Της Ζιγιάν, Κίνα

Το 2023, συνεργάστηκα με τη Γε Σουν και κάναμε κειμενικά καθήκοντα. Η Γε Σουν είχε καλύτερη εργασιακή ικανότητα από μένα, και ήταν και πιο αποτελεσματική. Κανονικά, όταν ήμουν σε κάποια κατάσταση, συναναστρεφόταν πάνω στα λόγια του Θεού για να με βοηθήσει. Τα πηγαίναμε πολύ καλά. Τον Φεβρουάριο του 2024, σε μια συνάθροιση, η Γε Σουν χρησιμοποίησε τα λόγια του Θεού για να κατανοήσει τη δική της αλαζονική διάθεση, αλλά δεν τα είχε κατανοήσει εις βάθος. Αφού τελείωσε, η Λαν Σιν επισήμανε κάποιες από τις αλαζονικές και περιοριστικές συμπεριφορές της Γε Σουν όταν έκανε το καθήκον της. Είπε ότι όταν η Γε Σουν επισήμαινε τα προβλήματά της, μιλούσε με απαξιωτικό τόνο, που την περιόριζε πολύ. Υπήρχαν φορές που ένιωθε ότι είχε κακό επίπεδο και ότι δεν ήταν αρκετά καλή γι’ αυτό το καθήκον, και η Γε Σουν τής έλεγε απαξιωτικά να παραιτηθεί, αν δεν μπορούσε να το κάνει. Αυτό την έκανε πολύ αρνητική. Όσο μιλούσε η Λαν Σιν, η Γε Σουν κατσούφιασε. Όταν ολοκλήρωσε τη συναναστροφή της η Λαν Σιν, η Γε Σουν έκλαψε κι είπε ότι είχε περιορίσει τους άλλους, είχε κάνει κακό και είχε χάσει το κέφι της. Εγώ σκέφτηκα ότι η Γε Σουν δεν είχε αποδεχτεί απόλυτα τα προβλήματα που είχε επισημάνει η Λαν Σιν, αλλά μετά σκέφτηκα, επίσης, ότι η Γε Σουν νοιαζόταν πολύ για την υπόληψή της κι ότι ήταν φυσιολογικό που δεν μπορούσε να αποδεχτεί αμέσως τα προβλήματα που της επισήμανε η Λαν Σιν. Σκέφτηκα ότι θα ένιωθε καλύτερα μετά από λίγο, οπότε δεν είπα κάτι. Κατά τη διάρκεια του φαγητού, η Λαν Σιν αναζήτησε αρκετές φορές τη Γε Σουν για να συζητήσουν, αλλά η Γε Σουν την αγνόησε. Η ατμόσφαιρα ήταν λίγο αμήχανη. Η Γε Σουν κι εγώ εργαζόμασταν στο ίδιο γραφείο, και μετά το γεύμα, η Λαν Σιν ήρθε στο γραφείο μας να με βοηθήσει με τον υπολογιστή. Η Γε Σουν τότε βγήκε έξω, λες και απέφευγε επίτηδες τη Λαν Σιν. Προηγουμένως, αυτή και η Λαν Σιν μιλούσαν συχνά και γελούσαν μαζί. Τώρα, όμως, ήταν λες κι έγινε άλλος άνθρωπος. Συνειδητοποίησα ότι η Γε Σουν ήταν προκατειλημμένη απέναντι στη Λαν Σιν. Ήθελα να ρωτήσω για την κατάστασή της, να επισημάνω ότι με τη στάση της αυτή δεν αποδεχόταν την αλήθεια και ότι θα έκανε τους άλλους να νιώθουν περιορισμένοι. Μετά, όμως, άλλαξα γνώμη κι είπα: «Η Λαν Σιν επισήμανε το πρόβλημά της, μα εκείνη δεν διόρθωσε την κατάστασή της ακόμα. Αν πάω να της ασκήσω τώρα κριτική, δεν θα γίνει ακόμα πιο αρνητική; Αν σχηματίσει κακή άποψη και για μένα και αρχίσει να με αγνοεί, τι θα κάνω; Μοιραζόμαστε το γραφείο μας και βλεπόμαστε συνέχεια. Αν παγώσει η σχέση μας, θα γίνει πολύ δύσκολη η μελλοντική συνεργασία μας. Αν προκύψουν αργότερα στο έργο μου καταστάσεις ή προβλήματα, τι θα κάνω χωρίς τη βοήθειά της; Δεν θα γίνω ρεζίλι;» Όταν τα σκέφτηκα αυτά, κατάπια τα λόγια που ήμουν έτοιμη να πω. Έβλεπα, όμως, ξεκάθαρα ότι η κατάσταση της Γε Σουν δεν ήταν καλή και κατηγόρησα τον εαυτό μου που δεν συναναστράφηκα πάνω σ’ αυτό το θέμα. Βρήκα τότε το κουράγιο να ρωτήσω: «Βλέπω ότι η κατάστασή σου δεν είναι πολύ καλή. Φταίει που δεν μπορείς να αποδεχτείς αμέσως τα προβλήματα που επισήμανε η Λαν Σιν; Αν έχεις κάποιες σκέψεις, μπορείς να ανοιχτείς και να συναναστραφείς μαζί μου. Μην τα κρατάς όλα μέσα σου!» Η Γε Σουν είπε χαμηλόφωνα: «Καλά είμαι. Τα χώνεψα». Και δεν είπε τίποτα άλλο. Όταν είδα ότι δεν ήθελε να ανοιχτεί και να συναναστραφεί πάνω σε αυτό το θέμα, έχασα ξαφνικά τα λόγια μου. Φοβήθηκα ότι αν έλεγα κάτι άλλο, θα με αντιπαθούσε και θα σχημάτιζε κακή άποψη για μένα. Γι’ αυτό είπα μόνο μερικά λόγια για να την ενθαρρύνω και τελείωσα βιαστικά την κουβέντα.

Στη συνέχεια, για δύο ολόκληρες μέρες η Γε Σουν δεν έκανε τίποτα άλλο από το να τρώει και να δουλεύει. Βασικά, δεν μιλούσε παρά μόνο όταν τη ρωτούσαμε κάτι, και ακόμα και τότε έλεγε μόνο μερικές λέξεις. Προηγουμένως, όποτε υπήρχαν προβλήματα στο έργο μας που δεν μπορούσα να διακρίνω, η Γε Σουν εξέφραζε ενεργά τη γνώμη της και έκανε προτάσεις. Με βοηθούσε να βελτιώσω διάφορα σημεία στις επιστολές μου όπου η συναναστροφή μου δεν ήταν ξεκάθαρη. Ωστόσο, εκείνες τις δύο μέρες, δεν συναναστρεφόταν ούτε για τα προβλήματα που προέκυπταν στο έργο μας. Εγώ ήθελα να της μιλήσω γι’ αυτά και να τα συζητήσουμε, αλλά έβλεπα ότι η Γε Σουν δεν είχε κέφι, και σκεφτόμουν ότι θα ήταν δύσκολο να πετύχω κάποια αποτελέσματα συζητώντας το έργο, κι έτσι δεν είπα τίποτα. Το αποτέλεσμα ήταν να επηρεαστεί το έργο. Στη συνέχεια, θέλησα να εκθέσω τη συμπεριφορά της Γε Σουν, ώστε να μπορέσει να αντιληφθεί τα προβλήματά της. Τότε, όμως, σκέφτηκα ότι η Λαν Σιν είχε αναφέρει εν συντομία την αλαζονική της διάθεση με αποτέλεσμα να γίνει πολύ κακή η κατάσταση της Γε Σουν. Αν αναφέρω ξανά ότι δεν αποδέχεται την αλήθεια, δεν θα γίνει προκατειλημμένη απέναντί μου και δεν θα κάνει το καθήκον της με βαριά καρδιά; Δεν θα ήταν ακόμα πιο δύσκολο να τα πάμε καλά τότε; Είπα, λοιπόν, στη Γε Σουν διακριτικά: «Μπορείς να μου μιλήσεις για τις σκέψεις σου. Αν συνεχίσεις έτσι χωρίς να μιλάς, θα περιορίσεις τους άλλους. Ο Θεός δημιούργησε αυτό το περιβάλλον για να μας επιτρέψει να κάνουμε αυτοκριτική πάνω στις διεφθαρμένες διαθέσεις μας. Ωφελεί τη ζωή-είσοδό μας». Εκείνη είπε χαμηλόφωνα: «Το επεξεργάζομαι σιγά σιγά. Εντάξει είμαι. Είναι καλύτερα έτσι. Αν στο μέλλον μιλάω λιγότερο, δεν θα κάνω τους ανθρώπους να νιώθουν περιορισμένοι». Όταν άκουσα τη Γε Σουν και κατάλαβα ότι ήταν δυσαρεστημένη ακόμα, δίστασα ξανά. «Αν της επισημάνω τα προβλήματά της και δεν τα αποδεχτεί, θα αρχίσει, άραγε, να με αγνοεί κι εμένα; Ας το ξεχάσω. Θα περιμένω μέχρι να είναι πρόθυμη να ανοιχτεί και θα συναναστραφώ τότε». Αργότερα, όταν συζητούσαμε το έργο μαζί, η Γε Σουν δεν έλεγε πολλά. Η Λαν Σιν είδε πώς φερόταν η Γε Σουν και δεν ήξερε τι να κάνει. Θεωρούσε ότι έφταιγε εκείνη και κατηγορούσε τον εαυτό της. Ένιωθε κι εκείνη κάπως αποκαρδιωμένη. Εκείνες τις δύο μέρες, δεν μπορούσα να σκεφτώ κάτι άλλο πέρα από αυτό το θέμα. Δεν μπορούσα καν να ηρεμήσω την καρδιά μου ούτε όταν έκανα το καθήκον μου. Προσευχήθηκα στον Θεό για να Του πω για την κατάστασή μου, ώστε να με βοηθήσει να κατανοήσω τον εαυτό μου.

Αργότερα, διάβασα τα εξής λόγια του Θεού: «Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να επιδιώξουν την αλήθεια και θέλουν να κάνουν πράξη την αλήθεια, αλλά πολλές φορές έχουν απλώς την αποφασιστικότητα και την επιθυμία να το κάνουν· μέσα τους, ωστόσο, η αλήθεια δεν έχει γίνει ζωή τους. Έτσι, όταν συναντάς πονηρές δυνάμεις που αναστατώνουν και υπονομεύουν το έργο της εκκλησίας —για παράδειγμα, όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με ψευδοεπικεφαλής που χειρίζονται ζητήματα παραβιάζοντας τις αρχές και δεν κάνουν αληθινό έργο ή με κακούς ανθρώπους και αντίχριστους που κάνουν κακό και διαταράσσουν το έργο της εκκλησίας και προκαλούν έτσι βλάβη στους εκλεκτούς του Θεού— δεν έχεις το θάρρος να υψώσεις το ανάστημά σου και να μιλήσεις. Γιατί δεν έχεις αυτό το θάρρος; Μήπως επειδή είσαι δειλός ή δεν έχεις ευφράδεια, ή μήπως δεν τολμάς να μιλήσεις επειδή δεν μπορείς να διακρίνεις τα πράγματα καθαρά; Δεν οφείλεται σε τίποτα από αυτά· είναι πρωτίστως η συνέπεια του ότι περιορίζεσαι από τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου. Μία από τις διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτεις είναι μια δόλια διάθεση: Όταν συμβαίνει κάτι, το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι είναι τα δικά σου συμφέροντα, οι συνέπειες των πράξεών σου και αν θα είναι επωφελείς για εσένα. Αυτή είναι μια δόλια διάθεση, έτσι δεν είναι; Μια άλλη είναι διάθεση εγωιστική και ποταπή. Σκέφτεσαι: “Τι σχέση έχει μ’ εμένα το ότι βλάπτουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού; Αφού δεν είμαι επικεφαλής, γιατί να αναμειχθώ; Δεν έχει καμία σχέση μ’ εμένα και δεν είναι δική μου ευθύνη”. Τέτοιες σκέψεις και λόγια δεν είναι κάτι που σκέφτεσαι σκόπιμα, αλλά παράγονται από εσένα ασυνείδητα —αυτές είναι οι διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτουν οι άνθρωποι όταν έρχονται αντιμέτωποι με ένα ζήτημα. Αυτές οι διεφθαρμένες διαθέσεις κυβερνούν τις σκέψεις σου, δένουν τα χέρια και τα πόδια σου και ελέγχουν τι λες. Μέσα στην καρδιά σου, θέλεις να υψώσεις το ανάστημά σου και να μιλήσεις, αλλά έχεις ενδοιασμούς και, ακόμη κι αν μιλήσεις, μιλάς με περιστροφές και αφήνεις περιθώρια για να κάνεις ελιγμούς ή υπεκφεύγεις και απλώς δεν λες την αλήθεια. Οι άνθρωποι που έχουν διάκριση μπορούν να το δουν αυτό και, στην πραγματικότητα, ξέρεις κι εσύ μέσα στην καρδιά σου ότι δεν είπες όλα όσα έπρεπε, ότι δεν έφερες αποτελέσματα, ότι απλώς ενεργούσες τυπικά και ότι το πρόβλημα δεν λύθηκε. Δεν έχεις εκπληρώσει την ευθύνη σου, κι όμως λες θρασύτατα ότι την έχεις εκπληρώσει ή ισχυρίζεσαι ότι δεν έβλεπες τα πράγματα καθαρά εκείνη τη στιγμή. Συνάδουν αυτοί οι ισχυρισμοί με τα γεγονότα; Είναι αυτό που σκέφτεσαι πραγματικά; Δεν βρίσκεσαι εντελώς υπό τον έλεγχο των σατανικών διαθέσεών σου; Ακόμη κι αν κάποια από αυτά που λες συνάδουν με τα γεγονότα, σε καίρια σημεία και σε κρίσιμα ζητήματα λες ψέματα και εξαπατάς τους ανθρώπους. Αυτό αρκεί για να αποδείξει ότι είσαι ψεύτης και κάποιος που ζει με βάση τις σατανικές διαθέσεις του» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Ο Θεός εκθέτει ότι πολλές φορές, οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη την αλήθεια, αλλά κυριαρχούνται από τις εγωιστικές και δόλιες διεφθαρμένες διαθέσεις τους, δίνουν υπερβολική σημασία στα συμφέροντά τους, και παρόλο που βλέπουν ξεκάθαρα τα προβλήματα με τους αδελφούς και τις αδελφές τους, δεν τολμούν να τα επισημάνουν ή να τα εκθέσουν. Αλλά ακόμα κι όταν τα επισημαίνουν, το κάνουν με έμμεσο τρόπο, λένε μισόλογα και δεν λαμβάνουν υπόψη τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Σε αυτήν ακριβώς την κατάσταση βρισκόμουν. Είχα δει ότι η Γε Σουν δεν είχε αποδεχτεί την καθοδήγηση της Λαν Σιν. Η Γε Σουν αγνοούσε τη Λαν Σιν όταν της μιλούσε, οπότε η Λαν Σιν ένιωθε περιορισμένη. Έπρεπε να την είχα συναναστραφεί και να την είχα βοηθήσει έγκαιρα. Ωστόσο, ανησυχούσα ότι αν της είχα επισημάνει τότε ότι δεν είχε αποδεχτεί την αλήθεια, δεν θα αποδεχόταν ούτε κι αυτό αμέσως και θα σχημάτιζε κακή άποψη για μένα, και δεν θα με βοηθούσε αργότερα σε όποιες δυσκολίες είχα. Ως εκ τούτου, τη ρώτησα απλώς διακριτικά για την κατάστασή της. Όταν είδα ότι δεν ήταν πρόθυμη να ανοιχτεί, άρχισα πάλι να ανησυχώ ότι θα με αντιπαθούσε αν φανέρωνα τα προβλήματά της, κι έτσι δεν είπα τίποτα. Πέρασε καιρός, και η κατάσταση της Γε Σουν δεν άλλαξε. Για αρκετές μέρες, δεν μας μιλούσε ιδιαίτερα, και δεν μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε ή να συζητήσουμε κανονικά για το έργο. Δεν μπορέσαμε ούτε να πετύχουμε καλά αποτελέσματα κατά την υλοποίηση του έργου. Είχα δει καθαρά τα προβλήματα της Γε Σουν, αλλά δεν είχα τολμήσει να τα εκθέσω, επειδή θέλησα να προστατεύσω τον εαυτό μου. Παρατηρούσα άπραγη την κατάσταση της Λαν Σιν και το έργο της εκκλησίας να επηρεάζονται. Είχα στην καρδιά μου μόνο τα δικά μου συμφέροντα. Δεν είχα προστατεύσει καθόλου το έργο της εκκλησίας. Ήμουν πολύ δόλια και εγωίστρια!

Αργότερα, διάβασα τα λόγια του Θεού και κατάλαβα κάπως ποια ήταν η βασική αιτία που δεν μπορούσα να κάνω πράξη την αλήθεια. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Ένα από τα αξιώματα των φιλοσοφιών για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις λέει το εξής: “Το να σιωπάς για τα ελαττώματα των καλών σου φίλων οδηγεί σε μια μακρά και καλή φιλία”. Με άλλα λόγια, για να καταφέρει κανείς να διατηρήσει αυτήν την καλή φιλία, ακόμη κι αν βλέπει ξεκάθαρα τα προβλήματα του φίλου του, δεν πρέπει να μιλά γι’ αυτά. Τηρεί τις αρχές που του υπαγορεύουν να μη χτυπά τους άλλους στο πρόσωπο και να μην εκθέτει τα ελαττώματά τους. Εξαπατά ο ένας τον άλλον, κρύβει πράγματα ο ένας απ’ τον άλλον και μηχανορραφεί ο ένας εναντίον του άλλου. Παρόλο που και οι δύο γνωρίζουν ξεκάθαρα τι είδους άνθρωπος είναι ο άλλος, δεν το λένε ευθέως. Αντίθετα, προσπαθούν να διατηρήσουν τη σχέση τους, χρησιμοποιώντας πονηρές μεθόδους. Γιατί να θέλει κανείς να διατηρήσει μια τέτοια σχέση; Επειδή δεν θέλει να κάνει εχθρούς σ’ αυτήν την κοινωνία και μέσα στην ομάδα του, καθώς έτσι θα εκτίθεται συχνά σε επικίνδυνες καταστάσεις. Επειδή ξέρεις πως, αν εκθέσεις τα ελαττώματα ενός ανθρώπου ή τον πληγώσεις, αυτός θα γίνει εχθρός σου και θα σε βλάψει, κι επειδή δεν θες να βρεθείς σε μια τέτοια κατάσταση, επιστρατεύεις το εξής αξίωμα των φιλοσοφιών για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις: “Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους”. Με βάση αυτό, αν δύο άνθρωποι έχουν μια τέτοια σχέση μεταξύ τους, λογίζονται αληθινοί φίλοι; (Όχι.) Δεν είναι αληθινοί φίλοι ούτε, βέβαια, έχουν εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον. Τι ακριβώς σχέση είναι, λοιπόν, αυτή; Δεν είναι μια στοιχειώδης κοινωνική σχέση; (Ναι.) Όταν οι άνθρωποι συνδέονται με μια τέτοια κοινωνική σχέση, δεν μπορούν να κάνουν εγκάρδιες συζητήσεις ούτε να έχουν μια βαθιά σύνδεση και να μιλήσουν για ό,τι θέλουν. Δεν μπορούν να εξωτερικεύσουν όσα κρύβουν στην καρδιά τους ή να μιλήσουν για τα προβλήματα που διαπιστώνουν στους άλλους ούτε να πουν πράγματα που θα ωφελούσαν τους άλλους. Αντίθετα, προκειμένου να κερδίσουν την εύνοια των άλλων, επιλέγουν να πουν ωραία λόγια. Δεν τολμούν να πουν την αλήθεια και να τηρήσουν τις αρχές, αποτρέποντας έτσι τους άλλους να αναπτύξουν εχθρικές σκέψεις για εκείνους. Αν κανείς δεν αποτελεί απειλή για εκείνους, δεν ζουν σχετικά ήρεμα και γαλήνια; Αυτόν τον στόχο δεν θέλουν να πετύχουν όσοι υποστηρίζουν το ρητό “Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους”; (Ναι.) Είναι σαφές πως πρόκειται για έναν διεστραμμένο και δόλιο τρόπο επιβίωσης, με στοιχεία επιφυλακτικότητας και στόχο την αυτοσυντήρηση. Όταν ζουν έτσι, οι άνθρωποι δεν έχουν κάποιον που να μπορούν να εμπιστευτούν, δεν έχουν στενούς φίλους με τους οποίους να μπορούν να μιλήσουν για ό,τι θέλουν. Οι άνθρωποι είναι επιφυλακτικοί ο ένας απέναντι στον άλλον, εκμεταλλεύονται ο ένας τον άλλον και μηχανορραφούν ο ένας εναντίον του άλλου, και καθένας παίρνει ό,τι χρειάζεται από τη μεταξύ τους σχέση. Έτσι δεν έχουν τα πράγματα; Κατά βάση, το ρητό “Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους” αποσκοπεί στο να μην προσβάλλεις τους άλλους και να μην κάνεις εχθρούς, καθώς και να μη βλάπτεις κανέναν με σκοπό να προστατέψεις τον εαυτό σου. Είναι μια τακτική και μια μέθοδος που υιοθετεί κανείς για να μην πληγωθεί ο ίδιος. Αν εξετάσουμε τις διάφορες πτυχές της ουσίας της, είναι ευγενής και θετική η απαίτηση σχετικά με την ανθρώπινη ηθική διαγωγή που σου λέει “Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους”; (Όχι.) Τι διδάσκει, άρα, στους ανθρώπους; Ότι δεν πρέπει να προσβάλλεις ή να πληγώνεις κανέναν, διαφορετικά εσύ είσαι αυτός που θα πληγωθεί στο τέλος. Σου διδάσκει, επίσης, ότι δεν πρέπει να εμπιστεύεσαι κανέναν. Αν πληγώσεις οποιονδήποτε από τους καλούς σου φίλους, θα αρχίσει να αλλάζει σιγά σιγά η φιλία σας: Εκεί που ήταν καλός και κοντινός σου φίλος, θα γίνει ένας ξένος ή εχθρός σου. Ποια προβλήματα μπορεί να λύσει ένα τέτοιο είδος διδασκαλίας; Έστω πως ενεργείς έτσι και δεν κάνεις εχθρούς, ενώ μειώνεις μάλιστα και αυτούς που ήδη έχεις. Θα σε θαυμάζουν, μήπως, και θα σε εγκρίνουν οι άνθρωποι ή θα σε έχουν για πάντα φίλο εξαιτίας αυτού; Ανταποκρίνεται, μήπως, αυτό απόλυτα στο πρότυπο της ηθικής διαγωγής; Στην καλύτερη περίπτωση, πρόκειται για μια φιλοσοφία για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις και τίποτα περισσότερο. Αν τηρείς αυτήν τη δήλωση και ασκείσαι κατ’ αυτόν τον τρόπο, θεωρείται ότι έχεις καλή ηθική διαγωγή; Σε καμία περίπτωση» [«Ο Λόγος», τόμ. 6: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Τι σημαίνει να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (8)]. Από τα λόγια του Θεού, είδα ότι ο λόγος που δεν είχα τολμήσει να επισημάνω άμεσα τα προβλήματα της Γε Σουν ήταν ότι ζούσα σύμφωνα με σατανικές φιλοσοφίες για κοσμικές αλληλεπιδράσεις. Είχα υιοθετήσει αποφθέγματα όπως «Το να σιωπάς για τα ελαττώματα των καλών σου φίλων οδηγεί σε μια μακρά και καλή φιλία», και «Αν χτυπάς τους άλλους, μην τους χτυπάς στο πρόσωπο· αν εκθέτεις τους άλλους, μην εκθέτεις τα ελαττώματά τους» ως τον τρόπο που προσέγγιζα τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις. Νόμιζα ότι για να τα πάω καλά με τους άλλους ανθρώπους, έπρεπε να είμαι επιεικής μαζί τους, να μιλάω με τρόπο που θα ήταν εύκολο να τον αποδεχτούν, και να μην τους προσβάλω. Νόμιζα ότι μόνο έτσι θα προστάτευα τις σχέσεις μου με τους άλλους ανθρώπους και θα έβρισκα πάτημα κι εγώ μεταξύ των άλλων. Τον καιρό που δεν πίστευα στον Θεό, όταν έκανε κάποιος κάτι λάθος, δεν τολμούσα να του το επισημάνω ευθέως. Ακόμα κι όταν ανέφερα κάτι, ήμουν πολύ διακριτική, κι έτσι τα πήγαινα πολύ καλά με τους συναδέλφους μου. Αφού άρχισα να πιστεύω στον Θεό, συνέχισα να βασίζομαι σε αυτές τις φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις μου με τους αδελφούς και τις αδελφές μου. Όταν έβλεπα τους αδελφούς και τις αδελφές μου να κάνουν πράγματα με τρόπο που παραβίαζε τις αρχές και δεν ωφελούσε το έργο της εκκλησίας, δεν τολμούσα να πω τίποτα για να μη χαλάσω το αρμονικό κλίμα. Συγκεκριμένα, όταν είδα ότι η Γε Σουν δεν αποδεχόταν τα προβλήματα που είχε επισημάνει η Λαν Σιν και ζούσε σε μια διεφθαρμένη διάθεση και εμπόδιζε τα καθήκοντά μας, έπρεπε να συναναστραφώ μαζί της, να της δώσω συμβουλές και να τη βοηθήσω να κατανοήσει τις σοβαρές συνέπειες που είχε η μη αποδοχή της αλήθειας. Εγώ, όμως, φοβήθηκα ότι θα επηρεαστεί η σχέση μας, κι έτσι τη ρώτησα μόνο για την κατάστασή της με έμμεσο τρόπο, χωρίς να επισημάνω τα προβλήματά της. Το αποτέλεσμα ήταν να νιώθει συνεχώς δυσαρεστημένη, να μην κάνει το καθήκον της σωστά και να εμποδίζει το έργο. Συνειδητοποίησα ότι όταν ζει κανείς σύμφωνα με σατανικές φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, δεν είναι καθόλου ειλικρινής ούτε βοηθά τους άλλους ανθρώπους, και δεν προστατεύει έτσι το έργο της εκκλησίας. Γινόμουν κι εγώ όλο και πιο δόλια και εγωίστρια: Έκανα κακό και στους άλλους και σ’ εμένα! Όταν οι άνθρωποι που έχουν πραγματικά ανθρώπινη φύση βλέπουν ότι οι αδελφοί και οι αδελφές τους ζουν σε μια διεφθαρμένη διάθεση, συναναστρέφονται πάνω σε όσα έχει πει ο Θεός με αγάπη, και βοηθούν τους αδελφούς και τις αδελφές τους να κατανοήσουν τη διεφθαρμένη διάθεσή τους. Εγώ, όμως, νοιαζόμουν μόνο για το αν η Γε Σουν θα σχημάτιζε κακή άποψη για μένα και αν θα χειροτέρευε η σχέση μας αφού της επισήμανα τα προβλήματά της. Σκεφτόμουν μόνο πώς θα προστατέψω τον εαυτό μου. Δεν νοιαζόμουν καθόλου για τη ζωή-είσοδο της αδελφής μου ούτε και για το έργο της εκκλησίας. Συνειδητοποίησα ότι δεν είχα αλλάξει καθόλου, παρά το ότι πίστευα στον Θεό τόσο πολλά χρόνια. Δεν είχα κανονική ανθρώπινη φύση, και είχα πραγματικά προκαλέσει την απέχθεια του Θεού. Όταν το κατάλαβα αυτό, κατηγόρησα τον εαυτό μου και μετάνιωσα. Προσευχήθηκα, επίσης, στον Θεό για την κατάστασή μου, ώστε να με βοηθήσει να κάνω πράξη την αλήθεια.

Στη συνέχεια, παρακολούθησα ένα βίντεο βιωματικής μαρτυρίας. Υπήρχαν εκεί δύο χωρία από τα λόγια του Θεού που με βοήθησαν ιδιαίτερα. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Μερικές φορές, αρμονία σημαίνει μακροθυμία και ανεκτικότητα, σημαίνει, όμως, και να εμμένετε στις θέσεις σας και να υποστηρίζετε τις αρχές. Αρμονία δεν σημαίνει να εξομαλύνεις τα πράγματα, ή να προσπαθείς να γίνεις ανθρωπάρεσκος ή να υιοθετείς μια συμβιβαστική προσέγγιση —και σίγουρα δεν σημαίνει να κερδίσεις την εύνοια κάποιου. Αυτές είναι αρχές. Μόλις συλλάβεις αυτές τις αρχές, χωρίς να το καταλάβεις, τα λόγια και οι πράξεις σου θα εναρμονιστούν με τις προθέσεις του Θεού· θα έχεις αρχές στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεσαι στους ανθρώπους και θα γίνεις ικανός να φέρεσαι στους άλλους δίκαια. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα μπορείς να τα πηγαίνεις καλά με τους αδελφούς και τις αδελφές, και θα είναι εύκολο να επιτευχθεί ενότητα. Αν οι άνθρωποι, στην πίστη τους στον Θεό και στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, ζουν με βάση τις φιλοσοφίες του Σατανά, με βάση τις δικές τους προτιμήσεις, επιθυμίες και εγωιστικά κίνητρα, και ακολουθούν μονίμως το δικό τους θέλημα στα λόγια και τις πράξεις τους, τότε δεν θα μπορούν να τα πηγαίνουν καλά με τους άλλους και δεν θα μπορούν να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους. Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή όλοι οι άνθρωποι που ζουν υπό τη δύναμη του Σατανά ζουν με βάση τις σατανικές διαθέσεις τους· όλοι μηχανορραφούν για τον εαυτό τους, επιδιώκουν φήμη, κέρδος και θέση, και κρατούν κλειστά τα χαρτιά τους. Γι’ αυτό μηχανορραφούν ο ένας εναντίον του άλλου και πολεμούν για τη δική τους φήμη, κέρδος και συμφέροντα. Τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν να αποδεχθούν την αλήθεια, πόσο μάλλον να την κάνουν πράξη, κι έτσι είναι ανίκανοι να επιτύχουν ενότητα» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Περί αρμονικής συνεργασίας). «Εάν έχεις την πρόθεση και την οπτική ενός ανθρωπάρεσκου, τότε, σε όλα τα θέματα, δεν θα κάνεις πράξη την αλήθεια ούτε θα τηρείς τις αρχές, κι επομένως πάντα θα αποτυγχάνεις και θα οδηγείσαι σε πτώση. Εάν δεν αφυπνιστείς και δεν αναζητήσεις ποτέ την αλήθεια, τότε είσαι δύσπιστος και δεν θα κερδίσεις ποτέ την αλήθεια και ζωή. Τι θα πρέπει, λοιπόν, να κάνεις; Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με ζητήματα που αφορούν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, πρέπει να προσεύχεσαι στον Θεό και να Τον επικαλείσαι, ζητώντας Του να σου δώσει πίστη και δύναμη, ώστε να μπορείς να τηρείς τις αρχές, να κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις, να χειρίζεσαι τα πράγματα σύμφωνα με τις αρχές, να μένεις σταθερός στη στάση που πρέπει να διατηρείς, να προστατεύσεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και να εμποδίσεις να ζημιωθεί το έργο του οίκου του Θεού. Αν είσαι σε θέση να επαναστατήσεις ενάντια στα συμφέροντά σου, την υπερηφάνειά σου και την άποψη του ανθρωπάρεσκου που έχεις, και κάνεις αυτό που πρέπει ειλικρινά και με όλη σου την καρδιά, τότε θα έχεις νικήσει τον Σατανά και θα έχεις αποκτήσει τη συγκεκριμένη πτυχή της αλήθειας. Αν επιμένεις πεισματικά να ζεις σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Σατανά, προστατεύοντας τις σχέσεις σου με τους άλλους, και αν δεν μπορείς ποτέ να κάνεις πράξη την αλήθεια και δεν τολμάς να τηρήσεις τις αρχές, τότε θα μπορέσεις να κάνεις πράξη την αλήθεια σε άλλα ζητήματα; Θα εξακολουθείς να μην έχεις πίστη ή δύναμη. Αν δεν αναζητάς ούτε αποδέχεσαι ποτέ την αλήθεια, τότε θα σου επιτρέψει μια τέτοια πίστη στον Θεό να κερδίσεις την αλήθεια; (Όχι.) Και αν δεν μπορείς να κερδίσεις την αλήθεια, μπορείς να σωθείς; Δεν μπορείς. Αν ζεις πάντα σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Σατανά, και δεν έχεις την παραμικρή αλήθεια-πραγματικότητα και ζεις ακόμα υπό τη δύναμη του Σατανά, τότε δεν μπορείς σε καμία περίπτωση να σωθείς. Θα πρέπει να σου είναι ξεκάθαρο ότι το να κερδίσεις την αλήθεια είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη σωτηρία. Πώς, λοιπόν, μπορείς να κερδίσεις την αλήθεια; Αν είσαι ικανός να κάνεις πράξη την αλήθεια, αν μπορείς να ζεις σύμφωνα με την αλήθεια και η αλήθεια γίνει το θεμέλιο της ύπαρξής σου, τότε θα έχεις κερδίσει την αλήθεια και θα φτάσεις να διαθέτεις ζωή, και θα είσαι ένας από αυτούς που έχουν σωθεί» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Ο Θεός είπε ότι την αληθινή αρμονία δεν τη φέρνει μόνο η ανοχή και η ανεκτικότητα. Πρέπει κανείς να έχει και αρχές και να εμμένει στη θέση του. Δεν μπορεί κανείς να είναι πάντα μετριοπαθής ή ανθρωπάρεσκος. Μόνο αν αντιμετωπίζεις τους ανθρώπους και εργάζεσαι μαζί τους σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, συμβαδίζεις με την πρόθεση του Θεού. Όποιος ζει συνεχώς σύμφωνα με σατανικές φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, όποιος προστατεύει τις διαπροσωπικές του σχέσεις, όποιος δεν τηρεί τις αλήθεια-αρχές και δεν κάνει πράξη τα λόγια του Θεού, τελικά, είναι σίγουρο ότι δεν θα αποκτήσει την αλήθεια και θα ανήκει σ’ εκείνους που θα αποκλείσει ο Θεός. Εγώ είχα τις σκέψεις και τις απόψεις ενός ανθρωπάρεσκου. Ήξερα σαφώς ότι έπρεπε να επισημάνω τα προβλήματα της Γε Σουν και να τη βοηθήσω να καταλάβει τον εαυτό της και να αντιστρέψει την κατάστασή της, αλλά φοβόμουν συνεχώς ότι αν της τα επισήμαινα, θα χαλούσε η σχέση μας. Ως εκ τούτου, ούτε ανοίχτηκα ούτε και συναναστράφηκα. Φαινομενικά, οι δυο μας είχαμε μια αρμονική σχέση, μα εκείνη δεν είχε καταλάβει τα προβλήματά της, και η κατάστασή της όλο και χειροτέρευε. Όλοι ένιωθαν περιορισμένοι, κι είχε επηρεαστεί και το έργο. Για όλα αυτά έφταιγα εγώ που δεν είχα κάνει πράξη την αλήθεια. Δεν μπορούσα να συνεχίσω έτσι. Έπρεπε να ασκηθώ σύμφωνα με τα λόγια του Θεού και να επισημάνω στη Γε Σουν τη φύση της συμπεριφοράς της που δεν αποδεχόταν την αλήθεια. Αν αποδεχόταν την αλήθεια μετά τη συναναστροφή και την έκθεση, θα ήταν καλό για εκείνη —θα είχε βοηθηθεί πραγματικά. Ωστόσο, αν δεν αποδεχόταν τίποτα ακόμα και μετά τη συναναστροφή, και συνέχιζε να αντιστέκεται, θα έπρεπε να αποκτήσω κι εγώ κάποια διάκριση. Εκείνη τη νύχτα, προσευχήθηκα στον Θεό και Τον ικέτευσα να μου δώσει πίστη για να επισημάνω στη Γε Σουν τα προβλήματά της. Αφού προσευχήθηκα, πήρα την πρωτοβουλία να ρωτήσω τη Γε Σουν για την κατάστασή της, και της επισήμανα ότι δεν αποδεχόταν την αλήθεια και ότι την αποστρεφόταν. Αφού με άκουσε η Γε Σουν, κατανόησε κάπως την κατάστασή της και ήταν πρόθυμη να την αλλάξει. Είδα ότι ήταν πρόθυμη να αποδεχτεί την αλήθεια, αλλά αρχικά, ζούσε σε μια διεφθαρμένη διάθεση και δεν θα μπορούσε να την αλλάξει άμεσα. Έμαθα, επίσης, πως όταν ασκείσαι σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, νιώθεις μέσα σου ηρεμία και γαλήνη.

Στη συνάθροιση της επόμενης ημέρας, όταν συναναστράφηκε η Γε Σουν για την κατάστασή της, είπε ότι ήξερε πως περιόριζε τους άλλους με την αλαζονική της διάθεση και ότι δεν αποδεχόταν την αλήθεια. Ωστόσο, δεν είχε καταλάβει τη φύση και τις συνέπειες αυτής της συμπεριφοράς. Άρχισα να νιώθω πάλι διχασμένη, κι είπα: «Ίσως να πρέπει να της μιλήσω ξανά, ώστε να καταλάβει καλύτερα και τις λεπτομέρειες. Αν έχει καταλάβει μόνο το γενικό νόημα, δεν θα μπορέσει να διορθωθεί και να εισέλθει μελλοντικά. Αν της το επισημάνω, όμως, αυτό, δεν θα σκεφτεί ότι έχω υπερβολικές απαιτήσεις από εκείνη; Αν δεν μπορέσει να το αποδεχτεί αυτό και γίνει ξανά αρνητική; Αν γίνει προκατειλημμένη μαζί μου, πώς θα είναι η σχέση μας στο μέλλον; Καλύτερα να την αφήσω να τα καταλάβει αυτά σιγά σιγά από μόνη της». Όταν το σκέφτηκα αυτό, έκανα ξανά λίγο πίσω. Εκείνη τη στιγμή, συνειδητοποίησα ότι δίσταζα, επειδή ήθελα να προστατεύσω τη σχέση μας. Προσευχήθηκα σιωπηλά στον Θεό και Τον ικέτευσα να μου δώσει πίστη για να μιλήσω στην αδελφή μου με ειλικρινή καρδιά. Θυμήθηκα αυτά τα λόγια του Θεού: «Πώς εκφράζεται ο εποικοδομητικός λόγος; Κυρίως με την ενθάρρυνση, τη συμβουλή, την καθοδήγηση, την προτροπή, την κατανόηση και την παρηγοριά. Επίσης, σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, καθίσταται αναγκαίο να εκθέτει κανείς ευθέως τα σφάλματα των άλλων και να τους κλαδεύει, ώστε ν’ αποκτήσουν κατανόηση της αλήθειας και καρδιά μετανοίας. Μόνο τότε μπορούν να επιτευχθούν αποτελέσματα. Αυτός ο τρόπος άσκησης είναι πολύ ωφέλιμος για τους ανθρώπους. Είναι μια πραγματική βοήθεια γι’ αυτούς και είναι εποικοδομητικός γι’ αυτούς, έτσι δεν είναι;» [«Ο Λόγος», τόμ. 6: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Τι σημαίνει να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (3)]. Τα λόγια του Θεού με έκαναν να καταλάβω ότι δεν βοηθούν τους ανθρώπους μόνο τα λόγια ενθάρρυνσης και προτροπής. Τίποτα δεν διαπαιδαγωγεί τους ανθρώπους πάνω στα προβλήματά τους όσο το κλάδεμα και η επισήμανση των ελλείψεων και των ελαττωμάτων τους. Οι άνθρωποι μπορούν έτσι να καταλάβουν καλύτερα την κατάστασή τους, να αναζητήσουν την αλήθεια για να επιλύσουν προβλήματα, ενώ ωφελείται και η ζωή-είσοδός τους. Η Γε Σουν δεν καταλάβαινε τη φύση και τις συνέπειες που είχε η μη αποδοχή της αλήθειας. Αν της το επισήμαινα αυτό, θα τη βοηθούσα να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό της. Αυτό θα ωφελούσε τόσο τη ζωή-είσοδό της όσο και το έργο της εκκλησίας. Δεν έχει σημασία η γνώμη της Γε Σουν για μένα. Το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι να κάνω πράξη τα λόγια του Θεού και να βοηθήσω πραγματικά την αδελφή μου. Ως εκ τούτου, διάβασα πολλά χωρία από τα λόγια του Θεού σχετικά με την κατάσταση της Γε Σουν, και της επισήμανα ότι η κατανόησή της ήταν γενική και καθόλου λεπτομερής. Συμπεριέλαβα μετά τα λόγια του Θεού και συναναστράφηκα πάνω στη φύση και τις συνέπειες του να λειτουργεί κανείς έτσι. Μέσα από τη συναναστροφή, η Γε Σουν παραδέχτηκε ότι δεν είχε κατανοήσει σε βάθος το ζήτημα, κι ήταν πρόθυμη να αλλάξει και να διορθωθεί. Ζήτησε, επίσης, συγγνώμη από τη Λαν Σιν επιτόπου. Κι η Λαν Σιν συναναστράφηκε για τη δική της κατάσταση. Όλοι μίλησαν ανοιχτά για τον εαυτό τους και έπαψαν να υπάρχουν πια εμπόδια ανάμεσά μας. Βίωσα πραγματικά πώς αν ασκείται κανείς σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, αυτό βοηθά και ωφελεί τους ανθρώπους. Όσο οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να αποδεχτούν την αλήθεια, η επισήμανση των προβλημάτων, η αλληλοβοήθεια, η συναναστροφή και η έκθεση μεταξύ αδελφών όχι μόνο δεν κάνει τους ανθρώπους αρνητικούς, αλλά και τους βοηθά να κατανοήσουν καλύτερα τους εαυτούς τους και ωφελεί τη ζωή-είσοδο όλων. Αυτά κερδίζει κανείς όταν κάνει πράξη την αλήθεια.