7. Η διαφορά μεταξύ των εξωτερικών καλών πράξεων και των αλλαγών στη διάθεση
Σχετικά λόγια του Θεού:
Η μεταμόρφωση στη διάθεση αναφέρεται κυρίως στη μεταμόρφωση της φύσης ενός ανθρώπου. Αυτά που περιλαμβάνει η φύση ενός ανθρώπου δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτά από εξωτερικές συμπεριφορές. Σχετίζονται άμεσα με την αξία και τη σημασία της ύπαρξής του, με τη στάση του για τη ζωή και τις αξίες του, αφορούν όσα βρίσκονται στα βάθη της ψυχής του, καθώς και την ουσία του. Αν κάποιος δεν μπορεί να αποδεχθεί την αλήθεια, δεν θα υποστεί καμία μεταμόρφωση σε αυτές τις πτυχές. Μόνο με το να βιώσει κάποιος το έργο του Θεού, με το να εισέλθει πλήρως στην αλήθεια, με το να αλλάξει τις αξίες και τη στάση του για την ύπαρξη και τη ζωή, με το να εναρμονίσει τις απόψεις του για τα πράγματα με τον λόγο του Θεού, και με το να γίνει ικανός να υποταχθεί πλήρως και να αφοσιωθεί στον Θεό, μπορεί να ειπωθεί πως έχει μεταμορφωθεί η διάθεσή του. Μπορεί τώρα να φαίνεται πως καταβάλλεις κάποια προσπάθεια και ότι αντέχεις μπροστά στις κακουχίες όταν εκτελείς τα καθήκοντά σου, μπορεί να καταφέρνεις να εκτελείς τις εργασιακές ρυθμίσεις του Άνωθεν ή μπορεί να είσαι ικανός να πηγαίνεις όπου σου λένε να πας. Επιφανειακά, μπορεί να φαίνεται ότι είσαι κάπως υπάκουος, όταν όμως συμβεί κάτι που δεν συνάδει με τις αντιλήψεις σου, έρχεται στο προσκήνιο η επαναστατικότητά σου. Για παράδειγμα, δεν υποτάσσεσαι στο κλάδεμα, υποτάσσεσαι δε ακόμη λιγότερο όταν σε βρίσκουν καταστροφές. Το έχεις μάλιστα μέσα σου να παραπονιέσαι για τον Θεό. Επομένως, αυτή η λίγη εξωτερική υποταγή και αλλαγή δεν είναι παρά μια μικρή αλλαγή στη συμπεριφορά. Υπάρχει μια μικρή αλλαγή, όχι όμως αρκετή ώστε να μετρήσει ως μεταμόρφωση της διάθεσής σου. Μπορεί να είσαι σε θέση να διασχίσεις πολλά μονοπάτια, να υποφέρεις πολλές κακουχίες και να υπομείνεις τεράστια ταπείνωση· μπορεί να νιώθεις πολύ κοντά στον Θεό και μπορεί το Άγιο Πνεύμα να πραγματοποιεί κάποιο έργο πάνω σου. Ωστόσο, όταν ο Θεός σού ζητά να κάνεις κάτι που δεν ταιριάζει με τις αντιλήψεις σου, τότε και πάλι ίσως να μην υποταχθείς· αντιθέτως, ίσως να ψάξεις να βρεις δικαιολογίες, να επαναστατήσεις ενάντια στον Θεό και να Του αντισταθείς και, σε πολύ δύσκολες περιπτώσεις, ακόμη και να Τον αμφισβητήσεις και να Τον πολεμήσεις. Αυτό θα ήταν σοβαρό πρόβλημα! Θα έδειχνε ότι συνεχίζεις να έχεις μια φύση που αντιστέκεται στον Θεό, ότι δεν κατανοείς πραγματικά την αλήθεια και ότι δεν είχες καμία αλλαγή στη ζωή-διάθεσή σου.
«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Τι θα πρέπει να γνωρίζει κανείς για τη μεταμόρφωση της διάθεσής του
Αν ένα άτομο έχει πολλές καλές συμπεριφορές, αυτό δεν σημαίνει ότι κατέχει τις αλήθεια-πραγματικότητες. Μόνο κάνοντας πράξη την αλήθεια και ενεργώντας σύμφωνα με τις αρχές μπορείτε να κατέχετε τις αλήθεια-πραγματικότητες. Μόνο αν έχετε φόβο Θεού και αποφεύγετε το κακό μπορείτε να κατέχετε τις αλήθεια-πραγματικότητες. Μερικοί άνθρωποι έχουν ενθουσιασμό, μπορούν να μιλούν για το δόγμα, να ακολουθούν τους κανονισμούς και να κάνουν πολλές καλές πράξεις, αλλά το μόνο που μπορεί να ειπωθεί γι’ αυτούς είναι ότι κατέχουν λίγη ανθρώπινη φύση. Εκείνοι που μπορούν να μιλούν για το δόγμα και ακολουθούν πάντοτε τους κανονισμούς δεν μπορούν απαραίτητα να κάνουν πράξη την αλήθεια. Παρόλο που αυτά που λένε είναι σωστά και δίνουν την εντύπωση πως είναι απαλλαγμένα από προβλήματα, δεν έχουν τίποτα να πουν σε θέματα που αφορούν την ουσία της αλήθειας. Επομένως, όσο δόγμα κι αν μπορεί να διατυπώσει κάποιος, αυτό δεν σημαίνει ότι κατανοεί την αλήθεια, και όσο δόγμα κι αν κατανοεί, δεν μπορεί να λύσει κανένα πρόβλημα. Όλοι οι θρησκευτικοί στοχαστές μπορούν να εξηγήσουν τη Βίβλο, αλλά στο τέλος, όλοι οδηγούνται σε πτώση, επειδή δεν αποδέχονται ολόκληρη την αλήθεια που έχει εκφράσει ο Θεός. Οι άνθρωποι που έχουν βιώσει μια αλλαγή στη διάθεσή τους είναι διαφορετικοί· έχουν κατανοήσει την αλήθεια, μπορούν να διακρίνουν όλα τα θέματα, γνωρίζουν πώς να ενεργούν σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού, πώς να ενεργούν σύμφωνα με την αλήθεια-αρχή και πώς να ενεργούν ώστε να ικανοποιήσουν τον Θεό, και κατανοούν τη φύση της διαφθοράς που φανερώνουν. Όταν οι δικές τους ιδέες και αντιλήψεις αποκαλύπτονται, είναι σε θέση να διακρίνουν και να επαναστατήσουν ενάντια στη σάρκα. Έτσι εκδηλώνεται αλλαγή στη διάθεση. Η κυριότερη εκδήλωση των ανθρώπων που έχουν υποστεί αλλαγή στη διάθεση είναι πως καταφέρνουν να κατανοούν ξεκάθαρα την αλήθεια, κι όταν υλοποιούν πράγματα, κάνουν πράξη την αλήθεια με σχετική ακρίβεια και δεν φανερώνουν διαφθορά τόσο συχνά. Γενικά, εκείνοι των οποίων η διάθεση έχει μεταμορφωθεί φαίνονται ιδιαίτερα λογικοί και οξυδερκείς και, λόγω του ότι κατανοούν την αλήθεια, δεν φανερώνουν τόση αυταρέσκεια ή αλαζονεία. Μπορούν να διακρίνουν και να αντιλαμβάνονται πολλή από τη διαφθορά που τους έχει αποκαλυφθεί, κι έτσι δεν γίνονται αλαζονικοί. Είναι σε θέση να κατανοούν με μέτρο ποια θα πρέπει να είναι η θέση τους, και ποια είναι τα λογικά πράγματα που θα πρέπει να κάνουν, πώς να είναι ευσυνείδητοι, τι να λένε και τι όχι, και τι να λένε και να κάνουν ανάλογα με το άτομο στο οποίο απευθύνονται. Συνεπώς, οι άνθρωποι των οποίων οι διαθέσεις έχουν αλλάξει είναι σχετικά λογικοί και μόνο τέτοιοι άνθρωποι βιώνουν πραγματικά ανθρώπινη ομοιότητα. Επειδή κατανοούν την αλήθεια, είναι σε θέση να μιλούν και να βλέπουν τα πράγματα σύμφωνα με την αλήθεια, και έχουν αρχές σε οτιδήποτε κάνουν· δεν υπόκεινται στην επιρροή κανενός ανθρώπου, γεγονότος ή πράγματος, έχουν όλοι τις δικές τους απόψεις και μπορούν να διατηρούν τις αλήθεια-αρχές. Οι διαθέσεις τους είναι σχετικά σταθερές, εκείνοι δεν είναι μία κρύο μία ζέστη και, ανεξάρτητα από τις συνθήκες, κατανοούν πώς να κάνουν τα καθήκοντά τους όπως αρμόζει και πώς να συμπεριφέρονται για να ικανοποιήσουν τον Θεό. Αυτοί των οποίων οι διαθέσεις έχουν αλλάξει δεν επικεντρώνονται στο τι να κάνουν εξωτερικά για να κάνουν τους άλλους να τους εκτιμούν· έχουν κερδίσει εσωτερική διαύγεια στο τι να κάνουν για να ικανοποιήσουν τον Θεό. Συνεπώς, μπορεί εξωτερικά να μη φαίνονται τόσο ενθουσιώδεις ούτε σαν να έχουν κάνει κάτι σημαντικό, μα όλα όσα κάνουν είναι γεμάτα νόημα, είναι πολύτιμα και αποδίδουν πρακτικά αποτελέσματα. Αυτοί των οποίων η διάθεση έχει αλλάξει είναι βέβαιο πως κατέχουν πολλές από τις αλήθεια-πραγματικότητες, και αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί από την οπτική τους για τα πράγματα και τις αρχές που διέπουν τις πράξεις τους. Όσοι δεν έχουν αποκτήσει την αλήθεια δεν έχουν επιτύχει καμία απολύτως αλλαγή στη διάθεση-ζωή. Πώς ακριβώς επιτυγχάνεται μια αλλαγή στη διάθεση; Τα ανθρώπινα όντα έχουν διαφθαρεί βαθιά από τον Σατανά, όλα αντιστέκονται στον Θεό και όλα έχουν τη φύση της αντίστασης στον Θεό. Ο Θεός σώζει τους ανθρώπους μετατρέποντας εκείνους που έχουν τη φύση της αντίστασης στον Θεό και που μπορούν να αντισταθούν στον Θεό σε εκείνους που μπορούν να υποταχθούν στον Θεό και να έχουν τον φόβο Του. Αυτό σημαίνει να είναι κανείς κάποιος του οποίου η διάθεση έχει αλλάξει. Ανεξάρτητα από το πόσο διεφθαρμένος είναι ένας άνθρωπος ή πόσες διεφθαρμένες διαθέσεις έχει, εφόσον μπορεί να δεχτεί την αλήθεια, να δεχτεί την κρίση και την παίδευση του Θεού και να δεχτεί διάφορες δοκιμασίες και εξευγενισμούς, θα έχει μια αληθινή κατανόηση του Θεού και ταυτόχρονα θα είναι σε θέση να δει καθαρά τη δική του φύση-ουσία. Όταν γνωρίσει πραγματικά τον εαυτό του, θα είναι σε θέση να μισήσει τον εαυτό του και τον Σατανά, και θα είναι πρόθυμος να επαναστατήσει ενάντια στον Σατανά και να υποταχθεί πλήρως στον Θεό. Μόλις ένα άτομο έχει αυτήν την αποφασιστικότητα, μπορεί να επιδιώξει την αλήθεια. Αν οι άνθρωποι έχουν αληθινή γνώση του Θεού, αν η σατανική τους διάθεση έχει εξαγνιστεί και τα λόγια του Θεού ριζώνουν μέσα τους και έχουν γίνει η ζωή τους και η βάση της ύπαρξής τους, αν ζουν σύμφωνα με τα λόγια του Θεού και έχουν αλλάξει εντελώς και έχουν γίνει νέοι άνθρωποι, τότε αυτό μετράει ως αλλαγή στη ζωή-διάθεσή τους. Μια αλλαγή στη διάθεση δεν σημαίνει πως έχει κανείς μια ώριμη και έμπειρη ανθρώπινη φύση ούτε σημαίνει πως η εξωτερική διάθεση των ανθρώπων είναι ταπεινότερη από πριν, πως ήταν αλαζόνες αλλά τώρα μπορούν να επικοινωνήσουν λογικά ή πως δεν άκουγαν κανέναν, αλλά τώρα είναι σε θέση να ακούν τους άλλους λιγάκι —τέτοιες εξωτερικές αλλαγές δεν μπορεί να χαρακτηριστούν μεταμορφώσεις της διάθεσης. Φυσικά, οι μεταμορφώσεις στη διάθεση περιλαμβάνουν και τέτοιες εκδηλώσεις, αλλά το βασικότερο συστατικό είναι πως εσωτερικά, η ζωή τους έχει αλλάξει. Αυτό οφείλεται αποκλειστικά στο γεγονός ότι τα λόγια του Θεού και η αλήθεια έχουν ριζώσει μέσα τους, κυριαρχούν μέσα τους και έχουν γίνει η ζωή τους. Οι απόψεις τους για τα πράγματα έχουν επίσης αλλάξει. Μπορούν να δουν ξεκάθαρα τι συμβαίνει στον κόσμο και με την ανθρωπότητα, πώς ο Σατανάς διαφθείρει το ανθρώπινο γένος, πώς ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας αντιστέκεται στον Θεό, καθώς και την ουσία του μεγάλου κόκκινου δράκοντα. Μπορούν να μισήσουν τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα και τον Σατανά μέσα στην καρδιά τους και μπορούν να στραφούν ολοκληρωτικά προς τον Θεό και να Τον ακολουθήσουν. Αυτό σημαίνει ότι η ζωή-διάθεσή τους έχει αλλάξει και ότι έχουν κερδηθεί από τον Θεό. Οι αλλαγές στη ζωή-διάθεση είναι θεμελιώδεις αλλαγές, ενώ οι αλλαγές στη συμπεριφορά είναι επιφανειακές. Μόνο όσοι έχουν επιτύχει αλλαγές στη ζωή-διάθεση είναι εκείνοι που έχουν αποκτήσει την αλήθεια, και μόνο αυτοί έχουν κερδηθεί από τον Θεό.
«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο
Στον κόσμο της θρησκείας, πολλοί άνθρωποι υποφέρουν πάρα πολλά καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους: Καθυποτάσσουν το σώμα τους και κουβαλούν τον σταυρό τους, και συνεχίζουν μάλιστα να υποφέρουν κι υπομένουν όταν βρίσκονται ακόμα και στο χείλος του θανάτου! Κάποιοι εξακολουθούν να νηστεύουν το πρωί του θανάτου τους. Σε όλη τη ζωή τους απαρνούνται το καλό φαγητό και τα ωραία ρούχα κι επικεντρώνονται μόνο στον πόνο. Είναι σε θέση να καθυποτάσσουν το σώμα τους και να επαναστατούν ενάντια στη σάρκα τους. Το πνεύμα της ανοχής που δείχνουν απέναντι στον πόνο είναι αξιοθαύμαστο. Όμως, δεν έχουν κλαδευτεί ούτε στο ελάχιστο ο τρόπος σκέψης, οι αντιλήψεις, η πνευματική στάση και, μάλιστα, η παλιά φύση τους. Στερούνται οποιασδήποτε αληθινής γνώσης για τον εαυτό τους. Η πνευματική εικόνα που έχουν για τον Θεό είναι η παραδοσιακή εικόνα ενός αόριστου Θεού. Η αποφασιστικότητά τους να υποφέρουν για τον Θεό προέρχεται από τον ζήλο και τον καλό χαρακτήρα της ανθρώπινης φύσης τους. Παρόλο που πιστεύουν στον Θεό, ούτε Τον κατανοούν ούτε γνωρίζουν τις προθέσεις Του. Μόνο εργάζονται και υποφέρουν στα τυφλά για τον Θεό. Δεν θεωρούν ότι έχει οποιαδήποτε αξία η διακριτική ικανότητα, δεν νοιάζονται καθόλου να βεβαιωθούν ότι η υπηρεσία που παρέχουν εκπληρώνει πραγματικά τις προθέσεις του Θεού, και ακόμα λιγότερο δεν γνωρίζουν πώς να επιτύχουν τη γνώση για τον Θεό. Ο Θεός που υπηρετούν δεν είναι ο Θεός στην έμφυτή Του εικόνα, αλλά ένας Θεός που έχουν φανταστεί, ένας Θεός τον οποίον έχουν μόνο ακούσει ή για τον οποίο έχουν μόνο διαβάσει θρύλους. Στη συνέχεια, χρησιμοποιούν τη ζωηρή φαντασία και την ευλάβειά τους για να υποφέρουν για χάρη του Θεού και να αναλάβουν το έργο που θέλει να κάνει ο Θεός. Η υπηρεσία που παρέχουν είναι υπερβολικά ανακριβής, σε σημείο που ουσιαστικά κανείς τους δεν είναι πραγματικά σε θέση να υπηρετεί σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού. Ανεξαρτήτως του πόσο πρόθυμα υποφέρουν, η αρχική τους προοπτική για την υπηρεσία που παρέχουν και η πνευματική τους εικόνα για τον Θεό παραμένουν αμετάβλητες, επειδή δεν έχουν υποβληθεί στην κρίση, την παίδευση, τον εξευγενισμό και την τελείωση του Θεού, κι ούτε τους έχει καθοδηγήσει κανείς μέσω της αλήθειας. Ακόμα κι αν πιστεύουν στον Ιησού τον Σωτήρα, κανένας τους δεν έχει δει ποτέ τον Σωτήρα. Τον γνωρίζουν μόνο μέσα από θρύλους και φήμες. Ως αποτέλεσμα αυτού, η υπηρεσία που παρέχουν δεν αξίζει περισσότερο από το να υπηρετούν στην τύχη, με τα μάτια κλειστά, σαν ένας τυφλός που υπηρετεί τον ίδιο του τον πατέρα. Τι μπορεί να επιτευχθεί, τελικά, από αυτού του είδους την υπηρεσία; Και ποιος θα την ενέκρινε; Από την αρχή μέχρι το τέλος, η υπηρεσία που παρέχουν παραμένει ίδια κι απαράλλαχτη· λαμβάνουν μόνο διδάγματα κατασκευασμένα από τον άνθρωπο και βασίζουν την υπηρεσία τους μόνο στη φυσικότητά τους και στις δικές τους προτιμήσεις. Τι ανταμοιβή θα μπορούσε να αποφέρει αυτό; Ούτε καν ο Πέτρος, ο οποίος είδε τον Ιησού, δεν ήξερε πώς να υπηρετήσει σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού· δεν κατάφερε να το μάθει αυτό παρά μόνο στο τέλος, στα βαθιά του γεράματα. Τι λέει αυτό για εκείνους τους τυφλούς που δεν έχουν βιώσει την παραμικρό κλάδεμα και δεν έχουν κανέναν να τους καθοδηγεί; Η υπηρεσία πολλών από εσάς την οποία προσφέρετε σήμερα δεν μοιάζει μ’ εκείνη αυτών των τυφλών ανθρώπων; Όλοι όσοι δεν έχουν λάβει την κρίση, δεν έχουν δεχθεί κλάδεμα και δεν έχουν αλλάξει, δεν έχουν όλοι τους κατακτηθεί ημιτελώς; Σε τι χρησιμεύουν αυτού του είδους οι άνθρωποι; Αν ο τρόπος σκέψης, η γνώση σου για τη ζωή και η γνώση σου για τον Θεό δεν δείχνουν καμία καινούρια αλλαγή κι εσύ δεν έχεις κερδίσει πραγματικά τίποτα, τότε δεν θα πετύχεις ποτέ τίποτα αξιόλογο στην υπηρεσία σου! Χωρίς όραμα και χωρίς νέα γνώση για το έργο του Θεού, δεν θα κατακτηθείς. Ο τρόπος που ακολουθείς τον Θεό θα είναι, τότε, σαν εκείνων που υποφέρουν και νηστεύουν: μηδαμινής αξίας! Ακριβώς επειδή υπάρχει ελάχιστη μαρτυρία σ’ ό,τι κάνουν, λέω ότι η υπηρεσία τους είναι ανώφελη! Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, αυτοί οι άνθρωποι υποφέρουν και περνούν χρόνο στη φυλακή· είναι πάντοτε ανεκτικοί, στοργικοί, και κουβαλούν μάλιστα τον σταυρό, ο κόσμος τούς χλευάζει και τους απορρίπτει, βιώνουν κάθε ταλαιπωρία και, παρά το γεγονός ότι είναι υπάκουοι μέχρι τέλους, εξακολουθούν να μην έχουν κατακτηθεί και δεν μπορούν να δώσουν καμία μαρτυρία περί της κατάκτησής τους. Έχουν υποφέρει πάρα πολύ, όμως μέσα τους δεν γνωρίζουν καθόλου τον Θεό. Δεν έχουν κλαδευτεί καθόλου ο παλιός τρόπος σκέψης τους, οι παλιές αντιλήψεις, οι θρησκευτικές πρακτικές, η κατασκευασμένη από τον άνθρωπο γνώση και οι ανθρώπινες ιδέες τους. Δεν υπάρχει ούτε το παραμικρό ίχνος νέας γνώσης μέσα τους. Ούτε η παραμικρή γνώση τους για τον Θεό δεν είναι αληθής ή ακριβής. Έχουν παρανοήσει τις προθέσεις του Θεού. Υπηρετεί αυτό τον Θεό; Όποια κι αν είναι η γνώση σου για τον Θεό στο παρελθόν, αν παραμένει η ίδια σήμερα και συνεχίζεις να βασίζεις τη γνώση σου για τον Θεό στις δικές σου αντιλήψεις και ιδέες, ασχέτως του τι κάνει ο Θεός, δηλαδή, αν δεν κατέχεις καμία νέα, αληθινή γνώση για τον Θεό και αν αδυνατείς να γνωρίσεις την αληθινή εικόνα και διάθεση του Θεού, αν η γνώση σου για τον Θεό εξακολουθεί να καθοδηγείται από έναν φεουδαρχικό, δεισιδαιμονικό τρόπο σκέψης και είναι ακόμα αποκύημα της ανθρώπινης φαντασίας και αντιλήψεων, τότε δεν έχεις κατακτηθεί. Όλα αυτά τα πολλά λόγια που σου λέω τώρα αποσκοπούν στο να σου επιτρέψω να γνωρίσεις, να χρησιμοποιήσεις αυτήν τη γνώση ως οδηγό σε μια νεότερη, ακριβή γνώση· αποσκοπούν, επίσης, να κλαδέψουν τις παλιές αντιλήψεις και την παλιά γνώση που κουβαλάς μέσα σου, ώστε να μπορέσεις να αποκτήσεις νέα γνώση. Αν πραγματικά τρως και πίνεις τον λόγο Μου, τότε η γνώση σου θα αλλάξει σε μεγάλο βαθμό. Εφόσον τρως και πίνεις τον λόγο του Θεού με καρδιά υποταγής, τότε η προοπτική σου θα αντιστραφεί. Εφόσον είσαι σε θέση να αποδεχτείς την επαναλαμβανόμενη παίδευση, η παλιά σου νοοτροπία σταδιακά θα αλλάξει. Εφόσον η παλιά σου νοοτροπία αντικατασταθεί πλήρως από μια νέα, η πρακτική σου θα αλλάξει κι αυτή αναλόγως. Μ’ αυτόν τον τρόπο, η υπηρεσία που παρέχεις θα κατευθύνεται όλο και περισσότερο προς τον στόχο και θα γίνεται ολοένα πιο ικανή να ανταποκριθεί στις προθέσεις του Θεού. Αν μπορείς να αλλάξεις τον τρόπο ζωής σου, τη γνώση σου σχετικά με την ανθρώπινη ζωή, καθώς και τις πολλές αντιλήψεις που έχεις για τον Θεό, τότε, η φυσικότητά σου σταδιακά θα μειωθεί. Αυτό και μόνο αυτό είναι το αποτέλεσμα όταν ο Θεός κατακτά τους ανθρώπους, είναι η αλλαγή που επιτελείται μέσα στους ανθρώπους. Αν, κατά την πίστη σου στον Θεό, το μόνο που ξέρεις είναι να καθυποτάσσεις το σώμα σου, να υπομένεις και να υποφέρεις, και δεν ξέρεις το αν αυτό που κάνεις είναι σωστό ή λάθος, πόσο μάλλον για χάρη τίνος γίνεται, τότε, πώς μπορεί μια τέτοιου είδους πρακτική να οδηγήσει σε αλλαγή;
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η αληθινή ιστορία του έργου της κατάκτησης (3)
Υπάρχουν κάποιοι που συχνά ανειλικρινώς μιλούν για την υποχρέωσή τους στον Θεό· περνούν τις ημέρες τους με τα μέτωπά τους σφραγισμένα με ανησυχία, φερόμενοι προσποιητά και προσποιούμενοι τους αξιολύπητους. Πόσο άθλιο! Αν τους ρωτούσες: «Μπορείς να μου πεις πώς είσαι υποχρεωμένος στον Θεό;» τότε θα έμεναν άφωνοι. Αν είσαι αφοσιωμένος στον Θεό, τότε μη μιλάς ανοιχτά περί αυτού· αντ’ αυτού, επίδειξε την αγάπη σου για τον Θεό μέσω πραγματικής άσκησης, και προσευχήσου σ’ Αυτόν με αληθινή καρδιά. Εκείνοι που αντιμετωπίζουν τον Θεό μόνο λεκτικά και μηχανικά είναι όλοι υποκριτές! Μερικοί μιλούν για υποχρέωση στον Θεό κάθε φορά που προσεύχονται και ξεκινούν να κλαίνε κάθε φορά που προσεύχονται, ακόμη και χωρίς να αγγιχθούν από το Άγιο Πνεύμα. Τέτοιοι άνθρωποι είναι κυριευμένοι από θρησκευτικά τελετουργικά και αντιλήψεις. Ζουν με αυτά τα τελετουργικά και τις αντιλήψεις, πιστεύοντας πάντοτε ότι αυτές οι πράξεις ευχαριστούν τον Θεό και ότι ο Θεός προτιμά την επιφανειακή ευσέβεια ή τα λυπημένα δάκρυα. Τι καλό μπορεί να βγει από τέτοιους παράλογους ανθρώπους; Για να επιδείξουν ταπεινοφροσύνη, κάποιοι προσποιούνται ευγένεια όταν μιλούν παρουσία άλλων. Κάποιοι είναι ηθελημένα δουλοπρεπείς κατά την παρουσία άλλων ανθρώπων, συμπεριφερόμενοι σαν πρόβατα χωρίς ίχνος δύναμης. Αρμόζει ένας τέτοιος τρόπος στους ανθρώπους της βασιλείας; Ο λαός της βασιλείας θα πρέπει να είναι ζωντανός και ελεύθερος, αθώος και ανοιχτός, ειλικρινής και αξιαγάπητος, και να ζει σε κατάσταση ελευθερίας. Θα πρέπει να έχει ακεραιότητα και αξιοπρέπεια και να είναι σε θέση να καταθέτει μαρτυρία όπου κι αν πάει· τέτοιοι άνθρωποι είναι αγαπητοί και από τον Θεό και από τον άνθρωπο. Όσοι είναι αρχάριοι στην πίστη έχουν πάρα πολλές εξωτερικές πρακτικές· πρέπει πρώτα να περάσουν από μία περίοδο κατά την οποία κλαδεύονται και σπάνε. Οι άνθρωποι που έχουν πίστη στον Θεό βαθιά μέσα τους δεν είναι εξωτερικά διακριτοί από άλλους, αλλά οι πράξεις και οι ενέργειές τους είναι αξιέπαινες. Μόνο τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να θεωρηθούν ότι βιώνουν τον λόγο του Θεού. Αν κηρύττεις το ευαγγέλιο κάθε μέρα σε διάφορους ανθρώπους προσπαθώντας να τους οδηγήσεις στη σωτηρία, ωστόσο, τελικά, ζεις ακόμη σύμφωνα με κανόνες και δόγματα, τότε δεν μπορείς να φέρεις δόξα στον Θεό. Τέτοιου είδους άνθρωποι είναι θρησκόληπτα πρόσωπα, καθώς και υποκριτές. Όταν αυτοί οι θρησκόληπτοι άνθρωποι συναθροίζονται, μπορεί να ρωτήσουν: «Αδελφή, πώς ήσουν αυτές τις ημέρες;» Εκείνη ίσως απαντήσει: «Νιώθω ότι οφείλω ένα χρέος στον Θεό και ότι δεν είμαι ικανή να ικανοποιήσω τις προθέσεις Του». Κάποιος άλλος μπορεί να πει: «Κι εγώ νιώθω υπόχρεος στον Θεό και πως δεν είμαι ικανός να Τον ικανοποιήσω». Και μόνο αυτές οι λίγες προτάσεις και τα λόγια εκφράζουν τα ελεεινά πράγματα που είναι βαθιά μέσα τους· τέτοια λόγια είναι υπερβολικά σιχαμερά και υπέρμετρα αποκρουστικά. Η φύση τέτοιων ανθρώπων έρχεται σε αντίθεση με τον Θεό. Όσοι επικεντρώνονται στην πραγματικότητα, μεταφέρουν οτιδήποτε είναι στο μυαλό τους και ανοίγουν τις καρδιές τους για συναναστροφή. Δεν επιδίδονται στην παραμικρή λάθος εφαρμογή και δεν επιδεικνύουν ούτε ευγένειες ούτε κούφιες φιλοφρονήσεις. Είναι πάντοτε ευθείς και δεν τηρούν κοσμικούς κανόνες. Κάποιοι άνθρωποι αρέσκονται σε εξωτερικές εκδηλώσεις, ακόμη και σε σημείο που στερούνται παντελώς σύνεσης. Όταν κάποιος τραγουδά, αυτοί ξεκινούν να χορεύουν, χωρίς καν να συνειδητοποιούν ότι το ρύζι στην κατσαρόλα τους έχει ήδη καεί. Τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι θεοσεβούμενοι ή αξιοσέβαστοι και είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό επιπόλαιοι. Όλα αυτά αποτελούν εκδηλώσεις έλλειψης της πραγματικότητας! Όταν μερικοί συναναστρέφονται σχετικά με τα ζητήματα της πνευματικής ζωής, παρόλο που δεν μιλούν για την οποιαδήποτε οφειλή τους στον Θεό, διατηρούν μια πραγματική αγάπη γι’ Αυτόν βαθιά μέσα τους. Το αίσθημα χρέους σου στον Θεό δεν έχει καμία σχέση με τους άλλους ανθρώπους. Είσαι υποχρεωμένος στον Θεό, όχι στην ανθρωπότητα. Ποια η χρησιμότητα να μιλάς γι’ αυτό συνεχώς στους άλλους; Πρέπει να είναι πιο σημαντική για σένα η είσοδος στην πραγματικότητα, όχι ο εξωτερικός ζήλος ή η επίδειξη. Τι αντιπροσωπεύουν οι επιφανειακές καλές πράξεις των ανθρώπων; Αντιπροσωπεύουν τη σάρκα και, ακόμη και οι καλύτερες εξωτερικές πρακτικές δεν αντιπροσωπεύουν τη ζωή· μπορούν να δείξουν μόνο τη δική σου ατομική διάθεση. Οι εξωτερικές πρακτικές της ανθρωπότητας δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις προθέσεις του Θεού. Συνεχώς μιλάς για την υποχρέωσή σου στον Θεό, ωστόσο δεν μπορείς να παρέχεις τη ζωή στους άλλους ή να τους καλλιεργήσεις μια καρδιά που αγαπά τον Θεό. Το πιστεύεις ότι αυτές σου οι πράξεις θα ικανοποιήσουν τον Θεό; Νιώθεις πως πρόθεση του Θεού είναι να ενεργείς έτσι και πως οι πράξεις σου είναι πνευματικές, αλλά στην πραγματικότητα είναι όλες παράλογες! Πιστεύεις πως εκείνο που σε ευχαριστεί και εκείνα που είσαι πρόθυμος να κάνεις είναι ακριβώς εκείνα με το οποία ευφραίνεται ο Θεός. Μπορεί τα δικά σου θέλω να αντανακλούν τον Θεό; Μπορεί ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου να αντανακλά τον Θεό; Εκείνο που σε ευχαριστεί είναι ακριβώς εκείνο που ο Θεός απεχθάνεται και οι συνήθειές σου είναι εκείνες που ο Θεός αποστρέφεται και απορρίπτει. Αν νιώθεις υποχρεωμένος, τότε πήγαινε και προσευχήσου μπροστά στον Θεό· δεν είναι ανάγκη να μιλάς γι’ αυτό στους άλλους. Αν δεν προσεύχεσαι μπροστά στον Θεό και, αντίθετα, τραβάς συνεχώς την προσοχή πάνω σου παρουσία άλλων, μπορεί αυτό να ικανοποιήσει τις προθέσεις του Θεού; Αν οι πράξεις σου υπάρχουν πάντοτε μόνο στην εμφάνιση, τότε αυτό σημαίνει ότι είσαι άκρως ματαιόδοξος. Τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί που εκτελούν μόνο επιφανειακές καλές πράξεις, και στερούνται της πραγματικότητας; Τέτοιοι άνθρωποι είναι απλώς υποκριτές Φαρισαίοι και θρησκόληπτα πρόσωπα! Αν εσείς δεν απαλλαχθείτε από τις εξωτερικές πρακτικές σας και δεν είστε σε θέση να αλλάξετε, τότε τα στοιχεία της υποκρισίας μέσα σας θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο. Όσο πιο πολλά τα στοιχεία της υποκρισίας σας, τόσο περισσότερη αντίσταση υπάρχει προς τον Θεό. Στο τέλος, τέτοιου είδους άνθρωποι σίγουρα θα αποκλειστούν!
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Στην πίστη του, πρέπει κανείς να επικεντρώνεται στην πραγματικότητα — το να επιδίδεται σε θρησκευτικά τελετουργικά δεν είναι πίστη
Αποσπάσματα από κήρυγμα και συναναστροφή ως σημείο αναφοράς:
Στον θρησκευτικό κόσμο, υπάρχουν πολλοί ευσεβείς άνθρωποι που λένε: «Αλλάξαμε, χάρη στην πίστη μας στον Κύριο Ιησού. Είμαστε ικανοί να δαπανήσουμε για τον Κύριο, να επιτελέσουμε έργο για τον Κύριο, να υπομείνουμε φυλάκιση για τον Κύριο και να μην αρνηθούμε το όνομά Του. Είμαστε ικανοί να πράξουμε πολλά ενάρετα πράγματα, να δίνουμε σε φιλανθρωπίες, να κάνουμε δωρεές και να βοηθούμε τους φτωχούς. Πρόκειται για μεγάλες αλλαγές! Άρα είμαστε κατάλληλοι για να μεταφερθούμε στη βασιλεία των ουρανών». Ποια είναι γνώμη σας για τα λόγια αυτά; Έχετε κάποια ευθυκρισία σχετικά με αυτά τα λόγια; Τι σημαίνει να καθαίρεται κανείς; Πιστεύετε ότι, αν η συμπεριφορά σας έχει αλλάξει και κάνετε καλές πράξεις, τότε έχετε καθαρθεί; Κάποιος λέει: «Έχω παραμερίσει τα πάντα. Παραμέρισα τη δουλειά μου, την οικογένειά μου και τις επιθυμίες της σάρκας προκειμένου να δαπανήσω για τον Θεό. Αυτό ισοδυναμεί με καθαρμό;» Ακόμα κι αν τα έχετε κάνει όλα αυτά, τούτο δεν αποτελεί ατράνταχτη απόδειξη ότι έχετε καθαρθεί. Ποιο είναι, λοιπόν, το σημείο-κλειδί; Από ποια άποψη μπορείτε να επιτύχετε καθαρμό, που να θεωρείται πραγματικός; Από την άποψη του καθαρμού της σατανικής διάθεσης που αντιστέκεται στον Θεό. Ποιες είναι οι εκδηλώσεις της σατανικής διάθεσης που αντιστέκεται στον Θεό; Οι πλέον προφανείς εκδηλώσεις είναι η αλαζονεία, η έπαρση, η αυταρέσκεια και η υπεροψία κάποιου, καθώς και η ατιμία, η δολιότητα, τα ψέματα, η εξαπάτηση και η υποκρισία του. Όταν αυτές οι σατανικές διαθέσεις παύουν να αποτελούν μέρος κάποιου, τότε το άτομο αυτό έχει αληθινά καθαρθεί. Έχει λεχθεί ότι υπάρχουν 12 εκδηλώσεις-κλειδιά στη σατανική διάθεση του ανθρώπου, όπως το να θεωρεί κανείς ότι είναι ο πλέον έντιμος· το να αφήνω όσους συμμορφώνονται μ’ εμένα να ευημερούν και όσους μου αντιστέκονται να χαθούν· το να πιστεύεις ότι μόνο ο Θεός είναι ανώτερος από σένα, χωρίς να υποτάσσεσαι σε κανέναν άλλον, χωρίς να σέβεσαι τους άλλους· το να δημιουργείς ένα ανεξάρτητο βασίλειο μόλις αποκτάς εξουσία· το να θέλεις να είσαι ο μοναδικός χειριστής της εξουσίας και ο κύριος των πάντων και να αποφασίζεις ολομόναχος. Όλες αυτές οι εκδηλώσεις αποτελούν σατανικές διαθέσεις. Αυτές οι σατανικές διαθέσεις πρέπει να καθαρθούν προτού κάποιος βιώσει αλλαγή στη διάθεση της ζωής του. Η αλλαγή στη διάθεση της ζωής κάποιου αποτελεί αναγέννηση, επειδή έχει αλλάξει η ουσία του. Πριν, όταν του είχε δοθεί εξουσία, ήταν ικανός να δημιουργήσει το δικό του, ανεξάρτητο βασίλειο. Τώρα, όταν του δίνεται εξουσία, υπηρετεί τον Θεό, γίνεται μάρτυρας του Θεού και υπηρέτης του εκλεκτού λαού Του. Δεν πρόκειται για αληθινή αλλαγή; Πριν, σε κάθε περίσταση επεδείκνυε εαυτόν και ήθελε οι άλλοι άνθρωποι να τον υπολήπτονται και να τον λατρεύουν. Τώρα, γίνεται παντού μάρτυρας του Θεού και δεν επιδεικνύει εαυτόν. Ανεξάρτητα από το πώς του φέρονται οι άνθρωποι, εκείνος νοιώθει εντάξει. Ανεξάρτητα από το τι σχόλια κάνουν οι άνθρωποι γι' αυτόν, εκείνος νοιώθει εντάξει. Δεν τον ενδιαφέρει. Επικεντρώνεται μόνο στο να εκθειάζει τον Θεό, στο να γίνεται μάρτυράς Του, βοηθά τους άλλους να αποκτήσουν κατανόηση του Θεού και να υπακούν παρουσία του Θεού. Αυτό δεν αποτελεί αλλαγή στη διάθεση της ζωής; «Θα φέρομαι στους αδελφούς και τις αδελφές με αγάπη. Θα είμαι συμπονετικός με τους άλλους, σε κάθε περίσταση. Δεν θα σκέφτομαι τον εαυτό μου, και θα παράσχω ευεργετήματα στους άλλους. Θα βοηθώ τους άλλους να προάγουν τη ζωή τους και θα εκπληρώνω τις δικές μου ευθύνες. Θα βοηθώ τους άλλους να κατανοήσουν και να αποκτήσουν την αλήθεια». Αυτό σημαίνει να αγαπάς τους άλλους όπως τον εαυτό σου! Σχετικά με τον Σατανά, μπορείτε να τον διακρίνετε, να έχετε αρχές, να τραβήξετε μια διαχωριστική γραμμή ως προς αυτόν και να αποκαλύψετε διεξοδικά τα κακά του, ώστε ο εκλεκτός λαός του Θεού να γλιτώσει από τη ζημία του. Τούτο σημαίνει να προστατεύεις τον εκλεκτό λαό του Θεού, πόσο δε μάλλον, να αγαπάς τους άλλους όπως τον εαυτό σου. Επιπροσθέτως, θα πρέπει να αγαπάτε ό,τι αγαπά ο Θεός και να μισείτε ό,τι μισεί ο Θεός. Ο Θεός μισεί τους αντίχριστους, τα κακά πνεύματα και τους φαύλους ανθρώπους. Τούτο σημαίνει ότι κι εμείς, επίσης, πρέπει να μισούμε τους αντίχριστους, τα κακά πνεύματα και τους φαύλους ανθρώπους. Πρέπει να στεκόμαστε στο πλευρό του Θεού. Δεν είναι δυνατόν να συμβιβαζόμαστε μαζί τους. Ο Θεός αγαπά όσους Εκείνος θέλει να σώσει και να ευλογήσει. Για τους ανθρώπους αυτούς, πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι, να τους μεταχειριζόμαστε με αγάπη, να τους βοηθούμε, να τους οδηγούμε, να προνοούμε για εκείνους και να τους υποστηρίζουμε. Τούτο δεν αποτελεί αλλαγή στη διάθεση της ζωής κάποιου; Επιπλέον, όταν έχετε διαπράξει κάποιες παραβάσεις ή λάθη, ή παραμελήσατε τις αρχές ενώ πράττατε κάτι, μπορείτε να αποδεχτείτε την επίκριση, τη μομφή, την αντιμετώπιση και το κλάδεμα των αδελφιών· μπορείτε να τα χειριστείτε όλα αυτά σωστά και να τα λάβετε από τον Θεό, να μη διατηρήσετε κανένα μίσος και να αναζητήσετε την αλήθεια για να επιλύσετε τη δική σας διαφθορά. Τούτο δεν αποτελεί αλλαγή στη διάθεση της ζωής σας; Πράγματι. […]
Μπορεί η αλλαγή στη συμπεριφορά κάποιου για την οποία μιλάνε στον θρησκευτικό κόσμο να αντιπροσωπεύει αλλαγή στη διάθεση της ζωής; Όλοι λένε πως όχι. Γιατί; Ο κύριος λόγος είναι επειδή το άτομο αντιστέκεται ακόμη στον Θεό. Είναι ακριβώς σαν τους Φαρισαίους, οι οποίοι ήταν πολύ ευσεβείς εξωτερικά. Συχνά προσεύχονταν, εξηγούσαν τις γραφές και ακολουθούσαν τις διατάξεις του νόμου πολύ καλά. Θα μπορούσε κανείς να πει πως εξωτερικά ήταν άμεμπτοι. Οι άνθρωποι δεν ήταν σε θέση να επισημάνουν σ’ αυτούς κανένα σφάλμα. Ωστόσο, γιατί και πάλι ήταν ικανοί να αντισταθούν και να καταδικάσουν τον Χριστό; Τι δείχνει αυτό; Όσο καλοί κι αν φαίνεται να είναι οι άνθρωποι, αν δεν διαθέτουν την αλήθεια και, ως εκ τούτου, δεν γνωρίζουν τον Θεό, θα αντισταθούν και πάλι στον Θεό. Εξωτερικά, ήταν τόσο καλοί, μα γιατί αυτό δεν μετρά ως αλλαγή στη διάθεση της ζωής; Επειδή η διεφθαρμένη φύση τους δεν άλλαξε στο παραμικρό και ήταν ακόμη αλαζονικοί, επηρμένοι και κυρίως αυτάρεσκοι. Πίστευαν στη δική τους γνώση, στις δικές τους θεωρίες και πίστευαν πως κατανοούσαν τις γραφές με τον καλύτερο τρόπο. Πίστευαν πως κατανοούσαν τα πάντα και πως ήταν καλύτεροι από τους άλλους ανθρώπους. Γι’ αυτό αντιστέκονταν και καταδίκαζαν τον Κύριο Ιησού όταν κήρυττε και τελούσε το έργο Του. Για τον λόγο αυτό, όταν ο θρησκευτικός κόσμος ακούει πως ο Χριστός των εσχάτων ημερών έχει εκφράσει όλη την αλήθεια, Τον καταδικάζουν παρόλο που γνωρίζουν πως αυτή είναι η αλήθεια.
Κηρύγματα και Συναναστροφή για την Είσοδο στη Ζωή