κέρδος, να ταλαιπωρούνται για τη φήμη και το κέρδος, να υπομένουν εξευτελισμούς και να κουβαλούν βαρύ φορτίο για χάρη της φήμης και του κέρδους, να θυσιάζουν ό,τι έχουν και δεν έχουν για τη φήμη και το κέρδος, και να προβαίνουν σε κάθε είδους κρίσεις και αποφάσεις για τη φήμη και το κέρδος. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σατανάς βάζει στους ανθρώπους αόρατα δεσμά και, μ’ αυτά τα δεσμά πάνω τους, δεν έχουν ούτε την ικανότητα ούτε το κουράγιο να απελευθερωθούν. Χωρίς να το καταλάβουν, κουβαλάνε αυτά τα δεσμά καθώς σέρνονται βήμα-βήμα με τεράστια δυσκολία. Χάριν της φήμης και του κέρδους, η ανθρωπότητα απομακρύνεται από τον Θεό και Τον προδίδει, και καθίσταται ολοένα και πιο μοχθηρή. Με αυτόν τον τρόπο, η μία γενιά μετά την άλλη καταστρέφεται μέσα στη φήμη και το κέρδος του Σατανά. Αν εξετάσουμε τώρα τις ενέργειες του Σατανά, δεν είναι τα ύπουλα κίνητρά του άκρως μισητά; Ίσως να μην μπορείτε σήμερα να δείτε ακόμα καθαρά τα ύπουλα κίνητρα του Σατανά, επειδή πιστεύετε ότι χωρίς φήμη και κέρδος η ζωή δεν θα είχε νόημα, οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν πλέον να δουν τον δρόμο μπροστά τους, δεν θα μπορούσαν να διακρίνουν τους στόχους τους, και το μέλλον τους θα γινόταν σκοτεινό, θολό και ζοφερό. Όμως, σιγά-σιγά, μια μέρα, θα αναγνωρίσετε όλοι σας τι πελώρια δεσμά που βάζει ο Σατανάς στους ανθρώπους είναι η φήμη και το κέρδος. Όταν έρθει εκείνη η ημέρα, θα αντισταθείς ολοκληρωτικά στον έλεγχο του Σατανά και θα αντισταθείς ολοκληρωτικά στα δεσμά που σου έβαλε ο Σατανάς. Όταν επιθυμήσεις να απελευθερωθείς από όλα αυτά τα πράγματα που σου έχει ενσταλάξει ο Σατανάς, θα κόψεις πλήρως όλους τους δεσμούς με τον Σατανά κι επίσης, θα μισήσεις πραγματικά όλα εκείνα που σου έχει επιφέρει. Μόνο τότε θα έχεις πραγματική αγάπη και λαχτάρα για τον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄). Όταν διάβασα τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα ότι ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη και το κέρδος για να δεσμεύσει τους ανθρώπους και να τους πάρει μακριά από τον Θεό. Θυμήθηκα ότι όταν ήμουν μικρή η οικογένειά μου ήταν φτωχή και ότι οι άνθρωποι γύρω μου με περιφρονούσαν. Έβαλα στόχο να πετύχω σπουδαία πράγματα και να ξεχωρίσω από το πλήθος, έτσι ώστε να με κοιτάζουν όλοι με πρωτόγνωρο σεβασμό. Αν και η μητέρα μου μου έλεγε συχνά για την πίστη στον Θεό, εγώ δεν Τον έβαλα ποτέ στην καρδιά μου. Νόμιζα ότι έπρεπε να δουλέψω σκληρά για την καριέρα μου όσο ήμουν νέα. Αφότου έγινα μακιγιέζ, έστυβα το μυαλό μου και σκεφτόμουν πώς να βελτιώσω τις δεξιότητες και την απόδοσή μου. Συχνά κολάκευα τις πελάτισσές μου για να τις κάνω να χαρούν ώστε να βελτιώσω την απόδοσή μου. Για να κάνω καλά τη δουλειά μου και να κερδίσω την εκτίμηση περισσότερων ανθρώπων, ήμουν πάντα η τελευταία που έφευγε από την εταιρεία. Ακόμα και μετά τη δουλειά, στον ελάχιστο χρόνο που είχα, βοηθούσα στην επεξεργασία των βίντεο που είχαν τραβήξει οι πελάτισσες για να προωθήσω τον εαυτό μου. Μερικές φορές έβλεπα όνειρα που είχαν να κάνουν με τη δουλειά μου. Η καρδιά μου ήταν εδώ και πολύ καιρό σφιχτά δεσμευμένη από τη φήμη και το κέρδος. Όποτε συνέπιπταν δουλειά και συναθροίσεις, φοβόμουν να πάρω άδεια για να μη δυσαρεστήσω την αφεντικίνα μου και να μην επηρεαστεί η εξέλιξη της καριέρας μου στο μέλλον. Έτσι, για έναν ολόκληρο μήνα δεν πήγα σε συναθροίσεις ούτε και διάβασα τα λόγια του Θεού. Ένιωθα εξαντλημένη σε μυαλό και σώμα, και προσπαθούσα να ανακουφιστώ βλέποντας τηλεοπτικές σειρές και βίντεο στο διαδίκτυο. Το αποτέλεσμα ήταν να παρασύρεται η καρδιά μου όλο και πιο μακριά από τον Θεό. Ένιωθα στην καρδιά μου ένα μεγάλο κενό και ακόμα μεγαλύτερη αγωνία. Είδα ότι ο Σατανάς χρησιμοποιούσε τη φήμη και το κέρδος για να με ελέγξει. Με έκανε να αφιερώνω όλη μου την καρδιά στη δουλειά μου, και δεν με άφηνε να πηγαίνω σε συναθροίσεις ή να κάνω το καθήκον μου. Με έκανε να αποφεύγω λίγο λίγο τον Θεό, να Τον προδίδω και να χάσω την ευκαιρία να σωθώ. Έπρεπε να διακρίνω την πλεκτάνη του Σατανά και να πηγαίνω σε συναθροίσεις όσο το δυνατόν περισσότερο. Προσευχήθηκα λοιπόν στον Θεό να με βοηθήσει.

Την περίοδο που δεν είχαμε πολλή δουλειά, κανόνιζα τη δουλειά μου ώστε να μπορώ να πηγαίνω σε συναθροίσεις, αλλά την περίοδο αιχμής, τότε που είχαμε πολλή δουλειά, έπρεπε να ζητώ συχνά άδεια, πράγμα που δυσαρεστούσε την αφεντικίνα μου. Σκέφτηκα ότι δεν ήταν λύση το να βρίσκω συνέχεια δικαιολογίες για να παίρνω άδεια. Αν, όμως, άλλαζα δουλειά, θα έχανα την ευκαιρία να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα. Δεν θα ξεχώριζα ποτέ μέσα από το πλήθος. Σκεφτόμουν να αφήσω τη δουλειά μου, αλλά δεν έβρισκα το κουράγιο. Αν συνέχιζα, όμως, έτσι, θα απομακρυνόμουν όλο και πιο πολύ από τον Θεό, και τελικά θα έχανα την ευκαιρία μου να σωθώ. Ένιωθα κάθε μέρα την καρδιά μου να σκίζεται στα δύο. Στενοχωριόμουν και υπέφερα και δεν ήξερα τι να επιλέξω. Όταν η μητέρα μου έμαθε για την κατάστασή μου, μου διάβασε ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού: «Για να κερδίσετε την αλήθεια και ζωή πρέπει να θέσετε κάποια θεμέλια στα λόγια του Θεού. Αν το κάνετε αυτό, θα μπορέσετε να εισέλθετε στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας, το οποίο είναι από μόνο του ο στόχος και η κατεύθυνση στη ζωή. Μόνο αν επιτρέψεις στα λόγια του Θεού και στην αλήθεια να θέσουν θεμέλια στην καρδιά σου μπορείς να θεωρηθείς στ’ αλήθεια ένας από τους εκλεκτούς Του και από αυτούς που έχει προορίσει. Αυτήν τη στιγμή, δεν έχετε ακόμα γερά θεμέλια. Ακόμα και ο παραμικρός πειρασμός από τον Σατανά, για να μη μιλήσουμε για καμιά μεγάλη συμφορά ή δοκιμασία, θα μπορούσε να σας κλονίσει και να σας κάνει να σκοντάψετε. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχεις θεμέλια, και είναι πολύ επικίνδυνο! Πολλοί άνθρωποι, όταν αντιμετωπίζουν διώξεις ή δεινά, σκοντάφτουν και προδίδουν τον Θεό. Ορισμένοι, μόλις αποκτήσουν κάποια θέση, αρχίζουν να διαπράττουν παραπτώματα ασύδοτα, και τότε τους αποκαλύπτουν και τους αποκλείουν. Όλοι τα καταλαβαίνετε πολύ καθαρά αυτά τα πράγματα. Θα πρέπει τώρα, λοιπόν, να προσδιορίσετε πρώτα την κατεύθυνση και τον στόχο που οφείλετε να επιδιώξετε στη ζωή σας, καθώς και το μονοπάτι στο οποίο οφείλετε να βαδίζετε, και έπειτα να αφήσετε το μυαλό σας να ηρεμήσει και να εργαστείτε σκληρά, να δαπανήσετε εαυτούς, να καταβάλετε προσπάθεια και να πληρώσετε ένα τίμημα γι’ αυτόν τον στόχο. Μην ασχολείστε, για την ώρα, με άλλα ζητήματα. Αν συνεχίσεις να τα συλλογίζεσαι, τότε θα επηρεαστεί το πώς εκτελείς το καθήκον σου, αλλά και το κρίσιμο ζήτημα του πώς επιδιώκεις την αλήθεια και το αν θα σωθείς. Δεν θα ήταν εξαντλητικό το να σκέφτεσαι συνέχεια να βρεις δουλειά, να βγάλεις πολλά λεφτά και να γίνεις πλούσιος, να αποκτήσεις σταθερή βάση στην κοινωνία και να βρεις τη θέση σου εκεί; Δεν θα ήταν εξαντλητικό να σκέφτεσαι συνέχεια να βρεις έναν σύντροφο και να παντρευτείς, να αναλάβεις την ευθύνη του να κάνεις οικογένεια και να τη συντηρήσεις προσφέροντάς της μια καλή ζωή, ή να θες να μάθεις νέες δεξιότητες, με σκοπό να διαπρέψεις και να γίνεις καλύτερος από τους άλλους; Πόσα πράγματα χωράει το μυαλό σου; Πόση ενέργεια έχει ένας άνθρωπος στη ζωή του; Πόσα καλά χρόνια έχει για να ζήσει; Σε αυτήν τη ζωή, οι άνθρωποι έχουν την πιο πολλή ενέργεια από την ηλικία των είκοσι μέχρι τα σαράντα. Το πιο βασικό για εκείνο το διάστημα είναι να μάθετε όσες αλήθειες οφείλουν να κατανοήσουν αυτοί που πιστεύουν στον Θεό, και μετά να εισέλθετε στην αλήθεια-πραγματικότητα, να δεχτείτε την κρίση και την παίδευση του Θεού, καθώς και τον εξευγενισμό και τις δοκιμασίες Του, και τελικά να καταφέρετε να μην αρνείστε τον Θεό σε καμία περίσταση» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Το να πληρώνει κανείς το τίμημα για να κερδίσει την αλήθεια είναι μείζονος σημασίας). Η μητέρα μου συναναστράφηκε μαζί μου: «Ο Θεός θέλει να έχει αξία και νόημα η ζωή μας. Είσαι νέα και γεμάτη ενέργεια, και δεν περιμένω από εσένα να φέρνεις το ψωμί στην οικογένειά μας. Ελπίζω μόνο να πιστέψεις όπως πρέπει στον Θεό, και να εκμεταλλευτείς τα καλύτερά σου χρόνια για να πιστέψεις στον Θεό και να επιδιώξεις την αλήθεια. Αυτά είναι τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή σου! Οτιδήποτε άλλο πέρα από την πίστη στον Θεό δεν έχει νόημα. Αν δεν με πιστεύεις, δοκίμασε και θα δεις: Ακόμα κι αν ξοδέψεις όλη σου την ενέργεια στη δουλειά σου, τη μέρα που θα έρθει η επιτυχία και η φήμη, δεν θα είσαι ευτυχισμένη. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σήμερα που είναι πλούσιοι και διάσημοι. Είναι, όμως, πραγματικά ευτυχισμένοι; Οι επιθυμίες των ανθρώπων δεν μπορούν ποτέ να ικανοποιηθούν. Μόνο τα λόγια του Θεού μπορούν να τους δείξουν τον δρόμο και να κάνουν τη ζωή τους κάθε μέρα πιο χαλαρή και πιο ευτυχισμένη». Σκέφτηκα μέσα μου: «Οι επιθυμίες των ανθρώπων είναι πράγματι ατελείωτες. Όπως τότε που ξεκίνησα να δουλεύω. Δεν είχα εμπειρία, ο μισθός ήταν χαμηλός και κανείς δεν με εκτιμούσε. Προσπάθησα πολύ κι έγινα τελικά ο στυλοβάτης του τμήματός μου. Κέρδισα την εκτίμηση όλων και ο μισθός μου γινόταν όλο και καλύτερος. Και πάλι, όμως, δεν ήμουν ικανοποιημένη. Όλο σχεδίαζα πώς να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και γνώριζα κόσμο ώστε να κάνω δική μου καριέρα και να κερδίσω την εκτίμηση ακόμα περισσότερων ανθρώπων. Δαπανούσα συνεχώς τον χρόνο και την ενέργειά μου για τη φήμη και το κέρδος. Ακόμα κι όταν πετύχαινα πράγματα, ήθελα ακόμα περισσότερα και οι επιθυμίες μου μεγάλωναν συνέχεια. Το αποτέλεσμα ήταν ότι όχι μόνο δεν με έκαναν ευτυχισμένη όλα αυτά που πετύχαινα, αλλά αντίθετα, μου προκαλούσαν ακόμα περισσότερο πόνο». Σκέφτηκα λίγο περισσότερο και συνειδητοποίησα πως όταν διάβαζα τα λόγια του Θεού ένιωθα μέσα μου ηρεμία και γαλήνη, και κατάλαβα πως την αλήθεια δεν μπορείς να την αγοράσεις με τα χρήματα, τη φήμη ή το κέρδος. Μόνο όταν κάνουμε το καθήκον μας, έχουμε περισσότερες ευκαιρίες να βιώσουμε τα λόγια του Θεού. Μόνο όταν προσερχόμαστε συνεχώς ενώπιον του Θεού, όταν τρώμε και πίνουμε τα λόγια Του κι όταν προσευχόμαστε και κάνουμε το καθήκον μας, η ζωή μας αναπτύσσεται πιο γρήγορα. Όλες οι αδελφές μου που είχαν πιστέψει στον Θεό την ίδια περίοδο με εμένα εκτελούσαν πλέον τα καθήκοντά τους και η ζωή τους εξελισσόταν πολύ πιο γρήγορα. Καταλάβαιναν επίσης την αλήθεια όλο και πιο καθαρά. Όταν, όμως, κοίταξα κι εγώ τον εαυτό μου, είδα ότι ήμουν κάθε μέρα απασχολημένη με τη δουλειά. Δεν πήγαινα σε συναθροίσεις, δεν διάβαζα τα λόγια του Θεού και δεν έκανα τα καθήκοντά μου. Δεν διέφερα και πολύ από τους δύσπιστους. Αν συνέχιζα έτσι, δεν θα κέρδιζα ποτέ την αλήθεια! Πόση ενέργεια μπορεί να έχει κανείς; Όταν τα θες όλα δικά σου, και δεν θες να αφήσεις τίποτα, είναι σαν να προσπαθείς να ισορροπήσεις σε δύο βάρκες ταυτόχρονα· κάποια στιγμή θα πέσεις. Αν δεν έκανα τη σωστή επιλογή, θα έχανα πραγματικά την ευκαιρία μου να σωθώ.

Το σκέφτηκα μέσα μου για λίγο καιρό και υπέβαλα την παραίτησή μου από την εταιρεία. Την υπέβαλα αρκετές φορές αλλά κάθε φορά μου την απέρριπταν. Η αφεντικίνα μου μου μίλησε αρκετές φορές: «Η εταιρεία δεν θέλει να χάσει μια τόσο εξαιρετική υπάλληλο. Αν θέλεις κάτι, πες το, και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σε ικανοποιήσουμε. Δεν πρέπει να ήταν εύκολο που έμεινες μέχρι τώρα». Είπε επίσης ότι θα αύξανε τον μισθό μου, ότι θα με έκανε τεχνική διευθύντρια, και ότι θα μου έδινε 1.000 γουάν μπόνους επιπλέον του βασικού μου μισθού. Αρνήθηκα, αλλά δεν έλεγα μέσα μου να το ξεχάσω το θέμα. Αν έμενα και συνέχιζα να δουλεύω, δεν θα είχα μόνο καλύτερο μισθό, θα έπαιρνα και προαγωγή και θα γινόμουν τεχνική διευθύντρια. Δεν θα ήμουν έτσι πιο κοντά στο όνειρό μου να ξεχωρίσω από το πλήθος; Δεν ήμουν εξαρχής ιδιαίτερα σίγουρη κι άρχισα να αμφιταλαντεύομαι. Εκείνες τις ημέρες, οι συνάδελφοί μου μου έλεγαν συχνά: «Τόσο καιρό κάνεις αυτήν τη δουλειά. Γιατί θέλεις να φύγεις; Εγώ στη θέση σου, δεν θα έφευγα. Η εταιρεία σε εκτιμά πραγματικά και σε συμπαθούν πολλές πελάτισσες. Πώς μπορείς να τα εγκαταλείπεις όλα έτσι απλά;» Όταν τα άκουγα αυτά, γινόμουν διστακτική και αμφιταλαντευόμουν. Ήθελα να μείνω και να συνεχίσω να δουλεύω, αλλά μετά σκεφτόμουν ότι αν ζούσα έτσι δεν θα είχα καμία ευκαιρία να πηγαίνω σε συναθροίσεις ή να κάνω το καθήκον μου. Σκεφτόμουν τις συναθροίσεις με τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Όλοι άνοιγαν την καρδιά τους και συναναστρέφονταν, ανεξάρτητα από το αν πονούσαν, αν υπέφεραν ή αν ήταν χαρούμενοι. Μόνο στον οίκο του Θεού μπορεί να βρει κανείς αυτό το αίσθημα απελευθέρωσης του πνεύματος!

Αργότερα, ήρθε μια αδελφή να μου μιλήσει και διαβάσαμε μαζί ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού: «Ο Θεός δεν πληρώνει απλώς ένα τίμημα για κάθε άνθρωπο κατά τις δεκαετίες που μεσολαβούν από τη γέννησή του μέχρι και σήμερα. Σύμφωνα με τον Θεό, έχεις έρθει σε αυτόν τον κόσμο αμέτρητες φορές και άλλες τόσες έχεις μετενσαρκωθεί. Ποιος είναι υπεύθυνος γι’ αυτό; Υπεύθυνος γι’ αυτό είναι ο Θεός. Δεν μπορείς με τίποτα να τα γνωρίζεις εσύ αυτά τα πράγματα. Κάθε φορά που έρχεσαι σ’ αυτόν τον κόσμο, ο ίδιος ο Θεός κανονίζει κάποια πράγματα για σένα: Εκείνος κανονίζει πόσα χρόνια θα ζήσεις, το είδος της οικογένειας στην οποία θα γεννηθείς, πότε θα χτίσεις ένα σπίτι και μια καριέρα, καθώς και τι θα κάνεις σ’ αυτόν τον κόσμο και πώς θα βγάζεις το ψωμί σου. Σου κανονίζει έναν τρόπο να βγάζεις το ψωμί σου, έτσι ώστε να πραγματοποιήσεις απρόσκοπτα την αποστολή σου σε αυτήν τη ζωή. Όσον αφορά τώρα το τι θα πρέπει να κάνεις στην επόμενη μετενσάρκωσή σου, ο Θεός κανονίζει για σένα και σου δίνει τη ζωή εκείνη σύμφωνα με το τι οφείλεις να έχεις και τι πρέπει να σου δοθεί… Ο Θεός έχει κανονίσει πολλές φορές τέτοια πράγματα για σένα και, να που τελικά γεννήθηκες στην εποχή των εσχάτων ημερών, στην τωρινή σου οικογένεια. Ο Θεός έχει κανονίσει για σένα ένα περιβάλλον στο οποίο μπορείς να πιστέψεις σ’ Αυτόν. Σου επέτρεψε να ακούσεις τη φωνή Του και να επιστρέψεις ενώπιόν Του, ώστε να είσαι σε θέση να Τον ακολουθήσεις και να εκτελέσεις ένα καθήκον στον οίκο Του. Το ότι έχεις ζήσει μέχρι σήμερα οφείλεται καθαρά στο ότι σε έχει καθοδηγήσει ο Θεός. Ούτε ξέρεις πόσες φορές έχεις γεννηθεί ανάμεσα στους ανθρώπους, πόσες φορές έχει αλλάξει η εμφάνισή σου, πόσες οικογένειες είχες, πόσες εποχές και δυναστείες έχεις προλάβει. Όλον αυτόν τον καιρό όμως το χέρι του Θεού σε στηρίζει διαρκώς κι Εκείνος σε παρακολουθεί πάντοτε. Πόσο μοχθεί ο Θεός για έναν άνθρωπο! Κάποιοι λένε: “Είμαι εξήντα χρονών. Εδώ και εξήντα χρόνια, ο Θεός με προσέχει, με προστατεύει και με καθοδηγεί. Αν γεράσω και δεν μπορώ να εκτελώ κάποιο καθήκον ούτε να κάνω τίποτα άλλο, θα συνεχίσει να νοιάζεται για μένα ο Θεός;” Δεν είναι ανοησία αυτό που λένε; Ο Θεός δεν προσέχει απλώς έναν άνθρωπο, δεν τον προστατεύει και δεν είναι κυρίαρχος της μοίρας του όσο διαρκεί μία μόνο ζωή. Αν το έκανε για μία και μόνο ζωή, για όσο διαρκεί μία και μόνο ζωή, αυτό θα έδειχνε πως ο Θεός δεν είναι παντοδύναμος και δεν κυριαρχεί επί των πάντων. Ο μόχθος που καταβάλλει και το τίμημα που πληρώνει ο Θεός για έναν άνθρωπο δεν περιορίζεται στο να κανονίζει τι θα κάνει ο άνθρωπος αυτός σ’ αυτήν τη ζωή. Αντίθετα, κανονίζει αμέτρητες ζωές για τον άνθρωπο αυτό. Ο Θεός αναλαμβάνει εξολοκλήρου την ευθύνη για κάθε ψυχή που μετενσαρκώνεται. Εργάζεται προσεκτικά και πληρώνει το τίμημα της ζωής Του, για να καθοδηγήσει τον κάθε άνθρωπο και να κανονίσει τη ζωή του καθενός. Ο Θεός μοχθεί τόσο πολύ και πληρώνει ένα τέτοιο τίμημα για χάρη του ανθρώπου, ενώ παράλληλα του χαρίζει όλες αυτές τις αλήθειες κι αυτήν τη ζωή. Δεν θα είναι υπερβολικά μεγάλο το χρέος των ανθρώπων προς τον Θεό αν τις έσχατες αυτές ημέρες δεν εκτελέσουν το καθήκον τους ως δημιουργήματα και δεν επιστρέψουν ενώπιον του Δημιουργού; Αν στο τέλος, όσες ζωές κι αν έχουν ζήσει κι απ’ όσες γενιές κι αν έχουν περάσει, δεν κάνουν καλά τα καθήκοντά τους και δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του Θεού; Δεν θα αποδειχθεί πως δεν άξιζαν όλο αυτό το τίμημα που έχει πληρώσει ο Θεός; Σ’ αυτήν την περίπτωση, δεν θα είχαν ίχνος συνείδησης και δεν θα άξιζαν να αποκαλούνται άνθρωποι, καθώς το χρέος τους προς τον Θεό θα ήταν τεράστιο. Σ’ αυτήν, λοιπόν, τη ζωή —δεν μιλάω για τις προηγούμενες ζωές σου, αλλά γι’ αυτήν τη ζωή— αν δεν μπορέσεις για χάρη της αποστολής σου να εγκαταλείψεις αυτά που αγαπάς ή όλα τα εξωτερικά πράγματα, όπως για παράδειγμα τις υλικές απολαύσεις και την αγάπη και τη χαρά της οικογένειας, ή αν δεν εγκαταλείψεις τις σαρκικές απολαύσεις για το τίμημα που πληρώνει για σένα ο Θεός ή για να ανταποδώσεις την αγάπη Του, τότε είσαι πολύ μοχθηρός! Στην πραγματικότητα, κάθε τίμημα που πληρώνεις για τον Θεό αξίζει. Σε σύγκριση με το τίμημα που πληρώνει ο Θεός για λογαριασμό σου, τι αξία έχει το ελάχιστο που προσφέρεις και που δαπανάς εσύ; Τι αξία έχει το ελάχιστο που υποφέρεις; Ξέρεις πόσο έχει υποφέρει ο Θεός; Το λίγο που υποφέρεις εσύ δεν είναι καν άξιο αναφοράς σε σύγκριση με το πόσο έχει υποφέρει ο Θεός. Άσε που, τώρα που κάνεις το καθήκον σου, κερδίζεις την αλήθεια και τη ζωή, πράγμα που στο τέλος θα σε κάνει να επιβιώσεις και να εισέλθεις στη βασιλεία του Θεού. Αυτή είναι τεράστια ευλογία!» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Το να πληρώνει κανείς το τίμημα για να κερδίσει την αλήθεια είναι μείζονος σημασίας). Όταν διάβασα τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα ότι ο Θεός έχει πληρώσει μεγάλο τίμημα για κάθε έναν από αυτούς που επέλεξε και προκαθόρισε, και βεβαιώθηκε για την ασφάλεια και την προστασία τους ώστε να μην τους καταπιούν οι διάφορες κακές τάσεις. Χρωστάμε στον Θεό όταν δεν κάνουμε το καθήκον μας! Ο Θεός πλήρωσε επίπονο τίμημα για μένα. Απ’ όταν ήμουν μικρή, άκουγα τη μητέρα μου να μιλάει για την πίστη στον Θεό. Ο Θεός με έστειλε σε αυτήν την οικογένεια, και με παρακολουθούσε και με προστάτευε πάντα. Όταν κόλλησα στα χρήματα, στη φήμη και το κέρδος και δεν μπορούσα να ξεκολλήσω, όταν υπέφερα και ένιωθα αβοήθητη, το χέρι του Θεού με έσωσε, και Εκείνος χρησιμοποίησε τους αδελφούς και τις αδελφές μου για να με φέρουν ενώπιόν Του. Μέσα από τις συναθροίσεις και την ανάγνωση των λόγων του Θεού, έμαθα να αποδέχομαι από τον Θεό τα διάφορα προβλήματα που αντιμετώπιζα και έπαψα να είμαι δυσαρεστημένη με το πεπρωμένο μου. Η ζωή μου έγινε πολύ πιο χαλαρή και απελευθερωμένη. Όταν δεν μπορούσα να παρευρεθώ σε συναθροίσεις στην ώρα μου, όσο αργά κι αν ήταν, η αδελφή, κάθε φορά, με περίμενε να τελειώσω τη δουλειά και συναναστρεφόταν μαζί μου πάνω στις προθέσεις του Θεού. Μερικές φορές έγραφε και επιστολές για να συναναστραφεί μαζί μου πάνω στα λόγια του Θεού. Ο Θεός δεν τα όριζε και δεν τα διευθετούσε όλα αυτά; Ο Θεός δεν ήθελε να με δει να χάνομαι μέσα στην επιδίωξη φήμης και κέρδους, και να με καταπιεί τελικά ο Σατανάς. Κατά καιρούς, έφερνε στο διάβα μου ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα για να με υποστηρίξει και να με βοηθήσει, και με περίμενε σιωπηλά να επιστρέψω. Αν συνέχιζα να μην ανταποδίδω την αγάπη Του, η έλλειψή μου σε ανθρώπινη φύση θα ήταν τεράστια. Το έργο του Θεού πρόκειται σύντομα να τελειώσει, και βλέπουμε τις καταστροφές να γίνονται όλο και χειρότερες. Τι θα τα έκανα τα χρήματα που θα κέρδιζα, όσα κι αν ήταν αυτά, αν επέμενα να αρνούμαι να έρθω στα λογικά μου; Θα μου έσωζαν, άραγε, τη ζωή; Τι νόημα θα είχε να με θεωρούν όλοι ισχυρή γυναίκα; Θα μπορούσε αυτό να με σώσει; Σκέφτηκα κάτι που είπε ο Κύριος Ιησούς: «Τι ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι θέλει δώσει άνθρωπος εις ανταλλαγήν της ψυχής αυτού;» (Κατά Ματθαίον 16:26). Σκέφτηκα εκείνα τα χρόνια που αφιέρωνα όλη μου την ενέργεια στη δουλειά μου, κι είδα ότι έχασα πολλές ευκαιρίες να κάνω το καθήκον μου και να κερδίσω την αλήθεια. Διάβασα τα λόγια του Θεού και κατάλαβα ότι ο Θεός είχε την καλή πρόθεση να σώσει τους ανθρώπους. Μόνο αν έκανα το καθήκον μου και αν απαλλασσόμουν από τα δεσμά και τα βάσανα του Σατανά, θα είχα την ευκαιρία να σωθώ και να επιζήσω. Στη συνέχεια, προσευχόμουν στον Θεό καθημερινά σχετικά με την παραίτησή μου, και Του ζητούσα να προστατεύσει την καρδιά μου ώστε να πάψει να αμφιταλαντεύεται.

Αργότερα, υπέβαλα ξανά την παραίτησή μου, και η αφεντικίνα μου είπε: «Το αποφάσισες στ’ αλήθεια; Ετοιμαζόμαστε να ανοίξουμε άλλο ένα στούντιο και θέλουμε να εργαστούν σε αυτό οι καλύτεροι υπάλληλοί μας. Εσύ ήσουν η πρώτη που σκεφτήκαμε. Αν πάει κάποιος άλλος, θα έχουμε συνέχεια την έγνοια του. Είσαι πολλά χρόνια στην εταιρεία και έχεις τα προσόντα να πάρεις μετοχές στο νέο στούντιο. Σκέψου μόνο πόσο καλό θα ήταν να έχεις κάτι δικό σου από τόσο μικρή. Γιατί δεν το ξανασκέφτεσαι; Το κυριότερο είναι ότι είμαστε μαζί τόσα χρόνια και έχουμε έναν συναισθηματικό δεσμό». Την ώρα που μιλούσε, άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Οι όροι που μου πρότεινε ήταν ακριβώς αυτό που έψαχνα πάντα, και τα χρήματα που είχα ήταν όσα ακριβώς χρειάζονταν γι’ αυτήν την επένδυση. Αν έμενα λίγο ακόμα, θα είχα επιτυχία και φήμη, και θα με ζήλευαν ακόμα περισσότεροι άνθρωποι. Θα έκανα πολύ καλή εντύπωση στους συγγενείς και τους φίλους! Την ώρα που φαντασιωνόμουν το υπέροχο μέλλον μου, ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι οι ιδέες μου δεν ήταν σύμφωνες με την πρόθεση του Θεού. Προσευχήθηκα από μέσα μου γρήγορα στον Θεό: «Θεέ μου, ξέρω ότι αυτός είναι άλλος ένας πειρασμός. Ο Σατανάς χρησιμοποιεί ξανά τα λόγια της αφεντικίνας μου για να αναστατώσει την καρδιά μου και να με κάνει να επιδιώξω τη φήμη, το κέρδος και τη θέση. Αυτήν τη φορά, όμως, ό,τι κι αν γίνει, θα ξεφύγω μια για πάντα από τον Σατανά, και θα μείνω σταθερή στη μαρτυρία μου για να παρηγορήσω την καρδιά Σου». Ενώ προσευχόμουν, θυμήθηκα ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού που είχα διαβάσει παλιότερα: «Όταν ερευνάς επανειλημμένα και αναλύεις προσεκτικά τους διάφορους στόχους που επιδιώκουν οι άνθρωποι στη ζωή και τους διάφορους τρόπους ζωής τους, θα βρεις πως ούτε ένας δεν ακολουθεί την αρχική πρόθεση που είχε ο Δημιουργός όταν δημιούργησε την ανθρωπότητα. Όλοι τους απομακρύνουν τους ανθρώπους από την κυριαρχία και τη φροντίδα του Δημιουργού· είναι όλοι τους παγίδες που κάνουν τους ανθρώπους να εξαχρειώνονται και τους οδηγούν στην κόλαση. Αφού το αναγνωρίσεις αυτό, αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να εγκαταλείψεις την παλιά σου άποψη για τη ζωή, να μείνεις μακριά από τις διάφορες παγίδες, να αφήσεις τον Θεό να πάρει τον έλεγχο της ζωής σου και να κάνει διευθετήσεις γι’ αυτήν, να επιζητάς μόνο να υποταχθείς στις ενορχηστρώσεις και την καθοδήγηση του Θεού, χωρίς να κάνεις καμία δική σου επιλογή, και να γίνεις ένας άνθρωπος που λατρεύει τον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄). Ο Σατανάς χρησιμοποιεί κάθε είδους σκέψεις και ιδέες για να παραλύσει τους ανθρώπους. Τους βάζει στον πειρασμό να επιδιώξουν τη φήμη, το κέρδος και τη θέση. Τους εγκλωβίζει βαθιά μέσα τους, ώστε να αρνηθούν τον Θεό, να Τον προδώσουν και να χάσουν την ευκαιρία να σωθούν. Αυτά είναι τα καταχθόνια κίνητρα του Σατανά. Κι αυτοί οι όροι που μου είχε προτείνει η αφεντικίνα μου, παγίδα δεν ήταν; Δεν θα παρασυρόμουν στην εξαχρείωση; Πώς μπορούσα να αρνιέμαι ακόμα να έρθω στα λογικά μου; Ο Θεός θέλει να υποταχθούμε στην κυριαρχία Του και να κάνουμε τα καθήκοντα ενός δημιουργημένου όντος. Μόνο έτσι μπορούμε να κατανοήσουμε την αλήθεια, να βιώσουμε μια ανθρώπινη ομοιότητα και τελικά να σωθούμε Εκείνον. Έτσι, είπα αποφασιστικά στην αφεντικίνα μου: «Ο κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του φιλοδοξίες. Εγώ θέλω να αλλάξω περιβάλλον». Η αφεντικίνα μου συμφώνησε. Αφότου έφυγα από την εταιρεία, ένιωθα πολύ πιο χαλαρή μέσα μου. Μπορούσα στο εξής να επιδιώκω σωστά την αλήθεια όπως οι αδελφοί και οι αδελφές μου.

Μετά από αυτήν την εμπειρία, είδα καθαρά τα υποχθόνια κίνητρα του Σατανά. Ο Σατανάς κάνει τους ανθρώπους να επιδιώκουν φήμη και κέρδος, ώστε να κάνει τους ανθρώπους να αποφύγουν τον Θεό και να Τον προδώσουν. Θέλει να έχει τους ανθρώπους υπό την επιρροή του και, τελικά, να τους πάρει μαζί του στην κόλαση. Όταν οι άνθρωποι βασίζονται μόνο στον εαυτό τους, δεν έχουν κανέναν τρόπο να ξεφύγουν από τα σχέδια του Σατανά. Μόνο αν διαβάσει κανείς τα λόγια του Θεού και κατανοήσει την αλήθεια, μπορεί να διακρίνει τα πράγματα και να ξεφύγει από τα λάθος μονοπάτια που είχε πάρει κατά το παρελθόν. Μόνο με το να επιδιώκουμε την αλήθεια μπορούμε να κερδίσουμε τη σωτηρία του Θεού. Αφότου άφησα τη δουλειά μου, μπορεί να μην κέρδισα την εκτίμηση περισσότερων ανθρώπων και να στερούμαι υλικών αγαθών, αλλά την αίσθηση ηρεμίας και γαλήνης που έχω στο πνεύμα μου δεν θα την αντάλλαζα με κανένα χρηματικό ποσό, με καμία φήμη και κανένα κέρδος. Απαλλάχθηκα, τελικά, από τα δεσμά της φήμης και του κέρδους, και εκπλήρωσα το καθήκον μου στην εκκλησία. Ευχαριστώ τον Παντοδύναμο Θεό για τη σωτηρία Του!