Από της Φανγκ Σιαογιού, Κίνα

Η οικογένειά μου κι οι δάσκαλοί μου μου έλεγαν από μικρή ότι έπρεπε να μελετάω σκληρά και ότι μόνο αν έμπαινα στο πανεπιστήμιο θα είχα καλή ζωή. Διαφορετικά, μια ζωή θα ήμουν φτωχή και θα υπέφερα. Η οικογένειά μου ήταν φτωχή και οι άνθρωποι στο χωριό μάς περιφρονούσαν, οπότε σκέφτηκα ότι αν έμπαινα στο πανεπιστήμιο, θα έβρισκα στη συνέχεια μια καλή δουλειά και τότε οι άνθρωποι στο χωριό δεν θα τολμούσαν πλέον να μας περιφρονούν. Θυμήθηκα μια φράση στο βιβλίο του δημοτικού που έλεγε «Όταν διαβάζει κανείς, μπορεί να κερδίσει και αγάπη και πλούτο». Πίστευα ότι αν μελετούσα σκληρά, θα αποκτούσα πολλές γνώσεις από τα βιβλία, ότι όσο περισσότερες γνώσεις και καλύτερη μόρφωση είχα, τόσο πλουσιότερη θα γινόμουν, και ότι μόνο η γνώση θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα μου. Όταν η οικογένειά μου μου μίλησε για την πίστη στον Θεό, συμφώνησα στα λόγια, αλλά μέσα μου, σκέφτηκα: «Αυτήν τη στιγμή προηγείται η μελέτη. Θα πιστέψω σωστά μόλις μπω στο πανεπιστήμιο και βρω μια καλή δουλειά». Έτσι, δεν πήγα ποτέ σε συναθροίσεις. Πού και πού, η οικογένειά μου μου έδειχνε τα λόγια του Θεού, αλλά εγώ απλώς τα διάβαζα σαν παραμύθι, ενώ η καρδιά μου επικεντρωνόταν στην οικοδόμηση ενός λαμπρού μέλλοντος με την εισαγωγή μου στο πανεπιστήμιο.

Οι βαθμοί μου ήταν αρκετά καλοί εκείνη την εποχή, και οι χωριανοί με επαινούσαν για τους καλούς μου βαθμούς και την ωριμότητά μου, κι έλεγαν ότι είχα την επιτυχία στο τσεπάκι μου. Οι συγγενείς μου συχνά με ενθάρρυναν να μελετάω σκληρά, κι έλεγαν ότι η οικογένειά μας θα είχε σίγουρα απόφοιτο πανεπιστημίου. Όταν τα άκουγα αυτά, ένιωθα και χαρά και έκπληξη. Επειδή η οικογένειά μου ήταν φτωχή και οι άλλοι μάς περιφρονούσαν, ένιωθα πραγματικά κατώτερη από τους άλλους, σαν να ήμουν κυριολεκτικά στον πάτο. Δεν περίμενα ποτέ οι άνθρωποι να με έχουν σε υψηλή εκτίμηση λόγω των καλών μου βαθμών. Έτσι, μου φαινόταν ότι αν ήταν κανείς διαβασμένος, μπορούσε όντως να κερδίσει τον σεβασμό και τον θαυμασμό των άλλων. Μετά, όμως, σκέφτηκα ότι δεν ήμουν πρώτη στη βαθμολογία, οπότε έπρεπε να πιεστώ να μελετήσω σκληρά για να επιτύχω καλύτερα αποτελέσματα. Αργότερα, μπήκα στο πιο φημισμένο λύκειο της επαρχίας και ένιωθα σίγουρη ότι είχα μια καλή ευκαιρία να μπω στο πανεπιστήμιο. Τότε, όσοι με γνώριζαν σίγουρα θα με κοιτούσαν με άλλο μάτι. Στην τελευταία τάξη του λυκείου, οι καθηγητές μου έλεγαν συχνά: «Οι εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο καθορίζουν το επίπεδο της ζωής σου», «Στη σημερινή κοινωνία, ο ανταγωνισμός είναι σκληρός και επιβιώνει ο ισχυρότερος —μόνο όσοι προσαρμόζονται επιβιώνουν», και «Αν δεν δουλεύεις σκληρά όταν είσαι νέος, θα το μετανιώσεις όταν γεράσεις». Συνειδητοποίησα ότι μόνο αν αποκτούσα πτυχίο από ένα κορυφαίο πανεπιστήμιο θα είχα καλό μέλλον και, για να πετύχω αυτόν τον στόχο, μελετούσα ακόμα πιο σκληρά. Συχνά παρέλειπα το μεσημεριανό διάλειμμα για να λύσω προβλήματα στην τάξη. Ακόμα και το να πάω στο κυλικείο το θεωρούσα χάσιμο χρόνου. Μετά από κάθε εξέταση, νοιαζόμουν πολύ για τη βαθμολογία και την κατάταξή μου. Όταν ανέβαινα στην κατάταξη, ήμουν ικανοποιημένη, αλλά όταν δεν βελτιωνόμουν ή έπεφτα, ένιωθα πολύ απογοητευμένη και ανήσυχη. Παρόλο που μελετούσα σκληρά, τις περισσότερες φορές, ερχόμουν περίπου δωδέκατη ή δέκατη τρίτη στην τάξη, και ένιωθα πολύ μεγάλο πόνο και πίεση. Σκεφτόμουν, όμως, ότι μόνο αν έμπαινα στο πανεπιστήμιο θα είχα καλή ζωή και δεν θα με περιφρονούσαν, οπότε συνέχισα να μελετώ σκληρά, χωρίς να τολμώ να χαλαρώσω καθόλου.

Τρεις μήνες πριν από τις εισαγωγικές εξετάσεις του πανεπιστημίου, συνέβη κάτι που με συγκλόνισε. Το σχολείο διεξήγαγε εικονικές εξετάσεις και ένας μαθητής που δεν κατάφερε για δεύτερη φορά να πιάσει τη βαθμολογία εισαγωγής σε ένα σημαντικό πανεπιστήμιο για λίγες μονάδες, κατέληξε να πηδήξει στο κενό και να πεθάνει. Όταν το άκουσα αυτό, ταράχτηκα πολύ. Η βαθμολογία του ήταν πολύ υψηλότερη από τη δική μου, αλλά έβαλε τέλος στη ζωή του για λίγες μόνο μονάδες! Καθόμουν στην τάξη εκείνη την ώρα, και είδα γύρω μου τα θρανία που ήταν γεμάτα βιβλία και τους συμμαθητές μου που μελετούσαν επιμελώς, και ξαφνικά ένιωσα εντελώς χαμένη. Μοιραία σκέφτηκα το εξής: «Μια νέα ζωή μόλις έφτασε στο τέλος της εξαιτίας μερικών μονάδων —αξίζει τον κόπο; Εμείς οι μαθητές ζούμε μόνο για τους βαθμούς; Είναι οι βαθμοί πιο σημαντικοί από τη ζωή; Μπορεί η κατάταξη στις εξετάσεις να καθορίσει πραγματικά τη μοίρα κάποιου; Γιατί εκείνος δεν μπορούσε να δει παραπέρα;» Όταν, όμως, σκέφτηκα πού διέφερα εγώ από αυτόν τον μαθητή, είδα ότι η μόνη διαφορά ήταν ότι δεν είχα φτάσει ακόμη στο σημείο να επιλέξω την αυτοκτονία. Ακριβώς όπως κι εκείνος, κι εγώ προσπαθούσα απεγνωσμένα να πετύχω υψηλούς βαθμούς για να μπω σε καλό πανεπιστήμιο. Αναρωτήθηκα: «Είναι το πανεπιστήμιο η μόνη μου διέξοδος; Κι αν δεν μπορώ να μπω στο πανεπιστήμιο; Μπορεί πραγματικά η γνώση να αλλάξει το πεπρωμένο κάποιου;» Πάρα πολλά αναπάντητα ερωτήματα πέρασαν από το μυαλό μου. Σκέφτηκα τον παππού μου. Ήταν μορφωμένος και είχε διαβάσει πολλά βιβλία, αλλά πέρασε όλη του τη ζωή ως αγρότης. Η γνώση δεν άλλαξε τη μοίρα του. Έπειτα, η ξαδέρφη μου. Όταν αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο, πήγε να εργαστεί σε μια μεγαλούπολη, και οι χωριανοί τη θαύμαζαν και την επαινούσαν, αλλά και πάλι παραπονιόταν ότι η δουλειά δεν ήταν αρκετά καλή. Δεν ήξερα αν, μετά από όλες μου τις προσπάθειες, θα κατέληγα σαν τον παππού μου, τον οποίο δεν βοήθησε η γνώση, ή σαν τη ξαδέρφη μου που τη θαυμάζουν οι άλλοι, αλλά δεν είναι ποτέ ευχαριστημένη. Τι θα γινόταν αν όντως έμπαινα σε ένα καλό πανεπιστήμιο, αποφοιτούσα και έβρισκα μια καλή δουλειά, και κέρδιζα τον θαυμασμό των άλλων, και μετά παντρευόμουν κι έκανα οικογένεια; Θα έβαζα τα παιδιά μου να μελετήσουν σκληρά όπως εγώ, για να μπουν στο πανεπιστήμιο; Κάθε γενιά επαναλαμβάνει αυτό το πρότυπο ζωής. Είναι, όμως, αυτός ο μόνος τρόπος να ζήσει κανείς; Δεν υπάρχει άλλο μονοπάτι; Ένιωσα μια πρωτοφανή αίσθηση σύγχυσης για το μονοπάτι που είχα μπροστά μου στη ζωή και δεν ήξερα για ποιον λόγο ζούσα ούτε τι έπρεπε να επιδιώξω που θα είχε νόημα.

Αργότερα, διάβασα τα λόγια του Παντοδύναμου Θεού και οι αμφιβολίες μου διαλύθηκαν. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Μέσα στην απεραντοσύνη του κόσμου και του στερεώματος, αμέτρητα πλάσματα ζουν και αναπαράγονται, ακολουθούν σ’ έναν ατέλειωτο κύκλο τον νόμο της ζωής και συμμορφώνονται με έναν σταθερό κανόνα. Όσοι πεθαίνουν παίρνουν μαζί τους τις ιστορίες των ζωντανών, ενώ όσοι ζουν επαναλαμβάνουν την ίδια τραγική ιστορία εκείνων που χάθηκαν. Έτσι λοιπόν, ο άνθρωπος άθελά του αναρωτιέται: Γιατί ζούμε; Και γιατί πρέπει να πεθάνουμε; Ποιος κυβερνά αυτόν τον κόσμο; Και ποιος δημιούργησε αυτήν την ανθρωπότητα; Δημιουργήθηκε πραγματικά από τη φύση; Ελέγχει πραγματικά η ανθρωπότητα τη μοίρα της;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Παράρτημα Γ΄: Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο μέσα από τη διαχείριση του Θεού). Τα λόγια του Θεού δεν εξέφραζαν ακριβώς τις αμφιβολίες που είχα; Αφού, όμως, ποτέ δεν είχα μοιραστεί αυτές τις ενδόμυχες σκέψεις με κανέναν, πώς τις γνώριζε ο Θεός; Μάλλον ο Θεός καταλάβαινε τις σκέψεις μου, και πολύ περισσότερο γνώριζε την τρέχουσα κατάσταση της ζωής όλων των ανθρώπων. Εκείνη τη στιγμή, ένιωσα την παντοδυναμία του Θεού στην καρδιά μου και, ταυτόχρονα, τα λόγια του Θεού με έκαναν να συνεχίσω να διαβάζω. Στη συνέχεια, διάβασα τα εξής λόγια του Θεού. Ο Θεός λέει: «Από την επινόηση των κοινωνικών επιστημών από τον άνθρωπο, ο νους του έχει καταληφθεί από την επιστήμη και τη γνώση. Η επιστήμη και η γνώση έχουν γίνει, έπειτα, εργαλεία για τη διακυβέρνηση της ανθρωπότητας, και δεν υπάρχει πλέον επαρκής χώρος στον άνθρωπο να λατρέψει τον Θεό, αλλά ούτε κι ευνοϊκές συνθήκες για τη λατρεία του Θεού. Η θέση του Θεού έχει βυθιστεί ακόμα πιο κάτω στην καρδιά του ανθρώπου. Αν ο άνθρωπος δεν έχει θέση για τον Θεό στην καρδιά του, ο εσωτερικός του κόσμος είναι σκοτεινός, κενός και χωρίς ελπίδα. Επακολούθως, έχουν έρθει στο προσκήνιο τόσοι κοινωνικοί επιστήμονες, ιστορικοί και πολιτικοί που εκφράζουν θεωρίες κοινωνικής επιστήμης, τη θεωρία της ανθρώπινης εξέλιξης, κι άλλες θεωρίες που έρχονται σε αντίφαση με την αλήθεια ότι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, για να γεμίζουν την καρδιά και τον νου της ανθρωπότητας. Με αυτόν τον τρόπο, αυτοί που πιστεύουν ότι όλα τα δημιούργησε ο Θεός όλο και λιγοστεύουν, κι αυτοί που πιστεύουν στη θεωρία της εξέλιξης, όλο και αυξάνονται. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις καταγραφές του έργου του Θεού και των λόγων Του κατά τη διάρκεια της εποχής της Παλαιάς Διαθήκης ως μύθους και θρύλους. Στην καρδιά τους, οι άνθρωποι γίνονται αδιάφοροι ως προς την αξιοπρέπεια και το μεγαλείο του Θεού, στην ύπαρξη του Θεού, καθώς και στην αρχή ότι ο Θεός κυριαρχεί στα πάντα. Η επιβίωση της ανθρωπότητας κι η μοίρα των χωρών και των εθνών δεν είναι πια σημαντική γι’ αυτούς και ο άνθρωπος ζει σε έναν κενό κόσμο, στον οποίο απασχολείται μόνο με το φαγητό, το ποτό και το κυνήγι της ευχαρίστησης. […] Η επιστήμη, η γνώση, η ελευθερία, η δημοκρατία, η απόλαυση και η άνεση φέρνουν στον άνθρωπο μόνο προσωρινή παρηγοριά. Ακόμη και με αυτά τα πράγματα, ο άνθρωπος συνεχίζει αναπόφευκτα να αμαρτάνει και να παραπονιέται για την αδικία της κοινωνίας. Αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να εμποδίσουν τη λαχτάρα και την επιθυμία του ανθρώπου να εξερευνά. Αυτό συμβαίνει επειδή ο άνθρωπος φτιάχτηκε από τον Θεό και οι ανούσιες θυσίες και εξερευνήσεις του δεν μπορούν παρά να του φέρνουν όλο και μεγαλύτερη ανησυχία και να τον κάνουν να βρίσκεται σε μια συνεχή κατάσταση άγχους, χωρίς να ξέρει πώς να αντιμετωπίσει το μέλλον της ανθρωπότητας ή πώς να αντιμετωπίσει το μονοπάτι που βρίσκεται μπροστά του, σε τέτοιο βαθμό που ο άνθρωπος καταλήγει να φοβάται ακόμη και την επιστήμη και τη γνώση και να φοβάται ακόμη περισσότερο το αίσθημα κενότητας. Σε αυτόν τον κόσμο, είτε ζεις σε μια ελεύθερη χώρα είτε σε μια χώρα χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα, είσαι εντελώς ανίκανος να ξεφύγεις από τη μοίρα της ανθρωπότητας. Είτε είσαι ο κυβερνών είτε ο κυβερνώμενος, είσαι εντελώς ανίκανος να ξεφύγεις από την επιθυμία να εξερευνήσεις τη μοίρα, τα μυστήρια και τον προορισμό της ανθρωπότητας ούτε είσαι, βέβαια, ικανός να ξεφύγεις από το ανεξήγητο αίσθημα της κενότητας. Τέτοιου είδους φαινόμενα, που είναι κοινά σε όλη την ανθρωπότητα, ονομάζονται κοινωνικά φαινόμενα από τους κοινωνιολόγους, αλλά κανένας σπουδαίος άνθρωπος δεν μπορεί να βγει μπροστά για να λύσει τέτοιου είδους προβλήματα. Ο άνθρωπος, εξάλλου, δεν είναι παρά άνθρωπος, και η θέση και η ζωή του Θεού δεν μπορούν να αντικατασταθούν από κανέναν άνθρωπο. Αυτό που χρειάζεται η ανθρωπότητα δεν είναι μόνο μια δίκαιη κοινωνία στην οποία όλοι είναι καλοταϊσμένοι, ίσοι και ελεύθεροι· αυτό που χρειάζεται η ανθρωπότητα είναι η σωτηρία του Θεού και η δική Του παροχή ζωής στον άνθρωπο. Μόνο όταν ο άνθρωπος λάβει την παροχή ζωής του Θεού και τη σωτηρία Του μπορούν να καλυφθούν οι ανάγκες του, η επιθυμία του να εξερευνά και το κενό που έχει μες στην καρδιά του» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Παράρτημα Β΄: Ο Θεός κυριαρχεί επί της μοίρας όλης της ανθρωπότητας). Μόλις διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν από τον Θεό, και ότι είμαστε κενοί κι ανήμποροι επειδή ο Θεός δεν έχει πλέον θέση στην καρδιά μας. Τώρα που το σκέφτομαι, πίστευα στην ύπαρξη του Θεού όταν ήμουν μικρή, αλλά όταν πήγα σχολείο, δεν υπήρχε ποτέ καμία αναφορά για τον Θεό στα σχολικά βιβλία. Έλεγαν ότι οι άνθρωποι εξελίχθηκαν από τους πιθήκους, και επίσης «Η γνώση μπορεί ν’ αλλάξει τη μοίρα σου», «Οι άλλες επιδιώξεις είναι μικρές, τα βιβλία τις ξεπερνούν όλες» και «Η επιστήμη είναι υπέρτατη». Τέτοιες ιδέες και δηλώσεις προέρχονται από τον Σατανά, και οδηγούν τους ανθρώπους στην ειδωλοποίηση της γνώσης και της επιστήμης. Δεν ξέρω πότε, αλλά κι εγώ αποδέχτηκα αυτές τις δηλώσεις, έδινα μεγάλη αξία στη γνώση και τη θεωρούσα εξαιρετικά σημαντική, και ενώ επιδίωκα τη γνώση, κατέληξα να αντιμετωπίζω την πίστη ως κάτι δευτερεύον. Πλέον ήμουν γεμάτη σύγχυση για τη ζωή και πολλές φορές, ένιωθα ένα ανεξήγητο κενό. Στην πραγματικότητα, αυτό συνέβαινε επειδή είχα απομακρυνθεί πολύ από τον Θεό. Αν και η μελέτη είχε διευρύνει τις γνώσεις μου και τους ορίζοντές μου, και είχα λάβει τον έπαινο και τον θαυμασμό των άλλων, η γνώση δεν μπορούσε να διαλύσει τη σύγχυση που είχα για τη ζωή ούτε μπορούσε να μου δείξει το σωστό μονοπάτι στη ζωή. Η καρδιά μου παρέμενε μπερδεμένη, αβοήθητη, και πονεμένη. Διάβασα ότι ο Θεός λέει: «Αν ο άνθρωπος δεν έχει θέση για τον Θεό στην καρδιά του, ο εσωτερικός του κόσμος είναι σκοτεινός, κενός και χωρίς ελπίδα». «Αυτό που χρειάζεται η ανθρωπότητα δεν είναι μόνο μια δίκαιη κοινωνία στην οποία όλοι είναι καλοταϊσμένοι, ίσοι και ελεύθεροι· αυτό που χρειάζεται η ανθρωπότητα είναι η σωτηρία του Θεού και η δική Του παροχή ζωής στον άνθρωπο». Κατάλαβα ότι μόνο αν πιστεύει κανείς στον Θεό και λάβει τη σωτηρία Του, θα απελευθερωθεί από το κενό και τον πόνο. Στο εξής, ήξερα ότι έπρεπε να πιστεύω ειλικρινά στον Θεό και να διαβάζω τα λόγια Του. Δεν μπορούσα πλέον να παραμελώ την πίστη μου. Στη συνέχεια, άρχισα να παρακολουθώ συναθροίσεις μία φορά τη βδομάδα και ένιωθα πολύ ήρεμη όταν μπορούσα να διαβάσω τα λόγια του Θεού.

Μετά τις εισαγωγικές εξετάσεις για το πανεπιστήμιο, είχα περισσότερο χρόνο να διαβάζω τα λόγια του Θεού, και συχνά περνούσα χρόνο με τους αδελφούς και τις αδελφές, και ζούσα εκκλησιαστική ζωή. Είδα ότι στην εκκλησία κυβερνά η αλήθεια και ότι δεν υπάρχουν διακρίσεις σχετικά με τον πλούτο ή την κοινωνική θέση, την ιεραρχία ή την ηλικία μεταξύ των αδελφών. Όλοι μπορούμε να ανοιχτούμε, να συναναστραφούμε και να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον όταν φανερώνουμε διαφθορά, και δεν περιφρονούμε ούτε ανταγωνιζόμαστε ο ένας τον άλλον. Πραγματικά απολάμβανα αυτήν τη ζωή. Αλλά σύντομα, έφτασε η επιστολή εισαγωγής στο πανεπιστήμιο και δίσταζα για το αν έπρεπε να πάω για να σπουδάσω. Στην πραγματικότητα, ήθελα πολύ να πάω στο πανεπιστήμιο, γιατί μετά από όλα αυτά τα χρόνια μελέτης, ο στόχος μου ήταν ανέκαθεν να σπουδάσω, και να βρω μια αξιοσέβαστη δουλειά με καλό μισθό και παροχές, ώστε να μη με περιφρονούν και να μην υποφέρω από τη φτώχεια. Αλλά ανησυχούσα, επίσης, ότι, αν πήγαινα στο πανεπιστήμιο, δεν θα είχα αρκετό χρόνο να πάω σε συναθροίσεις και να διαβάσω τα λόγια του Θεού. Μέσα στην αβεβαιότητά μου, ρώτησα την οικογένειά μου και μου είπαν: «Πρέπει να προσεύχεσαι στον Θεό ειλικρινά πριν πάρεις μια απόφαση». Προσευχήθηκα τότε στον Θεό για τη δυσκολία μου: «Θεέ μου, δεν ξέρω αν πρέπει να πάω στο πανεπιστήμιο. Δυσκολεύτηκα πολύ να μπω και θέλω πραγματικά να πάω, αλλά φοβάμαι ότι αν πάω, η ενασχόληση με τη μελέτη θα με εμποδίσει να συναθροίζομαι τακτικά. Θεέ μου, Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με να κάνω τη σωστή επιλογή».

Αργότερα, διάβασα τα λόγια του Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Είναι η γνώση κάτι που όλοι θεωρούν θετικό; Κατ’ ελάχιστον, οι άνθρωποι θεωρούν ότι η λέξη “γνώση” έχει θετική παρά αρνητική χροιά. Οπότε, γιατί αναφέρουμε εδώ ότι ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη γνώση για να διαφθείρει τον άνθρωπο; Η θεωρία της εξέλιξης δεν είναι μια πτυχή της γνώσης; Οι επιστημονικοί νόμοι του Νεύτωνα δεν είναι μέρος της γνώσης; Η βαρυτική έλξη που ασκεί η γη είναι και αυτή μέρος της γνώσης, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Γιατί, λοιπόν, η γνώση συγκαταλέγεται στα πράγματα που χρησιμοποιεί ο Σατανάς για να διαφθείρει τον άνθρωπο; Ποια είναι η άποψή σας πάνω σε αυτό; Εμπεριέχει η γνώση κάποιο ίχνος αλήθειας; (Όχι.) Τότε ποια είναι η ουσία της γνώσης; Σε ποια βάση μαθαίνεται όλη η γνώση που αποκομίζει ο άνθρωπος; Βασίζεται στη θεωρία της εξέλιξης; Δεν αληθεύει πως η γνώση που έχει αποκομίσει ο άνθρωπος μέσω της εξερεύνησης και της ανακεφαλαίωσης βασίζεται στον αθεϊσμό; Έχει κάποια από αυτήν τη γνώση καμία σχέση με τον Θεό; Σχετίζεται με τη λατρεία του Θεού; Σχετίζεται με την αλήθεια; (Όχι.) Οπότε, πώς χρησιμοποιεί ο Σατανάς τη γνώση για να διαφθείρει τον άνθρωπο; Μόλις είπα ότι κανένα μέρος αυτής της γνώσης δεν σχετίζεται με τη λατρεία του Θεού ή με την αλήθεια. Κάποιοι άνθρωποι το σκέφτονται ως εξής: “Η γνώση μπορεί να μην έχει καμία σχέση με την αλήθεια, παρόλα αυτά, όμως, δεν διαφθείρει τους ανθρώπους”. Ποια είναι η άποψή σας πάνω σε αυτό; Σου δίδαξε η γνώση ότι ο άνθρωπος πρέπει να φτιάξει την ευτυχία του με τα ίδια του τα χέρια; Σου δίδαξε η γνώση ότι η μοίρα του ανθρώπου βρισκόταν στα χέρια του; (Ναι.) Τι είδους λόγια είναι αυτά; (Διαβολικά λόγια.) Ολόσωστα! Είναι διαβολικά λόγια! Η γνώση είναι ένα περίπλοκο θέμα συζήτησης. Μπορείτε να δηλώσετε απλά ότι ένα πεδίο γνώσης δεν είναι τίποτε περισσότερο από γνώση. Είναι ένα πεδίο γνώσης το οποίο μαθαίνεται με βάση τη μη λατρεία του Θεού και τη μη κατανόηση του γεγονότος ότι ο Θεός δημιούργησε τα πάντα. Όταν οι άνθρωποι μελετούν αυτού του είδους τη γνώση, δεν βλέπουν ότι ο Θεός κυριαρχεί επί των πάντων· δεν βλέπουν ότι ο Θεός έχει τον έλεγχο των πάντων ή ότι διαχειρίζεται τα πάντα. Αντιθέτως, το μόνο που κάνουν είναι να ερευνούν και να εξερευνούν αδιάκοπα εκείνο το πεδίο της γνώσης, και να ψάχνουν απαντήσεις με βάση τη γνώση. Ωστόσο, δεν αληθεύει πως αν οι άνθρωποι δεν πιστεύουν στον Θεό και, αντιθέτως, επιδιώκουν μόνο την έρευνα, δεν θα βρουν ποτέ τις πραγματικές απαντήσεις; Το μόνο που μπορεί να σου προσφέρει η γνώση είναι τα προς το ζην σου, μια δουλειά, ένα εισόδημα για να μην πεινάσεις· αλλά δεν θα σε κάνει ποτέ να λατρέψεις τον Θεό και δεν θα σε κρατήσει ποτέ μακριά από το κακό. Όσο περισσότερο μελετούν οι άνθρωποι τη γνώση, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η επιθυμία τους να επαναστατήσουν ενάντια στον Θεό, να υποβάλουν τον Θεό στις μελέτες τους, να δοκιμάσουν τον Θεό και να αντισταθούν στον Θεό. Οπότε, τώρα τι βλέπουμε ότι διδάσκει η γνώση στους ανθρώπους; Είναι όλα η φιλοσοφία του Σατανά. Οι φιλοσοφίες και οι κανόνες επιβίωσης που διαδίδει ο Σατανάς στους διεφθαρμένους ανθρώπους έχουν οποιαδήποτε σχέση με την αλήθεια; Δεν έχουν καμία σχέση με την αλήθεια και, μάλιστα, είναι το αντίθετο της αλήθειας» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ε΄). Ο Θεός εκθέτει πώς χρησιμοποιεί ο Σατανάς τη γνώση ως τέχνασμα για να διαφθείρει τους ανθρώπους. Είδα ότι οι γνώσεις μάς βοηθούν μόνο να κατανοήσουμε βασικά γεγονότα ή την κοινή λογική, και ότι μπορούν να μας βοηθήσουν στην εργασία και τη ζωή, αλλά ο Σατανάς ενσωματώνει επιπλέον στοιχεία στη μάθησή μας, κι ενσταλάζει μέσα μας τον αθεϊσμό, τον εξελικτισμό, τον μαρξισμό και άλλες ιδεολογίες. Αυτά μας οδηγούν να αρνούμαστε όλο και περισσότερο τον Θεό και να απομακρυνόμαστε όλο και περισσότερο από Αυτόν. Θυμήθηκα μια αδελφή που μου έλεγε ότι η κόρη της πίστευε στην ύπαρξη του Θεού όταν ήταν μικρή και ότι την ακολούθησε στην πίστη. Αργότερα, όμως, αφού πήγε στο πανεπιστήμιο, όταν η αδελφή μίλησε στην κόρη της για την πίστη στον Θεό, εκείνη δεν αναγνώριζε πλέον την ύπαρξη του Θεού. Στην πραγματικότητα, ήμουν ίδια. Όταν ήμουν παιδί, πίστευα στην ύπαρξη του Θεού, αλλά στα σχολικά εγχειρίδια και τις γνώσεις που διδάσκονται στο σχολείο, η λέξη «Θεός» δεν αναφερόταν ποτέ, και όλα αφορούσαν μόνο τον υλισμό και τη θεωρία της εξέλιξης, που λένε ότι τα πάντα στον κόσμο σχηματίστηκαν φυσικά και ότι οι άνθρωποι εξελίχθηκαν από τους πιθήκους, πράγμα που με έκανε να αρχίσω να αμφιβάλλω για την ύπαρξη του Θεού. Συνειδητοποίησα ότι ο Σατανάς όντως χρησιμοποιεί τη γνώση για να διαφθείρει τους ανθρώπους. Εκείνη την εποχή, όμως, δεν είχα επίγνωση αυτού του γεγονότος και εξακολουθούσα να λαχταρώ τη γνώση, κι ήθελα να συνεχίσω να κολυμπώ στον ωκεανό της γνώσης. Δεν είχα ιδέα πως αυτό είναι ένα κόλπο που χρησιμοποιεί ο Σατανάς για να παραπλανήσει και να διαφθείρει τους ανθρώπους. Όπως ακριβώς ένας βάτραχος που βράζει ζωντανός σε νερό που ζεσταίνεται σταδιακά, αν κάποιος δεν είναι σε εγρήγορση και δεν βγει από το νερό αρκετά γρήγορα, όταν πια τον καταβροχθίσει ο Σατανάς, δεν θα το έχει καν καταλάβει. Η γνώση που διδάσκεται στα πανεπιστήμια είναι εξ ολοκλήρου αθεϊστική. Όσο περισσότερες γνώσεις αποκτούσα, τόσο πιο βαθιά θα δηλητηριαζόμουν. Εάν, στο τέλος, αρνιόμουν τον Θεό επειδή είχα πάρα πολλές γνώσεις, τότε θα ήταν πολύ αργά. Δεν θα κατέστρεφα τον εαυτό μου; Οι συνέπειες ήταν τρομακτικές.

Μια μέρα, διάβασα περισσότερα από τα λόγια του Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Από τη στιγμή που έρχεσαι κλαίγοντας σ’ αυτόν τον κόσμο, αρχίζεις να εκπληρώνεις τις ευθύνες σου. Παίζεις τον ρόλο σου και ξεκινάς το ταξίδι της ζωής σου για χάρη του σχεδίου του Θεού και των όσων έχει Εκείνος ορίσει. Όποιο κι αν είναι το υπόβαθρό σου και όποιο κι αν είναι το ταξίδι που απλώνεται μπροστά σου, σε κάθε περίπτωση κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις του Ουρανού και κανείς δεν μπορεί να ελέγξει τη μοίρα του, διότι μόνο Εκείνος που κυριαρχεί στα πάντα είναι ικανός για τέτοιο έργο» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής του ανθρώπου). Κατάλαβα ότι η μοίρα ενός ανθρώπου είναι στα χέρια του Θεού και ότι οι άνθρωποι δεν έχουν την ικανότητα να αλλάξουν τη μοίρα τους. Πώς θα εξελιχθεί η μοίρα μου, τι είδους δουλειά θα κάνω, τι είδους ζωή θα έχω και αν θα είμαι φτωχή ή πλούσια —όλα αυτά είναι υπό τον προκαθορισμό και την κυριαρχία του Θεού, και δεν μπορώ να τα αλλάξω, πόσο μάλλον δε, μπορούν να αλλάξουν μόνο μέσω των γνώσεων ή ενός πτυχίου. Έτσι ακριβώς κι ο παππούς μου. Ο Θεός είχε προκαθορίσει να γίνει αγρότης και, παρόλο που διάβασε πολλά βιβλία και έμαθε πολλά, και πάλι δεν μπορούσε να αλλάξει η μοίρα του. Έπειτα, ο πατέρας μου. Είναι απόφοιτος λυκείου και μάλιστα υπηρέτησε στον στρατό, αλλά ήταν απλώς ένας συνηθισμένος εργάτης. Μετά από μερικά χρόνια, το εργοστάσιο στο οποίο εργαζόταν έκλεισε, και τελικά επέστρεψε στο σπίτι για να εργαστεί στο αγρόκτημα. Από αυτά τα παραδείγματα, συνειδητοποίησα ότι η μοίρα κάποιου δεν είναι πραγματικά στα χέρια του και ότι η μεγαλύτερη μόρφωση δεν οδηγεί απαραίτητα σε μια καλή δουλειά ή ένα καλό μέλλον. Ήθελα να αλλάξω τη μοίρα μου μέσω των σπουδών, αλλά αυτή η ιδέα έδειχνε πραγματικά ανοησία και άγνοια. Μόλις το συνειδητοποίησα, ήμουν πρόθυμη να εμπιστευτώ τον εαυτό μου στον Θεό, και ήμουν πρόθυμη να υποταχθώ στην κυριαρχία και τις ρυθμίσεις του Θεού.

Εκείνη την περίοδο, διάβασα επίσης περισσότερα από τα λόγια του Θεού, και ένα συγκεκριμένο χωρίο μού έκανε μεγάλη εντύπωση. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Οι νέοι δεν πρέπει να μην έχουν βλέψεις, κίνητρο και ένα δραστήριο πνεύμα που να τους ωθεί ν’ ανέβουν· δεν πρέπει να αποθαρρύνονται με τις προοπτικές τους ούτε πρέπει να χάνουν την ελπίδα τους στη ζωή ή την πίστη τους στο μέλλον· θα πρέπει να έχουν την επιμονή να συνεχίζουν στην οδό της αλήθειας που έχουν τώρα επιλέξει —να κάνουν πραγματικότητα την επιθυμία τους να δαπανήσουν όλη τους τη ζωή για Μένα. Δεν θα πρέπει να μην έχουν την αλήθεια, ούτε θα πρέπει να υποθάλπουν την υποκρισία και την αδικία —θα πρέπει να παραμένουν σταθεροί στη σωστή στάση τους. Δεν θα πρέπει να περιφέρονται άσκοπα, αλλά να έχουν το πνεύμα να τολμούν να κάνουν θυσίες και να αγωνίζονται για τη δικαιοσύνη και την αλήθεια. Οι νέοι θα πρέπει να έχουν τη γενναιότητα να μην υποκύπτουν στην καταπίεση των δυνάμεων του σκότους και να μεταμορφώνουν τη σημασία της ύπαρξής τους. Οι νέοι άνθρωποι δεν θα πρέπει να δέχονται αμαχητί το οτιδήποτε, αλλά, ακόμα περισσότερο, θα πρέπει να διαθέτουν πνεύμα ευθύτητας και ειλικρίνειας, και πνεύμα συγχώρεσης προς τους αδελφούς και τις αδελφές τους. Φυσικά, αυτές είναι οι απαιτήσεις που έχω από όλους, καθώς και η συμβουλή Μου σε όλους. Ακόμη περισσότερο, όμως, είναι τα καθησυχαστικά λόγια Μου για όλους τους νέους. Θα πρέπει να ασκείστε σύμφωνα με τα λόγια Μου. Οι νέοι, ιδίως, δεν θα πρέπει να μην έχουν την αποφασιστικότητα να διακρίνουν την κατάσταση των πραγμάτων και να αναζητούν τη δικαιοσύνη και την αλήθεια. Θα πρέπει να επιδιώκετε καθετί όμορφο και καλό, και θα πρέπει να αποκτάτε την πραγματικότητα όλων των θετικών πραγμάτων. Επιπλέον, θα πρέπει να είστε υπεύθυνοι για τη ζωή σας και να μην την παίρνετε αψήφιστα. Οι άνθρωποι έρχονται στη γη και είναι σπάνιο να Με συναντήσουν, και είναι επίσης σπάνιο να έχουν την ευκαιρία να αναζητήσουν και να κερδίσουν την αλήθεια. Γιατί δεν εκτιμάτε αυτό το όμορφο διάστημα ως το σωστό μονοπάτι να επιδιώκετε σε αυτήν τη ζωή; Και γιατί είστε πάντα τόσο απαξιωτικοί προς την αλήθεια και τη δικαιοσύνη; […] Οι ζωές σας θα πρέπει να είναι γεμάτες δικαιοσύνη, αλήθεια και αγιοσύνη· οι ζωές σας δεν θα πρέπει να εξαχρειωθούν τόσο σύντομα, κάνοντάς σας να πέσετε στον Άδη. Δεν νομίζετε ότι αυτό θα ήταν τρομερή ατυχία; Δεν νομίζετε ότι αυτό θα ήταν τρομερά άδικο;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Λόγια για τους νέους αλλά και τους μεγαλύτερους). Αυτά τα λόγια του Θεού με βοήθησαν να βρω τη σωστή κατεύθυνση στη ζωή. Ο Θεός είναι η πηγή όλης της ομορφιάς και της καλοσύνης. Πιστεύω στον Θεό και διαβάζω τα λόγια Του. Μέσα από αυτά, μπορώ να ξεχωρίζω τα θετικά από τα αρνητικά πράγματα, και να διακρίνω διάφορες κακές τάσεις, και ξέρω, επίσης, πώς να βιώσω την κανονική ανθρώπινη φύση, και ούτω καθεξής. Αυτά είναι όλα όσα χρειάζομαι. Αν δεν επιδίωκα την αλήθεια και επέλεγα, απεναντίας, να συνεχίσω να επιδιώκω τη γνώση, απλώς θα επηρεαζόμουν από κάθε είδους σατανικές φιλοσοφίες και δηλητήρια, και θα διαφθειρόμουν όλο και περισσότερο. Ακριβώς όπως όταν πήγαινα στο σχολείο, ήξερα πολύ καλά ότι οι βαθμοί μου δεν μπορούσαν να είναι καλύτεροι, αλλά δεν ήμουν πρόθυμη να το αποδεχτώ και μελετούσα πολύ σκληρά για να μπω σε ένα καλό πανεπιστήμιο. Ως αποτέλεσμα αυτού, βασανιζόμουν και απομακρυνόμουν ακόμη περισσότερο από τον Θεό. Δημιουργηθήκαμε εξαρχής από τον Θεό, και πρέπει να πιστεύουμε σ’ Αυτόν και να επιδιώκουμε την αλήθεια, αλλά επειδή ο Σατανάς με παρέσυρε και με παραπλάνησε, ήξερα μόνο να πηγαίνω στο σχολείο και να μελετώ, και δεν καταλάβαινα ότι έπρεπε να πιστεύω στον Θεό και να Τον λατρεύω. Δεν καταλάβαινα ότι η ζωή έπρεπε να αφορά την επιδίωξη της αλήθειας και της σωτηρίας. Είχα επικεντρωθεί απόλυτα στις σπουδές μου και σπατάλησα πάρα πολύ χρόνο. Είδα ότι ο Θεός είχε εκφράσει πάρα πολλές αλήθειες και ότι υπήρχαν ακόμα πάρα πολλά που δεν καταλάβαινα, και γέμισα τύψεις. Αν συναθροιζόμουν τακτικά λίγα χρόνια νωρίτερα, δεν θα είχα καταλάβει περισσότερες αλήθειες; Αν συνέχιζα στο πανεπιστήμιο για μερικά ακόμη χρόνια, το έργο του Θεού θα μπορούσε να έχει ήδη τελειώσει, και ως εκ τούτου, σίγουρα θα έχανα την ευκαιρία μου να σωθώ. Όταν διάβασα τα λόγια του Θεού, ένιωσα την επιτακτική πρόθεσή Του. Ο Θεός περιμένει η ανθρωπότητα να επιστρέψει ενώπιόν Του και να αποδεχτεί τη σωτηρία Του, ώστε να μην της κάνει πλέον κακό ο Σατανάς. Δεν μπορούσα να χάσω αυτήν την ευκαιρία.

Διάβασα περισσότερα από τα λόγια του Θεού. Ο Θεός λέει: «Αν έχεις υψηλή θέση, μεγάλη φήμη, πλούτο γνώσεων, πλήθος περιουσιακών στοιχείων και την υποστήριξη πολλών ανθρώπων, κι όμως παραμένεις ανεπηρέαστος από αυτά τα πράγματα και εξακολουθείς να προσέρχεσαι ενώπιον του Θεού για να αποδεχτείς το κάλεσμά Του και την ανάθεσή Του και να κάνεις αυτό που σου ζητά ο Θεός, τότε όλα όσα κάνεις θα είναι ο πιο ουσιαστικός σκοπός στη γη και το πιο δίκαιο εγχείρημα του ανθρώπινου γένους. Αν απορρίψεις το κάλεσμα του Θεού για χάρη της θέσης ή των δικών σου στόχων, όλα όσα κάνεις θα είναι καταραμένα και, ακόμα περισσότερο, αποκρουστικά στον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Παράρτημα Β΄: Ο Θεός κυριαρχεί επί της μοίρας όλης της ανθρωπότητας). Αφού διάβασα τα λόγια του Θεού, κατανόησα καλύτερα την πρόθεσή Του και γέμισε κουράγιο η καρδιά μου, επειδή ο Θεός δηλώνει ξεκάθαρα τι είδους άνθρωποι θα λάβουν την έγκριση και τις ευλογίες Του, και τι είδους ανθρώπους θα καταραστεί και θα μισήσει. Όσοι αποδέχονται την ανάθεση από τον Θεό παρά τα τυχόν εμπόδια, και προσφέρουν τον εαυτό τους στον Θεό σώματι και πνεύματι θα λάβουν την έγκριση και τις ευλογίες του Θεού. Εάν κάποιος απορρίψει την ανάθεση από τον Θεό για χάρη της επιδίωξης προσωπικών συμφερόντων, τότε επαναστατεί κατά του Θεού, και ο Θεός τον αποστρέφεται και τον απορρίπτει. Σκέφτηκα ότι ως δημιούργημα, αν επιδίωκα μόνο τη γνώση και όχι την αλήθεια, τότε θα χαράμιζα την ανάσα που μου είχε δώσει ο Θεός. Αν μπορούσα να χρησιμοποιήσω αυτά τα χρόνια για να κάνω το καθήκον μου ως δημιούργημα αντί να συνεχίσω τις σπουδές μου στο πανεπιστήμιο, λέγοντας σε περισσότερους ανθρώπους τα καλά νέα ότι ο Θεός έρχεται για να κάνει το έργο της σωτηρίας της ανθρωπότητας και βοηθώντας περισσότερους χαμένους ανθρώπους σαν εμένα να επιστρέψουν ενώπιόν Του, τότε αυτό θα ήταν το πιο ουσιαστικό πράγμα που μπορούσα να κάνω. Σκέφτηκα τον Πέτρο. Διακρίθηκε τόσο για τις σπουδές όσο και για τη διαγωγή του από μικρός, και οι γονείς του ήλπιζαν ότι θα σπούδαζε και θα ξεχώριζε στον κόσμο, αλλά εκείνος δεν επιδίωξε περαιτέρω γνώσεις ή ανώτερη εκπαίδευση για να αποκτήσει φήμη, κέρδος και θέση. Αντίθετα, επέλεξε να πιστέψει στον Θεό και να κηρύξει. Παρά την αντίδραση των γονιών του, σταμάτησε τις σπουδές του αφού τελείωσε το λύκειο στα 17 του. Αν και έβγαζε τα προς το ζην ψαρεύοντας και ζούσε μια συνηθισμένη ζωή, λόγω της λαχτάρας του για τον Θεό, επιδίωκε συνεχώς να γνωρίσει και να αγαπήσει τον Θεό, και στο τέλος, έλαβε την έγκριση του Θεού. Η επιδίωξη του Πέτρου κέρδισε τον θαυμασμό μου, και ταυτόχρονα, με ενέπνευσε και μου έδωσε την αποφασιστικότητα να εγκαταλείψω το πανεπιστήμιο.

Πριν το καταλάβω, είχε φτάσει η μέρα της εγγραφής μου στο πανεπιστήμιο. Με κάλεσε μια συμμαθήτριά μου για να με προσκαλέσει να εγγραφούμε μαζί, αλλά της είπα ότι δεν θα πήγαινα στο πανεπιστήμιο. Κατόπιν, συμμαθητές, φίλοι και άπιστα μέλη της οικογένειάς μου ήρθαν ο ένας μετά τον άλλο για να προσπαθήσουν να με μεταπείσουν. Κάποιοι είπαν: «Χωρίς πτυχίο, δεν θα βρεις καλή δουλειά στον κόσμο». Άλλοι είπαν: «Κάποιοι θέλουν να μπουν στο πανεπιστήμιο, αλλά δεν μπορούν. Ενώ εσύ μπήκες και τώρα επιλέγεις να μην πας; Το ’χεις χάσει;» Ο μεγαλύτερος αδερφός μου είπε, επίσης, ότι θα μου έδινε τρεις χιλιάδες γουάν αν πήγαινα στο πανεπιστήμιο και ότι θα μου αγόραζε το τάδε τηλέφωνο… Ήμουν λίγο λυπημένη και αδύναμη, καθώς ένιωθα ότι ήμουν κάποτε ένα υπάκουο και λογικό παιδί στα μάτια τους, μια κορυφαία μαθήτρια με άριστους βαθμούς, και μια πολλά υποσχόμενη νεαρή με λαμπρό μέλλον, αλλά πλέον θεωρούσαν ότι είχα χάσει το μυαλό μου και ήμουν ανυπάκουη. Ένιωθα λίγο άβολα. Χάρη, όμως, στην προστασία του Θεού, όταν σκέφτηκα το γεγονός ότι ήμουν στο σωστό μονοπάτι στη ζωή, κι επέλεξα τον πιο δίκαιο σκοπό, γέμισα και πάλι πίστη. Ας σκέφτονται και ας λένε ό,τι θέλουν. Εγώ θα συνέχιζα να συναθροίζομαι και να κάνω το καθήκον μου ως συνήθως. Εκείνη την εποχή, μου άρεσε πολύ να τραγουδώ έναν ύμνο των λόγων του Θεού με τίτλο «Θα πρέπει να τα εγκαταλείψετε όλα για την αλήθεια»:

1  Πρέπει να υποφέρεις για την αλήθεια, πρέπει να θυσιαστείς για την αλήθεια, πρέπει να υπομείνεις με ταπείνωση για την αλήθεια και πρέπει να υποστείς περισσότερα βάσανα προκειμένου να κερδίσεις περισσότερη αλήθεια. Αυτό πρέπει να κάνεις. Δεν πρέπει να πετάξεις την αλήθεια για χάρη της απόλαυσης της οικογενειακής αρμονίας, και δεν πρέπει να χάσεις μια ζωή αξιοπρέπειας και ακεραιότητας για χάρη μιας προσωρινής απόλαυσης.

2  Θα πρέπει να ακολουθήσεις όλα όσα είναι όμορφα και καλά και θα πρέπει να επιδιώξεις ένα πιο ουσιώδες μονοπάτι στη ζωή. Εάν ζεις μια τόσο υλική και κοσμική ζωή και δεν επιδιώκεις κανένα στόχο, δεν σπαταλάς έτσι τη ζωή σου; Τι μπορείς να κερδίσεις από μια τέτοια ζωή; Θα πρέπει να εγκαταλείψεις όλες τις απολαύσεις της σάρκας για χάρη της μιας αλήθειας και δεν πρέπει να πετάξεις όλες τις αλήθειες για χάρη μιας μικρής απόλαυσης. Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν ακεραιότητα ή αξιοπρέπεια. Δεν υπάρχει νόημα στην ύπαρξή τους!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση

Από τα λόγια του Θεού, είδα ότι ο Θεός ελπίζει να ζήσουμε για να επιδιώξουμε την αλήθεια και ό,τι είναι δίκαιο, και αν εγκαταλείψουμε την αλήθεια για παροδικές απολαύσεις, τότε θα χάσουμε την αξιοπρέπειά μας, και το πιο σημαντικό, την αξία και το νόημα της ζωής. Στο παρελθόν, δεν ήξερα τι σήμαινε ζωή γεμάτη νόημα. Νόμιζα ότι η μελέτη της γνώσης στο σχολείο, το να μπω σε ένα καλό πανεπιστήμιο και να έχω ένα πολλά υποσχόμενο μέλλον θα έφερνε τον θαυμασμό των άλλων, και ότι αυτό θα σήμαινε ότι θα έκανα κάτι στη ζωή μου. Αλλά απροσδόκητα, μετά από χρόνια μελέτης, όχι μόνο δεν έμαθα πώς να φέρομαι, αλλά έχασα και τον δρόμο μου. Ξέχασα μάλιστα ότι προήλθα από τον Θεό και ότι ο Θεός μού έδωσε αυτή την πνοή ζωής, και ότι ο Σατανάς με έβλαψε και με ξεγέλασε. Στο τέλος, σχεδόν έγινα ίδια με τον Σατανά, αντιστεκόμουν στον Θεό και Τον αρνούμουν, και ζούσα χωρίς καμία αξία ή αξιοπρέπεια. Πλέον, επέλεγα να βαδίσω στο μονοπάτι της πίστης στον Θεό και της επιδίωξης της αλήθειας. Παρόλο που η οικογένεια και οι φίλοι μου δεν με καταλάβαιναν και με συκοφαντούσαν, και στο μέλλον, μπορεί να μη ζήσω μια πλούσια ζωή ή να κερδίσω τον θαυμασμό των ανθρώπων, αν πιστεύω στον Θεό και κάνω το καθήκον μου, μπορώ να κατανοήσω την αλήθεια και να κερδίσω τη ζωή. Αυτό είναι το πιο ουσιαστικό πράγμα, και δεν θα υποφέρω μάταια. Έτσι, όσο κι αν προσπαθούσαν να με πείσουν, εγώ ήμουν ακλόνητη και ήξερα ότι αυτή η δύναμη μου είχε δοθεί από τον Θεό.

Κατόπιν, δεν πήγα στο πανεπιστήμιο και, αντ’ αυτού, έκανα το καθήκον μου στην εκκλησία. Μέσα από τη συναναστροφή και την έκθεση του Θεού, κατανόησα καλύτερα την επιδίωξή μου για γνώση. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Κατά τη διαδικασία απόκτησης της γνώσης από τον άνθρωπο, ο Σατανάς επιστρατεύει κάθε είδους μέθοδο, είτε λέγοντας ιστορίες, είτε δίνοντάς του απλώς μια ατομική γνώση, είτε δίνοντάς του τη δυνατότητα να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του ή τις φιλοδοξίες του. Σε ποιον δρόμο ακριβώς θέλει να τον οδηγήσει ο Σατανάς; Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν υπάρχει τίποτα το κακό με την απόκτηση γνώσης, ότι είναι απόλυτα φυσιολογικό. Για να το θέσω πιο ελκυστικά, το να υιοθετούν ανώτερες βλέψεις ή να έχουν φιλοδοξίες σημαίνει να έχουν κίνητρο, και αυτό θα πρέπει να είναι το σωστό μονοπάτι στη ζωή. Δεν είναι ο πιο ένδοξος τρόπος για να ζουν οι άνθρωποι αν μπορούν να εκπληρώνουν τις βλέψεις τους ή να έχουν μια επιτυχημένη επαγγελματική σταδιοδρομία στη ζωή τους; Κάνοντας κανείς αυτά τα πράγματα, όχι μόνο τιμά τους προγόνους του, αλλά έχει και την ευκαιρία να αφήσει το δικό του στίγμα στην ιστορία —δεν είναι αυτό κάτι καλό; Αυτό είναι καλό στα μάτια των κοσμικών ανθρώπων και γι’ αυτούς θα πρέπει να είναι σωστό και θετικό. Ο Σατανάς, ωστόσο, με τα μοχθηρά του κίνητρα, στρέφει τους ανθρώπους σε αυτού του είδους τον δρόμο, και αυτό ήταν; Και βέβαια όχι. Στην πραγματικότητα, όσο μεγάλες κι αν είναι οι βλέψεις του ανθρώπου, όσο ρεαλιστικές ή σωστές κι αν είναι οι επιθυμίες του, το μόνο που θέλει να επιτύχει ο άνθρωπος, το μόνο που αναζητά, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με δύο λέξεις. Αυτές οι δύο λέξεις είναι ζωτικής σημασίας για κάθε άνθρωπο καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του και αυτές είναι που σκοπεύει να ενσταλάξει ο Σατανάς στον άνθρωπο. Ποιες είναι αυτές οι δύο λέξεις; Είναι η “φήμη” και το “κέρδος”. Ο Σατανάς χρησιμοποιεί μια πολύ ήπια μέθοδο, μια μέθοδο που συμβαδίζει πολύ με τις αντιλήψεις των ανθρώπων και δεν είναι πολύ επιθετική, για να κάνει τους ανθρώπους να αποδέχονται εν αγνοία τους τα μέσα και τους νόμους της επιβίωσης του Σατανά, να θέτουν στόχους και κατεύθυνση στη ζωή, και να αποκτούν και βλέψεις στη ζωή τους. Όσο βαρύγδουπες κι αν είναι οι περιγραφές των ανθρώπων για τις βλέψεις της ζωής τους, αυτές οι βλέψεις περιστρέφονται συνέχεια γύρω από τη φήμη και το κέρδος. Ό,τι κι αν κυνηγούν ολόκληρη τη ζωή τους οι σπουδαίοι ή διάσημοι άνθρωποι —στην πραγματικότητα, όλοι οι άνθρωποι— έχει σχέση μόνο με αυτές τις δύο λέξεις: “φήμη” και “κέρδος”. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι, μόλις αποκτήσουν φήμη και κέρδος, θα έχουν το κεφάλαιο για να απολαμβάνουν υψηλή θέση και μεγάλο πλούτο, και να απολαμβάνουν τη ζωή. Πιστεύουν ότι, μόλις αποκτήσουν φήμη και κέρδος, θα έχουν το κεφάλαιο για να αναζητούν ευχαρίστηση και να ενδίδουν ασυλλόγιστα στις απολαύσεις της σάρκας. Για χάρη της φήμης και του κέρδους που επιθυμούν, οι άνθρωποι με χαρά, αλλά και ταυτόχρονα εν αγνοία τους, παραδίδουν το σώμα τους, την καρδιά τους και ό,τι άλλο έχουν, μαζί με τις προοπτικές και τη μοίρα τους, στον Σατανά. Το κάνουν ανεπιφύλακτα, χωρίς ν’ αμφιβάλλουν ούτε στιγμή, και χωρίς ποτέ να ζητούν να πάρουν πίσω όσα είχαν κάποτε. Μπορούν οι άνθρωποι να διατηρήσουν οποιονδήποτε έλεγχο του εαυτού τους από τη στιγμή που θα παραδοθούν στον Σατανά και θα του είναι αφοσιωμένοι με αυτόν τον τρόπο; Και βέβαια όχι. Βρίσκονται πλήρως και απολύτως υπό τον έλεγχο του Σατανά. Έχουν βυθιστεί πλήρως και ολότελα σ’ αυτόν τον βούρκο και είναι ανίκανοι να ξεφύγουν» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄). Όταν διάβασα τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα τελικά ότι είχα παρασυρθεί από τον Σατανά στο λάθος μονοπάτι της επιδίωξης φήμης και κέρδους. Ο Σατανάς είναι πραγματικά ύπουλος και μοχθηρός. Χρησιμοποιεί πρώτα κάτι που φαίνεται θεμιτό, κάνει τους ανθρώπους να μελετούν και να παίρνουν γνώσεις, και στη συνέχεια, κατά τη διαδικασία της μάθησης, χωρίς να το αντιληφθούμε, ενσταλάζει διάφορες σατανικές σκέψεις και δηλώσεις στις καρδιές μας, όπως «Η γνώση μπορεί ν’ αλλάξει τη μοίρα σου», «Οι άλλες επιδιώξεις είναι μικρές, τα βιβλία τις ξεπερνούν όλες», «Να ξεχωρίζεις από τους υπόλοιπους και να φέρνεις τιμή στους προγόνους σου» και «Όσοι μοχθούν με το μυαλό τους κυβερνούν τους άλλους και όσοι μοχθούν με τα χέρια τους κυβερνώνται από άλλους». Αυτές οι ιδέες μάς κάνουν να λατρεύουμε τη γνώση, και να επιδιώκουμε τη φήμη και το κέρδος. Πιστεύουμε ότι η απόκτηση φήμης και κέρδους θα φέρει τιμή στους προγόνους μας, και θα μας δώσει τη δυνατότητα να ξεφύγουμε από μια ζωή μόχθου. Έτσι, σκέφτηκα ότι αν πήγαινα στο πανεπιστήμιο, θα μπορούσα να αλλάξω τη μοίρα μου και να πετύχω αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούν καλή ζωή. Άρχισα να επικεντρώνομαι στους βαθμούς και τις κατατάξεις των εξετάσεων, και συχνά ένιωθα απογοήτευση και απόγνωση όταν οι προσπάθειές μου δεν είχαν ως αποτέλεσμα καλούς βαθμούς. Παρόλο που πολλές φορές ένιωθα ότι η μαθητική μου ζωή ήταν κενή και κουραστική ή πονούσα που ανταγωνιζόμουν με άλλους για την κατάταξη, συνέχιζα να είμαι πρόθυμη να υποφέρω και να μοχθώ για αυτόν τον στόχο, χωρίς να ξέρω πώς να απελευθερωθώ και να αντισταθώ. Σκέφτηκα τη συμμαθήτρια με την οποία καθόμουν. Συχνά ξενυχτούσε στην προσπάθειά της να μπει σε ένα καλό πανεπιστήμιο, αλλά προσβλήθηκε από μια ασυνήθιστη ασθένεια λόγω υπερβολικού άγχους. Στο τέλος, έπρεπε να πάρει άδεια για να αναρρώσει. Έπειτα, ήταν κι ο μαθητής που πήδηξε στο κενό. Στους άλλους, φαινόταν σαν μια μικρή διαφορά στις μονάδες, αλλά εκείνος εκτιμούσε αυτόν τον βαθμό περισσότερο από τη ζωή του. Τελικά επέλεξε να πηδήξει στο κενό. Αυτό, επίσης, προκλήθηκε από την επιδίωξη της φήμης και του κέρδους. Από αυτά τα γεγονότα, είδα τις μοχθηρές προθέσεις του Σατανά να δελεάσει τους ανθρώπους να επιδιώξουν φήμη και κέρδος. Ο Σατανάς όχι μόνο μας οδηγεί μακριά από τον Θεό, αλλά μας βασανίζει και παίζει μαζί μας κατά βούληση, μέχρι που τελικά μας καταβροχθίζει. Αν δεν το εξέθετε ο Θεός, ποτέ δεν θα έβλεπα καθαρά ότι η φήμη και το κέρδος είναι κόλπα που χρησιμοποιεί ο Σατανάς για να διαφθείρει τους ανθρώπους, και θα συνέχιζα να υπομένω κάθε είδους ανώφελες κακουχίες για τη φήμη και το κέρδος. Επιπλέον, θα είχα απομακρυνθεί από τον Θεό και θα είχα κλείσει την πόρτα στη σωτηρία Του. Είχα μελετήσει σκληρά πάνω από δέκα χρόνια για να κερδίσω τον θαυμασμό των άλλων και είχα παραμελήσει, ακόμη και ξεχάσει, την πίστη στον Θεό. Αν δεν ήταν η αγάπη του Θεού, που κανόνισε να με βοηθήσουν οι αδελφοί κι οι αδελφές και να με φέρουν στην εκκλησιαστική ζωή, δεν ξέρω πόσο καιρό θα βολόδερνα στη σύγχυση.

Τα τελευταία χρόνια, κάνοντας το καθήκον μου και διαβάζοντας τα λόγια του Θεού, διαπιστώνω όλο και περισσότερο ότι το μονοπάτι της πίστης στον Θεό είναι το σωστό μονοπάτι στη ζωή. Ο Θεός μάς έχει αποκαλύψει όλα τα μυστήρια της αλήθειας, για παράδειγμα, πώς έχει εξελιχθεί η ανθρωπότητα σε αυτό που είμαστε σήμερα, από πού προέρχονται οι άνθρωποι και πού πηγαίνουν, την αλήθεια για το πώς έχει διαφθαρεί η ανθρωπότητα από τον Σατανά, πώς να διορθώσουμε τις διεφθαρμένες διαθέσεις και να βιώσουμε μια αληθινή ανθρώπινη ομοιότητα, πώς να γνωρίσουμε και να λατρεύουμε τον Θεό, πώς να γίνουμε δημιουργήματα που ανταποκρίνονται στα πρότυπα και ούτω καθεξής. Στις αλήθειες που έχει εκφράσει ο Θεός, έχω δει την κατεύθυνση της ζωής και έχω βρει την αξία της ζωής μου. Είμαι πραγματικά ευγνώμων που έχει έρθει σ’ εμένα η σωτηρία του Θεού, που μου επιτρέπει να επιστρέψω ενώπιόν Του. Δόξα τω Θεώ!