Σχετικά λόγια του Θεού:

Ο λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι αντιστέκονται στον Θεό πηγάζει, αφενός, από τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους· αφετέρου, οφείλεται στο ότι δεν γνωρίζουν τον Θεό και δεν κατανοούν τις αρχές με τις οποίες εργάζεται Αυτός ούτε τι προθέσεις έχει για τους ανθρώπους. Αυτές οι δύο πτυχές, μαζί, συνθέτουν την ιστορία της αντίστασης του ανθρώπου στον Θεό. Όσοι έχουν μόλις αρχίσει να πιστεύουν στον Θεό Του αντιστέκονται επειδή οι άνθρωποι έχουν μια φύση που αντιστέκεται στον Θεό· όσο για εκείνους που πιστεύουν στον Θεό για πολλά χρόνια, αυτοί αντιστέκονται στον Θεό επειδή δεν Τον γνωρίζουν και, επιπλέον, έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όλοι οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν τον Θεό είναι άνθρωποι που αντιστέκονται στον Θεό

Το έργο του Θεού κινείται πάντα προς τα εμπρός και, παρόλο που ο σκοπός του έργου Του δεν αλλάζει, η μέθοδος με την οποία εργάζεται αλλάζει συνεχώς· επομένως, όσοι ακολουθούν τον Θεό αλλάζουν κι εκείνοι συνεχώς. Όσο περισσότερο έργο επιτελεί ο Θεός, τόσο πιο ολοκληρωμένη είναι η γνώση του ανθρώπου για τον Θεό. Λόγω του έργου του Θεού, αντίστοιχες αλλαγές λαμβάνουν, επίσης, χώρα στη διάθεση του ανθρώπου. Ωστόσο, επειδή το έργο του Θεού μεταβάλλεται διαρκώς, εκείνοι που δεν γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και εκείνοι οι παράλογοι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν την αλήθεια μετατρέπονται σε ανθρώπους που αντιστέκονται στον Θεό. Ποτέ δεν συνάδει το έργο του Θεού με τις αντιλήψεις του ανθρώπου, επειδή το έργο Του είναι πάντοτε νέο και ποτέ παλιό, κι Εκείνος δεν επαναλαμβάνει ποτέ παλιό έργο, αλλά κάνει έργο που δεν έχει ξανακάνει ποτέ στο παρελθόν. Εφόσον ο Θεός δεν επαναλαμβάνει το έργο Του, και ο άνθρωπος κρίνει πάντα το τρέχον έργο του Θεού με βάση το έργο που έκανε Εκείνος στο παρελθόν, έχει γίνει υπερβολικά δύσκολο για τον Θεό να φέρει εις πέρας κάθε στάδιο του έργου της νέας εποχής. Ο άνθρωπος παρουσιάζει υπερβολικά πολλές δυσκολίες! Είναι υπερβολικά συντηρητικός στον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται! Κανείς δεν γνωρίζει το έργο του Θεού, ωστόσο όλοι το οριοθετούν. Όταν αφήνει τον Θεό, ο άνθρωπος χάνει τη ζωή, την αλήθεια και τις ευλογίες του Θεού, κι ωστόσο, δεν αποδέχεται ούτε τη ζωή ούτε την αλήθεια, πόσο μάλλον τις μεγαλύτερες ευλογίες που δίνει ο Θεός στην ανθρωπότητα. Όλοι οι άνθρωποι επιθυμούν να κερδίσουν τον Θεό, όμως δεν ανέχονται τυχόν αλλαγές στο έργο του Θεού. Εκείνοι που δεν αποδέχονται το νέο έργο του Θεού πιστεύουν ότι το έργο του Θεού είναι αμετάβλητο, ότι παραμένει για πάντα στάσιμο. Πιστεύουν πως το μόνο που χρειάζεται για να κερδίσουν την αιώνια σωτηρία από τον Θεό είναι να τηρούν τον νόμο και, εφόσον μετανοούν κι εξομολογούνται τις αμαρτίες τους, οι προθέσεις του Θεού θα ικανοποιούνται πάντα. Είναι της άποψης ότι ο Θεός μπορεί να είναι μόνο ο Θεός υπό τον νόμο και ο Θεός που σταυρώθηκε για τον άνθρωπο. Είναι, επίσης, άποψή τους ότι ο Θεός δεν πρέπει και δεν μπορεί να υπερβεί τη Βίβλο. Αυτές ακριβώς οι απόψεις είναι που τους κρατούν σφιχτά δεμένους στους παλιούς νόμους και καρφωμένους σε νεκρούς κανονισμούς. Ακόμα περισσότεροι πιστεύουν ότι όποιο κι αν είναι το νέο έργο του Θεού, πρέπει να τεκμηριώνεται μέσα από προφητείες, καθώς και ότι σε κάθε στάδιο ενός τέτοιου έργου πρέπει να προβάλλονται αποκαλύψεις σε όσους Τον ακολουθούν με «αληθινή» καρδιά· διαφορετικά, ένα τέτοιο έργο δεν θα μπορούσε να είναι το έργο του Θεού. Ήδη δεν είναι εύκολο για τον άνθρωπο να καταφέρει να γνωρίσει τον Θεό. Αν σ’ αυτό προσθέσουμε την παράλογη καρδιά του ανθρώπου και την επαναστατική φύση του που χαρακτηρίζεται από υπεροψία και έπαρση, τότε γίνεται ακόμα πιο δύσκολο γι’ αυτόν να αποδεχτεί το νέο έργο του Θεού. Ο άνθρωπος ούτε διερευνά προσεκτικά το νέο έργο του Θεού ούτε το αποδέχεται με ταπεινότητα. Αντιθέτως, υιοθετεί μια περιφρονητική στάση απέναντί του και αναμένει αποκαλύψεις και καθοδήγηση από τον Θεό. Αυτά δεν αποτελούν εκδηλώσεις ανθρώπου που επαναστατεί ενάντια στον Θεό και Του αντιστέκεται; Πώς είναι δυνατόν τέτοιου είδους άνθρωποι να κερδίσουν την έγκριση του Θεού;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς μπορούν όσοι έχουν οριοθετήσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους να λάβουν τις αποκαλύψεις Του;

Επειδή υπάρχουν πάντοτε νέες εξελίξεις στο έργο του Θεού, υπάρχει έργο που παλιώνει και απαρχαιώνεται καθώς δημιουργείται νέο έργο. Αυτοί οι διαφορετικοί τύποι έργου, το παλιό και το νέο, δεν είναι αντικρουόμενοι, αλλά συμπληρωματικοί· κάθε στάδιο ακολουθεί το προηγούμενο. Επειδή, όμως, υπάρχει καινούριο έργο, τα προηγούμενα έργα πρέπει, φυσικά, να μπουν στην άκρη. Για παράδειγμα, μερικές από τις πατροπαράδοτες πρακτικές και τα συνηθισμένα γνωμικά του ανθρώπου, σε συνδυασμό με την πολυετή εμπειρία του ανθρώπου και τα μαθήματα που πήρε αυτός, έχουν διαμορφώσει κάθε είδους αντιλήψεις στο μυαλό του ανθρώπου. Το γεγονός ότι ο Θεός δεν έχει αποκαλύψει ακόμη πλήρως το αληθινό Του πρόσωπο και την έμφυτη διάθεσή Του στον άνθρωπο —σε συνδυασμό με τη διάδοση, η οποία λαμβάνει χώρα εδώ και πολλά χρόνια, παραδοσιακών θεωριών που εκτείνονται από το παρελθόν μέχρι το παρόν— έχει συμβάλει ακόμη περισσότερο στο να διαμορφώσει ο άνθρωπος τέτοιες αντιλήψεις. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι, στην πορεία της πίστης του ανθρώπου στον Θεό, η επιρροή διαφόρων αντιλήψεων έχει οδηγήσει στο να διαμορφώνονται και να εξελίσσονται συνεχώς στους ανθρώπους κάθε είδους κατανοήσεις για τον Θεό που βασίζονται σε αντιλήψεις, γεγονός που έχει μετατρέψει πολλές θρησκευτικές προσωπικότητες που υπηρετούν τον Θεό σε εχθρούς Του. Έτσι, όσο πιο ισχυρές είναι οι θρησκευτικές αντιλήψεις των ανθρώπων, τόσο περισσότερο εναντιώνονται εκείνοι στον Θεό και τόσο περισσότερο είναι εχθροί του Θεού. Το έργο του Θεού είναι πάντα νέο και ποτέ παλιό —δεν διαμορφώνει ποτέ κανονισμούς· αντιθέτως, αλλάζει και ανανεώνεται συνεχώς σε διαφορετικό βαθμό. Το ότι εργάζεται ο Θεός μ’ αυτόν τον τρόπο αποτελεί έκφραση της έμφυτης διάθεσής Του. Είναι επίσης η έμφυτη αρχή του έργου του Θεού και ένα από τα μέσα εργασίας με τα οποία ο Θεός επιτυγχάνει τη διαχείρισή Του. Αν ο Θεός δεν λειτουργούσε μ’ αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος δεν θα άλλαζε, ούτε θα μπορούσε να γνωρίσει τον Θεό, ενώ ο Σατανάς δεν θα μπορούσε να συντριβεί. Έτσι, στο έργο Του συνεχώς προκύπτουν αλλαγές που φαίνονται αλλοπρόσαλλες, αλλά που στην πραγματικότητα είναι περιοδικές. Ο τρόπος, όμως, με τον οποίο ο άνθρωπος πιστεύει στον Θεό είναι αρκετά διαφορετικός. Αυτός προσκολλάται στους παλιούς, οικείους κανονισμούς και συστήματα και, όσο πιο παλιά είναι αυτά, τόσο πιο ευπρόσδεκτα γι’ αυτόν. Πώς θα μπορούσε ο ανόητος νους του ανθρώπου, ένας νους αδιάλλακτος σαν την πέτρα, να δεχτεί ένα τόσο ακατάληπτο νέο έργο και λόγο του Θεού; Ο άνθρωπος αντιπαθεί τον Θεό που είναι πάντα νέος και ποτέ παλιός· του αρέσει μόνον ο παλιός Θεός που είναι γερασμένος, έχει άσπρα μαλλιά και είναι ανήμπορος να περπατήσει. Έτσι, επειδή Θεός και άνθρωπος έχουν τις δικές τους προτιμήσεις, ο άνθρωπος έχει γίνει εχθρός του Θεού. Πολλές απ’ αυτές τις αντιφάσεις εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμη και σήμερα, σε μια εποχή που ο Θεός συνεχίζει να κάνει νέο έργο για σχεδόν έξι χιλιάδες χρόνια. Η κατάσταση, λοιπόν, για τον άνθρωπο είναι απελπιστική. […] Πρόθεση του Θεού για το έργο Του ήταν πάντα να είναι νέο και ζωντανό, όχι παλιό και νεκρό, κι αυτό στο οποίο Αυτός κάνει τον άνθρωπο να τηρήσει ποικίλει ανάλογα με τις εποχές και περιόδους και δεν είναι αιώνιο και αμετάβλητο. Αυτό συμβαίνει, διότι Αυτός είναι ένας Θεός που κάνει τον άνθρωπο να ζει και να είναι καινούριος, σε αντίθεση μ’ ένα διάβολο που κάνει τον άνθρωπο να πεθαίνει και να είναι παλιός. Ακόμα δεν το καταλαβαίνετε; Το γεγονός ότι έχεις αντιλήψεις για τον Θεό και είσαι ανίκανος να τις εγκαταλείψεις οφείλεται στην αποτυχία σου να κατανοήσεις τα πράγματα —δεν οφείλεται στο ότι υπάρχει ελάχιστη λογική στο έργο του Θεού ούτε στο ότι το έργο Του δεν λαμβάνει υπόψη τα συναισθήματα του ανθρώπου πόσο μάλλον στο ότι ο Θεός δεν φροντίζει ποτέ για το έργο που έχει να κάνει. Δεν μπορείς να αφήσεις τις αντιλήψεις σου εξαιτίας της μεγάλης σου έλλειψης υποταγής κι επειδή δεν έχεις την παραμικρή ομοιότητα δημιουργημένου όντος· όχι επειδή ο Θεός κάνει τα πράγματα δύσκολα για σένα. Εσύ το προκάλεσες όλο αυτό, και δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τον Θεό. Κάθε ταλαιπωρία και συμφορά προκαλείται απ’ τον άνθρωπο. Οι σκέψεις του Θεού είναι πάντα καλές. Δεν θέλει να σε κάνει να αναπτύσσεις αντιλήψεις, αλλά θέλει για σένα, με τα χρόνια, να ανανεώνεσαι και να μεταμορφώνεσαι. Ωστόσο, δεν καταλαβαίνεις τι είναι καλό για σένα και πάντα εξετάζεις εξονυχιστικά ή αναλύεις. Δεν είναι ότι ο Θεός κάνει τα πράγματα δύσκολα για σένα, αλλά εσύ δεν έχεις φόβο Θεού και η επαναστατικότητά σου είναι πάρα πολύ μεγάλη. Ένα μικροσκοπικό δημιουργημένο ον, να τολμά να πάρει ένα ασήμαντο κομμάτι από αυτό που έδωσε προηγουμένως ο Θεός, και να γυρίσει και να το χρησιμοποιήσει για να επιτεθεί στον Θεό —δεν είναι αυτό η επανάσταση του ανθρώπου; Οι άνθρωποι, είναι εύλογο να πει κανείς, στερούνται παντελώς τα προσόντα να εκφράσουν τις απόψεις τους ενώπιον του Θεού, πόσο δε μάλλον, διαθέτουν τα προσόντα να περιφέρονται επιδεικνύοντας την άχρηστη, βρομερή, σάπια, αρχαιοπρεπή φρασεολογία τους κατά βούληση —για να μην πούμε τίποτα γι’ αυτές τις μουχλιασμένες αντιλήψεις. Μήπως αυτές δεν είναι ακόμη πιο άχρηστες;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο αυτοί που γνωρίζουν το τωρινό έργο του Θεού μπορούν να υπηρετούν τον Θεό

Μάθετε ότι αντιστέκεστε στο έργο του Θεού ή χρησιμοποιείτε τις προσωπικές σας αντιλήψεις για να αξιολογήσετε το σημερινό έργο, επειδή δεν γνωρίζετε τις αρχές του έργου του Θεού και εξαιτίας της απερίσκεπτης αντιμετώπισής σας απέναντι στο έργο του Αγίου Πνεύματος. Η αντίστασή σας στον Θεό και η παρεμπόδιση του έργου του Αγίου Πνεύματος οφείλεται στις αντιλήψεις και την έμφυτη αλαζονεία σας. Δεν οφείλεται στο ότι το έργο του Θεού είναι λανθασμένο, αλλά στο ότι είστε υπερβολικά επαναστατικοί από τη φύση σας. Αφού βρήκαν την πίστη τους στον Θεό, μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν καν να πουν με βεβαιότητα από πού προήλθε ο άνθρωπος· τολμούν, όμως, να δίνουν δημόσιες ομιλίες κρίνοντας τα σωστά και τα λανθασμένα σημεία του έργου του Αγίου Πνεύματος. Επιπλήττουν, μάλιστα, τους αποστόλους, οι οποίοι έχουν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος, κάνοντας σχόλια και αγενείς παρατηρήσεις· η ανθρώπινη φύση τους είναι ευτελέστατη και δεν έχουν την παραμικρή λογική. Δεν θα έρθει η ημέρα που αυτοί οι άνθρωποι θα γίνουν το αντικείμενο αποστροφής και απόρριψης του έργου του Αγίου Πνεύματος και θα καούν στις φλόγες της κόλασης; Δεν γνωρίζουν το έργο του Θεού, κι όμως κρίνουν το έργο Του και προσπαθούν να διδάξουν τον Θεό πώς να εργάζεται. Πώς μπορούν τέτοιοι άνθρωποι που στερούνται λογικής να γνωρίσουν τον Θεό; Ο άνθρωπος γνωρίζει τον Θεό κατά τη διαδικασία της αναζήτησης και της εμπειρίας· η γνώση του Θεού δεν αποκτάται μέσω της διαφώτισης του Αγίου Πνεύματος όσο ο άνθρωπος προβαίνει σε αυθαίρετες κρίσεις. Όσο πιο ακριβής γίνεται η γνώση των ανθρώπων για τον Θεό, τόσο λιγότερο Του αντιστέκονται. Αντίθετα, όσο λιγότερο γνωρίζουν οι άνθρωποι τον Θεό, τόσο πιο πιθανό είναι να Του αντισταθούν. Οι αντιλήψεις σου, η παλιά σου φύση και η ανθρώπινη φύση σου, ο χαρακτήρας και η ηθική σου οπτική είναι το κεφάλαιο με το οποίο αντιστέκεσαι στον Θεό και, όσο πιο διεφθαρμένη είναι η ηθική σου, όσο πιο ελεεινός είναι ο χαρακτήρας σου και όσο πιο ποταπή είναι η ανθρώπινη φύση σου, τόσο περισσότερο είσαι εχθρός του Θεού. Εκείνοι που διακατέχονται από ισχυρές αντιλήψεις και έχουν αυτάρεσκη διάθεση βρίσκονται σε ακόμα μεγαλύτερη έχθρα με τον ενσαρκωμένο Θεό, και τέτοιοι άνθρωποι είναι οι αντίχριστοι. Εάν οι αντιλήψεις σου δεν διορθωθούν, τότε θα είναι πάντοτε εναντίον του Θεού· ποτέ δεν θα είσαι συμβατός με τον Θεό και πάντα θα είσαι χώρια Του.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η γνώση των τριών σταδίων του έργου του Θεού είναι το μονοπάτι για να γνωρίσεις τον Θεό

Θέλετε να μάθετε τη βασική αιτία για την οποία οι Φαρισαίοι αντιτάχθηκαν στον Ιησού; Επιθυμείτε να μάθετε την ουσία των Φαρισαίων; Είναι γεμάτοι φαντασιώσεις σχετικά με τον Μεσσία. Επιπλέον, πίστευαν μονάχα ότι θα ερχόταν ο Μεσσίας, αλλά δεν επιδίωκαν τη ζωή-αλήθεια. Κι έτσι, ακόμη και σήμερα περιμένουν τον Μεσσία, επειδή δεν γνωρίζουν την οδό της ζωής και δεν ξέρουν ποια είναι η οδός της αλήθειας. Πώς, πιστεύετε εσείς, τέτοιοι ανόητοι, ισχυρογνώμονες και αδαείς άνθρωποι μπορούν να κερδίσουν την ευλογία του Θεού; Θα μπορούσαν να αντικρύσουν τον Μεσσία; Αντιτάχθηκαν στον Ιησού γιατί δεν γνώριζαν την κατεύθυνση του έργου του Αγίου Πνεύματος, διότι δεν ήξεραν την οδό της αλήθειας που είχε πει ο Ιησούς, κι ακόμα περισσότερο, διότι δεν καταλάβαιναν τον Μεσσία. Και δεδομένου ότι δεν είχαν δει ποτέ τον Μεσσία και δεν είχαν ποτέ επαφές μαζί Του, έκαναν το λάθος να προσκολληθούν απλώς στο όνομα του Μεσσία, ενώ αντιτίθεντο στην ουσία του Μεσσία με κάθε τρόπο. Αυτοί οι Φαρισαίοι ήταν στην ουσία ισχυρογνώμονες κι αλαζόνες, και δεν υπάκουαν στην αλήθεια. Η αρχή της πίστης τους στον Θεό ήταν: Ανεξαρτήτως από το πόσο βαθυστόχαστο είναι το κήρυγμά σου, από το πόσο μεγάλη είναι η εξουσία σου, εσύ δεν είσαι ο Χριστός, εκτός κι αν σε αποκαλούν Μεσσία. Δεν είναι παράλογη και γελοία αυτή η πεποίθηση; Σας ρωτώ και το εξής: Δεν είναι εξαιρετικά εύκολο για εσάς να διαπράξετε τα λάθη των Φαρισαίων εκείνης της εποχής, δεδομένου ότι δεν έχετε κατανοήσει καθόλου τον Ιησού; Είσαι σε θέση να διακρίνεις την οδό της αλήθειας; Μπορείς πραγματικά να εγγυηθείς πως δεν θα αντιταχθείς στον Χριστό; Είσαι ικανός να ακολουθήσεις το έργο του Αγίου Πνεύματος; Εάν δεν γνωρίζεις αν θα εναντιωθείς στον Χριστό, τότε λέω πως ήδη ζεις στο χείλος του θανάτου. Όσοι δεν γνώριζαν τον Μεσσία ήταν όλοι ικανοί να διαπράξουν πράξεις εναντίωσης προς τον Ιησού, να Τον απορρίψουν και να Τον συκοφαντήσουν. Οι άνθρωποι που δεν κατανοούν τον Ιησού είναι όλοι ικανοί να Τον απορρίψουν και να Τον διασύρουν. Ακόμα περισσότερο, είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν την επιστροφή του Ιησού ως παραπλάνηση του Σατανά και οι περισσότεροι απ’ αυτούς θα καταδικάσουν τον Ιησού που επέστρεψε ενσαρκωμένος. Όλα αυτά δεν σας κάνουν να φοβάστε; Αυτό που αντιμετωπίζετε θα είναι βλασφημία απέναντι στο Άγιο Πνεύμα, το σκίσιμο των γραπτών με τα λόγια του Αγίου Πνεύματος προς τις εκκλησίες, κι η αποστροφή και η απόρριψη όλων των λόγων που εκφράζει ο Ιησούς. Τι μπορείτε να κερδίσετε από τον Ιησού αν είστε τόσο θολωμένοι; Πώς μπορείτε να κατανοήσετε το έργο που κάνει ο Ιησούς όταν επιστρέφει ενσαρκωμένος επάνω σε ένα λευκό σύννεφο, εάν αρνείστε πεισματικά να έρθετε στα σύγκαλά σας; Σας λέω αυτό: Οι άνθρωποι που δεν αποδέχονται την αλήθεια, αλλά περιμένουν τυφλά την επιστροφή του Ιησού πάνω σε λευκά σύννεφα, είναι σίγουρα εκείνοι που βλασφημούν ενάντια στο Άγιο Πνεύμα και είναι σίγουρα η κατηγορία που θα καταστραφεί. Απλά επιθυμείτε τη χάρη του Ιησού και απλώς θέλετε να απολαύσετε το γαλήνιο βασίλειο των ουρανών, κι όμως, ποτέ δεν έχετε υπακούσει στα λόγια του Ιησού και ποτέ δεν έχετε αποδεχθεί την αλήθεια που εκφράζει ο Ιησούς καθώς επιστρέφει ενσαρκωμένος. Τι θα προσφέρετε ως αντάλλαγμα για το γεγονός της επιστροφής του Ιησού πάνω σε ένα λευκό σύννεφο; Είναι άραγε η ειλικρίνεια με την οποία επανειλημμένως αμαρτάνετε και μετά λέτε την εξομολόγησή σας, ξανά και ξανά; Τι θα προσφέρετε ως θυσία για τον Ιησού που επιστρέφει πάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο; Είναι το κεφάλαιο των πολλών ετών δουλειάς με τα οποία εξυψώνετε τον εαυτό σας; Τι θα προσφέρετε ώστε να σας εμπιστευτεί ο Ιησούς που έχει επιστρέψει; Είναι η αλαζονική σας φύση που δεν υποτάσσεται σε καμία αλήθεια;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όταν πλέον δεις το πνευματικό σώμα του Ιησού, ο Θεός θα έχει φτιάξει εκ νέου ουρανό και γη

Η βασική αιτία της εναντίωσης και της επαναστατικότητας του ανθρώπου ενάντια στον Θεό είναι η διαφθορά του από τον Σατανά. Εξαιτίας της διαφθοράς του Σατανά, η συνείδηση του ανθρώπου έχει μουδιάσει, ο άνθρωπος είναι ηθικά διεφθαρμένος, έχει εκφυλισμένες σκέψεις και μια οπισθοδρομική νοοτροπία. Προτού διαφθαρεί από τον Σατανά, ο άνθρωπος αρχικά υποτασσόταν στον Θεό και υποτασσόταν στα λόγια Του όταν τα άκουγε. Αρχικά είχε ορθή λογική και συνείδηση, και κανονική ανθρώπινη φύση. Αφότου διεφθάρη από τον Σατανά, η αρχική του λογική, συνείδηση και ανθρώπινη φύση, όλα αυτά μούδιασαν και καταστράφηκαν από τον Σατανά. Έτσι, ο άνθρωπος έχει χάσει την υποταγή και την αγάπη του προς τον Θεό. Η λογική του ανθρώπου έχει γίνει μη κανονική, η διάθεσή του έχει γίνει ίδια με εκείνη ενός κτήνους, και η επαναστατικότητά του ενάντια στον Θεό αυξάνεται διαρκώς και γίνεται όλο και πιο σοβαρή. Κι ωστόσο ο άνθρωπος εξακολουθεί να μην το γνωρίζει ούτε να το κατανοεί αυτό, και απλώς εναντιώνεται και επαναστατεί επίμονα. Οι αποκαλύψεις της διάθεσης του ανθρώπου είναι οι εκφράσεις της λογικής, της διορατικότητας και της συνείδησής του. Επειδή δεν έχει ορθή λογική και διορατικότητα, και η συνείδησή του έχει μουδιάσει στον μέγιστο βαθμό, η διάθεσή του είναι επαναστατική ενάντια στον Θεό. […]

Η αποκάλυψη της διεφθαρμένης διάθεσης του ανθρώπου έχει την πηγή της ακριβώς στη μουδιασμένη συνείδηση του ανθρώπου, την κακόβουλη φύση του και την αδύναμη λογική του· εάν η συνείδηση κι η λογική ενός ανθρώπου μπορούν να ξαναγίνουν κανονικές, τότε αυτός θα γίνει κατάλληλος για χρήση από τον Θεό. Απλώς και μόνο το ότι η συνείδηση του ανθρώπου ήταν πάντοτε μουδιασμένη και το ότι η λογική του ποτέ δεν υπήρξε ισχυρή και μουδιάζει ολοένα και περισσότερο είναι οι λόγοι που αυξάνονται ολοένα και περισσότερο οι πράξεις επαναστατικότητας του ανθρώπου εναντίον του Θεού, σε σημείο που εκείνος σταύρωσε τον Ιησού, κι έκλεισε την πόρτα του στην ενσάρκωση του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες, και καταδικάζει τη σάρκα του Θεού, και θεωρεί ασήμαντη τη σάρκα του Θεού. Εάν ο άνθρωπος είχε έστω και λίγη ανθρώπινη φύση, δεν θα ήταν τόσο σκληρός απέναντι στον ενσαρκωμένο Θεό· εάν είχε έστω και λίγη λογική, δεν θα ήταν τόσο φαύλος ως προς το πώς αντιμετωπίζει την ενσάρκωση του Θεού· αν είχε λίγη συνείδηση, δεν θα «έδινε ευχαριστίες» στον ενσαρκωμένο Θεό με αυτόν τον τρόπο. Ο άνθρωπος ζει στην εποχή που ο Θεός έχει ενσαρκωθεί, κι όμως δεν ευχαριστεί τον Θεό για την τόσο καλή ευκαιρία που του παρέχει, και αντ’ αυτού, καταριέται τον ερχομό Του ή αγνοεί τελείως το γεγονός της ενσάρκωσης του Θεού, δείχνοντας να είναι εναντίον του γεγονότος αυτού και να το αποστρέφεται. Όπως κι αν αντιμετωπίζει ο άνθρωπος τον ερχομό Του, ο Θεός κάνει συνέχεια το έργο Του, χωρίς να κουράζεται ποτέ απ’ αυτό —παρόλο που ο άνθρωπος δεν Τον καλοδέχθηκε και έχει συνεχώς απαιτήσεις από Εκείνον. Η διάθεση του ανθρώπου έχει γίνει εξαιρετικά κακόβουλη, η λογική του έχει μουδιάσει πάρα πολύ και η συνείδησή του έχει ποδοπατηθεί από τον πονηρό κι εδώ και πολύ καιρό έχει πάψει να είναι η αρχική ανθρώπινη συνείδηση.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το να παραμείνει κανείς αμετάβλητος σε διάθεση σημαίνει πως είναι εχθρικός προς τον Θεό