Από τον Έιντεν, Ιταλία

Τον Ιούλιο του 2021, έκανα έργο βίντεο στην εκκλησία. Ήξερα ότι αυτό ήταν ένα πραγματικά σημαντικό καθήκον, οπότε αφιέρωνα πολύ χρόνο κάθε μέρα για να παρακολουθώ εκπαιδευτικά βίντεο και να αναζητώ πληροφορίες. Άκουγα προσεκτικά όποτε οι άλλοι συζητούσαν για κάποια τεχνική δεξιότητα, και μετά την ανέλυα και την ερευνούσα λεπτομερώς, και στη συνέχεια την εφάρμοζα στην πράξη. Επίσης, προσευχόμουν και αναζητούσα βοήθεια από τον Θεό όταν συναντούσα δυσκολίες. Μετά από αρκετό ψάξιμο, οι τεχνικές μου δεξιότητες βελτιώθηκαν αρκετά. Επινοούσα μερικά πρωτότυπα στυλ παραγωγής και δούλευα πιο αποδοτικά. Όλοι με θαύμαζαν πραγματικά και ερχόντουσαν να με ρωτήσουν για τεχνικά ζητήματα. Ένιωθα πραγματικά επιτυχημένος. Ένιωθα ότι όλη η σκληρή δουλειά μου δεν είχε πάει χαμένη, ότι έβλεπα επιτέλους τους καρπούς της.

Όταν είδε πόσο καλά τα πήγαινα στο έργο βίντεο, ο επόπτης μού ζήτησε να μοιραστώ τις τεχνικές δεξιότητες και την εμπειρία μου στην παραγωγή με τους αδελφούς και τις αδελφές. Μάλιστα, κάποιοι αδελφοί και αδελφές ζήτησαν ειδικά να με ακούσουν να μιλάω. Ένιωθα πολύ χαρούμενος που μπορούσα να προβληθώ. Αλλά άρχισα να ανησυχώ όταν σκέφτηκα να μοιραστώ τα μυστικά της επιτυχίας μου. Σκέφτηκα: Αν αποκαλύψω την ουσία αυτών των δεξιοτήτων και τις μάθουν όλοι, σταδιακά θα γίνουν πιο αποτελεσματικοί στη δουλειά τους. Τότε, θα έρχεται πια κανείς να μου ζητήσει βοήθεια; Θα με θαυμάζουν ακόμα; Δεν πρέπει να τους τα πω όλα. Έτσι, εξήγησα μερικά πράγματα, αλλά κράτησα και μερικά για τον εαυτό μου. Ήξερα ότι αυτό δεν ήταν το σωστό, αλλά κατάπινα τα λόγια που ήταν στην άκρη της γλώσσας μου, για χάρη των δικών μου συμφερόντων. Αργότερα, μια αδελφή μού είπε: «Τα βίντεο που φτιάχτηκαν με βάση τις οδηγίες σου είναι πολύ καλύτερα από πριν, αλλά εξακολουθούμε να μην είμαστε αποδοτικοί. Υπάρχει κάτι που δεν μας έχεις διδάξει ακόμα;» Απάντησα χαλαρά: «Έτσι το κάνω εγώ. Μήπως χρειάζεστε περισσότερη εξάσκηση για να γίνετε πιο αποδοτικοί;» Δεν είπε τίποτα άλλο. Εκείνη την ώρα ένιωσα κάπως άσχημα και συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν δόλιο, αλλά όταν σκεφτόμουν ότι ήμουν πιο αποτελεσματικός στη δουλειά μου από τους άλλους, κατέπνιξα αυτό το μικρό ίχνος ενοχής.

Μετά από ένα χρονικό διάστημα, παρήγαγα τα περισσότερα βίντεο, και ήταν άριστης ποιότητας. Ήμουν πολύ ευχαριστημένος με τον εαυτό μου όταν είδα αυτά τα αποτελέσματα, και ένιωθα χαρούμενος που δεν είχα αποφασίσει να διδάξω στους άλλους όλο το εύρος των δεξιοτήτων μου. Τότε δεν θα είχα τα καλύτερα αποτελέσματα. Πάνω που ένιωθα γεμάτη αυταρέσκεια, ο επόπτης έμαθε ότι δεν είχα μοιραστεί όλες τις δεξιότητές μου με τους άλλους και με κλάδεψε: «Είσαι τόσο εγωιστής! Δεν σκέφτεσαι το έργο της εκκλησίας, παρά μόνο τη δική σου παραγωγικότητα. Θέλεις απλώς να κάνεις επίδειξη. Πόσα μπορείς να καταφέρεις μόνος σου; Αν όλοι ήξεραν αυτές τις δεξιότητες, θα μπορούσαμε να βελτιώσουμε τη συνολική πρόοδο του έργου μας». Είχα επίγνωση ότι αυτό θα ωφελούσε το έργο της εκκλησίας, αλλά όταν σκεφτόμουν ότι όλοι οι άλλοι θα γίνονταν πιο ικανοί και δεν θα με θαύμαζαν πια, ένιωθα πραγματικά διχασμένος. Προσευχήθηκα: «Θεέ μου! Τον τελευταίο καιρό, παρασύρθηκα στο να ενεργήσω δόλια για τα δικά μου συμφέροντα. Δεν θέλω να ζω πια μέσα σ’ αυτήν τη διαφθορά. Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με να κατανοήσω το πρόβλημά μου και να απαλλαγώ από αυτήν τη διεφθαρμένη διάθεση».

Έπειτα, κατά τη διάρκεια των πνευματικών μου ασκήσεων, διάβασα αυτό στα λόγια του Θεού: «Οι άπιστοι έχουν ένα είδος διεφθαρμένης διάθεσης. Όταν διδάσκουν σε άλλους ανθρώπους μια συγκεκριμένη πτυχή επαγγελματικών γνώσεων ή μια δεξιότητα, σκέφτονται τα εξής: “‘Μόλις ο δάσκαλος διδάξει στον μαθητή όλα όσα ξέρει, ο δάσκαλος θα χάσει τα προς το ζην του’. Εάν διδάξω ό,τι ξέρω στους άλλους, τότε κανείς δεν θα μ’ εκτιμά ούτε θα υποκύπτει πλέον σε ό,τι λέω και θα χάσω όλο μου το κύρος ως δάσκαλος. Δεν είναι καλό αυτό. Δεν πρέπει να τους διδάξω όλα όσα ξέρω, πρέπει να κρατήσω κάτι για μένα. Θα τους διδάξω μόνο το ογδόντα τοις εκατό απ’ όσα ξέρω και θα κρατήσω τα υπόλοιπα σαν άσο στο μανίκι μου. Μόνο έτσι μπορώ να δείξω ότι είμαι ανώτερος από τους άλλους”. Τι είδους διάθεση είναι αυτή; Είναι δολιότητα. Όταν διδάσκετε άλλους, τους βοηθάτε ή μοιράζεστε μαζί τους κάτι που μελετήσατε, τι στάση θα πρέπει να κρατάτε; (Δεν θα πρέπει να φείδομαι προσπαθειών, ούτε να κρατάω τίποτα για μένα.) […] Αφιέρωσε όλα τα προτερήματα και τα χαρίσματά σου στον Θεό, και αξιοποίησέ τα κατά την εκτέλεση του καθήκοντός σου, ώστε να μπορέσουν όλοι να ωφεληθούν απ’ αυτά και να πετύχουν αποτελέσματα στα δικά τους καθήκοντα. Αν συνεισφέρεις όλα σου τα χαρίσματα και τα προτερήματα, αυτό θα είναι ωφέλιμο για όλους όσοι κάνουν το συγκεκριμένο καθήκον, και ακόμα περισσότερο για το έργο της εκκλησίας. Μην αρκείσαι στο να λες σε όλους μερικά απλά πράγματα, πιστεύοντας έτσι ότι τα έχεις καταφέρει αρκετά καλά ή ότι δεν έχεις κρατήσει τίποτα για σένα —αυτό δεν είναι αρκετό. Διδάσκεις μόνο μερικές θεωρίες ή πράγματα που οι άνθρωποι μπορούν να κατανοήσουν κυριολεκτικά, αλλά η ουσία και τα σημαντικά σημεία είναι πέρα από την αντίληψη ενός αρχάριου. Παρέχεις μόνο τη γενική εικόνα, χωρίς να εξηγείς τίποτα ή να μπαίνεις σε λεπτομέρειες, ενώ εξακολουθείς να σκέφτεσαι μέσα σου: “Ορίστε, λοιπόν, εγώ σου τα είπα, και δεν έχω αποκρύψει τίποτα σκόπιμα. Εάν εσύ δεν καταλαβαίνεις, είναι επειδή το επίπεδό σου είναι υπερβολικά χαμηλό, οπότε μην κατηγορείς εμένα. Μένει απλώς να δούμε πώς θα σε οδηγήσει ο Θεός τώρα”. Μια τέτοια σκέψη εμπεριέχει δόλο, σωστά; Δεν είναι εγωιστική και ποταπή; Γιατί δεν μπορείς να διδάξεις στους ανθρώπους όλα όσα έχεις στην καρδιά σου και όλα όσα κατανοείς; Γιατί, αντ’ αυτού, αποκρύπτεις τη γνώση; Το πρόβλημα έγκειται στις προθέσεις και τη διάθεσή σου. […] Είναι πολύ κουραστικό αν οι άνθρωποι δεν επιδιώκουν την αλήθεια και ζουν με βάση σατανικές διαθέσεις όπως οι άπιστοι. Ο ανταγωνισμός είναι έντονος μεταξύ των άπιστων. Η κατάκτηση της ουσίας μιας δεξιότητας ή ενός επαγγέλματος δεν είναι απλή υπόθεση, κι από τη στιγμή που θα τη μάθει κάποιος άλλος και θα την κατακτήσει κι εκείνος, διακινδυνεύεις το ψωμί σου. Προκειμένου να προστατέψουν το ψωμί τους, οι άνθρωποι τείνουν να ενεργούν έτσι —πρέπει να είναι προσεκτικοί διαρκώς. Αυτό που έχουν κατακτήσει είναι το πολυτιμότερο νόμισμά τους, είναι το ψωμί τους, το κεφάλαιό τους, η πηγή της ζωτικότητάς τους και δεν πρέπει ν’ αφήσουν κανέναν άλλο να εμπλακεί σε αυτά. Εσύ, όμως, πιστεύεις στον Θεό —εάν σκέφτεσαι κατ’ αυτόν τον τρόπο κι ενεργείς κατ’ αυτόν τον τρόπο στον οίκο του Θεού, δεν ξεχωρίζεις καθόλου από έναν άπιστο» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Όταν διάβασα αυτό το χωρίο, ένιωσα λες και ο Θεός με έκρινε και με εξέθετε απευθείας. Είδα ότι, μετά από χρόνια πίστης, η ζωή-διάθεσή μου δεν είχε αλλάξει καθόλου. Ήμουν ακριβώς σαν άπιστος, που ζούσε με βάση σατανικούς κανόνες επιβίωσης, όπως «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω» και «Μόλις ο μαθητής μάθει όλα όσα ξέρει ο δάσκαλος, ο δάσκαλος θα χάσει τη δουλειά του». Όταν είχα κάποιες δεξιότητες ή ειδικές τεχνικές, ήθελα να τις κρατήσω για τον εαυτό μου. Δεν συμφωνούσα να τα διδάξω όλα σε κάποιον άλλον τόσο εύκολα και να ρισκάρω να χάσω τη θέση και το ψωμί μου. Εκείνη την περίοδο, όταν είχα περισσότερες τεχνικές δεξιότητες από τους άλλους και ήμουν πιο παραγωγικός στο καθήκον μου, ένιωθα αρκετή αυταρέσκεια και απολάμβανα τον θαυμασμό των άλλων. Ο επόπτης μού ζήτησε να μοιραστώ τις δεξιότητές μου, αλλά δεν τους τα είπα όλα, για να μπορέσω να κρατήσω τη θέση μου. Φοβόμουν ότι οι άλλοι θα με ξεπερνούσαν αν τα μάθαιναν όλα, και τότε κανείς δεν θα με θαύμαζε πια. Ακόμη κι όταν η αδελφή ερχόταν και με ρωτούσε πράγματα ιδιαιτέρως, έκρυβα την αλήθεια και δεν της τα έλεγα όλα. Εφάρμοζα τη σατανική φιλοσοφία: «Μόλις ο μαθητής μάθει όλα όσα ξέρει ο δάσκαλος, ο δάσκαλος θα χάσει τη δουλειά του». Για χάρη της φήμης και της θέσης, φερόμουν δόλια και μηχανορραφούσα, από φόβο μήπως, αν οι άλλοι κατακτούσαν πλήρως τις βασικές μου δεξιότητες, δεν θα είχα πια την ευκαιρία να επιδεικνύομαι. Δεν υπολόγιζα καθόλου το έργο της εκκλησίας και δεν νοιαζόμουν για τις προθέσεις του Θεού. Αντιμετώπιζα αυτές τις δεξιότητες σαν δικά μου προσωπικά εργαλεία για να διατηρήσω τη φήμη και τη θέση μου. Ήμουν τόσο εγωιστής, ελεεινός και δεν είχα ανθρώπινη φύση! Προσευχήθηκα στον Θεό, έτοιμος να κάνω πράξη την αλήθεια και να επαναστατήσω ενάντια στη σάρκα. Σκέφτηκα κάτι που λέει ο Θεός: «Όταν οι περισσότεροι άνθρωποι ξεκινούν για πρώτη φορά να διδάσκονται μια συγκεκριμένη πτυχή επαγγελματικής γνώσης, μπορούν να κατανοήσουν μόνο την κυριολεκτική της σημασία· χρειάζεται εξάσκηση για κάποιο χρονικό διάστημα προτού μπορέσουν να κατανοήσουν τα κύρια σημεία και την ουσία. Εάν έχεις ήδη κατακτήσει αυτά τα πιο λεπτά σημεία, θα πρέπει να τα λες απευθείας στους άλλους· μην τους αναγκάζεις να ακολουθήσουν τέτοια έμμεση πορεία και να αφιερώσουν τόσο πολύ χρόνο ψάχνοντας στα τυφλά. Αυτή είναι η δική σου ευθύνη· αυτό θα πρέπει να κάνεις. Αν τους πεις ποια είναι τα βασικά σημεία και η ουσία κατά την άποψή σου, όχι μόνο δεν θα αποκρύψεις τίποτα αλλά δεν θα είσαι ούτε εγωιστής» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Τα λόγια του Θεού μού έδωσαν ένα μονοπάτι άσκησης: Θα έπρεπε να μοιραστώ όλες τις βασικές τεχνικές και τις γνώσεις μου που σχετίζονταν με το έργο μας με τους αδελφούς και τις αδελφές, ώστε να μη χρειάζεται κανείς να χάνει χρόνο σε χρονοβόρες διαδικασίες. Τότε θα μπορούσαν να εμπνέονται περισσότερο πάνω σε αυτήν τη βάση και να γίνονται όλο και καλύτεροι στο καθήκον τους. Αυτό θα ωφελούσε το έργο της εκκλησίας. Εξάλλου, είχα κάποιες επαγγελματικές δεξιότητες και ήμουν αρκετά αποτελεσματικός στο καθήκον μου, όχι επειδή ήμουν πιο έξυπνος ή πιο δραστήριος από τους άλλους, αλλά εξαιτίας της χάρης του Θεού, που μου παραχώρησε αυτήν τη λίγη έμπνευση και μου επέτρεψε να κάνω κάποια πρόοδο. Δεν μπορούσα να σκέφτομαι μόνο τα δικά μου συμφέροντα, αλλά έπρεπε να εκπληρώσω τις ευθύνες μου και να μοιραστώ όλες τις γνώσεις μου με τους άλλους. Τότε το έργο μας συνολικά θα βελτιωνόταν. Έτσι, λοιπόν, δίδαξα όλες τις επαγγελματικές δεξιότητες που ήξερα στους αδελφούς και τις αδελφές, και τους έλεγα από μόνος μου όταν ανακάλυπτα κάποια άλλη καλή τεχνική. Μετά από λίγο καιρό, η παραγωγικότητα της ομάδας μας εκτοξεύτηκε, και κάποιοι από εμάς επινόησαν καινοτομίες με βάση τις δεξιότητες που τους είχα διδάξει.

Έναν μήνα αργότερα, λόγω ανακατατάξεων προσωπικού, ο επόπτης έβαλε τον επικεφαλής ομάδας Κόλιν να αναλάβει μια νέα ομάδα και έβαλε εμένα να αναλάβω τον ρόλο του. Ήμουν πραγματικά ευγνώμων στον Θεό και ήθελα να κάνω καλά τη δουλειά. Καθώς οι αδελφοί και οι αδελφές στην ομάδα του Κόλιν ήταν όλοι νέοι στο μοντάζ βίντεο και άπειροι, εκείνος έβαλε μερικούς από αυτούς που είχαν καλό επίπεδο να έρθουν να μάθουν από εμάς. Μάθαιναν όλοι γρήγορα, και δεν άργησαν να κατέχουν καλά τις δεξιότητες και να γίνονται καλύτεροι στο καθήκον τους. Ένιωθα ταραχή μέσα μου, και σκεφτόμουν: «Μοιραστήκαμε τα πάντα μαζί σας. Αν συνεχιστεί αυτό και η αποτελεσματικότητα της ομάδας σας συνεχίσει να βελτιώνεται, δεν θα ξεπεράσει η ομάδα σας τη δική μας;» Έτσι, απομάκρυνα όσους είχαν έρθει να μάθουν από την ομάδα μας. Άρχισα, επίσης, να μελετώ τις τεχνικές και δεξιότητες παραγωγής άλλων εκκλησιών. Το σκεπτικό μου ήταν ότι είχαν ήδη μάθει όλες τις δεξιότητες που ξέραμε πριν, οπότε, αν μαθαίναμε μερικές καινούργιες και δεν τους τις λέγαμε, δεν θα μπορούσαν να μας ξεπεράσουν. Αλλά προς έκπληξή μου, αφού τους απομάκρυνα από την ομάδα, όχι μόνο δεν αυξήθηκε η παραγωγικότητα της ομάδας μας, αλλά αντιθέτως έπεσε. Προέκυπταν όλο και περισσότερα ζητήματα στην ομάδα, κι εγώ ο ίδιος ήμουν πελαγωμένος. Δεν είχα ιδέες για τη δημιουργία βίντεο και δεν μπορούσα να λύσω τα προβλήματα της ομάδας. Συνειδητοποίησα ότι, αν δεν άλλαζα την κατάστασή μου, σίγουρα θα επηρέαζα την απόδοση της ομάδας. Προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου, στο καθήκον μου τελευταία, όσο σκληρά κι αν προσπαθώ, δεν έχω καμία κατεύθυνση. Σε παρακαλώ, διαφώτισε και καθοδήγησέ με να αποκτήσω αυτογνωσία και να βγω απ’ αυτό το χάος».

Μια μέρα, κατά τη διάρκεια των πνευματικών μου ασκήσεων, διάβασα το εξής χωρίο των λόγων του Θεού: «Όταν οι άνθρωποι ζουν σε εσφαλμένη κατάσταση και δεν προσεύχονται στον Θεό, ούτε αναζητούν την αλήθεια, το Άγιο Πνεύμα θα τους εγκαταλείψει κι ο Θεός δεν θα είναι παρών. Πώς μπορούν όσοι δεν αναζητούν την αλήθεια να κατέχουν το έργο του Αγίου Πνεύματος; Ο Θεός τούς απεχθάνεται, επομένως το πρόσωπό Του είναι κρυμμένο απ’ αυτούς και το Άγιο Πνεύμα είναι επίσης κρυμμένο απ’ αυτούς. Όταν ο Θεός δεν εργάζεται πλέον, μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Δεν είσαι τελειωμένος όταν σε εγκαταλείψει; Δεν θα καταφέρεις τίποτα. Γιατί οι άπιστοι δυσκολεύονται τόσο πολύ στο να κάνουν πράγματα; Δεν είναι επειδή ο καθένας κρύβει τι σκέφτεται; Κρατά τις σκέψεις του κρυφές και δεν είναι σε θέση να επιτύχει τίποτα —όλα είναι άκρως επίπονα, ακόμη και τ’ απλούστερα ζητήματα. Έτσι είναι η ζωή υπό τη δύναμη του Σατανά. Εάν πράττετε όπως οι άπιστοι, τότε σε τι διαφέρετε απ’ αυτούς; Ολόιδιοι είστε. Εάν η εξουσία στην εκκλησία ασκείται απ’ όσους δεν κατέχουν την αλήθεια, εάν ασκείται απ’ όσους είναι γεμάτοι σατανικές διαθέσεις, τότε την εξουσία δεν την ασκεί στην πραγματικότητα ο Σατανάς; Εάν όλες οι πράξεις των ανθρώπων που ασκούν την εξουσία στην εκκλησία είναι αντίθετες προς την αλήθεια, τότε το έργο του Αγίου Πνεύματος παύει κι ο Θεός τούς παραδίδει στον Σατανά. Μόλις βρεθούν στα χέρια του Σατανά, αναδύονται μεταξύ των ανθρώπων κάθε μορφής ασχήμιες —για παράδειγμα, ζήλιες και διαφωνίες. Τι μας δείχνουν αυτά τα φαινόμενα; Ότι το Άγιο Πνεύμα έπαψε να εργάζεται, έχει αναχωρήσει, κι ο Θεός δεν εργάζεται πια. Χωρίς το έργο του Θεού, σε τι χρησιμεύουν τα απλά λόγια και δόγματα που κατανοεί ο άνθρωπος; Δεν έχουν καμία χρησιμότητα. Όταν ένας άνθρωπος δεν έχει πλέον το έργο του Αγίου Πνεύματος, είναι άδειος μέσα του, δεν νιώθει τίποτα πια, είναι σαν πεθαμένος και, σ’ αυτό το σημείο, είναι πια αποσβολωμένος. Όλη η έμπνευση, η σοφία, η ευφυΐα, η διορατικότητα κι η διαφώτιση στον άνθρωπο προέρχονται από τον Θεό, είναι όλα έργο Του» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). Μπορούσα να νιώσω τη δίκαιη διάθεση του Θεού μέσα από τα λόγια Του. Ο Θεός έχει διαφορετική στάση απέναντι στους ανθρώπους ανάλογα με τη συμπεριφορά τους. Αν κάποιος έχει το σωστό κίνητρο στο καθήκον του, αναζητά την αλήθεια, και συνεργάζεται με τους άλλους για να στηρίξει το έργο της εκκλησίας, κερδίζει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Αλλά αν δεν κάνει πράξη την αλήθεια και ζει μέσα στις σατανικές διαθέσεις του, ο Θεός τον εγκαταλείπει αηδιασμένος. Σκέφτηκα εκείνους τους αδελφούς και τις αδελφές από την άλλη ομάδα που προσπαθούσαν να μάθουν από εμάς. Όταν είδα ότι μάθαιναν γρήγορα, φοβήθηκα ότι θα μέναμε πίσω σε σχέση με αυτούς, οπότε τους απομάκρυνα από την ομάδα, και δεν τους άφησα να συνεχίσουν να συμμετέχουν στις εκπαιδεύσεις μας. Ενεργούσα ακριβώς όπως ένας άπιστος, μηχανορραφούσα και κρατούσα πισινή —τα έκανα όλα για τα δικά μου συμφέροντα. Φοβόμουν πάντα ότι οι άλλοι θα με ξεπερνούσαν, και ότι αυτό θα επηρέαζε τη φήμη και τη θέση μου. Ήμουν απίστευτα εγωιστής και ποταπός. Διάβασα το εξής στα λόγια του Θεού: «Χωρίς το έργο του Θεού, σε τι χρησιμεύουν τα απλά λόγια και δόγματα που κατανοεί ο άνθρωπος; Δεν έχουν καμία χρησιμότητα. Όταν ένας άνθρωπος δεν έχει πλέον το έργο του Αγίου Πνεύματος, είναι άδειος μέσα του, δεν νιώθει τίποτα πια, είναι σαν πεθαμένος και, σ’ αυτό το σημείο, είναι πια αποσβολωμένος». Όταν ξεκίνησα αυτήν τη δουλειά, ήθελα να μάθω τις δεξιότητες και να κάνω καλά το καθήκον μου. Προσευχόμουν και αναζητούσα βοήθεια από τον Θεό όταν συναντούσα προβλήματα, μάθαινα γρήγορα και δεν ένιωθα ποτέ κουρασμένος. Αλλά από τότε που άρχισα να ζω σε κατάσταση ανταγωνιστικότητας, και δεν αναζητούσα την αλήθεια και ενεργούσα με διαφθορά με κάθε ευκαιρία, ο Θεός αηδίασε και με εγκατέλειψε. Δεν είχα κατεύθυνση και σκοπό στο καθήκον μου και ένιωθα ανίκανος στα πάντα. Είδα ότι, όταν ο Θεός δεν εργαζόταν πάνω μου, οι λίγες επαγγελματικές γνώσεις που είχα γίνονταν άχρηστες. Αυτή ήταν η συνέπεια του να μην έχω τα σωστά κίνητρα στο καθήκον μου, του να προστατεύω πάντα τα δικά μου συμφέροντα και να μην κάνω πράξη την αλήθεια.

Τότε σκέφτηκα ένα χωρίο των λόγων του Θεού, όπου ο Θεός εκθέτει πώς οι αντίχριστοι υπολογίζουν μόνο τα δικά τους συμφέροντα, χωρίς να σκέφτονται τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Τα λόγια του Θεού λένε: «Ανεξάρτητα από το έργο για το οποίο είναι υπεύθυνοι, οι αντίχριστοι δεν σκέφτονται ποτέ τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Εξετάζουν μόνο αν επηρεάζονται τα δικά τους συμφέροντα και σκέφτονται μόνο τη λίγη δουλειά που έχουν μπροστά τους και η οποία τους ωφελεί. Γι’ αυτούς, το πρωταρχικό έργο της εκκλησίας είναι απλώς κάτι που κάνουν στον ελεύθερό τους χρόνο. Δεν το παίρνουν καθόλου στα σοβαρά. Κουνιούνται μόνο όταν τους τσιγκλήσει κάποιος να ενεργήσουν, κάνουν μόνο αυτό που τους αρέσει και κάνουν έργο μόνο για χάρη της διατήρησης της δικής τους δύναμης και θέσης. Στα μάτια τους, οποιοδήποτε έργο οργανώνεται από τον οίκο του Θεού, το έργο της διάδοσης του ευαγγελίου και η είσοδος στη ζωή του εκλεκτού λαού του Θεού δεν είναι σημαντικά. Όσες δυσκολίες κι αν έχουν οι άλλοι στο έργο τους, ό,τι θέματα κι αν έχουν εντοπίσει και τους τα αναφέρουν, όσο ειλικρινή κι αν είναι τα λόγια τους, οι αντίχριστοι δεν δίνουν σημασία, δεν συμμετέχουν, είναι σαν να μην έχει αυτό καμία σχέση μαζί τους. Όσο μεγάλα προβλήματα κι αν παρουσιάζονται στο έργο της εκκλησίας, είναι παντελώς αδιάφοροι. Ακόμη και όταν ένα πρόβλημα παρουσιάζεται ακριβώς μπροστά τους, το αντιμετωπίζουν μόνο επιφανειακά. Μόνο όταν ο Άνωθεν τους κλαδέψει άμεσα και τους διατάξει να διευθετήσουν ένα πρόβλημα, θα κάνουν λίγο αληθινό έργο και θα δώσουν μια παράσταση για τον Άνωθεν, απρόθυμα. Στη συνέχεια, θα συνεχίσουν να απασχολούνται με τις δικές τους υποθέσεις. Όταν πρόκειται για το εκκλησιαστικό έργο, για σημαντικά ζητήματα που αφορούν τη συνολική εικόνα, δεν ασχολούνται με κανένα από αυτά τα πράγματα και τα αγνοούν, και ούτε καν χειρίζονται τα προβλήματα όταν τα ανακαλύπτουν. Όποια ζητήματα κι αν θέσουν οι άλλοι, εκείνοι τα αντιμετωπίζουν επιπόλαια και απαντούν με μισόλογα· πολύ απρόθυμα χειρίζονται τα ζητήματα. Δεν είναι αυτό μια εκδήλωση του ότι είναι εγωιστές και ελεεινοί; Επιπλέον, όποιο καθήκον κι αν κάνουν οι αντίχριστοι, πάντα σκέφτονται αν μπορούν να βγουν στο προσκήνιο· εφόσον ένα καθήκον μπορεί να ενισχύσει την υπόληψή τους, θα σπάσουν το κεφάλι τους και θα προσπαθήσουν να βρουν κάθε δυνατό τρόπο για να μάθουν πώς να το κάνουν και να το φέρουν εις πέρας. Εφόσον μπορούν να εξυψωθούν πάνω από τους άλλους, είναι ικανοποιημένοι. Ό,τι κι αν κάνουν ή σκέφτονται, σε κάθε τους βήμα νοιάζονται μόνο για τη δική τους φήμη, κέρδος και θέση. Όποιο καθήκον κι αν κάνουν, ανταγωνίζονται μόνο για το ποιος είναι ανώτερος, ποιος κερδίζει και ποιος έχει μεγαλύτερο κύρος. Νοιάζονται μόνο για το πόσοι άνθρωποι τους έχουν ως είδωλα και τους θαυμάζουν, πόσοι άνθρωποι τους ακούνε και τους ακολουθούν. Ποτέ δεν συναναστρέφονται πάνω στην αλήθεια ούτε λύνουν αληθινά προβλήματα. Ποτέ δεν σκέφτονται πώς να κάνουν το καθήκον τους με τέτοιον τρόπο ώστε να χειρίζονται τα πράγματα σύμφωνα με τις αρχές ούτε αναλογίζονται αν έχουν αφοσίωση, αν έχουν εκπληρώσει τις ευθύνες τους, αν υπάρχουν αποκλίσεις, παραλείψεις ή προβλήματα στο έργο τους, πόσο μάλλον λαμβάνουν υπόψη ποιες είναι οι απαιτήσεις του Θεού και ποιες είναι οι προθέσεις του Θεού. Δεν δίνουν την παραμικρή σημασία σε όλα αυτά τα πράγματα. Βυθίζονται στο έργο τους μόνο για χάρη της φήμης, του κέρδους και της θέσης, και για να ικανοποιήσουν τις δικές τους φιλοδοξίες και επιθυμίες. Δεν είναι αυτό μια εκδήλωση του ότι είναι εγωιστές και ελεεινοί; Αυτό εκθέτει πλήρως το γεγονός ότι η καρδιά τους είναι γεμάτη με φιλοδοξίες, επιθυμίες και παράλογες απαιτήσεις, και ότι σε κάθε τους πράξη κυριαρχούν οι φιλοδοξίες και οι επιθυμίες τους. Ό,τι κι αν κάνουν, το κίνητρο και η πηγή των πράξεών τους προέρχονται από τις δικές τους φιλοδοξίες, επιθυμίες και παράλογες απαιτήσεις. Αυτή είναι μια αρχετυπική εκδήλωση του ότι είναι εγωιστές και ελεεινοί» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Παρέκβαση τέταρτη: Συνοψίζοντας τον χαρακτήρα των αντίχριστων και τη διάθεση-ουσία τους (Μέρος πρώτο)]. Τα λόγια του Θεού εκθέτουν ότι οι αντίχριστοι κάνουν πράγματα μόνο για τη δική τους φήμη και θέση αδιαφορώντας πλήρως για το έργο της εκκλησίας. Οι ρυθμίσεις της εκκλησίας και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άλλοι στο καθήκον τους δεν τους απασχολούν καθόλου. Κλείνουν τα μάτια σε τυχόν δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αδελφοί και οι αδελφές, είναι πραγματικά εγωιστές και ελεεινοί, και δεν έχουν ίχνος ανθρώπινης φύσης. Κοίταξα τη συμπεριφορά των αντιχρίστων και στοχάστηκα πως φαινόταν ότι υπέφερα, πλήρωνα τίμημα και έβαζα τα δυνατά μου για να μάθω δεξιότητες για το καθήκον μου, αλλά δεν λάμβανα υπόψη τις προθέσεις του Θεού. Αντιμετώπιζα το καθήκον μου σαν εργαλείο με το οποίο θα μπορούσα να κερδίσω θέση και καλή υπόληψη. Το μόνο που με απασχολούσε ήταν αν είχα θέση ανάμεσα στους ανθρώπους, και αν οι άλλοι θα με θαύμαζαν και θα με εκτιμούσαν. Ποτέ δεν σκέφτηκα τι απαιτούσε ο Θεός ή πώς θα έπρεπε να Τον ικανοποιήσω. Όταν πέτυχα κάποια αποτελέσματα στο καθήκον μου και όλοι έρχονταν σε εμένα με ερωτήσεις, η επιθυμία μου για υπόληψη και θέση ικανοποιήθηκε πλήρως. Όταν μοιραζόμουν τις επαγγελματικές μου γνώσεις με άλλους, φερόμουν δόλια, μηχανορραφούσα και κρατούσα κρυφές μερικές από τις βασικές μου δεξιότητες. Δεν μοιραζόμουν όλο το εύρος των δεξιοτήτων μου και απομάκρυνα τα άτομα που έρχονταν να μάθουν από την ομάδα μας ώστε να μην μπορούν να μάθουν από εμάς, καθώς φοβόμουν ότι θα γίνονταν ικανοί και θα με επισκίαζαν. Ήξερα ότι φτιάχναμε βίντεο για να διακηρύξουμε τα λόγια του Θεού, ότι θα έπρεπε να είχα εργαστεί δίπλα στους άλλους με ομοφροσύνη για να κάνουμε καλά τα καθήκοντά μας, ώστε περισσότεροι από εκείνους που λαχταρούν την εμφάνιση του Θεού να μπορέσουν να προσέλθουν ενώπιόν Του νωρίτερα, να επιδιώξουν την αλήθεια και να σωθούν, αλλά για χάρη της διατήρησης της δικής μου υποληψης και θέσης, δεν ήμουν πρόθυμος να μοιραστώ τις δεξιότητές μου με κανέναν. Αντιμετώπιζα τις επαγγελματικές μου δεξιότητες και τους εκπαιδευτικούς μου πόρους σαν προσωπικό μου κτήμα για να τα απολαμβάνω μόνος μου. Ήθελα απλώς να κομπάζω και να ικανοποιώ τη φιλοδοξία και την επιθυμία μου να με θαυμάζουν οι άλλοι. Δεν υπολόγιζα στο ελάχιστο το έργο της εκκλησίας ή τις προθέσεις του Θεού. Σε τι διέφερε η συμπεριφορά μου από αυτήν ενός αντίχριστου; Αυτή φαινόταν σαν μια πραγματικά επικίνδυνη κατάσταση, οπότε προσευχήθηκα μέσα μου: «Θεέ μου! Δεν θέλω να συνεχίσω να αγνοώ τη συνείδησή μου και να σκέφτομαι μόνο τα συμφέροντά μου. Είμαι έτοιμος να μετανοήσω, να διδάξω σε όλους τις δεξιότητες που έχω και να κάνω καλά το καθήκον μου».

Τότε διάβασα αυτό στα λόγια του Θεού: «Αν οι άνθρωποι δεν κατανοήσουν την αλήθεια, τότε δεν υπάρχει τίποτα πιο δύσκολο να εγκαταλείψουν από ό,τι τα συμφέροντά τους. Αυτό συμβαίνει επειδή οι φιλοσοφίες της ζωής τους είναι “Ο σώζων εαυτόν σωθήτω” και “Ο άνθρωπος πεθαίνει για τον πλούτο όπως τα πουλιά πεθαίνουν για την τροφή”. Είναι σαφές ότι ζουν μόνο για τα δικά τους συμφέροντα. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι, αν δεν έχουν τα δικά τους συμφέροντα ή αν τα χάσουν, δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν, λες και η επιβίωσή τους εξαρτάται από τα δικά τους συμφέροντα. Έτσι, οι περισσότεροι δεν βλέπουν τίποτε άλλο πέρα από τα δικά τους συμφέροντα. Θεωρούν ότι τα συμφέροντά τους είναι υπεράνω όλων και ζουν αποκλειστικά για τα δικά τους συμφέροντα. Δεν πρόκειται να κουνήσουν το μικρό τους δαχτυλάκι αν δεν έχουν να κερδίσουν κάτι και, αν τους ζητήσεις να εγκαταλείψουν τα δικά τους συμφέροντα, είναι σαν να τους ζητάς να παραδώσουν την ίδια τους τη ζωή. Πώς, λοιπόν, μπορούν οι άνθρωποι να καταφέρουν να εγκαταλείψουν τα συμφέροντά τους; Πρέπει να αποδεχθούν την αλήθεια. Μόνο όταν κατανοήσουν την αλήθεια μπορούν να διακρίνουν την ουσία του προσωπικού συμφέροντος, και να αναγνωρίσουν ξεκάθαρα ότι η επιδίωξη των συμφερόντων είναι αντίθετη με την επιδίωξη της αλήθειας και δεν μπορεί ποτέ να δώσει σε κάποιον τη δυνατότητα να κερδίσει την αλήθεια και ζωή ή να φτάσει στη σωτηρία· μόνο τότε μπορούν να μάθουν να απαρνούνται το προσωπικό συμφέρον και να επαναστατούν ενάντια σ’ αυτό, και να γίνουν ικανοί να εγκαταλείψουν αυτό που αγαπούν. Και όταν όντως εγκαταλείψεις αυτό που αγαπάς και απαρνηθείς τα δικά σου συμφέροντα, θα νιώσεις πιο προσγειωμένος και πιο γαλήνιος μέσα στην καρδιά σου, και κάνοντάς το αυτό θα έχεις νικήσει τη σάρκα. Αν είσαι προσκολλημένος στα συμφέροντά σου και αρνείσαι να τα εγκαταλείψεις, και αν δεν αποδέχεσαι ούτε στο ελάχιστο την αλήθεια, μέσα σου, μπορεί να πεις: “Πού είναι το κακό στο να προσπαθώ να ωφεληθώ και να αρνούμαι να υποστώ οποιεσδήποτε απώλειες; Ο Θεός δεν με έχει τιμωρήσει· τι μπορούν να μου κάνουν οι άνθρωποι;” Κανείς δεν μπορεί να σου κάνει τίποτα, αλλά αν με αυτήν την πίστη στον Θεό, τελικά δεν θα κερδίσεις την αλήθεια και ζωή. Αυτό θα είναι μια τεράστια απώλεια για σένα —δεν θα μπορέσεις να πετύχεις τη σωτηρία. Υπάρχει κάτι που θα σε κάνει να μετανιώσεις περισσότερο; Αυτό είναι που τελικά προκύπτει από την επιδίωξη των δικών σου συμφερόντων. Αν οι άνθρωποι επιδιώκουν μόνο τη φήμη, το κέρδος και τη θέση —αν επιδιώκουν μόνο τα δικά τους συμφέροντα— τότε δεν θα κερδίσουν ποτέ την αλήθεια και ζωή, και τελικά, θα είναι αυτοί που θα υποστούν απώλεια. Ο Θεός σώζει εκείνους που επιδιώκουν την αλήθεια. Αν δεν αποδεχτείς την αλήθεια και δεν είσαι ικανός να αναλογιστείς και να γνωρίσεις τη δική σου διεφθαρμένη διάθεση, τότε δεν θα μετανοήσεις πραγματικά και δεν θα έχεις ζωή-είσοδο. Η αποδοχή της αλήθειας και η αυτογνωσία είναι το μονοπάτι προς την ανάπτυξη στη ζωή και την επίτευξη της σωτηρίας, είναι η ευκαιρία να προσέλθεις ενώπιον του Θεού για να δεχτείς την εξονυχιστική εξέτασή Του, την κρίση και την παίδευσή Του, και να κερδίσεις την αλήθεια και ζωή. Αν παραιτηθείς από την επιδίωξη της αλήθειας για χάρη της επιδίωξης της φήμης, του κέρδους και της θέσης, καθώς και των δικών σου συμφερόντων, αυτό ισοδυναμεί με παραίτηση από την ευκαιρία να δεχτείς την κρίση και την παίδευση του Θεού, και να επιτύχεις σωτηρία. Επιλέγεις τη φήμη, το κέρδος και τη θέση, και τα δικά σου συμφέροντα, αλλά αυτό που εγκαταλείπεις είναι η αλήθεια, και αυτό που χάνεις είναι η ζωή και η ευκαιρία να σωθείς. Ποιο έχει μεγαλύτερη σημασία; Αν επιλέξεις τα δικά σου συμφέροντα και παραιτηθείς από την αλήθεια, δεν είναι ανόητο αυτό; Για να το θέσω με λαϊκούς όρους, υφίστασαι τεράστια απώλεια, για χάρη μικρού κέρδους. Η φήμη, το κέρδος, η θέση, τα χρήματα και τα συμφέροντα είναι όλα προσωρινά, όλα χάνονται σαν καπνός, ενώ η αλήθεια και ζωή είναι αιώνιες και αμετάβλητες. Αν οι άνθρωποι διορθώσουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις που τους κάνουν να επιδιώκουν τη φήμη, το κέρδος και τη θέση, τότε έχουν ελπίδα να επιτύχουν τη σωτηρία» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η γνώση της διάθεσης κάποιου είναι το θεμέλιο της αλλαγής της). Είδα από τα λόγια του Θεού ότι, αν έμενα πάντα προσκολλημένος στα δικά μου συμφέροντα και παραμελούσα τελείως να κάνω πράξη την αλήθεια, εγώ θα ζημιωνόμουν, όχι οι άλλοι. Θα έχανα την ευκαιρία μου να κερδίσω την αλήθεια, πράγμα που με καθιστούσε απίστευτα ανόητο. Πριν, ζούσα με βάση σατανικές φιλοσοφίες. Πίστευα ότι «Μόλις ο μαθητής μάθει όλα όσα ξέρει ο δάσκαλος, ο δάσκαλος θα χάσει τη δουλειά του», και σκεφτόμουν ότι, αν δίδασκα στους άλλους αυτά που ήξερα, θα ζημιωνόμουν. Αν ήταν καλοί μαθητές και κατέληγαν να καταφέρνουν περισσότερα από μένα, τότε δεν θα είχα καμία ξεχωριστή θέση ανάμεσα στους ανθρώπους. Μόνο τότε είδα ότι αυτό είναι σατανική πλάνη και δόλια προσέγγιση των πραγμάτων. Το να ζω έτσι θα μπορούσε μόνο να με κάνει όλο και πιο εγωιστή, δόλιο και χωρίς ίχνος ανθρώπινης φύσης. Θα κατέληγα να αποκαλυφθώ και να αποκλειστώ από τον Θεό. Έπρεπε να παραμερίσω τα δικά μου συμφέροντα και να διδάξω στους άλλους αυτά που ήξερα. Μόνο αυτό θα συμφωνούσε με την πρόθεση του Θεού και θα εκπλήρωνε τις ευθύνες μου. Με αυτόν τον τρόπο θα ένιωθα γαλήνη στην καρδιά μου. Επίσης, όταν οι αδελφοί και οι αδελφές είχαν νέες ιδέες που βασίζονταν σ’ αυτά που τους είχα διδάξει, αυτό μπορούσε να ανεβάσει το επίπεδο των δικών μου δεξιοτήτων. Αυτό δεν με ζημίωνε καθόλου. Δεν ήθελα να συνεχίσω να ζω τόσο εγωιστικά, και όποτε είχα μια καλή προσέγγιση ή δεξιότητα, χαιρόμουν να τη λέω σε όλους.

Μια μέρα, μια αδελφή με ρώτησε πώς να βελτιώσει την αποδοτικότητα του έργου. Μου πέρασε από το μυαλό ότι, αν μοιραζόμουν τις μεθόδους της ομάδας μας μαζί της και η ομάδα της τα πήγαινε καλύτερα, εμείς θα φαινόμασταν χειρότεροι. Τότε τι θα σκέφτονταν οι άνθρωποι για μένα; Εκείνη τη στιγμή, θυμήθηκα αυτά τα λόγια του Θεού: «Αν μπορείς να εκπληρώσεις τις ευθύνες σου, να εκπληρώσεις τις υποχρεώσεις και το καθήκον σου, να παραμερίσεις τις εγωιστικές επιθυμίες και τις προθέσεις και τα κίνητρά σου, να λαμβάνεις υπόψη τις προθέσεις του Θεού και να βάλεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, το έργο της εκκλησίας και το καθήκον που οφείλεις να εκτελείς σε πρώτη μοίρα, τότε, αφού βιώσεις τα πράγματα έτσι για ένα διάστημα, θα νιώσεις ότι το να φέρεσαι κατ’ αυτόν τον τρόπο είναι καλό, ότι οι άνθρωποι πρέπει να ζουν με ειλικρίνεια και ευθύτητα, και ότι δεν πρέπει να ζουν μια ζωή δειλή, ρυπαρή και ευτελή, αλλά μάλλον πρέπει να είναι έντιμοι και δίκαιοι. Θα νιώσεις ότι αυτήν την εικόνα οφείλει να βιώνει ένας άνθρωπος. Η επιθυμία σου να ικανοποιήσεις τα προσωπικά σου συμφέροντα θα γίνεται σιγά σιγά όλο και μικρότερη» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η ελευθερία και η απελευθέρωση κερδίζονται μόνο αποβάλλοντας τις διεφθαρμένες διαθέσεις). Εκείνη η αδελφή ήρθε να ρωτήσει πώς να βελτιώσει την αποδοτικότητά της επειδή σκεφτόταν το έργο της εκκλησίας. Έπρεπε να σταματήσω να σκέφτομαι τη δική μου υπόληψη και θέση, να υπολογίσω τα συμφέροντα της εκκλησίας, να αφήσω τις εγωιστικές επιθυμίες και τα κίνητρά μου, και να βοηθήσω τους άλλους. Έτσι, είπα στην αδελφή όλα όσα ήξερα. Ένιωσα μια αίσθηση γαλήνης όταν το έκανα αυτό. Προς έκπληξή μου, μου έδωσε κι εκείνη κάποιο καλό εκπαιδευτικό υλικό, το οποίο με βοήθησε να βελτιώσω τις δεξιότητές μου. Συγκινήθηκα τόσο πολύ που δεν ήξερα τι να πω. Απλώς ευχαριστούσα τον Θεό ξανά και ξανά μέσα στην καρδιά μου. Όταν έμαθα σιγά σιγά πώς να αφήνω τα προσωπικά μου συμφέροντα, μπόρεσα να γευτώ τη γλύκα του να κάνω πράξη την αλήθεια. Μετά απ’ αυτό, έστειλα όλο το εκπαιδευτικό υλικό και τις χρήσιμες δεξιότητες και τεχνικές που είχα συλλέξει στους άλλους ως υλικό αναφοράς.

Αυτή η εμπειρία μού έδειξε πόσο βαθιά διεφθαρμένη ήμουν από τον Σατανά. Έβαζα τα προσωπικά μου συμφέροντα πάνω απ’ όλα, και δεν σκεφτόμουν το έργο της εκκλησίας. Αποκάλυπτα τη διάθεση ακριβώς ενός αντίχριστου, αλλά ο Θεός δεν με μεταχειρίστηκε σύμφωνα με τις παραβάσεις μου. Διαμόρφωσε τη μία κατάσταστη μετά την άλλη για να με καθάρει και να με μεταμορφώσει. Αυτή ήταν η αγάπη του Θεού. Βίωσα, επίσης, τη δίκαιη διάθεση του Θεού. Όταν ζούσα μέσα στη διεφθαρμένη διάθεσή μου, ανταγωνιζόμουν για όνομα και κέρδος και δεν προστάτευα το έργο της εκκλησίας, ο Θεός έκρυψε το πρόσωπό Του από εμένα, και έπεφτα σε τοίχο ό,τι κι αν έκανα. Όταν έκανα πράξη τα λόγια του Θεού, διόρθωσα τα κίνητρά μου, στήριξα το έργο της εκκλησίας, και μοιράστηκα τις γνώσεις που κατείχα με όλους, όλοι οι άλλοι άρχισαν να ανταλλάσσουν δεξιότητες και τεχνικές, και το έργο βίντεο της ομάδας μας βελτιώθηκε. Έχω βιώσει αληθινά αυτήν τη γαλήνη που προέρχεται από το να ενεργώ σύμφωνα με τα λόγια του Θεού. Μερικές φορές εξακολουθώ να υπολογίζω τα δικά μου συμφέροντα όταν αντιμετωπίζω προβλήματα, αλλά ξέρω να στηρίζομαι στον Θεό και να επαναστατώ ενάντια στον εαυτό μου. Ευχαριστώ τον Θεό για τη σωτηρία Του!