Της Σου Φέι, Κίνα

Γεννήθηκα σε μια συνηθισμένη αγροτική οικογένεια, και οι συνθήκες διαβίωσής μας στο σπίτι ήταν μέτριες. Ο γείτονάς μου ήταν δάσκαλος, κι η οικογένειά του ήταν πλούσια επί πολλές γενεές και έχαιρε μεγάλου σεβασμού. Ζήλευα πολύ. Όταν ήμουν παιδί, οι γείτονες έτρωγαν νουντλς, ενώ εμείς μπορούσαμε να τρώμε μόνο μπομπότα. Όταν οι γείτονες περπατούσαν στον δρόμο, όλοι οι χωριανοί τούς χαιρετούσαν θερμά, ενώ σε εμάς έλεγαν μόνο κάποιες τυπικότητες. Όταν έβλεπα τα παιδιά του γείτονα να φοράνε περιποιημένα και καθαρά ρούχα, κι έπειτα κοίταζα το φθαρμένο βαμβακερό μπουφάν που φορούσα εγώ, ντρεπόμουν να σταθώ δίπλα τους κι ένιωθα πολύ κατώτερη. Σκεφτόμουν μέσα μου: «Όταν μεγαλώσω, θα βγάλω κάποια χρήματα για να βελτιώσω της συνθήκες διαβίωσης της οικογένειάς μου, ώστε να έχουμε καλή ζωή και οι άλλοι να μας σέβονται». Στα δεκαπέντε μου, ο πατέρας μου καταδικάστηκε σε εφτά χρόνια φυλάκισης για πολιτικά θέματα. Επειδή η οικογένειά μας δεν είχε χρήματα και δύναμη, μέχρι και ο θείος μου μας εκφόβιζε κι έβαζε, μάλιστα, τη θεία μου να χτυπά τη μητέρα μου για ασήμαντα ζητήματα. Αυτό το θέαμα γέμισε την καρδιά μου μίσος και τροφοδότησε ακόμη περισσότερο την επιθυμία μου να βγάλω χρήματα, αφού θεωρούσα πως μόνο αν γινόμασταν πλούσιοι θα σταματούσαν οι άλλοι να μας εκφοβίζουν. Άκουγα τον κόσμο να λέει συχνά: «Οι φτωχοί δεν τα βάζουν με τους πλούσιους και οι πλούσιοι δεν ανταγωνίζονται τους αξιωματούχους. Οι πλούσιοι μπορούν να συντρίψουν τους φτωχούς χρησιμοποιώντας χρήματα, ενώ ένας αξιωματούχος μπορεί να καταδικάσει έναν φτωχό σε θάνατο με μία μόνο λέξη». Σκέφτηκα μέσα μου: «Μόνο αν έχει κανείς χρήματα μπορεί να έχει δύναμη και θέση, και τότε μόνο δεν θα τον περιφρονούν ούτε θα τον εκφοβίζουν οι άλλοι. Πρέπει να βγάλω χρήματα!» Αργότερα, άκουσα πως μπορούσα να βγάλω χρήματα ως οδηγός ταξί, κι έτσι πήγα να βγάλω δίπλωμα. Μετά από ένα διάστημα ως οδηγός ταξί, θεώρησα πως δεν έβγαζα αρκετά χρήματα, οπότε άρχισα να δουλεύω στο τμήμα πωλήσεων μιας εταιρείας, όπου κατάφερα να πάρω προμήθεια χιλιάδων γουάν επειδή έκλεισα μια συμφωνία. Για να πάρω μεγαλύτερη προμήθεια, περνούσα τον περισσότερο χρόνο μου κάνοντας τηλεφωνήματα Δεν έκανα διάλειμμα ακόμη κι όταν ένιωθα εξαντλημένη και μ’ έπιανε ζαλάδα. Δεν σταματούσα για να πιω νερό ακόμη κι όταν ξεραινόταν ο λαιμός μου. Εφόσον ο πελάτης ήταν πρόθυμος, πήγαινα ανά πάσα στιγμή. Μερικές φορές, επέστρεφα σπίτι μες στα μαύρα μεσάνυχτα, τελείως εξουθενωμένη. Όταν σκεφτόμουν, όμως, τις χιλιάδες γουάν που θα έπαιρνα ως προμήθεια αφού έκλεινα μια συμφωνία, δεν ένιωθα πια τόσο κουρασμένη.

Το 2002, αφού παντρεύτηκα, ανοίξαμε με τον σύζυγό μου ένα εστιατόριο για να μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα. Το 2003, ξέσπασε ο SARS και, μετά από περίπου ενάμιση χρόνο λειτουργίας, το εστιατόριο δεν απέφερε κέρδος, οπότε το μεταφέραμε. Δεν το δεχόμουν να αποτύχουμε έτσι απλά, οπότε ανοίξαμε άλλο εστιατόριο. Στο τέλος, όμως, για διάφορους λόγους, δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε τη λειτουργία του. Αν και πονούσα και ήμουν απελπισμένη, δεν ήμουν πρόθυμη να τα παρατήσω, οπότε είπα στον εαυτό μου: «Για χάρη της ζωής των μελών της οικογένειάς μου και προκειμένου να σταματήσουν οι άλλοι να μας περιφρονούν, δεν μπορώ να τα παρατήσω τόσο εύκολα. Πρέπει να συνεχίσω να εργάζομαι σκληρά. Αρνούμαι ν’ αποδεχτώ πως δεν μπορώ να βγάλω χρήματα!» Αργότερα, ανοίξαμε με τον σύζυγό μου ένα άλλο εστιατόριο και κάθε μέρα είχαμε τόση δουλειά, που δεν κοιμόμουν ποτέ πριν τα μεσάνυχτα. Για να μην πάρω άλλο υπάλληλο και να εξοικονομήσω χρήματα, έκανα ακόμα τη λάντζα, σφουγγάριζα πατώματα και καθάριζα ακόμη κι όταν ήμουν έγκυος στο δεύτερό μου παιδί, κι έναν μήνα μετά τη γέννα, επέστρεψα στη δουλειά στο εστιατόριο. Με τον καιρό, η κίνηση στο εστιατόριο όλο και αυξανόταν, κάθε μέρα γέμιζαν δεκάδες τραπέζια, κι εγώ έπρεπε να τρέχω συνεχώς να εξυπηρετώ τους πελάτες. Το καλοκαίρι, μ’ έπιανε συχνά πονοκέφαλος από τη ζέστη και δεν προλάβαινα ούτε να πιω νερό από την πολλή δουλειά. Ήμουν σωματικά και ψυχικά εξαντλημένη. Όταν έβλεπα, όμως, πως βγάζαμε πάνω από 10.000 γουάν τη μέρα, πετούσα απ’ τη χαρά μου και σκεφτόμουν πως, όσο δύσκολη ή κουραστική κι αν γινόταν η κατάσταση, θα άξιζε τον κόπο. Με τη σκληρή μας δουλειά δεν αγοράσαμε μόνο σπίτι και αυτοκίνητο, αλλά καταφέραμε να αποταμιεύσουμε και κάποια χρήματα. Σκέφτηκα μέσα μου: «Μετά από όλα αυτά τα χρόνια ταλαιπωρίας, μπορώ επιτέλους να περπατάω με το κεφάλι ψηλά και να ζω αξιοπρεπώς». Αργότερα, ο σύζυγός μου ξεκίνησε μια εταιρεία επενδύσεων, ενώ έχτισε, μάλιστα, ένα εργοστάσιο στη γενέτειρά μας. Βγάζαμε τόσα χρήματα, που δεν μπορούσαμε καν να τα μετρήσουμε. Το παιδί μου μου είπε: «Μαμά, το μπαούλο του μπαμπά είναι γεμάτο λεφτά!» Πολύς κόσμος άρχισε να προσπαθεί με ύπουλο τρόπο να κερδίσει την εύνοιά μας, ενώ πάντα υπήρχε κάποιος να βοηθήσει με τις δουλειές στο σπίτι. Έρχονταν να μιλήσουν μαζί μας ακόμη και κυβερνητικά στελέχη. Όταν περπατούσα στον δρόμο, με χαιρετούσε κόσμος από μακριά, κι όταν μιλούσαν για μένα οι άλλοι, με επικροτούσαν και έλεγαν στους γονείς μου: «Πολύ εντυπωσιακή η κόρη σας. Μέσα σ’ έναν μόλις χρόνο, έχτισε τρία σπίτια, πέρα από τα δύο εργοστάσια και το εστιατόριο που είχε ήδη χτίσει στην πόλη! Απίστευτο!» Όταν άκουγα τους άλλους να το λένε αυτό, ένιωθα μεγάλη ικανοποίηση και σκεφτόμουν μέσα μου: «Είναι υπέροχο να έχεις χρήματα. Επιτέλους μπορώ να φέρω τιμή στους γονείς μου! Ο άνθρωπος πρέπει πάντα να στοχεύει ψηλά, επειδή, όταν έχεις χρήματα, οι άλλοι αρχίζουν να σε βλέπουν διαφορετικά. Όπως λένε: “Όταν είσαι φτωχός στην πόλη, κανείς δεν νοιάζεται για σένα. Όταν είσαι, όμως, πλούσιος στα βουνά, βρίσκεις συγγενείς που ποτέ δεν ήξερες ότι είχες!” Μετά από όλα αυτά τα χρόνια σκληρής δουλειάς, μπορώ επιτέλους να περπατώ με το κεφάλι ψηλά».

Απολάμβανα αυτήν τη ζωή για δύο με τρία χρόνια, αλλά, αν και είχαμε χρήματα, περιουσία και όλα όσα χρειαζόμασταν, αν και το εστιατόριο, η εταιρεία και τα εργοστάσια λειτουργούσαν όλα ομαλά, πάντα ένιωθα ένα κενό μες στην καρδιά μου. Ο σύζυγός μου έβγαινε συχνά με πελάτες για φαγητό, ποτό και διασκέδαση, και συχνά έμενε έξω όλη νύχτα. Άρχισε να λείπει όλο και περισσότερο από το σπίτι και δεν φρόντιζε τα παιδιά. Ήταν σχεδόν απίθανο ακόμη και το να φάμε όλοι μαζί ως οικογένεια. Είχαμε βγάλει χρήματα, αλλά είχαμε χάσει τη θαλπωρή του σπιτιού. Ένιωθα ανάμεικτα συναισθήματα μέσα μου, καθώς και ένα βαθύ αίσθημα ανησυχίας. Όταν είχα ελεύθερο χρόνο, βαριόμουν και δεν είχα τίποτε άλλο να κάνω, παρά να περιφέρομαι άσκοπα για να περάσει η ώρα. Σύντομα, οι επενδύσεις του συζύγου μου απέτυχαν, κι εκείνος προφυλακίστηκε εξαιτίας της ανάμειξής του σε μια οικονομική υπόθεση. Το εργοστάσιο δεν μπορούσε να συνεχίσει τη λειτουργία του και, όπως αποδείχθηκε, η διοίκηση της εταιρείας είχε υπεξαιρέσει δεκάδες εκατομμύρια σε κεφάλαια, οπότε δεν είχαμε άλλη επιλογή από το να πουλήσουμε τα αυτοκίνητα και την περιουσία μας για να εξοφλήσουμε τα χρέη μας. Έπρεπε να πουλήσουμε ακόμα και το εστιατόριο που διηύθυνα. Μετά απ’ αυτό το περιστατικό στην οικογένειά μας, φίλοι και συγγενείς άρχισαν να κρατούν τις αποστάσεις τους, μας κοιτούσαν ψυχρά και μας χλεύαζαν. Μες στον πόνο μου, ανακάλυψα ότι ο σύζυγός μου είχε εξωσυζυγική σχέση. Μου ήρθε ο ουρανός σφοντύλι. Δυσκολευόμουν να αποδεχτώ όλα αυτά τα γυρίσματα της τύχης και μέσα μου ούρλιαξα: «Αχ, Θεέ μου, αυτή είναι η μοίρα μου;» Ένιωθα τόσο μεγάλη οδύνη και απελπισία, που δεν μπορούσα να κλείσω μάτι για βράδια ολόκληρα, ενώ δεν είχα κανέναν να μοιραστώ τον πόνο στην καρδιά μου.

Δεν μπορούσα να αποδεχτώ πως όλα τα χρόνια της σκληρής δουλειάς μου είχαν πάει στράφι, οπότε ήθελα να βρω κάποιον να ανοίξουμε μαζί ένα εργοστάσιο. Δεν βρήκα ποτέ, όμως, κάποιον κατάλληλο, οπότε δανείστηκα για να αγοράσω αυτοκίνητο και ξεκίνησα μια επιχείρηση ταξί για να βγάλω χρήματα. Εξαιτίας της λιτότητας, της συνεχούς πνευματικής συγκέντρωσής μου, της κακής διατροφής που έκανα και της έλλειψης ύπνου, εμφάνισα αρτηριοσκλήρωση, αυξήθηκαν τα επίπεδα λιπιδίων στο αίμα μου και παρουσίασα υπέρταση. Εκτός αυτού, εμφάνισα όζους τους θυροειδούς. Αργότερα, η υγεία μου επιδεινώθηκε κι άλλο. Τα μάτια μου δάκρυζαν όταν φυσούσε, η όρασή μου θόλωνε, ενώ συχνά ένιωθα πρήξιμο στο κεφάλι και σφίξιμο στο στήθος. Όταν μ’ έπιανε έντονος πονοκέφαλος, έπρεπε να οδηγώ με το ένα χέρι στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου και με το άλλο στο τιμόνι. Δεν περίμενα πως, δύο χρόνια αργότερα, ο ανιψιός μου θα έκλεβε όλα τα χρήματα που είχα βγάλει από την οδήγηση. Κι έτσι απλά, χάθηκαν τα χρήματα που είχα κάνει χρόνια να αποταμιεύσω. Ένιωθα τελείως συντετριμμένη και απελπισμένη. Εν τέλει, δεν άντεχα άλλο σωματικά, κι έπρεπε να σταματήσω και να ξεκουραστώ για να αναρρώσω. Μέσα στη γαλήνια μοναξιά μου, σκέφτηκα μέσα μου: «Έχω εργαστεί τόσο σκληρά για να βγάλω χρήματα όλα αυτά τα χρόνια, αλλά στο τέλος δεν κέρδισα τίποτα και το μόνο που έχω είναι ένα σώμα καταπονημένο απ’ τις αρρώστιες. Είναι γραφτό μου να περάσω τη ζωή μου χωρίς να μπορώ να βγάλω χρήματα;» Μέσα στον πόνο μου, καθώς πάλευα στα όρια της απόγνωσης, ήρθε σ’ εμένα το ευαγγέλιο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες.

Τον Μάρτιο του 2021, μια φίλη μού κατέθεσε μαρτυρία για το ευαγγέλιο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Είπε πως ο Θεός είχε ενσαρκωθεί ξανά, είχε επιτελέσει ένα νέο στάδιο έργου και εξέφερε λόγια για να κρίνει και να εξαγνίσει τους ανθρώπους, επαναφέροντας τελικά στους ανθρώπους την ομοιότητα που είχαν όταν τους πρωτοδημιούργησε ο Θεός, και επαναφέροντας την ανθρώπινη ζωή όπως ήταν στον κήπο της Εδέμ. Ένιωσα μεγάλη χαρά όταν το άκουσα αυτό και, μετά από μια περίοδο διερεύνησης, αποδέχτηκα το νέο έργο του Θεού. Αργότερα, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Ο Θεός χρησιμοποιεί τη ζωή Του για να εφοδιάσει όλα τα πράγματα, τόσο τα έμβια όσο και τα άψυχα, φέρνοντας τα πάντα σε ευταξία χάρη στη δύναμη και την εξουσία Του· αυτό είναι ένα γεγονός που κανένας δεν μπορεί να φανταστεί ή να κατανοήσει. Αυτά τα ακατανόητα γεγονότα είναι η ίδια η εκδήλωση κι η απόδειξη της ζωτικής δύναμης του Θεού. Θα σου πω τώρα ένα μυστικό: Το μεγαλείο της ζωής του Θεού και η δύναμη της ζωής Του είναι ασύλληπτα για οποιοδήποτε δημιούργημα. Έτσι είναι τώρα, όπως ήταν και στο παρελθόν, κι έτσι θα είναι και στο μέλλον. Το δεύτερο μυστικό που θα σου μεταλαμπαδεύσω είναι το εξής: Η πηγή της ζωής για όλα τα πλάσματα προέρχεται από τον Θεό· όσο και αν διαφέρουν σε μορφή ή δομή ζωής, και οποιουδήποτε είδους ζωντανό ον και αν είναι, κανένα δημιούργημα δεν μπορεί να αντιταχθεί στην τροχιά της ζωής που έχει ορίσει ο Θεός. Εν πάση περιπτώσει, το μόνο που επιθυμώ είναι να καταλάβει ο άνθρωπος το εξής: Χωρίς τη φροντίδα, την προστασία και την παροχή του Θεού, ο άνθρωπος δεν μπορεί να λάβει όλα όσα του έμελλε να λάβει, ανεξάρτητα από το πόσο πολύ προσπαθεί ή πόσο σκληρά αγωνίζεται. Χωρίς την παροχή ζωής από τον Θεό, ο άνθρωπος χάνει την αξία του να ζει και το νόημα της ζωής. Πώς θα μπορούσε ο Θεός να επιτρέψει στον άνθρωπο που σπαταλά απερίσκεπτα την αξία της ζωής Του να είναι τόσο ανέμελος; Όπως έχω ξαναπεί: Μην ξεχνάς ότι ο Θεός είναι η πηγή της ζωής σου» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής του ανθρώπου). Τα λόγια του Θεού που διάβασα με συγκίνησαν βαθύτατα και κατάλαβα πως ο Θεός κυριαρχεί στα πάντα και ελέγχει τη μοίρα της ανθρωπότητας. Οι άνθρωποι, όσο κι αν προσπαθούν, δεν μπορούν να καταφέρουν κάτι που δεν προκαθόρισε για εκείνους ο Θεός. Θεωρούσα πως ήμουν εξίσου ικανή με τους άλλους και πως, εφόσον μπορούσαν να κάνουν κάτι οι άλλοι, μπορούσα να το κάνω κι εγώ. Όμως, μετά από όλα τα χρόνια της σκληρής μου δουλειάς, αν και είχα βγάλει χρήματα και είχα καταφέρει να αποκτήσω αυτοκίνητα, περιουσία, εταιρεία και κεφάλαια, με το που είχα κάποια επιτυχία, όλα εξαφανίστηκαν μέσα σε μια στιγμή και, αργότερα, ο ανιψιός μου έκλεψε τα χρήματα που είχα βγάλει οδηγώντας ταξί για δύο χρόνια. Κατάλαβα τελικά πως οι άνθρωποι δεν μπορούν να αλλάξουν τη μοίρα τους και πως, σ’ αυτήν τη ζωή, όσο κι αν προσπαθήσω, δεν μπορώ να αποκτήσω ό,τι δεν είναι γραφτό ν’ αποκτήσω. Μόλις το συνειδητοποίησα αυτό, η καρδιά μου γαλήνεψε επιτέλους και ένιωσα ήρεμη. Ο λόγος που βίωνα τόσο πόνο στη ζωή μου ήταν ότι δεν αναγνώριζα την κυριαρχία του Θεού και πάντα πολεμούσα ενάντια στη μοίρα. Αφότου διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα πως τα πάντα προκαθορίζονται από τον Θεό και πως δεν είμαι παρά ένα ασήμαντο δημιούργημα που θα πρέπει να υποτάσσεται στην κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Θεού.

Έπειτα, διάβασα τα εξής λόγια του Θεού: «Στην απέραντη έκταση του κόσμου, είναι αμέτρητες οι φορές που ωκεανοί ξεχύνονται σε χωράφια και χωράφια πλημμυρίζουν κι ενώνονται με ωκεανούς. Δεν υπάρχει κανείς που να είναι σε θέση να οδηγήσει και να καθοδηγήσει αυτήν την ανθρώπινη φυλή εκτός από Εκείνον που είναι κυρίαρχος στα πάντα ανάμεσα σε όλα τα πράγματα. Δεν υπάρχει κανένας “ισχυρός άνθρωπος” για να μοχθήσει ή να κάνει προετοιμασίες για αυτήν την ανθρώπινη φυλή, πόσο μάλλον κάποιος που να μπορεί να την οδηγήσει να μετακινηθεί προς τον προορισμό του φωτός και να απελευθερωθεί από τις αδικίες του κόσμου των ανθρώπων. Ο Θεός θρηνεί για το μέλλον της ανθρωπότητας, θλίβεται με την πτώση της ανθρωπότητας και πονάει που η ανθρωπότητα βαδίζει σταδιακά προς την παρακμή και το μονοπάτι χωρίς επιστροφή» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής του ανθρώπου). «Η ανθρωπότητα, έχοντας απομακρυνθεί από την παροχή ζωής του Παντοδύναμου, έχει άγνοια του σκοπού της ύπαρξης, όμως, μολαταύτα, φοβάται τον θάνατο. Οι άνθρωποι δεν έχουν βοήθεια ούτε στήριξη, κι όμως εξακολουθούν να είναι απρόθυμοι να κλείσουν τα μάτια τους και σφίγγουν τα δόντια πασχίζοντας να στηρίξουν τη σάρκα τους, με πνεύματα τα οποία δεν έχουν καμία αίσθηση, παρατείνοντας μια ποταπή ύπαρξη σ’ αυτόν τον κόσμο. Ζεις κατ’ αυτόν τον τρόπο, δίχως ελπίδα, όπως κάνουν κι άλλοι, δίχως στόχο. Μόνο ο Άγιος του θρύλου θα σώσει τους ανθρώπους που, ενώ βογκούν εν μέσω των βασάνων τους, λαχταρούν απεγνωσμένα τον ερχομό Του. Για όσους δεν έχουν συνειδητότητα, αυτή η πεποίθηση παραμένει εδώ και καιρό απραγματοποίητη. Ωστόσο, εξακολουθούν να τη λαχταρούν έτσι έντονα. Ο Παντοδύναμος δείχνει έλεος σ’ αυτούς τους ανθρώπους που έχουν υποφέρει βαθύτατα· ταυτόχρονα, αποστρέφεται αυτούς τους ανθρώπους που δεν διαθέτουν καθόλου συνειδητότητα, καθώς πρέπει να περιμένει πάρα πολύ καιρό έως ότου λάβει μια απάντηση από τους ανθρώπους. Θέλει να αναζητήσει, να αναζητήσει την καρδιά και το πνεύμα σου, και να σου φέρει νερό και τροφή ώστε να αφυπνιστείς και να μην διψάς ούτε να πεινάς πια. Όταν είσαι αποκαμωμένος και αισθάνεσαι κάπως την ερημιά αυτού του κόσμου, μη νιώθεις χαμένος, μην κλαις. Ο Παντοδύναμος Θεός, ο Φύλακας, θα αγκαλιάσει την άφιξή σου οποιαδήποτε στιγμή. Επαγρυπνεί στο πλευρό σου. Περιμένει να γυρίσεις πίσω, περιμένει την ημέρα που θα ανακτήσεις ξαφνικά τη μνήμη σου: που θα συνειδητοποιήσεις ότι προήλθες από τον Θεό και ότι σε άγνωστο χρόνο έχασες την κατεύθυνσή σου, ότι σε άγνωστο χρόνο έχασες καθ’ οδόν τις αισθήσεις σου κι ότι σε άγνωστο χρόνο είχες έναν “πατέρα”· που θα συνειδητοποιήσεις, επιπλέον, ότι ο Παντοδύναμος πάντα καρτερούσε και περίμενε εκεί πέρα την επιστροφή σου πάρα, μα πάρα πολύ καιρό. Λαχταρά απεγνωσμένα, περιμένει μια απόκριση δίχως απάντηση. Η επαγρύπνησή Του είναι ανεκτίμητη και είναι για χάρη της ανθρώπινης καρδιάς και του ανθρώπινου πνεύματος. Ίσως να καρτερεί επ’ αόριστον ή ίσως να έχει πάψει να το κάνει. Όμως θα πρέπει να γνωρίζεις ακριβώς πού βρίσκονται αυτήν τη στιγμή η καρδιά και το πνεύμα σου» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο στεναγμός του Παντοδύναμου). Τα λόγια του Θεού που διάβασα με συγκίνησαν βαθύτατα και μου πρόσφεραν ένα αίσθημα ζεστασιάς. Συνειδητοποίησα ότι ο Θεός περίμενε εξαρχής την επιστροφή μου. Στην αρχή, επιδίωκα με προσήλωση τα χρήματα και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν το χρήμα. Τίποτε άλλο! Το άνοιγμα του εστιατορίου μας και η αποτυχία της εταιρείας επενδύσεων που ξεκινήσαμε, καθώς και τα ψυχρά βλέμματα φίλων και συγγενών, και η απιστία του συζύγου μου ήταν πράγματα που μου προκάλεσαν μεγάλο πόνο και με βύθισαν σε απόγνωση, σε σημείο να θέλω ακόμη και να πεθάνω. Όταν σκέφτηκα, όμως, τους ηλικιωμένους και τα παιδιά στο σπίτι, εγκατέλειψα την ιδέα της αυτοκτονίας. Αργότερα, όταν οδηγούσα ταξί, μ’ έπιανε συχνά πονοκέφαλος. Ακόμη κι όταν η πίεσή μου ανέβηκε στο 17, δεν μπορούσα να σταματήσω και να ξεκουραστώ. Προκειμένου να αποκτήσω φήμη και κέρδος, και οι άλλοι να με έχουν σε μεγάλη εκτίμηση, πίεσα τον εαυτό μου να συνεχίσω να βγάζω χρήματα παρά την αρρώστια μου. Σκέφτηκα έναν συνάδελφο, ο οποίος τη μια μέρα οδηγούσε, και την επόμενη έπαθε εγκεφαλικό και πέθανε. Εμένα, όμως, δεν μου συνέβαιναν ποτέ ατυχήματα. Αυτό οφειλόταν εξ ολοκλήρου στη φροντίδα και την προστασία του Θεού. Ήμουν στη χειρότερη φάση της ζωής μου. Οι οικογενειακές επιχειρήσεις είχαν χρεοκοπήσει, ο σύζυγός μου με είχε προδώσει, οι φίλοι και οι συγγενείς μου με περιφρονούσαν, μέχρι και η μητέρα μου νοιαζόταν μόνο για τον γάμο του εγγονού της και εμένα με αγνοούσε. Όλα αυτά τα πράγματα με έκαναν να καταλάβω πως, κατά βάθος, οι άνθρωποι νοιάζονται μόνο για το χρήμα και τα οφέλη, και πως δεν υπάρχει πραγματικά οικογενειακή στοργή. Μέσα στον πόνο και την απελπισία μου, ήρθε σ’ εμένα το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες, άκουσα τη φωνή του Θεού και επέστρεψα ενώπιόν Του. Όταν το βίωσα αυτό, είδα ότι ο Θεός με φύλαγε και με προστάτευε σιωπηλά, κι ένιωσα την αληθινή αγάπη Του.

Το πρώτο εξάμηνο του 2022, έκανα τα καθήκοντά μου στην εκκλησία, και κήρυττα με ζέση το ευαγγέλιο στους φίλους και τους συγγενείς μου, φέρνοντάς τους ενώπιον του Θεού. Ένιωθα ένα βαθύ αίσθημα ικανοποίησης μέσα μου. Αργότερα, διάβασα τα εξής λόγια του Θεού: «Το ρητό “Το χρήμα κινεί τον κόσμο” είναι μια φιλοσοφία του Σατανά. Επικρατεί σε μεγάλο βαθμό στους ανθρώπους, σε κάθε κοινωνία· θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι μια τάση. Κι αυτό επειδή έχει ενσταλαχτεί στην καρδιά του καθενός, ο οποίος στην αρχή δεν αποδεχόταν αυτό το ρητό, όμως στη συνέχεια το αποδέχτηκε σιωπηρά όταν ήρθε σε επαφή με την πραγματική ζωή, και άρχισε να πιστεύει πως τα λόγια αυτά ήταν, στην πραγματικότητα, αληθινά. Δεν πρόκειται για μια διαδικασία με την οποία διαφθείρει ο Σατανάς τους ανθρώπους; Ίσως οι άνθρωποι να μην έχουν το ίδιο ποσοστό βιωματικής γνώσης αυτού του ρητού, αλλά ο καθένας έχει έναν διαφορετικό βαθμό ερμηνείας και αναγνώρισής του, με βάση τα όσα έχουν συμβεί γύρω του και τις προσωπικές εμπειρίες του. Δεν ισχύει αυτό; Ανεξάρτητα από το πόσο βαθιά είναι η εμπειρία που έχει ένας άνθρωπος με αυτό το ρητό, τι αρνητική επίδραση έχει ασκήσει στην καρδιά του; Οι άνθρωποι σ’ αυτόν τον κόσμο —και θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτό περιλαμβάνει τον καθέναν από εσάς— αποκαλύπτουν κάτι από τη διάθεσή τους. Τι είναι αυτό; Είναι η λατρεία του χρήματος. Είναι εύκολο να ξεριζωθεί αυτό από τις καρδιές των ανθρώπων; Όχι, δεν είναι εύκολο! Αυτό δείχνει ότι η διαφθορά του ανθρώπου από τον Σατανά είναι πράγματι βαθιά! Ο Σατανάς χρησιμοποιεί το χρήμα για να δελεάσει τους ανθρώπους και τους διαφθείρει όλους ώστε να λατρεύουν το χρήμα και τα υλικά αγαθά. Και πώς εκδηλώνεται στους ανθρώπους αυτή η λατρεία του χρήματος; Δεν νομίζετε ότι σ’ αυτόν τον κόσμο δεν θα μπορούσατε να επιβιώσετε χωρίς χρήματα και ότι δεν θα μπορούσατε να περάσετε ούτε μία μέρα χωρίς αυτά; Το πόσα χρήματα έχουν οι άνθρωποι καθορίζει πόσο υψηλή είναι η θέση τους και πόσο αξιοσέβαστοι είναι. Οι φτωχοί δεν νιώθουν ότι μπορούν να σταθούν με το κεφάλι ψηλά και με περηφάνια, ενώ οι πλούσιοι έχουν υψηλή θέση, στέκονται με το κεφάλι ψηλά και με περηφάνια, και μπορούν να μιλούν δυνατά και να ζουν με αλαζονικό και αχαλίνωτο τρόπο. Τι αποφέρουν στους ανθρώπους αυτό το ρητό και αυτή η τάση; Δεν ισχύει ότι πολλοί άνθρωποι είναι πρόθυμοι να κάνουν την οποιαδήποτε θυσία για να βγάλουν χρήματα; Δεν χάνουν πολλοί άνθρωποι την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητά τους κατά την επιδίωξη περισσότερου χρήματος; Δεν χάνουν πολλοί άνθρωποι την ευκαιρία να κάνουν το καθήκον τους και να ακολουθήσουν τον Θεό για χάρη του χρήματος; Το να χάσουν την ευκαιρία να αποκτήσουν την αλήθεια και να σωθούν δεν συνιστά τη μεγαλύτερη απώλεια για τους ανθρώπους; Χρησιμοποιώντας απλώς αυτήν τη μέθοδο και αυτό το ρητό, ο Σατανάς διαφθείρει τον άνθρωπο σε τέτοιον βαθμό. Δεν είναι κακόβουλη η πρόθεση του Σατανά; Δεν είναι αυτό ένα κακόβουλο τέχνασμα;» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ε΄). «Ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη και το κέρδος για να ελέγχει τις σκέψεις των ανθρώπων, κάνοντάς τους να μη σκέφτονται τίποτε άλλο εκτός από αυτά τα δύο πράγματα, και κάνοντάς τους να πασχίζουν για φήμη και κέρδος, να ταλαιπωρούνται για τη φήμη και το κέρδος, να υπομένουν εξευτελισμούς και να κουβαλούν βαρύ φορτίο για χάρη της φήμης και του κέρδους, να θυσιάζουν ό,τι έχουν και δεν έχουν για τη φήμη και το κέρδος, και να προβαίνουν σε κάθε είδους κρίσεις και αποφάσεις για τη φήμη και το κέρδος. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σατανάς βάζει στους ανθρώπους αόρατα δεσμά και, μ’ αυτά τα δεσμά πάνω τους, δεν έχουν ούτε την ικανότητα ούτε το κουράγιο να απελευθερωθούν. Χωρίς να το καταλάβουν, κουβαλάνε αυτά τα δεσμά καθώς σέρνονται βήμα-βήμα με τεράστια δυσκολία. Χάριν της φήμης και του κέρδους, η ανθρωπότητα απομακρύνεται από τον Θεό και Τον προδίδει, και καθίσταται ολοένα και πιο μοχθηρή. Με αυτόν τον τρόπο, η μία γενιά μετά την άλλη καταστρέφεται μέσα στη φήμη και το κέρδος του Σατανά. Αν εξετάσουμε τώρα τις ενέργειες του Σατανά, δεν είναι τα ύπουλα κίνητρά του άκρως μισητά; Ίσως να μην μπορείτε σήμερα να δείτε ακόμα καθαρά τα ύπουλα κίνητρα του Σατανά, επειδή πιστεύετε ότι χωρίς φήμη και κέρδος η ζωή δεν θα είχε νόημα, οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν πλέον να δουν τον δρόμο μπροστά τους, δεν θα μπορούσαν να διακρίνουν τους στόχους τους, και το μέλλον τους θα γινόταν σκοτεινό, μουντό και ζοφερό. Όμως, σιγά-σιγά, μια μέρα, θα αναγνωρίσετε όλοι σας τι πελώρια δεσμά που βάζει ο Σατανάς στους ανθρώπους είναι η φήμη και το κέρδος. Όταν έρθει εκείνη η ημέρα, θα αντισταθείς ολοκληρωτικά στον έλεγχο του Σατανά και θα αντισταθείς ολοκληρωτικά στα δεσμά που σου έβαλε ο Σατανάς. Όταν επιθυμήσεις να απελευθερωθείς από όλα αυτά τα πράγματα που σου έχει ενσταλάξει ο Σατανάς, θα κόψεις πλήρως όλους τους δεσμούς με τον Σατανά κι επίσης, θα μισήσεις πραγματικά όλα εκείνα που σου έχει επιφέρει. Μόνο τότε θα έχεις πραγματική αγάπη και λαχτάρα για τον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄). Τα λόγια του Θεού εξηγούν καθαρά τη ρίζα των ανθρώπινων μαρτυρίων. Οι άνθρωποι ζουν τη ζωή τους κυνηγώντας χρήμα, φήμη και κέρδος. Αυτά τα πράγματα είναι αόρατα δεσμά που περνά στους ανθρώπους ο Σατανάς, κάνοντάς τους να επιδιώκουν τυφλά το χρήμα, τη φήμη και το κέρδος, σε σημείο να θυσιάζουν τα πάντα. Στο τέλος, απομακρύνονται από τον Θεό και Τον προδίδουν. Είχα επηρεαστεί από τα δηλητήρια του Σατανά και ζούσα σύμφωνα με τις ιδέες πως «Το χρήμα δεν είναι το παν, αλλά χωρίς αυτό δεν κάνεις τίποτα», «Το χρήμα κάνει τον κόσμο να γυρίζει» και «Οι άνθρωποι πρέπει να έχουν το σθένος να αγωνιστούν για την αξιοπρέπειά τους», κι είχα θέσει ως στόχο της επιδίωξής μου το χρήμα, τη φήμη και το κέρδος. Από παιδί, πίστευα πως, αν είχα απλώς χρήματα, μπορούσα να έχω τα πάντα, να είμαι περήφανη για τον εαυτό μου και να με θαυμάζουν. Για να βγάλω πολλά χρήματα και να ξεχωρίσω, υπήρξα πλανόδια πωλήτρια, οδηγός ταξί, εργαζόμενη στις πωλήσεις, κι όταν παντρεύτηκα, άνοιξα εστιατόριο. Μετά από κάθε αποτυχία, αρνούμουν να υποχωρήσω. Προκειμένου να μην προσλάβω άλλο υπάλληλο και να εξοικονομήσω χρήματα, δούλευα στο εστιατόριο ακόμη και μία μέρα προτού γεννήσω. Όταν πήγα για εξετάσεις, ο γιατρός είπε πως το παιδί μου δεν είχε αρκετό οξυγόνο και πρότεινε να πάω στο νοσοκομείο για να μου χορηγήσουν. Για να εξοικονομήσω, όμως, χρήματα, δεν πήγα, με αποτέλεσμα το παιδί μου να γεννηθεί με εγκεφαλική υποξία και να πρέπει να μπει σε θερμοκοιτίδα νεογνών. Προκειμένου να βγάλω χρήματα, κάθε μέρα δούλευα σαν το σκυλί από τα χαράματα μέχρι το σούρουπο. Κατάφερα να βγάλω κάποια χρήματα, αλλά ο σύζυγός μου με απάτησε. Στο τέλος, η οικογένειά μας διαλύθηκε και εγώ κατέληξα να υποφέρω από ένα σωρό παθήσεις. Βίωσα προσωπικά πώς χρησιμοποιούσε ο Σατανάς τα αόρατα δεσμά της φήμης και του κέρδους για να με ελέγχει, καθιστώντας το αδύνατο να απελευθερωθώ και προκαλώντας μεγάλο πόνο στη ζωή μου. Τρομοκρατήθηκα όταν σκέφτηκα εκείνον τον καιρό, επειδή λίγο έλειψε να χάσω τη ζωή μου επιδιώκοντας το χρήμα, τη φήμη και το κέρδος. Χωρίς τη φροντίδα και την προστασία του Θεού, δεν ξέρω πού θα κατέληγα να πεθαίνω. Τώρα που το σκέφτομαι, αν και κέρδισα στιγμιαία τον θαυμασμό και τον σεβασμό των άλλων μέσω της επιδίωξής μου για χρήμα, φήμη και κέρδος, στο τέλος ήταν όλα μάταια. Αν συνέχιζα σ’ αυτό το μονοπάτι, το μόνο που θα έφερνα στον εαυτό μου θα ήταν ατέρμονος πόνος, και στο τέλος θα με καταβρόχθιζε ο Σατανάς. Φοβήθηκα λιγάκι όταν το συνειδητοποίησα αυτό, κι άρχισα να θέλω να εγκαταλείψω το χρήμα, τη φήμη και το κέρδος, και να ακολουθήσω όπως πρέπει τον Θεό.

Αργότερα, διάβασα κι άλλα λόγια του Θεού: «Οι άνθρωποι, ως δημιουργήματα, οφείλουν να εκτελούν το καθήκον τους· μόνο τότε μπορούν να πάρουν την έγκριση του Δημιουργού. Τα δημιουργήματα ζουν υπό την κυριαρχία του Δημιουργού και αποδέχονται όλα όσα τους παρέχει ο Θεός και όλα όσα προέρχονται από Εκείνον, γι’ αυτό και πρέπει να εκπληρώνουν τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις τους. Κάτι τέτοιο είναι απόλυτα φυσικό και δικαιολογημένο, και το έχει ορίσει ο Θεός. Αυτό δείχνει ότι, όταν οι άνθρωποι εκτελούν το καθήκον ενός δημιουργήματος, αυτό είναι πιο δίκαιο, πιο όμορφο και πιο ευγενές από οτιδήποτε άλλο κατά τη διάρκεια της ζωής τους σε αυτόν τον ανθρώπινο κόσμο· τίποτα μέσα στην ανθρωπότητα δεν έχει περισσότερο νόημα ή αξία και τίποτα δεν δίνει μεγαλύτερο νόημα και μεγαλύτερη αξία στη ζωή ενός δημιουργημένου ανθρώπου από το να εκτελεί το καθήκον ενός δημιουργήματος. Στη γη, οι μόνοι που υποτάσσονται στον Δημιουργό είναι η ομάδα των ανθρώπων που εκτελούν αληθινά και ειλικρινά το καθήκον τους ως δημιουργήματα. Αυτή η ομάδα δεν ακολουθεί τις κοσμικές τάσεις· υποτάσσεται στην ηγεσία και την καθοδήγηση του Θεού, ακούει μόνο τα λόγια του Δημιουργού, αποδέχεται τις αλήθειες που εκφράζει ο Δημιουργός και ζει με βάση τα λόγια του Δημιουργού. Αυτή είναι η πιο αληθινή και ηχηρή μαρτυρία, και αποτελεί την καλύτερη μαρτυρία πίστης στον Θεό. Αν ένα δημιούργημα μπορέσει να εκτελέσει το καθήκον του ως δημιούργημα, μπορέσει να ικανοποιήσει τον Δημιουργό, είναι ό,τι πιο όμορφο υπάρχει στην ανθρωπότητα και κάτι που πρέπει να διαδοθεί ανάμεσα στους ανθρώπους σαν μια ιστορία που αξίζει τον έπαινο. Τα δημιουργήματα πρέπει να αποδέχονται χωρίς όρους οτιδήποτε τους εμπιστεύεται ο Δημιουργός· για την ανθρωπότητα, είναι ζήτημα και ευτυχίας και προνομίου, ενώ για όλους εκείνους που εκτελούν το καθήκον ενός δημιουργήματος, τίποτα δεν είναι πιο όμορφο ή περισσότερο άξιο να το θυμούνται· είναι κάτι θετικό» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος έβδομο)]. Είχα υποφέρει πάρα πολύ καθώς επιδίωκα το χρήμα, τη φήμη και το κέρδος, ένιωθα ένα βαθύ αίσθημα κενού και πόνου στη ζωή μου, και μάλιστα είχα αρρωστήσει σοβαρά. Τα λόγια του Θεού, όμως, ήταν αυτά που με έκαναν να καταλάβω την αλήθεια και να διακρίνω τις κακόβουλες προθέσεις που έχει ο Σατανάς για να βλάψει τους ανθρώπους. Είδα την αγάπη και τη σωτηρία του Θεού για τους ανθρώπους. Τα λόγια του Θεού μού έδωσαν κατεύθυνση και με εμπόδισαν να συνεχίσω να βαδίζω στο λάθος μονοπάτι. Είδα πως και οι γύρω μου ζούσαν μες στον πόνο που προκαλεί η επιδίωξη του χρήματος, της φήμης και του κέρδους, και ήθελα να καταθέσω μαρτυρία στην αγάπη και τη σωτηρία του Θεού για μένα, ώστε όσοι περνούσαν τα ίδια που είχα περάσει κι εγώ να ξέφευγαν από τα βάσανά τους και να είχαν την ευκαιρία να αποδεχτούν τα λόγια του Θεού και να σωθούν από τον Θεό.

Μια μέρα, λίγο καιρό αργότερα, μια φίλη, η οποία κάποτε είχε συνεργαστεί μαζί μου σε ένα έργο, επικοινώνησε ξαφνικά μαζί μου και είπε: «Συγκέντρωσε ξανά τους υπαλλήλους σου και στρώσ’ τους στη δουλειά! Πλέον βγάζω διακόσιες με τριακόσιες χιλιάδες γουάν τον χρόνο. Δεν χρειάζεται να ανησυχείς για την εταιρεία, διαχειρίσου μόνο το δικό σου κομμάτι. Είσαι καλύτερη επιχειρηματίας από μένα, οπότε σίγουρα θα βγάλεις χρήματα με το τσουβάλι». Όταν το άκουσα αυτό, ζήλεψα λιγάκι και μπήκα σε πειρασμό. Όταν δούλευα παλιότερα σε έργα, έπρεπε να επικοινωνώ με εταιρείες και να ασχολούμαι με τα επιχειρηματικά η ίδια. Τώρα, όμως, αρκούσε απλώς να ηγούμαι της ομάδας μου και έτσι θα έβγαζα πολύ καλά λεφτά. Σκέφτηκα υποσυνείδητα: «Βγάζουν καλά λεφτά κάθε μήνα, οπότε, αν συνεργαστώ μαζί τους, θα βγάλω κι εγώ πολλά. Μετά βίας τα φέρνω βόλτα και είμαι πνιγμένη στα χρέη. Όλοι ξέρουν σε τι κατάσταση βρίσκομαι, οπότε, αν δεν δεχτώ, όλοι θα με χλευάζουν και θα με κοροϊδεύουν πίσω από την πλάτη μου, έτσι δεν είναι;» Τότε, όμως, σκέφτηκα το εξής: «Αν συνεργαστώ μαζί τους σε κάποια έργα, δεν θα μπορώ να πιστεύω στον Θεό και να κάνω τα καθήκοντά μου όπως πρέπει, ενώ θα κινδυνεύω να απομακρυνθώ από τον Θεό». Καθώς έφερα στον νου εκείνες τις επώδυνες ημέρες, δεν ήθελα να επαναλάβω τα ίδια λάθη. Πονούσα κι ένιωθα διχασμένη, οπότε προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου, δεν θέλω να απομακρυνθώ από Σένα. Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με». Μετά την προσευχή, σκέφτηκα όλα τα σκαμπανεβάσματα που είχα βιώσει παλιότερα. Όταν ήμουν βυθισμένη στον πόνο και την απελπισία, ο Θεός μού έδωσε χάρη, με καθοδήγησε να προσέλθω ενώπιόν Του και με οδήγησε με τα λόγια Του, κι έτσι συνειδητοποίησα πως η ζωή ενός ανθρώπου, είτε φτωχού είτε πλούσιου, υπόκειται στα όσα ορίζει ο Θεός, ανεξάρτητα από τον πλούτο που έχει. Αυτό μου επέτρεψε να κατανοήσω κάπως την κυριαρχία του Θεού και να απαλλαγώ από τον πόνο που ένιωθα. Ήμουν αρκετά τυχερή ώστε να κάνω το καθήκον μου ως δημιούργημα, κι αυτό αποτελούσε την εξύψωσή μου από τον Θεό και τη χάρη που μου έδωσε. Αν συνέχιζα να επιδιώκω το χρήμα, τη φήμη και το κέρδος, δεν θα ανταποκρινόμουν στην αγάπη του Θεού και τις φιλόπονες προθέσεις Του για μένα. Μετά από πολλή σκέψη, απέρριψα την προσφορά της φίλης μου. Αργότερα, όπως κι αν προσπάθησε να με πείσει, η καρδιά μου ήταν ανυποχώρητη. Ήμουν αποφασισμένη να μην αφήσω ποτέ ξανά τον Θεό για να επιδιώξω το χρήμα, τη φήμη και το κέρδος. Ήθελα να πιστεύω στον Θεό όπως πρέπει, να κάνω καλά τα καθήκοντά μου και να ανταποδώσω την αγάπη του Θεού. Από τότε, κάνω τα καθήκοντά μου στην εκκλησία. Δόξα τω Θεώ!