Του Μέλβιν, Νότια Κορέα

Έκανα βίντεο στην εκκλησία, και τα βίντεο που έκανα συνήθως είχαν κάποια νέα και ωραία χαρακτηριστικά. Οι αδελφοί και οι αδελφές που έβλεπαν τα βίντεό μου ήταν πολύ υποστηρικτικοί και έρχονταν συχνά σ’ εμένα για βοήθεια όταν αντιμετώπιζαν προβλήματα. Ένιωθα ότι τα πήγαινα καλά και ότι είχα επίπεδο και χαρίσματα. Το 2016, επιλέχθηκα ως επιβλέπων και χάρηκα πολύ. Πίστευα πως αυτό σήμαινε ότι είχα καλές τεχνικές δεξιότητες και ότι ήμουν κάπως καλύτερος από τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Για να δείξω σε όλους ότι ήμουν ικανός να κάνω το έργο μου, μελετούσα ακόμα περισσότερο πάνω στις επαγγελματικές μου γνώσεις. Αργότερα, ο επικεφαλής κανόνισε να συνεργαστεί μαζί μου η αδελφή Νταϊάν. Εκείνη είχε καλό επίπεδο και πολύ καλές τεχνικές δεξιότητες, και χάρηκα που θα συνεργαζόμουν μαζί της. Συζητούσαμε συχνά για το πώς θα κάναμε τα βίντεο καινοτόμα και πώς θα βελτιώναμε τις τεχνικές μας μαζί, και μέσα από την ανταλλαγή απόψεων και τις συζητήσεις μας, κερδίσαμε λίγο φως. Ένιωθα υπέροχα που συνεργαζόμουν με μια τόσο καλή αδελφή. Μετά από λίγο καιρό, η ποιότητα των βίντεο που φτιάχναμε βελτιώθηκε σημαντικά. Η Νταϊάν τούς μάζευε όλους συχνά για να μάθουν νέες τεχνικές δεξιότητες, και όταν οι αδελφοί και οι αδελφές αντιμετώπιζαν δυσκολίες, συναναστρεφόταν και τις επέλυε με βάση τα λόγια του Θεού. Σταδιακά, άρχισα να τη ζηλεύω λίγο. Ειδικότερα, όταν συζητούσε για το έργο και όταν οι αδελφοί και οι αδελφές συγκεντρώνονταν γύρω της για να της κάνουν ερωτήσεις, εγώ στενοχωριόμουν και σκεφτόμουν ότι με παραμελούσαν. Σκεφτόμουν: «Αν συνεχιστεί αυτό, δεν θα γίνω ένας απλός διακοσμητικός επιβλέπων; Τι θα σκεφτούν τότε οι αδελφοί και οι αδελφές για μένα; Δεν θα σκεφτούν ότι δεν είμαι τόσο καλός όσο η Νταϊάν;» Πίεσα, λοιπόν, κρυφά τον εαυτό μου και σκέφτηκα: «Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό. Πρέπει να δουλέψω δύο φορές πιο σκληρά. Δεν πρέπει να μείνω πίσω της!»

Στη συνέχεια, έβρισκα περισσότερο χρόνο για να αναλογιστώ τα λόγια του Θεού κι ήλπιζα ότι θα κερδίσω από αυτά λίγη διαφώτιση, έτσι ώστε να μπορώ να συναναστραφώ στις συναθροίσεις πάνω σε γνώσεις που δεν τις είχαν οι άλλοι. Ήθελα να δείξω σε όλους ότι καταλάβαινα τα πράγματα καλύτερα από την Νταϊάν. Κατά την εκμάθηση επαγγελματικών δεξιοτήτων, μελετούσα με επιμέλεια και για πολλές ώρες, και συχνά ερευνούσα για πληροφορίες μέχρι αργά. Ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν ήταν πολύ καλά και εξακολουθούσα να μην μπορώ να επιλύσω ορισμένες τεχνικές δυσκολίες. Η αλήθεια ήταν πως ήξερα ότι η Νταϊάν είχε κάποιες καλές μεθόδους μελέτης τεχνικών δεξιοτήτων, μα δεν ήμουν πρόθυμος να τη ρωτήσω και σκεφτόμουν: «Πριν έρθει εκείνη, μάζευα εγώ τους αδελφούς και τις αδελφές για να μάθουν, και τα αποτελέσματα ήταν πολύ καλά. Αν πάω τώρα να τη ρωτήσω, δεν θα φανεί ότι δεν είμαι τόσο καλός όσο εκείνη; Αν το μάθουν οι αδελφοί και οι αδελφές, σίγουρα θα πουν ότι παρόλο που κάνω το καθήκον μου τόσο πολύ καιρό, το επίπεδό μου δεν είναι τόσο καλό όσο της αδελφής που ήλθε μόλις τώρα». Όταν το σκέφτηκα αυτό, ήμουν ακόμα λιγότερο διατεθειμένος να της ζητήσω βοήθεια. Για αρκετές μέρες, όχι μόνο δεν έμαθα τίποτα, αλλά δαπάνησα και πολύ χρόνο και ενέργεια. Ένιωθα πολύ κουρασμένος, λες κι είχε πλακώσει την καρδιά μου μια βαριά πέτρα. Αργότερα, η ζήλεια μου μεγάλωσε κι άλλο. Θυμάμαι μία συνάθροιση, για την οποία είχα αναλογιστεί εκ των προτέρων τα λόγια του Θεού. Σκεφτόμουν ότι σ’ αυτήν τη συνάθροιση έπρεπε να συναναστραφώ πάνω σε νέο φως. Όταν, όμως, ήρθε η σειρά μου να συναναστραφώ, το μυαλό μου άδειασε και δεν μπορούσα να συναναστραφώ πάνω σε όσα είχα προετοιμάσει. Είδα ότι η Νταϊάν συναναστρεφόταν ξεκάθαρα και πρακτικά, και ότι οι αδελφοί και οι αδελφές έγνεφαν συγκαταβατικά, και ταράχτηκα πολύ. Σκέφτηκα: «Δεν μπορείς να πεις λιγότερα, να μου μείνει κι εμένα λίγη υπόληψη; Δεν θα με συγκρίνουν όλοι μαζί σου μετά τη συναναστροφή σου; Δεν θα σκεφτούν ότι δεν είμαι τόσο καλός όσο εσύ;» Όσο περισσότερο σκεφτόμουν έτσι, τόσο πιο προκατειλημμένος γινόμουν με την Νταϊάν. Ένιωσα ότι η συνεργασία μας με έκανε να φαίνομαι άχρηστος. Ένιωσα εντελώς ταπεινωμένος! Μετά τη συναναστροφή της, δεν ήθελα ούτε να μιλήσω ούτε να σηκώσω το κεφάλι. Φοβόμουν ότι οι αδελφοί και οι αδελφές θα έβλεπαν την αμήχανη έκφρασή μου. Η Νταϊάν με ρώτησε: «Έχεις κάτι να προσθέσεις;» Τότε συνήλθα, προσποιήθηκα τον ήρεμο και είπα: «Όχι». Ήθελα μόνο να τελειώσει η συνάθροιση. Στη συνέχεια, έψαχνα συνέχεια δικαιολογίες για να αποφύγω να συνεργαστώ μαζί της, και μερικές φορές, όταν μου έστελνε μηνύματα για να επικοινωνήσουμε για το έργο, τα έβλεπα αλλά δεν ήθελα να απαντήσω. Μερικές φορές, συμφωνούσα με τις απόψεις της μέσα μου, αλλά της μιλούσα ψυχρά και της έλεγα: «Αυτό που λες αντιμετωπίζει μόνο ένα μέρος του προβλήματος». Εννοούσα, όμως: «Δεν έχεις καλύψει τα πάντα. Σταμάτα να κάνεις φιγούρα!» Όταν ελέγχαμε τα βίντεο που έκαναν οι αδελφοί και οι αδελφές, εκείνη έκανε κάποιες προτάσεις, τις οποίες θεωρούσα ορθές, αλλά και πάλι τα ψείριζα και επεσήμαινα προβλήματα. Μετά από αυτό, η Νταϊάν μού μιλούσε με μεγάλη προσοχή, λες και φοβόταν ότι θα έλεγε κάτι λάθος. Έγινε διστακτική όταν συζητούσαμε για το έργο και συχνά με ρωτούσε: «Είναι εντάξει αυτό; Τι λες κι εσύ;» Όταν συναναστρεφόταν στις συναθροίσεις, με κοίταζε κάθε τόσο. Συνειδητοποίησα ότι περιόριζα την αδελφή μου, κι ένιωσα λίγες ενοχές. Ένιωσα ότι δεν ήταν σωστό που της φερόμουν έτσι, αλλά δεν ήξερα πώς να την αντιμετωπίσω. Μερικές φορές, σκεφτόμουν: «Μακάρι να μην είχε έρθει σε αυτήν την ομάδα. Θα ήμουν ακόμα εγώ ο επικεφαλής».

Εκείνη την περίοδο, ζήλευα πολύ. Σκεφτόμουν συνεχώς πώς θα ξεπερνούσα την Νταϊάν, και δεν είχα καθόλου το μυαλό μου στα καθήκοντά μου. Δεν μπορούσα καν να βρω προβλήματα όταν έλεγχα τα βίντεο που έκαναν οι αδελφοί και οι αδελφές. Μια μέρα, με πλησίασε ο επικεφαλής και είπε ότι ανταγωνιζόμουν για υπόληψη και κέρδη, ότι ζήλευα τα άτομα που είχαν ταλέντο, ότι δεν συνεργαζόμουν αρμονικά με τους άλλους κι ότι αυτό είχε επηρεάσει το έργο βίντεο. Είπε ότι θα απαλλασσόμουν απ’ τα καθήκοντά μου και ότι θα έπρεπε να κάνω σε βάθος αυτοκριτική. Όταν το είπε αυτό ο επικεφαλής, έμεινα άφωνος. Το μυαλό μου άδειασε και δεν άκουσα τίποτα άλλο απ’ τη συναναστροφή της. Την επόμενη μέρα, ο επικεφαλής ήθελε να με στείλει να κάνω γραφικά σχέδια, επειδή ήμουν καλός στο σχέδιο. Όμως, η αδελφή που ήταν υπεύθυνη στην καλλιτεχνική ομάδα είπε ότι είχαν αρκετά άτομα και ότι δεν χρειάζονταν κανέναν άλλον. Ένιωσα ότι δέχτηκα ένα ισχυρό πλήγμα. Ένιωσα σαν ένας άχρηστος που δεν τον ήθελε κανείς, ένιωσα ότι αποκαλύφθηκα πλήρως και αποκλείστηκα. Ζούσα παραιτημένος, δεν ήθελα να προσευχηθώ ούτε να διαβάσω τα λόγια του Θεού, και δεν τολμούσα να αντικρύσω τους αδελφούς και τις αδελφές. Πονούσα πάρα πολύ. Ένα βράδυ, ξύπνησα από έναν εφιάλτη, μούσκεμα στον ιδρώτα, γεμάτος φόβο και ανησυχία, και συνειδητοποίησα ότι αν συνέχιζα να είμαι τόσο αποκαρδιωμένος και διεφθαρμένος, θα αποκαλυπτόμουν πραγματικά και θα αποκλειόμουν. Γονάτισα και προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου, θέλω να επιλύσω τα προβλήματά μου. Σε παρακαλώ, διαφώτισέ με και φώτισέ με ώστε να κατανοήσω τον εαυτό μου και να αντιστρέψω τη λανθασμένη μου κατάσταση».

Μετά, διάβασα ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού: «Ως επικεφαλής της εκκλησίας, χρειάζεται όχι μόνο να μάθεις να χρησιμοποιείς την αλήθεια για να λύνεις προβλήματα, μα και να μάθεις να ανακαλύπτεις και να καλλιεργείς ανθρώπους με ταλέντο, τους οποίους δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να φθονείς ή να καταπιέζεις. Αν ασκείσαι με αυτόν τον τρόπο, ωφελείς το έργο της εκκλησίας. Αν μπορείς να καλλιεργήσεις μερικούς ανθρώπους που επιδιώκουν την αλήθεια ώστε να συνεργάζονται μαζί σου και να κάνουν κάθε αντικείμενο του έργου καλά και, στο τέλος, όλοι να έχουν βιωματικές μαρτυρίες, αυτό σημαίνει ότι είσαι ένας επικεφαλής ή εργάτης που ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Αν μπορείς να χειρίζεσαι τα πάντα σύμφωνα με τις αρχές, τότε είσαι αφοσιωμένος. Κάποιοι άνθρωποι φοβούνται μονίμως ότι οι άλλοι είναι καλύτεροι απ’ αυτούς ή ανώτεροί τους, ότι οι άλλοι θα τύχουν αναγνώρισης, ενώ οι ίδιοι θα παραβλεφθούν, και αυτό τους οδηγεί να επιτεθούν στους άλλους και να τους αποκλείσουν. Τούτο δεν σημαίνει ότι ζηλεύουν όσους έχουν ταλέντο; Δεν είναι αυτό εγωιστικό και ποταπό; Τι διάθεση είναι αυτή; Είναι μια φαύλη διάθεση. Όσοι σκέφτονται μόνο τα δικά τους συμφέροντα, όσοι ικανοποιούν μόνο τις δικές τους εγωιστικές επιθυμίες, χωρίς να σκέφτονται τους άλλους και χωρίς να τους νοιάζουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, έχουν κακή διάθεση και ο Θεός δεν τους συμπαθεί. Αν πραγματικά μπορείτε να λάβετε υπόψη τις προθέσεις του Θεού, τότε θα μπορείτε να αντιμετωπίζετε δίκαια τους άλλους. Αν προτείνεις έναν καλό άνθρωπο και τον αφήσεις να εκπαιδευτεί και να εκτελέσει ένα καθήκον, προσθέτοντας έτσι ένα ταλαντούχο άτομο στον οίκο του Θεού, τότε δεν θα γίνει ευκολότερο το έργο σου; Δεν θα είσαι τότε αφοσιωμένος στο καθήκον σου; Αυτή είναι μια καλή πράξη ενώπιον του Θεού· είναι η ελάχιστη συνείδηση και λογική που οφείλουν να έχουν όσοι υπηρετούν ως επικεφαλής. Όσοι μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια δέχονται την εξονυχιστική εξέταση του Θεού σε όλα όσα πράττουν. Όταν αποδεχτείς την εξονυχιστική εξέταση του Θεού, η καρδιά σου θα μπει στον ίσιο δρόμο» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η ελευθερία και η απελευθέρωση κερδίζονται μόνο αποβάλλοντας τις διεφθαρμένες διαθέσεις). Ο Θεός εκθέτει ότι οι άνθρωποι φοβούνται πάντα πως οι άλλοι είναι καλύτεροι ή ανώτεροι από αυτούς, και γι’ αυτό επιτίθενται στους άλλους και τους αποκλείουν. Τέτοιοι άνθρωποι ζηλεύουν όσους έχουν ταλέντο και έχουν κακόβουλη διάθεση. Σε τέτοια κατάσταση ήμουν κι εγώ. Είδα ότι η Νταϊάν είχε καλό επίπεδο και τεχνικές δεξιότητες, και ότι οι αδελφοί και οι αδελφές τη θαύμαζαν και της έκαναν ερωτήσεις, και πανικοβλήθηκα και φοβήθηκα ότι θα με επισκίαζε. Για να εδραιώσω τη θέση μου, δούλεψα σκληρά για να μελετήσω επαγγελματικές γνώσεις και αναλογίστηκα τα λόγια του Θεού. Ακόμα και στις συναθροίσεις, σκεφτόμουν πώς να συναναστραφώ έτσι ώστε να την επισκιάσω εγώ. Όταν είδα ότι η Νταϊάν ήταν πρακτική στη συναναστροφή της ζήλεψα και ένιωσα πικρία, και ήλπιζα μάλιστα να κάνει λάθος, ώστε οι αδελφοί και οι αδελφές να μην τη θαυμάζουν πια. Σκεφτόμουν μόνο να προστατεύσω την υπόληψη και τη θέση μου. Αυτό ήταν εντελώς εγωιστικό και ποταπό εκ μέρους μου! Ήταν καλό που η Νταϊάν είχε καλό επίπεδο και το έργο της είχε καλά αποτελέσματα και το έργο της είχε καλά αποτελέσματα. Βοηθούσε αδελφούς και αδελφές, και ωφελούσε το έργο της εκκλησίας. Αυτό ικανοποιούσε τον Θεό, κι έπρεπε να χαίρομαι κι εγώ γι’ αυτό. Εγώ, όμως, δεν τα σκεφτόμουν αυτά. Αντίθετα, σκεφτόμουν συνέχεια πώς να την επισκιάσω. Ψείριζα τα πάντα και φερόμουν άσχημα, πράγμα που την περιόριζε και της έκανε κακό. Συνειδητοποίησα ότι δεν είχα ανθρώπινη φύση και ότι η διάθεσή μου ήταν κακόβουλη. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, ένιωσα το πρόσωπό μου να καίει. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα γίνω τέτοιος άνθρωπος!

Αργότερα, το ξανασκέφτηκα: Πάντα ζήλευα την αδελφή μου. Ποια διάθεση αποκάλυπτα, άραγε; Τι την είχε προκαλέσει; Διάβασα τα λόγια του Θεού: «Το πρώτο που κάνουν οι αντίχριστοι στην εκκλησία για να αποκτήσουν εξουσία και θέση είναι να προσπαθούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη και την εκτίμηση των υπολοίπων, ώστε να πείσουν και να κάνουν περισσότερους ανθρώπους να τους θαυμάζουν και να τους λατρεύουν, κι έτσι να φτάσουν στον στόχο τους, που είναι να έχουν τον τελευταίο λόγο και να έχουν οι ίδιοι την εξουσία στην εκκλησία. Όσον αφορά την απόκτηση εξουσίας, είναι οι πιο επιδέξιοι στο να ανταγωνίζονται και να μάχονται τους άλλους ανθρώπους. Αυτοί που επιδιώκουν την αλήθεια, αυτοί που έχουν κύρος στην εκκλησία και αυτοί που τους αγαπάνε οι αδελφοί και οι αδελφές αποτελούν τους κύριους αντιπάλους τους. Βλέπουν ως αντίπαλο κάθε άνθρωπο που αποτελεί απειλή για τη θέση τους. Ανταγωνίζονται εκείνους που είναι πιο δυνατοί απ’ τους ίδιους χωρίς δισταγμό· κι εκείνους που είναι πιο αδύναμοι απ’ τους ίδιους τους ανταγωνίζονται χωρίς κανέναν οίκτο. Η καρδιά τους είναι γεμάτη με φιλοσοφίες ανταγωνισμού και μάχης. Θεωρούν ότι αν οι άνθρωποι δεν ανταγωνίζονται και δεν μάχονται, τότε δεν θα μπορέσουν να κερδίσουν κανένα όφελος, και ότι μόνο μέσα από τον ανταγωνισμό και τον πόλεμο μπορούν να αποκτήσουν αυτά που θέλουν. Για να αποκτήσουν θέση και να τοποθετηθούν σε περίοπτο σημείο μέσα σε μια ομάδα ανθρώπων, κάνουν τα πάντα για να ανταγωνιστούν τον καθένα και δεν χαρίζονται σε κανέναν άνθρωπο που απειλεί τη θέση τους. Με όποιον κι αν αλληλεπιδρούν, αυτές οι αλληλεπιδράσεις είναι γεμάτες ανταγωνισμό και μάχες, και συνεχίζουν να ανταγωνίζονται και να μάχονται μέχρι να γεράσουν. Πολλές φορές λένε: “Θα μπορούσα, άραγε, να νικήσω τον τάδε αν πάλευα μαζί του;” Όποιος είναι ευφραδής και μπορεί να μιλήσει λογικά, συγκροτημένα και μεθοδικά γίνεται αντικείμενο φθόνου και μίμησης για εκείνους. Πολύ περισσότερο, αυτός μετατρέπεται σε αντίπαλό τους. Όποιος επιδιώκει την αλήθεια και έχει πίστη, και μπορεί να βοηθάει και να στηρίζει συχνά τους αδελφούς και τις αδελφές, και τους δίνει τη δυνατότητα να βγουν από την αρνητικότητα και την αδυναμία, μετατρέπεται κι αυτός σε αντίπαλό τους, το ίδιο και όποιος είναι επιδέξιος σε ένα συγκεκριμένο επάγγελμα, και τον εκτιμούν οι αδελφοί και οι αδελφές. Όποιος φέρνει αποτελέσματα στο έργο του και κερδίζει την αναγνώριση του Άνωθεν είναι φυσικό να αποτελεί ακόμα μεγαλύτερο αντίπαλο γι’ αυτούς. Ποια είναι τα συνθήματα των αντίχριστων, σε όποια ομάδα κι αν ανήκουν; Εκφράστε τις σκέψεις σας. (Το να πολεμούν με τους άλλους ανθρώπους και με τον Ουρανό αποτελεί πηγή ατελείωτης διασκέδασης.) Δεν είναι τρελό αυτό; Είναι τρελό. Έχετε άλλες σκέψεις; (Θεέ μου, μήπως δεν πιστεύουν το εξής: “Σε όλο το σύμπαν, μόνο εγώ είμαι ο υπέρτατος κυρίαρχος”; Δηλαδή, θέλουν να είναι στο ανώτερο επίπεδο, και άσχετα από το με ποιον είναι μαζί, θέλουν πάντοτε να τον ξεπεράσουν.) Αυτή είναι μία από τις ιδέες τους. Άλλες; (Θεέ μου, σκέφτηκα τέσσερις λέξεις: “Ο νικητής είναι βασιλιάς”. Πιστεύω πως θέλουν πάντοτε να είναι ανώτεροι απ’ τους άλλους και να ξεχωρίζουν, όπου κι αν βρίσκονται, και πασχίζουν να φτάσουν στο ανώτερο επίπεδο.) Τα περισσότερα από όσα αναφέρατε αποτελούν ιδέες· προσπαθήστε να τις περιγράψετε με κάποιο είδος συμπεριφοράς. Οι αντίχριστοι δεν θέλουν απαραίτητα να βρεθούν στο ανώτερο επίπεδο, άσχετα με το πού βρίσκονται. Όποτε πηγαίνουν κάπου, έχουν μια διάθεση και μια νοοτροπία που τους υποχρεώνει να δράσουν. Ποια είναι αυτή η νοοτροπία; Είναι: “Πρέπει να ανταγωνιστώ! Να ανταγωνιστώ! Να ανταγωνιστώ!” Γιατί τρία “να ανταγωνιστώ”, γιατί όχι ένα μόνο “να ανταγωνιστώ”; (Ο ανταγωνισμός έχει γίνει η ζωή τους, χάρη σε αυτόν ζουν.) Αυτή είναι η διάθεσή τους. Γεννήθηκαν με υπερβολικά αλαζονική διάθεση που είναι δύσκολο να συγκρατηθεί, δηλαδή το να βλέπουν τους εαυτούς τους καλύτερους σε όλα, και το να είναι εξαιρετικά εγωιστές. Κανείς δεν μπορεί να περιορίσει αυτήν την απίστευτα αλαζονική διάθεσή τους, ούτε και οι ίδιοι μπορούν να την ελέγξουν. Έτσι, η ζωή τους έχει να κάνει μόνο με καυγάδες και ανταγωνισμούς. Για ποιο πράγμα παλεύουν και ανταγωνίζονται; Μα, φυσικά, ανταγωνίζονται για τη φήμη, το κέρδος, τη θέση και την υπόληψή τους, και για τα συμφέροντά τους. Ανεξάρτητα από τις μεθόδους που πρέπει να χρησιμοποιήσουν, εφόσον όλοι υποτάσσονται σ’ αυτούς κι αποκομίζουν οφέλη και θέση για τον εαυτό τους, έχουν επιτύχει τον στόχο τους. Η βούλησή τους να ανταγωνίζονται δεν είναι μια προσωρινή διασκέδαση, είναι ένα είδος διάθεσης που προέρχεται από μια σατανική φύση. Είναι σαν τη διάθεση του μεγάλου κόκκινου δράκοντα που μάχεται με τον Ουρανό, μάχεται με τη γη, μάχεται με τους ανθρώπους. Συνεπώς, όταν οι αντίχριστοι πολεμούν και ανταγωνίζονται με άλλους στην εκκλησία, τι θέλουν; Χωρίς αμφιβολία, ανταγωνίζονται για τη φήμη και τη θέση» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος τρίτο)]. Από τα λόγια του Θεού κατάλαβα ότι οι αντίχριστοι έχουν μια διάθεση που λέει: «Ανταγωνίσου! Ανταγωνίσου! Ανταγωνίσου!» Πιστεύουν ότι μόνο μέσα από τον ανταγωνισμό και παλεύοντας μπορεί κανείς να αποκτήσει όλα όσα επιθυμεί. Επομένως, ανεξάρτητα από την ομάδα ανθρώπων στην οποία ανήκουν, παλεύουν με νύχια και με δόντια για να φτάσουν στην κορυφή. Αυτή είναι η φύση-ουσία ενός αντίχριστου. Έκανα αυτοκριτική υπό το πρίσμα των λόγων του Θεού και συνειδητοποίησα ότι αποκάλυπτα κι εγώ αυτήν τη διάθεση. Όταν είδα ότι η Νταϊάν απολάμβανε την έγκριση και τον θαυμασμό των αδελφών, η καρδιά μου γέμισε πικρία. Αισθάνθηκα ότι εφόσον έκανα βίντεο και είχα κάποια εμπειρία και επαγγελματικές δεξιότητες, δεν ήμουν χειρότερος από εκείνη. Πριν έρθει εκείνη, οι αδελφοί και οι αδελφές συζητούσαν όλα τα θέματα και τις δυσκολίες τους μαζί μου, και όλοι με εκτιμούσαν. Τώρα, όμως, συνωστίζονταν όλοι γύρω της και της έκαναν ερωτήσεις, και αυτό δεν μπορούσα να το αποδεχτώ. Ένιωθα ότι μου είχε κλέψει τη δόξα και θέλησα να ανακτήσω τη λάμψη μου. Δούλεψα, λοιπόν σκληρά στο παρασκήνιο, έκανα υπερωρίες για να μάθω τεχνικές δεξιότητες, κι ακόμα κι όταν διάβαζα τα λόγια του Θεού, δεν ήταν για να κατανοήσω την αλήθεια και να επιλύσω τα προβλήματά μου, αλλά για να καταλάβω δύσκολες θεωρίες και να κάνω φιγούρα και να κερδίσω τον θαυμασμό των άλλων. Σκεφτόμουν συνέχεια μέσα μου πώς να επισκιάσω την Νταϊάν, πώς να την ταπεινώσω και πώς να εδραιώσω τη θέση μου. Θεωρούσα επίσης την προηγούμενη εμπειρία μου κεφάλαιο, και νόμιζα ότι, επειδή είχα κάποιες επαγγελματικές γνώσεις, ήμουν εξαιρετικός, και ότι ήμουν καλύτερος από τους άλλους και δεν θα μπορούσα να μείνω ποτέ πίσω, έτσι, όταν είδα κάποια καλύτερη από εμένα, ένιωσα πικρία, και θέλησα να ανταγωνιστώ και να παλέψω μαζί της. Είχα γίνει πραγματικά αλαζόνας και δεν είχα καθόλου λογική! Είδα ότι είχε γίνει φύση μου το ρητό «Ανταγωνίσου! Ανταγωνίσου! Ανταγωνίσου!» Είχα αποκαλύψει τη διάθεση ενός αντίχριστου! Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, ένιωσα βαθιές τύψεις κι ενοχές στην καρδιά μου, μίσησα τον εαυτό μου που με κυρίευε η επιθυμία για υπόληψη και θέση, και που διατάραξα και αναστάτωσα το έργο της εκκλησίας και πλήγωσα τους αδελφούς και τις αδελφές μου για να εδραιώσω τη θέση μου. Υστερούσα πραγματικά σε ανθρώπινη φύση!

Αργότερα, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη και το κέρδος για να ελέγχει τις σκέψεις των ανθρώπων, κάνοντάς τους να μη σκέφτονται τίποτε άλλο εκτός από αυτά τα δύο πράγματα, και κάνοντάς τους να πασχίζουν για φήμη και κέρδος, να ταλαιπωρούνται για τη φήμη και το κέρδος, να υπομένουν εξευτελισμούς και να κουβαλούν βαρύ φορτίο για χάρη της φήμης και του κέρδους, να θυσιάζουν ό,τι έχουν και δεν έχουν για τη φήμη και το κέρδος, και να προβαίνουν σε κάθε είδους κρίσεις και αποφάσεις για τη φήμη και το κέρδος. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σατανάς βάζει στους ανθρώπους αόρατα δεσμά και, μ’ αυτά τα δεσμά πάνω τους, δεν έχουν ούτε την ικανότητα ούτε το κουράγιο να απελευθερωθούν. Χωρίς να το καταλάβουν, κουβαλάνε αυτά τα δεσμά καθώς σέρνονται βήμα-βήμα με τεράστια δυσκολία. Χάριν της φήμης και του κέρδους, η ανθρωπότητα απομακρύνεται από τον Θεό και Τον προδίδει, και καθίσταται ολοένα και πιο μοχθηρή. Με αυτόν τον τρόπο, η μία γενιά μετά την άλλη καταστρέφεται μέσα στη φήμη και το κέρδος του Σατανά. Αν εξετάσουμε τώρα τις ενέργειες του Σατανά, δεν είναι τα ύπουλα κίνητρά του άκρως μισητά; Ίσως να μην μπορείτε σήμερα να δείτε ακόμα καθαρά τα ύπουλα κίνητρα του Σατανά, επειδή πιστεύετε ότι χωρίς φήμη και κέρδος η ζωή δεν θα είχε νόημα, οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν πλέον να δουν τον δρόμο μπροστά τους, δεν θα μπορούσαν να διακρίνουν τους στόχους τους, και το μέλλον τους θα γινόταν σκοτεινό, μουντό και ζοφερό. Όμως, σιγά-σιγά, μια μέρα, θα αναγνωρίσετε όλοι σας τι πελώρια δεσμά που βάζει ο Σατανάς στους ανθρώπους είναι η φήμη και το κέρδος. Όταν έρθει εκείνη η ημέρα, θα αντισταθείς ολοκληρωτικά στον έλεγχο του Σατανά και θα αντισταθείς ολοκληρωτικά στα δεσμά που σου έβαλε ο Σατανάς. Όταν επιθυμήσεις να απελευθερωθείς από όλα αυτά τα πράγματα που σου έχει ενσταλάξει ο Σατανάς, θα κόψεις πλήρως όλους τους δεσμούς με τον Σατανά κι επίσης, θα μισήσεις πραγματικά όλα εκείνα που σου έχει επιφέρει. Μόνο τότε θα έχεις πραγματική αγάπη και λαχτάρα για τον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄). Από τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα ότι η ρίζα της ζήλιας μου προς τους άλλους ήταν τα δεσμά της επιθυμίας μου για θέση. Είχαν ριζωθεί βαθιά μέσα μου αντιλήψεις όπως «Να στοχεύεις να ξεχωρίσεις και να αριστεύσεις», «Ένας άνθρωπος αφήνει το όνομά του όπου μένει, όπως ακριβώς μια χήνα βγάζει την κραυγή της όπου πετάει», «Οι άνθρωποι πρέπει πάντοτε να προσπαθούν να είναι καλύτεροι από τους συγχρόνους τους», και ούτω καθεξής. Αυτά τα σατανικά δηλητήρια είχαν γίνει φύση μου, κι έκαναν τη διάθεσή μου όλο και πιο αλαζονική. Ήθελα συνέχεια να ξεχωρίζω από το πλήθος και πάλευα να κερδίσω τον θαυμασμό. Κι επειδή πίστευα ότι είχα χαρίσματα και επίπεδο, έγινα ακόμα πιο αυτάρεσκος και το έπαιζα ανώτερος. Ζήλευα όταν έβλεπα άλλους καλύτερους από εμένα, και δεν μπορούσα να σταματήσω να ανταγωνίζομαι και να συγκρίνω τον εαυτό μου με άλλους. Όταν δεν μπορούσα να τους ξεπεράσω, βυθιζόμουν στην απόγνωση και τον πόνο. Η φήμη, το κέρδος και η θέση είχαν γίνει τα αόρατα δεσμά μου και με είχαν δεσμεύσει χωρίς να μπορώ να ξεφύγω, λες και η ζωή μου δεν θα είχε νόημα ή αξία αν δεν επιδίωκα φήμη και κέρδη. Η σκέψη της επιδίωξης φήμης, κέρδους και θέσης ρίζωσε μέσα στη νεαρή μου καρδιά όταν πήγαινα σχολείο. Ήθελα να είμαι πρώτος σε ό,τι κι αν έκανα. Για να πετύχω καλούς βαθμούς και να ξεχωρίσω, ήμουν πρόθυμος να αντέξω κάθε δυσκολία στο παρασκήνιο ώστε να πετύχω τον στόχο μου. Όταν άρχισα να εργάζομαι, ήμουν πρόθυμος να δουλέψω σκληρά για να βγάλω λεφτά ώστε να κερδίσω τον θαυμασμό των άλλων ακόμα κι εις βάρος της υγείας μου. Το αποτέλεσμα ήταν ότι κατέστρεψα την υγεία μου από μικρός και παραλίγο να χάσω τη ζωή μου. Ακόμα, όμως, κι αφότου βρήκα τον Θεό, παρέμεινα δέσμιος της φήμης, του κέρδους και της θέσης. Δεν μπορούσα να σταματήσω να ζηλεύω αυτούς που ήταν καλύτεροι από εμένα και ανταγωνιζόμουν μαζί τους. Ήθελα να αποδείξω ότι εγώ ήμουν καλύτερος από αυτούς. Όταν έβλεπα κάποιον αδελφό ή αδελφή να προάγεται και να παίρνει κάποιον σημαντικό ρόλο ή να συναναστρέφεται πάνω στην αλήθεια με πρακτικό τρόπο, ζήλευα βαθιά μέσα μου. Το ίδιο έγινε και όταν συνεργάστηκα με την Νταϊάν. Ένιωσα ζήλια και πικρία, επειδή είδα ότι ήταν καλύτερη από εμένα. Ζούσα μέσα στην αγωνία και μερικές φορές ονειρευόμουν ότι την ανταγωνιζόμουν. Αφιέρωνα σχεδόν κάθε σκέψη μου και όλη μου την ενέργεια στην επιδίωξη φήμης και κέρδους, και δεν είχα καθόλου όρεξη να ηρεμήσω και να αναζητήσω την αλήθεια ούτε να σκεφτώ πώς θα κάνω καλά τα καθήκοντά μου. Παραμελούσα τις ευθύνες μου και εναντιωνόμουν στις απαιτήσεις του Θεού. Η επιδίωξη φήμης, κέρδους και θέσης όχι μόνο έκανε τη ζωή μου επώδυνη, αλλά έκανε κακό και στην αδελφή μου, και καθυστέρησε την πρόοδο του έργου βίντεο. Αν δεν μετανοούσα, ο Θεός θα με αποκάλυπτε και θα με απέκλειε. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό τρομοκρατήθηκα και έσπευσα να προσευχηθώ στον Θεό για να μετανοήσω, αφού δεν ήμουν πρόθυμος πια να συνεχίσω να ζω σύμφωνα με τη διεφθαρμένη μου διάθεση.

Μια μέρα, κατά τη διάρκεια της πνευματικής μου άσκησης, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Αν ο Θεός σε έκανε ανόητο, τότε έχει νόημα η ανοησία σου· αν σε έκανε έξυπνο, τότε έχει νόημα η εξυπνάδα σου. Ό,τι προτερήματα κι αν σου έδωσε ο Θεός, σε ό,τι κι αν είσαι καλός, όσο υψηλό δείκτη ευφυΐας κι αν έχεις, ο Θεός είχε τον σκοπό Του που το κανόνισε έτσι. Όλα αυτά τα έχει προκαθορίσει ο Θεός. Ο Θεός προκαθόρισε, επίσης, εδώ και πολύ καιρό τον ρόλο που παίζεις στη ζωή σου και το καθήκον που μπορείς να κάνεις. Κάποιοι άνθρωποι βλέπουν ότι άλλοι έχουν δυνατά σημεία που οι ίδιοι δεν έχουν και νιώθουν αγανάκτηση. Θέλουν ν’ αλλάξουν τα πράγματα μαθαίνοντας περισσότερα πράγματα, βλέποντας περισσότερα πράγματα και όντας πιο επιμελείς. Αλλά υπάρχει ένα όριο στο τι μπορούν να πετύχουν, όσο επιμελείς κι αν είναι, και δεν μπορούν να ξεπεράσουν εκείνους που έχουν χαρίσματα και προτερήματα. Όση προσπάθεια κι αν καταβάλεις, είναι μάταιο. Ό,τι έχει προκαθορίσει να γίνεις ο Θεός, αυτό είσαι. Δίνει στον καθένα διαφορετικά χαρίσματα και προτερήματα, και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να το αλλάξεις αυτό. Σε ό,τι είσαι καλός, εκεί πρέπει να προσπαθείς περισσότερο. Όποιο καθήκον σού ταιριάζει, αυτό το καθήκον πρέπει να κάνεις. Μην προσπαθήσεις να αφοσιωθείς με το ζόρι σε πράγματα στα οποία δεν είσαι καλός και μη φθονείς τους άλλους. Καθένας έχει τη λειτουργία του. Μη νομίζεις ότι μπορείς να τα κάνεις όλα καλά ή ότι είσαι τέλειος και καλύτερος απ’ τους άλλους. Μη θες πάντοτε να αντικαταστήσεις τους άλλους και να προβάλεις τον εαυτό σου. Αυτή είναι μια διεφθαρμένη διάθεση. Υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτε καλά και ότι δεν έχουν καθόλου προτερήματα. Αν ισχύει αυτό, τότε απλώς οφείλεις να ακούς και να υποτάσσεσαι προσγειωμένα. Να εκτελείς καλά τα πράγματα που είσαι ικανός να κάνεις και να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό σ’ αυτά. Αυτό αρκεί, θα ικανοποιήσει τον Θεό. Μη σκέφτεσαι πάντα να ξεπερνάς τους πάντες, να κάνεις τα πάντα καλύτερα από τους άλλους και να ξεχωρίζεις από το πλήθος με κάθε τρόπο. Τι είδους διάθεση είναι αυτή; (Αλαζονική διάθεση.) Οι άνθρωποι έχουν συνέχεια αλαζονική διάθεση, και ακόμη κι αν θέλουν να πασχίσουν να φτάσουν στην αλήθεια και να ικανοποιήσουν τον Θεό, δεν τα καταφέρνουν. Αν τους ελέγχει μια αλαζονική διάθεση, τότε μπορούν πολύ εύκολα να κάνουν παρεκκλίσεις. […] Όταν έχεις μια τέτοια διάθεση, προσπαθείς πάντα να περιορίσεις τους άλλους, προσπαθείς πάντα να τους ξεπεράσεις, διαγκωνίζεσαι συνέχεια, πάντα προσπαθείς να αρπάξεις από τους ανθρώπους. Είσαι πάρα πολύ ζηλόφθονος, δεν παραδίνεσαι σε κανέναν και προσπαθείς πάντα να ξεχωρίσεις απ’ το πλήθος. Αυτό είναι πρόβλημα· έτσι ενεργεί ο Σατανάς» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Οι αρχές που θα πρέπει να καθοδηγούν τη διαγωγή σας). Από τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι το επίπεδο που έχει ένας άνθρωπος προκαθορίζεται από τον Θεό και δείχνει τις προθέσεις Του. Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να υποτάσσονται και να στέκονται εκεί που τους αρμόζει ως δημιουργημένα όντα. Πρέπει να αξιοποιούν τα δυνατά τους χαρακτηριστικά για να κάνουν καλά τα καθήκοντά τους. Δεν πρέπει να πιέζουν τον εαυτό τους σε τομείς όπου δεν έχουν δεξιότητες ούτε να ανταγωνίζονται τους άλλους. Θα πρέπει να είναι σε θέση να υποτάσσονται στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις του Θεού και να συνεργάζονται αρμονικά με τους αδελφούς και τις αδελφές τους για να συμπληρώνει ο ένας τον άλλον. Έτσι εκδηλώνονται οι άνθρωποι που έχουν λογική. Σκέφτηκα τις αλληλεπιδράσεις μου με την Νταϊάν κι είδα ότι στην αρχή διέκρινα τα δυνατά της σημεία, αλλά όσο μεγάλωνε η ζήλια μου, άρχισαν να με ελέγχουν οι επιθυμίες μου, κι αφού δεν μπορούσα να δω τίποτα καθαρά, λες κι ήμουν τυφλός, η ζήλια μου μεγάλωνε όλο και πιο πολύ. Η αλήθεια ήταν ότι η Νταϊάν ήταν αρκετά σχολαστική και εξέταζε τα ζητήματα διεξοδικά. Σε ζητήματα αρχών ειδικότερα, ήταν πολύ προσεκτική· εγώ έτεινα να σκέφτομαι απλά και συχνά αναγκαζόμουν να κάνω ξανά το έργο. Ήμουν επίσης ανίκανος να διαχειριστώ ζητήματα αρχών. Επιπλέον, η Νταϊάν ήταν καλή στο να τους μαζεύει όλους για να μάθουν. Μελετούσε και κατανοούσε τα σημαντικά σημεία, και επικοινωνούσε με οργανωμένο τρόπο και καθαρές σκέψεις. Κάθε φορά που συζητούσαμε για το έργο, συμπλήρωνε με τη συναναστροφή της όσα μου είχαν διαφύγει εμένα κι έκανε τις συζητήσεις μας πολύ πιο ολοκληρωμένες. Τα προτερήματά της συμπλήρωναν τις αδυναμίες μου, και η συνεργασία μας έφερε καλύτερα αποτελέσματα στα καθήκοντά μας. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, ένιωσα ένα αίσθημα απελευθέρωσης στην καρδιά μου.

Στη συνέχεια, πήρα την πρωτοβουλία να προσεγγίσω την Νταϊάν. Συναναστράφηκα ανοιχτά μαζί της και της μίλησα για τη ζήλια που βίωσα πρόσφατα, και ζήτησα συγγνώμη. Η Νταϊάν χάρηκε που είδε την κατανόηση που είχα κερδίσει, και μου μίλησε για τη διαφθορά που είχε αποκαλύψει και για τα μαθήματα που είχε πάρει. Η άσκηση με αυτόν τον τρόπο μού έφερε μια αίσθηση απελευθέρωσης. Αργότερα, όποτε η εκκλησία με χρειαζόταν για να κάνω κάποιο έργο, συνεργαζόμουν με όρεξη, και η κατάστασή μου βελτιώθηκε πολύ. Μετά από λίγο καιρό, οι επικεφαλής μού ανέθεσαν να επιβλέψω ξανά το έργο βίντεο, και ευχαρίστησα ειλικρινά τον Θεό. Μια φορά, συνεργάστηκα με την Νταϊάν σε ένα βίντεο, για το οποίο η Νταϊάν ήταν υπεύθυνη για να αναφέρει την πρόοδο και να επικοινωνεί τα προβλήματα με τους επικεφαλής. Μερικές φορές, οι επικεφαλής ζητούσαν να ενημερωθούν από την Νταϊάν, κι εγώ ένιωθα λίγο δυσαρεστημένος, και σκεφτόμουν: «Έχω καταβάλει μεγάλη προσπάθεια στο παρασκήνιο για να κάνω αυτό το βίντεο. Τελικά, όμως, η Νταϊάν ήταν αυτή που ανέφερε το έργο και πήρε τα εύσημα. Οι επικεφαλής δεν θα νομίσουν ότι δεν είμαι τόσο καλός όσο εκείνη;» Εκείνη τη στιγμή, συνειδητοποίησα ότι φούντωνε ξανά η ζήλια μου. Προσευχήθηκα γρήγορα στον Θεό μέσα από την καρδιά μου και προσπάθησα να επαναστατήσω εναντίον του εαυτού μου. Σκέφτηκα τα λόγια του Θεού: «Πρέπει να μάθεις ν’ απαρνιέσαι και να εγκαταλείπεις αυτά τα πράγματα, να μάθεις να προτείνεις τους άλλους και ν’ αφήνεις τους άλλους να ξεχωρίζουν όταν υπάρχουν καλές ευκαιρίες. Όταν συναντάς ευκαιρίες να ξεχωρίσεις και να διακριθείς, μην ανταγωνίζεσαι και μη συναγωνίζεσαι γι’ αυτές. Πρέπει να είσαι ικανός να εγκαταλείπεις τα προσωπικά σου συμφέροντα, αλλά πρέπει και να μην καθυστερείς την εκτέλεση του καθήκοντός σου. Να είσαι άνθρωπος που εργάζεται στην αφάνεια, που δεν επιδεικνύεται και που, επίσης, κάνει το καθήκον του με αφοσίωση. Όσο περισσότερο απαρνιέσαι την περηφάνια και τη θέση σου, και όσο περισσότερο εγκαταλείπεις τα συμφέροντά σου, τόσο μεγαλύτερη γαλήνη θα νιώθεις, τόσο περισσότερο φως θα έχεις στην καρδιά σου και τόσο καλύτερη θα γίνεται η κατάστασή σου. Όσο περισσότερο ανταγωνίζεσαι και συναγωνίζεσαι, τόσο θα σκοτεινιάζει η κατάστασή σου. Αν δεν Με πιστεύεις, δοκίμασε και θα δεις! Αν θέλεις να μεταστρέψεις τη διεφθαρμένη κατάσταση αυτού του είδους και να μη σε ελέγχει η φήμη, το κέρδος και η θέση, πρέπει να αναζητήσεις την αλήθεια, να διακρίνεις ποια είναι η ουσία της φήμης, του κέρδους και της θέσης, και κατόπιν να τα εγκαταλείψεις και να τ’ απαρνηθείς» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η ελευθερία και η απελευθέρωση κερδίζονται μόνο αποβάλλοντας τις διεφθαρμένες διαθέσεις). Τα λόγια του Θεού μού έδωσαν αρχές άσκησης. Πρέπει να μάθω να ξεχνώ και να βάζω στην άκρη τις επιθυμίες μου όταν βρίσκομαι σε καταστάσεις όπου πρέπει να ξεχωρίσω ή να βρεθώ στο προσκήνιο. Αυτά απαιτεί ο Θεός και αυτά πρέπει να κάνουν πράξη οι άνθρωποι. Αυτήν τη φορά, ήθελα να ικανοποιήσω τον Θεό πάνω σε αυτό το θέμα, και όπως κι αν με έβλεπαν οι επικεφαλής, ό,τι κι αν θα σκέφτονταν οι αδελφοί και οι αδελφές για μένα, έπρεπε να κάνω ό,τι καλύτερο μπορούσα για να εκπληρώσω τις υποχρεώσεις μου. Παρόλο που δεν με έβλεπαν οι άλλοι, έπρεπε να αποδεχτώ την εξονυχιστική εξέταση του Θεού και να κάνω καλά τα καθήκοντά μου. Επιπλέον, δεν έκανε λάθος η Νταϊάν που ανέφερε προληπτικά το έργο στους επικεφαλής. Έδειχνε ότι είχε μια σοβαρή και υπεύθυνη στάση απέναντι στο έργο. Η Νταϊάν μιλούσε ξεκάθαρα, ήταν πολύ καλή σε αυτό, και η ικανότητά της να αναφέρει το έργο ήταν σαφώς επωφελής για το έργο. Αφού τα κατανόησα όλα αυτά, ένιωσα ένα σπουδαίο αίσθημα γαλήνης.

Στη συνέχεια, συνεργαζόμουν κανονικά με την Νταϊάν. Συζητούσαμε συχνά για το έργο και συνοψίζαμε τα προβλήματα. Ζητούσα συχνά τη συμβουλή της για τεχνικά θέματα, και έμαθα πολλά από αυτήν. Συνειδητοποίησα ότι η αρμονική συνεργασία είναι πολύ επωφελής για την καλή εκτέλεση των καθηκόντων μας. Δόξα τω Θεώ!