Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Τι είναι κάποιος που ακολουθεί το θέλημα του Θεού; Και τι σημαίνει αληθινή μαρτυρία της πίστης στον Θεό;

10

Στίχοι της Βίβλου για παραπομπή:

«Τότε σηκωθείς ο Ιώβ διέσχισε το επένδυμα αυτού και εξύρισε την κεφαλήν αυτού και έπεσεν επί την γην και προσεκύνησε, και είπε, Γυμνός εξήλθον εκ κοιλίας μητρός μου και γυμνός θέλω επιστρέψει εκεί· ο Ιεχωβά έδωκε και ο Ιεχωβά αφήρεσεν· είη το όνομα Ιεχωβά ευλογημένον» (Ιωβ. 1:20-21).

«Και είπε, Λάβε τώρα τον υιόν σου τον μονογενή, τον οποίον ηγάπησας, τον Ισαάκ, και ύπαγε εις τον τόπον Μοριά, και πρόσφερε αυτόν εκεί εις ολοκαύτωμα, επί ενός των ορέων, το οποίον θέλω σοι ειπεί. Σηκωθείς δε Αβραάμ ενωρίς το πρωΐ, εσαμάρωσε την όνον αυτού και έλαβε μεθ’ εαυτού δύο εκ των δούλων αυτού και Ισαάκ τον υιόν αυτού· και σχίσας ξύλα διά την ολοκαύτωσιν, εσηκώθη και υπήγεν εις τον τόπον τον οποίον είπε προς αυτόν ο Θεός. […] Αφού δε έφθασαν εις τον τόπον τον οποίον είπε προς αυτόν ο Θεός, ωκοδόμησεν εκεί ο Αβραάμ το θυσιαστήριον και διέθεσε τα ξύλα, και δέσας τον Ισαάκ τον υιόν αυτού έβαλεν αυτόν επί το θυσιαστήριον επάνω των ξύλων· και εκτείνας ο Αβραάμ την χείρα αυτού, έλαβε την μάχαιραν διά να σφάξη τον υιόν αυτού» (Γέν. 22:2-3, 9-10).

«Ούτοι είναι οι μη μολυνθέντες με γυναίκας· διότι παρθένοι είναι. Ούτοι είναι οι ακολουθούντες το Αρνίον όπου αν υπάγη. Ούτοι ηγοράσθησαν από των ανθρώπων απαρχή εις τον Θεόν και εις το Αρνίον· και εν τω στόματι αυτών δεν ευρέθη δόλος, διότι είναι άμωμοι ενώπιον του θρόνου Θεού» (Αποκ. 14:4-5).

Σχετικά λόγια του Θεού:

Ο Ιησούς ήταν ικανός να ολοκληρώσει την αποστολή του Θεού, το έργο της λύτρωσης όλης της ανθρωπότητας, επειδή αφιέρωσε κάθε φροντίδα Του στο θέλημα του Θεού, χωρίς τα προσωπικά Του σχέδια και σκέψεις. Έτσι, λοιπόν, ήταν κι Αυτός ο οικείος του Θεού, όντας ο ίδιος Θεός, κάτι που όλοι εσείς καταλαβαίνετε πολύ καλά. (Στην πραγματικότητα, ήταν ο Θεός ο ίδιος, για τον οποίο είχε δώσει μαρτυρία ο Θεός. Το αναφέρω αυτό εδώ για να χρησιμοποιήσω το γεγονός που αφορά τον Ιησού για να επεξηγήσω το θέμα.) Ήταν ικανός να θέσει το σχέδιο της διαχείρισης του Θεού στο επίκεντρο, και πάντα προσευχόταν στον ουράνιο Πατέρα και επιζητούσε το θέλημα του ουράνιου Πατέρα. Προσευχόταν κι έλεγε: «Θεέ Πατέρα! Εκπλήρωσε αυτό που είναι μέσα στο θέλημά Σου, και μην ενεργήσεις σύμφωνα με τις δικές Μου προθέσεις· θα ενεργήσεις σύμφωνα με το σχέδιό Σου. Ο άνθρωπος μπορεί να είναι αδύναμος, όμως γιατί θα πρέπει να ενδιαφερθείς για κείνον; Πώς μπορεί ο άνθρωπος να είναι το αντικείμενο του ενδιαφέροντός Σου, ο άνθρωπος που είναι σαν ένα μυρμήγκι στο χέρι Σου; Μέσα στην καρδιά Μου, επιθυμώ μόνο να εκπληρώσω το θέλημά Σου, και θέλω να μπορείς να κάνεις, αυτό που θέλεις να κάνεις σ’ Εμένα σύμφωνα με τις δικές Σου προθέσεις». Στον δρόμο προς την Ιερουσαλήμ, ο Ιησούς ένιωσε την αγωνία, σαν ένα μαχαίρι που έστριβε στην καρδιά Του, όμως δεν είχε την παραμικρή πρόθεση να παραβεί τον λόγο Του· πάντα υπήρχε μια ισχυρή δύναμη που Τον ωθούσε μπροστά, εκεί που επρόκειτο να σταυρωθεί. Τελικά, Τον κάρφωσαν στον σταυρό κι έγινε η απεικόνιση της αμαρτωλής σάρκας, ολοκληρώνοντας αυτό το έργο της λύτρωσης της ανθρωπότητας, και αφού υψώθηκε πάνω από τα δεσμά του θανάτου και του Άδη. Μπροστά Του, η θνητότητα, η κόλαση και ο Άδης, έχασαν τη δύναμή τους, και κατατροπώθηκαν από Αυτόν. Έζησε για τριάντα τρία χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων έκανε πάντα τα μέγιστα για να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού, σύμφωνα με το έργο του Θεού εκείνη την εποχή, χωρίς να υπολογίζει ποτέ το προσωπικό Του κέρδος ή ζημία, πάντα σκεπτόμενος το θέλημα του Θεού Πατέρα. Έτσι, αφότου βαπτίστηκε, ο Θεός είπε: «Ούτος είναι ο Υιός Μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην». Επειδή η υπηρεσία Του μπροστά στον Θεό ήταν σε αρμονία με το θέλημα του Θεού, ο Θεός έβαλε πάνω στους ώμους Του το βαρύ φορτίο της λύτρωσης όλης της ανθρωπότητας και Τον έκανε να προχωρήσει μπροστά για να το εκπληρώσει, κι Αυτός είχε τα προσόντα και το δικαίωμα να ολοκληρώσει αυτό το σημαντικό καθήκον.

από «Πώς να υπηρετήσεις σε αρμονία με το θέλημα του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Αυτοί που υπηρετούν τον Θεό θα πρέπει να είναι οι οικείοι του Θεού, θα πρέπει να είναι ευάρεστοι στον Θεό, να έχουν αγαπηθεί από τον Θεό και να είναι ικανοί για την απόλυτη πίστη στον Θεό. Ανεξάρτητα από το αν ενεργείς πίσω από τους ανθρώπους ή μπροστά τους, είσαι ικανός ν’ αποκτήσεις τη χαρά του Θεού μπροστά στον Θεό, είσαι ικανός να παραμείνεις σταθερός μπροστά στον Θεό, και ανεξάρτητα με το πώς σου φέρονται οι άλλοι άνθρωποι, πάντα συνεχίζεις το δικό σου μονοπάτι και αφιερώνεις κάθε σου φροντίδα στο φορτίο του Θεού. Μόνο αυτός είναι ο οικείος του Θεού. Το γεγονός ότι τέτοιοι άνθρωποι είναι ικανοί να Τον υπηρετήσουν άμεσα, συμβαίνει επειδή τους έχει δοθεί η μεγάλη αποστολή του Θεού, και το φορτίο του Θεού, είναι ικανοί να πάρουν την καρδιά του Θεού ως δική τους, και το φορτίο του Θεού ως δικό τους, και δεν δίνουν καθόλου σημασία στην προοπτική του αν θα κερδίσουν ή θα χάσουν: Ακόμα κι όταν δεν θα έχουν προοπτικές, και δεν θα κερδίσουν τίποτα, πάντα θα πιστεύουν στον Θεό με μια καρδιά γεμάτη αγάπη. Έτσι λοιπόν, αυτό το είδος ανθρώπου είναι ο οικείος του Θεού. Οι άνθρωποι που έχουν οικειότητα με τον Θεό είναι και οι έμπιστοί Του· μόνο οι έμπιστοι του Θεού μπορούν να μοιραστούν την ανησυχία Του και τα θέλω Του, και αν και η σάρκα τους πονά και είναι αδύναμη, είναι ικανοί να αντέξουν τον πόνο και να απαρνηθούν αυτό που αγαπούν για να ικανοποιήσουν τον Θεό. Ο Θεός δίνει περισσότερα βάρη σε τέτοιους ανθρώπους, και αυτό που θα κάνει ο Θεός εκφράζεται μέσω αυτών των ανθρώπων. Έτσι, αυτοί οι άνθρωποι είναι ευάρεστοι στον Θεό, είναι υπηρέτες του Θεού που επιθυμεί η καρδιά του Θεού, και μόνο άνθρωποι σαν κι αυτούς μπορούν να κυβερνήσουν μαζί με τον Θεό.

από «Πώς να υπηρετήσεις σε αρμονία με το θέλημα του Θεού» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Στην πίστη του στον Θεό, ο Πέτρος προσπάθησε να ικανοποιήσει τον Θεό σε όλα και προσπάθησε να υπακούσει σε όλα όσα προήλθαν από τον Θεό. Χωρίς το παραμικρό παράπονο, ήταν σε θέση να δεχτεί την παίδευση και την κρίση, καθώς και το ραφινάρισμα, την ταλαιπωρία και τις στερήσεις στη ζωή του, που όμως με κανέναν τρόπο δεν μπορούσαν να μεταβάλουν την αγάπη του προς τον Θεό. Δεν είναι αυτή η απόλυτη αγάπη του Θεού; Δεν είναι αυτή η εκπλήρωση του καθήκοντος ενός πλάσματος του Θεού; Είτε με παίδευση, κρίση ή ταλαιπωρία, είσαι πάντα σε θέση να επιτύχεις την υπακοή μέχρι θανάτου και αυτό είναι που πρέπει να επιτευχθεί από ένα πλάσμα του Θεού, αυτή είναι η αγνότητα της αγάπης προς τον Θεό. Εάν ο άνθρωπος μπορεί να επιτύχει τουλάχιστον αυτό, τότε πληροί τα κριτήρια ενός πλάσματος του Θεού και δεν υπάρχει τίποτα που να ικανοποιεί καλύτερα την επιθυμία του Δημιουργού.

από «Η επιτυχία ή η αποτυχία εξαρτάται από το μονοπάτι που βαδίζει ο άνθρωπος» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Μόλις αναφερθεί ο Πέτρος, όλοι δοξολογούν, […] Έδινε ιδιαίτερη προσοχή όχι μόνο στο να τρώει και να πίνει τα λόγια Μου, αλλά πολύ περισσότερο στο να κατανοεί τις προθέσεις Μου, και ήταν διαρκώς συνετός και προσεκτικός στις σκέψεις του, έτσι ώστε ήταν πάντα ιδιαίτερα οξύνους όσον αφορά το πνεύμα του και ως εκ τούτου ήταν σε θέση να Με ευχαριστεί σε ό,τι έκανε. Στην καθημερινή ζωή, έδινε ιδιαίτερη προσοχή στην ενσωμάτωση των διδαγμάτων όσων είχαν αποτύχει στο παρελθόν, ώστε να ωθεί τον εαυτό του να κάνει μεγαλύτερη προσπάθεια, τρέμοντας μήπως πέσει στα δίχτυα της αποτυχίας. Επίσης, έδινε ιδιαίτερη προσοχή στην αφομοίωση της πίστης και της αγάπης όλων όσοι κατά τη διάρκεια των αιώνων είχαν αγαπήσει τον Θεό. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, επιτάχυνε τον ρυθμό της ανάπτυξής του όχι μόνο όσον αφορά τις αρνητικές πτυχές, αλλά πολύ σημαντικότερα, στις θετικές πτυχές, μέχρις ότου έγινε παρουσία Μου ο μοναδικός άνθρωπος που Με γνώριζε καλύτερα. Γι’ αυτόν τον λόγο, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς μπόρεσε να τοποθετήσει όλα όσα είχε στα χέρια Μου, να μην είναι πια ο κύριος του εαυτού του, ούτε καν στο φαγητό, στο ντύσιμο, στον ύπνο ή στην κατοικία του, αλλά έθεσε την ικανοποίησή Μου όσον αφορά τα πάντα ως αρχή επί της οποίας απολάμβανε τη γενναιοδωρία Μου. Πόσες φορές τον υπέβαλα σε δοκιμασίες, οι οποίες βέβαια τον άφησαν μισοπεθαμένο, αλλά ακόμα και εν μέσω αυτών των εκατοντάδων δοκιμασιών, δεν έχασε ποτέ την πίστη σε Μένα ούτε απογοητεύτηκε από Μένα. Ακόμα και όταν είπα ότι τον είχα ήδη κάνει πέρα, δεν έχασε το κουράγιο του ούτε έπεσε στην απελπισία, αλλά συνέχισε όπως και πριν να εφαρμόζει τις αρχές του για Με αγαπάει με πρακτικό τρόπο. Του είπα ότι, παρόλο που Με αγαπούσε, Εγώ δεν τον επιδοκίμαζα, αλλά θα τον παρέδιδα τελικά στα χέρια του Σατανά. Εν μέσω αυτών των δοκιμασιών, που δεν έπληξαν τη σάρκα του αλλά ήταν δοκιμασίες μέσω του λόγου, εξακολουθούσε να προσεύχεται σ’ Εμένα: «Θεέ Μου! Μεταξύ ουρανού και γης και των μυριάδων πραγμάτων, υπάρχει κάποιος άνθρωπος, κάποιο πλάσμα ή πράγμα που δεν είναι στα χέρια Σου, Παντοδύναμε; Όταν μου δείχνεις έλεος, η καρδιά μου αγαλλιάζει με το έλεός Σου. Όταν Με κρίνεις, εμένα τον ανάξιο, νιώθω όλο και περισσότερο το βαθύ μυστήριο των έργων Σου, επειδή είσαι γεμάτος εξουσία και σοφία. Αν και η σάρκα μου υποφέρει, νιώθω παρηγοριά στο πνεύμα μου. Πώς θα μπορούσα να μην εξυμνήσω τη σοφία Σου και τα έργα Σου; Ακόμα κι αν πεθάνω αφού Σε γνωρίσω, θα είμαι πάντα πρόθυμος και γεμάτος ζήλο. Ω, Παντοδύναμε! Δεν θέλεις όντως να με αφήσεις να Σε δω; Μήπως δεν είμαι όντως ανάξιος να λάβω την κρίση Σου; Μήπως υπάρχει κάτι μέσα μου που δεν θέλεις να δεις»; Εν τω μέσω αυτού του είδους των δοκιμασιών, παρόλο που ο Πέτρος δεν ήταν σε θέση να κατανοήσει σαφώς τις προθέσεις Μου, είναι προφανές ότι το θεωρούσε θέμα υπερηφάνειας και προσωπικής δόξας να χρησιμοποιηθεί από Μένα (έστω κι αν ήταν μόνο για να λάβει την κρίση Μου έτσι ώστε η ανθρωπότητα να μπορεί να δει το μεγαλείο και την οργή Μου), και δεν ήταν καθόλου απογοητευμένος επειδή υποβλήθηκε σε δοκιμασίες. Εξαιτίας της πίστης του παρουσία Μου και εξαιτίας των ευλογιών Μου σ’ αυτόν, αποτελεί υπόδειγμα και πρότυπο για την ανθρωπότητα εδώ και χιλιάδες χρόνια.

«Κεφάλαιο 6» από «Τα λόγια του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Όταν ο Ιώβ υποβλήθηκε για πρώτη φορά στις δοκιμασίες του, έχασε όλη του την περιουσία και όλα τα παιδιά του, αλλά δεν έπεσε κάτω ούτε είπε τίποτα που να αποτελούσε αμαρτία εναντίον του Θεού ως αποτέλεσμα αυτού. Είχε νικήσει τους πειρασμούς του Σατανά και είχε υπερβεί τα υλικά πλούτη και τα παιδιά του, και τη δοκιμασία του να χάσει όλες τις εγκόσμιες κτήσεις του, τουτέστιν ήταν σε θέση να υπακούσει στον Θεό που αφαίρεσε από αυτόν και να ευχαριστήσει και να δοξολογήσει τον Θεό εξαιτίας αυτού. Αυτή ήταν η διαγωγή του Ιώβ κατά τον πρώτο πειρασμό του Σατανά, και αυτή ήταν και η μαρτυρία του Ιώβ κατά την πρώτη δοκιμασία του Θεού. Στη δεύτερη δοκιμασία, ο Σατανάς άπλωσε το χέρι του να πλήξει τον Ιώβ και, παρόλο που ο Ιώβ βίωσε πόνο άνευ προηγουμένου, η μαρτυρία του και μόνο αρκούσε για να αφήσει τους ανθρώπους άναυδους. Χρησιμοποίησε το ψυχικό σθένος, την αποφασιστικότητα και την υπακοή του στον Θεό, καθώς και τον σεβασμό του για τον Θεό, για να κατατροπώσει για άλλη μια φορά τον Σατανά, και η διαγωγή και η μαρτυρία του έτυχαν και πάλι της επιδοκιμασίας και της εύνοιας του Θεού. Κατά τη διάρκεια αυτού του πειρασμού, ο Ιώβ χρησιμοποίησε την πραγματική του διαγωγή για να διακηρύξει στον Σατανά ότι ο πόνος της σάρκας δεν θα μπορούσε να μεταβάλει την πίστη και την υπακοή του στον Θεό ή να αφαιρέσει την αφοσίωση του στον Θεό και τον σεβασμό για τον Θεό. Δεν θα απαρνιόταν τον Θεό ούτε θα εγκατέλειπε την τελειότητα και την ακεραιότητά του επειδή αντιμετώπιζε τον θάνατο. Η αποφασιστικότητα του Ιώβ έκανε τον Σατανά να φανεί δειλός, η πίστη του άφησε τον Σατανά φοβισμένο και τρεμάμενο, η δύναμη του αγώνα του μεταξύ ζωής και θανάτου με τον Σατανά προκάλεσε βαθύ μίσος και κακία στον Σατανά, η τελειότητα και η ακεραιότητά του δεν άφησαν περιθώριο στον Σατανά να τον βλάψει περισσότερο, οπότε ο Σατανάς εγκατέλειψε τις επιθέσεις εναντίον του και εγκατέλειψε τις κατηγορίες του κατά του Ιώβ ενώπιον του Ιεχωβά Θεού. Αυτό σήμαινε ότι ο Ιώβ είχε νικήσει τα επίγεια, είχε νικήσει τη σάρκα, είχε νικήσει τον Σατανά και είχε νικήσει τον θάνατο. Ήταν άνθρωπος που ανήκε εντελώς και απολύτως στον Θεό. Κατά τη διάρκεια αυτών των δύο δοκιμασιών, ο Ιώβ έμεινε σταθερός στη μαρτυρία του, και όντως βίωσε την τελειότητα και την ακεραιότητά του, και διεύρυνε το πεδίο των αρχών με τις οποίες ζούσε, δηλαδή να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό. Έχοντας υποβληθεί σε αυτές τις δύο δοκιμασίες, ο Ιώβ κέρδισε μια πλουσιότερη εμπειρία, και αυτή η εμπειρία τον έκανε πιο ώριμο και έμπειρο, τον έκανε δυνατότερο και με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, και τον έκανε πιο σίγουρο για την ορθότητα και την αξία της ακεραιότητας στην οποία παρέμενε σταθερός. Οι δοκιμασίες που έδωσε ο Ιεχωβά Θεός στον Ιώβ τον βοήθησαν να αναπτύξει μια βαθιά κατανόηση και αίσθηση του ενδιαφέροντος του Θεού για τον άνθρωπο, και του επέτρεψαν να αντιληφθεί πόσο πολύτιμη είναι η αγάπη του Θεού, και από εκείνο το σημείο, το ενδιαφέρον και η αγάπη για τον Θεό προστέθηκαν στον σεβασμό του για τον Θεό. Οι δοκιμασίες του Ιεχωβά Θεού όχι μόνο δεν αποξένωσαν τον Ιώβ από Αυτόν, αλλά έφεραν την καρδιά του πιο κοντά στον Θεό. Όταν ο σαρκικός πόνος που υπέμεινε ο Ιώβ έφτασε στο αποκορύφωμά του, το ενδιαφέρον που ένιωθε από τον Ιεχωβά Θεό δεν του έδωσε άλλη επιλογή παρά να καταραστεί την ημέρα που γεννήθηκε. Αυτή τη συμπεριφορά δεν την είχε προγραμματίσει από καιρό, αλλά ήταν μια φυσική αποκάλυψη του ενδιαφέροντος και της αγάπης για τον Θεό μέσα από την καρδιά του, ήταν μια φυσική αποκάλυψη που προήλθε από το ενδιαφέρον και την αγάπη του για τον Θεό. Τουτέστιν, επειδή μισούσε τον εαυτό του, και δεν ήθελε, και δεν μπορούσε να αντέξει να βασανίζει τον Θεό, το ενδιαφέρον και η αγάπη του έφτασαν στο σημείο της ανιδιοτέλειας. Τότε, ο Ιώβ ανύψωσε τη μακρόχρονη λατρεία και λαχτάρα του για τον Θεό και την αφοσίωση στον Θεό στο επίπεδο του ενδιαφέροντος και της αγάπης. Παράλληλα, ανύψωσε, επίσης, την πίστη και την υπακοή του στον Θεό και τον σεβασμό του στον Θεό στο επίπεδο του ενδιαφέροντος και της αγάπης. Δεν επέτρεψε στον εαυτό του να κάνει οτιδήποτε που θα μπορούσε να βλάψει τον Θεό, δεν επέτρεψε στον εαυτό του οποιαδήποτε συμπεριφορά που θα έβλαπτε τον Θεό και δεν επέτρεψε στον εαυτό του να φέρει λύπη, πόνο ή ακόμα και δυστυχία στον Θεό για προσωπικούς του λόγους. Στα μάτια του Θεού, παρόλο που ο Ιώβ ήταν ακόμα ο Ιώβ του χτες, η πίστη του Ιώβ, η υπακοή και ο σεβασμός για τον Θεό είχαν ικανοποιήσει και ευχαριστήσει τον Θεό πλήρως. Εκείνη τη στιγμή, ο Ιώβ είχε επιτύχει την τελειότητα που ο Θεός προσδοκούσε, είχε γίνει κάποιος αληθινά άξιος να αποκαλείται «άμεμπτος και ευθύς» στα μάτια του Θεού. Τα δίκαια έργα του τού επέτρεψαν να νικήσει τον Σατανά και να μείνει ακλόνητος στη μαρτυρία του προς τον Θεό. Επιπλέον, τα δίκαια έργα του τον οδήγησαν στην τελείωση, και επέτρεψαν στην αξία της ζωής του να ανυψωθεί και να κάνει μεγαλύτερη από ποτέ υπέρβαση και να τον καταστήσει τον πρώτο άνθρωπο που δεν θα δεχόταν πλέον επιθέσεις και πειρασμούς από τον Σατανά. Επειδή ο Ιώβ ήταν δίκαιος, κατηγορήθηκε και μπήκε σε πειρασμό από τον Σατανά. Επειδή ο Ιώβ ήταν δίκαιος, παραδόθηκε στον Σατανά. Και επειδή ο Ιώβ ήταν δίκαιος, κατάφερε να νικήσει και να κατατροπώσει τον Σατανά και να μείνει σταθερός στη μαρτυρία του. Από τότε και στο εξής, ο Ιώβ έγινε ο πρώτος άνθρωπος που δεν θα παραδιδόταν ποτέ πια στον Σατανά, ήλθε πράγματι ενώπιον του θρόνου του Θεού και έζησε στο φως υπό τις ευλογίες του Θεού χωρίς να τον κατασκοπεύει ή να τον βασανίζει ο Σατανάς…. Είχε γίνει ένας αληθινός άνθρωπος στα μάτια του Θεού, είχε απελευθερωθεί …

από «Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Β’» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Μπορεί να λες ότι έχεις κατακτηθεί, όμως μπορείς να υπακούς μέχρι θανάτου; Πρέπει να μπορείς να ακολουθείς μέχρι τέλους, ανεξαρτήτως από το αν δεν υπάρχει καμία προοπτική, και δεν πρέπει να χάνεις την πίστη σου στον Θεό, ανεξαρτήτως περιβάλλοντος. Τέλος, θα πρέπει να πετύχεις δύο πτυχές της μαρτυρίας: τη μαρτυρία του Ιώβ —υπακοή μέχρι θανάτου— και τη μαρτυρία του Πέτρου —την ανώτατη αγάπη για τον Θεό. Από τη μία πλευρά, πρέπει να είσαι σαν τον Ιώβ: Δεν είχε καθόλου υλικά υπάρχοντα και ταλανίστηκε από τον πόνο της σάρκας. Ωστόσο, δεν απαρνήθηκε το όνομα του Ιεχωβά. Αυτή ήταν η μαρτυρία του Ιώβ. Ο Πέτρος ήταν ικανός να αγαπάει τον Θεό μέχρι θανάτου. Όταν πέθανε —όταν τον σταύρωσαν— εξακολουθούσε να αγαπά τον Θεό. Δεν σκεφτόταν τις δικές του προοπτικές ούτε διατηρούσε θαυμαστές ελπίδες ή έκανε εξωφρενικές σκέψεις, και το μόνο που ήθελε ήταν να αγαπά τον Θεό και να υπακούει σε όλες τις διευθετήσεις Του. Αυτό είναι το πρότυπο που πρέπει να πετύχεις, πριν θεωρηθεί ότι έχεις γίνει μάρτυρας, προτού γίνεις κάποιος που έχει οδηγηθεί στην τελείωση, μετά την κατάκτησή του.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (2)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Τι ακριβώς είναι η αληθινή μαρτυρία; Η μαρτυρία, για την οποία γίνεται λόγος εδώ, είναι διττή: από τη μία, είναι μαρτυρία για το ότι έχεις κατακτηθεί, και από την άλλη, είναι μαρτυρία για το ότι έχεις τελειωθεί (η οποία, φυσικά, είναι μαρτυρία που έρχεται μετά τις μεγαλύτερες δοκιμασίες και κακουχίες του μέλλοντος). Με άλλα λόγια, εάν είσαι σε θέση να παραμείνεις ακλόνητος κατά τις κακουχίες και τις δοκιμασίες, τότε γίνεσαι μάρτυρας του δεύτερου σταδίου της μαρτυρίας. Αυτό που είναι κρίσιμο σήμερα, είναι το πρώτο στάδιο της μαρτυρίας: να μπορείς να στέκεσαι ακλόνητος σε κάθε περίσταση των δοκιμασιών του παιδέματος και της κρίσης. Αυτή είναι η μαρτυρία της κατάκτησής σου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σήμερα έχει έρθει η ώρα της κατάκτησης. (Πρέπει να ξέρεις ότι σήμερα είναι η εποχή του έργου του Θεού επί γης· το κύριο έργο του ενσαρκωμένου Θεού επί γης είναι η χρήση της κρίσης και του παιδέματος, για να κατακτήσει αυτή την ομάδα ανθρώπων που Τον ακολουθούν στη γη.) Είτε είσαι ικανός να γίνεις μάρτυρας της κατάκτησής σου είτε όχι, δεν εξαρτάται μόνο από το αν είσαι σε θέση να ακολουθήσεις έως τέλους, αλλά, το πιο σημαντικό, από το αν, καθώς βιώνεις κάθε στάδιο του έργου του Θεού, είσαι ικανός για την αληθινή γνώση του παιδέματος και της κρίσης του Θεού, και από το αν βλέπεις πραγματικά όλο αυτό το έργο. Δεν πρόκειται να τα καταφέρεις απλώς με το ακολουθήσεις μέχρι τέλους. Θα πρέπει να είναι σε θέση να παραδοθείς πρόθυμα σε κάθε περίσταση παιδέματος και κρίσης, πρέπει να είσαι ικανός για την αληθινή γνώση κάθε σταδίου του έργου που βιώνεις, και πρέπει να είσαι σε θέση να επιτύχεις τη γνώση της διάθεσης του Θεού και την υπακοή σε αυτή. Αυτή είναι η απόλυτη μαρτυρία της κατάκτησής σου που απαιτείται από εσένα. Η μαρτυρία της κατάκτησής σου αφορά κυρίως τη γνώση σου για την ενσάρκωση του Θεού. Αυτό το στάδιο της μαρτυρίας για την ενσάρκωση του Θεού είναι κρίσιμο. Δεν έχει σημασία τι πράττεις ή τι λες ενώπιον των ανθρώπων του κόσμου ή όσων κατέχουν την εξουσία. Αυτό που έχει σημασία πάνω από όλα, είναι εάν είσαι σε θέση να υπακούς κάθε λόγο από το στόμα του Θεού και όλο το έργο Του. Ως εκ τούτου, αυτό το στάδιο της μαρτυρίας απευθύνεται στον Σατανά και σε όλους τους εχθρούς του Θεού — τους δαίμονες και όσους είναι εχθρικά διακείμενοι που δεν πιστεύουν ότι ο Θεός θα ενσαρκωθεί για δεύτερη φορά και θα έλθει για να επιτελέσει ακόμη σπουδαιότερο έργο, και επιπλέον, δεν πιστεύουν στο γεγονός ότι ο Θεός θα επιστρέψει στη σάρκα. Με άλλα λόγια, απευθύνεται σε όλους τους αντίχριστους – σε όλους τους εχθρούς που δεν πιστεύουν στην ενσάρκωση του Θεού.

[…]

Η μαρτυρία των εσχάτων ημερών, είναι μαρτυρία για το κατά πόσον είσαι σε θέση να τελειωθείς ή όχι — δηλαδή, η τελική μαρτυρία είναι ότι, έχοντας κατανοήσει όλα τα λόγια που ειπώθηκαν από το στόμα του ενσαρκωμένου Θεού, καταφέρνεις να κατέχεις τη γνώση του Θεού και γίνεσαι σίγουρος γι’ Αυτόν, να βιώνεις όλα τα λόγια από το στόμα του Θεού και να επιτυγχάνεις τους όρους που ζητά ο Θεός από εσένα — το ύφος του Πέτρου και την πίστη του Ιώβ – έτσι ώστε να μπορείς να υπακούς μέχρι θανάτου, να παραδοθείς απόλυτα σε Αυτόν, και τελικά να επιτύχεις μια εικόνα του ανθρώπου που να πληροί τις προδιαγραφές, δηλαδή την εικόνα κάποιου που έχει κατακτηθεί, και τελειωθεί αφού βίωσε την κρίση και την παίδευση του Θεού. Αυτή είναι η μαρτυρία που οφείλει να φέρει κάποιος που ουσιαστικά έχει τελειωθεί.

από «Πράξη (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Μια ηχηρή μαρτυρία για τον Θεό σχετίζεται κυρίως με το αν έχεις κατανόηση για τον πρακτικό Θεό ή όχι, και με το αν μπορείς ή όχι να υπακούς μπροστά σ’ αυτό το άτομο που δεν είναι μόνο συνηθισμένο, μα και κανονικό, και να υπακούς μέχρι θανάτου. Αν στ’ αλήθεια γίνεις μάρτυρας για τον Θεό μέσω της υπακοής, αυτό σημαίνει ότι έχεις αποκτηθεί από τον Θεό. Το να μπορείς να υπακούσεις μέχρι θανάτου και να μην παραπονιέσαι μπροστά Του, το να μην κρίνεις, να μην συκοφαντείς, να μην έχεις αντιλήψεις και άλλες προθέσεις, με τον τρόπο αυτόν ο Θεός θα δοξαστεί. Η υπακοή σε ένα κανονικό άτομο που υποτιμάται από τον άνθρωπο, και το να μπορείς να υπακούσεις μέχρι θανάτου χωρίς αντιλήψεις, αυτή είναι η πραγματική μαρτυρία. Η πραγματικότητα στην οποία ο Θεός απαιτεί να εισέλθουν οι άνθρωποι είναι το να μπορείς να υπακούς τα λόγια Του, να τα κάνεις πράξη, να υποκλίνεσαι ενώπιον του πρακτικού Θεού και να γνωρίζεις τη διαφθορά σου, να μπορείς να ανοίξεις την καρδιά σου ενώπιόν Του και, στο τέλος, να αποκτηθείς από Αυτόν μέσω αυτών των λόγων Του. Ο Θεός δοξάζεται όταν αυτά τα λόγια σε κατακτούν και σε κάνουν πλήρως υπάκουο προς Αυτόν. Μέσω αυτού ντροπιάζει τον Σατανά και ολοκληρώνει το έργο Του. Όταν δεν έχεις αντιλήψεις για την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, δηλαδή όταν παραμένεις σταθερός σε μια δοκιμασία, τότε καταθέτεις καλή μαρτυρία.

από «Οι άνθρωποι που μπορούν να είναι απόλυτα υπάκουοι προς την πρακτικότητα του Θεού, είναι εκείνοι που αγαπούν αληθινά τον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Όταν ο Θεός έρχεται, οι άνθρωποι πρέπει να απολαμβάνουν την μεγαλειότητα και την οργή Του, αλλά όσο σκληρά κι αν είναι τα λόγια Του, έρχεται για να σώσει και να οδηγήσει την ανθρωπότητα στην τελείωση. Ως δημιουργήματα, οι άνθρωποι πρέπει να εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους και να καταθέτουν μαρτυρία για τον Θεό εν μέσω του εξευγενισμού. Σε κάθε δοκιμασία, πρέπει να διατηρήσουν την μαρτυρία που πρέπει να φέρουν και να φέρουν ηχηρή μαρτυρία για τον Θεό. Αυτός είναι ένας νικητής. Όσο κι αν ο Θεός σε εξευγενίζει, παραμένεις γεμάτος εμπιστοσύνη και δεν χάνεις ποτέ την εμπιστοσύνη σου στον Θεό. Κάνεις ό,τι πρέπει να κάνει ο άνθρωπος. Αυτό ζητά ο Θεός απ’ τον άνθρωπο και η καρδιά του ανθρώπου πρέπει να μπορεί να επιστρέψει ολοκληρωτικά σ’ Εκείνον και να στραφεί σ’ Εκείνον κάθε στιγμή. Αυτός είναι ένας νικητής. Σε όσους αναφέρεται ο Θεός ως «νικητές» είναι εκείνοι που είναι ικανοί να καταθέσουν μαρτυρία, να διατηρήσουν την αυτοπεποίθησή τους και την αφοσίωσή τους στον Θεό όταν είναι υπό την επιρροή του Σατανά και υπό την πολιορκία του Σατανά, δηλαδή όταν είναι εντός των δυνάμεων του σκότους. Αν είσαι ακόμη ικανός να διατηρήσεις μία καρδιά αγνότητας και την γνήσια αγάπη σου για τον Θεό, ό,τι κι αν γίνει, τότε καταθέτεις μαρτυρία ενώπιον του Θεού και σ’ αυτό αναφέρεται ο Θεός όταν μιλά για τον νικητή.

από «Πρέπει να διατηρήσεις την αφοσίωσή σου στον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Σε κάθε βήμα του έργου που επιτελεί ο Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους, εξωτερικά φαίνεται να είναι αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανθρώπων, σαν να γεννήθηκαν από ανθρώπινες ρυθμίσεις ή από ανθρώπινη παρέμβαση. Αλλά στα παρασκήνια, κάθε στάδιο του έργου και ό,τι συμβαίνει είναι ένα στοίχημα του Σατανά ενώπιον του Θεού και απαιτεί από τους ανθρώπους να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους προς τον Θεό. Πάρε τη δοκιμασία του Ιώβ για παράδειγμα: Στα παρασκήνια, ο Σατανάς έβαζε ένα στοίχημα με τον Θεό και αυτό που συνέβη στον Ιώβ ήταν οι πράξεις των ανθρώπων και η παρέμβαση των ανθρώπων. Πίσω από κάθε βήμα που κάνει ο Θεός σε σας είναι το στοίχημα του Σατανά με τον Θεό — πίσω από όλα αυτά υπάρχει μια μάχη. Για παράδειγμα, αν είσαι προκατειλημμένος απέναντι στους αδελφούς και τις αδελφές σου, θα έχεις λόγια που θα θέλεις να πεις —λόγια που αισθάνεσαι ότι θα είναι δυσάρεστα στον Θεό— αλλά αν δεν τα πεις, θα νιώσεις δυσφορία μέσα σου και αυτή τη στιγμή μια μάχη θα αρχίσει μέσα σου: «Μιλάω ή όχι;» Αυτή είναι η μάχη. Έτσι, σε οτιδήποτε συναντάς υπάρχει μια μάχη, και όταν υπάρχει μια μάχη μέσα σου, χάρη στην πραγματική συνεργασία σου και το πραγματικό μαρτύριό σου ο Θεός εργάζεται μέσα σου. Τελικά, μέσα σου είσαι σε θέση να παραμερίσεις το θέμα και ο θυμός σβήνει φυσικά. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας σου με τον Θεό. Όλα όσα κάνουν οι άνθρωποι απαιτούν από αυτούς να πληρώσουν κάποιο τίμημα στις προσπάθειές τους. Χωρίς πραγματικές δυσκολίες, δεν μπορούν να ευχαριστήσουν τον Θεό, δεν πλησιάζουν καν στο να ευχαριστήσουν τον Θεό και τσαμπουνούν απλά κούφια συνθήματα! Μπορούν αυτά τα κούφια συνθήματα να ικανοποιήσουν τον Θεό; Όταν ο Θεός και ο Σατανάς όντως μάχονται στο πνευματικό βασίλειο, πώς πρέπει να ικανοποιήσεις τον Θεό και πώς πρέπει να είσαι σταθερός στη μαρτυρία σου σ’ Εκείνον; Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι όλα όσα σου συμβαίνουν είναι μια μεγάλη δοκιμασία και η στιγμή που ο Θεός σε χρειάζεται για να γίνεις μάρτυρας. Εξωτερικά, μπορεί να μην φαίνονται σαν κάτι σημαντικό, αλλά όταν συμβαίνουν αυτά τα πράγματα, δείχνουν εάν αγαπάς τον Θεό ή όχι. Εάν το κάνεις, θα είσαι σε θέση να παραμείνεις σταθερός στη μαρτυρία σου σ’ Εκείνον και αν δεν έχεις κάνει την αγάπη Του πράξη, αυτό δείχνει ότι δεν είσαι κάποιος που κάνει την αλήθεια πράξη, ότι είσαι χωρίς την αλήθεια, και χωρίς ζωή, ότι είσαι σκύβαλο! Όλα όσα συμβαίνουν στους ανθρώπους είναι όταν ο Θεός τούς χρειάζεται να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους προς Εκείνον. Τίποτα σημαντικό δεν έχει συμβεί σ’ εσένα αυτή τη στιγμή και δεν γίνεσαι σπουδαίος μάρτυρας, αλλά κάθε λεπτομέρεια της καθημερινής ζωής σου σχετίζεται με τη μαρτυρία προς τον Θεό. Εάν μπορείς να κερδίσεις τον θαυμασμό των αδελφών σου, των μελών της οικογένειάς σου και όλων γύρω σου· αν, μια μέρα, οι άπιστοι έρθουν και θαυμάσουν όλα όσα κάνεις και δουν ότι όλα όσα κάνει ο Θεός είναι υπέροχα, τότε θα έχεις γίνει μάρτυρας. Παρόλο που δεν έχεις γνώση και το επίπεδό σου είναι χαμηλό, μέσω της τελείωσής σου από τον Θεό, είσαι σε θέση να Τον ευχαριστήσεις και να είσαι προσεκτικός ως προς το θέλημά Του. Οι άλλοι θα δουν τι μεγάλο έργο έχει κάνει σε ανθρώπους του πιο χαμηλού επιπέδου. Άνθρωποι έρχονται να γνωρίσουν τον Θεό και γίνονται νικητές ενώπιον του Σατανά και πιστοί στον Θεό ως ένα βαθμό. Έτσι κανένας δεν θα έχει περισσότερη πυγμή από αυτήν την ομάδα ανθρώπων. Αυτή θα είναι η μεγαλύτερη μαρτυρία.

από «Μόνο αγαπώντας τον Θεό πιστεύεις αληθινά στον Θεό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Σήμερα, μπορείς να επιδιώξεις να οδηγηθείς στην τελείωση ή να επιδιώξεις αλλαγές στην εξωτερική ανθρώπινη φύση σου, καθώς και βελτιώσεις στο επίπεδό σου, όμως αυτό που έχει καίρια σημασία είναι να μπορέσεις να καταλάβεις ότι όλα όσα κάνει ο Θεός σήμερα έχουν νόημα και είναι ωφέλιμα: Σου δίνει τη δυνατότητα, αν και ζεις σε ένα τόπο βρωμιάς, να γλιτώσεις από την βρωμιά και να την αποτινάξεις, σου δίνει τη δυνατότητα να υπερνικήσεις την επιρροή του Σατανά και να αφήσεις πίσω σου τη σκοτεινή επιρροή του Σατανά. Αν εστιάσεις σ’ αυτά τα πράγματα, είσαι προστατευμένος σ’ αυτόν τον τόπο της βρωμιάς. Εν τέλει, τι μαρτυρία θα σου ζητηθεί να δώσεις; Ζεις σε έναν τόπο βρωμιάς, αλλά μπορείς να γίνεις άγιος, να μην είσαι πλέον βρωμερός και ανήθικος, ζεις υπό τη σφαίρα επιρροής του Σατανά, αλλά αποτάσσεσαι την επιρροή του Σατανά και δεν σε κατέχει ούτε σε παρενοχλεί ο Σατανάς, και ζεις στα χέρια του Παντοδύναμου. Αυτή είναι η μαρτυρία και η απόδειξη της νίκης στη μάχη με τον Σατανά. Έχεις την ικανότητα να απαρνηθείς τον Σατανά, αυτό που βιώνεις δεν αποκαλύπτει τον Σατανά, παρά, αντιθέτως, είναι αυτό που απαιτούσε ο Θεός να καταφέρει ο άνθρωπος, όταν τον δημιούργησε: κανονική ανθρώπινη φύση, κανονική λογική, κανονική ενορατικότητα, κανονική αποφασιστικότητα να αγαπάει τον Θεό και αφοσίωση στον Θεό. Έτσι γίνεται μάρτυρας ένα πλάσμα του Θεού. Εσύ λες, «ζούμε σε έναν τόπο βρώμας, όμως, χάρη στην προστασία του Θεού, χάρη στην ηγεσία Του κι επειδή Εκείνος μας έχει κατακτήσει, έχουμε απαλλαχτεί από την επιρροή του Σατανά. Το γεγονός ότι μπορούμε να υπακούμε σήμερα οφείλεται, επίσης, στο ότι μας έχει κατακτήσει ο Θεός, κι όχι επειδή είμαστε καλοί ή επειδή αγαπάμε τον Θεό από τη φύση μας. Το ότι έχουμε κατακτηθεί σήμερα, έχουμε την ικανότητα να γίνουμε μάρτυρες γι’ Εκείνος και να Τον υπηρετήσουμε, οφείλεται στο γεγονός ότι ο Θεός μας επέλεξε και μας προκαθόρισε. Έτσι, παρομοίως, επειδή μας επέλεξε και μας προστάτεψε, έχουμε σωθεί και απαλλαχτεί από τη σφαίρα επιρροής του Σατανά και μπορούμε να αφήσουμε πίσω μας τη βρώμα και να εξαγνιστούμε στο έθνος του μεγάλου κόκκινου δράκοντα». Επιπλέον, αυτό που βιώνεις εξωτερικά θα δείξει ότι κατέχεσαι από κανονική ανθρώπινη φύση, υπάρχει λογική στα όσα λες και βιώνεις την ομοίωση ενός κανονικού ανθρώπου . Όταν οι άλλοι σε βλέπουν, δεν θα πρέπει να λένε «αυτή δεν είναι η εικόνα του μεγάλου κόκκινου δράκοντα; Οι αδελφές έχουν συμπεριφορά που δεν ταιριάζει σε μια αδελφή, οι αδελφοί έχουν συμπεριφορά που δεν ταιριάζει σε έναν αδελφό, και δεν έχουν καθόλου από την ευπρέπεια των αγίων». Δεν πρέπει να λένε, «δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο Θεός είπε πως είναι απόγονοι του Μωάβ· είχε απόλυτο δίκιο!» Αν οι άνθρωποι σας κοιτάνε και λένε, «παρόλο που ο Θεός είπε ότι είστε απόγονοι του Μωάβ, αυτό που βιώνετε έχει αποδείξει ότι έχετε αφήσει πίσω σας την επιρροή του Σατανά· παρόλο που αυτά τα πράγματα εξακολουθούν να είναι μέσα σας, μπορείτε να τους γυρίσετε την πλάτη», αυτό δείχνει ότι έχετε κατακτηθεί πλήρως. Εσύ που έχεις κατακτηθεί και σωθεί θα πεις, «είναι αλήθεια ότι είμαστε απόγονοι του Μωάβ, αλλά έχουμε σωθεί από τον Θεό, και παρόλο που οι απόγονοι του Μωάβ ήταν εγκαταλελειμμένοι, καταραμένοι και εξορισμένοι ανάμεσα στους εθνικούς από τον λαό του Ισραήλ, σήμερα ο Θεός μας έχει σώσει. Είναι αλήθεια ότι είμαστε οι πιο διεφθαρμένοι απ’ όλους τους ανθρώπους· αυτό έχει οριστεί από τον Θεό, αποτελεί γεγονός και κανένας δεν το αμφισβητεί. Όμως, σήμερα, έχουμε γλιτώσει από αυτήν την επιρροή. Απεχθανόμαστε τον πρόγονό μας, είμαστε διατεθειμένοι να του γυρίσουμε την πλάτη, να τον απαρνηθούμε ολοσχερώς και να υπακούσουμε σε όλες τις διευθετήσεις του Θεού, να ενεργούμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και να εκπληρώνουμε τις απαιτήσεις που Εκείνος έχει από εμάς, και να καταφέρνουμε να ικανοποιούμε το θέλημα του Θεού. Ο Μωάβ πρόδωσε τον Θεό, δεν ενεργούσε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και ο Θεός τον μισούσε. Όμως, εμείς θα πρέπει να νοιαζόμαστε για την καρδιά του Θεού, και σήμερα, από τη στιγμή που καταλαβαίνουμε το θέλημα του Θεού, δεν μπορούμε να προδίδουμε τον Θεό και πρέπει να αποκηρύξουμε τον αρχέγονο πρόγονό μας!»

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (2)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Μόλις ο Θεός γίνει η ζωή μέσα στους ανθρώπους, αδυνατούν να εγκαταλείψουν τον Θεό. Δεν είναι αυτό πράξη του Θεού; Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μαρτυρία! Ο Θεός έχει εργαστεί μέχρι ένα σημείο. Έχει πει στους ανθρώπους να παρέχουν υπηρεσία και να παιδεύονται ή να πεθάνουν και οι άνθρωποι δεν έχουν υποχωρήσει, πράγμα που δείχνει ότι έχουν κατακτηθεί από τον Θεό. Οι άνθρωποι που κατέχουν την αλήθεια είναι αυτοί που, με τις πραγματικές τους εμπειρίες, μπορούν να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους, να μένουν σταθεροί στη θέση τους, να στέκονται στο πλευρό του Θεού χωρίς ποτέ να υποχωρούν, και που έχουν μια κανονική σχέση με τους ανθρώπους που αγαπούν τον Θεό, οι οποίοι, όταν συμβαίνουν διάφορα σε αυτούς, είναι σε θέση να υπακούσουν πλήρως στον Θεό και μπορούν να υπακούν στον Θεό μέχρι θανάτου. Η πράξη σου και οι αποκαλύψεις στην πραγματική ζωή είναι η μαρτυρία του Θεού, είναι το βίωμα του ανθρώπου και η μαρτυρία του Θεού, και αυτό σημαίνει να απολαμβάνεις πραγματικά την αγάπη του Θεού. Όταν τη βιώσεις μέχρι αυτό το σημείο, θα έχει επιτευχθεί το αποτέλεσμα.

από «Αυτοί που αγαπούν τον Θεό θα ζουν για πάντα μέσα στο φως Του» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Σχετικό περιεχόμενο