Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Την αγάπη του Θεού μπορείς να τη γνωρίσεις μόνο περνώντας επίπονες δοκιμασίες

Πόσο ακριβώς αγαπάς τον Θεό σήμερα; Και τι ακριβώς ξέρεις για όλα όσα έχει κάνει για σένα ο Θεός; Αυτά είναι τα πράγματα που πρέπει να μάθεις. Όταν έρθει ο Θεός στη γη, όλα όσα έχει κάνει στον άνθρωπο και όσα έχει επιτρέψει στον άνθρωπο να δει είναι τέτοια, που ο άνθρωπος θα Τον αγαπήσει και θα Τον γνωρίσει πραγματικά. Το ότι ο άνθρωπος είναι ικανός να υποφέρει για τον Θεό και ότι κατάφερε να φθάσει μέχρι εδώ είναι, από μια άποψη, χάρη στην αγάπη του Θεού, και από την άλλη είναι για χάρη της σωτηρίας από τον Θεό˙ επίσης είναι χάρη στο έργο της κρίσεως και του παιδέματος του Θεού πάνω στον άνθρωπο. Εάν εσείς δεν έχετε κριθεί, παιδευτεί και δοκιμαστεί από τον Θεό, και αν ο Θεός δεν σας έχει κάνει να υποφέρετε, τότε, ειλικρινά, δεν αγαπάτε στ’ αλήθεια τον Θεό. Όσο περισσότερο κατεργάζεται ο Θεός τον άνθρωπο και όσο περισσότερο υποφέρει ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο μπορεί να φανεί η σημασία του έργου του Θεού, τόσο περισσότερο μπορεί η καρδιά του ανθρώπου να αγαπήσει αληθινά τον Θεό. Πώς μαθαίνεις πόσο να αγαπήσεις τον Θεό; Χωρίς βασανιστήρια και ραφινάρισμα, χωρίς επίπονες δοκιμασίες – και αν, επιπλέον, όλα όσα έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο ήταν χάρη, αγάπη και έλεος – θα ήσουν ικανός να φθάσεις την αληθινή αγάπη του Θεού; Από τη μια, με τις δοκιμασίες του Θεού ο άνθρωπος μαθαίνει τις αδυναμίες του και βλέπει ότι είναι ασήμαντος, ποταπός και ταπεινός, ότι δεν έχει τίποτα, δεν είναι τίποτα. Από την άλλη, με τις δοκιμασίες Του, ο Θεός δημιουργεί για τον άνθρωπο διαφορετικά περιβάλλοντα, τα οποία τον καθιστούν ικανότερο να νιώσει την αγάπη του Θεού. Παρόλο που ο πόνος είναι μεγάλος, και πολλές φορές ανυπόφορος – φθάνει μέχρι του σημείου της συντριπτικής θλίψης – όταν το νιώσει, ο άνθρωπος βλέπει με πόση αγάπη ο Θεός τον κατεργάζεται, και μόνο πάνω σ’ αυτό το θεμέλιο γεννιέται στον άνθρωπο η αληθινή αγάπη του Θεού. Σήμερα ο άνθρωπος βλέπει ότι μονάχα με τη χάρη, την αγάπη και το έλεος του Θεού δεν είναι ικανός να γνωρίσει αληθινά τον εαυτό του, πόσο μάλλον να γνωρίσει την ουσία του ανθρώπου. Μόνο με το ραφινάρισμα και με την κρίση του Θεού, μόνο με ένα τέτοιο ραφινάρισμα μπορείς να γνωρίσεις τις αδυναμίες σου, να γνωρίσεις ότι δεν έχεις τίποτα. Επομένως η αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό χτίζεται πάνω στα θεμέλια του ραφιναρίσματος και της κρίσης του Θεού. Εάν απλά και μόνο απολαμβάνεις τη χάρη του Θεού, με μια ήσυχη οικογενειακή ζωή ή με υλικές απολαύσεις, τότε δεν έχεις κερδίσει τον Θεό και η πίστη σου στον Θεό έχει αποτύχει. Ο Θεός έχει ήδη κάνει ένα στάδιο από το έργο της χάρης στη σάρκα και έχει ήδη δώσει υλικές ευλογίες στον άνθρωπο – αλλά ο άνθρωπος δεν μπορεί να τελειοποιηθεί μόνο με τη χάρη, την αγάπη και το έλεος. Στις εμπειρίες που αποκτά, ο άνθρωπος βρίσκει ένα μέρος από την αγάπη του Θεού, βλέπει την αγάπη και το έλεος του Θεού, αλλά μετά από λίγο βλέπει ότι η χάρη του Θεού και η αγάπη Του και το έλεός Του είναι ανίκανα να τελειοποιήσουν τον άνθρωπο, είναι ανίκανα να αποκαλύψουν τί είναι διεφθαρμένο μέσα στον άνθρωπο, ούτε είναι ικανά να αποβάλουν τη διεφθαρμένη του διάθεση, ούτε να τελειοποιήσουν την αγάπη του και την πίστη του. Το έργο της χάρης του Θεού ήταν το έργο μιας περιόδου, και ο άνθρωπος δεν μπορεί να αρκεστεί στο να απολαμβάνει τη χάρη του Θεού για να γνωρίσει τον Θεό.

Τι είναι αυτό που επιτρέπει την εκπλήρωση της τελειοποίησης του ανθρώπου από τον Θεό; Η δίκαιη διάθεσή Του. Η διάθεση του Θεού αποτελείται κυρίως από τη δικαιοσύνη, την οργή, τη μεγαλοπρέπεια, την κρίση και την κατάρα, και η τελειοποίηση του ανθρώπου από Εκείνον γίνεται πρωτίστως με την κρίση. Μερικοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν και ερωτούν γιατί ο Θεός μπορεί να τελειοποιήσει τον άνθρωπο μόνο με την κρίση και την κατάρα. Λένε ότι αφού ο Θεός είχε πρόθεση να καταραστεί τον άνθρωπο, δεν θα πέθαινε ο άνθρωπος; Αν ο Θεός είχε πρόθεση να κρίνει τον άνθρωπο, αυτός δεν θα καταδικαζόταν; Τότε πώς μπορεί ακόμα να τελειοποιηθεί; Αυτά είναι λόγια ανθρώπων που δεν γνωρίζουν το έργο του Θεού. Αυτό που καταριέται ο Θεός είναι η ανυπακοή του ανθρώπου, αυτό που κρίνει είναι οι αμαρτίες του ανθρώπου. Παρόλο που μιλά σκληρά, χωρίς την παραμικρή ευαισθησία, αποκαλύπτει όλα όσα έχει μέσα του ο άνθρωπος, και με τις αυστηρές αυτές λέξεις αποκαλύπτει αυτό που είναι σημαντικό μέσα στον άνθρωπο, ενώ με την κρίση αυτή δίνει στον άνθρωπο μια βαθιά γνώση της ουσίας της σάρκας και έτσι ο άνθρωπος υποκύπτει στην υπακοή προς τον Θεό. Η σάρκα του ανθρώπου είναι αμαρτωλή, είναι του Σατανά, είναι ανυπάκουη και αποτελεί το αντικείμενο του παιδέματος του Θεού – και έτσι για να μπορέσει ο άνθρωπος να γνωρίσει τον εαυτό του, τα λόγια της κρίσης του Θεού πρέπει να του ταιριάξουν και θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί κάθε είδους ραφινάρισμα. Μόνο έτσι μπορεί το έργο του Θεού να έχει αποτέλεσμα.

Από τα λόγια του Θεού είναι φανερό ότι Εκείνος έχει ήδη καταδικάσει την ανθρώπινη σάρκα. Είναι λοιπόν αυτά τα λόγια, λόγια κατάρας; Ο λόγος του Θεού αποκαλύπτει τον αληθινό χαρακτήρα του ανθρώπου, και μέσα από αυτή την αποκάλυψη κρίνεσαι, και όταν βλέπεις ότι δεν είσαι ικανός να ικανοποιήσεις το θέλημα του Θεού νιώθεις μέσα σου θλίψη και μετάνοια, νιώθεις ότι είσαι υπόλογος στον Θεό, ότι δεν είσαι αρκετός για το θέλημα του Θεού. Μερικές φορές το Άγιο Πνεύμα σε πειθαρχεί από μέσα σου, και η πειθαρχία αυτή προέρχεται από την κρίση του Θεού. Μερικές φορές ο Θεός σε κατακρίνει και κρύβει το πρόσωπο Του από σένα, δεν σου δίνει προσοχή και δεν δουλεύει μέσα σου, σε παιδεύει σιωπηλά για να σε ραφινάρει. Το έργο του Θεού στον άνθρωπο είναι κυρίως να δείξει τη δίκαιη διάθεσή Του. Τελικά σε τι ακριβώς γίνεται μάρτυρας ο άνθρωπος απέναντι στον Θεό; Μαρτυρεί ότι ο Θεός είναι ο δίκαιος Θεός, ότι η διάθεση Του είναι δικαιοσύνη, οργή, παίδεμα, κρίση. Ο άνθρωπος μαρτυρεί τη δίκαιη διάθεση του Θεού. Ο Θεός χρησιμοποιεί την κρίση Του για να τελειοποιήσει τον άνθρωπο, αγαπά τον άνθρωπο, σώζει τον άνθρωπο – πόσα όμως πράγματα περιέχει η αγάπη Του; Είναι η κρίση, η μεγαλοπρέπεια, η οργή, και η κατάρα. Παρόλο που ο Θεός καταράστηκε τον άνθρωπο στο παρελθόν, δεν έστειλε τελείως τον άνθρωπο στο πηγάδι χωρίς πάτο, αλλά χρησιμοποίησε αυτό το μέσον για να ραφινάρει την πίστη του ανθρώπου. Δεν σκότωσε τον άνθρωπο, αλλά τον τελειοποίησε. Η ουσία της σάρκας είναι αυτή που ανήκει στον Σατανά – ο Θεός το είπε πολύ σωστά – αλλά αυτά που έκανε ο Θεός δεν ολοκληρώνονται σύμφωνα με τα λόγια Του. Σε καταριέται για να μπορέσεις να Τον αγαπήσεις, και για να γνωρίσεις την ουσία της σάρκας. Σε παιδεύει για να μπορέσεις να ξυπνήσεις, για να σου επιτρέψει να γνωρίσεις τις ελλείψεις σου, και για να γνωρίσεις την απόλυτη αναξιοπιστία σου. Έτσι οι κατάρες του Θεού, η κρίση Του, η μεγαλοπρέπεια Του και η οργή Του – υπάρχουν για να τελειοποιήσουν τον άνθρωπο. Όλα όσα κάνει ο Θεός σήμερα και η δίκαιη διάθεσή Του που σας δείχνει ολοκάθαρα – είναι όλα για να τελειοποιήσουν τον άνθρωπο, και αυτή είναι η αγάπη του Θεού.

Στην κλασική αντίληψη του ανθρώπου, η αγάπη του Θεού είναι η χάρη Του, το έλεος και η συμπόνια Του για την αδυναμία του ανθρώπου. Παρόλο που αυτά είναι επίσης η αγάπη του Θεού, είναι και αυτά μονόπλευρα, και δεν είναι το βασικό μέσον με το οποίο ο Θεός τελειοποιεί τον άνθρωπο. Όταν κάποιοι μόλις άρχισαν να πιστεύουν στον Θεό, είναι λόγω κάποιας αρρώστιας. Η αρρώστια αυτή είναι η χάρη του Θεού για σένα. Χωρίς αυτήν, δεν θα πίστευες στον Θεό και αν δεν πίστευες στον Θεό δεν θα είχες φθάσει μέχρις εδώ – έτσι ακόμα και αυτή η χάρη είναι η αγάπη του Θεού. Τον καιρό της πίστης στον Ιησού, ο κόσμος έκανε πολλά πράγματα που δεν αρέσουν στον Θεό επειδή δεν καταλάβαιναν την αλήθεια, παρόλα αυτά ο Θεός έχει αγάπη και έλεος, και έφερε τον άνθρωπο μέχρις αυτό το σημείο, και παρόλο που ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει τίποτα, ο Θεός τον αφήνει να Τον ακολουθεί, και έφερε τον άνθρωπο εκεί που βρίσκεται σήμερα. Αυτό δεν είναι η αγάπη του Θεού; Αυτό που εκδηλώνεται με τη διάθεση του Θεού είναι η αγάπη του Θεού – αυτό είναι απόλυτα σωστό! Όταν η δημιουργία της εκκλησίας έφθασε στο αποκορύφωμά της, ο Θεός έκανε το έργο των παρόχων υπηρεσιών και έριξε τον άνθρωπο στο πηγάδι χωρίς πάτο. Τα λόγια των παρόχων εκείνη την εποχή ήταν γεμάτα κατάρες: κατάρες για τη σάρκα σου, κατάρες για τη σατανική σου διάθεση, κατάρες γι’ αυτά που έχεις που δεν εκπληρώνουν το θέλημα του Θεού. Το έργο του Θεού τότε εκδηλώθηκε ως μεγαλοπρέπεια, και αμέσως μετά ο Θεός προχώρησε στο έργο του παιδέματος, και μετά ήρθε η κρίση του θανάτου. Στο έργο αυτό ο άνθρωπος είδε την οργή, τη μεγαλοπρέπεια, την κρίση και το παίδεμα του Θεού, είδε όμως και τη χάρη του Θεού, την αγάπη Του και το έλεος Του. Όλα όσα έκανε ο Θεός και όλα όσα εκδηλώθηκαν ως τη διάθεσή Του ήταν η αγάπη για τον άνθρωπο, και όλα όσα έπραξε ο Θεός μπόρεσαν να εκπληρώσουν τις ανάγκες των ανθρώπων. Τα έκανε για να τελειοποιήσει τον άνθρωπο, ανάλογα με το ανάστημα του ανθρώπου. Εάν ο Θεός δεν είχε πράξει έτσι, ο άνθρωπος θα ήταν ανίκανος να σταθεί ενώπιον του Θεού και δεν θα μπορούσε να γνωρίσει το αληθινό πρόσωπο του Θεού. Απ’ όταν άρχισε ο άνθρωπος να πιστεύει στον Θεό μέχρι σήμερα, ο Θεός έδινε σιγά-σιγά στον άνθρωπο ανάλογα με το ανάστημά του, έτσι ώστε μέσα του ο άνθρωπος άρχιζε σιγά-σιγά να Τον γνωρίζει. Μόνο σήμερα έφθασε ο άνθρωπος να καταλάβει πόσο θαυμάσια είναι η κρίση του Θεού. Το έργο των παρόχων υπηρεσιών ήταν η πρώτη εκδήλωση του έργου της κατάρας από τον χρόνο της δημιουργίας μέχρι σήμερα. Ο άνθρωπος υπέστη την κατάρα να πέσει στο πηγάδι χωρίς πάτο. Εάν ο Θεός δεν είχε πράξει έτσι, ο σημερινός άνθρωπος δεν θα είχε αληθινή γνώση του Θεού. Μόνο μέσα από την κατάρα του Θεού συνάντησε επίσημα ο άνθρωπος τη διάθεση του Θεού. Οι εμπειρίες αυτές έδειξαν στον άνθρωπο ότι η αφοσίωσή του ήταν απαράδεκτη, ότι το ανάστημά του ήταν πολύ μικρό, ότι ήταν ανίκανος να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού, ότι οι ισχυρισμοί του ότι ικανοποιεί τον Θεό ανά πάσα στιγμή ήταν κούφια λόγια. Παρόλο που ο Θεός, στο έργο των παρόχων υπηρεσιών, καταράστηκε τον άνθρωπο, όταν βλέπει κανείς το έργο αυτό σήμερα, αυτό είναι θαυμάσιο: προκάλεσε μια πολύ σημαντική αλλαγή στον άνθρωπο και άλλαξε πολύ τη διάθεσή του στη ζωή. Πριν από τον καιρό των παρόχων υπηρεσιών, ο άνθρωπος δεν καταλάβαινε τίποτα για το κυνήγι της ζωής, τί σημαίνει να πιστεύεις στον Θεό ή τη σοφία του έργου του Θεού, ούτε καταλάβαινε ότι το έργο του Θεού μπορεί να δοκιμάσει τον άνθρωπο. Από την εποχή των παρόχων υπηρεσιών μέχρι σήμερα, ο άνθρωπος βλέπει πόσο θαυμάσιο είναι το έργο του Θεού, ότι αυτός δεν μπορεί να καταλάβει το μέγεθος του έργου Του, και με το μυαλό του δεν μπορεί να φαντασθεί πώς εργάζεται ο Θεός. Βλέπει επίσης πόσο μικρό είναι το ανάστημά του και ότι ένα μεγάλο μέρος του είναι ανυπάκουο. Όταν ο Θεός καταράστηκε τον άνθρωπο, το έκανε για κάποιο σκοπό, δεν άφησε τον άνθρωπο να πεθάνει. Παρόλο που καταράστηκε τον άνθρωπο, το έκανε με λόγια, και οι κατάρες Του δεν άγγιξαν τον άνθρωπο, διότι αυτό που ο Θεός καταράστηκε ήταν η ανυπακοή του ανθρώπου, και έτσι οι κατάρες του είχαν σκοπό να τελειοποιήσουν τον άνθρωπο. Είτε ο Θεός κρίνει τον άνθρωπο είτε τον καταριέται, και τα δύο τελειοποιούν τον άνθρωπο: και τα δύο έχουν σκοπό να τελειοποιήσουν αυτό που δεν είναι αγνό μέσα στον άνθρωπο. Με τον τρόπο αυτόν ο άνθρωπος ραφιναρίστηκε και αυτό που έλειπε από αυτόν τελειοποιήθηκε μέσα από τον λόγο Του και το έργο Του. Κάθε βήμα στο έργο του Θεού – είτε είναι σκληρά λόγια, ή κρίση ή παίδεμα – τελειοποιεί τον άνθρωπο, και είναι εντελώς σωστό. Ποτέ στους αιώνες δεν έκανε ο Θεός ένα τέτοιο έργο. Σήμερα εργάζεται μέσα σας έτσι ώστε να εκτιμήσετε την αξία της σοφίας Του. Παρόλο που νιώσατε κάποιο πόνο μέσα σας, οι καρδιές σας είναι γερές και ήρεμες. Είναι ευλογία για σας να μπορείτε να απολαμβάνετε το βήμα αυτό του έργου του Θεού. Ανεξάρτητα από το τι θα μπορέστε να κερδίσετε στο μέλλον, όλα όσα βλέπετε στο έργο του Θεού σήμερα είναι αγάπη. Εάν ο άνθρωπος δεν υποστεί την κρίση και το ραφινάρισμα του Θεού, οι πράξεις του και ο ζήλος του θα είναι πάντα επιφανειακά και η διάθεσή του δεν θα αλλάξει ποτέ. Μήπως αυτό σημαίνει ότι σε κέρδισε ο Θεός; Σήμερα, παρόλο που ακόμα μεγάλο μέρος του ανθρώπου είναι αλαζονικό και επαρμένο, η διάθεση του ανθρώπου είναι πολύ πιο σταθερή από πριν. Ο Θεός σε αντιμετωπίζει με τρόπο που έχει σκοπό τη σωτηρία σου, και παρόλο που μπορεί να νιώθεις κάποιο πόνο τώρα, θα έρθει ο καιρός όπου θα γίνει μια αλλαγή στη διάθεσή σου. Τότε θα κοιτάς πίσω και θα βλέπεις πόσο σοφό είναι το έργο του Θεού, και αυτό θα γίνει όταν θα είσαι ικανός να καταλάβεις στ’ αλήθεια το θέλημα του Θεού. Σήμερα κάποιοι λένε ότι καταλαβαίνουν το θέλημα του Θεού – αυτό όμως δεν είναι ρεαλιστικό, λένε βλακείες, επειδή σήμερα δεν έχουν καταλάβει ακόμα εάν το θέλημα του Θεού έχει σκοπό να σώσει τον άνθρωπο ή να τον καταραστεί. Μπορεί σήμερα να μην το βλέπεις καθαρά, θα έρθει όμως η μέρα που θα δεις ότι έφτασε η μέρα της δόξας του Θεού, θα δεις πόσο σημαντικό είναι να αγαπάς τον Θεό, θα γνωρίσεις την ανθρώπινη ζωή και η σάρκα σου θα ζήσει στον κόσμο της αγάπης του Θεού, το πνεύμα σου θα απελευθερωθεί, η ζωή σου θα είναι γεμάτη χαρά και θα βρίσκεσαι πάντοτε κοντά στον Θεό, θα κοιτάζεις πάντοτε τον Θεό. Τότε θα ξέρεις στ’ αλήθεια πόσο χρήσιμο είναι σήμερα το έργο του Θεού.

Σήμερα οι περισσότεροι δεν έχουν αυτή τη γνώση. Πιστεύουν ότι η ταλαιπωρία δεν έχει αξία, ότι ο κόσμος τους έχει απαρνηθεί, ότι η ζωή στο σπίτι τους είναι ταραγμένη, ότι δεν τους αγαπά ο Θεός και ότι το μέλλον τους είναι μαύρο. Μερικοί άνθρωποι υποφέρουν μέχρι κάποιο σημείο και μετά οι σκέψεις τους γίνονται μαύρες. Αυτή δεν είναι η πραγματική αγάπη προς τον Θεό. Οι άνθρωποι αυτοί είναι δειλοί, δεν έχουν επιμονή, είναι ασθενείς και αδύναμοι! Ο Θεός θέλει ο άνθρωπος να Τον αγαπά, αλλά όσο περισσότερο Τον αγαπά ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο υποφέρει, όσο περισσότερο Τον αγαπά ο άνθρωπος, τόσο μεγαλύτερες είναι οι δοκιμασίες του. Εάν Τον αγαπάς, τότε θα υποστείς κάθε είδους ταλαιπωρία – και εάν δεν Τον αγαπάς, τότε ίσως όλα θα σου είναι εύκολα, και όλα θα είναι ήσυχα γύρω σου. Όταν αγαπάς τον Θεό, νιώθεις ότι πολλά πράγματα γύρω σου είναι αξεπέραστα και επειδή είσαι πολύ μικρός θα εξευγενιστείς. Επίσης δεν είσαι άξιος να ικανοποιήσεις τον Θεό και θα νιώθεις πάντα ότι το θέλημα του Θεού είναι ψηλά, ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να το φτάσει. Για τους λόγους αυτούς εσύ θα εξευγενιστείς – επειδή υπάρχει πολλή αδυναμία μέσα σου, και ένα μεγάλο μέρος που δεν μπορεί να ικανοποιήσει το θέλημα του Θεού, θα εξευγενιστείς μέσα σου. Παρόλα αυτά θα πρέπει να δείτε καθαρά ότι ο εξαγνισμός επιτυγχάνεται μόνο με το εξευγενισμό. Έτσι, εκείνες τις έσχατες ημέρες θα πρέπει να γίνετε μάρτυρες του Θεού. Άσχετα από το πόσο υποφέρετε, θα πρέπει να προχωρήσετε μέχρι το τέλος και ακόμα και στην τελευταία σας πνοή, θα πρέπει να είστε ακόμα πιστοί στον Θεό, να είστε στο έλεός Του. Μόνο έτσι αγαπά κανείς αληθινά τον Θεό και μόνο αυτή είναι η δυνατή και ηχηρή μαρτυρία. Όταν δοκιμάζεσαι, θα πρέπει να πεις: «Η καρδιά μου ανήκει στον Θεό, ο Θεός μ’ έχει κερδίσει. Δεν μπορώ να σε ικανοποιήσω – πρέπει να αφιερώσω όλη μου την ικανοποίηση στον Θεό». Όσο περισσότερο ικανοποιείς τον Θεό, τόσο περισσότερο ο Θεός σε ευλογεί, και τόσο ισχυρότερη είναι η αγάπη σου προς τον Θεό. Και τόσο θα έχεις πίστη και αποφασιστικότητα και θα νιώθεις ότι τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό και πολύτιμο όσο μια ζωή που πέρασες αγαπώντας τον Θεό. Μπορεί να πει κανείς ότι ο άνθρωπος πρέπει να αγαπά τον Θεό για να μην έχει τύψεις. Παρόλο που υπάρχουν στιγμές όπου η σάρκα σου είναι ασθενής και σε καταβάλλουν πολλές αληθινές ταλαιπωρίες, αυτές τις στιγμές βασίζεσαι πραγματικά στον Θεό και μέσα σου νιώθεις ανακούφιση και βεβαιότητα ότι έχεις κάπου να κρατηθείς. Έτσι θα μπορέσεις να ξεπεράσεις πολλές καταστάσεις, έτσι δεν θα παραπονιέσαι ότι ο Θεός φταίει για την αγωνία που περνάς. Θα θέλεις να τραγουδάς, να χορεύεις, να προσεύχεσαι, να συναναστρέφεσαι με κόσμο, να σκέφτεσαι τον Θεό, και θα νιώθεις ότι όλος ο κόσμος, όλα τα θέματα και όλα τα πράγματα γύρω σου που έχει οργανώσει ο Θεός ταιριάζουν μεταξύ τους. Εάν δεν αγαπάς τον Θεό, όλα όσα κοιτάζεις θα είναι ανιαρά, τίποτα δεν θα σε ευχαριστεί να βλέπεις. Μέσα στο μυαλό σου δεν θα είσαι ελεύθερος, θα είσαι τσαλαπατημένος, η καρδιά σου θα παραπονιέται συνέχεια για τον Θεό, και θα νιώθεις πάντοτε ότι υποφέρεις τόσο πολύ, που είναι άδικο. Εάν δεν προσπαθείς να αποκτήσεις την ευτυχία, αλλά προσπαθείς να ικανοποιήσεις τον Θεό και να μη σε κατηγορήσει ο Σατανάς, τότε η προσπάθειά σου θα σου δώσει δύναμη να αγαπήσεις τον Θεό. Ο άνθρωπος είναι ικανός να εκτελέσει όλα όσα λέει ο Θεός, και όλα όσα κάνει είναι ικανά να ικανοποιήσουν τον Θεό – αυτό είναι το να κατέχεσαι από την πραγματικότητα. Το να κυνηγάς την ικανοποίηση του Θεού είναι να χρησιμοποιείς την αγάπη του Θεού για να κάνεις τον λόγο Του πράξη. Ανεξάρτητα από την εποχή – ακόμα και όταν οι άλλοι είναι αδύναμοι – μέσα σου έχεις πάντα μια καρδιά που αγαπά τον Θεό, που ποθεί βαθιά τον Θεό, που Τον αποζητά. Αυτό είναι αληθινό ανάστημα. Το πόσο μεγάλο είναι το ανάστημά σου εξαρτάται από το πόσο μεγάλη είναι η αγάπη σου προς τον Θεό, από το πόσο μπορείς να αντέξεις όταν δοκιμάζεσαι, από το εάν είσαι ασθενής όταν βρίσκεσαι σε κάποια συγκεκριμένη περίσταση, και από το πόσο μπορείς να σταθείς στα πόδια σου όταν τα αδέλφια σου σε αποκηρύσσουν. Τα γεγονότα θα δείξουν πόση είναι η αγάπη σου προς τον Θεό. Από ένα μεγάλο μέρος του έργου του Θεού μπορεί να φανεί ότι ο Θεός αληθινά αγαπά τον άνθρωπο, απλά τα μάτια του μυαλού του ανθρώπου δεν έχουν ανοίξει τελείως, και έτσι αυτός δεν μπορεί να δει όλο το έργο του Θεού και το θέλημα του Θεού, καθώς και τα τόσα όμορφα πράγματα σχετικά με τον Θεό. Ο άνθρωπος έχει πολύ λίγη αληθινή αγάπη προς τον Θεό. Έχεις πιστέψει στον Θεό όλα αυτά τα χρόνια και σήμερα ο Θεός έχει κλείσει όλους τους δρόμους διαφυγής. Μιλώντας ρεαλιστικά, δεν έχεις άλλη επιλογή από το να πάρεις το σωστό μονοπάτι, το σωστό μονοπάτι στο οποίο οδηγήθηκες από τη σκληρή κρίση και την υπέρτατη σωτηρία του Θεού. Μόνο αφού ζήσει την ταλαιπωρία και το ραφινάρισμα γνωρίζει ο άνθρωπος ότι ο Θεός είναι αξιαγάπητος. Με βάση αυτά που έχει ζήσει μέχρι σήμερα, μπορεί κανείς να πει ότι ο άνθρωπος έχει γνωρίσει ένα μέρος της αγάπης του Θεού – όχι όμως ακόμα αρκετά, επειδή ο άνθρωπος υστερεί τόσο. Πρέπει να γνωρίσει και άλλο από το θαυμάσιο έργο του Θεού, και περισσότερο από το ραφινάρισμα και την ταλαιπωρία που έχει ορίσει ο Θεός. Μόνο τότε θα μπορέσει να αλλάξει η διάθεση της ζωής του ανθρώπου.

Προηγούμενο:Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση, πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό

Επόμενο:Μόνο αγαπώντας τον Θεό πιστεύεις αληθινά στον Θεό

Δείτε επίσης