Του Τσενγκτσιάν, Κίνα

Το 2022, εκλέχθηκα ως επικεφαλής της εκκλησίας. Σκέφτηκα ότι μάλλον ήμουν αρκετά καλός σε όλα, διαφορετικά οι αδελφοί και οι αδελφές μου δεν θα με είχαν εκλέξει. Μια φορά, σε μια συνάθροιση, η αδελφή Λι Γιου, η διακόνισσα του ευαγγελίου, ζούσε σε μια κατάσταση όπου οριοθετούσε τον εαυτό της ως κακού επιπέδου. Ήταν αρκετά αρνητική και ήθελε να τα παρατήσει. Ήξερα ότι το επίπεδο της Λι Γιου δεν ήταν και τόσο κακό. Ήθελε να τα παρατήσει πρωτίστως λόγω ενός προβλήματος διεφθαρμένης διάθεσης. Σκέφτηκα: «Μόλις έγινα επικεφαλής της εκκλησίας. Όταν αντιμετωπίζω τέτοια προβλήματα, πρέπει να συναναστρέφομαι σχετικά με αυτά και να τα λύνω γρήγορα. Έτσι, θα δείχνω ικανός στο έργο μου και επίσης θα με εγκρίνει η Λι Γιου». Όταν σκέφτηκα ότι κάποτε είχα βρεθεί στην ίδια κατάσταση με τη Λι Γιου, βρήκα ένα χωρίο των λόγων του Θεού που διάβαζα τότε και μοιράστηκα την κατανόησή μου, σε σχέση μ’ αυτά τα λόγια του Θεού. Όταν είδα ότι συμφώνησε, χάρηκα μέσα μου. Μετά, η Λι Γιου με ρώτησε: «Και τότε, πώς ασκήθηκες και εισήλθες μετά;» Αμέσως με έπιασε νευρικότητα, επειδή εκείνη την εποχή είχα ελάχιστη κατανόηση, και δεν είχα ασκηθεί και εισέλθει. Σκέφτηκα μέσα μου: «Συναναστράφηκα πολύ καλά σχετικά με την κατανόησή μου, αλλά μόλις αναφέραμε την άσκηση και την είσοδο, δεν είχα τίποτα να πω. Τι θα σκεφτεί για εμένα η Λι Γιου; Αυτό δεν είναι καλό. Πρέπει να βρω έναν τρόπο να συναναστραφώ σχετικά με τα επόμενα βήματα». Έστυβα το μυαλό μου, προσπαθώντας να σκεφτώ μια λύση, συγκαλύπτοντας παράλληλα αθόρυβα τα κομμάτια της εμπειρίας μου που έλειπαν. Μετά, μίλησα απλώς για τα λόγια του Θεού που είχα διαβάσει εκείνη την εποχή και για όσα είχα κατανοήσει. Όταν έφτανα σε σημεία για τα οποία δεν είχα καμία εμπειρία, απλώς τα προσπερνούσα και μίλαγα για την πρόσφατη κατανόησή μου ως προς τα λόγια του Θεού. Τελικά, τα μπάλωσα όπως όπως μέχρι να φτάσω στο τέλος της συναναστροφή μου. Όταν είδα ότι η Λι Γιου δεν αντιδρούσε, απογοητεύτηκα πολύ μέσα μου και σκέφτηκα: «Το πραγματικό μου επίπεδο έχει εκτεθεί και τώρα η Λι Γιου δεν θα με έχει σε καμία εκτίμηση». Κάποια στιγμή που μιλούσαμε για το ευαγγελικό έργο, η Λι Γιου έκανε κάποιες ακόμα ερωτήσεις. Παρόλο που ήθελα να προτείνω κάποιες λύσεις για να μη γίνω ρεζίλι, όσο και να σκεφτόμουν, δεν μπορούσα να κάνω καμία αξιόλογη πρόταση. Μετά, σκέφτηκα πως ήμουν πλέον ο επικεφαλής της εκκλησίας και, ό,τι κι αν γινόταν, έπρεπε να δείξω τον σωστό δρόμο. Γι’ αυτό, είπα στη Λι Γιου: «Στην πραγματικότητα, όταν έχουμε τέτοια προβλήματα, ο Θεός κοιτάζει τη στάση μας απέναντι στο καθήκον μας. Όσο δαπανάμε περισσότερη σκέψη και πληρώνουμε μεγαλύτερο τίμημα, ο Θεός είναι σίγουρο ότι θα μας καθοδηγεί». Παρατήρησα την έκφραση της Λι Γιου καθώς συναναστρεφόμουν. Καθ’ όλη τη διάρκεια της συναναστροφής μου, η Λι Γιου δεν έδειξε καμία αντίδραση. Όταν είδα ότι είχα πει τόσα πράγματα χωρίς κανένα αποτέλεσμα, ένιωσα ότι είχα γίνει ρεζίλι. Είχα τον τίτλο του επικεφαλής της εκκλησίας, αλλά δεν μπορούσα να λύσω προβλήματα. Τι θα σκεφτόταν για εμένα η Λι Γιου; Επιστρέφοντας σπίτι, ένιωσα πολύ απογοητευμένος και τρομερά αποκαρδιωμένος. Σκέφτηκα μέσα μου: «Μόλις τώρα ξεκίνησα ως επικεφαλής και ήδη έδειξα ότι έχω τόσες αδυναμίες. Ούτε που ξέρω σε πόσες συναθροίσεις θα πρέπει να παρευρεθώ και πόσα προβλήματα θα χρειαστεί να αντιμετωπίσω στο μέλλον. Τι θα κάνω αν κάθε φορά είναι σαν σήμερα; Πώς θα μπορέσω να παραμείνω σε αυτήν την εκκλησία στο μέλλον αν διακρίνουν όλοι τις αδυναμίες μου;» Ένιωσα την πίεση να αυξάνεται και την καρδιά μου να βαραίνει, σαν να την πλάκωνε μια πέτρα.

Όταν έφτασα σπίτι, είδα το βίντεο βιωματικής εμπειρίας με τίτλο «Έβλαψα τον εαυτό μου με μεταμφιέσεις και εξαπατήσεις». Όταν σκέφτηκα τις σκηνές όπου βρισκόμουν απέναντι από τη Λι Γιου και προσποιούμουν ότι καταλάβαινα, συνειδητοποίησα τελικά ότι ζούσα σε μια κατάσταση όπου έκρυβα το πραγματικό μου πρόσωπο. Σκέφτηκα ένα χωρίο των λόγων του Θεού και το έψαξα για να το διαβάσω. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Μερικοί επικεφαλής και εργάτες δεν μπορούν να δουν τα πραγματικά προβλήματα που υπάρχουν στην εκκλησία. Όταν βρίσκονται σε μια συνάθροιση, νομίζουν ότι δεν έχουν να πουν κάτι σημαντικό και έτσι, απλώς αναγκάζονται να πουν κάποια λόγια και δόγματα. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτά που λένε είναι απλώς δόγματα, παρ’ όλα αυτά, όμως, τα λένε. Στο τέλος, ακόμα και οι ίδιοι πιστεύουν ότι τα λόγια τους είναι ανούσια, ενώ ούτε οι αδελφοί και οι αδελφές τους τα θεωρούν εποικοδομητικά. Αν αγνοείς αυτό το πρόβλημα και απλώς συνεχίζεις πεισματικά να λες τέτοια πράγματα, τότε δεν εκτελεί το έργο Του το Άγιο Πνεύμα και δεν υπάρχει κανένα όφελος για τους ανθρώπους. Αν δεν έχεις βιώσει την αλήθεια, αλλά εξακολουθείς να θέλεις να μιλάς γι’ αυτήν, τότε ό,τι κι αν πεις, δεν θα μπορέσεις να εισχωρήσεις στην αλήθεια. Οτιδήποτε πεις στη συνέχεια θα είναι απλώς λόγια και δόγματα. Μπορεί να νομίζεις ότι έχεις λάβει λίγη διαφώτιση, αλλά πρόκειται μόνο για δόγματα, όχι για την αλήθεια-πραγματικότητα. Όσο κι αν πασχίζουν οι άνθρωποι, δεν θα μπορέσουν να αντιληφθούν τίποτε πραγματικό ακούγοντας τη συναναστροφή σου γι’ αυτά. Την ώρα που ακούει μπορεί να σκεφτεί ότι αυτά που λες είναι πολύ σωστά, αλλά αργότερα θα τα ξεχάσει εντελώς. Αν δεν μιλάς για τις πραγματικές σου καταστάσεις, τότε δεν θα μπορέσεις να αγγίξεις τις καρδιές των ανθρώπων και οι άνθρωποι δεν θα θυμούνται τα λόγια σου αφού τα ακούσουν. Δεν προσφέρουν κάτι εποικοδομητικό. Όταν βρεθείς αντιμέτωπος με μια τέτοια κατάσταση, πρέπει να λάβεις υπόψη ότι αυτά που λες δεν είναι πρακτικά. Αν συνεχίσεις να μιλάς με αυτόν τον τρόπο δεν θα ωφεληθεί κανένας και θα αισθανθείς ακόμα πιο αμήχανα αν κάποιος θέσει ένα ερώτημα που δεν μπορείς να απαντήσεις. Πρέπει να σταματήσεις αμέσως και να αφήσεις τους άλλους να συναναστραφούν —αυτή θα ήταν η συνετή επιλογή. Όταν βρίσκεσαι σε μια συνάθροιση και γνωρίζεις κάτι για ένα συγκεκριμένο θέμα, μπορείς να πεις κάποια πρακτικά πράγματα. Μπορεί να είναι λίγο επιφανειακά, αλλά θα τα κατανοήσουν όλοι. Αν επιθυμείς μονίμως να μιλάς με πιο βαθυστόχαστο τρόπο για να εντυπωσιάσεις τους άλλους, αλλά δεν γίνεσαι ποτέ κατανοητός, τότε πρέπει απλώς να σταματήσεις. Οτιδήποτε πεις στη συνέχεια θα είναι κενό δόγμα. Πρέπει να αφήσεις κάποιον άλλο να συνεχίσει να συναναστρέφεται. Αν πιστεύεις ότι η κατανόησή σου βασίζεται σε δόγμα και ότι εκφράζοντάς τη δεν προσφέρεις κάτι εποικοδομητικό, δεν θα εκτελέσει το έργο Του το Άγιο Πνεύμα αν μιλήσεις σε αυτήν την περίπτωση. Αν πιέσεις τον εαυτό σου να μιλήσει, μπορεί να πεις τελικά ανοησίες και ανακρίβειες και ίσως παραπλανήσεις τους ανθρώπους. Οι περισσότεροι έχουν τόσο κακές βάσεις και χαμηλό επίπεδο που δεν μπορούν να κατανοήσουν πιο βαθυστόχαστα πράγματα σε σύντομο χρονικό διάστημα ή να τις θυμούνται εύκολα. Αντιθέτως, τα στρεβλά πράγματα και ό,τι έχει να κάνει με κανονισμούς και δόγματα τα πιάνουν αρκετά γρήγορα. Δεν είναι μοχθηροί, λοιπόν; Επομένως, πρέπει να παραμένετε πιστοί στις αρχές όταν συναναστρέφεστε πάνω στην αλήθεια και να μιλάτε σχετικά με αυτά που κατανοείτε. Υπάρχει ματαιοδοξία στις καρδιές των ανθρώπων και μερικές φορές, όταν τούς κυριεύει, συνεχίζουν επίμονα να μιλάνε ακόμα κι όταν γνωρίζουν ότι αυτά που λένε είναι δόγμα. Σκέφτονται το εξής: “Μπορεί οι αδελφοί και οι αδελφές μου να μην το καταλάβουν. Θα τα αγνοήσω όλα αυτά για να σώσω την υπόληψή μου. Αυτό που έχει σημασία αυτήν τη στιγμή είναι να κρατήσω τα προσχήματα”. Δεν προσπαθείς να ξεγελάσεις τους ανθρώπους με αυτόν τον τρόπο; Αυτό είναι έλλειψη αφοσίωσης στον Θεό! Αν το κάνει κάποιος που έχει έστω και λίγη λογική, θα νιώσει τύψεις και θα σταματήσει να μιλάει. Θα σκεφτεί ότι πρέπει να αλλάξει θέμα συζήτησης και να συναναστραφεί πάνω σε κάτι για το οποίο έχει εμπειρία ή ίσως πάνω στο πώς ο ίδιος κατανοεί και γνωρίζει την αλήθεια. Πρέπει να μιλάει κανείς για όσα καταλαβαίνει. Μπορείς να μιλήσεις για πρακτικά πράγματα μέχρι ενός ορίου, ανεξάρτητα από το πόσο πολύ μιλάς. Αν δεν έχεις εμπειρία, αυτά που φαντάζεσαι και σκέφτεσαι είναι απλώς θεωρία, προέρχονται απλώς από τις αντιλήψεις των ανθρώπων» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Ο Θεός λέει ότι οι άνθρωποι, όταν συναναστρέφονται στις συναθροίσεις, πρέπει να λένε μόνο όσα κατανοούν. Αυτήν τη λογική πρέπει να έχουν. Αν πιέζονται για να μιλήσουν για πράγματα που δεν έχουν βιώσει ούτε έχουν δει καθαρά, και το κάνουν αυτό ακόμα και αν γνωρίζουν καλά ότι ξεστομίζουν δόγματα, τότε απλώς ικανοποιούν τη ματαιοδοξία τους και κοροϊδεύουν τους άλλους. Αυτό έκανα κι εγώ στη συνάθροιση. Όταν άκουσα τη διακόνισσα του ευαγγελίου να μιλάει για διάφορα θέματα, ήθελα απλώς να λύσω γρήγορα τα προβλήματα για εκείνη, ώστε να αποδείξω ότι είχα κάποιο επίπεδο ως επικεφαλής. Αλλά καθώς συναναστρεφόμουν, συνειδητοποίησα ότι αφού είχα συζητήσει για όση κατανόηση είχα, δεν είχα τίποτε άλλο να πω. Για να διατηρήσω την εικόνα μου, αναγκάστηκα για συνεχίσω ξεστομίζοντας δόγματα, θέλοντας να δείξω ότι έχω εμπειρία. Έτσι, το πρόβλημα της Λι Γιου παρέμεινε άλυτο. Σε όλη τη διαδικασία, σκεφτόμουν πώς θα απέφευγα το ρεζιλίκι. Δεν σκέφτηκα καθόλου πώς να λύσω πραγματικά τα προβλήματα. Η κατάσταση της διακόνισσας του ευαγγελίου δεν ήταν καλή και υπήρχαν πραγματικές δυσκολίες στο ευαγγελικό έργο, αλλά δεν με άγχωνε αυτό, και μάλιστα με απασχολούσε σοβαρά το αν θα γινόμουν ρεζίλι ή θα ανέβαινα στα μάτια της. Ήμουν τόσο εγωιστής και ποταπός! Είχα ξεγελάσει τη Λι Γιου με τα δόγματα που ξεστόμιζα, αλλά ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς μας. Έτσι όπως έκανα το καθήκον μου, χωρίς να κάνω πραγματικό έργο ή να λύνω πραγματικά προβλήματα, συμπεριφερόμουν ως ψευδοεπικεφαλής.

Όταν οι αδελφοί και οι αδελφές μου έμαθαν για την κατάστασή μου, μου βρήκαν ένα χωρίο των λόγων του Θεού. Μου επέτρεψε να δω πιο καθαρά τα προβλήματά μου. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Οι άνθρωποι είναι από τη φύση τους δημιουργήματα. Μπορούν τα δημιουργήματα να φτάσουν στην παντοδυναμία; Μπορούν να φτάσουν σε σημείο να είναι τέλεια και αψεγάδιαστα; Μπορούν να επιτύχουν επιδεξιότητα σε όλα, να φτάσουν να κατανοούν τα πάντα, να βλέπουν καθαρά τα πάντα και να είναι ικανά για τα πάντα; Όχι, δεν μπορούν. Ωστόσο, μέσα στους ανθρώπους υπάρχει μια διεφθαρμένη διάθεση, μια μοιραία αδυναμία. Αμέσως μόλις διδαχθούν μια δεξιότητα ή ένα επάγγελμα, οι άνθρωποι αισθάνονται ικανοί, ότι είναι άνθρωποι με θέση και αξία, και ότι είναι επαγγελματίες. Ανεξάρτητα από τις πραγματικές τους δυνατότητες, όλοι θέλουν να πλασάρουν τον εαυτό τους ως κάποιο διάσημο ή εξαιρετικό άτομο, να γίνουν ένα κάπως γνωστό πρόσωπο και να κάνουν τους άλλους να πιστεύουν ότι είναι τέλειοι και αψεγάδιαστοι, χωρίς ούτε μια ατέλεια· επιθυμούν να τους βλέπουν οι άλλοι άνθρωποι ως κάποιο ικανό, ισχυρό, εξαιρετικό ή διάσημο και σπουδαίο άτομο, με μια μεγαλειώδη και επιβλητική εικόνα, με την ικανότητα να κάνει τα πάντα, και χωρίς να υπάρχει τίποτα που να μην μπορεί να κάνει. Νιώθουν πως αν ζητούσαν τη βοήθεια των άλλων, θα έδειχναν ανίκανοι και κατώτεροι, και οι άλλοι θα τους περιφρονούσαν. Γι’ αυτόν τον λόγο, θέλουν πάντα να προσποιούνται. […] Τι είδους διάθεση είναι αυτή; Η αλαζονεία των ανθρώπων αυτών δεν έχει όρια, έχουν χάσει κάθε λογική. Δεν επιθυμούν να είναι σαν όλους τους άλλους, δεν θέλουν να είναι συνηθισμένοι άνθρωποι, κανονικοί άνθρωποι, αλλά υπεράνθρωποι, σπουδαία άτομα, ή επιτυχημένοι. Αυτό είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα! Όσον αφορά τις αδυναμίες, τα ελαττώματα, την άγνοια, την ανοησία και την έλλειψη κατανόησης εντός της κανονικής ανθρώπινης φύσης, τα σκεπάζουν όλα και δεν αφήνουν τους άλλους να τα δουν, και στη συνέχεια συνεχίζουν να υποδύονται. Κάποιοι άνθρωποι αδυνατούν να δουν το οτιδήποτε καθαρά, αλλά παρ’ όλα αυτά λένε ότι κατά βάθος καταλαβαίνουν. Όταν, όμως, τους ζητήσεις να εξηγήσουν αυτό που κατάλαβαν, δεν μπορούν να το κάνουν. Μόλις το εξηγήσει κάποιος άλλος, τότε λένε ότι ετοιμαζόντουσαν να πουν το ίδιο πράγμα, αλλά δεν πρόλαβαν να το πουν εγκαίρως. Κάνουν ό,τι μπορούν για να μεταμφιεστούν και προσπαθούν να δείξουν μια καλή εικόνα. Τι λες, τέτοιοι άνθρωποι δεν πετούν στα σύννεφα; Διαρκώς ονειρεύονται, σωστά; Δεν ξέρουν ποιοι είναι ούτε πώς να βιώσουν την κανονική ανθρώπινη φύση. Δεν έχουν ενεργήσει ούτε μια φορά σαν πρακτικά ανθρώπινα όντα. Αν περνάς τις μέρες σου πετώντας στα σύννεφα, χωρίς σχέδιο και σκοπό, χωρίς να ενεργείς σε τίποτα προσγειωμένος, ζώντας πάντα με βάση τη φαντασία σου, τότε αυτό είναι πρόβλημα. Το μονοπάτι στη ζωή που διαλέγεις δεν είναι το σωστό. Αν το πράξεις, τότε, ανεξάρτητα από το ότι πιστεύεις στον Θεό, δεν πρόκειται να κατανοήσεις την αλήθεια ούτε θα είσαι ικανός να την αποκτήσεις. Για να σου μιλήσω ειλικρινά, δεν μπορείς να αποκτήσεις την αλήθεια, διότι ξεκινάς από λάθος αφετηρία» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Οι πέντε προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για την είσοδο στον σωστό δρόμο της πίστης στον Θεό). Ο Θεός εξέθεσε ότι οι άνθρωποι έχουν αλαζονικές διαθέσεις και δεν θέλουν να μείνουν στη θέση τους ως συνηθισμένοι άνθρωποι, και ότι πάντα θέλουν να προσποιούνται ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα και ότι κατανοούν τα πάντα, για να δώσουν στους άλλους την ψευδή εντύπωση ότι έχουν υψηλό επίπεδο και ότι δεν είναι κοινοί άνθρωποι. Έτσι συμπεριφερόμουν κι εγώ. Όταν εκλέχτηκα επικεφαλής της εκκλησίας, ένιωσα ότι ήμουν αρκετά καλός από όλες τις απόψεις. Ήθελα να δείξω στους άλλους ότι μπορούσα να επωμιστώ αυτό το βάρος και ένιωθα ότι, όποια προβλήματα κι αν αντιμετώπιζα, θα μπορούσα να βοηθήσω τους αδελφούς και τις αδελφές μου να τα λύσουν. Πίστευα πως αυτό συμφωνούσε με την τότε ταυτότητά μου. Όταν, όμως, προσπάθησα να λύσω τα προβλήματα των άλλων, δεν μπόρεσα να προσφέρω ένα μονοπάτι άσκησης. Απλώς συγκέντρωσα κάποια πράγματα για να συναναστραφώ μαζί τους, και επίσης πιέστηκα για να ξεστομίσω κάποια λόγια και δόγματα για να κρατήσω τα προσχήματα. Πάντα έκρυβα αυτά στα οποία υστερούσα, αυτά που δεν κατανοούσα και αυτά που δεν μπορούσα να κάνω. Ήθελα να προσποιούμαι μπροστά στους άλλους ότι δεν υπήρχε πρόβλημα που δεν μπορούσα να λύσω. Δεν προσπαθούσα απλώς να μεταμφιεστώ σε υπεράνθρωπο; Πρώτη φορά ήμουν επικεφαλής της εκκλησίας και δεν γνώριζα πολλά από τα προβλήματα που υπήρχαν. Ήταν φυσιολογικό να μην μπορώ να λύσω αμέσως τα προβλήματα της Λι Γιου. Αλλά, για να χτίσω μια καλή εικόνα του εαυτού μου, συγκάλυψα ό,τι δεν έβλεπα καθαρά ή δεν κατανοούσα. Δεν σκόπευα να παραμείνω στη θέση μου ως συνηθισμένος άνθρωπος. Η φύση μου ήταν υπερβολικά αλαζονική και υστερούσα πάρα πολύ σε λογική!

Μετά από αυτό, βρήκα κάποια λόγια του Θεού για να αναλογιστώ. Εκθέτουν τους ανθρώπους που πάντα κρύβουν το πραγματικό τους πρόσωπο, και κατανόησα κάπως καλύτερα τον εαυτό μου. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Κάποιοι άνθρωποι προσπαθούν πάντα να κρύβουν τον αληθινό τους εαυτό, εξωραΐζουν πάντα τον εαυτό τους, μεταμφιέζονται πάντα ώστε οι άλλοι να τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση και να μην μπορούν να δουν τα σφάλματα ή τις ελλείψεις τους, και θέλουν πάντα να παρουσιάζουν την καλύτερη πλευρά τους στους άλλους —τι είδους διάθεση είναι αυτή; Είναι αλαζονεία, προσποίηση, υποκρισία, είναι η διάθεση του Σατανά, είναι κάτι το μοχθηρό. Είναι όπως ακριβώς συμβαίνει με τα μέλη του σατανικού καθεστώτος: όσο κι αν πολεμούν, μάχονται ή σκοτώνουν στο σκοτάδι, δεν επιτρέπεται να τα καταγγείλει ή να τα εκθέσει κανείς. Φοβούνται ότι οι άνθρωποι θα δουν το δαιμονικό τους πρόσωπο και κάνουν ό,τι μπορούν για να το καλύψουν. Δημόσια, κάνουν τα πάντα για να παρουσιαστούν καλύτεροι, δηλαδή λένε πόσο πολύ αγαπούν τους ανθρώπους, πόσο σπουδαίοι, ένδοξοι και αλάνθαστοι είναι. Αυτή είναι η φύση του Σατανά. Το πιο κυρίαρχο χαρακτηριστικό της φύσης του Σατανά είναι η πονηριά και η εξαπάτηση. Και ποιος είναι ο στόχος αυτής της πονηριάς και της εξαπάτησης; Να ξεγελάσει τους ανθρώπους, να μην τους αφήσει να δουν την ουσία και την πραγματική εικόνα του, και να πετύχει έτσι τον στόχο της παράτασης της κυριαρχίας του. Οι συνηθισμένοι άνθρωποι μπορεί να μην έχουν δύναμη και θέση, αλλά και αυτοί επιθυμούν να κάνουν τους άλλους να αποκτήσουν καλή γνώμη για τους ίδιους και να τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση, καθώς και να τους προσδώσουν υψηλή θέση μέσα στο μυαλό τους. Αυτή είναι μια διεφθαρμένη διάθεση, και αν οι άνθρωποι δεν κατανοούν την αλήθεια, δεν μπορούν να το αναγνωρίσουν αυτό. Οι διεφθαρμένες διαθέσεις είναι αυτές που είναι πιο δύσκολο απ’ όλες να αναγνωριστούν. Είναι εύκολο να αναγνωρίσει κανείς τα σφάλματα και τις ελλείψεις του, αλλά δεν είναι εύκολο να αναγνωρίσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του. Οι άνθρωποι που δεν έχουν αυτογνωσία δεν μιλούν ποτέ για τις διεφθαρμένες τους καταστάσεις, νομίζουν πάντα ότι είναι μια χαρά. Και χωρίς να το συνειδητοποιούν, αρχίζουν να επιδεικνύονται: “Όλα αυτά τα χρόνια που πιστεύω, έχω υποστεί τόσες διώξεις και τόσες κακουχίες. Ξέρετε πώς τα ξεπέρασα όλα αυτά;” Δεν είναι αλαζονική αυτή η διάθεση; Με τι πρόθεση προβάλλουν τον εαυτό τους; (Να κερδίσουν την εκτίμηση των ανθρώπων.) Με τι στόχο κάνουν τους ανθρώπους να τους εκτιμήσουν; (Να έχουν θέση στο μυαλό των άλλων.) Όταν έχεις θέση στο μυαλό κάποιου άλλου, κατά τη διάρκεια των αλληλεπιδράσεών σου μαζί του, δείχνει σεβασμό απέναντί σου και είναι ιδιαίτερα ευγενικός όταν σου μιλάει. Σε έχει πάντα σε υπόληψη και σε όλα τα πράγματα, σε αφήνει να προηγείσαι, σου παραχωρεί προτεραιότητα, και σε κολακεύει και σε υπακούει. Σε όλα τα πράγματα, αναζητά εσένα και σε αφήνει να παίρνεις αποφάσεις. Κι εσύ αντλείς μια αίσθηση απόλαυσης από αυτό —νιώθεις ότι είσαι ανώτερος και καλύτερος από όλους τους άλλους. […] Τα λόγια και οι πράξεις σου καθοδηγούνται από την επιδίωξη και την απόκτηση της θέσης, και γι’ αυτήν διαγκωνίζεσαι, σπρώχνεσαι και ανταγωνίζεσαι με τους άλλους. Έχεις στόχο να κατακτήσεις μια θέση και να φτάσεις στο σημείο που ο εκλεκτός λαός του Θεού θα σε ακούει, θα σε υποστηρίζει και θα σε ειδωλοποιεί. Μόλις καταλάβεις αυτήν τη θέση, τότε έχεις αποκτήσει εξουσία και μπορείς να απολαύσεις τα οφέλη της θέσης, την ειδωλοποίησή σου από τους άλλους και όλα τα άλλα πλεονεκτήματα που έρχονται μαζί μ’ αυτήν τη θέση. Οι άνθρωποι συνέχεια κρύβουν τον πραγματικό τους εαυτό, κάνουν επίδειξη στους άλλους, ωραιοποιούν τον εαυτό τους, καλλωπίζονται και εξωραΐζουν τον εαυτό τους ώστε οι άλλοι να πιστέψουν ότι είναι τέλειοι. Ο στόχος τους με αυτό που κάνουν είναι να αποκτήσουν θέση, ώστε να απολαμβάνουν τα οφέλη της. Αν δεν το πιστεύεις αυτό, σκέψου το προσεκτικά: Γιατί θέλεις πάντοτε να κάνεις τους άλλους να σε έχουν σε μεγάλη εκτίμηση; Θέλεις να τους κάνεις να σε λατρεύουν και να σε θαυμάζουν, ώστε τελικά να πάρεις την εξουσία και να απολαμβάνεις τα οφέλη της θέσης. Η θέση που τόσο απεγνωσμένα επιζητάς θα σου φέρει πολλά οφέλη, κι αυτά ακριβώς τα οφέλη είναι που ζηλεύουν και επιθυμούν οι άλλοι. Μόλις οι άνθρωποι πάρουν μια γεύση απ’ τα πολλά οφέλη που τους παρέχει η θέση, μεθούν και παραδίνονται σ’ αυτήν την πολυτελή ζωή. Νομίζουν ότι μόνο έτσι δεν πάει χαμένη η ζωή τους. Η διεφθαρμένη ανθρωπότητα το απολαμβάνει πάρα πολύ όταν παραδίνεται σ’ αυτά τα πράγματα. Συνεπώς, μόλις κάποιος αποκτήσει μια θέση και αρχίσει να απολαμβάνει τα διάφορα οφέλη που αυτή του προσφέρει, θα λαχταράει απεγνωσμένα αυτές τις αμαρτωλές απολαύσεις και μάλιστα δεν πρόκειται να τις εγκαταλείψει ποτέ. Ουσιαστικά, την επιδίωξη της φήμης και της θέσης την καθοδηγεί η επιθυμία κάποιου να απολαμβάνει τα πλεονεκτήματα που τη συνοδεύουν, να ηγεμονεύει σαν βασιλιάς, να ασκεί έλεγχο στον εκλεκτό λαό του Θεού, να κυριαρχεί σε όλους και να ιδρύσει ένα ανεξάρτητο βασίλειο όπου θα μπορεί να απολαμβάνει τα οφέλη της θέσης του και να παραδίνεται σε αμαρτωλές απολαύσεις. Ο Σατανάς χρησιμοποιεί ένα σωρό μεθόδους για να εξαπατήσει τους ανθρώπους, να τους ξεγελάσει και να τους κοροϊδέψει, δίνοντάς τους ψευδείς εντυπώσεις. Χρησιμοποιεί ακόμη και τον εκφοβισμό και τις απειλές για να τους κάνει να τον θαυμάσουν και να τον φοβηθούν, με απώτερο σκοπό να τους οδηγήσει στην υποταγή σ’ αυτόν και στη λατρεία Του. Αυτό ευχαριστεί τον Σατανά και αυτός είναι και ο στόχος του όταν ανταγωνίζεται τον Θεό για να κερδίσει τους ανθρώπους» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Οι αρχές που θα πρέπει να καθοδηγούν τη διαγωγή σας). Ο Θεός εκθέτει ότι όσοι θέλουν πάντα να παριστάνουν κάτι άλλο και κρύβουν το πραγματικό τους πρόσωπο είναι υποκριτές, αλαζόνες και ψεύτικοι από τη φύση τους, και ότι συγκαλύπτουν τα προβλήματά τους και εξαπατούν τους ανθρώπους με ψεύτικα προσχήματα απλώς και μόνο για να απολαμβάνουν τη μεγάλη εκτίμηση και την ειδική μεταχείριση από τους άλλους. Μετά την εκλογή μου ως επικεφαλής της εκκλησίας, όταν προσπάθησα να λύσω το πρόβλημα της Λι Γιου, προσποιήθηκα ότι κατανοούσα και ότι είχα εμπειρίες ενώ στην πραγματικότητα δεν είχα καμία, και χρησιμοποίησα λέξεις κομμένες και ραμμένες μεταξύ τους για να ξεγελάσω τους άλλους. Στόχος μου ήταν να διατηρήσω την καλή εικόνα μου. Ήθελα οι άλλοι να με θαυμάζουν, να με εκτιμούν, να συγκεντρώνονται γύρω μου και να κρέμονται από τα χείλη μου. Τελικά, το έκανα επίσης για να απολαύσω το αίσθημα υπεροχής που μου προσέφερε ο θαυμασμός των άλλων. Ήμουν τόσο μοχθηρός βαθιά μέσα μου! Πριν να εκλεχθώ επικεφαλής της εκκλησίας, όποτε άκουγα τους αδελφούς και τις αδελφές να κάνουν ερωτήσεις, πάντα ήθελα να τους μιλήσω για τις εμπειρίες μου, επειδή πίστευα ότι όλοι εκτιμούσαν όσους έχουν εμπειρία. Γι’ αυτό, ακόμα και αν δεν είχα αρκετή εμπειρική κατανόηση, προσπαθούσα να μιλάω περισσότερο. Όταν εκλέχτηκα επικεφαλής της εκκλησίας, ήθελα και πάλι να καθιερωθώ μέσω της συναναστροφής στις συναθροίσεις. Είτε καθιερωνόμουν είτε όχι, εφόσον το ζήτημα αφορούσε τις προθέσεις μου, στόχος μου ήταν να κάνω τους ανθρώπους να με εκτιμήσουν και να με θαυμάζουν. Αυτό σήμαινε ότι βάδιζα στο μονοπάτι των αντίχριστων. Μόλις έγινα επικεφαλής της εκκλησίας, άρχισα να σκέφτομαι πώς θα έκανα τους ανθρώπους να με εκτιμήσουν και να με θαυμάζουν. Χρησιμοποίησα επίσης τη μεταμφίεση και την εξαπάτηση για να ξεγελάσω τους αδελφούς και τις αδελφές μου, και για να απολαύσω τα οφέλη της θέσης. Είχα τόσο μεγάλη έλλειψη λογικής! Αυτό που επεδίωκα ήταν το ακριβώς αντίθετο των απαιτήσεων του Θεού. Αν συνεχιζόταν αυτό, θα είχε εμποδίσει τη ζωή-είσοδο των αδελφών μου και το έργο της εκκλησίας. Αργά ή γρήγορα, θα προσέβαλλα τον Θεό! Όταν το κατάλαβα αυτό, έγραψα στη Λι Γιου και της μίλησα ανοιχτά για την κατάσταση που είχα εκείνη τη μέρα και για την κατανόησή μου, και βρήκα μερικά ακόμα λόγια του Θεού για να τη βοηθήσω. Η Λι Γιου μού έγραψε κι εκείνη, και συναναστράφηκε σχετικά με ένα μέρος της δικής της κατανόησης. Αποκαλύπτοντας τον πραγματικό εαυτό μου, ένιωσα σαν να είχα βρει ένα κομμάτι της πραγματικής θέσης μου και ένιωσα πολύ πιο χαλαρός.

Όταν συνειδητοποίησα ότι το πρόβλημά μου να παρουσιάζομαι ένα διαφορετικό πρόσωπο και να κρύβω τον πραγματικό εαυτό μου ήταν πολύ σοβαρό, αναζήτησα ένα μονοπάτι άσκησης για να εισέλθω. Κατά την αναζήτηση, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Όποια προβλήματα κι αν συναντήσεις, πρέπει να αναζητάς την αλήθεια για να τα λύσεις, δεν πρέπει επ’ ουδενί να υποκρίνεσαι ούτε να παρουσιάζεις μια ψεύτικη εικόνα στους άλλους. Είτε πρόκειται για τις ελλείψεις σου, είτε για τις ανεπάρκειές σου, είτε για τα ελαττώματά σου ή τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου, πρέπει να ανοίγεσαι και να συναναστρέφεσαι για όλα αυτά τα πράγματα. Μην τα κρατάς κρυφά. Το να μάθεις πώς να ανοίγεσαι είναι το πρώτο βήμα προς τη ζωή-είσοδο και είναι το πρώτο εμπόδιο, το πιο δύσκολο να ξεπεραστεί. Μόλις ξεπεράσεις αυτό το εμπόδιο, θα είναι εύκολο να εισέλθεις στην αλήθεια. Τι θα σημαίνει όταν κάνεις αυτό το βήμα; Θα σημαίνει ότι ανοίγεις την καρδιά σου, και φανερώνεις κάθε κομμάτι του εαυτού σου και ανοίγεσαι ως προς αυτό —είτε καλό είτε κακό, είτε θετικό είτε αρνητικό— και ρίχνεις φως σ’ αυτό για να το δουν οι άλλοι άνθρωποι και για να το δει ο Θεός, χωρίς να κρύβεις ούτε να αποκρύπτεις τίποτα από τον Θεό, χωρίς να χρησιμοποιείς προσωπεία, δόλο ή απάτη απέναντι στον Θεό, και ομοίως όντας ειλικρινής απέναντι στους άλλους ανθρώπους. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα ζεις στο φως· όχι μόνο θα σε εξετάζει σχολαστικά ο Θεός, αλλά και οι άλλοι άνθρωποι θα βλέπουν ότι στις πράξεις σου υπάρχουν αρχές και διαφάνεια. Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιείς μεθόδους για να προστατεύσεις την υπόληψη, την εικόνα και τη θέση σου, ούτε χρειάζεται να αποκρύπτεις ή να συγκαλύπτεις τα λάθη σου. Δεν χρειάζεται να επιδίδεσαι σ’ αυτές τις άχρηστες προσπάθειες. Αν μπορέσεις να εγκαταλείψεις αυτά τα πράγματα, η ζωή σου θα γίνει πολύ χαλαρή, απαλλαγμένη από περιορισμούς και πόνο, και θα ζεις ολοκληρωτικά στο φως» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). «Πώς θα πρέπει να ασκηθείς για να είσαι ένας συνηθισμένος και κανονικός άνθρωπος; Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό; […] Πρώτον, μη δίνεις στον εαυτό σου έναν τίτλο και μετά να τον αφήσεις να σε εγκλωβίσει, λέγοντας: “Είμαι ο επικεφαλής, είμαι ο επικεφαλής της ομάδας, είμαι ο επόπτης ή είμαι ο πιο καταρτισμένος και τεχνικά ικανός άνθρωπος στον τομέα”. Μην περιορίζεσαι από τον τίτλο που έδωσες εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου. Μόλις συμβεί αυτό, θα σε κρατήσει σφιχτά δεμένο· τα λόγια και οι πράξεις σου θα επηρεαστούν από αυτόν, όπως και η κανονική σου σκέψη και κρίση. Πρέπει να ελευθερωθείς από τους περιορισμούς αυτής της θέσης. Πρώτον, κατέβα από τη θέση αυτού του επίσημου τίτλου και λάβε τη θέση ενός συνηθισμένου ανθρώπου. Η νοοτροπία σου θα γίνει τότε κάπως φυσιολογική. Πρέπει επίσης να παραδεχτείς το εξής: “Δεν ξέρω πώς να το κάνω αυτό και δεν καταλαβαίνω το άλλο —πρέπει να κάνω λίγη έρευνα και μελέτη” ή “Δεν το έχω βιώσει ποτέ αυτό, οπότε δεν ξέρω τι να κάνω”. Όταν μπορείς να λες αυτό που πραγματικά σκέφτεσαι και να μιλάς ειλικρινά με αυτόν τον τρόπο, θα διαθέτεις κανονική λογική. Αν επιτρέψεις στους άλλους να γνωρίσουν τον πραγματικό σου εαυτό, θα έχουν μια κανονική άποψη για σένα και δεν θα χρειάζεται να φοράς προσωπείο. Δεν θα νιώθεις πλέον βαριά πίεση και θα μπορείς να επικοινωνείς κανονικά με τους άλλους. Μια τέτοια ζωή είναι ελεύθερη και άνετη» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η εκτίμηση των λόγων του Θεού είναι το θεμέλιο της πίστης στον Θεό). Όταν διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι για να λύσουμε το πρόβλημα της συγκάλυψης του πραγματικού προσώπου και της μεταμφίεσής μας, πρέπει να δείξουμε στους άλλους τον πιο αληθινό εαυτό μας, να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς για ό,τι δεν μπορούμε να κάνουμε και δεν κατανοούμε, κι αυτά να αφήσουμε τους άλλους να τα δουν και να τα μάθουν. Μόνο έτσι μπορούμε να απαλλαχθούμε σταδιακά από τους περιορισμούς της εικόνας και της θέσης. Για την ακρίβεια, με το ανάστημά μου, για να μη μιλήσω για τότε που είχα μόλις ξεκινήσει να εκπαιδεύομαι για να κάνω το καθήκον μου ως επικεφαλής, ακόμα και αν εκπαιδευόμουν για αρκετό καιρό, δεν θα είχα καταφέρει να διακρίνω και να λύσω κάθε πρόβλημα. Το μόνο που πρέπει να κάνω είναι να είμαι ειλικρινής και να μην κρύβω το πραγματικό μου πρόσωπο ούτε να μεταμφιέζομαι. Όταν λύνω προβλήματα ενώ κάνω τα καθήκοντά μου, πρέπει να συναναστρέφομαι σχετικά με μόνο όσα καταλαβαίνω, να είμαι ειλικρινής με τους άλλους σχετικά με αυτά που δεν καταλαβαίνω ή για τα οποία δεν έχω εμπειρία, και μετά να αναζητώ τις αλήθεια-αρχές με τους αδελφούς και τις αδελφές μου, ή να τους συμβουλεύομαι και να μαθαίνω από αυτούς. Αυτό πρέπει να κάνω.

Αργότερα, όταν έλαβα μια υπενθύμιση από μια αδελφή, διαπίστωσα ότι επίσης η άποψή μου ήταν λανθασμένη. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Όταν κάποιος εκλέγεται ως επικεφαλής από τους αδελφούς και τις αδελφές ή προάγεται από τον οίκο του Θεού για να κάνει ένα συγκεκριμένο έργο ή να εκτελέσει ένα συγκεκριμένο καθήκον, αυτό δεν σημαίνει ότι έχει ξεχωριστή θέση ή πόστο, ή ότι οι αλήθειες που κατανοεί είναι βαθύτερες και πιο πολυάριθμες από εκείνες των άλλων ανθρώπων —πόσο μάλλον ότι αυτό το άτομο είναι σε θέση να υποταχθεί στον Θεό και ότι δεν θα Τον προδώσει. Σίγουρα, δεν σημαίνει ούτε ότι γνωρίζει τον Θεό και είναι κάποιος που έχει φόβο Θεού. Στην πραγματικότητα, δεν έχει επιτύχει τίποτε από αυτά. Η προαγωγή και η καλλιέργεια είναι απλώς προαγωγή και καλλιέργεια με την απλή έννοια και δεν ισοδυναμούν με τον προκαθορισμό τους από τον Θεό ή με το να τους κρίνει ο Θεός άξιους. Η προαγωγή και η καλλιέργειά του σημαίνουν απλώς ότι έχει προαχθεί και αναμένει την καλλιέργεια. Και το τελικό αποτέλεσμα αυτής της καλλιέργειας εξαρτάται από το αν αυτό το άτομο επιδιώκει την αλήθεια και από το αν είναι ικανό να επιλέξει το μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας. Έτσι, όταν κάποιος από την εκκλησία προάγεται και καλλιεργείται για να γίνει επικεφαλής, απλώς προάγεται και καλλιεργείται με την πιο απλή έννοια· δεν σημαίνει ότι ήδη ανταποκρίνεται στα πρότυπα και είναι ικανός ως επικεφαλής, ότι είναι ήδη σε θέση να αναλάβει το ηγετικό έργο και μπορεί να κάνει αληθινό έργο —δεν είναι έτσι. […] Ποιος είναι, λοιπόν, ο στόχος και ποια η σημασία της προαγωγής και της καλλιέργειας κάποιου; Ένας άνθρωπος προάγεται, ως άτομο, για ν’ ασκηθεί και για να ποτιστεί και να εκπαιδευτεί ειδικά, ώστε να μπορέσει να κατανοήσει τις αλήθεια-αρχές, καθώς και τις αρχές, τα μέσα και τις μεθόδους επιτέλεσης διαφορετικών πραγμάτων και επίλυσης διαφόρων προβλημάτων, αλλά και τους τρόπους για να χειρίζεται και ν’ αντιμετωπίζει τα διαφόρων ειδών περιβάλλοντα και τους διαφόρων ειδών ανθρώπους που συναντά, σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού και με τρόπο που προστατεύει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Κρίνοντας με βάση αυτά τα σημεία, μήπως οι ταλαντούχοι άνθρωποι που προάγονται και καλλιεργούνται από τον οίκο του Θεού είναι αρκετά ικανοί ν’ αναλάβουν το έργο τους και να κάνουν καλά το καθήκον τους όσο προάγονται και καλλιεργούνται ή πριν από την προαγωγή και την καλλιέργειά τους; Ασφαλώς και όχι. Επομένως, αυτοί οι άνθρωποι, την περίοδο κατά την οποία καλλιεργούνται, αναπόφευκτα θα βιώσουν κλάδεμα, κρίση και παίδευση, έκθεση ή ακόμα και απαλλαγή από τα καθήκοντά τους· αυτό είναι φυσιολογικό, αυτό σημαίνει εκπαίδευση και καλλιέργεια» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (5)]. Όταν διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι, όταν ο οίκος του Θεού προωθεί ή καλλιεργεί κάποιον, δεν σημαίνει ότι εκείνος έχει εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα. Δεν σημαίνει ότι μπορεί να κάνει τα πάντα και ότι κατανοεί τα πάντα. Ο οίκος του Θεού καλλιεργεί τους ανθρώπους για να τους εκπαιδεύσει, ώστε να έχουν περισσότερες ευκαιρίες να μάθουν να ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές, και να μπορέσουν να εισέλθουν πιο γρήγορα στις αλήθεια-πραγματικότητες. Όπως τότε που οι αδελφοί και οι αδελφές με εξέλεξαν για επικεφαλής της εκκλησίας. Έγινε μόνο και μόνο επειδή είχα ένα κάποιο επίπεδο και ικανότητα κατανόησης. Αλλά αυτό δεν σήμαινε ότι κατανοούσα ήδη τις αλήθεια-αρχές και ότι μπορούσα να εργαστώ. Για να επωμιστεί κάποιος το καθήκον ενός επικεφαλής, πρέπει να διέλθει από μια περίοδο εξερεύνησης, εκμάθησης και εκπαίδευσης, και επίσης να αναζητήσει αρκετά τις αλήθεια-αρχές. Εγώ, τότε, απλώς εκπαιδευόμουν ως επικεφαλής. Ήταν μια πολύ πολύτιμη ευκαιρία για να μάθω. Αν δεν μπορούσα να δω καθαρά το αληθινό μέτρο μου και ήμουν πάντα τόσο αλαζόνας, προσποιούμενος ότι καταλαβαίνω για να καλύψω τα προβλήματά μου για να διατηρήσω τη θέση μου, τότε όσες ευκαιρίες κι αν μου έδινε ο Θεός και όσο κι αν μελετούσα, δεν θα μπορούσα να κερδίσω αρκετή είσοδο στην αλήθεια. Αντιθέτως, θα ακολουθούσα το μονοπάτι των αντιχρίστων εξαιτίας της επιδίωξης θέσης, κάτι που είναι αντίθετο στην πρόθεση του Θεού.

Αργότερα, εκλέχθηκα ως επικεφαλής περιφέρειας. Μια φορά, πραγματοποιήσαμε μια συνάθροιση με τους επικεφαλής των ευαγγελικών ομάδων. Όταν άκουσα την αδελφή συνεργάτιδά μου να συναναστρέφεται με τους επικεφαλής των ομάδων, διαπίστωσα ότι δεν γνώριζα ένα μεγάλο μέρος του έργου. Για λίγο, δεν ήξερα τι να πω ή από πού να ξεκινήσω. Εκείνη τη στιγμή, σκέφτηκα μέσα μου: «Άραγε, αν μείνω συνέχεια σιωπηλή, θα σκεφτούν οι επικεφαλής των ομάδων ότι εγώ, ως επικεφαλής περιφέρειας, είμαι εντελώς κενός; Αυτή είναι η πρώτη μας συνάντηση και, αν σκεφτούν ότι δεν καταλαβαίνω τίποτα, δεν θα με περιφρονούν στο μέλλον όταν θα παρακολουθώ το ευαγγελικό έργο;» Στη σκέψη αυτή, θέλησα να πω κάτι γρήγορα, ώστε οι επικεφαλής των ομάδων να με εγκρίνουν. Ωστόσο, συνειδητοποίησα ότι η κατάστασή μου δεν ήταν σωστή, και επικεντρώθηκα και πάλι βιαστικά στη σκέψη μου. Σκέφτηκα το μονοπάτι που είχαν δείξει τα λόγια του Θεού. Ο Θεός λέει: «Όταν πάψεις να θεωρείς τον εαυτό σου επικεφαλής ή εργάτη, κι όταν πάψεις να νομίζεις ότι είσαι καλύτερος από τους άλλους ανθρώπους και αντ’ αυτού νιώσεις ότι είσαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος, ίδιος με όλους τους άλλους, κι ότι υπάρχουν ορισμένοι τομείς στους οποίους είσαι κατώτερος από τους άλλους, τότε, όταν συναναστρέφεσαι πάνω στην αλήθεια και σε ζητήματα που σχετίζονται με το έργο έχοντας αυτήν τη νοοτροπία, τόσο τα αποτελέσματα όσο και η ατμόσφαιρα θα είναι διαφορετικά» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η εκτίμηση των λόγων του Θεού είναι το θεμέλιο της πίστης στον Θεό). Όταν αναλογίστηκα τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα ότι μόνο αν έμπαινα στη θέση ενός συνηθισμένου ανθρώπου, θα γινόταν πιο χαλαρή και φυσιολογική η ατμόσφαιρα αυτής της συνάθροισης, και μόνο τότε θα έβγαιναν αποτελέσματα. Έπρεπε να εγκαταλείψω την ταυτότητά μου ως επικεφαλής περιφέρειας, να μην διστάσω να ρωτήσω τους αδελφούς και τις αδελφές για όλα όσα δεν γνωρίζω και να δείξω σε όλους την αληθινή μου πλευρά. Στη σκέψη αυτή, συνέχισα να ακούω τον καθένα να συναναστρέφεται σχετικά με το ευαγγελικό έργο. Ρωτούσα για καθετί που δεν κατανοούσα ή που δεν μπορούσα να δω καθαρά, και όταν εντόπιζα κάποιο πρόβλημα, εξέφραζα τις σκέψεις και τις προτάσεις μου. Με αυτόν τον τρόπο, η συνάθροιση κράτησε μια μέρα και παρόλο που δεν προσέφερα πολλές αξιόλογες προτάσεις, μέσα από την αμοιβαία συζήτηση και συναναστροφή με τους αδελφούς και τις αδελφές μου, σκεφτήκαμε κάποιες ιδέες για το ευαγγελικό έργο και απέκτησα κάποια κατεύθυνση για το πώς να κάνω το καθήκον μου στο μέλλον. Ένιωσα πολύ χαλαρός και το χάρηκα. Μετά από αυτό, όταν έκανα το καθήκον μου, υπήρχαν και πάλι στιγμές που ήθελα να συγκαλύψω πράγματα που δεν κατανοούσα και δεν μπορούσα να κάνω. Όποτε έβλεπα ότι ήθελα και πάλι να κρύψω το πραγματικό μου πρόσωπο, προσευχόμουν συνειδητά στον Θεό για να διορθώσει την κατάστασή μου. Μετά, ανοιγόμουν και αποκάλυπτα την κατάστασή μου στους αδελφούς και τις αδελφές μου, ώστε όλοι να γνωρίζουν την αληθινή μου θέση. Όταν το έκανα πράξη αυτό, οι αδελφοί και οι αδελφές μου, όχι μόνο δεν με περιφρόνησαν, αλλά μάλιστα ήταν πιο πρόθυμοι να συνεργαστούν μαζί μου και μας ήταν πιο εύκολο να έχουμε την ίδια γνώμη κατά την εκτέλεση των καθηκόντων μας. Είμαι πολύ ευγνώμων στον Θεό για αυτά που κέρδισα!