366. Στο τελικό έργο του Θεού το οποίο ολοκληρώνει την εποχή, η διάθεσή Του χαρακτηρίζεται από παίδευση και κρίση, κατά την οποία αποκαλύπτει όλα όσα είναι άδικα, προκειμένου να κρίνει δημοσίως όλους τους λαούς και να οδηγήσει στην τελείωση όσους Τον αγαπούν ειλικρινά. Μόνο μια τέτοια διάθεση μπορεί να φέρει την εποχή στο τέλος της. Οι έσχατες ημέρες έχουν ήδη καταφτάσει. Τα πάντα κατατάσσονται σύμφωνα με το είδος τους και χωρίζονται σε διαφορετικές κατηγορίες με βάση τις διαφορετικές ιδιότητές τους. Αυτή ακριβώς είναι η ώρα που ο Θεός αποκαλύπτει την έκβαση και τον προορισμό των ανθρώπων. Εάν οι άνθρωποι δεν βιώσουν παίδευση και κρίση, δεν θα υπάρχει τρόπος να εκτεθεί η επαναστατικότητα και η αδικία τους. Μόνο μέσω παίδευσης και κρίσης μπορεί να αποκαλυφθεί η έκβαση των πάντων. Οι άνθρωποι δείχνουν το αληθινό τους πρόσωπο μόνο όταν παιδεύονται και κρίνονται. Το κακό θα ταξινομηθεί με το κακό, το καλό με το καλό και όλοι οι άνθρωποι θα καταταχθούν σύμφωνα με το είδος τους. Μέσω της παίδευσης και της κρίσης θα αποκαλυφθεί η έκβαση των πάντων, ώστε να τιμωρηθούν οι κακοί, να ανταμειφθούν οι καλοί και όλοι οι άνθρωποι να παραδοθούν στο κράτος του Θεού. Όλο αυτό το έργο πρέπει να επιτευχθεί μέσω της δίκαιης παίδευσης και κρίσης. Επειδή η διαφθορά του ανθρώπου έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της και η επαναστατικότητά του γίνεται όλο και πιο έντονη, μόνο η δίκαιη διάθεση του Θεού —η οποία αποτελείται κυρίως από παίδευση και κρίση και αποκαλύπτεται κατά τη διάρκεια των εσχάτων ημερών— μπορεί να μεταμορφώσει πλήρως τους ανθρώπους, να τους ολοκληρώσει και να αποκαλύψει το κακό· έτσι, όλοι όσοι είναι άδικοι θα τιμωρηθούν αυστηρά. Επομένως, μια τέτοια διάθεση διαπνέεται από τη σημασία της εποχής. Η διάθεση του Θεού αποκαλύπτεται και φανερώνεται για χάρη του έργου κάθε νέας εποχής. Δεν ισχύει ότι ο Θεός αποκαλύπτει τη διάθεσή Του με τρόπο αυθαίρετο που δεν έχει σημασία. Ας υποθέσουμε πως, κατά τις έσχατες ημέρες της αποκάλυψης της έκβασης των ανθρώπων, ο Θεός αγαπούσε ακόμα τους ανθρώπους με απεριόριστο έλεος και στοργική καλοσύνη και συνέχιζε να τους δείχνει αγάπη, χωρίς να τους υποβάλλει σε δίκαιη κρίση, αλλά δείχνοντάς τους ανοχή, υπομονή και συγχώρεση και δίνοντάς τους άφεση αμαρτιών όσο σοβαρές κι αν ήταν οι αμαρτίες τους, χωρίς ίχνος δίκαιης κρίσης. Τότε πότε θα ολοκληρωνόταν όλη η διαχείριση του Θεού; Πότε θα μπορούσε μια τέτοια διάθεση να οδηγήσει τους ανθρώπους στον κατάλληλο προορισμό της ανθρωπότητας; Πάρτε για παράδειγμα έναν δικαστή που είναι διαρκώς στοργικός προς τους ανθρώπους, έναν στοργικό δικαστή με καλοσυνάτο πρόσωπο και τρυφερή καρδιά. Αγαπά τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει και είναι στοργικός και επιεικής με τους ανθρώπους, όποιοι κι αν είναι αυτοί. Σε αυτήν την περίπτωση, πότε θα μπορέσει να καταλήξει σε μια δίκαιη ετυμηγορία; Κατά τη διάρκεια των εσχάτων ημερών, μόνο η δίκαιη κρίση μπορεί να κατατάξει τους ανθρώπους σύμφωνα με το είδος τους και να τους φέρει σε μια νέα σφαίρα. Με αυτόν τον τρόπο, ολόκληρη η εποχή φτάνει στο τέλος της μέσω της δίκαιης διάθεσης της κρίσης και της παίδευσης του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το όραμα του έργου του Θεού (3)

367. Προτού λυτρωθεί ο άνθρωπος, πολλά από τα δηλητήρια του Σατανά είχαν ήδη φυτευτεί μέσα του και, μετά από χιλιάδες έτη διαφθοράς από τον Σατανά, έχει μέσα του μια φύση που αντιστέκεται στον Θεό. Επομένως, όταν λυτρώθηκε ο άνθρωπος, αυτό δεν ήταν τίποτα περισσότερο από λύτρωση. Δηλαδή, ο άνθρωπος αγοράστηκε ξανά έναντι υψηλού τιμήματος, αλλά η δηλητηριώδης φύση μέσα του δεν εξαλείφθηκε. Ο άνθρωπος, που είναι τόσο ρυπαρός, πρέπει να αλλάξει προτού γίνει άξιος να υπηρετήσει τον Θεό. Μέσω αυτού του έργου της κρίσης και της παίδευσης, ο άνθρωπος θα καταφέρει να γνωρίσει πλήρως την ακάθαρτη και διεφθαρμένη ουσία μέσα του και θα μπορέσει να αλλάξει εντελώς και να εξαγνιστεί. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί ο άνθρωπος να αξιωθεί να επιστρέψει ενώπιον του θρόνου του Θεού. Όλο το τρέχον έργο εκτελείται προκειμένου να εξαγνιστεί ο άνθρωπος και να αλλάξει. Γίνεται προκειμένου ο άνθρωπος να αποβάλει τη διαφθορά του και να εξαγνιστεί μέσω της κρίσης και της παίδευσης του λόγου, και μέσω του εξευγενισμού. Αντί να θεωρηθεί πως αυτό το στάδιο του έργου είναι εκείνο της σωτηρίας, θα ήταν πιο κατάλληλο να ειπωθεί ότι είναι το έργο του εξαγνισμού. Στην πραγματικότητα, αυτό το στάδιο είναι και το έργο της κατάκτησης, καθώς και το δεύτερο στάδιο του έργου της σωτηρίας. Ο άνθρωπος φτάνει στο σημείο να κερδηθεί από τον Θεό μέσω της κρίσης και της παίδευσης του λόγου, και όλες οι ακαθαρσίες, οι αντιλήψεις, τα κίνητρα και οι προσωπικές ελπίδες μέσα στην καρδιά του ανθρώπου αποκαλύπτονται πλήρως μέσω του εξευγενισμού, της κρίσης και της έκθεσης του λόγου. Αν και ο άνθρωπος έχει λυτρωθεί και έχει συγχωρεθεί για τις αμαρτίες του, αυτό μπορεί να οφείλεται μόνο στο ότι ο Θεός δεν ενθυμείται τις παραβάσεις του ανθρώπου και δεν φέρεται στον άνθρωπο σύμφωνα με τις παραβάσεις του. Ωστόσο, ο άνθρωπος ζει στη σάρκα χωρίς να έχει απελευθερωθεί από την αμαρτία και μπορεί μόνο να συνεχίσει να αμαρτάνει, αποκαλύπτοντας ασταμάτητα τις σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις του. Αυτή είναι η ζωή που διάγει ο άνθρωπος, ένας ατελείωτος κύκλος αμαρτίας και συγχώρεσης. Η πλειονότητα των ανθρώπων αμαρτάνει την ημέρα και εξομολογείται το βράδυ. Και έτσι, παρόλο που η προσφορά περί αμαρτίας είναι αενάως αποτελεσματική για τον άνθρωπο, δεν μπορεί να σώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία. Έχει ολοκληρωθεί μόνο το ήμισυ του έργου της σωτηρίας, γιατί ο άνθρωπος εξακολουθεί να έχει διεφθαρμένες διαθέσεις. Για παράδειγμα, όταν οι άνθρωποι έμαθαν ότι ήταν απόγονοι του Μωάβ, παραπονέθηκαν, έπαψαν να επιδιώκουν τη ζωή και έγιναν τελείως αρνητικοί. Αυτό δεν καταδεικνύει ότι ο άνθρωπος δεν είναι ακόμα σε θέση να υποταχθεί ολοκληρωτικά στο κράτος του Θεού; Αυτό δεν είναι επακριβώς οι σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις του ανθρώπου; Όταν δεν υποβαλλόσουν σε παίδευση, ύψωνες το χέρι σου πιο ψηλά από όλους τους άλλους, ακόμα κι από τον Ιησού. Και φώναζες με δυνατή φωνή: «Να γίνω αγαπητός υιός του Θεού! Να γίνω οικείος του Θεού! Θα προτιμούσαμε να πεθάνουμε παρά να προσκυνήσουμε τον Σατανά! Επαναστατούμε εναντίον του παλαιού Σατανά! Επαναστατούμε εναντίον του μεγάλου κόκκινου δράκοντα! Είθε ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας να πέσει από την εξουσία μια για πάντα! Είθε ο Θεός να μας καταστήσει ολοκληρωμένους!» Φώναζες πιο δυνατά από όλους τους άλλους. Αλλά τότε ήρθε ο καιρός της παίδευσης και, για άλλη μια φορά, αποκαλύφθηκαν οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου. Οι κραυγές σου έσβησαν και έχασες την αποφασιστικότητά σου. Αυτή είναι η διαφθορά του ανθρώπου· είναι κάτι πιο βαθιά εδραιωμένο από την αμαρτία, κάτι που φύτεψε ο Σατανάς και είναι βαθιά ριζωμένο μέσα στον άνθρωπο. Δεν είναι εύκολο να αντιληφθεί ο άνθρωπος τις αμαρτίες του ούτε είναι σε θέση να αναγνωρίσει τη βαθιά ριζωμένη φύση του. Μόνο μέσω της κρίσης του λόγου μπορεί να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα. Μόνο έτσι μπορεί ο άνθρωπος να αλλάξει σταδιακά από εκείνο το σημείο κι έπειτα.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)

368. Σήμερα, ο Θεός σάς κρίνει, σας παιδεύει και σας καταδικάζει, αλλά πρέπει να ξέρεις ότι ο σκοπός της καταδίκης σου είναι να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Σε καταδικάζει, σε καταριέται, σε κρίνει και σε παιδεύει ώστε να μπορέσεις να γνωρίσεις τον εαυτό σου, ώστε να μπορέσει να αλλάξει η διάθεσή σου και, επιπλέον, ώστε να μπορέσεις να μάθεις την αξία σου και να δεις ότι όλες οι ενέργειες του Θεού είναι δίκαιες και γίνονται σύμφωνα με τη διάθεσή Του και τις απαιτήσεις του έργου Του, ότι εργάζεται σύμφωνα με το σχέδιό Του για τη σωτηρία του ανθρώπου και ότι είναι ο δίκαιος Θεός που αγαπά, σώζει, κρίνει και παιδεύει τον άνθρωπο. Εάν γνωρίζεις μόνο ότι έχεις χαμηλό κύρος και ότι είσαι διεφθαρμένος και επαναστατικός, αλλά δεν γνωρίζεις ότι ο Θεός επιθυμεί να διασαφηνίσει τη σωτηρία Του μέσω της κρίσης και της παίδευσης που επιτελεί μέσα σου σήμερα, τότε δεν έχεις κανέναν τρόπο να βιώνεις πράγματα, πόσο μάλλον δε, είσαι ικανός να συνεχίσεις προς τα εμπρός. Ο Θεός δεν έχει έλθει για να σκοτώσει ή να καταστρέψει, αλλά για να κρίνει, να καταραστεί, να παιδέψει και να σώσει. Έως ότου φτάσει στο τέλος του το σχέδιο διαχείρισής Του που αριθμεί 6.000 έτη —προτού Εκείνος αποκαλύψει την έκβαση κάθε κατηγορίας ανθρώπου— το έργο του Θεού επί γης θα γίνεται για χάρη της σωτηρίας· ο αποκλειστικός σκοπός του είναι να ολοκληρωθούν —διεξοδικά— όσοι Τον αγαπούν και να παραδοθούν υπό το κράτος Του. Όπως κι αν σώζει ο Θεός τους ανθρώπους, όλα γίνονται κάνοντάς τους να απελευθερωθούν από την παλιά σατανική τους φύση· δηλαδή, τους σώζει κάνοντάς τους να αναζητήσουν τη ζωή. Αν δεν το κάνουν, τότε δεν θα έχουν τρόπο να δεχτούν τη σωτηρία του Θεού. Η σωτηρία είναι το έργο του ίδιου του Θεού και η αναζήτηση της ζωής είναι κάτι που πρέπει να αναλάβει ο άνθρωπος προκειμένου να αποδεχτεί τη σωτηρία. Στα μάτια του ανθρώπου, η σωτηρία είναι η αγάπη του Θεού, και η αγάπη του Θεού δεν μπορεί να είναι παίδευση, κρίση και κατάρες· η σωτηρία πρέπει να περιέχει έλεος, τρυφερότητα και, επιπλέον, λόγια παρηγοριάς και απεριόριστες ευλογίες που παραχωρεί ο Θεός. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι όταν ο Θεός σώζει τον άνθρωπο, το κάνει συγκινώντας τον με τις ευλογίες και τη χάρη Του, έτσι ώστε να μπορέσει να δώσει την καρδιά του στον Θεό. Τουτέστιν, το γεγονός ότι συγκινεί τον άνθρωπο αποτελεί τη σωτηρία του από Εκείνον. Αυτού του είδους η σωτηρία επιτελείται μέσω του κλεισίματος μιας συμφωνίας. Μόνο όταν ο Θεός τούς προσφέρει τα εκατονταπλάσια, θα παραδοθούν οι άνθρωποι ενώπιον του ονόματος του Θεού και θα προσπαθούν να τα πηγαίνουν καλά για χάρη Του και να Του φέρνουν δόξα. Αυτή δεν είναι η πρόθεση του Θεού για την ανθρωπότητα. Ο Θεός έχει έλθει να εργαστεί στη γη για να σώσει τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα· δεν υπάρχει αναλήθεια σε αυτό. Αν υπήρχε, τότε σίγουρα δεν θα είχε έλθει να επιτελέσει το έργο Του αυτοπροσώπως. Στο παρελθόν, τα μέσα της σωτηρίας Του περιλάμβαναν την επίδειξη υπέρτατης ελέους και τρυφερότητας, σε βαθμό που Εκείνος έδωσε όλο Του το Είναι στον Σατανά σε αντάλλαγμα για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Το παρόν δεν μοιάζει καθόλου με το παρελθόν: Η σωτηρία που σας παραχωρείται σήμερα λαμβάνει χώρα κατά τις έσχατες ημέρες, κατά τη διάρκεια της ταξινόμησης του καθενός ανά είδος· τα μέσα της σωτηρίας σας δεν είναι το έλεος ή η τρυφερότητα, αλλά η παίδευση και η κρίση, ώστε ο άνθρωπος να μπορεί να σωθεί πιο επισταμένως. Έτσι, όλα όσα λαμβάνετε είναι παίδευση, κρίση και ανηλεή πάταξη, αλλά να γνωρίζετε το εξής: Σε αυτήν την άσπλαχνη πάταξη δεν υπάρχει η παραμικρή τιμωρία. Όσο σκληρά κι αν είναι τα λόγια Μου, αυτά που σας πλήττουν δεν είναι παρά μερικά λόγια που ίσως σας φαίνονται εντελώς άσπλαχνα και, όσο οργισμένος κι αν είμαι, αυτά που πέφτουν πάνω σας σαν βροχή είναι και πάλι λόγια αποδοκιμασίας, και δεν θέλω να σας βλάψω ούτε να σας θανατώσω. Δεν αποτελούν όλα αυτά γεγονός; Να ξέρετε ότι, τη σήμερον ημέρα, είτε πρόκειται για δίκαιη κρίση είτε για αναίσθητο εξευγενισμό και παίδεμα, όλα γίνονται για χάρη της σωτηρίας. Σήμερα, είτε ταξινομηθεί ο καθένας ανά είδος είτε αποκαλυφθούν κάθε είδους κατηγορίες ανθρώπων, ο σκοπός όλων των λόγων και όλου του έργου του Θεού είναι η σωτηρία εκείνων που αγαπούν αληθινά τον Θεό. Η δίκαιη κρίση γίνεται για τον εξαγνισμό του ανθρώπου και ο άσπλαχνος εξευγενισμός γίνεται για την κάθαρσή του· τα σκληρά λόγια ή η σκληρή συμμόρφωση γίνονται αμφότερα με σκοπό τον εξαγνισμό και για χάρη της σωτηρίας.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Θα πρέπει να αφήσετε κατά μέρος τις ευλογίες του κύρους και να κατανοήσετε την πρόθεση του Θεού, το οποίο είναι να φέρει σωτηρία στον άνθρωπο

369. Αντιμέτωπος με την κατάσταση του ανθρώπου και τη στάση του προς τον Θεό, ο Θεός έχει κάνει νέο έργο, επιτρέποντας στον άνθρωπο να κατέχει γνώση για τον Θεό, υποταγή προς Αυτόν, καθώς και αγάπη και μαρτυρία. Επομένως, ο άνθρωπος πρέπει να βιώσει τον εξευγενισμό του από τον Θεό, καθώς και την κρίση και το κλάδεμά του από Αυτόν, χωρίς τα οποία ο άνθρωπος δεν θα γνώριζε ποτέ τον Θεό και δε θα ήταν ποτέ ικανός να Τον αγαπήσει πραγματικά και να καταθέσει μαρτυρία γι’ Αυτόν. Ο εξευγενισμός του ανθρώπου από τον Θεό δεν γίνεται απλώς για χάρη κάποιου μονόπλευρου αποτελέσματος, αλλά για χάρη ενός πολύπλευρου αποτελέσματος. Ο Θεός, λοιπόν, κάνει το έργο του εξευγενισμού σε όσους είναι διατεθειμένοι να αναζητήσουν την αλήθεια, έτσι ώστε η αποφασιστικότητα και η αγάπη τους να οδηγηθούν στην τελείωση από τον Θεό. Για όσους είναι διατεθειμένοι να αναζητήσουν την αλήθεια και λαχταρούν τον Θεό, τίποτα δεν είναι πιο ουσιαστικό ή πιο χρήσιμο από έναν τέτοιον εξευγενισμό. Η διάθεση του Θεού δεν γίνεται εύκολα κατανοητή ή αντιληπτή από τον άνθρωπο, γιατί, εν τέλει, ο Θεός είναι Θεός. Στο κάτω-κάτω, είναι αδύνατο για τον Θεό να έχει την ίδια διάθεση με τον άνθρωπο, συνεπώς δεν είναι εύκολο για τον άνθρωπο να κατανοήσει τη διάθεσή Του. Ο άνθρωπος δεν κατέχει έμφυτα την αλήθεια και δεν την αντιλαμβάνονται εύκολα όσοι έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά· ο άνθρωπος στερείται της αλήθειας, όπως και της αποφασιστικότητας να κάνει πράξη την αλήθεια και, αν δεν υποφέρει, εξευγενιστεί ή κριθεί, τότε η αποφασιστικότητά του δεν θα οδηγηθεί στην τελείωση ποτέ. Για όλους τους ανθρώπους ο εξευγενισμός είναι επώδυνος και πολύ δύσκολα γίνεται αποδεκτός —κι όμως, κατά τον εξευγενισμό ο Θεός διασαφηνίζει τη δίκαιη διάθεσή Του στον άνθρωπο, γνωστοποιεί τις απαιτήσεις Του από τον άνθρωπο, και προσφέρει μεγαλύτερη διαφώτιση και περισσότερο πρακτικό κλάδεμα. Μέσω της σύγκρισης μεταξύ των γεγονότων και της αλήθειας, ο άνθρωπος κερδίζει μεγαλύτερη γνώση του εαυτού του και της αλήθειας, και μεγαλύτερη κατανόηση των προθέσεων του Θεού, πράγμα που επιτρέπει στον άνθρωπο να έχει πιο αληθινή και πιο αγνή αγάπη για τον Θεό. Αυτοί είναι οι στόχοι του Θεού όταν εκτελεί το έργο του εξευγενισμού. Όλο το έργο που πραγματοποιεί ο Θεός στον άνθρωπο έχει τους δικούς του στόχους και τη δική του σημασία· ο Θεός δεν εκτελεί έργο άνευ σημασίας ούτε κάνει έργο που δεν έχει όφελος για τον άνθρωπο. Ως εξευγενισμός δεν νοείται η απομάκρυνση των ανθρώπων από τον Θεό ούτε νοείται η καταστροφή τους στην κόλαση. Αντιθέτως, νοείται η αλλαγή της διάθεσης του ανθρώπου κατά τον εξευγενισμό, η αλλαγή των προθέσεών του, των παλαιών του απόψεων, της αγάπης του για τον Θεό και η αλλαγή ολόκληρης της ζωής του. Ο εξευγενισμός είναι μια πρακτική δοκιμή για τον άνθρωπο και μια μορφή πρακτικής εκπαίδευσης, ενώ μόνο κατά τον εξευγενισμό μπορεί η αγάπη του να εκπληρώσει την έμφυτη λειτουργία της.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο βιώνοντας τον εξευγενισμό μπορεί ο άνθρωπος να κατέχει αληθινή αγάπη

370. Οι διαθέσεις των ανθρώπων δεν γίνεται να αλλάξουν από τους ίδιους· πρέπει να υποβληθούν στην κρίση και την παίδευση, καθώς και τις δοκιμασίες και τον εξευγενισμό του λόγου του Θεού, ή να κλαδευτούν και να πειθαρχηθούν από τον λόγο Του. Μόνο τότε μπορούν να πετύχουν υποταγή και αφοσίωση στον Θεό, και δεν θα είναι πλέον επιπόλαιοι απέναντί Του. Υπό τον εξευγενισμό του λόγου του Θεού αλλάζει η διάθεση των ανθρώπων. Μόνο μέσω της έκθεσης, της κρίσης, της πειθαρχίας και του κλαδέματος του λόγου Του δεν θα τολμούν πια να ενεργούν με απερισκεψία, αλλά αντ’ αυτού θα γίνουν σταθεροί και συγκροτημένοι. Το πιο σημαντικό είναι ότι θα μπορούν να υποτάσσονται στα τωρινά λόγια του Θεού και στο έργο Του. Ακόμα κι αν δεν συμφωνεί με τις ανθρώπινες αντιλήψεις, θα μπορούν να παραμερίσουν αυτές τις αντιλήψεις και να υποταχθούν σκόπιμα.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι άνθρωποι η διάθεση των οποίων έχει αλλάξει είναι εκείνοι που έχουν εισέλθει στην πραγματικότητα του λόγου του Θεού

371. Όσο περισσότερο εξευγενίζει ο Θεός τους ανθρώπους, τόσο περισσότερο είναι σε θέση οι καρδιές των ανθρώπων να αγαπήσουν τον Θεό. Τα βάσανα στις καρδιές τους ωφελούν τη ζωή τους, οι ίδιοι είναι πιο ικανοί να είναι γαλήνιοι ενώπιον του Θεού, η σχέση τους με τον Θεό είναι πιο στενή, ενώ είναι πιο ικανοί να δουν την υπέρτατη αγάπη και την υπέρτατη σωτηρία του Θεού. Ο Πέτρος βίωσε τον εξευγενισμό εκατοντάδες φορές, ενώ ο Ιώβ υποβλήθηκε σε πολλές δοκιμασίες. Εάν επιθυμείτε να οδηγηθείτε στην τελείωση από τον Θεό, θα πρέπει κι εσείς να υποβληθείτε σε εξευγενισμό εκατοντάδες φορές —πρέπει να υποβληθείτε σε αυτήν τη διαδικασία και βασιστείτε σε αυτό το στάδιο— μόνο τότε θα μπορέσετε να ικανοποιήσετε τις προθέσεις του Θεού και να οδηγηθείτε στην τελείωση από τον Θεό. Ο εξευγενισμός είναι το καλύτερο μέσο με το οποίο ο Θεός οδηγεί στην τελείωση τον άνθρωπο· μόνο ο εξευγενισμός και οι πικρές δοκιμασίες μπορούν να αναδείξουν την αληθινή αγάπη για τον Θεό στις καρδιές των ανθρώπων. Χωρίς ταλαιπωρίες, οι άνθρωποι στερούνται της αληθινής αγάπης για τον Θεό· αν δεν δοκιμαστούν μέσα τους, αν δεν υποβληθούν σε αληθινό εξευγενισμό, τότε οι καρδιές τους θα περιπλανώνται πάντα εξωτερικά. Όταν εξευγενιστείς ως έναν βαθμό, θα δεις τις δικές σου αδυναμίες και δυσκολίες, θα δεις πόσες ελλείψεις έχεις και πως αδυνατείς να ξεπεράσεις τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζεις, ενώ θα συνειδητοποιήσεις πόσο πολύ έχεις επαναστατήσει. Μόνο κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών μπορούν οι άνθρωποι να γνωρίσουν πραγματικά τις αληθινές τους καταστάσεις· οι δοκιμασίες είναι ακόμα περισσότερο ικανές να οδηγήσουν τους ανθρώπους στην τελείωση.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο βιώνοντας τον εξευγενισμό μπορεί ο άνθρωπος να κατέχει αληθινή αγάπη

372. Όταν κάτι μικρό σας συγκρατήσει ή υποστείτε μια μικρή κακουχία, είναι καλό για εσάς· αν τα περνούσατε εύκολα, θα καταστρεφόσαστε, και τότε πώς θα μπορούσατε να προστατευτείτε; Σήμερα, επειδή δέχεστε παίδευση, κρίση και κατάρες, σας δίνεται προστασία. Επειδή έχετε υποφέρει πολύ, έχετε προστασία. Αν δεν είχατε υποφέρει, θα είχατε εξαχρειωθεί εδώ και πολύ καιρό. Τα πράγματα δεν γίνονται δύσκολα για εσάς σκόπιμα —η φύση του ανθρώπου είναι δύσκολο να αλλάξει, και αυτό πρέπει να γίνει για να αλλάξει η διάθεσή του. Σήμερα, εσείς δεν διαθέτετε ούτε τη συνείδηση ούτε τη λογική που διέθετε ο Παύλος, ούτε καν έχετε την αυτογνωσία του. Πρέπει διαρκώς να δέχεστε πίεση και πρέπει να παιδεύεστε και να κρίνεστε διαρκώς για να αφυπνιστεί το πνεύμα σας. Η παίδευση και η κρίση είναι ό,τι καλύτερο για τη ζωή σας. Και όταν είναι απαραίτητο, πρέπει να υπάρχει και η παίδευση των γεγονότων που έρχονται πάνω σας· τότε μόνο θα υποκύψετε πλήρως. Η φύση σας είναι τέτοια που χωρίς παίδευση και κατάρες δεν θα ήσαστε πρόθυμοι να σκύψετε το κεφάλι, δεν θα ήσαστε πρόθυμοι να υποκύψετε. Χωρίς να βλέπετε τα γεγονότα μπροστά στα μάτια σας, δεν θα υπήρχε αποτέλεσμα. Είστε υπερβολικά ποταποί και ανάξιοι χαρακτήρες! Χωρίς παίδευση και κρίση, θα ήταν δύσκολο να κατακτηθείτε και θα ήταν δύσκολο να υπερνικηθεί η αδικία και η ανυπακοή σας. Η παλιά φύση σας είναι πολύ βαθιά ριζωμένη. Εάν τοποθετούσασταν στον θρόνο, δεν θα ξέρατε τη θέση σας στο σύμπαν, πόσο μάλλον την κατεύθυνσή σας. Δεν ξέρετε καν από πού ήρθατε, άρα πώς θα μπορούσατε να γνωρίζετε τον Δημιουργό; Χωρίς την έγκαιρη παίδευση και τις κατάρες σήμερα, η τελευταία μέρα σας θα είχε φτάσει εδώ και πολύ καιρό. Για να μη μιλήσουμε για τη μοίρα σας —δεν θα διέτρεχε αυτή ακόμα πιο άμεσο κίνδυνο; Χωρίς αυτήν την έγκαιρη παίδευση και κρίση, ποιος ξέρει πόσο αλαζονικοί θα γινόσαστε ή πόσο θα εξαχρειωνόσαστε. Αυτή η παίδευση και η κρίση σάς έχουν φέρει στο σήμερα και έχουν διαφυλάξει την ύπαρξή σας. Εάν εξακολουθούσατε να «εκπαιδεύεστε» χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους με εκείνες του «πατέρα» σας, ποιος ξέρει σε τι βασίλειο θα εισερχόσαστε! Δεν έχετε απολύτως καμία ικανότητα να ελέγχετε τον εαυτό σας και να αυτοστοχάζεστε. Όσον αφορά τους ανθρώπους σαν εσάς, εάν απλώς ακολουθείτε και υποτάσσεστε χωρίς να προκαλείτε διαταράξεις ή ενοχλήσεις, οι στόχοι Μου θα επιτευχθούν. Δεν θα πρέπει να καταβάλετε μεγαλύτερη προσπάθεια στο να αποδεχτείτε τη σημερινή παίδευση και κρίση; Τι άλλες επιλογές έχετε;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Άσκηση (6)

373. Για κάθε στάδιο του έργου του Θεού, υπάρχει ένας τρόπος με τον οποίο θα πρέπει να συνεργάζονται οι άνθρωποι. Ο Θεός εξευγενίζει τους ανθρώπους, έτσι ώστε να έχουν εμπιστοσύνη καθώς υφίστανται εξευγενισμούς. Ο Θεός οδηγεί τους ανθρώπους στην τελείωση, έτσι ώστε να έχουν εμπιστοσύνη ότι θα οδηγηθούν στην τελείωση απ’ τον Θεό και να είναι πρόθυμοι να αποδεχτούν τους εξευγενισμούς Του και να κλαδευτούν απ’ τον Θεό. Το Πνεύμα του Θεού εργάζεται μέσα στους ανθρώπους για να τους φέρει διαφώτιση και φώτιση, και για να τους κάνει να συνεργαστούν μαζί Του και να ασκηθούν. Ο Θεός δεν μιλά κατά τη διάρκεια των εξευγενισμών. Δεν ακούγεται η φωνή Του, αλλά υπάρχει ακόμη έργο που θα πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι. Θα πρέπει να διατηρήσεις όσα ήδη έχεις, θα πρέπει να εξακολουθείς να μπορείς να προσεύχεσαι στον Θεό, να είσαι κοντά στον Θεό και να παραμένεις σταθερός στη μαρτυρία σου ενώπιον του Θεού. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα εκπληρώσεις το δικό σου καθήκον. Όλοι σας θα πρέπει να δείτε καθαρά από το έργο του Θεού ότι οι δοκιμασίες Του όσον αφορά την εμπιστοσύνη και την αγάπη των ανθρώπων απαιτούν εκείνοι να προσεύχονται περισσότερο στον Θεό και να γεύονται τα λόγια του Θεού ενώπιόν Του πιο συχνά. Αν ο Θεός σε διαφωτίσει και σε κάνει να κατανοήσεις τις προθέσεις Του, κι όμως εσύ δεν ασκηθείς καθόλου, δεν θα κερδίσεις τίποτα. Όταν κάνεις τα λόγια του Θεού πράξη, θα πρέπει να εξακολουθείς να μπορείς να προσεύχεσαι σ’ Εκείνον και όταν απολαμβάνεις τα λόγια Του, θα πρέπει να έρχεσαι ενώπιόν Του και να αναζητάς και να είσαι γεμάτος εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν χωρίς να αποθαρρύνεσαι ή να είσαι ψυχρός στο παραμικρό. Όσοι δεν κάνουν τα λόγια του Θεού πράξη είναι γεμάτοι ενέργεια κατά τη διάρκεια των συναθροίσεων, αλλά πέφτουν στο σκοτάδι όταν επιστρέφουν στο σπίτι. Υπάρχουν κάποιοι που ούτε καν θέλουν να συναθροιστούν. Άρα πρέπει να δεις ξεκάθαρα ποιο είναι το καθήκον που θα πρέπει να εκτελούν οι άνθρωποι. Μπορεί να μην ξέρεις ποιες είναι πραγματικά οι προθέσεις του Θεού, αλλά μπορείς να εκτελείς το καθήκον σου, μπορείς να προσεύχεσαι όταν θα πρέπει, μπορείς να κάνεις την αλήθεια πράξη όταν θα πρέπει, και μπορείς να κάνεις όσα οι άνθρωποι οφείλουν να κάνουν. Μπορείς να στηρίξεις το αρχικό σου όραμα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα είσαι περισσότερο σε θέση να αποδεχτείς το επόμενο βήμα του έργου του Θεού. Είναι πρόβλημα αν δεν αναζητάς όταν ο Θεός εργάζεται κρυφά. Όταν μιλά και κηρύττει κατά τη διάρκεια συναθροίσεων, ακούς με ενθουσιασμό, αλλά όταν δεν μιλά, δεν έχεις ενέργεια και τραβιέσαι πίσω. Τι είδους άνθρωπος ενεργεί κατ’ αυτόν τον τρόπο; Κάποιος που απλώς ακολουθεί όπου πηγαίνει το κοπάδι. Δεν έχει στάση, μαρτυρία ούτε όραμα! Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι έτσι. Αν συνεχίσεις έτσι, μία μέρα, όταν θα συναντήσεις μια μεγάλη δοκιμασία, θα πέσεις στην τιμωρία. Η τήρηση μιας στάσης είναι πολύ σημαντική κατά τη διαδικασία της τελείωσης των ανθρώπων απ’ τον Θεό. Αν δεν αμφισβητείς ούτε ένα βήμα του έργου του Θεού, αν εκπληρώνεις το καθήκον του ανθρώπου, αν τηρείς με ειλικρίνεια όσα ο Θεός σού βάζει να κάνεις πράξη, δηλαδή θυμάσαι τις προτροπές του Θεού και, ό,τι κι αν κάνει τώρα Αυτός, δεν ξεχνάς τις προτροπές Του, αν δεν αμφιβάλλεις για το έργο Του, διατηρείς τη στάση σου, στηρίζεις τη μαρτυρία σου και νικάς σε κάθε βήμα του δρόμου, τότε στο τέλος θα τελειωθείς από τον Θεό και θα γίνεις νικητής. Αν μπορέσεις να παραμείνεις σταθερός σε κάθε βήμα των δοκιμασιών του Θεού και αν μπορέσεις να εξακολουθείς να παραμένεις σταθερός ως το τέλος, τότε είσαι νικητής, είσαι κάποιος που έχει τελειωθεί απ’ τον Θεό. Αν δεν μπορέσεις να παραμείνεις σταθερός κατά τις τωρινές σου δοκιμασίες, τότε στο μέλλον θα γίνει ακόμη πιο δύσκολο. Αν υποστείς μόνο έναν ασήμαντο αριθμό δεινών και δεν επιδιώκεις την αλήθεια, τότε δεν θα κερδίσεις τίποτα στο τέλος. Θα βρεθείς με άδεια χέρια. Υπάρχουν κάποιοι που παρατούν την επιδίωξή τους όταν βλέπουν ότι ο Θεός δεν μιλά, και η καρδιά τους κομματιάζεται. Δεν είναι ένας τέτοιος άνθρωπος ανόητος; Αυτού του είδους οι άνθρωποι δεν έχουν πραγματικότητα. Όταν ο Θεός μιλά, πάντοτε τρέχουν πέρα δώθε, φαίνονται απασχολημένοι και ενθουσιασμένοι εξωτερικά, αλλά τώρα που Αυτός δεν μιλά, σταματούν την αναζήτηση. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει μέλλον. Κατά τη διάρκεια των εξευγενισμών, πρέπει να εισέλθεις με θετική προοπτική και να μάθεις τα διδάγματα που θα πρέπει να μάθεις· όταν προσεύχεσαι στον Θεό και διαβάζεις τα λόγια Του, θα πρέπει να συγκρίνεις τη δική σου κατάσταση μ’ αυτά, να ανακαλύπτεις τα ελαττώματά σου και να καταλαβαίνεις ότι έχεις ακόμα πολλά διδάγματα να μάθεις. Με όσο περισσότερη ειλικρίνεια αναζητάς καθώς υφίστασαι εξευγενισμούς, τόσο περισσότερο θα ανακαλύπτεις ότι είσαι ανεπαρκής. Όταν βιώνεις εξευγενισμούς, υπάρχουν πολλά ζητήματα που αντιμετωπίζεις· δεν μπορείς να τα δεις καθαρά, παραπονιέσαι, αποκαλύπτεις την ίδια τη σάρκα σου —μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο θα μπορέσεις να ανακαλύψεις ότι έχεις υπερβολικά πολλές διεφθαρμένες διαθέσεις μέσα σου.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Θα πρέπει να διατηρήσεις την αφοσίωσή σου στον Θεό

374. Όταν οι άνθρωποι υποβάλλονται σε δοκιμασίες, είναι φυσιολογικό να είναι αδύναμοι, ή να έχουν αρνητικότητα μέσα τους, ή να στερούνται διαύγειας όσον αφορά τις προθέσεις του Θεού ή το μονοπάτι άσκησης. Γενικά, όμως, πρέπει να έχεις πίστη στο έργο του Θεού και, όπως και ο Ιώβ, να μην αρνείσαι τον Θεό. Παρόλο που ο Ιώβ ήταν αδύναμος και αναθεμάτισε την ημέρα που γεννήθηκε, δεν αρνήθηκε πως όλα όσα έχουν οι άνθρωποι από τότε που γεννιούνται τα παρέχει ο Ιεχωβά και πως ο Ιεχωβά είναι, επίσης, Αυτός που μπορεί να τα πάρει πίσω. Σε όποιες δοκιμασίες κι αν υποβλήθηκε, διατήρησε αυτήν την πεποίθηση. Κατά τις εμπειρίες των ανθρώπων, όποιο κι αν είναι το είδος εξευγενισμού στο οποίο υποβάλλονται από τα λόγια του Θεού, αυτό που θέλει ο Θεός είναι, γενικά, η πίστη τους και η καρδιά τους που αγαπά τον Θεό. Αυτό που οδηγεί στην τελείωση όταν εργάζεται έτσι είναι η πίστη, η αγάπη και η αποφασιστικότητα των ανθρώπων. Ο Θεός επιτελεί το έργο της τελείωσης πάνω στους ανθρώπους και αυτοί δεν μπορούν να το δουν ή να το αγγίξουν· υπό αυτές τις συνθήκες, απαιτείται πίστη. Όταν κάτι δεν είναι ορατό δια του γυμνού οφθαλμού, απαιτείται πίστη. Όταν δεν μπορείς να εγκαταλείψεις τις αντιλήψεις σου, απαιτείται πίστη. Όταν δεν έχεις διαύγεια σχετικά με το έργο του Θεού, αυτό που απαιτείται από σένα είναι να έχεις πίστη, και να τηρείς ακλόνητη στάση και να παραμένεις σταθερός στη μαρτυρία σου. Όταν ο Ιώβ έφτασε σ’ αυτό το σημείο, ο Θεός τού εμφανίστηκε και του μίλησε. Τουτέστιν, μόνο όταν έχεις πίστη, θα είσαι σε θέση να δεις τον Θεό. Όταν έχεις πίστη, θα σε οδηγήσει ο Θεός στην τελείωση, ενώ αν δεν έχεις πίστη, δεν θα μπορεί να το κάνει αυτό. Ο Θεός θα σου παράσχει ό,τι ελπίζεις να αποκτήσεις. Αν δεν έχεις πίστη, τότε δεν θα μπορέσεις να οδηγηθείς στην τελείωση και δεν θα είσαι σε θέση να δεις τις ενέργειες του Θεού, πόσο μάλλον να δεις την παντοδυναμία Του. Όταν, κατά τις πραγματικές εμπειρίες σου, έχεις την πίστη που χρειάζεται για να δεις τις πράξεις Του, ο Θεός θα σου εμφανιστεί, θα σε διαφωτίσει και θα σε καθοδηγήσει εκ των έσω. Χωρίς την πίστη αυτήν, ο Θεός δεν θα είναι σε θέση να το κάνει αυτό. Αν έχεις χάσει την ελπίδα σου στον Θεό, πώς θα είσαι σε θέση να βιώσεις το έργο Του; Επομένως, μόνο όταν έχεις πίστη και δεν τρέφεις αμφιβολίες για τον Θεό, μόνο όταν έχεις πραγματική πίστη σ’ Αυτόν ό,τι κι αν κάνει Αυτός, μόνο τότε θα σε διαφωτίσει και θα σε φωτίσει μέσα από τις εμπειρίες σου, και τότε μόνο θα είσαι σε θέση να δεις τις ενέργειές Του. Όλα αυτά επιτυγχάνονται μέσω της πίστης. Η πίστη έρχεται μόνο μέσα από τον εξευγενισμό. Ελλείψει εξευγενισμού, η πίστη δεν μπορεί να αναπτυχθεί. Σε τι αναφέρεται η πίστη; Πίστη είναι η γνήσια πεποίθηση και η ειλικρινής καρδιά που θα πρέπει να κατέχουν οι άνθρωποι όταν δεν μπορούν να δουν ή να αγγίξουν κάτι, όταν το έργο του Θεού δεν συνάδει με τις ανθρώπινες αντιλήψεις, όταν υπερβαίνει τα ανθρώπινα όρια. Γι’ αυτήν την πίστη μιλώ Εγώ. Οι άνθρωποι χρειάζονται πίστη σε καιρούς μαρτυρίου και σε καιρούς εξευγενισμού, κι όταν έχουν πίστη, τότε εξευγενίζονται· εξευγενισμός και πίστη συνιστούν αναπόσπαστο σύνολο. Αν, όπως κι αν εργάζεται ο Θεός κι όπως κι αν είναι το περιβάλλον σου, εσύ είσαι σε θέση να επιδιώκεις τη ζωή και να αναζητάς την αλήθεια, να επιδιώκεις να γνωρίσεις το έργο του Θεού και να επιζητάς να γνωρίζεις τις πράξεις Του, ενώ είσαι και σε θέση να ενεργείς σύμφωνα με την αλήθεια, αυτό σημαίνει ότι έχεις αληθινή πίστη και αποδεικνύει πως δεν έχεις χάσει την πίστη σου στον Θεό. Αν, κατά τη διάρκεια του εξευγενισμού, είσαι σε θέση να εμμένεις στην επιδίωξη της αλήθειας, να αγαπάς αληθινά τον Θεό και δεν σου δημιουργούνται αμφιβολίες γι’ Αυτόν, και αν, ό,τι και αν κάνει Αυτός, εσύ εξακολουθείς να κάνεις πράξη την αλήθεια για να Τον ικανοποιείς και είσαι σε θέση να αναζητάς τις προθέσεις Του εις βάθος, καθώς και να νοιάζεσαι για τις προθέσεις Του, τότε αυτό σημαίνει να έχεις αληθινή πίστη στον Θεό. Στο παρελθόν, όταν ο Θεός είπε πως θα βασίλευες ως βασιλιάς, Τον αγάπησες, κι όταν σου φανερώθηκε ανοιχτά, Τον επιδίωξες. Τώρα, όμως, ο Θεός είναι κρυμμένος, δεν μπορείς να Τον δεις και είσαι αντιμέτωπος με κακουχίες —τη στιγμή αυτή, χάνεις την ελπίδα σου στον Θεό; Άρα πρέπει πάντοτε να επιδιώκεις τη ζωή και να επιζητάς να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού. Αυτό σημαίνει γνήσια πίστη και είναι το πιο αληθινό και το πιο όμορφο είδος αγάπης.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό

375. Το έργο του εξευγενισμού αποσκοπεί κυρίως στο να οδηγήσει στην τελείωση την πίστη των ανθρώπων. Στο τέλος, αυτό που επιτυγχάνεται είναι να φτάσεις σε μια κατάσταση όπου θέλεις να φύγεις αλλά, ταυτόχρονα δεν μπορείς. Κάποιοι άνθρωποι εξακολουθούν να είναι ικανοί να έχουν πίστη, παρόλο που στερούνται και της παραμικρής ελπίδας· και οι άνθρωποι δεν έχουν πια ελπίδες για τις ίδιες τους τις μελλοντικές προοπτικές. Μόνο εκείνη τη στιγμή θα ολοκληρωθεί ο εξευγενισμός από τον Θεό. Ο άνθρωπος δεν έχει φτάσει ακόμη στο στάδιο να ταλαντεύεται μεταξύ ζωής και θανάτου και δεν έχει γευτεί τον θάνατο, άρα ο εξευγενισμός δεν έχει τελειώσει ακόμα. Ακόμη κι εκείνοι που βρίσκονταν στο στάδιο των παρόχων υπηρεσιών δεν είχαν εξευγενιστεί στον υπέρτατο βαθμό. Ο Ιώβ υποβλήθηκε σε ακραίο εξευγενισμό και δεν είχε πού να στηριχτεί. Οι άνθρωποι πρέπει να υποβάλλονται σε εξευγενισμούς έως του σημείου που δεν έχουν καμία ελπίδα και πουθενά να στηριχτούν —μόνο αυτός είναι αληθινός εξευγενισμός. Κατά την εποχή των παρόχων υπηρεσιών, αν η καρδιά σου ήταν πάντα γαλήνια ενώπιον του Θεού και αν, ό,τι κι αν έκανε Αυτός και όποιες κι αν ήταν οι προθέσεις Του για εσένα, εσύ πάντοτε υποτασσόσουν στις διευθετήσεις Του, τότε στο τέλος θα καταλάβαινες όλα όσα είχε κάνει ο Θεός. Υποβάλλεσαι στις δοκιμασίες του Ιώβ και ταυτόχρονα υποβάλλεσαι στις δοκιμασίες του Πέτρου. Όταν ο Ιώβ δοκιμάστηκε, παρέμεινε ακλόνητος στη μαρτυρία του και στο τέλος τού αποκαλύφθηκε ο Ιεχωβά. Μόνο αφού παρέμεινε ακλόνητος στη μαρτυρία του ήταν άξιος να δει το πρόσωπο του Θεού. Γιατί λέγεται: «Εγώ κρύβομαι από τη γη της ακαθαρσίας, αλλά φανερώνομαι στην άγια βασιλεία»; Αυτό σημαίνει πως μόνο όταν είσαι άγιος και παραμένεις ακλόνητος στη μαρτυρία σου μπορείς να έχεις την αξιοπρέπεια να δεις το πρόσωπο του Θεού. Αν δεν μπορείς να παραμείνεις ακλόνητος στη μαρτυρία σου γι’ Αυτόν, δεν έχεις την αξιοπρέπεια να δεις το πρόσωπό Του. Αν υποχωρήσεις ή κάνεις παράπονα κατά του Θεού εν όψει των εξευγενισμών, αποτυγχάνοντας έτσι να παραμείνεις ακλόνητος στη μαρτυρία σου γι’ Αυτόν και καταντώντας περίγελος του Σατανά, τότε δεν θα κερδίσεις την εμφάνιση του Θεού. Αν είσαι σαν τον Ιώβ, που εν μέσω των δοκιμασιών καταράστηκε την ίδια του τη σάρκα, δεν έκανε παράπονα κατά του Θεού και ήταν σε θέση να νιώθει απέχθεια για την ίδια του τη σάρκα δίχως να παραπονεθεί ή να αμαρτήσει μέσω του λόγου του, τότε θα παραμείνεις ακλόνητος στη μαρτυρία σου. Όταν υποβάλλεσαι σε ορισμένο βαθμό εξευγενισμού και εξακολουθείς να μπορείς να είσαι σαν τον Ιώβ, πλήρως υποτακτικός ενώπιον του Θεού και δίχως άλλες απαιτήσεις απ’ Αυτόν ή τις δικές σου αντιλήψεις, τότε ο Θεός θα σου εμφανιστεί.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό

376. Οι πολλές εμπειρίες αποτυχίας και αδυναμίας σου, οι στιγμές αρνητικότητάς σου, μπορεί να ειπωθεί πως είναι όλα δοκιμασίες του Θεού. Αυτό συμβαίνει γιατί τα πάντα προέρχονται από τον Θεό και όλα τα πράγματα και τα συμβάντα βρίσκονται στα χέρια Του. Είτε αποτύχεις είτε είσαι αδύναμος και παραπατήσεις, τα πάντα εξαρτώνται από τον Θεό και βρίσκονται υπό τον έλεγχό Του. Από την πλευρά του Θεού, αυτό αποτελεί δοκιμασία για εσένα και αν δεν μπορέσεις να το αναγνωρίσεις, θα γίνει πειρασμός. Υπάρχουν δύο ειδών καταστάσεις που θα πρέπει να αναγνωρίζουν οι άνθρωποι: Η μία προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα και η άλλη προέρχεται πιθανώς από τον Σατανά. Στη μία κατάσταση, το Άγιο Πνεύμα σε φωτίζει και σου δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να αισθανθείς απέχθεια και τύψεις για τον εαυτό σου και να μπορείς να νιώσεις γνήσια αγάπη για τον Θεό, να βάλεις σκοπό να Τον ικανοποιήσεις. Στην άλλη κατάσταση, γνωρίζεις τον εαυτό σου, αλλά είσαι αρνητικός και αδύναμος. Θα μπορούσε να ειπωθεί πως αυτή η κατάσταση είναι ο εξευγενισμός του Θεού, καθώς και ο πειρασμός του Σατανά. Αν αναγνωρίζεις πως αυτή είναι η σωτηρία σου από τον Θεό και αν νιώθεις πως πλέον Του είσαι εξαιρετικά υπόχρεος, και αν εφεξής προσπαθείς να Του το ανταποδώσεις και δεν πέφτεις πια σε τέτοια αχρειότητα, αν καταβάλλεις προσπάθεια να τρως και να πίνεις τον λόγο Του, και αν πάντοτε θεωρείς πως έχεις ελλείψεις, κι η καρδιά σου είναι γεμάτη λαχτάρα, τότε αυτή είναι δοκιμασία από τον Θεό. Όταν θα τελειώσει ο πόνος και θα προχωράς και πάλι προς τα εμπρός, ο Θεός θα εξακολουθεί να σε οδηγεί, να σε φωτίζει, να σε διαφωτίζει και να σε τρέφει. Ωστόσο, αν δεν την αναγνωρίζεις και είσαι αρνητικός, αν παραδίνεσαι απλώς στην απελπισία, αν σκέφτεσαι μ’ αυτόν τον τρόπο, τότε ο πειρασμός του Σατανά θα έχει πέσει πάνω σου. Όταν ο Ιώβ υποβλήθηκε σε δοκιμασίες, ο Θεός και ο Σατανάς στοιχημάτιζαν μεταξύ τους, και ο Θεός επέτρεψε στον Σατανά να πλήξει τον Ιώβ. Παρόλο που ο Θεός ήταν Αυτός που δοκίμαζε τον Ιώβ, ο Σατανάς ήταν ουσιαστικά αυτός που τον έπληξε. Από την πλευρά του, ο Σατανάς έβαζε τον Ιώβ σε πειρασμό, αλλά ο Ιώβ βρισκόταν στην πλευρά του Θεού. Αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά, τότε ο Ιώβ θα είχε μπει σε πειρασμό. Μόλις οι άνθρωποι μπουν σε πειρασμό, βρίσκονται σε κίνδυνο. Μπορεί να ειπωθεί πως η υποβολή σε εξευγενισμό είναι δοκιμασία από τον Θεό, αλλά αν δεν είσαι σε καλή κατάσταση, μπορεί να ειπωθεί πως είναι πειρασμός από τον Σατανά. Αν δεν κατανοείς ξεκάθαρα το όραμα, ο Σατανάς θα σε κατηγορήσει και θα σε κρύψει στην πτυχή του οράματος. Πριν το καταλάβεις, θα μπεις σε πειρασμό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όσοι πρόκειται να οδηγηθούν στην τελείωση πρέπει να υποβληθούν σε εξευγενισμό

377. Ενώ υφίστασαι δοκιμασίες, ακόμη κι όταν δεν γνωρίζεις τι θέλει να κάνει ο Θεός και τι έργο θέλει να επιτύχει, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι οι σκέψεις του Θεού για την ανθρωπότητα είναι πάντα καλές. Αν Τον επιδιώκεις με ειλικρινή καρδιά, τότε δεν θα σε εγκαταλείψει ποτέ, και στο τέλος σίγουρα θα σε οδηγήσει στην τελείωση και θα φέρει τους ανθρώπους στον σωστό προορισμό. Ανεξάρτητα από το πώς δοκιμάζει ο Θεός τους ανθρώπους επί του παρόντος, θα έρθει μία ημέρα που Αυτός θα παράσχει στους ανθρώπους ένα κατάλληλο αποτέλεσμα και θα τους δώσει την κατάλληλη τιμωρία σύμφωνα με όσα έχουν κάνει. Ο Θεός δεν θα οδηγήσει τους ανθρώπους σε ένα συγκεκριμένο σημείο και μετά απλώς θα τους παραμερίσει και θα τους αγνοήσει. Αυτό γίνεται γιατί ο Θεός είναι αξιόπιστος. Στο στάδιο αυτό, το Άγιο Πνεύμα κάνει το έργο του εξευγενισμού. Εξευγενίζει κάθε άνθρωπο. Κατά τα βήματα του έργου που αποτελούνταν από τη δοκιμασία του θανάτου και τη δοκιμασία της παίδευσης, ο εξευγενισμός επιτελείτο μέσω των λόγων. Για να βιώσουν οι άνθρωποι το έργο του Θεού, πρέπει πρώτα να κατανοήσουν το τωρινό έργο Του και το πώς θα πρέπει να συνεργάζεται η ανθρωπότητα. Πράγματι, αυτό είναι κάτι που θα πρέπει όλοι να κατανοήσουν. Ό,τι κι αν κάνει ο Θεός, είτε είναι εξευγενισμός ή ακόμα κι αν δεν μιλά, ούτε το παραμικρό βήμα του έργου του Θεού δεν συμβαδίζει με τις ανθρώπινες αντιλήψεις. Κάθε βήμα του έργου Του διαλύει και καταρρίπτει τις ανθρώπινες αντιλήψεις. Αυτό είναι το έργο Του. Εντούτοις, πρέπει να πιστέψεις ότι, εφόσον το έργο του Θεού φτάσει σ’ ένα συγκεκριμένο στάδιο, Αυτός δεν θα θανατώσει σε καμία περίπτωση όλη την ανθρωπότητα. Δίνει και υποσχέσεις και ευλογίες στην ανθρωπότητα κι όλοι όσοι Τον επιδιώκουν θα μπορέσουν να κερδίσουν τις ευλογίες Του, ενώ εκείνοι που δεν το κάνουν θα αποκλειστούν από τον Θεό. Αυτό εξαρτάται από την επιδίωξή σου. Ό,τι κι αν γίνει, πρέπει να πιστέψεις ότι όταν το έργο του Θεού ολοκληρωθεί, κάθε άνθρωπος θα έχει έναν κατάλληλο προορισμό. Ο Θεός έχει παράσχει στους ανθρώπους όμορφες φιλοδοξίες, αλλά αν δεν τις επιδιώκουν, είναι αδύνατο να τις επιτύχουν. Θα πρέπει να είσαι σε θέση να το δεις αυτό τώρα —ο εξευγενισμός και η παίδευση των ανθρώπων από τον Θεό είναι το έργο Του, αλλά οι άνθρωποι, από την πλευρά τους, πρέπει να επιδιώκουν πάντοτε την αλλαγή διάθεσης.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Θα πρέπει να διατηρήσεις την αφοσίωσή σου στον Θεό

378. Ο άνθρωπος θα ολοκληρωθεί πλήρως κατά την Εποχή της Βασιλείας. Μετά το έργο της κατάκτησης, ο άνθρωπος θα υποστεί εξευγενισμό και δεινά. Όσοι μπορούν να ξεπεράσουν αυτά τα δεινά και, κατά τη διάρκειά τους, να μείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους είναι αυτοί που τελικά θα καταστούν ολοκληρωμένοι. Αυτοί είναι οι νικητές. Στη διάρκεια αυτών των δεινών, απαιτείται ο άνθρωπος να αποδεχτεί αυτόν τον εξευγενισμό, ο οποίος είναι και το τελευταίο περιστατικό του έργου του Θεού. Είναι η τελευταία φορά που ο άνθρωπος θα εξευγενιστεί πριν από την ολοκλήρωση όλου του έργου της διαχείρισης του Θεού, και όλοι όσοι ακολουθούν τον Θεό πρέπει να αποδεχτούν αυτήν την τελική δοκιμασία και αυτόν τον τελευταίο εξευγενισμό. Όσοι βρίσκονται εν τω μέσω των δεινών στερούνται τόσο το έργο του Αγίου Πνεύματος όσο και την καθοδήγηση του Θεού, αλλά όσοι έχουν κατακτηθεί αληθινά και επιδιώκουν αληθινά τον Θεό θα παραμείνουν ακλόνητοι τελικά. Είναι εκείνοι που κατέχουν την ανθρώπινη φύση και που αγαπούν πραγματικά τον Θεό. Ανεξάρτητα από το τι κάνει ο Θεός, αυτοί οι νικητές δεν θα στερηθούν τα οράματα και θα κάνουν πράξη την αλήθεια χωρίς να αποτύχουν ως προς τη μαρτυρία τους. Είναι αυτοί που τελικά θα βγουν από τα μεγάλα δεινά. Ακόμα κι αν εκείνοι που αλιεύουν σε ταραγμένα νερά μπορούν να παρασιτούν σήμερα, κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από την τελική δοκιμασία και κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το τελικό τεστ. Για όσους την ξεπεράσουν, τέτοια δοκιμασία είναι ένα ύψιστο ραφινάρισμα, αλλά για όσους αλιεύουν σε ταραγμένα νερά, είναι το έργο του απόλυτου αποκλεισμού. Ανεξάρτητα από το πώς δοκιμάζονται, η αφοσίωση εκείνων που έχουν τον Θεό στην καρδιά τους παραμένει αμετάβλητη, αλλά για εκείνους που δεν έχουν τον Θεό στην καρδιά τους, αφού το έργο του Θεού δεν είναι επωφελές για τη σάρκα τους, αλλάζουν την άποψή τους για τον Θεό, αλλά και απομακρύνονται από τον Θεό. Τέτοιοι είναι όσοι δεν παραμείνουν ακλόνητοι στο τέλος, οι οποίοι αναζητούν μόνο τις ευλογίες του Θεού και δεν έχουν καμία επιθυμία να δαπανηθούν για τον Θεό και να αφιερωθούν σ’ Αυτόν. Τέτοιου είδους χαμηλού επιπέδου άνθρωποι θα εκδιωχθούν όταν τελειώσει το έργο του Θεού και δεν είναι άξιοι οποιασδήποτε συμπάθειας. Εκείνοι που δεν έχουν ανθρώπινη φύση, είναι ανίκανοι να αγαπήσουν πραγματικά τον Θεό. Όταν το περιβάλλον είναι ασφαλές και σταθερό, ή υπάρχουν οφέλη για να αποκομίσουν, υπακούν πλήρως στον Θεό, αλλά μόλις αυτό που επιθυμούν υπονομεύεται ή τελικά αντικρούεται, αμέσως επαναστατούν. Ακόμη και μέσα σε μία μόνο νύχτα, μπορούν να μεταμορφωθούν από ένα χαμογελαστό, «καλοκάγαθο» άτομο σε έναν άσχημο και άγριο δολοφόνο, αντιμετωπίζοντας ξαφνικά τον μέχρι πρότινος ευεργέτη τους ως θανάσιμο εχθρό τους, χωρίς λόγο και αιτία. Εάν δεν εκδιωχθούν αυτοί οι δαίμονες, αυτοί οι δαίμονες που θα σκότωναν χωρίς δεύτερη σκέψη, δεν θα γίνουν κρυφός κίνδυνος; Το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου δεν επιτυγχάνεται μετά την ολοκλήρωση του έργου της κατάκτησης. Αν και το έργο της κατάκτησης έχει φτάσει στο τέλος του, το έργο του εξαγνισμού του ανθρώπου δεν έχει ολοκληρωθεί. Αυτό θα τελειώσει μόνο όταν ο άνθρωπος έχει εξαγνιστεί εξ ολοκλήρου, μόλις αυτοί που υποτάσσονται στον Θεό έχουν ολοκληρωθεί και μόλις οι υποκριτές που δεν έχουν τον Θεό στην καρδιά τους έχουν αποπεμφθεί. Όσοι δεν ικανοποιούν τον Θεό στο έσχατο στάδιο του έργου Του, θα αποκλειστούν εντελώς, και εκείνοι που αποκλείονται ανήκουν στους διαβόλους. Καθώς δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τον Θεό, επαναστατούν εναντίον του Θεού και, παρόλο που αυτοί οι άνθρωποι ακολουθούν τον Θεό σήμερα, αυτό δεν αποδεικνύει ότι είναι και αυτοί που τελικά θα παραμείνουν. Με τη ρήση ότι «όσοι ακολουθούν τον Θεό μέχρι το τέλος θα λάβουν σωτηρία», το νόημα του ρήματος «ακολουθώ» είναι το να παραμένω ακλόνητος εν μέσω δοκιμασιών. Σήμερα, πολλοί πιστεύουν ότι το να ακολουθείς τον Θεό είναι εύκολο, αλλά όταν το έργο του Θεού πρόκειται να τελειώσει, θα γνωρίσεις την αληθινή έννοια του «ακολουθώ». Επειδή εξακολουθείς να είσαι σε θέση να ακολουθήσεις τον Θεό σήμερα αφού έχεις κατακτηθεί, αυτό δεν αποδεικνύει ότι είσαι ένας από εκείνους που θα οδηγηθούν στην τελείωση. Όσοι αδυνατούν να αντέξουν τις δοκιμασίες, όσοι είναι ανίκανοι να νικήσουν στις δοκιμασίες, τελικά θα είναι και ανίκανοι να παραμείνουν ακλόνητοι και έτσι, δεν θα μπορούν να ακολουθήσουν τον Θεό μέχρι τέλους. Όσοι ακολουθούν αληθινά τον Θεό είναι σε θέση να αντέξουν το γεγονός να δοκιμάζεται το έργο τους, ενώ όσοι δεν ακολουθούν αληθινά τον Θεό είναι ανίκανοι να αντέξουν οποιαδήποτε από τις δοκιμασίες του Θεού. Αργά ή γρήγορα, θα αποβληθούν, ενώ οι νικητές θα παραμείνουν στη βασιλεία. Το αν ο άνθρωπος αναζητά αληθινά τον Θεό μπορεί να καθοριστεί μόνο μέσα από τη δοκιμασία του έργου του, δηλαδή από τις δοκιμασίες του Θεού, και δεν έχει καμία σχέση με το τι συμπεραίνει ο ίδιος ο άνθρωπος. Ο Θεός δεν απορρίπτει κανέναν ελαφρά τη καρδία. Ό,τι κάνει μπορεί να πείσει απόλυτα τον άνθρωπο. Δεν κάνει τίποτα που να είναι αόρατο για τον άνθρωπο ή οποιοδήποτε έργο που να μην μπορεί να πείσει τον άνθρωπο. Το αν η πίστη του ανθρώπου είναι αληθινή ή όχι αποδεικνύεται από τα γεγονότα και δεν μπορεί να το συμπεράνει ο άνθρωπος. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το «σιτάρι δεν μπορεί να γίνει ήρα και η ήρα δεν μπορεί να γίνει σιτάρι». Όλοι όσοι αγαπούν πραγματικά τον Θεό τελικά θα παραμείνουν στη βασιλεία, και ο Θεός δεν θα μεταχειριστεί άσχημα κανέναν που πραγματικά Τον αγαπάει.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου

379. Όταν παιδευόταν από τον Θεό, ο Πέτρος προσευχήθηκε: «Ω Θεέ μου! Η σάρκα μου είναι επαναστατική, και Εσύ με παιδεύεις και με κρίνεις. Χαίρομαι για την παίδευση και την κρίση Σου και, ακόμα κι αν Εσύ δεν με θέλεις, στην κρίση Σου βλέπω την άγια και δίκαιη διάθεσή Σου. Όταν με κρίνεις, έτσι ώστε οι άλλοι να μπορούν να δουν τη δίκαιη διάθεσή Σου στην κρίση Σου, νιώθω ικανοποιημένος. Αν μπορεί να εκφράσει τη διάθεσή Σου και να επιτρέψει να γίνει ορατή η δίκαιη διάθεσή Σου σε όλα τα δημιουργήματα, αν μπορεί να κάνει την αγάπη μου για Σένα πιο αγνή, ώστε να μπορέσω να αποκτήσω την ομοιότητα εκείνου που είναι δίκαιος, τότε η κρίση Σου είναι καλή, γιατί τέτοιο είναι η καλή θέλησή Σου. Ξέρω ότι υπάρχουν ακόμα πολλά μέσα μου που επαναστατούν και ότι δεν είμαι ακόμα κατάλληλος να έρθω ενώπιόν Σου. Επιθυμώ να με κρίνεις ακόμα περισσότερο, είτε μέσα από ένα εχθρικό περιβάλλον είτε μέσα από μεγάλα δεινά· ό,τι κι αν κάνεις Εσύ, για μένα είναι πολύτιμο. Η αγάπη Σου είναι πολύ βαθιά και είμαι πρόθυμος να βρίσκομαι στο έλεος της ενορχήστρωσής Σου χωρίς το παραμικρό παράπονο». Αυτή είναι η γνώση του Πέτρου αφότου βίωσε το έργο του Θεού και είναι επίσης μαρτυρία της αγάπης του προς τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση

380. Ο άνθρωπος ζει μέσα στη σάρκα, που σημαίνει ότι ζει σε μια ανθρώπινη κόλαση, και χωρίς την κρίση και την παίδευση του Θεού, ο άνθρωπος είναι τόσο βρόμικος όσο ο Σατανάς. Πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να είναι άγιος; Ο Πέτρος πίστευε ότι η παίδευση και η κρίση από τον Θεό ήταν η καλύτερη προστασία και η μεγαλύτερη χάρη του ανθρώπου. Μόνο με την παίδευση και την κρίση του Θεού θα μπορούσε ο άνθρωπος να αφυπνιστεί και να μισήσει τη σάρκα, να μισήσει τον Σατανά. Η αυστηρή πειθαρχία του Θεού απελευθερώνει τον άνθρωπο από την επιρροή του Σατανά, τον απελευθερώνει από τον δικό του μικρόκοσμο και του επιτρέπει να ζει υπό το φως της όψης του Θεού. Δεν υπάρχει καλύτερη σωτηρία από την παίδευση και την κρίση! Ο Πέτρος προσευχόταν: «Ω, Θεέ μου! Όσο με παιδεύεις και με κρίνεις, θα ξέρω ότι δεν με έχεις αφήσει. Ακόμα κι αν δεν μου δίνεις χαρά ή γαλήνη και με κάνεις να ζω με πόνο και μου επιβάλλεις ατελείωτες συμμορφώσεις, όσο δεν με αφήνεις, η καρδιά μου θα νιώθει αναπαυμένη. Σήμερα, η παίδευση και η κρίση Σου έχουν γίνει η καλύτερή μου προστασία και η μεγαλύτερη ευλογία μου. Η χάρη που μου δίνεις με προστατεύει. Η χάρη που μου προσφέρεις σήμερα είναι μια εκδήλωση της δίκαιης διάθεσής Σου, και είναι παίδευση και κρίση· επίσης, είναι μια δοκιμασία και, πέρα από αυτό, είναι μια ζωή μαρτυρίου». Ο Πέτρος ήταν σε θέση να βάλει στην άκρη τις απολαύσεις της σάρκας και να αναζητήσει μια βαθύτερη αγάπη αλλά και μεγαλύτερη προστασία, επειδή είχε κερδίσει τόσο πολλή χάρη από την παίδευση και την κρίση του Θεού. Στη ζωή του, εάν ο άνθρωπος επιθυμεί να καθαρθεί και να επιτύχει αλλαγές στη διάθεσή του, αν θέλει να βιώσει μια ζωή με νόημα και να εκπληρώσει το καθήκον του ως δημιούργημα, τότε πρέπει να δεχτεί την παίδευση και την κρίση του Θεού, και δεν πρέπει να επιτρέψει στην πειθαρχία και στα πλήγματα του Θεού να απομακρυνθούν απ’ αυτόν, ώστε να μπορεί να απελευθερωθεί από τη χειραγώγηση και την επιρροή του Σατανά και να ζήσει υπό το φως του Θεού. Να γνωρίζεις ότι η παίδευση και η κρίση του Θεού είναι το φως, είναι το φως της σωτηρίας του ανθρώπου, και ότι δεν υπάρχει καλύτερη ευλογία για τον άνθρωπο ούτε μεγαλύτερη χάρη ή καλύτερη προστασία.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση

381. Ο άνθρωπος ζει υπό την επιρροή του Σατανά και υπάρχει μέσα στη σάρκα· αν δεν καθαρθεί και δεν λάβει την προστασία του Θεού, τότε ο άνθρωπος θα εξαχρειώνεται όλο και περισσότερο. Αν θέλει να αγαπάει τον Θεό, τότε πρέπει να εξαγνιστεί και να σωθεί. Ο Πέτρος προσευχήθηκε: «Θεέ μου, όταν μου φέρεσαι ευγενικά, χαίρομαι και αισθάνομαι παρηγοριά· όταν με παιδεύεις, αισθάνομαι ακόμα μεγαλύτερη παρηγοριά και χαρά. Αν και είμαι αδύναμος και υπομένω μια ανείπωτη δυστυχία, αν και υπάρχουν δάκρυα και θλίψη, ξέρεις ότι αυτή η θλίψη οφείλεται στην επαναστατικότητά μου και στην αδυναμία μου. Κλαίω γιατί δεν μπορώ να ικανοποιήσω τις προθέσεις Σου, αισθάνομαι θλίψη και μεταμέλεια, επειδή δεν είμαι επαρκής για τις απαιτήσεις Σου, αλλά είμαι πρόθυμος να επιτύχω αυτό το βασίλειο, είμαι πρόθυμος να κάνω ό,τι μπορώ για να Σε ικανοποιήσω. Η παίδευσή Σου μου έδωσε προστασία και μου έδωσε την καλύτερη σωτηρία. Η κρίση Σου επισκιάζει την ανοχή και την υπομονή Σου. Χωρίς την παίδευση και την κρίση Σου, δεν θα απολάμβανα το έλεος και τη στοργή Σου. Σήμερα, βλέπω ακόμα περισσότερο ότι η αγάπη Σου έχει υπερβεί τους ουρανούς και ξεχωρίζει πάνω απ’ όλα. Η αγάπη Σου δεν είναι μόνο έλεος και στοργή· είναι κάτι παραπάνω, είναι παίδευση και κρίση. Έχω κερδίσει τόσο πολλά απ’ την παίδευση και την κρίση Σου. Χωρίς την παίδευση και την κρίση Σου, κανένα άτομο δεν θα εξαγνιζόταν και κανένα άτομο δεν θα μπορούσε να βιώσει την αγάπη του Δημιουργού. Αν και υπέμεινα εκατοντάδες δοκιμασίες και δεινά, και έφτασα ακόμη και κοντά στον θάνατο, αυτά μου έδωσαν τη δυνατότητα να Σε γνωρίσω πραγματικά και να κερδίσω την υπέρτατη σωτηρία. Αν η παίδευση, η κρίση και η πειθαρχία Σου απομακρύνονταν από μένα, τότε θα ζούσα στο σκοτάδι, υπό τη δύναμη του Σατανά. Ποια οφέλη έχει η σάρκα του ανθρώπου; Αν η παίδευση και η κρίση Σου με εγκατέλειπαν, θα ήταν σαν να με εγκατέλειπε το Πνεύμα Σου, σαν να μην ήσουν πλέον μαζί μου. Αν ήταν έτσι, πώς θα μπορούσα να συνεχίσω να ζω; Μου έδωσες ασθένειες και πήρες την ελευθερία μου, μπόρεσα να συνεχίσω να ζω, αλλά αν η παίδευση και η κρίση Σου με εγκατέλειπαν ποτέ, δεν θα είχα κανέναν τρόπο να συνεχίσω να ζω. Εάν ήμουν χωρίς την παίδευση και την κρίση Σου, θα είχα χάσει την αγάπη Σου. Η αγάπη Σου είναι πολύ βαθιά για να την περιγράψω με λέξεις. Χωρίς την αγάπη Σου, θα ζούσα υπό τη δύναμη του Σατανά και δεν θα ήμουν σε θέση να δω το ένδοξό Σου πρόσωπο. Πώς θα μπορούσα να συνεχίσω να ζω; Σχεδόν αδύνατο να συνεχίσω σε τέτοιο σκοτάδι, σε τέτοια ζωή. Το να Σε έχω μαζί μου είναι σαν να Σε βλέπω, άρα πώς θα μπορούσα να Σε αφήσω; Σε ικετεύω με όλη μου την ειλικρίνεια, Σε εκλιπαρώ να μη μου πάρεις τη μεγαλύτερη παρηγοριά μου, έστω κι αν είναι μία δόση απ’ τα παρηγορητικά Σου λόγια. Έχω απολαύσει την αγάπη Σου και σήμερα δεν μπορώ να είμαι μακριά από Σένα. Πώς θα μπορούσα να μην Σε αγαπώ; Έχω χύσει πολλά δάκρυα θλίψης εξαιτίας της αγάπης Σου, όμως έχω πάντα την αίσθηση ότι μια ζωή όπως αυτή είναι πιο ουσιαστική, πιο ικανή να με εμπλουτίσει, πιο ικανή να με αλλάξει και πιο ικανή να μου επιτρέψει να φτάσω στην αλήθεια που θα πρέπει να κατέχουν τα δημιουργήματα».

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση

382. Εάν είσαι κάποιος που επιδιώκει να οδηγηθεί στην τελείωση, τότε θα έχεις γίνει μάρτυρας και θα πεις: «Σ’ αυτό το βήμα προς βήμα έργο του Θεού, δέχτηκα το έργο της παίδευσης και της κρίσης του Θεού και, αν και υπέμεινα μεγάλα βάσανα, έχω μάθει πώς οδηγεί ο Θεός τον άνθρωπο στην τελείωση, έχω κερδίσει το έργο που κάνει ο Θεός, έχω τη γνώση της δικαιοσύνης του Θεού, και η παίδευσή Του με έχει σώσει. Η δίκαιη διάθεσή Του έχει έρθει σ’ εμένα και μου έφερε ευλογίες και χάρη· η κρίση και η παίδευσή Του είναι αυτά που με έχουν προστατεύσει και εξαγνίσει. Αν δεν είχα παιδευτεί και κριθεί από τον Θεό και αν δεν με είχαν βρει τα σκληρά λόγια του Θεού, δεν θα μπορούσα να γνωρίσω τον Θεό και ούτε θα μπορούσα να σωθώ. Σήμερα, διαπιστώνω το εξής: ως δημιούργημα, κάποιος όχι μόνο απολαμβάνει όλα τα πράγματα που έφτιαξε ο Δημιουργός, αλλά, κυρίως, ότι όλα τα δημιουργήματα θα πρέπει να απολαμβάνουν τη δίκαιη διάθεση του Θεού και τη δίκαιη κρίση Του, επειδή τη διάθεση του Θεού αξίζει να την απολαμβάνει ο άνθρωπος. Ως δημιούργημα που έχει διαφθαρεί από τον Σατανά, θα πρέπει κανείς να απολαμβάνει τη δίκαιη διάθεση του Θεού. Στη δίκαιη διάθεσή Του, υπάρχει παίδευση και κρίση και, επιπλέον, υπάρχει μεγάλη αγάπη. Αν και δεν είμαι σε θέση να κερδίσω εντελώς την αγάπη του Θεού σήμερα, είχα τη μεγάλη τύχη να τη δω, και σε αυτό είμαι ευλογημένος». Αυτό είναι το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν όσοι βιώνουν την τελείωση, και είναι η γνώση για την οποία μιλάνε. Αυτοί οι άνθρωποι είναι ίδιοι με τον Πέτρο· έχουν τις ίδιες εμπειρίες με τον Πέτρο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι επίσης εκείνοι που έχουν κερδίσει τη ζωή, που κατέχουν την αλήθεια. Όταν βιώσουν την εμπειρία μέχρι το τέλος, κατά τη διάρκεια της κρίσης του Θεού σίγουρα θα απαλλαγούν εντελώς από την επιρροή του Σατανά και θα κερδηθούν από τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι εμπειρίες του Πέτρου: η γνώση του για την παίδευση και την κρίση

383. Μετά από χρόνια εμπειριών, βιώνοντας τις κακουχίες του εξευγενισμού και της παίδευσης, ο άνθρωπος έχει ανεμοδαρθεί. Αν και ο άνθρωπος έχει χάσει τη «δόξα» και το «ρομάντζο» του παρελθόντος, χωρίς να το γνωρίζει έχει κατανοήσει τις αρχές της ανθρώπινης διαγωγής και τις φιλόπονες προθέσεις που έχει ο Θεός για τη σωτηρία της ανθρωπότητας επί τόσα χρόνια. Σιγά σιγά, ο άνθρωπος αρχίζει να μισεί τη βαρβαρότητά του, το πόσο δύσκολο είναι να τιθασευτεί, όλες τις παρανοήσεις που έχει για τον Θεό και τις υπερβολικές απαιτήσεις που Του έχει θέσει. Ο χρόνος δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Τα περασμένα γεγονότα γίνονται αναμνήσεις για τις οποίες ο άνθρωπος μετανοεί, ενώ τα λόγια και η τρυφερή αγάπη του Θεού γίνονται η κινητήρια δύναμη στη νέα ζωή του ανθρώπου. Οι πληγές του ανθρώπου γιατρεύονται μέρα με τη μέρα, το σώμα του δυναμώνει κι εκείνος σηκώνεται και βλέπει το πρόσωπο του Παντοδύναμου… Όπως αποδεικνύεται, Εκείνος ήταν πάντα στο πλευρό μου και με πρόσεχε. Το χαμόγελο και η όμορφη όψη Του εξακολουθούν να σαγηνεύουν πολύ, η καρδιά Του εξακολουθεί να ανησυχεί πολύ για την ανθρωπότητα που Εκείνος δημιούργησε και τα χέρια Του παραμένουν τόσο ζεστά και ισχυρά όσο ήταν στην αρχή. Είναι λες και ο άνθρωπος επέστρεψε στην εποχή του κήπου της Εδέμ, όμως τώρα ο άνθρωπος δεν ακούει πια τα δελεαστικά λόγια του όφεως και δεν κρύβεται πια από το πρόσωπο του Ιεχωβά. Ο άνθρωπος γονατίζει για να προσκυνήσει ενώπιον του Θεού, αντικρίζει τη χαμογελαστή όψη Του και προσφέρει την πιο πολύτιμη θυσία του. Ω! Κύριέ μου, Θεέ μου!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Παράρτημα Γ΄: Ο άνθρωπος μπορεί να σωθεί μόνο μέσα από τη διαχείριση του Θεού