Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Πώς να γνωρίσετε τη διάθεση του Θεού και το αποτέλεσμα του έργου Του

Πρώτα, ας ψάλουμε έναν ύμνο: Ο Ύμνος της Βασιλείας (I) Η Βασιλεία έχει κατέλθει στον κόσμο.

Συνοδεία: Οι άνθρωποι επευφημούν τον Θεό, οι άνθρωποι δοξάζουν τον Θεό· όλα τα στόματα κατονομάζουν τον έναν και αληθινό Θεό. Η Βασιλεία κατέρχεται στον κόσμο.

1. Οι άνθρωποι επευφημούν τον Θεό, οι άνθρωποι δοξάζουν τον Θεό· όλα τα στόματα κατονομάζουν τον έναν και αληθινό Θεό, όλοι οι άνθρωποι σηκώνουν τα μάτια τους για να παρακολουθήσουν τα έργα του Θεού. Η Βασιλεία κατέρχεται στον κόσμο, το πρόσωπο του Θεού είναι πλούσιο και γενναιόδωρο, πλούσιο και γενναιόδωρο. Ποιος δεν θα γιορτάσει γι' αυτό; (Ποιος δεν θα γιορτάσει γι' αυτό;) Ποιος δεν θα χορέψει από χαρά γι' αυτό; (Ποιος δεν θα χορέψει από χαρά γι' αυτό;) Ω, Σιών! (Ω, Σιών!) Ω, Σιών! (Ω, Σιών!) Ύψωσε το θριαμβευτικό λάβαρό σου για να δοξολογήσεις τον Θεό! Τραγούδησε το θριαμβευτικό νικητήριο τραγούδι σου και διάδωσε το άγιο όνομα του Θεού!

2. Άπαντα τα πράγματα πάνω στη γη! Τώρα εξαγνιστείτε με θυσία για τον Θεό, με θυσία για τον Θεό! Αστέρια στον ουρανό! Τώρα επιστρέψτε στις θέσεις σας και δείξτε το μεγαλείο του Θεού στο στερέωμα! Ο Θεός παρακολουθεί τις φωνές των ανθρώπων στη γη, να εκχύνουν απέραντη αγάπη και ευλάβεια για τον Θεό μέσα από το τραγούδι! Την ημέρα αυτή, καθώς τα πάντα αναζωογονούνται, ο Θεός έρχεται να περπατήσει πάνω στη γη, έρχεται να περπατήσει πάνω στη γη. Τη στιγμή αυτή, τα λουλούδια ανθίζουν, τα πουλιά κελαηδούν, τα πάντα είναι γεμάτα από αγαλλίαση! Τα πουλιά κελαηδούν, τα πάντα είναι γεμάτα από αγαλλίαση! Στον ήχο του χαιρετισμού της Βασιλείας, το βασίλειο του Σατανά καταρρέει, καταστρέφεται στην αντηχούσα χορωδία του ύμνου της Βασιλείας. Και δεν πρόκειται να εγερθεί ποτέ ξανά!

3. Ποιος από τη γη τολμά να σηκωθεί και να αντισταθεί; Καθώς ο Θεός κατέρχεται στη γη, ο Θεός φέρνει καύση, φέρνει οργή, φέρνει όλες τις καταστροφές, όλες τις καταστροφές. Τα γήινα βασίλεια είναι τώρα, είναι τώρα Βασίλειο του Θεού! Ψηλά στον ουρανό, τα σύννεφα διαλύονται και σχηματίζονται· κάτω από τον ουρανό (κάτω από τον ουρανό), κάτω από τον ουρανό (κάτω από τον ουρανό), οι λίμνες και τα ποτάμια φουσκώνουν και παράγουν μια συγκινητική μελωδία. Τα ζώα που αναπαύονται ξεπροβάλλουν από τις φωλιές τους, και όλοι οι νυσταγμένοι άνθρωποι, αφυπνίζονται από τον Θεό. Η μέρα που όλοι οι λαοί περίμεναν, τελικά ήρθε, τελικά ήρθε! Προσφέρουν τα ωραιότερα τραγούδια, τα ωραιότερα τραγούδια στον Θεό! Στον Θεό! Στον Θεό!

Τι σκέφτεστε κάθε φορά που τραγουδάτε αυτό το τραγούδι; (Είμαστε κατενθουσιασμένοι· εκστασιασμένοι· σκεφτόμαστε πόσο λαμπρή είναι η ομορφιά της Βασιλείας, και ότι η ανθρωπότητα και ο Θεός θα είναι ενωμένοι για πάντα). Έχει σκεφθεί κανείς τη μορφή που πρέπει να προσλάβει ο άνθρωπος, προκειμένου να είναι μαζί με τον Θεό; Πώς πρέπει να είναι κάποιος, στη φαντασία σας, προκειμένου να ενωθεί με τον Θεό και να απολαύσει τη λαμπρή ζωή στη Βασιλεία, που ακολουθεί; (Η διάθεσή τους πρέπει να έχει αλλάξει). Η διάθεσή τους πρέπει να έχει αλλάξει, αλλά μέχρι ποιο βαθμό; Και πώς θα είναι εκείνοι μετά την αλλαγή; (Θα γίνουν άγιοι). Ποιο είναι το πρότυπο για την αγιότητα; (Όλες οι σκέψεις και οι θεωρήσεις τους βρίσκονται σε αρμονία με τον Χριστό). Πώς εκδηλώνεται μια τέτοια σύμπνοια; (Δεν αντιστέκονται στον Θεό, δεν Τον προδίδουν, αλλά Του προσφέρουν απόλυτη υπακοή και Τον σέβονται στις καρδιές τους). Ορισμένες από τις απαντήσεις σας βρίσκονται στον σωστό δρόμο. Ανοίξτε όλοι τις καρδιές σας και μοιραστείτε αυτό που σας λέει η καρδιά σας. (Οι άνθρωποι που ζουν με τον Θεό στη Βασιλεία, μπορούν να κάνουν το καθήκον τους, κάνουν πιστά το καθήκον τους, επιδιώκοντας την αλήθεια και χωρίς να περιορίζονται από κανένα πρόσωπο, γεγονός ή αντικείμενο. Και καθίσταται δυνατό να δραπετεύσουν από την επιρροή του σκότους, να ευθυγραμμίσουν τις καρδιές τους με τον Θεό και να σέβονται τον Θεό και να αποφεύγουν το κακό). (Η προοπτική μας ως προς τα πράγματα μπορεί να ευθυγραμμιστεί με τον Θεό και μπορούμε να δραπετεύσουμε από την επιρροή του σκότους. Το ελάχιστο πρότυπο είναι να μην μας εκμεταλλεύεται ο Σατανάς, να αποβάλουμε οποιαδήποτε διεφθαρμένη διάθεση, να επιτύχουμε υπακοή στον Θεό. Πιστεύουμε ότι η απομάκρυνση από την επιρροή του σκότους αποτελεί το σημείο-κλειδί. Εάν κάποιος αδυνατεί να δραπετεύσει από την επιρροή του σκότους, αδυνατεί να δραπετεύσει από τα δεσμά του Σατανά, δεν έχει επιτύχει τη σωτηρία του Θεού). (Το πρότυπο για την τελείωση από τον Θεό είναι ο άνθρωπος να καταστεί μια καρδιά και ένα μυαλό με τον Θεό. Ο άνθρωπος δεν αντιστέκεται πλέον στον Θεό· μπορεί να γνωρίσει τον εαυτό του, να κάνει την αλήθεια πράξη, να φτάσει σε μια κατανόηση ως προς τον Θεό, να Τον αγαπά και να ευθυγραμμιστεί μαζί Του. Αυτό είναι το μόνο που χρειάζεται να κάνει κάποιος).

Το βάρος του αποτελέσματος στις καρδιές των ανθρώπων

Φαίνεται ότι έχετε κάτι στην καρδιά σας ως προς την οδό, όπου πρέπει να περπατάτε, και έχετε αναπτύξει μια καλή κατανόηση και αντίληψη αυτής. Αλλά το αν και κατά πόσο όλα όσα είπατε αποδειχθούν κούφιες λέξεις ή ακριβής πραγματικότητα, εξαρτάται από το σε τι δίνετε σημασία στις καθημερινές σας πράξεις. Με την πάροδο των ετών, έχετε δρέψει μια συγκομιδή από όλες τις πτυχές της αλήθειας, τόσο σε δόγματα όσο και στο περιεχόμενο της αλήθειας. Τούτο αποδεικνύει ότι, στις μέρες μας, οι άνθρωποι δίνουν έμφαση στον αγώνα για την αλήθεια. Και ως αποτέλεσμα, κάθε πτυχή και κάθε στοιχείο της αλήθειας έχει σίγουρα ριζώσει στις καρδιές ορισμένων ανθρώπων. Ωστόσο, ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος Μου; Ότι, αν και τα ζητήματα της αλήθειας και αυτές οι θεωρίες, έχουν ριζώσει, το πραγματικό περιεχόμενο απλά δεν έχει τόση βαρύτητα στις καρδιές σας. Όταν συναντήσετε προβλήματα, όταν έρθετε αντιμέτωποι με δοκιμασίες, με επιλογές – κατά πόσο θα είστε ικανοί να χρησιμοποιήσετε σωστά την πραγματικότητα αυτών των αληθειών; Θα σας βοηθήσουν να ξεπεράσετε τις δυσκολίες σας και να αναδυθείτε από τις δοκιμασίες σας, έχοντας ικανοποιήσει τις προθέσεις του Θεού; Θα παραμείνετε σταθεροί κατά τις δοκιμασίες, μαρτυρώντας δυνατά και καθαρά υπέρ του Θεού; Έχετε ενδιαφερθεί καθόλου για αυτά τα θέματα πριν; Επιτρέψτε Μου να σας ρωτήσω: Μέσα στις καρδιές σας, σε όλες τις καθημερινές σκέψεις και ενατενίσεις σας, ποιο είναι το πιο σημαντικό για εσάς; Έχετε καταλήξει ποτέ σε κάποιο συμπέρασμα; Ποιο πιστεύετε ότι είναι το πιο σημαντικό πράγμα; Μερικοί άνθρωποι λένε «το να κάνουμε την αλήθεια πράξη, φυσικά»· ορισμένοι λένε «το να διαβάζουμε καθημερινά τον λόγο του Θεού, βεβαίως»· κάποιοι λένε «το να θέτω εαυτόν ενώπιον του Θεού και να προσεύχομαι καθημερινά στον Θεό, φυσικά»· κι έπειτα, υπάρχουν και εκείνοι που λένε «φυσικά, το να κάνω κάθε μέρα σωστά το καθήκον μου»· υπάρχουν, ακόμα, μερικοί άνθρωποι που λένε ότι το μόνο που σκέφτονται είναι να ικανοποιούν τον Θεό, να υπακούν σε Αυτόν στα πάντα, και να ενεργούν σε αρμονία με το θέλημά Του. Έτσι δεν είναι; Μήπως υπάρχει και κάτι άλλο; Για παράδειγμα, υπάρχουν μερικοί που λένε: «Το μόνο που θέλω, είναι να υπακούω στον Θεό, αλλά όταν συμβαίνει κάτι, δεν μπορώ να υπακούσω σε Αυτόν». Κάποιοι λένε: «Το μόνο που θέλω, είναι να ικανοποιώ τον Θεό. Θα ήταν καλό, ακόμα κι αν κατάφερνα να Τον ικανοποιήσω μονάχα μια φορά, αλλά ποτέ δεν καταφέρνω να Τον ικανοποιήσω». Και μερικοί λένε: «Το μόνο που θέλω, είναι να υπακούω στον Θεό. Σε περιόδους δοκιμασιών, θέλω μόνο να υποτάσσομαι στις ενορχηστρώσεις Του, υπακούοντας στην κυριαρχία και τις διευθετήσεις του, χωρίς καθόλου παράπονα ή απαιτήσεις. Κι όμως, σχεδόν κάθε φορά αποτυγχάνω να είμαι υπάκουος». Κάποιοι άλλοι λένε: «Όποτε έρχομαι αντιμέτωπος με αποφάσεις, ποτέ δεν μπορώ να επιλέξω να κάνω την αλήθεια πράξη. Θέλω πάντα να ικανοποιώ τη σάρκα, πάντα θέλω να ικανοποιώ τις προσωπικές εγωιστικές μου επιθυμίες». Γιατί συμβαίνει αυτό; Προτού έρθει η δοκιμασία του Θεού, εσείς έχετε ήδη προκαλέσει και δοκιμάσει πολλές φορές τους εαυτούς σας; Δείτε αν μπορείτε να υπακούτε πραγματικά στον Θεό, να ικανοποιείτε πραγματικά τον Θεό, και βεβαιωθείτε ότι δεν πρόκειται να Τον προδώσετε. Δείτε αν έχετε τη δύναμη να μην ικανοποιείτε τους εαυτούς σας και τις εγωιστικές επιθυμίες σας, αλλά να ικανοποιείτε μόνο τον Θεό, απαλλαγμένοι από τις προσωπικές επιλογές σας. Είναι κάποιος έτσι; Στην πραγματικότητα, υπάρχει μόνο ένα γεγονός, που έχει τεθεί μπροστά στα ίδια σας τα μάτια. Είναι εκείνο που ενδιαφέρει περισσότερο τον κάθε έναν από εσάς, αυτό που θέλετε περισσότερο να γνωρίζετε – και τούτο είναι το ζήτημα του αποτελέσματος και του προορισμού του καθενός. Μπορεί να μην το συνειδητοποιείτε, αλλά είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί. Ξέρω ότι υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που, όταν πρόκειται για την αλήθεια του αποτελέσματος του ανθρώπου, την υπόσχεση του Θεού στην ανθρωπότητα, και σε τι προορισμό ο Θεός σκοπεύει να φέρει τον άνθρωπο, έχουν ήδη μελετήσει τον λόγο του Θεού πάνω σε αυτά τα θέματα αρκετές φορές. Έπειτα, υπάρχουν εκείνοι που τη γυρεύουν επανειλημμένα και την σκέφτονται συνεχώς, αλλά και πάλι χωρίς αποτέλεσμα, ή ίσως καταλήγουν σε κάποιο διφορούμενο συμπέρασμα. Στο τέλος, εξακολουθούν να μην είναι βέβαιοι για το τι αποτέλεσμα τους περιμένει. Όταν αποδέχονται την επικοινωνία της αλήθειας, όταν αποδέχονται την εκκλησιαστική ζωή, όταν εκτελούν το καθήκον τους, οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν πάντα να έχουν μια οριστική απάντηση στις ακόλουθες ερωτήσεις: Ποιο θα είναι το αποτέλεσμά μου; Μπορώ να περπατήσω το μονοπάτι ως το τέλος; Ποια είναι η στάση του Θεού απέναντι στον άνθρωπο; Κάποιοι, μάλιστα, ανησυχούν: Έχω κάνει κάποια πράγματα στο παρελθόν, είπα μερικά πράγματα, υπήρξα ανυπάκουος στον Θεό, έπραξα κάποια πράγματα που πρόδωσαν τον Θεό, υπήρξαν κάποια ζητήματα όπου δεν ικανοποίησα τον Θεό, πλήγωσα την καρδιά του Θεού, απογοήτευσα τον Θεό, έκανα τον Θεό να με μισήσει και να με αποστραφεί, οπότε ίσως το αποτέλεσμά μου να είναι άγνωστο. Είναι δίκαιο να πούμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι νοιώθουν άβολα σχετικά με το ίδιο τους το αποτέλεσμα. Κανείς δεν τολμά να πει: «Νοιώθω εκατό τοις εκατό βέβαιος ότι θα είμαι επιζών· είμαι εκατό τοις εκατό βέβαιος ότι μπορώ να ικανοποιήσω τις προθέσεις του Θεού· είμαι άνθρωπος που επιθυμεί ο Θεός· είμαι ένας άνθρωπος που ο Θεός επαινεί». Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ακολουθούν την οδό του Θεού, και ότι το να κάνουν την αλήθεια πράξη είναι το δυσκολότερο από όλα. Συνεπώς, οι άνθρωποι αυτοί πιστεύουν ότι είναι αδύνατον να βοηθηθούν, και δεν τολμούν να ελπίσουν σε καλό αποτέλεσμα. Ή ίσως πιστεύουν ότι δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις προθέσεις του Θεού, και δεν μπορούν να καταστούν επιζώντες και, εξαιτίας αυτού, λένε ότι δεν έχουν αποτέλεσμα και δεν μπορούν να επιτύχουν καλό προορισμό. Ανεξάρτητα από το πώς ακριβώς σκέφτονται οι άνθρωποι, όλοι αναρωτιούνται πολλές φορές για το αποτέλεσμά τους. Σε ερωτήσεις για το μέλλον τους, σε ερωτήσεις για το τι πρόκειται να λάβουν όταν ο Θεός τελειώσει το έργο Του, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι πάντα υπολογίζουν και σχεδιάζουν. Μερικοί άνθρωποι πληρώνουν διπλάσιο τίμημα· κάποιοι εγκαταλείπουν τις οικογένειες και τις δουλειές τους· ορισμένοι παραιτούνται από τον γάμο τους· μερικοί παραιτούνται για να δαπανήσουν για τον Θεό· κάποιοι αφήνουν τα σπίτια τους, προκειμένου να κάνουν το καθήκον τους· ορισμένοι επιλέγουν τις κακουχίες και ξεκινούν να αναλάβουν το πλέον πικρό και κουραστικό έργο· μερικοί άνθρωποι επιλέγουν να αφιερώσουν πλούτο, να αφιερώσουν ό,τι έχουν· παρ’ όλα αυτά, κάποιοι επιλέγουν να ακολουθήσουν την αλήθεια και να επιδιώξουν να γνωρίσουν τον Θεό. Ανεξάρτητα από το πώς επιλέγετε να πράξετε, έχει τόση σημασία ο τρόπος με τον οποίο το πράττετε; (Όχι, δεν έχει). Και πώς εξηγούμε το ότι δεν έχει σημασία; Εάν δεν έχει σημασία ο τρόπος, τότε τι έχει; (Η εξωτερική καλή συμπεριφορά δεν αντιπροσωπεύει την εφαρμογή της αλήθειας στην πράξη). (Δεν έχει σημασία το τι σκέφτεται ο καθένας. Το κλειδί εδώ είναι αν έχουμε κάνει την αλήθεια πράξη και αν αγαπάμε τον Θεό). (Η πτώση των αντίχριστων και των ψεύτικων ηγετών μάς βοηθά να κατανοήσουμε ότι η εξωτερική συμπεριφορά δεν είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Εξωτερικά, φαίνονται να έχουν εγκαταλείψει πολλά και μοιάζουν πρόθυμοι να πληρώσουν το τίμημα, αλλά, μετά από ανάλυση, μπορούμε να καταλάβουμε ότι η καρδιά τους απλά δεν σέβεται τον Θεό· Του εναντιώνονται σε κάθε περίπτωση. Στους κρίσιμους καιρούς, πάντα στέκονται με τον Σατανά, παρεμβαίνοντας στο έργο του Θεού. Έτσι, οι κύριοι προβληματισμοί εδώ είναι το ποια πλευρά θα υποστηρίξουμε όταν έρθει η ώρα, και οι απόψεις μας). Όλοι σας μιλάτε σωστά, και φαίνεται ότι διαθέτετε ήδη μια βασική κατανόηση και ένα πρότυπο ως προς την εφαρμογή της αλήθειας στην πράξη, τις προθέσεις του Θεού, και ως προς το τι απαιτεί ο Θεός από τον άνθρωπο. Είναι πολύ συγκινητικό το ότι είστε ικανοί να μιλάτε έτσι. Αν και υπάρχουν μερικές ακατάλληλες λέξεις εδώ και εκεί, οι δηλώσεις σας βρίσκονται κιόλας κοντά σε μια εξήγηση που αξίζει την αλήθεια. Τούτο αποδεικνύει ότι έχετε αναπτύξει τις δικές σας πραγματικές αντιλήψεις για τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα αντικείμενα γύρω σας, ολόκληρο τον περίγυρό σας, που έχει οργανώσει ο Θεός, και όλα όσα μπορείτε να δείτε. Αυτές οι αντιλήψεις πλησιάζουν στην αλήθεια. Παρόλο που όσα είπατε δεν είναι εντελώς περιεκτικά, και μερικές λέξεις δεν ταιριάζουν απόλυτα, οι αντιλήψεις σας πλησιάζουν κιόλας στην πραγματικότητα της αλήθειας. Όταν σας ακούω να μιλάτε έτσι, νοιώθω καλά.

Τα πιστεύω των ανθρώπων δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την αλήθεια

Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που μπορούν να υπομείνουν κακουχίες· μπορούν να πληρώσουν το τίμημα· η εξωτερική συμπεριφορά τους είναι πολύ καλή· είναι αξιοσέβαστοι· και έχουν το θαυμασμό των άλλων. Μήπως εσείς σκέπτεστε τα εξής; Μπορεί η εξωτερική αυτή συμπεριφορά να θεωρηθεί εφαρμογή της αλήθειας στην πράξη; Μπορείτε να πείτε ότι το συγκεκριμένο άτομο ικανοποιεί τις προθέσεις του Θεού; Γιατί οι άνθρωποι βλέπουν ξανά και ξανά το συγκεκριμένο είδος ατόμου και πιστεύουν ότι ικανοποιεί τον Θεό, πιστεύουν ότι περπατά στο μονοπάτι της εφαρμογής της αλήθειας στην πράξη, ότι βαδίζει στη οδό του Θεού; Γιατί κάποιοι άνθρωποι σκέφτονται έτσι; Μόνο μία εξήγηση υπάρχει γι' αυτό. Και ποια είναι αυτή; Είναι ότι για πάρα πολλούς ανθρώπους, ερωτήσεις όπως, τι σημαίνει «κάνω την αλήθεια πράξη», «ικανοποιώ τον Θεό» και «κατέχω στ’ αλήθεια την πραγματικότητα της αλήθειας» – οι ερωτήσεις αυτές δεν είναι πολύ ξεκάθαρες. Έτσι, υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που συχνά πέφτουν θύματα εξαπάτησης από εκείνους που, εξωτερικά, φαίνονται πνευματικοί, ευγενείς, μοιάζουν να έχουν ανώτερες εικόνες. Όσο για τους ανθρώπους που μπορούν να μιλούν για κανόνες και δόγματα, και ο λόγος και οι ενέργειές τους φαντάζουν αξιοθαύμαστα, οι θαυμαστές τους δεν εξέτασαν ποτέ την ουσία των πράξεών τους, τις αρχές πίσω από τα έργα τους, τους στόχους τους. Και ούτε εξέτασαν ποτέ αν αυτοί οι άνθρωποι υπακούν πραγματικά στον Θεό, και αν είναι ή όχι κάποιοι που σέβονται στ’ αλήθεια τον Θεό και αποφεύγουν το κακό. Ποτέ δεν διέκριναν την ουσία της ανθρώπινης φύσης των συγκεκριμένων ανθρώπων. Αντίθετα, από το πρώτο κιόλας βήμα της γνωριμίας, λίγο-λίγο, φτάνουν να θαυμάζουν τους ανθρώπους αυτούς, να τους σέβονται και, τελικά, να τους κάνουν είδωλά τους. Επιπλέον, στο μυαλό κάποιων ανθρώπων, τα είδωλα που λατρεύουν, που πιστεύουν πως μπορούν να εγκαταλείψουν οικογένεια και δουλειά και πληρώνουν επιφανειακά το τίμημα – τα είδωλα αυτά είναι εκείνοι που ικανοποιούν πραγματικά τον Θεό, που μπορούν πραγματικά να λάβουν καλό αποτέλεσμα και καλό προορισμό. Στο μυαλό τους, τα είδωλα αυτά είναι οι άνθρωποι που επαινεί ο Θεός. Τι ωθεί τους ανθρώπους να έχουν τη συγκεκριμένη πεποίθηση; Ποια είναι η ουσία αυτού του ζητήματος; Σε ποιες συνέπειες μπορεί να οδηγήσει; Ας συζητήσουμε πρώτα το θέμα της ουσίας του.

Τα θέματα αυτά που σχετίζονται με τις απόψεις των ανθρώπων, τις πράξεις τους, τις αρχές που οι άνθρωποι επιλέγουν να πράξουν και αυτό στο οποίοι όλοι δίνουν φυσιολογικά έμφαση – όλα τούτα, ουσιαστικά δεν έχουν καμία σχέση με τις απαιτήσεις του Θεού από την ανθρωπότητα. Ανεξάρτητα από το αν οι άνθρωποι επικεντρώνονται σε ρηχά ή βαθιά ζητήματα, σε κανόνες και δόγματα ή στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι δεν προσκολλώνται σε αυτό που θα έπρεπε να προσκολληθούν περισσότερο, και δεν γνωρίζουν αυτό που θα έπρεπε να γνωρίζουν καλύτερα. Ο λόγος είναι ότι οι άνθρωποι δεν συμπαθούν καθόλου την αλήθεια. Επομένως, οι άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να αφιερώσουν χρόνο και προσπάθεια στην εξεύρεση και εφαρμογή αρχών μέσα από τον λόγο του Θεού. Αντ' αυτού, προτιμούν να «κόβουν δρόμο», και συνοψίζουν βιαστικά ότι όσα κατανοούν και γνωρίζουν, αποτελούν σωστή πράξη και καλή συμπεριφορά. Η σύνοψη αυτή καθίσταται, τότε, ο δικός τους στόχος που πρέπει να ακολουθήσουν, η αλήθεια που πρέπει να γίνει πράξη. Η άμεση συνέπεια είναι ότι οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την ανθρώπινη καλή συμπεριφορά ως υποκατάστατο της εφαρμογής της αλήθειας στην πράξη, πράγμα που ικανοποιεί επίσης την επιθυμία των ανθρώπων να κερδίσουν την εύνοια του Θεού. Αυτό δίνει στους ανθρώπους το κεφάλαιο με το οποίο παλεύουν κατά της αλήθειας, και κρίνουν και αμφισβητούν τον Θεό. Ταυτόχρονα, οι άνθρωποι βάζουν, επίσης, αδίστακτα τον Θεό στην άκρη, τοποθετώντας το είδωλο της καρδιάς τους στη θέση Του. Υπάρχει μία και μόνο βασική αιτία που ωθεί τους ανθρώπους να προβαίνουν στις αδαείς αυτές ενέργειες και να διαθέτουν τις συγκεκριμένες αδαείς ή μονόπλευρες απόψεις και πράξεις, και σήμερα θα σας μιλήσω γι' αυτήν. Ο λόγος είναι ότι, παρόλο που οι άνθρωποι μπορεί να ακολουθούν τον Θεό, να προσεύχονται σε Αυτόν κάθε μέρα και να διαβάζουν καθημερινά τον λόγο Του, δεν καταλαβαίνουν πραγματικά το θέλημα του Θεού. Τούτη είναι και η ρίζα του προβλήματος. Αν κάποιος κατανοεί την καρδιά του Θεού, κατανοεί τι Του αρέσει, τι αποστρέφεται, τι θέλει και τι απορρίπτει, τι είδους ανθρώπους αγαπά ο Θεός, τι είδους ανθρώπους αντιπαθεί, τι πρότυπα εφαρμόζει στις απαιτήσεις Του για τον άνθρωπο, ποια προσέγγιση λαμβάνει για την τελείωση του ανθρώπου, μπορεί το άτομο αυτό να έχει ακόμα τις δικές του προσωπικές ιδέες; Είναι δυνατόν να λατρεύουν άλλο άτομο; Θα μπορούσε ένας συνηθισμένος άνθρωπος να καταστεί είδωλό τους; Αν κάποιος κατανοεί το θέλημα του Θεού, η άποψή του είναι λίγο πιο ορθολογική. Δεν πρόκειται να ειδωλοποιήσει αυθαίρετα κάποιο διεφθαρμένο πρόσωπο, ούτε, βαδίζοντας στο μονοπάτι της εφαρμογής της αλήθειας στην πράξη, πρόκειται να πιστέψει ότι η αυθαίρετη τήρηση λίγων απλών κανόνων ή αρχών ισοδυναμεί με την εφαρμογή της αλήθειας στην πράξη.

Υπάρχουν πολλές απόψεις σχετικά με το πρότυπο με το οποίο ο Θεός καθορίζει το αποτέλεσμα του ανθρώπου

Ας επιστρέψουμε στο θέμα αυτό και ας συνεχίσουμε να συζητάμε το ζήτημα του αποτελέσματος.

Δεδομένου ότι κάθε άνθρωπος ενδιαφέρεται για το αποτέλεσμά του, γνωρίζετε πώς καθορίζει ο Θεός το αποτέλεσμα αυτό; Με ποιον τρόπο καθορίζει ο Θεός το αποτέλεσμα ενός ανθρώπου; Και τι πρότυπα χρησιμοποιεί για να καθορίσει το αποτέλεσμα ενός ανθρώπου; Και όταν το αποτέλεσμα του ανθρώπου δεν έχει ακόμα καθοριστεί, τι κάνει ο Θεός για να το αποκαλύψει; Ξέρει κανείς; Όπως μόλις είπα, υπάρχουν κάποιοι που ερευνούν ήδη, εδώ και πολύν καιρό, τον λόγο του Θεού. Οι άνθρωποι αυτοί αναζητούν ενδείξεις ως προς το αποτέλεσμα της ανθρωπότητας, τις κατηγορίες στις οποίες διαιρείται το εν λόγω αποτέλεσμα, καθώς και τα διαφορετικά αποτελέσματα που αναμένουν τα διαφορετικά είδη ανθρώπων. Θέλουν επίσης να μάθουν πώς ο λόγος του Θεού καθορίζει το αποτέλεσμα του ανθρώπου, τα πρότυπα που χρησιμοποιεί ο Θεός και τον τρόπο με τον οποίο καθορίζει το αποτέλεσμα του ανθρώπου. Κι όμως, τελικά, οι άνθρωποι αυτοί δεν βρίσκουν ποτέ τίποτα. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν ελάχιστα λεχθέντα επί του θέματος μέσα στον λόγο του Θεού. Γιατί συμβαίνει αυτό; Εφόσον το αποτέλεσμα του ανθρώπου δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμη, ο Θεός δεν θέλει να πει σε κανέναν τι πρόκειται να συμβεί στο τέλος, ούτε και θέλει να ενημερώσει κανέναν για τον προορισμό του εκ των προτέρων. Ο λόγος είναι ότι, αν ο Θεός το έπραττε, δεν θα είχε κανένα όφελος για τον άνθρωπο. Αυτή τη στιγμή, θέλω μονάχα να σας μιλήσω για τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός καθορίζει το αποτέλεσμα του ανθρώπου, για τις αρχές που χρησιμοποιεί στο έργο Του προκειμένου να καθορίσει και να φανερώσει το εν λόγω αποτέλεσμα, καθώς και για το πρότυπο που χρησιμοποιεί για να καθορίσει το αν κάποιος μπορεί να επιβιώσει ή όχι. Αυτό δεν είναι που σας απασχολεί πιο πολύ; Τότε λοιπόν, πώς αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός καθορίζει το αποτέλεσμα του ανθρώπου; Μιλήσατε λίγο επάνω στο ζήτημα μόλις τώρα. Κάποιοι από εσάς είπαν ότι έχει σχέση με το αν πράττουν πιστά το καθήκον τους, αν δαπανούν για τον Θεό· μερικοί είπαν αν υπακούν στον Θεό και αν Τον ικανοποιούν· ορισμένοι είπαν αν βρίσκονται στο έλεος του Θεού· και κάποιοι είπαν αν διάγουν μια χαμηλών τόνων ζωή... Γνωρίζετε, άραγε, τι σκέφτεται ο Θεός, όταν κάνετε τις αλήθειες αυτές πράξη, όταν εφαρμόζετε τις αρχές της φαντασίας σας; Έχετε σκεφτεί αν, συνεχίζοντας έτσι, ικανοποιείτε τις προθέσεις του Θεού; Αν αυτό ικανοποιεί το πρότυπο του Θεού; Αν αυτό ικανοποιεί τις απαιτήσεις του Θεού; Πιστεύω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το ξανασκέφτονται πραγματικά. Απλά, εφαρμόζουν μηχανικά ένα τμήμα του λόγου του Θεού ή μέρος των κηρυγμάτων ή τα πρότυπα ορισμένων πνευματικών ανθρώπων που λατρεύουν, αναγκάζοντας τον εαυτό τους να πράττει το τάδε ή το δείνα. Πιστεύουν ότι αυτός είναι ο σωστός δρόμος, έτσι συνεχίζουν να τηρούν και να πράττουν, ανεξάρτητα από το τι πρόκειται να συμβεί στο τέλος. Μερικοί άνθρωποι σκέφτονται: «Πιστεύω εδώ και αρκετά χρόνια και πάντοτε εφάρμοζα αυτόν τον τρόπο· αισθάνομαι ότι πραγματικά έχω ικανοποιήσει τον Θεό· επίσης αισθάνομαι ότι έχω αποκομίσει πολλά από αυτό. Διότι, κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, έφτασα να κατανοήσω πολλές αλήθειες και να καταλάβω πολλά πράγματα που δεν καταλάβαινα πριν – ιδιαιτέρως, πολλές από τις ιδέες και τις απόψεις μου έχουν αλλάξει, οι αξίες της ζωής μου έχουν αλλάξει πολύ, και διαθέτω μια αρκετά καλή κατανόηση αυτού του κόσμου». Τέτοιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι τούτο αποτελεί συγκομιδή, καθώς και το τελικό αποτέλεσμα του έργου του Θεού για τον άνθρωπο. Κατά τη γνώμη σας, και συμπεριλαμβανομένων των προτύπων και όλων των πρακτικών σας – βρίσκετε ότι ικανοποιείτε τις προθέσεις του Θεού; Κάποιοι άνθρωποι θα πουν με κάθε βεβαιότητα: «Φυσικά! Πράττουμε σύμφωνα με τον λόγο του Θεού· πράττουμε σύμφωνα με αυτά που κήρυξε και συναναστράφηκε ο αδελφός· κάνουμε πάντοτε το καθήκον μας, πάντα ακολουθούμε τον Θεό, και δεν Τον έχουμε εγκαταλείψει ποτέ. Ως εκ τούτου, μπορούμε να πούμε με απόλυτη σιγουριά ότι ικανοποιούμε τον Θεό. Ανεξάρτητα από το πόσα κατανοούμε από τις προθέσεις του Θεού, ανεξάρτητα από το πόσα κατανοούμε από τον λόγο Του, βρισκόμαστε πάντα στο μονοπάτι της προσπάθειας να είμαστε σε αρμονία με τον Θεό. Εάν ενεργούμε και πράττουμε σωστά, τότε και το αποτέλεσμα θα είναι σωστό». Τι σκέφτεστε ως προς τη συγκεκριμένη προοπτική; Είναι σωστή; Ίσως υπάρχουν ορισμένοι που λένε: «Ποτέ πριν δε συλλογίστηκα αυτά τα πράγματα. Απλά πιστεύω ότι, αν συνεχίσω να εκτελώ το καθήκον μου και να ενεργώ σύμφωνα με τις απαιτήσεις του λόγου του Θεού, μπορώ να επιβιώσω. Ποτέ δεν έχω εξετάσει το ερώτημα εάν μπορώ να ικανοποιήσω την καρδιά του Θεού, και ποτέ δεν έχω σκεφτεί εάν επιτυγχάνω το πρότυπο που απαιτεί Εκείνος. Αφού ο Θεός δεν μου έχει πει ποτέ τίποτε, ούτε μου παρείχε σαφείς οδηγίες, πιστεύω ότι, όσο συνεχίζω, ο Θεός θα είναι ικανοποιημένος και δεν θα πρέπει να έχει πρόσθετες απαιτήσεις από εμένα». Είναι σωστές αυτές οι πεποιθήσεις; Σε ό,τι αφορά Εμένα, ο συγκεκριμένος τρόπος πράξης και σκέψης, και αυτές οι απόψεις – όλα κουβαλούν μαζί τους καπρίτσια και ένα μικρό ποσοστό τύφλωσης. Ακούγοντάς αυτό, ίσως υπάρξουν μερικοί από σας που θα νοιώσουν κάπως αποθαρρημένοι: «Τύφλωση; Εάν είναι «τύφλωση», τότε η ελπίδα μας για σωτηρία και επιβίωση είναι πολύ μικρή και πολύ αβέβαιη, έτσι δεν είναι; Η περιγραφή αυτή, δε μοιάζει σα να μας περιλούζεις με κρύο νερό;» Ανεξάρτητα από το τι πιστεύετε, τα πράγματα που λέω και κάνω δεν έχουν σκοπό να σας κάνουν να νοιώσετε σαν να σας περιλούζουν με κρύο νερό. Μάλλον σκοπό έχουν να βελτιώσουν την κατανόησή σας ως προς τις προθέσεις του Θεού και να βελτιώσουν την αντίληψή σας ως προς το τι σκέφτεται ο Θεός, ως προς το τι θέλει ο Θεός να εκπληρώσει, ως προς το ποιους ανθρώπους συμπαθεί, τι αποστρέφεται και τι περιφρονεί, ποιο είδος ανθρώπου θέλει να κερδίσει, και ποιο είδος ανθρώπου απορρίπτει. Σκοπός τους είναι να χαρίσουν στο μυαλό σας διαύγεια, να σας βοηθήσουν να μάθετε με ακρίβεια πόσο πολύ έχουν απομακρυνθεί οι ενέργειες και οι σκέψεις του καθενός από εσάς, από το πρότυπο που απαιτεί ο Θεός. Είναι απαραίτητο να συζητήσουμε τα θέματα αυτά; Γιατί ξέρω ότι πιστεύετε εδώ και πάρα πολύ καιρό, και έχετε ακούσει πάρα πολλά κηρύγματα, αλλά αυτά ακριβώς είναι τα πράγματα στα οποία υπολείπεστε. Έχετε καταγράψει κάθε αλήθεια στο σημειωματάριό σας, και έχετε καταγράψει επίσης αυτό που εσείς προσωπικά πιστεύετε ότι είναι σημαντικό στο μυαλό και στην καρδιά σας. Και σχεδιάσετε να τα χρησιμοποιείτε για να ικανοποιήσετε τον Θεό, όταν πράττετε· χρησιμοποιήστε τα όταν βρεθείτε σε ανάγκη· ή χρησιμοποιήστε τα για να ξεπεράσετε τις δύσκολες στιγμές, που βρίσκονται μπροστά στα μάτια σας· ή απλά αφήστε αυτές τις αλήθειες να σας συνοδεύουν, ενώ εσείς ζείτε τη ζωή σας. Αλλά όσον αφορά Εμένα, αν απλώς πράττετε, το πώς ακριβώς, δεν είναι σημαντικό. Ποιο είναι, λοιπόν, το πολύ σημαντικό; Είναι το ότι ενώ εσύ πράττεις, η καρδιά σου γνωρίζει με κάθε βεβαιότητα εάν όλα όσα κάνεις, κάθε σου πράξη, είναι αυτό που θέλει, ή όχι, ο Θεός· αν όλα όσα πράττεις, σκέφτεσαι, καθώς και το αποτέλεσμα και ο στόχος μέσα στην καρδιά σου ικανοποιούν ή όχι τις προθέσεις του Θεού, ικανοποιούν ή όχι τις απαιτήσεις του Θεού, και εάν ο Θεός τα εγκρίνει ή όχι. Τούτα είναι τα σημαντικά πράγματα.

Βαδίστε στον δρόμο του Θεού: Να σέβεστε τον Θεό και να αποφεύγετε το κακό

Υπάρχει ένα ρητό που πρέπει να το σημειώσετε. Πιστεύω ότι το συγκεκριμένο ρητό είναι πολύ σημαντικό, διότι έρχεται στο μυαλό Μου αμέτρητες φορές κάθε μέρα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή κάθε φορά που έχω κάποιον απέναντί Μου, κάθε φορά που ακούω την ιστορία κάποιου, κάθε φορά που ακούω την εμπειρία του ή τη μαρτυρία της πίστης του στον Θεό, χρησιμοποιώ πάντα αυτό το ρητό, για να ζυγίσω αν το άτομο αυτό είναι ή όχι ο τύπος του ανθρώπου που θέλει ο Θεός, το είδος του ανθρώπου που συμπαθεί. Ποιο είναι, λοιπόν, το ρητό; Τώρα όλοι περιμένετε να ακούσετε με ανυπομονησία. Όταν αποκαλύψω το ρητό, ίσως νοιώσετε απογοητευμένοι, καθώς υπάρχουν εκείνοι που υποκρίνονται ότι το πιστεύουν, εδώ και πολλά χρόνια. Όσο για Μένα, η πίστη μου σε αυτό ήταν πάντα ειλικρινής. Το ρητό αυτό κατοικεί μέσα στην καρδιά Μου. Ποιο είναι, λοιπόν; Το εξής: «βαδίζετε στον δρόμο του Θεού: να σέβεστε τον Θεό και να αποφεύγετε το κακό». Δεν είναι μια υπερβολικά απλή φράση; Κι όμως, μπορεί το ρητό να είναι απλό, αλλά κάποιος που το κατανοεί πραγματικά εις βάθος, θα νοιώσει ότι έχει μεγάλη βαρύτητα· ότι έχει μεγάλη αξία για την πράξη· ότι είναι η γλώσσα της ζωής με την πραγματικότητα της αλήθειας· ότι, για όσους προσπαθούν να ικανοποιήσουν τον Θεό, είναι ένας διά βίου προς επίτευξη στόχος· και ότι αποτελεί ισόβια οδό, για οποιονδήποτε λαμβάνει υπ’ όψιν του τις προθέσεις του Θεού. Λοιπόν, τώρα σκέφτεστε τα εξής: Είναι αλήθεια αυτό το ρητό; Αυτή είναι η σημασία του; Ίσως υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που συλλογίζονται το ρητό, προσπαθώντας να καταλάβουν τι σημαίνει, αλλά και κάποιοι που είναι καχύποπτοι απέναντί του: Πόσο σημαντικό είναι, άραγε, αυτό το ρητό; Πολύ; Είναι τόσο απαραίτητο και άξιο έμφασης; Ίσως υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι που δεν πολυσυμπαθούν το ρητό αυτό, επειδή νομίζουν ότι το να αποστάξουν τον δρόμο του Θεού σε αυτό το ένα και μοναδικό ρητό, αποτελεί υπερβολική υπεραπλούστευση. Το να συμπυκνώσεις όλα όσα είπε ο Θεός σε ένα μόνο ρητό – τούτο δεν κάνει τον Θεό να μοιάζει κάπως υπερβολικά ασήμαντος; Αυτό συμβαίνει, όμως; Θα μπορούσε, οι περισσότεροι από εσάς να μην κατανοούν πλήρως το βαθύ νόημα πίσω από αυτές τις λέξεις. Αν και το σημειώσατε, δεν σκοπεύετε να βάλετε το ρητό αυτό μέσα στην καρδιά σας· απλώς το γράφετε, και θα το ξανακοιτάξετε και θα το ξανασυλλογιστείτε άμα έχετε ελεύθερο χρόνο. Υπάρχουν και κάποιοι που ούτε καν πρόκειται να ενοχληθούν να απομνημονεύσουν το ρητό, πόσο μάλλον να προσπαθήσουν να το χρησιμοποιήσουν σωστά. Γιατί, όμως, συζητώ για το συγκεκριμένο ρητό; Ανεξάρτητα από την οπτική σας γωνία ή το τι θα σκεφτείτε, Εγώ πρέπει να το συζητήσω, επειδή είναι εξαιρετικά σχετικό με το πώς ο Θεός καθορίζει τα αποτελέσματα του ανθρώπου. Ανεξάρτητα από την παρούσα κατανόησή σας για το ρητό ή από το πώς το αντιμετωπίζετε, Εγώ και πάλι θα σας πω: Εάν κάποιος μπορεί να πράξει σωστά το ρητό και να επιτύχει το πρότυπο του να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό, τότε αυτός έχει εξασφαλίσει ότι θα είναι επιζών, ότι θα έχει καλό αποτέλεσμα. Εάν δεν μπορείς να επιτύχεις το πρότυπο που ορίζει το ρητό, τότε μπορεί να λεχθεί ότι το αποτέλεσμά σου θα είναι άγνωστο. Σας μιλώ έτσι για το συγκεκριμένο ρητό, για τη δική σας διανοητική προετοιμασία, και για να ξέρετε τι πρότυπο χρησιμοποιεί ο Θεός για να σας κρίνει. Όπως μόλις ανέφερα, το ρητό σχετίζεται απόλυτα με τη σωτηρία του ανθρώπου από τον Θεό, καθώς και με το πώς καθορίζει Εκείνος το αποτέλεσμα του ανθρώπου. Σε τι έγκειται η συνάφεια αυτή; Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι θέλετε να μάθετε, οπότε θα μιλήσουμε γι' αυτό σήμερα.

Ο Θεός χρησιμοποιεί διαφορετικές δοκιμασίες για να ελέγξει κατά πόσο οι άνθρωποι σέβονται τον Θεό και αποφεύγουν το κακό

Σε κάθε εποχή, όταν ο Θεός εργάζεται στον κόσμο, χορηγεί στον άνθρωπο κάποια λόγια, λέγοντάς του μερικές αλήθειες. Οι αλήθειες αυτές χρησιμεύουν ως ο δρόμος όπου πρέπει να εμμείνει ο άνθρωπος, στον οποίο πρέπει να βαδίσει, ως ο δρόμος που καθιστά τον άνθρωπο ικανό να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό, και ως ο δρόμος, τον οποίο οι άνθρωποι πρέπει να κάνουν πράξη και να εμμείνουν κατά τη ζωή τους και κατά την πορεία των ταξιδιών της ζωής τους. Για αυτούς τους λόγους, ο Θεός χορηγεί τούτα τα λόγια στον άνθρωπο. Τα λόγια αυτά που προέρχονται από τον Θεό, πρέπει να τηρούνται από τον άνθρωπο και η προσκόλληση σε αυτά σημαίνει λήψη ζωής. Εάν κάποιος δεν τα τηρεί, δεν τα κάνει πράξη ούτε βιώνει τα λόγια του Θεού στη ζωή του, τότε ο άνθρωπος αυτός δεν κάνει την αλήθεια πράξη. Και αν δεν κάνει την αλήθεια πράξη, τότε δεν σέβεται τον Θεό και δεν αποφεύγει το κακό, ούτε μπορεί να ικανοποιήσει τον Θεό. Αν κάποιος δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον Θεό, τότε είναι αδύνατον να δεχθεί τον έπαινό Του· ο άνθρωπος αυτός δεν έχει αποτέλεσμα. Πώς λοιπόν, κατά την πορεία του έργου του Θεού, καταφέρνει Εκείνος να καθορίσει το αποτέλεσμα ενός ανθρώπου; Ποια μέθοδο χρησιμοποιεί ο Θεός για να καθορίσει το αποτέλεσμα του ανθρώπου; Ίσως να μη σας είναι πολύ ξεκάθαρο αυτή τη στιγμή, αλλά όταν σας πω τη διαδικασία, θα καταστεί απόλυτα σαφές. Τούτο οφείλεται στο ότι πολλοί άνθρωποι το έχουν ήδη βιώσει.

Κατά τη διάρκεια του έργου του Θεού, από την αρχή μέχρι τώρα, ο Θεός έχει θέσει δοκιμασίες για κάθε άτομο – ή, θα μπορούσατε να πείτε, για κάθε άτομο που Τον ακολουθεί – και οι δοκιμασίες αυτές είναι διαφορετικού μεγέθους η κάθε μια. Υπάρχουν εκείνοι που βίωσαν τη δοκιμασία της απόρριψης από την οικογένειά τους· εκείνοι που βίωσαν τη δοκιμασία του αντίξοου περιβάλλοντος· εκείνοι που βίωσαν τη δοκιμασία της σύλληψης και του βασανισμού· εκείνοι που βίωσαν τη δοκιμασία της επιλογής· και εκείνοι που αντιμετώπισαν τις δοκιμασίες του χρήματος και της κοινωνικής θέσης. Γενικά, ο καθένας από εσάς έχει αντιμετωπίσει κάθε είδους δοκιμασία. Γιατί, άραγε, ο Θεός εργάζεται κατ’ αυτόν τον τρόπο; Γιατί ο Θεός μεταχειρίζεται έτσι τους πάντες; Τι αποτέλεσμα θέλει να δει; Τούτο είναι το σημαντικό σημείο αυτού που θέλω να σας πω: Ο Θεός θέλει να δει κατά πόσο ο άνθρωπος αυτός είναι ο τύπος που σέβεται τον Θεό και αποφεύγει το κακό. Τούτο σημαίνει ότι όταν ο Θεός σε υποβάλλει σε μια δοκιμασία, προκαλώντας σε να αντιμετωπίσεις κάποιες περιστάσεις, θέλει να ελέγξει κατά πόσο είσαι εκείνος που σέβεται τον Θεό, εκείνος που αποφεύγει το κακό. Εάν κάποιος αντιμετωπίζει το καθήκον της φύλαξης κάποιας προσφοράς, και έρχεται σε επαφή με την προσφορά του Θεού, τότε εσύ πιστεύεις ότι αυτό είναι κάτι που έχει κανονίσει ο Θεός; Χωρίς καμία αμφιβολία! Όλα όσα αντιμετωπίζεις, είναι κανονισμένα από τον Θεό. Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με το τάδε ζήτημα, ο Θεός σε παρατηρεί μυστικά, παρακολουθώντας τις επιλογές σου, το πώς πράττεις, τις σκέψεις σου. Το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό που ενδιαφέρει περισσότερο τον Θεό, καθώς αποτελεί το αποτέλεσμα που θα Του επιτρέψει να κρίνει εάν έχεις επιτύχει το πρότυπό Του στη συγκεκριμένη δοκιμασία. Ωστόσο, όταν οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με κάποιο ζήτημα, συχνά δεν σκέφτονται γιατί το αντιμετωπίζουν, ούτε το πρότυπο που απαιτεί ο Θεός. Δεν σκέφτονται το τι θέλει να δει ο Θεός από αυτούς, τι θέλει να επιτύχει από αυτούς. Όταν έρχεται αντιμέτωπος με το τάδε ζήτημα, το μόνο που σκέφτεται ο άνθρωπος αυτός είναι το εξής: «Αυτό αντιμετωπίζω· πρέπει να είμαι προσεκτικός, και όχι απρόσεκτος! Ό,τι κι αν γίνει, αυτή είναι η προσφορά του Θεού και δεν μπορώ να την αγγίξω». Ο άνθρωπος αυτός πιστεύει ότι μπορεί να εκπληρώσει την ευθύνη του, παρ’ όλο που διαθέτει τόσο απλοϊκή σκέψη. Θα ήταν ικανοποιημένος ο Θεός από το αποτέλεσμα αυτής της δοκιμασίας; Ή μήπως όχι; Συζητείστε το μεταξύ σας. (Αν κάποιος σέβεται τον Θεό μέσα στην καρδιά του, ερχόμενος αντιμέτωπος με το καθήκον που του επιτρέπει να συναντήσει την προσφορά του Θεού, θα σκεφθεί πόσο εύκολο είναι να υβρίσει τη διάθεση του Θεού, γι' αυτό και θα φροντίσει να σιγουρευτεί ότι θα προχωρήσει προσεκτικά). Η απάντησή σου βρίσκεται στον σωστό δρόμο, αλλά δεν είναι ακόμα απολύτως σωστή. Το να βαδίζει κάποιος στον δρόμο του Θεού, δε σημαίνει επιφανειακή τήρηση κανόνων. Σημαίνει, μάλλον, ότι όποτε έρχεσαι αντιμέτωπος με κάποιο ζήτημα, πρώτα απ' όλα, θα το θεωρείς ως κατάσταση που έχει οργανώσει ο Θεός, μια ευθύνη που σου έχει δώσει Εκείνος, ή κάτι που σου έχει εμπιστευτεί, και ότι όταν έρθεις αντιμέτωπος με το ζήτημα αυτό, θα πρέπει να το θεωρήσεις ακόμα και ως δοκιμασία προερχόμενη από τον Θεό. Ερχόμενος αντιμέτωπος με το τάδε ζήτημα, πρέπει να έχεις κάποιο πρότυπο, πρέπει να σκεφτείς ότι προήλθε από τον Θεό. Πρέπει να σκεφτείς πώς να χειριστείς το ζήτημα αυτό, έτσι ώστε να μπορέσεις να εκπληρώσεις την ευθύνη σου και να είσαι πιστός στον Θεό· πώς να το πράξεις, χωρίς να εξοργίσεις τον Θεό ή να υβρίσεις τη διάθεσή Του. Μόλις μιλήσαμε για τη διαφύλαξη των προσφορών. Αυτό το θέμα περιλαμβάνει προσφορές, καθώς και το καθήκον και την ευθύνη σου. Είσαι δεσμευμένος με την ευθύνη αυτή. Ωστόσο, όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με το ζήτημα αυτό, μήπως κάνει την εμφάνισή του κάποιος πειρασμός; Ναι! Από πού προέρχεται αυτός ο πειρασμός; Ο πειρασμός προέρχεται από τον Σατανά, αλλά και από την κακή, διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου. Αφού υφίσταται πειρασμός, θα υφίσταται και κατάθεση μαρτυρίας· η κατάθεση μαρτυρίας αποτελεί, και αυτή, δική σου ευθύνη και καθήκον. Κάποιοι λένε: «Πρόκειται για κάτι εντελώς ασήμαντο· είναι πραγματικά απαραίτητο να το κάνουμε τόσο μεγάλο θέμα;» Κι όμως, είναι! Διότι, για να βαδίσουμε στον δρόμο του Θεού, δεν μπορούμε να αφήσουμε τίποτα που σχετίζεται με εμάς τους ίδιους ή τίποτε που συμβαίνει γύρω μας, ακόμα και τα ασήμαντα πράγματα. Ανεξάρτητα από το αν νομίζουμε ότι πρέπει να του δώσουμε σημασία ή όχι, από τη στιγμή που ερχόμαστε αντιμέτωποι με οποιοδήποτε ζήτημα, δεν πρέπει να το αγνοούμε. Όλα αυτά πρέπει να θεωρούνται ως δοκιμασία του Θεού προς εμάς. Τι είδους στάση είναι αυτή; Αν κρατάς τη στάση αυτή, τότε επιβεβαιώνεις ένα γεγονός: Η καρδιά σου σέβεται τον Θεό, και είναι πρόθυμη να αποφύγει το κακό. Αν νοιώθεις την επιθυμία να ικανοποιήσεις τον Θεό, τότε αυτό που κάνεις πράξη δεν απέχει πολύ από το πρότυπο του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού.

Συχνά υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν ότι τα ζητήματα που δεν τα λαμβάνουν και πολύ υπ’ όψιν τους οι άνθρωποι, τα ζητήματα που δεν αναφέρονται συνήθως – είναι απλά ασήμαντα ψιλοπράγματα και δεν έχουν να κάνουν τίποτε με την εφαρμογή της αλήθειας στην πράξη. Όταν οι άνθρωποι αυτοί έρχονται αντιμέτωποι ακριβώς με ένα τέτοιο ζήτημα, δεν του αφιερώνουν και πολλή σκέψη, αφήνοντάς το να γλιστρήσει μακριά. Στη πραγματικότητα όμως, το εν λόγω ζήτημα είναι ένα μάθημα για το οποίο πρέπει να μελετήσεις, ένα μάθημα για τον σεβασμό προς τον Θεό και την αποφυγή του κακού. Επιπλέον, αυτό που πρέπει να σε ανησυχεί ακόμα περισσότερο είναι το να γνωρίζεις τι πράττει ο Θεός, όταν το ζήτημα αυτό αναδύεται για να σταθεί μπροστά σου. Ο Θεός βρίσκεται ακριβώς δίπλα σου, παρατηρώντας κάθε λόγο και έργο σου, παρατηρώντας τις ενέργειές σου, τις αλλαγές της γνώμης σου – τούτο είναι το έργο του Θεού. Κάποιοι λένε: «Τότε γιατί δεν το νοιώθω;» Δεν το έχεις αισθανθεί, επειδή θεώρησες ότι ο δρόμος του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού δεν ήταν τόσο σημαντικός για να εμμείνεις σε αυτόν. Επομένως, δεν μπορείς να νοιώσεις το λεπτό έργο του Θεού μέσα στον άνθρωπο, το οποίο εκδηλώνεται σύμφωνα με τις διαφορετικές σκέψεις και ενέργειες των ανθρώπων. Είσαι κοκορόμυαλος! Τι σημαίνει μεγάλο ζήτημα; Τι σημαίνει μικρό ζήτημα; Τα ζητήματα που περιλαμβάνουν το βάδισμα στον δρόμο του Θεού δε χωρίζονται σε μικρά και μεγάλα. Μπορείτε να το δεχτείτε αυτό; (Μπορούμε να το δεχτούμε). Ως προς τα ζητήματα της καθημερινότητας, υπάρχουν κάποια που οι άνθρωποι θεωρούν ως πολύ μεγάλα και σημαντικά, και άλλα, που θεωρούνται ως ασήμαντα ψιλοπράγματα. Οι άνθρωποι συχνά βλέπουν αυτά τα μεγάλα ζητήματα ως πολύ σημαντικά, και θεωρούν ότι τα στέλνει ο Θεός. Εντούτοις, κατά τη διάρκεια της εξέλιξης των μεγάλων αυτών ζητημάτων, εξαιτίας του ανώριμου αναστήματος του ανθρώπου και λόγω του χαμηλού επιπέδου του, ο άνθρωπος συχνά δεν ανταποκρίνεται στις προθέσεις του Θεού, δεν μπορεί να κερδίσει καμία αποκάλυψη, ούτε να αποκτήσει καμία πραγματική γνώση αξίας. Όσον αφορά τα μικρά ζητήματα, ο άνθρωπος απλώς τα παραβλέπει, αφήνοντάς τα να ξεγλιστρήσουν σιγά-σιγά μακριά. Έτσι, έχει χάσει πολλές ευκαιρίες να εξεταστεί ενώπιον του Θεού, να δοκιμαστεί από Αυτόν. Εάν παραβλέπεις πάντοτε τους ανθρώπους, τα πράγματα, τα ζητήματα και τις περιστάσεις που ο Θεός διευθετεί για εσένα – τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι κάθε μέρα, ακόμα και κάθε στιγμή, απαρνείσαι συνεχώς την τελείωσή σου από τον Θεό, καθώς και την ηγεσία Του. Κάθε φορά που ο Θεός κανονίζει μια περίσταση για εσένα, παρακολουθεί κρυφά, παρατηρώντας την καρδιά σου, τους στοχασμούς και τις σκέψεις σου, εξετάζοντας πώς σκέφτεσαι και πώς θα ενεργήσεις. Εάν είσαι απερίσκεπτο άτομο – ένα άτομο που ποτέ δεν πήρε στα σοβαρά τον δρόμο του Θεού, τον λόγο Του ή την αλήθεια –, τότε δεν πρόκειται να είσαι προσεκτικός, δεν θα δώσεις σημασία σε αυτό που ο Θεός θέλει να ολοκληρώσει, ούτε σε αυτό που απαιτεί από εσένα όταν κανονίζει περιστάσεις για εσένα. Και ούτε θα γνωρίσεις το πώς οι άνθρωποι, τα πράγματα και τα ζητήματα που συναντάς, σχετίζονται με την αλήθεια ή τις προθέσεις του Θεού. Αν, έχοντας αντιμετωπίσει επανειλημμένες περιστάσεις και δοκιμασίες σαν αυτές, με τον Θεό να μην βλέπει κανένα επίτευγμα στο όνομά σου, πώς θα ενεργήσει ο Θεός; Αν, έχοντας έρθει επανειλημμένα αντιμέτωπος με δοκιμασίες, δε μεγεθύνεις τον Θεό στην καρδιά σου, ούτε μεταχειρίζεσαι τις περιστάσεις που ο Θεός κανονίζει για εσένα ως αυτό που είναι – ως δοκιμασίες ή δοκιμές από τον Θεό. Μάλλον απορρίπτεις, τη μία μετά την άλλη, τις ευκαιρίες που σου χορηγεί ο Θεός, αφήνοντάς τις να γλιστρήσουν μακριά, ξανά και ξανά. Δεν είναι τούτο τεράστια ανυπακοή εκ μέρους του ανθρώπου; (Ναι). Θα θλιβεί ο Θεός εξαιτίας αυτού; (Ναι). Κι όμως, ο Θεός δεν θα θλιβεί! Ακούγοντας Με να μιλώ έτσι, σας προξένησε και πάλι ταραχή. Εξάλλου, δεν ελέχθη νωρίτερα ότι ο Θεός πάντα θλίβεται; Ο Θεός δεν θα θλιβεί; Και πότε θα θλιβεί ο Θεός; Εν πάση περιπτώσει, ο Θεός δεν θα θλίβει λόγω αυτής της κατάστασης. Τότε ποια είναι η στάση του Θεού απέναντι στη συμπεριφορά που σκιαγραφείται παραπάνω; Όταν οι άνθρωποι απορρίπτουν τις δοκιμασίες και τις δοκιμές που τους στέλνει ο Θεός, όταν τις αποφεύγουν, τότε ο Θεός κρατά μόνο μία στάση απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους. Ποια στάση είναι αυτή; Ο Θεός απορρίπτει τον άνθρωπο αυτόν από τα βάθη της καρδιάς Του. Υπάρχουν δύο επίπεδα σημασίας για το ρήμα «απορρίπτω». Πώς τα εξηγώ; Στο βάθος του, το ρήμα φέρει συνειρμούς απέχθειας, μίσους. Και όσον αφορά το δεύτερο επίπεδο σημασίας; Αυτό είναι το κομμάτι που υπαινίσσεται παραίτηση από κάτι. Όλοι γνωρίζετε τι σημαίνει «παραίτηση», σωστά; Εν ολίγοις, η απόρριψη είναι η ύστατη αντίδραση και στάση του Θεού απέναντι στους ανθρώπους που συμπεριφέρονται με τέτοιο τρόπο. Είναι ακραίο μίσος και αηδία απέναντί τους, εξ ου και η απόφαση να τους εγκαταλείψει. Τούτη είναι η τελική απόφαση του Θεού προς κάποιον που δεν περπάτησε ποτέ στον δρόμο του Θεού, που ποτέ δε σεβάστηκε τον Θεό ούτε απέφυγε το κακό. Μπορείτε τώρα να κατανοήσετε όλοι σας τη σπουδαιότητα του ρητού που προανέφερα;

Καταλαβαίνετε, τώρα, τη μέθοδο που χρησιμοποιεί ο Θεός για να καθορίσει το αποτέλεσμα του ανθρώπου; (Κανονίζει καθημερινά διαφορετικές περιστάσεις.) Κανονίζει διαφορετικές περιστάσεις – αυτό μπορούν να αισθανθούν και να αγγίξουν οι άνθρωποι. Ποιο είναι το κίνητρο του Θεού, τότε; Το κίνητρο είναι ότι ο Θεός επιθυμεί να δώσει δοκιμασίες με διαφορετικούς τρόπους, σε διαφορετικούς χρόνους και διαφορετικά μέρη, σε κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Ποιες πτυχές του ανθρώπου εξετάζονται σε μια δοκιμασία; Το εάν και κατά πόσο είσαι άνθρωπος που σέβεται τον Θεό και αποφεύγει το κακό σε κάθε ζήτημα που αντιμετωπίζεις, που ακούς, βλέπεις και βιώνεις προσωπικά. Όλοι θα αντιμετωπίσουν τη συγκεκριμένη δοκιμασία, διότι ο Θεός είναι δίκαιος απέναντι σε όλους τους ανθρώπους. Κάποιοι λένε: «Πιστεύω στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια· πώς και δεν έχω αντιμετωπίσει κάποια δοκιμασία;» Αισθάνεσαι ότι δεν έχεις αντιμετωπίσει δοκιμασίες, επειδή, κάθε φορά που ο Θεός κανόνιζε περιστάσεις για εσένα, εσύ δεν τις πήρες στα σοβαρά, ούτε και ήθελες να περπατήσεις στον δρόμο του Θεού. Έτσι, απλά δεν έχεις συναίσθηση των δοκιμασιών του Θεού. Κάποιοι λένε: «Έχω βρεθεί αντιμέτωπος με μερικές δοκιμασίες, αλλά δεν γνωρίζω τον κατάλληλο τρόπο πράξης. Παρόλο που έχω πράξει, εξακολουθώ να μην ξέρω αν παρέμεινα σταθερός κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών». Οι άνθρωποι, που βρίσκονται στη συγκεκριμένη κατάσταση, σίγουρα δεν ανήκουν στη μειονότητα. Ποιο είναι, λοιπόν, το πρότυπο, βάση του οποίου ο Θεός κρίνει τους ανθρώπους; Είναι ακριβώς όπως είπα πριν από λίγα λεπτά: Ό,τι κάνεις, σκέφτεσαι και εκφράζεις – ενέχει τον σεβασμό προς τον Θεό και την αποφυγή του κακού; Έτσι προσδιορίζεις το αν και κατά πόσο είσαι άνθρωπος που σέβεται τον Θεό και αποφεύγει το κακό. Πρόκειται, όμως, για απλή ιδέα; Είναι αρκετά εύκολο να το λέμε, είναι, όμως, εύκολο να το κάνουμε πράξη; (Δεν είναι και τόσο εύκολο). Γιατί όχι; (Επειδή οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τον Θεό, ούτε γνωρίζουν ότι ο Θεός τελειώνει τον άνθρωπο, όποτε έρχονται αντιμέτωποι με διάφορα ζητήματα, δεν ξέρουν πώς να αναζητήσουν την αλήθεια για να λύσουν το πρόβλημά τους· οι άνθρωποι πρέπει να περάσουν από διάφορες δοκιμασίες, εξευγενισμούς, παιδεμούς και κρίσεις, προτού αποκτήσουν την πραγματικότητα του σεβασμού προς τον Θεό). Μπορεί να το θέτετε έτσι, αλλά όσον αφορά εσάς, ο σεβασμός προς τον Θεό και η αποφυγή του κακού φαίνεται να είναι εύκολα εφικτή τούτη τη στιγμή. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή έχετε ακούσει πάρα πολλά κηρύγματα, και έχετε λάβει μια διόλου ευκαταφρόνητη ποσότητα ποτίσματος από την πραγματικότητα της αλήθειας. Τούτο σας επέτρεψε να κατανοήσετε πώς να σέβεστε τον Θεό και να αποφεύγετε το κακό, ως προς τη θεωρία και τη σκέψη. Όσον αφορά την πράξη του να σέβεστε τον Θεό και να αποφεύγετε το κακό, όλα αυτά υπήρξαν χρήσιμα και σας έκαναν να αισθανθείτε ότι ένα τέτοιο πράγμα είναι εύκολα επιτεύξιμο. Τότε, γιατί στην πραγματικότητα οι άνθρωποι δεν μπορούν ποτέ να το επιτύχουν; Τούτο συμβαίνει, επειδή η ουσία της φύσης του ανθρώπου δεν σέβεται τον Θεό και αρέσκεται στο κακό. Αυτός είναι και ο πραγματικός λόγος.

Το να μη σέβεσαι τον Θεό και να μην αποφεύγεις το κακό, σημαίνει εναντίωση στον Θεό

Ας ξεκινήσουμε, εντοπίζοντας την προέλευση του ρητού «να σέβεστε τον Θεό και να αποφεύγετε το κακό». (Από Το βιβλίο του Ιώβ). Μια που αναφέρατε τον Ιώβ, ας συζητήσουμε για αυτόν. Την εποχή του Ιώβ, ο Θεός εργαζόταν για την κατάκτηση και τη σωτηρία του ανθρώπου; Όχι, έτσι δεν είναι; Και όσον αφορά τον Ιώβ, πόση γνώση του Θεού είχε κατά τη δεδομένη στιγμή; (Όχι μεγάλη). Και πώς συγκρίνεται εκείνη η γνώση του Θεού με τη γνώση που έχετε εσείς τώρα; Πώς και δεν τολμάτε να απαντήσετε στην ερώτηση αυτή; Η γνώση του Ιώβ ήταν μεγαλύτερη ή μικρότερη από αυτήν που έχετε τώρα; (Μικρότερη). Είναι πολύ εύκολη ερώτηση. Μικρότερη! Αυτό είναι βέβαιο! Τώρα βρίσκεστε πρόσωπο με πρόσωπο με τον Θεό, και πρόσωπο με πρόσωπο με τον λόγο του Θεού. Η γνώση σας για τον Θεό είναι πολύ μεγαλύτερη από του Ιώβ. Γιατί, όμως, αναφέρομαι σε αυτό; Γιατί μιλάω έτσι; Θα ήθελα να σας εξηγήσω ένα γεγονός, αλλά προτού να το κάνω, θέλω να σας κάνω μια ερώτηση: Μπορεί ο Ιώβ να ήξερε πολύ λίγα για τον Θεό, όμως μπορούσε να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό. Γιατί, λοιπόν, οι άνθρωποι σήμερα αποτυγχάνουν να το πράξουν; (Εξαιτίας της βαθιάς διαφθοράς). Η βαθιά διαφθορά – αυτή είναι η επιφάνεια της ερώτησης, αλλά ποτέ δεν θα τη θεωρήσω ως τέτοια. Συχνά παίρνετε κανόνες και δόγματα, για τα οποία μιλάτε ευρέως, όπως «βαθιά διαφθορά», «επανάσταση εναντίον του Θεού», «απιστία απέναντι στον Θεό», «ανυπακοή», «απαρέσκεια για την αλήθεια», και χρησιμοποιείτε αυτές τις φράσεις για να εξηγήσετε την ουσία κάθε ερώτησης. Τούτος είναι λανθασμένος τρόπος πράξης. Η χρήση της ίδιας απάντησης για την εξήγηση ερωτήσεων με διαφορετικές φύσεις, αναπόφευκτα δημιουργεί υποψίες για βλασφημία προς την αλήθεια και τον Θεό. Δεν μου αρέσει να ακούω τέτοιες απαντήσεις. Σκεφτείτε το! Κανείς από εσάς δεν έχει σκεφτεί το ζήτημα αυτό, αλλά Εγώ, κάθε μέρα, και το βλέπω και το νιώθω. Έτσι, εσείς πράττετε, και Εγώ παρακολουθώ. Όταν το πράττετε, αδυνατείτε να νοιώσετε την ουσία του ζητήματος. Αλλά όταν το βλέπω Εγώ, μπορώ και να δω και να νοιώσω την ουσία του. Ποια είναι, λοιπόν, η εν λόγω ουσία; Γιατί οι άνθρωποι σήμερα αδυνατούν να σεβαστούν τον Θεό και να αποφύγουν το κακό; Οι απαντήσεις σας απέχουν πάρα πολύ από το να είναι ικανές να εξηγήσουν την ουσία της ερώτησης αυτής, ούτε και μπορούν να επιλύσουν την ουσία της. Τούτο συμβαίνει, επειδή εδώ υπάρχει μια πηγή που δεν γνωρίζετε. Ποια είναι αυτή η πηγή; Ξέρω ότι θέλετε να το μάθετε, γι' αυτό θα σας μιλήσω για την πηγή αυτής της ερώτησης.

Κατά τις απαρχές του έργου Του Θεού, ως τι θεωρούσε ο Θεός, τον άνθρωπο; Ο Θεός έσωσε τον άνθρωπο· θεωρούσε τον άνθρωπο μέλος της οικογένειάς Του, στόχο του έργου Του, ως κάτι που επιθυμούσε να κατακτήσει, να σώσει, και ως κάτι που ήθελε να τελειώσει. Τούτη ήταν η στάση του Θεού απέναντι στον άνθρωπο κατά την έναρξη του έργου Του. Ποια, όμως, ήταν η στάση του ανθρώπου απέναντι στον Θεό τον καιρό εκείνο; Ο Θεός ήταν ξένος προς τον άνθρωπο, και ο άνθρωπος θεωρούσε τον Θεό ξένο. Θα μπορούσε να λεχθεί ότι η στάση του ανθρώπου απέναντι στον Θεό ήταν λανθασμένη, και στον άνθρωπο δεν ήταν ξεκάθαρο το πώς έπρεπε να συμπεριφέρεται στον Θεό. Έτσι, Τον αντιμετώπιζε όπως ήθελε, και έπραττε ό,τι ήθελε. Είχε ο άνθρωπος κάποια άποψη για τον Θεό; Στην αρχή, ο άνθρωπος δεν είχε καμία άποψη για τον Θεό. Η αποκαλούμενη «άποψη» του ανθρώπου ήταν μόνο μερικές αντιλήψεις και φαντασίες σχετικά με τον Θεό. Όσα συμφωνούσαν με τις αντιλήψεις των ανθρώπων, γίνονταν αποδεκτά· ό,τι δεν συμφωνούσε, το υπάκουαν επιφανειακά, αλλά, μέσα τους, οι άνθρωποι συγκρούονταν έντονα με αυτό και του εναντιώνονταν. Η σχέση ανθρώπου και Θεού στην αρχή, είχε ως εξής: Ο Θεός θεωρούσε τον άνθρωπο μέλος της οικογένειας, αλλά ο άνθρωπος φερόταν στον Θεό σαν να ήταν ξένος. Έπειτα, όμως, από ένα διάστημα του έργου του Θεού, ο άνθρωπος έφτασε να κατανοήσει τι προσπαθούσε να επιτύχει ο Θεός. Οι άνθρωποι έφτασαν να μάθουν ότι ο Θεός ήταν ο αληθινός Θεός, καθώς και τι μπορούσε να αποκτήσει ο άνθρωπος από Εκείνον. Ως τι θεωρούσε ο άνθρωπος τον Θεό αυτή τη φορά; Ο άνθρωπος θεωρούσε τον Θεό σανίδα σωτηρίας, ελπίζοντας να επιτύχει χάρη, ευλογίες και υποσχέσεις. Και ως τι θεωρούσε ο Θεός τον άνθρωπο, κατά τη συγκεκριμένη συγκυρία; Ο Θεός θεώρησε τον άνθρωπο ως στόχο για την κατάκτηση Του. Ο Θεός ήθελε να χρησιμοποιήσει λέξεις για να κρίνει τον άνθρωπο, να τον δοκιμάσει, να του δώσει δοκιμασίες. Αλλά σε ό,τι αφορούσε στην ανθρωπότητα στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο, ο Θεός ήταν ένα αντικείμενο που μπορούσε να χρησιμοποιήσει, για να επιτύχει τους δικούς του στόχους. Οι άνθρωποι κατάλαβαν ότι η αλήθεια που απέρρεε από τον Θεό, μπορούσε να τους κατακτήσει και να τους σώσει, και ότι είχαν την ευκαιρία να αποκτήσουν τα πράγματα που ήθελαν από τον Θεό, τον προορισμό που επιθυμούσαν. Εξαιτίας αυτού, ένα μικροσκοπικό κομμάτι ειλικρίνειας σχηματίστηκε στις καρδιές τους, και ήταν πρόθυμοι να ακολουθήσουν τον συγκεκριμένο Θεό. Έπειτα από λίγο καιρό, οι άνθρωποι απέκτησαν κάποια επιφανειακή και δογματική γνώση του Θεού. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι «εξοικειώνονταν» ολοένα και περισσότερο με τον Θεό. Οι άνθρωποι «εξοικειώνονταν» ολοένα και περισσότερο με τον λόγο που εξέφερε ο Θεός, τα κηρύγματά Του, την αλήθεια που είχε εκφράσει. Έτσι, οι άνθρωποι πίστευαν, λανθασμένα, ότι ο Θεός δεν ήταν πλέον ξένος, και ότι ήδη βάδιζαν στο μονοπάτι της σύμπνοιας με Αυτόν. Μέχρι τώρα, οι άνθρωποι έχουν ακούσει πολλά κηρύγματα πάνω στην αλήθεια, και έχουν βιώσει πολύ από το έργο του Θεού. Ωστόσο, κάτω από τις παρεμβολές και τα εμπόδια πολλών διαφορετικών παραγόντων και περιστάσεων, οι περισσότεροι άνθρωποι αδυνατούν να καταφέρουν να κάνουν την αλήθεια πράξη, και αδυνατούν να καταφέρουν να ικανοποιήσουν τον Θεό. Οι άνθρωποι είναι όλο και πιο χαλαροί, και χάνουν ολοένα και περισσότερο την αυτοπεποίθησή τους. Νοιώθουν ολοένα και περισσότερο ότι το ίδιο τους το αποτέλεσμα τούς είναι άγνωστο. Δεν τολμούν να έχουν υπερβολικές ιδέες, ούτε και επιδιώκουν να σημειώσουν κάποια πρόοδο· απλώς, ακολουθούν απρόθυμα, προχωρώντας βήμα-βήμα. Όσον αφορά την παρούσα κατάσταση του ανθρώπου, ποια είναι η στάση του Θεού απέναντι στον άνθρωπο; Η μοναδική επιθυμία του Θεού είναι να δώσει τις αλήθειες αυτές στον άνθρωπο, τροφοδοτώντας τον δρόμο Του προς αυτόν, και στη συνέχεια να οργανώσει διάφορες περιστάσεις, προκειμένου να δοκιμάσει τον άνθρωπο με διαφορετικούς τρόπους. Στόχος του είναι να πάρει αυτά τα λόγια, τις αλήθειες, και το έργο Του, και να προκαλέσει ένα αποτέλεσμα, όπου ο άνθρωπος μπορεί να σέβεται τον Θεό και να αποφεύγει το κακό. Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχω δει, βλέπουν τον λόγο του Θεού απλά ως δόγματα, ως κανόνες, τον αντιμετωπίζουν ως κανονισμούς που πρέπει να τηρούν. Όταν διαδίδουν διάφορα και μιλούν ή έρχονται αντιμέτωποι με δοκιμασίες, δεν θεωρούν τον δρόμο του Θεού ως τον δρόμο που πρέπει να ακολουθούν. Τούτο ισχύει ιδιαίτερα όταν οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με μείζονες δοκιμασίες· δεν έχω δει κανέναν που να πράττει προς την κατεύθυνση του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού. Εξαιτίας αυτού, η στάση του Θεού απέναντι στον άνθρωπο είναι γεμάτη ακραία απέχθεια και αποστροφή. Αφού ο Θεός έδωσε επανειλημμένα δοκιμασίες στους ανθρώπους, ακόμα και εκατοντάδες φορές, εκείνοι ακόμα δεν έχουν κάποια ξεκάθαρη στάση για να επιδείξουν την αποφασιστικότητά τους ως προς το ότι θέλουν να σέβονται τον Θεό και να αποφεύγουν το κακό. Από τη στιγμή που οι άνθρωποι δεν διαθέτουν αυτήν την αποφασιστικότητα ούτε επιδεικνύουν κάτι τέτοιο, η παρούσα στάση του Θεού απέναντί τους δεν είναι πλέον η ίδια όπως στο παρελθόν, όταν Εκείνος εξέτεινε έλεος, ανεκτικότητα, μακροθυμία και υπομονή. Αντίθετα, είναι εξαιρετικά απογοητευμένος από τον άνθρωπο. Ποιος προκάλεσε την απογοήτευση αυτή; Από ποιον εξαρτάται η στάση που κρατά ο Θεός απέναντι στον άνθρωπο; Από κάθε άνθρωπο που ακολουθεί τον Θεό. Κατά τη διάρκεια του πολυετούς έργου Του, ο Θεός είχε πολλές απαιτήσεις από τον άνθρωπο, και οργάνωσε πολλές περιστάσεις για αυτόν. Όμως, ανεξάρτητα από το πώς εργάστηκε ο άνθρωπος, και ανεξάρτητα από τη στάση του απέναντι στον Θεό, ο άνθρωπος αδυνατεί να πράξει σε ξεκάθαρη συμφωνία με τον στόχο του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού. Έτσι, θα το συνοψίσω σε ένα ρητό, το οποίο και θα χρησιμοποιήσω για να εξηγήσω όλα αυτά για τα οποία μιλήσαμε σχετικά με το γιατί οι άνθρωποι αδυνατούν να βαδίσουν στον δρόμο του Θεού – να σέβονται τον Θεό και να αποφεύγουν το κακό. Ποιο είναι το ρητό αυτό; Είναι το εξής: Ο Θεός θεωρεί τον άνθρωπο ως αντικείμενο της εκ μέρους Του σωτηρίας, ως αντικείμενο του έργου Του· ο άνθρωπος θεωρεί τον Θεό εχθρό του, αντίθεσή του. Τα ξεκαθάρισες, τώρα; Ποια είναι η στάση του ανθρώπου· ποια είναι η στάση του Θεού· ποια είναι η σχέση μεταξύ Θεού και ανθρώπου – όλα αυτά είναι πολύ ξεκάθαρα. Ανεξάρτητα από το πόσο κήρυγμα έχετε ακούσει, εκείνα τα πράγματα που συνοψίσατε για τον εαυτό σας – όπως το να είστε πιστοί στον Θεό, να Τον υπακούτε, να αναζητάτε τον τρόπο σύμπνοιας με Εκείνον, να θέλετε να δαπανήσετε ολόκληρη τη ζωή σας για τον Θεό, να ζείτε για τον Θεό – για Εμένα αυτά τα πράγματα δε σημαίνουν συνειδητό βάδισμα στον δρόμο του Θεού, ο οποίος είναι να σέβεστε τον Θεό και να αποφεύγετε το κακό. Αντίθετα, αποτελούν κανάλια, μέσω των οποίων μπορείτε να επιτύχετε ορισμένους στόχους. Για να επιτύχετε αυτούς τους στόχους, τηρείτε απρόθυμα μερικούς κανονισμούς. Και ακριβώς αυτοί οι κανονισμοί είναι που οδηγούν τους ανθρώπους ακόμα πιο μακριά από τον δρόμο του να σέβονται τον Θεό και να αποφεύγουν το κακό, και τοποθετούν ξανά τον Θεό σε αντίθετη φορά από τον άνθρωπο.

Το θέμα που συζητάμε σήμερα είναι λίγο βαρύ, αλλά ανεξαρτήτως τούτου, Εγώ εξακολουθώ να ελπίζω ότι, όταν θα διέρχεστε τις επερχόμενες εμπειρίες και τους καιρούς που έρχονται, θα μπορείτε να κάνετε όσα μόλις σας είπα. Μην παραμελείτε τον Θεό και μην Τον θεωρείτε κενό αέρα, λες και υπάρχει τις στιγμές που σας είναι χρήσιμος, και δεν υπάρχει τις στιγμές που δε τον χρειάζεστε. Όταν υποσυνείδητα διατηρείς μια τέτοια κατανόηση, έχεις κιόλας εξοργίσει τον Θεό. Ίσως υπάρχουν άνθρωποι που λένε: «Δεν θεωρώ τον Θεό κενό αέρα, πάντα προσεύχομαι στον Θεό, πάντα Τον ικανοποιώ, και όλα όσα κάνω, εμπίπτουν στο πεδίο και στο πρότυπο και στις αρχές που απαιτεί ο Θεός. Σίγουρα δεν προχωράω σύμφωνα με τις δικές μου ιδέες». Ναι, ο τρόπος με τον οποίο εξετάζεις τα πράγματα είναι σωστός. Αλλά πώς σκέφτεσαι όταν έρχεσαι πρόσωπο με πρόσωπο με κάποιο ζήτημα; Τι εφαρμόζεις, όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με ένα ζήτημα; Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται ότι ο Θεός υπάρχει όταν προσεύχονται σε Αυτόν, και Τον επικαλούνται. Όταν, όμως, έρχονται αντιμέτωποι με κάποιο θέμα, σκαρφίζονται δικές τους ιδέες, θέλοντας να εμμείνουν σε αυτές. Τούτο παρουσιάζει τον Θεό ως κενό αέρα. Η κατάσταση αυτή καθιστά τον Θεό ανύπαρκτο. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Θεός πρέπει να υπάρχει όποτε Τον χρειάζονται, και όταν δεν Τον χρειάζονται, δεν πρέπει να υπάρχει. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι αρκετό το να ακολουθούν τις δικές τους ιδέες κατά την πράξη. Πιστεύουν ότι μπορούν να πράττουν όπως τους αρέσει. Απλά σκέφτονται ότι δε χρειάζεται να αναζητούν τον δρόμο του Θεού. Οι άνθρωποι που, την παρούσα στιγμή, βρίσκονται σε τέτοια θέση, σε τέτοια κατάσταση – δεν βρίσκονται, άραγε, στο χείλος του κινδύνου; Κάποιοι λένε: «Ανεξάρτητα από το αν βρίσκομαι ή όχι στο χείλος του κινδύνου, πιστεύω εδώ και πάρα πολλά χρόνια, και πιστεύω ότι ο Θεός δεν πρόκειται να με εγκαταλείψει, επειδή δεν μπορεί να αντέξει να με εγκαταλείψει». Άλλοι άνθρωποι λένε: «Ακόμη και την εποχή που βρισκόμουν στη μήτρα της μητέρας μου, εγώ πίστευα στον Κύριο, όλον αυτόν τον καιρό από τότε μέχρι και σήμερα, σαράντα ή πενήντα χρόνια συνολικά. Ως προς τον χρόνο, συγκεντρώνω τα περισσότερα προσόντα για να με σώσει ο Θεός· είμαι ο πιο κατάλληλος για να επιβιώσω. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου των τεσσάρων ή πέντε δεκαετιών, εγκατέλειψα την οικογένεια και τη δουλειά μου. Παράτησα όλα όσα είχα, όπως χρήματα, θέση, απολαύσεις και οικογενειακό χρόνο· δεν έφαγα νόστιμα φαγητά· δεν απόλαυσα διασκεδάσεις· δεν επισκέφθηκα πολλά ενδιαφέροντα μέρη· βίωσα ακόμη και βάσανα, που οι απλοί άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να αντέξουν. Εάν, παρ’ όλα τα παραπάνω, ο Θεός δεν μπορεί να με σώσει, τότε έχω πέσει θύμα άδικης μεταχείρισης, και αδυνατώ να πιστέψω σε έναν τέτοιο Θεό». Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με τη συγκεκριμένη άποψη; (Πάρα πολλοί). Τότε, σήμερα, θα σας βοηθήσω να καταλάβετε ένα γεγονός: Όποιος έχει τη συγκεκριμένη άποψη, διαπράττει αυτοκτονία. Και τούτο, επειδή χρησιμοποιούν την ίδια τους τη φαντασία για να καλύψουν τα μάτια τους. Ακριβώς η φαντασία αυτή, καθώς και τα προσωπικά τους συμπεράσματα αντικαθιστούν το πρότυπο αυτού που απαιτεί ο Θεός από τον άνθρωπο, καθυστερώντας τους από την αποδοχή των αληθινών προθέσεων του Θεού, έτσι ώστε να μην μπορούν να αισθανθούν την αληθινή ύπαρξη του Θεού, και ωθώντας τους να απολέσουν την ευκαιρία τους να τελειωθούν από τον Θεό και να μην έχουν απολύτως κανένα μερίδιο από την υπόσχεση του Θεού.

Πώς ο Θεός καθορίζει το αποτέλεσμα του ανθρώπου και το πρότυπο με το οποίο καθορίζει το αποτέλεσμα του ανθρώπου

Προτού φτάσεις σε κάποια από τις απόψεις σου ή σε ένα από τα συμπεράσματά σου, πρέπει πρώτα να κατανοήσεις τη στάση του Θεού απέναντί σου, τι σκέφτεται ο Θεός, και στη συνέχεια να αποφασίσεις για το αν η σκέψη σου είναι σωστή ή όχι. Ο Θεός δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ μονάδες χρόνου, προκειμένου να καθορίσει το αποτέλεσμα ενός ανθρώπου, ούτε και έχει χρησιμοποιήσει ποτέ την ποσότητα των δεινών που υπέστη κάποιος, για να καθορίσει το αποτέλεσμά του. Τότε τι χρησιμοποιεί ο Θεός ως πρότυπο για τον καθορισμό του αποτελέσματος του ανθρώπου; Προκειμένου να καθορίσει το αποτέλεσμα ενός ατόμου, κάνει χρήση χρονικών μονάδων – τούτο συμβαδίζει περισσότερο με τις αντιλήψεις των ανθρώπων. Και υπάρχουν και εκείνα τα άτομα που βλέπετε συχνά, εκείνοι που, κάποια στιγμή, αφιέρωσαν πολλά, δαπάνησαν πολλά, πλήρωσαν πολλά, υπέφεραν πολλά. Αυτοί είναι αυτοί που, κατά την άποψή σας, μπορούν να σωθούν από τον Θεό. Όλα αυτά που δείχνουν οι εν λόγω άνθρωποι, όλα όσα βιώνουν, αποτελούν ακριβώς την αντίληψη της ανθρωπότητας για το πρότυπο με το οποίο ο Θεός καθορίζει το αποτέλεσμα του ανθρώπου. Ανεξάρτητα από ό,τι πιστεύετε, δεν θα αναφέρω ένα προς ένα τα παραδείγματα αυτά. Εν ολίγοις, εφόσον δεν αποτελεί πρότυπο της ίδιας της σκέψης του Θεού, τότε προέρχεται από τη φαντασία του ανθρώπου και είναι όλο προσωπική του αντίληψη. Ποια είναι η συνέπεια της τυφλής επιμονής στην ατομική σου αντίληψη και φαντασία; Προφανώς, η συνέπεια δεν μπορεί να είναι άλλη από την απόρριψή σου από τον Θεό. Τούτο οφείλεται στο ότι συνεχώς κομπάζεις για τα προσόντα σου ενώπιον του Θεού, Τον ανταγωνίζεσαι και διαφωνείς μαζί Του, και δεν προσπαθείς να κατανοήσεις πραγματικά τη σκέψη Του, ούτε προσπαθείς να κατανοήσεις τις προθέσεις και τη στάση Του απέναντι στην ανθρωπότητα. Συνεχίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, αποδίδεις ύψιστες τιμές στον εαυτό σου, όχι στον Θεό. Πιστεύεις στον εαυτό σου· όχι στον Θεό. Ο Θεός δεν θέλει αυτόν τον άνθρωπο, και δεν πρόκειται να σώσει αυτόν τον άνθρωπο. Εάν μπορείς να αφήσεις την άποψη αυτή, και στη συνέχεια να διορθώσεις τις λανθασμένες απόψεις του παρελθόντος· αν μπορείς να προχωράς σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού· αν, από εδώ και στο εξής, αρχίσεις να πράττεις τον δρόμο του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού· αν καταφέρεις να τιμάς τον Θεό ως τον σπουδαιότερο από όλα τα πράγματα· μη χρησιμοποιείς τις προσωπικές σου ιδιοτροπίες, απόψεις ή πεποιθήσεις για να ορίσεις τον εαυτό σου ή τον Θεό. Και αντ’ αυτού, αναζητάς τις προθέσεις του Θεού από κάθε άποψη, επιτυγχάνεις συνειδητοποίηση και κατανόηση της στάσης του Θεού απέναντι στην ανθρωπότητα και χρησιμοποιείς το πρότυπο του Θεού για να Τον ικανοποιήσεις – θα ήταν υπέροχο! Διότι σημαίνει ότι πρόκειται να ξεκινήσεις να βαδίζεις στον δρόμο του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού.

Αφού ο Θεός δεν χρησιμοποιεί τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται οι άνθρωποι, τις ιδέες και τις απόψεις τους, ως πρότυπο για να καθορίσει το αποτέλεσμα του ανθρώπου, τότε τι πρότυπο χρησιμοποιεί; Ο Θεός χρησιμοποιεί δοκιμασίες, προκειμένου να καθορίσει το αποτέλεσμα του ανθρώπου. Υπάρχουν δύο πρότυπα για τη χρήση δοκιμασιών για τον προσδιορισμό του αποτελέσματος του ανθρώπου: Το πρώτο είναι ο αριθμός των δοκιμασιών στις οποίες υποβάλλονται οι άνθρωποι, και το δεύτερο είναι το αποτέλεσμα των ανθρώπων στις εν λόγω δοκιμασίες. Οι δύο αυτοί δείκτες καθορίζουν το αποτέλεσμα του ανθρώπου. Τώρα θα επεξεργαστούμε τα δύο αυτά πρότυπα.

Πρώτα απ' όλα, όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με μια δοκιμασία από τον Θεό (σημείωση: Είναι πιθανό ότι στα μάτια σου η δοκιμασία αυτή να φαίνεται μικρή και ανάξια λόγου), ο Θεός θα σου δώσει να καταλάβεις ξεκάθαρα ότι τούτο είναι το χέρι του Θεού πάνω σου, και ότι ο Θεός έχει οργανώσει την περίσταση αυτή για εσένα. Όταν το ανάστημά σου είναι ανώριμο, ο Θεός θα οργανώσει δοκιμασίες, προκειμένου να σε δοκιμάσει. Οι δοκιμασίες αυτές θα αντιστοιχούν στο ανάστημα σου, σε αυτό που είσαι ικανός να κατανοήσεις, και σε αυτό που είσαι ικανός να αντέξεις. Ποιο μέρος σου να δοκιμάσεις; Δοκίμασε τη στάση σου απέναντι στον Θεό. Είναι τόσο σημαντική η στάση αυτή; Φυσικά και είναι! Ιδιαιτέρως σημαντική, μάλιστα! Επειδή η συγκεκριμένη στάση του ανθρώπου είναι το αποτέλεσμα που θέλει ο Θεός, είναι και το πιο σημαντικό πράγμα σε ό,τι Τον αφορά. Διαφορετικά, ο Θεός δεν θα σπαταλούσε τις προσπάθειές Του στους ανθρώπους, ασχολούμενος με τέτοια έργα. Μέσω των δοκιμασιών αυτών, ο Θεός επιθυμεί να δει τη στάση σου απέναντί Του· θέλει να δει αν και κατά πόσο βρίσκεσαι στον σωστό μονοπάτι· και επιθυμεί να δει αν και κατά πόσο σέβεσαι τον Θεό και αποφεύγεις το κακό. Επομένως, ανεξάρτητα από το αν καταλαβαίνεις πολύ ή λίγο την αλήθεια τη δεδομένη χρονική στιγμή, θα έρθεις και πάλι αντιμέτωπος με τη δοκιμασία του Θεού, και ανάλογα με οποιαδήποτε αύξηση του ποσοστού της αλήθειας που κατανοείς, ο Θεός θα συνεχίσει να οργανώνει αντίστοιχες δοκιμασίες για εσένα. Όταν βρίσκεσαι εκ νέου αντιμέτωπος με μια δοκιμασία, ο Θεός θέλει να δει αν και κατά πόσο η άποψη, οι ιδέες και η στάση σου προς τον Θεό υπέστησαν, εν τω μεταξύ, κάποια εξέλιξη. Κάποιοι λένε: «Γιατί ο Θεός θέλει πάντα να βλέπει τη στάση των ανθρώπων; Δεν έχει δει ο Θεός πώς κάνουν την αλήθεια πράξη; Γιατί εξακολουθεί να θέλει να δει τη στάση των ανθρώπων;» Τούτο αποτελεί μέγιστη ανοησία! Από τη στιγμή που ο Θεός προχωρά κατ’ αυτόν τον τρόπο, τότε και οι προθέσεις Του πρέπει να βρίσκονται εκεί. Ο Θεός πάντα παρατηρεί τους ανθρώπους από κοντά, παρακολουθώντας κάθε λέξη και πράξη τους, κάθε ενέργεια και κίνησή τους, ακόμα και κάθε σκέψη και ιδέα τους. Όλα όσα συμβαίνουν στους ανθρώπους: οι καλές τους πράξεις, τα λάθη, οι παραβάσεις τους, ακόμα και οι εξεγέρσεις και οι προδοσίες τους – ο Θεός τα καταγράφει όλα ως αποδεικτικά στοιχεία για τον καθορισμό του αποτελέσματός τους. Καθώς το έργο του Θεού χτίζεται βήμα-βήμα, εσύ ακούς ολοένα και περισσότερη αλήθεια, λαμβάνεις ολοένα και περισσότερα θετικά πράγματα και θετικές πληροφορίες, καθώς και την πραγματικότητα της αλήθειας. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αυτής, οι απαιτήσεις του Θεού από εσένα θα αυξηθούν και εκείνες. Την ίδια στιγμή, ο Θεός θα οργανώσει σκληρότερες δοκιμασίες για εσένα. Στόχος του είναι να εξετάσει εάν και κατά πόσο η στάση σου προς τον Θεό έχει, εν τω μεταξύ, καταστεί ωριμότερη. Φυσικά, κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, η άποψη που ο Θεός απαιτεί από εσένα, συμβαδίζει με την κατανόησή σου για την πραγματικότητα της αλήθειας.

Καθώς το ανάστημά σου βαθμιαία θα καθίσταται υψηλότερο, το πρότυπο που ο Θεός απαιτεί από εσένα, θα αυξηθεί και αυτό σταδιακά. Όταν είσαι ανώριμος, ο Θεός σου δίνει πολύ χαμηλό πρότυπο· όταν το ανάστημά σου καταστεί λίγο υψηλότερο, το πρότυπο που θα σου δώσει ο Θεός, θα είναι και αυτό λίγο πιο υψηλό. Ποια θα είναι, όμως, η συμπεριφορά του Θεού, αφού θα έχεις κατανοήσει ολόκληρη την αλήθεια; Ο Θεός θα σου δώσει να αντιμετωπίσεις ακόμη πιο σοβαρές δοκιμασίες. Μεταξύ των δοκιμασιών αυτών, εκείνο που ο Θεός θέλει να αποκτήσει, αυτό που θέλει να δει, είναι η βαθύτερη γνώση σου για τον Θεό και ο αληθινός σεβασμός σου. Τη δεδομένη στιγμή, οι απαιτήσεις του Θεού από εσένα θα είναι υψηλότερες και «στριφνότερες» από ό,τι όταν το ανάστημά σου ήταν πιο ανώριμο (σημείωση: Οι άνθρωποι το θεωρούν σκληρό, στην πραγματικότητα, όμως, ο Θεός το θεωρεί λογικό). Όταν ο Θεός δίνει στους ανθρώπους δοκιμασίες, τι είδους πραγματικότητα θέλει ο Θεός να δημιουργήσει; Ο Θεός ζητά συνεχώς από τους ανθρώπους να Του δώσουν την καρδιά τους. Μερικοί άνθρωποι θα πουν: «Πώς γίνεται να δώσει κάποιος την καρδιά του; Εκτελώ το καθήκον μου, εγκατέλειψα το σπίτι και τον βιοπορισμό μου, δαπάνησα για τον Θεό. Δεν είναι αυτά όλα παραδείγματα του ότι δίνω την καρδιά μου στον Θεό; Πώς αλλιώς θα μπορούσα να δώσω την καρδιά μου στον Θεό; Θα μπορούσε να είναι ότι αυτά δεν είναι παραδείγματα για να δώσω την καρδιά μου στον Θεό; Τι ακριβώς απαιτεί ο Θεός;» Η απαίτησή Του είναι πολύ απλή. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που έχουν ήδη δώσει την καρδιά τους στον Θεό, σε διάφορους βαθμούς και σε διάφορα στάδια των δοκιμασιών τους. Αλλά η μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων δεν δίνει ποτέ την καρδιά της στον Θεό. Όταν ο Θεός σου δίνει μια δοκιμασία, βλέπει κατά πόσο η καρδιά σου είναι με τον Θεό, με τη σάρκα ή με τον Σατανά. Όταν ο Θεός σού δίνει μια δοκιμασία, βλέπει εάν και κατά πόσο βρίσκεσαι απέναντί Του ή εάν καταλαμβάνεις μια θέση συμβατή με Αυτόν, και βλέπει αν η καρδιά σου βρίσκεται στην ίδια πλευρά με Εκείνον. Όταν είσαι ανώριμος και αντιμετωπίζεις δοκιμασίες, η αυτοπεποίθησή σου είναι πολύ χαμηλή, και δεν γνωρίζεις τι ακριβώς πρέπει να κάνεις, για να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού, επειδή διαθέτεις περιορισμένη κατανόηση της αλήθειας. Παρ' όλα αυτά, εσύ μπορείς ακόμα να προσεύχεσαι πραγματικά και ειλικρινά στον Θεό, να είσαι πρόθυμος να Του δώσεις την καρδιά σου, να Τον καταστήσεις ηγεμόνα σου και να είσαι πρόθυμος να Του προσφέρεις τα πράγματα, που πιστεύεις ότι είναι τα πλέον πολύτιμα για εσένα. Αυτό σημαίνει να έχεις δώσει κιόλας την καρδιά σου στον Θεό. Καθώς θα ακούς ολοένα και περισσότερα κηρύγματα, και θα κατανοείς ολοένα και περισσότερη αλήθεια, το ανάστημά σου θα ωριμάζει και αυτό σταδιακά. Το πρότυπο που ο Θεός απαιτεί από εσένα τη δεδομένη στιγμή, δεν είναι το ίδιο με αυτό, τον καιρό που ήσουν ανώριμος· απαιτεί υψηλότερο πρότυπο από εκείνο. Όταν η καρδιά του ανθρώπου δίνεται σταδιακά στον Θεό, πλησιάζει όλο και πιο κοντά στον Θεό· όταν ο άνθρωπος μπορεί πραγματικά να πλησιάσει τον Θεό, η καρδιά του Τον σέβεται ολοένα και περισσότερο. Ο Θεός θέλει το είδος αυτό της καρδιάς.

Όταν ο Θεός θέλει να αποκτήσει την καρδιά κάποιου, θα του δώσει πολλές δοκιμασίες. Κατά τη διάρκεια των εν λόγω δοκιμασιών, αν ο Θεός δεν αποκτήσει την καρδιά αυτού του προσώπου, ούτε και διακρίνει αν αυτός ο άνθρωπος έχει κάποια στάση – δηλαδή, δεν βλέπει ότι αυτός ο άνθρωπος αντιμετωπίζει πράγματα ή συμπεριφέρεται με τρόπο που να σέβεται τον Θεό, ούτε και βλέπει από το πρόσωπο αυτό κάποια στάση και αποφασιστικότητα που αποφεύγει το κακό. Αν είναι έτσι, τότε έπειτα από πολυάριθμες δοκιμασίες, η υπομονή του Θεού προς αυτό το άτομο θα αποσυρθεί, και Εκείνος δεν πρόκειται να ανεχθεί πλέον το συγκεκριμένο άτομο. Δεν θα του δώσει πλέον άλλες δοκιμασίες, και δεν θα εργαστεί πλέον πάνω του. Τι σημαίνει αυτό για το αποτέλεσμα του εν λόγω ανθρώπου; Σημαίνει ότι δεν θα έχει αποτέλεσμα. Είναι πιθανόν, αυτό το άτομο να μην έχει διαπράξει κάποιο κακό. Είναι επίσης πιθανό να μην έχει κάνει τίποτα που να διακόπτει ή να διαταράζει. Είναι ακόμα πιθανό να μην έχει αντισταθεί ανοιχτά στον Θεό. Ωστόσο, η καρδιά του ατόμου αυτού είναι κρυμμένη από τον Θεό. Ποτέ δεν είχε ξεκάθαρη στάση και άποψη προς τον Θεό, και ο Θεός δεν μπορεί να δει ξεκάθαρα αν η καρδιά του έχει δοθεί σε Αυτόν, ούτε μπορεί να δει ξεκάθαρα αν ο άνθρωπος αυτός αναζητά τον σεβασμό προς τον Θεό και την αποφυγή του κακού. Ο Θεός δεν έχει πλέον υπομονή για τους συγκεκριμένους ανθρώπους, δεν πρόκειται να πληρώσει πλέον κανένα τίμημα, δεν θα εκτείνει πλέον έλεος, και δεν θα εργαστεί πλέον πάνω σε αυτούς. Η ζωή της πίστης του εν λόγω ανθρώπου στον Θεό έχει ήδη τελειώσει. Τούτο συμβαίνει, επειδή ο Θεός δεν πήρε το αποτέλεσμα που ήθελε, σε καμία από τις πολλές δοκιμασίες που έδωσε στο πρόσωπο αυτό. Έτσι, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, μέσα στους οποίους δεν είδα ποτέ τη διαφώτιση και φώτιση του Αγίου Πνεύματος. Πώς είναι δυνατόν να το δούμε αυτό; Αυτού του είδους ο άνθρωπος μπορεί να πιστεύει εδώ και πολλά χρόνια στον Θεό και, επιφανειακά, να έχει υπάρξει πολύ δραστήριος. Έχει διαβάσει πολλά βιβλία, χειρίστηκε πολλές υποθέσεις, γέμισε πάνω από 10 σημειωματάρια με σημειώσεις, και κατέστη αυθεντία σε πολλά δόγματα και κανόνες. Ωστόσο, ο άνθρωπος αυτός ποτέ δεν έχει ορατή ανάπτυξη και άποψη απέναντι στον Θεό, ούτε και ξεκάθαρη στάση. Δηλαδή, δεν μπορείς να δεις την καρδιά αυτού του ατόμου. Η καρδιά του είναι πάντοτε τυλιγμένη, σφραγισμένη – είναι σφραγισμένη απέναντι στον Θεό, οπότε ο Θεός δεν έχει δει την αληθινή καρδιά αυτού του ατόμου, δεν έχει δει τον αληθινό σεβασμό του προς τον Θεό και, ακόμη περισσότερο, δεν έχει δει τον άνθρωπο αυτόν να βαδίζει στον δρόμο Του. Εάν ο Θεός δεν έχει κερδίσει, ως τώρα, τον άνθρωπο αυτόν, μπορεί να τον κερδίσει στο μέλλον; Όχι! Ο Θεός θα συνεχίσει να πιέζει για πράγματα που δεν μπορούν να αποκτηθούν; Όχι! Ποια είναι, λοιπόν, η παρούσα στάση του Θεού προς αυτούς τους ανθρώπους; (Τους απορρίπτει, ούτε καν τους λαμβάνει υπ’ όψιν). Δεν τους λαμβάνει υπ’ όψιν! Ο Θεός δεν λαμβάνει υπ’ όψιν τον άνθρωπο αυτόν· τον απορρίπτει. Απομνημονεύσατε τα λόγια αυτά πολύ γρήγορα και με μεγάλη ακρίβεια. Φαίνεται ότι κατανοήσατε όσα ακούσατε!

Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που, όταν αρχίζουν να ακολουθούν τον Θεό, είναι ανώριμοι και αδαείς· δεν κατανοούν τις προθέσεις του Θεού· ούτε γνωρίζουν τι σημαίνει πίστη στον Θεό, υιοθετώντας, έτσι, έναν ανθρώπινο και λανθασμένο τρόπο πίστης στον Θεό, ακολουθίας του Θεού. Όταν ένας τέτοιος άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με κάποια δοκιμασία, δεν έχει επίγνωση του γεγονότος, και είναι μουδιασμένος στην καθοδήγηση και τη διαφώτιση από τον Θεό. Δεν γνωρίζει τι σημαίνει να δώσει την καρδιά του στον Θεό, και τι σημαίνει να παραμείνει σταθερός κατά τη διάρκεια μιας δοκιμασίας. Ο Θεός δίνει στον άνθρωπο αυτόν ένα περιορισμένο χρονικό περιθώριο και, κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, του επιτρέπει να κατανοήσει τι σημαίνει δοκιμασία από τον Θεό, και τις προθέσεις Του. Μετά, ο εν λόγω άνθρωπος πρέπει να παρουσιάσει την άποψή του. Όσον αφορά τους ανθρώπους που βρίσκονται στο συγκεκριμένο στάδιο, ο Θεός περιμένει. Όσον αφορά εκείνους τους ανθρώπους που διαθέτουν κάποιες απόψεις κι όμως, εξακολουθούν να αμφιταλαντεύονται, που θέλουν να δώσουν την καρδιά τους στον Θεό, αλλά δεν έχουν συμφιλιωθεί με την ιδέα να το πράξουν, που, ενώ έχουν κάνει ορισμένες βασικές αλήθειες πράξη, όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με κάποια σοβαρή δοκιμασία, την αποφεύγουν και θέλουν να εγκαταλείψουν – ποια είναι, άραγε, η στάση του Θεού απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους; Ο Θεός έχει ακόμα λίγες προσδοκίες απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους. Το αποτέλεσμα εξαρτάται από τη στάση και τις επιδόσεις τους. Πώς αντιδρά ο Θεός αν οι άνθρωποι δεν είναι αρκετά ενεργητικοί, ώστε να σημειώσουν πρόοδο; Τα παρατά. Τούτο οφείλεται στο ότι, προτού σε εγκαταλείψει ο Θεός, έχεις ήδη εγκαταλείψει τον εαυτό σου. Οπότε, δεν μπορείς να κατηγορείς τον Θεό που πράττει το ίδιο, έτσι δεν είναι; Είναι δίκαιο αυτό; (Ναι).

Μια πρακτική ερώτηση φέρνει τους ανθρώπους σε τρομερή αμηχανία

Υπάρχει ένας άλλος τύπος ανθρώπου, που έχει το πιο τραγικό αποτέλεσμα από όλους. Δεν θέλω να αναφέρομαι καθόλου σε αυτούς. Το τραγικό δεν είναι ότι ο άνθρωπος αυτός δέχεται την τιμωρία του Θεού, ή ότι οι απαιτήσεις του Θεού στο πρόσωπό του είναι σκληρές, με τραγικό αποτέλεσμα. Αντίθετα, είναι τραγικό επειδή το επιφέρει ο ίδιος στον εαυτό του, όπως λέγεται συχνά: Σκάβει τον ίδιο του τον λάκκο. Τι είδους άνθρωπος είναι αυτός; Το άτομο αυτό δεν βαδίζει στο σωστό μονοπάτι, και το αποτέλεσμά του αποκαλύπτεται εκ των προτέρων. Ο Θεός βλέπει τον εν λόγω άνθρωπο ως τον ύψιστο στόχο της απέχθειάς Του. Όπως το θέτουν οι άνθρωποι, αυτοί είναι οι πιο τραγικοί από όλους. Ο άνθρωπος αυτός είναι πολύ ενθουσιασμένος όταν ξεκινά να ακολουθεί τον Θεό· πληρώνει πολλά τιμήματα· έχει καλή άποψη ως προς τις προοπτικές του έργου του Θεού· φαντάζεται κάθε είδους πράγματα για το μέλλον του· έχει ιδιαίτερη εμπιστοσύνη στον Θεό, πιστεύοντας ότι ο Θεός μπορεί να καταστήσει τον άνθρωπο ολοκληρωμένο, και να του φέρει έναν λαμπρό προορισμό. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του έργου του Θεού και για κάποιον, άγνωστο λόγο, ο άνθρωπος αυτός δραπετεύει. Τι σημαίνει «ο άνθρωπος αυτός δραπετεύει»; Σημαίνει ότι εξαφανίζεται χωρίς να πει τίποτε, αθόρυβα. Φεύγει χωρίς λέξη. Παρόλο που το συγκεκριμένο είδος ανθρώπου ισχυρίζεται ότι πιστεύει στον Θεό, ποτέ δεν ρίζωσε στο μονοπάτι της πίστης στον Θεό. Έτσι, ανεξάρτητα από το για πόσον καιρό πίστευε, εξακολουθεί να μπορεί να απομακρυνθεί από τον Θεό. Μερικοί άνθρωποι φεύγουν για να δημιουργήσουν επιχειρήσεις, κάποιοι φεύγουν για να ζήσουν τη ζωή τους, ορισμένοι, για να γίνουν πλούσιοι, μερικοί, για να παντρευτούν, να κάνουν παιδιά... Μεταξύ εκείνων που φεύγουν, υπάρχουν κάποιοι που παθαίνουν κρίση συνείδησης και θέλουν να γυρίσουν πίσω, και άλλοι που περνούν πολύ άσχημα, που περιφέρονται στον κόσμο χρόνια ολόκληρα. Οι περιφερόμενοι αυτοί έχουν υποστεί πολλά δεινά, και πιστεύουν ότι η ύπαρξη στον κόσμο είναι υπερβολικά οδυνηρή, και ότι δεν μπορούν να είναι χωριστά από τον Θεό. Θέλουν να επιστρέψουν στο σπίτι του Θεού για να λάβουν παρηγοριά, ειρήνη, χαρά και συνεχίζουν να πιστεύουν στον Θεό, προκειμένου να ξεφύγουν από την καταστροφή ή να σωθούν και να αποκτήσουν έναν όμορφο προορισμό. Τούτο οφείλεται στο ότι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι πιστεύουν ότι η αγάπη του Θεού είναι απέραντη, ότι η χάρις του Θεού είναι ανεξάντλητη και ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλήρως. Πιστεύουν ότι, ανεξάρτητα από το τι έχει κάνει κάποιος, ο Θεός πρέπει να τον συγχωρήσει και να είναι ανεκτικός με το παρελθόν του. Αυτοί οι άνθρωποι λένε ότι θέλουν να γυρίσουν πίσω και να κάνουν το καθήκον τους. Υπάρχουν εκείνοι που φτάνουν ακόμα και να δωρίσουν κάποια από τα υπάρχοντά τους στην εκκλησία, ελπίζοντας ότι αυτός είναι ο δρόμος για την επιστροφή τους στον οίκο του Θεού. Ποια είναι η στάση του Θεού απέναντι σε αυτόν τον άνθρωπο; Πώς πρέπει ο Θεός να καθορίσει το αποτέλεσμά τους; Μη διστάζετε, μιλήστε. (Σκέφτηκα ότι ο Θεός μπορεί να δεχόταν τον άνθρωπο αυτόν, αλλά έπειτα από αυτό που άκουσα μόλις τώρα, ίσως και να μην τον δεχτεί ξανά). Βάσει ποιας λογικής; (Ο συγκεκριμένος άνθρωπος έρχεται ενώπιον του Θεού, ώστε το αποτέλεσμά του να μην είναι ο θάνατος. Δε βγαίνει μπροστά από πραγματική ειλικρίνεια. Αντίθετα, εξαιτίας της γνώσης ότι το έργο του Θεού σύντομα θα τελειώσει, πέφτουν στην ψευδαίσθηση της λήψης ευλογιών). Λέτε ότι, επειδή ο άνθρωπος αυτός δεν πιστεύει ειλικρινά στον Θεό, ο Θεός δεν μπορεί να τον δεχτεί; Αυτό λέτε; (Ναι). (Απ’ ό,τι κατάλαβα, ο συγκεκριμένος άνθρωπος είναι καιροσκόπος και δεν πιστεύει ειλικρινά στον Θεό). Δεν έχει φτάσει να πιστεύει στον Θεό· είναι καιροσκόπος. Πολύ σωστά! Όλοι μισούν αυτούς τους καιροσκόπους. Πάνε όπου φυσάει ο άνεμος, και δεν ενοχλούνται να κάνουν το οτιδήποτε, εκτός κι αν πρόκειται να βγάλουν κάτι από αυτό. Φυσικά, είναι αξιοκαταφρόνητοι! Υπάρχει κάποιος άλλος, αδελφός ή αδελφή που να έχει άποψη; (Ο Θεός δεν πρόκειται να τους δεχτεί ξανά, επειδή το έργο του Θεού πρόκειται να ολοκληρωθεί, και τώρα είναι η ώρα που ορίζονται τα αποτελέσματα των ανθρώπων. Σε αυτήν ακριβώς τη στιγμή είναι που οι συγκεκριμένοι άνθρωποι θέλουν να επιστρέψουν. Όχι επειδή θέλουν πραγματικά να επιδιώξουν την αλήθεια· θέλουν να επιστρέψουν, επειδή βλέπουν τις κατερχόμενες καταστροφές, ή επηρεάζονται από εξωτερικούς παράγοντες. Αν είχαν πραγματικά μια καρδιά που επιδίωκε την αλήθεια, ποτέ δε θα το είχαν σκάσει στα μισά της διαδρομής). Υπάρχουν άλλες απόψεις; (Δεν πρόκειται να γίνουν δεκτοί. Ο Θεός πραγματικά τους έδωσε ευκαιρίες, αλλά η στάση τους απέναντί Του ήταν να μην Τον λαμβάνουν υπ’ όψιν. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις του ανθρώπου αυτού, ακόμα κι αν μετανοεί πραγματικά, ο Θεός δεν πρόκειται να τον δεχτεί. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι ο Θεός του έχει κιόλας δώσει πάρα πολλές ευκαιρίες, αλλά εκείνος επέδειξε ήδη τη στάση του: Ήθελε να εγκαταλείψει τον Θεό. Επομένως, όταν επιστρέψει τώρα, ο Θεός δεν πρόκειται να τον δεχτεί). (Δέχομαι επίσης ότι ο Θεός δεν πρόκειται να δεχτεί αυτόν τον άνθρωπο, διότι, όταν κάποιος έχει δει την αληθινή οδό, έχει βιώσει το έργο του Θεού για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, και εξακολουθεί να μπορεί να επιστρέψει στον κόσμο, να επιστρέψει στην αγκαλιά του Σατανά, τότε αυτή αποτελεί μεγάλη προδοσία προς τον Θεό. Παρά το γεγονός ότι η ουσία του Θεού είναι έλεος και αγάπη, εξαρτάται από τον άνθρωπο, στον οποίο απευθύνεται. Αν ο άνθρωπος αυτός έρθει ενώπιον του Θεού γυρεύοντας παρηγοριά, αναζητώντας κάτι για να εναποθέσει πάνω την ελπίδα του, τότε ο συγκεκριμένος τύπος ανθρώπου απλά δεν είναι ο τύπος που πιστεύει ειλικρινά στον Θεό, και ούτε και το έλεος του Θεού απέναντί του πηγαίνει πιο μακριά). Αφού η ουσία του Θεού είναι έλεος, γιατί δεν δίνει στον άνθρωπο αυτό λίγο περισσότερο έλεος; Ναι, αλλά με το λίγο έλεος, δεν έχουν ακόμα μια ευκαιρία; Πριν, λέγαμε συχνά: Ο Θεός θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι, και δεν θέλει να υποστεί κανείς απώλεια. Αν από εκατό πρόβατα χάσει το ένα, ο Θεός θα αφήσει τα ενενήντα εννέα και θα ψάξει για το αγνοούμενο. Σήμερα, ως προς τον συγκεκριμένο άνθρωπο, εάν είναι προς χάριν της αληθινής πίστης του στον Θεό, δεν πρέπει ο Θεός να τον δεχτεί και να του δώσει μια δεύτερη ευκαιρία; Στην πραγματικότητα, δεν είναι δύσκολη ερώτηση· είναι πολύ απλή! Εάν καταλαβαίνετε αληθινά τον Θεό και έχετε πραγματική κατανόηση Αυτού, τότε δεν χρειάζονται πολλές εξηγήσεις· ούτε και πολλές εικασίες – σωστά; Οι απαντήσεις σας βρίσκονται στον σωστό δρόμο, αλλά υπάρχει ακόμα κάποια απόσταση μεταξύ αυτών και της στάσης του Θεού.

Τώρα μόλις, μερικοί από εσάς ήταν σίγουροι ότι ο Θεός δεν μπορούσε να δεχτεί αυτόν τον τύπο ανθρώπου. Άλλοι δεν ήταν πολύ ξεκάθαροι, πιστεύοντας ότι ο Θεός μπορεί να τον δεχόταν ή και να μην τον δεχόταν – η στάση αυτή είναι η πλέον μετριοπαθής· και στη συνέχεια υπήρχαν εκείνοι, η άποψη των οποίων ήταν πως ελπίζουν να δεχτεί ο Θεός τον συγκεκριμένο άνθρωπο – τούτη είναι η διφορούμενη στάση. Εκείνοι με την κατηγορηματική στάση πιστεύουν ότι ο Θεός εργάστηκε ως τώρα και το έργο Του έχει ολοκληρωθεί, οπότε δεν υπάρχει λόγος να είναι ανεκτικός προς τους ανθρώπους αυτούς, και δεν πρόκειται να τους δεχτεί ξανά. Οι μετριοπαθείς άνθρωποι πιστεύουν ότι τα ζητήματα αυτά πρέπει να αντιμετωπίζονται ανάλογα με τις περιστάσεις τους: Εάν η καρδιά του ανθρώπου αυτού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Θεό, και εξακολουθεί να είναι άνθρωπος που πραγματικά πιστεύει στον Θεό και επιδιώκει την αλήθεια, τότε ο Θεός δεν πρέπει να θυμηθεί τις προηγούμενες αδυναμίες και τα λάθη του· πρέπει να τον συγχωρήσει, να του δώσει άλλη μια ευκαιρία, να του επιτρέψει να γυρίσει στον οίκο του Θεού και να λάβει τη σωτηρία του Θεού. Ωστόσο, εάν ο άνθρωπος αυτός το σκάσει για άλλη μια φορά, τότε ο Θεός δεν μπορεί πλέον να θέλει το συγκεκριμένο άτομο, ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι του φέρεται άδικα. Υπάρχει ακόμα μια ομάδα, που ελπίζει ότι ο Θεός μπορεί να δεχτεί τον άνθρωπο αυτόν. Η συγκεκριμένη ομάδα δεν γνωρίζει ξεκάθαρα αν ο Θεός θα τον δεχτεί ή όχι. Αν πιστεύουν ότι ο Θεός πρέπει να τον δεχτεί, αλλά ο Θεός δεν το πράττει, τότε φαίνεται ότι δεν συμβαδίζουν απόλυτα με την άποψη του Θεού. Εάν πιστεύουν ότι ο Θεός δεν πρέπει να τον δεχτεί, και ο Θεός λέει ότι η αγάπη Του προς τον άνθρωπο είναι απέραντη και ότι είναι πρόθυμος να δώσει στον άνθρωπο αυτόν ακόμα μια ευκαιρία, τότε τούτο δεν αποτελεί παράδειγμα ξεγυμνώματος ανθρώπινης άγνοιας; Σε κάθε περίπτωση, όλοι έχετε τις δικές σας απόψεις. Οι απόψεις αυτές αποτελούν γνώση στη δική σας σκέψη· είναι επίσης αντανάκλαση του βάθους της κατανόησής σας ως προς την αλήθεια και τις προθέσεις του Θεού. Τα λέω καλά, έτσι δεν είναι; Είναι θαυμάσιο το ότι έχετε απόψεις σχετικά με αυτό το θέμα! Αλλά, για το αν και κατά πόσο οι απόψεις σας είναι σωστές, υπάρχουν ακόμα αμφιβολίες. Δεν νοιώθετε όλοι μια μικρή ανησυχία; «Ποιο είναι, λοιπόν, το σωστό; Δεν μπορώ να δω ξεκάθαρα, ούτε και γνωρίζω με ακρίβεια τι σκέφτεται ο Θεός. Ο Θεός δεν Μου έχει πει τίποτα. Πώς μπορώ να μάθω τι σκέφτεται ο Θεός; Η στάση του Θεού απέναντι στον άνθρωπο είναι η αγάπη. Σύμφωνα με την προηγούμενη στάση του Θεού, πρέπει κανονικά να δεχτεί αυτόν τον άνθρωπο. Δεν έχω, όμως, ξεκάθαρη εικόνα για την παρούσα στάση του Θεού – μπορώ μόνο να πω ότι ίσως δεχτεί τον συγκεκριμένο άνθρωπο, ίσως, πάλι, όχι». Γελοίο, δεν είναι; Σας έχω αφήσει άναυδους. Αν δεν έχετε την αρμόζουσα άποψη πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα, τότε τι θα κάνετε όταν η εκκλησία σας βρεθεί πραγματικά αντιμέτωπη με το είδος αυτό του ανθρώπου; Εάν δεν το αντιμετωπίσετε σωστά, ίσως προσβάλλετε τον Θεό. Δεν είναι επικίνδυνο θέμα;

Γιατί θέλω να ρωτήσω για τις απόψεις σας πάνω σε αυτό που συζητούσα μόλις; Θέλω να εξετάσω τις απόψεις σας, να ελέγξω πόση γνώση του Θεού έχετε, ποια είναι η κατανόησή σας ως προς τις προθέσεις και τη στάση του Θεού. Ποια είναι η απάντηση; Η απάντηση βρίσκεται μέσα στις απόψεις σας. Μερικοί από εσάς είναι πολύ συντηρητικοί και κάποιοι χρησιμοποιείτε τη φαντασία σας, προκειμένου να μαντέψετε. Τι σημαίνει «μαντεύω»; Σημαίνει ότι δεν έχετε ιδέα πώς σκέφτεται ο Θεός, οπότε σκαρφίζεστε αβάσιμες ιδέες για το ότι ο Θεός πρέπει να σκέφτεται με το τάδε ή τον δείνα τρόπο. Δεν γνωρίζετε πραγματικά αν η εικασία σας είναι σωστή ή λανθασμένη, οπότε και εκφράζετε μια διφορούμενη άποψη. Ερχόμενοι αντιμέτωποι με το γεγονός αυτό, τι παρατηρείτε; Όταν ακολουθούν τον Θεό, οι άνθρωποι σπανίως προσέχουν τις προθέσεις του Θεού, και σπανίως λαμβάνουν υπ’ όψιν τις σκέψεις και τη στάση Του απέναντι στον άνθρωπο. Δεν κατανοείτε τις σκέψεις του Θεού, έτσι, όταν σας κάνουν ερωτήσεις που αφορούν τις προθέσεις του Θεού, τη διάθεσή Του, πέφτετε σε σύγχυση· είστε βαθιά αβέβαιοι, και καταλήγετε είτε να μαντεύετε είτε να παίζετε με τις πιθανότητες. Τι αποδεικνύει η στάση αυτή; Αποδεικνύει το εξής γεγονός: Οι περισσότεροι άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό, Τον θεωρούν ως κενό αέρα, ως ασαφή. Γιατί το θέτω έτσι; Διότι κάθε φορά που έρχεστε αντιμέτωποι με κάποιο ζήτημα, δεν γνωρίζετε τις προθέσεις του Θεού. Και γιατί δεν τις γνωρίζετε; Δεν είναι ότι απλώς δεν τις γνωρίζετε τούτη τη στιγμή. Μάλλον, δεν γνωρίζετε ποια είναι η στάση του Θεού απέναντι στο εν λόγω ζήτημα από άκρη σε άκρη. Στις στιγμές εκείνες που δεν μπορείς να δεις και δεν γνωρίζεις τη στάση του Θεού, το έχεις ξανασκεφτεί; Την αναζήτησες; Την επικοινώνησες; Όχι! Τούτο επιβεβαιώνει ένα γεγονός: Ο Θεός της πίστης σου και ο αληθινός Θεός δεν είναι συνδεδεμένοι. Εσύ, που πιστεύεις στον Θεό, αναλογίζεσαι μόνο τη δική σου βούληση, καθώς και τη βούληση του ηγέτη σου και εξετάζεις μόνο την επιφανειακή και δογματική έννοια του λόγου του Θεού, αλλά δεν προσπαθείς πραγματικά καθόλου να γνωρίσεις και να αναζητήσεις το θέλημα του Θεού. Έτσι δεν είναι; Η ουσία του συγκεκριμένου ζητήματος είναι τρομερή! Με το πέρασμα των ετών, είδα πάμπολλους ανθρώπους που πιστεύουν στον Θεό. Ποια μορφή προσλαμβάνει η πίστη αυτή; Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό σαν να ήταν κενός αέρας. Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν καμία απάντηση σε ερωτήσεις για την ύπαρξη του Θεού, επειδή δεν μπορούν να αισθάνονται ή να αναγνωρίζουν την παρουσία ή την απουσία του Θεού, πόσο μάλλον να τις βλέπουν ή να τις κατανοούν ξεκάθαρα. Υποσυνείδητα, οι άνθρωποι αυτοί πιστεύουν ότι ο Θεός δεν υπάρχει. Κάποιοι άλλοι πιστεύουν στον Θεό σαν να είναι άνθρωπος. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι πιστεύουν ότι ούτε ο Θεός είναι ικανός να πράξει όσα είναι ανίκανοι να πράξουν οι ίδιοι, και ότι πρέπει να σκέφτεται όπως σκέφτονται αυτοί. Ο ορισμός του ανθρώπου αυτού για τον Θεό είναι «ένα αόρατο και μη απτό άτομο». Υπάρχει επίσης μια ομάδα ανθρώπων, που πιστεύουν στον Θεό σαν να είναι μαριονέτα. Οι άνθρωποι αυτοί πιστεύουν ότι ο Θεός δεν έχει συναισθήματα, ότι είναι άγαλμα. Όταν έρχεται αντιμέτωπος με κάποιο ζήτημα, ο Θεός δεν έχει στάση, ούτε άποψη, ούτε ιδέες· βρίσκεται στο έλεος του ανθρώπου. Οι άνθρωποι πιστεύουν απλώς αυτό που θέλουν να πιστέψουν. Αν Τον κάνουν μέγα, είναι μέγας· αν Τον κάνουν μικρό, είναι μικρός. Όταν οι άνθρωποι αμαρτάνουν και χρειάζονται το έλεος του Θεού, την ανεκτικότητα, την αγάπη Του, τότε ο Θεός πρέπει να εκτείνει το έλεός Του. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι «κατασκευάζουν» έναν Θεό στο μυαλό τους, και κάνουν τον Θεό αυτόν να εκπληρώνει τις απαιτήσεις τους και να ικανοποιεί όλες τους τις επιθυμίες. Ανεξάρτητα από το πού ή πότε, ανεξάρτητα από το τι κάνει το άτομο αυτό, εκείνοι θα υιοθετήσουν το εν λόγω καπρίτσιο στη μεταχείριση του Θεού και στην πίστη τους σε Αυτόν. Υπάρχουν ακόμη και εκείνοι που πιστεύουν ότι ο Θεός μπορεί να τους σώσει, αφού πρώτα έχουν επιδεινώσει τη διάθεσή Του. Τούτο συμβαίνει, επειδή πιστεύουν ότι η αγάπη του Θεού είναι απέραντη, η διάθεση του Θεού, δίκαιη και ότι, ανεξάρτητα από το ότι οι άνθρωποι υβρίζουν τον Θεό, Εκείνος δεν πρόκειται να θυμάται τίποτε από αυτά. Δεδομένου ότι τα λάθη, τα παραπτώματα και η ανυπακοή του ανθρώπου αποτελούν στιγμιαία έκφραση της διάθεσης του συγκεκριμένου ατόμου, ο Θεός δίνει στους ανθρώπους ευκαιρίες, και είναι ανεκτικός και υπομονετικός μαζί τους. Ο Θεός θα εξακολουθήσει να τους αγαπά όπως και πριν. Έτσι, η ελπίδα σωτηρίας τους είναι ακόμα μεγάλη. Στην πραγματικότητα, ανεξάρτητα από το αν κάποιος πιστεύει στον Θεό, εφόσον δεν επιδιώκει την αλήθεια, τότε ο Θεός τηρεί αρνητική στάση απέναντί του. Τούτο συμβαίνει, επειδή ενώ πιστεύεις στον Θεό, και ίσως φυλάς σαν θησαυρό το βιβλίο του λόγου Του, το μελετάς κάθε μέρα, διαβάζοντάς το καθημερινά, εντούτοις βάζεις κατά μέρος τον αληθινό Θεό, Τον θεωρείς κενό αέρα και άνθρωπο και, ορισμένοι από εσάς τον θεωρούν απλά μαριονέτα. Γιατί το θέτω κατ’ αυτόν τον τρόπο; Επειδή από την πλευρά που το βλέπω Εγώ, ανεξάρτητα από το αν βρίσκεστε αντιμέτωποι με κάποιο ζήτημα ή συναντάτε κάποια περίσταση, όσα υπάρχουν στο υποσυνείδητό σας, όσα αναπτύσσονται μέσα εκεί – κανένα τους δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τον λόγο του Θεού ούτε αναζητά την αλήθεια. Εσύ γνωρίζεις μόνο όσα σκέφτεσαι εσύ ο ίδιος, τις δικές σου απόψεις και, στη συνέχεια, οι δικές σου ιδέες και απόψεις επιβάλλονται διά της βίας στον Θεό. Καθίστανται θεϊκές απόψεις, οι οποίες χρησιμοποιούνται ως πρότυπα που πρέπει να τηρούνται αδιαλείπτως. Με την πάροδο του χρόνου, και προχωρώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, απομακρύνεσαι ολοένα και περισσότερο από τον Θεό.

Κατανοήστε τη στάση του Θεού και πετάξτε όλες τις παρανοήσεις για τον Θεό

Αυτός ο Θεός, στον οποίο πιστεύετε σήμερα, έχετε σκεφτεί ποτέ τι είδους Θεός είναι; Όταν βλέπει κάποιον κακό άνθρωπο να πράττει κακά πράγματα, τον περιφρονεί; (Ναι). Ποια είναι η στάση Του, όταν βλέπει τα λάθη των αδαών ανθρώπων; (Θλίβεται). Ποια είναι η στάση Του όταν βλέπει τους ανθρώπους να κλέβουν τις προσφορές Του; (Τους περιφρονεί). Το πράγμα είναι πολύ ξεκάθαρο, έτσι; Ποια είναι η στάση Του όταν βλέπει κάποιον να είναι απρόσεκτος στην πίστη του στον Θεό, και σε καμία περίπτωση να μην επιδιώκει την αλήθεια; Δεν είστε απολύτως ξεκάθαροι ως προς αυτό, σωστά; Η απροσεξία είναι μια στάση που δεν αποτελεί αμαρτία, και δεν αποτελεί ύβρη για τον Θεό. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν πρέπει να θεωρείται σφάλμα. Τότε ποια νομίζεις ότι είναι η στάση του Θεού; (Είναι απρόθυμος να δώσει μια απάντηση). Απρόθυμος να δώσει μια απάντηση – τι είδους στάση είναι αυτή; Είναι ότι ο Θεός κοιτά αφ’ υψηλού τους συγκεκριμένους ανθρώπους, τους περιφρονεί! Ο Θεός αντιμετωπίζει τους ανθρώπους αυτούς, αγνοώντας τους. Η προσέγγισή Του είναι να τους κάνει στην άκρη, χωρίς να ασχολείται με κανένα έργο πάνω τους, συμπεριλαμβανομένης της διαφώτισης, της φώτισης, της συμμόρφωσης ή της πειθαρχίας. Ο τύπος αυτός ανθρώπου απλά δεν μετράει στο έργο του Θεού. Ποια είναι η στάση του Θεού απέναντι στους ανθρώπους που επιδεινώνουν τη διάθεσή Του και υβρίζουν τα διοικητικά διατάγματά Του; Ακραία απέχθεια! Ο Θεός εξοργίζεται στο έπακρο με τους ανθρώπους που δε μετανοούν για την επιδείνωση της διάθεσής Του! Το ρήμα «εξοργίζομαι» είναι απλά ένα αίσθημα, μια διάθεση· δεν μπορεί να εκπροσωπήσει μια ξεκάθαρη στάση. Αλλά αυτό το αίσθημα, αυτή η διάθεση, πρόκειται να επιφέρει ένα αποτέλεσμα για τον συγκεκριμένο άνθρωπο: Θα γεμίσει τον Θεό με ακραία απέχθεια! Και ποια είναι η συνέπεια αυτής της ακραίας απέχθειας; Ο Θεός βάζει τον συγκεκριμένο άνθρωπο στην άκρη, και, επί του παρόντος, δεν του απαντά. Θα περιμένει να ταξινομηθεί την ώρα της τιμωρίας. Τι υπονοεί τούτο; Θα εξακολουθήσει να έχει αποτέλεσμα ο άνθρωπος αυτός; Ο Θεός ποτέ δεν προτίθετο να δώσει κάποιο αποτέλεσμα στον συγκεκριμένο τύπο ανθρώπου! Δεν είναι φυσιολογικό, λοιπόν, το ότι ο Θεός δεν ανταποκρίνεται επί του παρόντος στο είδος αυτό του ατόμου; (Ναι). Πώς πρέπει να προετοιμαστεί ο άνθρωπος αυτός τώρα; Πρέπει να ετοιμαστεί να δεχθεί τις αρνητικές συνέπειες που προκάλεσε η συμπεριφορά του και το κακό που έκανε. Τούτη είναι η απάντηση του Θεού στο συγκεκριμένο είδος ανθρώπου. Τώρα, λοιπόν, λέω ξεκάθαρα στον τύπο αυτόν του ατόμου: Μην τρέφετε πλέον αυταπάτες, και μην ασχολείστε πια με ευσεβείς πόθους. Ο Θεός δεν θα είναι επ’ αόριστον ανεκτικός με τους ανθρώπους· δεν θα υπομένει επ’ αόριστον τα παραπτώματα ή την ανυπακοή τους. Μερικοί άνθρωποι θα πουν: «Κι εγώ έχω δει μερικούς τέτοιους ανθρώπους. Όταν προσεύχονται, ο Θεός τους αγγίζει ιδιαιτέρως, και κλαίνε πικρά. Συνήθως, είναι επίσης πολύ χαρούμενοι· φαίνεται να έχουν την παρουσία και την καθοδήγηση του Θεού». Μη λέτε ανοησίες! Το να κλαίει κάποιος πικρά, δε σημαίνει αναγκαστικά ότι αγγίζεται από τον Θεό ή ότι έχει την παρουσία Του, πόσο μάλλον την καθοδήγησή Του. Αν οι άνθρωποι οργίζουν τον Θεό, Εκείνος θα συνεχίσει να τους καθοδηγεί; Εν ολίγοις, όταν ο Θεός έχει αποφασίσει να εξαλείψει κάποιον, να τον εγκαταλείψει, ο άνθρωπος αυτός ήδη έχει μείνει χωρίς αποτέλεσμα. Δεν έχει σημασία πόσο αυτάρεσκος νοιώθει ως προς τον εαυτό του όταν προσεύχεται, και πόσο εμπιστεύεται μέσα του τον Θεό· τούτο είναι κιόλας ασήμαντο. Το σημαντικό είναι ότι ο Θεός δε χρειάζεται το συγκεκριμένο είδος εμπιστοσύνης, ότι ο Θεός έχει ήδη απορρίψει το άτομο αυτό. Ο τρόπος με τον οποίον θα τον αντιμετωπίσει αφού τελειώσουν όλα, είναι επίσης ασήμαντος. Το σημαντικό είναι ότι, τη στιγμή που ο άνθρωπος θα οργίσει τον Θεό, το αποτέλεσμά του έχει ήδη καθοριστεί. Εάν ο Θεός έχει αποφασίσει να μην σώσει αυτόν τον τύπο ανθρώπου, τότε θα εγκαταλειφθεί πίσω για να τιμωρηθεί. Τούτη είναι η στάση του Θεού.

Αν και μέρος της ουσίας του Θεού είναι η αγάπη, και Εκείνος εκτείνει έλεος απέναντι σε όλους, οι άνθρωποι παραβλέπουν και λησμονούν το σημείο ότι η ουσία Του είναι επίσης αξιοπρέπεια. Το ότι διαθέτει αγάπη, δε σημαίνει ότι οι άνθρωποι μπορούν να Τον υβρίζουν ελεύθερα και ότι δεν έχει καθόλου αισθήματα ή αντιδράσεις. Το ότι διαθέτει έλεος, δε σημαίνει ότι δεν έχει καθόλου αρχές ως προς τη μεταχείριση των ανθρώπων. Ο Θεός ζει· υπάρχει πραγματικά. Δεν είναι κάποια φανταστική μαριονέτα ή κάτι άλλο. Δεδομένου ότι υπάρχει, πρέπει πάντα να ακούμε προσεκτικά τη φωνή της καρδιάς Του, να δίνουμε προσοχή στη στάση Του, και να κατανοούμε τα αισθήματά Του. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε τις φαντασιώσεις των ανθρώπων για να ορίσουμε τον Θεό, και δεν πρέπει να επιβάλλουμε τις σκέψεις και τις επιθυμίες των ανθρώπων πάνω Του, κάνοντάς Τον να χρησιμοποιεί το ύφος και τη σκέψη του ανθρώπου στη μεταχείριση της ανθρωπότητας. Αν πράττεις τούτο, τότε οργίζεις τον Θεό, προκαλείς την οργή Του και αμφισβητείς την αξιοπρέπειά Του! Έτσι, αφού κατανοήσατε τη σοβαρότητα αυτού του ζητήματος, παροτρύνω τον καθέναν από όλους εσάς να είναι προσεκτικός και συνετός στις πράξεις του. Να είστε προσεκτικοί και συνετοί όταν μιλάτε. Και όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεστε στον Θεό, όσο πιο προσεκτικοί και συνετοί είστε, τόσο το καλύτερο! Όταν δεν κατανοείς τη στάση του Θεού, μην μιλάς απρόσεκτα, μην πράττεις απρόσεκτα, ούτε να κολλάς αβασάνιστα ετικέτες. Ακόμη περισσότερο, μην καταλήγετε σε αυθαίρετα συμπεράσματα. Αντ' αυτού, πρέπει να περιμένεις και να αναζητάς· και αυτό επίσης αποτελεί μια εκδήλωση του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού. Αν μπορείς να επιτύχεις το σημείο αυτό, και να κατέχεις τη συγκεκριμένη στάση πάνω απ' όλα, τότε ο Θεός δεν πρόκειται να σε κατηγορήσει για την ανοησία, την άγνοια και τον παραλογισμό σου. Αντίθετα, χάρη στον φόβο σου μήπως υβρίσεις τον Θεό, στον σεβασμό σου προς τις προθέσεις Του και στην προθυμία σου να υπακούς σε Αυτόν, ο Θεός θα σε θυμάται, θα σε καθοδηγεί και θα σε διαφωτίζει, ή θα ανεχτεί την ανωριμότητα και την άγνοιά σου. Αντιστρόφως, αν η στάση σου απέναντί Του είναι ασεβής – αν κρίνεις αυθαίρετα τον Θεό, και, εξίσου αυθαίρετα, εικάζεις και καθορίζεις τις ιδέες Του – ο Θεός θα σε καταδικάσει, θα σε πειθαρχήσει, θα φτάσει ακόμη και να σε τιμωρήσει· ή θα σου δώσει κάποιο άγγελμα. Ίσως το άγγελμα αυτό να σχετίζεται με το αποτέλεσμά σου. Γι’ αυτό, θέλω και πάλι να το τονίσω, και να ενημερώσω όλους τους παρόντες να είναι προσεκτικοί και συνετοί σε ό,τι προέρχεται από τον Θεό. Μην μιλάς απρόσεκτα, και μην πράττεις απρόσεκτα. Πριν πεις οτιδήποτε, πρέπει να σκέφτεσαι: Μήπως, πράττοντας έτσι προκαλέσω τον θυμό του Θεού; Η πράξη αυτή ενέχει σεβασμό προς τον Θεό; Ακόμη και για απλά ζητήματα, θα πρέπει πάντα να προσπαθείς να απαντάς σε αυτά τα ερωτήματα, να τα εξετάζεις πραγματικά. Αν στ’ αλήθεια μπορείς να πράττεις παντού, σε όλα τα πράγματα και πάντοτε σύμφωνα με τις συγκεκριμένες αρχές, ειδικά σε σχέση με τα ζητήματα που δεν κατανοείς, τότε ο Θεός θα σε καθοδηγεί πάντα, και πάντα θα σου δίνει ένα μονοπάτι για να ακολουθήσεις. Ανεξάρτητα από το τι δείχνουν οι άνθρωποι, ο Θεός τα βλέπει όλα σαφώς, καθαρά, και θα σου χορηγήσει μια ακριβή και ταιριαστή αξιολόγηση αυτών των εικόνων. Αφού θα έχεις βιώσει την τελική δοκιμασία, ο Θεός θα πάρει το σύνολο της συμπεριφοράς σου, αθροίζοντάς το απολύτως, προκειμένου να καθορίσει το αποτέλεσμά σου. Το αποτέλεσμα αυτό θα πείσει άπαντες, πέρα από κάθε αμφιβολία. Εκείνο που θέλω να σας πω είναι ότι κάθε πράξη, κάθε ενέργεια και κάθε σας σκέψη θα αποφασίσουν τη μοίρα σας.

Ποιος καθορίζει το αποτέλεσμα του ανθρώπου

Υπάρχει ακόμα ένα σημαντικότατο θέμα, και τούτο είναι η στάση σας απέναντι στον Θεό. Η στάση αυτή είναι καίρια! Καθορίζει το αν, τελικά, θα βαδίσετε προς την καταστροφή ή προς έναν όμορφο προορισμό, που ο Θεός έχει προετοιμάσει για σας. Στην Εποχή της Βασιλείας, ο Θεός έχει ήδη εργαστεί για περισσότερα από 20 χρόνια, και κατά τη διάρκεια αυτών των 20 χρόνων, ίσως οι καρδιές σας να ήταν κάπως αβέβαιες ως προς την απόδοσή σας. Ωστόσο, μέσα στην καρδιά Του, ο Θεός έχει φτιάξει ένα πραγματικό και αληθινό ιστορικό για τον καθέναν από εσάς. Ξεκινώντας από τη στιγμή που κάθε άνθρωπος αρχίζει να Τον ακολουθεί και να ακούει το κήρυγμά Του, κατανοώντας ολοένα και περισσότερο την αλήθεια, ως την εκπλήρωση του καθήκοντός του – ο Θεός έχει την καταγραφή της κάθε μιας από τις εικόνες αυτές. Όταν κάποιος κάνει το καθήκον του, όταν έρχεται αντιμέτωπος με όλων των ειδών τις περιστάσεις και τις δοκιμασίες, ποια είναι η στάση του ατόμου; Με ποιον τρόπο εκτελεί; Πώς αισθάνεται μέσα του απέναντι στον Θεό; ... Ο Θεός έχει απολογισμό, ένα ιστορικό όλων τούτων. Από την πλευρά σας, ίσως τα θέματα αυτά να σας μπερδεύουν. Ωστόσο, από την πλευρά του Θεού, είναι όλα ξεκάθαρα σαν το κρύσταλλο, και δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη σύγχυσης. Πρόκειται για ένα ζήτημα που αφορά το αποτέλεσμα κάθε ατόμου ξεχωριστά, καθώς και την τύχη και τις μελλοντικές προοπτικές του. Ακόμη περισσότερο, τούτο είναι το σημείο όπου ο Θεός δαπανά όλες τις επίπονες προσπάθειές Του. Ως εκ τούτου, ο Θεός δεν τολμά να το παραμελήσει ούτε κατ’ ελάχιστον, και δεν πρόκειται να ανεχτεί την παραμικρή αμέλεια. Ο Θεός καταγράφει τον απολογισμό της ανθρωπότητας, συντάσσοντας την έκθεση ολόκληρης της πορείας της μαθητείας του ανθρώπου προς τον Θεό, από την αρχή ως το τέλος. Η στάση σου απέναντι στον Θεό κατά το συγκεκριμένο διάστημα, θα καθορίσει τη μοίρα σου. Έτσι δεν είναι; Τώρα, πιστεύετε ότι ο Θεός είναι δίκαιος; Είναι οι πράξεις του Θεού, οι ενδεικνυόμενες; Εξακολουθείτε να έχετε στο μυαλό σας μια διαφορετική εικόνα του Θεού; (Όχι). Τότε λέτε ότι το αποτέλεσμα του ανθρώπου το καθορίζει ο Θεός ή ο ίδιος ο άνθρωπος; (Ο Θεός). Ποιος το καθορίζει; (Ο Θεός). Δεν είστε σίγουροι, έτσι; Αδέλφια από τις εκκλησίες του Χονγκ Κονγκ, μιλήστε – ποιος το καθορίζει; (Ο ίδιος ο άνθρωπος). Ώστε το καθορίζει ο άνθρωπος; Τούτο, όμως, δε σημαίνει ότι δεν έχει καμία σχέση με τον Θεό; Ποιος θέλει να μιλήσει από τις εκκλησίες της Κορέας; (Ο Θεός καθορίζει το αποτέλεσμα του ανθρώπου βάσει όλων των ενεργειών και των πράξεών του, και βάσει του μονοπατιού στο οποίο βαδίζουν.) Πρόκειται για πολύ αντικειμενική απάντηση. Στο σημείο αυτό, υπάρχει ένα γεγονός, για το οποίο πρέπει να σας ενημερώσω όλους: Κατά τη διάρκεια του έργου της σωτηρίας, ο Θεός θέτει για τον άνθρωπο ένα πρότυπο. Το πρότυπο αυτό είναι ότι ο άνθρωπος μπορεί να υπακούει στον λόγο του Θεού και να βαδίζει στον δρόμο Του. Το συγκεκριμένο πρότυπο χρησιμοποιείται για το ζύγισμα του αποτελέσματος του ανθρώπου. Αν πράττεις σύμφωνα με το συγκεκριμένο θεϊκό πρότυπο, τότε μπορείς να επιτύχεις ένα καλό αποτέλεσμα· αν δεν το πράττεις, τότε δεν μπορείς να επιτύχεις καλό αποτέλεσμα. Οπότε, ποιος λες ότι καθορίζει το εν λόγω αποτέλεσμα; Δεν το καθορίζει ο Θεός από μόνος Του, αλλά, μάλλον, ο Θεός και ο άνθρωπος μαζί. Είναι σωστό αυτό; (Ναι). Πώς έτσι; Επειδή ο Θεός επιθυμεί να εμπλακεί ενεργά στο έργο της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους, και να προετοιμάσει έναν όμορφο προορισμό για τον άνθρωπο· ο άνθρωπος είναι ο στόχος του έργου του Θεού, και το αποτέλεσμα, ο εν λόγω προορισμός, είναι αυτό που ο Θεός ετοιμάζει για τον άνθρωπο. Εάν δεν υπήρχε στόχος για το έργο Του, ο Θεός δεν θα χρειαζόταν να το επιτελέσει· αν ο Θεός δεν επιτελούσε το έργο, τότε ο άνθρωπος δεν θα είχε ευκαιρία για σωτηρία. Ο άνθρωπος αποτελεί τον στόχο της σωτηρίας και, παρόλο που ο άνθρωπος είναι η παθητική πλευρά της διαδικασίας, η στάση της πλευράς αυτής καθορίζει το εάν ο Θεός θα είναι επιτυχής στο έργο Του να σώσει την ανθρωπότητα. Χωρίς την καθοδήγηση του Θεού, δεν θα γνώριζες το πρότυπο Του, και δεν θα είχες κανέναν στόχο. Εάν έχεις το πρότυπο, τον στόχο και, παρ’ όλα αυτά, δεν συνεργάζεσαι, δεν το κάνεις πράξη, δεν πληρώνεις το τίμημα, ούτε και τότε θα επιτύχεις το αποτέλεσμα αυτό. Γι’ αυτό λέμε ότι το εν λόγω αποτέλεσμα είναι αδύνατον να διαχωριστεί από τον Θεό, και είναι αδύνατον να διαχωριστεί από τον άνθρωπο. Τώρα πια γνωρίζετε ποιος καθορίζει το αποτέλεσμα του ανθρώπου.

Οι άνθρωποι τείνουν να ορίζουν τον Θεό βάσει της εμπειρίας

Έχετε παρατηρήσει κάτι, κάθε φορά που επικοινωνείτε το θέμα της γνώσης του Θεού; Μήπως παρατηρήσατε ότι η παρούσα στάση του Θεού έχει υποστεί μεταβολή; Η στάση του Θεού απέναντι στην ανθρωπότητα είναι αμετάβλητη; Ο Θεός θα συνεχίσει να υπομένει έτσι, εκτείνοντας επ' αόριστον όλη την αγάπη και το έλεός Του στον άνθρωπο; Το ζήτημα αυτό περιλαμβάνει επίσης την ουσία του Θεού. Ας επιστρέψουμε στο προηγούμενο ερώτημα του, εν λόγω, ασώτου υιού. Μετά από την ερώτηση αυτή, οι απαντήσεις σας δεν ήταν πολύ ξεκάθαρες. Με άλλα λόγια, ακόμα δεν καταλαβαίνετε καλά τις προθέσεις του Θεού. Μόλις οι άνθρωποι μαθαίνουν ότι ο Θεός αγαπά το ανθρώπινο γένος, ορίζουν τον Θεό ως σύμβολο της αγάπης: Ανεξάρτητα από το τι κάνουν οι άνθρωποι, το πώς συμπεριφέρονται, το πώς μεταχειρίζονται τον Θεό και το πόσο ανυπάκουοι είναι, τίποτα δεν έχει σημασία, επειδή ο Θεός έχει αγάπη, και η αγάπη του Θεού είναι απέραντη και άμετρη. Ο Θεός διαθέτει αγάπη, οπότε μπορεί να είναι ανεκτικός με τους ανθρώπους· ο Θεός διαθέτει αγάπη, άρα μπορεί να είναι ελεήμων προς τους ανθρώπους, ελεήμων προς την ανωριμότητά τους, ελεήμων προς την άγνοιά τους και ελεήμων προς την ανυπακοή τους. Έτσι έχουν τα πράγματα; Διότι μερικοί άνθρωποι, έχοντας βιώσει την υπομονή του Θεού μία, ή και κάποιες φορές, την αντιμετωπίζουν ως κεφάλαιο στην προσωπική κατανόησή τους για Εκείνον, πιστεύοντας ότι ο Θεός θα είναι για πάντα υπομονετικός και ελεήμων προς αυτούς, και, κατά τη διάρκεια της η ζωή τους, θα θεωρούν την υπομονή του Θεού ως το πρότυπο σύμφωνα με το οποίο τους αντιμετωπίζει. Υπάρχουν επίσης εκείνοι οι άνθρωποι που, έχοντας βιώσει μια φορά την ανεκτικότητα του Θεού, ορίζουν για πάντα τον Θεό ως ανεκτικότητα, και η ανεκτικότητα αυτή είναι απεριόριστη, απόλυτη, ακόμα και χωρίς αρχές. Είναι σωστές αυτές οι πεποιθήσεις; Κάθε φορά που τίθενται προς συζήτηση η ουσία ή η διάθεση του Θεού, φαίνεστε μπερδεμένοι. Το να σας βλέπω έτσι, Μου προκαλεί κάποιο θυμό. Έχετε ακούσει πολλή αλήθεια σχετικά με την ουσία του Θεού· έχετε ακούσει επίσης πολλά θέματα σχετικά με τη διάθεση του Θεού. Ωστόσο, στο μυαλό σας, τα εν λόγω ζητήματα, καθώς και η αλήθεια αυτών των πτυχών, είναι απλώς μνήμες βασισμένες στη θεωρία και τα γραπτά. Κανείς από εσάς δεν είναι ικανός να βιώσει ποια ακριβώς είναι η διάθεση του Θεού στην πραγματική σας ζωή, ούτε και μπορείτε να κατανοήσετε τι ακριβώς σημαίνει «διάθεση του Θεού». Ως εκ τούτου, είστε όλοι μπερδεμένοι ως προς τις πεποιθήσεις σας, η πίστη σας είναι τυφλή, μέχρι του σημείου να κρατάτε ασεβή στάση απέναντι στον Θεό, να Τον αποκρούετε. Πού σας οδηγεί η συγκεκριμένη στάση απέναντι στον Θεό; Στο να βγάζετε συνεχώς συμπεράσματα για τον Θεό. Μόλις αποκτάτε λίγη γνώση, νοιώθετε πολύ ικανοποιημένοι, νοιώθετε σαν να έχετε αποκτήσει την ολότητα του Θεού. Εν συνεχεία, καταλήγετε στο συμπέρασμα ότι έτσι είναι ο Θεός, στερώντας Του την ελευθερία κινήσεων. Και όποτε ο Θεός πράττει κάτι καινούριο, απλά δεν παραδέχεστε ότι είναι ο Θεός. Μια μέρα, όταν ο Θεός πει: «Έπαψα να αγαπώ τον άνθρωπο· δεν του εκτείνω πια έλεος· δεν έχω πια άλλη ανεκτικότητα ή υπομονή προς αυτόν· είμαι γεμάτος ακραία απέχθεια και αντιπάθεια προς εκείνον», οι άνθρωποι θα συγκρουστούν με τη δήλωση αυτή από το βάθος της καρδιάς τους. Μερικοί από αυτούς θα πουν κιόλας: «Δεν είσαι πια ο Θεός μου· δεν είσαι πλέον ο Θεός που θέλω να ακολουθήσω. Αν το λες αυτό, δεν είσαι πλέον κατάλληλος για να είσαι ο Θεός μου, και δεν χρειάζεται να συνεχίσω να Σε ακολουθώ. Εάν δεν μου δίνεις έλεος, αγάπη και ανεκτικότητα, τότε παύω να Σε ακολουθώ. Μόνο αν είσαι επ’ αόριστον ανεκτικός μαζί μου, αν είσαι πάντα υπομονετικός μαζί μου, και μου επιτρέπεις να βλέπω ότι είσαι αγάπη, υπομονή, ανεκτικότητα, μόνο τότε μπορώ να Σε ακολουθήσω, και μόνο τότε μπορώ να έχω εμπιστοσύνη να ακολουθήσω μέχρι το τέλος. Αφού θα έχω την υπομονή και το έλεός Σου, η ανυπακοή και οι παραβάσεις μου μπορούν να συγχωρούνται απεριόριστα, να μου χαρίζονται επ' αόριστον και μπορώ να αμαρτάνω οποτεδήποτε και οπουδήποτε, να ομολογώ και να συγχωρούμαι οποτεδήποτε και οπουδήποτε, και να Σε οργίζω οποτεδήποτε και οπουδήποτε. Κι Εσύ δεν πρέπει να έχεις καθόλου προσωπικές ιδέες ή συμπεράσματα σχετικά με εμένα». Παρόλο που μπορεί να μην σκέφτεσαι το συγκεκριμένο ερώτημα με τέτοιο υποκειμενικό και ενσυνείδητο τρόπο, όποτε θεωρείς τον Θεό εργαλείο για τη συγχώρεση των αμαρτιών σου και αντικείμενο προς χρήση για να αποκτήσεις έναν όμορφο προορισμό, έχεις κιόλας ασυναίσθητα τοποθετήσει τον ζωντανό Θεό απέναντί σου, ως εχθρό σου. Αυτό βλέπω Εγώ. Εσύ μπορεί να λες όσο θέλεις, «Πιστεύω στον Θεό»· «Αναζητώ την αλήθεια»· «Θέλω να αλλάξω τη διάθεσή μου»· «Θέλω να δραπετεύσω από την επιρροή του σκότους»· «Θέλω να ικανοποιώ τον Θεό»· «Θέλω να υπακούω στον Θεό»· «Θέλω να είμαι πιστός στον Θεό και να εκτελώ σωστά το καθήκον μου»· και ούτω καθεξής. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το πόσο ωραία ηχούν όσα λες, ανεξάρτητα από το πόση θεωρία γνωρίζεις και από το πόσο επιβλητική και αξιοπρεπής είναι αυτή η θεωρία, γεγονός είναι ότι, τώρα πλέον, υπάρχουν πολλοί από εσάς που έχουν ήδη μάθει πώς να χρησιμοποιούν τον κανονισμό, το δόγμα, τη θεωρία που κατέχετε, προκειμένου να συνάγουν συμπεράσματα για τον Θεό, τοποθετώντας Τον σε αντιδιαστολή με εσάς, με απόλυτα φυσικό τρόπο. Παρόλο που είσαι αυθεντία στους κανόνες και στα δόγματα, δεν έχεις πραγματικά εισέλθει στην πραγματικότητα της αλήθειας, γι' αυτό και σου είναι πολύ δύσκολο να πλησιάσεις τον Θεό, να Τον γνωρίσεις, να Τον κατανοήσεις. Είναι αξιολύπητο!

Είδα μια σκηνή σε ένα βίντεο: Μερικές αδελφές κρατούσαν ένα βιβλίο του «Ο Λόγος ενσαρκώνεται», και το κρατούσαν πολύ ψηλά. Κρατούσαν το βιβλίο στο μέσο τους, ψηλότερα από τα κεφάλια τους. Αν και είναι απλώς μια εικόνα, αυτό που προκαλεί μέσα Μου δεν είναι εικόνα. Με κάνει, μάλλον, να σκέφτομαι ότι αυτό που κάθε άνθρωπος κρατά ψηλά στην καρδιά του δεν είναι ο λόγος του Θεού, αλλά το βιβλίο του λόγου του Θεού. Πρόκειται για πολύ καταθλιπτικό ζήτημα. Ο συγκεκριμένος τρόπος πράξης απλά δεν έχει σχέση με τον μεγάλο σεβασμό προς τον Θεό. Ακριβώς επειδή δεν κατανοείτε τον Θεό, μια προφανής ερώτηση, μια πολύ μικρή ερώτηση, σας κάνει να σκαρφίζεστε δικές σας αντιλήψεις. Όταν σας ρωτώ διάφορα πράγματα, όταν είμαι σοβαρός μαζί σας, εσείς απαντάτε με εικασίες και την προσωπική σας φαντασία· ορισμένοι από εσάς υιοθετούν ακόμη και έναν τόνο αμφιβολίας και Μου επιστρέφουν την ερώτηση. Τούτο Μου επιβεβαιώνει ακόμα πιο ξεκάθαρα ότι ο Θεός στον οποίο πιστεύετε, δεν είναι ο αληθινός Θεός. Ενώ διαβάζατε τον λόγο του Θεού για τόσα πολλά χρόνια, χρησιμοποιείτε τον λόγο του Θεού, χρησιμοποιείτε το έργο Του και άλλα δόγματα, για να εξάγετε εκ νέου συμπεράσματα για τον Θεό. Ακόμα δε περισσότερο, ποτέ δεν προσπαθείτε να κατανοήσετε τον Θεό· ποτέ δεν προσπαθείτε να καταλάβετε τις προθέσεις Του· δεν προσπαθείτε να καταλάβετε τη στάση του Θεού απέναντι στον άνθρωπο· ή το πώς σκέφτεται, γιατί είναι θλιμμένος, γιατί είναι θυμωμένος, γιατί απορρίπτει τους ανθρώπους, και άλλα τέτοια ερωτήματα. Επιπλέον, ακόμη περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Θεός ήταν πάντοτε σιωπηλός, επειδή απλά παρακολουθεί τις ενέργειες της ανθρωπότητας, επειδή δεν έχει καμία στάση απέναντί της, ούτε έχει τις δικές Του ιδέες. Μια άλλη ομάδα το πηγαίνει ακόμα πιο μακριά. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Θεός δε βγάζει ούτε κιχ επειδή έχει συναινέσει, επειδή περιμένει, και επειδή δεν έχει καμία στάση, διότι η στάση του Θεού έχει ήδη υποστεί ολοκληρωτική επεξεργασία μέσα στο βιβλίο, έχει ήδη εκφραστεί στο σύνολό της στην ανθρωπότητα, και δεν έχει ανάγκη να επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά στους ανθρώπους. Αν και ο Θεός είναι σιωπηλός, εξακολουθεί να έχει στάση, άποψη, και πρότυπο που απαιτεί από τους ανθρώπους. Αν και οι άνθρωποι δεν προσπαθούν να Τον κατανοήσουν και να Τον αναζητήσουν, η στάση Του είναι πολύ ξεκάθαρη. Σκεφτείτε κάποιον που, κάποτε, ακολουθούσε παθιασμένα τον Θεό, αλλά σε κάποιο σημείο Τον εγκατέλειψε και έφυγε. Αν ο άνθρωπος αυτός θέλει τώρα να επιστρέψει, με αρκετή έκπληξη, θα διαπιστώσετε ότι δεν γνωρίζετε ποια θα είναι η άποψη και η στάση του Θεού. Δεν είναι θλιβερό; Στην πραγματικότητα, πρόκειται για αρκετά επιφανειακό ζήτημα. Εάν κατανοούσατε πραγματικά την καρδιά του Θεού, θα γνωρίζατε τη στάση Του απέναντι στον άνθρωπο αυτόν, και η απάντησή σας δεν θα ήταν διφορούμενη. Αφού, λοιπόν, δεν γνωρίζετε, επιτρέψτε Μου να σας ενημερώσω.

Η στάση του Θεού προς όσους δραπετεύουν κατά τη διάρκεια του έργου Του

Το συγκεκριμένο είδος ανθρώπου, θα το βρείτε παντού: Αφού βεβαιώνεται για τον δρόμο του Θεού, για διάφορους λόγους, αναχωρεί σιωπηλά και χωρίς να χαιρετήσει, για να φύγει και να πράξει ό,τι επιθυμεί η καρδιά του. Προς το παρόν, δεν θα υπεισέλθουμε στο γιατί το άτομο αυτό αποχωρεί. Πρώτα, θα ρίξουμε μια ματιά στη στάση του Θεού απέναντι στον συγκεκριμένο άνθρωπο. Είναι πολύ ξεκάθαρη! Από τη στιγμή που το άτομο αυτό φεύγει, στα μάτια του Θεού, η έκταση της πίστης του έχει λήξει. Και δεν την έληξε ο άνθρωπος, αλλά ο Θεός. Το ότι ο άνθρωπος αυτός άφησε τον Θεό, σημαίνει ότι έχει ήδη απορρίψει τον Θεό, ότι ήδη δεν Τον επιθυμεί. Σημαίνει ότι ήδη δεν αποδέχεται τη σωτηρία του Θεού. Αφού το άτομο αυτό δεν θέλει τον Θεό, είναι δυνατόν να εξακολουθεί να το θέλει ο Θεός; Επιπλέον, όταν ο άνθρωπος αυτός έχει αυτή τη στάση, αυτή την άποψη, και είναι αποφασισμένος να εγκαταλείψει τον Θεό, έχει κιόλας επιδεινώσει τη διάθεσή Του. Παρόλο που δεν ήταν έξαλλος από οργή και δεν καταριόταν τον Θεό, παρόλο που δε διατηρούσε φαύλη ή ακραία συμπεριφορά, και παρόλο που ο άνθρωπος αυτός σκέφτεται: Αν έρθει μια μέρα, κατά την οποία θα έχω χορτάσει από εξωτερικές διασκεδάσεις ή θα εξακολουθώ να χρειάζομαι τον Θεό για κάτι, θα επιστρέψω. Ή, αν ο Θεός με καλέσει, θα επανέλθω. Ή λέει: Όταν πληγωθώ, όταν δω ότι ο έξω κόσμος είναι πολύ σκοτεινός και πολύ κακός και δεν θέλω πλέον να πηγαίνω με το ρεύμα, θα επιστρέψω στον Θεό. Παρόλο που ο άνθρωπος αυτός έχει υπολογίσει στο μυαλό του σε ποιο σημείο θα επιστρέψει, αν και αφήνει την πόρτα ανοιχτή για την επιστροφή του, δεν συνειδητοποιεί ότι, ανεξάρτητα από το τι σκέφτεται και σχεδιάζει, όλο αυτό είναι απλώς ευσεβής πόθος. Το μεγαλύτερο λάθος του είναι ότι δεν γνωρίζει ξεκάθαρα το πώς αισθάνεται ο Θεός όταν εκείνος θέλει να φύγει. Από τη στιγμή που το άτομο αυτό αποφασίζει να φύγει από τον Θεό, ο Θεός το έχει κιόλας εγκαταλείψει ολοκληρωτικά· ο Θεός έχει ήδη καθορίσει μέσα στην καρδιά Του το αποτέλεσμά του. Ποιο αποτέλεσμα είναι αυτό; Ότι αυτό το άτομο ανήκει στους ποντικούς και θα χαθεί μαζί τους. Έτσι, οι άνθρωποι συχνά βλέπουν τέτοιες καταστάσεις: Κάποιος εγκαταλείπει τον Θεό, αλλά δεν λαμβάνει τιμωρία. Ο Θεός λειτουργεί σύμφωνα με τις δικές Του αρχές. Οι άνθρωποι είναι ικανοί να δουν μερικά πράγματα, και μερικά πράγματα κρατούνται μόνο στην καρδιά του Θεού, έτσι οι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν το αποτέλεσμα. Εκείνο που βλέπουν οι άνθρωποι, δεν είναι απαραίτητα η αληθινή πλευρά των πραγμάτων· αλλά η άλλη πλευρά, η πλευρά που δεν βλέπεις – αυτή είναι οι πραγματικές σκέψεις και τα συμπεράσματα της καρδιάς του Θεού.

Οι άνθρωποι που δραπετεύουν κατά τη διάρκεια του έργου του Θεού, είναι εκείνοι που εγκαταλείπουν την αληθινή οδό

Γιατί, λοιπόν, ο Θεός μπορεί να δώσει στον άνθρωπο αυτόν μια τόσο σοβαρή τιμωρία; Γιατί ο Θεός είναι τόσο εξοργισμένος απέναντί του; Πρώτα απ' όλα, γνωρίζουμε ότι η διάθεση του Θεού είναι μεγαλοπρέπεια, είναι οργή. Δεν είναι πρόβατο προς σφαγή· ακόμα περισσότερο, δεν είναι μαριονέτα που ελέγχουν οι άνθρωποι όπως εκείνοι θέλουν. Ούτε και είναι κενός αέρας που παίρνει διαταγές από τους ανθρώπους. Εάν πραγματικά πιστεύεις ότι ο Θεός υπάρχει, θα πρέπει να έχεις καρδιά που σέβεται τον Θεό, και θα πρέπει να γνωρίζεις ότι η ουσία του Θεού δεν πρέπει να οργίζεται. Ο εν λόγω θυμός μπορεί να προκληθεί από μια λέξη· ίσως από κάποια σκέψη· ίσως από κάποια φαύλη συμπεριφορά· ίσως από μια ήπια συμπεριφορά, που είναι υποφερτή στα μάτια και την ηθική του ανθρώπου· ή, ίσως, προκαλείται από κάποιο δόγμα, μια θεωρία. Ωστόσο, από τη στιγμή που οργίζεις τον Θεό, η ευκαιρία σου έχει χαθεί και οι τελευταίες ημέρες σου είναι κοντά. Αυτό είναι τρομερό! Αν δεν καταλαβαίνεις ότι ο Θεός είναι αδύνατον να υβρισθεί, τότε ίσως δεν φοβάσαι τον Θεό, και ίσως Τον υβρίζεις συνεχώς. Εάν δεν γνωρίζεις πώς να σέβεσαι τον Θεό, τότε είσαι ανίκανος και να Τον σέβεσαι, και δεν γνωρίζεις πώς να κάνεις τον εαυτό σου να βαδίσει μέσα στον δρόμο Του – σεβόμενος τον Θεό και αποφεύγοντας το κακό. Μόλις αποκτήσεις επίγνωση, μπορείς να συνειδητοποιήσεις ότι ο Θεός είναι αδύνατον να υβρισθεί, και τότε θα μάθεις τι σημαίνει να σέβεσαι τον Θεό και να αποφεύγεις το κακό.

Το να βαδίζεις στον δρόμο του σεβασμού προς τον Θεό και της αποφυγής του κακού, δε σχετίζεται αναγκαστικά με το πόση αλήθεια γνωρίζεις, πόσες δοκιμασίες έχεις βιώσει ή πόσο πολλή πειθαρχία έχεις υποστεί. Αντίθετα, εξαρτάται από το ποια είναι η ουσία της καρδιάς σου ως προς τον Θεό, και τη στάση σου απέναντί Του. Η ουσία των ανθρώπων και οι υποκειμενικές στάσεις τους – τούτες είναι πολύ σημαντικές, είναι το κλειδί. Σχετικά με όσους αποποιήθηκαν και άφησαν τον Θεό, η ποταπή στάση τους απέναντί Του και οι καρδιές τους που περιφρονούν την αλήθεια, έχουν επιδεινώσει τη διάθεσή Του, έτσι, όσον αφορά τον Θεό, δεν πρόκειται ποτέ να λάβουν συγχώρεση. Έμαθαν για την ύπαρξη του Θεού, έλαβαν την πληροφορία ότι ο Θεός βρίσκεται κιόλας εδώ, έχουν, μάλιστα, βιώσει ακόμη και το νέο έργο Του. Η αναχώρησή τους δεν αποτελεί περίπτωση παραπλάνησης, ούτε είναι μπερδεμένοι ως προς αυτήν. Ακόμη λιγότερο, πρόκειται για περίπτωση εξαναγκασμού. Έχουν, μάλλον, συνειδητά και με καθαρό μυαλό, επιλέξει να εγκαταλείψουν τον Θεό. Η αναχώρησή τους δε σημαίνει ότι έχασαν τον δρόμο τους· ούτε ότι απορρίφθηκαν. Επομένως, στα μάτια του Θεού, δεν είναι το απολωλός πρόβατο, πόσο μάλλον ο άσωτος υιός που έχασε τον δρόμο του. Έφυγαν ατιμώρητα, και μια τέτοια κατάσταση, μια τέτοια περίσταση, επιδεινώνει τη διάθεση του Θεού και, εξαιτίας της επιδείνωσης αυτής, Εκείνος τους δίνει ένα απελπιστικό αποτέλεσμα. Δεν είναι τρομακτικό το εν λόγω αποτέλεσμα; Άρα, εάν οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τον Θεό, μπορεί να Τον υβρίσουν. Δεν είναι λίγο αυτό! Αν κάποιος δεν λαμβάνει σοβαρά υπ’ όψιν τη στάση του Θεού, και εξακολουθεί να πιστεύει ότι ο Θεός προσβλέπει στην επιστροφή του – επειδή είναι ένα από τα απολωλότα πρόβατά Του και ο Θεός τον περιμένει ακόμα να αλλάξει γνώμη – τότε ο άνθρωπος αυτός δεν βρίσκεται μακριά από την ημέρα της τιμωρίας του. Ο Θεός δεν θα αρνηθεί απλώς να τον δεχτεί. Τούτη είναι η δεύτερη φορά που επιδεινώνει τη διάθεσή Του· και αυτό είναι ακόμα πιο φοβερό ζήτημα! Η ασεβής στάση του συγκεκριμένου ατόμου έχει ήδη προσβάλει το διοικητικό διάταγμα του Θεού. Άραγε ο Θεός θα τον δεχτεί και πάλι; Οι αρχές του Θεού σχετικά με το ζήτημα αυτό είναι οι εξής: Εάν κάποιος είναι σίγουρος για την αληθινή οδό, κι όμως, μπορεί ακόμα συνειδητά και με καθαρό μυαλό να απορρίπτει τον Θεό και να αποστασιοποιείται από Αυτόν, τότε ο Θεός θα αποκλείσει τον δρόμο προς τη σωτηρία του, και η πύλη της Βασιλείας θα είναι από εδώ και πέρα κλειστή για αυτόν. Όταν το πρόσωπο αυτό χτυπήσει και πάλι την πόρτα, ο Θεός δεν πρόκειται να του την ανοίξει ξανά. Το άτομο αυτό θα αποκλειστεί για πάντα. Ίσως μερικοί από εσάς να έχουν διαβάσει στη Βίβλο την ιστορία του Μωυσή. Αφού ο Μωυσής χρίσθηκε από τον Θεό, οι 250 ηγέτες ήταν δυσαρεστημένοι με τον Μωυσή εξαιτίας των ενεργειών του και άλλων, διαφόρων λόγων. Ποιον αρνήθηκαν να υπακούσουν; Όχι, βέβαια, τον Μωυσή. Αρνήθηκαν να υπακούσουν στις διευθετήσεις του Θεού· αρνήθηκαν να υπακούσουν στο έργο του Θεού ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα. Είπαν τα εξής: «Αρκεί εις εσάς, διότι πάσα η συναγωγή, πάντες είναι άγιοι και ο Ιεχωβά είναι μεταξύ αυτών...» Στα μάτια του ανθρώπου, έχουν οι λέξεις αυτές καμιά σοβαρότητα; Καμία απολύτως! Τουλάχιστον η κυριολεκτική έννοια των λέξεων δεν είναι σοβαρή. Από νομική άποψη, δεν παραβιάζουν τους νόμους, διότι, επιφανειακά, δεν είναι εχθρική γλώσσα ή λεξιλόγιο, πολύ λιγότερο δε, έχουν κάποιο βλάσφημο νόημα. Το μόνο που υπάρχει, είναι μια κοινή πρόταση και τίποτα περισσότερο. Γιατί, ωστόσο, τα συγκεκριμένα λόγια μπορούν να πυροδοτήσουν τέτοια οργή εκ μέρους του Θεού; Επειδή δεν απευθύνονται στους ανθρώπους, αλλά στον Θεό. Η στάση και διάθεση που εκφράζουν, είναι ακριβώς αυτό που επιδεινώνει τη διάθεση του Θεού, ιδιαίτερα την πλευρά της διάθεσης του Θεού που είναι αδύνατον να υβρισθεί. Όλοι γνωρίζουμε ποιο ήταν το αποτέλεσμα τους στο τέλος. Σχετικά με αυτούς που εγκατέλειψαν τον Θεό, ποια είναι η άποψή τους; Ποια είναι η στάση τους; Και γιατί η άποψη και η στάση τους οδηγούν τον Θεό να τους αντιμετωπίσει με τέτοιον τρόπο; Ο λόγος είναι ότι γνωρίζουν σαφώς ότι είναι ο Θεός, κι όμως εξακολουθούν να επιλέγουν να Τον προδώσουν. Γι’ αυτό απογυμνώνονται εντελώς από την ευκαιρία τους για σωτηρία. Όπως λέει η Αγία Γραφή: «Διότι εάν ημείς αμαρτάνωμεν εκουσίως, αφού ελάβομεν την γνώσιν της αληθείας, δεν απολείπεται πλέον θυσία περί αμαρτιών». Το ξεκαθαρίσατε, τώρα, το ζήτημα;

Η μοίρα του ανθρώπου αποφασίζεται από τη στάση του προς τον Θεό

Ο Θεός είναι ένας ζωντανός Θεός και, όπως οι άνθρωποι αποδίδουν διαφορετικά σε διαφορετικές καταστάσεις, έτσι και η στάση του Θεού απέναντι στις εν λόγω αποδόσεις διαφέρει, καθώς δεν είναι μαριονέτα, ούτε κενός αέρας. Η γνωριμία της στάσης του Θεού είναι μια άξια επιδίωξη για την ανθρωπότητα. Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν ότι, μέσα από τη γνώση της στάσης του Θεού, μπορούν να γνωρίσουν τη διάθεσή Του και να κατανοήσουν σιγά-σιγά την καρδιά Του. Όταν φτάσεις να κατανοείς σιγά-σιγά την καρδιά του Θεού, δεν θα αισθάνεσαι ότι ο σεβασμός προς τον Θεό και η αποφυγή του κακού είναι κάτι δύσκολο να εκπληρωθεί. Επιπλέον, όταν κατανοείς τον Θεό, δεν μπορείς να βγάζεις συμπεράσματα για Αυτόν. Όταν σταματήσεις να καταλήγεις σε συμπεράσματα για τον Θεό, δεν θα μπορείς να Τον υβρίσεις και, ασυναίσθητα, ο Θεός θα σε καθοδηγήσει να Τον γνωρίσεις και, από εκείνη τη στιγμή και μετά, θα σέβεσαι τον Θεό στην καρδιά σου. Θα πάψεις να ορίζεις τον Θεό χρησιμοποιώντας τα δόγματα, τους κανόνες και τις θεωρίες στις οποίες είσαι αυθεντία. Αντίθετα, γυρεύοντας πάντα τις προθέσεις του Θεού σε όλα τα πράγματα, ασυνείδητα, θα καταστείς άτομο που επιθυμεί ο Θεός.

Το ανθρώπινο γένος δεν μπορεί να δει ούτε να αγγίξει το έργο του Θεού, αλλά όσον αφορά τον Θεό, οι ενέργειες του κάθε ανθρώπου, καθώς και η στάση τους απέναντί Του, δεν είναι απλώς αντιληπτές, αλλά και ορατές από τον Θεό. Τούτο είναι κάτι που όλοι πρέπει να αναγνωρίσουν και να κατανοήσουν ξεκάθαρα. Εσύ μπορεί να αναρωτιέσαι συνέχεια: «Γνωρίζει, άραγε, ο Θεός τι πράττω; Γνωρίζει ο Θεός τι σκέφτομαι ακριβώς αυτή τη στιγμή; Μπορεί ναι, μπορεί και όχι». Αν υιοθετήσεις τη συγκεκριμένη άποψη, ακολουθώντας και πιστεύοντας στον Θεό, αλλά αμφιβάλλοντας για το έργο και την ύπαρξή Του, αργά ή γρήγορα, θα έρθει μια μέρα που θα Τον οργίσεις, γιατί ταλαντεύεσαι κιόλας στο χείλος ενός επικίνδυνου γκρεμού. Έχω δει ανθρώπους που πιστεύουν στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια, αλλά ακόμα δεν έχουν κερδίσει την πραγματικότητα της αλήθειας, ούτε καν καταλαβαίνουν το θέλημα του Θεού. Το ζωτικό τους ανάστημα δε σημειώνει πρόοδο, εμμένοντας μόνο στο πιο ρηχό δόγμα. Τούτο συμβαίνει, επειδή οι εν λόγω άνθρωποι δεν έχουν θεωρήσει ποτέ τον λόγο του Θεού ως την ίδια τους τη ζωή, και ποτέ δεν έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με την ύπαρξή Του, ούτε και την έχουν αποδεχτεί. Μήπως πιστεύεις ότι ο Θεός βλέπει τέτοιους ανθρώπους και γεμίζει από αγαλλίαση; Ότι Του χαρίζουν παρηγοριά; Στην περίπτωση αυτή, εκείνο που αποφασίζει τη μοίρα των ανθρώπων, είναι η μέθοδος της πίστης τους στον Θεό. Είτε πρόκειται για το πώς αναζητάς τον Θεό είτε για το πώς Τον αντιμετωπίζεις, η δική σου στάση αποτελεί το πιο σημαντικό πράγμα. Μην αγνοείς τον Θεό, λες και είναι κενός αέρας στο πίσω μέρος του μυαλού σου. Πάντα να σκέφτεσαι ότι ο Θεός της πίστης σου είναι ζωντανός Θεός, πραγματικός Θεός. Δεν κάθεται ψηλά, στον τρίτο ουρανό, χωρίς να κάνει τίποτα. Αντίθετα, ψάχνει συνεχώς τις καρδιές όλων, παρακολουθώντας τι κάνεις, ως και την πιο μικρή λέξη και την πιο μικρή πράξη σου, παρακολουθώντας πώς συμπεριφέρεσαι και ποια είναι η στάση σου απέναντί Του. Είτε είσαι πρόθυμος να δώσεις τον εαυτό σου στον Θεό είτε όχι, όλη σου η συμπεριφορά και οι εσώτερες σκέψεις και ιδέες σου είναι ενώπιον του Θεού, και παρακολουθούνται από Εκείνον. Η άποψη του Θεού για εσένα, καθώς και η στάση Του απέναντί σου αλλάζουν διαρκώς, ανάλογα με τη συμπεριφορά, τις πράξεις, αλλά και ανάλογα με τη στάση σου απέναντί Του. Θα ήθελα να προσφέρω μερικές συμβουλές σε όσους θα έβαζαν τον εαυτό τους σαν μωρό στα χέρια του Θεού, λες και Εκείνος έπρεπε να σε υπεραγαπά, λες και δεν θα μπορούσε ποτέ να σε αφήσει, λες και η στάση Του απέναντί σου είναι σταθερή και δεν θα μπορούσε ποτέ να αλλάξει: Πάψτε να ονειρεύεστε! Ο Θεός είναι δίκαιος ως προς τη μεταχείρισή Του για κάθε άνθρωπο. Προσεγγίζει το έργο της κατάκτησης και σωτηρίας της ανθρωπότητας με σοβαρότητα. Τούτη είναι η διαχείρισή Του. Αντιμετωπίζει το κάθε άτομο σοβαρά, όχι σαν κατοικίδιο με το οποίο παίζει. Η αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο δεν είναι περιποιητική ούτε τυφλή· το έλεος και η ανεκτικότητά Του απέναντι στην ανθρωπότητα δεν είναι επιεική ούτε απρόσεκτα. Αντιθέτως, η αγάπη του Θεού για το ανθρώπινο γένος σημαίνει αγάπη, ευσπλαχνία και σεβασμός για τη ζωή· το έλεος και η ανεκτικότητά Του εκφράζουν τις προσδοκίες Του για τον άνθρωπο· το έλεός και η ανεκτικότητά Του είναι αυτά που χρειάζεται η ανθρωπότητα για να επιβιώσει. Ο Θεός είναι ζωντανός, και ο Θεός πράγματι υπάρχει· η στάση Του απέναντι στην ανθρωπότητα έχει αρχές, δεν είναι καθόλου δογματικός κανόνας, και μπορεί να μεταβληθεί. Το θέλημά Του για το ανθρώπινο γένος σταδιακά αλλάζει και μετασχηματίζεται ανάλογα με τον χρόνο, την περίσταση και τη στάση του κάθε ανθρώπου. Έτσι, θα πρέπει να κατανοήσεις απολύτως ξεκάθαρα ότι η ουσία του Θεού είναι αμετάβλητη, και η διάθεσή Του θα εκφραστεί σε διαφορετικούς χρόνους και διαφορετικά πλαίσια. Εσύ μπορεί να μην πιστεύεις ότι πρόκειται για σοβαρό ζήτημα, και χρησιμοποιείς τις προσωπικές σου αντιλήψεις για να φανταστείς πώς πρέπει να πράττει ο Θεός. Αλλά υπάρχουν στιγμές που ισχύει το απόλυτο αντίθετο της άποψής σου και, χρησιμοποιώντας τις προσωπικές σου αντιλήψεις για να προσπαθήσεις να κρίνεις τον Θεό, Τον έχεις κιόλας οργίσει. Τούτο συμβαίνει, επειδή ο Θεός δεν λειτουργεί όπως εσύ νομίζεις, και ο Θεός δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει το ζήτημα όπως εσύ πιστεύεις ότι θα το αντιμετωπίσει. Και έτσι, σου υπενθυμίζω να είσαι προσεκτικός και συνετός όταν προσεγγίζεις το οτιδήποτε γύρω σου, και να μάθεις να ακολουθείς την αρχή του βαδίσματος στον δρόμο του Θεού στα πάντα – σεβόμενος τον Θεό και αποφεύγοντας το κακό. Πρέπει να αναπτύξεις μια σταθερή κατανόηση ως προς τα ζητήματα του θελήματος και της στάσης του Θεού· βρες διαφωτισμένους ανθρώπους για να σου το επικοινωνήσουν και αναζήτησε με ζέση. Μη θεωρείς τον Θεό της πίστης σου ως μαριονέτα – κρίνοντας αυθαίρετα, καταλήγοντας σε αυθαίρετα συμπεράσματα, μη συμπεριφερόμενος στον Θεό με τον σεβασμό που Του αξίζει. Κατά τη διαδικασία της σωτηρίας του Θεού, όταν Εκείνος καθορίζει το αποτέλεσμά σου, ανεξάρτητα από το αν σου χαρίσει έλεος ή ανεκτικότητα ή κρίση και παίδεμα, η στάση Του απέναντί σου δεν είναι παγιωμένη. Εξαρτάται από τη στάση σου απέναντι στον Θεό και την κατανόησή σου για Αυτόν. Μην επιτρέψεις σε μια περαστική πτυχή της γνώσης ή κατανόησής σου για τον Θεό, να Τον καθορίσει για πάντα. Μην πιστεύετε σε έναν νεκρό Θεό· πιστέψτε σε έναν ζωντανό. Να το θυμάστε! Αν και συζήτησα κάποιες αλήθειες εδώ, αλήθειες που έπρεπε να ακούσετε, υπό το φως της παρούσας κατάστασής σας και του παρόντος αναστήματός σας, δεν πρόκειται να απαιτήσω περισσότερα, για να μην υπονομεύσω τον ενθουσιασμό σας. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γεμίσει τις καρδιές σας με υπερβολική θλίψη, και να σας κάνει να νοιώσετε υπερβολικά μεγάλη απογοήτευση απέναντι στον Θεό. Αντ' αυτού, ελπίζω να μπορέσετε να χρησιμοποιήσετε την αγάπη για τον Θεό στις καρδιές σας, και να χρησιμοποιήσετε μια στάση που σέβεται τον Θεό, όταν βαδίζετε στο μονοπάτι μπροστά. Μην μπερδεύεστε στο ζήτημα του πώς να αντιμετωπίζετε την πίστη στον Θεό. Αντιμετωπίστε το ως ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα που υπάρχουν. Βάλτε το στην καρδιά σας, κάντε το πράξη, συνδέστε το με την πραγματική ζωή – μην είστε απλά τυπικοί. Διότι πρόκειται για ζήτημα ζωής και θανάτου, και είναι αυτό που θα καθορίσει το πεπρωμένο σου. Μη το αντιμετωπίζετε σαν αστείο, σαν παιδικό παιχνίδι! Έχοντας μοιραστεί μαζί σας τα λόγια αυτά σήμερα, αναρωτιέμαι ποια υπήρξε η σοδειά της κατανόησης στο μυαλό σας. Υπάρχουν πράγματα που θέλετε να ρωτήσετε πάνω σε αυτά που είπα εδώ σήμερα;

Παρόλο που τα συγκεκριμένα θέματα είναι κάπως καινούρια και λίγο απομακρυσμένα από τις απόψεις σας και από αυτά που συνήθως επιδιώκετε και προσέχετε, νομίζω ότι, μετά την επικοινωνία τους για μια χρονική περίοδο, θα αναπτύξετε μια κοινή κατανόηση για όλα όσα είπα εδώ. Δεδομένου ότι πρόκειται για νέα θέματα, θέματα που δεν έχετε εξετάσει ποτέ πριν, ελπίζω ότι δεν θα σας βαρύνουν περισσότερο. Δεν τα λέω αυτά σήμερα για να σας φοβίσω, ούτε προσπαθώ να έρθω αντιμέτωπος με εσάς· στόχος Μου είναι, μάλλον, να σας βοηθήσω να καταλάβετε την αλήθεια του πράγματος. Εξάλλου, υπάρχει απόσταση μεταξύ ανθρωπότητας και Θεού: Αν και ο άνθρωπος πιστεύει στον Θεό, δεν Τον κατανόησε ποτέ· ποτέ δεν γνώρισε τη στάση Του. Ούτε και ήταν ποτέ ενθουσιώδης ως προς το ενδιαφέρον του για τη στάση του Θεού. Αντίθετα, πιστεύει τυφλά, προχωρά στα τυφλά, και υπήρξε πάντοτε απρόσεκτος στη γνώση και κατανόησή του για τον Θεό. Έτσι, νιώθω υποχρεωμένος να σας ξεκαθαρίσω τα θέματα αυτά, και να σας βοηθήσω να καταλάβετε τι Θεός είναι ο Θεός στον οποίον πιστεύετε· τι σκέφτεται· ποια είναι η στάση Του στη μεταχείριση διαφορετικών ειδών ανθρώπων· πόσο απέχετε από την εκπλήρωση των απαιτήσεών Του· και τη διαφορά μεταξύ των δικών σας ενεργειών και του προτύπου που απαιτεί. Στόχος τού να γνωρίζετε τούτο, είναι να δώσω ένα μέτρο σύγκρισης στις καρδιές σας, με το οποίο να υπολογίζετε και να ξέρετε σε ποια συγκομιδή έχει οδηγήσει ο δρόμος στον οποίο βαδίζετε, τι δεν έχετε αποκτήσει στον δρόμο αυτόν, και σε ποιες περιοχές απλά δεν συμμετείχατε. Όταν επικοινωνείτε μεταξύ σας, συνήθως μιλάτε για θέματα τετριμμένα· το πεδίο είναι στενό και το περιεχόμενο, πολύ ρηχό. Υπάρχει μια απόσταση, ένα χάσμα, ανάμεσα σε όσα συζητάτε και στις προθέσεις του Θεού, ανάμεσα στις συζητήσεις σας και στο πεδίο και το πρότυπο των απαιτήσεων του Θεού. Αν συνεχίσετε έτσι, με την πάροδο του χρόνου, θα παρεκκλίνετε περαιτέρω από τον δρόμο του Θεού. Απλά παίρνετε υπάρχοντα λόγια από τον Θεό, και τα μετατρέπετε σε αντικείμενα λατρείας, σε τελετουργίες και κανονισμούς. Αυτό είναι όλο! Στην πραγματικότητα, ο Θεός απλά δεν έχει θέση στις καρδιές σας, και ο Θεός δεν έχει αποκτήσει ποτέ τις καρδιές σας. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η γνώση του Θεού είναι πολύ δύσκολη – και αυτή είναι η αλήθεια. Είναι όντως δύσκολη! Αν οι άνθρωποι καλούνται να κάνουν το καθήκον τους και να υλοποιούν τα πράγματα επιφανειακά, εάν τους ζητηθεί να εργαστούν σκληρά, τότε οι άνθρωποι θα σκεφτούν ότι η πίστη στον Θεό είναι πανεύκολη, επειδή όλα τούτα εμπίπτουν στο πεδίο των ικανοτήτων του ανθρώπου. Ωστόσο, τη στιγμή που το θέμα μετατοπίζεται προς τις περιοχές των προθέσεων του Θεού και τη στάση Του απέναντι στον άνθρωπο, τότε τα πράγματα γίνονται πολύ πιο δύσκολα για όλους. Τούτο συμβαίνει, επειδή αυτό συνεπάγεται την κατανόηση της αλήθειας από τους ανθρώπους και την είσοδό τους στην πραγματικότητα· φυσικά και υπάρχει βαθμός δυσκολίας! Αλλά αφού περάσεις από την πρώτη πόρτα, αφού αρχίσεις να εισέρχεσαι σε αυτήν, σταδιακά γίνεται όλο και πιο εύκολο.

Το σημείο εκκίνησης για τον σεβασμό προς τον Θεό είναι να τον μεταχειρίζεστε σαν Θεό

Κάποιος μόλις έθεσε μια ερώτηση: Πώς γίνεται να γνωρίζουμε περισσότερα για τον Θεό από ό,τι ο Ιώβ, αλλά ακόμα να μην μπορούμε να Τον σεβόμαστε; Το ζήτημα αυτό το θίξαμε λίγο πριν, σωστά; Στην πραγματικότητα, η ουσία αυτού του ζητήματος έχει επίσης συζητηθεί προηγουμένως, ότι, δηλαδή, παρόλο που ο Ιώβ δεν γνώριζε τότε τον Θεό, Τον αντιμετώπιζε σαν Θεό, και Τον θεωρούσε Κύριο όλων των πραγμάτων στον ουρανό και στη γη. Ο Ιώβ δεν θεωρούσε τον Θεό εχθρό. Αντίθετα, τον λάτρευε ως τον Δημιουργό των πάντων. Γιατί οι άνθρωποι σήμερα αντιστέκονται τόσο πολύ στον Θεό; Γιατί δεν μπορούν να σεβαστούν τον Θεό; Ένας λόγος είναι ότι ο Σατανάς τους έχει διαφθείρει εις βάθος. Με τη σατανική φύση τους βαθιά ριζωμένη, οι άνθρωποι καθίστανται εχθροί του Θεού. Έτσι, αν και πιστεύουν στον Θεό και Τον αναγνωρίζουν, μπορούν ακόμα να Του αντιστέκονται και να τοποθετούνται απέναντί Του. Τούτο το καθορίζει η ανθρώπινη φύση. Ο άλλος λόγος είναι ότι, αν και οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό, απλά δεν τον αντιμετωπίζουν ως Θεό. Αντίθετα, πιστεύουν ότι ο Θεός βρίσκεται σε αντιπαλότητα με τον άνθρωπο, θεωρώντας Τον εχθρό του ανθρώπου, και είναι ασυμβίβαστοι με τον Θεό. Είναι τόσο απλό. Το ζήτημα αυτό αναφέρθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της προηγούμενης συνεδρίας – έτσι δεν είναι; Σκεφτείτε το: Αυτός είναι ο λόγος; Αν και έχεις κάποια μικρή γνώση του Θεού, σε τι ακριβώς συνίσταται η γνώση αυτή; Μήπως είναι αυτό για το οποίο μιλούν όλοι; Δεν είναι αυτό που σου είπε ο Θεός; Εσύ γνωρίζεις μόνο τις θεωρητικές και δογματικές πτυχές· έχεις βιώσει ποτέ την πραγματική πλευρά του Θεού; Έχεις υποκειμενική γνώση; Διαθέτεις πρακτική γνώση και εμπειρία; Εάν ο Θεός δεν σου το είχε πει, εσύ θα μπορούσες να το γνωρίζεις; Η γνώση σου για τη θεωρία, δεν αντιπροσωπεύει πραγματική γνώση. Εν ολίγοις, ανεξάρτητα από το πόσα γνωρίζεις και πώς έφτασες να τα γνωρίζεις, πριν από την επίτευξη μιας πραγματικής κατανόησης του Θεού, ο Θεός είναι εχθρός σου και, προτού αντιμετωπίσεις στ’ αλήθεια τον Θεό ως τέτοιον, Εκείνος είναι σε αντιπαλότητα μαζί σου, διότι αποτελείς ενσάρκωση του Σατανά.

Όταν βρίσκεσαι μαζί με τον Χριστό, ίσως να Του σερβίρεις τρία γεύματα την ημέρα, να Του πηγαίνεις τσάι, να φροντίζεις για τις ανάγκες της ζωής Του, αντιμετωπίζοντάς Τον φαινομενικά ως Θεό. Όποτε συμβαίνει κάτι, οι απόψεις των ανθρώπων είναι πάντοτε αντίθετες με εκείνες του Θεού. Πάντα αποτυγχάνουν να κατανοήσουν την άποψη του Θεού, να την αποδεχτούν. Αν και οι άνθρωποι μπορεί να τα πηγαίνουν καλά με τον Θεό επιφανειακά, τούτο δε σημαίνει ότι είναι συμβατοί με Αυτόν. Μόλις συμβεί κάτι, αναδύεται η αλήθεια της ανυπακοής του ανθρώπου, επιβεβαιώνοντας την εχθρότητα που υπάρχει ανάμεσα στον άνθρωπο και στον Θεό. Η εχθρότητα αυτή δεν είναι εναντίωση του Θεού στον άνθρωπο· δεν είναι ο Θεός που θέλει να είναι εχθρικός προς τον άνθρωπο, ούτε είναι ο Θεός που θέτει τον άνθρωπο στο αντίπαλο στρατόπεδο, αντιμετωπίζοντάς τον ως αντίπαλο. Πρόκειται, μάλλον, για την ουσία εναντίωσης προς τον Θεό, που ενεδρεύει πίσω από την υποκειμενική βούληση και το υποσυνείδητο του ανθρώπου. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος θεωρεί όλα όσα προέρχονται από τον Θεό ως αντικείμενο της έρευνάς του, η ανταπόκρισή του σε ό,τι προέρχεται από τον Θεό και σε ό,τι Τον αφορά είναι, πάνω απ' όλα, εικασία, αμφιβολία και, στη συνέχεια, γρήγορη υιοθέτηση μιας στάσης που αντιμάχεται τον Θεό, και Του εναντιώνεται. Μετά από αυτό, ο άνθρωπος παίρνει τις παθητικές αυτές διαθέσεις και φιλονικεί με τον Θεό ή Τον αμφισβητεί, φτάνοντας ακόμα και στο σημείο να αμφιβάλλει για το κατά πόσον ο συγκεκριμένος Θεός αξίζει να ακολουθείται από αυτόν. Παρά το γεγονός ότι ο ορθολογισμός του ανθρώπου τού λέει ότι δεν πρέπει να προχωρήσει, εκείνος θα επιλέξει και πάλι να το πράξει παρά τον ίδιο του τον εαυτό, έτσι ώστε να προχωρήσει χωρίς δισταγμό μέχρι το τέλος. Για παράδειγμα, ποια είναι η πρώτη αντίδραση κάποιων ανθρώπων όταν ακούν φήμες ή διαβολές για τον Θεό; Η πρώτη τους αντίδραση είναι: Δεν ξέρω αν η φήμη αυτή αληθεύει ή κατά πόσο είναι υπαρκτή, έτσι θα περιμένω να δω. Εν συνεχεία, αρχίζουν να σκέπτονται: Είναι αδύνατον να το επιβεβαιώσω· λες να είναι υπαρκτή; Αυτή η φήμη αληθεύει ή όχι; Αν και ο άνθρωπος αυτός δεν το δείχνει, η καρδιά του έχει κιόλας αρχίσει να αμφιβάλλει, έχει αρχίσει κιόλας να αρνείται τον Θεό. Ποια είναι η ουσία της συγκεκριμένης στάσης, της συγκεκριμένης άποψης; Δεν είναι προδοσία; Προτού βρεθεί αντιμέτωπος με το θέμα, δεν μπορείς να δεις ποια είναι η άποψη του ατόμου αυτού – μοιάζει να μην αντιμάχεται τον Θεό, να μην Τον θεωρεί εχθρό. Ωστόσο, μόλις έρθει αντιμέτωπος με αυτό, θα σταθεί αμέσως στο πλευρό του Σατανά και θα εναντιωθεί στον Θεό. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι άνθρωπος και Θεός βρίσκονται σε αντίθετα στρατόπεδα! Δεν είναι ότι ο Θεός θεωρεί τον άνθρωπο εχθρό, αλλά ότι η ίδια η ουσία του ανθρώπου είναι εχθρική απέναντι στον Θεό. Ανεξάρτητα από το πόσον καιρό ακολουθεί κάποιος τον Θεό, και πόσο ακριβά πληρώνει· ανεξάρτητα από το ότι εξυμνεί τον Θεό, από το ότι συγκρατεί τον εαυτό του για να μην Του αντιστέκεται, ανεξάρτητα ακόμη και από το ότι προτρέπει τον εαυτό του να Τον αγαπά, ποτέ δεν πρόκειται να καταφέρει να συμπεριφερθεί στον Θεό ως Θεό. Η ουσία του ανθρώπου δεν το καθορίζει αυτό; Αν Του συμπεριφέρεσαι ως Θεό, αν στ’ αλήθεια πιστεύεις ότι είναι Θεός, μπορείς, μετά, να έχεις οποιαδήποτε αμφιβολία για Αυτόν; Είναι δυνατόν να υπάρχουν ακόμα ερωτηματικά σχετικά με Εκείνον στην καρδιά σου; Όχι. Οι τάσεις αυτού του κόσμου είναι τόσο κακές, αυτή η ανθρώπινη φυλή είναι τόσο κακή – πώς γίνεται να μην έχεις καμία αντίληψη ως προς αυτές; Εσύ ο ίδιος είσαι τόσο κακός – πώς γίνεται να μην έχεις καμία αντίληψη ως προς αυτό; Κι όμως, λίγες φήμες, μερικές διαβολές αρκούν, για να παράγουν τέτοιες μεγάλες αντιλήψεις για τον Θεό, να παράγουν τόσο πολλές ιδέες, πράγμα που δείχνει πόσο ανώριμο είναι το ανάστημά σου! Το «ζουζούνισμα» από μερικά κουνούπια, και λίγες αηδιαστικές μύγες – αυτό μόνο χρειάζεται για να εξαπατηθείς; Τι άτομο είναι αυτό; Γνωρίζεις, μήπως, τι σκέφτεται ο Θεός για το είδος αυτό του ανθρώπου; Στην πραγματικότητα, η στάση του Θεού, ως προς τον χειρισμό των συγκεκριμένων ανθρώπων, είναι πολύ ξεκάθαρη. Ο χειρισμός του Θεού προς αυτούς είναι αποκλειστικά και μόνο η αδιαφορία – η στάση Του είναι να μην τους δίνει απολύτως καμία σημασία, και να μην παίρνει στα σοβαρά τους αδαείς αυτούς ανθρώπους. Γιατί αυτό; Διότι ποτέ δεν σχεδίασε στην καρδιά Του να αποκτήσει τους συγκεκριμένους ανθρώπους, που βάλθηκαν να είναι εχθρικοί απέναντί Του ως το τέλος, και που ποτέ δεν σχεδίαζαν να αναζητήσουν τον δρόμο της σύμπνοιας με Αυτόν. Τα λόγια που ξεστόμισα, ίσως να πλήγωσαν μερικούς ανθρώπους. Λοιπόν, είστε πρόθυμοι να Με αφήνετε να σας πληγώνω πάντα έτσι; Ανεξάρτητα από το αν είστε πρόθυμοι ή όχι, όσα λέω είναι αλήθεια! Εάν σας πληγώνω πάντα έτσι, αν εκθέτω πάντα τις ουλές σας, τούτο θα επηρεάσει την ευγενή εικόνα του Θεού στις καρδιές σας; (Όχι). Συμφωνώ ότι δεν θα το κάνει. Διότι απλά δεν υπάρχει Θεός στις καρδιές σας. Ο μεγαλοπρεπής Θεός που κατοικεί στις καρδιές σας, αυτός που υπερασπίζεστε και προστατεύετε με σθένος, απλά δεν είναι ο Θεός. Πρόκειται, μάλλον, για πλάσμα της ανθρώπινης φαντασίας· απλώς δεν υπάρχει. Άρα, είναι πολύ καλύτερο που εκθέτω την απάντηση σε αυτό το αίνιγμα. Αυτή δεν είναι ολόκληρη η αλήθεια; Ο πραγματικός Θεός δεν είναι οι φαντασιώσεις του ανθρώπου. Ελπίζω να μπορείτε όλοι να αντιμετωπίσετε την πραγματικότητα αυτή, και θα σας βοηθήσει στη γνώση σας για τον Θεό.

Εκείνοι που δεν αναγνωρίζονται από τον Θεό

Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι, η πίστη των οποίων δεν έχει αναγνωριστεί ποτέ στην καρδιά του Θεού. Με άλλα λόγια, ο Θεός δεν αναγνωρίζει ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι ακόλουθοι Του, διότι δεν επαινεί την πίστη τους. Διότι, ανεξάρτητα από το πόσα χρόνια ακολουθούν τον Θεό, οι άνθρωποι αυτοί δεν άλλαξαν ποτέ ούτε ιδέες ούτε απόψεις. Είναι σαν τους μη-πιστούς, προσκολλώμενοι στις αρχές των μη-πιστών και στον τρόπο δράσης τους, τηρώντας τους νόμους τους σχετικά με την επιβίωση και την πίστη. Ποτέ δεν δέχτηκαν τον λόγο του Θεού ως τη ζωή τους, ποτέ δεν πίστεψαν ότι ο λόγος του Θεού είναι αλήθεια, ποτέ δεν είχαν την πρόθεση να δεχτούν τη σωτηρία του Θεού, και ποτέ δεν αναγνώρισαν τον Θεό ως Θεό τους. Θεωρούν την πίστη στον Θεό σαν κάποιο είδος ερασιτεχνικού χόμπι, αντιμετωπίζοντας τον Θεό σαν απλή πνευματική συντήρηση, έτσι δεν νομίζουν ότι αξίζει να προσπαθήσουν να κατανοήσουν τη διάθεση ή την ουσία του Θεού. Θα μπορούσες να πεις ότι όλα όσα αντιστοιχούν στον αληθινό Θεό, δεν έχουν καμία σχέση με αυτούς τους ανθρώπους. Δεν ενδιαφέρονται και δεν τους απασχολεί να ανταποκριθούν. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι βαθιά στις καρδιές τους υπάρχει πάντα μια δυνατή φωνή που τους λέει: Ο Θεός είναι αόρατος και ανέγγιχτος, και δεν υπάρχει. Πιστεύουν ότι η προσπάθεια κατανόησης του Θεού αυτού δεν θα άξιζε τις προσπάθειές τους· θα κορόιδευαν τους εαυτούς τους. Αναγνωρίζουν τον Θεό μόνο στα λόγια, χωρίς να παίρνουν πραγματική θέση. Επίσης, δεν κάνουν τίποτα από άποψη πρακτικής, νομίζοντας ότι είναι αρκετά έξυπνοι. Πώς βλέπει ο Θεός αυτούς τους ανθρώπους; Τους βλέπει ως μη-πιστούς. Κάποιοι άνθρωποι ρωτούν: «Μπορούν οι μη-πιστοί να διαβάζουν τον λόγο του Θεού; Μπορούν να κάνουν το καθήκον τους; Μπορούν να πουν τα λόγια: “Εγώ θα ζήσω για τον Θεό”;» Αυτό που ο άνθρωπος βλέπει συνήθως, είναι οι επιφανειακές εικόνες των ανθρώπων, όχι η ουσία τους. Ωστόσο, ο Θεός δεν βλέπει τις επιφανειακές αυτές εικόνες· Εκείνος βλέπει μόνο την εσωτερική τους ουσία. Έτσι, ο Θεός έχει τη συγκεκριμένη στάση, τον συγκεκριμένο ορισμό απέναντι στους εν λόγω ανθρώπους. Όσον αφορά αυτό που λένε οι άνθρωποι αυτοί: «Γιατί ο Θεός κάνει το τάδε; Γιατί ο Θεός κάνει το δείνα; Δεν μπορώ να καταλάβω αυτό· δεν μπορώ να καταλάβω εκείνο· τούτο δεν συμβαδίζει με τις ανθρώπινες αντιλήψεις· πρέπει να μου το εξηγήσεις Εσύ...» η απάντησή Μου είναι: Είναι απαραίτητο να σου εξηγήσω αυτό το ζήτημα; Μήπως το ζήτημα αυτό έχει καμιά σχέση μαζί σου; Ποιος νομίζεις ότι είσαι; Από πού προέρχεσαι; Έχεις τα προσόντα να κάνεις υποδείξεις στον Θεό; Εσύ πιστεύεις σε Αυτόν; Εκείνος αναγνωρίζει την πίστη σου; Δεδομένου ότι η πίστη σου δεν έχει καμία σχέση με τον Θεό, τι δουλειά μπορεί να έχουν οι δικές Του πράξεις με εσένα; Δεν ξέρεις τη θέση σου στην καρδιά του Θεού, κι όμως, θεωρείς ότι έχεις τα προσόντα να κάνεις διάλογο με τον Θεό;

Λόγια νουθεσίας

Δε νοιώθετε άβολα έπειτα από αυτές τις παρατηρήσεις; Παρόλο που ίσως να είστε απρόθυμοι να ακούσετε ή να δεχτείτε τα λόγια αυτά, αποτελούν όλα τους γεγονότα. Επειδή το συγκεκριμένο στάδιο του έργου επιτελείται μόνο από τον Θεό, αν δεν ενδιαφέρεσαι για τις προθέσεις και τη στάση του Θεού, ούτε κατανοείς την ουσία και τη διάθεσή Του, εσύ είσαι αυτός που στο τέλος θα χάσει. Μην κατηγορείτε τα λόγια Μου για σκληρότητα, και μην τους προσάπτετε ότι ξεφουσκώνουν τον ενθουσιασμό σας. Εγώ λέω την αλήθεια· δεν θέλω να σας αποθαρρύνω. Ανεξάρτητα από το τι σας ζητώ και από το πώς απαιτείται από εσάς να το πράξετε, ελπίζω να βαδίζετε στο σωστό μονοπάτι, και ελπίζω να ακολουθείτε τον δρόμο του Θεού και να μην αποκλίνετε από αυτό το μονοπάτι. Αν δεν προχωράς σύμφωνα με τον λόγο του Θεού, και δεν ακολουθείς τον δρόμο Του, τότε δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι επαναστατείς εναντίον του Θεού και ότι έχεις περιπλανηθεί μακριά από το σωστό μονοπάτι. Έτσι, αισθάνομαι ότι υπάρχουν κάποια ζητήματα που πρέπει να σας διευκρινίσω, και να σας ωθήσω να πιστεύετε χωρίς αμφιβολία, ξεκάθαρα, χωρίς ούτε ένα ψήγμα αβεβαιότητας, και να σας βοηθήσω να γνωρίσετε ρητά τη στάση και τις προθέσεις του Θεού, το πώς ο Θεός τελειώνει τον άνθρωπο, και με ποιον τρόπο καθορίζει τα αποτελέσματα του ανθρώπου. Εάν έρθει μια μέρα, κατά την οποία θα είσαι ανίκανος να επιβιβαστείς στο συγκεκριμένο μονοπάτι, Εγώ δε θα φέρω καμία ευθύνη, καθώς τα λόγια αυτά έχουν ήδη λεχθεί σε εσένα πολύ καθαρά. Όσο για το πώς αντιμετωπίζεις το ίδιο σου το αποτέλεσμα – αυτό το ζήτημα εξαρτάται αποκλειστικά από εσένα. Ο Θεός κρατά διαφορετικές στάσεις όσον αφορά τα αποτελέσματα διαφορετικών ειδών ανθρώπων. Έχει τους δικούς Του τρόπους να κρίνει τον άνθρωπο, και το δικό Του πρότυπο απαιτήσεων. Το πρότυπό Του για να μπορεί να εκτιμά τους ανθρώπους είναι δίκαιο για όλους – δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι' αυτό! Έτσι, οι φόβοι ορισμένων ανθρώπων είναι περιττοί. Ανακουφιστήκατε τώρα; Αυτά για σήμερα. Αντίο σας!

17 Οκτωβρίου 2013

Προηγούμενο:Η γνώση του Θεού είναι το μονοπάτι για φόβο Θεού και αποφυγή του κακού

Επόμενο:Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Α'

Δείτε επίσης