Από της Γιφέι, Κίνα

Στην Κίνα, από την αρχαιότητα, υπάρχει το ρητό «Μια κυρία θα γίνει όμορφη για όσους τη θαυμάζουν». Πολλές γυναίκες, προκειμένου να είναι θελκτικές και να ευχαριστήσουν τους άντρες που τις θαυμάζουν, πασχίζουν να στολιστούν και να ντυθούν όμορφα. Εγώ δεν αποτελούσα εξαίρεση. Στα δεκαεπτά μου, έγινα δεκτή σε μια επαγγελματική σχολή στην πρωτεύουσα της επαρχίας. Άφησα το χωριό μου και πήγα στη μεγαλούπολη για να σπουδάσω. Όλα μου φαίνονταν τόσο καινούρια και υπέροχα. Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου, γνώρισα τον σημερινό μου σύζυγο, με τον οποίο βρισκόμασταν και κουβεντιάζαμε συχνά. Για να του κάνω καλή εντύπωση, πάντα επιμελούμουν πολύ προσεκτικά την εμφάνισή μου όταν βρισκόμασταν. Επίσης, με πήγαινε συχνά να συναντήσω την οικογένεια και τους φίλους του. Όλοι τους με συμπαθούσαν πολύ, και συχνά με παίνευαν για την ομορφιά και τη γοητεία μου. Κάθε φορά που μου έκαναν κάποιο κομπλιμέντο, το αγόρι μου χαιρόταν πολύ. Έλεγε πως τον έκανα περήφανο όταν με έβγαζε έξω, οπότε ήταν πάντα πρόθυμος να με παίρνει μαζί του όπου πήγαινε. Εκείνον τον καιρό, ήμασταν αχώριστοι. Αργότερα, παντρευτήκαμε. Στην αρχή, με νοιαζόταν πολύ. Θυμάμαι πως, όταν ήμουν έγκυος, είχα πολύ έντονες πρωινές ναυτίες, και δεν μπορούσα να φάω ή να πιω τίποτα. Πάντα με σκεφτόταν όταν έλειπε για δουλειά και, όποτε είχε χρόνο, γυρνούσε σπίτι για να με φροντίσει. Ένιωθα μεγάλη παρηγοριά. Μετά τη γέννηση του παιδιού μας, όμως, η ζωή μου ήρθε πάνω-κάτω. Το σώμα μου άλλαξε, και δεν ήμουν πια τόσο αδύνατη ή τόσο όμορφη όσο παλιά. Κάθε μέρα, φρόντιζα το παιδί μας και την οικογένεια, και κόντευα να πάθω υπερκόπωση από τα τόσα που είχα να κάνω. Δεν είχα ούτε τον χρόνο ούτε την ενέργεια να περιποιηθώ τον εαυτό μου. Από νεαρή κοπέλα, κατέληξα εξαντλημένη γριά νοικοκυρά, και ο σύζυγός μου δεν είχε πια την ίδια στάση απέναντί μου. Δεν με έβγαζε πλέον έξω. Αντ’ αυτού, περνούσε σχεδόν την κάθε του μέρα με τους φίλους του, και σπανίως καθόταν σπίτι μαζί μου. Όποτε ήθελα να βγούμε μια βόλτα με το παιδί μας για να χαλαρώσουμε, εκείνος δεν ενδιαφερόταν. Αν, όμως, τον έπαιρναν τηλέφωνο οι φίλοι του, έφευγε κατευθείαν, χωρίς δεύτερη σκέψη. Του άρεσαν τα σκυλιά και, μια φορά, δεν έκλεισα καλά την πόρτα και, σε μια στιγμή αφηρημάδας, ο σκύλος το ’σκασε και δεν ξαναγύρισε. Ο σύζυγός μου μου θύμωσε γι’ αυτό και έκανε να γυρίσει σπίτι δύο μέρες. Υπήρχαν πολλά τέτοια περιστατικά. Ένιωθα πως δεν νοιαζόταν καθόλου για μένα, και αισθανόμουν βαθιά καταπίεση και πόνο. Στην αρχή, δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί είχε αλλάξει τόσο πολύ η στάση του συζύγου μου απέναντί μου. Μια μέρα, ήρθε σπίτι μου η ξαδέλφη μου, και έφτασε στο σημείο να με χλευάσει και να πει: «Έχεις κοιταχτεί τώρα τελευταία στον καθρέφτη; Έχεις τα χάλια σου. Ποιος άντρας θα σε ήθελε; Ξέρεις γιατί δεν θέλει να έρχεται σπίτι ο άντρας σου; Ούτε εγώ θα ήθελα να έρχομαι αν έπρεπε να βλέπω μούτρα σαν τα δικά σου». Τα λόγια της με πλήγωσαν πολύ. Απ’ ό,τι φάνηκε, ο σύζυγός μου μου φερόταν έτσι επειδή δεν ήμουν τόσο όμορφη όσο παλιά και με είχε βαρεθεί. Με έβλεπε απλώς σαν αξεσουάρ —ήμουν πολύ ασήμαντη για να με λατρεύει, αλλά όχι αρκετά ασήμαντη ώστε να με ξεφορτωθεί. Πονούσα πάρα πολύ, αλλά δεν ήξερα πώς να σώσω την κατάσταση. Αργότερα, αποφάσισα να ξεκινήσω προσπαθώντας να αλλάξω τη σιλουέτα μου. Άρχισα να επικεντρώνομαι σε αισθητικές θεραπείες και στην απώλεια βάρους. Για να χάσω κιλά, έπαιρνα συχνά χάπια αδυνατίσματος και αγόρασα εσώρουχα σύσφιξης. Πήγα μέχρι και για βελονισμό και βεντουζοθεραπεία. Δοκίμασα κάθε λογής μεθόδους για να χάσω κιλά. Επειδή το παράκανα με την απώλεια βάρους, ένιωθα συχνά ζαλάδες και ναυτίες, και, στα χειρότερά μου, έμενα ξαπλωμένη στο κρεβάτι χωρίς να μπορώ καν να κουνηθώ. Πονούσα πάρα πολύ και δεν ήθελα να καταστρέφω έτσι τον εαυτό μου, αλλά όταν σκεφτόμουν πως θα ξανακέρδιζα την καρδιά του συζύγου μου, έσφιγγα τα δόντια και υπέμενα τον πόνο. Τελικά, οι προσπάθειές μου απέδωσαν. Χάρη στην επιμονή μου και τη μεγάλη μου προσπάθεια να χάσω κιλά, κατέληξα πολύ πιο αδύνατη. Ο σύζυγός μου άρχισε να με κοιτάει διαφορετικά και μου φερόταν πολύ καλύτερα από πριν. Μερικές φορές, με έπαιρνε μαζί του ακόμη κι όταν πήγαινε να βρει τους φίλους του. Φαινόταν πως είχα ξαναβρεί την ευτυχία που είχα χάσει από καιρό και πετούσα απ’ τη χαρά μου. Μέσα μου, βεβαιώθηκα ακόμη περισσότερο πως το ρητό «Μια κυρία θα γίνει όμορφη για όσους τη θαυμάζουν» έβγαζε νόημα.

Οι καλές εποχές, όμως, δεν κράτησαν πολύ. Στα μάτια του συζύγου μου, οι αλλαγές πάνω μου φαίνεται πως ήταν κάτι νέο που του κράτησε το ενδιαφέρον μόνο παροδικά. Με τον καιρό, επέστρεψε στις παλιές του συνήθειες και, όπως παλιά, σπάνια περνούσε χρόνο μαζί μου στο σπίτι. Ακόμη κι όταν δεν είχε κοινωνικές υποχρεώσεις, είτε κοιμόταν είτε έβλεπε τηλεόραση στο σπίτι, ενώ δεν μου έδειχνε σχεδόν ποτέ ενδιαφέρον ούτε καθόταν να κουβεντιάσουμε. Ήμουν πολύ στενοχωρημένη και απογοητευμένη. Εκείνον τον καιρό, είχα παρατήσει τη δουλειά μου και είχα αποκοπεί από κάθε κοινωνικό κύκλο, εναποθέτοντας όλες τις ελπίδες μου πάνω του. Για χάρη του, δεν ανέλαβα μόνο όλες τις δουλειές του σπιτιού, αλλά φρόντιζα, επίσης, τόσο τους νέους όσο και τους ηλικιωμένους της οικογένειάς μας, ενώ ταυτόχρονα επικεντρωνόμουν και στο να χάσω βάρος και να κάνω αισθητικές θεραπείες για να κερδίσω την καρδιά του. Ως αντάλλαγμα, όμως, έλαβα μόνο αδιαφορία και απάθεια απ’ αυτόν. Ένιωθα συχνά μοναξιά, απελπισία, πόνο και ανημποριά. Ήταν πολλές οι φορές που, καθώς περπατούσα μόνη στον δρόμο ή κατά μήκος του καναλιού, ήθελα πραγματικά να δώσω ένα τέλος. Όταν σκεφτόμουν, όμως, το παιδάκι μου και τους ηλικιωμένους γονείς μου, δεν μπορούσα να τα παρατήσω. Πολλές φορές, κοιτούσα τον ουρανό και φώναζα διαρκώς από μέσα μου: «Ουρανοί! Γιατί είναι τόσο οδυνηρή η ζωή μου; Τι να κάνω;»

Αργότερα, ήρθε σ’ εμένα η σωτηρία του Θεού τις έσχατες ημέρες και, τρώγοντας και πίνοντας τα λόγια του Θεού με τους αδελφούς και τις αδελφές στις συναθροίσεις, κατάλαβα τελικά πως ο Θεός φυλάει την ανθρωπότητα νύχτα μέρα, αλλά η ανθρωπότητα έχει διαφθαρεί από τον Σατανά. Δεν ξέρουμε από πού ερχόμαστε, πού πηγαίνουμε, πόσο μάλλον πώς να ζούμε. Δεν μπορούμε παρά να αγωνιζόμαστε ανήμποροι μες στον πόνο. Όλα αυτά είναι επειδή δεν ακούμε τα λόγια του Θεού και έχουμε ξεστρατίσει από τη φροντίδα Του, πράγμα που οφείλεται στο ότι μας έχει παραπλανήσει και βλάψει ο Σατανάς. Συνειδητοποίησα, επίσης, πως, ως δημιούργημα, θα πρέπει κανείς να επιδιώκει την αλήθεια και να εκπληρώνει τα καθήκοντά του, και πως μόνο τότε έχει νόημα η ζωή. Όταν έβλεπα τους αδελφούς και τις αδελφές να κηρύττουν το ευαγγέλιο, να κάνουν τα καθήκοντά τους και να ζούνε καθημερινά μια ικανοποιητική και χαρούμενη ζωή, ζήλευα πολύ. Οι μέρες μου περιστρέφονταν γύρω από τις δουλειές στην κουζίνα και γύρω από τον σύζυγό μου. Ζούσα μια ζωή μετριότητας. Ως αποτέλεσμα, δεν κέρδισα τίποτα, και κατέληξα ποδοπατημένη, γεμάτη πληγές και καταβεβλημένη από τον αφόρητο πόνο. Τι αξία ή νόημα είχε μια τέτοια ζωή; Έψαξα μέσα στην καρδιά μου, και διερωτήθηκα: «Αυτή είναι όντως η ζωή που θέλω; Όχι. Όχι, δεν είναι. Δεν γίνεται να ζω έτσι». Άρχισα, λοιπόν, να κάνω τα καθήκοντά μου στην εκκλησία.

Εκείνη την περίοδο, δεν συλλογίστηκα αν ήταν σωστή η ιδέα «Μια κυρία θα γίνει όμορφη για όσους τη θαυμάζουν» ούτε σκέφτηκα αν ήταν προβληματική η επιδίωξή μου. Δεν άρχισα να αναλογίζομαι όλα τα πράγματα που μου είχαν συμβεί παρά μόνο αργότερα, όταν διάβασα πως ο Θεός εξέθεσε τις παράλογες πτυχές του ρητού «Μια κυρία θα γίνει όμορφη για όσους τη θαυμάζουν», και άρχισα να συνειδητοποιώ πόσο παράλογες και γελοίες ήταν οι προηγούμενες επιδιώξεις μου. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Το ίδιο το ρητό “Μια γυναίκα στολίζεται γι’ αυτούς που τη θαυμάζουν” τοποθετεί τις γυναίκες σε άνιση θέση απέναντι στους άνδρες. Απαιτεί από τις γυναίκες να στολίζονται για να ικανοποιήσουν τους άνδρες, να ζουν με μοναδικό στόχο την ευτυχία των ανδρών και να νιώθουν ότι είναι τιμή τους ν’ αρέσουν σε κάποιον και να έχουν κάποιον να τις θαυμάζει. Αυτό είναι άνισο· αυτό από μόνο του αντικατοπτρίζει πραγματικά τη χαμηλή θέση των γυναικών. Το ρητό “Μια γυναίκα στολίζεται γι’ αυτούς που τη θαυμάζουν” υποδηλώνει ότι είτε μια γυναίκα αρέσει στους άλλους επειδή έχει ωραία εμφάνιση είτε προσελκύει τον θαυμασμό των ανδρών επειδή ξέρει πώς να στολίζεται για να φαίνεται όμορφη, θα πρέπει να νιώθει ευτυχισμένη και να θεωρεί ότι αυτό την τιμά. Αυτό από μόνο του υποβιβάζει τις γυναίκες. Αυτό το ρητό λέει στις γυναίκες ότι η αξία της ύπαρξής τους, η πηγή της ευτυχίας τους είναι ν’ αρέσουν σε κάποιον, κι ότι αν δεν αρέσουν σε κάποιον, θα πρέπει να νιώθουν δυστυχείς και να στενοχωριούνται και θα πρέπει ν’ αναλογίζονται γιατί δεν αρέσουν σε κανέναν και αν, ως γυναίκες, ζουν μια αποτυχημένη ζωή που δεν έχει αξία. Δεν υποβιβάζει, λοιπόν, τις γυναίκες το ρητό “Μια γυναίκα στολίζεται γι’ αυτούς που τη θαυμάζουν”; (Ναι.) Στη φράση “Μια γυναίκα στολίζεται γι’ αυτούς που τη θαυμάζουν”, αυτοί που τη θαυμάζουν δεν είναι συνήθως άνδρες; Αυτό το ρητό από μόνο του τοποθετεί τους άνδρες στη θέση του αφέντη, πάνω από τις γυναίκες. Σημαίνει ότι μια γυναίκα θα πρέπει να νιώθει ότι είναι τιμή της να τη βρίσκει όμορφη και να την εκτιμάει ένας άνδρας —ένας αφέντης. Αν δεν αρέσει σ’ έναν άνδρα —έναν αφέντη— τότε έχει η ίδια κάποιο πρόβλημα· δεν είναι άξια ν’ αγαπηθεί, είναι μια αποτυχία στη ζωή και δεν έχει τα προσόντα για να είναι γυναίκα. Όπως βλέπεις, αυτό, χωρίς να γίνεται αντιληπτό, ανυψώνει τη θέση των ανδρών, επιτρέποντάς τους να κάθονται στο σβέρκο των γυναικών και να υπερισχύουν αυτών. Σ’ αυτό έγκειται το λάθος στο ρητό “Μια γυναίκα στολίζεται γι’ αυτούς που τη θαυμάζουν”» [«Ο Λόγος», τόμ. 7: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (14)]. Όταν διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα πως η φράση «Μια κυρία θα γίνει όμορφη για όσους τη θαυμάζουν» είναι λάθος από τη φύση της. Είναι αδιαμφισβήτητο πως υποτιμά τις γυναίκες, αφού τοποθετεί τους άντρες πιο ψηλά από αυτές. Κάνει τις γυναίκες να βλέπουν υποσυνείδητα τους άντρες ως την κεφαλή τους, να νομίζουν πως η ζωή των γυναικών πρέπει να περιστρέφεται γύρω από τους άντρες, και να είναι ευτυχισμένες όταν κερδίζουν την εύνοια και τον θαυμασμό των αντρών. Αυτή η ιδέα κάνει τις γυναίκες να νομίζουν πως, χωρίς την εύνοια και τον θαυμασμό ενός άντρα, η ζωή τους δεν έχει αξία, λες και οι γυναίκες ζουν από τη φύση τους μόνο για χάρη της ευχαρίστησης των αντρών. Αυτή η άποψη είναι άκρως παράλογη και άδικη για τις γυναίκες. Αυτό το ρητό με επηρέαζε βαθιά από τότε που ήμουν έφηβη. Πίστευα πως αν μια γυναίκα μπορούσε να κερδίσει τη στοργή ενός άντρα, η ζωή της θα ήταν ευτυχισμένη και ξέγνοιαστη. Ήταν από καιρό, λοιπόν, όνειρό μου να βρω έναν σύζυγο που θα με αγαπούσε και θα με φρόντιζε, και νόμιζα πως ο μόνος τρόπος για να ζήσω μια πραγματικά ευτυχισμένη ζωή ήταν να γεράσουμε μαζί χέρι χέρι. Αργότερα, γνώρισα τον σημερινό σύζυγό μου. Εκείνον τον καιρό, ήμουν νέα, όμορφη, είχα ωραίο σώμα, και του άρεσα πολύ. Όποτε είχε χρόνο, με έβγαζε έξω για να διασκεδάσουμε, ενώ με γνώρισε και στην οικογένεια και τους φίλους του. Όλοι παίνευαν την εμφάνισή μου, πράγμα που τον έκανε να μη μου χαλάει χατίρι. Με είχε πλημμυρίσει αυτή η υπέροχη αγάπη και ένιωθα απίστευτη ευτυχία. Για να διατηρήσω ζωντανή την αγάπη, φρόντιζα ιδιαίτερα την εμφάνισή μου κάθε φορά που συναντιόμασταν, ώστε να βλέπει την πιο λαμπερή πλευρά μου. Μετά τον γάμο, έκανα ένα παιδί, και από νεαρή κοπέλα κατέληξα εξαντλημένη γριά νοικοκυρά. Η στάση του συζύγου μου απέναντί μου χειροτέρεψε, κι ο θαυμασμός του μετατράπηκε σιγά σιγά σε περιφρόνηση. Για να κερδίσω την εύνοιά του και να διατηρήσω τον ευτυχισμένο μας γάμο, υποβλήθηκα σε αισθητικές θεραπείες, έχασα βάρος και δοκίμασα κάθε κόλπο που ήξερα για να προσπαθήσω να αλλάξω. Ακόμη κι αν αυτό με έβλαπτε σωματικά, δεν με ένοιαζε. Όταν είδα να βελτιώνεται η στάση του συζύγου μου απέναντί μου, ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση, και θεωρούσα όλο και περισσότερο πως το ρητό «Μια κυρία θα γίνει όμορφη για όσους τη θαυμάζουν» ήταν το κλειδί για τη διατήρηση του γάμου μας. Εκτός αυτού, ανέλαβα όλες τις δουλειές του σπιτιού, φρόντιζα το σπίτι να είναι πεντακάθαρο, και ντυνόμουν όμορφα. Αφιερώθηκα ψυχή τε και σώματι στον σύζυγό μου, αλλά το μόνο που έλαβα ως αντάλλαγμα ήταν η αδιαφορία του. Ένιωθα πως δεν υπήρχε καμία απολύτως ελπίδα στη ζωή και δεν ήθελα καν να συνεχίσω να ζω. Τρώγοντας και πίνοντας τα λόγια του Θεού, κατάλαβα τελικά πως όλη αυτήν την ταλαιπωρία που είχα υπομείνει την είχε προκαλέσει ο Σατανάς. Ακολουθούσα τη σατανική αίρεση και πλάνη που λέει «Μια κυρία θα γίνει όμορφη για όσους τη θαυμάζουν», και περνούσα όλον τον χρόνο μου προσπαθώντας να καταλάβω πώς να τον ευχαριστήσω και να κρατήσω την καρδιά του, βασίζοντας την ευτυχία μου στον σύζυγό μου. Ως αντάλλαγμα, όμως, το μόνο που είχα πάρει ήταν πόνος και πικρία. Ήμουν πολύ ανόητη και χαζή!

Διάβασα άλλο ένα χωρίο των λόγων του Θεού, το οποίο με έκανε να δω ακόμα πιο καθαρά την πλάνη «Μια κυρία θα γίνει όμορφη για όσους τη θαυμάζουν». Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Οι γυναίκες αρέσουν στους άνδρες αποκλειστικά για την εμφάνισή τους και τα στολίδια τους; Ή μήπως τους αρέσουν απλώς επειδή βλέπουν ότι είναι ευγενικές, ενάρετες, αξιοπρεπείς και κομψές; Οι γυναίκες αρέσουν στους άνδρες μόνο και μόνο επειδή είναι χάρμα οφθαλμών; (Όχι· επειδή θέλουν να ικανοποιήσουν τη σεξουαλική επιθυμία της σάρκας.) Τότε για ποιον λόγο προσπαθούν οι γυναίκες να ικανοποιήσουν τους άνδρες και να τους κάνουν ευτυχισμένους; (Επίσης επειδή θέλουν να ενδώσουν στη σεξουαλική επιθυμία της σάρκας.) Με άλλα λόγια, τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες έχουν ανάγκες οι μεν από τους δε, και η πιο βασική από αυτές τις ανάγκες είναι η σεξουαλική επιθυμία της σάρκας. Ένας άνδρας έχει ανάγκη μια γυναίκα όχι μόνο επειδή του αρέσει η εμφάνισή της, αλλά, με βάση αυτό, θέλει να την αποκτήσει σωματικά· για να το θέσουμε πιο ωμά, θέλει ν’ αποκτήσει το σώμα της για να ικανοποιήσει τη σεξουαλική του επιθυμία. Επομένως, ο σκοπός πίσω από το ρητό “Μια γυναίκα στολίζεται γι’ αυτούς που τη θαυμάζουν” είναι στην πραγματικότητα η ικανοποίηση της σεξουαλικής επιθυμίας των ανδρών. Απαιτεί από τις γυναίκες όχι μόνο να περιποιούνται την εμφάνισή τους και να στολίζονται για τους άνδρες, αλλά και να ικανοποιούν τη σεξουαλική επιθυμία των ανδρών. Δεν είναι αυτός πολύ ποταπός τρόπος να ζει κανείς; Αν οι γυναίκες εξακολουθούν να πιστεύουν ότι αυτό το ρητό είναι σωστό, ότι είναι κάτι που θα πρέπει να πετυχαίνουν και ν’ ακολουθούν, τότε οι ίδιες οι γυναίκες υποβιβάζουν τον εαυτό τους. Οι άνδρες έχουν σεξουαλικές ανάγκες από τις γυναίκες και θέλουν να παίξουν με το σώμα τους· αν οι γυναίκες, αντί να το βρίσκουν αυτό ποταπό και μισητό, εξακολουθούν να στολίζονται γι’ αυτούς που τις θαυμάζουν, θεωρώντας ότι αυτό είναι η μεγαλύτερη τιμή στη ζωή τους, η υπέρτατη τιμή, τότε δεν υποβιβάζουν τον εαυτό τους; (Ναι.) Αυτό στερεί εντελώς από τις γυναίκες τα δικαιώματά τους. Όχι μόνο στερεί από τις γυναίκες το δικαίωμά τους να υπάρχουν, την αξιοπρέπειά τους και τα ανθρώπινα δικαιώματά τους, αλλά τις κάνει να θεωρούν κι ότι είναι η μεγαλύτερη τιμή. Δεν είναι βάναυσο αυτό; Είναι εντελώς βάναυσο! Πέρα από το γεγονός ότι οι γυναίκες δεν έχουν καθόλου αυτονομία και καθόλου ανθρώπινα δικαιώματα, η ευτυχία, η χαρά και η αγαλλίαση μιας γυναίκας μπορούν να επιτευχθούν μόνο με την προϋπόθεση ότι δίνει ευχαρίστηση στους άνδρες και τους ικανοποιεί πλήρως. Όποιου είδους απάνθρωπη αντιμετώπιση κι αν δέχονται οι γυναίκες, πρέπει και πάλι να νιώθουν περήφανες γι’ αυτό. Δεν είναι αυτό κακοποίηση κι αφανισμός των γυναικών; Είτε πρόκειται για σύγχρονες γυναίκες είτε για τις γυναίκες στην αρχαιότητα, όλες ακολουθούν το ρητό “Μια γυναίκα στολίζεται γι’ αυτούς που τη θαυμάζουν” ως έμβλημά τους, ως σκοπό της ζωής τους. Δεν είναι εντελώς λάθος αυτό; Δεν είναι ένα τέχνασμα που χρησιμοποιεί ο Σατανάς για να κακομεταχειρίζεται και να παραπλανά τους ανθρώπους; (Ναι.) […] Ο σκοπός για τον οποίο οι άνθρωποι λένε το ρητό “Μια γυναίκα στολίζεται γι’ αυτούς που τη θαυμάζουν” σε καμία περίπτωση δεν είναι απλώς ότι ένας άνδρας εκτιμά μια γυναίκα. Αναμφίβολα, τοποθετεί τους άνδρες σε μια θέση από την οποία υπερισχύουν των γυναικών. Πιο συγκεκριμένα, αυτό το ρητό προέκυψε από τη νοοτροπία ότι οι άνδρες είναι ανώτεροι και οι γυναίκες είναι κατώτερες. Επιπλέον, η πραγματικότητα είναι ότι οι γυναίκες αποτελούν μια ευάλωτη ομάδα σε οποιοδήποτε κοινωνικό σύστημα, καθώς θεωρούνται προέκταση και παιχνιδάκι των ανδρών. Επομένως, το ρητό “Μια γυναίκα στολίζεται γι’ αυτούς που τη θαυμάζουν” είναι απόλυτη ντροπή για όλες τις γυναίκες. Αν οι γυναίκες επικροτούν ιδιαίτερα αυτό το ρητό, αυτό είναι λυπηρό γι’ αυτές και θα πρέπει να νιώθει κανείς περιφρόνηση για όλες τις γυναίκες που το επικροτούν» [«Ο Λόγος», τόμ. 7: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (14)]. Από τα λόγια του Θεού, είδα ξεκάθαρα πως είτε αρέσουν οι γυναίκες στους άντρες είτε οι γυναίκες επιζητούν να ευχαριστήσουν τους άντρες, σκοπός τους είναι να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες της σάρκας. Η διεφθαρμένη ανθρωπότητα δεν έχει καμία σωστή άποψη για τη ζωή ούτε ξέρει πώς να ζει σωστά ή πώς να εκπληρώνει τις ευθύνες της για να διατηρεί μια κανονική συζυγική ζωή. Όταν βρίσκονται άντρες με γυναίκες, αυτό έχει να κάνει κυρίως με την εκπλήρωση των σαρκικών επιθυμιών τους. Οι γυναίκες, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες των αντρών, πρέπει να κάνουν μεγάλη προσπάθεια για να στολιστούν και να προσπαθήσουν να τους ευχαριστήσουν. Οι άντρες, ωστόσο, παίζουν με τις γυναίκες, έχοντας την προσδοκία εκείνες να καλλωπίζονται για δική τους ευχαρίστηση. Η λογική πίσω απ’ αυτό είναι τελείως γελοία. Πρόκειται ξεκάθαρα για ένα κόλπο του Σατανά για να ποδοπατήσει και να καταστρέψει τις γυναίκες! Αν δεν τα είχε εκθέσει όλα αυτά ο Θεός, θα θεωρούσα πως αυτό το ρητό ήταν σωστό. Ήμουν πραγματικά πολύ παράλογη και ποταπή! Σκέφτηκα τον καιρό που ήμουν νέα, όμορφη και με ωραίο σώμα. Το να βγαίνω με τον σύζυγό μου έκανε καλό στην εικόνα του και κάλυπτε επαρκώς τη ματαιοδοξία του, οπότε μου φερόταν καλά. Μετά τη γέννα, δεν ήμουν πια τόσο αδύνατη και όμορφη όσο παλιά, κι έτσι φάνηκε το αληθινό του πρόσωπο. Η λατρεία και η τρυφερότητα που μου έδειχνε παλιά μετατράπηκαν σταδιακά σε περιφρόνηση και ψυχρότητα. Για να ξανακερδίσω την καρδιά του συζύγου μου, είχα προσπαθήσει να βρω τρόπους να τον ευχαριστήσω, δοκιμάζοντας κάθε κόλπο που ήξερα για να καλλωπιστώ και να χάσω βάρος. Αυτό, όμως, ήταν κάτι νέο που τον ικανοποίησε μόνο παροδικά και δεν βελτίωσε καθόλου τη συζυγική μας ζωή. Αν και ζούσαμε κάτω από την ίδια στέγη, ήταν λες και ήμασταν ξένοι. Αυτό το αίσθημα μου προκαλούσε συχνά άγχος και πόνο. Σκεφτόμουν ακόμη και να βάλω τέλος στη ζωή μου. Έκανα αυτοκριτική μόνο αφότου διάβασα τα λόγια του Θεού, και κατάλαβα πως η τρυφερότητα που μου έδειχνε παλιά ο σύζυγός μου δεν ήταν αληθινή. Του άρεσα μόνο εμφανισιακά. Για να το θέσω ωμά, του άρεσα μόνο επειδή ήμουν νέα και όμορφη. Όταν χάλασε η εμφάνισή μου και άλλαξε το σώμα μου, εκτέθηκε όλη η περιφρόνηση και η ψυχρότητά του. Δεν νοιάστηκε ποτέ πραγματικά για μένα ούτε καταλάβαινε πώς να εκπληρώσει τα συζυγικά του καθήκοντα. Πώς θα μπορούσε να είναι ευτυχισμένος ένας τέτοιος γάμος; Είχα συνδέσει τις απόψεις μου για τη ζωή και τις αξίες με την ευχαρίστηση των αντρών, και πίστευα εσφαλμένα πως, αν κέρδιζα τη στοργή ενός άντρα, θα μπορούσα να κρατήσω την καρδιά του, πως μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο θα ήταν ευτυχισμένη και χαρούμενη η ζωή μου, και πως έτσι έπρεπε να ζουν οι γυναίκες. Ως αποτέλεσμα, βασάνισα τον εαυτό μου σε σημείο να νιώθω αβάσταχτη δυστυχία. Όλα αυτά οφείλονταν στις λανθασμένες οπτικές πίσω από την επιδίωξή μου. Αν μια γυναίκα ζει σύμφωνα με την ιδέα «Μια κυρία θα γίνει όμορφη για όσους τη θαυμάζουν», στο τέλος θα πέσει απλώς θύμα του Σατανά. Είναι πραγματικά οικτρό και τραγικό!

Διάβασα κι άλλα λόγια του Θεού: «Βλέπετε πλέον καθαρά αν το ρητό “Μια γυναίκα στολίζεται γι’ αυτούς που τη θαυμάζουν” είναι σωστό ή όχι; (Δεν είναι σωστό.) Αυτό το ρητό δεν είναι θετικό πράγμα ούτε σωστή σκέψη ή άποψη. Κοιτάξτε στη Βίβλο και στα λόγια που έχει εκφράσει ο Θεός· υπάρχει οποιαδήποτε πρόταση που λέει ότι οι γυναίκες θα πρέπει να στολίζονται γι’ αυτούς που τις θαυμάζουν; Υπάρχει οποιαδήποτε πρόταση που διαχωρίζει τη θέση των ανδρών και των γυναικών σε επίπεδα, λέγοντας ότι οι άνδρες είναι ανώτεροι από τις γυναίκες; Όχι, δεν υπάρχει. Αυτό που είναι καταγεγραμμένο στο Βιβλίο της Γένεσης στη Βίβλο είναι ότι η γυναίκα είναι οστό από τα οστά του άνδρα και σάρκα από τη σάρκα του. Και οι άνδρες και οι γυναίκες είναι ανθρώπινα όντα που δημιούργησε ο Θεός· είναι ίσοι ενώπιον του Θεού, χωρίς κανέναν διαχωρισμό σε επίπεδα, καμία διαφοροποίηση ανάμεσα σε ανώτερο και κατώτερο. Ο διαχωρισμός των ανθρώπων σε ανώτερους και κατώτερους και η διαφοροποίηση σε επίπεδα θέσης είναι κάτι που κάνει ο Σατανάς· είναι αληθινή απόδειξη ότι ο Σατανάς καταπιέζει και διώκει τις γυναίκες. Ευθύς εξαρχής, από τότε που ο Θεός δημιούργησε το ανθρώπινο γένος, οι άνδρες και οι γυναίκες είναι ίσοι στα μάτια του Θεού. Και οι δύο είναι δημιουργημένα όντα και αντικείμενα της σωτηρίας του Θεού. Ο Θεός δεν έχει πει ποτέ ότι οι άνδρες είναι ανώτεροι και οι γυναίκες είναι κατώτερες ούτε έχει πει ότι οι άνδρες θα πρέπει να είναι η κεφαλή των γυναικών ή οι αφέντες τους, ότι οι άνδρες θα πρέπει να υπερισχύουν των γυναικών, ότι οι άνδρες θα πρέπει να προηγούνται των γυναικών σε οποιοδήποτε έργο ή ότι οι άνδρες έχουν τις δικές τους απόψεις και είναι οι στυλοβάτες, ενώ οι γυναίκες θα πρέπει ν’ ακούνε περισσότερο τους άνδρες. Ο Θεός δεν έχει πει ποτέ τέτοια πράγματα. Μόνο εξαιτίας της διαφθοράς από τον Σατανά προέκυψαν ανάμεσα στους ανθρώπους ρητά για το ότι οι άνδρες είναι ανώτεροι και οι γυναίκες κατώτερες, κι έπειτα αυτή η τάση διαμορφώθηκε σε ολόκληρη την κοινωνία και σε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, καταπιέζοντας διαρκώς τις γυναίκες υπό την εξουσία των ανδρών. Οι γυναίκες νιώθουν ότι είναι υποδεέστερες των ανδρών ή ότι έχουν χαμηλότερη θέση από εκείνη των ανδρών, λόγω έλλειψης κατανόησης της αλήθειας, αφότου οι κάθε λογής πονηρές τάσεις του Σατανά τις επηρεάσουν και τις παραπλανήσουν. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, έως και σήμερα, πολλές γυναίκες εξακολουθούν να πιστεύουν ότι το ρητό “Μια γυναίκα στολίζεται γι’ αυτούς που τη θαυμάζουν” είναι σωστό. Αυτό είναι πολύ λυπηρό. Αν οι άνθρωποι δεν κατανοούν την αλήθεια, εξακολουθούν να τους παραπλανούν και να τους ελέγχουν οι διάφορες σκέψεις κι απόψεις του Σατανά σε πολλά συγκεκριμένα ζητήματα. Ακόμη κι αυτό το μικρό ζήτημα είναι πολύ ενδεικτικό, έτσι δεν είναι; (Ναι.) […] Εφόσον ανήκουν στο δημιουργημένο ανθρώπινο γένος, οι γυναίκες διαφέρουν από τους άνδρες μόνο ως προς το φύλο και τη φυσιολογία· σε άλλες πτυχές, δεν υπάρχουν καθόλου διαφορές. Στα μάτια του Θεού, οι άνδρες και οι γυναίκες δεν έχουν καμία απολύτως διαφορά ως προς τη θέση. Ο Θεός δεν έχει θέσει ποτέ, σε καμία περίπτωση, διαφορετικές απαιτήσεις για τις γυναίκες από εκείνες που έχει θέσει για τους άνδρες. Σε πτυχές όπως ο αριθμός των ανθρώπων που επιλέγει ο Θεός, η ελπίδα της σωτηρίας, οι ευκαιρίες να εκτελούν καθήκοντα, τα καθήκοντα που μπορούν να εκτελούν και το έργο που μπορούν να κάνουν, οι γυναίκες είναι ουσιαστικά ίσες με τους άνδρες· οι γυναίκες δεν είναι κατώτερες των ανδρών. Αυτή είναι η πραγματικότητα» [«Ο Λόγος», τόμ. 7: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (14)]. Από τα λόγια του Θεού, κατάλαβα πως όλοι οι άνθρωποι, και οι άντρες και οι γυναίκες, είναι δημιουργήματα και ίσοι ενώπιον του Θεού. Δεν υπάρχει ανωτερότητα του αρσενικού ή κατωτερότητα του θηλυκού. Ο Θεός δημιούργησε τον άντρα και τη γυναίκα, και κανόνισε γι’ αυτούς τον γάμο και την οικογένεια, με την ελπίδα πως οι άνθρωποι θα ζούσαν αρμονικά και θα εκπλήρωνε ο ένας τις ευθύνες που είχε απέναντι στον άλλο. Ο Σατανάς, όμως, ενσταλάζει στους ανθρώπους αιρέσεις και πλάνες, όπως «Μια κυρία θα γίνει όμορφη για όσους τη θαυμάζουν», με στόχο να καταπιέσει και να υποβάλει σε διωγμό τις γυναίκες. Στο παρελθόν, πάντα ζούσα σύμφωνα με την παράλογη ιδέα που λέει «Μια κυρία θα γίνει όμορφη για όσους τη θαυμάζουν», και αντιμετώπιζα τον σύζυγό μου ως στήριγμα, ως τον κόσμο μου ολόκληρο. Έστυβα το μυαλό μου προσπαθώντας να σκεφτώ τρόπους να τον ευχαριστήσω, αλλάζοντας, μάλιστα, διαρκώς την εμφάνισή μου για εκείνον. Τα πράγματα, όμως, δεν εξελίχθηκαν όπως φανταζόμουν. Όσο κι αν προσπαθούσα να τον ευχαριστήσω, δεν εισέπραξα ποτέ την αληθινή του στοργή και γίναμε σαν ξένοι μεταξύ μας. Εγώ παραπονιόμουν πως δεν νοιαζόταν για μένα και δεν με αγαπούσε, κι εκείνος παραπονιόταν πως δεν τον καταλάβαινα. Δεν υπήρχε καθόλου αγάπη ή σεβασμός ανάμεσά μας, φτάσαμε στο σημείο να απεχθανόμαστε ο ένας τον άλλον, η σχέση μας υπέστη ανεπανόρθωτη ζημιά και όδευε σταδιακά προς τη διάλυση. Σε εκείνο το σημείο, τρώγοντας και πίνοντας τα λόγια του Θεού, κατάλαβα πως, στην οικογενειακή ζωή, ως σύζυγος, έπρεπε απλώς να εκπληρώνω τις δικές μου ευθύνες, κι όχι να με απασχολεί να προσπαθώ να κρατήσω την καρδιά του συζύγου μου ούτε να κάνω τα πάντα για να τον ευχαριστήσω. Έτσι θα κατέστρεφα τον εαυτό μου. Οι σύζυγοι είναι ίσοι ο ένας απέναντι στον άλλο, και ο καθένας έχει τις δικές του ευθύνες και υποχρεώσεις. Με άλλα λόγια, στο πλαίσιο του γάμου που όρισε ο Θεός, θα πρέπει ο καθένας να εκπληρώνει τις ευθύνες του απέναντι στον άλλο, καθώς και να στηρίζει ο ένας τον άλλο σε κάθε στάδιο της ζωής.

Από τα λόγια του Θεού, κατάλαβα επίσης μια από τις πιο σημαντικές αλήθειες: Ως δημιούργημα, θα πρέπει κανείς να εκπληρώνει την ανάθεση και την αποστολή που του έχει δώσει ο Θεός. Αυτό είναι το αληθινό νόημα και η αληθινή αξία της ζωής, καθώς και η πιο σωστή επιδίωξη. Όπως ακριβώς λέει και ο Θεός: «Ποια είναι η αξία της ζωής ενός ανθρώπου; Μήπως το να ενδίδει σε σαρκικές απολαύσεις, όπως το φαγητό, το ποτό και η διασκέδαση; (Όχι, δεν είναι αυτή.) Τότε, ποια είναι; Πείτε Μου τι σκέφτεστε. (Το να εκπληρώνει το καθήκον ενός δημιουργήματος. Αυτό είναι το ελάχιστο που οφείλει να καταφέρει κάποιος στη ζωή του.) Σωστά. […] Από μία άποψη, έχει να κάνει με την εκπλήρωση του καθήκοντος ενός δημιουργήματος. Από μία άλλη άποψη, αφορά το να κάνεις τα πάντα εντός των ικανοτήτων και δυνατοτήτων σου όσο καλύτερα μπορείς, φτάνοντας τουλάχιστον στο σημείο όπου δεν σε τύπτει η συνείδησή σου, έχεις καθαρή τη συνείδησή σου και σε αποδέχονται οι άλλοι. Αν το πάμε ένα βήμα παραπέρα, σε όποια οικογένεια κι αν γεννήθηκες και όποιο κι αν είναι το μορφωτικό σου υπόβαθρο και το επίπεδό σου, πρέπει να αναλογιστείς ποιες είναι οι πιο σημαντικές αλήθειες για να κατανοήσουν οι άνθρωποι στη ζωή. Για παράδειγμα, ποιο μονοπάτι οφείλουν να ακολουθήσουν, καθώς και πώς πρέπει να ζουν μια ζωή με νόημα· δεν μπορείς να ζεις μάταια ούτε πρέπει να έρχεσαι μάταια σ’ αυτόν τον κόσμο. Από μία άλλη άποψη, πρέπει κατά τη διάρκεια της ζωής σου να εκπληρώσεις την αποστολή σου· αυτό είναι το πιο σημαντικό. Δεν θα πω ότι πρέπει να ολοκληρώσεις κάποια σπουδαία αποστολή ή ευθύνη, ή κάποιο σπουδαίο καθήκον. Πρέπει όμως να καταφέρεις τουλάχιστον κάτι. Στην εκκλησία, για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι καταβάλλουν κάθε προσπάθεια στο καθήκον του κηρύγματος του ευαγγελίου, αφιερώνουν σ’ αυτό όλη τους την ενέργεια και τη ζωή τους, πληρώνουν μεγάλο τίμημα και κερδίζουν πολλούς ανθρώπους. Επειδή τα κάνουν όλα αυτά, νιώθουν πως η ζωή τους δεν ήταν μάταιη. Νιώθουν πως έχουν αξία και βρίσκουν παρηγοριά. Μπροστά σε μια ασθένεια ή στον θάνατο, όταν κάνουν απολογισμό ολόκληρης της ζωής τους και θυμούνται κάθε τους πράξη στο μονοπάτι που ακολούθησαν, βρίσκουν παρηγοριά μέσα στην καρδιά τους. Δεν έχουν τύψεις και δεν μετανιώνουν για τίποτα. Κάποιοι άνθρωποι κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους ενώ είναι επικεφαλής στην εκκλησία ή υπεύθυνοι για μια συγκεκριμένη πτυχή έργου. Δίνουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους και όλη τη δύναμή τους, δαπανούν όλο το αίμα της καρδιάς τους και πληρώνουν το τίμημα για το έργο που κάνουν. Με το πότισμα, την ηγεσία, τη βοήθεια και τη στήριξη που προσφέρουν, βοηθούν πολλούς ανθρώπους μέσα στην αρνητικότητα και την αδυναμία τους να γίνουν δυνατοί, να σταθούν στα πόδια τους και, αντί να κάνουν πίσω, να επιστρέψουν ενώπιον του Θεού και μάλιστα να καταθέσουν τελικά μαρτυρία γι’ Αυτόν. Επιπλέον, κατά την περίοδο που είναι επικεφαλής, φέρνουν εις πέρας πολλές σημαντικές εργασίες, αποπέμπουν πολλούς μοχθηρούς ανθρώπους, προστατεύουν πολλούς εκλεκτούς του Θεού και ανακτούν πολλές σημαντικές απώλειες. Όλα αυτά τα κατορθώματα λαμβάνουν χώρα ενόσω είναι επικεφαλής. Όταν ανατρέχουν στο μονοπάτι που ακολούθησαν, όταν θυμούνται το έργο που έκαναν και το τίμημα που πλήρωσαν όλα αυτά τα χρόνια, δεν μετανιώνουν για τίποτα ούτε νιώθουν τύψεις. Δεν νιώθουν καμία μεταμέλεια για όσα έχουν κάνει και πιστεύουν ότι έχουν ζήσει μια ζωή με αξία, και έχουν σταθερότητα και παρηγοριά μες στην καρδιά τους. Πόσο υπέροχο είναι αυτό! Αυτοί δεν είναι οι καρποί που έχουν δρέψει; (Ναι.) Αυτό το αίσθημα σταθερότητας και παρηγοριάς, και το γεγονός πως δεν μετανιώνουν για τίποτα είναι το αποτέλεσμα και η συγκομιδή που έχουν επειδή επιδίωξαν θετικά πράγματα και την αλήθεια. Ας μην έχουμε υψηλά πρότυπα για τους ανθρώπους. Ας εξετάσουμε την κατάσταση όπου ένας άνθρωπος αντιμετωπίζει μια εργασία που οφείλει ή είναι πρόθυμος να κάνει κατά τη διάρκεια της ζωής του. Μόλις βρει τη θέση του, πατάει σταθερά σ’ αυτήν και τη διατηρεί, δαπανά όλο το αίμα της καρδιάς του και όλη την ενέργειά του, και πραγματοποιεί και φέρνει εις πέρας την εργασία που οφείλει να κάνει και να ολοκληρώσει. Όταν στέκεται τελικά ενώπιον του Θεού για να λογοδοτήσει, νιώθει σχετικά ικανοποιημένος. Μέσα του δεν νιώθει τύψεις και δεν μετανιώνει για τίποτα. Νιώθει παρηγοριά και ότι έχει κερδίσει κάτι· ότι έχει ζήσει μια ζωή με αξία» [«Ο Λόγος», τόμ. 6: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (6)]. Σκέφτηκα πως πολλές γυναίκες ζουν για τους συζύγους τους, περνούν ολόκληρη τη ζωή τους προσπαθώντας να ευχαριστήσουν τους άντρες, καθώς και να ευχαριστήσουν τους συζύγους τους. Αν και μπορεί να καταφέρουν να διατηρήσουν σε καλό επίπεδο τον γάμο και την οικογένειά τους, δεν ξέρουν για τι θα πρέπει να ζει κανείς ούτε ότι θα πρέπει κανείς να ζει μια ζωή που έχει πραγματικά αξία. Αν δεν το γνωρίζουν αυτό, τι νόημα έχει η ζωή τους; Στο τέλος, δεν αποβαίνει μάταιη; Σκέφτηκα πως κάποτε επιδίωκα τη συζυγική ευτυχία. Έκανα κάθε λογής ανούσια πράγματα απλώς και μόνο για να προσπαθήσω να ευχαριστήσω τον σύζυγό μου, και υπέμεινα πάρα πολλή αχρείαστη ταλαιπωρία. Στο τέλος, όμως, τι κέρδισα πέρα από ένα τσακισμένο σώμα; Τώρα που το συλλογίζομαι, εκείνη η εμπειρία έχει χαραχθεί πραγματικά στη μνήμη μου. Δεν είχα πέσει πιο χαμηλά στη ζωή μου, και είχα βυθιστεί στην απελπισία και τον πόνο. Τα λόγια του Θεού ήταν αυτά που με έκαναν να καταλάβω πως η διεφθαρμένη ανθρωπότητα είναι γεμάτη με τις διαθέσεις του Σατανά, και γεμάτη πόθο, και έχει παντελή άγνοια του τι είναι πραγματικά η αγάπη, πόσο μάλλον του πώς να διατηρήσει τον γάμο της. Οι άνθρωποι απλώς χρησιμοποιούν και εξαπατούν ο ένας τον άλλο. Δεν υπάρχει αληθινή αγάπη. Μόνο η αγάπη του Θεού για την ανθρωπότητα είναι ανιδιοτελής και δεν περιέχει ούτε συναλλαγές ούτε απαιτήσεις. Είναι η πιο αληθινή και πραγματική αγάπη. Αν μια γυναίκα ζει μόνο για να προσπαθεί να ευχαριστεί τον σύζυγό της, χωρίς να επιδιώκει την αλήθεια και χωρίς να κάνει το καθήκον ενός δημιουργήματος, τότε ζει μια πραγματικά ποταπή ζωή!

Πλέον, έχω φύγει από το σπίτι για να κάνω το καθήκον μου και, καθώς το κάνω, επικεντρώνομαι στο να εξετάζω ποιες διεφθαρμένες διαθέσεις, ποιες παράλογες σκέψεις και απόψεις έχω, και αναζητώ συνειδητά την αλήθεια για να τις διορθώσω. Νιώθω πως μόνο αν ζω έτσι έχει νόημα η ζωή. Δόξα τω Θεώ που με καθοδήγησε να αφήσω πίσω μου τις εσφαλμένες σκέψεις και απόψεις μου!