Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Κεφάλαιο 38

Σύμφωνα με τα έμφυτα χαρακτηριστικά της ανθρωπότητας, δηλαδή το αληθινό πρόσωπο της ανθρωπότητας, το γεγονός ότι ήταν σε θέση να επιβιώσει μέχρι σήμερα, δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση και μόνο μέσω αυτού φανερώνεται η μεγάλη δύναμη του Θεού. Με βάση την ουσία της σάρκας, καθώς και τη διαφθορά του μεγάλου κόκκινου δράκοντα μέχρι στιγμής, αν δεν υπήρχε η καθοδήγηση του Πνεύματος του Θεού, πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να παραμένει ακόμα όρθιος σήμερα; Ο άνθρωπος δεν είναι άξιος να έρθει ενώπιον του Θεού, αλλά ο Θεός αγαπά την ανθρωπότητα χάριν της διαχείρισής Του, έτσι ώστε το σπουδαίο έργο Του να ολοκληρωθεί προτού είναι πολύ αργά. Στην πραγματικότητα, κανείς δεν μπορεί να ξεπληρώσει την αγάπη του Θεού για την ανθρωπότητα κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ίσως κάποιοι επιθυμούν να ξεπληρώσουν τη χάρη του Θεού θυσιάζοντας τη ζωή τους, αλλά Εγώ σου λέω: Ο άνθρωπος είναι ανάξιος να πεθάνει ενώπιον του Θεού, οπότε ο θάνατος του ανθρώπου είναι μάταιος. Διότι για τον Θεό ο θάνατος ενός ανθρώπου δεν είναι άξιος αναφοράς και δεν αξίζει ούτε μια δεκάρα και ισούται με τον θάνατο ενός μυρμηγκιού πάνω στη γη. Συστήνω στους ανθρώπους να μην σκέφτονται ότι είναι τόσο πολύτιμοι και να μην πιστεύουν ότι ο θάνατος για χάρη του Θεού έχει το ίδιο βάρος με ένα μεγάλο βουνό. Στην πραγματικότητα, ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι ένα θέμα τόσο ελαφρύ όσο ένα φτερό. Δεν αξίζει μνείας. Αλλά και πάλι, η σάρκα του ανθρώπου είναι καταδικασμένη να πεθάνει από τη φύση, οπότε στο τέλος, το φυσικό σώμα πρέπει να τελειώσει στη γη. Αυτή είναι η πάσα αλήθεια και κανείς δεν μπορεί να την αρνηθεί. Αυτός είναι ένας «νόμος της φύσης», τον οποίο έχω συνοψίσει από το σύνολο των εμπειριών της ανθρώπινης ζωής Μου. Και έτσι άθελά Μου, το τέλος του Θεού για τον άνθρωπο έχει οριστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο. Κατάλαβες; Δεν είναι απορίας άξιο που ο Θεός λέει: «Απεχθάνομαι την ανυπακοή των ανθρώπων. Δεν ξέρω γιατί. Φαίνεται ότι μισούσα τους ανθρώπους εξαρχής, εντούτοις νιώθω βαθιά συμπόνια γι’ αυτούς. Οπότε, ο άνθρωπος Με βλέπει με δύο καρδιές, διότι αγαπώ τον άνθρωπο, αλλά και μισώ τον άνθρωπο».

Ποιος δεν αινεί τον Θεό για την παρουσία Του ή την εμφάνισή Του; Αυτή τη στιγμή, νιώθω σαν να ξέχασα εντελώς την ακαθαρσία και την αδικία μέσα στον άνθρωπο. Η αυταρέσκεια των ανθρώπων, η αλαζονεία, η ανυπακοή, η απείθεια και όλη η επαναστατικότητά τους — τα βάζω στο πίσω μέρος του μυαλού Μου, για να τα ξεχάσω. Ο Θεός δεν περιορίζεται λόγω της ύπαρξης αυτών των ανθρώπων. Δεδομένου ότι ο Θεός κι Εγώ «μοιραζόμαστε τα ίδια δεινά», θα απελευθερωθώ από αυτό τον γρίφο για να μην περιοριστώ περαιτέρω από τους ανθρώπους. Γιατί να μπω στον κόπο; Δεδομένου ότι οι άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν στον οίκο του Θεού μαζί Μου, πώς μπορώ να χρησιμοποιήσω τη δύναμή Μου για να τους αναγκάσω; Δεν κάνω πράγματα για να τους επιβάλω τη δύναμή Μου, και αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, γιατί γεννήθηκα στην οικογένεια του Θεού, οπότε φυσικά ο άνθρωπος κι Εγώ ανέκαθεν διαφέραμε. Αυτό έχει οδηγήσει στη σημερινή συντριπτική ήττα. Εντούτοις, συνεχίζω να αποφεύγω τις αδυναμίες του ανθρώπου. Τι επιλογή έχω; Εγώ φταίω που είναι ανίσχυρος. Δεν είναι απορίας άξιο που ο Θεός επιθυμεί να «συνταξιοδοτηθεί» από την «υπηρεσία» της ανθρωπότητας και θέλει τη «σύνταξή» Του. Μιλώ από την οπτική γωνία του ανθρώπου και ο άνθρωπος δεν ακούει, αλλά όταν μιλάω ως Θεός, δεν συνεχίζει άραγε να μην υπακούει; Ίσως έρθει η ημέρα που ο Θεός όντως θα «συνταξιοδοτηθεί» ξαφνικά από την «υπηρεσία» της ανθρωπότητας και όταν έρθει η ώρα αυτή, ο λόγος του Θεού θα γίνει ακόμη πιο δριμύς. Σήμερα, ίσως ο Θεός να μιλάει κατ’ αυτόν τον τρόπο εξαιτίας Μου και αν έρθει εκείνη η ημέρα, ο Θεός δεν θα είναι πλέον σαν Εμένα, «να λέει ιστορίες στα παιδιά στο νηπιαγωγείο» υπομονετικά. Ίσως ό,τι λέω δεν αποφέρει αποτέλεσμα. Μόνο για χάρη του ενσαρκωμένου Θεού είναι ο Θεός πρόθυμος να χαλαρώσει λιγάκι τα χέρια Του γύρω από τον άνθρωπο, ειδάλλως, τα αποτελέσματα θα ήταν πολύ φρικτά πέραν κάθε φαντασίας. Όπως ακριβώς είπε ο Θεός: «Χαλάρωσα τα χέρια Μου γύρω τους σε κάποιο βαθμό, επιτρέποντάς τους να επιδοθούν στις σαρκικές επιθυμίες τους και γι’ αυτό τόλμησαν να δρουν αχαλίνωτα, ασυγκράτητα και αποδεικνύεται ότι δεν Με αγάπησαν πραγματικά, καθώς ζούσαν στη σάρκα». Γιατί λέει ο Θεός εδώ «επιδόθηκαν στις επιθυμίες τους», και «ζούσαν στη σάρκα»; Ειλικρινά, αυτή η διατύπωση δεν απαιτεί την ερμηνεία Μου και μπορεί να γίνει φυσικά κατανοητή. Ίσως κάποιοι άνθρωποι πουν ότι δεν καταλαβαίνουν, αλλά Εγώ θα πω ότι γνωρίζεις την αλήθεια, και απλώς προσποιείσαι άγνοια. Σου υπενθυμίζω: Γιατί ο Θεός λέει: «ζητώ μόνο ο άνθρωπος να συνεργαστεί μαζί Μου»; Γιατί ο Θεός λέει ότι η ανθρώπινη φύση είναι δύσκολο να αλλάξει; Γιατί ο Θεός απεχθάνεται την ανθρώπινη φύση; Και τι ακριβώς είναι η ανθρώπινη φύση; Τι δεν είναι η ανθρώπινη φύση; Ποιος έχει εξετάσει αυτά τα ερωτήματα; Ίσως αυτό να είναι ένα νέο θέμα για τον άνθρωπο, αλλά ανεξαρτήτως αυτού, εκλιπαρώ τον άνθρωπο να το εξετάσει εκτενώς, αλλιώς πάντα θα υβρίζεις τον Θεό βάσει φράσεων όπως «η ανθρώπινη φύση είναι αμετάβλητη». Τι όφελος έχεις να ενεργείς εναντίον Του κατ’ αυτόν τον τρόπο; Δεν πας τελικά γυρεύοντας φασαρίες; Δεν είναι, τελικά, ακριβώς σαν να πετάει κανείς ένα αυγό σε μια πέτρα;

Στην πραγματικότητα, όλες οι δοκιμασίες και οι πειρασμοί που πλήττουν τον άνθρωπο είναι μαθήματα που ο Θεός απαιτεί από τον άνθρωπο. Σύμφωνα με την αρχική πρόθεση του Θεού, ακόμα κι αν ο άνθρωπος το πάρει απόφαση να εγκαταλείψει κάτι που αγαπά, υπάρχει ακόμα περιθώριο επιτυχίας. Το πρόβλημα είναι ότι ο άνθρωπος πάντα αγαπά τον εαυτό του, οπότε αδυνατεί να συνεργαστεί πραγματικά με τον Θεό. Ο Θεός δεν ζητά πολλά από τον άνθρωπο. Όλα όσα ζητά ο Θεός από τον άνθρωπο προορίζονται να επιτευχθούν εύκολα και ευχάριστα. Απλώς ο άνθρωπος δεν είναι πρόθυμος να υποστεί κακουχίες. Όπως και τα παιδιά, θα μπορούσαν να ζουν με φειδώ για να βρουν μερικές δεκάρες για να τιμήσουν τους γονείς τους και να εκπληρώσουν το καθήκον τους ως οφείλουν. Εντούτοις, φοβούνται ότι δεν θα τρώνε αρκετά καλά και ότι τα ρούχα τους θα είναι πολύ απλά, οπότε, για τον έναν ή τον άλλο λόγο, παίρνουν την αγάπη και τη φροντίδα των γονέων τους και τις πετάνε μακριά στα σύννεφα, λες και θα αρχίζουν να το κάνουν αυτό αφού κερδίσουν πολλά χρήματα. Ωστόσο, από εκεί αντιλαμβάνομαι ότι οι άνθρωποι δεν σέβονται ούτε αγαπούν τους γονείς τους — είναι άστοργα παιδιά. Ίσως αυτό να είναι πάρα πολύ ακραίο, αλλά δεν μπορώ να λέω ανοησίες που δεν ισχύουν. Δεν μπορώ να «μιμηθώ άλλους» για να αντισταθώ στον Θεό προκειμένου να ικανοποιήσω τον εαυτό Μου. Μόνο επειδή κανείς στη γη δεν είναι στοργικός, ο Θεός είπε: «Στον ουρανό, ο Σατανάς είναι ο εχθρός Μου, στη γη, ο άνθρωπος είναι ο αντίπαλός Μου. Λόγω της ένωσης ουρανού και γης, εννέα γενεές ανθρώπων θα πρέπει να θεωρούνται συνένοχες». Ο Σατανάς είναι εχθρός του Θεού. Ο λόγος που το λέω αυτό είναι επειδή δεν ξεπληρώνει τον Θεό για τη μεγάλη εύνοια και την καλοσύνη Του, αλλά αντιθέτως, «κολυμπάει ενάντια στο ρεύμα» και κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν δείχνει τον «σεβασμό» του στον Θεό. Δεν είναι έτσι άραγε και οι άνθρωποι; Δεν δείχνουν κανέναν σεβασμό στους «γονείς» τους και δεν ανταποδίδουν ποτέ τη φροντίδα και την υποστήριξη των «γονέων» τους. Αυτό αρκεί για να αποδείξει ότι οι άνθρωποι στη γη είναι συγγενείς του Σατανά στον ουρανό. Ο άνθρωπος και ο Σατανάς έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους εναντίον του Θεού και έτσι δεν είναι απορίας άξιο ότι ο Θεός εμπλέκει εννέα γενεές ως συνένοχους και κανένας δεν θα πάρει άφεση αμαρτιών. Στο παρελθόν, ο Θεός είχε έναν υπηρέτη σε πρηνή στάση στον ουρανό, τον οποίο καλούσε να διαχειριστεί την ανθρωπότητα, αλλά αυτός δεν άκουγε και ενεργούσε με βάση την ιδιοσυγκρασία του για να επαναστατήσει εναντίον Του. Δεν πορεύονται και οι επαναστάτες άνθρωποι προς αυτό το μονοπάτι; Ανεξάρτητα από το πόσο ο Θεός σφίγγει τα «ηνία», οι άνθρωποι δεν αμφιταλαντεύονται ποτέ και δεν μπορούν να πισωγυρίσουν. Κατά την άποψή Μου, αν ο άνθρωπος συνεχίσει κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα καταστραφεί, και τότε ίσως θα καταλάβεις το πραγματικό νόημα αυτής της φράσης: «ο άνθρωπος δεν μπορεί να ξεφορτωθεί την παλιά φύση του». Ο Θεός έχει επανειλημμένα υπενθυμίσει στον άνθρωπο: «Εξαιτίας της ανυπακοής του ανθρώπου, τον εγκατέλειψα». Γιατί άραγε το επαναλαμβάνει αυτό ο Θεός διαρκώς; Μπορεί ο Θεός να είναι όντως τόσο άκαρδος; Γιατί ο Θεός λέει επίσης: «Απλά δεν είμαι άνθρωπος»; Τόσες ελεύθερες ημέρες, ποιος έχει όντως εξετάσει αυτά τα λεπτομερή θέματα; Προτρέπω τους ανθρώπους να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια όσον αφορά τα λόγια του Θεού και να μην τα αντιμετωπίζουν επιπόλαια. Αυτό δεν έχει κανένα όφελος για σένα, ή για τους άλλους. Είναι καλύτερο να μην λέμε ό,τι δεν χρειάζεται να ειπωθεί, και να μην σκεφτόμαστε ό,τι δεν χρειάζεται σκέψη. Δεν είναι πιο απλό αυτό; Τι λάθος μπορεί να προκύψει έτσι; Πριν ο Θεός διακηρύξει το τέλος του έργου Του στη γη, κανένας δεν πρέπει να σταματήσει να «κινείται». Κανένας δεν θα νίψει τας χείρας του από το καθήκον του. Τώρα δεν έχει έρθει η ώρα. Μην ενεργείς ως οδηγός για τον Θεό ή εμπροσθοφυλακή. Νομίζω ότι είναι υπερβολικά νωρίς για να σταματήσεις τώρα και να πάψεις να προχωράς — τι νομίζεις;

Ο Θεός φέρνει τον άνθρωπο στο παίδεμα και τον φέρνει σε μια ατμόσφαιρα θανάτου, αλλά από την άλλη πλευρά, τι θέλει ο Θεός να κάνει ο άνθρωπος στη γη; Να λειτουργήσει ως ντουλάπα στο σπίτι; Δεν μπορεί να καταναλωθεί ή να φορεθεί, αλλά μόνο να μαζεύει τα βλέμματα. Εάν είναι έτσι, γιατί επιστρατεύει τόσες πολύπλοκες διαδικασίες, κάνοντας τους ανθρώπους να υποφέρουν τόσο πολύ στη σάρκα; Ο Θεός λέει: «Τους συνοδεύω στον “τόπο της εκτέλεσης”, καθώς η ενοχή της ανθρωπότητας αρκεί για να επισύρει το παίδεμά Μου». Εκείνη τη στιγμή, ο Θεός κάνει τους ανθρώπους να πάνε στον τόπο της εκτέλεσης μόνοι τους; Γιατί κανείς δεν ικετεύει τη συγχώρεσή τους; Τότε πώς θα έπρεπε να συνεργαστεί ο άνθρωπος; Μπορεί ο άνθρωπος όντως να ενεργεί χωρίς συναίσθημα, όπως ο Θεός προβαίνει στις κρίσεις Του; Η αποτελεσματικότητα αυτών των λόγων εξαρτάται κυρίως από τις πράξεις του ανθρώπου. Όπως ένας πατέρας κερδίζει χρήματα, αν μετά η μητέρα δεν ξέρει πώς να συνεργαστεί, δεν γνωρίζει πώς να διαχειριστεί το νοικοκυριό, τότε σε τι κατάσταση θα ήταν το σπίτι; Κοιτάξτε την κατάσταση της εκκλησίας τώρα. Ποιες είναι οι σκέψεις σας ως ηγέτες; Θα μπορούσατε να πραγματοποιήσετε μια συνάντηση όπου όλοι μπορούν να μιλήσουν για τις προσωπικές τους εντυπώσεις. Η μητέρα τα πάει χάλια στο σπίτι, οπότε πώς θα καταντήσουν τα παιδιά αυτής της οικογένειας; Ορφανά; Ζητιάνοι; Δεν είναι απορίας άξιο που ο Θεός είπε: «Όλοι οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η θεϊκή Μου φύση στερείται “ποιοτικής ευφυΐας”, αλλά ποιος μπορεί να καταλάβει ότι μπορώ να διακρίνω τα πάντα στην ανθρώπινη φύση;» Όσον αφορά μια τέτοια προφανή κατάσταση, δεν χρειάζεται να μιλάει από τη θεϊκή Του φύση. Ακριβώς όπως λέει ο Θεός: «δεν υπάρχει λόγος να χτυπάς το καρφί με βαριοπούλα». Αυτή τη στιγμή, ίσως υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάποια πρακτική εμπειρία με τη ρήση του Θεού: «Μεταξύ των ανθρώπων, δεν υπάρχει κανείς που να Με αγαπά». Σε αυτό το σημείο, είναι ακριβώς όπως είπε ο Θεός: «Όλοι οι άνθρωποι σκύβουν απρόθυμα το κεφάλι τους λόγω της τρέχουσας κατάστασης, αλλά η καρδιά τους δεν έχει πειστεί ακόμα». Αυτά τα λόγια είναι σαν ένα τηλεσκόπιο. Στο εγγύς μέλλον, ο άνθρωπος θα εισέλθει σε μια άλλη κατάσταση. Αυτό σημαίνει να είναι κανείς αδιόρθωτος. Καταλάβατε; Αυτή είναι η απάντηση σε αυτά τα δύο ερωτήματα του Θεού: «Δεν αποφεύγουν οι άνθρωποι την αμαρτία μόνο και μόνο επειδή φοβούνται ότι θα φύγω; Δεν είναι αλήθεια ότι δεν διαμαρτύρονται μόνο και μόνο επειδή φοβούνται το παίδεμα;» Στην πραγματικότητα, τώρα οι άνθρωποι έχουν χαλαρώσει λίγο και φαίνονται εξαντλημένοι και αδιαφορούν παντελώς να υπακούσουν στο έργο του Θεού, και ασχολούνται αποκλειστικά με τις ρυθμίσεις και τα σχέδια που αφορούν τη σάρκα τους. Δεν είναι αλήθεια αυτό;

 

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 36

Επόμενο:Κεφάλαιο 39

Δείτε επίσης