Από της Σιαογουέι, Κίνα

Το 2019, ανατέθηκε στην αδελφή Γκουάν Σιν να παρακολουθεί το έργο της εκκλησίας μας. Την ήξερα ήδη από μερικά χρόνια νωρίτερα και διαπίστωσα ότι δεν είχε αλλάξει. Στις συναθροίσεις μιλούσε συχνά με λόγια και δόγματα, αλλά δεν μπορούσε να μοιραστεί καμία βιωματική κατανόηση των λόγων του Θεού. Όταν οι αδελφοί και οι αδελφές δυσκολεύονταν στο καθήκον τους, τους κατέκρινε και τους επέπληττε συνεχώς, αντί να συναναστρέφεται πάνω στην αλήθεια για να επιλύσει τις δυσκολίες τους. Αυτό τους έκανε να νιώθουν καταρρακωμένοι και δεν τους πρόσφερε κανένα μονοπάτι άσκησης. Όταν κάποιοι βρίσκονταν σε αρνητική κατάσταση και δεν μπορούσαν να την αποτινάξουν για ένα διάστημα, η Γκουάν Σιν έβγαζε ετυμηγορίες γι’ αυτούς και τους επέπληττε αυστηρά, πράγμα που τους έκανε να νιώθουν περιορισμένοι. Συχνά τραβούσε την προσοχή στο ότι είχε εγκαταλείψει τη δουλειά και την οικογένειά της, και είχε υποφέρει και πληρώσει τίμημα, και πολλά νεότερα μέλη της εκκλησίας που δεν είχαν διάκριση τη θαύμαζαν πραγματικά. Το έργο της εκκλησίας δεν πήγαινε καλά εκείνη την περίοδο, και οι αδελφοί και οι αδελφές δεν βρίσκονταν σε καλή κατάσταση. Αργότερα, ανακάλυψα ότι η Λι Σιάο, μια διάκονος του ευαγγελίου, δεν ανταποκρινόταν στο καθήκον της ούτε έκανε καθόλου αληθινό έργο. Δεν άλλαξε μετά από αρκετές συναναστροφές και κλαδέματα, και μάλιστα έγινε αρνητική και άρχισε να αντιστέκεται σ’ αυτό. Αυτό καθυστερούσε το ευαγγελικό μας έργο κι εκείνη έπρεπε να αντικατασταθεί. Μίλησα με την Γκουάν Σιν γι’ αυτό, αλλά εκείνη ένιωθε ότι θα ήταν δύσκολο να βρεθεί κάποιος κατάλληλος για να αναλάβει και επέμενε ότι η Λι Σιάο έπρεπε να παραμείνει. Μου είπε μάλιστα, με έντονο ύφος: «Πόσες φορές προσπάθησες να βοηθήσεις τη Λι Σιάο από συμπόνια, από τότε που ανακάλυψες τα ζητήματά της; Έχεις εκπληρώσει τις ευθύνες σου; Μην είσαι τόσο αλαζονική και μη βγάζεις ετυμηγορίες για τους άλλους τόσο επιπόλαια!» Σκεφτόμουν: «Βοηθά και συμπονά κανείς όσους μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια, ενώ κάποιος που δεν αποδέχεται τη συναναστροφή και δεν αλλάζει θα πρέπει να αντικαθίσταται αμέσως, σύμφωνα με τις αρχές». Αρχικά επέμεινα στην άποψή μου, αλλά η Γκουάν Σιν διαφωνούσε συνεχώς και αρχίσαμε να μαλώνουμε. Αρκετοί αδελφοί και αδελφές που ήταν παρόντες με προέτρεψαν να μην είμαι τόσο ανταγωνιστική, πράγμα που με έκανε να νιώσω κάπως περιορισμένη. «Κανείς τους δεν έχει διάκριση πάνω σ’ αυτά που λέει η Γκουάν Σιν», σκέφτηκα, «και, αν επιμείνω να απαλλαχθεί η Λι Σιάο από τα καθήκοντά της, μπορεί να πουν ότι είμαι αλαζονική, αυτάρεσκη και πεισματάρα, και ότι διαταράσσω και αναστατώνω το έργο της εκκλησίας». Μετά απ’ αυτό, δεν μίλησα.

Έπρεπε να εκλέξουμε έναν ανώτερο επικεφαλής μετά απ’ αυτό, και μας ζητήθηκε να προτείνουμε κατάλληλους υποψηφίους. Κάποιοι από τους αδελφούς και τις αδελφές ήθελαν να προτείνουν την Γκουάν Σιν. Σκεφτόμουν ότι είχε την τάση να κάνει τα πράγματα με τον δικό της τρόπο χωρίς να εξετάζει τις αρχές, και απλώς μιλούσε με λόγια και δόγματα αντί να επιλύει τα αληθινά ζητήματα των άλλων. Δεν ήταν καλή υποψήφια, και ήξερα ότι έπρεπε να συναναστραφώ με τους αδελφούς και τις αδελφές προκειμένου να τη διακρίνουν. Αλλά είχα μαλώσει με την Γκουάν Σιν για την αλλαγή της διακόνου του ευαγγελίου και οι άλλοι είχαν σκεφτεί ότι ήμουν ανταγωνιστική σ’ αυτό το θέμα. Αν έλεγα τώρα ότι η Γκουάν Σιν δεν ήταν καλή υποψήφια, θα έλεγαν ότι χρησιμοποιούσα αυτήν την ευκαιρία για να λύσω τους λογαριασμούς μου και να την καταπιέσω; Σκέφτηκα: «Καλά, όσο λιγότεροι μπελάδες, τόσο το καλύτερο. Εγώ δεν ψηφίζω την Γκουάν Σιν, αλλά αν θέλουν να την εκλέξουν, είναι δικό τους θέμα». Αλλά όταν ήρθε η ώρα να γράψω την αξιολόγηση, ένιωσα ανησυχία. Όλοι οι άλλοι είχαν αρκετά καλά πράγματα να πουν για την Γκουάν Σιν, οπότε, αν έγραφα την ειλικρινή μου άποψη, η επικεφαλής θα σκεφτόταν ότι, παρόλο που είχα πλήρη επίγνωση ότι η Γκουάν Σιν δεν ήταν καλή υποψήφια, δεν είχα συναναστραφεί πάνω στην αλήθεια γι’ αυτό με τους αδελφούς και τις αδελφές ούτε τους είχα βοηθήσει να προτείνουν υποψηφίους κατάλληλους σύμφωνα με τις αρχές. Πράγμα που σήμαινε ότι δεν διαφύλασσα το έργο της εκκλησίας. Θα σταματούσε τότε η επικεφαλής να με καλλιεργεί; Ήμουν σε δίλημμα για το τι να κάνω. Τελικά, αποφάσισα να συμφωνήσω με τις απόψεις όλων των άλλων. Στην αξιολόγηση, έγραψα απλώς για τα θετικά της Γκουάν Σιν. Είπα, υποκριτικά, ότι επιδίωκε την αλήθεια, ότι είχε καλή ανθρώπινη φύση και ήταν συμπονετική, και ότι, όταν έβλεπε διαφθορά μέσα μας, έβρισκε σχετικά λόγια του Θεού για να μας βοηθήσει… Ένιωσα τύψεις συνείδησης όταν τελείωσα την αξιολόγηση. Κατόπιν, όταν διάβαζα τα λόγια του Θεού, δεν λάμβανα καμία διαφώτιση, και η εκτέλεση του καθήκοντός μου με εξαντλούσε επίσης. Ωστόσο, δεν έκανα αυτοκριτική. Ήλπιζα απλώς να ήταν η τύχη με το μέρος μου. Με τόσο πολλούς υποψηφίους, πιθανότατα δεν θα εκλεγόταν εκείνη. Σε αυτήν την περίπτωση, δεν θα υπήρχε καμία πιθανότητα να βγει στο φως η ανειλικρινής μου αξιολόγηση. Όπως αποδείχθηκε, η Γκουάν Σιν εκλέχτηκε όντως στην ανώτερη ηγεσία. Σοκαρίστηκα και ταράχτηκα κάπως. Μήπως οι θετικές μας αξιολογήσεις είχαν παραπλανήσει τους πάντες; Αλλά και πάλι δεν είχα το θάρρος να πω στην επικεφαλής την αλήθεια, αλλά αντίθετα παρηγοριόμουν με τη σκέψη ότι, αν η Γκουάν Σιν δεν ήταν πραγματικά κατάλληλη για επικεφαλής, τότε ο Θεός θα την αποκάλυπτε. Αλλά συνέχισα να νιώθω άβολα γι’ αυτό.

Πάνω από έναν μήνα αργότερα, ήρθε ένα μήνυμα από την επικεφαλής που μας ζητούσε να γράψουμε για άλλη μια φορά αξιολογήσεις για την Γκουάν Σιν. Συνειδητοποίησα ότι ήταν πιθανό να είχαν προκύψει προβλήματα στο καθήκον της ως ανώτερης επικεφαλής, κι αυτό με τρόμαξε. Πρόσεξα επίσης ότι η επικεφαλής παρέθεσε τα λόγια του Θεού, τα οποία έλεγαν: «Όταν λέω “Να ακολουθείς την οδό του Θεού”, σε τι αναφέρεται η “οδός του Θεού”; Σημαίνει να έχεις φόβο Θεού και να αποφεύγεις το κακό. Και τι είναι το να έχεις φόβο Θεού και να αποφεύγεις το κακό; Όταν, παραδείγματος χάριν, αξιολογείς κάποιον, αυτό σχετίζεται με τον φόβο του Θεού και την αποφυγή του κακού. Πώς τον αξιολογείς; (Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς, δίκαιοι και τίμιοι, και δεν πρέπει να μιλάμε με βάση τα αισθήματά μας.) Όταν λες αυτό ακριβώς που σκέφτεσαι, αυτό ακριβώς που έχεις δει, είσαι από τους ειλικρινείς. Πρώτον, η άσκηση του να είσαι ειλικρινής συμβαδίζει με το να ακολουθείς την οδό του Θεού. Αυτό διδάσκει ο Θεός στους ανθρώπους, αυτή είναι η οδός Του. Ποια είναι η οδός του Θεού; Να έχεις φόβο Θεού και να αποφεύγεις το κακό. Δεν είναι το να είσαι ειλικρινής ένδειξη ότι έχεις φόβο Θεού και αποφεύγεις το κακό; Και δεν είναι ένδειξη ότι ακολουθείς την οδό του Θεού; (Ναι.) Εάν δεν είσαι ειλικρινής, τότε αυτά που έχεις δει κι αυτά που σκέφτεσαι δεν είναι από τα ίδια που λες με το στόμα. Κάποιος σε ρωτάει: “Ποια είναι η γνώμη σου γι’ αυτόν τον άνθρωπο; Είναι υπεύθυνος στο έργο της εκκλησίας;” Κι εσύ απαντάς: “Τέλειος είναι. Είναι πιο υπεύθυνος από μένα, το επίπεδό του είναι καλύτερο από το δικό μου και η ανθρώπινη φύση του είναι κι αυτή καλή. Είναι ώριμος και σταθερός”. Μέσα σου όμως αυτό σκέφτεσαι; Αυτό που βλέπεις πραγματικά είναι ότι αυτός ο άνθρωπος, αν και όντως έχει επίπεδο, είναι αναξιόπιστος, αρκετά δόλιος και μεγάλος συμφεροντολόγος. Αυτό σκέφτεσαι πραγματικά στο μυαλό σου· όταν όμως έρθει η ώρα να μιλήσεις, σου έρχεται στο μυαλό το εξής: “Δεν μπορώ να πω την αλήθεια, δεν πρέπει να προσβάλλω κανέναν”, οπότε λες βιαστικά κάτι άλλο και αποφασίζεις να πεις ωραία πράγματα γι’ αυτόν, αλλά τίποτα απ’ όσα λες δεν είναι αυτό που πραγματικά πιστεύεις· είναι όλα ψέματα και μια προσποίηση. Δείχνει αυτό ότι ακολουθείς την οδό του Θεού; Όχι. Βαδίζεις στην οδό του Σατανά, την οδό των δαιμόνων. Ποια είναι η οδός του Θεού; Είναι η αλήθεια, είναι η βάση σύμφωνα με την οποία πρέπει να φέρονται οι άνθρωποι, και είναι η οδός του να έχεις φόβο Θεού και να αποφεύγεις το κακό. Αν και μιλάς σε κάποιον άλλον, ακούει κι ο Θεός· παρακολουθεί την καρδιά σου και την εξετάζει σχολαστικά. Οι άνθρωποι ακούνε τι λες, όμως ο Θεός εξετάζει την καρδιά σου σχολαστικά. Μπορούν οι άνθρωποι να εξετάσουν σχολαστικά την καρδιά των άλλων ανθρώπων; Στην καλύτερη περίπτωση, μπορούν να καταλάβουν ότι δεν λες την αλήθεια· οι άνθρωποι βλέπουν τι υπάρχει στην επιφάνεια, αλλά μόνον ο Θεός βλέπει στα βάθη της καρδιάς σου. Μόνο ο Θεός βλέπει τι σκέφτεσαι, τι σχεδιάζεις, αλλά και ποια φτηνά τεχνάσματα, ποιους ύπουλους τρόπους, ποιες ενεργές σκέψεις έχεις μέσα στην καρδιά σου. Όταν ο Θεός βλέπει ότι δεν λες την αλήθεια, ποια είναι η γνώμη Του και η αξιολόγησή Του για σένα; Ότι στο ζήτημα αυτό, δεν ακολούθησες την οδό του Θεού, επειδή δεν είπες την αλήθεια. Εάν ασκούσουν σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού, θα έπρεπε να είχες πει την αλήθεια: “Είναι άνθρωπος που έχει επίπεδο, αλλά αναξιόπιστος”. Είτε η αξιολόγησή σου ήταν είτε δεν ήταν αντικειμενική και ακριβής, θα ήταν ειλικρινής και θα προερχόταν από την καρδιά σου. Αυτή είναι η άποψη κι η θέση που θα έπρεπε να είχες εκφράσει. Εσύ όμως, εφόσον δεν το έκανες, ακολουθούσες την οδό του Θεού; (Όχι.) Εάν δεν λες την αλήθεια, τι νόημα έχει να τονίζεις ότι ακολουθείς την οδό του Θεού και Τον ικανοποιείς; Κοιτάζει ο Θεός τα συνθήματα που φωνάζεις; Κοιτάζει πώς φωνάζεις, πόσο δυνατά φωνάζεις και πόσο μεγάλη είναι η αποφασιστικότητά σου; Κοιτάζει πόσες φορές φωνάζεις; Δεν τα κοιτάζει αυτά τα πράγματα. Ο Θεός κοιτάζει εάν κάνεις πράξη την αλήθεια και κοιτάζει τι επιλογές κάνεις και πώς κάνεις πράξη την αλήθεια όταν σου συμβαίνουν διάφορα. Εάν επιλέξεις να διατηρήσεις τις σχέσεις, τα συμφέροντα και την εικόνα σου, όλα τα κάνεις αποκλειστικά και μόνο για λόγους αυτοσυντήρησης, και ο Θεός θα δει ότι αυτή είναι η άποψη κι η στάση που τηρείς όταν σου συμβαίνει κάτι, κι έπειτα θα σε αξιολογήσει: Θα πει ότι δεν είσαι κάποιος που ακολουθεί την οδό Του» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Η ανάγνωση των λόγων του Θεού μού ξύπνησε κάποια συναισθήματα. Ποτέ δεν είχα θεωρήσει τη συγγραφή αξιολογήσεων ιδιαίτερα σημαντική ούτε είχα αναζητήσει ποιες αλήθειες έπρεπε να κάνω πράξη σ’ αυτό το ζήτημα. Δεν είχα αναλογιστεί αν είχα λάθος κίνητρα ή αν αποκάλυπτα διαφθορά γράφοντας μια αξιολόγηση, ούτε είχα σκεφτεί αν έδινα μια αξιολόγηση δίκαιη και αντικειμενική με θεοφοβούμενη καρδιά. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι η συγγραφή μιας αξιολόγησης σχετίζεται με το αν κάποιος έχει θεοφοβούμενη καρδιά και με το αν μπορεί να διαφυλάξει το έργο της εκκλησίας. Εκλέγαμε μια ανώτερη επικεφαλής, πράγμα που είχε αντίκτυπο στο έργο αρκετών εκκλησιών και στη ζωή-είσοδο των αδελφών. Μια μεροληπτική ή αλλοιωμένη αξιολόγηση θα μπορούσε να παραπλανήσει τους άλλους, και η εκλογή ενός ακατάλληλου ατόμου θα μπορούσε να αναστατώσει το έργο της εκκλησίας και να βλάψει τη ζωή-είσοδο των αδελφών. Ήξερα ότι η Γκουάν Σιν δεν ήταν κατάλληλη ως ανώτερη επικεφαλής και ότι έπρεπε να συναναστραφώ πάνω σ’ αυτό, για να το διακρίνουν οι αδελφοί και οι αδελφές. Αλλά ανησυχούσα ότι θα έλεγαν πως την εκδικούμουν και την καταπίεζα. Έτσι, για χάρη της περηφάνιας και της θέσης μου, επέλεξα να μη μιλήσω. Θα μπορούσα να είχα γράψει μια ειλικρινή αξιολόγηση και να είχα αναφέρει την πραγματική κατάσταση της Γκουάν Σιν, αλλά φοβόμουν ότι η επικεφαλής θα έλεγε πως δεν είχα μοιραστεί τη διάκρισή μου με τους άλλους και ότι δεν διαφύλασσα το έργο της εκκλησίας, και ότι θα σχημάτιζε κακή εντύπωση για μένα. Έτσι, επέλεξα την ανήθικη επιλογή, έγραψα ψέματα για την Γκουάν Σιν, ι είπα ότι ήταν κάποια που επιδίωκε την αλήθεια και έκανε αληθινό έργο. Και ήταν όλα ψεύτικα. Πόσο επιτήδεια και δόλια ήμουν! Ο Θεός απαιτεί να είμαστε ειλικρινείς και να μιλάμε σωστά και σύμφωνα με τα γεγονότα. Αλλά εγώ είπα ψέματα για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα όσο η εκλογή μιας επικεφαλής. Δεν είχα καθόλου θεοφοβούμενη καρδιά. Ο διάβολος ήταν ψεύτης από την αρχή. Ξεστόμιζα ψέματα, αντίθετα με τα γεγονότα, κι αυτό ήταν στην ουσία μια δαιμονική φύση! Αντί να σκεφτώ το έργο της εκκλησίας, έγραψα μια αξιολόγηση που ερχόταν σε αντίθεση με τα γεγονότα, παραπλανώντας τους αδελφούς και τις αδελφές ώστε να εκλέξουν ένα ακατάλληλο άτομο. Αυτό ισοδυναμούσε με αναστάτωση και διατάραξη του έργου της εκκλησίας. Αυτή η συνειδητοποίηση με τρόμαξε.

Αργότερα διάβασα αυτό το χωρίο των λόγων του Θεού: «Μόλις η αλήθεια γίνει ζωή σου, αν δεις κάποιον να βλασφημεί τον Θεό, να μην έχει φόβο Θεού, να είναι επιπόλαιος ενώ κάνει το καθήκον του ή να διαταράσσει και να αναστατώνει το έργο της εκκλησίας, θα είσαι σε θέση να τον μεταχειριστείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, διακρίνοντας εκείνους που πρέπει να διακριθούν και εκθέτοντας εκείνους που πρέπει να εκτεθούν. Αν η αλήθεια δεν έχει γίνει ζωή σου και εξακολουθείς να ζεις μέσα στις σατανικές διαθέσεις σου, τότε, όταν βλέπεις κακούς ανθρώπους και διαβόλους να προκαλούν διατάραξη και αναστάτωση στο έργο της εκκλησίας, θα κάνεις τα στραβά μάτια και θα κωφεύεις, και θα το αγνοείς, χωρίς κανένα αίσθημα μομφής από τη συνείδησή σου. Θα σκέφτεσαι μάλιστα ότι όποιος κι αν προκαλεί αναστάτωση στο έργο της εκκλησίας, αυτό δεν έχει καμία σχέση μ’ εσένα. Όσο κι αν βλάπτονται το έργο της εκκλησίας και τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, δεν θα νοιάζεσαι ούτε θα ρωτάς γι’ αυτό, ούτε θα νιώθεις καθόλου μομφή από τη συνείδησή σου. Σε αυτήν την περίπτωση, είσαι ένας άνθρωπος που δεν έχει συνείδηση ή λογική, ένας δύσπιστος, ένας απλός δουλευτής. Τρως αυτά που είναι του Θεού, πίνεις αυτά που είναι του Θεού και απολαμβάνεις όλα όσα προέρχονται από τον Θεό, κι όμως νιώθεις ότι οποιαδήποτε βλάβη προκαλείται στα συμφέροντα του οίκου του Θεού δεν έχει καμία σχέση μ’ εσένα —αυτό σε καθιστά προδότη που παίρνει το μέρος των ξένων εις βάρος των δικών σου, το είδος του πλάσματος που δαγκώνει το χέρι που το ταΐζει. Αν δεν διαφυλάττεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, είσαι μήπως άνθρωπος; Είσαι ένας δαίμονας που έχει παρεισφρήσει στην εκκλησία. Προσποιείσαι ότι πιστεύεις στον Θεό, παριστάνεις ότι είσαι ένας από τους εκλεκτούς του Θεού και θέλεις να παρασιτείς στον οίκο του Θεού —δεν μοιάζεις πλέον με ανθρώπινο ον και είσαι ξεκάθαρα δύσπιστος» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Η έκθεση μέσα από τα λόγια του Θεού με πόνεσε πραγματικά. Ήμουν η προδότρια που δαγκώνει το χέρι που την τρέφει, για την οποία μίλησε ο Θεός. Έτρωγα και έπινα τα λόγια του Θεού, απολαμβάνοντας όλη Του τη θρέψη, αλλά δεν διαφύλασσα καθόλου το έργο της εκκλησίας. Ενεργούσα εξ ολοκλήρου για χάρη των δικών μου συμφερόντων, και δεν έκανα πράξη την αλήθεια, εν γνώσει μου, ξανά και ξανά, πράγμα που τελικά παραπλάνησε τους άλλους ώστε να εκλέξουν μια ψευδή επικεφαλής. Δεν έβλαπτε αυτό το έργο της εκκλησίας και τους άλλους αδελφούς και αδελφές; Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο μισούσα τον εαυτό μου που ήμουν τόσο ελεεινή και δόλια. Η αυτοσυντήρηση ήταν το μόνο μου μέλημα, αντί για το έργο της εκκλησίας. Σε καμία περίπτωση δεν ήμουν αληθινή πιστή. Η ψυχή μου ήταν σκοτεινή και καταρρακωμένη, δεν διαφωτιζόμουν από τα λόγια του Θεού και δεν κατάφερνα τίποτα στο καθήκον μου. Αυτό σήμαινε ότι ο Θεός έκρυβε το πρόσωπό Του από μένα. Αν συνέχιζα να δαγκώνω το χέρι που με έτρεφε, αμετανόητα, θα με αποστρεφόταν και θα με απέρριπτε, και θα με απέκλειε σίγουρα ο Θεός. Ένιωσα πραγματικά πως η δίκαιη διάθεση του Θεού δεν ανέχεται καμία ανθρώπινη προσβολή, και μίσησα τον εαυτό μου που δεν έκανα πράξη την αλήθεια και διέπραξα παράβαση. Προσευχήθηκα στον Θεό, έτοιμη να μετανοήσω και να κάνω πράξη την αλήθεια.

Αργότερα, διάβασα αυτό το χωρίο των λόγων του Θεού: «Όσο βαθιά ή επιφανειακά κι αν κατανοούν την αλήθεια όσοι εκτελούν κάποιο καθήκον, ο πιο απλός τρόπος άσκησης ώστε να εισέλθουν στην αλήθεια-πραγματικότητα είναι να σκέφτονται τα συμφέροντα του οίκου του Θεού ανά πάσα στιγμή, εγκαταλείποντας τις εγωιστικές τους επιθυμίες, τις προσωπικές τους προθέσεις, τα κίνητρα, την περηφάνια και τη θέση τους, και βάζοντας τα συμφέροντα του οίκου του Θεού πάνω απ’ όλα· αυτό είναι το λιγότερο που πρέπει να κάνουν. Εάν κάποιος που εκτελεί ένα καθήκον δεν μπορεί να κάνει ούτε καν αυτό, τότε πώς μπορεί να πει κανείς ότι αυτός ο άνθρωπος εκτελεί το καθήκον του; Δεν είναι εκτέλεση καθήκοντος αυτό. Πρέπει πρώτα να σκέφτεσαι τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, να νοιάζεσαι για τις προθέσεις Του και να λαμβάνεις υπόψη το έργο της εκκλησίας. Αυτά να τα έχεις ως προτεραιότητα· μόνο τότε μπορείς να σκεφτείς πόσο σταθερή είναι η θέση σου ή πώς σε βλέπουν οι άλλοι. Χώρισέ το σε δύο βήματα, κάνοντας έναν μικρό συμβιβασμό. Δεν νιώθεις ότι αυτό κάνει τα πράγματα λίγο πιο εύκολα; Αν το κάνεις πράξη αυτό για ένα διάστημα, θα νιώσεις ότι δεν είναι δύσκολο να ικανοποιείς τον Θεό. Επιπλέον, αν μπορείς να εκπληρώσεις τις ευθύνες σου, να εκπληρώσεις τις υποχρεώσεις και το καθήκον σου, να παραμερίσεις τις εγωιστικές επιθυμίες και τις προθέσεις και τα κίνητρά σου, να λαμβάνεις υπόψη τις προθέσεις του Θεού και να βάλεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, το έργο της εκκλησίας και το καθήκον που οφείλεις να εκτελείς σε πρώτη μοίρα, τότε, αφού βιώσεις τα πράγματα έτσι για ένα διάστημα, θα νιώσεις ότι το να φέρεσαι κατ’ αυτόν τον τρόπο είναι καλό, ότι οι άνθρωποι πρέπει να ζουν με ειλικρίνεια και ευθύτητα, και ότι δεν πρέπει να ζουν μια ζωή δειλή, ρυπαρή και ευτελή, αλλά μάλλον πρέπει να είναι έντιμοι και δίκαιοι. Θα νιώσεις ότι αυτήν την εικόνα οφείλει να βιώνει ένας άνθρωπος. Η επιθυμία σου να ικανοποιήσεις τα προσωπικά σου συμφέροντα θα γίνεται σιγά σιγά όλο και μικρότερη» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η ελευθερία και η απελευθέρωση κερδίζονται μόνο αποβάλλοντας τις διεφθαρμένες διαθέσεις). Βρήκα ένα μονοπάτι άσκησης από τα λόγια του Θεού. Πρέπει να βάζουμε πάντα το έργο της εκκλησίας σε πρώτη μοίρα και, όταν τα προσωπικά μας συμφέροντα συγκρούονται με το έργο της εκκλησίας πρέπει να επαναστατούμε ενάντια στον εαυτό μας, να παραμερίζουμε τα δικά μας συμφέροντα, και να εκπληρώνουμε τα καθήκοντα και τις ευθύνες μας. Αυτήν τη φορά, όταν ήρθε η ώρα να ξαναγράψω την αξιολόγηση, δεν μπορούσα πια να εστιάζω την προσοχή μου στο τι σκέφτονταν οι άλλοι για μένα ή να συνεχίσω να προστατεύω τον εαυτό μου. Έπρεπε να γράψω την αλήθεια και να είμαι ειλικρινής. Στη συνέχεια, ανοίχτηκα στους αδελφούς και τις αδελφές. Τους μίλησα για τη διαφθορά που είχα αποκαλύψει και για όσα είχα μάθει μέσα από την αυτοκριτική. Συναναστράφηκα επίσης πάνω στις αρχές για την εκλογή επικεφαλής· ότι πρέπει να επιλέγουμε ανθρώπους που επιδιώκουν την αλήθεια, που έχουν καλή ανθρώπινη φύση και κάνουν αληθινό έργο. Λαμβάνοντας υπόψη τη συμπεριφορά της Γκουάν Σιν, όλοι απέκτησαν διάκριση και ένιωσαν έτοιμοι να γράψουν νέες αξιολογήσεις, βασιζόμενοι σε εκτιμήσεις που έγιναν σύμφωνα με τις αρχές. Έγραψα κι εγώ μια ειλικρινή αξιολόγηση βασισμένη στην πάγια συμπεριφορά της Γκουάν Σιν. Κάνοντας το αυτό πράξη, ένιωσα γαλήνη μέσα μου.

Αργότερα, η επικεφαλής έγραψε για να πει ότι η Γκουάν Σιν είχε απαλλαγεί από τα καθήκοντά της. Είπε επίσης ότι, ενώ έκανε το καθήκον της, η Γκουάν Σιν ήταν αλαζονική, αυτάρεσκη κι αυταρχική, και δεν είχε πνεύμα συνεργασίας, εμποδίζοντας πολλά από τα έργα της εκκλησίας, και ότι είχε χρησιμοποιήσει τη θέση της για να περιορίσει και να καταπιέσει τους άλλους, κάνοντάς τους να γίνουν αρνητικοί… Για μένα, τα λόγια της επικεφαλής στο γράμμα αντηχούσαν σαν απανωτά χαστούκια στο πρόσωπό μου. Το πρόσωπό μου πύρωσε από ντροπή και το μυαλό μου θόλωσε. Το μόνο που ήξερα ήταν ότι είχα προσβάλει τον Θεό και ότι είχα παίξει ρόλο στις πονηρές πράξεις μιας ψευδούς επικεφαλής. Η Γκουάν Σιν είχε συμπεριφερθεί έτσι και στο παρελθόν, και το είχα διακρίνει τότε, κι όμως δεν κατάφερα να την εκθέσω και να την αναφέρω, και σιωπηλά αποδέχτηκα όταν άλλοι αδελφοί και αδελφές την πρότειναν για την ανώτερη ηγεσία. Δεν ανέλαβα την ευθύνη για το έργο της εκκλησίας, και συνήργησα, με άλλα μέσα, στις πονηρές πράξεις μιας ψευδο-επικεφαλής. Επιπλέον, έβρισκα δικαιολογίες για να μην κάνω πράξη την αλήθεια και σκεφτόμουν ότι, ακόμη κι αν δεν ανέφερα όσα ήξερα, ο Θεός θα τα αποκάλυπτε. Ο Θεός όντως αποκαλύπτει τα πάντα, αλλά εγώ έπρεπε και πάλι να εκπληρώσω το δικό μου καθήκον εκθέτοντας μια ψευδο-επικεφαλής και διαφυλάσσοντας το έργο της εκκλησίας. Κι όμως, εγώ απλώς στεκόμουν άπραγη, περιμένοντας παθητικά. Δεν εκπλήρωσα το καθήκον μου ούτε την ευθύνη μου, κι αυτό είχε σοβαρές επιπτώσεις στο έργο της εκκλησίας και στη ζωή-είσοδο των αδελφών. Όσο περισσότερο το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο χρέος κι ενοχές ένιωθα. Ήξερα ότι η παράβασή μου δεν μπορούσε να διορθωθεί. Μέσα στον πόνο μου, προσήλθα ξανά ενώπιον του Θεού με προσευχή και μετάνοια. Ήθελα επίσης να μάθω γιατί προστάτευα τα δικά μου συμφέροντα μόλις με έβρισκαν ορισμένες καταστάσεις. Ποια ήταν η ρίζα του προβλήματος; Στην πνευματική μου άσκηση, διάβασα αυτό το χωρίο των λόγων του Θεού: «Προτού βιώσουν οι άνθρωποι το έργο του Θεού και κατανοήσουν την αλήθεια, η φύση του Σατανά είναι αυτή που αναλαμβάνει τον έλεγχο και τους εξουσιάζει εκ των έσω. Τι περιλαμβάνει ακριβώς αυτή η φύση; Για παράδειγμα, γιατί είσαι εγωιστής; Γιατί προστατεύεις τη θέση σου; Γιατί επηρεάζεσαι τόσο από τα αισθήματά σου; Γιατί σου αρέσουν εκείνα τα άδικα πράγματα και εκείνα τα κακά πράγματα; Πού βασίζεται η αρέσκειά σου για αυτά τα πράγματα; Από πού προέρχονται αυτά τα πράγματα; Γιατί σου αρέσουν και τα αποδέχεσαι; Τώρα πια έχετε όλοι σας φτάσει στο σημείο να καταλάβετε το εξής: Ο κύριος λόγος είναι ότι βρίσκονται μέσα στον άνθρωπο τα δηλητήρια του Σατανά. Ποια είναι λοιπόν τα δηλητήρια του Σατανά; Πώς μπορούν να εκφραστούν; Για παράδειγμα, αν ρωτήσεις τους ανθρώπους: “Πώς θα πρέπει να ζουν οι άνθρωποι; Για ποιον λόγο θα πρέπει να ζουν οι άνθρωποι;” όλοι θα απαντήσουν: “Ο σώζων εαυτόν σωθήτω”. Αυτή και μόνο η φράση εκφράζει την ίδια τη ρίζα του προβλήματος. Η φιλοσοφία και η λογική του Σατανά έχουν γίνει η ζωή των ανθρώπων. Ό,τι και να επιδιώκουν οι άνθρωποι, στην πραγματικότητα το κάνουν για τον εαυτό τους —και έτσι όλοι ζουν για τον εαυτό τους. “Ο σώζων εαυτόν σωθήτω” —αυτή είναι η φιλοσοφία της ζωής του ανθρώπου, κι αυτό αντιπροσωπεύει και την ανθρώπινη φύση. Αυτά τα λόγια έχουν ήδη γίνει η φύση της διεφθαρμένης ανθρωπότητας, είναι το αληθινό πορτρέτο της σατανικής φύσης της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Αυτή η σατανική φύση έχει γίνει εξ ολοκλήρου το θεμέλιο για την ύπαρξη της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Για αρκετές χιλιάδες χρόνια, η διεφθαρμένη ανθρωπότητα ζει με αυτό το δηλητήριο του Σατανά, μέχρι σήμερα» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Πώς να περπατήσει κανείς στο μονοπάτι του Πέτρου). Τα λόγια του Θεού μού έδειξαν ότι, αν και ήμουν πιστή, δεν αντιμετώπιζα τα λόγια του Θεού και την αλήθεια ως γνώμονα για το πώς να φέρομαι και να ενεργώ. Εξακολουθούσα να φέρομαι και να ενεργώ σύμφωνα με τις αντιλήψεις του Σατανά, όπως «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω», «Το κέρδος έρχεται πρώτο» και «Οι λογικοί άνθρωποι είναι καλοί στην αυτοπροστασία, επιζητούν μόνο να μην κάνουν λάθη». Ζούσα σύμφωνα με αυτά τα σατανικά δηλητήρια. Σκεφτόμουν ότι οι άνθρωποι έπρεπε να βάζουν τον εαυτό τους σε πρώτη μοίρα και να μαθαίνουν να προστατεύουν τα συμφέροντά τους για να μη ζημιωθούν. Έτσι είναι κανείς έξυπνος και δεν βγαίνει χαμένος. Αλλά μέσα από αυτό το μάθημα, είδα ότι ζώντας με τέτοια σατανικά δηλητήρια —ακόμη κι αν εξυπηρετούσε προσωρινά τα συμφέροντά μου— απαρνιόμουν τις βασικές αρχές της ανθρώπινης διαγωγής. Έγινα εγωίστρια και δόλια, και μάλιστα αψήφησα τη συνείδησή μου για να ξεγελάσω τους άλλους. Έγινα ένας άνθρωπος χωρίς ακεραιότητα κι αξιοπρέπεια, που δεν ήταν άξιος εμπιστοσύνης. Τελικά, έβλαψα τις ζωές των αδελφών και αναστάτωσα σοβαρά το έργο της εκκλησίας, διαπράττοντας μια παράβαση που δεν θα μπορούσε ποτέ να διορθωθεί. Μισούσα το πόσο βαθιά με είχε διαφθείρει ο Σατανάς, το ότι δεν είχα συνείδηση και ότι δεν ήμουν άξια να ζω ενώπιον του Θεού. Αυτή η εμπειρία μού έδειξε ότι δεν καταλάβαινα καθόλου τον Θεό και δεν πίστευα ότι εξετάζει εξονυχιστικά τα πάντα. Ανησυχούσα πάντα ότι οι αδελφοί και οι αδελφές θα πίστευαν πως εκδικούμουν την Γκουάν Σιν και την καταπίεζα σκόπιμα. Αλλά στον οίκο του Θεού κυριαρχεί η αλήθεια και ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα πάντα. Εφόσον η πρόθεσή μου ήταν καλή και ενεργούσα σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, οι άλλοι θα με υποστήριζαν όταν κατανοούσαν την αλήθεια. Ακόμη κι αν κάποιοι από αυτούς με παρεξηγούσαν στην αρχή, ο Θεός θα εξέταζε εξονυχιστικά την καρδιά μου και η συνείδησή μου θα ήταν καθαρή. Κατανοώντας το αυτό, ένιωσα πολύ μεγαλύτερη γαλήνη και αποφάσισα ότι στο μέλλον, όταν θα προέκυπτε κάποιο ζήτημα, θα τηρούσα σίγουρα τις αρχές.

Μετά απ’ όλα αυτά, σκέφτηκα πως η διάκονος του ευαγγελίου, Λι Σιάο, δεν αποδεχόταν ποτέ την αλήθεια και δεν ανταποκρινόταν στο καθήκον της. Σύμφωνα με τις αρχές, θα έπρεπε να είχε απαλλαγεί από τα καθήκοντά της. Μοιράστηκα τις απόψεις μου γι’ αυτό με μερικούς άλλους διακόνους, και εκείνοι είπαν: «Δεν υπάρχει κανείς διαθέσιμος στην εκκλησία για να την αντικαταστήσει αυτήν τη στιγμή, οπότε ας τη βοηθήσουμε και ας την υποστηρίξουμε προς το παρόν». Σκεφτόμουν πως είχα ήδη προσπαθήσει να τη βοηθήσω και να την υποστηρίξω αρκετές φορές, αλλά δεν ήταν δεκτική. Αν συνέχιζε να υπηρετεί ως διάκονος του ευαγγελίου, απλώς θα καθυστερούσε το έργο ακόμη περισσότερο. Ήταν αλήθεια, όμως, ότι δεν υπήρχε κανείς άλλος κατάλληλος στην εκκλησία για διάκονος του ευαγγελίου αυτήν τη στιγμή. Και αν επέμενα ενώ όλοι οι άλλοι διαφωνούσαν, δεν θα έλεγαν ότι ήμουν αλαζονική και πεισματάρα; Αρχικά, δεν ήξερα τι έπρεπε να κάνω, οπότε προσήλθα ενώπιον του Θεού με προσευχή και αναζήτηση. Μετά την προσευχή μου, συνειδητοποίησα ότι είχα αρχίσει να υπερασπίζομαι ξανά τα δικά μου συμφέροντα. Έπρεπε να τηρώ τις αλήθεια-αρχές στο καθήκον μου· δεν μπορούσα απλώς να συμβιβαστώ. Κρίνοντας με βάση τις αρχές, η Λι Σιάο είχε αποκαλυφθεί ως ψευδοεργάτρια και το ευαγγελικό έργο θα υπέφερε αν την κρατούσαμε στη θέση της. Δεν μπορούσα να αποφύγω να το αντιμετωπίσω από φόβο μήπως οι άλλοι πουν ότι ήμουν αλαζονική· έπρεπε να τηρήσω τις αρχές. Έτσι, μαζί με τη συνεργάτιδά μου συναναστράφηκα με άλλους διακόνους πάνω σε σχετικές αλήθειες, και συμφώνησαν στην απαλλαγή της διακόνου του ευαγγελίου από τα καθήκοντά της. Μετά απ’ αυτό, η ανώτερη επικεφαλής κανόνισε να αναλάβει το ευαγγελικό μας έργο μια αδελφή από άλλη εκκλησία. Ανταποκρινόταν στο καθήκον της, κατανοούσε κάποιες αρχές, και το ευαγγελικό μας έργο άρχισε σταδιακά να ανακάμπτει. Από την πλευρά μου, ένιωσα ότι επιτέλους έκανα πράξη ένα μέρος της αλήθειας, πράγμα που μου έφερε μια αίσθηση ηρεμίας και ασφάλειας.