Της Μα Γι, Κίνα

Τον Νοέμβριο του 2022, οι ανώτεροι επικεφαλής μού έστειλαν μια επιστολή όπου μου ζητούσαν να γράψω μια αξιολόγηση για τη Γουάνγκ Τσι. Όταν έλαβα την επιστολή, μου ήρθε στο μυαλό το εξής: «Γιατί πρέπει να αξιολογήσω τη Γουάνγκ Τσι; Μόλις πριν από δύο μήνες μεταφέρθηκε σε άλλη εκκλησία. Μήπως οι ανώτεροι επικεφαλής θέλουν να της δώσουν προαγωγή; Ή θέλουν να αξιολογήσουν την απόδοσή της και ενδεχομένως να την απαλλάξουν απ’ τα καθήκοντά της; Τι πραγματικά εννοούν οι επικεφαλής;» Είχα ακούσει ότι η Γουάνγκ Τσι είχε απαρνηθεί την οικογένεια και την καριέρα της για να κάνει το καθήκον της, και ότι πριν από δύο χρόνια, όταν η εκκλησία αντιμετώπισε εκτεταμένα μέτρα καταστολής, είχε χειριστεί τα επακόλουθα εγκαίρως, κι έδειξε ότι είχε εργασιακές ικανότητες. Ωστόσο, ήταν αρκετά δύσκολη ως άνθρωπος, και, από τις αλληλεπιδράσεις μου μαζί της, διαπίστωσα ότι συχνά είχε υφάκι, περιόριζε τους άλλους και είχε την τάση να κρίνει τους ανθρώπους. Όταν θυμήθηκα ότι είχε υπεροπτική στάση και με περιόριζε, στενοχωρήθηκα και ταράχτηκα. Αλλά τότε σκέφτηκα: «Οι επικεφαλής τής έγραφαν για να εξετάσουν την κατάστασή της και την καθοδηγούσαν να αποκτήσει αυτογνωσία, οπότε μπορεί να σχεδίαζαν να της δώσουν προαγωγή. Αν είναι έτσι, θα πρέπει να γράψω για τις καλές της ιδιότητες στην αξιολόγηση. Αν γράψω ότι περιορίζει τους ανθρώπους, τι άποψη θα έχουν για μένα οι επικεφαλής; Θα έλεγαν, άραγε, ότι είμαι σχολαστική και δεν παίρνω μαθήματα ή ότι δεν συνεργάστηκα καλά μαζί της; Έχει καλό επίπεδο και εργασιακές ικανότητες και απαρνήθηκε την οικογένεια και την καριέρα της για να κάνει το καθήκον της, Επίσης, όταν απαλλάχθηκε απ’ τα καθήκοντά της, έκανε αυτοκριτική και απέκτησε κάποια κατανόηση. Εάν οι επικεφαλής θέλουν να της δώσουν προαγωγή, αλλά εγώ γράψω για την κακή της συμπεριφορά, τι άποψη θα έχουν για μένα οι επικεφαλής;» Μετά από πολλή σκέψη, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι οι επικεφαλής επρόκειτο να της δώσουν προαγωγή, γι’ αυτό και έγραψα ότι η Γουάνγκ Τσι επιδίωκε την αλήθεια και κατανοούσε ξεκάθαρα τον λόγο του Θεού, ότι είχε εργασιακές ικανότητες και μπορούσε να απαρνηθεί την οικογένεια και την καριέρα της. Για να αφήσω καλή εντύπωση στους επικεφαλής, παρουσίαζα τη συμπεριφορά της να περιορίζει τους ανθρώπους ως αίσθημα δικαιοσύνης και προσφοράς καθοδήγησης και βοήθειας σ’ εμένα. Μόλις έγραψα την αξιολόγηση, την παρέδωσα στους επικεφαλής.

Λίγες μέρες αργότερα, έλαβα άλλη μια επιστολή από τους επικεφαλής, όπου με ρωτούσαν αν η Γουάνγκ Τσι είχε δώσει ενδείξεις καταπίεσης, κριτικής ή περιορισμού των άλλων όταν αλληλεπιδρούσα μαζί της. Θυμήθηκα τις φορές που είχα συνεργαστεί μαζί της και πώς περιόριζε τους άλλους, και σκέφτηκα: «Μήπως τα προβλήματά της σε αυτόν τον τομέα είναι σοβαρά και οι επικεφαλής θέλουν να εξετάσουν τη συμπεριφορά της; Την τελευταία φορά, έγραψα μόνο για τις καλές της ιδιότητες και δεν ανέφερα ότι περιόριζε ή έκρινε τους άλλους. Πρέπει να γράψω για αυτές τις συμπεριφορές τώρα;» Μετά, το ξανασκέφτηκα: «Αν γράψω τώρα για αυτές τις συμπεριφορές, τι άποψη θα έχουν για μένα οι επικεφαλής; Θα πουν ότι δεν ήμουν ειλικρινής πριν και ότι τους εξαπάτησα; Ίσως έπρεπε απλώς να λέω ότι δεν ξέρω τίποτα γι’ αυτό το θέμα. Αλλά αν πω ότι δεν ξέρω τίποτα γι’ αυτό, μήπως θεωρήσουν οι επικεφαλής ότι δεν έχω διάκριση;» Ήμουν σε δίλημμα, αβέβαιη για το πώς να προχωρήσω. Σκεφτόμουν μέσα μου: «Συνεργάστηκα μαζί της για λιγότερο από έναν μήνα, οπότε δεν θα ήταν παράλογο να πω ότι δεν ξέρω τίποτα γι’ αυτό και οι επικεφαλής μάλλον δεν θα έλεγαν τίποτα». Εκείνη τη στιγμή, ένιωσα άβολα και συνειδητοποίησα ότι ήμουν δόλια. Έτσι, προσευχήθηκα στον Θεό. Θυμήθηκα τα λόγια του Κυρίου Ιησού: «Ας ήναι ο λόγος σας Ναι ναι, Ου, ού· το δε πλειότερον τούτων είναι εκ του πονηρού» (Κατά Ματθαίον 5:37). Θυμήθηκα, επίσης, ότι ο Θεός είπε: «Οφείλετε να γνωρίζετε ότι ο Θεός συμπαθεί αυτούς που είναι ειλικρινείς». Άνοιξα γρήγορα τον λόγο του Θεού για να τον διαβάσω. Ο Θεός λέει: «Οφείλετε να γνωρίζετε ότι ο Θεός συμπαθεί αυτούς που είναι ειλικρινείς. Ο Θεός έχει την ουσία της πιστότητας, επομένως τα λόγια Του είναι πάντοτε άξια εμπιστοσύνης. Οι πράξεις Του, επιπλέον, είναι αλάνθαστες και αδιαμφισβήτητες. Γι’ αυτό στον Θεό αρέσουν όσοι είναι απόλυτα ειλικρινείς μαζί Του. Ειλικρίνεια σημαίνει να δίνεις την καρδιά σου στον Θεό, να μη φέρεσαι ψεύτικα απέναντι στον Θεό σε τίποτα, να είσαι ανοιχτός με Εκείνον στο καθετί, χωρίς να κρύβεις ποτέ τα γεγονότα, χωρίς να προσπαθείς να εξαπατήσεις τους ανωτέρους σου και να κρύψεις πράγματα από τους κατωτέρους σου και χωρίς να κάνεις πράγματα απλώς και μόνο στην προσπάθειά σου να καλοπιάσεις τον Θεό. Εν ολίγοις, το να είσαι ειλικρινής σημαίνει να είσαι αγνός στις πράξεις και στα λόγια σου, και να μην εξαπατάς ούτε τον Θεό ούτε τον άνθρωπο. Αυτό που λέω είναι πολύ απλό, αλλά για εσάς είναι διπλά κουραστικό. Πολλοί άνθρωποι θα προτιμούσαν να ριχτούν στην κόλαση από το να μιλήσουν και να πράξουν με ειλικρίνεια. Δεν προκαλεί απορία ότι έχω άλλη μεταχείριση φυλαγμένη για όσους είναι ανειλικρινείς» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι τρεις νουθεσίες). «Σε οτιδήποτε κάνεις, πρέπει να εξετάζεις αν οι προθέσεις σου είναι σωστές. Εάν μπορείς να ενεργείς σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού, τότε η σχέση σου με τον Θεό είναι κανονική. Αυτό συνιστά το ελάχιστο κριτήριο. Αν, εξετάζοντας τις προθέσεις σου, διαπιστώσεις ότι έχεις αναπτύξει λανθασμένες προθέσεις, και μπορέσεις να επαναστατήσεις ενάντιά τους και να ενεργήσεις σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, τότε θα γίνεις ένας σωστός άνθρωπος ενώπιον του Θεού. Αυτό αποδεικνύει ότι η σχέση σου με τον Θεό είναι κανονική και ότι όλα όσα κάνεις είναι για χάρη του Θεού, όχι για τον εαυτό σου. Σε όλα όσα κάνεις και σε όλα όσα λες, να μπορείς να έχεις σωστή καρδιά και να είσαι δίκαιος στις πράξεις σου, και όταν ενεργείς, να μην καθοδηγείσαι από τα συναισθήματά σου ή από το δικό σου θέλημα. Αυτές είναι αρχές σύμφωνα με τις οποίες πρέπει να ενεργούν οι πιστοί στον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς είναι η σχέση σου με τον Θεό;). Αφού διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα τι απαιτεί ο Θεός από τους ανθρώπους. Ο Θεός είναι πιστός. Αγαπά τους ειλικρινείς και μισεί τους δόλιους ανθρώπους. Ο Θεός απαιτεί από τους ανθρώπους να λένε την αλήθεια, χωρίς δόλο ή απόκρυψη. Αυτή είναι η διάθεση του Θεού. Προϋπόθεση για να γράψει κανείς μια αξιολόγηση είναι, επίσης, να εισέλθει στην αλήθεια του να είναι ειλικρινής και να αποδέχεται την εξονυχιστική εξέταση του Θεού. Όταν έκανα αυτοκριτική, ενώ έγραφα την αξιολόγηση της Γουάνγκ Τσι, δεν έγραψα όσα ήξερα ούτε είπα την αλήθεια. Αντίθετα, έκανα πρώτα εικασίες για τις προθέσεις των επικεφαλής, σκέφτηκα ότι οι επικεφαλής μπορεί να ήθελαν να της δώσουν προαγωγή, οπότε έκρυψα και κάλυψα τις κακές της συμπεριφορές, και μάλιστα παρουσίασα το γεγονός ότι με περιόριζε σαν να είχε αίσθημα δικαιοσύνης. Αυτό στην πραγματικότητα ήταν από τη φύση του εξαπάτηση. Όταν οι επικεφαλής μού ζήτησαν να γράψω και άλλη μία αξιολόγηση για τη Γουάνγκ Τσι, εγώ σκέφτηκα να μην τη γράψω, για να μη με πιάσουν να λέω ψέματα. Αυτό ήταν ακόμη ένα παράδειγμα δολιότητας. Ο Θεός είναι πιστός. Εξετάζει εξονυχιστικά τα ενδόμυχα του ανθρώπου. Ίσως να μπορώ να εξαπατήσω τους ανθρώπους, αλλά όχι τον Θεό. Αν συνέχιζα να λέω ψέματα και να εξαπατώ για να προστατεύσω την περηφάνια μου, θα έκανα απλώς τον Θεό να με απεχθάνεται και να με μισεί. Έπρεπε να είμαι ειλικρινής σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού και να σταματήσω να μαντεύω τις προθέσεις των επικεφαλής. Ανεξάρτητα από το τι άποψη είχαν τελικά για μένα οι επικεφαλής, έπρεπε να αποδεχτώ την εξονυχιστική εξέταση του Θεού. Στη συνέχεια, έγραψα αντικειμενικά ότι η Γουάνγκ Τσι περιόριζε και έκρινε τους ανθρώπους, και την υπέβαλα στους επικεφαλής. Μόνο τότε ηρέμησα. Λίγο αργότερα, οι επικεφαλής έστειλαν μια επιστολή που περιέγραφε τη συμπεριφορά της Γουάνγκ Τσι σε μια άλλη εκκλησία, λέγοντας ότι περιόριζε συνεχώς τους ανθρώπους, εκμεταλλευόταν τα ελαττώματα των συνεργατών της και συχνά πειθαρχούσε τους άλλους επειδή ήταν θερμόαιμη. Είχε επίσης σχηματίσει κλίκες και έκρινε τους συνεργάτες της πίσω από την πλάτη τους, τους έκανε να νιώθουν αρνητικοί και να βγάζουν ετυμηγορίες για τον εαυτό τους. Εξαπατούσε τους υφισταμένους και τους ανωτέρους της, και δεν έκανε αληθινό έργο, και όταν οι αδελφοί και οι αδελφές συναναστρέφονταν μαζί της, δεν το αποδεχόταν. Εξαιτίας της μόνιμης συμπεριφοράς της, απαλλάχθηκε απ’ τα καθήκοντά της. Όταν άκουσα τα νέα, μετάνιωσα ακόμη περισσότερο που δεν είχα κάνει πράξη την αλήθεια νωρίτερα, και μίσησα τον εαυτό μου που ήμουν τόσο δόλια.

Αργότερα, αναλογίστηκα γιατί είχα γράψει δύο διαφορετικές αξιολογήσεις για το ίδιο άτομο σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Ποια φύση μου με ωθούσε να ενεργήσω κατ’ αυτόν τον τρόπο; Προσευχήθηκα στον Θεό με αίσθημα φορτίου, και αναζήτησα: «Θεέ μου, όταν οι επικεφαλής μού ζήτησαν να αξιολογήσω τη Γουάνγκ Τσι, έκανα εικασίες για τις προθέσεις τους και ήθελα να γράψω την αξιολόγηση αναλόγως, αντί να γράψω όλα τα γεγονότα που ήξερα. Τι μάθημα πρέπει να πάρω από αυτό; Θεέ μου, Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με να αποκτήσω αυτογνωσία».

Κατά τη διάρκεια των πνευματικών μου ασκήσεων, διάβασα τα εξής λόγια του Θεού: «Οι αντίχριστοι δεν βλέπουν τον Θεό, ο Θεός δεν έχει θέση στην καρδιά τους. Όταν αντικρίζουν τον Χριστό, δεν Τον αντιμετωπίζουν διαφορετικά από ό,τι έναν συνηθισμένο άνθρωπο, αντλώντας συνεχώς στοιχεία από την έκφραση και το ύφος Του, αλλάζοντας τον τόνο τους ανάλογα με την περίσταση, χωρίς ποτέ να λένε τι συμβαίνει πραγματικά, χωρίς ποτέ να λένε κάτι ειλικρινές, λέγοντας μόνο κενά λόγια και δόγματα, προσπαθώντας να εξαπατήσουν και να ξεγελάσουν τον πρακτικό Θεό που στέκεται μπροστά στα μάτια τους. Δεν έχουν σε καμία περίπτωση θεοφοβούμενη καρδιά. Δεν είναι καν ικανοί να μιλήσουν στον Θεό από καρδιάς, να πουν οτιδήποτε αληθινό. Μιλούν όπως σέρνονται τα φίδια, η πορεία των λόγων τους είναι γεμάτη στροφές και υπεκφυγές. Ο τρόπος και η κατεύθυνση των λόγων τους είναι σαν μια κληματσίδα πεπονιού που αναρριχάται πάνω σε κάποιον πάσσαλο. Για παράδειγμα, όταν λες πως κάποιος έχει καλό επίπεδο και θα μπορούσε να προαχθεί, μιλούν απευθείας για το πόσο καλός είναι και για τα όσα εκδηλώνονται και αποκαλύπτονται μέσα του· κι αν πεις πως κάποιος είναι κακός, σπεύδουν να μιλήσουν για το πόσο κακός και μοχθηρός είναι, για το πώς προκαλεί αναστατώσεις και διαταράξεις στην εκκλησία. Όταν ρωτάς για κάποιες πραγματικές περιστάσεις, δεν έχουν τίποτα να πουν· υπεκφεύγουν, περιμένοντας να βγάλεις εσύ ένα συμπέρασμα, περιμένοντας να ακούσουν το νόημα στα λόγια σου, έτσι ώστε να εναρμονίζουν τα λόγια τους με τις σκέψεις σου. Όλα όσα λένε είναι ωραία λόγια, κολακεία και δουλοπρέπεια· ούτε μία ειλικρινή λέξη δεν βγαίνει από το στόμα τους. Έτσι αλληλεπιδρούν με τους ανθρώπους και έτσι μεταχειρίζονται τον Θεό —είναι τόσο δόλιοι. Αυτή είναι η διάθεση ενός αντίχριστου» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο δέκατο: Περιφρονούν την αλήθεια, παραβιάζουν απροκάλυπτα τις αρχές και αψηφούν τις διευθετήσεις του οίκου του Θεού (Μέρος δεύτερο)]. «Η ανθρώπινη φύση των αντίχριστων είναι ανέντιμη, κάτι που σημαίνει ότι δεν είναι καθόλου ειλικρινείς. Ό,τι λένε κι ό,τι κάνουν είναι νοθευμένο και περιέχει τις δικές τους προθέσεις και στόχους και κρύβει όλα τα ανείπωτα και ανομολόγητα τεχνάσματά τους και τις σκευωρίες τους. Έτσι, τα λόγια και οι πράξεις των αντίχριστων είναι πάρα πολύ μολυσμένα και γεμάτα ψέματα. Όσο κι αν μιλούν, είναι αδύνατο να γνωρίζει κανείς ποια από τα λόγια τους είναι αληθή, ποια είναι ψευδή, ποια είναι σωστά και ποια λάθος. Γι’ αυτό φταίει το ότι είναι ανέντιμοι και ότι το μυαλό τους είναι εξαιρετικά περίπλοκο, γεμάτο ύπουλες μεθοδεύσεις, και βρίθει τεχνασμάτων. Τίποτα απ’ όσα λένε δεν είναι ξεκάθαρο. Δεν λένε τα πράγματα με το όνομά τους, ούτε ότι το ναι είναι ναι και το όχι, όχι. Αντίθετα, σε όλα τα ζητήματα υπεκφεύγουν και σκέφτονται τα πράγματα ξανά και ξανά στο μυαλό τους, εξετάζοντας τις συνέπειες, σταθμίζοντας τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα από κάθε οπτική γωνία. Στη συνέχεια, επεξεργάζονται αυτά που θέλουν να πουν, έτσι ώστε όλα να ακούγονται αρκετά δυσνόητα. Οι ειλικρινείς άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ποτέ τι λένε και εύκολα ξεγελιούνται και εξαπατώνται, ενώ όποιος μιλάει και επικοινωνεί με τους ανθρώπους του είδους αυτού βρίσκει την εμπειρία κουραστική και επίπονη. Ποτέ δεν λένε ότι τα πράγματα με το όνομά τους, ποτέ δεν λένε αυτό που σκέφτονται, ποτέ δεν περιγράφουν τα πράγματα όπως είναι. Όλα όσα λένε είναι ακατάληπτα, ενώ οι στόχοι και οι προθέσεις των πράξεών τους είναι εξαιρετικά περίπλοκα. Εάν βγει προς τα έξω η αλήθεια —αν οι άλλοι τούς καταλάβουν και τους τσακώσουν— επινοούν γρήγορα ένα άλλο ψέμα για να την καλύψουν. […] Η αρχή και η μέθοδος σύμφωνα με τις οποίες οι άνθρωποι αυτοί φέρονται και αντιμετωπίζουν τον κόσμο είναι το να ξεγελούν τους ανθρώπους με ψέματα. Είναι διπρόσωποι και μιλούν όπως αρέσει στο ακροατήριό τους, εκτελούν δε όποιο ρόλο απαιτεί η κατάσταση. Είναι μαλαγάνες και γλοιώδεις, το στόμα τους είναι γεμάτο ψέματα και είναι αναξιόπιστοι. Όποιος έρχεται σε επαφή μαζί τους, έστω και για λίγο, παραπλανάται ή αναστατώνεται, και αδυνατεί να λάβει παροχή, βοήθεια ή οικοδόμηση» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Παρέκβαση τέταρτη: Συνοψίζοντας τον χαρακτήρα των αντίχριστων και τη διάθεση-ουσία τους (Μέρος πρώτο)]. Ο Θεός φανερώνει ότι οι αντίχριστοι είναι πολύ δόλιοι και μοχθηροί, ότι παρακολουθούν συνεχώς τις αντιδράσεις των άλλων σε ό,τι λένε και κάνουν, ότι δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στον τόνο της ομιλίας και ψάχνουν για κρυμμένα νοήματα, και ότι προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους ανά περίπτωση. Λένε και κάνουν ό,τι τους ωφελεί, και η διάθεσή τους είναι ύπουλη και δόλια, καθόλου αξιόπιστη. Όταν αναλογίστηκα τη συμπεριφορά μου καθώς αξιολογούσα τη Γουάνγκ Τσι, είδα ότι η διάθεσή μου ήταν ακριβώς αυτή ενός αντίχριστου. Πριν γράψω την αξιολόγηση, έκανα εικασίες για τις προθέσεις των επικεφαλής, και επειδή υπέθετα ότι εκείνοι ήθελαν να της δώσουν προαγωγή, έγραψα μόνο θετικά πράγματα. Όταν οι επικεφαλής με ρώτησαν αν η Γουάνγκ Τσι είχε περιορίσει ή κρίνει ανθρώπους, ανησύχησα ότι, αν έγραφα την αλήθεια, θα φανερωνόταν το ψέμα που είχα πει στην πρώτη αξιολόγηση, και από φόβο μήπως με κατηγορούσαν οι επικεφαλής ότι τους εξαπάτησα, σκέφτηκα να πω ότι δεν ήξερα τίποτα, αλλά φοβήθηκα, επίσης, ότι, αν δεν έγραφα για αυτά τα πράγματα, οι επικεφαλής θα έλεγαν ότι δεν είχα διάκριση. Προκειμένου να διατηρήσω μια καλή εικόνα στα μάτια των επικεφαλής, εξάντλησα τα όριά μου στις μηχανορραφίες και τη δολιότητα, χωρίς ίχνος ειλικρίνειας στην καρδιά μου. Κάποιος που έχει συνείδηση και ανθρώπινη φύση θα έγραφε την αξιολόγηση με θεοφοβούμενη καρδιά, και θα έγραφε τα πάντα με ειλικρίνεια. Εγώ, όμως, για να προστατεύσω την περηφάνια και τη θέση μου, έκανα υπερβολικά περίπλοκες σκέψεις, και όλα όσα έλεγα κι έκανα περιστρέφονταν γύρω από τις προσωπικές μου προθέσεις και στόχους. Ακολούθησα την αρχή της διαγωγής του Σατανά: «Απλώς πες στους ανθρώπους αυτό που θέλουν να ακούσουν». Ζύγιζα τις εκφράσεις τους, ήμουν πονηρή και πανούργα, και έλεγα ψέματα και εξαπατούσα τους άλλους στην ψύχρα. Ήμουν πραγματικά ύπουλη και δόλια, και εντελώς αναξιόπιστη. Σκεφτόμουν μόνο τον εαυτό μου και αδιαφορούσα για το έργο της εκκλησίας. Δεν σκεφτόμουν ότι, αν προαγόταν κάποιος που δεν έπρεπε να προαχθεί, θα ζημιωνόταν πολύ το έργο της εκκλησίας και η ζωή-είσοδος των αδελφών. Ήμουν πραγματικά εγωίστρια! Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, η συνείδησή μου με καταδίκασε, ένιωσα ενοχές και τύψεις. Ήμουν πρόθυμη να μετανοήσω ενώπιον του Θεού και να ενεργήσω σύμφωνα με τις απαιτήσεις Του.

Αργότερα, διάβασα περισσότερα από τα λόγια του Θεού: «Όταν λέω “Να ακολουθείς την οδό του Θεού”, σε τι αναφέρεται η “οδός του Θεού”; Σημαίνει να έχεις φόβο Θεού και να αποφεύγεις το κακό. Και τι είναι το να έχεις φόβο Θεού και να αποφεύγεις το κακό; Όταν, παραδείγματος χάριν, αξιολογείς κάποιον, αυτό σχετίζεται με τον φόβο του Θεού και την αποφυγή του κακού. Πώς τον αξιολογείς; (Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς, δίκαιοι και τίμιοι, και δεν πρέπει να μιλάμε με βάση τα αισθήματά μας.) Όταν λες αυτό ακριβώς που σκέφτεσαι, αυτό ακριβώς που έχεις δει, είσαι από τους ειλικρινείς. Πρώτον, η άσκηση του να είσαι ειλικρινής συμβαδίζει με το να ακολουθείς την οδό του Θεού. Αυτό διδάσκει ο Θεός στους ανθρώπους, αυτή είναι η οδός Του. Ποια είναι η οδός του Θεού; Να έχεις φόβο Θεού και να αποφεύγεις το κακό. Δεν είναι το να είσαι ειλικρινής ένδειξη ότι έχεις φόβο Θεού και αποφεύγεις το κακό; Και δεν είναι ένδειξη ότι ακολουθείς την οδό του Θεού; (Ναι.) Εάν δεν είσαι ειλικρινής, τότε αυτά που έχεις δει κι αυτά που σκέφτεσαι δεν είναι από τα ίδια που λες με το στόμα. Κάποιος σε ρωτάει: “Ποια είναι η γνώμη σου γι’ αυτόν τον άνθρωπο; Είναι υπεύθυνος στο έργο της εκκλησίας;” Κι εσύ απαντάς: “Τέλειος είναι. Είναι πιο υπεύθυνος από μένα, το επίπεδό του είναι καλύτερο από το δικό μου και η ανθρώπινη φύση του είναι κι αυτή καλή. Είναι ώριμος και σταθερός”. Μέσα σου όμως αυτό σκέφτεσαι; Αυτό που βλέπεις πραγματικά είναι ότι αυτός ο άνθρωπος, αν και όντως έχει επίπεδο, είναι αναξιόπιστος, αρκετά δόλιος και μεγάλος συμφεροντολόγος. Αυτό σκέφτεσαι πραγματικά στο μυαλό σου· όταν όμως έρθει η ώρα να μιλήσεις, σου έρχεται στο μυαλό το εξής: “Δεν μπορώ να πω την αλήθεια, δεν πρέπει να προσβάλλω κανέναν”, οπότε λες βιαστικά κάτι άλλο και αποφασίζεις να πεις ωραία πράγματα γι’ αυτόν, αλλά τίποτα απ’ όσα λες δεν είναι αυτό που πραγματικά πιστεύεις· είναι όλα ψέματα και μια προσποίηση. Δείχνει αυτό ότι ακολουθείς την οδό του Θεού; Όχι. Βαδίζεις στην οδό του Σατανά, την οδό των δαιμόνων. Ποια είναι η οδός του Θεού; Είναι η αλήθεια, είναι η βάση σύμφωνα με την οποία πρέπει να φέρονται οι άνθρωποι, και είναι η οδός του να έχεις φόβο Θεού και να αποφεύγεις το κακό. Αν και μιλάς σε κάποιον άλλον, ακούει κι ο Θεός· παρακολουθεί την καρδιά σου και την εξετάζει σχολαστικά. Οι άνθρωποι ακούνε τι λες, όμως ο Θεός εξετάζει την καρδιά σου σχολαστικά. Μπορούν οι άνθρωποι να εξετάσουν σχολαστικά την καρδιά των άλλων ανθρώπων; Στην καλύτερη περίπτωση, μπορούν να καταλάβουν ότι δεν λες την αλήθεια· οι άνθρωποι βλέπουν τι υπάρχει στην επιφάνεια, αλλά μόνον ο Θεός βλέπει στα βάθη της καρδιάς σου. Μόνο ο Θεός βλέπει τι σκέφτεσαι, τι σχεδιάζεις, αλλά και ποια φτηνά τεχνάσματα, ποιους ύπουλους τρόπους, ποιες ενεργές σκέψεις έχεις μέσα στην καρδιά σου. Όταν ο Θεός βλέπει ότι δεν λες την αλήθεια, ποια είναι η γνώμη Του και η αξιολόγησή Του για σένα; Ότι στο ζήτημα αυτό, δεν ακολούθησες την οδό του Θεού, επειδή δεν είπες την αλήθεια» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Αφότου διάβασα τα λόγια του Θεού, κατανόησα τις αρχές στις οποίες πρέπει να εισέρχομαι όταν γράφω αξιολογήσεις. Όταν αξιολογώ κάποιον, αυτό πρέπει να βασίζεται σε γεγονότα και να μην υπερβάλλει τα προτερήματά του ούτε να συγκαλύπτει τις αδυναμίες του. Πρέπει να είναι ακριβής και αντικειμενική, και σ’ αυτή, θα πρέπει να γράφουμε όσα γνωρίζουμε. Μια αξιολόγηση πρέπει να χρησιμεύει ως έγκυρη αναφορά και να είναι αξιόπιστη. Επιπλέον, είτε ο σκοπός είναι η προαγωγή, είτε η καλλιέργεια είτε η απαλλαγή κάποιου απ’ τα καθήκοντά του, μια αξιολόγηση πρέπει να βασίζεται σε αρχές και γεγονότα, και θα πρέπει να αντικατοπτρίζει αντικειμενικά τόσο τα προτερήματα όσο και τις αδυναμίες κάθε ατόμου. Μια δίκαιη και αντικειμενική αξιολόγηση μπορεί να βοηθήσει τους επικεφαλής και τους εργάτες να οργανώσουν και να χειριστούν λογικά τους ανθρώπους, έτσι ώστε όσοι μπορούν να προαχθούν και να καλλιεργηθούν να αναλαμβάνουν έγκαιρα τον κατάλληλο εκπαιδευτικό ρόλο, και εκείνοι που πρέπει να απαλλαχθούν ή να αποπεμφθούν από την εκκλησία να αντιμετωπίζονται έγκαιρα. Έτσι διασφαλίζεται ότι κανένας καλός άνθρωπος δεν θα αδικηθεί και ότι κανένας κακός άνθρωπος δεν θα ξεφύγει. Εάν μια εσφαλμένη αξιολόγηση έχει ως αποτέλεσμα την παραμονή ενός κακού ατόμου ή ενός αντίχριστου στην εκκλησία, αυτό θα επηρεάσει την τάξη της εκκλησιαστικής ζωής, και θα διαταράξει και θα αναστατώσει το εκκλησιαστικό έργο. Αυτό είναι κακή πράξη. Όταν το συνειδητοποίησα, προσευχήθηκα στον Θεό και μετανόησα: «Θεέ μου, μέσω της αποκάλυψής Σου, βλέπω την ύπουλη και δόλια σατανική διάθεση στον εαυτό μου. Για να διατηρήσω την περηφάνια και τη θέση μου, προσπάθησα να εξαπατήσω τόσο Εσένα όσο και τους επικεφαλής, αδιαφορώντας για τα συμφέροντα της εκκλησίας. Αξίζω κατάρες. Θεέ μου, δεν μου φέρθηκες ανάλογα με τις παραβάσεις μου, αλλά μου έδωσες την ευκαιρία να μετανοήσω, και είμαι πρόθυμη να μετανοήσω και να αλλάξω. Όταν θα ξαναγράψω αξιολογήσεις, είμαι πρόθυμη να ασκηθώ σύμφωνα με τις αρχές με θεοφοβούμενη καρδιά, και θα παρέχω όλες τις πληροφορίες που γνωρίζω με βάση τα γεγονότα».

Αργότερα, οι επικεφαλής μού έστειλαν μερικά ακόμη ονόματα ανθρώπων για να τους αξιολογήσω. Είδα ότι σκόπευαν να προτείνουν αυτούς τους ανθρώπους για καθήκοντα σε άλλα μέρη, και είχα και πάλι κάποιους προβληματισμούς: «Οι επικεφαλής βλέπουν αυτούς τους ανθρώπους ευνοϊκά, οπότε, αν γράψω αυτά που ξέρω και τις απόψεις μου, και διαφέρουν από τις απόψεις των επικεφαλής, τι άποψη θα έχουν για μένα οι επικεφαλής; Θα πουν, άραγε, ότι δεν έχω διάκριση; Ίσως θα έπρεπε να αναφέρω τα προτερήματά τους και να ωραιοποιήσω τις αδυναμίες τους. Θα μπορούσα απλώς να πω ότι δεν τους γνωρίζω αρκετά καλά και να αποφύγω να γράψω κάτι που δεν συμφωνεί με την άποψη των επικεφαλής. Έτσι, δεν θα σχηματίσουν αρνητική άποψη για μένα». Εκείνη τη στιγμή, συνειδητοποίησα ότι και πάλι προσπαθούσα με δόλο να προστατεύσω την περηφάνια και τη θέση μου, οπότε προσευχήθηκα αμέσως στον Θεό. Του ζήτησα να με καθοδηγήσει ώστε να διορθώσω τη λανθασμένη μου κατάσταση και να εισέλθω στις αρχές του να είμαι ειλικρινής και να αποδέχομαι την εξονυχιστική εξέταση του Θεού. Στη συνέχεια, έγραψα όλα όσα είχα καταλάβει για αυτούς τους ανθρώπους με κάθε λεπτομέρεια. Έγραψα όσα ήξερα. Μόλις το έκανα αυτό, ηρέμησα.

Μέσα από τη συγγραφή των αξιολογήσεων, είδα ξεκάθαρα την ύπουλη και δόλια σατανική διάθεση μέσα μου, και συνειδητοποίησα, επίσης, ότι είναι πραγματικά εξαντλητικό και επώδυνο να ζει κανείς για χάρη της περηφάνιας και της θέσης, κι ότι, αν κάνει πράξη κανείς το να είναι ειλικρινής και να λέει την αλήθεια σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, έχει ηρεμία και χαρά. Ευχαριστώ τον Θεό που με καθοδήγησε σε αυτήν τη μεταμόρφωση!