Από της Σου Μι, Κίνα

Το 2002, ήμουν δεκαοχτώ ετών και δούλευα σε μια βιοτεχνία ρούχων. Όποτε έβλεπα τους πρωταγωνιστές τηλεοπτικών σειρών ντυμένους με όμορφα και μοδάτα ρούχα σε χρυσούς και ασημί τόνους να ζουν σε πολυτελείς επαύλεις, να οδηγούν χλιδάτα αυτοκίνητα, οι άλλοι να τους καλωσορίζουν και να τους αποχαιρετούν εγκάρδια όπου κι αν πήγαιναν, και να φαίνονται τόσο εκθαμβωτικοί, ζήλευα εκείνον τον τρόπο ζωής. Ονειρευόμουν πως, όταν θα ξεκινούσα οικογένεια, θα δούλευα σκληρά για να ζήσω μια τόσο ευυπόληπτη ζωή. Για να πραγματοποιήσω το όνειρό μου, λίγο καιρό μετά τον γάμο μας, μαζί με τον σύζυγό μου μετακομίσαμε σε άλλη περιοχή για να δουλέψουμε. Για να βγάλουμε περισσότερα χρήματα, ακόμη και όταν ήμουν επτά με οκτώ μηνών έγκυος, συνέχιζα να δουλεύω και να ράβω ρούχα πάνω από δέκα ώρες τη μέρα. Εξαιτίας της παρατεταμένης εξάντλησης, η υγεία μου επιδεινώθηκε κατά πολύ και έχασα σχεδόν 5 κιλά. Ο σύζυγός μου, επειδή δούλευε συνεχώς σε καθιστή θέση και δεν έπινε αρκετό νερό, έβγαλε πέτρες στα νεφρά και δεν μπορούσε πια να φτιάχνει ρούχα μαζί μου. Αργότερα, βρήκε δουλειά σε μια εταιρεία και, πολύ σύντομα, κέρδισε την εμπιστοσύνη του εργοδότη του. Ο εργοδότης τού εμπιστευόταν πολλές υποθέσεις της εταιρείας και, μετά από λίγα χρόνια, είχαμε αποταμιεύσει κάποια χρήματα, και πήραμε δάνειο για να αγοράσουμε σπίτι στην πόλη. Ο σύζυγός μου τα πήγαινε καλά στην καριέρα του, και σχεδιάζαμε να αγοράσουμε και αυτοκίνητο. Όποτε επιστρέφαμε στη γενέτειρά μας, οι συγχωριανοί μας μας θαύμαζαν που είχαμε εγκατασταθεί στην πόλη σε τόσο νεαρή ηλικία και έλεγαν πως ήμασταν ικανοί άνθρωποι. Όταν άκουγα τέτοιους επαίνους, ένιωθα μεγάλη περηφάνια και ήταν σαν να πετούσα στα σύννεφα. Θεωρούσα πως ήταν υπέροχο να έχει κανείς χρήματα. Όπου κι αν πήγαινα, με θαύμαζαν και με επαινούσαν. Σταδιακά, όμως, άρχισα να νιώθω ένα ανεξήγητο κενό μέσα μου. Ψώνιζα ακριβά ρούχα και προϊόντα περιποίησης ή έκανα ταξίδια και δημοσίευα φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά τίποτα δεν μπορούσε να καλύψει το κενό στην καρδιά μου. Δεν μπορούσα παρά να διερωτηθώ: «Ο λόγος που έχω δουλέψει τόσο σκληρά για να βγάλω χρήματα είναι όντως μόνο να τρώω, να ντύνομαι και να ζω καλά, καθώς και για να κερδίσω τον θαυμασμό των άλλων; Γιατί, ενώ τα απέκτησα όλα αυτά, εξακολουθώ να νιώθω τόσο μεγάλο κενό μέσα μου;» Ζούσα έτσι όπως όπως, και ένιωθα πως η ζωή ήταν εξαντλητική.

Το 2019, η εταιρεία του συζύγου μου μπλέχτηκε σε μια οικονομική διένεξη. Εκείνος ήταν υπεύθυνος για τα οικονομικά της εταιρείας, οπότε τον πήρε κι αυτόν η μπόρα. Έπρεπε να πληρώσουμε 400.000 γουάν ως αποζημίωση. Ο σύζυγός μου κατέληξε να οδηγείται στο δικαστήριο και να καταδικάζεται σε τεσσεράμισι χρόνια φυλάκιση. Ένιωθα σαν να κατέρρεε ο κόσμος μου. Ο σύζυγός μου ήταν ο πυλώνας της οικογένειάς μας. Εφόσον είχε μπει στη φυλακή, δεν υπήρχε κανείς να βγάλει χρήματα και να μας στηρίξει. Πέρα από τα δίδακτρα των δύο μας παιδιών και τα καθημερινά μας έξοδα, έπρεπε να πληρώνουμε κάθε μήνα και το στεγαστικό μας δάνειο. Εκτός αυτού, είχαμε δανειστεί και πολλά χρήματα για να καταβάλουμε την αποζημίωση. Όλη αυτή η πίεση είχε πέσει στους δικούς μου ώμους. Πέρα από το οικονομικό βάρος, έπρεπε να υπομένω και τα περιφρονητικά και ακατάδεκτα βλέμματα των γύρω μου. Η ζωή είχε γίνει οδυνηρή, και σκεφτόμουν πως θα ήταν καλύτερα να πεθάνω. Τότε ακριβώς ήταν, όμως, που χρειάζονταν περισσότερο τη φροντίδα μου τα δύο μου παιδιά, οπότε δεν άντεχα να τα εγκαταλείψω. Έκλαιγα κάθε μέρα και δεν ήξερα πώς θα αντιμετώπιζα το μέλλον. Πάνω που ένιωθα πως δεν υπήρχε καμία διέξοδος, η μητέρα μου μου κήρυξε το ευαγγέλιο του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες. Διαβάζοντας τα λόγια του Θεού και ακούγοντας τη συναναστροφή των αδελφών, κατάλαβα τελικά πως, στην αρχή, οι άνθρωποι στον κήπο της Εδέμ δεν είχαν έγνοιες, στενοχώριες ή πόνο. Αφότου τους διέφθειρε, όμως, ο Σατανάς, ανέπτυξαν διάφορες φιλοδοξίες, επιθυμίες και εσφαλμένες οπτικές για την επιδίωξή τους. Γι’ αυτό υπάρχει τόση ταλαιπωρία και στενοχώρια. Αυτήν τη φορά, ο Θεός έχει έρθει για να εργαστεί προκειμένου να απελευθερώσει την ανθρωπότητα από το κακό που κάνει ο Σατανάς, καθώς και να αποκαταστήσει τη ζωή που είχε κάποτε η ανθρωπότητα στον κήπο της Εδέμ. Μόνο αν αποδεχτεί κανείς τη σωτηρία του Παντοδύναμου Θεού τις έσχατες ημέρες μπορεί να απελευθερωθεί από το κακό που κάνει ο Σατανάς και να λάβει τη σωτηρία του Θεού. Ένιωθα πως είχα βρει κάτι στο οποίο μπορούσα να στηριχτώ, και ο πόνος στην καρδιά μου ανακουφίστηκε κατά πολύ. Άρχισα να θέλω να πηγαίνω σε συναθροίσεις και να διαβάζω τα λόγια του Θεού.

Μετά απ’ αυτό, πήγαινα σε συναθροίσεις, ενώ παράλληλα έραβα ρούχα. Εφόσον ήμουν καλή στο να ράβω ρούχα, τα χρήματα που έβγαζα δεν κάλυπταν μόνο τα καθημερινά έξοδα της οικογένειάς μου, αλλά μου έδωσαν και τη δυνατότητα να αποταμιεύσω μερικά. Άρχισα να κάνω σχέδια για το μέλλον, με τη σκέψη: «Αν συνεχίσω να δουλεύω λίγα ακόμα χρόνια, θα βγάλω κάποια χρήματα, και τότε οι άλλοι δεν θα με περιφρονούν ούτε θα με χλευάζουν επειδή είμαι φτωχή». Έπρεπε, όμως, να πηγαίνω σε συναθροίσεις τρεις φορές τη βδομάδα και, παρόλο που αυτό ωφελούσε τη ζωή-είσοδό μου, αναγκαστικά δούλευα λιγότερες ώρες και έβγαζα λιγότερα χρήματα από πριν. Σκέφτηκα, λοιπόν: «Μπορώ να μειώσω τις συναθροίσεις και να πηγαίνω μόνο μία φορά τη βδομάδα; Έτσι, θα μπορώ να βγάζω μερικές χιλιάδες γουάν περισσότερα κάθε μήνα, και θα μου περισσεύουν και κάποια χρήματα αφού πληρώνω το στεγαστικό. Αν κάνω οικονομίες για λίγα χρόνια, θα καταφέρω να ξεχρεώσω. Κι αν μπορέσω τότε να αγοράσω αυτοκίνητο, θα μπορώ να κυκλοφορώ με μεγαλύτερη αξιοπρέπεια». Αργότερα, μέσα από τη συναναστροφή με τους αδελφούς και τις αδελφές στις συναθροίσεις, συνειδητοποίησα πως αν επικεντρωνόμουν μόνο στο να βγάζω χρήματα και δεν πήγαινα τακτικά σε συναθροίσεις, θα κατέληγα απλώς να απομακρύνομαι περισσότερο από τον Θεό. Πώς θα λάμβανα τότε τη φροντίδα και την προστασία του Θεού; Όταν έρθουν οι συμφορές, ο άνθρωπος δεν μπορεί να ξαναγοράσει τη ζωή του με χρήματα! Θυμήθηκα πως είχα ακούσει ότι η κατασκευή προστατευτικών ενδυμάτων κατά τη διάρκεια της πανδημίας ήταν πολύ προσοδοφόρα, και κάποιοι άνθρωποι δούλευαν μέρα νύχτα για να βγάλουν χρήματα, και κατέληγαν να πεθαίνουν στο εργοστάσιο. Υπάρχουν αρκετές τέτοιες περιπτώσεις. Έπρεπε να διακρίνω τις μηχανορραφίες του Σατανά και να μη χάσω την ευκαιρία να κερδίσω τη ζωή για χάρη του χρήματος. Έπρεπε να συνεχίσω να πηγαίνω τακτικά στις συναθροίσεις. Στην αρχή, μπορούσα να πηγαίνω τρεις φορές τη βδομάδα. Μετά από λίγο καιρό, όμως, όταν μειώθηκε σημαντικά το μηνιάτικό μου επειδή δούλευα λιγότερο, άρχισα να ανησυχώ: «Αν πηγαίνω σε περισσότερες συναθροίσεις, θα καταλάβω περισσότερες αλήθειες και θα ωφεληθεί η ζωή-είσοδός μου. Τώρα, όμως, η βιοτεχνία έχει πολλές παραγγελίες, η αμοιβή είναι μεγάλη, και είναι η ιδανική στιγμή για να βγάλει κανείς χρήματα. Αν χάσω αυτήν την περίοδο, θα είμαι δύσκολα μετά από άποψη δουλειάς και τα ρούχα που φτιάχνω δεν θα αποφέρουν μεγάλο κέρδος. Όχι, τώρα πρέπει να δώσω προτεραιότητα στο χρήμα. Θα πηγαίνω σε περισσότερες συναθροίσεις όταν η βιοτεχνία δεν έχει πολλή δουλειά, κατά τη χαμηλή περίοδο». Αποφάσισα, λοιπόν, να πηγαίνω σε συναθροίσεις δύο φορές τη βδομάδα. Μετά από κάθε συνάθροιση, έτρεχα στη βιοτεχνία για δουλειά και, ακόμη κι όταν σχολούσαν οι άλλοι, εγώ συνέχιζα να δουλεύω. Εκείνη την περίοδο, δεν είχα χρόνο να διαβάσω τα λόγια του Θεού, δεν ήξερα ούτε τι να πω στον Θεό όταν προσευχόμουν, και η καρδιά μου απομακρυνόταν όλο και περισσότερο απ’ Αυτόν.

Αργότερα, τη χαμηλή περίοδο, η βιοτεχνία έκλεισε για ένα διάστημα. Θα μπορούσα να είχα εκμεταλλευτεί την παύση για να πηγαίνω σε περισσότερες συναθροίσεις και να εφοδιάζομαι με περισσότερες αλήθειες, αλλά ήθελα να βγάλω γρήγορα πιο πολλά χρήματα, ώστε να ξανακερδίσω τον θαυμασμό που είχα όταν ήμουν εύπορη, οπότε πήγα σε μια άλλη βιοτεχνία για να φτιάχνω προστατευτικά ενδύματα. Μερικές φορές, για να βγάζω περισσότερα χρήματα, καθυστερούσα να σχολάσω και, μέχρι να γυρίσω σπίτι, η αδελφή μου ήδη με περίμενε για να συναθροιστούμε. Μετά από μια μέρα στη δουλειά, όμως, ήμουν πιασμένη σ’ όλο μου το σώμα, ενώ τα χέρια μου πονούσαν τόσο πολύ, που δεν μπορούσα να τα σηκώσω. Το μόνο που ήθελα ήταν να πέσω για ύπνο νωρίς, οπότε οι συναθροίσεις δεν είχαν αποτέλεσμα. Για να βγάζω περισσότερα χρήματα, σηκωνόμουν καθημερινά στις 5:30 για να φτιάξω πρωινό και, για να εξοικονομήσω χρόνο, έφερνα το μεσημεριανό μου στο εργοστάσιο. Επειδή έτρωγα σε ακανόνιστες ώρες για μεγάλο διάστημα και επειδή το μεσημεριανό μου ήταν πάντα κρύο, μια μέρα, έναν μήνα αργότερα, μ’ έπιασε έντονος εμετός και διάρροια, Ο γιατρός είπε πως είχα οξεία γαστρεντερίτιδα, πως η κατάσταση ήταν αρκετά σοβαρή και πως έπρεπε να μείνω σπίτι για να αναρρώσω. Ξαπλωμένη στο κρεβάτι, άρχισα να συλλογίζομαι: «Δεν κάνω τις πνευματικές μου ασκήσεις ούτε πηγαίνω σε συναθροίσεις τακτικά. Είμαι επικεντρωμένη μόνο στο να βγάζω χρήματα και να ζω μια καλή ζωή ώστε να κερδίσω τον θαυμασμό των άλλων. Συνάδει αυτό με την πρόθεση του Θεού;» Κατά τη διάρκεια μιας συνάθροισης, μια αδελφή διάβασε ένα χωρίο των λόγων του Θεού που αφορούσε συγκεκριμένα την κατάστασή μου: «Ο Ιώβ δεν πίστευε στον Θεό μόνο στα λόγια· ήταν πρότυπο και αντιπροσωπευτικό δείγμα ειλικρινούς πιστού. Προσευχόταν στον Θεό για το κάθε τι. Ανησυχούσε που γλεντούσαν τα παιδιά του και προσευχόταν στον Θεό και σε Αυτόν τα εμπιστευόταν. Σίγουρα προσευχόταν συχνά σχετικά με την εκτροφή των ζώων του. Εμπιστευόταν τα πάντα στα χέρια του Θεού. Κι αν είχε φερθεί σαν άπιστος, και σχεδίαζε συνέχεια πώς θα εκθρέψει τα ζώα του με βάση την ανθρώπινη βούληση, προσπαθώντας μόνο με το μυαλό του και με τη φαντασία του να πετύχει τους στόχους που είχε θέσει; Τότε, παρ’ όλες τις αποτυχίες και τα εμπόδια που πιθανόν να βίωνε, θα έβλεπε τα χέρια του Θεού, την κυριαρχία Του και τις ρυθμίσεις Του; […] Γιατί κάποιοι, αντί να βασίζονται στον Θεό για να πετύχουν τους σκοπούς τους, στύβουν το μυαλό τους να σκεφτούν ανθρώπινες μεθόδους; Όταν κάνουν σχέδια, αναζητούν τις επιθυμίες του Θεού; Υιοθετούν μια στάση υποταγής και λένε: “Δεν ξέρω τι θα κάνει ο Θεός. Θα κάνω πρώτα αυτό το σχέδιο, αυτόν τον υπολογισμό, αλλά δεν ξέρω αν με αυτό θα πετύχω τον σκοπό μου. Είναι απλώς ένα σχέδιο. Αν με βοηθήσει να εκπληρώσω τον σκοπό μου, τότε είναι ευλογία από τον Θεό. Αν όχι, τότε φταίει ότι εγώ ήμουν τυφλός· το σχέδιό μου δεν ήταν σύμφωνο με τις προθέσεις του Θεού”; Έχουν οι άνθρωποι τέτοια στάση; (Όχι.) Επομένως, πώς προκύπτουν αυτές οι ενέργειες; Πρόκειται για ανθρώπινες φαντασιοκοπίες και αντιλήψεις, ανθρώπινες επιθυμίες, παράλογες απαιτήσεις που έχουν οι άνθρωποι από τον Θεό· προκύπτουν από διεφθαρμένες διαθέσεις. Αυτή είναι μία πτυχή. Επιπλέον, τέτοιοι άνθρωποι έχουν άραγε καρδιά που υποτάσσεται στον Θεό; (Όχι.) Πώς βλέπετε ότι η καρδιά τους δεν υποτάσσεται στον Θεό; (Αισθάνονται την απόλυτη ανάγκη να πετύχουν τα σχέδιά τους.) Τι είδους διάθεση είναι αυτή; Είναι αλαζονεία και επανάσταση. Πιστεύουν ότι ο Θεός τούς ευλογεί, όταν όμως έχουν τις δικές τους επιθυμίες και τους δικούς τους υπολογισμούς, τότε βάζουν τον Θεό στην άκρη. Αυτή είναι αλαζονική διάθεση. Υποτάσσονται στον Θεό όταν Τον βάζουν στην άκρη; Όχι, και δεν Τον έχουν στην καρδιά τους. Δεν λαμβάνουν καθόλου υπόψη τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός κυριαρχεί στα πράγματα και τα ρυθμίζει, και ακόμα λιγότερο τον τρόπο με τον οποίο Εκείνος θέλει να πράττει. Δεν λαμβάνουν υπόψη τους τέτοια θέματα. Και αυτό τι δείχνει; Δεν αναζητούν τίποτα, ούτε υποτάσσονται, ούτε και έχουν θεοφοβούμενη καρδιά. Πρώτα κάνουν τα σχέδιά τους και στη συνέχεια ενεργούν και δουλεύουν σκληρά σύμφωνα με αυτά, βασιζόμενοι σε ανθρώπινες μεθόδους, φαντασιοκοπίες και αντιλήψεις, χωρίς να σκέφτονται καθόλου τις προθέσεις του Θεού. Όταν κάποιος εκτρέφει ζώα, χρειάζεται τουλάχιστον να γνωρίζει μέσα στην καρδιά του ότι “ο άνθρωπος θα πρέπει να προσπαθήσει όσο περισσότερο μπορεί για να κάνει αυτό που πρέπει και για να υποταχθεί στο θέλημα του Ουρανού”, δηλαδή με άλλα λόγια: “Θα εκπληρώσω την υποχρέωσή μου να ταΐζω τα ζώα, δεν θα αφήσω να τους λείψει η θρεπτική τροφή, να κρυώσουν, να πεινάσουν ή να αρρωστήσουν. Το πόσα θα γεννήσουν για του χρόνου βρίσκεται στα χέρια του Θεού· δεν το γνωρίζω, δεν απαιτώ συγκεκριμένο αριθμό και δεν πρόκειται να κάνω σχέδια. Όλα αυτά τα ζητήματα βρίσκονται στην κρίση του Θεού”. Αν κανείς επιμένει να βασίζει τις ενέργειές του σε ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, η συμπεριφορά του δείχνει υποταγή στον Θεό; (Όχι.) Ποια από τις δύο αυτές ενέργειες προέρχεται από ανθρώπινη βούληση και ποια δείχνει υποταγή στον Θεό; (Η πρώτη προέρχεται από την ανθρώπινη βούληση και είναι ενέργεια δύσπιστου. Η δεύτερη προέρχεται από εκείνους που πιστεύουν ειλικρινά στον Θεό και αναζητούν την αλήθεια.) Όλοι αυτοί πιστεύουν στον Θεό και κάνουν το ίδιο πράγμα, όμως διαφέρουν τα κίνητρα, η προέλευση και ο σκοπός των ενεργειών τους, όπως και οι αρχές τους. Επομένως, το μονοπάτι στο οποίο βρίσκονται οι άνθρωποι είναι ορατό» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Οι αρχές της άσκησης της υποταγής στον Θεό). Η αδελφή συναναστράφηκε πως ο Ιώβ ήταν κάποιος που πίστευε αληθινά στον Θεό. Στη ζωή, ό,τι κι αν συνέβαινε, δεν είχε προσωπικά σχέδια ούτε προσωπικές προθέσεις και δεν ενεργούσε σύμφωνα με τη δική του θέληση. Υποτασσόταν στην κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Θεού στα πάντα. Εξετάζοντας, όμως, τον εαυτό μας, αν και πιστεύουμε στον Θεό, δεν πιστεύουμε πραγματικά στην κυριαρχία Του. Θέλουμε διαρκώς να στηριζόμαστε στις δικές μας προσπάθειες για να αλλάξουμε το πεπρωμένο μας, με αποτέλεσμα να ζούμε μες στην ταλαιπωρία και την εξάντληση. Έγνεφα συνεχώς καθώς άκουγα τη συναναστροφή της αδελφής. Σκέφτηκα πως, πριν βρω τον Θεό, πάντα ήθελα να στηρίζομαι στις δικές μου προσπάθειες και να δουλεύω μανιωδώς για να γίνω πλούσια. Στο τέλος, όμως, όχι μόνο δεν κατάφερα να γίνω πλούσια, αλλά κατέληξα και να χρωστάω πολλά. Ήθελα τότε να στηριχτώ στις ικανότητές μου στο ράψιμο για να δουλεύω περισσότερο και να βγάζω χρήματα. Ήθελα να αποκαταστήσω τον πλούσιο τρόπο ζωής που είχα παλιά, οπότε δούλευα υπερωρίες και έκανα τα πάντα για να βγάλω χρήματα, αλλά κατέληξα να εξουθενώνομαι και να αρρωσταίνω, ενώ σχεδόν όλα τα χρήματα που είχα βγάλει πήγαν στα ιατρικά έξοδα. Η μοίρα μου δεν ήταν κάτι που μπορούσα να σχεδιάσω και να υπολογίσω εγώ. Δεν μπορούσα να αποκτήσω τη φήμη και το κέρδος που επιθυμούσα μόνο μέσα από τις δικές μου προσπάθειες, και τα πάντα βρίσκονται υπό την κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Θεού. Εφόσον είχα βρει πλέον τον Θεό, αν συνέχιζα να μην πιστεύω στην κυριαρχία Του και εξακολουθούσα να στηρίζομαι στις δικές μου προσπάθειες για να προσπαθήσω ν’ αλλάξω το πεπρωμένο μου, τότε θα ήμουν απλώς σαν μια άπιστη. Θα ήμουν μια δύσπιστη. Όταν το κατάλαβα αυτό, προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου, ήμουν πολύ επαναστατική. Είμαι πρόθυμη να εμπιστευτώ τα πάντα στα χέρια Σου». Μετά απ’ αυτό, πήγαινα τακτικά σε συναθροίσεις και έκανα τα καθήκοντά μου όσο καλύτερα μπορούσα.

Μια μέρα, κατά τη διάρκεια των πνευματικών μου ασκήσεων, άκουσα έναν ύμνο των λόγων του Θεού με τίτλο «Ο Θεός θρηνεί το μέλλον της ανθρωπότητας»:

1  Στην απέραντη έκταση του κόσμου, είναι αμέτρητες οι φορές που ωκεανοί ξεχύνονται σε χωράφια και χωράφια πλημμυρίζουν κι ενώνονται με ωκεανούς. Δεν υπάρχει κανείς που να είναι σε θέση να οδηγήσει και να καθοδηγήσει αυτήν την ανθρώπινη φυλή εκτός από Εκείνον που είναι κυρίαρχος στα πάντα ανάμεσα σε όλα τα πράγματα. Δεν υπάρχει κανένας «ισχυρός άνθρωπος» για να μοχθήσει ή να κάνει προετοιμασίες για αυτήν την ανθρώπινη φυλή, πόσο μάλλον κάποιος που να μπορεί να την οδηγήσει προς τον προορισμό του φωτός και να την απελευθερώσει από τις αδικίες του κόσμου των ανθρώπων. Ο Θεός θρηνεί για το μέλλον της ανθρωπότητας, θλίβεται με την πτώση της ανθρωπότητας και πονάει που η ανθρωπότητα βαδίζει σταδιακά προς την παρακμή και το μονοπάτι χωρίς επιστροφή. Κανείς δεν έχει κάτσει ποτέ να σκεφτεί: Προς τα πού μπορεί να κατευθύνεται μια τέτοια ανθρωπότητα, η οποία έχει ραγίσει πέρα για πέρα την καρδιά του Θεού και Τον έχει απαρνηθεί για να αναζητήσει τον κακό;

2  Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, κανείς δεν προσπαθεί να αισθανθεί την οργή του Θεού, κανείς δεν αναζητά την οδό που ευχαριστεί τον Θεό ούτε προσπαθεί να πλησιάσει τον Θεό και κανείς, βέβαια, δεν προσπαθεί να αντιληφθεί τη θλίψη και τον πόνο του Θεού. Ακόμη και αφού ακούσει τη φωνή του Θεού, ο άνθρωπος συνεχίζει στο δικό του μονοπάτι, συνεχίζει να γυρίζει την πλάτη του στον Θεό, να αποφεύγει τη χάρη και τη φροντίδα του Θεού και να αποφεύγει την αλήθεια Του, προτιμώντας να ξεπουληθεί στον Σατανά, τον εχθρό του Θεού. Και ποιος έχει σκεφτεί έστω και λίγο —σε περίπτωση που ο άνθρωπος εμμείνει στην ισχυρογνωμοσύνη του— πώς θα αντιμετωπίσει ο Θεός αυτήν την ανθρωπότητα που Τον αψηφά στον έσχατο βαθμό;

3  Κανείς δεν ξέρει ότι ο λόγος για τον οποίο ο Θεός προσφέρει επανειλημμένα υπενθυμίσεις και προτροπές στον άνθρωπο είναι ότι έχει προετοιμάσει στα χέρια Του καταστροφές άνευ προηγουμένου, οι οποίες θα είναι αφόρητες για τη σάρκα και την ψυχή του ανθρώπου, όχι απλώς μια τιμωρία της σάρκας, αλλά καταστροφές που στοχεύουν στην ψυχή του ανθρώπου. Πρέπει να ξέρεις το εξής: Τι είδους οργή θα εξαπολύσει ο Θεός όταν το σχέδιό Του αποτύχει και όταν δεν ξεπληρωθούν οι υπενθυμίσεις Του και οι προτροπές Του; Δεν θα μοιάζει με τίποτα το οποίο έχει βιώσει ή έχει γνωρίσει ποτέ οποιοδήποτε δημιούργημα. Γι’ αυτό, λοιπόν, λέω πως αυτές οι καταστροφές είναι πρωτοφανείς και δεν θα επαναληφθούν ποτέ. Διότι το σχέδιο του Θεού είναι να δημιουργήσει την ανθρωπότητα μόνο αυτήν τη φορά και να σώσει την ανθρωπότητα μόνο αυτήν τη φορά. Αυτή είναι η πρώτη και είναι και η τελευταία φορά. Επομένως, κανείς δεν μπορεί να αντιληφθεί τις φιλόπονες προθέσεις και τη διακαή προσδοκία του Θεού να σώσει αυτήν τη φορά την ανθρωπότητα.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής του ανθρώπου

Καθώς συλλογιζόμουν τους στίχους, ένιωσα πως ο Θεός θρηνεί για το μέλλον και τον προορισμό της ανθρωπότητας, ενώ ταυτόχρονα της κάνει συνεχώς υπενθυμίσεις και της δίνει προτροπές. Ελπίζει οι άνθρωποι να προσέλθουν ενώπιόν Του και να αποδεχτούν τη σωτηρία Του, και να μη συνεχίσουν να είναι πεισματάρηδες και να αποφύγουν τη σωτηρία Του. Αυτά τα λόγια είναι οι εγκάρδιες εκφράσεις του Θεού, και κάθε λέξη είναι πραγματική και αληθινή. Σκέφτηκα το γεγονός πως, αφότου αποδέχτηκα το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες, κατάλαβα τελικά πως ο Θεός είναι Αυτός που κυριαρχεί στο πεπρωμένο του ανθρώπου, και πως μόνο αν πιστεύει κανείς στον Θεό και Τον λατρεύει μπορεί να ζήσει μια ζωή που έχει αξία. Εγώ, όμως, προκειμένου να ζήσω μια πλούσια ζωή και να κερδίσω τον θαυμασμό των άλλων, ρίχτηκα ολόψυχα στη δουλειά μου. Έβλεπα τις συναθροίσεις σαν βάρος, και η σχέση μου με τον Θεό γινόταν όλο και πιο απόμακρη. Αν δεν είχα αρρωστήσει, θα παρέμενα κολλημένη στη δίνη της επιδίωξης του χρήματος, χωρίς να μπορώ να απελευθερωθώ. Όταν το σκέφτηκα αυτό, προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου, θέλω να μετανοήσω και να απελευθερωθώ από τα δεσμά του χρήματος, αλλά δεν έχω τη δύναμη να το κάνω. Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με». Τότε θυμήθηκα ένα χωρίο των λόγων του Θεού: «Πρέπει να δώσεις προσοχή! Όσοι είναι έξυπνοι θα πρέπει να αφυπνιστούν γρήγορα στην αλήθεια! Εγκατάλειψε οτιδήποτε δεν είσαι πρόθυμος να αποχωριστείς. Σου ξαναλέω ότι αυτά τα πράγματα είναι στ’ αλήθεια επιζήμια για τη ζωή σου και δεν σε ωφελούν σε τίποτα!» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ομιλίες του Χριστού στην αρχή, Κεφάλαιο 14). Τα λόγια του Θεού με έκαναν να συνειδητοποιήσω πως η επιδίωξη του πλούτου, της φήμης και του κέρδους θα κατέστρεφε τη ζωή μου. Το ίδιο έγινε και με τη γυναίκα του Λωτ. Όταν ο Θεός ετοιμαζόταν να καταστρέψει τα Σόδομα, εκείνη δεν μπορούσε να εγκαταλείψει τα υπάρχοντά της και επέμεινε να κοιτάξει πίσω, με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε στήλη άλατος. Αν επικεντρωνόμουν μόνο στα άμεσα οφέλη, χωρίς να επιδιώκω την αλήθεια ούτε να επιζητώ την αλλαγή διάθεσης, τότε, όταν ολοκληρωνόταν το έργο του Θεού, θα έχανα την ευκαιρία μου για σωτηρία. Εφόσον είχα καταλάβει την αγάπη του Θεού για την ανθρωπότητα και την επείγουσα πρόθεσή Του να σώσει τους ανθρώπους, αποφάσισα να πηγαίνω πιο συχνά σε συναθροίσεις, καθώς και να τρώω και να πίνω περισσότερα από τα λόγια του Θεού. Αργότερα, πήγαινα συχνά σε συναθροίσεις με αδελφούς και αδελφές για να συναναστρέφομαι πάνω στα λόγια του Θεού. Η κάθε μέρα μού προσέφερε ένα αίσθημα ικανοποίησης και απελευθέρωσης, και η υγεία μου καλυτέρεψε γρήγορα. Ένιωθα πως η πίστη στον Θεό και η ανάγνωση των λόγων Του είχαν πολύ μεγαλύτερη σημασία από το να μοχθώ αδιάκοπα για χρήματα.

Αργότερα, επέστρεψα στο πατρικό μου. Η θεία μου, η οποία παλιά με χαιρετούσε εγκάρδια όταν με έβλεπε από μακριά, γύρισε το κεφάλι από την άλλη και με αγνόησε. Η μικρή μου αδερφή, η οποία παλιά μου εξωτερίκευε τα συναισθήματά της και μου εμπιστευόταν πράγματα, σταμάτησε να το κάνει από τότε που άρχισε η οικογένειά μου να δυσκολεύεται. Έκανε, μάλιστα, και κάποια σαρκαστικά σχόλια για μένα, τόσο εσκεμμένα όσο και κατά λάθος. Αυτό μου δημιούργησε κάποια δυσάρεστα συναισθήματα. Στο παρελθόν, με θαύμαζαν όπου κι αν πήγαινα. Πλέον, όμως, αφού δεν είχα λεφτά, η θεία μου με κοιτούσε διαφορετικά, ενώ μέχρι και η μικρή μου αδερφή δεν με έπαιρνε πια σοβαρά. Φαινόταν πως ήταν καλύτερο να έχεις χρήματα. Μόνο όταν έχεις χρήματα σε παίρνουν οι άλλοι σοβαρά, και ένας άνθρωπος δεν πρέπει να ζει μέσα στην περιφρόνηση από τους άλλους. Αποφάσισα, λοιπόν, να γυρίσω στη δουλειά και να βγάλω χρήματα. Τότε, όμως, σκέφτηκα πως η δουλειά θα με εμπόδιζε να πηγαίνω σε συναθροίσεις, καθώς και να τρώω και να πίνω τα λόγια του Θεού, και η καρδιά μου θα απομακρυνόταν πάλι από τον Θεό. Αν δεν δούλευα, όμως, δεν θα είχα χρήματα και οι άλλοι θα με περιφρονούσαν. Ήμουν διχασμένη. Στο τέλος, σκέφτηκα πως, εφόσον πήγαινα τακτικά σε συναθροίσεις, ο Θεός σίγουρα θα μου έδειχνε κατανόηση επειδή ήμουν νεοφώτιστη και επειδή είχα ανώριμο ανάστημα, και πως θα μπορούσα να επιδιώξω την αλήθεια με το πάσο μου. Επέστρεψα, λοιπόν, στη δουλειά στη βιοτεχνία ρούχων.

Στην αρχή, μπορούσα να πηγαίνω τακτικά στις συναθροίσεις. Αργότερα, όμως, όταν συνειδητοποίησα πως ο μισθός μου ήταν πολύ χαμηλότερος από των συναδέλφων μου, άρχισα να συλλογίζομαι: «Πώς μπορώ να εκμεταλλευτώ την κάθε στιγμή για να ράβω πιο γρήγορα και να βγάζω περισσότερα χρήματα;» Η καρδιά μου ήταν απόλυτα αφοσιωμένη στη δουλειά μου. Εκείνον τον καιρό, πήγαινα στις συναθροίσεις μόνο με μισή καρδιά και, μόλις τελείωναν, έτρεχα κατευθείαν στη βιοτεχνία. Εκεί, πατούσα ακούραστα τον ποδομοχλό της μηχανής και θεωρούσα, μάλιστα, πως η μηχανή ήταν πολύ αργή. Έτσι απλά, επέστρεψα στον παλιό τρόπο ζωής μου και, σαν μηχανή, δούλευα αδιάκοπα για να βγάζω χρήματα. Δεν είχα χρόνο να τρώω ή να πίνω τα λόγια του Θεού, και ένιωθα πως είχα απομακρυνθεί ακόμη περισσότερο απ’ Αυτόν. Μερικές φορές, ένιωθα ενοχές, αφού σκεφτόμουν: «Γιατί δεν μπορώ να εγκαταλείψω το χρήμα; Γιατί είμαι τόσο ανέντιμη ενώπιον του Θεού και γιατί δεν καταφέρνω ποτέ να κρατήσω τον λόγο μου;» Ήμουν τόσο θυμωμένη με τον εαυτό μου, που ήθελα απλώς να μου ρίξω μια σφαλιάρα. Προσήλθα ενώπιον του Θεού στην προσευχή: «Θεέ μου, θέλω να πηγαίνω σε συναθροίσεις, καθώς και να τρώω και να πίνω τα λόγια Σου σωστά, αλλά δεν μπορώ να διώξω την επιθυμία μου να βγάλω χρήματα. Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με ώστε να ξεφύγω απ’ την παγίδα του χρήματος».

Μια μέρα, κατά τη διάρκεια μιας συνάθροισης, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Το ρητό “Το χρήμα κινεί τον κόσμο” είναι μια φιλοσοφία του Σατανά. Επικρατεί σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, σε κάθε ανθρώπινη κοινωνία· θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι μια τάση. Κι αυτό επειδή έχει ενσταλαχτεί στην καρδιά του καθενός, ο οποίος στην αρχή δεν αποδεχόταν αυτό το ρητό, όμως στη συνέχεια το αποδέχτηκε σιωπηρά όταν ήρθε σε επαφή με την πραγματική ζωή, και άρχισε να πιστεύει πως τα λόγια αυτά ήταν, στην πραγματικότητα, αληθινά. Δεν πρόκειται για μια διαδικασία με την οποία διαφθείρει ο Σατανάς τους ανθρώπους; […] Ο Σατανάς χρησιμοποιεί το χρήμα για να φέρει σε πειρασμό τους ανθρώπους, και τους διαφθείρει ώστε να λατρεύουν το χρήμα και να προσκυνούν τα υλικά αγαθά. Και πώς εκδηλώνεται στους ανθρώπους αυτή η λατρεία για το χρήμα; Νιώθετε ότι δεν θα μπορούσατε να επιβιώσετε σε αυτόν τον κόσμο χωρίς καθόλου χρήματα, ότι έστω και μία ημέρα χωρίς χρήματα θα ήταν αδύνατη; Το κύρος των ανθρώπων βασίζεται στο πόσα χρήματα έχουν, καθώς και ο σεβασμός που εμπνέουν. Οι φτωχοί σκύβουν από ντροπή, ενώ οι πλούσιοι απολαμβάνουν μεγάλο κύρος. Στέκονται με το κεφάλι ψηλά και περήφανα, μιλάνε δυνατά και ζουν αλαζονικά. Τι αποφέρουν στους ανθρώπους αυτό το ρητό και αυτή η τάση; Δεν ισχύει ότι πολλοί άνθρωποι κάνουν την οποιαδήποτε θυσία για να βγάλουν χρήματα; Δεν χάνουν πολλοί άνθρωποι την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητά τους κατά την επιδίωξη περισσότερου χρήματος; Δεν χάνουν πολλοί άνθρωποι την ευκαιρία να εκτελέσουν το καθήκον τους και να ακολουθήσουν τον Θεό για χάρη του χρήματος; Το να χάσουν την ευκαιρία να αποκτήσουν την αλήθεια και να σωθούν δεν συνιστά τη μεγαλύτερη απώλεια για τους ανθρώπους; Δεν αποτελεί καταχθόνιο σχέδιο του Σατανά να χρησιμοποιήσει αυτήν τη μέθοδο και αυτό το ρητό για να διαφθείρει τον άνθρωπο σε αυτόν τον βαθμό; Δεν πρόκειται για ένα κακόβουλο τέχνασμα; Καθώς πηγαίνεις από το να απορρίπτεις αυτό το δημοφιλές ρητό, στο να το αποδέχεσαι τελικά ως αλήθεια, η καρδιά σου πέφτει εντελώς στα χέρια του Σατανά και, συνεπώς, αρχίζεις ακούσια να ζεις σύμφωνα με αυτό το ρητό. Σε ποιον βαθμό σε έχει επηρεάσει αυτό το ρητό; Μπορεί να γνωρίζεις την αληθινή οδό και μπορεί να γνωρίζεις την αλήθεια, αλλά είσαι αδύναμος να την επιδιώξεις. Μπορεί να γνωρίζεις ξεκάθαρα ότι τα λόγια του Θεού είναι η αλήθεια, αλλά είσαι απρόθυμος να πληρώσεις το τίμημα ή να υποφέρεις προκειμένου να αποκτήσεις την αλήθεια. Αντιθέτως, θα προτιμούσες να θυσιάσεις το μέλλον και τη μοίρα σου για να αντισταθείς στον Θεό μέχρι τέλους. Ασχέτως του τι λέει ο Θεός, ασχέτως του τι κάνει ο Θεός, ασχέτως του πόσο βαθιά και πόσο μεγάλη είναι η αγάπη που τρέφει ο Θεός για σένα, στον βαθμό που μπορείς να την καταλάβεις, εσύ θα επέμενες πεισματικά να γίνει το δικό σου και να πληρώσεις το τίμημα για αυτό το ρητό. Με άλλα λόγια, αυτό το ρητό έχει ήδη παραπλανήσει και ελέγξει τις σκέψεις σου, έχει ήδη κυριεύσει τη συμπεριφορά σου, και θα προτιμούσες να το αφήσεις να κατευθύνει τη μοίρα σου παρά να εγκαταλείψεις την επιδίωξη του πλούτου. Όταν οι άνθρωποι ενεργούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, όταν ελέγχονται και χειραγωγούνται από τα λόγια του Σατανά, αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν παραπλανηθεί και διαφθαρεί από τον Σατανά; Η φιλοσοφία και η ιδέα του Σατανά, καθώς και η διάθεση του Σατανά, δεν έχουν ριζώσει στην καρδιά σου; Όταν επιδιώκεις στα τυφλά τον πλούτο, και εγκαταλείπεις την επιδίωξη της αλήθειας, δεν έχει επιτύχει ο Σατανάς τον στόχο του να σε παραπλανήσει;» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ε΄). «Στην πραγματικότητα, όσο μεγάλες κι αν είναι οι βλέψεις του ανθρώπου, όσο ρεαλιστικές ή σωστές κι αν είναι οι επιθυμίες του, το μόνο που θέλει να επιτύχει ο άνθρωπος, το μόνο που αναζητά, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με δύο λέξεις. Αυτές οι δύο λέξεις είναι ζωτικής σημασίας για κάθε άνθρωπο καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του και αυτές είναι που σκοπεύει να ενσταλάξει ο Σατανάς στον άνθρωπο. Ποιες είναι αυτές οι δύο λέξεις; Είναι η “φήμη” και το “κέρδος”. Ο Σατανάς χρησιμοποιεί μια πολύ ήπια μέθοδο, μια μέθοδο που συμβαδίζει πολύ με τις αντιλήψεις των ανθρώπων και δεν είναι πολύ επιθετική, για να κάνει τους ανθρώπους να αποδέχονται εν αγνοία τους τα μέσα και τους νόμους της επιβίωσης του Σατανά, να θέτουν στόχους και κατεύθυνση στη ζωή, και να αποκτούν και βλέψεις στη ζωή τους. Όσο βαρύγδουπες κι αν είναι οι περιγραφές των ανθρώπων για τις βλέψεις της ζωής τους, αυτές οι βλέψεις περιστρέφονται συνέχεια γύρω από τη φήμη και το κέρδος. Ό,τι κι αν κυνηγούν ολόκληρη τη ζωή τους οι σπουδαίοι ή διάσημοι άνθρωποι —στην πραγματικότητα, όλοι οι άνθρωποι— έχει σχέση μόνο με αυτές τις δύο λέξεις: “φήμη” και “κέρδος”. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι, μόλις αποκτήσουν φήμη και κέρδος, θα έχουν το κεφάλαιο για να απολαμβάνουν υψηλή θέση και μεγάλο πλούτο, και να απολαμβάνουν τη ζωή. Πιστεύουν ότι, μόλις αποκτήσουν φήμη και κέρδος, θα έχουν το κεφάλαιο για να αναζητούν ευχαρίστηση και να ενδίδουν ασυλλόγιστα στις απολαύσεις της σάρκας. Για χάρη της φήμης και του κέρδους που επιθυμούν, οι άνθρωποι με χαρά, αλλά και ταυτόχρονα εν αγνοία τους, παραδίδουν το σώμα τους, την καρδιά τους και ό,τι άλλο έχουν, μαζί με τις προοπτικές και τη μοίρα τους, στον Σατανά. Το κάνουν ανεπιφύλακτα, χωρίς ν’ αμφιβάλλουν ούτε στιγμή, και χωρίς ποτέ να ζητούν να πάρουν πίσω όσα είχαν κάποτε. Μπορούν οι άνθρωποι να διατηρήσουν οποιονδήποτε έλεγχο του εαυτού τους από τη στιγμή που θα παραδοθούν στον Σατανά και θα του είναι αφοσιωμένοι με αυτόν τον τρόπο; Και βέβαια όχι. Βρίσκονται πλήρως και απολύτως υπό τον έλεγχο του Σατανά. Έχουν βυθιστεί πλήρως και ολότελα σ’ αυτόν τον βούρκο και είναι ανίκανοι να ξεφύγουν» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄). Μια αδελφή είπε στη συναναστροφή της: «Ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη, το κέρδος και το χρήμα για να διαφθείρει και να δεσμεύσει τους ανθρώπους. Τα δηλητήρια όπως: “Το χρήμα δεν είναι το παν, αλλά χωρίς αυτό δεν κάνεις τίποτα”, “Όταν έχεις χρήμα, έχεις τα πάντα” και “Το χρήμα κάνει τον κόσμο να γυρίζει” έχουν γίνει η επικρατούσα τάση στη σημερινή κοινωνία, καθώς και οι κανόνες βάσει των οποίων ζουν οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι πιστεύουν πως, όσο περισσότερα χρήματα έχεις, τόσο υψηλότερη είναι η θέση σου και τόσο πιο αξιοσέβαστη και ένδοξη είναι η ζωή σου. Για να πετύχουν, λοιπόν, αυτόν τον στόχο, καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να βγάλουν χρήματα. Μόλις πέσουν στην παγίδα του Σατανά, χάνουν τον έλεγχο του εαυτού τους. Ο Σατανάς αρχίζει να ελέγχει τόσο το σώμα όσο και τον νου τους, και δεν έχουν πια τον χρόνο να επιδιώκουν την αλήθεια ή να λατρεύουν τον Θεό. Η ζωή γίνεται όλο και πιο εξουθενωτική, κι εκείνοι απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τον Θεό». Μόλις άκουσα τη συναναστροφή της αδελφής, κατάλαβα πως έτσι ακριβώς ήμουν κι εγώ. Το όνειρό μου ήταν ανέκαθεν να γίνω εύπορη και νόμιζα πως αυτό θα μου έδινε τη δυνατότητα να ζω μια ευτυχισμένη ζωή. Για να το πετύχω αυτό, δούλευα μανιωδώς για να βγάλω χρήματα, κι αφιέρωσα όλη μου την ενέργεια σ’ αυτό. Έκανα υπερωρίες ακόμη κι όταν ήμουν έγκυος. Αργότερα, προέκυψε μια αναπάντεχη οικονομική διένεξη. Ο σύζυγός μου καταδικάστηκε σε φυλάκιση, η οικογένειά μας βρέθηκε να χρωστάει και τα πάντα στη ζωή μου ήρθαν ξαφνικά πάνω κάτω. Φοβόμουν πως οι άλλοι θα με περιφρονούσαν αν με έβλεπαν να πέφτω απ’ τα ψηλά στα χαμηλά, οπότε δούλευα ακόμη πιο μανιωδώς για να βγάλω χρήματα. Αφότου βρήκα τον Θεό, γνώριζα πολύ καλά πως έχει ενσαρκωθεί για να εκφράσει την αλήθεια ώστε να σώσει τους ανθρώπους τις έσχατες ημέρες, πως επρόκειτο για μια εξαιρετικά σπάνια ευκαιρία, και πως θα έπρεπε να πηγαίνω πιο συχνά σε συναθροίσεις, καθώς και να τρώω και να πίνω περισσότερο τα λόγια του Θεού, ώστε να κατανοήσω περισσότερες αλήθειες. Την καρδιά μου, όμως, την είχε κατακλύσει η επιθυμία για χρήμα, φήμη και κέρδος, και σκεφτόμουν πως αν πήγαινα σε συναθροίσεις θα επηρεαζόταν η ικανότητά μου να βγάζω χρήματα, οπότε επέλεγα συνεχώς να πηγαίνω σε λιγότερες και, μερικές φορές, δεν πήγαινα καθόλου. Όταν η βιοτεχνία στην οποία δούλευα συνήθως δεν είχε πολλή δουλειά, έπιασα δουλειά σε μία άλλη. Ακόμη κι όταν αρρώστησα από την εξάντληση, αρνήθηκα να κάνω πίσω. Όταν είδα πως η οικογένειά μου μου φερόταν άσχημα, επέλεξα να βγάλω χρήματα για να περισώσω την υπόληψή μου. Ο Σατανάς χρησιμοποιούσε το χρήμα, τη φήμη και το κέρδος για να με δεσμεύσει σφιχτά, παγιδεύοντάς με στη δίνη τους, από την οποία δεν μπορούσα να ξεφύγω. Εκτιμούσα την επιδίωξη του χρήματος, της φήμης και του κέρδους περισσότερο από την επιδίωξη της αλήθειας, και περισσότερο ακόμη κι απ’ την ίδια τη ζωή. Αν συνέχιζα να ακολουθώ αυτό το μονοπάτι και δεν άλλαζα, θα έχανα τελικά την ευκαιρία μου για σωτηρία. Τότε μόνο είδα καθαρά τις κακές προθέσεις του Σατανά για να διαφθείρει τους ανθρώπους με χρήμα, φήμη και κέρδος. Κατάλαβα, επίσης, πως ο Θεός μού είχε δώσει μια δεξιότητα ώστε να μπορώ να επιβιώνω στον κόσμο και να συντηρούμαι, όχι, όμως, για να ικανοποιήσω μέσα απ’ αυτήν τη δεξιότητα την εξωφρενική φιλοδοξία μου για φήμη, κέρδος και θέση. Όταν είναι κανείς ευχαριστημένος με τα ρούχα και το φαγητό, η ζωή είναι ευκολότερη, κι αυτό του δίνει τον χρόνο να λατρεύει τον Θεό. Εφόσον είχα κατανοήσει αυτά τα πράγματα, δεν ήθελα πια να εργάζομαι μανιωδώς και να με κοροϊδεύει και να με βλάπτει ο Σατανάς, και ήμουν πρόθυμη να πηγαίνω σε συναθροίσεις και να επιδιώκω την αλήθεια σωστά.

Στη συνέχεια, αναλογίστηκα και το εξής: «Μπορώ όντως να αποκτήσω τη φήμη και το κέρδος που επιθυμώ μόνο μέσα από τις δικές μου προσπάθειες;» Θυμήθηκα πως ο Θεός είχε πει: «Όποιο κι αν είναι το υπόβαθρό σου και όποιο κι αν είναι το ταξίδι που απλώνεται μπροστά σου, σε κάθε περίπτωση κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις του Ουρανού και κανείς δεν μπορεί να ελέγξει τη μοίρα του, διότι μόνο Εκείνος που κυριαρχεί στα πάντα είναι ικανός για τέτοιο έργο» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής του ανθρώπου). Η μοίρα ενός ανθρώπου βρίσκεται στα χέρια του Θεού και δεν μπορεί να αλλάξει μέσα από τις δικές του προσπάθειες. Ο τρόπος ζωής μου, είτε είναι ένδοξος και ευυπόληπτος είτε φτωχικός και κοινότοπος, δεν είναι κάτι που μπορώ να αποφασίσω εγώ, και θα πρέπει να υποτάσσομαι στην κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Θεού. Μόνο αν επιδιώξω την αλήθεια και αποβάλω τη διεφθαρμένη διάθεσή μου μπορώ να γίνω ένας άνθρωπος που εγκρίνει ο Θεός. Μόνο μια τέτοια ζωή έχει αξία και σημασία. Στη συνέχεια, έπαψα να δουλεύω μανιωδώς για να βγάλω χρήματα, και μπορούσα να πηγαίνω σε συναθροίσεις και να τρώω και να πίνω τα λόγια του Θεού τακτικά.

Το 2020, η επικεφαλής της εκκλησίας είπε πως πολλοί νεοφώτιστοι είχαν προσηλυτιστεί και με ρώτησε αν ήμουν πρόθυμη να τους ποτίζω. Σκέφτηκα από μέσα μου: «Αν ποτίζω τους νεοφώτιστους, δεν θα έχω χρόνο να δουλεύω και να βγάζω χρήματα. Τι θα κάνω αν ξεμείνω από λεφτά; Δεν υπάρχει περίπτωση να επανέλθουν οι μέρες της πρότερης δόξας μου. Διανύουμε, όμως, και μια κρίσιμη στιγμή για τη διάδοση του ευαγγελίου, και αν δεν υπάρχει κάποιος να ποτίζει αυτούς τους νεοφώτιστους που δεν καταλαβαίνουν την αλήθεια, ο Σατανάς μπορεί να τους αρπάξει ανά πάσα στιγμή». Σκέφτηκα πως, όταν πρωτοβρήκα τον Θεό και δεν καταλάβαινα τίποτα, αν δεν είχαν αφιερώσει οι αδελφοί και οι αδελφές τον χρόνο και την ενέργειά τους ποτίζοντάς με και στηρίζοντάς με εγκαίρως, δεν θα ήμουν σίγουρη ποιος ήταν ο ένας αληθινός Θεός ούτε θα είχα λάβει τη σωτηρία Του. Εφόσον, λοιπόν, είχε έρθει σ’ εμένα αυτό το καθήκον, αν αρνούμουν, δεν θα υστερούσα τελείως σε συνείδηση; Τότε διάβασα τυχαία ένα χωρίο των λόγων του Θεού: «Ο άνθρωπος πρέπει να επιζητά να βιώσει μια ζωή με νόημα, και δεν πρέπει να είναι ικανοποιημένος με τις τρέχουσες συνθήκες του. Για να βιώσεις το παράδειγμα του Πέτρου, πρέπει να διαθέτεις τις γνώσεις και τις εμπειρίες του Πέτρου. Ο άνθρωπος πρέπει να επιδιώκει πράγματα που είναι υψηλότερα και πιο βαθιά. Πρέπει να επιδιώκει μια βαθύτερη, καθαρότερη αγάπη για τον Θεό και μια ζωή που έχει αξία και νόημα. Μόνο αυτό είναι η ζωή και μόνο τότε ο άνθρωπος θα είναι ίδιος με τον Πέτρο. Πρέπει να εστιάσεις στο να εισέλθεις ενεργά στη θετική πλευρά και δεν πρέπει να είσαι παθητικός και να επιτρέψεις στον εαυτό σου να υποχωρήσει για λόγους στιγμιαίας άνεσης, ενώ αγνοείς πιο βαθιές, πιο λεπτομερείς και πιο πρακτικές αλήθειες. Πρέπει να διαθέτεις έμπρακτη αγάπη και πρέπει να βρεις κάθε δυνατό τρόπο για να απελευθερωθείς από αυτήν την παρακμιακή, ξέγνοιαστη ζωή που δεν διαφέρει από τη ζωή ενός ζώου. Πρέπει να βιώσεις μια ζωή με νόημα, μια ζωή με αξία και δεν πρέπει να ξεγελάς τον εαυτό σου ή να μεταχειρίζεσαι τη ζωή σου σαν ένα παιχνίδι με το οποίο παίζεις. Για όλους όσοι έχουν αποφασιστικότητα και αγαπούν τον Θεό, δεν υπάρχουν άπιαστες αλήθειες ούτε μια δικαιοσύνη για την οποία δεν μπορούν να παραμείνουν σταθεροί. Πώς πρέπει να ζήσεις τη ζωή σου; Πώς πρέπει να αγαπάς τον Θεό και να χρησιμοποιήσεις αυτήν την αγάπη για να ικανοποιήσεις τις προθέσεις Του; Δεν υπάρχει πιο σημαντικό θέμα από αυτό στη ζωή σου. Πάνω απ’ όλα, πρέπει να έχεις τέτοια αποφασιστικότητα και επιμονή, και δεν θα πρέπει να είσαι σαν εκείνους που είναι μαλθακοί και χωρίς σθένος. Πρέπει να μάθεις πώς να βιώνεις μια ουσιαστική ζωή και να βιώνεις ουσιαστικές αλήθειες και να μην συμπεριφέρεσαι στον εαυτό σου επιπόλαια με αυτόν τον τρόπο. Χωρίς να το συνειδητοποιήσεις, η ζωή σου θα σε προσπεράσει· μετά από αυτό, θα έχεις, άραγε, τέτοιου είδους ευκαιρία να αγαπήσεις τον Θεό; Μπορεί ο άνθρωπος να αγαπάει τον Θεό όταν πεθάνει; Πρέπει να έχεις την ίδια αποφασιστικότητα και την ίδια συνείδηση με τον Πέτρο. Η ζωή σου πρέπει να έχει νόημα και δεν πρέπει να παίζεις παιχνίδια με τον εαυτό σου. Ως άνθρωπος και ως άτομο που ακολουθεί τον Θεό, πρέπει να είσαι σε θέση να εξετάσεις και να προσεγγίζεις τη ζωή σου προσεκτικά: να σκέφτεσαι πώς πρέπει να προσφέρεις τον εαυτό σου στον Θεό, πώς πρέπει να έχεις μια πιο ουσιαστική πίστη στον Θεό και πώς, εφόσον αγαπάς τον Θεό, θα πρέπει να Τον αγαπάς με έναν τρόπο που είναι πιο καθαρός, πιο όμορφος και πιο καλός» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση). Μόλις διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα πως πρέπει κανείς να επιδιώκει την αλήθεια και να ζει μια ζωή με νόημα, όπως ο Πέτρος, να ζει τη ζωή του αποκλειστικά για να επιδιώκει να αγαπάει τον Θεό, και να εκπληρώνει το καθήκον ενός δημιουργήματος. Μόνο έτσι μπορεί να λάβει κανείς την έγκριση του Θεού. Παλιά, δούλευα σκληρά για να επιδιώξω μια υψηλής ποιότητας ζωή και να κερδίσω τον θαυμασμό των άλλων. Στο τέλος, όμως, όλες οι προσπάθειές μου πήγαν στράφι. Η οικογένειά μας έχασε όλα της τα χρήματα και καταλήξαμε να χρωστάμε, κι εγώ αρρώστησα από την εξάντληση. Αν και απέκτησα φήμη και κέρδος, κι έλαβα τον θαυμασμό και τον έπαινο των ανθρώπων, και ικανοποιήθηκε η ματαιοδοξία μου, αυτά τα επιφανειακά πράγματα δεν μπορούσαν να καλύψουν το κενό στην καρδιά μου. Από τότε που βρήκα τον Θεό, ζούσα την εκκλησιαστική ζωή και συναναστρεφόμουν πάνω στα λόγια Του με τους αδελφούς και τις αδελφές, είχα καταλάβει κάποιες αλήθειες, και η καρδιά μου είχε αποκτήσει σταθερότητα και γαλήνη, και είχε βρει ένα στήριγμα. Ιδίως όταν έκανα το καθήκον μου, μπορούσα να προσέρχομαι συχνά ενώπιον του Θεού, να διαβάζω τα λόγια Του, καθώς και να λαμβάνω τη διαφώτιση και την καθοδήγηση των λόγων Του, και ένιωθα μεγάλη χαρά μέσα μου. Όποτε είχα τυχόν προβλήματα με την κατάστασή μου, οι αδελφοί και οι αδελφές συναναστρέφονταν εγκαίρως μαζί μου. Κατανόησα, επίσης, κάπως τη διεφθαρμένη διάθεσή μου, και ένιωσα πως η ζωή μου αναπτυσσόταν με γοργούς ρυθμούς. Συνειδητοποίησα πως μόνο αν έκανα το καθήκον μου μπορούσα να καταλάβω περισσότερες αλήθειες και να ζήσω μια ζωή με νόημα. Οι αδελφοί και οι αδελφές έκαναν ενεργά τα καθήκοντά τους, και επικεντρώνονταν στο να επιδιώκουν την αλήθεια και να διορθώνουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους στο πλαίσιο των καθηκόντων τους. Αν και πάλι δεν επιδίωκα την αλήθεια, τότε, στις μελλοντικές δοκιμασίες, χωρίς να έχω τα λόγια του Θεού ως θεμέλιο, θα είχα την τάση να παραπονιέμαι και ίσως να επαναστατούσα, μάλιστα, ενάντια στον Θεό, να Του αντιστεκόμουν και να έχανα την ευκαιρία μου να σωθώ. Τότε θα κατέληγα να καταστρέφομαι, θρηνώντας και τρίζοντας τα δόντια. Όταν το σκέφτηκα αυτό, πήρα την απόφαση να κάνω σωστά το καθήκον μου. Την επόμενη μέρα, είπα στην επικεφαλής πως ήμουν πρόθυμη να ποτίζω τους νεοφώτιστους. Μετά απ’ αυτό, αφοσιώθηκα ολόψυχα στο καθήκον μου και σταμάτησα να πηγαίνω στη δουλειά. Όταν έβλεπα πως οι νεοφώτιστοι δεν πήγαιναν ενεργά στις συναθροίσεις, συναναστρεφόμουν μαζί τους πάνω στις εμπειρίες μου, κι αυτό τους έκανε να ενθουσιάζονται.

Αργότερα, η πεθερά μου είδε πως δεν ήμουν καλά και μου είπε να φροντίσω καλά την υγεία μου και να μην ανησυχώ για τα χρέη, αφού θα τα αναλάμβανε η ίδια, μαζί με τον πεθερό μου και την κουνιάδα μου. Με τα χρήματα που είχα βγάλει από τη δουλειά μου πλήρωνα το στεγαστικό δάνειο, και ήμουν συνεπής στις μηνιαίες πληρωμές. Ήξερα πως αυτό ήταν η αγάπη του Θεού, και η πίστη μου σ’ Αυτόν ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο. Δόξα τω Θεώ που με έσωσε από τη δύναμη του Σατανά. Είμαι διατεθειμένη να κάνω σωστά τα καθήκοντά μου από δω και πέρα, καθώς και να επιδιώκω την αλήθεια για να καταφέρω να αλλάξω τη διάθεσή μου.