Της Τζόαν, Ν. Κορέα

Πρόσφατα παρατήρησα πολλούς αδελφούς και αδελφές να γράφουν βιωματικά άρθρα μαρτυρίας στον Θεό και ήθελα και εγώ να κάνω αυτήν την άσκηση. Ήμουν πιστή για χρόνια, απολάμβανα τη θρέψη των λόγων του Θεού και είχα κάποιες εμπειρίες. Ήθελα στον χρόνο των πνευματικών μου ασκήσεων να γράψω ένα άρθρο, αλλά όποτε έγραφα έναν πρόλογο, δεν ήξερα πώς να συνεχίσω. Σκέφτηκα: Είχα περάσει αρκετές απολύσεις, αποτυχίες και πτώσεις, και είχα κλαδευτεί πολύ. Ως έναν βαθμό, είχα κάποιες εμπειρίες. Γιατί άδειαζε το μυαλό μου όταν πήγαινα να γράψω κάτι; Ένας-δύο μήνες πέρασαν έτσι, και δεν κατάφερα να γράψω ούτε ένα άρθρο. Ένιωθα ότι ήταν πολύ δύσκολο, οπότε άρχισα να αλλάζω τακτική. Η επικεφαλής ήξερε ότι δεν είχα επίπεδο και ιδέες. Δεν χρειαζόταν να είμαι τόσο αυστηρή με τον εαυτό μου. Είχα τόσο πολλά να αντιμετωπίσω κάθε μέρα που δεν έβρισκα ησυχία να στοχαστώ τα λόγια του Θεού. Εκτός αυτού, υπήρχαν αδελφοί με καλό επίπεδο και εμπειρίες που μπορούσαν να γράψουν. Αρκούσε που έγραφαν εκείνοι άρθρα —δεν ήταν ανάγκη να γράφω και εγώ. Έτσι εγκατέλειψα εντελώς την ιδέα να γράψω άρθρο. Πότε-πότε οι αδελφοί και οι αδελφές μού θύμιζαν ότι θα μπορούσα να γράψω στον ελεύθερό μου χρόνο, αλλά εγώ νευρίαζα και δεν ήθελα ούτε να απαντήσω στα μηνύματά τους. Μετά, δεν έκανα τακτικά τις πνευματικές ασκήσεις μου. Διάβαζα τα λόγια του Θεού, αλλά δεν είχα τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος και δεν ένιωθα τον Θεό. Στο έργο προέκυπτε το ένα πρόβλημα μετά το άλλο και δεν μπορούσα να τα καταλάβω ούτε να τα επιλύσω. Ένιωθα απίστευτη πίεση και πονούσα πολύ. Προσευχήθηκα στον Θεό για διαφώτιση και καθοδήγηση ώστε να κατανοήσω τα προβλήματά μου.

Μια μέρα, σε μια πνευματική άσκηση, διάβασα κάποια λόγια του Θεού: «Επιδιώκει κανείς την αλήθεια επειδή το θέλει. Αν αγαπάς την αλήθεια, τότε το Άγιο Πνεύμα θα εργαστεί μέσα σου. Αν αγαπάς την αλήθεια, αν προσεύχεσαι στον Θεό και βασίζεσαι σ’ Αυτόν, αν κάνεις αυτοκριτική και προσπαθείς να φτάσεις στην αυτογνωσία όσες διώξεις και όσα δεινά και αν αντιμετωπίζεις, αν επιδιώκεις ενεργά την αλήθεια για να λύσεις τα προβλήματα που εντοπίζεις και αν είσαι σε θέση να κάνεις το καθήκον σου με τρόπο που ανταποκρίνεται στα πρότυπα, τότε θα μπορείς να μείνεις σταθερός στη μαρτυρία σου. Αν οι άνθρωποι αγαπούν την αλήθεια, όλες αυτές οι εκδηλώσεις τούς έρχονται με φυσικό τρόπο. Προκύπτουν εκούσια, με χαρά και χωρίς εξαναγκασμό, χωρίς να συνοδεύονται από επιπλέον προϋποθέσεις. Αν οι άνθρωποι μπορούν να ακολουθήσουν τον Θεό μ’ αυτόν τον τρόπο, στο τέλος θα κερδίσουν την αλήθεια και ζωή, θα εισέλθουν στην αλήθεια-πραγματικότητα και θα βιώσουν την εικόνα του ανθρώπου. […] Για όποιον λόγο κι αν πιστεύεις στον Θεό, Εκείνος θα καθορίσει τελικά την έκβασή σου με βάση το αν έχεις κερδίσει την αλήθεια. Αν δεν έχεις κερδίσει την αλήθεια, τότε δεν θα περνάει καμία απ’ τις αιτιολογήσεις ή τις δικαιολογίες που θα προβάλεις. Ας ισχυριστείς ό,τι θέλεις· ας κάνεις και τούμπες αν θες —νομίζεις ότι θα νοιαστεί ο Θεός; Θα συνομιλήσει μαζί σου; Θα κάνει διάλογο και θα συζητήσει μαζί σου; Θα σε συμβουλευτεί; Ποια είναι η απάντηση; Όχι. Σε καμία περίπτωση. Όσο ισχυρά επιχειρήματα κι αν προβάλεις, δεν πρόκειται να σταθούν. Δεν πρέπει να παρανοείς τις προθέσεις του Θεού και να νομίζεις ότι, αν προβάλλεις ένα σωρό λόγους και δικαιολογίες, τότε δεν θα χρειάζεται να επιδιώκεις την αλήθεια. Ο Θεός θέλει να μπορείς να αναζητάς την αλήθεια σε όλα τα περιβάλλοντα και σε κάθε ζήτημα που αντιμετωπίζεις, και τελικά να καταφέρεις να εισέλθεις στην αλήθεια-πραγματικότητα και να κερδίσεις την αλήθεια. Όποιες περιστάσεις κι αν έχει διευθετήσει για σένα ο Θεός, όποια άτομα και γεγονότα κι αν συναντάς και σε ό,τι περιβάλλον κι αν βρίσκεσαι, θα πρέπει να προσεύχεσαι στον Θεό και να αναζητάς την αλήθεια για να τα αντιμετωπίζεις. Αυτά ακριβώς είναι τα μαθήματα που πρέπει να πάρεις ως προς την επιδίωξη της αλήθειας. Αν ψάχνεις πάντα να βρεις δικαιολογίες για να ξεφύγεις από αυτές τις συνθήκες, να τις αποφύγεις, να τις αρνηθείς ή να αντισταθείς σ’ αυτές, ο Θεός θα σε εγκαταλείψει. Δεν έχει νόημα να προβάλεις επιχειρήματα ούτε να είσαι αδιάλλακτος ή δύστροπος· αν ο Θεός δεν ασχολείται μαζί σου, θα χάσεις την ευκαιρία σου να σωθείς. Ο Θεός δεν θεωρεί κανένα πρόβλημα άλυτο. Έχει κάνει διευθετήσεις για όλους ανεξαιρέτως κι έχει τον τρόπο να χειρίζεται τα πάντα. Ο Θεός δεν πρόκειται συζητήσει μαζί σου για το αν έχουν βάση οι λόγοι κι οι δικαιολογίες σου. Δεν πρόκειται να δώσει σημασία στο αν τα επιχειρήματα που προβάλλεις στην υπεράσπισή σου είναι λογικά. Μόνο αυτό θα σε ρωτήσει: “Είναι τα λόγια του Θεού η αλήθεια; Έχεις διεφθαρμένη διάθεση; Οφείλεις να επιδιώκεις την αλήθεια;” Το μόνο που χρειάζεται είναι να καταλάβεις ξεκάθαρα αυτό το γεγονός: ο Θεός είναι η αλήθεια, εσύ είσαι ένας διεφθαρμένος άνθρωπος, επομένως θα πρέπει να αναλάβεις την υποχρέωση να αναζητήσεις την αλήθεια. Κανένα πρόβλημα ή δυσκολία, κανένας λόγος ή δικαιολογία δεν θα ευσταθεί. Αν δεν αποδεχτείς την αλήθεια, θα χαθείς» [«Ο Λόγος», τόμ. 6: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Τι σημαίνει να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (1)]. Τα λόγια του Θεού άρχισαν αμέσως να με αφυπνίζουν. Η επιδίωξη της αλήθειας είναι κάτι προσωπικό, εθελούσιο. Δεν πρέπει να ψάχνω λόγους για να μην γράψω άρθρο ή να μην επιδιώξω την αλήθεια. Ο Θεός δεν νοιάζεται πόσο σωστοί είναι οι λόγοι. Ο Θεός λέει: «Καθήκον της πίστης σου σ’ Εμένα είναι να γίνεις μάρτυράς Μου, να είσαι πιστός σ’ Εμένα και σε κανέναν άλλον και να είσαι υποτακτικός έως το τέλος» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Τι γνωρίζεις περί πίστης;). Όσο βαθιά ή επιφανειακά και να κατανοώ την αλήθεια, πρέπει να γράφω για όσα κέρδισα από την πίστη μου για να καταθέτω μαρτυρία για τον Θεό. Μα εγώ δεν αναζητούσα την αλήθεια ούτε κατέβαλλα προσπάθεια για να συλλογιστώ τα λόγια του Θεού. Έβρισκα συνεχώς δικαιολογίες για να αποφύγω το γράψιμο άρθρων. Έλεγα ότι δεν είχα επίπεδο ούτε και χρόνο επειδή ήμουν απασχολημένη με το έργο. Το θεωρούσα φυσικό να μην γράφω άρθρα. Κάθε φορά που μου έλεγαν να γράψω άρθρο, εγώ εκνευριζόμουν και έβρισκα δικαιολογίες. Δεν ήθελα καν να απαντήσω στα μηνύματά τους. Τώρα που το σκέφτομαι πιο ήρεμα, παρόλο που ως επικεφαλής δεν έπρεπε να παραμελώ τα καθήκοντά μου, δεν ήταν όλα τα ζητήματα επείγοντα —θα μπορούσα να βρω χρόνο για πολλά πράγματα. Επίσης, κάποιες από τις τακτικές εργασίες δεν απαιτούσαν και πολύ χρόνο. Δεν ήμουν τόσο απασχολημένη που να μην βρίσκω χρόνο για άρθρα. Αυτά ήταν απλώς δικαιολογίες. Θεωρούσα ότι οι τακτικές εργασίες γίνονταν εύκολα και δεν απαιτούσαν πολύ πνευματικό μόχθο, το γράψιμο όμως δεν ήταν το φόρτε μου, οπότε το απέφευγα. Προφασιζόμουν και το ότι η επικεφαλής ήξερε πως δεν είχα επίπεδο και ιδέες. Τα κατάφερνα να διαστρεβλώνω πράγματα και να επινοώ ελαττώματα. Ο Θεός λέει: «Ο Θεός είναι η αλήθεια, εσύ είσαι ένας διεφθαρμένος άνθρωπος, επομένως θα πρέπει να αναλάβεις την υποχρέωση να αναζητήσεις την αλήθεια. Κανένα πρόβλημα ή δυσκολία, κανένας λόγος ή δικαιολογία δεν θα ευσταθεί. Αν δεν αποδεχτείς την αλήθεια, θα χαθείς» [«Ο Λόγος», τόμ. 6: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Τι σημαίνει να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (1)]. Τότε συνειδητοποίησα ότι με το να μένω κολλημένη στις δικαιολογίες, με το να μην αναζητώ ούτε να αποδέχομαι την αλήθεια, θα καταστρεφόμουν ολοσχερώς και αυτό θα ήταν η απώτερη έκβασή μου. Έτσι, έσπευσα να προσευχηθώ: «Θεέ μου! Μόλις κατάλαβα ότι δεν είμαι κάποια που αποδέχεται την αλήθεια. Έχω διαβάσει πολλά λόγια Σου, έχω ακούσει πολλά κηρύγματα, αλλά δεν διαθέτω την αλήθεια-πραγματικότητα και δεν είμαι διατεθειμένη να γράψω άρθρο μαρτυρίας. Είναι μεγάλη ντροπή. Τώρα είδα τις αδυναμίες μου, τα ψεγάδια μου. Θέλω να αλλάξω αυτήν τη λανθασμένη κατάσταση, να πασχίσω να κάνω όσα θες».

Μετά, προσευχήθηκα στον Θεό αναζητώντας: Ποιος ήταν ο λόγος που δεν επεδίωκα την αλήθεια και δεν ήθελα να γράψω τη μαρτυρία μου; Όσο το συλλογιζόμουν, διάβασα κάποια λόγια του Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Πολλοί άνθρωποι, καθώς πιστεύουν στον Θεό, επικεντρώνονται μόνο στο να εργάζονται γι’ Αυτόν, τους φτάνει απλώς να υποφέρουν και να πληρώνουν κάποιο τίμημα, μα δεν επιδιώκουν καθόλου την αλήθεια. Έτσι, δεν γνωρίζουν αληθινά το έργο του Θεού, παρόλο που πιστεύουν σ’ Αυτόν δέκα, είκοσι ή τριάντα χρόνια, και δεν μπορούν να μιλήσουν για καμία εμπειρία ή γνώση σχετικά με την αλήθεια ή τα λόγια του Θεού. Στις συναθροίσεις, όταν προσπαθούν να μιλήσουν λίγο για τη βιωματική τους μαρτυρία, δεν έχουν τίποτα να πουν. Δεν έχουν ιδέα αν θα σωθούν ή όχι. Τι πρόβλημα υπάρχει εδώ; Έτσι είναι όσοι δεν επιδιώκουν την αλήθεια. Όσα χρόνια κι αν πιστεύουν, δεν μπορούν να καταλάβουν την αλήθεια, πόσο μάλλον να την κάνουν πράξη. Πώς θα μπορούσε να εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα κάποιος που δεν αποδέχεται καθόλου την αλήθεια; Κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να διακρίνουν αυτό το πρόβλημα. Πιστεύουν ότι όσοι παπαγαλίζουν λόγια και δόγματα, εφόσον κάνουν πράξη την αλήθεια, μπορούν και να εισέλθουν στην αλήθεια-πραγματικότητα. Είναι σωστό αυτό; Όσοι παπαγαλίζουν λόγια και δόγματα είναι απ’ τη φύση τους ανίκανοι να καταλάβουν την αλήθεια· πώς θα μπορούσαν, λοιπόν, να την κάνουν πράξη; Ναι μεν τα όσα κάνουν πράξη φαίνεται να μην παραβιάζουν την αλήθεια και μοιάζουν να είναι καλές πράξεις και συμπεριφορές, αλλά πώς γίνεται εκείνες οι καλές πράξεις και συμπεριφορές να ονομάζονται αλήθεια-πραγματικότητα; Όσοι δεν καταλαβαίνουν την αλήθεια δεν ξέρουν τι είναι η αλήθεια-πραγματικότητα. Θεωρούν τις καλές πράξεις και τις καλές συμπεριφορές των ανθρώπων άσκηση της αλήθειας. Δεν είναι παράλογο αυτό; Έχει καμιά διαφορά από τις σκέψεις και τις απόψεις των θρησκευόμενων; Και πώς γίνεται να διορθωθούν αυτά τα προβλήματα της στρεβλής κατανόησης; Κατ’ αρχάς, πρέπει οι άνθρωποι να καταλάβουν απ’ τα λόγια του Θεού τις προθέσεις Του, να μάθουν τι είναι η κατανόηση και η άσκηση της αλήθειας, ώστε να μπορούν να κοιτάζουν τους άλλους και να διακρίνουν τι πραγματικά είναι, να μπορούν να καταλαβαίνουν αν εκείνοι διαθέτουν την αλήθεια-πραγματικότητα ή όχι. Το έργο του Θεού και η σωτηρία του ανθρώπου έχουν σκοπό να οδηγήσουν τους ανθρώπους στην κατανόηση και την άσκηση της αλήθειας· μόνο τότε θα μπορέσουν να αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους, να ενεργήσουν σύμφωνα με τις αρχές και να εισέλθουν στην αλήθεια-πραγματικότητα. Αν δεν επιδιώκεις την αλήθεια και σου φτάνει απλώς το να δαπανάς, να υποφέρεις και να πληρώνεις τιμήματα για τον Θεό σύμφωνα με τις δικές σου αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, όλα όσα πράττεις θα φανερώνουν, άραγε, ότι κάνεις πράξη την αλήθεια και υποτάσσεσαι στον Θεό; Θα αποδεικνύουν ότι έχεις αλλάξει τη ζωή-διάθεσή σου; Θα φανερώνουν ότι έχεις αληθινή γνώση του Θεού; Όχι. Και τι φανερώνουν, τότε, όλα όσα πράττεις; Μόνο τις προσωπικές σου προτιμήσεις, τη δική σου κατανόηση και τους ευσεβείς πόθους σου μπορούν να φανερώσουν. Θα είναι απλώς αυτά που σου αρέσει και είσαι διατεθειμένος να κάνεις· ό,τι κάνεις απλά ικανοποιεί τις επιθυμίες, τα θέλω και τα ιδανικά σου. Είναι προφανές πως κάτι τέτοιο δεν αποτελεί επιδίωξη της αλήθειας. Καμία απ’ τις πράξεις ή τις συμπεριφορές σου δεν έχει σχέση με την αλήθεια ή τις απαιτήσεις του Θεού· όλες οι πράξεις και οι συμπεριφορές σου γίνονται για τον εαυτό σου· εργάζεσαι, αγωνίζεσαι και τρέχεις μόνο για χάρη των δικών σου ιδανικών, της φήμης και της θέσης σου· αυτό σε κάνει ίδιο με τον Παύλο, ο οποίος όλη του τη ζωή μόχθησε και εργάστηκε μόνο και μόνο για ανταμειφθεί, να στεφανωθεί και να εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών. Δείχνει ότι βαδίζεις ξεκάθαρα στο μονοπάτι του Παύλου» [«Ο Λόγος», τόμ. 6: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Τι σημαίνει να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (2)]. Τα λόγια κρίσης και έκθεσης του Θεού δεν μου άφησαν κανένα μέρος να κρυφτώ. Ήμουν πιστή πολλά χρόνια, είχα διαβάσει πάρα πολλά λόγια του Θεού, και είχα αποτυχίες και πτώσεις, και είχα κλαδευτεί, αλλά δεν είχα γράψει κανένα άρθρο μαρτυρίας. Δεν μπορούσα να εκφράσω τη βιωματική μου κατανόηση της αλήθειας ούτε τα λόγια του Θεού, επειδή δεν επεδίωκα την αλήθεια. Μου έφτανε να δίνω την εντύπωση ότι υποφέρω και πληρώνω τίμημα, να κάνω το έργο που είχα αναλάβει χωρίς αποκλίσεις ή παραλείψεις. Στην πραγματικότητα, κάποιο έργο ρουτίνας δεν ήταν επείγον, μα φοβόμουν μήπως έλεγαν ότι δεν έκανα πραγματικό έργο και δεν έλυνα ζητήματα. Και αν μετά το μάθαινε η επικεφαλής και με απέλυε; Όταν το σκέφτηκα αυτό, παράτησα τη συγγραφή άρθρου και τον στοχασμό των λόγων του Θεού, και μάλιστα καμιά φορά ξυπνούσα και ήθελα να κάνω πρωινές πνευματικές μου ασκήσεις, αλλά όταν άνοιγα τον υπολογιστή και έβλεπα ένα σωρό μηνύματα που περίμεναν απάντηση, παρατούσα τις ασκήσεις για την αλληλογραφία και την επίλυση ζητημάτων. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν ήταν όλα επείγοντα. Αν απαντούσα όταν θα έβρισκα λίγο χρόνο, τίποτα δεν θα καθυστερούσε. Αλλά επειδή ασχολούμουν με όλα αυτά, δεν έτρωγα, δεν έπινα και δεν στοχαζόμουν τα λόγια του Θεού. Νόμιζα ότι ήμουν υπεύθυνη στο καθήκον μου, ότι αναλάμβανα φορτίο και μπορούσα να κάνω αληθινό έργο, αλλά απλώς επεδίωκα να με θαυμάζουν με επιφανειακό πόνο και προσπάθειες. Εκτελούσα, έτσι, το καθήκον μου; Ήθελα με το καθήκον μου να προστατεύσω το όνομα και τη θέση μου, να εκπληρώσω τις προσωπικές μου φιλοδοξίες. Είχα πάρει μονοπάτι ενάντια στον Θεό. Ήξερα ότι η διαδικασία του γραψίματος άρθρου είναι αναζήτηση της αλήθειας, αλλά δεν επεδίωκα την αλήθεια ούτε ήθελα να γράψω άρθρα για να καταθέσω μαρτυρία για τον Θεό. Είχα άλλες ασχολίες κάθε μέρα, και ακόμα και όταν έβρισκα χρόνο, απέφευγα το γράψιμο με διάφορες προφάσεις. Δεν έκανα απλή δουλειά, κάνοντας το καθήκον μου κατ’ αυτόν τον τρόπο χωρίς να επιδιώκω την αλήθεια; Σκέφτηκα τα λόγια του Θεού: «Καμία απ’ τις πράξεις ή τις συμπεριφορές σου δεν έχει σχέση με την αλήθεια ή τις απαιτήσεις του Θεού· όλες οι πράξεις και οι συμπεριφορές σου γίνονται για τον εαυτό σου· εργάζεσαι, αγωνίζεσαι και τρέχεις μόνο για χάρη των δικών σου ιδανικών, της φήμης και της θέσης σου· αυτό σε κάνει ίδιο με τον Παύλο». Αναλογίστηκα το ότι έπαιρνα το μονοπάτι του Παύλου. Πάντα με ένοιαζε να κάνω πράγματα, να κάνω ότι μου άρεσε, ό,τι μου ήταν πιο εύκολο, όμως για το βασικό έργο της εκκλησίας που απαιτεί ο Θεός, όχι μόνο δεν αναζητούσα την αλήθεια, αλλά την αποστρεφόμουν και την απέφευγα. Απλώς εργαζόμουν επειδή επιθυμούσα τη θέση. Είχα πάρει το μονοπάτι για να γίνω εχθρός του Θεού. Αν συνέχιζα έτσι, όσο έργο κι αν έκανα, στο τέλος ο Θεός θα με απέκλειε. Όταν το αντιλήφθηκα, τρόμαξα και ήθελα αμέσως να αλλάξω αυτήν την κατάσταση.

Μια μέρα, σε μια πνευματική άσκηση διάβασα κάποια λόγια του Θεού: «Η πιο προφανής κατάσταση των ανθρώπων που αποστρέφονται την αλήθεια είναι ότι δεν ενδιαφέρονται για την αλήθεια και τα θετικά πράγματα, φτάνουν μέχρι και να τα απεχθάνονται, ενώ τους αρέσει ιδιαίτερα να ακολουθούν τις τάσεις. Δεν αποδέχονται στην καρδιά τους αυτά που αγαπά ο Θεός και αυτά που ο Θεός απαιτεί απ’ τους ανθρώπους να κάνουν. Αντιθέτως, είναι απαξιωτικοί και αδιάφοροι απέναντι σ’ αυτά, ενώ μερικοί φτάνουν στο σημείο πολλές φορές να απεχθάνονται τα πρότυπα και τις αρχές που απαιτεί ο Θεός από τον άνθρωπο. Μέσα τους απεχθάνονται τα θετικά πράγματα και νιώθουν πάντα αντίσταση, αντίθεση και τεράστια περιφρόνηση απέναντί σ’ αυτά. Αυτή είναι η πρωταρχική εκδήλωση της αποστροφής για την αλήθεια. Στην εκκλησιαστική ζωή, η ανάγνωση του λόγου του Θεού, η προσευχή, η συναναστροφή πάνω στην αλήθεια, η εκτέλεση καθηκόντων και η επίλυση προβλημάτων με την αλήθεια είναι όλα θετικά πράγματα. Είναι ευχάριστα στον Θεό, αλλά κάποιοι άνθρωποι απεχθάνονται αυτά τα θετικά πράγματα, δεν νοιάζονται και αδιαφορούν γι’ αυτά. […] Δεν είναι αυτή διάθεση αποστροφής για την αλήθεια; Δεν είναι αποκάλυψη διεφθαρμένης διάθεσης; Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι οι οποίοι πιστεύουν στον Θεό και τους αρέσει να κάνουν έργο γι’ Αυτόν. Πηγαίνουν από δω κι από κει με ενθουσιασμό γι’ Αυτόν και όταν πρόκειται να αξιοποιήσουν τα χαρίσματα και τα προτερήματά τους, να ικανοποιήσουν τις προτιμήσεις τους και να κάνουν επίδειξη, έχουν αστείρευτη ενέργεια. Μα αν τους ζητήσεις να κάνουν πράξη την αλήθεια και να ενεργήσουν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, χάνουν τη διάθεση και τον ενθουσιασμό τους. Αν δεν τους επιτρέπεται να κάνουν επίδειξη, γίνονται νωθροί και αποκαρδιώνονται. Γιατί έχουν ενέργεια για επίδειξη; Και γιατί δεν έχουν ενέργεια για να κάνουν πράξη την αλήθεια; Ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Σε όλους τους ανθρώπους αρέσει να ξεχωρίζουν· όλοι τους λαχταρούν την κενή δόξα. Όλοι έχουν ανεξάντλητη ενέργεια όταν πιστεύουν στον Θεό για να κερδίσουν ευλογίες και ανταμοιβές, οπότε γιατί γίνονται νωθροί, γιατί αποκαρδιώνονται όταν είναι να κάνουν πράξη την αλήθεια και να επαναστατήσουν ενάντια στη σάρκα; Γιατί συμβαίνει αυτό; Αυτό αποδεικνύει ότι οι καρδιές των ανθρώπων είναι νοθευμένες. Πιστεύουν στον Θεό αποκλειστικά και μόνο για να κερδίσουν ευλογίες. Για να το θέσω απλά, το κάνουν προκειμένου να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών. Όταν δεν έχουν να επιδιώξουν ευλογίες ή οφέλη, οι άνθρωποι γίνονται νωθροί και αποκαρδιώνονται, δεν έχουν καθόλου ενθουσιασμό. Όλα αυτά προκαλούνται από μια διεφθαρμένη διάθεση αποστροφής για την αλήθεια» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Ο λόγος του Θεού ήταν διαφωτιστικός. Απέφευγα να γράψω άρθρο και δεν εργαζόμουν για την επιδίωξη της αλήθειας επειδή ακριβώς είχα σατανική διάθεση και αποστρεφόμουν την αλήθεια. Το ήξερα καλά ότι ο Θεός απαιτεί να γράφουμε άρθρα ως μαρτυρίες, και αν δεν έγραφα κάτι βαθυστόχαστο, αρκούσε κάτι πιο απλό. Εφόσον είναι πρακτικό, υπάρχει βιωματική κατανόηση και είναι εποικοδομητικό, αρκεί. Ο Θεός εκτιμά τις μαρτυρίες των ανθρώπων και ιδίως μια καλή παρηγορεί την καρδιά Του. Οπότε, ο Θεός ελπίζει να γράφουμε τις εμπειρίες και τα κέρδη μας ως άρθρα κατάθεσης μαρτυρίας γι’ Αυτόν. Αλλά αντί να προσπαθώ να κάνω όσα απαιτεί ο Θεός, έβρισκα λόγους να τα αποφεύγω, να τα απορρίπτω. Επιδείκνυα σατανική διάθεση αποστροφής για την αλήθεια. Και τι σκέφτεται ο Θεός για τη διάθεση μας να αποστρεφόμαστε την αλήθεια; Στις πνευματικές μου ασκήσεις διάβασα αυτά τα λόγια του Θεού: «Τι είδους άνθρωποι πιστεύετε ότι είναι αυτοί που αποστρέφονται την αλήθεια; Είναι αυτοί που αντιστέκονται στον Θεό και Του αντιτίθενται; Μπορεί να μην Του αντιστέκονται φανερά, αλλά η φύση-ουσία τους είναι να αρνούνται τον Θεό και να Του αντιστέκονται, πράγμα που είναι σαν να Του λένε φανερά: “Δεν μου αρέσει να ακούω αυτά που λες, δεν τα αποδέχομαι, και επειδή δεν αποδέχομαι ότι τα λόγια σου είναι η αλήθεια, δεν πιστεύω σ’ εσένα. Πιστεύω σε όποιον μου φέρνει κέρδος και όφελος”. Αυτή είναι η στάση των απίστων; Αν τέτοια είναι η στάση σου απέναντι στην αλήθεια, δεν είσαι φανερά εχθρικός προς τον Θεό; Και αν είσαι φανερά εχθρικός απέναντί Του, υπάρχει περίπτωση να σε σώσει; Δεν πρόκειται να σε σώσει. Γι’ αυτό εξοργίζεται ο Θεός απέναντι σε όλους όσοι Τον αρνούνται και Του αντιστέκονται. […] Όταν κάποιος αποστρέφεται την αλήθεια, αυτό αναμφίβολα είναι μοιραίο για την επίτευξη της σωτηρίας του. Δεν είναι κάτι που μπορεί ή δεν μπορεί να συγχωρηθεί, δεν είναι μια μορφή συμπεριφοράς ή κάτι που αποκαλύπτεται φευγαλέα στο άτομο. Είναι η φύση-ουσία του, κι ο Θεός έχει σιχαθεί εντελώς αυτούς τους ανθρώπους. Εάν πού και πού αποκαλύπτεις τη διαφθορά σύμφωνα με την οποία αποστρέφεσαι την αλήθεια, τότε πρέπει να εξετάσεις, με βάση τα λόγια του Θεού, εάν οι αποκαλύψεις αυτές προέρχονται από την αντιπάθειά σου για την αλήθεια ή επειδή δεν την καταλαβαίνεις. Αυτό απαιτεί αναζήτηση, απαιτεί διαφώτιση και βοήθεια από τον Θεό. Εάν έχεις τη φύση-ουσία της αποστροφής απέναντι στην αλήθεια και δεν αποδέχεσαι ποτέ την αλήθεια, αλλά την απεχθάνεσαι και την εχθρεύεσαι πολύ, τότε έχεις πρόβλημα. Είσαι σίγουρα κακός άνθρωπος, κι ο Θεός δεν θα σε σώσει» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Για να εκπληρώσει κανείς το καθήκον του, το πιο κρίσιμο είναι να κατανοήσει την αλήθεια). Τα λόγια του Θεού συντάραξαν την καρδιά μου. Όταν αποστρέφεσαι την αλήθεια αντιστέκεσαι στον Θεό, είσαι ξεκάθαρα εχθρός Του. Ισχυριζόμουν ότι πίστευα στον Παντοδύναμο Θεό, προσευχόμουν στο όνομά Του, έτρωγα και έπινα τις αλήθειες που έχει εκφράσει, σε κάθε συνάθροιση συναναστρεφόμουν πάνω στα λόγια του Θεού και τα κήρυττα στους αδελφούς και τις αδελφές. Αλλά ο τρόπος που ενεργούσα και ζούσα δεν συμφωνούσε με τα λόγια του Θεού και δεν ακολουθούσα τις απαιτήσεις Του. Αντίθετα, αποστρεφόμουν την αλήθεια. Πώς θα αποδεχόμουν και θα ασκούσα την αλήθεια έτσι; Ο μόνος τρόπος να σωθείς ως πιστός είναι να αποδεχτείς την αλήθεια. Αλλά εγώ δεν αγαπούσα τις αλήθειες που είχε εκφράσει ο Θεός. Κατά βάθος, εναντιωνόμουν στον Θεό. Αυτή η σατανική διάθεση να αποστρέφομαι την αλήθεια ίσως να με κατέστρεφε. Τότε κατάλαβα ότι η διάθεση να αποστρεφόμαστε την αλήθεια είναι τρομακτική, είναι η αχίλλειος πτέρνα της σωτηρίας. Τότε προσήλθα ενώπιον του Θεού μετανιωμένη: «Θεέ μου! Αποστρέφομαι την αλήθεια, δεν εστιάζω στο να γράψω άρθρα ούτε προσπαθώ να επιδιώξω την αλήθεια, και τώρα κατάλαβα ότι απεχθάνεσαι τη διάθεση να αποστρεφόμαστε την αλήθεια. Θέλω να μετανοήσω και να επιδιώξω σωστά την αλήθεια. Καθοδήγησέ με, Σε παρακαλώ».

Αργότερα, διάβασα και άλλα λόγια του Θεού: «Αν αγαπάς πραγματικά την αλήθεια βαθιά μέσα σου, και απλώς έχεις σχετικά χαμηλό επίπεδο κι ελάχιστη διορατικότητα, φέρεσαι λίγο ανόητα και κάνεις συχνά λάθη αλλά δεν έχεις την πρόθεση να κάνεις κακό, κι απλώς έχεις κάνει μερικές ανοησίες, αν είσαι πρόθυμος βαθιά μέσα σου ν’ ακούσεις τη συναναστροφή του Θεού πάνω στην αλήθεια και λαχταράς βαθιά μέσα σου την αλήθεια, αν η στάση σου προς την αλήθεια και τα λόγια του Θεού είναι ειλικρινής κι έχεις λαχτάρα για τα λόγια του Θεού και μπορείς να τα φυλάς σαν θησαυρό, τότε αυτό είναι αρκετό. Ο Θεός συμπαθεί τέτοιους ανθρώπους. Ακόμα κι αν φέρεσαι ανόητα μερικές φορές, ο Θεός και πάλι σε συμπαθεί. Αγαπά την καρδιά σου, που λαχταρά την αλήθεια, αλλά και την ειλικρινή σου στάση απέναντι στην αλήθεια. Έτσι, ο Θεός έχει έλεος απέναντί σου και σου δίνει πάντα χάρη. Δεν Τον απασχολεί το χαμηλό σου επίπεδο ή η ανοησία σου ούτε οι παραβάσεις σου. Επειδή η στάση σου απέναντι στην αλήθεια είναι ειλικρινής και πρόθυμη κι η καρδιά σου αληθινή, τότε —λαμβάνοντας υπ’ όψιν πόσο αληθινή είναι η καρδιά σου, αλλά και τη στάση σου— θα σου δείχνει πάντα έλεος, ενώ το Άγιο Πνεύμα θα εργάζεται πάνω σου και θα έχεις ελπίδα για σωτηρία» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Για να εκπληρώσει κανείς το καθήκον του, το πιο κρίσιμο είναι να κατανοήσει την αλήθεια). Τα λόγια του Θεού με αφύπνισαν και μου έδωσαν μονοπάτι άσκησης. Η καρδιά μου έλαμψε και ένιωσα κάποια ελευθερία. Το κακό επίπεδο ή η άγνοια των ανθρώπων δεν ενοχλεί τον Θεό. Όσο διψούν για την αλήθεια και την αντιμετωπίζουν με στάση ειλικρίνειας, θα έχουν το έλεος του Θεού. Παρατήρησα ότι υπήρχαν αδελφοί και αδελφές που είχαν μέτριο επίπεδο που διψούσαν για τα λόγια του Θεού και στοχάζονταν και αναζητούσαν την αλήθεια για να επιλύσουν τα ζητήματα όταν προέκυπτε κάτι. Κατάφεραν τελικά να γράψουν βιωματικά άρθρα ως κατάθεση μαρτυρίας για τον Θεό. Και κάποιοι που ασπάστηκαν την πίστη πρόσφατα δεν εγκατέλειψαν όποιες δυσκολίες και αν βρήκαν στο καθήκον τους, κι υποτάχθηκαν στην κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Θεού, και στηρίχθηκαν στον Θεό για να αναζητούν την αλήθεια και να ξεπεράσουν τις δυσκολίες. Τελικά, κατέθεσαν συγκινητικές μαρτυρίες. Και κάποιοι νέοι πιστοί εστίαζαν στην αναζήτηση της αλήθειας όταν αποκάλυπταν διαφθορά. Διάβαζαν τα λόγια του Θεού και έκαναν αυτοκριτική. Η κατανόηση που μοιράζονταν ήταν όντως γνήσια και πραγματική. Ο Θεός δεν ενδιαφέρεται για το πόσο πιστεύει κάποιος, ή αν είναι αδαής ή έχει κακό επίπεδο, αλλά για το αν επιδιώκει την αλήθεια, αν αγαπά την αλήθεια, αν διψά για την αλήθεια και αν προσεγγίζει τα λόγια του Θεού με ειλικρινή καρδιά. Δεν πρέπει να με εμποδίζει το χαμηλό επίπεδο ούτε να βρίσκω δικαιολογίες για να μη γράψω άρθρο. Ήθελα πραγματικά να τρώω, να πίνω και να βιώνω τον λόγο του Θεού, να βάλω τις εμπειρίες μου σε ένα άρθρο ως μαρτυρία για τον Θεό.

Μετά, διάβασα κάποια λόγια του Θεού και ξεκαθάρισα την πρόθεσή Του για μένα. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Κανένας δρόμος για την επίτευξη της σωτηρίας δεν είναι πιο αληθινός ή πρακτικός από την αποδοχή και την επιδίωξη της αλήθειας. Εάν δεν μπορείτε να κερδίσετε την αλήθεια, η πίστη σας στον Θεό είναι κενή. Όσοι μιλούν με κενά λόγια και δόγματα, και παπαγαλίζουν διαρκώς συνθήματα, λένε βαρύγδουπα πράγματα, ακολουθούν κανονισμούς και δεν επικεντρώνονται ποτέ στην άσκηση της αλήθειας, δεν κερδίζουν τίποτα, όσα χρόνια κι αν πιστεύουν. Ποιοι είναι αυτοί που κερδίζουν κάτι; Όσοι εκτελούν το καθήκον τους με ειλικρίνεια και είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη την αλήθεια, όσοι αντιμετωπίζουν αυτό που τους έχει εμπιστευτεί ο Θεός ως αποστολή τους, όσοι περνούν με χαρά όλη τους τη ζωή δαπανώντας για τον Θεό και δεν μηχανορραφούν για χάρη τους, όσων τα πόδια είναι γερά στο έδαφος και υπακούουν στις ενορχηστρώσεις του Θεού. Αυτοί είναι σε θέση να κατανοήσουν τις αλήθεια-αρχές ενώ εκτελούν το καθήκον τους και προσπαθούν σκληρά να κάνουν τα πάντα σωστά, κάτι που τους δίνει την ευκαιρία να επιτύχουν μαρτυρία για τον Θεό και να ικανοποιήσουν τις προθέσεις Του. Όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους, προσεύχονται στον Θεό και προσπαθούν να κατανοήσουν τις προθέσεις Του, είναι σε θέση να υπακούουν στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις που προέρχονται από τον Θεό και, σε ό,τι κάνουν, αναζητούν και κάνουν πράξη την αλήθεια. Δεν παπαγαλίζουν συνθήματα ούτε λένε πράγματα βαρύγδουπα, αλλά επικεντρώνονται μόνο στο να κάνουν πράγματα χωρίς να αιθεροβατούν και στο να ακολουθούν σχολαστικά τις αρχές. Ό,τι κάνουν το κάνουν με την καρδιά τους, και μαθαίνουν να εκτιμούν τα πάντα με όλη την καρδιά τους και, σε πολλά ζητήματα, είναι σε θέση να κάνουν πράξη την αλήθεια και στη συνέχεια αποκτούν γνώση και κατανόηση και μπορούν να αντλήσουν διδάγματα και να κερδίσουν πραγματικά κάτι. Και όταν έχουν εσφαλμένες σκέψεις ή λανθασμένες καταστάσεις, προσεύχονται στον Θεό και αναζητούν την αλήθεια για να τις διορθώσουν. Μέσα στην καρδιά τους κατανοούν τις όποιες αλήθειες έχουν μάθει και είναι σε θέση να μιλήσουν για τη βιωματική μαρτυρία τους. Οι άνθρωποι αυτοί κερδίζουν τελικά την αλήθεια. Όσοι είναι απρόσεκτοι και ρηχοί δεν σκέφτονται ποτέ πώς να κάνουν πράξη την αλήθεια. Επικεντρώνονται μόνο στο να καταβάλλουν προσπάθεια και να κάνουν πράγματα, να επιδεικνύονται και να προβάλλονται, ποτέ όμως δεν αναζητούν πώς να κάνουν πράξη την αλήθεια, κάτι που τους δυσκολεύει να την αποκτήσουν. Σκεφτείτε το, τι είδους άνθρωποι μπορούν να εισέλθουν στις αλήθεια-πραγματικότητες; (Όσοι δεν είναι αιθεροβάμονες, όσοι είναι πραγματιστές και κάνουν πράγματα με την καρδιά τους.) Άνθρωποι που δεν είναι αιθεροβάμονες, που κάνουν πράγματα με την καρδιά τους και έχουν καρδιά: αυτοί οι άνθρωποι δίνουν περισσότερη προσοχή στην πραγματικότητα και στη χρήση των αλήθεια-αρχών όταν ενεργούν. Επίσης, σε όλα τα ζητήματα δίνουν προσοχή στις πρακτικές πτυχές, είναι πραγματιστές και τους αρέσουν τα θετικά, η αλήθεια και τα πρακτικά. Τέτοιου είδους άνθρωποι κατανοούν τελικά και κερδίζουν την αλήθεια» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Στην πίστη στον Θεό, το πιο σημαντικό είναι να κάνει κανείς πράξη και να βιώνει τα λόγια Του). Έμαθα από τα λόγια Του ότι όσοι επιδιώκουν την αλήθεια εστιάζουν στα λόγια του Θεού, συχνά στοχάζονται τα λόγια Του και τα κάνουν πράξη. Μπορούν να αναζητούν την αλήθεια και να παίρνουν μαθήματα από ανθρώπους, πράγματα και γεγονότα γύρω τους, και να επιβραβεύονται μέσω των εμπειριών τους. Η συγγραφή άρθρων μάς προτρέπει να προσέλθουμε ενώπιον του Θεού, να σκεφτούμε τα λόγια Του και ν’ αναζητήσουμε την αλήθεια. Μόλις κατάλαβα την πρόθεση του Θεού ένιωσα ένα βάρος και ένα κίνητρο να γράψω ένα άρθρο. Ένιωσα ότι έπρεπε να εκπληρώσω αυτό το καθήκον για να ανακουφίσω την καρδιά του Θεού και συνειδητοποίησα ότι θα μπορούσα να αναζητήσω περισσότερες αλήθειες και να προοδεύσω στη ζωή γράφοντας άρθρα.

Στη συνέχεια άρχισα να σχεδιάζω το καθημερινό έργο και να ορίζω χρόνο για κάθε θέμα, ανάλογα με το πόσο επείγον είναι. Όποτε είχα χρόνο, έτρωγα και έπινα τα λόγια του Θεού και δούλευα άρθρα. Όταν ξεκίνησα το γράψιμο, αυτά που έγραφα για την κατανόησή μου για τα λόγια του Θεού ήταν πολύ επιφανειακά. Είπα, τότε, να τα παρατήσω και να μη γράψω άλλο, και δεν ήθελα πια να στοχάζομαι τα λόγια του Θεού. Και έτσι προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου! Δεν θέλω να τα παρατήσω. Θέλω να σκέφτομαι τα λόγια Σου, να γράφω όσα ξέρω τώρα και να συνεχίσω να γράφω όσο μεγαλώνει η εμπειρία μου». «Δεν θέλω να ζω με τη διεφθαρμένη διάθεσή μου. Θέλω να γράψω για τη φώτιση και τη διαφώτισή Σου, για να καταθέσω μαρτυρία για Σένα». Μετά την προσευχή γαλήνεψα πολύ. Όταν ηρέμησα και σκέφτηκα τη δική μου κατάσταση και τα λόγια του Θεού, κρατούσα σημειώσεις για κάθε διαφώτιση που είχα. Έτσι, σκεφτόμουν τα λόγια του Θεού και έγραφα την κατανόησή μου όποτε είχα χρόνο. Όταν τελείωσα και είδα ότι κάποια σημεία δεν ήταν πολύ ξεκάθαρα, τα δούλεψα όσο μπορούσα. Όσο έγραφα, τόσο μεγαλύτερη διαύγεια αποκτούσα και τόσο καλύτερα έβλεπα την κατάστασή μου. Σταδιακά αποκτούσα ολοένα και πιο αληθινή κατανόηση της αλήθειας. Ένιωθα ότι αυτή η άσκηση με γέμιζε πραγματικά.