2. Κατανόηση του σκοπού των τριών σταδίων του σχεδίου διαχείρισης του Θεού για την ανθρωπότητα
Σχετικά λόγια του Θεού:
Ολόκληρο το σχέδιο της διαχείρισής Μου, το σχέδιο διαχείρισης διάρκειας έξι χιλιάδων ετών, αποτελείται από τρία στάδια ή τρεις εποχές: την αρχική Εποχή του Νόμου, την Εποχή της Χάριτος (που είναι επίσης και η Εποχή της Λύτρωσης) και την Εποχή της Βασιλείας τις έσχατες ημέρες. Το έργο Μου σ’ αυτές τις τρεις εποχές διαφέρει ως προς το περιεχόμενο ανάλογα με την κάθε εποχή, αλλά σε κάθε στάδιο το έργο αυτό εκτελείται σύμφωνα με τις ανάγκες του ανθρώπου —ή, για την ακρίβεια, γίνεται σύμφωνα με τα τεχνάσματα που χρησιμοποιεί ο Σατανάς στον πόλεμο που διεξάγω εναντίον του. Ο σκοπός είναι να νικηθεί ο Σατανάς, να αποκαλυφθεί η σοφία και η παντοδυναμία Μου, να εκτεθούν όλα τα τεχνάσματα του Σατανά και, με τον τρόπο αυτόν, να σωθεί ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, το οποίο ζει υπό τη δύναμη του Σατανά. Είναι για να αποκαλυφθεί η σοφία και η παντοδυναμία Μου, και να έρθει στο φως το πόσο αφόρητα ειδεχθής είναι ο Σατανάς. Ακόμη περισσότερο, γίνεται για να δώσω τη δυνατότητα στα δημιουργημένα όντα να διακρίνουν μεταξύ καλού και κακού, να γνωρίζουν ότι Εγώ είμαι ο Κυρίαρχος των πάντων, να δουν ξεκάθαρα ότι ο Σατανάς είναι ο εχθρός της ανθρωπότητας, αχρείος, ο πονηρός, και να τους δώσω τη δυνατότητα να διακρίνουν με απόλυτη σαφήνεια τη διαφορά μεταξύ καλού και κακού, αλήθειας και πλάνης, αγιοσύνης και ακαθαρσίας, και μεταξύ του τι είναι μεγαλειώδες και τι ποταπό. Γίνεται για να δοθεί η δυνατότητα στην ανίδεη ανθρωπότητα να καταθέσει μαρτυρία για Μένα ότι δεν είμαι Εγώ αυτός που διαφθείρει την ανθρωπότητα, και ότι μόνο Εγώ, ο Δημιουργός, είμαι Αυτός που σώζει την ανθρωπότητα και απονέμει στους ανθρώπους τα πράγματα που μπορούν ν’ απολαύσουν· γίνεται για να τους δώσω τη δυνατότητα να μάθουν ότι Εγώ είμαι ο Κυρίαρχος των πάντων και ότι ο Σατανάς είναι απλώς ένα ον που δημιούργησα και το οποίο αργότερα Με πρόδωσε. Το σχέδιο διαχείρισής Μου των έξι χιλιάδων ετών διακρίνεται σε τρία στάδια, κι Εγώ εργάζομαι κατά τέτοιον τρόπο ώστε να επιτύχω το παρακάτω αποτέλεσμα: Να διευκολύνω τα δημιουργημένα όντα Μου να καταθέσουν μαρτυρία για Μένα, να κατανοήσουν τις προθέσεις Μου και να γνωρίσουν ότι Εγώ είμαι η αλήθεια.
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η αληθινή ιστορία του έργου της Εποχής της Λύτρωσης
Σήμερα, θα συνοψίσουμε πρώτα τις σκέψεις, τις ιδέες και την καθεμιά κίνηση του Θεού από τότε που δημιούργησε την ανθρωπότητα. Θα ρίξουμε μια ματιά στο έργο που έχει εκτελέσει, από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι την επίσημη αρχή της Εποχής της Χάριτος. Μπορούμε τότε να ανακαλύψουμε ποιες σκέψεις και ιδέες του Θεού είναι άγνωστες στον άνθρωπο και, από εκεί, μπορούμε να αποσαφηνίσουμε τη σειρά του σχεδίου διαχείρισης του Θεού και να κατανοήσουμε απόλυτα το πλαίσιο στο οποίο ο Θεός δημιούργησε το έργο της διαχείρισής Του, την πηγή και τη διαδικασία της ανάπτυξής του, καθώς επίσης και να κατανοήσουμε απόλυτα τα αποτελέσματα που επιδιώκει από το έργο της διαχείρισής Του, δηλαδή, τον πυρήνα και τον σκοπό του έργου της διαχείρισής Του. Για να κατανοήσουμε τα πράγματα αυτά, πρέπει να επιστρέψουμε σε μια μακρινή, ήρεμη και ήσυχη εποχή, όπου δεν υπήρχαν άνθρωποι…
Ο ίδιος ο Θεός δημιουργεί τον πρώτο ζωντανό άνθρωπο
Όταν ο Θεός σηκώθηκε από το κρεβάτι Του, η πρώτη σκέψη που έκανε ήταν η εξής: να δημιουργήσει ένα ζωντανό άτομο —έναν πραγματικό, ζωντανό άνθρωπο— κάποιον με τον οποίο θα ζει μαζί και ο οποίος θα είναι η μόνιμη συντροφιά Του· το άτομο αυτό θα μπορούσε να Τον ακούει και Εκείνος θα μπορούσε να του εκμυστηρεύεται πράγματα και να μιλάει μαζί του. Τότε, για πρώτη φορά, ο Θεός σήκωσε μια χούφτα χώμα και την χρησιμοποίησε για να δημιουργήσει τον πρώτο ζωντανό άνθρωπο σύμφωνα με την εικόνα που είχε φανταστεί στο μυαλό Του και, στη συνέχεια, έδωσε στο ζωντανό αυτό πλάσμα ένα όνομα: Αδάμ. Μόλις ο Θεός απέκτησε αυτό το άτομο που ζούσε και ανέπνεε, πώς αισθάνθηκε; Για πρώτη φορά, αισθάνθηκε τη χαρά του να έχεις κάποιο αγαπημένο πρόσωπο, μια συντροφιά. Επίσης, αισθάνθηκε για πρώτη φορά την ευθύνη του να είσαι πατέρας και το ενδιαφέρον που τη συνοδεύει. Το άτομο αυτό, που ζούσε και ανέπνεε, έφερε στον Θεό ευτυχία και χαρά· για πρώτη φορά αισθάνθηκε παρηγορημένος. Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που πραγματοποίησε ποτέ ο Θεός, όχι με τις σκέψεις ή τον λόγο Του, αλλά με τα ίδια Του τα χέρια. Όταν το είδος του όντος αυτού —ένα άτομο που ζούσε και ανέπνεε— στάθηκε μπροστά στον Θεό, φτιαγμένο από σάρκα και αίμα, με σώμα και μορφή, και ικανό να μιλήσει με τον Θεό, αυτός βίωσε ένα είδος χαράς που δεν είχε ξανανιώσει ποτέ. Ο Θεός ένιωσε πραγματικά την ευθύνη Του, ενώ το ζωντανό αυτό ον δεν άγγιξε μόνο την καρδιά Του, αλλά ζέστανε και συγκίνησε την καρδιά Του με την κάθε μικρή κίνηση που έκανε. Όταν το ζωντανό αυτό ον στάθηκε ενώπιον του Θεού, ήταν η πρώτη φορά που Αυτός έκανε τη σκέψη να κερδίσει κι άλλους τέτοιους ανθρώπους. Αυτή ήταν η σειρά των γεγονότων που ξεκίνησε με την πρώτη αυτή σκέψη που έκανε ο Θεός. Για τον Θεό, όλα αυτά τα γεγονότα συνέβαιναν για πρώτη φορά, αλλά, κατά τα πρώτα γεγονότα αυτά, ό,τι κι αν αισθανόταν εκείνη τη στιγμή —χαρά, ευθύνη, ενδιαφέρον— δεν είχε με ποιον να το μοιραστεί. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, ο Θεός αισθάνθηκε πραγματικά μια μοναξιά και μια θλίψη, που δεν είχε ποτέ Του βιώσει στο παρελθόν. Ένιωσε πως ο άνθρωπος δεν μπορούσε να δεχτεί ή να κατανοήσει την αγάπη και το ενδιαφέρον Του, ούτε τις προθέσεις Του για τον άνθρωπο, κι έτσι αισθανόταν ακόμα λύπη και πόνο στην καρδιά Του. Παρόλο που είχε κάνει τα πράγματα αυτά για τον άνθρωπο, ο άνθρωπος δεν το γνώριζε και δεν μπορούσε να το καταλάβει. Πέρα από την ευτυχία, η χαρά και η παρηγοριά που Του έφερε ο άνθρωπος, γρήγορα Του γέννησε και τα πρώτα αισθήματα λύπης και μοναξιάς. Αυτές ήταν οι σκέψεις και τα συναισθήματα του Θεού εκείνη τη στιγμή. Όσο ο Θεός έκανε όλα αυτά τα πράγματα, στην καρδιά Του περνούσε από τη χαρά στη λύπη και από τη λύπη στον πόνο και αυτά τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα με άγχος. Το μόνο που ήθελε να κάνει ήταν να βιαστεί να αφήσει αυτό το άτομο, το ανθρώπινο αυτό γένος να γνωρίσει αυτό που υπήρχε στην καρδιά Του και να κατανοήσει τις προθέσεις Του νωρίτερα. Τότε, θα μπορούσαν να γίνουν οι ακόλουθοί Του και να μοιραστούν τις σκέψεις Του και να συμμορφωθούν με τις προθέσεις Του. Δεν θα άκουγαν πλέον απλώς τον Θεό να μιλά και θα παρέμεναν άφωνοι· δεν θα αγνοούσαν πλέον τον τρόπο που θα συμμετείχαν στο έργο του Θεού και, πάνω απ’ όλα, δεν θα ήταν πλέον άνθρωποι αδιάφοροι προς τις απαιτήσεις του Θεού. Τα πρώτα αυτά πράγματα που έκανε ο Θεός έχουν μεγάλη σημασία και μεγάλη αξία για το σχέδιο της διαχείρισής Του και για τα ανθρώπινα όντα σήμερα.
Αφού δημιούργησε τα πάντα και την ανθρωπότητα, ο Θεός δεν αναπαύτηκε. Ήταν ανυπόμονος και πρόθυμος να εκτελέσει τη διαχείρισή Του και να κερδίσει μέσα από την ανθρωπότητα τους ανθρώπους που τόσο αγαπούσε.
«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Γ΄
Ο Θεός θεωρεί αυτήν την περίπτωση της διαχείρισης της ανθρωπότητας από τον ίδιο, της σωτηρίας της ανθρωπότητας από τον ίδιο, ως πιο σημαντική απ’ οτιδήποτε άλλο. Αυτά τα πράγματα τα κάνει όχι μόνο με τις σκέψεις Του, όχι μόνο με τα λόγια Του, πόσο μάλλον τα κάνει με χαλαρότητα· κάνει όλα αυτά τα πράγματα με τις προθέσεις Του, έχοντας ένα σχέδιο, έναν στόχο και πρότυπα. Μπορεί να δει κανείς πως αυτή η περίπτωση του έργου του Θεού για τη σωτηρία της ανθρωπότητας έχει τεράστια σημασία τόσο για τον Θεό όσο και για τον άνθρωπο. Όσο δύσκολο κι αν είναι το έργο, όσο μεγάλα κι αν είναι τα εμπόδια, όσο αδύναμοι κι αν είναι οι άνθρωποι ή όσο βαθιά κι αν είναι η επαναστατικότητα της ανθρωπότητας, τίποτε από αυτά δεν είναι δύσκολο για τον Θεό. Ο Θεός μένει απασχολημένος, δαπανά το αίμα της καρδιάς Του και διαχειρίζεται το έργο που θέλει να επιτελέσει· εκτός αυτού, διευθετεί τα πάντα και κυριαρχεί σε όλους τους ανθρώπους στους οποίους θέλει να εργαστεί και σε όλο το έργο που θέλει να επιτελέσει· όλα αυτά είναι πρωτοφανή. Αυτή είναι η πρώτη φορά που ο Θεός έχει χρησιμοποιήσει αυτές τις μεθόδους και έχει πληρώσει ένα τόσο μεγάλο τίμημα για να επιτελέσει το τεράστιο εγχείρημα της διαχείρισης και της σωτηρίας της ανθρωπότητας. Καθώς ο Θεός επιτελεί όλο αυτό το έργο, λίγο λίγο και χωρίς καμία επιφύλαξη εκφράζει και αποδεσμεύει στην ανθρωπότητα το αίμα της καρδιάς Του, αυτό που Αυτός έχει και είναι, τη σοφία και την παντοδυναμία Του, καθώς και κάθε πτυχή της διάθεσής Του, και η έκφραση και η αποδέσμευση αυτών των πραγμάτων από Εκείνον μέσω αυτών των μεθόδων είναι κάτι το πρωτοφανές. Επομένως, σε ολόκληρο το σύμπαν, πέρα από τους ανθρώπους που ο Θεός σκοπεύει να διαχειριστεί και να σώσει, κανένα άλλο πλάσμα δεν ήταν ποτέ τόσο κοντά με τον Θεό ούτε είχε τόσο στενή σχέση μαζί Του. Στην καρδιά Του, η ανθρωπότητα την οποία θέλει να διαχειριστεί και να σώσει έχει πρωταρχική σημασία και Εκείνος εκτιμά αυτήν την ανθρωπότητα περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο. Παρόλο που έχει πληρώσει μεγάλο τίμημα για εκείνη και παρόλο που διαρκώς Τον πληγώνει και επαναστατεί εναντίον Του, δεν έχει κανένα παράπονο και δεν μετανιώνει για τίποτα, εξακολουθεί να μην την αφήνει και να μην την εγκαταλείπει, και συνεχίζει να εκτελεί ακατάπαυστα το έργο Του. Αυτό συμβαίνει γιατί γνωρίζει πως, αργά ή γρήγορα, θα έρθει η ημέρα που οι άνθρωποι θα αφυπνιστούν από το κάλεσμα των λόγων Του, θα συγκινηθούν από τα λόγια Του, θα αναγνωρίσουν πως Αυτός είναι ο Δημιουργός, και τότε θα επιστρέψουν στο πλευρό Του…
«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Γ΄
Ανεξάρτητα από το τι κάνει ο Θεός ή τα μέσα με τα οποία το κάνει, ανεξάρτητα από το κόστος, ανεξάρτητα από τον στόχο Του, ο σκοπός των πράξεών Του δεν αλλάζει. Ο σκοπός Του είναι να κατεργαστεί τον άνθρωπο με τα λόγια του Θεού, όπως και τις απαιτήσεις και τις προθέσεις του Θεού για τον άνθρωπο· με άλλα λόγια, είναι να κατεργαστεί τον άνθρωπο με αυτά που πιστεύει ο Θεός ότι είναι θετικά πράγματα σύμφωνα με τα στάδιά Του, επιτρέποντας στον άνθρωπο να καταλάβει την καρδιά του Θεού, και να καταλάβει και να κατανοήσει την ουσία του Θεού, και να επιτρέψει στον άνθρωπο να υποταχθεί στην κυριαρχία και τις ρυθμίσεις του Θεού, επιτρέποντας έτσι στον άνθρωπο να επιτύχει φόβο Θεού και αποφυγή του κακού —όλα αυτά είναι μια πτυχή του σκοπού του Θεού σε όλα όσα κάνει. Η άλλη πτυχή είναι ότι, επειδή ο Σατανάς είναι το αντιθετικό στοιχείο και το αντικείμενο υπηρεσίας στο έργο του Θεού, ο άνθρωπος συχνά παραδίδεται στον Σατανά· αυτό είναι το μέσο που χρησιμοποιεί ο Θεός για να επιτρέψει στους ανθρώπους να δουν στους πειρασμούς και στις επιθέσεις του Σατανά τη μοχθηρία, την ασχήμια και την ποταπότητα του Σατανά, κάνοντας έτσι τους ανθρώπους να μισούν τον Σατανά και να είναι σε θέση να γνωρίζουν και να διακρίνουν τα αρνητικά πράγματα. Αυτή η διαδικασία τούς επιτρέπει να απελευθερωθούν σταδιακά από τον έλεγχο του Σατανά και από τις κατηγορίες, τις ενοχλήσεις και τις επιθέσεις του —μέχρι που, χάρη στα λόγια του Θεού, στις γνώσεις τους για τον Θεό, στην υποταγή τους στον Θεό, στην πίστη τους στον Θεό και στον φόβο τους για τον Θεό, θριαμβεύουν ολοκληρωτικά επί των επιθέσεων και των κατηγοριών του Σατανά. Μόνο τότε θα έχουν σωθεί εντελώς από τη δύναμη του Σατανά. Η απελευθέρωση των ανθρώπων σημαίνει ότι έχει κηρυχθεί η ήττα του Σατανά, σημαίνει ότι δεν αποτελούν πλέον τροφή στο στόμα του Σατανά, ότι δεν πρόκειται πλέον να καταβροχθιστούν από τον Σατανά και ότι, αντ’ αυτού, ο Σατανάς έχει παραιτηθεί απ’ αυτούς. Ο λόγος είναι ότι τέτοιοι άνθρωποι είναι ευθείς, ότι έχουν πίστη και υποταγή στον Θεό, καθώς και φόβο Θεού, και ότι έχουν κόψει κάθε δεσμό με τον Σατανά. Ταπεινώνουν τον Σατανά, κάνουν τον Σατανά να δειλιάσει, και καταφέρνουν να κατατροπώσουν τον Σατανά. Η πίστη τους να ακολουθήσουν τον Θεό, και η υποταγή και ο φόβος Θεού νικούν τον Σατανά και κάνουν τον Σατανά να τους εγκαταλείψει οριστικά. Μόνο τέτοιοι άνθρωποι έχουν πραγματικά κερδηθεί από τον Θεό, και αυτός είναι ο απώτερος στόχος του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου.
«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Β΄
Τέτοια είναι η διαχείριση του Θεού: Παραδίδει την ανθρωπότητα στον Σατανά —μια ανθρωπότητα που απλούστατα δεν ξέρει τι είναι ο Θεός, τι είναι ο Δημιουργός, πώς να λατρεύει τον Θεό και γιατί θα πρέπει να υποτάσσεται στον Θεό— και επιτρέπει στον Σατανά να τη διαφθείρει όπως θέλει· έπειτα, βήμα βήμα, την ανακτά από τα χέρια του Σατανά, μέχρις ότου εκείνη λατρέψει πλήρως τον Θεό και απαρνηθεί τον Σατανά. Αυτή είναι η διαχείριση του Θεού. Μπορεί να ακούγεται σαν μύθος και να φαίνεται περίπλοκη. Οι άνθρωποι αισθάνονται ότι είναι μύθος επειδή δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για το πόσα έχουν συμβεί στον άνθρωπο τα τελευταία χιλιάδες χρόνια, πόσο μάλλον γνωρίζουν πόσες ιστορίες έχουν συμβεί στο σύμπαν και το στερέωμα. Και ακόμη περισσότερο, αυτό συμβαίνει επειδή απλούστατα δεν μπορούν να δουν με τα θνητά τους μάτια τον πιο θαυμαστό, τον πιο τρομακτικό κόσμο που υπάρχει πέρα από τον υλικό κόσμο. Τους φαίνεται ακατανόητο, επειδή δεν κατανοούν τη σημασία της σωτηρίας της ανθρωπότητας από τον Θεό ούτε τη σημασία του έργου διαχείρισής Του, και δεν κατανοούν τι είδους ανθρωπότητα επιθυμεί πραγματικά ο Θεός. Μήπως είναι μια ανθρωπότητα που δεν έχει διαφθαρεί καθόλου από τον Σατανά, όπως ήταν ο Αδάμ και η Εύα; Όχι! Στόχος της διαχείρισης του Θεού είναι να κερδίσει μια ομάδα ανθρώπων που Τον λατρεύουν και υποτάσσονται σε Αυτόν. Αν και οι άνθρωποι αυτοί έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά, δεν βλέπουν πλέον τον Σατανά ως πατέρα τους· αντίθετα, αναγνωρίζουν το φρικτό του πρόσωπο και τον απορρίπτουν, και έρχονται ενώπιον του Θεού για να αποδεχτούν την κρίση και την παίδευσή Του. Μαθαίνουν τελικά την αντίθεση ανάμεσα στο άσχημο και στο άγιο, και γνωρίζουν το μεγαλείο του Θεού και τη μοχθηρία του Σατανά. Μια ανθρωπότητα όπως αυτή δεν θα υπηρετεί πλέον τον Σατανά, ούτε θα τον λατρεύει ή θα τον προσκυνά. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι μια ομάδα ανθρώπων που τους κέρδισε πραγματικά ο Θεός. Αυτή είναι η σημασία του έργου του Θεού για τη διαχείριση της ανθρωπότητας.
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο μέσα στη διαχείριση του Θεού
Ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους, τους τοποθέτησε πάνω στη γη και τους καθοδηγεί έκτοτε, αργότερα τους έσωσε και υπηρέτησε ως προσφορά περί αμαρτίας για την ανθρωπότητα, και, στο τέλος, πρέπει ακόμα να κατακτήσει την ανθρωπότητα, να σώσει τους ανθρώπους εξ ολοκλήρου και να τους αποκαταστήσει στην αρχική τους ομοιότητα. Αυτό είναι το έργο με το οποίο έχει ασχοληθεί από την αρχή μέχρι το τέλος —η αποκατάσταση της ανθρωπότητας στην αρχική της εικόνα και ομοιότητα. Ο Θεός θα εγκαθιδρύσει τη βασιλεία Του και θα αποκαταστήσει την αρχική ομοιότητα των ανθρώπινων όντων, πράγμα που σημαίνει ότι ο Θεός θα αποκαταστήσει την εξουσία Του πάνω στη γη και ανάμεσα σε όλα τα δημιουργήματα. Οι άνθρωποι έχασαν τις θεοφοβούμενες καρδιές τους καθώς και τη λειτουργία που οφείλουν να έχουν τα δημιουργήματα αφότου διεφθάρησαν από τον Σατανά. Όλοι τους έγιναν εχθροί επαναστατικοί απέναντι στον Θεό, έζησαν υπό τη δύναμη του Σατανά και υποβλήθηκαν στη χειραγώγηση του Σατανά· έτσι, ο Θεός δεν είχε κανέναν τρόπο να εργαστεί ανάμεσα στα δημιουργήματά Του, και έγινε ακόμα πιο ανήμπορος να κερδίσει τον φόβο τους. Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν από τον Θεό και όφειλαν να λατρεύουν τον Θεό, αλλά, στην πραγματικότητα, γύρισαν την πλάτη τους σ’ Αυτόν και λάτρεψαν τον Σατανά αντ’ Αυτού. Ο Σατανάς έγινε το είδωλο στην καρδιά τους. Έτσι, ο Θεός έχασε τη θέση Του στην καρδιά τους, δηλαδή χάθηκε η σημασία πίσω από τη δημιουργία της ανθρωπότητας από Εκείνον. Συνεπώς, για να αποκαταστήσει τη σημασία πίσω από τη δημιουργία της ανθρωπότητας από Εκείνον, πρέπει να αποκαταστήσει την αρχική ομοιότητά της και να απαλλάξει την ανθρωπότητα από τις διεφθαρμένες της διαθέσεις. Για να διεκδικήσει και πάλι τους ανθρώπους από τον Σατανά, πρέπει να τους σώσει από την αμαρτία. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί ο Θεός να αποκαταστήσει σταδιακά την αρχική ομοιότητα και λειτουργία τους και, τελικά, να αποκαταστήσει τη βασιλεία Του. Η ολοκληρωτική καταστροφή αυτών των υιών της επανάστασης, στο τέλος, θα γίνει για να επιτραπεί στους ανθρώπους να βελτιώσουν τη λατρεία τους στον Θεό και τη ζωή τους επί γης. Εφόσον ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους, θα τους κάνει να Τον λατρεύουν· εφόσον επιθυμεί να αποκαταστήσει την αρχική λειτουργία της ανθρωπότητας, θα την αποκαταστήσει πλήρως και χωρίς καμία νόθευση. Η αποκατάσταση της εξουσίας Του σημαίνει πως θα κάνει τους ανθρώπους να Τον λατρεύουν και να υποτάσσονται σ’ Αυτόν· σημαίνει ότι ο Θεός θα κάνει τους ανθρώπους να ζουν λόγω Αυτού και θα κάνει τους εχθρούς Του να χάνονται ως αποτέλεσμα της εξουσίας Του. Σημαίνει ότι ο Θεός θα κάνει όλα όσα έχουν σχέση μ’ Αυτόν να κυριαρχήσουν μεταξύ των ανθρώπων χωρίς καμία αντίσταση από κανέναν. Η βασιλεία που επιθυμεί να εγκαθιδρύσει ο Θεός είναι η δική Του βασιλεία. Η ανθρωπότητα που επιθυμεί είναι μία που Τον λατρεύει, μία που υποτάσσεται πλήρως σ’ Αυτόν και που διακατέχεται από τη δόξα Του. Αν ο Θεός δεν έσωζε τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, τότε θα χανόταν η σημασία που είχε το ότι δημιούργησε την ανθρωπότητα· Εκείνος δεν θα είχε πλέον εξουσία ανάμεσα στους ανθρώπους και η βασιλεία Του δεν θα μπορούσε πλέον να υπάρχει πάνω στη γη. Αν ο Θεός δεν κατέστρεφε εκείνους τους εχθρούς που είναι επαναστατικοί απέναντί Του, δεν θα μπορούσε να κερδίσει την πλήρη δόξα Του ούτε θα μπορούσε να εγκαθιδρύσει τη βασιλεία Του πάνω στη γη. Το να καταστρέψει ολοκληρωτικά εκείνους ανάμεσα στην ανθρωπότητα που είναι επαναστατικοί απέναντί Του και να φέρει στην ανάπαυση εκείνους που έχουν ολοκληρωθεί —αυτά θα είναι τα σημάδια της ολοκλήρωσης του έργου Του και του σπουδαίου επιτεύγματός Του. Όταν οι άνθρωποι αποκατασταθούν στην αρχική τους ομοιότητα, και όταν μπορέσουν να εκπληρώσουν τα αντίστοιχα καθήκοντά τους, μπορέσουν να διατηρήσουν τη δική τους σωστή θέση και να υποταχθούν σε όλες τις ρυθμίσεις του Θεού, ο Θεός θα έχει κερδίσει μια ομάδα ανθρώπων πάνω στη γη που Τον λατρεύει, και θα έχει επίσης εγκαθιδρύσει μια βασιλεία πάνω στη γη που Τον λατρεύει. Θα σημειώσει αιώνια νίκη επί γης και όλοι όσοι εναντιώνονται σ’ Αυτόν, θα χαθούν στην αιωνιότητα. Έτσι, θα αποκατασταθεί η αρχική Του πρόθεση όσον αφορά τη δημιουργία της ανθρωπότητας. Θα αποκατασταθεί η πρόθεσή Του να δημιουργήσει τα πάντα και θα αποκατασταθεί επίσης η εξουσία Του επί της γης, μεταξύ των πάντων και μεταξύ των εχθρών Του. Αυτά θα είναι τα σημάδια της συνολικής νίκης Του. Από εκείνο το σημείο και πέρα, η ανθρωπότητα θα εισέλθει στην ανάπαυση και θα ξεκινήσει μια ζωή που είναι στον σωστό δρόμο. Ο Θεός θα εισέλθει επίσης στην αιώνια ανάπαυση με την ανθρωπότητα, και θα ξεκινήσει μια αιώνια ζωή, την οποία θα μοιράζονται ο ίδιος και οι άνθρωποι. Η ακαθαρσία και η επαναστατικότητα επί γης θα έχουν εξαφανιστεί, και όλος ο θρήνος θα έχει υποχωρήσει, και τα πάντα σ’ αυτόν τον κόσμο που εναντιώνονται στον Θεό θα έχουν πάψει να υπάρχουν. Μόνο ο Θεός και εκείνοι οι άνθρωποι στους οποίους έχει φέρει τη σωτηρία θα παραμείνουν· μόνο η δημιουργία Του θα παραμείνει.
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός και ο άνθρωπος θα εισέλθουν στην ανάπαυση μαζί
Ο Θεός έχει επιτελέσει το έξι χιλιάδων ετών έργο Του μέχρι σήμερα και έχει αποκαλύψει πολλές από τις πράξεις Του, κυρίως προκειμένου να νικήσει τον Σατανά και να σώσει όλη την ανθρωπότητα. Μέσα από αυτήν την ευκαιρία, ο Θεός επιτρέπει σε όλα τα πράγματα στον ουρανό, σε όλα τα πράγματα στη γη, σε όλα τα πράγματα μέσα στις θάλασσες και ακόμα και στο κάθε πλάσμα στη γη ανεξαιρέτως, να δουν την παντοδυναμία Του και όλες τις πράξεις Του. Μέσα απ’ αυτήν την ευκαιρία της νίκης Του επί του Σατανά, αποκαλύπτει όλες Του τις πράξεις στους ανθρώπους, ώστε όλοι να Τον εξυμνήσουν και να εγκωμιάσουν τη σοφία Του στο ότι νίκησε τον Σατανά. Όλα τα πράγματα στη γη, στον ουρανό και στις θάλασσες δοξάζουν τον Θεό, εξυμνούν την παντοδυναμία Του, εξυμνούν καθεμία από τις πράξεις Του και φωνάζουν το άγιο όνομά Του. Αυτό είναι η απόδειξη ότι νίκησε τον Σατανά· είναι η απόδειξη ότι κατέκτησε τον Σατανά. Ακόμα περισσότερο, είναι η απόδειξη ότι έσωσε την ανθρωπότητα. Ολόκληρη η δημιουργία του Θεού Τον δοξάζει, Τον εξυμνεί που νίκησε τον εχθρό Του και επέστρεψε νικητής και Τον εγκωμιάζει ως τον μεγάλο νικηφόρο Βασιλιά. Σκοπός Του δεν ήταν μόνο να νικήσει τον Σατανά, κι αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον το έργο Του συνεχίστηκε για έξι χιλιάδες χρόνια. Χρησιμοποιεί τη νίκη επί του Σατανά, για να σώσει την ανθρωπότητα. Χρησιμοποιεί τη νίκη επί του Σατανά, για να αποκαλύψει όλες τις πράξεις Του και όλη τη δόξα Του. Θα αποκτήσει δόξα, και όλες οι στρατιές των αγγέλων θα δουν όλη τη δόξα Του. Οι αγγελιοφόροι του ουρανού, οι άνθρωποι πάνω στη γη και όλες οι δημιουργίες Του στη γη θα δουν τη δόξα του Δημιουργού. Αυτό είναι το έργο που επιτελεί. Όλες οι δημιουργίες Του στον ουρανό και στη γη θα γίνουν μάρτυρες της δόξας Του, και Εκείνος θα επιστρέψει θριαμβευτικά αφού νικήσει ολοκληρωτικά τον Σατανά, με όλη την ανθρωπότητα να Τον εξυμνεί —αυτό είναι ένα έργο που επιτυγχάνει δύο στόχους ταυτόχρονα. Στο τέλος, όλη η ανθρωπότητα θα κατακτηθεί από Εκείνον και θα αφανίσει όλους όσοι αντιστέκονται ή επαναστατούν· με άλλα λόγια, θα αφανίσει όλους αυτούς που είναι του Σατανά.
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Θα πρέπει να γνωρίζεις πώς εξελίχθηκε η ανθρωπότητα στο σύνολό της μέχρι τη σήμερον ημέρα