Από της Λι Τσιάν, Κίνα

Στα τέλη Αυγούστου του 2020, επιλέχθηκα ως επικεφαλής εκκλησίας και συνεργάστηκα με τη Σιν Ραν. Στις αρχές Σεπτεμβρίου, η ανώτερή μας κάλεσε τη Σιν Ραν σε μια συνάθροιση εκτός πόλης, ενώ εγώ έμεινα στην εκκλησία με μερικούς διακόνους για να χειριστώ τα διάφορα ζητήματα του έργου της εκκλησίας. Τότε, παρατηρήσαμε ότι το έργο του ποτίσματος δεν ήταν αποτελεσματικό, κυρίως επειδή ο επόπτης ποτίσματος ήταν επιπόλαιος και δεν παρακολουθούσε την πρόοδο των ζητημάτων έγκαιρα. Ετοιμαστήκαμε να συναναστραφούμε μαζί του για να λύσουμε το πρόβλημα, αλλά, όταν στείλαμε γράμμα στη Σιν Ραν γι’ αυτό, εκείνη απέρριψε κατηγορηματικά την πρότασή μας και μας είπε να περιμένουμε να επιστρέψει για να το συζητήσουμε. Σκέφτηκα: «Απλώς θα συναναστραφούμε με αυτόν τον επόπτη. Γιατί πρέπει να περιμένουμε να γυρίσει εκείνη για να το κάνουμε αυτό; Ίσως, όμως, η Σιν Ραν να ξέρει κάποια άλλα προβλήματα που έχει ο επόπτης και να θέλει να τα λύσει όλα μαζί». Μόλις έκανα αυτήν τη σκέψη, έμεινα σιωπηλή. Λίγες μέρες αργότερα, όμως, η Σιν Ραν επέστρεψε από τη συνάθροιση και δεν έδωσε καμία απολύτως εξήγηση. Αυτό με έκανε να σκεφτώ ότι είχε κάποια θέματα: Μήπως πίστευε ότι δεν έπρεπε να κάνουμε καθόλου έργο χωρίς αυτήν; Αργότερα, όταν συζητούσαμε για το έργο της εκκλησίας, παρατήρησα ότι η Σιν Ραν μας μιλούσε πάντα αφ’ υψηλού και απλώς μας έδινε εντολές, λες και δεν θεωρούσε απαραίτητο να συζητάει τα πράγματα μαζί μας. Έκανα κάποιες προτάσεις, τις οποίες εκείνη απέρριπτε χωρίς σκέψη. Κάποιες από τις προτάσεις μου ήταν βάσιμες, αλλά εκείνη έβρισκε σκόπιμα ψεγάδια σ’ αυτές και μας ανάγκαζε να ακούμε εκείνη. Για παράδειγμα, είχα ανακαλύψει κάποια ζητήματα μετά από έρευνα στο έργο μερικών ομάδων, και πρότεινα να συναναστραφώ με τους επόπτες για να τα λύσω, αλλά η Σιν Ραν επέμενε ότι δεν χρειαζόταν. Είπε ότι θα έκανε συνάθροιση μαζί τους όταν τελείωνε με το υπόλοιπο έργο της. Σκέφτηκα ότι αυτό θα καθυστερούσε τα πράγματα, και ότι εγώ γνώριζα καλύτερα την κατάσταση του έργου σ’ αυτές τις ομάδες απ’ ό,τι εκείνη, οπότε της επανέλαβα τις σκέψεις μου, αλλά εκείνη επέμενε και πάλι να κάνω όπως είπε. Αυτό με έκανε να νιώσω πολύ άβολα και σκέφτηκα: «Είμαστε συνεργάτιδες, αλλά θέλει πάντα να έχει τον τελευταίο λόγο και δεν αφήνει περιθώριο για συζήτηση. Απορρίπτει όλες τις προτάσεις μου και καταλήγω πάντα να πρέπει να ακούω τις δικές της ιδέες. Καμία από τις προτάσεις μου δεν είναι κατάλληλη; Ή μήπως είναι απλώς πολύ αλαζονική;» Αλλά έβλεπα πόσο επιθετική ήταν, και σκεφτόμουν ότι ήταν επικεφαλής για περισσότερο καιρό, πράγμα που σήμαινε ότι πιθανόν καταλάβαινε τα προβλήματα και τις δυσκολίες των αδελφών καλύτερα από μένα. Οπότε αποφάσισα να το κάνω με τον δικό της τρόπο, και δεν είπα τίποτα παραπάνω.

Αργότερα, χωριστήκαμε οι δυο μας για να κάνουμε συναθροίσεις με την κάθε ομάδα. Όταν συναθροίστηκα με τους ποτιστές, ο επόπτης είπε ότι όλο και περισσότεροι νεοεισερχόμενοι αποδέχονταν το ευαγγέλιο πρόσφατα, και δεν προλάβαιναν τον φόρτο εργασίας. Ρώτησε αν οι επικεφαλής και οι εργάτες της εκκλησίας θα μπορούσαν να κάνουν το πότισμα με μερική απασχόληση, για να διασφαλίσουν ότι όλοι οι νεοεισερχόμενοι θα ποτίζονταν έγκαιρα. Σκέφτηκα ότι αυτή ήταν μια καλή πρόταση, οπότε την υιοθέτησα. Προς έκπληξή μου, όταν το έμαθε η Σιν Ραν, έγραψε ένα πολύ σκληρό γράμμα και το έστειλε σε όλους τους ποτιστές την ίδια κιόλας μέρα. Στο γράμμα, με κατηγορούσε ότι είχα κατανοήσει λανθασμένα αυτό το ζήτημα, και έλεγε ότι η ρύθμιση του έργου μ’ αυτόν τον τρόπο θα δημιουργούσε χάος. Μέσα από τα γραφόμενά της, επέπληττε επίσης και τον επόπτη, λέγοντας: «Πρόκειται για μια αυθαίρετη και απερίσκεπτη ρύθμιση. Ενεργείς αδιαφορώντας για όλα εκτός από τις δικές σου ιδέες. Διαταράσσει και αναστατώνει το έργο της εκκλησίας, πράγμα που είναι πολύ σοβαρό ως προς τη φύση του». Όταν διάβασα αυτό το γράμμα, ένιωσα σαν να έφαγα χαστούκι. Η καρδιά μου κόντευε να σπάσει. Σκέφτηκα: «Φέρθηκα αυθαίρετα; Αναστάτωσα το έργο της εκκλησίας;» Έμεινα άναυδη αμέσως και φοβήθηκα μήπως είχα όντως παραστρατήσει και είχα προκαλέσει αναστάτωση και διατάραξη. Όταν συνειδητοποίησα ότι όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές θα μπορούσαν να διαβάσουν αυτό το γράμμα, ανησύχησα για το τι θα σκέφτονταν για μένα. Πώς θα τους αντίκριζα ξανά; Ήμουν δυστυχισμένη και ένιωθα λες και είχα καταδικαστεί. Σκέφτηκα: «Ακόμη κι αν κάναμε όντως λάθος, θα μπορούσε απλώς να έχει συναναστραφεί μαζί μας πάνω στις αρχές και να μας πει πού κάναμε λάθος, ώστε να διορθώσουμε την απόκλιση. Γιατί έγραψε απευθείας γράμμα σε όλους χωρίς να συναναστραφεί καθόλου;» Δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ και ξέσπασα σε κλάματα, και ένιωθα πολύ αρνητική γι’ αυτό για μερικές μέρες. Η κατάστασή μου βελτιώθηκε μόνο όταν έφαγα και ήπια τα λόγια του Θεού. Εκείνη την περίοδο, είχα μια αμυδρή αίσθηση ότι η Σιν Ραν ήταν αρκετά σκληρή, και ότι έπρεπε να είμαι προσεκτική στις μελλοντικές μου αλληλεπιδράσεις μαζί της και να προσπαθώ να μην την εξοργίσω, διαφορετικά, ποιος ξέρει πότε θα με βασάνιζε και θα με εξευτέλιζε ξανά. Η σκιά εκείνου του περιστατικού με ακολουθούσε έκτοτε. Ένιωθα πάντα ότι, αν δεν άκουγα τη Σιν Ραν ή αν την αντέκρουα, θα έκανε κάτι για να με βλάψει, και έτρεφα κρυφά έναν αμυδρό φόβο γι’ αυτήν.

Αργότερα, έμαθα ότι η Σιν Ραν είχε επιμείνει να κάνει η ίδια συνάθροιση με τους επόπτες των ομάδων, αλλά, επειδή δεν είχε κανονίσει καλά το πρόγραμμα, αυτό καθυστέρησε αρκετές μέρες, και μεγάλο μέρος του έργου δεν ρυθμίστηκε και δεν υλοποιήθηκε έγκαιρα. Σκέφτηκα ότι θα μοιραζόταν τα μαθήματα που είχε πάρει απ’ αυτό το ζήτημα, ή ότι θα μιλούσε για τις αποκλίσεις και τα σφάλματα που είχε κάνει στη ρύθμιση του έργου, αλλά, προς έκπληξή μου, δεν το ανέφερε καν. Λίγες μέρες αργότερα, η ανώτερή μας έστειλε ένα γράμμα όπου συναναστρεφόταν πάνω στις σχετικές αρχές. Είπε ότι ήταν σωστό που κανόνισα να ποτίζουν οι επικεφαλής και οι εργάτες τους νεοεισερχόμενους με μερική απασχόληση. Εξήγησε ότι, μ’ αυτόν τον τρόπο, οι αδελφοί και οι αδελφές θα μπορούσαν να προετοιμάσουν περισσότερες καλές πράξεις και οι νεοεισερχόμενοι θα μπορούσαν να ποτιστούν έγκαιρα, πράγμα που ήταν ωφέλιμο για το έργο της εκκλησίας. Σκέφτηκα ότι η Σιν Ραν θα έκανε αυτοκριτική και θα συνειδητοποιούσε το λάθος της όταν το άκουγε, αλλά φάνηκε να αδιαφορεί τελείως γι’ αυτό. Απλώς μου έριξε μια περιφρονητική ματιά και γύρισε από την άλλη. Σκέφτηκα: «Έχει κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο στο καθήκον της, κι όμως δεν έχει καθόλου αυτογνωσία. Είναι επικίνδυνο να συνεχίσει έτσι». Σκέφτηκα να της υπενθυμίσω να κάνει αυτοκριτική, αλλά μετά είδα πόσο υπεροπτικά φερόταν και σκέφτηκα πως είχε απορρίψει έντονα κάθε πρόταση που της είχα κάνει. Ποιος ήξερε πώς θα αντιδρούσε αν της υποδείκνυα τα προβλήματά της; Και με είχε επιπλήξει τόσο σκληρά την τελευταία φορά που ένιωθα ακόμα λίγο φοβισμένη και περιορισμένη, οπότε δεν τόλμησα να της το υπενθυμίσω.

Εκείνη την περίοδο, όλο το έργο μας το διηύθυνε και το ρύθμιζε η Σιν Ραν μόνη της. Αν και οι δυο μας ήμασταν συνεργάτιδες, εκείνη δεν επικοινωνούσε ούτε συζητούσε ποτέ τα πράγματα μαζί μου. Ήταν υπεύθυνη για τα πάντα και είχε μόνη της τον τελευταίο λόγο. Όταν συζητούσαμε για το έργο, οι διάκονοι κι εγώ εκφράζαμε τις απόψεις μας, και μετά εκείνη έβρισκε ψεγάδια σ’ αυτές, αναδιατύπωνε τις προτάσεις μας και τελικά πρότεινε τις δικές της «καλύτερες ιδέες». Με τον καιρό, αρχίσαμε όλοι να νιώθουμε ότι δεν ήμασταν καλοί στα καθήκοντά μας, και ότι η Σιν Ραν ήταν πιο διορατική, είχε εργασιακή ικανότητα και έβλεπε τα ζητήματα πιο καθαρά από εμάς. Έτσι, τις περισσότερες φορές, αποδεχόμασταν την άποψή της και κάναμε ό,τι έλεγε. Η Σιν Ραν ήταν πολύ επιθετική όταν έβρισκε λάθη ή αρνιόταν κατηγορηματικά τις προτάσεις μου, πράγμα που με έκανε να νιώθω πάντα λίγο φοβισμένη απέναντί της. Σκέφτηκα ότι θα μου έκανε κακό αν δεν την άκουγα, οπότε προσπαθούσα πάντα να της κάνω το χατίρι και δεν τολμούσα να της εναντιωθώ. Επειδή απέρριπτε πάντα τις προτάσεις μου, σταδιακά σταμάτησα να θέλω να μοιράζομαι τις ιδέες μου στις συζητήσεις για το έργο, ακόμη κι όταν ένιωθα ότι ήταν αρκετά καλές. Σκέφτηκα ότι δεν είχε νόημα να τις εκφράσω, αφού η Σιν Ραν θα τις απέρριπτε ούτως ή άλλως. Μετά απ’ αυτό, γινόμουν όλο και πιο παθητική στο καθήκον μου και δεν αναζητούσα πια πώς να είμαι πιο αποτελεσματική. Ήμουν σαν μαριονέτα. Δεν είχα δικές μου σκέψεις ή απόψεις για τα διάφορα ζητήματα στο έργο μας. Περίμενα τις εντολές της Σιν Ραν πριν κάνω οτιδήποτε, και έκανα απλώς ό,τι έλεγε. Στην ίδια κατάσταση βρίσκονταν και οι διάκονοι. Εκείνη την περίοδο, γινόμουν όλο και πιο αρνητική και παθητική, αλλά δεν ήξερα πώς να αντιστρέψω την κατάστασή μου και βασανιζόμουν πολύ.

Αργότερα, λάβαμε ένα γράμμα από την ανώτερή μας που έλεγε ότι κάποιοι αδελφοί και αδελφές είχαν συλληφθεί πρόσφατα. Για την ασφάλειά μας, μας ζητήθηκε να χωριστούμε σε δύο ομάδες για να κάνουμε τα καθήκοντά μας και να μην είμαστε όλοι μαζί. Έτσι, αν πήγαινε κάτι στραβά, δεν θα συλλαμβανόμασταν όλοι μαζί, πράγμα που θα καθυστερούσε τα διάφορα ζητήματα του έργου της εκκλησίας. Η Σιν Ραν έλειπε εκείνη την ώρα, οπότε συζήτησα το θέμα με τους διακόνους. Ένιωσα ότι ήταν καλό σχέδιο, αλλά εκείνοι πίστευαν ότι ο διαχωρισμός σε δύο ομάδες θα δυσκόλευε τη συζήτηση για το έργο. Τελικά, δεν μπορέσαμε να καταλήξουμε σε απόφαση, και ήθελαν να περιμένουν να επιστρέψει η Σιν Ραν για να αποφασίσει. Σκέφτηκα ότι απλώς θα χωριζόμασταν σε ομάδες και ότι αυτό δεν αφορούσε κάποιο σημαντικό ζήτημα αρχών. Λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους ασφαλείας και τα υπέρ και τα κατά αυτού του σχεδίου, ο διαχωρισμός ήταν το σωστό. Κανείς, όμως, δεν τολμούσε να πάρει αυτήν την απόφαση. Επέμεναν να περιμένουν να συμφωνήσει πρώτα η Σιν Ραν. Είδα πόσο πολύ βασίζονταν όλοι πάνω της και τη λάτρευαν, πώς περίμεναν όλοι να ρυθμίσει και να αποφασίσει εκείνη τα πράγματα, και πώς άκουγαν τις εντολές της, και συνειδητοποίησα ότι το πρόβλημα με τη Σιν Ραν ήταν αρκετά σοβαρό. Μετά απ’ αυτό, μίλησα σε μία από τους διακόνους, την αδελφή Λι Ρουιζί, για την κατάστασή μου και για τα ζητήματα που είχα ανακαλύψει σχετικά με τη Σιν Ραν. Έμεινα έκπληκτη όταν άκουσα ότι κι εκείνη ένιωθε πολύ περιορισμένη από τη Σιν Ραν. Μου είπε ότι διαρκώς φοβόταν τη Σιν Ραν και δεν τολμούσε να της εναντιωθεί. Είπε, επίσης, ότι η Σιν Ραν μεγαλοποιούσε σκόπιμα τα ελαττώματά της, και την επέπληττε μπροστά σε άλλους για να τη μειώσει. Τότε, η Ρουιζί πρόσθεσε: «Αν παρατηρούμε τα προβλήματα της Σιν Ραν, αλλά δεν τα διακρίνουμε ούτε τα ξεσκεπάζουμε, και φερόμαστε απλώς σαν ανθρωπάρεσκοι, χωρίς να τηρούμε καθόλου τις αλήθεια-αρχές, τότε θα καταλήξουμε να μας σιχαθεί ο Θεός και να μας απαρνηθεί το Άγιο Πνεύμα». Ένιωθα κι εγώ το ίδιο. Σκέφτηκα ένα χωρίο των λόγων του Θεού που έλεγε: «Όσοι εντός της εκκλησίας κάνουν πράξη την αλήθεια απορρίπτονται, μην μπορώντας να δώσουν όλο τους το είναι, ενώ όσοι αναστατώνουν την εκκλησία και σκορπούν τον θάνατο δρουν ανεξέλεγκτα μέσα στους κόλπους της. Επιπλέον, η πλειονότητα των ανθρώπων τούς ακολουθεί. Τέτοιου είδους εκκλησίες διοικούνται από τον Σατανά, απλά και ξάστερα· ο διάβολος είναι βασιλιάς τους. Εάν οι άνθρωποι που ανήκουν σε τέτοιες εκκλησίες δεν ορθώσουν το ανάστημά τους και δεν απορρίψουν τους επικεφαλής δαίμονες, τότε και αυτοί, αργά ή γρήγορα, θα φτάσουν στην καταστροφή. Από εδώ και στο εξής, πρέπει να ληφθούν μέτρα κατά τέτοιων ειδών εκκλησιών. Εάν όσοι είναι ικανοί να κάνουν πράξη έστω και την ελάχιστη αλήθεια δεν το επιζητούν αυτό, τότε η συγκεκριμένη εκκλησία θα διαγραφεί. Εάν, στους κόλπους μιας εκκλησίας, δεν υπάρχει κανείς πρόθυμος να κάνει πράξη την αλήθεια και κανείς που να μπορεί να παραμείνει σταθερός στη μαρτυρία του για τον Θεό, τότε θα πρέπει αυτή η εκκλησία να απομονωθεί τελείως και να διακοπούν οι σχέσεις της με τις άλλες εκκλησίες. Τούτο αποκαλείται “ενταφιασμός του θανάτου”· αυτό σημαίνει να απορρίπτει κανείς τον Σατανά» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Προειδοποίηση σε όσους δεν κάνουν πράξη την αλήθεια). Όταν συλλογίστηκα αυτό το χωρίο των λόγων του Θεού, φοβήθηκα πολύ. Τα λόγια του Θεού είχαν ξεσκεπάσει ακριβώς την κατάσταση στην οποία βρισκόμασταν. Η Σιν Ραν είχε τον τελευταίο λόγο και την εξουσία στην εκκλησία, αλλά κανείς δεν τολμούσε να την εκθέσει. Αντιθέτως, όλοι την ακούγαμε, την ακολουθούσαμε και την αφήναμε να κάνει κουμάντο σε όλα. Πού βρισκόταν ο Θεός μέσα στην καρδιά μου; Πώς γινόταν να μη με μισήσει και να μη με αποστραφεί ο Θεός μ’ αυτήν τη συμπεριφορά; Αν συνέχιζα έτσι, θα κατέληγα να με αποστραφεί και να με απορρίψει πραγματικά ο Θεός, και να χάσω τελείως το έργο του Αγίου Πνεύματος. Είχα δει ότι η Σιν Ραν παραβίαζε τις αρχές και ενεργούσε αυθαίρετα. Είχε τον τελευταίο λόγο στα πάντα, φερόταν τυραννικά, και δεν άκουγε καθόλου τις συμβουλές των συνεργατών της και των άλλων εργατών. Όταν οι άλλοι της επισήμαναν τα προβλήματά της, εκείνη δεν το αποδεχόταν ούτε έκανε αυτοκριτική. Εγώ, όμως, φοβόμουν τόσο πολύ μην την προσβάλω και μην καταπιεστώ, που δεν τολμούσα να αναφέρω τα ζητήματά της. Απλώς την υπάκουα, πράγμα που προκαλούσε καθυστερήσεις και αναστάτωνε το έργο της εκκλησίας. Αυτή η συνειδητοποίηση με έκανε να νιώσω βαθιά μετανιωμένη και γεμάτη τύψεις. Σκέφτηκα: «Πρέπει να κάνω πράξη την αλήθεια και να την ξεσκεπάσω. Δεν μπορώ να υποκύπτω άλλο σ’ αυτήν».

Τότε, όμως, συνέβη κάτι άλλο απροσδόκητο. Μια μέρα, αφού επέστρεψε από μια συνάθροιση, η Σιν Ραν μού είπε θυμωμένη, με σκυθρωπό ύφος: «Υπάρχουν δύο επόπτες ομάδων που δεν μπορούν να συνεργαστούν καλά και κατακρίνουν συνέχεια ο ένας τον άλλον. Σκοπεύω να τους απαλλάξω και τους δύο από τα καθήκοντά τους». Όταν το άκουσα αυτό, σοκαρίστηκα. Ήξερα λίγα πράγματα γι’ αυτούς τους επόπτες. Αν και μερικές φορές έδειχναν αλαζονική διάθεση, μπορούσαν και οι δύο να αποδεχτούν την αλήθεια και να κάνουν πραγματικό έργο. Είχαν απλώς αποκαλύψει μια διεφθαρμένη διάθεση και δεν κατάφεραν να συνεργαστούν αρμονικά. Η συναναστροφή μαζί τους πάνω στην αλήθεια θα ήταν αρκετή για να λυθούν αυτά τα προβλήματα. Πώς γινόταν να απαλλαγούν από τα καθήκοντά τους έτσι απλά; Δεν θα καθυστερούσε το έργο της εκκλησίας η αυθαίρετη απαλλαγή ανθρώπων που μπορούσαν να κάνουν πραγματικό έργο; Ήξερα ότι δεν μπορούσα να συνεχίσω να ακολουθώ τυφλά τη Σιν Ραν αυτήν τη φορά, οπότε είπα: «Όταν πρόκειται για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, πρέπει να αναζητήσουμε πώς να ασκηθούμε σωστά. Δεν μπορούμε απλώς να απαλλάσσουμε ανθρώπους από τα καθήκοντά τους αυθαίρετα». Μετά απ’ αυτό, πήγα να ερευνήσω την κατάσταση των δύο εποπτών. Έμεινα έκπληκτη όταν έμαθα ότι είχαν ήδη απαλλαγεί από τα καθήκοντά τους. Όταν ερεύνησα το ζήτημα περαιτέρω, ανακάλυψα ότι δεν πληρούσαν καθόλου τις προϋποθέσεις για απαλλαγή. Σοκαρίστηκα και θύμωσα, και σκέφτηκα: «Η Σιν Ραν πήρε μια τόσο σημαντική απόφαση χωρίς να το συζητήσει με κανέναν. Αυτό είναι εξωφρενικό!» Έγραψα, λοιπόν, ένα γράμμα στη Σιν Ραν, επισημαίνοντας τα προβλήματά της, αλλά εκείνη δεν είχε καθόλου αυτογνωσία. Αργότερα, έμαθα ότι μία διάκονος, η αδελφή Λιανγκ Σιντζίνγκ, η οποία ήταν αρχικά ενεργητική και υπεύθυνη στο καθήκον της, βρισκόταν πρόσφατα σε πολύ αρνητική κατάσταση και ένιωθε ακατάλληλη να είναι διάκονος επειδή η Σιν Ραν της επιτιθόταν και τη μείωνε συχνά. Στενοχωρήθηκα πολύ όταν το άκουσα αυτό. Είδα ότι η αλαζονεία και η τυραννική συμπεριφορά της Σιν Ραν, και ο τρόπος που επιτιθόταν και περιόριζε συνεχώς τους άλλους δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να κάνουν τους ανθρώπους να νιώθουν αρνητικοί και δυστυχισμένοι. Δεν ήταν κακός άνθρωπος; Ήξερα ότι έπρεπε να την ξεσκεπάσω και να τη σταματήσω —δεν μπορούσα να την αφήσω να συνεχίσει να κάνει ό,τι ήθελε. Ωστόσο, όταν ήρθε η ώρα να την αντιμετωπίσω πραγματικά, ένιωθα και πάλι λίγο δειλή.

Αργότερα, διάβασα ένα χωρίο των λόγων του Θεού: «Αν η αλήθεια δεν έχει γίνει ζωή σου και εξακολουθείς να ζεις μέσα στις σατανικές διαθέσεις σου, τότε, όταν βλέπεις κακούς ανθρώπους και διαβόλους να προκαλούν διατάραξη και αναστάτωση στο έργο της εκκλησίας, θα κάνεις τα στραβά μάτια και θα κωφεύεις, και θα το αγνοείς, χωρίς κανένα αίσθημα μομφής από τη συνείδησή σου. Θα σκέφτεσαι μάλιστα ότι όποιος κι αν προκαλεί αναστάτωση στο έργο της εκκλησίας, αυτό δεν έχει καμία σχέση μ’ εσένα. Όσο κι αν βλάπτονται το έργο της εκκλησίας και τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, δεν θα νοιάζεσαι ούτε θα ρωτάς γι’ αυτό, ούτε θα νιώθεις καθόλου μομφή από τη συνείδησή σου. Σε αυτήν την περίπτωση, είσαι ένας άνθρωπος που δεν έχει συνείδηση ή λογική, ένας δύσπιστος, ένας απλός δουλευτής. Τρως αυτά που είναι του Θεού, πίνεις αυτά που είναι του Θεού και απολαμβάνεις όλα όσα προέρχονται από τον Θεό, κι όμως νιώθεις ότι οποιαδήποτε βλάβη προκαλείται στα συμφέροντα του οίκου του Θεού δεν έχει καμία σχέση μ’ εσένα —αυτό σε καθιστά προδότη που παίρνει το μέρος των ξένων εις βάρος των δικών σου, το είδος του πλάσματος που δαγκώνει το χέρι που το ταΐζει. Αν δεν διαφυλάττεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, είσαι μήπως άνθρωπος; Είσαι ένας δαίμονας που έχει παρεισφρήσει στην εκκλησία. Προσποιείσαι ότι πιστεύεις στον Θεό, παριστάνεις ότι είσαι ένας από τους εκλεκτούς του Θεού και θέλεις να παρασιτείς στον οίκο του Θεού —δεν μοιάζεις πλέον με ανθρώπινο ον και είσαι ξεκάθαρα δύσπιστος. Όσοι πιστεύουν αληθινά στον Θεό, ακόμη κι αν δεν έχουν κερδίσει ακόμα την αλήθεια και ζωή, αν μη τι άλλο θα παίρνουν το μέρος του Θεού στα λόγια και τις πράξεις τους· αν μη τι άλλο, δεν θα μένουν με σταυρωμένα τα χέρια όταν βλέπουν να βλάπτονται τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Αν προσπαθήσουν να το αγνοήσουν, θα νιώθουν μομφή και ανησυχία στη συνείδησή τους, και θα λένε στον εαυτό τους: “Δεν μπορώ απλώς να κάθομαι άπραγος και να μην κάνω τίποτα. Πρέπει να σηκωθώ και να πω κάτι, πρέπει να εκπληρώσω την ευθύνη μου. Πρέπει να βγω μπροστά για να εκθέσω και να σταματήσω αυτήν την πονηρή πράξη, για να διαφυλάξω τα συμφέροντα του οίκου του Θεού από τη βλάβη και για να διασφαλίσω ότι δεν θα αναστατωθεί η εκκλησιαστική ζωή”. Αν η αλήθεια έχει γίνει ζωή μέσα στην καρδιά σου, τότε όχι μόνο θα έχεις αυτό το θάρρος και την αποφασιστικότητα, αλλά θα είσαι επίσης ικανός να διακρίνεις αυτό το ζήτημα. Επιπλέον, θα είσαι σε θέση να εκπληρώσεις το μερίδιο ευθύνης που σου αναλογεί για το έργο του Θεού και για τα συμφέροντα του οίκου Του, και μ’ αυτόν τον τρόπο, θα εκπληρωθεί το καθήκον σου» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Τα λόγια του Θεού λένε ότι, αν οι άνθρωποι αδιαφορούν και δεν νιώθουν τύψεις στη συνείδησή τους όταν βλέπουν το έργο της εκκλησίας να ζημιώνεται, τότε δεν ζουν τη ζωή ενός ανθρώπου. Αυτό που διάβασα με πλήγωσε βαθιά, επειδή ακριβώς έτσι συμπεριφερόμουν. Μπορούσα να δω καθαρά ότι η Σιν Ραν είχε προβλήματα, αλλά δεν ήμουν ποτέ αρκετά γενναία ώστε να ορθώσω το ανάστημά μου, να την ξεσκεπάσω και να τη σταματήσω. Επειδή έβρισκε πάντα ψεγάδια σε εμένα, απέρριπτε τις ιδέες μου, και μου έκανε κήρυγμα και μου επιτιθόταν αφ’ υψηλού, τη φοβόμουν και δεν τολμούσα να την προσβάλω. Για να προστατεύσω τον εαυτό μου, υποτάχθηκα σ’ αυτήν και ζούσα μια ποταπή ζωή. Σκεφτόμουν μάλιστα ότι, εφόσον παρέμενα η υπάκουη υπήκοός της, δεν θα με καταπίεζε ούτε θα με βασάνιζε. Εφόσον μπορούσα να προστατεύσω τον εαυτό μου, ήμουν πρόθυμη να την αφήσω να κάνει κουμάντο, να με διατάζει και να με χειραγωγεί. Ζούσα σ’ αυτήν την κατάσταση χωρίς να υπολογίζω καθόλου το έργο της εκκλησίας. Ήξερα ότι η Σιν Ραν είχε ήδη επηρεάσει το έργο της εκκλησίας πηγαίνοντας ενάντια στις αρχές και ενεργώντας σαν τύραννος, αλλά και πάλι δεν ήμουν αρκετά γενναία για να ορθώσω το ανάστημά μου και να την ξεσκεπάσω. Ακόμη κι όταν επιτιθόταν και περιόριζε ανθρώπους, είχε όλη την εξουσία και έκανε κουμάντο σε όλα, δεν τολμούσα να βγω μπροστά για να της εναντιωθώ και να την εμποδίσω να κάνει κακό. Ήμουν πραγματικά τόσο δουλοπρεπής! Δεν ήμουν τίποτα άλλο παρά μια άχρηστη δειλή που ζούσε μια ποταπή ζωή! Πού ήταν η ακεραιότητα και η αξιοπρέπεια σε μια τέτοια ζωή; Απολάμβανα το πότισμα και την προμήθεια των λόγων του Θεού, και όλα όσα προέρχονταν απ’ Αυτόν, αλλά προσπαθούσα πάντα να προστατεύσω τον εαυτό μου και δεν έκανα πράξη την αλήθεια για να προστατεύσω το έργο της εκκλησίας. Όταν το σκεφτόμουν αυτό, ένιωθα πολύ άσχημα και ένοχη. Μισούσα τον εαυτό μου που ήμουν τόσο εγωίστρια και δόλια. Σκέφτηκα: «Δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο έτσι. Αυτήν τη φορά, ακόμη κι αν με βασανίσει και πάρει εκδίκηση, πρέπει να ορθώσω το ανάστημά μου, να ξεσκεπάσω τις πονηρές πράξεις της και να διαφυλάξω το έργο της εκκλησίας. Αυτή είναι η ευθύνη μου».

Μετά απ’ αυτό, πήγα στη Σιν Ραν για να ξεσκεπάσω πώς είχε παραβιάσει τις αρχές και είχε φερθεί σαν τύραννος, απαλλάσσοντας αυθαίρετα εκείνους τους δύο επόπτες από τα καθήκοντά τους. Αλλά μόλις άρχισα να μιλάω, με διέκοψε, αντίστρεψε τα πράγματα εις βάρος μου, κι είπε ότι εγώ δεν συνεργαζόμουν αρμονικά μαζί της. Εκείνη τη στιγμή, την εξέθεσαν και οι διάκονοι επειδή καταπίεζε και περιόριζε τους ανθρώπους. Όταν ήρθε αντιμέτωπη με τα γεγονότα, η Σιν Ραν δεν μπόρεσε να μας αντικρούσει, και είπε απλώς ότι δεν γνώριζε αυτά τα προβλήματα, και ότι θα το σκεφτόταν. Τελικά, χαμογελώντας μάλιστα, είπε: «Με το υψηλό μου επίπεδο, είναι πιθανό να είμαι αλαζονική. Δεν γίνεται αλλιώς». Έμεινα άφωνη όταν το άκουσα αυτό. Όντως δεν είχε λογική! Μετά απ’ αυτό, δύο από τους διακόνους συναναστράφηκαν με τη Σιν Ραν και τη βοήθησαν άλλες δύο φορές, ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να μετανοήσει, αλλά εκείνη δεν το αποδέχτηκε καθόλου, και μάλιστα τους επιτέθηκε, λέγοντας ότι την έβαζαν στο στόχαστρο. Όταν είδα ότι η Σιν Ραν δεν αποδεχόταν καθόλου την αλήθεια και δεν κατανοούσε καθόλου τα δικά της πονηρά έργα, συνειδητοποίησα ότι τα προβλήματά της ήταν πραγματικά σοβαρά.

Αργότερα, σκέφτηκα πως η Σιν Ραν είχε καταπιέσει τους διακόνους κι εμένα σε σημείο που είχαμε γίνει αδύναμοι και αρνητικοί. Κάποιοι από εμάς είχαν σταματήσει ακόμη και να θέλουν να κάνουν τα καθήκοντά τους. Πώς συνέβη αυτό; Αργότερα, απέκτησα τελικά κάποια διάκριση σχετικά με τις μεθόδους και τη φύση πίσω από τις ενέργειες της Σιν Ραν, διαβάζοντας τα λόγια του Θεού. Τα λόγια του Θεού λένε: «Οι αντίχριστοι έχουν κίνητρα και στόχους πίσω από όλα τα μέσα που χρησιμοποιούν εναντίον εκείνων που επιδιώκουν την αλήθεια. Αντί να επιδιώκουν να διαφυλάξουν το έργο του οίκου του Θεού, σκοπός τους είναι να διαφυλάξουν τη δική τους δύναμη και το δικό τους κύρος, καθώς και τη θέση και την εικόνα τους στην καρδιά του εκλεκτού λαού του Θεού. Οι μέθοδοι και οι συμπεριφορές τους αποτελούν διατάραξη και αναστάτωση για το έργο του οίκου του Θεού και έχουν, επίσης, καταστροφικό αντίκτυπο στη ζωή της εκκλησίας. Αυτή δεν είναι η πιο συνηθισμένη εκδήλωση των μοχθηρών πράξεων ενός αντίχριστου; Εκτός από αυτές τις μοχθηρές πράξεις, οι αντίχριστοι κάνουν και κάτι ακόμη πιο απεχθές, που είναι ότι προσπαθούν διαρκώς να βρουν τρόπο να αποκτήσουν έναν μοχλό πίεσης έναντι όσων επιδιώκουν την αλήθεια. Για παράδειγμα, αν κάποιοι άνθρωποι έχουν μοιχεύσει ή έχουν διαπράξει κάποια άλλη παράβαση, οι αντίχριστοι εκμεταλλεύονται αυτά ως μοχλό πίεσης για να τους επιτεθούν, αναζητούν ευκαιρίες για να τους προσβάλουν, να τους εκθέσουν και να τους συκοφαντήσουν, τους στιγματίζουν για να αποθαρρύνουν τον ενθουσιασμό τους για την εκτέλεση των καθηκόντων τους, ώστε να αισθανθούν αρνητικοί. Οι αντίχριστοι εξαναγκάζουν, επίσης, τον εκλεκτό λαό του Θεού να κάνει διακρίσεις εναντίον τους, να τους αποφεύγει και να τους απορρίπτει, έτσι ώστε όσοι επιδιώκουν την αλήθεια να απομονώνονται. Στο τέλος, όταν όλοι εκείνοι που επιδιώκουν την αλήθεια αισθάνονται αρνητικοί και αδύναμοι, δεν εκτελούν πλέον ενεργά τα καθήκοντά τους και δεν επιθυμούν να παρευρίσκονται στις συναθροίσεις, ο στόχος των αντίχριστων έχει επιτευχθεί. Εφόσον εκείνοι που επιδιώκουν την αλήθεια δεν αποτελούν πλέον απειλή για τη θέση και την εξουσία τους, και κανείς δεν τολμά πλέον να τους αναφέρει ή να τους εκθέσει, οι αντίχριστοι μπορούν να ηρεμήσουν. […] Τι είναι αυτό που σκέφτονται οι αντίχριστοι και τους καθιστά ικανούς για τέτοιο κακό; “Αν εκείνοι που επιδιώκουν την αλήθεια ακούν συχνά κηρύγματα, μπορεί μία μέρα να διακρίνουν τις πράξεις μου, και τότε σίγουρα θα με εκθέσουν και θα με αντικαταστήσουν. Ενόσω εκτελούν τα καθήκοντά τους, απειλούνται η θέση μου, το κύρος και η φήμη μου. Είναι προτιμότερο να χτυπήσω πρώτος, να βρω ευκαιρίες να εκμεταλλευτώ τον μοχλό πίεσης για να τους αναστατώσω και να τους καταδικάσω, να τους κάνω αρνητικούς, ώστε να χάσουν κάθε επιθυμία να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους. Θα προκαλέσω, επίσης, συγκρούσεις μεταξύ των επικεφαλής και των εργατών και εκείνων που επιδιώκουν την αλήθεια, έτσι ώστε οι επικεφαλής και οι εργάτες να τους σιχαθούν, να απομακρυνθούν από αυτούς και να πάψουν να τους εκτιμούν και να τους προωθούν. Με αυτόν τον τρόπο, δεν θα έχουν πλέον καμία επιθυμία να επιδιώκουν την αλήθεια ή να εκτελούν τα καθήκοντά τους. Είναι καλύτερο να παραμείνουν αρνητικοί όσοι επιδιώκουν την αλήθεια”. Αυτός είναι ο στόχος που επιθυμούν να επιτύχουν οι αντίχριστοι» («Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο τρίτο: Αποκλείουν όσους επιδιώκουν την αλήθεια και τους επιτίθενται). Διαβάζοντας τα λόγια του Θεού, έμαθα ότι οι αντίχριστοι επιθυμούν διακαώς τη θέση και ότι θεωρούν την εξουσία ως την ίδια τη ζωή. Ανησυχούν ότι όσοι επιδιώκουν την αλήθεια θα τους διακρίνουν αφού κατανοήσουν την αλήθεια, και ότι θα κερδίσουν τότε την υποστήριξη και την έγκριση των αδελφών. Έτσι, προκειμένου να εδραιώσουν το πόστο και την εξουσία τους, οι αντίχριστοι αναζητούν σκόπιμα λαβές για να επιτεθούν και να μειώσουν όσους επιδιώκουν την αλήθεια. Προσπαθούν να τους κάνουν να γίνουν αρνητικοί και να χάσουν την πίστη τους, και να μην μπορούν να κάνουν τα καθήκοντά τους κανονικά. Μ’ αυτόν τον τρόπο, οι αντίχριστοι μπορούν να παραμείνουν στην εξουσία και να έχουν πάντα τον τελευταίο λόγο. Συνειδητοποίησα ότι αυτό ακριβώς είχε κάνει η Σιν Ραν. Έβρισκε πάντα ψεγάδια σε εμάς, πιανόταν από τα προβλήματά μας και μας επιτιθόταν με τους χλευασμούς και τον σαρκασμό της. Επίσης, μας έφερνε σκόπιμα σε δύσκολη θέση και μας μείωνε μπροστά στους αδελφούς και στις αδελφές μας, πράγμα που μας έκανε να νιώθουμε ότι δεν μπορούσαμε να κάνουμε πραγματικό έργο, και μας έκανε τόσο αδύναμους και αρνητικούς που δεν είχαμε καμία επιθυμία να κάνουμε τα καθήκοντά μας. Το δημόσιο γράμμα που έγραψε, στο οποίο με υποτιμούσε και με καταδίκαζε για τη στρεβλή μου κατανόηση και τις αυθαίρετες ενέργειές μου, οι οποίες ήταν σοβαρές ως προς τη φύση τους, ήταν μεγάλο πλήγμα για μένα. Τη φοβόμουν έκτοτε. Έτρεμα στην ιδέα ότι θα με μείωνε και θα με επέπληττε ξανά δημόσια αν διαφωνούσα μαζί της, οπότε έβαζα τα δυνατά μου να πάω με τα νερά της. Δεν τολμούσα να την προσβάλω ή να αψηφήσω τη βούλησή της ξανά, και σίγουρα δεν ήμουν αρκετά γενναία για να τη διακρίνω και να την ξεσκεπάσω. Χρησιμοποιούσε τις ίδιες μεθόδους στους διακόνους, επιτιθόταν σε όλους μέχρι να νιώσουν ότι δεν ήταν καλοί στα καθήκοντά τους. Έτσι, η Σιν Ραν εξασφάλιζε ότι κανείς δεν θα μπορούσε να τη διακρίνει. Σήμαινε, επίσης, ότι όλοι ένιωθαν περιορισμένοι και την άκουγαν, και κανείς δεν τολμούσε να φέρει αντίρρηση στις αποφάσεις της. Έτσι πέτυχε τον στόχο της να κατέχει την απόλυτη εξουσία στην εκκλησία μας. Τα λόγια και οι πράξεις της Σιν Ραν ήταν πολύ κακά, πανούργα και κακόβουλα. Μιλούσε και φερόταν ακριβώς όπως ένας αντίχριστος.

Συλλογίστηκα, επίσης, γιατί όλοι θαυμάζαμε και υπακούαμε τη Σιν Ραν ενώ εκείνη μας καταπίεζε ξεκάθαρα. Δεν τολμούσαμε καν να πάρουμε αποφάσεις χωρίς να είναι παρούσα. Πώς μας παραπλανούσε και μας έλεγχε σε τέτοιον βαθμό; Αργότερα, διάβασα ένα άλλο χωρίο των λόγων του Θεού: «Το πιο συνηθισμένο φαινόμενο του ελέγχου του αντίχριστου είναι ότι, μέσα στη σφαίρα της εξουσίας του, αυτός και μόνο αυτός έχει τον τελευταίο λόγο. Όταν δεν είναι παρών, κανείς δεν τολμάει να πάρει αποφάσεις ή να ρυθμίσει ένα ζήτημα. Χωρίς αυτόν, οι άλλοι είναι σαν χαμένα παιδιά. Δεν ξέρουν πώς να προσεύχονται, να αναζητούν ή να συνδιαλέγονται μεταξύ τους και συμπεριφέρονται σαν μαριονέτες ή νεκροί. Όσον αφορά τα όσα λένε συχνά οι αντίχριστοι για να παραπλανούν και να ελέγχουν τους ανθρώπους, δεν θα υπεισέλθουμε σε λεπτομέρειες τώρα. Επιστρατεύουν σίγουρα πολλές δηλώσεις και τακτικές και οι επακόλουθες συνέπειες είναι εμφανείς σ’ αυτούς που παραπλανούνται. […] Για παράδειγμα, αν κάνεις μια λογική πρόταση, όλοι πρέπει να τη στηρίζουν και να συναναστρέφονται σχετικά μ’ αυτήν. Αυτό είναι το σωστό μονοπάτι και δείχνει αφοσίωση κι ευθύνη για το καθήκον. Βαθιά μέσα του, όμως, ένας αντίχριστος σκέφτεται ως εξής: “Πώς και δεν σκέφτηκα πρώτος αυτήν την πρόταση;” Παραδέχεται βαθιά μέσα του ότι η πρόταση είναι σωστή. Μπορεί, όμως, να την αποδεχτεί; Εξαιτίας της φύσης του, δεν αποδέχεται σε καμία περίπτωση τη σωστή σου πρόταση. Κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να απορρίψει την πρότασή σου και να σκαρφιστεί ένα εναλλακτικό σχέδιο για να σε κάνει να νιώσεις ότι η πρότασή σου είναι εντελώς ανεφάρμοστη κι ότι το σχέδιό του είναι καλύτερο. Θέλει να νιώσεις ότι δεν μπορείς χωρίς αυτόν κι ότι μόνο όταν εργάζεται, μπορούν όλοι να είναι αποτελεσματικοί. Χωρίς αυτόν, καμιά δουλειά δεν μπορεί να γίνει σωστά. Όλοι χάνουν την αξία τους και δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Η στρατηγική του αντίχριστου είναι να φαίνεται πάντα πρωτότυπος και μοναδικός και να διατυπώνει μεγαλεπήβολους ισχυρισμούς. Όσο σωστές κι αν είναι οι δηλώσεις κάποιου άλλου, τις απορρίπτει. Ακόμη κι όταν οι προτάσεις των άλλων ανθρώπων είναι σύμφωνες με τις ιδέες του, αν δεν τις έκανε αυτός πρώτα, δεν πρόκειται να τις αναγνωρίσει ούτε να τις υιοθετήσει ποτέ. Αντιθέτως, θα κάνει το παν για να τις μειώσει, στη συνέχεια να τις ανατρέψει και να τις καταδικάσει, ασκώντας επίμονα κριτική μέχρι ο άνθρωπος που τις έκανε να νιώσει ότι οι ιδέες του ήταν λανθασμένες και να παραδεχτεί το λάθος του. Μόνο τότε σταματάει επιτέλους να ασχολείται ο αντίχριστος. Οι αντίχριστοι απολαμβάνουν να εδραιώνουν τον εαυτό τους και να μειώνουν τους άλλους, με στόχο να κάνουν τους άλλους να τους λατρεύουν και να τους βάζουν στο επίκεντρο. Επιτρέπουν μόνο στον εαυτό τους να λάμπει, ενώ οι άλλοι στέκονται απλώς πίσω τους. Ό,τι λένε ή κάνουν είναι σωστό. Ό,τι λένε ή κάνουν οι άλλοι είναι λάθος. Διατυπώνουν συχνά πρωτότυπες απόψεις για να ανατρέψουν τις απόψεις και τις πράξεις των άλλων, επικρίνουν τις προτάσεις των άλλων, διαταράσσουν και απορρίπτουν τις προτάσεις των άλλων. Έτσι, οι άλλοι άνθρωποι πρέπει να τους ακούνε και να ενεργούν σύμφωνα με τα σχέδιά τους. Χρησιμοποιούν αυτές τις μεθόδους και στρατηγικές για να σε αρνούνται επίμονα, να σου επιτίθενται και να σε κάνουν να νιώθεις ότι είσαι ανίκανος, έτσι ώστε να υποτάσσεσαι ολοένα και περισσότερο σ’ αυτούς, να τους θαυμάζεις περισσότερο και να τους έχεις σε μεγαλύτερη εκτίμηση. Μ’ αυτόν τον τρόπο, σε ελέγχουν πλήρως. Αυτή είναι η διαδικασία με την οποία οι αντίχριστοι καθυποτάσσουν κι ελέγχουν τους ανθρώπους» («Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο πέμπτο: Παραπλανούν, προσελκύουν, απειλούν και ελέγχουν τους ανθρώπους). Μόλις διάβασα τα λόγια του Θεού, η καρδιά μου φωτίστηκε. Στο παρελθόν, όταν η Σιν Ραν απέρριπτε συνεχώς τις ιδέες μας, σκεφτόμουν απλώς ότι ήταν αλαζονική, αλλά δεν διέκρινα τις προθέσεις και τους στόχους της, ούτε τη φύση των ενεργειών της. Κατάλαβα μόνο μόλις διάβασα τα λόγια του Θεού ότι κάθε φορά που απέρριπτε τις απόψεις μας, εντόπιζε απλώς προβλήματα στις απόψεις μας για να μπορέσει να τις αντικρούσει και να μας κάνει να νιώσουμε ότι οι προτάσεις μας μπορεί να ήταν ακατάλληλες. Στη συνέχεια, συνόψιζε μια ιδέα ή κάποια βαρύγδουπη ρητορική πάνω σ’ αυτήν τη βάση. Με τον καιρό, αρχίσαμε να νιώθουμε ότι ήμασταν κατώτερες από αυτήν, και ότι εκείνη έβλεπε τα πράγματα πιο βαθιά και διορατικά. Όχι μόνο αποτύχαμε να τη διακρίνουμε, αλλά τη θαυμάζαμε και την εκτιμούσαμε όλο και περισσότερο, και τελικά δεν μπορούσαμε παρά να αρνηθούμε τον εαυτό μας. Νιώθαμε ότι οι ιδέες και οι προτάσεις μας ήταν ουσιαστικά άχρηστες, ότι δεν είχε νόημα να τις αναφέρουμε, και ότι έπρεπε απλώς να την ακούμε. Έτσι, είχε πετύχει τον στόχο της να ελέγχει τις σκέψεις των άλλων. Αφού μας είχε χειραγωγήσει έτσι για μεγάλο χρονικό διάστημα, σταματήσαμε να αναζητούμε και να συλλογιζόμαστε όταν μας συνέβαιναν πράγματα, και τελικά, δεν είχαμε πια δικές μας σκέψεις. Ήμασταν σαν μαριονέτες, και ήμασταν εντελώς άχρηστοι στα καθήκοντά μας. Τελικά κατάλαβα ότι αυτή ήταν μια μέθοδος που χρησιμοποιούν οι αντίχριστοι για να κυριαρχούν στους ανθρώπους και να τους ελέγχουν. Η Σιν Ραν το χρησιμοποίησε αυτό ως μέσο για να μας ελέγξει, για να μας κάνει να την ακούμε και να την υπακούμε. Ήταν τόσο ύπουλη, πανούργα και πονηρή!

Αργότερα, διάβασα ένα άλλο χωρίο των λόγων του Θεού: «Εάν κάποιος είναι έξυπνος, αν τα λόγια και οι πράξεις του είναι πάντα γεμάτα τεχνάσματα, αν είναι εντυπωσιακός χαρακτήρας και, όταν είσαι μαζί του, θέλει πάντα να σε ελέγχει και να σε χειρίζεται, νιώθεις ότι αυτό το άτομο είναι καλόκαρδο ή μοχθηρό; (Μοχθηρό.) Το φοβάσαι και σκέφτεσαι: “Αυτό το άτομο θέλει διαρκώς να με ελέγχει. Πρέπει να φύγω από κοντά του όσο πιο γρήγορα μπορώ. Αν δεν κάνω αυτό που λέει, θα βρει τρόπο να με εκδικηθεί, και ποιος ξέρει τι μεθόδους θα χρησιμοποιήσει για να με τιμωρήσει;” Μπορείς να αισθανθείς ότι η διάθεσή του είναι μοχθηρή, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Πώς μπορείς να το αισθανθείς; (Διαρκώς εξαναγκάζει τους ανθρώπους να πράττουν σύμφωνα με τις απαιτήσεις και τις ιδέες του.) Είναι λάθος να απαιτεί οι άλλοι να πράττουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο; Είναι απαραίτητα λάθος να έχουν απαιτήσεις οι άλλοι από σένα; Είναι σωστή αυτή η λογική; Συνάδει με την αλήθεια; (Δεν συνάδει.) Οι μέθοδοι ή η διάθεσή τους είναι που σε κάνει να νιώθεις άβολα; (Η διάθεσή τους.) Σωστά, η διάθεσή τους σε κάνει να νιώθεις άβολα. Σε κάνει να αισθάνεσαι ότι αυτή η διάθεση προέρχεται από τον Σατανά, ότι δεν συμφωνεί με την αλήθεια και ότι σε ενοχλεί, σε ελέγχει και σε δεσμεύει. Όχι μόνο σε κάνει να νιώθεις άβολα, αλλά σε κάνει και να φοβάσαι, και σε κάνει να πιστεύεις ότι αν δεν κάνεις αυτό που λένε, υπάρχει πιθανότητα να σε τιμωρήσουν. Η διάθεση των ανθρώπων του είδους αυτού είναι πολύ μοχθηρή! Δεν λένε απλώς κάτι τυχαία —θέλουν να σε ελέγχουν. Απαιτούν πολύ έντονα να κάνεις πράγματα, και απαιτούν αυτά να γίνονται με συγκεκριμένο τρόπο, και αυτό κουβαλάει ένα συγκεκριμένο είδος διάθεσης. Δεν απαιτούν απλώς να κάνεις κάτι, θέλουν και να σε ελέγχουν. Εάν σε ελέγχουν, γίνεσαι η μαριονέτα τους, μια κούκλα στα χέρια τους. Αν τους ακούς απόλυτα σε ό,τι κι αν λες, σε ό,τι κι αν κάνεις και όπως κι αν το κάνεις, θα είναι χαρούμενοι. Όταν διαισθάνεσαι αυτήν τη διάθεση, τι νιώθεις μέσα σου; (Νιώθω φόβο.) Και όταν νιώθεις φόβο, πώς ορίζεις αυτήν τους τη διάθεση; Είναι υπεύθυνη, είναι καλόκαρδη ή είναι μοχθηρή; Αισθάνεσαι ότι είναι μοχθηρή. Όταν αντιλαμβάνεσαι ότι η διάθεση κάποιου είναι μοχθηρή, νιώθεις ευχαριστημένος ή νιώθεις απέχθεια, αποστροφή και φόβο; (Απέχθεια, αποστροφή και φόβο.) Αυτά τα άσχημα συναισθήματα προκύπτουν μέσα σου. Όταν νιώθεις απέχθεια, αποστροφή και φόβο, αισθάνεσαι απολυτρωμένος και ελεύθερος ή αισθάνεσαι δεσμευμένος; (Δεσμευμένος.) Από πού προέρχονται αυτού του είδους τα συναισθήματα και αισθήματα; Προέρχονται από τον Σατανά» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η γνώση της διάθεσης κάποιου είναι το θεμέλιο της αλλαγής της). Μόλις διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα γιατί φοβόμουν τόσο τη Σιν Ραν και δεν τολμούσα να την αψηφήσω. Αυτό οφειλόταν κυρίως στο ότι ήταν τόσο φαύλη όταν με επέπληττε και απέρριπτε τις ιδέες μου, πράγμα που με έκανε να νιώθω περιορισμένη και καταπιεσμένη. Πίστευα ότι, αν δεν την άκουγα, θα με καταπίεζε και θα με βασάνιζε. Η Σιν Ραν μάς επιτιθόταν και μας μείωνε με φαυλότητα και έβρισκε ψεγάδια στις ιδέες μας για να μπορεί να τις απορρίψει. Στόχος της ήταν να μας κάνει να συμβιβαστούμε και τελικά να μας μετατρέψει σε μαριονέτες της. Ήθελε να κάνει τους πάντες να την ακούνε, να εξαλείψει κάθε ανυπακοή, και έτσι να πετύχει τον στόχο της να κατέχει την απόλυτη εξουσία. Η επιθυμία της για έλεγχο ήταν τόσο έντονη!

Αργότερα, οι διάκονοι κι εγώ συναναστραφήκαμε μαζί πάνω σ’ αυτά τα λόγια του Θεού. Όσο τα συζητούσαμε, τόσο πιο πολύ τα ξεκαθαρίζαμε. Αποκτήσαμε κάποια διάκριση σχετικά με τις μεθόδους παραπλάνησης, ελέγχου και καταπίεσης που χρησιμοποιούσε η Σιν Ραν, και είδαμε ότι είχε αλαζονική και φαύλη φύση. Προκειμένου να εδραιώσει τη θέση και την εξουσία της, χρησιμοποιούσε αυτές τις μεθόδους για να καταπιέζει και να ελέγχει τους άλλους. Κρατούσε όλη την εξουσία και είχε τον τελευταίο λόγο ανάμεσα στους αδελφούς και τις αδελφές. Είχε ήδη αναστατώσει και ζημιώσει το έργο της εκκλησίας, παραβίαζε συχνά τις αρχές και ενεργούσε αυθαίρετα. Και παρόλο που είχε ξεσκεπαστεί και της είχε γίνει συναναστροφή πολλές φορές, δεν το αποδεχόταν καθόλου, και δεν είχε αυτογνωσία ούτε στάση μετάνοιας. Με βάση τα λόγια του Θεού, μπορέσαμε να διακρίνουμε με βεβαιότητα ότι η Σιν Ραν ήταν ο ίδιος τύπος ανθρώπου με έναν αντίχριστο, πράγμα που σήμαινε ότι έπρεπε να απαλλαγεί από τα καθήκοντά της και να απομονωθεί για παρακολούθηση. Έτσι, την ίδια κιόλας μέρα, αναφέραμε στην ανώτερή μας τη συμπεριφορά της Σιν Ραν και τα συμπεράσματά μας. Μόλις ερεύνησε και εξέτασε την κατάσταση, η ανώτερή μας ανακάλυψε ότι η Σιν Ραν είχε διαπράξει πάρα πολλά πονηρά έργα, και επιβεβαίωσε ότι ήταν αντίχριστος. Συμβουλεύτηκε τους αδελφούς και τις αδελφές και, μόλις πάνω από το 80% έδωσε την έγκρισή του, η Σιν Ραν αποβλήθηκε από την εκκλησία. Μετά την αποβολή της, οι αδελφοί και οι αδελφές ήταν πανευτυχείς, και όλοι είδαμε ότι ο Θεός είναι τόσο δίκαιος και ότι η αλήθεια κυβερνά στον οίκο του Θεού. Μάθαμε ότι, παρόλο που οι αντίχριστοι και οι κακοί άνθρωποι μπορεί να αλωνίζουν προσωρινά στην εκκλησία, στο τέλος πάντα θα αποκαλύπτονται και θα απομακρύνονται. Ένιωσα επίσης βαθιά μεταμέλεια και τύψεις μετά απ’ όλα αυτά. Συνειδητοποίησα ότι με απασχολούσε υπερβολικά το να προστατεύω τον εαυτό μου ενώ ένας αντίχριστος έκανε κακό. Προτιμούσα να καταπιέζομαι από αυτήν παρά να αναζητήσω την αλήθεια, να τη διακρίνω και να την ξεσκεπάσω. Είχα ανεχτεί σιωπηρά τις κακές της πράξεις και τη διατάραξη που προκαλούσε στο έργο της εκκλησίας, πράγμα που σήμαινε ότι είχα μερίδιο στα πονηρά έργα της. Πλέον, καταλαβαίνω ότι ως επικεφαλής και εργάτες πρέπει να τηρούμε τις αλήθεια-αρχές και να τολμάμε να ξεσκεπάζουμε τους αντίχριστους και τους κακούς ανθρώπους. Μόνο έτσι μπορούμε να διαφυλάξουμε το έργο της εκκλησίας και να κάνουμε καλά το καθήκον μας.