Από της Λιν Πινγκ, Κίνα

Τον Ιούλιο του 2020, εκλέχθηκα επικεφαλής και ανέλαβα την ευθύνη για το έργο αρκετών εκκλησιών. Η αδελφή Λιου Τζινγκ είχε μόλις εκλεγεί επικεφαλής σε μία από αυτές τις εκκλησίες. Είχα συνεργαστεί μαζί της στο παρελθόν και τη γνώριζα αρκετά καλά. Ήταν ώριμη, σταθερή, εξέταζε τα πράγματα από όλες τις πλευρές και είχε φορτίο στο καθήκον της. Πάντα συναναστρεφόταν μαζί μου πάνω στα λόγια του Θεού για να με βοηθήσει όποτε αντιμετώπιζα προβλήματα ή δυσκολίες. Τη θεωρούσα αρκετά αξιόπιστη, οπότε δεν ανησυχούσα τόσο για την εκκλησία της και μπορούσα να αφιερώσω περισσότερη ενέργεια στις άλλες. Έτσι, αφού ενημέρωσα τη Λιου Τζινγκ για το πώς να χειριστεί διάφορες επιμέρους εργασίες, δεν ασχολήθηκα πολύ με το έργο της. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, είδα ότι είχε βρει ένα μονοπάτι στο έργο της και είχε αποτελέσματα σε διάφορους τομείς του, κι αυτό με καθησύχασε ακόμη περισσότερο. Σκέφτηκα ότι, ακόμη κι αν δεν την έλεγχα, θα μπορούσε να επιλύσει γρήγορα τυχόν δυσκολίες ή προβλήματα που θα αντιμετώπιζε. Έτσι, για τρεις συνεχόμενους μήνες δεν έλεγξα ούτε παρακολούθησα λεπτομερώς το έργο για το οποίο ήταν υπεύθυνη, και μάλιστα την πρότεινα ως υποψήφια για τις εκλογές για μια ανώτερη ηγετική θέση.

Τον Δεκέμβριο, λοιπόν, έλαβα ένα γράμμα από την επικεφαλής μου που έλεγε ότι ορισμένοι αδελφοί και αδελφές είχαν αξιολογήσει τη Λιου Τζινγκ ως άτομο που δεν έκανε αληθινό έργο. Μου ζήτησε να παρακολουθήσω και να ερευνήσω το έργο της, και είπε ότι, προς το παρόν, δεν ήταν κατάλληλη υποψήφια για τις εκλογές. Έμεινα πραγματικά έκπληκτη όταν το είδα αυτό: «Δεν κάνει αληθινό έργο; Πώς είναι δυνατόν; Αν ισχύει αυτό, πώς γίνεται η εκκλησία της να έχει αποτελέσματα στο έργο της τους τελευταίους μήνες; Η αδελφή Γου Σινμίνγκ, η συνεργάτιδά της, μόλις πρόσφατα εκπαιδεύτηκε ως επικεφαλής, οπότε δεν θα είναι και πολύ εξοικειωμένη με το έργο. Δεν έχει επωμιστεί η Λιου Τζινγκ όλο το έργο για εκείνη την εκκλησία; Μήπως οι επικεφαλής λένε ότι δεν κάνει αληθινό έργο βασιζόμενοι απλώς στο τι έλεγαν εκείνες οι αξιολογήσεις, χωρίς να έχουν πραγματικά μια σαφή εικόνα; Είχα συνεργαστεί με τη Λιου Τζινγκ στο παρελθόν και τη γνώριζα αρκετά καλά. Πρόσφατα, ορισμένοι αδελφοί και αδελφές συνελήφθησαν στην εκκλησία της. Είναι απασχολημένη με τη διαχείριση των επακόλουθων και πιθανότατα δεν έχει χρόνο για άλλα πράγματα. Ακόμη κι αν όντως φαίνεται ότι δεν κάνει αληθινό έργο, αυτό είναι κατανοητό. Δεν μπορεί να κάνω λάθος γι’ αυτήν». Έριξα μια ματιά στις αξιολογήσεις από τους αδελφούς και τις αδελφές και διαπίστωσα ότι είχαν γράψει για προηγούμενες περιπτώσεις όπου η Λιου Τζινγκ δεν είχε κάνει αληθινό έργο στο καθήκον της. Σκεφτόμουν: «Τι τρέχει μ’ αυτούς; Απλώς εστιάζουν στις παλιές παραβάσεις της Λιου Τζινγκ αντί να δουν αν έχει αλλάξει. Το έργο στην εκκλησία της οποίας είναι υπεύθυνη έχει αποτελέσματα τους τελευταίους μήνες. Είναι ικανή να κάνει κάποιο αληθινό έργο». Εξήγησα γρήγορα την κατάσταση στην επικεφαλής και πρότεινα να την αφήσει να παραμείνει υποψήφια στις εκλογές.

Λίγες μέρες αργότερα, βλέποντας ότι δεν έπαιρνα στα σοβαρά το ζήτημα του ότι η Λιου Τζινγκ δεν έκανε αληθινό έργο και ότι εξακολουθούσα να την υπερασπίζομαι, η επικεφαλής μού υπενθύμισε: «Πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα σύμφωνα με τα λόγια του Θεού. Ο καθένας έχει διεφθαρμένη διάθεση· μέχρι να κερδίσουμε την αλήθεια και να οδηγηθούμε στην τελείωση, κανείς δεν είναι αξιόπιστος. Όλοι θα ενεργούμε με τον δικό μας τρόπο και με βάση τη διεφθαρμένη μας διάθεση. Χωρίς επίβλεψη, ο οποιοσδήποτε μπορεί να κάνει πράγματα που αντιστέκονται στον Θεό και βλάπτουν το έργο της εκκλησίας. Έτσι, όσον αφορά το εκκλησιαστικό έργο, δεν μπορούμε να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη σε κανέναν. Μόνο με την ουσιαστική διερεύνηση και επίβλεψη του έργου, μπορούμε να ανακαλύψουμε και να επιλύσουμε τα προβλήματα εγκαίρως. Αυτό σημαίνει ανάληψη ευθύνης για το έργο της εκκλησίας». Είπα ότι θα το έκανα, αλλά σκεφτόμουν: «Η επίβλεψη είναι δικαιολογημένη, αλλά δεν θα έπρεπε να είμαι καχύποπτη με τα πάντα. Ποιος δεν θέλει να επιδιώκει την αλήθεια και να κάνει καλά το καθήκον του; Ο οίκος του Θεού δεν είναι σαν την άπιστη κοινωνία. Οι αδελφοί και οι αδελφές θα πρέπει να εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον και να μην παρακολουθούν καχύποπτα ο ένας τον άλλον. Σας είπα ότι υπάρχουν λόγοι για τους οποίους η Λιου Τζινγκ δεν κάνει ένα μέρος του έργου της, αλλά δεν το πιστεύετε. Θα ερευνήσω σωστά τα πράγματα για να σας δείξω ότι δεν είναι τέτοιου είδους άτομο». Έτσι, πήγα να ερευνήσω το έργο της. Σύντομα ανακάλυψα ότι το μεγαλύτερο μέρος του έργου τους, το είχε αναλάβει κυρίως η προηγούμενη συνεργάτιδά της, η Σινμίνγκ. Εδώ και λίγο καιρό που μετατέθηκε η Σινμίνγκ, τα αποτελέσματα σε διάφορους τομείς του έργου της εκκλησίας τους είχαν αρχίσει να πέφτουν. Επίσης, είχα πει στη Λιου Τζινγκ να απαλλάξει από τα καθήκοντά του έναν ακατάλληλο επικεφαλής ομάδας ονόματι Τσεν, και αυτό δεν είχε γίνει ακόμη. Επίσης, δεν μπορούσε να συνεργαστεί αρμονικά με τον διάκονο ποτίσματος και δεν έδινε καμία σημασία στο έργο του ποτίσματος των νεοφώτιστων. Βλέποντας τι είχε κάνει η Λιου Τζινγκ στο έργο της εκκλησίας, ένιωσα μεγάλη ενοχή. Η επικεφαλής μού είχε υπενθυμίσει να παρακολουθήσω και να επιβλέψω το έργο της, αλλά δεν το είχα κάνει επειδή της είχα υπερβολική εμπιστοσύνη. Θεωρούσα ότι, εφόσον είχε αναλάβει τη θέση, θα έπρεπε να της δοθεί το δικαίωμα να εργάζεται ελεύθερα. Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα κατέληγαν έτσι τα πράγματα. Θυμήθηκα τις προηγούμενες αλληλεπιδράσεις μας· δεν φαινόταν να είναι ο τύπος του ανθρώπου που είναι μόνο λόγια, αλλά δεν κάνει αληθινό έργο. Μήπως υπήρχαν ειδικές περιστάσεις που την καθυστερούσαν; Ακριβώς τη στιγμή που προβληματιζόμουν γι’ αυτό, η Λιου Τζινγκ είπε: «Ορισμένοι αδελφοί και αδελφές στην εκκλησία μας συνελήφθησαν πρόσφατα. Έτρεχα σαν τρελή να διαχειριστώ τα επακόλουθα και δεν είχα χρόνο για όλα». Όταν το άκουσα αυτό, αναστέναξα με ανακούφιση. Όπως ακριβώς τα έλεγα: η Λιου Τζινγκ δεν ήταν ο τύπος του ανθρώπου που δεν κάνει αληθινό έργο. Η διαχείριση όλων αυτών των υποθέσεων μετά τις συλλήψεις τής είχε φάει πολύ χρόνο και ενέργεια. Ένα μέρος του έργου δεν είχε γίνει καλά, αλλά ήταν κατανοητό. Κανείς δεν κάνει ένα καθήκον τέλεια. Έτσι, συναναστράφηκα μαζί της για το κακό και τις συνέπειες που προκαλούνται όταν δεν κάνουμε αληθινό έργο, και της είπα να απαλλάξει αμέσως τον Τσεν από τα καθήκοντά του. Συμφώνησε σ’ αυτό. Αλλά πέρασε λίγος καιρός και άκουσα ότι ο Τσεν δεν είχε ακόμη απαλλαχθεί από τα καθήκοντά του. Πήγα γρήγορα να μάθω πώς πήγαινε το καθήκον της Λιου Τζινγκ. Η συνεργάτιδά της μου είπε: «Κάθε φορά που μας αναθέτεις έργο, η Λιου Τζινγκ συμφωνεί απόλυτα, αλλά δεν τη βλέπω να εφαρμόζει τίποτα από αυτά. Εγώ μόλις ανέλαβα ηγετικό ρόλο, οπότε δεν είμαι εξοικειωμένη με τις λεπτομέρειες του έργου και δεν με έχει βοηθήσει. Όταν αντιμετωπίζω προβλήματα ή δυσκολίες, αναγκάζομαι να πορεύομαι στα τυφλά βασιζόμενη στον Θεό». Έμεινα άναυδη όταν άκουσα την αδελφή να λέει έτσι. Πώς ήταν δυνατόν η Λιου Τζινγκ να μην είχε κάνει ούτε ελάχιστο αληθινό έργο; Δεν ήταν έτσι παλιά. Είχα συναθροιστεί μαζί της εκείνο το διάστημα. Μα πώς δεν είχα παρατηρήσει τα προβλήματά της; Της είχα υπερβολική εμπιστοσύνη και δεν επέβλεπα ούτε ερευνούσα το έργο της. Αυτό οδήγησε στο να παραμείνει ένας ακατάλληλος επικεφαλής ομάδας στην εκκλησία στη θέση του για πάρα πολύ καιρό, και κανείς δεν επέβλεπε το πότισμα των νεοφώτιστων. Αυτό είχε καθυστερήσει το έργο της εκκλησίας και τη ζωή-είσοδο των άλλων. Είχα πραγματικά κάνει κακό. Όταν είδα τη Λιου Τζινγκ μετά από αυτό, είπε ότι ορισμένοι αδελφοί και αδελφές την είχαν κλαδέψει τις τελευταίες δύο ημέρες επειδή δεν είχε κάνει αληθινό έργο. Ένιωθε πραγματικά μετανιωμένη. Έκλαιγε, λέγοντας ότι ήταν ανεύθυνη και ότι αντιμετώπιζε επιπόλαια το καθήκον της, και ότι δεν είχε καθόλου ανθρώπινη φύση. Σκέφτηκα ότι είχε συνειδητοποιήσει πόσο σοβαρά ήταν τα προβλήματά της και ότι σίγουρα θα άλλαζε μετά από αυτό, οπότε θα έπρεπε να της δώσω άλλη μια ευκαιρία να μετανοήσει, να μην την απαλλάξω από τα καθήκοντά της προς το παρόν, και να της προσφέρω περισσότερη υποστήριξη στο μέλλον. Λίγο αργότερα, της επεσήμανα τα προβλήματά της και της είπα να διορθώσει αμέσως τις αποκλίσεις της, καθώς και να απαλλάξει από τα καθήκοντά του εκείνον τον επικεφαλής ομάδας που έπρεπε να απαλλαχθεί. Ήταν όλο υποσχέσεις, αλλά παρόλο που αργότερα απάλλαξε τον Τσεν από τα καθήκοντά του, συνολικά το έργο εξακολουθούσε να μην αποδίδει καρπούς. Αργότερα, κάποιοι μου ανέφεραν ότι είχαν ανακαλύψει ορισμένα σοβαρά προβλήματα στη Λιου Τζινγκ. Μετά τη σύλληψη ορισμένων αδελφών, δεν προστάτευσε αμέσως την περιουσία της εκκλησίας ούτε συνεργάστηκε ενεργά σε διάφορους τομείς του έργου, με αποτέλεσμα να μη σημειωθεί κανένα επίτευγμα στο έργο. Το πιο εξοργιστικό ήταν ότι δεν αντιμετώπισε άμεσα τους κακούς ανθρώπους που προκαλούσαν διατάραξη στην εκκλησία, αλλά ήταν απασχολημένη με τις προσωπικές της υποθέσεις, βυθίζοντας το εκκλησιαστικό έργο στο χάος. Διαπίστωσα ότι η Λιου Τζινγκ δεν έκανε καθόλου αληθινό έργο και δεν είχε δείξει το παραμικρό ίχνος αληθινής μετάνοιας. Ένιωθα πολλές ενοχές. Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα κατέληγαν έτσι τα πράγματα. Είχα παίξει ρόλο στο κακό που έκανε και είχα διαπράξει παραβάσεις ενώπιον του Θεού. Μισούσα επίσης τον εαυτό μου που εμπιστευόμουν τόσο εύκολα τους άλλους και που δεν είχα παρακολουθήσει το έργο της νωρίτερα. Αυτό είχε προκαλέσει τόσο μεγάλη ζημιά στο έργο της εκκλησίας. Πήγα να μιλήσω αμέσως στη Λιου Τζινγκ και εξέθεσα μία προς μία τις συμπεριφορές της, και στο τέλος την απάλλαξα από τα καθήκοντά της.

Τότε η επικεφαλής με επέπληξε: «Γιατί την εμπιστεύτηκες τόσο πολύ; Της ανέθεσες τόσο σημαντικό έργο χωρίς να το επιβλέπεις ή να το διερευνάς. Πώς μπορούσες να είσαι τόσο σίγουρη;» Μου διάβασε επίσης κάποια λόγια του Θεού: «Οι ψευδοεπικεφαλής δεν ρωτούν ποτέ για τους επιβλέποντες που δεν κάνουν πραγματικό έργο ή που δεν ασχολούνται με το έργο που έχουν να κάνουν. Πιστεύουν ότι χρειάζεται απλώς να επιλέξουν έναν επόπτη και ότι έτσι λήγει το ζήτημα· ότι μετά ο επόπτης θα μπορεί να χειρίζεται μόνος του όλα τα ζητήματα του έργου. Έτσι, οι ψευδοεπικεφαλής απλώς πραγματοποιούν συναθροίσεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα και δεν επιβλέπουν το έργο ούτε ρωτούν πώς προχωράει, κι αντίθετα συμπεριφέρονται σαν αφεντικά που δεν ανακατεύονται. Αν κάποιος αναφέρει ένα πρόβλημα μ’ έναν επόπτη, ένας ψευδοεπικεφαλής θα πει: “Είναι απλώς ένα δευτερεύον πρόβλημα, όλα καλά. Μπορείτε να το χειριστείτε μόνοι σας. Μη ρωτάτε εμένα”. Ο άνθρωπος που ανέφερε το πρόβλημα λέει: “Αυτός ο επόπτης είναι ένας λαίμαργος τεμπέλης. Εστιάζει μόνο στο φαγητό και στη διασκέδαση, και είναι χαραμοφάης. Δεν θέλει να υποφέρει ούτε λίγες κακουχίες στο καθήκον του, πάντα λουφάρει με δόλιο τρόπο και βρίσκει δικαιολογίες για ν’ αποφύγει το έργο του και ν’ απαλλαγεί απ’ τις ευθύνες του. Δεν είναι κατάλληλος για επόπτης”. Ο ψευδοεπικεφαλής θ’ απαντήσει: “Ήταν εξαιρετικός όταν επιλέχθηκε ως επόπτης. Αυτό που λες δεν είναι αλήθεια ή, ακόμα κι αν είναι, πρόκειται απλώς για μια προσωρινή εκδήλωση”. Ο ψευδοεπικεφαλής δεν θα προσπαθήσει να μάθει περισσότερα για την περίπτωση του επόπτη· αντιθέτως, θα κρίνει και θ’ αποφανθεί για το ζήτημα με βάση τις δικές του προηγούμενες εντυπώσεις για τον συγκεκριμένο επόπτη. Όποιος κι αν αναφέρει προβλήματα που αφορούν τον επόπτη, ο ψευδοεπικεφαλής θα τον αγνοήσει. Ο επόπτης δεν κάνει πραγματικό έργο και το έργο της εκκλησίας έχει σχεδόν σταματήσει να γίνεται, αλλά ο ψευδοεπικεφαλής δεν νοιάζεται, είναι σαν να μην τον αφορά καν. […] οι ψευδοεπικεφαλής έχουν ένα μοιραίο ελάττωμα: Εμπιστεύονται γρήγορα τους ανθρώπους, με βάση τις δικές τους φαντασιοκοπίες. Κι αυτό προκαλείται από το γεγονός ότι δεν κατανοούν την αλήθεια, έτσι δεν είναι; Πώς εκθέτει ο λόγος του Θεού την ουσία του διεφθαρμένου γένους των ανθρώπων; Γιατί πρέπει να εμπιστεύονται τους ανθρώπους τους οποίους δεν εμπιστεύεται καν ο Θεός; Οι ψευδοεπικεφαλής είναι υπερβολικά αλαζόνες και αυτάρεσκοι, έτσι δεν είναι; Σκέφτονται το εξής: “Δεν μπορεί να έχω κρίνει λάθος αυτόν τον άνθρωπο, δεν θα έπρεπε να υπάρχουν προβλήματα στον άνθρωπο που εγώ έχω κρίνει κατάλληλο· σε καμία περίπτωση δεν είναι κάποιος που ενδίδει στο φαγητό, στο ποτό και στη διασκέδαση ούτε κάποιος που του αρέσουν οι ανέσεις και μισεί τη σκληρή δουλειά. Είναι απολύτως αξιόπιστος και σίγουρα μπορεί να βασιστεί κανείς πάνω του. Δεν πρόκειται ν’ αλλάξει· αν άλλαζε, αυτό θα σήμαινε ότι έκανα λάθος γι’ αυτόν, έτσι δεν είναι;” Τι είδους συλλογιστική είναι αυτή; Μήπως είσαι κάποιου είδους ειδικός; Μήπως έχεις όραση με ακτίνες Χ; Μήπως έχεις αυτήν την ιδιαίτερη δεξιότητα; Ακόμη κι αν ζούσες μ’ έναν άνθρωπο για ένα-δυο χρόνια, θα μπορούσες άραγε να διακρίνεις το αληθινό του πρόσωπο αν δεν υπήρχε ένα κατάλληλο περιβάλλον ώστε ν’ απογυμνωθεί εντελώς η φύση-ουσία του; Αν δεν τον αποκάλυπτε ο Θεός, θα μπορούσες να ζεις στο πλευρό του για τρία ή ακόμα και για πέντε χρόνια, και να δυσκολευόσουν ακόμα να διακρίνεις ποια ακριβώς είναι η φύση-ουσία του. Και πόσο περισσότερο ισχύει αυτό όταν βλέπεις σπάνια έναν άνθρωπο και βρίσκεσαι μαζί του αραιά και πού; Οι ψευδοεπικεφαλής εμπιστεύονται αβασάνιστα έναν άνθρωπο, με βάση μια προσωρινή εντύπωση ή τη θετική αξιολόγηση κάποιου άλλου γι’ αυτόν, και τολμούν να εμπιστευτούν σ’ έναν τέτοιο άνθρωπο το έργο της εκκλησίας. Δεν είναι εντελώς τυφλοί όταν το κάνουν αυτό; Δεν ενεργούν απερίσκεπτα; Κι εφόσον οι ψευδοεπικεφαλής εργάζονται μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν είναι εξαιρετικά ανεύθυνοι;» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (3)]. Αφού διάβασε τα λόγια του Θεού, η επικεφαλής είπε: «Δεν μπορούμε να διακρίνουμε πραγματικά την ουσία ενός ανθρώπου, γι’ αυτό πρέπει να επιθεωρούμε και να παρακολουθούμε τακτικά το έργο του. Τότε μπορούμε να εντοπίσουμε τις αποκλίσεις και τα ζητήματα στο έργο του και να τα αλλάξουμε και να τα επιλύσουμε εγκαίρως. Η Λιου Τζινγκ κόντεψε να παραλύσει εντελώς το έργο της εκκλησίας αφού εργάστηκε για λίγους μόνο μήνες. Αυτές είναι οι συνέπειες του ότι ήσουν υπερβολικά επηρμένη, του ότι της έδειξες τυφλά υπερβολική εμπιστοσύνη και δεν παρακολουθούσες ούτε έλεγχες το έργο της. Έτσι κάνεις κακό!» Με την έκθεση των λόγων του Θεού και τη συναναστροφή της επικεφαλής, ένιωσα στη συνέχεια φόβο, στενοχώρια και ενοχές. Μισούσα τον εαυτό μου που δεν έβλεπα τα πράγματα με βάση τα λόγια του Θεού, αλλά την εμπιστεύτηκα τυφλά, πράγμα που έβλαψε το έργο της εκκλησίας. Αναλογιζόμενη το πώς είχα φερθεί στη Λιου Τζινγκ, δεν ήταν ότι δεν μπορούσα να ανακαλύψω τα προβλήματά της, αλλά ότι κάθε φορά που το έκανα, παρέμενα αμετακίνητη στις θέσεις μου. Βασίστηκα στις προηγούμενες γνώσεις μου γι’ αυτήν για να καθορίσω τυφλά ότι ήταν ένα υπεύθυνο άτομο που έφερε φορτίο για το καθήκον της και άξιζε την εμπιστοσύνη των άλλων. Τόσο η αποκάλυψη των γεγονότων όσο και η έκθεση των λόγων του Θεού μού έδειξαν τελικά ότι το να συμπεριφέρεται κανείς καλά και να κάνει κάποιο αληθινό έργο για μια χρονική περίοδο δεν σημαίνει ότι θα είναι πάντα έτσι. Κανείς από εμάς δεν έχει κερδίσει ακόμη την αλήθεια, οι ζωή-διαθέσεις μας δεν έχουν αλλάξει, ελεγχόμαστε από τη διεφθαρμένη μας φύση, μπορεί ακόμη να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα επιπόλαια και να εξαπατούμε τον Θεό, και μερικές φορές θα κάνουμε απλώς ό,τι μας ευχαριστεί, οπότε δεν είμαστε άξιοι εμπιστοσύνης. Δεν μπορείς να καταλάβεις πραγματικά έναν άνθρωπο χωρίς να μεσολαβήσει μια μακρά περίοδος αλληλεπίδρασης και παρατήρησης, και, ακόμη και τότε, μπορεί να μην τον γνωρίζεις εντελώς. Πρέπει επίσης να κατανοήσεις την αλήθεια για να δεις καθαρά την ουσία ενός ανθρώπου. Είχα απλώς συνεργαστεί με τη Λιου Τζινγκ για σύντομο χρονικό διάστημα, οπότε νόμιζα ότι τη γνώριζα πολύ καλά και ότι δεν θα την έκρινα λάθος. Την εμπιστεύτηκα τόσο πολύ που δεν παρακολούθησα ούτε έλεγξα το έργο της. Η επικεφαλής μού το είχε υπενθυμίσει επανειλημμένα, αλλά εγώ εξακολουθούσα να εμπιστεύομαι τυφλά τη δική μου κρίση· ήμουν τόσο αλαζονική, τόσο επηρμένη, και πραγματικά δεν είχα αναλάβει καμία ευθύνη για το έργο. Ένιωσα μεγάλη μεταμέλεια όταν το συνειδητοποίησα αυτό, και δεν ήθελα να συνεχίσω να είμαι έτσι.

Αργότερα, έκανα αυτοκριτική: γιατί είχα εμπιστευτεί τόσο πολύ τη Λιου Τζινγκ χωρίς να παρακολουθώ το έργο της; Ποια ήταν η ρίζα αυτού; Μια μέρα, διάβασα το εξής στα λόγια του Θεού: «Είναι σίγουρο ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν τη φράση “Ούτε να αμφιβάλλεις γι’ αυτούς που προσλαμβάνεις ούτε να προσλαμβάνεις αυτούς για τους οποίους αμφιβάλλεις” ως αλήθεια, και παραπλανώνται και δεσμεύονται από αυτήν. Ενοχλούνται και επηρεάζονται από αυτήν όταν επιλέγουν ή χρησιμοποιούν ανθρώπους, και μάλιστα την αφήνουν να υπαγορεύει τις πράξεις τους. Ως αποτέλεσμα, πολλοί επικεφαλής και εργάτες έχουν πάντα δυσκολίες και αμφιβολίες κάθε φορά που ελέγχουν το έργο της εκκλησίας και προάγουν και χρησιμοποιούν ανθρώπους. Τελικά, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να παρηγορηθούν με τα λόγια “Ούτε να αμφιβάλλεις γι’ αυτούς που προσλαμβάνεις ούτε να προσλαμβάνεις αυτούς για τους οποίους αμφιβάλλεις”. Κάθε φορά που επιθεωρούν ή ρωτούν για το έργο, σκέφτονται: “‘Ούτε να αμφιβάλλεις γι’ αυτούς που προσλαμβάνεις ούτε να προσλαμβάνεις αυτούς για τους οποίους αμφιβάλλεις’. Θα πρέπει να εμπιστεύομαι τους αδελφούς και τις αδελφές μου, και εξάλλου το Άγιο Πνεύμα εξετάζει εξονυχιστικά τους ανθρώπους, οπότε δεν θα πρέπει πάντα να αμφιβάλλω και να επιβλέπω τους άλλους”. Έχουν επηρεαστεί από αυτήν τη φράση, έτσι δεν είναι; Ποιες είναι οι συνέπειες που επιφέρει η επιρροή αυτής της φράσης; Πρώτα απ’ όλα, εάν κάποιος προσυπογράφει αυτήν την ιδέα τού να “Ούτε να αμφιβάλλεις γι’ αυτούς που προσλαμβάνεις ούτε να προσλαμβάνεις αυτούς για τους οποίους αμφιβάλλεις”, θα επιθεωρεί και θα κατευθύνει το έργο των άλλων; Θα επιβλέπει και θα παρακολουθεί τη δουλειά τους; Εάν το άτομο αυτό εμπιστεύεται όλους όσους χρησιμοποιεί και ποτέ δεν τους επιθεωρεί ούτε τους κατευθύνει στο έργο τους, ενώ δεν τους επιβλέπει ποτέ, τότε κάνει το καθήκον του με αφοσίωση; Μπορεί να εκτελεί το έργο της εκκλησίας κατά τρόπο ικανό και να ολοκληρώνει την ανάθεση από τον Θεό; Δείχνει αφοσίωση στην ανάθεση από τον Θεό; Δεύτερον, δεν είναι απλώς ότι δεν τηρείς τον λόγο του Θεού και τα καθήκοντά σου· είναι ότι θεωρείς τα τεχνάσματα του Σατανά και τη φιλοσοφία του για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις λες και είναι η αλήθεια, και τα ακολουθείς και τα κάνεις πράξη. Υπακούς στον Σατανά και ζεις σύμφωνα με τη σατανική φιλοσοφία, έτσι δεν είναι; Αυτό σημαίνει ότι δεν είσαι άτομο που υποτάσσεται στον Θεό, πόσο μάλλον άτομο που τηρεί τα λόγια Του. Είσαι παλιοτόμαρο. Βάζοντας στην άκρη τα λόγια του Θεού και, αντίθετα, κάνοντας πράξη μια σατανική φράση σαν την αλήθεια, προδίδεις την αλήθεια και τον Θεό! Εργάζεσαι στον οίκο του Θεού, κι όμως οι αρχές για τις πράξεις σου είναι η σατανική λογική και φιλοσοφία για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις· τι είδους άτομο είσαι; Άτομο που προδίδει τον Θεό, άτομο που Τον ατιμάζει σοβαρά. Ποια είναι η ουσία αυτής της πράξης; Να καταδικάζεις ανοιχτά τον Θεό και να αρνείσαι ανοιχτά την αλήθεια. Αυτή δεν είναι η ουσία της; (Αυτή είναι.) Εκτός του ότι δεν ακολουθείς το θέλημα του Θεού, επιτρέπεις σε ένα από τα ρητά του διαβόλου που λέει ο Σατανάς και σε μια απ’ τις σατανικές φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις να κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα μέσα στην εκκλησία. Με τον τρόπο αυτό, γίνεσαι συνεργός του Σατανά, βοηθάς τον Σατανά να κάνει τις δραστηριότητές του στην εκκλησία, και αναστατώνεις και διαταράσσεις το έργο της εκκλησίας. Η ουσία του προβλήματος αυτού είναι πολύ σοβαρή, έτσι δεν είναι;» («Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Παρέκβαση πρώτη: Τι είναι η αλήθεια). Τα λόγια του Θεού εξέθεσαν την κατάστασή μου. Ζούσα σύμφωνα με τη σατανική φιλοσοφία «Αν χρησιμοποιείς έναν άνθρωπο, μην τον υποπτεύεσαι· αν τον υποπτεύεσαι, μην τον χρησιμοποιείς», θεωρώντας ότι, εφόσον ένιωθα ότι κάποιος ήταν εντάξει και εξακολουθούσε να βρίσκεται στη θέση του, έπρεπε να τον εμπιστευτώ. Γι’ αυτό είχα τόση εμπιστοσύνη στη Λιου Τζινγκ και δεν παρακολούθησα ούτε ενημερώθηκα για το έργο της. Ακόμη και όταν βγήκαν στο φως τα προβλήματά της και η επικεφαλής μού υπενθύμισε να ελέγξω το έργο της, εγώ δεν το θεώρησα σημαντικό. Πίστευα ότι το να παρακολουθώ και να επιβλέπω το έργο της σήμαινε ότι δεν την εμπιστευόμουν, και παρότι είχα ανακαλύψει ότι δεν έκανε αληθινό έργο, όταν την άκουσα να κλαίει, να μιλάει για τις πρακτικές δυσκολίες που είχε και να εκφράζει τη μεταμέλειά της, αποφάσισα να την πιστέψω αντί να την απαλλάξω από τα καθήκοντά της, επιτρέποντάς της να βλάψει το έργο της εκκλησίας και να προκαλέσει μεγάλες απώλειες στη ζωή-είσοδο των αδελφών. Ως επικεφαλής, όχι μόνο είχα αποτύχει να προστατεύσω το έργο της εκκλησίας, αλλά είχα λειτουργήσει και ως ασπίδα για μια ψευδοπικεφαλής. Είχα γίνει πρόσκομμα και εμπόδιο στο μονοπάτι του έργου της εκκλησίας. Αυτές ήταν οι συνέπειες του ότι φερόμουν στους ανθρώπους με βάση τη σατανική πλάνη «Αν χρησιμοποιείς έναν άνθρωπο, μην τον υποπτεύεσαι· αν τον υποπτεύεσαι, μην τον χρησιμοποιείς». Διακρίνοντάς το τώρα με βάση τα λόγια του Θεού, είδα πόσο πραγματικά παράλογη ήταν αυτή η οπτική. Ήταν εντελώς αντίθετη με τα λόγια και την απαίτηση του Θεού. Η απαίτηση του Θεού να επιβλέπουν και να παρακολουθούν οι επικεφαλής το έργο καθορίζεται με βάση την ουσία της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Επειδή ο άνθρωπος έχει διεφθαρμένη διάθεση, προτού κερδίσουμε την αλήθεια ή αλλάξουμε τη ζωή-διάθεσή μας, είμαστε αναξιόπιστοι και δεν μπορούμε να είμαστε άξιοι εμπιστοσύνης. Ακόμη και οι άνθρωποι με καλή ανθρώπινη φύση μπορεί να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο και να διαταράξουν και να αναστατώσουν το έργο της εκκλησίας, επειδή δεν κατανοούν την αλήθεια, δεν έχουν αρχές στις πράξεις τους και έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί αυτό το γεγονός. Ο Θεός απαιτεί από τους επικεφαλής και τους εργάτες να επιβλέπουν το έργο επειδή ο Θεός κατανοεί την ουσία των ανθρώπων. Η επίβλεψη και ο έλεγχος του έργου βοηθούν τα καθήκοντά μας και ωφελούν το έργο της εκκλησίας. Αλλά η σατανική ιδέα «Αν χρησιμοποιείς έναν άνθρωπο, μην τον υποπτεύεσαι» μας κάνει να εμπιστευόμαστε τυφλά τους άλλους, θεωρώντας ότι άπαξ και αναθέσουμε μια δουλειά σε κάποιον, μπορούμε να τον αφήσουμε να κάνει ό,τι θέλει, ενώ ο έλεγχος και η επίβλεψη του έργου του ισοδυναμούν με έλλειψη εμπιστοσύνης. Αν εμμένουμε σε αυτήν την οπτική ενώ κάνουμε το καθήκον μας, και δεν παρακολουθούμε ούτε επιβλέπουμε το έργο εγκαίρως, αυτό μπορεί μόνο να καθυστερήσει και να βλάψει το έργο της εκκλησίας. Έκανα το καθήκον μου χωρίς να βλέπω τα πράγματα με βάση τα λόγια του Θεού ή να κάνω πράξη αυτό που απαιτεί Εκείνος, αλλά αντίθετα πίστευα και υποστήριζα σατανικές φιλοσοφίες και τηρούσα τις πλάνες του Σατανά σαν να ήταν η αλήθεια. Έτσι αρνιόμουν την αλήθεια και πρόδιδα τον Θεό. Επίσης, λειτουργούσα ως συνεργός του Σατανά και προκαλούσα διατάραξη και αναστάτωση στο έργο της εκκλησίας. Όσο το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο φοβόμουν. Είδα ότι μου έλειπαν οι αρχές στο καθήκον μου, και ότι δεν ακολουθούσα τα λόγια ή τις απαιτήσεις του Θεού. Έκανα κακό εν αγνοία μου. Οι συνέπειες του να μην κάνω το καθήκον μου με βάση τις αλήθεια-αρχές ήταν πραγματικά τρομακτικές!

Μια μέρα, διάβασα δύο χωρία από τα λόγια του Θεού: «Πιστεύετε ότι η φράση “Ούτε να αμφιβάλλεις γι’ αυτούς που προσλαμβάνεις ούτε να προσλαμβάνεις αυτούς για τους οποίους αμφιβάλλεις” είναι σωστή; Είναι αυτή η φράση η αλήθεια; Γιατί να χρησιμοποιήσει αυτήν τη φράση κατά το έργο του οίκου του Θεού και όσο κάνει το καθήκον του; Ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; “Ούτε να αμφιβάλλεις γι’ αυτούς που προσλαμβάνεις ούτε να προσλαμβάνεις αυτούς για τους οποίους αμφιβάλλεις”. Αυτά είναι ξεκάθαρα λόγια των απίστων, λόγια που προέρχονται από τον Σατανά —γιατί λοιπόν τα αντιμετωπίζει ως την αλήθεια; Γιατί δεν μπορεί να καταλάβει αν αυτά τα λόγια είναι σωστά ή λανθασμένα; Αυτά είναι ολοφάνερα τα λόγια του ανθρώπου, τα λόγια της διεφθαρμένης ανθρωπότητας, απλούστατα δεν είναι η αλήθεια, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα λόγια του Θεού και δεν θα έπρεπε να χρησιμεύουν ως κριτήριο για τις πράξεις, τη διαγωγή και τη λατρεία των ανθρώπων προς τον Θεό. Πώς πρέπει λοιπόν να προσεγγίζεται αυτή η φράση; Αν είσαι πραγματικά ικανός να διακρίνεις, ποια αλήθεια-αρχή θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις στη θέση του για να χρησιμεύσει ως αρχή άσκησής σου; Θα πρέπει να είναι το “να εκτελείς καλά το καθήκον σου με όλη σου την καρδιά, και με όλη σου την ψυχή, και με όλο σου τον νου”. Το να ενεργείς με όλη σου την καρδιά, και με όλη σου την ψυχή, και με όλο σου τον νου σημαίνει ότι δεν πρέπει να περιορίζεσαι από κανέναν· σημαίνει πως η καρδιά και ο νους σου είναι ένα, και τίποτε άλλο. Αυτή είναι η ευθύνη σου και το καθήκον σου, και θα πρέπει να το εκτελείς καλά, καθώς το να το κάνεις είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό και δικαιολογημένο. Όποια προβλήματα κι αν αντιμετωπίζεις, θα πρέπει να ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές. Να τα διαχειρίζεσαι όπως πρέπει· αν απαιτείται κλάδεμα, ας γίνει, και αν απαιτείται απόλυση, ας γίνει. Με λίγα λόγια, να ενεργείς με βάση τα λόγια του Θεού και την αλήθεια. Αυτή δεν είναι η αρχή;» («Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Παρέκβαση πρώτη: Τι είναι η αλήθεια). «Όσο σημαντικό έργο και αν κάνει ένας επικεφαλής ή ένας εργάτης, και όποια και αν είναι η φύση του έργου αυτού, προτεραιότητά του είναι να καταλάβει και να αντιληφθεί πώς πάει το έργο. Πρέπει να είναι εκεί αυτοπροσώπως για να παρακολουθεί τα πράγματα και να κάνει ερωτήσεις, παίρνοντας τις πληροφορίες του από πρώτο χέρι. Δεν πρέπει απλώς να βασίζεται σε φήμες ή να ακούει τις αναφορές των άλλων. Αντίθετα, πρέπει να παρατηρεί με τα μάτια του την κατάσταση του προσωπικού και το πώς εξελίσσεται το έργο, και να καταλαβαίνει τι δυσκολίες υπάρχουν, αν κάποιοι τομείς έρχονται σε αντίθεση με τις απαιτήσεις του Άνωθεν, αν υπάρχουν παραβιάσεις των αρχών, αν υπάρχει κάποια αναστάτωση ή διατάραξη, αν υπάρχει έλλειψη απαραίτητου εξοπλισμού ή σχετικού εκπαιδευτικού υλικού που αφορά το επαγγελματικό έργο —πρέπει να παραμένει ενήμερος για όλα αυτά. Όσες αναφορές κι αν ακούει κι όσες πληροφορίες κι αν συλλέγει από φήμες, τίποτα από αυτά δεν μπορεί να υποκαταστήσει μια επίσκεψη αυτοπροσώπως· είναι πιο ακριβές και αξιόπιστο να δει τα πράγματα με τα ίδια του τα μάτια. Μόλις εξοικειωθεί με όλες τις πτυχές της κατάστασης, θα έχει μια καλή εικόνα του τι συμβαίνει. Θα πρέπει, ιδίως, να έχει σαφή και ακριβή αντίληψη για το ποιος έχει καλό επίπεδο και αξίζει να καλλιεργηθεί, καθώς μόνο αυτό του επιτρέπει να καλλιεργεί και ν’ αξιοποιεί σωστά τους ανθρώπους, κάτι που είναι καίριας σημασίας για να κάνουν καλά το έργο τους οι επικεφαλής και οι εργάτες. Οι επικεφαλής και οι εργάτες θα πρέπει να έχουν ένα μονοπάτι και κάποιες αρχές για να καλλιεργούν και να εκπαιδεύουν τους ανθρώπους που έχουν καλό επίπεδο. Επιπλέον, θα πρέπει ν’ αντιλαμβάνονται και να κατανοούν τα διαφόρων ειδών προβλήματα και δυσκολίες που υφίστανται στο εκκλησιαστικό έργο, και να ξέρουν πώς να τα λύνουν, ενώ θα πρέπει, επίσης, να έχουν δικές τους ιδέες και προτάσεις για το πώς θα προχωρήσει το έργο ή για τις μελλοντικές του προοπτικές. Αν μπορούν να μιλάνε ξεκάθαρα για τέτοια πράγματα με κλειστά μάτια, χωρίς αμφιβολίες ή επιφυλάξεις, τότε θα είναι πολύ ευκολότερο να εκτελεστεί το έργο. Κι όταν ένας επικεφαλής εργάζεται μ’ αυτόν τον τρόπο, θα εκπληρώνει τις ευθύνες του, έτσι δεν είναι; Θα πρέπει να γνωρίζει καλά πώς να λύνει τα προαναφερθέντα προβλήματα του έργου και θα πρέπει να συλλογίζεται συχνά αυτά τα πράγματα. Όταν συναντά δυσκολίες, θα πρέπει να συναναστρέφεται πάνω σ’ αυτά τα πράγματα και να τα συζητά με όλους, αναζητώντας την αλήθεια προκειμένου να λύσουν τα ζητήματα. Αν κάνει αληθινό έργο μ’ αυτόν τον τρόπο, πατώντας σταθερά και τα δύο πόδια του στο έδαφος, δεν θα υπάρχουν δυσκολίες που δεν μπορούν να λυθούν» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (4)]. Τα λόγια του Θεού μού έδωσαν το μονοπάτι άσκησης για να κάνω αληθινό έργο. Πρέπει να εκπληρώνουμε τις ευθύνες μας με όλη μας την καρδιά και όλο μας το μυαλό. Ανεξάρτητα από το ποιος χρησιμοποιείται, είτε τον γνωρίζουμε είτε όχι, ένας επικεφαλής με αληθινό φορτίο και αληθινό αίσθημα ευθύνης θα παρακολουθεί συνεχώς και θα μαθαίνει την πρόοδο του έργου, θα επιλύει τα ζητήματα με το που εντοπίζονται και θα μεταθέτει το ακατάλληλο προσωπικό εγκαίρως. Θα συνεργάζεται επίσης αρμονικά με όλους, και θα αναζητούν την αλήθεια από κοινού για να επιλύσουν μαζί τυχόν δυσκολίες ή προβλήματα που συναντώνται. Αυτό διασφαλίζει ότι οι διάφοροι τομείς του εκκλησιαστικού έργου έχουν εύρυθμη και σωστή πρόοδο. Αναλογιζόμενη τα λόγια του Θεού, κατάλαβα γιατί εξακολουθούσα να προσκολλώμαι στη σατανική πλάνη «Αν χρησιμοποιείς έναν άνθρωπο, μην τον υποπτεύεσαι», παρόλο που ήξερα ότι έπρεπε να είμαι υπεύθυνη στο καθήκον μου. Οφειλόταν στο ότι ενέμενα σε μια παράλογη άποψη, θεωρώντας ότι η επίβλεψη του έργου κάποιου ήταν έλλειψη εμπιστοσύνης, ότι τον περιόριζε και του στερούσε την ελευθερία του, όπως κάνουν οι επόπτες στον έξω κόσμο. Κατάλαβα τώρα ότι, όταν ο οίκος του Θεού απαιτεί από τους επικεφαλής και τους εργάτες να επιβλέπουν και να υλοποιούν το έργο, δεν το κάνει για να περιορίσει κανέναν ή να του δείξει δυσπιστία. Αντίθετα, αυτό γίνεται για να εντοπίζονται γρήγορα τα προβλήματα και να αντιστρέφονται οι αποκλίσεις. Γίνεται, επίσης, για να βοηθηθούν οι αδελφοί και οι αδελφές να κάνουν καλά τα καθήκοντά τους και να προστατευθούν τα συμφέροντα της εκκλησίας. Μία από τις κύριες ευθύνες ενός επικεφαλής και εργάτη είναι να επιβλέπει και να παρακολουθεί το έργο, να κατανοεί και να συλλαμβάνει την προσέγγιση κάθε ατόμου στο έργο, να εντοπίζει αποκλίσεις και προβλήματα, και να τα διορθώνει και να τα επιλύει με τον κατάλληλο τρόπο. Αυτό ελαχιστοποιεί τις απώλειες λόγω λαθών που προκύπτουν από την ανευθυνότητα των ανθρώπων απέναντι στα καθήκοντά τους. Αυτό σημαίνει ανάληψη ευθύνης για τη ζωή-είσοδο των αδελφών και και για το έργο της εκκλησίας. Μετά από αυτό, πήγα να επιθεωρήσω λεπτομερώς το έργο κάθε επικεφαλής εκκλησίας, και είτε τους γνώριζα καλά είτε όχι, ερεύνησα με ζήλο την πρόοδο των διαφόρων έργων για τα οποία ήταν υπεύθυνοι. Μέσω αυτού του πρακτικού ελέγχου, βρήκα έναν επικεφαλής ονόματι Σια που δεν έκανε αληθινό έργο ούτε έλυνε αληθινά προβλήματα. Είχε επίσης κακόβουλη ανθρώπινη φύση, έκανε επιθέσεις στους άλλους και τους απέκλειε· αυτές ήταν πραγματικά άθλιες πράξεις και τον απαλλάξαμε αμέσως από τα καθήκοντά του. Αργότερα, μάθαμε και για πολλές άλλες κακές πράξεις που είχε κάνει μέσω της έκθεσης και των αναφορών των αδελφών, και στο τέλος, παρά την τόση συναναστροφή που τον εξέθετε, δεν μετανόησε. Τελικά, καθορίσαμε ότι ήταν αντίχριστος και τον αποβάλαμε από την εκκλησία. Βλέποντας αυτά τα αποτελέσματα, αναλογιζόμουν τα γεγονότα με φόβο. Αν δεν είχα περάσει όλα αυτά που πέρασα με τη Λιου Τζινγκ, τα οποία άλλαξαν την εσφαλμένη μου άποψη «Αν χρησιμοποιείς έναν άνθρωπο, μην τον υποπτεύεσαι», δεν θα είχα σκεφτεί να επιβλέψω ή να παρακολουθήσω το έργο του Σια. Τότε εκείνος ο αντίχριστος θα συνέχιζε να βλάπτει τους αδελφούς και τις αδελφές στην εκκλησία. Οι συνέπειες αυτού θα ήταν αδιανόητες. Όταν το έκανα αυτό πράξη, είδα τη σημασία της επίβλεψης και του ελέγχου του έργου. Ένιωσα ότι είχα επιτέλους κάνει κάποιο αληθινό έργο και ένιωσα ήρεμη μέσα μου.

Αυτή η εμπειρία μού έδειξε ότι το να κάνεις το καθήκον σου χωρίς να βλέπεις τους ανθρώπους και τα πράγματα σύμφωνα με τα λόγια του Θεού ή να κάνεις πράξη την αλήθεια, και αντίθετα να υποστηρίζεις τη σατανική λογική και τις σατανικές ιδέες, είναι αντίσταση στον Θεό και διατάραξη και αναστάτωση του έργου της εκκλησίας. Πρέπει να ακολουθούμε τις απαιτήσεις του Θεού για την παρακολούθηση και την επίβλεψη του έργου, για να κάνουμε καλά ένα καθήκον και να προστατεύσουμε το έργο της εκκλησίας. Η κρίση και η έκθεση των λόγων του Θεού ανέτρεψαν την παράλογη άποψη που είχα. Δόξα τω Θεώ!