Εν μέσω αστραπών, όλα τα είδη των ζώων αποκαλύπτονται στην αληθινή τους μορφή. Έτσι και ο άνθρωπος, φωτισμένος από το φως Μου, έχει ανακτήσει την αγιοσύνη που διέθετε κάποτε. Ω, παλιέ, διεφθαρμένε κόσμε! Επιτέλους, κατέρρευσε μέσα στο βρόμικο νερό και, βυθιζόμενος κάτω από την επιφάνεια, μετατράπηκε σε λάσπη! Ω, ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, δική Μου δημιουργία! Επιτέλους επανήλθε στη ζωή μέσα στο φως, έλαβε το θεμέλιο για την ύπαρξη και έπαψε να παλεύει μέσα στη λάσπη! Ω, όλα τα πράγματα που κρατώ στα χέρια Μου! Πώς μπορούν να μην ανανεωθούν ως αποτέλεσμα των λόγων Μου; Πώς είναι δυνατόν, μέσα στο φως, να μην επιτελούν τις λειτουργίες τους; Η γη δεν είναι πλέον νεκρικά ακίνητη και σιωπηλή, ο ουρανός δεν είναι πλέον έρημος και ζοφερός. Ο ουρανός και η γη, τα οποία δεν χωρίζονται πλέον από ένα κενό, είναι ενωμένα ως ένα και δεν πρόκειται ποτέ να χωριστούν ξανά. Σε αυτήν τη χαρμόσυνη περίσταση, σε αυτήν τη στιγμή αγαλλίασης, η δικαιοσύνη Μου και η αγιοσύνη Μου έχουν επεκταθεί σε ολόκληρο το σύμπαν και πάνω από αυτό, και εξυμνούνται ακατάπαυστα μεταξύ όλων των ανθρώπων. Οι πόλεις του ουρανού γελούν με χαρά και η βασιλεία της γης χορεύει με χαρά. Αυτήν τη στιγμή, ποιος δεν αγαλλιάζει; Και ποιος δεν θρηνεί; Η γη στην αρχέγονη κατάστασή της ανήκει στον ουρανό και ο ουρανός είναι ενωμένος με τη γη. Ο άνθρωπος είναι το νήμα που ενώνει τον ουρανό με τη γη. Λόγω της αγιοσύνης του ανθρώπου, λόγω της ανανέωσης του ανθρώπου, ο ουρανός δεν είναι πλέον κρυμμένος από τη γη και η γη δεν είναι πλέον σιωπηλή απέναντι στον ουρανό. Τα πρόσωπα όλων των ανθρώπων κατακλύζονται από χαμόγελα ικανοποίησης και, μέσα στις καρδιές όλων τους κρύβεται μια γλυκύτητα, η οποία δεν γνωρίζει όρια. Οι άνθρωποι δεν τσακώνονται ούτε έρχονται στα χέρια μεταξύ τους. Υπάρχουν άραγε κάποιοι που, μέσα στο φως Μου, δεν ζουν ειρηνικά με τους άλλους; Υπάρχουν άραγε κάποιοι που, στην ημέρα Μου, ατιμάζουν το όνομά Μου; Όλοι στρέφουν το γεμάτο φόβο βλέμμα τους προς Εμένα και, μέσα στην καρδιά τους, Με επικαλούνται κρυφά. Έχω εξετάσει σχολαστικά κάθε τους ενέργεια: Ανάμεσα στους ανθρώπους που έχουν καθαρθεί, δεν υπάρχει κανένας που να είναι επαναστατικός απέναντί Μου, κανένας που να Με κρίνει. Η διάθεσή Μου διαπερνά όλους τους ανθρώπους. Όλοι τελικά Με γνωρίζουν, Με πλησιάζουν περισσότερο και Με εκτιμούν. Στέκομαι ακλόνητος στο πνεύμα του ανθρώπου, εξυψώνομαι στην υψηλότερη κορυφή στα μάτια του ανθρώπου και ρέω μέσα στο αίμα στις φλέβες του ανθρώπου. Η χαρά στην καρδιά του ανθρώπου γεμίζει κάθε τόπο στο πρόσωπο της γης, ο αέρας είναι δροσερός και φρέσκος, δεν υπάρχουν πλέον πυκνές ομίχλες που να σκεπάζουν το έδαφος και ο ήλιος λάμπει με μεγαλοπρέπεια.

Τώρα, ατενίστε τη βασιλεία Μου, όπου Εγώ είμαι Βασιλιάς των πάντων και όπου ασκώ εξουσία πάνω στα πάντα. Από την αρχή της δημιουργίας μέχρι σήμερα, οι υιοί Μου, καθοδηγούμενοι από Εμένα, έχουν βιώσει τις κακουχίες της ζωής, τις αδικίες του κόσμου και τον ανώμαλο δρόμο του ανθρώπινου βασιλείου, αλλά τώρα κατοικούν στο φως Μου. Ποιος δεν κλαίει για τις χθεσινές αδικίες; Ποιος δεν χύνει δάκρυα για το πόσο δύσκολο ήταν να φτάσουμε στο σήμερα; Και, πάλι, υπάρχει κανένας, ο οποίος δεν αρπάζει αυτήν την ευκαιρία για να αφοσιωθεί σ’ Εμένα; Υπάρχει κανένας που δεν δράττεται αυτής της ευκαιρίας για να εκφράσει το πάθος που πλημμυρίζει την καρδιά του; Υπάρχει κανένας, ο οποίος, αυτήν τη στιγμή, δεν εκφράζει όλα όσα έχει βιώσει; Αυτήν την εποχή, όλα τα ανθρώπινα όντα αφιερώνουν το καλύτερο μέρος του εαυτού τους σ’ Εμένα. Πόσοι βασανίζονται από τύψεις για τις χθεσινές τους απερισκεψίες, πόσοι μισούν τον εαυτό τους έντονα για τις χθεσινές επιδιώξεις! Όλα τα ανθρώπινα όντα έχουν φτάσει σε σημείο να γνωρίζουν τον εαυτό τους, έχουν όλα τους δει τις πράξεις του Σατανά και το πόσο θαυμαστός είμαι Εγώ, και μέσα στις καρδιές τους, υπάρχει τώρα ένα μέρος για Εμένα. Δεν θα συναντώ πλέον αποτροπιασμό ή απόρριψη ανάμεσα στους ανθρώπους, διότι το μεγάλο Μου έργο έχει ήδη πραγματοποιηθεί και δεν παρεμποδίζεται πλέον. Υπάρχει σήμερα κάποιος, ανάμεσα στους υιούς της βασιλείας Μου, ο οποίος να μην έχει αναλογιστεί τις δικές του ανησυχίες; Υπάρχει κανένας ο οποίος δεν στοχάζεται άλλο λόγω των τρόπων με τους οποίους επιτελείται το έργο Μου; Υπάρχει κανένας, ο οποίος έχει προσφέρει ειλικρινά τον εαυτό του για χάρη Μου; Έχουν μειωθεί τα νοθευμένα στοιχεία μέσα στις καρδιές σας; Ή μήπως έχουν αυξηθεί; Εάν τα νοθευμένα στοιχεία μέσα σας δεν έχουν μειωθεί και ούτε έχουν αυξηθεί, τότε είναι σίγουρο ότι θα ξεφορτωθώ τέτοιους ανθρώπους σαν κι εσάς. Αυτό που θέλω είναι άγιοι άνθρωποι που να συνάδουν με τις προθέσεις Μου, όχι ακάθαρτα πνεύματα που επαναστατούν εναντίον Μου. Παρόλο που οι απαιτήσεις Μου από τους ανθρώπους δεν είναι υψηλές, ο εσωτερικός κόσμος της καρδιάς τους είναι τόσο περίπλοκος, που δεν μπορούν να συνάδουν πολύ καλά με τις προθέσεις Μου ή να ικανοποιήσουν αμέσως τις προθέσεις Μου. Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπινων όντων καταβάλλουν μυστικά κάθε προσπάθεια, με την ελπίδα να κατακτήσουν το τελευταίο στεφάνι της νίκης. Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων πασχίζουν με όλη τους τη δύναμη, χωρίς να τολμούν να χαλαρώσουν έστω για μια στιγμή, τρομοκρατημένοι μήπως αιχμαλωτιστούν για δεύτερη φορά από τον Σατανά. Δεν τολμούν να έχουν πλέον παράπονα από Εμένα, αλλά δείχνουν σταθερά την αφοσίωσή τους ενώπιόν Μου. Έχω ακούσει εγκάρδια λόγια που έχουν ειπωθεί από τόσο πολλούς ανθρώπους, αφηγήσεις τόσο πολλών ανθρώπων για τις οδυνηρές εμπειρίες τους εν μέσω των βασάνων τους· έχω δει τόσο πολλούς, εν μέσω κακουχιών, να προσφέρουν ακατάπαυστα την αφοσίωσή τους σ’ Εμένα, και έχω παρακολουθήσει τόσο πολλούς, οι οποίοι, καθώς βαδίζουν στο κακοτράχαλο μονοπάτι, αναζητούν μια διέξοδο. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν έχουν παραπονεθεί ποτέ· παρόλο που δεν έχουν βρει ποτέ το φως και νιώθουν κάπως αποκαρδιωμένοι μέσα τους, δεν έχουν παραπονεθεί ούτε μία φορά. Αλλά έχω ακούσει, επίσης, τόσο πολλούς ανθρώπους να εξαπολύουν κατάρες από τα βάθη της καρδιάς τους, να βλασφημούν τον Ουρανό και να παραπονούνται για τη γη. Και έχω δει, επίσης, τόσο πολλούς ανθρώπους να καταστρέφουν τον εαυτό τους εν μέσω των κακουχιών τους, πετώντας τον εαυτό τους σαν σκουπίδι σε έναν κάδο απορριμμάτων, για να καλυφθούν με βρομιά και ακαθαρσία. Έχω ακούσει τόσο πολλούς ανθρώπους να τσακώνονται μεταξύ τους εξαιτίας μιας αλλαγής στη θέση τους, γεγονός που οδηγεί σε αλλαγή στην όψη τους και σε αλλαγή στις σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώπους: φίλοι παύουν να είναι φίλοι, γίνονται εχθροί και επιτίθενται ο ένας στον άλλον με τη γλώσσα τους. Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων χρησιμοποιεί τα λόγια Μου σαν σφαίρες από πολυβόλο, ανοίγοντας απροειδοποίητα πυρ εναντίον άλλων, μέχρι που ανάμεσά τους να επικρατεί παντού θορυβώδης οχλαγωγία, διαλύοντας τη γαλήνια ηρεμία. Ευτυχώς, αυτή η μέρα έχει έρθει τώρα· διαφορετικά, ποιος ξέρει πόσοι θα μπορούσαν να χαθούν κάτω από τον ανηλεή καταιγισμό των πυρών από αυτό το πολυβόλο.

Η βασιλεία Μου, ακολουθώντας την εκφορά των λόγων Μου και συμβαδίζοντας με τις καταστάσεις όλης της ανθρωπότητας, βήμα προς βήμα, κατέρχεται στη γη. Ο άνθρωπος δεν τρέφει πλέον ανησυχητικές σκέψεις ούτε «ανησυχεί» για άλλους ανθρώπους ούτε «σκέφτεται» για λογαριασμό τους. Κι έτσι, δεν υπάρχουν πλέον εριστικές διαφωνίες στη γη και, ακολουθώντας την εκφορά των λόγων Μου, αποσύρονται τα διάφορα «όπλα» της σύγχρονης εποχής. Ο άνθρωπος ξαναβρίσκει την ειρήνη με τον άνθρωπο, η ανθρώπινη καρδιά ακτινοβολεί ένα πνεύμα αρμονίας και κανείς πλέον δεν αμύνεται απέναντι σε συγκαλυμμένες επιθέσεις. Όλη η ανθρωπότητα έχει επιστρέψει σε μια κανονική κατάσταση και έχει ξεκινήσει μια νέα ζωή. Κατοικώντας σε νέο περιβάλλον, ένας αξιόλογος αριθμός ανθρώπων κοιτάζουν γύρω τους, νιώθοντας σαν να έχουν εισέλθει σε έναν εντελώς νέο κόσμο και, λόγω αυτού, δεν καταφέρνουν να προσαρμοστούν αμέσως στο παρόν περιβάλλον τους ή να εισέλθουν κατευθείαν στον σωστό δρόμο. Επομένως, εδώ ισχύει το «το μεν πνεύμα πρόθυμο, η δε σαρξ ασθενής», όσον αφορά την ανθρωπότητα. Παρόλο που δεν έχω, όπως ο άνθρωπος, γευτεί Εγώ ο ίδιος την πικρία της αντιξοότητας, παρ’ όλα αυτά γνωρίζω τα πάντα σχετικά με τις ανεπάρκειες του ανθρώπου. Γνωρίζω από κοντά τις ανάγκες του ανθρώπου και η κατανόησή Μου για τις αδυναμίες του είναι πλήρης. Γι’ αυτόν τον λόγο, δεν χλευάζω τον άνθρωπο για τα ελαττώματά του· Εγώ απλώς χορηγώ, λόγω της αδικίας του, ένα ταιριαστό μέτρο «εκπαίδευσης», προκειμένου να δώσω στον καθένα τη δυνατότητα να εισέλθει στον σωστό δρόμο, έτσι ώστε οι άνθρωποι να πάψουν να είναι σαν περιπλανώμενα ορφανά και αντ’ αυτού να γίνουν μωρά, με ένα μέρος να αποκαλούν σπιτικό. Παρ’ όλα αυτά, οι ενέργειές Μου διέπονται από αρχές. Εάν οι άνθρωποι δεν έχουν την προθυμία να απολαύσουν την ευδαιμονία που υπάρχει σ’ Εμένα, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να συμβαδίσω με αυτό που επιθυμούν διακαώς στην καρδιά τους και να τους στείλω μέσα στο πηγάδι της αβύσσου. Σ’ αυτό το σημείο, κανείς δεν θα πρέπει πια να έχει παράπονα στην καρδιά του, αλλά θα πρέπει όλοι να μπορούν να δουν τη δικαιοσύνη Μου στις διευθετήσεις που έχω κάνει. Δεν επιβάλλω στην ανθρωπότητα να Με αγαπήσει ούτε επισύρω την αγάπη οποιουδήποτε ανθρώπου για Μένα. Σ’ Εμένα υπάρχει πλήρης ελευθερία, πλήρης απελευθέρωση. Αν και η μοίρα του ανθρώπου βρίσκεται στα χέρια Μου, έχω δώσει στον άνθρωπο ελεύθερη βούληση, η οποία δεν υπόκειται στον έλεγχό Μου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι άνθρωποι δεν θα «μπουν μόνοι τους σε μπελάδες» εξαιτίας των διοικητικών διαταγμάτων Μου, αλλά, αντιθέτως, λόγω της μεγαθυμίας Μου, θα αποκτήσουν «απελευθέρωση». Και έτσι, πολλοί άνθρωποι, αναζητούν μέσα στην απελευθέρωσή τους τη δική τους διέξοδο, και δεν περιορίζονται από Μένα.

Πάντοτε επέτρεπα στους ανθρώπους να είναι ελεύθεροι, χωρίς ποτέ να τους επιβαρύνω με ανεπίλυτα προβλήματα, χωρίς ποτέ να βάζω τον οποιονδήποτε σε δυσκολίες. Έτσι δεν είναι; Παρόλο που πάρα πολλοί άνθρωποι δεν Με αγαπούν, χωρίς να ενοχληθώ καθόλου από αυτού του είδους τη συμπεριφορά, τους έχω δώσει ελευθερία, αφήνοντάς τους περιθώρια, επιτρέποντάς τους μέχρι και να κολυμπούν ελεύθερα στη θάλασσα του πόνου. Γιατί ο άνθρωπος είναι ένα άτιμο σκάφος· παρόλο που βλέπει την ευλογία που κρατώ στα χέρια Μου, δεν ενδιαφέρεται καθόλου να την απολαύσει, παρά προτιμά να αρπάξει το μαστίγιο από το χέρι του Σατανά, καταδικάζοντας έτσι τον εαυτό του να τον καταβροχθίσει ο Σατανάς σαν «τροφή». Φυσικά, υπάρχουν μερικοί, οι οποίοι έχουν δει το φως Μου με τα μάτια τους, κι έτσι, έστω και αν ζουν μέσα στην ομίχλη της τωρινής εποχής, δεν έχουν χάσει την πίστη τους στο φως εξαιτίας αυτής της ομίχλης, αλλά συνεχίζουν να ψάχνουν ψηλαφώντας μέσα σ’ αυτήν την ομίχλη —αν και βαδίζουν σ’ ένα μονοπάτι διάσπαρτο με εμπόδια. Όταν ο άνθρωπος επαναστατεί εναντίον Μου, εξαπολύω τη μεγάλη οργή Μου εναντίον του, κι έτσι ο άνθρωπος μπορεί να χαθεί εξαιτίας της επαναστατικότητάς του. Όταν υπακούει σ’ Εμένα, παραμένω κρυμμένος από αυτόν, διεγείροντας με αυτόν τον τρόπο μια αγάπη στα βάθη της καρδιάς του, μια αγάπη κατά την οποία δεν Με καλοπιάνει δόλια, αλλά Μου προσφέρει απόλαυση. Τόσες φορές, ενώ ο άνθρωπος αναζητά, έχω κλείσει τα μάτια Μου και έχω μείνει σιωπηλός, προκειμένου να αποκτήσω την αληθινή πίστη του. Όμως, όταν δεν μιλώ, η πίστη του ανθρώπου αλλάζει σε μια στιγμή. Επομένως, το μόνο που βλέπω είναι τα «ψεύτικα αγαθά» του, διότι ο άνθρωπος δεν Με έχει αγαπήσει ποτέ ειλικρινά. Μόνο όταν αποκαλύπτω τον εαυτό Μου, οι άνθρωποι κάνουν μια τεράστια επίδειξη «πίστης»· αλλά όταν είμαι κρυμμένος στο μυστικό Μου μέρος, οπισθοχωρούν, σαν να φοβούνται μη διαπράξουν προσβολή ενάντιά Μου· υπάρχουν ακόμη και κάποιοι που, επειδή δεν βλέπουν το πρόσωπό Μου, Με υποβάλλουν σε μια «βαθιά επεξεργασία», αρνούμενοι έτσι την αλήθεια της ύπαρξής Μου. Τόσο πολλοί άνθρωποι παραμένουν σε αυτήν την κατάσταση, τόσο πολλοί έχουν αυτήν τη νοοτροπία —απλώς όλοι οι άνθρωποι καλύπτουν ό,τι άσχημο υπάρχει μέσα τους. Εξαιτίας αυτού, διστάζουν να αναφέρουν τις δικές τους ανεπάρκειες και παραδέχονται την αλήθεια των λόγων Μου μόνο με σφιγμένα δόντια και καλυμμένα πρόσωπα.

17 Μαρτίου 1992