Του Σιάο Φαν, Κίνα

Επέβλεπα το έργο του ποτίσματος στην εκκλησία. Μετά από τρεις και πλέον μήνες, το έργο της καλλιέργειας ποτιστών ακόμη προόδευε αργά. Ο συνεργάτης αδελφός μου, ο Γουάνγκ Λέι, συχνά μου θύμιζε να αναζητώ και να στοχάζομαι σχετικά με αυτό το ζήτημα, αλλά, κάθε φορά που το έκανε, ένιωθα κάποια αντίσταση στην καρδιά μου. Σκεφτόμουν ότι δεν τεμπέλιαζα και ότι δούλευα σκληρά για να λύνω τα προβλήματα των ποτιστών. Αναρωτιόμουν: «Γιατί είναι πάντα τόσο αργή η πρόοδός τους; Δεν ξέρω τι μπορεί να φταίει. Μάλλον φταίει που έχουν χαμηλό επίπεδο και πολύ σοβαρές διεφθαρμένες διαθέσεις». Έτσι, κάθε φορά που ο αδελφός Γουάνγκ Λέι μού θύμιζε να συνοψίσω το έργο, αυτήν τη στάση είχα. Ένιωθα ότι, αφού είχα κάνει πολύ έργο, δεν χρειαζόταν να στοχάζομαι. Ύστερα, όμως, σκέφτηκα: «Μετά από τόσον καιρό, το έργο της καλλιέργειας ανθρώπων ακόμη δεν έχει φέρει αποτελέσματα, κι οι ποτιστές ακόμη προοδεύουν αργά. Σίγουρα οι επικεφαλής και οι επιβλέποντες το παρακολουθούν αυτό. Τι θα σκεφτούν για μένα αν δεν μπορώ να συνοψίσω συγκεκριμένα θέματα; Μήπως σκεφτούν ότι είμαι τελείως απαθής, ότι είμαι αναποτελεσματικός στο έργο μου και ότι δεν κάνω καν αυτοκριτική; Όμως πραγματικά δεν ξέρω ποια είναι τα προβλήματά μου. Θα μπορούσα να πάρω την πρωτοβουλία για να μιλήσω σχετικά με τα θέματα, και να πω ότι αντιμετωπίζω δυσκολίες και θέλω να αναζητήσω ένα μονοπάτι προς τα εμπρός. Έτσι, οι επικεφαλής όχι μόνο δεν θα με κλαδέψουν, αλλά και θα σκεφτούν ότι είμαι ειλικρινής και ότι δεν κρύβω τα προβλήματα στο έργο μου, αλλά αναλαμβάνω την πρωτοβουλία να ζητήσω βοήθεια. Θα σκεφτούν ότι είμαι ένας άνθρωπος που αναζητά την αλήθεια». Όταν το σκέφτηκα αυτό, χάρηκα πολύ, θεωρώντας ότι είχα βρει μια λύση που θα έλυνε όλα μου τα προβλήματα. Έτσι, κατέγραψα τις δυσκολίες μου σε μια αναφορά έργου, φροντίζοντας στο τέλος να σημειώσω το εξής: «Θα συνεχίζω να αναζητώ· αν εντοπίσετε τυχόν θέματα, ελπίζω να μου τα αναφέρετε και να μου τα επισημάνετε». Όταν υπέβαλα την αναφορά, ένιωσα ικανοποιημένος.

Μια μέρα, ο Γουάνγκ Λέι μού είπε: «Οι επικεφαλής έγραψαν και ρωτάνε γιατί δεν έχεις φέρει καθόλου αποτελέσματα στο έργο της καλλιέργειας των ποτιστών». Σκέφτηκα ότι, λίγες μέρες πριν, είχα ζητήσει βοήθεια από τους επικεφαλής στην αναφορά του έργου μου και ότι, πιθανότατα, οι επικεφαλής ζήτησαν από τον Γουάνγκ Λέι να ερευνήσει την περίπτωσή μου για να με βοηθήσουν να εντοπίσω τα προβλήματα. Αργότερα, όμως, σκέφτηκα: «Οι επικεφαλής το κάνουν αυτό για να ερευνήσουν την περίπτωσή μου. Μήπως έχουν ξεκινήσει να κάνουν έρευνα για μένα επειδή θεωρούν ότι πράγματι το καθήκον μου είναι προβληματικό; Κάνω πολύν καιρό το καθήκον μου και δεν έχω φέρει καθόλου αποτελέσματα —ποιος ξέρει τι θα ανακαλύψουν! Αν διαπιστώσουν ότι έχω πάρα πολλά προβλήματα ή κάποια σοβαρά ζητήματα στο καθήκον μου, μήπως με κλαδέψουν; Μήπως σκεφτούν ότι έχω χαμηλό επίπεδο και δεν μπορώ να κάνω πραγματικό έργο, και μετά με απαλλάξουν από το καθήκον μου; Αυτό θα ήταν τεράστιος εξευτελισμός!» Όταν σκέφτηκα αυτά τα πράγματα, ένιωσα ένα κύμα πανικού: «Δεν περίμενα να φτάσουν εδώ τα πράγματα. Νομίζω ότι σκάβω μόνος μου τον λάκκο μου. Τι πρέπει να κάνω γι’ αυτό;» Δεν μπορούσα να ηρεμήσω με τίποτα. Το βράδυ, καθώς άκουγα τον Γουάνγκ Λέι να γράφει στο πληκτρολόγιο, σκέφτηκα: «Πόσα από τα προβλήματά μου αναφέρει, άραγε; Τι θα σκεφτούν για μένα οι επικεφαλής;» Ένιωθα κάπως ανήσυχος και δεν μπορούσα να εστιάσω στο έργο. Έτσι, προσήλθα ενώπιον του Θεού και προσευχήθηκα: «Θεέ μου, διαπιστώνω ότι η κατάστασή μου έχει επηρεαστεί πολύ από όσα συμβαίνουν και δεν ξέρω ποιο δίδαγμα οφείλω να αντλήσω εδώ. Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με ώστε να αναζητήσω την αλήθεια σ’ αυτό το ζήτημα και να μπορέσω να γνωρίσω τη διεφθαρμένη διάθεσή μου».

Το επόμενο πρωί, μόλις έφαγα, άρχισα να διαβάζω τα λόγια του Θεού και αναλογίστηκα την κατάστασή μου. Διάβασα τα λόγια του Θεού: «Είναι υπέροχο αν μπορείς ν’ αποδεχθείς την επίβλεψη, την παρατήρηση και την προσπάθεια του οίκου του Θεού να σε καταλάβει. Κάτι τέτοιο σε βοηθάει να εκπληρώνεις το καθήκον σου, να μπορείς να κάνεις το καθήκον σου με τρόπο που ανταποκρίνεται στα πρότυπα και να ικανοποιείς τις προθέσεις του Θεού. Σε ωφελεί και σε βοηθάει, χωρίς να έχει καμία απολύτως αρνητική πλευρά. Μόλις κατανοήσεις αυτήν την αρχή, δεν θα πρέπει να πάψεις να έχεις αισθήματα αντίστασης ή επιφυλακτικότητας απέναντι στην επίβλεψη από τους επικεφαλής, τους εργάτες και τον εκλεκτό λαό του Θεού; Παρόλο που μερικές φορές κάποιος προσπαθεί να σε καταλάβει, σε παρατηρεί και επιβλέπει το έργο σου, αυτό δεν είναι κάτι που απευθύνεται σ’ εσένα προσωπικά. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή οι εργασίες που είναι πλέον δικές σου, το καθήκον που εκτελείς και κάθε έργο που κάνεις δεν είναι προσωπικές υποθέσεις ή προσωπική δουλειά κάποιου ατόμου· έχουν σχέση με το έργο του οίκου του Θεού και αφορούν ένα μέρος του έργου του Θεού. Επομένως, όταν κάποιος σε επιβλέπει ή σε παρατηρεί λιγάκι, ή επιχειρεί να σε κατανοήσει σε βαθύτερο επίπεδο, προσπαθώντας να κάνει μαζί σου μια ειλικρινή κουβέντα και να ανακαλύψει ποια ήταν η κατάστασή σου όλον αυτόν τον καιρό, και ακόμα και κάποιες φορές η στάση του είναι λιγάκι πιο αυστηρή, και σε κλαδεύει, σε πειθαρχεί και σε αποδοκιμάζει λιγάκι, όλο αυτό γίνεται επειδή επιδεικνύει ευσυνείδητη και υπεύθυνη στάση απέναντι στο έργο του οίκου του Θεού. Δεν θα πρέπει να έχεις καθόλου αρνητικές σκέψεις ούτε θα πρέπει να αντιδράς με αρνητικά συναισθήματα» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (7)]. Μόλις διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι, όταν ο οίκος του Θεού επιβλέπει και ερευνά το έργο, το κάνει για να βοηθήσει τους ανθρώπους να διορθώσουν τις αποκλίσεις και να κάνουν καλά τα καθήκοντά τους, και ότι δεν θα έπρεπε να έχω αισθήματα αντίστασης ή επιφυλακτικότητας, αφού αυτό δεν συνάδει με τις προθέσεις του Θεού. Σκέφτηκα ότι, αυτό το διάστημα, παρόλο που κάθε μέρα ήμουν απασχολημένος με το καθήκον μου, και συναναστρεφόμουν συχνά με τους αδελφούς και τις αδελφές στις συναθροίσεις, στο τέλος δεν είχα φέρει κανένα καλό αποτέλεσμα. Μάλλον το έργο μου είχε πολλά θέματα τα οποία δεν αντιλαμβανόμουν και, αν δεν εντόπιζα και δεν έλυνα αυτά τα προβλήματα εγκαίρως, θα συνέχιζαν να καθυστερούν το έργο. Όταν οι επικεφαλής ρώτησαν τους αδελφούς και τις αδελφές σχετικά με τα θέματα στο καθήκον μου, το έκαναν για να με βοηθήσουν να βρω τις αιτίες αυτών των προβλημάτων, και θα ήταν ωφέλιμο τόσο για το έργο όσο και για τη ζωή-είσοδό μου. Δεν θα έπρεπε να ζω σε κατάσταση αντίστασης και επιφυλακτικότητας από φόβο μήπως εξευτελιστώ ούτε να μετανιώνω που ανέφερα τα θέματά μου. Όφειλα να αποδεχθώ την επίβλεψη των αδελφών μου και, όποια θέματα κι αν επισήμαιναν εκείνοι, έπρεπε να έχω ειλικρινή καρδιά και στάση αποδοχής της αλήθειας. Αυτό είναι που συμφωνεί με τις προθέσεις του Θεού. Κάνοντας αυτές τις σκέψεις, ένιωσα κάπως απελευθερωμένος.

Μετά από αυτό, συνέχισα να αναζητώ και αναρωτήθηκα: «Σαφώς ήθελα να βρω την αιτία πίσω από το ότι δεν φέρνω αποτελέσματα στο καθήκον μου. Γιατί, όμως, έγινα τόσο εύθικτος και γιατί ξέφυγαν οι σκέψεις μου όταν οι επικεφαλής όντως ερεύνησαν το έργο μου;» Καθώς το αναλογιζόμουν, συνειδητοποίησα ότι είχα υπάρξει πραγματικά δόλιος. Διάβασα τα λόγια του Θεού: «Μετά τη διαφθορά της από τον Σατανά, όλη η ανθρωπότητα ζει με σατανικές διαθέσεις. Όπως ο Σατανάς, οι άνθρωποι προσποιούνται και φτιάχνουν μια εικόνα για τον εαυτό τους από κάθε πτυχή, και καταφεύγουν στον δόλο και τα παιχνιδάκια σε κάθε ζήτημα. Για τα πάντα καταφεύγουν στον δόλο και τα παιχνιδάκια. Ορισμένοι άνθρωποι, μάλιστα, παίζουν δόλια παιχνίδια σε δραστηριότητες τόσο κοινές όσο τα ψώνια. Μπορεί, για παράδειγμα, να έχουν αγοράσει ένα πολύ μοδάτο σύνολο. Παρόλο, όμως, που το λατρεύουν, δεν τολμούν να το φορέσουν στην εκκλησία, από φόβο μην τους σχολιάσουν οι αδελφοί και οι αδελφές και τους αποκαλέσουν ρηχούς. Έτσι, το φοράνε μόνο πίσω από την πλάτη των άλλων. Τι είδους συμπεριφορά είναι αυτή; Είναι η αποκάλυψη μιας δόλιας και ανειλικρινούς διάθεσης. Γιατί θα αγόραζε κανείς ένα μοδάτο σύνολο, αλλά δεν θα τολμούσε να το φορέσει μπροστά στους αδελφούς και τις αδελφές του; Μέσα του, του αρέσουν τα μοδάτα πράγματα και ακολουθεί τις κοσμικές τάσεις, όπως κάνουν οι άπιστοι. Φοβάται πως οι αδελφοί και οι αδελφές θα τον διακρίνουν, θα δουν πόσο ρηχός είναι και θα καταλάβουν πως δεν είναι αξιοπρεπής και έντιμος άνθρωπος, αλλά μέσα στην καρδιά του, επιδιώκει τα μοδάτα πράγματα και δυσκολεύεται να τα εγκαταλείψει. Ως αποτέλεσμα αυτού, μπορεί να φοράει αυτό το σύνολο μόνο στο σπίτι του και φοβάται να αφήσει τους αδελφούς και τις αδελφές του να το δουν. Εφόσον δεν μπορεί να δείξει φανερά τα πράγματα που του αρέσουν, γιατί δεν μπορεί να τα εγκαταλείψει; Δεν τον ελέγχει μια σατανική διάθεση; Λέει συνεχώς λόγια και δόγματα και φαίνεται πως κατανοεί την αλήθεια, όμως δεν είναι σε θέση να την κάνει πράξη. Είναι άνθρωπος που ζει σύμφωνα με μια σατανική διάθεση. Αν κάποιος είναι πάντα ανέντιμος στα λόγια και στις πράξεις του, δεν αφήνει τους άλλους να δουν το πραγματικό του πρόσωπο και παριστάνει διαρκώς τον ευσεβή μπροστά στους άλλους, τότε σε τι διαφέρει από έναν Φαρισαίο; Θέλει να ζήσει τη ζωή ενός πόρνου, αλλά να του εγείρουν και μνημείο προς τιμήν της αγνότητάς του. Γνώριζε πολύ καλά πως θα ήταν ανέντιμο να φορέσει το εκκεντρικό σύνολό του δημοσίως, γιατί, λοιπόν, το αγόρασε; Δεν ήταν σπατάλη χρημάτων; Του αρέσουν αυτού του είδους τα πράγματα και είχε βάλει στο μάτι το συγκεκριμένο σύνολο, οπότε θεώρησε πως έπρεπε να το αγοράσει. Αλλά από τη στιγμή που το έχει αγοράσει, δεν τολμά να το φορέσει έξω. Αφού περάσουν λίγα χρόνια και κατανοήσει ένα μικρό μέρος της αλήθειας, νιώθει μεταμέλεια και αναρωτιέται πώς μπόρεσε να είναι τόσο ανόητος, τόσο αηδιαστικός ώστε να το κάνει αυτό. Αλλά όταν το έκανε, δεν είχε αυτοέλεγχο, επειδή ήταν ανίκανος να εγκαταλείψει τα πράγματα που του άρεσαν και επιδίωκε, κι έτσι υιοθέτησε διπρόσωπες τακτικές και εξαπάτηση για να ικανοποιήσει τον εαυτό του. Εφόσον αποκαλύπτει μια δόλια διάθεση σε ένα τόσο ασήμαντο ζήτημα, θα καταφέρει να κάνει πράξη την αλήθεια όταν προκύψει κάτι σοβαρότερο; Αυτό θα είναι αδύνατο. Είναι προφανές πως είναι στη φύση του να είναι δόλιος, και ο δόλος είναι η αχίλλειος πτέρνα του» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η πιο θεμελιώδης άσκηση του να είναι κανείς ειλικρινής). Από τα λόγια του Θεού, κατάλαβα πως, όταν οι άνθρωποι ζουν μέσα σε δόλιες διαθέσεις, δεν μπορούν να αποδεχθούν τη σχολαστική εξέταση των λόγων και των πράξεών τους από τον Θεό. Αντ’ αυτού, πράττουν αλλιώς μπροστά στους άλλους και αλλιώς πίσω από την πλάτη τους. Διαρκώς χρησιμοποιούν κόλπα για να καμουφλαριστούν, δυσκολεύοντας τους άλλους να δουν την αλήθεια. Αυτό σημαίνει να είναι κάποιος πραγματικά δόλιος. Σκέφτηκα τότε που έκανα αναφορά για το έργο. Δεν πίστευα πραγματικά ότι είχα προβλήματα με την καλλιέργεια των ανθρώπων και νόμιζα ότι είχα κάνει πολύ έργο. Ακόμη και όταν ο συνεργάτης αδελφός μου μου υπενθύμισε να συνοψίσω τις αποκλίσεις μου, δεν σκέφτηκα να κάνω αυτοκριτική. Ήταν, όμως, ήδη πασιφανές το γεγονός ότι τα αποτελέσματα ήταν κακά. Τι θα σκέφτονταν, λοιπόν, για μένα οι επικεφαλής και ο επιβλέπων αν δεν μπορούσα να βρω τις αιτίες αυτού του γεγονότος; Για να μη γίνω ρεζίλι, είπα επίτηδες ότι είχα συναντήσει δυσκολίες και ότι ήθελα να αναζητήσω μια λύση. Αν και έμοιαζα ειλικρινής σε όσα έλεγα, σαν να είχα μεγάλο αίσθημα φορτίου για το έργο, στην πραγματικότητα δεν είχα καμία πρόθεση να αναζητήσω την αλήθεια για να λύσω το πρόβλημα. Απλώς φορούσα ένα προσωπείο για να το δουν οι άλλοι, ώστε οι επικεφαλής να θεωρήσουν πως έμοιαζα να έχω μεγάλη επιθυμία να αναζητήσω και πως ήμουν ειλικρινής. Όταν, όμως, οι επικεφαλής όντως ερεύνησαν τις αποκλίσεις και τα θέματα στο καθήκον μου, αποκαλύφθηκα. Φοβόμουν ότι θα φανερώνονταν σοβαρά προβλήματα στο έργο μου και ότι οι επικεφαλής θα σκέφτονταν ότι είχα χαμηλό επίπεδο και δεν είχα εργασιακές ικανότητες ή θα έφταναν μέχρι και να με απαλλάξουν από τα καθήκοντά μου. Έτσι, ζούσα με αισθήματα αντίστασης, μετανιώνοντας που είχα αναζητήσει καθοδήγηση για τα προβλήματα, φτάνοντας μέχρι και να σκεφτώ ότι, αναφέροντας τα προβλήματα, έσκαβα μόνος μου τον λάκκο μου. Είδα ότι είχα αναζητήσει για τα θέματα όχι για να τα επιλύσω, αλλά για να διατηρήσω τη θέση και την εικόνα μου στην καρδιά των επικεφαλής. Δεν προσπαθούσα απλώς να ξεγελάσω τους άλλους και να ενεργήσω με δόλο; Ήταν πραγματικά αυτό που εξέθετε ο Θεός: Ήμουν διπρόσωπος και ήθελα να ζω τη ζωή ενός πόρνου, αλλά και να μου εγείρουν μνημείο προς τιμήν της αγνότητάς μου. Σκέφτηκα τους Φαρισαίους του παλιού καιρού. Αν και έδειχναν πως ήταν πολύ ευσεβείς και ότι λαχταρούσαν την άφιξη του Μεσσία, όταν όντως ο Κύριος Ιησούς ήρθε να εργαστεί, όσα θαύματα κι αν έκανε ή όσες αλήθειες κι αν εξέφρασε, εκείνοι δεν αποδέχονταν τίποτε από όλα αυτά. Για να προστατεύσουν τη θέση και τα μέσα του βιοπορισμού τους, έφτασαν στο σημείο να αντισταθούν στον Κύριο Ιησού και να Τον καταδικάσουν. Φαίνονταν ευσεβείς στη λαχτάρα τους για την άφιξη του Θεού, στην πραγματικότητα, όμως, απλώς προσπαθούσαν να παραπλανήσουν τους ανθρώπους και δεν ήταν παρά υποκριτές. Συμπεριφερόμουν εγώ διαφορετικά από τους Φαρισαίους;

Ένα πρωί, στη διάρκεια των πνευματικών μου ασκήσεων, σκέφτηκα μια φράση των λόγων του Θεού: «Προσποιούνται ότι κάνουν ένα πράγμα ενώ κάνουν άλλο για να πετύχουν τον απώτερο σκοπό τους». Ένιωθα ότι αυτό συμφωνούσε απόλυτα με την κατάστασή μου, οπότε βρήκα το εξής χωρίο των λόγων του Θεού για να διαβάσω. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Η μοχθηρία ποιο κύριο χαρακτηριστικό έχει; Τα λόγια των μοχθηρών ανθρώπων ακούγονται πάρα πολύ ευχάριστα. Επιφανειακά, όλα μοιάζουν σωστά. Φαίνεται λες και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Απ’ όποια οπτική κι αν εξετάσεις τα πράγματα, δείχνουν αρκετά καλά. Όταν κάνουν κάτι, δεν τους βλέπεις να χρησιμοποιούν συγκεκριμένα μέσα. Εξωτερικά, δεν φαίνεται να έχουν αδύνατα σημεία ή ελαττώματα. Παρ’ όλα αυτά, πετυχαίνουν τον στόχο τους. Κάνουν πράγματα με εξαιρετικά μυστικοπαθή τρόπο. Έτσι παραπλανούν οι αντίχριστοι τους ανθρώπους. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να διακρίνεις αυτούς τους ανθρώπους και αυτά τα ζητήματα. Κάποιοι λένε συχνά τα σωστά πράγματα, επικαλούνται εύλογες δικαιολογίες και χρησιμοποιούν συγκεκριμένα δόγματα, αποφθέγματα ή πράξεις που συμφωνούν με το ανθρώπινο συναίσθημα για να παραπλανήσουν τους ανθρώπους. Προσποιούνται ότι κάνουν ένα πράγμα ενώ κάνουν άλλο για να πετύχουν τον απώτερο σκοπό τους. Αυτό είναι μοχθηρία, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι εκλαμβάνουν αυτές τις συμπεριφορές ως δόλιες. Οι άνθρωποι διαθέτουν σχετικά περιορισμένη ικανότητα να καταλάβουν και να αναλύσουν τη μοχθηρία. Στην πραγματικότητα, είναι πιο δύσκολο να διακρίνει κανείς τη μοχθηρία απ’ τη δολιότητα γιατί είναι πιο μυστικοπαθής, και έχει πιο εκλεπτυσμένες μεθόδους και ενέργειες. Όταν κάποιος έχει μέσα του κάποια δόλια διάθεση, οι άλλοι μπορούν συνήθως να διακρίνουν τη δολιότητά του μέσα σε δυο-τρεις μέρες επαφής μαζί του ή μπορούν να αντιληφθούν την αποκάλυψη της δόλιας διάθεσής του μέσα απ’ τις πράξεις και τα λόγια του. Ας υποθέσουμε όμως ότι αυτός ο άνθρωπος είναι μοχθηρός. Αυτό δεν διακρίνεται εύκολα μέσα σε λίγες μέρες. Αν δεν προκύψουν σημαντικά γεγονότα ή ειδικές περιστάσεις μέσα σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα, τότε δεν είναι εύκολο να τον διακρίνεις ακούγοντάς τον μόνο να μιλάει. Λέει και κάνει πάντα τα σωστά πράγματα. Παρουσιάζει το ένα σωστό δόγμα μετά το άλλο. Μετά από μερικές μέρες επαφής μαζί του, μπορεί να θεωρείς ότι αυτός ο άνθρωπος είναι μια χαρά, ότι είναι ικανός να απαρνηθεί πράγματα και να δαπανήσει τον εαυτό του, ότι διαθέτει πνευματική κατανόηση και καρδιά που αγαπά τον Θεό, ότι ενεργεί με συνείδηση και λογική. Μόλις όμως χειριστεί μερικά ζητήματα, βλέπεις ότι τα λόγια και οι πράξεις του μπερδεύονται με πάρα πολλά πράγματα, με πάρα πολλές διαβολικές προθέσεις. Συνειδητοποιείς ότι αυτός ο άνθρωπος δεν είναι έντιμος, αλλά είναι δόλιος, ένα μοχθηρό πράγμα. Χρησιμοποιεί συχνά κατάλληλα λόγια και ευχάριστες φράσεις που συμφωνούν με την αλήθεια και διαθέτουν ανθρώπινο συναίσθημα για να έρχεται σε επαφή με τους ανθρώπους. Απ’ τη μια, εδραιώνεται. Απ’ την άλλη, παραπλανά τους ανθρώπους, και αποκτά γόητρο και θέση ανάμεσά τους. Αυτοί οι άνθρωποι είναι απίστευτα παραπλανητικοί. Μόλις αποκτήσουν εξουσία και θέση, παραπλανούν πολλούς ανθρώπους και τους κάνουν κακό. Όσοι έχουν μοχθηρές διαθέσεις είναι εξαιρετικά επικίνδυνοι. Υπάρχουν γύρω σας τέτοιοι άνθρωποι; Εσείς είστε έτσι; (Ναι.) Πόσο σοβαρό είναι αυτό; Όταν μιλάς και ενεργείς χωρίς αλήθεια-αρχές, αλλά βασίζεσαι ολότελα στη μοχθηρή φύση σου, και θέλεις συνέχεια να παραπλανάς τους άλλους και να φοράς προσωπείο για να μη σε διακρίνουν και να μη σε αναγνωρίζουν, αλλά να βλέπουν την ανθρώπινη φύση και τη θέση σου με εκτίμηση και θαυμασμό, τότε αυτό είναι μοχθηρία» («Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο πέμπτο: Παραπλανούν, προσελκύουν, απειλούν και ελέγχουν τους ανθρώπους). Ο Θεός εκθέτει το γεγονός ότι οι άνθρωποι με μοχθηρή διάθεση μιλούν και ενεργούν με τεράστια μυστικοπάθεια. Μοιάζουν να λένε τα σωστά πράγματα και οι πράξεις τους δείχνουν άμεμπτες, αλλά, πίσω από όλα αυτά, κρύβουν μοχθηρές προθέσεις και είναι διαρκώς επικεντρωμένοι στη φήμη και τη θέση τους. Για να κερδίσουν τον θαυμασμό των άλλων, χρησιμοποιούν κολακευτικά λόγια και ορθές ενέργειες για να παραπλανήσουν τους ανθρώπους, διαμορφώνοντας μια καλή εικόνα για τον εαυτό τους στο μυαλό των άλλων, και δεν αφήνουν τους άλλους να ανακαλύψουν τις κακόβουλες προθέσεις τους. Αυτό είναι πραγματικά μοχθηρό! Αφού το αναλογίστηκα προσεκτικά, έτσι ακριβώς δεν συμπεριφερόμουν κι εγώ; Σαφώς δεν αναζητούσα την αλήθεια για να λύσω τα προβλήματά μου, αλλά συμπεριφερόμουν σαν να ήμουν πολύ ταπεινός και να είχα μεγάλη επιθυμία να αναζητήσω. Σκοπός μου σε αυτό δεν ήταν απλώς να κουκουλώσω τα θέματά μου, αλλά και να διαμορφώσω μια καλή εικόνα για μένα στο μυαλό των άλλων ως ένας άνθρωπος που επιδίωκε την αλήθεια. Ήξερα ότι το έργο της καλλιέργειας των ανθρώπων δεν είχε φέρει κανένα αποτέλεσμα, ότι οι ποτιστές δεν είχαν σημειώσει ιδιαίτερη πρόοδο και ότι αυτά τα πράγματα ήταν πασιφανή σε όλους. Αν δεν συνόψιζα και δεν αναλογιζόμουν τα θέματά μου, τι θα σκέφτονταν οι άλλοι για μένα; Θα έλεγαν ότι δεν έκανα αυτοκριτική ακόμη και όταν δεν είχα φέρει καθόλου αποτελέσματα στο καθήκον μου; Θα σκέφτονταν ότι δεν επιδίωκα την αλήθεια και ότι ήμουν απολύτως απαθής; Σ’ αυτήν την περίπτωση, καλύτερα να έπαιρνα την πρωτοβουλία να μιλήσω. Έτσι, δεν θα είχαν αρνητική εντύπωση για μένα επειδή το έργο δεν έφερνε κανένα αποτέλεσμα. Μάλιστα, ίσως και να νόμιζαν ότι ήμουν ειλικρινής. Τα λόγια μου έκρυβαν τα δολοπλόκα κίνητρά μου. Επιχείρησα να χρησιμοποιήσω την προσχηματική αναζήτηση της αλήθειας για να διαμορφώσω μια καλή εικόνα για μένα στην καρδιά των επικεφαλής. Είδα ότι η φύση μου ήταν πραγματικά μοχθηρή. Όπως είπε ο Θεός: «Κάποιοι λένε συχνά τα σωστά πράγματα, επικαλούνται εύλογες δικαιολογίες και χρησιμοποιούν συγκεκριμένα δόγματα, αποφθέγματα ή πράξεις που συμφωνούν με το ανθρώπινο συναίσθημα για να παραπλανήσουν τους ανθρώπους. Προσποιούνται ότι κάνουν ένα πράγμα ενώ κάνουν άλλο για να πετύχουν τον απώτερο σκοπό τους. Αυτό είναι μοχθηρία». Στην πραγματικότητα, δεν είχα φέρει καθόλου αποτελέσματα στο καθήκον μου για ένα διάστημα, επομένως έπρεπε να κάνω αυτοκριτική και να αναζητήσω την αλήθεια για να το επιλύσω αυτό. Κάτι τέτοιο θα ήταν ωφέλιμο τόσο για το έργο της εκκλησίας όσο και για τη δική μου ζωή-είσοδο. Όμως δεν ανησυχούσα ούτε αγχωνόμουν για τα εμπόδια στο έργο μου. Αντίθετα, το μυαλό μου ήταν γεμάτο σκέψεις για το πώς θα απέφευγα να ρεζιλευτώ, κι ακόμη και στα ζητήματα που αφορούσαν το εκκλησιαστικό έργο και την αναζήτηση της αλήθειας, ενεργούσα ανέντιμα και δόλια. Αυτό είχε κάνει τον Θεό να με απεχθάνεται πραγματικά.

Αργότερα, όποτε έκανα διάλειμμα από το έργο, στοχαζόμουν την κατάστασή μου. Θυμήθηκα πως ο Θεός είχε συναναστραφεί για το ότι κάθε άνθρωπος, στο φέρσιμό του, πρέπει να αποδέχεται τη σχολαστική Του εξέταση στα πάντα, καθώς και ότι όλες οι ενέργειες και οι πράξεις πρέπει να παρουσιάζονται ενώπιον του Θεού. Έτσι, έσπευσα να αναζητήσω κάποια σχετικά λόγια του Θεού. Διάβασα τα λόγια του Θεού: «Ως πιστός στον Θεό, πρέπει να μπορείς να φέρνεις όλες σου τις πράξεις και τις ενέργειες ενώπιόν Του, και να αποδέχεσαι την εξονυχιστική εξέτασή Του. […] Σήμερα, όλοι όσοι δεν μπορούν να αποδεχθούν την εξονυχιστική εξέταση του Θεού δεν μπορούν να λάβουν την έγκρισή Του, και όσοι δεν γνωρίζουν τον ενσαρκωμένο Θεό δεν μπορούν να οδηγηθούν στην τελείωση. Κοίταξε όλα όσα κάνεις και δες αν μπορούν να παρουσιαστούν ενώπιον του Θεού. Εάν δεν μπορείς να φέρεις όλα όσα κάνεις ενώπιον του Θεού, αυτό δείχνει ότι είσαι κάποιος που πράττει το κακό. Μπορούν να οδηγηθούν στην τελείωση εκείνοι που πράττουν το κακό; Ό,τι κάνεις —κάθε ενέργεια, κάθε πρόθεση και κάθε αντίδραση— πρέπει να παρουσιάζεται ενώπιον του Θεού. Αυτό σημαίνει ότι τα πάντα από την καθημερινή σου πνευματική ζωή —όταν προσεύχεσαι, όταν πλησιάζεις τον Θεό, όταν τρως και πίνεις τα λόγια του Θεού, όταν συναναστρέφεσαι με τους αδελφούς και τις αδελφές σου και ζεις στην εκκλησία— μέχρι την υπηρεσία σου όταν συνεργάζεσαι με τους άλλους, θα πρέπει να παρουσιαστούν ενώπιον του Θεού για να υποβληθούν στην εξονυχιστική εξέτασή Του. Μια τέτοια άσκηση θα σε βοηθήσει να αναπτυχθείς στη ζωή. Η διαδικασία της αποδοχής της εξονυχιστικής εξέτασης του Θεού είναι η διαδικασία του εξαγνισμού. Όσο περισσότερο μπορείς να αποδέχεσαι την εξονυχιστική εξέταση του Θεού, τόσο περισσότερο εξαγνίζεσαι και τόσο περισσότερο συμβαδίζεις με τις προθέσεις του Θεού, έτσι ώστε να μην πέσεις μέσα στην ακολασία και η καρδιά σου να μπορέσει να ζήσει στην παρουσία Του. Όσο περισσότερο αποδέχεσαι την εξονυχιστική εξέτασή Του, τόσο πιο πολύ ντροπιάζεται ο Σατανάς και τόσο περισσότερο μπορείς να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα. Έτσι, η αποδοχή της εξονυχιστικής εξέτασης του Θεού είναι ένα μονοπάτι άσκησης που θα πρέπει να ακολουθούν οι άνθρωποι. Ό,τι κι αν κάνεις, ακόμα κι όταν συναναστρέφεσαι με τους αδελφούς και τις αδελφές σου, πρέπει να φέρνεις τις πράξεις σου ενώπιον του Θεού και να αναζητάς την εξονυχιστική εξέτασή Του, και πρέπει να υποτάσσεσαι σκόπιμα στον ίδιο τον Θεό· αυτό θα σε κάνει να ασκείσαι με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια. Μόνο αν φέρνεις όλα όσα κάνεις ενώπιον του Θεού και αποδέχεσαι την εξονυχιστική εξέταση του Θεού μπορείς να είσαι κάποιος που ζει στην παρουσία του Θεού» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός οδηγεί στην τελείωση όσους συμβαδίζουν με τις προθέσεις Του). Μόλις διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι, αν κάποιος αποδεχθεί τη σχολαστική εξέταση του Θεού στα πάντα, δεν έχει απόκρυψη ή προσποίηση στις πράξεις και τις ενέργειές του και μπορεί να φέρει αυτά τα πράγματα ενώπιον του Θεού, τότε αυτός ο άνθρωπος ζει στο φως και είναι πράγματι ειλικρινής. Τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να λάβουν την έγκριση του Θεού. Αν, όμως, κάποιος δεν μπορεί να αποδεχθεί τη σχολαστική εξέταση του Θεού, παρά επιδίδεται διαρκώς στον δόλο και την εξαπάτηση, τότε τέτοιοι άνθρωποι είναι πραγματικά μοχθηροί και απεχθείς για τον Θεό. Από τα λόγια του Θεού βρήκα, επίσης, ένα μονοπάτι άσκησης. Ήδη για μεγάλο διάστημα, το έργο της καλλιέργειας των ανθρώπων δεν είχε κανένα αποτέλεσμα και είχε ήδη αρχίσει να επηρεάζει την πρόοδο του έργου του ποτίσματος. Αν συνέχιζα να εξαπατώ και να κρύβω πράγματα, τότε αυτά τα προβλήματα δεν θα λύνονταν, οι ποτιστές δεν θα σημείωναν καμία πρόοδο στα καθήκοντά τους και δεν θα μπορούσαν να ποτίσουν καλά τους νεοφώτιστους και να τους δώσουν τη δυνατότητα να θέσουν γρήγορα θεμέλια στην αληθινή οδό. Αυτό θα οδηγούσε σε ακόμα μεγαλύτερες απώλειες στο έργο του ποτίσματος. Οι επικεφαλής ερευνούσαν τα προβλήματα και τις αποκλίσεις στο έργο μου για να με βοηθήσουν να κάνω καλά το καθήκον μου. Όποια θέματα κι αν επισήμαιναν εκείνοι, δεν θα έπρεπε να νοιάζομαι για την περηφάνια ή τη θέση μου. Έπρεπε να αποδεχθώ τη σχολαστική εξέταση του Θεού και να είμαι ειλικρινής. Έπρεπε να κάνω σοβαρή αυτοκριτική σχετικά με τα θέματα στο έργο μου, να διορθώσω γρήγορα τις αποκλίσεις μου και να κάνω καλά το καθήκον μου.

Λίγες μέρες αργότερα, έλαβα ένα γράμμα από την επικεφαλής, και ένιωσα πάλι λίγη νευρικότητα, καθώς ανησυχούσα μήπως είχε ανακαλύψει σοβαρά προβλήματα στο καθήκον μου και με κλάδευε. Προσευχήθηκα σιωπηλά στον Θεό, λέγοντας ότι, όποια θέματα κι αν επισήμαινε η επικεφαλής, δεν θα νοιαζόμουν πια για την περηφάνια μου, δεν θα έδειχνα πια αντίσταση ούτε θα απέκρυπτα τίποτα και ότι όφειλα να αποδεχθώ και να κάνω σωστή αυτοκριτική. Όταν άνοιξα το γράμμα, είδα ότι η επικεφαλής πράγματι επισήμαινε θέματα στο καθήκον μου, αλλά δεν με κλάδευε. Αντ’ αυτού, αναφέροντας τη δική της εμπειρία, με καθοδηγούσε για να αναλογιστώ τις αιτίες των κακών αποτελεσμάτων στο καθήκον μου. Αφότου διάβασα τη συναναστροφή της επικεφαλής, απέκτησα κάποια κατανόηση για την κατάσταση και τα προβλήματά μου εκείνον τον καιρό. Είδα ότι ζούσα εξαρχής μέσα σε μια διεφθαρμένη διάθεση και ότι, όταν ήρθα αντιμέτωπος με κακά αποτελέσματα στο καθήκον μου, δεν έκανα αυτοκριτική, αλλά συνεχώς έβρισκα δικαιολογίες. Σκεφτόμουν ότι κάθε μέρα ήμουν πολύ απασχολημένος με τη συναναστροφή για λύσεις με τους αδελφούς και τις αδελφές και είχα ήδη κάνει ό,τι καλύτερο μπορούσα. Επομένως, πίστευα πως το ότι δεν προόδευαν δεν ήταν δικό μου πρόβλημα, αλλά οφειλόταν στο χαμηλό επίπεδό τους. Το έργο δεν έφερνε καλά αποτελέσματα, αλλά, αντί να αναλογιστώ τα δικά μου προβλήματα, διαρκώς απέφευγα την ευθύνη. Είχα υπάρξει πραγματικά επαναστατικός και αδιάλλακτος! Επίσης, κάνοντας αυτοκριτική, συνειδητοποίησα ότι όντως υπήρχαν αποκλίσεις στο έργο που έκανα εκείνο το διάστημα για την καλλιέργεια των ανθρώπων. Μου αρκούσε να έχω εργασίες να κάνω κάθε μέρα και να μη μένω άπραγος, αλλά ποτέ δεν αναζήτησα στα σοβαρά πώς να κάνω το καθήκον μου με τρόπο που θα έφερνε αποτελέσματα. Όταν καλλιεργούσα τους ποτιστές, δεν συνόψιζα και δεν επικοινωνούσα σύμφωνα με τα αληθινά τους θέματα, αλλά απλώς ακολουθούσα μια μηχανική προσέγγιση εκμάθησης, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη. Ως αποτέλεσμα, ακόμη και μετά από μήνες καλλιέργειας, δεν υπήρχαν αποτελέσματα. Βλέποντας τόσα προβλήματα και αποκλίσεις στο έργο μου, ήξερα ότι έπρεπε να τα διορθώσω γρήγορα. Ένιωσα μεγάλη ντροπή και αμηχανία όταν αναλογίστηκα ότι είχα προσποιηθεί πως αναζητώ την αλήθεια! Αν η καρδιά μου πραγματικά αποδεχόταν και αναζητούσε την αλήθεια, ίσως είχα ανακαλύψει και λύσει αυτά τα προβλήματα νωρίτερα, και αυτό θα είχε ωφελήσει τους αδελφούς, τις αδελφές και το εκκλησιαστικό έργο. Στο εξής, είμαι διατεθειμένος να παραμερίσω τη ματαιοδοξία και την περηφάνια, να αναζητώ την αλήθεια περισσότερο σε όλα τα ζητήματα και να κάνω το καθήκον μου με προσγειωμένο τρόπο! Δόξα τω Θεώ!