97. Διόρθωσα τις εσφαλμένες απόψεις μου για την πίστη στον Θεό
Όταν ήμουν δεκαέξι, διαγνώστηκα με θρομβοπενική πορφύρα, και τον επόμενο χρόνο με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο. Αυτό το είδος ασθένειας είναι ανίατο και αντιμετωπίζεται μόνο με φαρμακευτική αγωγή. Από εκείνη τη στιγμή, μια σκιά σκέπασε τη ζωή μου. Χρειαζόταν να νοσηλεύομαι σχεδόν κάθε χρόνο. Αργότερα, οι αρθρώσεις στα άκρα μου άρχισαν να πρήζονται και να πονούν, και μερικές φορές ο πόνος ήταν τόσο δυνατός που μετά βίας περπατούσα, και δεν μπορούσα καν να δέσω τα μαλλιά μου. Βλέποντας τον εαυτό μου σε τέτοια κατάσταση σε τόσο νεαρή ηλικία, ένιωθα πόνο και ανημπόρια, και αναρωτιόμουν γιατί έπρεπε να πάθω μια τέτοια αρρώστια. Μερικές φορές, ο πόνος ήταν τόσο έντονος που ήθελα να πεθάνω, αλλά δεν μου πήγαινε η καρδιά να το κάνω όταν έβλεπα την οικογένειά μου να δουλεύει τόσο σκληρά και να τρέχει για μένα. Προσπαθούσα απλώς να βγάλω την κάθε μέρα.
Τον Σεπτέμβριο του 2012, κάποιος μου κήρυξε το έργο των εσχάτων ημερών του Παντοδύναμου Θεού. Όταν άκουσα ότι η πίστη στον Θεό μπορούσε να φέρει τη φροντίδα και την προστασία Του, βρήκα μια αχτίδα ελπίδας μέσα στην απελπισία μου, οπότε αποδέχτηκα με χαρά. Έναν χρόνο αργότερα, η υγεία μου είχε βελτιωθεί αρκετά. Ήμουν πολύ ευγνώμων στον Θεό μέσα στην καρδιά μου, και ήλπιζα ότι μια μέρα η ασθένειά μου θα θεραπευόταν πλήρως ώστε να μπορέσω να ζήσω σαν φυσιολογικός άνθρωπος. Αλλά μια μέρα τον Απρίλιο του 2014, άρχισε ξαφνικά να τρέχει αίμα από τη μύτη μου ανεξέλεγκτα. Το αίμα ανάβλυζε συνεχώς, και τίποτα δεν μπορούσε να το σταματήσει. Το σκούπιζα συνέχεια με χαρτομάντηλα, και σύντομα το πάτωμα γέμισε με χαρτομάντηλα μουσκεμένα στο αίμα. Ήμουν μόνη στο σπίτι εκείνη την ώρα. Ένα κύμα φόβου με κατέκλυσε και ξέσπασα σε κλάματα. Τρομοκρατήθηκα και δεν ήξερα τι να κάνω. Εκείνη τη στιγμή, σκέφτηκα τον Θεό και Τον επικαλέστηκα: «Παντοδύναμε Θεέ μου, Σε παρακαλώ, σώσε με…» Συνέχισα να επικαλούμαι τον Θεό, αλλά η αιμορραγία δεν σταματούσε. Κοίταζα το ταβάνι με απελπισία, κι ένιωθα για πρώτη φορά ότι ο θάνατος ήταν πολύ κοντά. Σκέφτηκα μέσα μου: «Αν είναι να πεθάνω, ας είναι. Ούτως ή άλλως δεν μπορώ να ξεφύγω, και ο θάνατος θα με απελευθέρωνε…» Αργότερα, οι γονείς μου έτρεξαν στο σπίτι και με μετέφεραν εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας μου, σκεφτόμουν: «Δεν πιστεύουμε στον Θεό για να έχουμε την προστασία Του; Εγώ πιστεύω στον Θεό τώρα, οπότε πώς γίνεται να μου συμβαίνει και πάλι κάτι τέτοιο; Αν ο Θεός υπάρχει πραγματικά, θα έπρεπε να είχε κάνει ένα θαύμα και να είχε σταματήσει την αιμορραγία όταν Τον επικαλέστηκα. Αλλά γιατί δεν με θεράπευσε ο Θεός; Γιατί επέτρεψε να υποτροπιάσει η ασθένειά μου; Οπότε, τι νόημα έχει να πιστεύω στον Θεό; Καλύτερα να μην πιστεύω». Αφού πήρα εξιτήριο και γύρισα σπίτι, επέστρεψα τα βιβλία των λόγων του Θεού στην επικεφαλής και αποφάσισα να σταματήσω να πιστεύω στον Θεό.
Αργότερα, όταν οι αδελφοί και οι αδελφές από την εκκλησία έμαθαν για την κατάστασή μου, ήρθαν να με βοηθήσουν και να με στηρίξουν, και μου διάβασαν ένα χωρίο των λόγων του Θεού: «Όταν ο Ιώβ υποβλήθηκε σε δοκιμασίες, ο Θεός και ο Σατανάς στοιχημάτιζαν μεταξύ τους, και ο Θεός επέτρεψε στον Σατανά να πλήξει τον Ιώβ. Παρόλο που ο Θεός ήταν Αυτός που δοκίμαζε τον Ιώβ, ο Σατανάς ήταν ουσιαστικά αυτός που τον έπληξε. Από την πλευρά του, ο Σατανάς έβαζε τον Ιώβ σε πειρασμό, αλλά ο Ιώβ βρισκόταν στην πλευρά του Θεού. Αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά, τότε ο Ιώβ θα είχε μπει σε πειρασμό. Μόλις οι άνθρωποι μπουν σε πειρασμό, βρίσκονται σε κίνδυνο. Μπορεί να ειπωθεί πως η υποβολή σε εξευγενισμό είναι δοκιμασία από τον Θεό, αλλά αν δεν είσαι σε καλή κατάσταση, μπορεί να ειπωθεί πως είναι πειρασμός από τον Σατανά. Αν δεν κατανοείς ξεκάθαρα το όραμα, ο Σατανάς θα σε κατηγορήσει και θα σε κρύψει στην πτυχή του οράματος. Πριν το καταλάβεις, θα μπεις σε πειρασμό» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό). Μία από τις αδελφές συναναστράφηκε, λέγοντας: «Σήμερα, ο Θεός έχει έρθει για να επιτελέσει το έργο της σωτηρίας μας, αλλά ο Σατανάς μάς αναστατώνει συνεχώς, και μας προκαλεί άσχημα πράγματα. Στόχος του είναι να μας κάνει να παραπονεθούμε για τον Θεό, ή ακόμα και να Τον αρνηθούμε και να Τον εγκαταλείψουμε, ώστε να μπορέσει τελικά να μας καταβροχθίσει. Πρέπει να διακρίνουμε τις δολοπλοκίες του Σατανά. Ακριβώς όπως όταν ο Ιώβ αντιμετώπισε τις δικές του δοκιμασίες. Ο Σατανάς κατηγορούσε τον Ιώβ στο πνευματικό βασίλειο, λέγοντας ότι ο Ιώβ είχε φόβο Θεού μόνο επειδή ο Θεός τού είχε δώσει πάρα πολλές ευλογίες, και ότι, αν καταστρέφονταν όλα όσα είχε, σίγουρα θα εγκατέλειπε τον Θεό. Μετά απ’αυτό, ο Σατανάς έκανε ό,τι μπορούσε για να βλάψει τον Ιώβ. Του πήρε τα παιδιά και την τεράστια περιουσία του, και τον έκανε μάλιστα να γεμίσει με επώδυνα έλκη, όλα σε μια προσπάθεια να κάνει τον Ιώβ να εγκαταλείψει τον Θεό. Αλλά ο Ιώβ κρατήθηκε γερά από την πίστη του στον Θεό, δεν παραπονέθηκε, και μάλιστα εξύμνησε το όνομα του Θεού, κι έμεινε σταθερός στη μαρτυρία του για τον Θεό. Στο τέλος, ο Σατανάς υποχώρησε ντροπιασμένος. Αυτό δείχνει ότι ο Σατανάς ευχαριστιέται να παίζει με τους ανθρώπους και να τους βλάπτει, και σκοπός του είναι να κάνει τους ανθρώπους να απομακρυνθούν από τον Θεό και να Τον προδώσουν. Σήμερα, εσύ σταμάτησες να πιστεύεις στον Θεό μόνο και μόνο επειδή υποτροπίασε η ασθένειά σου. Δεν πέφτεις κατευθείαν στην παγίδα του Σατανά;» Αφού άκουσα τη συναναστροφή της αδελφής, κάτι μου έκανε κλικ. Συνειδητοποίησα ότι αυτή η ασθένεια ήταν μια δοκιμή για μένα, για να φανεί αν θα στεκόμουν στο πλευρό του Θεού ή του Σατανά. Αν σταματούσα πραγματικά να πιστεύω, τότε η δολοπλοκία του Σατανά θα είχε πετύχει. Με αυτήν τη σκέψη, αποφάσισα να συνεχίσω να πιστεύω στον Θεό. Έτσι, ζήτησα από την εκκλησία ένα αντίτυπο του βιβλίου Ο Λόγος Ενσαρκώνεται και άρχισα να διαβάζω τα λόγια του Θεού με σοβαρότητα στο σπίτι κάθε μέρα. Μέσα από την ανάγνωση των λόγων του Θεού, κατάλαβα τελικά από πού προέρχεται η αρρώστια και ο πόνος του ανθρώπου. Στην αρχή, ο Θεός δημιούργησε τον Αδάμ και την Εύα, και ζούσαν ευτυχισμένοι στον Κήπο της Εδέμ. Αλλά εξαιτίας του πειρασμού του Σατανά, έφαγαν τον καρπό από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού. Από τότε, ζούσαν μέσα στην αμαρτία, και έτσι προέκυψαν η γέννηση, το γήρας, η αρρώστια και ο θάνατος. Καθώς η ανθρωπότητα διαφθειρόταν όλο και πιο βαθιά από τον Σατανά, οι άνθρωποι απομακρύνονταν όλο και περισσότερο από τον Θεό, η αρρώστια και ο πόνος τους γίνονταν πιο έντονα, και η ζωή τους γινόταν όλο και πιο δυστυχισμένη. Αυτήν τη φορά, ο Θεός ενσαρκώθηκε προσωπικά για να επιτελέσει το έργο της κρίσης και της παίδευσης, εξέφρασε την αλήθεια για να καθάρει τη διαφθορά του ανθρώπου, να σώσει πλήρως τον άνθρωπο από τη δύναμη του Σατανά, να αποκαταστήσει τον άνθρωπο στην αρχική του ομοιότητα και να τον φέρει σε έναν όμορφο προορισμό. Στο μέλλον, δεν θα υπάρχει πια ούτε πόνος ούτε δάκρυα. Όταν τα κατάλαβα όλα αυτά, συγκινήθηκα βαθιά. Ένιωσα ότι η αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο είναι πολύ μεγάλη, και αποφάσισα να επιδιώκω την αλήθεια σοβαρά και να βιώνω το έργο του Θεού.
Μια μέρα, διάβασα ένα χωρίο των λόγων του Θεού και κατανόησα κάπως τις ακαθαρσίες στην πίστη μου, δηλαδή την πρόθεσή μου να επιδιώκω ευλογίες. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο και μόνο για να τους θεραπεύσω. Τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο και μόνο για να χρησιμοποιήσω τη δύναμή Μου και να βγάλω τα ακάθαρτα πνεύματα από το σώμα τους και τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα απλώς και μόνο για να λάβουν ειρήνη και χαρά από Εμένα. Τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο για να απαιτήσουν από Εμένα μεγαλύτερο υλικό πλούτο. Τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο και μόνο για να περάσουν τη ζωή αυτή με ειρήνη και να είναι σώοι και αβλαβείς στον κόσμο που έρχεται. Τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο για να αποφύγουν τα δεινά της κόλασης και να λάβουν τις ευλογίες του ουρανού. Τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο για προσωρινή άνεση, αλλά δεν αποζητούν να κερδίσουν τίποτα από τον κόσμο που έρχεται. Όταν δίνω το μένος Μου στους ανθρώπους και τους στερώ όλη τη χαρά και τη γαλήνη που είχαν πριν, αρχίζουν να αμφιβάλλουν. Όταν δίνω στους ανθρώπους τα βάσανα της κόλασης και παίρνω πίσω τις ευλογίες του ουρανού, εξοργίζονται. Όταν οι άνθρωποι Μου ζητούν να τους θεραπεύσω κι Εγώ δεν τους δίνω καμία σημασία και νιώθω απέχθεια για εκείνους, οι άνθρωποι αναχωρούν από Εμένα και αναζητούν την οδό της κακής ιατρικής και της μαγείας. Όταν παίρνω όλα όσα οι άνθρωποι έχουν απαιτήσει από Εμένα, όλοι εξαφανίζονται χωρίς ίχνος. Συνεπώς, λέω ότι οι άνθρωποι πιστεύουν σ’ Εμένα επειδή η χάρη Μου είναι σε υπερβολική αφθονία και επειδή έχουν να κερδίσουν πολλά οφέλη» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Τι γνωρίζεις περί πίστης;). Αφού διάβασα τα λόγια του Θεού, ένιωσα ότι ο Θεός πραγματικά εξετάζει τα βάθη της καρδιάς μας εξονυχιστικά. Είχε ξεσκεπάσει πλήρως την πρόθεσή μου να επιδιώκω ευλογίες στην πίστη μου. Πίστευα στον Θεό αποκλειστικά για να λάβω χάρη από Αυτόν και για να θεραπεύσει Εκείνος την ασθένειά μου. Στην αρχή, είχα αποδεχτεί με χαρά το έργο των εσχάτων ημερών του Θεού έτσι ώστε να θεραπευτώ. Όταν ο Θεός μού χάρισε γαλήνη και ευλογίες και η υγεία μου βελτιώθηκε, Τον ευγνωμονούσα και Τον δοξολογούσα συνεχώς. Αλλά όταν η ασθένειά μου υποτροπίασε και η μύτη μου δεν σταματούσε να ματώνει ακόμα και αφού Τον επικαλέστηκα, παραπονέθηκα ότι ο Θεός δεν με προστάτευε, και άρχισα να αμφιβάλλω γι’Αυτόν, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να θέλω να σταματήσω να πιστεύω. Είδα ότι δεν πίστευα καθόλου αληθινά στον Θεό. Η πίστη μου αφορούσε μόνο την απόκτηση ευλογιών. Είχα αντιμετωπίσει τον Θεό σαν γιατρό, και δαπανούσα τον εαυτό μου στο καθήκον επίσης με στόχο να κάνω τον Θεό να με θεραπεύσει. Αυτό ήταν καθαρά μια προσπάθεια να κάνω παζάρια με τον Θεό. Ήταν εξαπάτηση του Θεού! Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν από τον Θεό και θα πρέπει να πιστεύουν σ’Αυτόν και να Τον λατρεύουν χωρίς να επιχειρούν συναλλαγές ή να έχουν απαιτήσεις. Κι όμως, εγώ πίστευα ότι, εφόσον πίστευα σ’Αυτόν, ο Θεός όφειλε να με θεραπεύσει. Έτσι, τη στιγμή που υποτροπίασε η ασθένειά μου, παραπονέθηκα γι’Αυτόν και μάλιστα Τον πρόδωσα και Τον εγκατέλειψα. Πώς γινόταν να μην έχω καθόλου συνείδηση και λογική! Αν ο Θεός δεν είχε χρησιμοποιήσει τους αδελφούς και τις αδελφές για να με βοηθήσουν και να με στηρίξουν, θα με είχε βλάψει και θα με είχε καταβροχθίσει ο Σατανάς. Ευχαριστώ τον Θεό που με έσωσε! Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, μετανόησα ενώπιον του Θεού και εξομολογήθηκα τις αμαρτίες μου. Αποφάσισα να μην πιστεύω πια στον Θεό με την πρόθεση να κερδίζω ευλογίες, και ήμουν πια πρόθυμη να αφήσω την ασθένειά μου στα χέρια του Θεού και να υποταχθώ στις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις Του.
Μετά το εξιτήριό μου, ο αριθμός των αιμοπεταλίων μου είχε επανέλθει σχεδόν στο φυσιολογικό, αλλά συνέχισε να πέφτει κατά τη διάρκεια των εβδομαδιαίων εξετάσεών μου, και άρχισαν να εμφανίζονται μικρές μελανιές στο σώμα μου. Ο γιατρός αύξησε τα φάρμακά μου στη μέγιστη δόση, αλλά η κατάστασή μου εξακολουθούσε να μη βελτιώνεται, οπότε χρειάστηκε να νοσηλευτώ ξανά. Ένιωθα πολύ αδύναμη και ανήσυχη, και σκεφτόμουν: «Προσπαθώ να πιστεύω σωστά στον Θεό τώρα, οπότε γιατί δεν επιτρέπει να ανέβει ο αριθμός των αιμοπεταλίων μου;» Συνειδητοποίησα ότι είχα απαιτήσεις από τον Θεό, οπότε προσευχήθηκα σιωπηλά: «Θεέ μου, ξέρω ότι δεν πρέπει να έχω απαιτήσεις από Εσένα, αλλά το ανάστημά μου είναι πολύ μικρό, και δεν μπορώ ποτέ να υποταχθώ πλήρως σε Εσένα. Θεέ μου, προσεύχομαι να με καθοδηγήσεις και να μου δώσεις πίστη». Τότε σκέφτηκα τα λόγια του Θεού: «Μην ανησυχείς για το πώς θα είναι το αύριο ούτε για το πώς θα είναι το μέλλον. Εφόσον στηρίζεσαι πάνω Μου για να ζεις την κάθε ημέρα, τότε Εγώ σίγουρα θα σε οδηγώ» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ομιλίες του Χριστού στην αρχή, Κεφάλαιο 28). «Η πίστη μοιάζει με γέφυρα που αποτελείται από έναν κορμό δέντρου: Όσοι προσκολλώνται στη ζωή και φοβούνται τον θάνατο θα δυσκολευτούν να τη διασχίσουν, αλλά όσοι είναι πρόθυμοι να δώσουν τη ζωή τους, θα μπορέσουν να περάσουν απέναντι με σιγουριά και δίχως ανησυχία. Αν οι άνθρωποι τρέφουν άτολμες και φοβισμένες σκέψεις, είναι γιατί ο Σατανάς τούς έχει κοροϊδέψει· φοβάται πως θα διασχίσουμε τη γέφυρα της πίστης για να εισέλθουμε στον Θεό. Ο Σατανάς προσπαθεί με κάθε δυνατό τρόπο να μας στείλει τις σκέψεις του. Θα πρέπει να προσευχόμαστε ανά πάσα στιγμή να μας φωτίζει και να μας διαφωτίζει ο Θεός, να στηριζόμαστε ανά πάσα στιγμή στον Θεό για να μας καθάρει από το δηλητήριο του Σατανά που έχουμε μέσα μας, να κάνουμε πράξη το να πλησιάζουμε τον Θεό στο πνεύμα μας ανά πάσα στιγμή και να αφήσουμε τον Θεό να κυριαρχήσει σε όλο μας το είναι και να το κατέχει» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ομιλίες του Χριστού στην αρχή, Κεφάλαιο 6). Τα λόγια του Θεού με βοήθησαν να καταλάβω ότι εκείνες οι σκέψεις ανησυχίας και φόβου προέρχονταν όλες από τον Σατανά, και μόνο αν βασιζόμουν στον Θεό ανά πάσα στιγμή και είχα τη θέληση να διακινδυνεύσω τη ζωή μου, θα μπορούσα να αποτινάξω τη δειλία μου και να νικήσω τον Σατανά. Τα λόγια του Θεού μού έδωσαν πίστη. Ο Θεός έχει την κυριαρχία σε όλα τα πράγματα και κυβερνά τα πάντα. Η ασθένειά μου βρίσκεται στα χέρια Του. Ό,τι κι αν συμβεί, είμαι πρόθυμη να βασιστώ στον Θεό για να το βιώσω. Με τον Θεό στο πλευρό μου, δεν έχω τίποτα να φοβηθώ. Για ένα ασήμαντο άτομο σαν εμένα, που μαστίζεται από την ασθένεια, το να μπορώ να προσέλθω ενώπιον του Θεού σήμερα και να απολαύσω τα λόγια Του είναι ήδη χάρη και εξύψωση από Εκείνον. Ακόμα κι αν πέθαινα μια μέρα, η ζωή μου δεν θα ήταν μάταιη. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, η καρδιά μου δεν ήταν πια τόσο ανήσυχη ή φοβισμένη. Ήμουν πλέον πρόθυμη να υποταχθώ στην κυριαρχία του Θεού και συνέχισα να διαβάζω τα λόγια Του κάθε μέρα ως συνήθως. Στη συνέχεια, ο γιατρός μείωσε τα φάρμακά μου, και προς έκπληξή μου, ο αριθμός των αιμοπεταλίων μου ανέβηκε πραγματικά. Πήρα εξιτήριο από το νοσοκομείο λίγο αργότερα. Ευχαριστούσα τον Θεό ακατάπαυστα μέσα στην καρδιά μου. Είδα ότι ο Θεός έχει τον τελευταίο λόγο στα πάντα, και η πίστη μου σ’Αυτόν μεγάλωσε. Μετά απ’αυτό, ο αριθμός των αιμοπεταλίων μου ανέβαινε μήνα με τον μήνα, και λίγους μήνες αργότερα, επανήλθε πλήρως στο φυσιολογικό. Δεν μπορούσα παρά να θαυμάσω την παντοδυναμία του Θεού και εκτίμησα βαθιά το ότι ο Θεός έχει την κυριαρχία στα πάντα. Η καρδιά μου γέμισε απέραντη ευγνωμοσύνη γι’Αυτόν.
Αργότερα, διάβασα άλλα δύο χωρία των λόγων του Θεού και κατανόησα εκ νέου τα προβλήματά μου. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Στις αντιλήψεις του ανθρώπου, ο Θεός πρέπει πάντα να επιδεικνύει σημεία και τέρατα, να θεραπεύει τους αρρώστους, να εκβάλλει δαίμονες και να είναι ακριβώς όπως ο Ιησούς. Όμως αυτή τη φορά ο Θεός δεν είναι καθόλου έτσι. Αν, κατά τις έσχατες μέρες, ο Θεός εξακολουθούσε να επιδεικνύει σημεία και τέρατα, να εκβάλλει δαίμονες και να θεραπεύει τους αρρώστους —αν έπραττε ακριβώς τα ίδια με τον Ιησού— τότε θα επαναλάμβανε το ίδιο έργο και το έργο του Ιησού θα ήταν άνευ σημασίας ή αξίας. […] Γιατί το έργο του Θεού σήμερα είναι διαφορετικό από το έργο του Ιησού; Γιατί ο Θεός σήμερα δεν επιδεικνύει σημεία και τέρατα, δεν εκβάλλει δαίμονες ούτε θεραπεύει τους αρρώστους; Εάν το έργο του Ιησού ήταν ίδιο με εκείνο που επιτελέστηκε κατά την Εποχή του Νόμου, θα μπορούσε Εκείνος να εκπροσωπήσει τον Θεό της Εποχής της Χάριτος; Θα μπορούσε να ολοκληρώσει το έργο της σταύρωσης; Αν, όπως στην Εποχή του Νόμου, ο Ιησούς είχε εισέλθει στον ναό και τηρούσε το Σάββατο, τότε δεν θα τον εκδίωκε κανείς και θα γινόταν αποδεκτός από όλους. Κι αν συνέβαινε αυτό, θα σταυρωνόταν; Θα είχε καταφέρει να ολοκληρώσει το έργο της λύτρωσης; Ποιο το νόημα αν ο ενσαρκωμένος Θεός των έσχατων ημερών επιδείκνυε σημεία και τέρατα, όπως έκανε ο Ιησούς; Μόνο αν ο Θεός επιτελεί άλλο κομμάτι του έργου Του κατά τις έσχατες ημέρες, το οποίο να αντιπροσωπεύει μέρος του σχεδίου διαχείρισής Του, θα μπορεί ο άνθρωπος να αποκτήσει βαθύτερη γνώση του Θεού, και μόνο τότε μπορεί να ολοκληρωθεί το σχέδιο διαχείρισής Του» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Γνώση για το τωρινό έργο του Θεού). «Σήμερα, πρέπει να καταστεί σαφές σε όλους σας ότι, κατά τις έσχατες ημέρες, εκείνο που εκπληρώνει ο Θεός είναι πρωτίστως το γεγονός ότι “ο Λόγος γίνεται σάρκα”. Μέσω του πρακτικού έργου Του πάνω στη γη ωθεί τον άνθρωπο να Τον γνωρίσει, να έρθει σε επαφή μαζί Του και να δει τις πρακτικές Του πράξεις. Ωθεί τον άνθρωπο να δει ξεκάθαρα ότι είναι ικανός να επιδεικνύει σημεία και τέρατα, και ότι υπάρχουν και στιγμές που είναι ανίκανος να το πράξει· αυτό εξαρτάται από την εποχή. Από αυτό, μπορείς να κατανοήσεις ότι ο Θεός δεν είναι ανίκανος να επιδεικνύει σημεία και τέρατα, αλλά, αντίθετα, αλλάζει τον τρόπο εργασίας Του ανάλογα με το έργο που πρέπει να γίνει και ανάλογα με την εποχή. Στο τρέχον στάδιο του έργου δεν δείχνει σημεία και τέρατα τον καιρό του Ιησού έδειξε μερικά σημεία και τέρατα επειδή το έργο Του εκείνη την εποχή ήταν διαφορετικό. Ο Θεός δεν επιτελεί αυτό το έργο σήμερα και μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι ανίκανος να επιδείξει σημεία και τέρατα ή ότι, αφού δεν επιδεικνύει σημεία και τέρατα, τότε δεν είναι Θεός. Αυτό δεν είναι πλάνη; Ο Θεός είναι ικανός να επιδεικνύει σημεία και τέρατα αλλά εργάζεται σε διαφορετική εποχή, οπότε δεν επιτελεί τέτοιο έργο. Επειδή πρόκειται για διαφορετική εποχή και επειδή το στάδιο του έργου του Θεού είναι διαφορετικό, οι πράξεις που αποκαλύπτει ο Θεός είναι και εκείνες διαφορετικές. Η πίστη του ανθρώπου στον Θεό δεν είναι πίστη σε σημεία και τέρατα ούτε πίστη σε θαύματα, αλλά πίστη στο πρακτικό έργο Του κατά τη νέα εποχή. Ο άνθρωπος γνωρίζει τον Θεό μέσω του τρόπου, με τον οποίον Εκείνος εργάζεται και αυτή η γνώση γεννά στον άνθρωπο την πίστη στον Θεό, δηλαδή, την πίστη στο έργο και τις πράξεις του Θεού. […] Σε κάθε εποχή, ο Θεός αποκαλύπτει διαφορετικές πράξεις. Σε κάθε εποχή, αποκαλύπτει μέρος των πράξεών Του, και το έργο κάθε εποχής αντιπροσωπεύει μέρος της διάθεσης του Θεού και μέρος των πράξεών Του. Οι πράξεις που αποκαλύπτει ποικίλλουν ανάλογα με την εποχή στην οποία εργάζεται, αλλά όλες χαρίζουν στον άνθρωπο μια βαθύτερη γνώση του Θεού, μια πίστη στον Θεό που είναι πιο αληθινή και πιο σταθερή. Ο άνθρωπος πιστεύει στον Θεό λόγω όλων των πράξεων του Θεού, επειδή Εκείνος είναι τόσο θαυμαστός, τόσο μέγας, επειδή είναι παντοδύναμος και ακατάληπτος» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Γνώση για το τωρινό έργο του Θεού). Αφού διάβασα τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα ότι η αντίληψη που είχα φανερώσει κατά τη διάρκεια της ασθένειάς μου ήταν ακριβώς αυτή: η πεποίθηση ότι, αν είναι Θεός, θα πρέπει να κάνει σημεία και τέρατα, να θεραπεύει αρρώστους και να εκβάλλει δαιμόνια, και αν δεν το κάνει, δεν είναι Θεός. Η άποψή μου ήταν τόσο γελοία και παράλογη! Ο Σατανάς και τα πονηρά πνεύματα μπορούν επίσης να μιμηθούν τον Θεό κάνοντας μερικά σημεία και τέρατα για να θεραπεύσουν ανθρώπους. Σημαίνει αυτό ότι μπορούν να αποκαλούνται Θεός; Δεν είναι αυτό βλασφημία ενάντια στον Θεό; Ο Θεός είναι ο Δημιουργός, ο οποίος εξουσιάζει και έχει την κυριαρχία σε όλα τα πράγματα, και μπορεί να καθοδηγήσει και να σώσει την ανθρωπότητα. Τις έσχατες ημέρες, ο Θεός έχει ενσαρκωθεί για να εκφράσει την αλήθεια ώστε να σώσει πλήρως την ανθρωπότητα. Αν αποδεχτούν την κρίση και την παίδευση των λόγων του Παντοδύναμου Θεού, οι άνθρωποι μπορούν να αποτινάξουν τη σατανική διεφθαρμένη διάθεσή τους, να επιτύχουν τη σωτηρία και να οδηγηθούν στην τελείωση. Αυτό το είδος έργου και αυτού του είδους τα λόγια ξεπερνούν κατά πολύ την εξουσία και τη δύναμη του Θεού να κάνει σημεία και τέρατα για να θεραπεύει αρρώστους και να εκβάλλει δαιμόνια. Είναι κάτι που κανένας δημιουργημένος άνθρωπος, ούτε ο Σατανάς ή οποιοδήποτε πονηρό πνεύμα, δεν μπορεί να κατορθώσει. Σκέφτηκα πόσοι άνθρωποι σήμερα καθορίζουν το αν κάποιος είναι Θεός με βάση το αν μπορεί να θεραπεύσει αρρώστους ή να κάνει θαύματα. Όταν ο Σατανάς και τα πονηρά πνεύματα τους δίνουν μερικά οφέλη ή κάνουν κάποια θαύματα, τους λατρεύουν, αντιμετωπίζοντας τον Σατανά ως τον αληθινό Θεό, ενώ κλείνουν την πόρτα στον αληθινό Θεό που εκφράζει την αλήθεια και μπορεί να σώσει την ανθρωπότητα. Ως αποτέλεσμα, χάνουν την ευκαιρία τους να σωθούν. Μια τέτοια άποψη είναι πραγματικά παράλογη και καταστροφική! Από τα λόγια του Θεού, κατάλαβα επίσης ότι η θεραπεία των αρρώστων, η εκβολή των δαιμονίων και η τέλεση σημείων και τεράτων ήταν το έργο που έκανε ο Θεός την Εποχή της Χάριτος. Αν ο Θεός το έκανε ξανά τις έσχατες ημέρες, θα ήταν επανάληψη. Αν ο Θεός θεράπευε πάντα τους αρρώστους, εξέβαλλε δαιμόνια και έκανε θαύματα, τότε όλοι θα πίστευαν και θα ακολουθούσαν τον Θεό απλώς και μόνο επειδή θεραπεύτηκαν οι ασθένειές τους ή επειδή είδαν ένα θαύμα. Έτσι θα ήταν αδύνατο να αποκαλυφθεί ποιος πιστεύει αληθινά και ποιος έχει ψεύτικη πίστη, πόσο μάλλον να καταταχθεί ο καθένας σύμφωνα με το είδος του. Αυτήν τη φορά, ο Θεός δεν κάνει ούτε ένα σημείο ή τέρας στο έργο Του, γεγονός που μπορεί να αποκαλύψει καλύτερα τις διεφθαρμένες διαθέσεις των ανθρώπων και συμβάλλει περισσότερο στη μεταμόρφωση και την κάθαρσή τους. Πάρτε εμένα, για παράδειγμα. Αν ο Θεός είχε ικανοποιήσει πραγματικά κάθε μου αίτημα και είχε θεραπεύσει πλήρως την ασθένειά μου, δεν θα είχα στοχαστεί ποτέ πάνω στις εσφαλμένες απόψεις μου για την πίστη ή στην ποταπή πρόθεσή μου να προσπαθώ να κάνω παζάρια με τον Θεό. Θα συνέχιζα να οριοθετώ τον Θεό με βάση τις δικές μου αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες. Αν πίστευα κατ’αυτόν τον τρόπο, δεν θα κέρδιζα ποτέ την αλήθεια και ζωή, η διεφθαρμένη διάθεσή μου δεν θα άλλαζε, και τελικά θα αποκλειόμουν. Αν και υπέφερα κάποιον σωματικό πόνο κατά τη διάρκεια αυτής της ασθένειας, μέσω της προσευχής και με το να βασίζομαι στον Θεό μέσα στα βάσανά μου, ο Θεός με διαφώτισε και με καθοδήγησε με τα λόγια Του, με απελευθέρωσε από τους περιορισμούς της ασθένειάς μου και από το να ζω μέσα στον πόνο και τον φόβο. Επίσης, ενισχύθηκε η πίστη μου στον Θεό. Αυτά ήταν κέρδη που δεν θα μπορούσα ποτέ να αποκομίσω σε ένα άνετο περιβάλλον. Ένιωσα πραγματικά ότι το έργο του Θεού να χρησιμοποιεί τα λόγια Του για να σώσει την ανθρωπότητα είναι τόσο πρακτικό και τόσο σοφό! Όταν το κατάλαβα αυτό, προσευχήθηκα σιωπηλά στον Θεό: «Θεέ μου, ό,τι κι αν συμβεί με την ασθένειά μου στο μέλλον, είμαι πρόθυμη να εμπιστευτώ τα πάντα σε Εσένα, να επιδιώκω την αλήθεια σοβαρά και να εκπληρώσω το καθήκον μου».
Στη συνέχεια διάβασα περισσότερα λόγια του Θεού και έμαθα τι είναι αληθινή πίστη στον Θεό. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «“Πίστη στον Θεό” σημαίνει να πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός. Αυτή είναι η πιο απλή έννοια της πίστης στον Θεό. Για να το προχωρήσουμε ένα βήμα παραπέρα, το να πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός δεν είναι το ίδιο με το να πιστεύεις πραγματικά στον Θεό. Είναι αντίθετα κάποιο είδος απλής πίστης με ισχυρές θρησκευτικές αποχρώσεις. Πραγματική πίστη στον Θεό σημαίνει το εξής: Με βάση την πεποίθηση ότι ο Θεός είναι ο κυρίαρχος των πάντων, βιώνει κανείς τα λόγια Του και το έργο Του, αποτινάσσοντας έτσι τις διεφθαρμένες διαθέσεις, ικανοποιεί τις προθέσεις του Θεού και μπορεί να γνωρίσει τον Θεό. Μόνο μια τέτοια πορεία μπορεί να αποκληθεί “πίστη στον Θεό”» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πρόλογος). «Μπορεί να νομίζεις πως το να πιστεύεις στον Θεό έχει να κάνει μόνο με το να υποφέρεις, ή να κάνεις πολλά πράγματα γι’ Αυτόν, ή να είναι γαλήνια η σάρκα σου, ή να κυλούν όλα ομαλά για σένα, και να είσαι άνετος και ήρεμος παντού. Κανένα απ’ αυτά δεν αποτελεί σκοπό που θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι κατά την πίστη τους στον Θεό. Αν πιστεύεις για χάρη αυτών των σκοπών, τότε η οπτική σου είναι εσφαλμένη και, απλούστατα, είναι αδύνατον να τελειωθείς. Οι ενέργειες του Θεού, η δίκαιη διάθεσή Του, η σοφία Του, ο λόγος Του, το ότι είναι θαυμαστός και ασύλληπτος είναι όλα πράγματα που οφείλουν να κατανοήσουν οι άνθρωποι. Μέσα από αυτήν την κατανόηση, θα πρέπει να καταφέρεις να απαλλαγείς από τις προσωπικές απαιτήσεις, ελπίδες και αντιλήψεις που έχεις μέσα σου. Μόνο εξαλείφοντας τα παραπάνω μπορείς να πληροίς τις προϋποθέσεις που απαιτεί ο Θεός και μόνο κάνοντας αυτά μπορείς να αποκτήσεις ζωή και να ικανοποιείς τον Θεό. Η πίστη στον Θεό αποσκοπεί στο να Τον ικανοποιεί κανείς και να βιώνει τη διάθεση που Αυτός απαιτεί, έτσι ώστε οι ενέργειες και η δόξα Του να εκδηλωθούν μέσω αυτής της ομάδας ανάξιων ανθρώπων. Αυτή είναι η σωστή οπτική για να πιστεύει κανείς στον Θεό, καθώς και ο στόχος που θα πρέπει να επιδιώκεις. Θα πρέπει να πιστεύεις στον Θεό απ’ τη σωστή σκοπιά και να επιζητάς να λαμβάνεις τον λόγο του Θεού. Πρέπει να τρως και να πίνεις τον λόγο του Θεού, να είσαι σε θέση να βιώνεις την αλήθεια και, ειδικότερα, να μπορείς να δεις τις πρακτικές Του πράξεις, τις υπέροχες πράξεις Του σε όλο το σύμπαν, καθώς και το πρακτικό έργο που Αυτός επιτελεί στη σάρκα. Μέσω των πραγματικών τους εμπειριών, οι άνθρωποι μπορούν να εκτιμήσουν με ποιον ακριβώς τρόπο εκτελεί ο Θεός το έργο Του πάνω τους και ποιες είναι οι προθέσεις Του γι’ αυτούς. Όλα αυτά γίνονται ώστε να μπορέσουν ν’ αποτινάξουν τη διεφθαρμένη σατανική διάθεσή τους» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό). «Τώρα καταλαβαίνετε τι είναι η πίστη στον Θεό; Πίστη στον Θεό σημαίνει να βλέπετε σημεία και τέρατα; Σημαίνει ανάληψη στον ουρανό; Η πίστη στον Θεό δεν είναι διόλου εύκολη. Αυτές οι θρησκευτικές ασκήσεις θα πρέπει να απορριφθούν· το να επιδιώκει κανείς τη θεραπεία των αρρώστων και την εκδίωξη των δαιμονίων, να εστιάζει στα σημεία και τέρατα, να ποθεί περισσότερη από τη χάρη, τη γαλήνη και τη χαρά του Θεού, να επιδιώκει τις προοπτικές και τις ανέσεις της σάρκας —αυτές είναι θρησκευτικές ασκήσεις, και τέτοιες θρησκευτικές ασκήσεις αποτελούν ένα αόριστο είδος πίστης. Τι είναι η πραγματική πίστη στον Θεό σήμερα; Είναι η αποδοχή του λόγου του Θεού ως τη ζωή-πραγματικότητά σου και η γνώση του Θεού μέσα από τον λόγο Του για να επιτευχθεί αληθινή αγάπη γι’ Αυτόν. Για να είμαστε σαφείς: Η πίστη στον Θεό αποσκοπεί στο να υποτάσσεσαι στον Θεό, να αγαπάς τον Θεό και να εκπληρώνεις το καθήκον που θα πρέπει να εκπληρώνει ένα δημιούργημα. Αυτός είναι ο στόχος της πίστης στον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όλα πραγματοποιούνται διά του λόγου του Θεού). Από τα λόγια του Θεού, έμαθα τελικά ότι δεν πρέπει κάποιος να πιστεύει στον Θεό για χάρη της σωματικής του γαλήνης, ούτε για ευλογίες. Αντιθέτως, θα πρέπει να αφορά το να τρώμε και να πίνουμε περισσότερα λόγια του Θεού και να βιώνουμε το έργο Του, ώστε να αποτινάξει κανείς τη σατανική διεφθαρμένη διάθεσή του, να ζει σύμφωνα με τα λόγια του Θεού και να μπορεί να γνωρίζει, να υποτάσσεται και να έχει φόβο Θεού· μόνο τότε μπορεί κανείς τελικά να σωθεί από τον Θεό. Αλλά η οπτική μου για την πίστη ήταν λανθασμένη εξαρχής. Ήθελα ο Θεός να με θεραπεύσει και να μου δώσει σωματική γαλήνη. Αυτό το είδος πίστης είναι μια ασαφής θρησκευτική πεποίθηση, και ο Θεός δεν την αναγνωρίζει καθόλου. Σκέφτηκα τον Ιώβ. Δεν επιζητούσε σωματική γαλήνη στην πίστη του. Αντιθέτως, εστίαζε στο να εκτιμά την κυριαρχία του Θεού και να γνωρίζει τα έργα Του στην καθημερινή του ζωή, και επιδίωκε να έχει φόβο Θεού και να αποφεύγει το κακό. Όταν προσβλήθηκε από σωματική ασθένεια, δεν αμάρτησε με τα χείλη του. Προτιμούσε να υπομείνει ακραίο πόνο παρά να παραπονεθεί για τον Θεό ή να Τον κατηγορήσει, και εξακολουθούσε να αινεί το όνομα του Θεού. Η πίστη του έλαβε την έγκριση του Θεού. Αλλά εγώ δεν επιδίωκα την αλήθεια στην πίστη μου· επιζητούσα μόνο σωματική γαλήνη. Όταν υποτροπίασε η ασθένειά μου, η καρδιά μου γέμισε παράπονα ενάντια στον Θεό, και μάλιστα Τον αρνήθηκα και Τον πρόδωσα. Δεν μπορούσα καν να συγκριθώ με τον Ιώβ. Αυτή η ζωή μού δόθηκε από τον Θεό. Το γεγονός ότι η ζωή μου δεν κινδύνεψε κατά τη διάρκεια εκείνης της ασταμάτητης ρινορραγίας ήδη έδειχνε τη φροντίδα και την προστασία του Θεού. Κι όμως, δεν ευχαρίστησα τον Θεό· αντιθέτως, παραπονέθηκα γι’Αυτόν και Τον πρόδωσα. Δεν είχα πραγματικά ούτε ίχνος συνείδησης και λογικής! Άλλωστε, είχα αποκτήσει αυτήν την ασθένεια πριν καν πιστέψω στον Θεό. Ακόμα κι αν δεν πίστευα, και πάλι θα είχα εξάρσεις. Η υποτροπή μου δεν είχε καμία σχέση με το αν πίστευα στον Θεό ή όχι. Δεν έπρεπε να παραπονεθώ γι’Αυτόν. Τότε κατάλαβα τι είναι αληθινή πίστη στον Θεό, και ήμουν πλέον πρόθυμη να επιδιώκω την αλήθεια σοβαρά σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού και να βιώνω το έργο Του.
Στη συνέχεια, όποτε βίωνα ασθένεια, εστίαζα στο να στοχάζομαι πάνω στη διεφθαρμένη διάθεση που φανέρωνα και να αναζητώ την αλήθεια για να τη διορθώσω. Όταν ασκούμουν έτσι, δεν περιοριζόμουν πια τόσο από την ασθένειά μου. Δόξα τω Θεώ που χρησιμοποίησε αυτήν την ασθένεια προκειμένου να κατανοήσω τις εσφαλμένες μου απόψεις για την πίστη και προκειμένου να με βοηθήσει να βρω το σωστό μονοπάτι της πίστης στον Θεό. Ό,τι κι αν συμβεί στο σώμα μου στο μέλλον ή ανεξάρτητα από το αν μπορεί να θεραπευτεί η ασθένειά μου είτε όχι, θα ακολουθήσω τον Θεό και θα βαδίσω στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας. Δόξα τω Θεώ!
