Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 166

Γνωρίζετε ποια γνώση είναι βασική για να κατανοήσετε τη δίκαιη διάθεση του Θεού; Πολλά μπορούν να λεχθούν εκ πείρας πάνω σε αυτό το θέμα, πρώτα, όμως, υπάρχουν μερικά κύρια σημεία τα οποία πρέπει να σας πω. Για να κατανοήσει κανείς τη δίκαιη διάθεση του Θεού, πρέπει πρώτα να κατανοήσει τα συναισθήματα του Θεού: τι μισεί, τι αποστρέφεται, τι αγαπά, σε ποιον δείχνει ανοχή και έλεος, και σε τι είδους άνθρωπο χαρίζει αυτό το έλεος. Αυτό είναι ένα κύριο σημείο. Πρέπει κανείς να κατανοήσει, επίσης, πως όσο στοργικός κι αν είναι ο Θεός, όσο έλεος και αγάπη κι αν έχει για τους ανθρώπους, ο Θεός δεν ανέχεται από κανέναν να υβρίζει την ταυτότητα και τη θέση Του, ούτε ανέχεται από κανέναν να υβρίζει την αξιοπρέπειά Του. Παρόλο που ο Θεός αγαπά τους ανθρώπους, δεν τους κανακεύει. Δίνει στους ανθρώπους την αγάπη Του, το έλεός Του και τη μακροθυμία Του, αλλά ποτέ δεν τους παραχαϊδεύει· ο Θεός έχει τις αρχές Του και τα όριά Του. Ανεξάρτητα από το πόση αγάπη του Θεού έχεις νιώσει, ανεξάρτητα από το πόσο βαθιά μπορεί να είναι αυτή η αγάπη, ποτέ δεν πρέπει να φέρεσαι στον Θεό όπως θα φερόσουν σε κάποιον άλλο άνθρωπο. Ενώ αληθεύει πως ο Θεός φέρεται στους ανθρώπους με την υπέρτατη οικειότητα, αν ένας άνθρωπος βλέπει τον Θεό απλώς σαν έναν άλλο άνθρωπο, σαν έναν άνθρωπο αντίστοιχο με δημιουργημένο ον ή σαν έναν φίλο ή ένα αντικείμενο λατρείας, τότε ο Θεός θα κρύψει το πρόσωπό Του απ’ αυτόν και θα τον απαρνηθεί. Αυτή είναι η διάθεσή Του, και οι άνθρωποι δεν πρέπει να αντιμετωπίζουν αυτό το θέμα απερίσκεπτα. Επομένως, βλέπουμε συχνά λόγια σαν αυτά που έχει εκφράσει ο Θεός για τη διάθεσή Του: Δεν έχει σημασία σε πόσους δρόμους έχεις ταξιδέψει, πόσο έργο έχεις εκτελέσει ή πόσα βάσανα έχεις υπομείνει, τη στιγμή που θα υβρίσεις τη διάθεση του Θεού, θα το ανταποδώσει στον καθένα σας βάσει του τι έχετε κάνει. Αυτό σημαίνει πως ο Θεός φέρεται στους ανθρώπους με την υπέρταση οικειότητα, ωστόσο οι άνθρωποι δεν πρέπει να φέρονται στον Θεό σαν είναι κάποιος φίλος ή συγγενής. Μην αποκαλείς τον Θεό «φιλαράκι» σου. Όσο κι αν νιώθεις πως σε αγαπάει και σε ανέχεται ο Θεός, ποτέ δεν πρέπει να φέρεσαι στον Θεό σαν να είναι φίλος σου. Αυτή είναι η δίκαιη διάθεση του Θεού. Καταλαβαίνετε; Χρειάζεται να πω περισσότερα επί τούτου; Έχετε καμία πρότερη κατανόηση αυτού του θέματος; Σε γενικές γραμμές, αυτό είναι το λάθος που κάνουν πιο εύκολα οι άνθρωποι, είτε κατανοούν τα δόγματα είτε δεν έχουν σκεφτεί ποτέ προηγουμένως αυτό το ζήτημα. Όταν οι άνθρωποι υβρίζουν τον Θεό, μπορεί να μην οφείλεται σε ένα μεμονωμένο περιστατικό ή σε κάτι που είπαν, αλλά αντιθέτως, εξαιτίας μιας στάσης που διατηρούν και μιας κατάστασης στην οποία βρίσκονται. Αυτό είναι κάτι πολύ τρομακτικό. Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν πως κατανοούν τον Θεό, πως γνωρίζουν κάτι γι’ Αυτόν, και μπορεί μάλιστα και να κάνουν μερικά πράγματα που ευχαριστούν τον Θεό. Ξεκινούν να νιώθουν ίσοι με τον Θεό, και πως έχουν καταφέρει με έξυπνους χειρισμούς να γίνουν φίλοι με τον Θεό. Τέτοιου είδους συναισθήματα είναι τρομερά εσφαλμένα. Αν δεν έχεις βαθιά κατανόηση αυτού —αν δεν το κατανοείς ξεκάθαρα— τότε πολύ εύκολα θα υβρίσεις τον Θεό και θα υβρίσεις τη δίκαιη διάθεσή Του. Το κατανοείτε τώρα, έτσι; Δεν είναι μοναδική η δίκαιη διάθεση του Θεού; Θα μπορούσε ποτέ να ισοδυναμεί με τον χαρακτήρα ή την ηθική υπόσταση ενός ανθρώπου; Δεν θα μπορούσε ποτέ. Επομένως, δεν πρέπει να ξεχνάς πως, όπως κι αν φέρεται ο Θεός στους ανθρώπους ή όποια γνώμη κι αν έχει για τους ανθρώπους, η θέση, η εξουσία και η ταυτότητα του Θεού δεν αλλάζουν ποτέ. Για την ανθρωπότητα, η ταυτότητα του Θεού είναι πάντοτε η ταυτότητα Αυτού που είναι κυρίαρχος των πάντων —του Δημιουργού.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ζ΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 167

1η ιστορία: Ένας σπόρος, η γη, ένα δέντρο, το φως του ήλιου, τα πουλιά και ο άνθρωπος

Ένας μικρός σπόρος έπεσε στη γη. Έπεσε μια μεγάλη βροχή, κι ο σπόρος έβγαλε ένα τρυφερό βλαστάρι, ενώ οι ρίζες του απλώθηκαν σιγά-σιγά στο έδαφος από κάτω. Με τον καιρό, το βλαστάρι πήρε ύψος, υπομένοντας σκληρούς ανέμους και έντονες βροχές, βιώνοντας την εναλλαγή των εποχών, καθώς το φεγγάρι γέμιζε και άδειαζε. Το καλοκαίρι, η γη έφερνε τα δώρα του νερού, ώστε το βλαστάρι να μπορέσει να αντέξει τον καύσωνα της εποχής. Και χάρη στη γη, το βλαστάρι δεν το τσάκισε η ζέστη, κι έτσι το μεγαλύτερο μέρος του θερινού καύσωνα πέρασε. Όταν ήλθε ο χειμώνας, η γη περιέκλεισε το βλαστάρι στη ζεστή αγκαλιά της, και η γη και το βλαστάρι κράτησαν σφιχτά το ένα το άλλο. Η γη ζέστανε το βλαστάρι, κι έτσι επέζησε από το τσουχτερό κρύο της εποχής, βγαίνοντας αλώβητο από χειμερινές θύελλες και χιονοπτώσεις. Με την προστασία της γης, το βλαστάρι μεγάλωσε κι έγινε γενναίο και ευτυχισμένο· με την ανιδιοτελή φροντίδα της γης, έγινε υγιές και δυνατό. Το βλαστάρι μεγάλωνε ευτυχισμένο, τραγουδώντας στη βροχή, χορεύοντας και λυγίζοντας στον άνεμο. Το βλαστάρι και η γη αλληλοεξαρτώνται…

Τα χρόνια πέρασαν, και το βλαστάρι έγινε ένα πανύψηλο δέντρο. Ορθωνόταν δυνατό πάνω στη γη με γερά κλαδιά, στις άκρες των οποίων υπήρχαν αναρίθμητα φύλλα. Οι ρίζες του δέντρου όχι μόνο εισχωρούσαν στη γη, αλλά τώρα βυθίζονταν βαθιά στο υπέδαφος. Η γη, η οποία είχε κάποτε προστατεύσει το μικροσκοπικό βλαστάρι, ήταν τώρα η βάση ενός επιβλητικού δέντρου.

Μια αχτίδα φωτός έλαμψε πάνω στο δέντρο. Το δέντρο κούνησε τον κορμό του, έτεινε διάπλατα τα κλαδιά του και ανέπνευσε βαθιά τον ηλιόλουστο αέρα. Το έδαφος από κάτω ανέπνεε στον ίδιο ρυθμό με το δέντρο, και η γη ένιωθε ανανεωμένη. Εκείνη τη στιγμή, ένα δροσερό αεράκι φύσηξε ανάμεσα στα κλαδιά, και το δέντρο ρίγησε από ευχαρίστηση, γεμίζοντας ενέργεια. Το δέντρο και το φως του ήλιου αλληλοεξαρτώνται…

Οι άνθρωποι κάθονταν στη δροσερή σκιά του δέντρου και απολάμβαναν τον καθαρό, ευωδιαστό αέρα. Ο αέρας καθάριζε την καρδιά και τους πνεύμονές τους, καθάριζε το αίμα μέσα τους, και το σώμα τους δεν ήταν πια ληθαργικό ή βαρύ. Οι άνθρωποι και το δέντρο αλληλοεξαρτώνται…

Ένα σμήνος από μικρά πουλάκια που τιτίβιζαν προσγειώθηκε στα κλαδιά του δέντρου. Ίσως προσγειώθηκαν εκεί για να διαφύγουν από κάποιον θηρευτή ή για να αναπαραχθούν και να μεγαλώσουν τα μικρά τους ή ίσως ξεκουράζονταν απλώς για λίγο. Τα πουλιά και το δέντρο αλληλοεξαρτώνται…

Οι ρίζες του δέντρου, μπλεγμένες και μπερδεμένες, έφταναν βαθιά μέσα στη γη. Με τον κορμό του προφύλασσε τη γη από τον άνεμο και τη βροχή, κι άπλωνε τα μεγάλα κλαδιά του για να προστατέψει τη γη κάτω του από τα πόδια του. Το δέντρο το έκανε αυτό επειδή η γη ήταν η μητέρα του. Ενδυναμώνουν το ένα το άλλο και βασίζονται το ένα στο άλλο, και δεν θα χωριστούν ποτέ…

[…]

Όλα αυτά για τα οποία μόλις μίλησα, είναι κάτι που έχετε ξαναδεί. Οι σπόροι, παραδείγματος χάριν —γίνονται δέντρα, και παρόλο που μπορεί να μην είσαι σε θέση να βλέπεις την κάθε λεπτομέρεια της διαδικασίας, γνωρίζεις πως συμβαίνει, έτσι δεν είναι; Γνωρίζεις, επίσης, για τη γη και το φως του ήλιου. Η εικόνα των πουλιών που κουρνιάζουν σ’ ένα δέντρο είναι κάτι που έχουν δει όλοι, έτσι; Και η εικόνα ανθρώπων που δροσίζονται στη σκιά ενός δέντρου —αυτό είναι κάτι που έχετε δει όλοι, έτσι; (Ναι.) Επομένως, όταν όλα αυτά τα πράγματα περιλαμβάνονται σε μία εικόνα, τι συναίσθημα σας προκαλεί αυτή η εικόνα; (Ένα συναίσθημα αρμονίας.) Προέρχονται όλα τα πράγματα σε μια τέτοια εικόνα από τον Θεό; (Ναι.) Εφόσον προέρχονται από τον Θεό, ο Θεός γνωρίζει την αξία και τη σημασία της γήινης ύπαρξης όλων αυτών των διαφορετικών πραγμάτων. Όταν ο Θεός δημιούργησε τα πάντα, όταν σχεδίασε και δημιούργησε το καθετί, το έκανε εκ προθέσεως· και όταν δημιούργησε εκείνα τα πράγματα, το καθένα τους εμποτίστηκε με ζωή. Στο περιβάλλον που δημιούργησε Αυτός για την ύπαρξη της ανθρωπότητας, όπως μόλις το περιγράψαμε στην ιστορία μας, οι σπόροι και η γη αλληλοεξαρτώνται, η γη τρέφει τους σπόρους και οι σπόροι είναι δεμένοι με τη γη. Αυτή η σχέση καθορίστηκε από τον Θεό από τις απαρχές της δημιουργίας Του. Η σκηνή ενός δέντρου, του φωτός του ήλιου, των πουλιών και των ανθρώπων είναι μια αναπαράσταση του περιβάλλοντος διαβίωσης που δημιούργησε ο Θεός για την ανθρωπότητα. Καταρχάς, το δέντρο δεν μπορεί να αφήσει τη γη ούτε μπορεί να κάνει χωρίς το φως του ήλιου. Επομένως, για ποιον σκοπό δημιούργησε ο Θεός το δέντρο; Μπορούμε να πούμε πως προοριζόταν μόνο για τη γη; Μπορούμε να πούμε πως προοριζόταν μόνο για τα πουλιά; Μπορούμε να πούμε πως προοριζόταν μόνο για τους ανθρώπους; (Όχι.) Ποια είναι η σχέση ανάμεσά τους; Ανάμεσά τους υπάρχει μια σχέση αμοιβαίας ενδυνάμωσης, αλληλεξάρτησης και αδιαιρετότητας. Με άλλα λόγια, η γη, το δέντρο, το φως του ήλιου, τα πουλιά και οι άνθρωποι βασίζονται το ένα στο άλλο για την ύπαρξή τους και φροντίζουν το ένα το άλλο. Το δέντρο προστατεύει τη γη, και η γη φροντίζει το δέντρο· το φως του ήλιου μεριμνά για το δέντρο, ενώ το δέντρο αποκτά καθαρό αέρα από το φως του ήλιου και μειώνει την αφόρητη ζέστη που φτάνει στη γη από τον ήλιο. Ποιος επωφελείται απ’ αυτό στο τέλος; Η ανθρωπότητα, έτσι δεν είναι; Αυτή είναι μία από τις αρχές στην οποία βασίζεται το περιβάλλον όπου ζει η ανθρωπότητα, το οποίο ο Θεός δημιούργησε· αυτή ήταν η πρόθεση του Θεού εξαρχής. Παρόλο που αυτή η εικόνα είναι απλή, μπορούμε να δούμε μέσα της τη σοφία του Θεού και την πρόθεσή Του. Η ανθρωπότητα δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τη γη ή χωρίς δέντρα, πόσο μάλλον χωρίς τα πουλιά και το φως του ήλιου. Έτσι δεν είναι; Παρόλο που αυτή είναι απλώς μια ιστορία, αυτό που απεικονίζει είναι ένας μικρόκοσμος της δημιουργίας των ουρανών και της γης και των πάντων από τον Θεό, καθώς και ένα δώρο, από μέρους Του, ενός περιβάλλοντος στο οποίο μπορεί να ζήσει η ανθρωπότητα.

Για την ανθρωπότητα ο Θεός δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και τα πάντα, καθώς κι ένα περιβάλλον διαβίωσης. Καταρχάς, το κύριο σημείο που έθιξε η ιστορία μας είναι η αμοιβαία ενδυνάμωση, η αλληλεξάρτηση και η συνύπαρξη των πάντων. Υπό αυτήν την αρχή, το περιβάλλον της ύπαρξης της ανθρωπότητας είναι προστατευμένο· μπορεί να επιβιώνει και να συντηρείται. Λόγω αυτού, η ανθρωπότητα μπορεί να ευδοκιμήσει και να αναπαραχθεί. Η εικόνα που είδαμε είχε ένα δέντρο, τη γη, το φως του ήλιου, πουλιά και ανθρώπους μαζί. Ήταν και ο Θεός σ’ αυτήν την εικόνα; Δεν τον είδε κανείς εκεί. Ωστόσο, μπορεί κανείς όντως να δει τον κανόνα της αμοιβαίας ενδυνάμωσης και αλληλεξάρτησης μεταξύ των πραγμάτων σ’ αυτήν τη σκηνή· σ’ αυτόν τον κανόνα, μπορεί κανείς να δει την ύπαρξη και την κυριαρχία του Θεού. Ο Θεός χρησιμοποιεί αυτήν την αρχή και αυτόν τον κανόνα για να διατηρήσει τη ζωή και την ύπαρξη των πάντων. Μ’ αυτόν τον τρόπο, μεριμνά για τα πάντα και για την ανθρωπότητα. Συνδέεται αυτή η ιστορία με το κυρίως θέμα μας; Εκ πρώτης όψεως, δεν φαίνεται να συνδέεται, αλλά, στην πραγματικότητα, ο κανόνας με τον οποίο δημιούργησε ο Θεός όλα τα πράγματα και η κυριαρχία που έχει πάνω στα πάντα σχετίζεται στενά με το γεγονός πως Αυτός είναι η πηγή της ζωής για τα πάντα. Αυτά τα γεγονότα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Τώρα κάτι αρχίζετε να μαθαίνετε!

Ο Θεός διοικεί τους κανόνες που διέπουν τη λειτουργία των πάντων· διοικεί τους κανόνες που διέπουν την επιβίωση των πάντων· ελέγχει τα πάντα, και τα ορίζει ώστε να ενδυναμώνουν και να βασίζονται το ένα στο άλλο, έτσι ώστε να μη χαθούν ούτε να εξαφανιστούν. Μόνο έτσι μπορεί η ανθρωπότητα να συνεχίσει να ζει· μόνο έτσι μπορεί να ζήσει υπό την καθοδήγηση του Θεού σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον. Ο Θεός είναι ο Κυρίαρχος αυτών των κανόνων λειτουργίας, και κανείς δεν μπορεί να παρέμβει σ’ αυτούς ούτε μπορεί να τους αλλάξει. Μόνο ο Θεός ο ίδιος γνωρίζει αυτούς τους κανόνες και μόνο ο Θεός ο ίδιος τους διαχειρίζεται. Πότε θα βλαστήσουν τα δέντρα· πότε θα βρέξει· πόσο νερό και πόσες θρεπτικές ουσίες θα δώσει η γη στα φυτά· ποια εποχή θα πέσουν τα φύλλα· ποια εποχή θα βγάλουν καρπούς τα δέντρα· πόσες θρεπτικές ουσίες θα δώσει το φως του ήλιου στα δέντρα· τι θα απελευθερώσουν τα δέντρα αφότου τραφούν με το φως του ήλιου —όλα αυτά τα πράγματα προκαθορίστηκαν από τον Θεό όταν δημιούργησε τα πάντα, ως κανόνες που κανείς δεν δύναται να παραβιάσει. Τα πράγματα που δημιούργησε ο Θεός, είτε είναι έμβια, είτε φαίνονται άβια στα μάτια του ανθρώπου, βρίσκονται στο χέρι Του, όπου τα ελέγχει και κυριαρχεί σε αυτά. Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει ή να παραβιάσει αυτούς τους κανόνες. Με άλλα λόγια, όταν ο Θεός δημιούργησε τα πάντα, προκαθόρισε ότι δίχως τη γη το δέντρο δεν θα μπορούσε να ριζώσει, να βλαστήσει και να μεγαλώσει· ότι αν η γη δεν είχε δέντρα, τότε θα ξεραινόταν· ότι το δέντρο θα γινόταν το σπίτι των πουλιών κι ένα μέρος στο οποίο θα μπορούν να βρουν καταφύγιο από τον άνεμο. Μπορεί ένα δέντρο να ζήσει χωρίς τη γη; Σε καμία περίπτωση. Μπορεί να ζήσει χωρίς τον ήλιο ή τη βροχή; Όχι, βέβαια. Όλα αυτά τα πράγματα είναι για χάρη της ανθρωπότητας, για την επιβίωση της ανθρωπότητας. Από το δέντρο ο άνθρωπος παίρνει καθαρό αέρα, και ο άνθρωπος ζει πάνω στη γη, η οποία προστατεύεται από το δέντρο. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει δίχως το φως του ήλιου ή τα διάφορα ζωντανά όντα. Παρόλο που αυτές οι σχέσεις είναι περίπλοκες, πρέπει να θυμάσαι το εξής: Ο κανόνας για όλα τα πράγματα που δημιούργησε ο Θεός είναι ότι αλληλοενισχύονται, αλληλοεξαρτώνται και συνυπάρχουν. Με άλλα λόγια, καθετί που Αυτός δημιούργησε έχει αξία και σημασία στην ύπαρξή του. Αν ο Θεός δημιουργούσε κάτι άνευ σημασίας, ο Θεός θα το έκανε να εξαφανιστεί. Αυτή είναι μια από τις μεθόδους που χρησιμοποιεί ο Θεός να μεριμνά για τα πάντα. Σε τι αναφέρεται η λέξη «μεριμνά» σ’ αυτήν την ιστορία; Ποτίζει ο Θεός το δέντρο κάθε μέρα; Το δέντρο χρειάζεται τη βοήθεια του Θεού για να αναπνεύσει; (Όχι.) Το «μεριμνά» αναφέρεται εδώ στη διαχείριση των πάντων από τον Θεό μετά τη δημιουργία τους· ο Θεός αρκείται να τα διαχειρίζεται αφού εδραίωσε τους κανόνες οι οποίοι τα διέπουν. Μόλις ο σπόρος φυτεύεται στη γη, το δέντρο μεγαλώνει από μόνο του. Οι συνθήκες για την ανάπτυξή του δημιουργήθηκαν όλες από τον Θεό. Ο Θεός έφτιαξε το φως του ήλιου, το νερό, το χώμα, τον αέρα και το γύρω περιβάλλον· ο Θεός έφτιαξε τον άνεμο, τον παγετό, το χιόνι και τη βροχή, και τις τέσσερις εποχές. Αυτές είναι οι συνθήκες που χρειάζεται το δέντρο για να μεγαλώσει, και αυτά είναι πράγματα που προετοίμασε ο Θεός. Επομένως, είναι ο Θεός η πηγή αυτού του περιβάλλοντος διαβίωσης; (Ναι.) Πρέπει ο Θεός να μετράει κάθε φύλλο στα δέντρα καθημερινά; Όχι! Ούτε πρέπει ο Θεός να βοηθάει το δέντρο να αναπνεύσει, ή να ξυπνάει τον ήλιο κάθε μέρα, λέγοντας: «Ήρθε η ώρα να ρίξεις το φως σου πάνω στα δέντρα». Δεν χρειάζεται να το κάνει αυτό. Το φως του ήλιου φωτίζει από μόνο του όταν είναι η ώρα να φωτίσει, σύμφωνα με τους κανόνες· εμφανίζεται και φωτίζει το δέντρο, και το δέντρο απορροφά το φως του ήλιου όταν το χρειάζεται, ενώ όταν δεν το χρειάζεται, το δέντρο και πάλι ζει εντός των κανόνων. Μπορεί να μην είστε σε θέση να εξηγήσετε αυτό το φαινόμενο με σαφήνεια, αλλά παρ’ όλ’ αυτά είναι γεγονός, το οποίο όλοι μπορούν να δουν και να αναγνωρίσουν. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να αναγνωρίσεις πως οι κανόνες που διέπουν την ύπαρξη των πάντων προέρχονται από τον Θεό, και να ξέρεις πως ο Θεός κυριαρχεί επί της ανάπτυξης και της επιβίωσης των πάντων.

Αυτή η ιστορία, λοιπόν, περιλαμβάνει αυτό που αποκαλούν οι άνθρωποι «μεταφορά»; Είναι προσωποποίηση; (Όχι.) Είπα μια αληθινή ιστορία. Ο Θεός κυβερνά καθετί ζωντανό, καθετί που έχει ζωή· κάθε έμβιο ον εμποτίστηκε με ζωή από τον Θεό όταν δημιουργήθηκε· η ζωή κάθε έμβιου όντος προέρχεται από τον Θεό και κάθε έμβιο ον ακολουθεί τη δική του πορεία στη ζωή και τους δικούς του νόμους. Αυτό δεν απαιτεί αλλαγή από τον άνθρωπο ούτε χρειάζεται τη βοήθεια του ανθρώπου· αυτός είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους ο Θεός μεριμνά για τα πάντα. Καταλαβαίνετε, έτσι δεν είναι; Πιστεύετε πως είναι απαραίτητο να το αναγνωρίζουν αυτό οι άνθρωποι; (Ναι.) Επομένως, αυτή η ιστορία έχει καμία σχέση με τη βιολογία; Σχετίζεται με κάποιον τομέα γνώσης ή κάποιον μορφωτικό κλάδο; Εδώ δεν συζητάμε περί βιολογίας, και σίγουρα δεν διενεργούμε βιολογική έρευνα. Ποια είναι η κύρια ιδέα της συζήτησής μας; (Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για όλα τα πράγματα.) Τι έχετε δει μέσα στη δημιουργία; Έχετε δει δέντρα; Έχετε δει τη γη; (Ναι.) Έχετε δει το φως του ήλιου, έτσι δεν είναι; Έχετε δει πουλιά να κουρνιάζουν στα δέντρα; (Έχουμε δει.) Η ανθρωπότητα είναι ευτυχής που ζει σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον; (Ναι.) Με άλλα λόγια, ο Θεός χρησιμοποιεί τα πάντα —τα πράγματα που δημιούργησε— για να διατηρήσει και να προστατέψει το σπίτι της ανθρωπότητας, το περιβάλλον διαβίωσής της. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο Θεός μεριμνά για την ανθρωπότητα και για τα πάντα.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ζ΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 168

2η ιστορία: Ένα μεγάλο βουνό, ένα μικρό ρυάκι, ένας σφοδρός άνεμος κι ένα γιγάντιο κύμα

Ήταν ένα μικρό ρυάκι που κυλούσε από μέρος σε μέρος σχηματίζοντας μαιάνδρους, φτάνοντας, τελικά, στους πρόποδες ενός μεγάλου βουνού. Το βουνό έφρασσε την πορεία του μικρού ρυακιού, έτσι το ρυάκι είπε στο βουνό με την αδύναμη φωνούλα του: «Σε παρακαλώ, άφησέ με να περάσω. Στέκεσαι μπροστά μου και μου κλείνεις τον δρόμο». «Πού πηγαίνεις;» ρώτησε το βουνό. «Ψάχνω το σπίτι μου» αποκρίθηκε το μικρό ρυάκι. «Εντάξει, εμπρός, κύλησε από πάνω μου!» είπε το βουνό. Μα το μικρό ρυάκι ήταν πολύ αδύναμο και πολύ μικρό, οπότε δεν έφτανε να κυλήσει πάνω από ένα τόσο μεγάλο βουνό. Δεν μπορούσε παρά να συνεχίσει να κυλάει εκεί μέχρι τους πρόποδες του βουνού…

Φύσηξε ένας σφοδρός άνεμος, μεταφέροντας άμμο και οργανικά θρύμματα στο σημείο που ορθωνόταν το βουνό. «Άφησέ με να περάσω!» μούγκρισε ο άνεμος στο βουνό. «Πού πηγαίνεις;» ρώτησε το βουνό. «Θέλω να περάσω στην άλλη πλευρά του βουνού» απάντησε ο άνεμος ουρλιάζοντας. «Εντάξει, αν μπορέσεις να διαπεράσεις τη μέση μου, μπορείς να περάσεις!» είπε το βουνό. Ο σφοδρός άνεμος βάλθηκε να λυσσομανά προς πάσα κατεύθυνση, αλλά όσο μανιασμένα κι αν φυσούσε, δεν μπορούσε να διαπεράσει τη μέση του βουνού. Ο άνεμος κουράστηκε και σταμάτησε για να αναπαυθεί —και στην άλλη πλευρά του βουνού, άρχισε να φυσάει ένα αεράκι, το οποίο ήταν ευχάριστο για τους ανθρώπους που βρίσκονταν εκεί. Αυτό ήταν το καλωσόρισμα του βουνού στους ανθρώπους…

Στην ακτή, τα σταγονίδια της θάλασσας κυλούσαν ελαφρά πάνω στη βραχώδη ακτή. Ξαφνικά, ένα γιγάντιο κύμα σηκώθηκε και πλησίασε στο βουνό μ’ ένα δυνατό βουητό. «Κάνε στην άκρη!» φώναξε το γιγάντιο κύμα. «Πού πηγαίνεις;» ρώτησε το βουνό. Το μεγάλο κύμα αδυνατώντας να σταματήσει την επέλασή του, μούγκρισε: «Επεκτείνω τα εδάφη μου! Θέλω να τεντώσω λίγο τα χέρια μου!» «Εντάξει, αν μπορέσεις να περάσεις πάνω απ’ την κορφή μου, θα σε αφήσω να περάσεις». Το μεγάλο κύμα τραβήχτηκε κάμποσο προς τα πίσω και μετά όρμησε και πάλι μεμιάς προς το βουνό. Όσο σκληρά κι αν προσπαθούσε, ωστόσο, δεν μπορούσε να περάσει πάνω από την κορυφή του βουνού. Το κύμα δεν είχε άλλη επιλογή παρά να υποχωρήσει σιγά-σιγά και να γυρίσει στη θάλασσα…

Επί χιλιετίες, το μικρό ρυάκι κυλούσε απαλά γύρω από τους πρόποδες του βουνού. Ακολουθώντας τις οδηγίες του βουνού, το μικρό ρυάκι κατάφερε να επιστρέψει στο σπίτι του όπου ενώθηκε με έναν ποταμό, ο οποίος με τη σειρά του ενώθηκε με τη θάλασσα. Υπό τη φροντίδα του βουνού, το μικρό ρυάκι δεν έχασε ποτέ τον δρόμο του. Το ρυάκι και το βουνό ενίσχυαν το ένα το άλλο και αλληλοεξαρτιόνταν· ενδυνάμωναν το ένα το άλλο, αλληλοσυγκρούονταν και συνυπήρχαν.

Επί χιλιετίες, ο σφοδρός άνεμος λυσσομανούσε, όπως το είχε συνήθεια. Συνέχισε να έρχεται συχνά για «επίσκεψη» στο βουνό, κι έφερνε μεγάλες δίνες άμμου κατά ριπές. Απειλούσε το βουνό, αλλά ποτέ δεν διαπέρασε τη μέση του. Ο άνεμος και το βουνό ενίσχυαν το ένα το άλλο και αλληλοεξαρτιόνταν· ενδυνάμωναν το ένα το άλλο, αλληλοσυγκρούονταν και συνυπήρχαν.

Επί χιλιετίες, ούτε το γιγάντιο κύμα δεν σταμάτησε ποτέ για ανάπαυλα, και επέλαυνε αδιάκοπα, επεκτείνοντας συνεχώς το έδαφός του. Βούιζε και φούσκωνε ξανά και ξανά προς το βουνό, όμως το βουνό δεν κουνήθηκε ποτέ ούτε ένα εκατοστό. Το βουνό πρόσεχε τη θάλασσα, κι έτσι τα πλάσματα στη θάλασσα πολλαπλασιάζονταν και ευημερούσαν. Το κύμα και το βουνό ενίσχυαν το ένα το άλλο και αλληλοεξαρτιόνταν· ενδυνάμωναν το ένα το άλλο, αλληλοσυγκρούονταν και συνυπήρχαν.

Έτσι τελειώνει η ιστορία μας. Πρώτα, πείτε Μου, ποιο ήταν το θέμα αυτής της ιστορίας; Αρχικά, υπήρχε ένα μεγάλο βουνό, ένα μικρό ρυάκι, ένας σφοδρός άνεμος κι ένα γιγάντιο κύμα. Τι συνέβη στην πρώτη παράγραφο με το μικρό ρυάκι και το μεγάλο βουνό; Γιατί επέλεξα να μιλήσω για ένα ρυάκι κι ένα βουνό; (Υπό την προστασία του βουνού, το ρυάκι δεν έχασε ποτέ τον δρόμο του. Βασίζονταν το ένα στο άλλο.) Θα λέγατε ότι το βουνό προστάτευε ή εμπόδιζε το μικρό ρυάκι; (Το προστάτευε.) Μα δεν το εμπόδιζε; Το βουνό και το ρυάκι πρόσεχαν το ένα το άλλο· το βουνό προστάτευε το ρυάκι και το εμπόδιζε, επίσης. Το βουνό προστάτευε το ρυάκι όπως ενωνόταν με τον ποταμό, αλλά το εμπόδιζε, επίσης, για να το αποτρέψει να χυθεί οπουδήποτε, προκαλώντας πλημμύρες και φέρνοντας καταστροφή στους ανθρώπους. Αυτό δεν είναι το κύριο σημείο αυτής της παραγράφου; Προστατεύοντας το ρυάκι και φράσσοντάς του τον δρόμο, το βουνό προφύλασσε τα σπίτια των ανθρώπων. Το μικρό ρυάκι στην συνέχεια ενώθηκε με τον ποταμό στους πρόποδες του βουνού και κατέληξε στη θάλασσα. Αυτός δεν είναι ο κανόνας που διέπει την ύπαρξη του ρυακιού; Τι επέτρεψε στο ρυάκι να ενωθεί με τον ποταμό και τη θάλασσα; Δεν ήταν το βουνό; Το ρυάκι στηρίχθηκε στην προστασία του βουνού και στο γεγονός ότι το βουνό λειτουργούσε ως φράγμα. Συνεπώς, αυτό δεν είναι το κύριο σημείο; Βλέπεις σ’ αυτήν την περίπτωση πόσο σημαντικά είναι τα βουνά για το νερό; Είχε ο Θεός τον σκοπό Του όταν έφτιαχνε κάθε βουνό, ψηλό και χαμηλό; (Ναι.) Αυτή η σύντομη παράγραφος με τίποτα άλλο παρά ένα μικρό ρυάκι κι ένα μεγάλο βουνό, μας επιτρέπει να δούμε την αξία και τη σπουδαιότητα της δημιουργίας αυτών των δύο πραγμάτων από τον Θεό· μας δείχνει, επίσης, τη σοφία και τον σκοπό στον τρόπο με τον οποίο τα κυβερνά. Έτσι δεν είναι;

Τι πραγματευόταν η δεύτερη παράγραφος; (Έναν σφοδρό άνεμο και το μεγάλο βουνό.) Ο άνεμος είναι κάτι το καλό; (Ναι.) Όχι απαραιτήτως —μερικές φορές, ο άνεμος είναι πολύ ισχυρός και προκαλεί καταστροφή. Πώς θα ένιωθες αν αναγκαζόσουν να μείνεις έξω στον σφοδρό άνεμο; Εξαρτάται από την έντασή του. Αν είχε ένταση τρία με τέσσερα μποφόρ, θα ήταν υποφερτός. Στη χειρότερη περίπτωση, μπορεί κάποιος να δυσκολευόταν να κρατήσει τα μάτια του ανοιχτά. Ωστόσο, αν ο άνεμος δυνάμωνε και γινόταν ανεμοστρόβιλος, θα μπορούσες να του αντισταθείς; Δεν θα μπορούσες. Επομένως, είναι λάθος να λένε οι άνθρωποι πως ο άνεμος είναι πάντοτε καλός ή πως είναι πάντοτε κακός, επειδή αυτό εξαρτάται από την ισχύ του. Τώρα, ποια είναι η λειτουργία του βουνού εδώ; Δεν λειτουργεί ως φίλτρο για τον άνεμο; Το βουνό ελαττώνει τον σφοδρό άνεμο και τον μετατρέπει σε τι; (Σ’ ένα αεράκι.) Τώρα, στο περιβάλλον στο οποίο ζουν οι άνθρωποι, βιώνουν οι περισσότεροι θύελλες ή αεράκια; (Αεράκια.) Αυτός δεν ήταν ένας από τους σκοπούς του Θεού, μία από τις προθέσεις Του πίσω από τη δημιουργία των βουνών; Πώς θα ήταν αν οι άνθρωποι ζούσαν σ’ ένα περιβάλλον στο οποίο η άμμος παρασερνόταν άγρια από τον άνεμο, χωρίς να υπάρχει κάποιο εμπόδιο ή φίλτρο; Μήπως ο τόπος που ταλανιζόταν από άμμο και πέτρες που παρασύρονταν από τον άνεμο θα ήταν μη κατοικήσιμος; Οι πέτρες θα μπορούσαν να χτυπήσουν ανθρώπους, και η άμμος θα μπορούσε να τους τυφλώσει. Ο άνεμος θα μπορούσε να παρασύρει τους ανθρώπους ή να τους σηκώσει στον αέρα. Σπίτια θα καταστρέφονταν και θα λάμβαναν χώρα κάθε λογής συμφορές. Έχει, ωστόσο, αξία η ύπαρξη του σφοδρού ανέμου; Είπα πως ήταν κάτι το κακό, συνεπώς μπορεί κανείς να νομίσει πως είναι άνευ αξίας, μα ισχύει αυτό; Δεν έχει αξία μόλις μετατρέπεται σε αεράκι; Τι χρειάζονται περισσότερο οι άνθρωποι όταν έχει υγρασία ή είναι αποπνικτικά; Αυτό που χρειάζονται είναι να τους φυσήξει απαλά ένα ελαφρύ αεράκι, να τους αναζωογονήσει και να καθαρίσει το μυαλό τους, να οξύνει τις σκέψεις τους, να φτιάξει και να βελτιώσει την ψυχική κατάστασή τους. Τώρα, για παράδειγμα, κάθεστε όλοι σε ένα δωμάτιο με πολλούς ανθρώπους και η ατμόσφαιρα είναι αποπνικτική —τι είναι αυτό που χρειάζεστε περισσότερο; (Ένα ελαφρύ αεράκι.) Όταν πηγαίνει κανείς σε ένα μέρος όπου ο αέρας είναι θολός και βρόμικος, μπορεί να επιβραδυνθεί η ταχύτητα σκέψης του, να μειωθεί η κυκλοφορία αίματός του, και να ελαττωθεί η πνευματική του διαύγεια. Ωστόσο, λίγη κίνηση και κυκλοφορία φρεσκάρει τον αέρα, και οι άνθρωποι νιώθουν διαφορετικά στον καθαρό αέρα. Παρόλο που το μικρό ρυάκι και ο σφοδρός άνεμος θα μπορούσαν να προκαλέσουν καταστροφή, όσο βρίσκεται εκεί το βουνό, θα μετατρέπει αυτόν τον κίνδυνο σε δύναμη ωφέλιμη για τους ανθρώπους. Έτσι δεν είναι;

Για τι πράγμα μιλούσε η τρίτη παράγραφος της ιστορίας; (Για το μεγάλο βουνό και το γιγάντιο κύμα.) Για το μεγάλο βουνό και το γιγάντιο κύμα. Η παράγραφος παρουσιάζει την ακρογιαλιά, στους πρόποδες του βουνού. Βλέπουμε το βουνό, τα σταγονίδια του ωκεανού κι ένα πελώριο κύμα. Τι είναι το βουνό για το κύμα σ’ αυτήν την περίπτωση; (Προστάτης και φράγμα.) Είναι και προστάτης και φράγμα. Ως προστάτης, αποτρέπει την θάλασσα από το να εξαφανιστεί, ώστε τα πλάσματα που ζουν σ’ αυτήν να μπορέσουν να πολλαπλασιαστούν και να ευδοκιμήσουν. Ως φράγμα, το βουνό αποτρέπει τα νερά της θάλασσας από το να υπερχειλίσουν και να προκαλέσουν καταστροφή, να βλάψουν και να καταστρέψουν τα σπίτια των ανθρώπων. Επομένως, μπορούμε να πούμε πως το βουνό είναι και προστάτης και φράγμα.

Αυτή είναι η σημασία της διασύνδεσης ανάμεσα στο μεγάλο βουνό και το μικρό ρυάκι, στο μεγάλο βουνό και τον σφοδρό άνεμο, και στο μεγάλο βουνό και το γιγαντιαίο κύμα· αυτή είναι η σημασία της ενδυνάμωσης που παρέχουν το ένα στο άλλο και της σύγκρουσης στην οποία έρχονται, καθώς και της συνύπαρξής τους. Η ύπαρξη αυτών των πραγμάτων, τα οποία δημιούργησε ο Θεός, διέπονται από έναν κανόνα κι έναν νόμο. Επομένως, τι έργα του Θεού είδατε σ’ αυτήν την ιστορία; Ο Θεός αγνοεί τα πάντα από τότε που τα δημιούργησε; Δημιούργησε κανόνες και σχεδίασε τους τρόπους με τους οποίους τα πάντα λειτουργούν, μόνο και μόνο για να τους αγνοήσει μετέπειτα; Αυτό συνέβη; (Όχι.) Τότε, τι συνέβη; Ο Θεός εξακολουθεί να έχει τον έλεγχο. Έχει υπό τον έλεγχό Του το νερό, τον άνεμο και τα κύματα. Δεν τα αφήνει ανεξέλεγκτα ούτε τα αφήνει να βλάψουν ή να καταστρέψουν τα σπίτια στα οποία ζουν οι άνθρωποι. Λόγω αυτού, οι άνθρωποι μπορούν να συνεχίσουν να ζουν και να πολλαπλασιάζονται και να ευημερούν στη γη. Αυτό σημαίνει πως όταν δημιούργησε τα πάντα, ο Θεός είχε ήδη σχεδιάσει τους κανόνες της ύπαρξής τους. Όταν ο Θεός έφτιαξε το καθετί, διασφάλισε πως θα ωφελούσε την ανθρωπότητα, και επίσης το κρατούσε υπό τον έλεγχό Του, για να μη δημιουργήσει μπελάδες στην ανθρωπότητα ή να προκαλέσει καταστροφή. Αν δεν υπήρχε η διαχείριση του Θεού, τα νερά δεν θα κυλούσαν ανεμπόδιστα; Ο άνεμος δεν θα φυσούσε ανεμπόδιστα; Ακολουθούν το νερό και ο άνεμος κανόνες; Αν δεν τα διαχειριζόταν ο Θεός, δεν θα διέπονταν από κανέναν κανόνα, και ο άνεμος θα λυσσομανούσε και τα νερά θα έρρεαν ανεμπόδιστα και θα προκαλούσαν πλημμύρες. Αν το κύμα ήταν ψηλότερο από το βουνό, θα μπορούσε να υπάρχει θάλασσα; Δεν θα μπορούσε. Αν το βουνό δεν ήταν τόσο ψηλό όσο το κύμα, η θάλασσα δεν θα υπήρχε, και το βουνό θα έχανε την αξία και τη σημασία του.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ζ΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 169

Ο Θεός δημιούργησε όλα όσα υπάρχουν και είναι ο κυρίαρχος όλων όσων υπάρχουν· διαχειρίζεται τα πάντα και μεριμνά για τα πάντα και, μέσα στα πάντα, βλέπει και εξετάζει εξονυχιστικά την κάθε λέξη και πράξη όλων των πραγμάτων που υπάρχουν. Έτσι βλέπει, επίσης, και εξετάζει εξονυχιστικά την κάθε γωνιά της ανθρώπινης ζωής. Συνεπώς, ο Θεός γνωρίζει πολύ καλά την κάθε λεπτομέρεια του κάθε πράγματος που υπάρχει μέσα στη δημιουργία Του, από τη λειτουργία του κάθε πράγματος, τη φύση του και τους κανόνες για την επιβίωσή του, μέχρι τη σημασία της ζωής του και την αξία της ύπαρξής του· ο Θεός τα γνωρίζει όλα αυτά εξ ολοκλήρου. Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα —πιστεύετε πως χρειάζεται να μελετήσει τους κανόνες που τα διέπουν; Χρειάζεται ο Θεός να μελετήσει την ανθρώπινη γνώση ή επιστήμη για να μάθει γι’ αυτές και να τις κατανοήσει; (Όχι.) Υπάρχει κάποιος στην ανθρωπότητα που να έχει τη μόρφωση και την ευρυμάθεια να κατανοήσει τα πάντα όπως ο Θεός; Δεν υπάρχει, σωστά; Υπάρχουν αστρονόμοι ή βιολόγοι που κατανοούν πραγματικά τους κανόνες βάσει των οποίων ζουν και αναπτύσσονται τα πάντα; Μπορούν να κατανοήσουν πραγματικά την αξία της ύπαρξης κάθε πράγματος; (Όχι, δεν μπορούν.) Αυτό συμβαίνει γιατί τα πάντα δημιουργήθηκαν από τον Θεό και, όσο σκληρά ή όσο βαθιά κι αν μελετάει αυτήν τη γνώση η ανθρωπότητα ή όσο καιρό κι αν πασχίζει να τη μάθει, ποτέ δεν θα είναι σε θέση να συλλάβει το μυστήριο ή τον σκοπό της δημιουργίας των πάντων από τον Θεό. Έτσι δεν είναι; Τώρα, από τη μέχρι τώρα συζήτησή μας, νιώθετε πως έχετε αποκτήσει μερική κατανόηση του πραγματικού νοήματος της φράσης: «Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για όλα τα πράγματα»; (Ναι.) Ήξερα πως όταν συζητούσα αυτό το θέμα —ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για όλα τα πράγματα— πολλοί άνθρωποι θα σκέφτονταν κατευθείαν μια άλλη φράση: «Ο Θεός είναι η αλήθεια, και ο Θεός χρησιμοποιεί τον λόγο Του για να μεριμνήσει για μας», και τίποτα πέρα από αυτό το επίπεδο της σημασίας του θέματος. Κάποιοι ίσως και να θεωρούν μάλιστα πως η μέριμνα του Θεού για την ανθρώπινη ζωή, της καθημερινής τροφής και νερού και κάθε καθημερινής ανάγκης δεν μετράει ως μέριμνά Του για τον άνθρωπο. Δεν υπάρχουν κάποιοι που νιώθουν έτσι; Ωστόσο, δεν είναι ξεκάθαρη η πρόθεση του Θεού όταν δημιούργησε τα πάντα —να επιτρέψει στην ανθρωπότητα να υπάρχει και να ζει κανονικά; Ο Θεός διατηρεί το περιβάλλον στο οποίο ζουν οι άνθρωποι και παρέχει όλα τα πράγματα που χρειάζεται η ανθρωπότητα για την επιβίωσή της. Επιπλέον, διαχειρίζεται και έχει υπό την κυριαρχία Του τα πάντα. Όλα αυτά επιτρέπουν στην ανθρωπότητα να ζει και να ευημερεί και να πολλαπλασιάζεται κανονικά· μ’ αυτόν τον τρόπο ο Θεός μεριμνά για όλη τη δημιουργία και για την ανθρωπότητα. Δεν είναι αλήθεια ότι οι άνθρωποι πρέπει να αναγνωρίζουν και να κατανοούν αυτά τα πράγματα; Μερικοί ίσως πουν: «Αυτό το θέμα απέχει παρασάγγας από τη γνώση μας για τον αληθινό Θεό τον ίδιο και δεν θέλουμε να το γνωρίσουμε, γιατί δεν ζούμε μόνο με ψωμί, αλλά, αντιθέτως, ζούμε με τον λόγο του Θεού». Είναι αυτή η κατανόηση σωστή; (Όχι.) Γιατί είναι λανθασμένη; Μπορείτε να έχετε πλήρη κατανόηση του Θεού αν γνωρίζετε μόνο τα πράγματα που έχει πει ο Θεός; Αν δεχθείτε μόνο το έργο του Θεού και αποδεχτείτε την κρίση και την παίδευσή του Θεού, μπορείτε να κατανοήσετε πλήρως τον Θεό; Αν γνωρίζετε μόνο ένα μικρό μέρος της διάθεσης του Θεού, ένα μικρό μέρος της εξουσίας του Θεού, θεωρείτε ότι επαρκούν για να αποκτήσετε μια κατανόηση του Θεού; (Όχι.) Οι ενέργειες του Θεού ξεκίνησαν με τη δημιουργία των πάντων απ’ Αυτόν, και συνεχίζουν σήμερα —οι ενέργειες του Θεού είναι εμφανείς ανά πάσα ώρα και στιγμή, από τη μια στιγμή στην άλλη. Αν πιστεύει κανείς πως ο Θεός υπάρχει μόνο και μόνο επειδή έχει επιλέξει μια ομάδα ανθρώπων πάνω στους οποίους θα εκτελέσει το έργο Του για να τους σώσει, και πως τίποτα άλλο δεν έχει σχέση με τον Θεό, την εξουσία Του, την ταυτότητά Του ούτε τις ενέργειές Του, μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει κανείς αληθινή γνώση για τον Θεό; Οι άνθρωποι που έχουν αυτήν την υποτιθέμενη «γνώση για τον Θεό» έχουν απλώς μια μονόπλευρη κατανόηση, σύμφωνα με την οποία περιορίζουν τα έργα του Θεού σε μία μόνο ομάδα ανθρώπων. Είναι αυτή αληθινή γνώση για τον Θεό; Οι άνθρωποι με τέτοιου είδους γνώση δεν αρνούνται τη δημιουργία των πάντων από τον Θεό και την κυριαρχία Του επ’ αυτών; Μερικοί άνθρωποι δεν θέλουν να ασχοληθούν μ’ αυτό το σημείο, και αντ’ αυτού σκέφτονται μέσα τους: «Δεν έχω δει την κυριαρχία του Θεού επί των πάντων. Η ιδέα είναι τόσο ξένη που δεν μ’ ενδιαφέρει να την κατανοήσω. Ο Θεός κάνει αυτό που θέλει, κι αυτό δεν έχει καμία σχέση μ’ εμένα. Δέχομαι την ηγεσία του Θεού και τον λόγο Του μόνο και μόνο ώστε να μπορέσω να σωθώ και να οδηγηθώ στην τελείωση από τον Θεό. Τίποτα άλλο δεν με ενδιαφέρει. Οι κανόνες που θέσπισε ο Θεός όταν δημιούργησε τα πάντα και ό,τι κάνει για να μεριμνά για τα πάντα και για την ανθρωπότητα, δεν έχουν καμία σχέση μ’ εμένα». Τι κουβέντες είναι αυτές; Δεν είναι πράξη παρακοής; Υπάρχει κανείς ανάμεσά σας που έχει τέτοια κατανόηση; Ξέρω, ακόμη κι αν δεν το λέτε, πως η μεγάλη πλειονότητά σας έτσι κάνει. Αυτοί οι άνθρωποι που ενεργούν σύμφωνα με τους κανόνες βλέπουν τα πάντα από την δική τους «πνευματική» άποψη. Θέλουν μόνο να περιορίσουν τον Θεό στη Βίβλο, να περιορίσουν τον Θεό βάσει του λόγου που έχει εκφέρει, όσον αφορά το νόημα που απορρέει από τον γραπτό, επί λέξει λόγο. Δεν επιθυμούν να γνωρίσουν περισσότερο τον Θεό και θέλουν την αμέριστη προσοχή του Θεού. Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι παιδαριώδης αλλά και άκρως θρησκευτικός. Μπορούν οι άνθρωποι που έχουν τέτοιες απόψεις να γνωρίσουν τον Θεό; Θα δυσκολεύονταν πολύ να γνωρίσουν τον Θεό. Σήμερα έχω διηγηθεί δύο ιστορίες, η καθεμία εκ των οποίων εξετάζει μια διαφορετική πτυχή. Έχοντας μόλις έλθει σε επαφή μαζί τους, μπορεί να νιώθετε πως είναι βαθυστόχαστες ή λίγο ασαφείς, δυσνόητες και δυσκατάληπτες. Μπορεί να είναι δύσκολο να τις συνδέσετε με τις ενέργειες του Θεού και με τον Θεό τον ίδιο. Ωστόσο, όλες οι ενέργειες του Θεού και όλα όσα έχει κάνει μέσα στη δημιουργία και μέσα στην ανθρωπότητα θα πρέπει να γίνουν γνωστά με σαφή και ακριβή τρόπο σε κάθε άνθρωπο και σε καθέναν που αναζητά να γνωρίσει τον Θεό. Αυτή η γνώση θα σου δώσει σιγουριά στην πίστη σου όσον αφορά την αληθινή ύπαρξη του Θεού. Θα σου δώσει, επίσης, ακριβή γνώση της σοφίας του Θεού, της δύναμής Του και του τρόπου με τον οποίο μεριμνά για τα πάντα. Θα σου επιτρέψει να συλλάβεις ξεκάθαρα την αληθινή ύπαρξη του Θεού και να δεις πως η ύπαρξή Του δεν είναι κάτι πλασματικό, δεν είναι κάποιος μύθος, δεν είναι ασαφής, δεν είναι θεωρία και πως σίγουρα δεν είναι ένα είδος πνευματικής παρηγοριάς, αλλά πραγματική ύπαρξη. Επιπλέον, θα επιτρέψει στους ανθρώπους να μάθουν πως ο Θεός πάντα μεριμνούσε για όλη τη δημιουργία και για την ανθρωπότητα· ο Θεός αυτό το κάνει με τον δικό Του τρόπο και σύμφωνα με τον δικό Του ρυθμό. Επομένως, επειδή ο Θεός δημιούργησε τα πάντα και τους έδωσε κανόνες, είναι το καθένα σε θέση υπό τον προκαθορισμό Του, να εκτελεί το καθήκον που του ανατέθηκε, να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του και να παίζει τον δικό του ρόλο· υπό τον προκαθορισμό Του, το καθετί έχει τη δική του χρήση στην υπηρεσία της ανθρωπότητας, στον χώρο και στο περιβάλλον στο οποίο κατοικεί η ανθρωπότητα. Αν ο Θεός δεν είχε ενεργήσει κατ’ αυτόν τον τρόπο, και η ανθρωπότητα δεν είχε ένα τέτοιο περιβάλλον για να κατοικήσει, τότε, θα ήταν αδύνατο για τους ανθρώπους να πιστεύουν στον Θεό ή να Τον ακολουθούν· όλα αυτά δεν θα τίποτα παραπάνω από κούφια λόγια. Έτσι δεν είναι;

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ζ΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 170

Το βασικό περιβάλλον διαβίωσης που δημιουργεί ο Θεός για την ανθρωπότητα (Επιλεγμένα εδάφια)

Έχουμε συζητήσει πολλά θέματα και πολύ περιεχόμενο σχετικά με τα λόγια «ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για όλα τα πράγματα», αλλά γνωρίζετε μέσα στην καρδιά σας τι πράγματα παραχωρεί ο Θεός στην ανθρωπότητα, πέρα από την παροχή του λόγου Του σε εσάς και την εκτέλεση του έργου της παίδευσης και της κρίσης Του πάνω σας; Μερικοί άνθρωποι μπορεί να πουν: «Ο Θεός μού παραχωρεί χάρη και ευλογίες· μου δίνει πειθαρχία και παρηγοριά, όπως και μου δίνει φροντίδα και προστασία με κάθε δυνατό τρόπο». Άλλοι θα πουν: «Ο Θεός μού παραχωρεί καθημερινά φαγητό και ποτό», ενώ κάποιοι θα πουν ακόμη: «Ο Θεός μού έχει παραχωρήσει τα πάντα». Μπορεί να ανταποκριθείτε σε εκείνα τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι στην καθημερινότητά τους με τρόπο που σχετίζεται με το πεδίο της δικής σας σαρκικής εμπειρίας ζωής. Ο Θεός παραχωρεί πολλά πράγματα στον κάθε άνθρωπο, αν και αυτό που συζητάμε εδώ δεν περιορίζεται μόνο στο πεδίο των καθημερινών αναγκών των ανθρώπων, αλλά αποσκοπεί στο να επεκτείνει το οπτικό πεδίο κάθε ανθρώπου και να σας δώσει τη δυνατότητα να δείτε τα πράγματα από μια μακρο-οπτική. Εφόσον ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για όλα τα πράγματα, πώς διατηρεί τη ζωή όλων των πραγμάτων; Με άλλα λόγια, τι δίνει ο Θεός σε όλα τα πράγματα της δημιουργίας Του προκειμένου να διατηρήσει την ύπαρξή τους και τους νόμους στους οποίους στηρίζεται αυτή, ώστε να συνεχίσουν εκείνα να υπάρχουν; Αυτό είναι το κύριο σημείο της συζήτησής μας σήμερα. […] Ελπίζω να μπορέσετε να συνδέσετε αυτό το θέμα και αυτά που θα πω με τις πράξεις του Θεού, και όχι με κάποια γνώση, ανθρώπινη κουλτούρα ή έρευνα. Μιλώ μόνο για τον Θεό, για τον ίδιο τον Θεό. Τούτη είναι η πρότασή Μου προς εσάς. Είμαι σίγουρος πως καταλαβαίνετε, σωστά;

Ο Θεός έχει παραχωρήσει πολλά πράγματα στην ανθρωπότητα. Θα ξεκινήσω μιλώντας για όσα οι άνθρωποι μπορούν να δουν, δηλαδή, αυτά που μπορούν να αισθανθούν. Πρόκειται για πράγματα που οι άνθρωποι μπορούν να συλλάβουν και να καταλάβουν μέσα στην καρδιά τους. Ας αρχίσουμε, λοιπόν, μιλώντας για το τι έχει παράσχει ο Θεός στην ανθρωπότητα με μια συζήτηση για τον υλικό κόσμο.

α. Ο αέρας

Πρώτον, ο Θεός δημιούργησε τον αέρα, ώστε ο άνθρωπος να μπορεί αναπνέει. Ο αέρας είναι μια ουσία με την οποία οι άνθρωποι μπορούν να έρχονται σε καθημερινή επαφή και κάτι στο οποίο βασίζονται οι άνθρωποι την κάθε στιγμή, ακόμα και στον ύπνο τους. Ο αέρας που δημιούργησε ο Θεός είναι μνημειωδώς σημαντικός για την ανθρωπότητα: Είναι ουσιώδης για την κάθε τους ανάσα και για την ίδια τη ζωή. Αυτή η ουσία, η οποία μπορεί να γίνει μόνο αισθητή αλλά όχι ορατή, υπήρξε το πρώτο δώρο του Θεού σε όλα τα πράγματα της δημιουργίας Του. Όμως, μετά τη δημιουργία του αέρα, σταμάτησε ο Θεός, θεωρώντας το έργο Του τελειωμένο; Ή σκέφτηκε πόσο πυκνός θα ήταν ο αέρας; Σκέφτηκε τι θα περιείχε ο αέρας; Τι σκεπτόταν ο Θεός όταν έφτιαχνε τον αέρα; Γιατί έφτιαξε ο Θεός τον αέρα και ποια ήταν η συλλογιστική Του; Οι άνθρωποι χρειάζονται τον αέρα —έχουν ανάγκη να αναπνέουν. Πρώτον, η πυκνότητα του αέρα θα έπρεπε να είναι κατάλληλη για τους ανθρώπινους πνεύμονες. Ξέρει κανείς ποια είναι η πυκνότητα του αέρα; Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει ιδιαίτερη ανάγκη να γνωρίζουν οι άνθρωποι την απάντηση σε αυτό το ερώτημα με αριθμούς ή δεδομένα, και πράγματι, είναι εντελώς περιττό να γνωρίζουν την απάντηση —είναι απολύτως επαρκές να έχουν μόνο μια γενική ιδέα. Ο Θεός έφτιαξε τον αέρα με την απολύτως κατάλληλη πυκνότητα για την αναπνοή των ανθρώπινων πνευμόνων. Δηλαδή, έφτιαξε τον αέρα έτσι ώστε να μπορεί να εισέρχεται εύκολα στο ανθρώπινο σώμα μέσω της αναπνοής του, και ώστε να μην κάνει κακό στο σώμα καθώς αναπνέει. Αυτά έλαβε υπόψιν Του ο Θεός όταν έφτιαξε τον αέρα. Στη συνέχεια, θα μιλήσουμε για το τι περιέχει ο αέρας. Το περιεχόμενο του αέρα δεν είναι δηλητηριώδες για τους ανθρώπους και δεν πρόκειται να βλάψει τους πνεύμονες ούτε κανένα μέρος του σώματος. Ο Θεός έπρεπε να τα σκεφτεί όλα αυτά. Ο Θεός ήταν υποχρεωμένος να σκεφτεί ότι ο αέρας που αναπνέουν οι άνθρωποι θα πρέπει να εισέρχεται και να εξέρχεται ομαλά από το σώμα, και ότι, μετά την εισπνοή, η φύση και η ποσότητα των ουσιών μέσα στον αέρα θα πρέπει να είναι τέτοιες, ώστε το αίμα, καθώς και ο άχρηστος αέρας στους πνεύμονες και το σώμα ως σύνολο, να μεταβολίζονται σωστά. Επιπλέον, έπρεπε να σκεφτεί ότι ο αέρας δεν θα πρέπει να περιέχει καμία δηλητηριώδη ουσία. Στόχος Μου όταν σας λέω για αυτά τα δύο πρότυπα για τον αέρα δεν είναι να σας τροφοδοτήσω με κάποια συγκεκριμένη γνώση, αλλά, να σας δείξω ότι ο Θεός δημιούργησε το κάθε ένα πράγμα μέσα στη δημιουργία Του σύμφωνα με τις δικές Του σκέψεις, και ό,τι δημιούργησε είναι το καλύτερο που θα μπορούσε να είναι. Επιπλέον, όσο για την ποσότητα σκόνης στον αέρα· και την ποσότητα σκόνης, άμμου και χώματος στη γη· καθώς και για την ποσότητα σκόνης που πέφτει από τον ουρανό στη γη —ο Θεός έχει τους τρόπους Του να διαχειρίζεται και αυτά πράγματα, τρόπους να τα εκκαθαρίζει ή να τα κάνει να αποσυντίθενται. Παρά την ύπαρξη ορισμένης ποσότητας σκόνης, ο Θεός το κανόνισε έτσι, ώστε να μη βλάπτει το σώμα του ανθρώπου ούτε να θέτει σε κίνδυνο την αναπνοή του ανθρώπου, και έκανε τα μόρια σκόνης να έχουν μέγεθος αβλαβές για το σώμα. Δεν ήταν ένα μυστήριο η δημιουργία του αέρα από τον Θεό; Ήταν ένα απλό πράγμα, σαν μια απλή πνοή αέρα από το στόμα Του; (Όχι.) Το μυστήριο του Θεού, οι λειτουργίες του μυαλού Του, ο τρόπος σκέψης Του και η σοφία Του είναι όλα εμφανή, ακόμη και στη δημιουργία των απλούστερων πραγμάτων. Δεν είναι πρακτικός ο Θεός; (Ναι, είναι.) Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και κατά τη δημιουργία απλών πραγμάτων, ο Θεός σκεπτόταν την ανθρωπότητα. Πρώτον, ο αέρας που αναπνέουν οι άνθρωποι είναι καθαρός και το περιεχόμενό του είναι κατάλληλο για να το αναπνέουν οι άνθρωποι, δεν είναι δηλητηριώδες ούτε προκαλεί βλάβη στους ανθρώπους· κατά τον ίδιο τρόπο, η πυκνότητα του αέρα είναι κατάλληλη για την ανθρώπινη αναπνοή. Ο αέρας αυτός, τον οποίο εισπνέουν και εκπνέουν οι άνθρωποι διαρκώς, είναι ουσιώδης για το ανθρώπινο σώμα, την ανθρώπινη σάρκα. Για τον λόγο αυτόν, οι άνθρωποι μπορούν να αναπνέουν ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς ή ανησυχίες. Μπορούν έτσι να αναπνέουν κανονικά. Ο αέρας είναι αυτό που δημιούργησε ο Θεός στην αρχή και που είναι απαραίτητο για την ανθρώπινη αναπνοή.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Η΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 171

Το βασικό περιβάλλον διαβίωσης που δημιουργεί ο Θεός για την ανθρωπότητα (Επιλεγμένα εδάφια)

β. Η θερμοκρασία

Το δεύτερο που θα συζητήσουμε είναι η θερμοκρασία. Όλοι γνωρίζουν τι είναι η θερμοκρασία. Η θερμοκρασία είναι κάτι το απαραίτητο για ένα περιβάλλον κατάλληλο για την ανθρώπινη επιβίωση. Αν η θερμοκρασία είναι υπερβολικά υψηλή —για παράδειγμα, ας υποθέσουμε πως η θερμοκρασία ήταν υψηλότερη των σαράντα βαθμών Κελσίου— δεν θα ήταν αυτό πολύ εξαντλητικό για τους ανθρώπους; Δεν θα ήταν εξουθενωτικό να ζουν οι άνθρωποι σε τέτοιες συνθήκες; Και θα συνέβαινε αν η θερμοκρασία ήταν υπερβολικά χαμηλή; Ας υποθέσουμε πως η θερμοκρασία έφθανε τους μείον σαράντα βαθμούς Κελσίου —ούτε αυτές τις συνθήκες θα ήταν ικανοί να αντέξουν οι άνθρωποι. Ως εκ τούτου, ο Θεός ήταν εξαιρετικά συγκεκριμένος στον καθορισμό του εύρους θερμοκρασιών, δηλαδή του εύρους θερμοκρασιών στο οποίο μπορεί να προσαρμοστεί το ανθρώπινο σώμα, το οποίο κυμαίνεται λίγο πολύ, μεταξύ των μείον τριάντα και των σαράντα βαθμών Κελσίου. Οι θερμοκρασίες στις περιοχές από τον Βορρά μέχρι τον Νότο εμπίπτουν ουσιαστικά σε αυτό το εύρος. Στις ψυχρές περιοχές, οι θερμοκρασίες πιθανόν να πέφτουν στους μείον πενήντα ή μείον εξήντα βαθμούς Κελσίου. Ο Θεός δεν θα ήθελε οι άνθρωποι να ζουν σε τέτοιες περιοχές. Γιατί, άρα, υπάρχουν αυτές οι ψυχρές περιοχές; Ο Θεός έχει τη δική Του σοφία και τις δικές Του προθέσεις γι’ αυτό. Δεν θα σε άφηνε να πλησιάσεις σε αυτά τα μέρη. Τα μέρη που είναι υπερβολικά ζεστά και υπερβολικά κρύα προστατεύονται από τον Θεό, που σημαίνει πως Εκείνος δεν σχεδίασε να ζήσει εκεί ο άνθρωπος. Αυτά τα μέρη δεν είναι για την ανθρωπότητα. Γιατί, όμως, να θέλει ο Θεός να υπάρχουν τέτοια μέρη στη γη; Αν αυτά είναι μέρη όπου δεν θα ήθελε ο Θεός να κατοικήσει ή ούτε καν να επιβιώσει ο άνθρωπος, τότε γιατί να τα δημιουργήσει ο Θεός; Σ’ αυτό έγκειται η σοφία του Θεού. Δηλαδή, ο Θεός έχει διαβαθμίσει λογικά το εύρος της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος στο οποίο επιβιώνουν οι άνθρωποι. Στο σημείο αυτό δρα, επίσης, και ένας φυσικός νόμος. Ο Θεός δημιούργησε ορισμένα πράγματα για να διατηρεί και να ελέγχει τη θερμοκρασία. Ποια είναι αυτά; Πρώτα απ’ όλα, ο ήλιος μπορεί να δώσει στους ανθρώπους ζεστασιά, είναι, όμως, οι άνθρωποι ικανοί να αντέξουν αυτήν τη ζεστασιά όταν είναι υπερβολική; Υπάρχει κάποιος που τολμά να πλησιάσει τον ήλιο; Υπάρχει κάποιο επιστημονικό εργαλείο στη γη που μπορεί να πλησιάσει στον ήλιο; (Όχι.) Γιατί όχι; Ο ήλιος είναι υπερβολικά καυτός. Οτιδήποτε τον πλησιάζει υπερβολικά θα λιώσει. Ως εκ τούτου, ο Θεός εργάστηκε ειδικά για να ορίσει το ύψος του ήλιου πάνω από την ανθρωπότητα και την απόστασή του από αυτήν σύμφωνα με τους σχολαστικούς υπολογισμούς Του και με τα πρότυπά Του. Έπειτα, υπάρχουν οι δύο πόλοι της γης, ο Βόρειος και ο Νότιος Πόλος. Οι περιοχές αυτές είναι εξ ολοκλήρου παγωμένες και παγετώδεις. Μπορεί η ανθρωπότητα να ζήσει σε παγετώδεις περιοχές; Είναι τέτοια μέρη κατάλληλα για την επιβίωση των ανθρώπων; Όχι, γι’ αυτό οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν σε αυτά τα μέρη. Αφού οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν στον Βόρειο και τον Νότιο Πόλο, οι παγετώνες τους διατηρούνται και είναι ικανοί να εξυπηρετήσουν τον σκοπό τους, ο οποίος είναι ο έλεγχος της θερμοκρασίας. Καταλαβαίνεις, έτσι; Αν δεν υπήρχε Βόρειος και Νότιος Πόλος, τότε η συνεχής θερμότητα του ήλιου θα προκαλούσε τον χαμό των ανθρώπων στη γη. Διατηρεί όμως ο Θεός τη θερμοκρασία σε ένα εύρος κατάλληλο για την ανθρώπινη επιβίωση μόνο με αυτά τα δύο πράγματα; Όχι. Υπάρχουν επίσης κάθε είδους έμβια όντα, όπως το γρασίδι στους αγρούς, τα διάφορα είδη δέντρων και όλων των ειδών τα φυτά στα δάση, τα οποία απορροφούν τη θερμότητα του ήλιου και, κάνοντάς το αυτό, εξουδετερώνουν τη θερμική ενέργεια του ήλιου με τρόπο που ρυθμίζει τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος στο οποίο ζει η ανθρώπινη φυλή. Υπάρχουν επίσης πηγές νερού, όπως τα ποτάμια και οι λίμνες. Κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει την έκταση που καλύπτουν τα ποτάμια και οι λίμνες. Κανείς δεν μπορεί να ελέγξει πόσο νερό υπάρχει στη γη ούτε πού ρέει το νερό αυτό, την κατεύθυνσή της ροής του, τον όγκο της ή την ταχύτητά της. Μόνο ο Θεός γνωρίζει. Αυτές οι διάφορες πηγές νερού, από τα υπόγεια ύδατα έως και τα ορατά ποτάμια και λίμνες πάνω από το έδαφος, μπορούν επίσης να ρυθμίσουν τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος στο οποίο ζει ο άνθρωπος. Πέρα από τις πηγές νερού, υπάρχουν επίσης και κάθε είδους γεωγραφικοί σχηματισμοί, όπως βουνά, πεδιάδες, φαράγγια και υγρότοποι̇, τα οποία όλα ρυθμίζουν τις θερμοκρασίες σε βαθμό ανάλογο προς το γεωγραφικό πεδίο και την περιοχή τους. Για παράδειγμα, αν ένα βουνό έχει περίμετρο εκατό χιλιομέτρων, τότε αυτά τα εκατό χιλιόμετρα θα συνεισφέρουν χρησιμότητα αξίας εκατό χιλιομέτρων. Όσο για το πόσες ακριβώς τέτοιες οροσειρές και πόσα τέτοια φαράγγια έχει δημιουργήσει ο Θεός πάνω στη γη, αυτός είναι ένας αριθμός που ο Θεός έχει μελετήσει. Με άλλα λόγια, πίσω από την ύπαρξη του παραμικρού πράγματος που δημιουργήθηκε από τον Θεό, υπάρχει και μια ιστορία, και κάθε πράγμα περιέχει επίσης τη σοφία και τα σχέδιά του Θεού. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τα δάση και όλα τα διάφορα είδη βλάστησης —η έκταση και το εύρος της περιοχής στην οποία υπάρχουν και αναπτύσσονται είναι πέραν του ελέγχου κάθε ανθρώπου, και κανείς δεν έχει λόγο αναφορικά με αυτά τα πράγματα. Παρομοίως, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να ελέγξει την ποσότητα του νερού που απορροφούν ούτε και την ποσότητα της θερμικής ενέργειας που απορροφούν από τον ήλιο. Όλα αυτά τα πράγματα εμπίπτουν στο πεδίο του σχεδίου που κατέστρωσε ο Θεός όταν δημιούργησε όλα τα πράγματα.

Το γεγονός ότι ο άνθρωπος μπορεί να ζει σε ένα περιβάλλον με τόσο κατάλληλη θερμοκρασία οφείλεται αποκλειστικά στον προσεκτικό σχεδιασμό, τη μελέτη και τη διευθέτηση του Θεού ως προς όλες τις πλευρές. Επομένως, το κάθε τι που βλέπει ο άνθρωπος με τα μάτια του, όπως ο ήλιος, ο Βόρειος και ο Νότιος Πόλος, για τους οποίους ακούει τόσο συχνά, καθώς και τα διάφορα έμβια όντα πάνω και κάτω από το έδαφος και μέσα στο νερό, και η έκταση του χώρου που καλύπτεται από δάση και άλλα είδη βλάστησης, και οι πηγές νερού, τα διάφορα υδάτινα συστήματα, οι ποσότητες του θαλασσινού και του γλυκού νερού, καθώς και τα διαφορετικά γεωγραφικά περιβάλλοντα —όλα αυτά είναι πράγματα που χρησιμοποιεί ο Θεός για να διατηρεί κανονικές θερμοκρασίες για την επιβίωση του ανθρώπου. Αυτό είναι απόλυτο. Ο άνθρωπος είναι ικανός να ζει σε ένα περιβάλλον με τέτοιες κατάλληλες θερμοκρασίες, αποκλειστικά επειδή ο Θεός τα έχει σκεφτεί όλα αυτά εις βάθος. Δεν πρέπει να κάνει ούτε πολύ κρύο ούτε πολλή ζέστη: Μέρη που είναι υπερβολικά ζεστά, όπου οι θερμοκρασίες υπερβαίνουν αυτές στις οποίες δύναται να προσαρμοστεί το ανθρώπινο σώμα, σίγουρα ο Θεός δεν τα έχει φυλάξει για εσένα. Μέρη που είναι υπερβολικά κρύα, όπου οι θερμοκρασίες είναι υπέρμετρα χαμηλές, όπου, αφού φτάσουν σ’ αυτά, οι άνθρωποι θα πάγωναν εντελώς μέσα σε λίγα μόλις λεπτά, ώστε θα αδυνατούσαν να μιλήσουν, ο εγκέφαλός τους θα πάγωνε, θα ήταν ανίκανοι να σκεφτούν και σύντομα θα πάθαιναν ασφυξία —ούτε τέτοια μέρη έχει φυλάξει ο Θεός για την ανθρωπότητα. Ανεξάρτητα από το τι είδους έρευνα θέλουν να διεξάγουν οι άνθρωποι ή από το αν θέλουν να καινοτομήσουν ή να ξεπεράσουν τέτοιους περιορισμούς —ό,τι σκέψεις κι αν έχουν οι άνθρωποι, ποτέ δεν θα είναι ικανοί να ξεπεράσουν τα όρια αυτού στο οποίο μπορεί να προσαρμοστεί το ανθρώπινο σώμα. Δεν θα είναι ποτέ ικανοί να απαλλαγούν από τους περιορισμούς που δημιούργησε ο Θεός για τον άνθρωπο. Αυτό οφείλεται στο ότι ο Θεός δημιούργησε τα ανθρώπινα όντα και ο Θεός ξέρει καλύτερα σε ποιες θερμοκρασίες μπορεί να προσαρμοστεί το ανθρώπινο σώμα. Όμως, οι ίδιοι οι άνθρωποι δεν το ξέρουν. Γιατί λέω ότι οι άνθρωποι δεν ξέρουν; Τι ανόητα πράγματα έχουν κάνει οι άνθρωποι; Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν προσπαθήσει επανειλημμένα να προκαλέσουν τον Βόρειο και τον Νότιο Πόλο; Τέτοιοι άνθρωποι ήθελαν ανέκαθεν να πάνε σε εκείνα τα μέρη για να καταλάβουν τη γη, ώστε να μπορέσουν να ριζώσουν εκεί. Αυτό θα αποτελούσε παράλογη πράξη. Ακόμη κι αν εξερευνήσεις διεξοδικά τους πόλους, μετά τι γίνεται; Ακόμα κι αν καταφέρεις να προσαρμοστείς στις θερμοκρασίες και μπορέσεις να ζήσεις εκεί, αν «βελτίωνες» το τωρινό περιβάλλον ζωής στον Νότιο και τον Βόρειο Πόλο, θα ωφελούσε αυτό με οποιονδήποτε τρόπο την ανθρωπότητα; Η ανθρωπότητα έχει ένα περιβάλλον στο οποίο μπορεί να επιβιώσει, κι όμως οι άνθρωποι δεν παραμένουν εκεί ήσυχα και πειθήνια, μα αντ’ αυτού επιμένουν να τολμούν να πηγαίνουν σε μέρη όπου δεν μπορούν να επιβιώσουν. Ποια είναι η σημασία αυτού; Έχουν αρχίσει να βαριούνται και να μην αντέχουν τη ζωή σε αυτήν την κατάλληλη θερμοκρασία και έχουν απολαύσει υπερβολικά πολλές ευλογίες. Εκτός αυτού, αυτό το κοινό περιβάλλον διαβίωσης έχει σχεδόν καταστραφεί ολοσχερώς από την ανθρωπότητα, οπότε τώρα πιστεύουν πως μπορούν κάλλιστα να πάνε στον Βόρειο και τον Νότιο Πόλο για να προξενήσουν περισσότερη ζημιά ή να επιδιώξουν κάποιου είδους «σκοπό», ώστε να μπορέσουν να βρουν έναν τρόπο να «χαράξουν ένα νέο μονοπάτι». Δεν είναι ανόητο αυτό; Δηλαδή, υπό την ηγεσία του προγόνου τους, του Σατανά, αυτή η ανθρωπότητα συνεχίζει να κάνει τον ένα παραλογισμό μετά τον άλλο, καταστρέφοντας απερίσκεπτα και ασύστολα το όμορφο σπίτι που δημιούργησε ο Θεός για εκείνη. Αυτό είναι κατόρθωμα του Σατανά. Περαιτέρω, βλέποντας ότι η επιβίωση της ανθρωπότητας πάνω στη γη απειλείται σε κάποιον βαθμό, πολλοί άνθρωποι αναζητούν τρόπους να επισκεφθούν τη σελήνη, θέλοντας να εξασφαλίσουν έναν τρόπο επιβίωσης εκεί. Μα στην τελική, δεν υπάρχει οξυγόνο στη σελήνη. Μπορούν τα ανθρώπινα όντα να επιβιώσουν χωρίς οξυγόνο; Δεδομένου ότι στη σελήνη δεν υπάρχει οξυγόνο, δεν είναι τόπος όπου μπορεί να παραμείνει ο άνθρωπος, κι όμως, αυτός επιμένει στην επιθυμία του να πάει εκεί. Πώς θα πρέπει να αποκληθεί αυτή η συμπεριφορά; Πρόκειται, επίσης, για αυτοκαταστροφή. Η σελήνη είναι ένας τόπος χωρίς αέρα και η θερμοκρασία της δεν είναι κατάλληλη για ανθρώπινη επιβίωση —συνεπώς, δεν πρόκειται για μέρος που έχει φυλάξει ο Θεός για τον άνθρωπο.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Η΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 172

Το βασικό περιβάλλον διαβίωσης που δημιουργεί ο Θεός για την ανθρωπότητα (Επιλεγμένα εδάφια)

γ. Ο ήχος

Ποιο είναι το τρίτο πράγμα; Είναι κι αυτό ένα ουσιώδες μέρος του κανονικού περιβάλλοντος της ανθρώπινης ύπαρξης, κάτι για το οποίο έπρεπε ο Θεός να προβεί σε διευθετήσεις, όταν δημιούργησε όλα τα πράγματα. Είναι πολύ σημαντικό για τον Θεό, αλλά και για κάθε ένα ανθρώπινο ον. Αν ο Θεός δεν είχε φροντίσει αυτό το πράγμα, θα είχε παρέμβει σημαντικά στην επιβίωση της ανθρωπότητας, δηλαδή θα είχε τόσο σημαντικό αντίκτυπο στη ζωή του ανθρώπου και στο σαρκικό του σώμα, που η ανθρωπότητα δεν θα ήταν ικανή να επιβιώσει σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι κανένα έμβιο ον δεν θα μπορούσε να είχε επιβιώσει σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Ποιο είναι, λοιπόν, αυτό το πράγμα για το οποίο μιλώ; Μιλώ για τον ήχο. Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα, και όλα ζουν μέσα στα χέρια του Θεού. Όλα τα πράγματα της δημιουργίας του Θεού ζουν και περιστρέφονται σε συνεχή κίνηση εντός του οπτικού Του πεδίου. Αυτό που εννοώ με αυτό είναι ότι κάθε πράγμα που δημιούργησε ο Θεός έχει νόημα και αξία στην ύπαρξή του· δηλαδή, υπάρχει κάτι ουσιώδες στην ύπαρξη του κάθε πράγματος ξεχωριστά. Στα μάτια του Θεού, κάθε πράγμα είναι ζωντανό και, αφού όλα τα πράγματα είναι ζωντανά, κάθε ένα από αυτά παράγει ήχο. Για παράδειγμα, η γη περιστρέφεται συνεχώς και ο ήλιος περιστρέφεται συνεχώς, και η σελήνη, επίσης, περιστρέφεται συνεχώς. Καθώς όλα τα πράγματα διαδίδονται, αναπτύσσονται και κινούνται, εκπέμπουν συνεχώς ήχο. Όλα τα πράγματα της δημιουργίας του Θεού που υπάρχουν στη γη βρίσκονται σε συνεχή διάδοση, ανάπτυξη και κίνηση. Για παράδειγμα, οι πρόποδες των βουνών κινούνται και μετατοπίζονται, και όλα τα έμβια όντα στα βάθη των θαλασσών κολυμπούν και μετακινούνται. Αυτό σημαίνει ότι τα εν λόγω έμβια όντα, όλα τα πράγματα στα μάτια του Θεού, βρίσκονται σε μια μόνιμη, τακτική κίνηση, σύμφωνα με τα καθιερωμένα μοτίβα. Τι είναι, λοιπόν, αυτό που φέρνουν στη ζωή όλα αυτά τα πράγματα που διαδίδονται και αναπτύσσονται στο σκοτάδι και κινούνται με μυστικότητα; Ήχοι —δυνατοί, ισχυροί ήχοι. Πέρα από τον πλανήτη Γη, όλα τα είδη πλανητών βρίσκονται επίσης σε συνεχή κίνηση, και τα έμβια όντα και οι οργανισμοί σε αυτούς τους πλανήτες επίσης διαδίδονται, αναπτύσσονται και μετακινούνται συνεχώς. Δηλαδή, όλα τα έμβια και τα άβια κινούνται συνεχώς προς τα εμπρός στα μάτια του Θεού, και, καθώς το κάνουν, το καθένα από αυτά εκπέμπει επίσης ήχο. Ο Θεός έχει επίσης προβεί σε διευθετήσεις σχετικά με αυτούς τους ήχους, και πιστεύω πως γνωρίζετε ήδη τον λόγο που έχει γι’ αυτό, έτσι δεν είναι; Όταν πλησιάζεις σε ένα αεροπλάνο, τι επίδραση έχει πάνω σου ο θόρυβος του κινητήρα του; Αν μείνεις κοντά του για υπερβολικά μεγάλο διάστημα, τα αυτιά σου θα κουφαθούν. Και η καρδιά σου —θα είναι σε θέση να αντέξει τέτοια ταλαιπωρία; Κάποιοι άνθρωποι με ασθενικές καρδιές δεν θα το άντεχαν. Φυσικά, ακόμα κι εκείνοι που έχουν δυνατή καρδιά δεν θα είναι ικανοί να το αντέξουν για πάρα πολύ. Δηλαδή, η επίδραση του ήχου στο ανθρώπινο σώμα, είτε πρόκειται για τα αυτιά είτε για την καρδιά, είναι εξαιρετικά σημαντική για κάθε ανθρώπινο ον, και οι υπερβολικά δυνατοί ήχοι θα βλάψουν τους ανθρώπους. Επομένως, όταν ο Θεός δημιούργησε όλα τα πράγματα, και αφού αυτά άρχισαν να λειτουργούν κανονικά, ο Θεός προέβη στις κατάλληλες διευθετήσεις γι’ αυτούς τους ήχους, τους ήχους όλων των εν κινήσει πραγμάτων. Είναι, και αυτό, ένα από τα ζητήματα που έπρεπε να σκεφτεί ο Θεός όταν δημιουργούσε ένα περιβάλλον για την ανθρωπότητα.

Πρώτον, το ύψος της ατμόσφαιρας πάνω από την επιφάνεια της γης έχει κάποια επίδραση στον ήχο. Επιπλέον, το μέγεθος των κενών στο έδαφος θα παραποιήσει και αυτό, και θα επηρεάσει τον ήχο. Στη συνέχεια, υπάρχουν διάφορα γεωγραφικά περιβάλλοντα, η συμβολή των οποίων επηρεάζει επίσης τον ήχο. Δηλαδή, ο Θεός χρησιμοποιεί ορισμένες μεθόδους για να εξαλείψει κάποιους ήχους, έτσι ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον, το οποίο τα αυτιά και οι καρδιές τους δύνανται να αντέχουν. Ειδάλλως, οι ήχοι θα δημιουργούσαν τεράστιο εμπόδιο στην επιβίωση των ανθρώπων, αποτελώντας μεγάλη ενόχληση στη ζωή τους και θέτοντας ένα σοβαρό πρόβλημα γι’ αυτούς. Αυτό σημαίνει ότι ο Θεός υπήρξε πολύ προσεκτικός κατά τη δημιουργία του εδάφους, της ατμόσφαιρας και των διαφόρων ειδών γεωγραφικού περιβάλλοντος και μέσα σε όλα αυτά περιέχεται η σοφία του Θεού. Η ανθρωπότητα δε χρειάζεται να έχει πολύ λεπτομερή κατανόηση αυτού —αρκεί να ξέρουν οι άνθρωποι ότι σ’ αυτό περιέχονται οι ενέργειες του Θεού. Για πείτε Μου τώρα, αυτό το έργο που έκανε ο Θεός —η ακριβής βαθμονόμηση του ήχου, προκειμένου να διατηρήσει το περιβάλλον διαβίωσης της ανθρωπότητας και την κανονική της ζωή— ήταν απαραίτητο; (Ναι.) Εφόσον αυτό το έργο ήταν απαραίτητο, τότε από αυτήν την οπτική, μπορεί να λεχθεί ότι ο Θεός χρησιμοποίησε αυτό το έργο ως τρόπο για να μεριμνήσει για όλα τα πράγματα; Ο Θεός δημιούργησε ένα τέτοιο ήσυχο περιβάλλον προνοώντας για την ανθρωπότητα, έτσι ώστε το ανθρώπινο σώμα να μπορούσε να ζει ιδιαίτερα κανονικά μέσα του, χωρίς να υπόκειται καμία παρεμβολή, και ώστε η ανθρωπότητα να ήταν ικανή να υπάρχει και να ζει κανονικά. Μήπως πρόκειται, τότε, για έναν από τους τρόπους, με τους οποίους ο Θεός μεριμνά για την ανθρωπότητα; Δεν ήταν πολύ σημαντικό αυτό που έπραξε ο Θεός; (Ναι.) Ήταν υπερβολικά αναγκαίο. Πώς, λοιπόν, το εκτιμάτε εσείς; Αν και αδυνατείτε να αισθανθείτε ότι αυτή ήταν ενέργεια του Θεού ούτε γνωρίζετε πώς εκτέλεσε ο Θεός αυτήν την ενέργεια τότε, μπορείτε, παρ’ όλα αυτά, να διαισθανθείτε την αναγκαιότητα της συγκεκριμένης πράξης του Θεού; Μπορείτε να νιώσετε τη σοφία του Θεού και τη φροντίδα και τη σκέψη που έβαλε μέσα σε αυτήν την πράξη; (Ναι, μπορούμε.) Αν είστε σε θέση να το νιώσετε αυτό, τότε αυτό αρκεί. Υπάρχουν πολλές ενέργειες που έχει εκτελέσει ο Θεός ανάμεσα σε όλα τα πράγματα της δημιουργίας Του, τα οποία οι άνθρωποι δεν μπορούν ούτε να αισθανθούν ούτε να δουν. Το αναφέρω αυτό απλώς για να σας ενημερώσω για τις ενέργειες του Θεού, έτσι ώστε να μπορέσετε να Τον γνωρίσετε. Αυτά είναι στοιχεία που μπορούν να σας δώσουν μεγαλύτερη δυνατότητα να γνωρίσετε και να κατανοήσετε τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Η΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 173

Το βασικό περιβάλλον διαβίωσης που δημιουργεί ο Θεός για την ανθρωπότητα (Επιλεγμένα εδάφια)

δ. Το φως

Το τέταρτο πράγμα αφορά τα μάτια των ανθρώπων: το φως. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Όταν κοιτάς ένα λαμπερό φως και η φωτεινότητά του φτάνει σε συγκεκριμένη ένταση, αυτό είναι ικανό να τυφλώσει τα ανθρώπινα μάτια. Εξάλλου, τα ανθρώπινα μάτια είναι τα μάτια της σάρκας. Δεν αντέχουν τον ερεθισμό. Τολμά κανείς να κοιτάξει απευθείας τον ήλιο; Μερικοί άνθρωποι το έχουν επιχειρήσει, και αν φορούν γυαλιά ηλίου, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα —μα αυτό απαιτεί τη χρήση ενός εργαλείου. Χωρίς εργαλεία, τα γυμνά ανθρώπινα μάτια είναι ανίκανα να στραφούν στον ήλιο και να τον κοιτάξουν απευθείας. Ωστόσο, ο Θεός δημιούργησε τον ήλιο για να φέρει φως στην ανθρωπότητα, και το φως αυτό είναι, επίσης, κάτι για το οποίο φρόντισε Εκείνος. Ο Θεός δεν ολοκλήρωσε απλώς τη δημιουργία του ήλιου, τον τοποθέτησε κάπου κι έπειτα τον αγνόησε· δεν είναι αυτός ο τρόπος με τον οποίο ενεργεί ο Θεός. Είναι πολύ προσεκτικός στις ενέργειές Του και τις σκέφτεται διεξοδικά. Ο Θεός δημιούργησε μάτια για την ανθρωπότητα, προκειμένου οι άνθρωποι να μπορούν να βλέπουν, κι επίσης καθόρισε εκ των προτέρων τις παραμέτρους του φωτός με τις οποίες ο άνθρωπος βλέπει τα πράγματα. Δεν θα είχε νόημα αν το φως ήταν πολύ αμυδρό. Όταν είναι τόσο σκοτεινά, ώστε οι άνθρωποι να μην μπορούν να δουν ούτε τα δάχτυλά τους, τότε τα μάτια τους έχουν χάσει τη λειτουργία τους και δεν έχουν καμία χρησιμότητα. Αλλά το πολύ φωτεινό φως καθιστά τα ανθρώπινα μάτια εξίσου ανίκανα να δουν πράγματα, επειδή η φωτεινότητα είναι ανυπόφορη. Ως εκ τούτου, ο Θεός εξόπλισε το περιβάλλον της ύπαρξης της ανθρωπότητας με την κατάλληλη ποσότητα φωτός για τα ανθρώπινα μάτια —μια ποσότητα που δεν πρόκειται να βλάψει ούτε να τραυματίσει τα μάτια των ανθρώπων, πόσο μάλλον να τα κάνει να χάσουν τη λειτουργία τους. Γι’ αυτό ο Θεός πρόσθεσε στρώσεις από σύννεφα γύρω από τον ήλιο και τη γη, και γι’ αυτό η πυκνότητα του αέρα είναι ικανή να φιλτράρει κατάλληλα τα είδη φωτός που μπορούν να βλάψουν τα μάτια ή το δέρμα των ανθρώπων —αυτά είναι ανάλογα. Επιπροσθέτως, τα χρώματα της γης που δημιούργησε ο Θεός αντανακλούν το φως του ήλιου και όλα τα άλλα είδη φωτός, και είναι ικανά να εξαλείψουν τα είδη φωτός που είναι υπερβολικά φωτεινά για να προσαρμοστούν τα ανθρώπινα μάτια. Συνεπώς, οι άνθρωποι είναι ικανοί να περπατούν έξω και να διάγουν τον βίο τους χωρίς να χρειάζεται να φορούν συνεχώς πολύ σκοτεινά γυαλιά ηλίου. Υπό κανονικές συνθήκες, τα ανθρώπινα μάτια μπορούν να βλέπουν τα πράγματα μέσα στο πεδίο της όρασής τους, χωρίς να ενοχλούνται από το φως. Δηλαδή, δεν θα είχε κανένα νόημα αν το φως ήταν υπερβολικά διαπεραστικό ούτε αν ήταν υπερβολικά αμυδρό. Αν ήταν υπερβολικά αμυδρό, τα ανθρώπινα μάτια θα βλάπτονταν και μετά από λίγη χρήση, θα καταστρέφονταν· αν ήταν υπερβολικά λαμπερό, τα μάτια των ανθρώπων θα ήταν ανίκανα να το αντέξουν. Το φως αυτό που έχουν οι άνθρωποι πρέπει να είναι κατάλληλο για να το βλέπουν τα ανθρώπινα μάτια, και ο Θεός, μέσω διαφόρων μεθόδων, έχει ελαχιστοποιήσει τη βλάβη που προκαλεί το φως στα ανθρώπινα μάτια· και παρόλο που αυτό το φως μπορεί να ωφελήσει ή να πλήξει τα ανθρώπινα μάτια, είναι αρκετό για να αφήσει τους ανθρώπους να φτάσουν στο τέλος της ζωής τους διατηρώντας τη χρήση των ματιών τους. Δεν ήταν ο Θεός σχολαστικός ως προς την εξέταση αυτού; Ωστόσο, ο διάβολος, ο Σατανάς, ενεργεί χωρίς να περάσουν ποτέ από το μυαλό του τέτοιες σκέψεις. Με τον Σατανά, το φως είτε είναι πάντα πολύ λαμπερό είτε πολύ αμυδρό. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ενεργεί ο Σατανάς.

Ο Θεός επιτέλεσε αυτά τα πράγματα σε όλες τις πτυχές του ανθρώπινου σώματος —στην όραση, την ακοή, τη γεύση, την αναπνοή, τα αισθήματά του, και ούτω καθεξής— για να μεγιστοποιήσει την προσαρμοστικότητα επιβίωσης της ανθρωπότητας, έτσι ώστε να μπορούν οι άνθρωποι να ζήσουν κανονικά και να συνεχίσουν να το πράττουν. Με άλλα λόγια, το παρόν περιβάλλον διαβίωσης, το οποίο δημιουργήθηκε από τον Θεό, είναι το πλέον κατάλληλο και επωφελές περιβάλλον για την επιβίωση της ανθρωπότητας. Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο δεν έχει μεγάλη σημασία, ότι είναι ένα πολύ συνηθισμένο πράγμα. Ο ήχος, το φως και ο αέρας είναι πράγματα που οι άνθρωποι αισθάνονται ότι είναι κληρονομικό τους δικαίωμα, το οποίο απολαμβάνουν από τη στιγμή που γεννήθηκαν. Αλλά πίσω από αυτά τα πράγματα που είσαι σε θέση να απολαύσεις, ο Θεός έχει εργαστεί· αυτό είναι κάτι που πρέπει να καταλάβουν οι άνθρωποι, κάτι που πρέπει να γνωρίζουν. Ασχέτως του αν εσύ νιώθεις ότι δεν χρειάζεται να κατανοήσεις τα πράγματα αυτά ή να τα μάθεις, εν συντομία, όταν ο Θεός τα δημιουργούσε, είχε αφιερώσει πολλή σκέψη σ’ αυτά, είχε ένα σχέδιο, είχε συγκεκριμένες ιδέες. Δεν τοποθέτησε την ανθρωπότητα σε ένα τέτοιο περιβάλλον διαβίωσης επιπόλαια ή έτσι απλά, χωρίς δεύτερη σκέψη. Εσείς μπορεί να σκέπτεστε ότι έχω μιλήσει με πολύ στόμφο για το κάθε ένα από αυτά τα μικροπράγματα, αλλά κατά τη δική Μου άποψη, κάθε πράγμα που παρείχε ο Θεός στην ανθρωπότητα είναι απαραίτητο για την επιβίωσή της. Μέσα του ενέχεται η ενέργεια του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Η΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 174

Το βασικό περιβάλλον διαβίωσης που δημιουργεί ο Θεός για την ανθρωπότητα (Επιλεγμένα εδάφια)

ε. Η ροή του αέρα

Ποιο είναι το πέμπτο πράγμα; Πρόκειται για κάτι στενά συνδεδεμένο με την κάθε μέρα της ζωής ενός ανθρώπου. Τόσο στενή είναι η σχέση του με την ανθρώπινη ζωή που το ανθρώπινο σώμα δεν θα μπορούσε να ζήσει στον υλικό κόσμο χωρίς αυτήν. Αυτό το κάτι είναι η ροή του αέρα. Ο καθένας θα μπορούσε πιθανόν να κατανοήσει το ουσιαστικό «ροή του αέρα» έχοντας το μόλις ακούσει. Τι είναι, λοιπόν η ροή του αέρα; Θα μπορούσατε να πείτε ότι «ροή του αέρα» είναι απλώς η ρέουσα κίνηση του αέρα. Η ροή του αέρα είναι άνεμος που το ανθρώπινο μάτι αδυνατεί να δει. Είναι επίσης ένας τρόπος με τον οποίο κινούνται τα αέρια. Αλλά, σε αυτήν την ομιλία, σε τι αναφέρεται κυρίως η «ροή του αέρα»; Αμέσως μόλις το πω, θα καταλάβετε. Η γη φέρει πάνω της τα βουνά, τις θάλασσες, και όλα τα πράγματα της δημιουργίας καθώς περιστρέφεται και, όταν περιστρέφεται, περιστρέφεται με ταχύτητα. Παρόλο που εσύ δεν μπορείς να νιώσεις καθόλου ότι περιστρέφεται, η περιστροφή της γης παρ’ όλα αυτά υπάρχει. Τι δημιουργεί η περιστροφή της; Όταν τρέχεις, δεν σηκώνεται αέρας και δεν περνάει γρήγορα από τα αυτιά σου; Αν μπορεί να δημιουργείται άνεμος την ώρα που τρέχεις, πώς μπορεί να μην υπάρχει άνεμος όταν περιστρέφεται η γη; Όταν η γη περιστρέφεται, τα πάντα βρίσκονται σε κίνηση. Η γη από μόνη της είναι εν κινήσει και περιστρέφεται με συγκεκριμένη ταχύτητα, ενώ όλα τα πράγματα πάνω της επίσης διαδίδονται και αναπτύσσονται συνεχώς. Επομένως, η κίνηση με συγκεκριμένη ταχύτητα φυσικά θα προκαλέσει ροή του αέρα. Αυτό εννοώ με τη «ροή του αέρα». Η ροή αυτή του αέρα δεν επηρεάζει σε κάποιο βαθμό το ανθρώπινο σώμα; Σκέψου τους τυφώνες: Οι συνηθισμένοι τυφώνες δεν είναι ιδιαίτερα ισχυροί, αλλά όποτε χτυπούν, οι άνθρωποι αδυνατούν μέχρι και να σταθούν σταθεροί και δυσκολεύονται να περπατήσουν ενώ φυσά. Ακόμη και ένα μόνο βήμα είναι κουραστικό, και μερικοί άνθρωποι μπορεί ακόμη και να δέχονται ώθηση από τον άνεμο, χωρίς να μπορούν να κινηθούν. Αυτός είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους η ροή του αέρα μπορεί να επηρεάσει την ανθρωπότητα. Αν ολόκληρη η γη ήταν καλυμμένη από πεδιάδες, τότε, όταν η γη και όλα τα πράγματα περιστρέφονταν, θα ήταν απολύτως αδύνατον για το ανθρώπινο σώμα να αντισταθεί στη ροή αέρα που θα δημιουργούταν από αυτό. Θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να ανταποκριθεί σε μια τέτοια κατάσταση. Αν πράγματι συνέβαινε αυτό, μια τέτοια ροή του αέρα δεν θα έβλαπτε απλώς την ανθρωπότητα, αλλά θα την κατέστρεφε ολοσχερώς. Οι άνθρωποι θα ήταν ανίκανοι να επιβιώσουν σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Γι’ αυτό και ο Θεός έφτιαξε διαφορετικά γεωγραφικά περιβάλλοντα για να επιλύσει τέτοιες ροές αέρα —σε διαφορετικά περιβάλλοντα, οι ροές αέρα αποδυναμώνονται, αλλάζουν την κατεύθυνσή τους, αλλάζουν την ταχύτητα και τη δύναμή τους. Γι’ αυτό οι άνθρωποι βλέπουν διαφορετικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά, όπως βουνά, μεγάλες οροσειρές, πεδιάδες, λόφους, λεκανοπέδια, κοιλάδες, οροπέδια και μεγάλα ποτάμια. Με τα διαφορετικά αυτά γεωγραφικά χαρακτηριστικά, ο Θεός αλλάζει την ταχύτητα, την κατεύθυνση και τη δύναμη της ροής του αέρα. Πρόκειται για μια μέθοδο που χρησιμοποιεί προκειμένου να μειώσει ή να παραποιήσει τη ροή του αέρα σε άνεμο του οποίου η ταχύτητα, η κατεύθυνση και δύναμη είναι κατάλληλες, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να έχουν ένα κανονικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα ζουν. Είναι αυτό αναγκαίο; (Ναι.) Μια τέτοια ενέργεια φαίνεται δύσκολη για τους ανθρώπους, αλλά είναι εύκολη για τον Θεό, επειδή Εκείνος παρατηρεί τα πάντα. Για Εκείνον, δεν θα μπορούσε να είναι απλούστερη ή πιο εύκολη η δημιουργία ενός περιβάλλοντος με την κατάλληλη ροή αέρα για την ανθρωπότητα. Επομένως, σε ένα τέτοιο περιβάλλον, δημιουργημένο από τον Θεό, το κάθε πράγμα μέσα σε όλη τη δημιουργία Του είναι απαραίτητο. Υπάρχει αξία και αναγκαιότητα στην ύπαρξη του καθενός πράγματος ξεχωριστά. Παρ’ όλα αυτά, την αρχή αυτή δεν την κατανοεί μήτε ο Σατανάς μήτε και η ανθρωπότητα, η οποία έχει διαφθαρεί. Συνεχίζουν να καταστρέφουν και να εξελίσσονται, και να εκμεταλλεύονται, με μάταια όνειρα να ισοπεδώνουν τα βουνά, να προσχώνουν τα φαράγγια και να χτίζουν ουρανοξύστες πάνω σε ισιώματα, για να δημιουργήσουν ζούγκλες από τσιμέντο. Ο Θεός ελπίζει ότι η ανθρωπότητα μπορεί να ζει, να αναπτύσσεται και να περνά την κάθε μέρα ευτυχισμένα, σε αυτό το πλέον κατάλληλο περιβάλλον, το οποίο Εκείνος έχει προετοιμάσει για αυτήν. Γι’ αυτό και ο Θεός δεν υπήρξε ποτέ απρόσεκτος σχετικά με το μεταχειρίζεται το περιβάλλον στο οποίο ζει η ανθρωπότητα. Από τη θερμοκρασία έως τον αέρα, από τον ήχο έως το φως, ο Θεός έχει καταστρώσει πολύπλοκα σχέδια και διευθετήσεις, ώστε τα σώματα των ανθρώπων και το περιβάλλον διαβίωσής τους να μην υπόκεινται σε παρεμβολές από φυσικές συνθήκες και ώστε, αντίθετα, η ανθρωπότητα να μπορεί να ζει και να πολλαπλασιάζεται κανονικά, και να ζει κανονικά μαζί με όλα τα πράγματα σε αρμονική συνύπαρξη. Όλα αυτά παρέχονται από τον Θεό σε όλα τα πράγματα και την ανθρωπότητα.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Η΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 175

Έχετε αντιληφθεί, τώρα, τη μέγιστη διαφορά μεταξύ του Θεού και του ανθρώπινου γένους; Τελικά, ποιος είναι ο κύριος όλων των πραγμάτων; Ο άνθρωπος; (Όχι.) Τότε ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στους τρόπους με τους οποίους μεταχειρίζονται ο Θεός και οι άνθρωποι όλη τη δημιουργία; (Ο Θεός κυβερνά και διευθετεί όλα τα πράγματα, ενώ ο άνθρωπος τα απολαμβάνει.) Συμφωνείτε με αυτό; Η μέγιστη διαφορά μεταξύ του Θεού και της ανθρωπότητας είναι ότι ο Θεός κυβερνά όλη τη δημιουργία και μεριμνά για αυτήν. Είναι η πηγή των πάντων, και ενώ ο Θεός μεριμνά για όλη τη δημιουργία, η ανθρωπότητα την απολαμβάνει. Δηλαδή, ο άνθρωπος απολαμβάνει όλα τα πράγματα της δημιουργίας όταν δέχεται τη ζωή που παραχωρεί ο Θεός σε όλα τα πράγματα. Ο Θεός είναι ο Κυρίαρχος και η ανθρωπότητα απολαμβάνει τους καρπούς της δημιουργίας όλων των πραγμάτων από τον Θεό. Ποια, λοιπόν, είναι η διαφορά μεταξύ του Θεού και της ανθρωπότητας από τη σκοπιά όλων των πραγμάτων της δημιουργίας του Θεού; Ο Θεός μπορεί να βλέπει ξεκάθαρα τους νόμους της ανάπτυξης όλων των πραγμάτων, και ελέγχει και κυριαρχεί επί αυτών των νόμων. Δηλαδή, όλα τα πράγματα βρίσκονται μέσα στο οπτικό πεδίο του Θεού και μέσα στο πεδίο της σχολαστικής Του εξέτασης. Μπορεί η ανθρωπότητα να δει όλα τα πράγματα; Αυτά που μπορεί να δει η ανθρωπότητα περιορίζονται σ’ αυτά που βλέπει ακριβώς μπροστά της. Αν αναρριχάσαι σε κάποιο βουνό, τότε αυτό που βλέπεις είναι απλώς το εν λόγω βουνό. Δεν μπορείς να δεις τι βρίσκεται στην άλλη πλευρά του βουνού. Αν πας στην ακτή, τότε αυτό που μπορείς να δεις είναι μόνο η μία πλευρά του ωκεανού, και δεν μπορείς να ξέρεις πώς είναι η άλλη πλευρά του. Αν πας σε κάποιο δάσος, μπορείς να δεις τη βλάστηση μπροστά και γύρω σου, αλλά δεν μπορείς να δεις τι βρίσκεται πιο πέρα. Οι άνθρωποι αδυνατούν να δουν μέρη που βρίσκονται πιο ψηλά, πιο μακριά, πιο βαθιά. Το μόνο που μπορούν να δουν είναι ό,τι βρίσκεται ακριβώς μπροστά τους, εντός του οπτικού πεδίου τους. Ακόμη και αν οι άνθρωποι γνωρίζουν τον νόμο που ορίζει τις τέσσερις εποχές του χρόνου ή τους νόμους του πώς αναπτύσσονται όλα τα πράγματα, είναι και πάλι ανίκανοι να τα διαχειριστούν ή να προστάξουν όλα τα πράγματα. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίον ο Θεός βλέπει όλη τη δημιουργία είναι ακριβώς ο ίδιος με αυτόν με τον οποίον θα κοίταζε ένα μηχάνημα που κατασκεύασε ο ίδιος. Είναι βαθιά εξοικειωμένος με κάθε συστατικό και κάθε σύνδεση, με το ποιες είναι οι αρχές τους, ποια είναι τα μοτίβα τους και ποιοι είναι οι σκοποί τους —ο Θεός τα γνωρίζει όλα αυτά με τον ύψιστο βαθμό σαφήνειας. Ως εκ τούτου, ο Θεός είναι Θεός και ο άνθρωπος, άνθρωπος! Παρόλο που ο άνθρωπος μπορεί να εμβαθύνει στην έρευνά του για την επιστήμη και τους νόμους που διέπουν όλα τα πράγματα, η έρευνα αυτή είναι περιορισμένης εμβέλειας, ενώ ο Θεός ελέγχει τα πάντα, κάτι που για τον άνθρωπο είναι ένας άπειρος έλεγχος. Ένας άνθρωπος θα μπορούσε να περάσει και ολόκληρη τη ζωή του ερευνώντας τις μικρότερες πράξεις του Θεού, χωρίς να επιτύχει κανένα πραγματικό αποτέλεσμα. Γι’ αυτό, αν χρησιμοποιείς μόνο τη γνώση και όσα έχεις μάθει προκειμένου να μελετήσεις τον Θεό, δεν θα είσαι ποτέ ικανός να γνωρίσεις τον Θεό ή να Τον κατανοήσεις. Αλλά αν επιλέξεις τον τρόπο της αναζήτησης της αλήθειας και του Θεού, και κοιτάς τον Θεό με την προοπτική να καταφέρεις να Τον γνωρίσεις, τότε, κάποια ημέρα, θα αναγνωρίσεις ότι οι ενέργειες και η σοφία Του βρίσκονται παντού ταυτόχρονα, και θα μάθεις γιατί ο Θεός αποκαλείται Κυρίαρχος όλων των πραγμάτων και πηγή ζωής για όλα τα πράγματα. Όσο περισσότερο αποκτάς μια τέτοια κατανόηση, τόσο περισσότερο θα κατανοείς γιατί ο Θεός αποκαλείται Κυρίαρχος όλων των πραγμάτων. Όλα τα πράγματα και τα πάντα, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού σου, λαμβάνουν συνεχώς τη σταθερή ροή της παροχής του Θεού. Θα είσαι επίσης ικανός να νιώσεις ξεκάθαρα ότι, σε αυτόν τον κόσμο και μέσα σε αυτήν την ανθρωπότητα, δεν υπάρχει κανείς πέραν του Θεού που να μπορούσε να έχει την ικανότητα και την ουσία με τις οποίες κυβερνά, διαχειρίζεται και διατηρεί την ύπαρξη όλων των πραγμάτων. Όταν φτάσεις σε μια τέτοια κατανόηση, θα αναγνωρίσεις αληθινά ότι ο Θεός είναι ο Θεός σου. Όταν φτάσεις σε αυτό το σημείο, θα έχεις πραγματικά αποδεχτεί τον Θεό και θα Του έχεις επιτρέψει να είναι ο Θεός και ο Κυρίαρχός σου. Όταν έχεις αποκτήσει μια τέτοια κατανόηση και η ζωή σου έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο, ο Θεός δεν θα σε δοκιμάζει πια και δεν θα σε κρίνει ούτε θα απαιτεί πράγματα από εσένα, επειδή εσύ θα Τον κατανοείς, θα γνωρίζεις την καρδιά Του και θα Τον έχεις πραγματικά δεχτεί μέσα στην καρδιά σου. Αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος για να συναναστρεφόμαστε σχετικά με αυτά τα θέματα της κυριαρχίας και της διαχείρισης όλων των πραγμάτων από τον Θεό. Αυτό γίνεται προκειμένου να δοθεί στους ανθρώπους περισσότερη γνώση και κατανόηση̇ —όχι απλώς για να αναγκαστείς να αναγνωρίσεις, αλλά και για να γνωρίσεις και να κατανοήσεις τις ενέργειες του Θεού με έναν πιο πρακτικό τρόπο.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Η΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 176

Η καθημερινή βρώση και πόση που προετοιμάζει ο Θεός για την ανθρωπότητα (Επιλεγμένα εδάφια)

Τα σιτηρά, τα φρούτα και τα λαχανικά, και όλα τα είδη ξηρών καρπών —όλα αυτά είναι χορτοφαγικές τροφές. Περιέχουν επαρκή θρεπτικά συστατικά για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του ανθρώπινου σώματος, παρόλο που είναι χορτοφαγικές τροφές. Ωστόσο, ο Θεός δεν είπε: «Θα δώσω μόνο αυτές τις τροφές στους ανθρώπους. Ας φάνε μόνο αυτά τα πράγματα!» Ο Θεός δεν σταμάτησε εκεί, αλλά προχώρησε στο να προετοιμάσει πολλές ακόμη τροφές για την ανθρωπότητα, οι οποίες είναι ακόμα πιο νόστιμες. Ποιες είναι αυτές οι τροφές; Είναι τα διάφορα είδη κρέατος και ψαριών που οι περισσότεροι από εσάς είναι σε θέση να βλέπουν και να τρώνε. Προετοίμασε για τον άνθρωπο πάρα πολλά είδη και κρέατος και ψαριών. Τα ψάρια ζουν στο νερό και η σάρκα των ψαριών του νερού είναι διαφορετική σε ουσία από τη σάρκα των ζώων που ζουν στη στεριά, και μπορεί να παρέχει στον άνθρωπο διάφορα θρεπτικά συστατικά. Τα ψάρια έχουν επίσης ιδιότητες που μπορούν να ρυθμίσουν το κρύο και τη ζέστη στο ανθρώπινο σώμα, γεγονός που ωφελεί πολύ τον άνθρωπο. Αλλά το νόστιμο φαγητό δεν πρέπει να τρώγεται σε υπερβολικό βαθμό. Όπως έχω ήδη πει, ο Θεός παραχωρεί στην ανθρωπότητα τη σωστή ποσότητα τη σωστή στιγμή, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να απολαμβάνουν όπως πρέπει την παραχώρησή Του με κανονικό τρόπο και σύμφωνα με την εποχή και τον χρόνο. Τώρα, ποια είδη τροφών περιλαμβάνονται στην κατηγορία των πουλερικών; Το κοτόπουλο, το ορτύκι, τα περιστέρια και ούτω καθεξής. Πολλοί τρώνε επίσης πάπιες και χήνες. Παρόλο που ο Θεός έχει παράσχει όλα αυτά τα είδη κρέατος, διατύπωσε ορισμένες απαιτήσεις από τον εκλεκτό λαό Του και έθεσε συγκεκριμένους περιορισμούς στη διατροφή τους κατά την Εποχή του Νόμου. Αυτές τις ημέρες, οι περιορισμοί αυτοί στηρίζονται στο γούστο του καθενός και την προσωπική ερμηνεία. Τα διάφορα κρέατα παρέχουν στο ανθρώπινο σώμα ποικίλα θρεπτικά συστατικά, αναπληρώνοντας πρωτεΐνες και σίδηρο, εμπλουτίζοντας το αίμα, ενισχύοντας τους μυς και τα οστά και χτίζοντας σωματική δύναμη. Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο τα μαγειρεύουν ή τα τρώνε οι άνθρωποι, αυτά τα κρέατα μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να βελτιώσουν τη γεύση της τροφής τους και να ενισχύσουν την όρεξή τους, ικανοποιώντας επίσης το στομάχι τους. Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτές οι τροφές μπορούν να εφοδιάσουν το ανθρώπινο σώμα με τις καθημερινές διατροφικές του ανάγκες. Αυτή ήταν η σκέψη του Θεού όταν ετοίμασε τροφή για την ανθρωπότητα. Υπάρχουν λαχανικά, υπάρχει κρέας —δεν αποτελεί αυτό αφθονία; Αλλά οι άνθρωποι θα πρέπει να κατανοήσουν ποια ήταν η πρόθεση του Θεού όταν προετοίμασε όλες τις τροφές για την ανθρωπότητα. Ήταν, μήπως, το να κάνει την ανθρωπότητα να απολαμβάνει υπέρμετρα αυτές τις τροφές; Τι συμβαίνει όταν ο άνθρωπος παγιδεύεται στην προσπάθειά του να ικανοποιήσει αυτές τις υλικές επιθυμίες; Δεν καταντά υπερτροφικός; Η υπερτροφία δεν πλήττει ανθρώπινο σώμα με πολλούς τρόπους; (Ναι.) Γι’ αυτό και ο Θεός κατανέμει τη σωστή ποσότητα στη σωστή στιγμή και κάνει τους ανθρώπους να απολαμβάνουν διαφορετικές τροφές σύμφωνα με τις διαφορετικές χρονικές περιόδους και εποχές. Για παράδειγμα, μετά από ένα πάρα πολύ ζεστό καλοκαίρι, οι άνθρωποι συγκεντρώνουν πολλή θερμότητα στο σώμα τους, καθώς επίσης και παθογενή ξηρότητα και υγρασία. Πολλά είδη φρούτων ωριμάζουν με την άφιξη του φθινοπώρου και, όταν οι άνθρωποι τρώνε αυτά τα φρούτα, η υγρασία στο σώμα τους αποβάλλεται. Εκείνη τη στιγμή, τα βοοειδή και τα πρόβατα έχουν επίσης μεγαλώσει, και τότε είναι που οι άνθρωποι θα πρέπει να τρώνε περισσότερο κρέας για να διατραφούν. Καταναλώνοντας διάφορα είδη κρέατος, τα σώματα των ανθρώπων αποκτούν ενέργεια και θερμότητα που θα τους βοηθήσουν να αντέξουν το κρύο του χειμώνα και, ως εκ τούτου, είναι σε θέση να περάσουν τον χειμώνα ασφαλείς και υγιείς. Με απόλυτη προσοχή και ακρίβεια, ο Θεός ελέγχει και συντονίζει τι θα παράσχει στην ανθρωπότητα και πότε· και πότε θα φροντίσει να καλλιεργηθούν, να καρποφορήσουν και να ωριμάσουν διάφορα πράγματα. Αυτό σχετίζεται με το «πώς ο Θεός προετοιμάζει την τροφή που χρειάζεται ο άνθρωπος στην καθημερινή του ζωή». Εκτός από πολλά είδη τροφής, ο Θεός παρέχει επίσης στην ανθρωπότητα πηγές νερού. Αφού φάνε, οι άνθρωποι χρειάζονται ακόμη να πίνουν λίγο νερό. Θα αρκούσαν μόνο τα φρούτα; Οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να ζήσουν τρώγοντας μόνο φρούτα, και, επιπλέον, κάποιες εποχές δεν υπάρχουν φρούτα. Πώς, λοιπόν, μπορεί να λυθεί το πρόβλημα της ανθρωπότητας σχετικά με το νερό; Ο Θεός το έχει λύσει προετοιμάζοντας πολλές πηγές νερού πάνω και κάτω από το έδαφος, συμπεριλαμβανομένων λιμνών, ποταμών και πηγών. Αυτές οι πηγές νερού είναι πόσιμες εφόσον δεν υπάρχει μόλυνση και εφόσον οι άνθρωποι δεν τις έχουν παραποιήσει ή καταστρέψει. Με άλλα λόγια, όσον αφορά στις πηγές τροφής που συντηρούν τη ζωή των φυσικών σωμάτων της ανθρωπότητας, ο Θεός έχει πραγματοποιήσει πολύ λεπτομερείς, πολύ ακριβείς και απολύτως κατάλληλες προετοιμασίες, ώστε οι ζωές των ανθρώπων να είναι πλούσιες και εν αφθονία και να μην τους λείπει τίποτα. Αυτό είναι κάτι που οι άνθρωποι μπορούν να αισθανθούν και να δουν.

Επιπροσθέτως, ο Θεός, μεταξύ όλων των πραγμάτων, δημιούργησε κάποια φυτά, ζώα και διάφορα βότανα τα οποία προορίζονται συγκεκριμένα για την επούλωση τραυμάτων ή τη θεραπεία ασθενειών στο ανθρώπινο σώμα. Για παράδειγμα, τι θα πρέπει να κάνει κανείς αν καεί ή αν κατά λάθος ζεματιστεί με καυτό νερό; Μπορείς να ξεπλύνεις απλώς το έγκαυμα με νερό; Μπορείς απλώς να το τυλίξεις με ένα οποιοδήποτε κομμάτι πανί; Αν το κάνεις αυτό, η πληγή μπορεί να γεμίσει πύον ή να μολυνθεί. Αν, για παράδειγμα, κάποιος ανεβάσει πυρετό ή κρυολογήσει· αν τραυματιστεί καθώς εργάζεται· αν εκδηλώσει κάποια στομαχική πάθηση επειδή έφαγε κάτι που δεν έπρεπε· ή αν αναπτύξει ορισμένες ασθένειες που οφείλονται σε παράγοντες του τρόπου ζωής ή σε συναισθηματικά ζητήματα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται αγγειακές παθήσεις, ψυχολογικά νοσήματα ή ασθένειες των εσωτερικών οργάνων, τότε υπάρχουν αντίστοιχα φυτά που θεραπεύουν την κατάστασή του. Υπάρχουν φυτά που βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος και απομακρύνουν τη στασιμότητα, ανακουφίζουν τον πόνο, σταματούν την αιμορραγία, προκαλούν αναισθησία, βοηθούν στην επούλωση του δέρματος και το επαναφέρουν σε μια κανονική κατάσταση, και διαλύουν το στάσιμο αίμα και αφαιρέσουν τοξίνες από το σώμα —εν ολίγοις, αυτά τα φυτά είναι χρήσιμα στην καθημερινή ζωή. Οι άνθρωποι μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν και έχουν προετοιμαστεί από τον Θεό για το ανθρώπινο σώμα σε περιπτώσεις ανάγκης. Ο Θεός επέτρεψε στον άνθρωπο να ανακαλύψει κάποια από αυτά κατά τύχη, ενώ άλλα ανακαλύφθηκαν από ανθρώπους οι οποίοι επιλέχτηκαν από τον Θεό να το κάνουν ή ως αποτέλεσμα εξαιρετικών φαινομένων τα οποία Εκείνος ενορχήστρωσε. Μετά την ανακάλυψη αυτών των φυτών, η ανθρωπότητα τα μεταλαμπάδευσε από τη μια γενιά στην άλλη, και έγιναν γνωστά σε πολλούς ανθρώπους. Έτσι, η δημιουργία αυτών των φυτών από τον Θεό έχει αξία και νόημα. Συνοπτικά, αυτά τα πράγματα προέρχονται όλα από τον Θεό, προετοιμάστηκαν και φυτεύτηκαν από Εκείνον όταν δημιούργησε το περιβάλλον διαβίωσης της ανθρωπότητας. Είναι απολύτως αναγκαία. Είναι οι συλλογιστικές διεργασίες του Θεού πιο διεξοδικές από εκείνες της ανθρωπότητας; Όταν βλέπεις όλα όσα έχει κάνει ο Θεός, έχεις κάποια αίσθηση της πρακτικής Του πλευρά; Ο Θεός εργάζεται μυστικά. Ο Θεός τα δημιούργησε όλα αυτά όταν ο άνθρωπος δεν είχε έρθει ακόμα σε αυτόν τον κόσμο, όταν δεν είχε καμία επαφή με την ανθρωπότητα. Όλα έγιναν έχοντας στον νου την ανθρωπότητα, προς χάριν της ύπαρξης του ανθρώπου και σκεπτόμενος την επιβίωσή του, ώστε να μπορεί η ανθρωπότητα να ζήσει ευτυχής σε αυτόν τον πλούσιο και άφθονο υλικό κόσμο που προετοίμασε για αυτήν ο Θεός, απαλλαγμένη από ανησυχίες για την τροφή ή τα ρούχα, χωρίς να της λείπει τίποτα. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η ανθρωπότητα μπορεί να συνεχίσει να αναπαράγεται και να επιβιώνει.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Η΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 177

Ξεκινήσαμε μιλώντας για το περιβάλλον στο οποίο κατοικεί η ανθρωπότητα και για το τι έκανε ο Θεός γι’ αυτό το περιβάλλον και για τις προετοιμασίες που έκανε. Συζητήσαμε για το τι διευθέτησε· τις σχέσεις ανάμεσα σε όλα τα πράγματα της δημιουργίας, τα οποία προετοίμασε ο Θεός για την ανθρωπότητα· και για το πώς διευθέτησε ο Θεός αυτές τις σχέσεις, προκειμένου να αποτρέψει όλα τα πράγματα της δημιουργίας Του από το να βλάψουν την ανθρωπότητα. Ο Θεός μετρίασε επίσης τη βλάβη που μπορεί να προκαλούσαν πολλοί διαφορετικοί παράγοντες μέσα στη δημιουργία Του στο περιβάλλον της ανθρωπότητας, επιτρέποντας σε όλα τα πράγματα να εξυπηρετήσουν τον ύψιστο σκοπό τους και να φέρουν στην ανθρωπότητα ένα ευεργετικό περιβάλλον με ευεργετικά στοιχεία, επιτρέποντας έτσι στην ανθρωπότητα να προσαρμοστεί σε ένα τέτοιο περιβάλλον και να συνεχίσει σταθερά τον κύκλο της ζωής και της αναπαραγωγής. Στη συνέχεια, μιλήσαμε για την τροφή που χρειάζεται το ανθρώπινο σώμα —την καθημερινή βρώση και πόση της ανθρωπότητας. Αυτή είναι μια εξίσου απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβίωση της ανθρωπότητας. Τουτέστιν, το ανθρώπινο σώμα δεν μπορεί να ζήσει μόνο με την αναπνοή, μόνο με το φως του ήλιου για θρέψη ή τον άνεμο, ή τις κατάλληλες θερμοκρασίες. Τα ανθρώπινα όντα πρέπει επίσης να γεμίσουν το στομάχι τους και ο Θεός προετοίμασε για την ανθρωπότητα, χωρίς να παραβλέψει τίποτε, τις πηγές των πραγμάτων με τα οποία θα μπορούσαν να το κάνουν αυτό, δηλαδή τις πηγές της τροφής της ανθρωπότητας. Έχοντας δει τόσο πλούσια και άφθονα προϊόντα —τις πηγές βρώσης και πόσης της ανθρωπότητας— μπορείτε να πείτε ότι ο Θεός είναι η πηγή εφοδιασμού για την ανθρωπότητα και για όλα τα πράγματα της δημιουργίας Του; Αν, κατά τον καιρό της δημιουργίας, ο Θεός είχε δημιουργήσει μόνο δέντρα και γρασίδι ή απλώς έναν αριθμό άλλων έμβιων όντων, και αν αυτά τα διάφορα έμβια όντα και τα φυτά ήταν όλα για τη βρώση των αγελάδων και των προβάτων ή των ζέβρων, των ελαφιών και διαφόρων άλλων ζώων, για παράδειγμα, τα λιοντάρια να έτρωγαν ζέβρες και ελάφια, και οι τίγρεις να έτρωγαν πρόβατα και χοίρους —αλλά δεν υπήρχε ούτε ένα πράγμα κατάλληλο για να φάνε οι άνθρωποι, θα είχε λειτουργήσει κάτι τέτοιο; Όχι βέβαια. Η ανθρωπότητα δεν θα ήταν ικανή να επιβιώσει για τόσο καιρό. Τι θα γινόταν, αν οι άνθρωποι έτρωγαν μόνο φύλλα; Θα είχε λειτουργήσει αυτό; Θα μπορούσαν οι άνθρωποι να τρώνε το γρασίδι που προοριζόταν για τα πρόβατα; Ίσως και να μην πάθαιναν τίποτε αν δοκίμαζαν λίγο, αλλά αν έτρωγαν τέτοια πράγματα για πολύ καιρό, τα στομάχια τους δεν θα ήταν σε θέση να το αντέξουν και οι άνθρωποι δεν θα είχαν ζήσει για πολύ. Υπάρχουν ακόμη και πράγματα τα οποία μπορούν να φάνε τα ζώα, αλλά είναι δηλητηριώδη για τους ανθρώπους —τα ζώα τα τρώνε χωρίς συνέπειες, αλλά δεν ισχύει το ίδιο για τους ανθρώπους. Τουτέστιν, ο Θεός δημιούργησε τα ανθρώπινα όντα, οπότε ο Θεός γνωρίζει καλύτερα τις αρχές και τη δομή του ανθρώπινου σώματος και το τι χρειάζονται οι άνθρωποι. Ο Θεός γνωρίζει με απόλυτη σαφήνεια τη σύνθεση και το περιεχόμενό του σώματος, τις ανάγκες του και τη λειτουργία των εσωτερικών οργάνων του, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο αυτά απορροφούν, αποβάλλουν και μεταβολίζουν τις διάφορες ουσίες. Οι άνθρωποι δεν τα γνωρίζουν αυτά· μερικές φορές, τρώνε απερίσκεπτα ή επιδίδονται σε απερίσκεπτη αυτοφροντίδα, η οποία σε υπερβολικό βαθμό προκαλεί ανισορροπία. Αν τρως και απολαμβάνεις τα πράγματα που ο Θεός προετοίμασε για εσένα με κανονικό τρόπο, τότε δεν θα έχεις καθόλου προβλήματα υγείας. Ακόμα κι αν μερικές φορές έχεις κακή διάθεση και έχεις στασιμότητα του αίματος, αυτό δεν αποτελεί κανένα πρόβλημα. Απλώς πρέπει να φας ένα συγκεκριμένο είδος φυτού και η στασιμότητα θα εξαλειφθεί. Ο Θεός έχει κάνει προετοιμασίες για όλα αυτά. Έτσι, στα μάτια του Θεού, η ανθρωπότητα είναι πολύ ανώτερη από κάθε άλλο έμβιο ον. Ο Θεός προετοίμασε ένα περιβάλλον για κάθε είδος φυτού, και προετοίμασε τροφή και περιβάλλον για κάθε είδος ζώου, αλλά η ανθρωπότητα έχει τις πιο αυστηρές ανάγκες για το περιβάλλον της, και αυτές οι ανάγκες δεν μπορούν να παραβλεφθούν ούτε στο ελάχιστο· αν συνέβαινε αυτό, η ανθρωπότητα δεν θα ήταν ικανή να συνεχίσει να αναπτύσσεται και να ζει και να αναπαράγεται με κανονικό τρόπο. Ο Θεός το γνωρίζει αυτό καλύτερα, μέσα στην καρδιά Του. Όταν ο Θεός το έπραξε αυτό, έδωσε περισσότερη σημασία σε αυτό από ό,τι σε οτιδήποτε άλλο. Ίσως εσύ δεν είσαι σε θέση να διαισθανθείς τη σημασία κάποιου συνηθισμένου πράγματος που μπορείς να δεις και να απολαύσεις στη ζωή σου ή κάποιου πράγματος που βλέπεις και απολαμβάνεις, και το οποίο είχες από γεννησιμιού σου, αλλά ο Θεός έχει ήδη κάνει προετοιμασίες για σένα προ πολλού ή στα κρυφά. Ο Θεός έχει απομακρύνει και μετριάσει, στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, όλα τα αρνητικά στοιχεία που είναι δυσμενή για την ανθρωπότητα και μπορεί να βλάψουν το ανθρώπινο σώμα. Τι δείχνει αυτό; Μήπως δείχνει τη στάση που είχε ο Θεός απέναντι στην ανθρωπότητα όταν τη δημιούργησε τούτη τη φορά; Ποια ήταν αυτή η στάση; Η στάση του Θεού ήταν προσεκτική και σοβαρή, και δεν ανεχόταν καμία παρέμβαση από οποιεσδήποτε εχθρικές δυνάμεις ή εξωτερικούς παράγοντες ή συνθήκες που δεν ήταν δικές Του. Από αυτό, μπορεί να γίνει αντιληπτή η στάση του Θεού κατά τη δημιουργία και τη διαχείριση της ανθρωπότητας τούτη τη φορά. Και ποια είναι η στάση του Θεού; Μέσα από το περιβάλλον για την επιβίωση και τη ζωή που απολαμβάνει η ανθρωπότητα, καθώς και στην καθημερινή της βρώση και πόση και τις καθημερινές της ανάγκες, μπορούμε να δούμε τη στάση ευθύνης του Θεού απέναντι στην ανθρωπότητα, την οποία έχει διατηρήσει από τότε που δημιούργησε τον άνθρωπο, καθώς και την αποφασιστικότητά Του να σώσει αυτήν τη φορά το ανθρώπινο γένος. Είναι η αυθεντικότητα του Θεού ορατή μέσα σε αυτά τα πράγματα; Είναι η θαυμασιότητά Του; Η ασυλληπτότητά Του; Η παντοδυναμία Του; Ο Θεός χρησιμοποιεί τους σοφούς και παντοδύναμους τρόπους Του για να μεριμνήσει για όλη την ανθρωπότητα, καθώς και για να εφοδιάσει όλα τα πράγματα της δημιουργίας Του. Τώρα που έχω πει τόσο πολλά σ’ εσάς, μπορείτε να πείτε ότι ο Θεός είναι η πηγή της ζωής για όλα τα πράγματα; (Ναι.) Αυτό είναι βέβαιο. Μήπως έχετε κάποιες αμφιβολίες; (Όχι.) Η παροχή του Θεού για όλα τα πράγματα αρκεί για να δείξει ότι Αυτός είναι η πηγή της ζωής για όλα τα πράγματα, επειδή είναι η πηγή της παροχής που έχει επιτρέψει σε όλα τα πράγματα να υπάρχουν, να ζουν, να αναπαράγονται και να συνεχίζουν, και δεν υπάρχει καμία άλλη πηγή πέραν του ίδιου του Θεού. Ο Θεός μεριμνά για όλες τις ανάγκες όλων των πραγμάτων και για όλες τις ανάγκες της ανθρωπότητας, είτε πρόκειται για τις πλέον βασικές περιβαλλοντικές ανάγκες των ανθρώπων, τις ανάγκες της καθημερινότητάς τους ή την ανάγκη για την αλήθεια την οποία παρέχει στο πνεύμα των ανθρώπων. Από κάθε άποψη, η ταυτότητα και η θέση του Θεού έχουν τεράστια σημασία για την ανθρωπότητα· μόνο ο ίδιος ο Θεός αποτελεί την πηγή της ζωής για όλα τα πράγματα. Τουτέστιν, ο Θεός είναι ο Κυβερνήτης, ο Κυρίαρχος και ο Πάροχος αυτού του κόσμου, του κόσμου που οι άνθρωποι μπορούν να δουν και να αισθανθούν. Αυτή δεν είναι η ταυτότητα του Θεού για την ανθρωπότητα; Δεν υπάρχει τίποτα το ψευδές σε αυτό. Όταν, λοιπόν, βλέπεις πουλιά που πετούν στον ουρανό, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι ο Θεός δημιούργησε όλα όσα μπορούν να πετάξουν. Υπάρχουν έμβια όντα που κολυμπούν στο νερό και αυτά έχουν τους δικούς τους τρόπους επιβίωσης. Τα δέντρα και τα φυτά που ζουν στο έδαφος ανθίζουν και βλασταίνουν την άνοιξη και καρποφορούν και ρίχνουν τα φύλλα τους το φθινόπωρο και, μέχρι να έρθει ο χειμώνας, όλα τα φύλλα έχουν πέσει καθώς αυτά τα φυτά προετοιμάζονται να αντέξουν τον χειμώνα. Αυτός είναι ο δικός τους τρόπος επιβίωσης. Ο Θεός δημιούργησε όλα τα πράγματα και καθένα ζει σε διαφορετικές μορφές και διαφορετικούς τρόπους και χρησιμοποιεί διαφορετικές μεθόδους για να επιδείξει τη ζωτική του δύναμη και τη μορφή στην οποία ζει. Ανεξάρτητα από το πώς ζουν τα πράγματα, όλα βρίσκονται υπό τη διακυβέρνηση του Θεού. Ποιος είναι ο σκοπός του Θεού μέσα από τη διακυβέρνηση όλων των διαφορετικών μορφών ζωής και των έμβιων όντων; Είναι προς χάριν της επιβίωσης της ανθρωπότητας; Ελέγχει όλους τους νόμους της ζωής, όλα προς χάριν της επιβίωσης της ανθρωπότητας. Αυτό δείχνει πόσο σημαντική είναι η επιβίωση της ανθρωπότητας για τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Η΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 178

Ο Θεός δεν είναι μόνο ο Θεός του εκλεκτού λαού Του. Εσύ σήμερα ακολουθείς τον Θεό και είναι ο Θεός σου, αλλά είναι ο Θεός εκείνων που δεν Τον ακολουθούν; Ο Θεός είναι ο Θεός όλων εκείνων των ανθρώπων που δεν Τον ακολουθούν; Ο Θεός είναι ο Θεός όλων των πραγμάτων; (Ναι.) Άρα, περιορίζονται το έργο και οι ενέργειές του Θεού μόνο στο πεδίο εκείνων που Τον ακολουθούν; (Όχι.) Ποιο είναι το πεδίο του έργου και των ενεργειών Του; Στο μικρότερο επίπεδο, το πεδίο του έργου και των ενεργειών Του περιλαμβάνει όλη την ανθρωπότητα και όλα τα πράγματα της δημιουργίας. Στο μεγαλύτερο επίπεδο, περιλαμβάνει ολόκληρο το σύμπαν, το οποίο δεν μπορούν να δουν οι άνθρωποι. Οπότε, μπορούμε να πούμε ότι ο Θεός επιτελεί το έργο και εκτελεί τις ενέργειές Του μεταξύ όλων των ανθρώπων και αυτό αρκεί για να επιτραπεί στους ανθρώπους να καταφέρουν να γνωρίσουν τον ίδιο τον Θεό στην ολότητά Του. Αν θέλεις να γνωρίσεις τον Θεό, να Τον γνωρίσεις πραγματικά, να Τον καταλάβεις πραγματικά, τότε μην περιορίζεσαι μόνο στα τρία στάδια του έργου Του ούτε στις ιστορίες για το έργο που είχε εκτελέσει στο παρελθόν. Αν προσπαθείς να Τον γνωρίσεις κατ’ αυτόν τον τρόπο, τότε θέτεις όρια στον Θεό, περιορίζοντάς Τον. Βλέπεις τον Θεό ως κάτι πολύ μικρό. Πώς θα επηρέαζε αυτό τους ανθρώπους; Δεν θα ήσουν ποτέ ικανός να γνωρίσεις τη θαυμασιότητα και την υπεροχή του Θεού, ούτε και τη δύναμη και την παντοδυναμία Του και την έκταση της εξουσίας Του. Μια τέτοια κατανόηση θα είχε αντίκτυπο στην ικανότητά σου να αποδεχτείς την αλήθεια ότι ο Θεός είναι ο Κυρίαρχος όλων των πραγμάτων, καθώς και στη γνώση σου σχετικά με την πραγματική ταυτότητα και τη θέση του Θεού. Με άλλα λόγια, αν η κατανόησή σου για τον Θεό είναι περιορισμένου πεδίου, τότε αυτό που μπορείς να λάβεις είναι, κι αυτό, περιορισμένο. Γι’ αυτό και πρέπει να διευρύνεις το πεδίο σου και να επεκτείνεις τους ορίζοντές σου. Θα πρέπει να επιζητήσεις να κατανοήσεις τα πάντα —το πεδίο του έργου του Θεού, τη διαχείρισή Του, τη διακυβέρνησή Του και όλα τα πράγματα τα οποία διαχειρίζεται και κυβερνά. Μέσα από αυτά τα πράγματα θα πρέπει να καταφέρεις να κατανοήσεις τις ενέργειες του Θεού. Με μια τέτοια κατανόηση, θα αισθανθείς, χωρίς να το αντιληφθείς, ότι ο Θεός κυβερνά, διαχειρίζεται και μεριμνά για όλα τα πράγματα ανάμεσά τους, και, επίσης, θα νιώσεις ότι πραγματικά αποτελείς μέρος και μέλος όλων των πραγμάτων. Καθώς ο Θεός μεριμνά για όλα τα πράγματα, αποδέχεσαι και εσύ τη διακυβέρνηση και την παροχή Του. Πρόκειται για γεγονός που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί. Όλα τα πράγματα υπόκεινται στους δικούς τους νόμους υπό τη διακυβέρνηση του Θεού, και υπό τη διακυβέρνηση του Θεού όλα τα πράγματα έχουν τους δικούς τους κανόνες επιβίωσης. Η μοίρα της ανθρωπότητας και οι ανάγκες της είναι επίσης στενά συνδεδεμένες με τη διακυβέρνηση του Θεού και την παροχή Του. Γι’ αυτό και στο κράτος και τη διακυβέρνηση του Θεού, η ανθρωπότητα και όλα τα πράγματα είναι αλληλένδετα, αλληλεξαρτώμενα και συνυφασμένα. Αυτός είναι ο σκοπός και η αξία της δημιουργίας όλων των πραγμάτων από τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Η΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 179

Από τότε που δημιούργησε ο Θεός όλα τα πράγματα, αυτά λειτουργούν και συνεχίζουν να προχωρούν με εύτακτο τρόπο, σύμφωνα με τους νόμους που Αυτός όρισε. Υπό το βλέμμα Του, υπό την κυριαρχία Του, τα πάντα αναπτύσσονται κανονικά με εύτακτο τρόπο, ταυτόχρονα με την ύπαρξη του ανθρώπου. Τίποτα δεν είναι σε θέση να αλλάξει ή να καταστρέψει αυτούς τους νόμους. Χάρη στην κυριαρχία του Θεού μπορούν όλα τα όντα να πολλαπλασιάζονται, και χάρη στην κυριαρχία και τη διαχείρισή Του όλα τα όντα μπορούν να επιβιώνουν. Άρα, λοιπόν, υπό την κυριαρχία του Θεού, όλα τα όντα γεννιούνται, ακμάζουν, εξαφανίζονται και μετενσαρκώνονται με εύτακτο τρόπο. Όταν έρχεται η άνοιξη, το ψιλόβροχο φέρνει την αίσθηση της φρέσκιας εποχής και υγραίνει τη γη. Το έδαφος αρχίζει να μαλακώνει και το γρασίδι βγαίνει προς τα πάνω από το χώμα και αρχίζει να βλασταίνει, ενώ τα δένδρα πρασινίζουν σιγά-σιγά. Όλα αυτά τα ζωντανά πλάσματα φέρνουν μια φρέσκια ζωτικότητα στη γη. Έτσι φαίνεται όταν όλα τα όντα γεννιούνται και ακμάζουν. Κάθε είδους ζώα βγαίνουν από τα λαγούμια τους για να νιώσουν τη ζεστασιά της άνοιξης και ξεκινούν μια νέα χρονιά. Όλα τα πλάσματα χαίρονται τη λιακάδα στη διάρκεια του καλοκαιριού και απολαμβάνουν τη ζεστασιά που φέρνει η εποχή. Μεγαλώνουν ταχύτατα. Τα δένδρα, το γρασίδι και κάθε είδους φυτό μεγαλώνουν με μεγάλη ταχύτητα, έως ότου τελικά ανθίσουν και βγάλουν καρπούς. Όλα τα όντα είναι απασχολημένα το καλοκαίρι, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων. Το φθινόπωρο, οι βροχές φέρνουν την ψύχρα της εποχής, και όλων των ειδών τα έμβια όντα αρχίζουν να διαισθάνονται την άφιξη της εποχής της συγκομιδής. Όλα τα όντα καρποφορούν, και οι άνθρωποι αρχίζουν τη συγκομιδή των διαφόρων ειδών καρπών προκειμένου να έχουν τροφή ενόψει του χειμώνα. Τον χειμώνα, όλα τα όντα αρχίζουν σταδιακά να ησυχάζουν και να αναπαύονται καθώς αρχίζει το κρύο, κι οι άνθρωποι κάνουν επίσης διάλειμμα κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής. Από εποχή σε εποχή, η μετάβαση από άνοιξη σε καλοκαίρι, σε φθινόπωρο, σε χειμώνα —αυτές οι αλλαγές συμβαίνουν όλες σύμφωνα με τους νόμους που θέσπισε ο Θεός. Ηγείται όλων των πραγμάτων και της ανθρωπότητας χρησιμοποιώντας αυτούς τους νόμους και έχει επινοήσει έναν πλούσιο και πολύχρωμο τρόπο ζωής για το ανθρώπινο γένος, προετοιμάζοντας ένα περιβάλλον για επιβίωση που έχει ποικίλες θερμοκρασίες και εποχές. Ως εκ τούτου, μέσα σε αυτού του είδους το εύτακτο περιβάλλον επιβίωσης, οι άνθρωποι μπορούν να επιβιώσουν και να πολλαπλασιαστούν με εύτακτο τρόπο. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να αλλάξουν αυτούς τους νόμους και κανένας άνθρωπος ή ον δεν μπορεί να τους παραβεί. Παρόλο που έχουν λάβει χώρα αναρίθμητες αλλαγές —θάλασσες έχουν μετατραπεί σε αγρούς, ενώ αγροί έχουν μετατραπεί σε θάλασσες— αυτοί οι νόμοι συνεχίζουν να υπάρχουν. Υπάρχουν επειδή υπάρχει ο Θεός και χάρη στην κυριαρχία και τη διαχείρισή Του. Με αυτού του είδους το εύτακτο, ευρείας κλίμακας περιβάλλον, η ζωή των ανθρώπων προχωρά μέσα στα πλαίσια αυτών των νόμων και κανόνων. Υπό αυτούς τους νόμους ανατράφηκαν η μια γενιά ανθρώπων μετά την άλλη και ολόκληρες γενιές ανθρώπων έχουν επιβιώσει υπό τους νόμους αυτούς. Οι άνθρωποι απολαμβάνουν αυτό το εύτακτο περιβάλλον για επιβίωση, καθώς και όλα τα πολυάριθμα πράγματα που δημιούργησε ο Θεός για ολόκληρες γενιές. Παρόλο που οι άνθρωποι αισθάνονται ότι αυτοί οι τύποι νόμων είναι έμφυτοι και τους παίρνουν απαξιωτικά σαν δεδομένο, και παρόλο που δεν μπορούν να νιώσουν ότι ο Θεός ενορχηστρώνει αυτούς τους νόμους, ότι ο Θεός κυριαρχεί σ’ αυτούς τους νόμους, ό,τι και να γίνει, ο Θεός είναι πάντα απασχολημένος με αυτό το αμετάβλητο έργο. Ο σκοπός Του σε αυτό το αμετάβλητο έργο είναι η επιβίωση του ανθρώπινου γένους, έτσι ώστε να συνεχίσει να ζει η ανθρωπότητα.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Θ΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 180

Ο Θεός θέτει όρια για όλα τα πράγματα προκειμένου να θρέψει το ανθρώπινο γένος (Επιλεγμένα εδάφια)

Σήμερα, πρόκειται να σας μιλήσω σχετικά με το πώς γίνεται αυτοί οι τύποι νόμων που έχει φέρει ο Θεός σε όλα τα πράγματα να θρέφουν όλο το ανθρώπινο γένος. Αυτό είναι ένα ιδιαίτερα μεγάλο θέμα, έτσι θα το διαιρέσουμε σε αρκετά μέρη και θα συζητάμε ένα κάθε φορά, έτσι ώστε το καθένα να σκιαγραφηθεί ξεκάθαρα σε εσάς. Με αυτόν τον τρόπο, θα σας είναι ευκολότερο να το συλλάβετε και σιγά-σιγά να το καταλάβετε.

Πρώτο μέρος: Ο Θεός θέτει όρια για κάθε τύπο εδάφους

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, με το πρώτο μέρος. Όταν ο Θεός δημιούργησε τα πάντα, έθεσε όρια για τα βουνά, τις πεδιάδες, τις ερήμους, τους λόφους, τα ποτάμια και τις λίμνες. Στη γη υπάρχουν βουνά, πεδιάδες, έρημοι και λόφοι, καθώς επίσης και διάφοροι υδάτινοι όγκοι. Πρόκειται για διαφορετικούς τύπους εδάφους, έτσι δεν είναι; Ανάμεσά τους, ο Θεός έθεσε όρια. Όταν μιλάμε για οριοθέτηση, αυτό σημαίνει ότι τα βουνά έχουν τους προσδιορισμούς τους, οι πεδιάδες έχουν τους δικούς τους προσδιορισμούς, οι έρημοι έχουν συγκεκριμένα όρια και οι λόφοι έχουν μια συγκεκριμένη έκταση. Υπάρχει επίσης μια συγκεκριμένη ποσότητα υδάτινων όγκων, όπως είναι τα ποτάμια και οι λίμνες. Αυτό σημαίνει ότι όταν ο Θεός δημιούργησε όλα τα πράγματα, διαίρεσε τα πάντα πολύ ξεκάθαρα. Ο Θεός έχει ήδη καθορίσει πόσα χιλιόμετρα θα πρέπει να είναι η ακτίνα οποιουδήποτε βουνού και ποιο το πεδίο της. Έχει επίσης καθορίσει πόσα χιλιόμετρα θα πρέπει να είναι η ακτίνα οποιασδήποτε πεδιάδας και ποιο το πεδίο της. Όταν δημιούργησε τα πάντα, Αυτός επίσης καθόρισε τα όρια των ερήμων, καθώς και το εύρος των λόφων και τις διαστάσεις τους, και με τι συνορεύουν —όλα αυτά καθορίστηκαν από Εκείνον. Καθόρισε το εύρος των ποταμών και των λιμνών κατά την πράξη της δημιουργίας τους —όλα έχουν τα όριά τους. Οπότε, τι σημαίνει όταν μιλάμε για «όρια»; Μόλις μιλήσαμε για το πώς ο Θεός κυβερνά όλα τα πράγματα θεσπίζοντας νόμους για όλα τα πράγματα. Αυτό σημαίνει ότι το εύρος και τα όρια των βουνών δεν θα επεκταθούν ούτε θα μειωθούν λόγω της περιστροφής της γης ή με το πέρασμα του χρόνου. Είναι σταθερά, αμετάβλητα, και ο Θεός είναι αυτός που επιβάλλει την αμετάβλητη φύση τους. Όσον αφορά την έκταση των πεδιάδων, το εύρος τους, την οριοθέτησή τους —αυτό έχει οριστεί από τον Θεό. Έχουν τα όριά τους, και ως εκ τούτου θα ήταν αδύνατο ένας λόφος γης να υψωθεί τυχαία από το έδαφος μιας πεδιάδας. Μια πεδιάδα δεν μπορεί ξαφνικά να γίνει βουνό —κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο. Αυτή είναι η σημασία των νόμων και των ορίων για τα οποία μόλις μιλήσαμε. Όσο για τις ερήμους, δεν θα αναφέρουμε τις συγκεκριμένες λειτουργίες των ερήμων ούτε κάποιου άλλου είδους εδάφους ή γεωγραφικού τόπου εδώ, μόνο τα όριά τους. Υπό τη διακυβέρνηση του Θεού, ούτε και τα όρια της ερήμου θα επεκταθούν. Αυτό γίνεται επειδή ο Θεός της έδωσε τον νόμο της, τα όριά της. Το μέγεθος της έκτασή της και η λειτουργία της, η οριοθέτησή της και η τοποθεσία της —όλα αυτά έχουν ήδη οριστεί από τον Θεό. Δεν θα υπερβεί τα όριά της ούτε θα μετατοπιστεί η θέση της, και η έκτασή της δεν θα επεκταθεί αυθαίρετα. Αν και οι ροές των υδάτων, όπως τα ποτάμια και οι λίμνες, είναι όλες τους εύτακτες και συνεχείς, ποτέ δεν θα βγουν εκτός του εύρους τους ούτε πέρα από τα όριά τους. Όλες τους ρέουν προς μια κατεύθυνση, την κατεύθυνση προς την οποία υποτίθεται ότι πρέπει να ρέουν, με εύτακτο τρόπο. Έτσι, υπό τους νόμους της διακυβέρνησης του Θεού, κανένα ποτάμι και καμία λίμνη δεν θα στερέψει αυθαίρετα ούτε και θα αλλάξουν αυθαίρετα την κατεύθυνση ή την ποσότητα της ροής τους εξαιτίας της περιστροφής της γης ή του περάσματος του χρόνου. Όλα αυτά βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Θεού. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα πράγματα που δημιουργήθηκαν από τον Θεό εν μέσω του ανθρώπινου γένους έχουν καθορισμένες θέσεις, εκτάσεις και όρια. Δηλαδή, όταν ο Θεός δημιούργησε τα πάντα, τα όριά τους καθιερώθηκαν και αυτά δεν μπορούν να αλλάξουν, να ανανεωθούν ή να τροποποιηθούν αυθαίρετα. Τι σημαίνει ο όρος «αυθαίρετα»; Σημαίνει ότι δεν θα μετατοπιστούν, δεν θα επεκταθούν ούτε θα αλλάξουν την αρχική τους μορφή τυχαία, λόγω του καιρού, της θερμοκρασίας ή της ταχύτητας περιστροφής της γης. Για παράδειγμα, ένα βουνό έχει ένα συγκεκριμένο ύψος, η βάση του έχει συγκεκριμένη έκταση, έχει ένα συγκεκριμένο υψόμετρο και έχει μια συγκεκριμένη ποσότητα βλάστησης. Όλα αυτά είναι σχεδιασμένα και υπολογισμένα από τον Θεό και δεν θα αλλάξουν αυθαίρετα. Όσο για τις πεδιάδες, η πλειονότητα των ανθρώπων κατοικεί στις πεδιάδες και καμία αλλαγή στο κλίμα δεν θα επηρεάσει την έκτασή τους ή την αξία της ύπαρξής τους. Ούτε καν τα πράγματα που περιέχονται σε αυτά τα διαφορετικά εδάφη και γεωγραφικά περιβάλλοντα που δημιουργήθηκαν από τον Θεό δεν θα αλλάξουν αυθαίρετα. Για παράδειγμα, η σύσταση της ερήμου, οι τύποι των υπόγειων κοιτασμάτων ορυκτών, η ποσότητα της άμμου που περιέχει μια έρημος και το χρώμα της, η πυκνότητα της ερήμου —αυτά δεν θα αλλάξουν αυθαίρετα. Γιατί δεν θα αλλάξουν αυθαίρετα; Λόγω της διακυβέρνησης του Θεού και της διαχείρισής Του. Μέσα σε όλα αυτά τα διαφορετικά εδάφη και γεωγραφικά περιβάλλοντα που δημιουργήθηκαν από τον Θεό, Αυτός διαχειρίζεται τα πάντα με προγραμματισμένο και εύτακτο τρόπο. Έτσι, όλα αυτά τα γεωγραφικά περιβάλλοντα υπάρχουν ακόμα και επιτελούν τις λειτουργίες τους εδώ και χιλιάδες χρόνια και ακόμα και δεκάδες χιλιάδες χρόνια αφού δημιουργήθηκαν από τον Θεό. Αν και υπάρχουν συγκεκριμένες περίοδοι κατά τις οποίες συμβαίνουν εκρήξεις ηφαιστείων, και περίοδοι κατά τις οποίες συμβαίνουν σεισμοί και γίνονται μεγάλες μετατοπίσεις τμημάτων γης, ο Θεός δεν θα επιτρέψει σε καμία περίπτωση οποιοσδήποτε τύπος εδάφους να χάσει την αρχική του λειτουργία. Χάρη σε αυτήν τη διαχείριση του Θεού και μόνο, χάρη στη διακυβέρνηση και τον έλεγχό Του επί αυτών των νόμων, όλα αυτά —όλα όσα βλέπει και απολαμβάνει το ανθρώπινο γένος από αυτά— μπορούν να επιβιώσουν στη γη με εύτακτο τρόπο. Γιατί, λοιπόν, ο Θεός διαχειρίζεται όλα αυτά τα διάφορα εδάφη που υπάρχουν στη γη με αυτόν τον τρόπο; Σκοπός Του είναι όλα τα έμβια όντα που επιβιώνουν στα διάφορα γεωγραφικά περιβάλλοντα να έχουν ένα σταθερό περιβάλλον, έτσι ώστε να είναι σε θέση να συνεχίσουν να ζουν και να πολλαπλασιάζονται μέσα σε ένα σταθερό περιβάλλον. Όλα αυτά τα πράγματα —αυτά που κινούνται και αυτά που είναι ακίνητα, αυτά που αναπνέουν από τα ρουθούνια τους και αυτά που δεν αναπνέουν— αποτελούν ένα μοναδικό περιβάλλον για την επιβίωση του ανθρώπινου γένους. Μόνο αυτού του είδους το περιβάλλον μπορεί να θρέψει γενιές και γενιές ανθρώπων, και μόνο αυτού του είδους το περιβάλλον μπορεί να επιτρέψει στους ανθρώπους να συνεχίσουν να επιβιώνουν ειρηνικά, η μια γενιά μετά την άλλη.

Αυτό για το οποίο έχω μόλις μιλήσει είναι ένα σχετικά μεγάλο θέμα, κι έτσι ίσως να σας φαίνεται κάπως απομακρυσμένο από τη ζωή σας, αλλά είμαι σίγουρος πως όλοι μπορείτε να το καταλάβετε. Δηλαδή, οι νόμοι του Θεού στο κράτος Του επί των πάντων είναι πολύ σημαντικοί —πράγματι πολύ σημαντικοί! Ποια είναι η προϋπόθεση για την ανάπτυξη όλων των όντων υπό τους νόμους αυτούς; Είναι η διακυβέρνηση του Θεού. Χάρη στη διακυβέρνηση του Θεού όλα τα πράγματα εκτελούν τις λειτουργίες τους μέσα στα πλαίσια της διακυβέρνησής Του. Για παράδειγμα, τα βουνά θρέφουν τα δάση, και τα δάση με τη σειρά τους θρέφουν και προστατεύουν τα διάφορα πουλιά και ζώα που ζουν σε αυτά. Οι πεδιάδες είναι μια πλατφόρμα που προετοιμάστηκε για να φυτεύουν σοδειές οι άνθρωποι, καθώς επίσης και για τα διάφορα πουλιά και ζώα. Επιτρέπουν στην πλειονότητα των ανθρώπων να ζουν σε επίπεδη γη και παρέχουν άνεση στη ζωή των ανθρώπων. Επίσης, οι πεδιάδες περιλαμβάνουν βοσκοτόπια —τεράστια κομμάτια γης με βοσκοτόπια. Τα βοσκοτόπια παρέχουν φυτική κάλυψη για το έδαφος της γης. Προστατεύουν το χώμα και τρέφουν τα βοοειδή, τα πρόβατα και τα άλογα που ζουν στα βοσκοτόπια. Η έρημος, επίσης, εκτελεί τη δική της λειτουργία. Δεν είναι κατάλληλο μέρος για να ζήσουν οι άνθρωποι· ο ρόλος της είναι να κάνει το υγρό κλίμα πιο ξηρό. Οι ροές των ποταμών και των λιμνών προσφέρουν πόσιμο νερό στους ανθρώπους με βολικό τρόπο. Όπου κι αν ρέουν, οι άνθρωποι θα έχουν νερό να πίνουν και οι ανάγκες όλων των πραγμάτων για νερό θα καλύπτονται με βολικό τρόπο. Αυτά είναι τα όρια που έθεσε ο Θεός για τα διάφορα εδάφη.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Θ΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 181

Ο Θεός θέτει όρια για όλα τα πράγματα προκειμένου να θρέψει το ανθρώπινο γένος (Επιλεγμένα εδάφια)

Δεύτερο μέρος: Ο Θεός θέτει όρια για κάθε μορφή ζωής

Εξαιτίας αυτών των ορίων που έχει θέσει ο Θεός, τα διάφορα εδάφη έχουν δημιουργήσει διαφορετικά περιβάλλοντα για επιβίωση, και αυτά τα περιβάλλοντα για επιβίωση είναι βολικά για τα διάφορα είδη πουλιών και ζώων, και τους δίνουν επίσης χώρο για να επιβιώσουν. Τα όρια για τα περιβάλλοντα επιβίωσης των διαφόρων έμβιων όντων έχουν αναπτυχθεί από αυτά. Αυτό είναι το δεύτερο μέρος για το οποίο θα μιλήσουμε στη συνέχεια. Πρώτα απ’ όλα, πού ζουν τα πουλιά και τα ζώα και τα έντομα; Ζουν στα δάση και στα σύδενδρα; Αυτό είναι ο τόπος διαβίωσής τους. Έτσι, εκτός από τη δημιουργία ορίων για τα διάφορα γεωγραφικά περιβάλλοντα, ο Θεός έθεσε ακόμα όρια και θέσπισε νόμους για τα διάφορα πουλιά και ζώα, ψάρια, έντομα, καθώς και όλα τα φυτά. Εξαιτίας των διαφορών ανάμεσα στα διάφορα γεωγραφικά περιβάλλοντα, και εξαιτίας της ύπαρξης διαφορετικών γεωγραφικών περιβαλλόντων, τα διάφορα είδη πουλιών και ζώων, ψαριών, εντόμων και φυτών έχουν διαφορετικά περιβάλλοντα επιβίωσης. Τα πουλιά, τα ζώα και τα έντομα ζουν ανάμεσα σε διάφορα φυτά, τα ψάρια ζουν στο νερό και τα φυτά φυτρώνουν στη γη. Η ξηρά περιλαμβάνει διάφορες ζώνες όπως βουνά, πεδιάδες και λόφους. Μόλις τα πουλιά και τα ζώα αποκτήσουν τον δικό τους σταθερό τόπο διαβίωσης, δεν θα περιπλανώνται και δεν θα πηγαίνουν προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Ο τόπος διαβίωσής τους είναι τα δάση και τα βουνά. Εάν, μια μέρα, καταστρεφόταν ο τόπος διαβίωσής τους, αυτή η τάξη θα μετατρεπόταν σε χάος. Αμέσως μόλις η τάξη μετατραπεί σε χάος, ποιες είναι οι συνέπειες; Ποιοι είναι οι πρώτοι που θα πληγούν; Θα είναι το ανθρώπινο γένος. Εντός αυτών των νόμων και των ορίων που θέσπισε ο Θεός, έχετε δει κάποια περίεργα φαινόμενα; Για παράδειγμα, ελέφαντες να περπατούν στην έρημο. Έχετε δει κάτι τέτοιο; Αν πράγματι συνέβαινε αυτό, θα ήταν ένα πολύ περίεργο φαινόμενο, επειδή οι ελέφαντες ζουν στο δάσος κι αυτό είναι το περιβάλλον επιβίωσης που ο Θεός προετοίμασε γι’ αυτούς. Έχουν το δικό τους περιβάλλον επιβίωσης και το δικό τους ορισμένο τόπο διαβίωσης, επομένως γιατί να αρχίσουν να περιπλανώνται; Έχει δει κανείς λιοντάρια ή τίγρεις να περπατάνε στην ακροθαλασσιά; Όχι, δεν έχει δει. Ο τόπος διαβίωσης των λιονταριών και των τίγρεων είναι το δάσος και τα βουνά. Έχει δει κανείς τις φάλαινες ή τους καρχαρίες του ωκεανού να κολυμπούν στην έρημο; Όχι, δεν έχει δει. Οι φάλαινες κι οι καρχαρίες φτιάχνουν το σπίτι τους στον ωκεανό. Στο περιβάλλον διαβίωσης των ανθρώπων, υπάρχουν άνθρωποι που ζουν παρέα με καφέ αρκούδες; Υπάρχουν άνθρωποι που είναι διαρκώς περιτριγυρισμένοι από παγώνια ή άλλα πουλιά, μέσα κι έξω από τα σπίτια τους; Έχει δει ποτέ κανείς αετούς ή αγριόχηνες να παίζουν με μαϊμούδες; (Όχι.) Όλα αυτά θα ήταν περίεργα φαινόμενα. Ο λόγος για τον οποίο μιλάω γι’ αυτά τα πράγματα που ακούγονται τόσο περίεργα στα αυτιά σας είναι για να σας κάνω να καταλάβετε ότι όλα τα πράγματα που δημιουργήθηκαν από τον Θεό —ασχέτως του αν είναι σταθερά σε ένα μέρος ή αν μπορούν να αναπνέουν από τα ρουθούνια τους— έχουν τους δικούς τους νόμους για επιβίωση. Πολύ πριν δημιουργήσει ο Θεός αυτά τα έμβια όντα, είχε προετοιμάσει ήδη γι’ αυτά τον δικό τους τόπο διαβίωσης και το δικό τους περιβάλλον επιβίωσης. Αυτά τα έμβια όντα είχαν το δικό τους ορισμένο περιβάλλον επιβίωσης, τη δική τους τροφή και τον δικό τους ορισμένο τόπο διαβίωσης, και είχαν το δικό τους ορισμένο μέρος που ήταν κατάλληλο για την επιβίωσή τους, μέρος με θερμοκρασίες κατάλληλες για την επιβίωσή τους. Έτσι, δεν θα περιπλανιόνταν με οποιονδήποτε τρόπο ούτε και θα υπονόμευαν την επιβίωση της ανθρωπότητας, και ούτε θα επιδρούσαν στη ζωή των ανθρώπων. Έτσι διαχειρίζεται ο Θεός όλα τα πράγματα, παρέχοντας στο ανθρώπινο γένος το καλύτερο περιβάλλον για επιβίωση. Τα έμβια όντα ανάμεσα σε όλα τα πράγματα έχουν το καθένα τη δική του τροφή που συντηρεί τη ζωή τους μέσα στα όρια του δικού τους περιβάλλοντος επιβίωσης. Με αυτήν την τροφή, προσκολλώνται μέσα στο γηγενές περιβάλλον επιβίωσής τους. Σε αυτού του είδους το περιβάλλον, εξακολουθούν να επιβιώνουν, να πολλαπλασιάζονται και να προχωρούν εμπρός σύμφωνα με τους νόμους που θέσπισε ο Θεός γι’ αυτά. Χάρη στους νόμους αυτού του τύπου, χάρη στον προκαθορισμό του Θεού, όλα τα πράγματα ζουν αρμονικά με το ανθρώπινο γένος, και το ανθρώπινο γένος συνυπάρχει με όλα τα πράγματα με αλληλοεξαρτώμενο τρόπο.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Θ΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 182

Ο Θεός θέτει όρια για όλα τα πράγματα προκειμένου να θρέψει το ανθρώπινο γένος (Επιλεγμένα εδάφια)

Τρίτο μέρος: Ο Θεός συντηρεί το περιβάλλον και την οικολογία για να θρέψει την ανθρωπότητα

Ο Θεός δημιούργησε όλα τα πράγματα και θέσπισε όρια γι’ αυτά· ανάμεσά τους Αυτός φρόντισε όλων των ειδών τα ζωντανά πλάσματα. Εν τω μεταξύ, Αυτός επίσης προετοίμασε διαφορετικά μέσα επιβίωσης για την ανθρωπότητα, έτσι βλέπεις ότι τα ανθρώπινα πλάσματα δεν έχουν μόνο έναν τρόπο για να επιβιώσουν ούτε έχουν μόνο έναν τύπο περιβάλλοντος επιβίωσης. Μιλήσαμε πιο πριν για το ότι ο Θεός προετοίμασε διάφορους τύπους τροφής και πηγών νερού για τους ανθρώπους, πράγμα το οποίο είναι κρίσιμο για να επιτρέψει τη συνέχιση της ζωής του ανθρώπινου γένους στη σάρκα. Ωστόσο, ανάμεσα σ’ αυτό το ανθρώπινο γένος, δεν στηρίζονται όλοι οι άνθρωποι στα σιτηρά για τη συντήρησή τους. Οι άνθρωποι έχουν διαφορετικά μέσα επιβίωσης λόγω των διαφορών στα γεωγραφικά περιβάλλοντα και τα εδάφη. Αυτά τα μέσα επιβίωσης έχουν όλα προετοιμαστεί από τον Θεό. Έτσι, δεν ασχολούνται όλοι οι άνθρωποι με τη γεωργία. Δηλαδή, δεν παίρνουν όλοι οι άνθρωποι την τροφή τους καλλιεργώντας τη γη. Αυτό είναι το τρίτο μέρος για το οποίο θα μιλήσουμε: Έχουν προκύψει όρια λόγω των πολλών διαφορετικών τρόπων ζωής των ανθρώπων. Επομένως, ποιους άλλους τρόπους ζωής έχουν οι άνθρωποι; Όσον αφορά τις διαφορετικές πηγές τροφής, ποια άλλα είδη ανθρώπων υπάρχουν; Υπάρχουν αρκετά βασικά είδη:

Το πρώτο είναι ο τρόπος ζωής του κυνηγού. Όλοι γνωρίζουν ποιος είναι αυτός. Τι τρώνε οι άνθρωποι που ζουν κυνηγώντας; (Κυνήγι.) Τρώνε τα πουλιά και τα ζώα του δάσους. «Κυνήγι» είναι μοντέρνα λέξη. Οι κυνηγοί δεν το θεωρούν κυνήγι. Το θεωρούν τροφή, το καθημερινό τους μέσο συντήρησης. Για παράδειγμα, πιάνουν ένα ελάφι. Όταν πιάνουν αυτό το ελάφι, είναι ακριβώς όπως ο γεωργός που αποκτά τροφή από το έδαφος. Ο γεωργός παίρνει την τροφή από το έδαφος, και όταν δει αυτήν την τροφή, είναι χαρούμενος και χαλαρώνει. Η οικογένεια δεν θα πεινάσει με τη σοδειά που θα φάει. Η καρδιά του γεωργού απελευθερώνεται από το άγχος· νιώθει ικανοποιημένος. Ένας κυνηγός με τη σειρά του νιώθει χαλαρός και ικανοποιημένος όταν βλέπει αυτό που έπιασε, επειδή δεν χρειάζεται να ανησυχεί πλέον για τροφή. Υπάρχει κάτι να φάει στο επόμενο γεύμα και δεν χρειάζεται να πεινάσει. Αυτός είναι ένας άνθρωπος που κυνηγάει για να ζήσει. Η πλειονότητα αυτών που συντηρούνται κυνηγώντας ζουν στα δάση των βουνών. Δεν καλλιεργούν τη γη. Δεν είναι εύκολο να βρεις αρόσιμη γη εκεί, έτσι αυτοί επιβιώνουν με διάφορα ζωντανά, διάφορα είδη λείας. Αυτός είναι ο πρώτος τρόπος ζωής που είναι διαφορετικός από τους συνηθισμένους ανθρώπους.

Το δεύτερο είδος είναι ο τρόπος ζωής του βοσκού. Οι άνθρωποι που έχουν κοπάδια ζώων για να βγάζουν τα προς το ζην, ασχολούνται και με την καλλιέργεια της γης; (Όχι.) Επομένως, τι κάνουν; Πώς ζουν; (Κατά κύριο λόγο, έχουν βοοειδή και πρόβατα για να βγάζουν τα προς το ζην, και τον χειμώνα σφάζουν και τρώνε τα ζώα τους. Η βασική τους τροφή είναι το βοδινό και το πρόβειο κρέας, και πίνουν τσάι με γάλα. Αν και οι βοσκοί έχουν δουλειά και τις τέσσερεις εποχές, τρώνε καλά. Έχουν γάλα, γαλακτοκομικά προϊόντα και κρέας σε αφθονία.) Οι άνθρωποι που έχουν κοπάδια ζώων για να βγάζουν τα προς το ζην τρώνε κυρίως βοδινό και πρόβειο κρέας, πίνουν πρόβειο και αγελαδινό γάλα, ιππεύουν βοοειδή και άλογα για να μαζέψουν τα ζώα τους στα χωράφια με τον άνεμο στα μαλλιά τους και τον ήλιο στο πρόσωπό τους. Δεν αντιμετωπίζουν τα άγχη της σύγχρονης ζωής. Όλη μέρα ατενίζουν απέραντες εκτάσεις γαλάζιου ουρανού και χλοερές πεδιάδες. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που βιοπορίζονται από τα κοπάδια ζουν σε βοσκοτόπια και έχουν καταφέρει να συνεχίσουν τον νομαδικό τρόπο ζωής τους για πολλές γενιές. Αν κι η ζωή στα βοσκοτόπια είναι κάπως μοναχική, είναι επίσης πολύ χαρούμενη. Δεν είναι άσχημος τρόπος ζωής!

Ο τρίτος τύπος είναι ο τρόπος ζωής του ψαρά. Μια μικρή μερίδα της ανθρωπότητας ζει κοντά στον ωκεανό ή σε μικρά νησιά. Περιτριγυρίζονται από νερό, έχοντας απέναντί τους τον ωκεανό. Αυτοί οι άνθρωποι ψαρεύουν για να ζήσουν. Ποια είναι η πηγή τροφής γι’ αυτούς που ψαρεύουν για να ζήσουν; Οι πηγές τροφής τους περιλαμβάνουν κάθε είδους ψάρια, θαλασσινά και άλλα προϊόντα της θάλασσας. Οι άνθρωποι που ψαρεύουν για να βγάζουν τα προς το ζην δεν καλλιεργούν τη γη, μα αντιθέτως περνούν την κάθε μέρα ψαρεύοντας. Η βασική τροφή τους αποτελείται από διάφορα είδη ψαριών και προϊόντων της θάλασσας. Περιστασιακά τα ανταλλάσσουν αυτά με ρύζι, αλεύρι και είδη καθημερινής ανάγκης. Αυτός είναι ένας διαφορετικός τρόπος ζωής που διάγεται από ανθρώπους που ζουν κοντά στο νερό. Καθώς ζουν κοντά στο νερό, βασίζονται σ’ αυτό για την τροφή τους, και βιοπορίζονται από το ψάρεμα. Το ψάρεμα τους δίνει όχι μόνο πηγή φαγητού, μα είναι και το μέσο του βιοπορισμού τους.

Εκτός από την καλλιέργεια της γης, η ανθρωπότητα ζει ως επί το πλείστον σύμφωνα με τους τρείς τρόπους ζωής που προαναφέρθηκαν. Ωστόσο, η πλειονότητα των ανθρώπων είναι γεωργοί, ενώ υπάρχουν μόνο λίγες ομάδες ανθρώπων που ζουν από την εκτροφή ζώων, από την αλιεία και το κυνήγι. Και τι χρειάζονται οι άνθρωποι που ζουν από τη γεωργία; Αυτό που χρειάζονται είναι έδαφος. Γενιά με τη γενιά, ζουν καλλιεργώντας το έδαφος, και είτε φυτεύουν λαχανικά, είτε φρούτα είτε σιτηρά, από τη γη παίρνουν το φαγητό τους και τα απαραίτητα για την καθημερινή ζωή.

Ποιες είναι οι βασικές συνθήκες για τη στήριξη αυτών των διαφορετικών τρόπων ζωής των ανθρώπων; Δεν είναι απολύτως απαραίτητο να διαφυλαχθούν σε βασικό επίπεδο τα περιβάλλοντα στα οποία μπορούν να επιζήσουν; Δηλαδή, εάν εκείνοι που συντηρούνται από το κυνήγι έχαναν τα ορεινά δάση ή τα πουλιά και τα ζώα, θα έχαναν την πηγή του βιοπορισμού τους. Η κατεύθυνση προς την οποία θα έπρεπε να πορευτεί αυτή η εθνότητα κι αυτό το είδος ανθρώπων θα καθίστατο αβέβαιο, και μπορεί μάλιστα να εξαφανίζονταν. Και τι γίνεται με εκείνους που έχουν ζώα βοσκής προκειμένου να βγάζουν τα προς το ζην; Σε τι στηρίζονται; Αυτό στο οποίο πραγματικά στηρίζονται δεν είναι τα ζώα τους, αλλά το περιβάλλον στο οποίο μπορούν να ζήσουν τα ζώα τους, τα βοσκοτόπια. Αν δεν υπήρχαν βοσκοτόπια, πού θα βοσκούσαν οι βοσκοί τα ζώα τους; Τι θα έτρωγαν τα βοοειδή και τα πρόβατα; Χωρίς τα ζώα, δεν θα είχαν μέσα επιβίωσης αυτοί οι νομάδες. Χωρίς πηγή βιοπορισμού, πού θα πήγαιναν αυτοί οι λαοί; Θα ήταν πολύ δύσκολο να συνεχίσουν να επιβιώνουν· δεν θα είχαν μέλλον. Αν δεν υπήρχαν πηγές νερού, και στέρευαν τα ποτάμια και οι λίμνες, θα υπήρχαν ακόμα όλα αυτά τα ψάρια που στηρίζονται στο νερό για να ζήσουν; Δεν θα υπήρχαν. Θα συνέχιζαν να επιβιώνουν αυτοί οι άνθρωποι που στηρίζονται στο νερό και τα ψάρια για να ζήσουν; Όταν δεν έχουν πια τροφή, όταν δεν έχουν πια την πηγή του βιοπορισμού τους, αυτοί οι λαοί δεν θα ήταν σε θέση να συνεχίσουν να επιβιώνουν. Δηλαδή, αν οποιαδήποτε εθνικότητα συναντήσει κάποιο πρόβλημα με τον βιοπορισμό της, τότε αυτή η εθνικότητα δεν θα συνέχιζε πλέον, και θα μπορούσε να εξαφανιστεί από προσώπου γης. Κι αν εκείνοι που καλλιεργούν τη γη για να βγάλουν τα προς το ζην έχαναν το έδαφός τους και αν δεν μπορούσαν να καλλιεργήσουν κάθε είδους φυτά και να πάρουν την τροφή τους από αυτά τα φυτά, τότε ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα; Χωρίς τροφή, αυτοί οι άνθρωποι δεν θα πέθαιναν της πείνας; Κι αν οι άνθρωποι πέθαιναν της πείνας, δεν θα εξαφανιζόταν αυτή η φυλή ανθρώπων; Επομένως, αυτός είναι ο σκοπός για τον οποίο ο Θεός συντηρεί τα διαφόρων ειδών περιβάλλοντα. Ο Θεός έχει μόνο έναν σκοπό διατηρώντας διαφορετικά περιβάλλοντα και οικοσυστήματα, και όλα τα διαφορετικά όντα μέσα σ’ αυτά —και αυτός είναι να φροντίσει όλα τα είδη των ανθρώπων, να φροντίσει ανθρώπους που ζουν σε διαφορετικά γεωγραφικά περιβάλλοντα.

Αν όλα τα πράγματα της κτίσης έχαναν τους νόμους τους, δεν θα υπήρχαν πλέον. Αν χάνονταν οι νόμοι όλων των πραγμάτων, τότε τα ζωντανά όντα ανάμεσα σε όλα τα πράγματα δεν θα ήταν σε θέση να συνεχίσουν. Η ανθρωπότητα, επίσης, θα έχανε το περιβάλλον επιβίωσής της στο οποίο στηρίζει την επιβίωσή της. Αν τα έχανε όλα αυτά η ανθρωπότητα, δεν θα κατάφερνε να συνεχίσει όπως παλιά να ακμάζει και να πολλαπλασιάζεται για γενιές. Ο λόγος για τον οποίο τα ανθρώπινα όντα έχουν επιβιώσει μέχρι τώρα είναι επειδή ο Θεός τα έχει εφοδιάσει με όλα τα πράγματα της κτίσης για να τα φροντίσει, για να φροντίσει το ανθρώπινο γένος με διαφορετικούς τρόπους. Μόνο και μόνο επειδή ο Θεός φροντίζει την ανθρωπότητα με διάφορους τρόπους, έχει καταφέρει η ανθρωπότητα να επιβιώσει μέχρι τώρα. Με αυτό το καθορισμένο περιβάλλον επιβίωσης που είναι ευνοϊκό και στο οποίο όλοι οι φυσικοί νόμοι βρίσκονται σε τάξη, όλων των ειδών οι διαφορετικοί άνθρωποι στη γη, όλες οι διαφορετικές φυλές, μπορούν να επιβιώσουν μέσα στα όρια των προβλεπόμενων περιοχών τους. Κανένας δεν μπορεί να πάει πέρα από αυτές τις περιοχές ή τα όρια μεταξύ τους, επειδή ο Θεός τα έχει ορίσει. Γιατί να ορίσει ο Θεός τα όρια μ’ αυτόν τον τρόπο; Αυτό είναι ζήτημα μεγάλης σημασίας για όλο το ανθρώπινο γένος, πραγματικά μεγάλης σημασίας!

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Θ΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 183

Ο Θεός θέτει όρια για όλα τα πράγματα προκειμένου να θρέψει το ανθρώπινο γένος (Επιλεγμένα εδάφια)

Τέταρτο μέρος: Ο Θεός δημιουργεί όρια ανάμεσα στις διαφορετικές φυλές

Τέταρτον, ο Θεός δημιούργησε όρια ανάμεσα στις διαφορετικές φυλές. Πάνω στη γη υπάρχουν οι λευκοί, οι μαύροι, οι μελαμψοί και οι κίτρινοι. Αυτοί είναι οι διαφορετικοί τύποι ανθρώπων. Επίσης, ο Θεός καθόρισε ένα πεδίο για τις ζωές αυτών των διαφορετικών τύπων ανθρώπων, και χωρίς να το γνωρίζουν, οι άνθρωποι ζουν στο κατάλληλο γι’ αυτούς περιβάλλον για επιβίωση υπό τη διαχείριση του Θεού. Κανένας δεν μπορεί να βγει εκτός αυτού. Για παράδειγμα, ας εξετάσουμε τους λευκούς. Σε ποιο γεωγραφικό εύρος ζουν οι περισσότεροι από αυτούς; Οι περισσότεροι ζουν στην Ευρώπη και την Αμερική. Το γεωγραφικό εύρος στο οποίο ζουν ως επί το πλείστον οι μαύροι είναι η Αφρική. Οι μελαμψοί ζουν ως επί το πλείστον στη Νότια και τη Νοτιοανατολική Ασία, σε χώρες όπως η Ταϋλάνδη, η Ινδία, η Μιανμάρ, το Βιετνάμ και το Λάος. Οι κίτρινοι ζουν κυρίως στην Ασία, δηλαδή, σε χώρες όπως η Κίνα, η Ιαπωνία, και η Νότια Κορέα. Ο Θεός έχει κατανείμει καταλλήλως όλους τους διαφορετικούς τύπους των φυλών, έτσι ώστε αυτές οι διαφορετικές φυλές να κατανέμονται σε διάφορα μέρη του κόσμου. Σε αυτά τα διαφορετικά μέρη του κόσμου, ο Θεός πριν καιρό προετοίμασε ένα περιβάλλον επιβίωσης κατάλληλο για κάθε διαφορετική φυλή ανθρώπινων όντων. Σε αυτά τα περιβάλλοντα επιβίωσης, ο Θεός έχει προετοιμάσει γι’ αυτούς εδάφη διαφορετικού χρώματος και σύστασης. Με άλλα λόγια, τα συστατικά που συνθέτουν το σώμα των λευκών δεν είναι τα ίδια με αυτά που συνθέτουν το σώμα των μαύρων κι επίσης διαφέρουν από τα συστατικά που συνθέτουν το σώμα των ανθρώπων άλλων φυλών. Όταν ο Θεός δημιούργησε όλα τα πράγματα, είχε ήδη προετοιμάσει ένα περιβάλλον για την επιβίωση της αντίστοιχης φυλής. Ο σκοπός Του πίσω από αυτό ήταν να μπορούν να ενταχθούν μέσα σε ένα ορισμένο φάσμα, όταν αυτός ο τύπος ανθρώπων θα άρχιζε να πολλαπλασιάζεται και να αυξάνεται αριθμητικά. Ο Θεός το είχε ήδη σκεφτεί αυτό διεξοδικά, πριν δημιουργήσει τα ανθρώπινα όντα —κράτησε την Ευρώπη και την Αμερική για τους λευκούς για να τους επιτρέψει να αναπτυχθούν και να επιβιώσουν. Έτσι, όταν ο Θεός δημιουργούσε τη γη, είχε ήδη ένα σχέδιο, είχε έναν στόχο και έναν σκοπό όταν έβαζε αυτά που έβαζε μέσα σ’ αυτό το κομμάτι γης και όταν ανέθρεψε αυτά που ανέθρεψε σ’ αυτό το κομμάτι γης. Για παράδειγμα, το τι βουνά, πόσες πεδιάδες, πόσες πηγές νερού, τι είδους πουλιά και θηρία, τι ψάρια και τι φυτά θα υπήρχαν σ’ αυτή τη γη, ο Θεός τα είχε από καιρό προετοιμάσει όλα αυτά. Όταν προετοίμαζε ένα περιβάλλον για την επιβίωση ενός ορισμένου τύπου ανθρώπινου όντος, μιας ορισμένης φυλής, ο Θεός έπρεπε να λάβει υπόψη Του πολλά θέματα από κάθε είδους γωνία: το γεωγραφικό περιβάλλον, τη σύσταση του εδάφους, τα διαφορετικά είδη των πουλιών και των θηρίων, το μέγεθος των διαφορετικών τύπων ψαριών, τα συστατικά που συνθέτουν το σώμα των ψαριών, διαφορές στην ιδιότητα του νερού, καθώς επίσης και τα διαφορετικά είδη φυτών… Ο Θεός τα είχε προετοιμάσει όλα αυτά από καιρό. Αυτό το είδος περιβάλλοντος είναι ένα περιβάλλον για επιβίωση που δημιούργησε και προετοίμασε ο Θεός για τους λευκούς και το οποίο ανήκει εγγενώς σε αυτούς. Έχετε δει πως όταν ο Θεός δημιούργησε όλα τα πράγματα, το σκέφτηκε πολύ και ενήργησε βάσει σχεδίου; (Ναι, έχουμε δει ότι ο Θεός νοιάστηκε πολύ για τους διαφορετικούς τύπους ανθρώπων. Το περιβάλλον όπου θα επιβίωναν διαφορετικοί τύποι ανθρώπων το οποίο δημιούργησε, τα είδη των πουλιών και θηρίων και των ψαριών, το πόσα βουνά και πόσες πεδιάδες θα προετοίμαζε, τα σκέφτηκε με τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή και ακρίβεια.) Ας πάρουμε, για παράδειγμα, τους λευκούς. Τι τροφές τρώνε κυρίως οι λευκοί; Οι τροφές που τρώνε οι λευκοί είναι πολύ διαφορετικές από τις τροφές των Ασιατών. Οι βασικές τροφές που τρώνε οι λευκοί αποτελούνται κυρίως από κρέας, αυγά, γάλα και πουλερικά. Δημητριακά όπως το ψωμί και το ρύζι είναι γενικά συμπληρωματικές τροφές, οι οποίες μπαίνουν ως συνοδευτικά. Ακόμα κι όταν τρώνε κάποια σαλάτα λαχανικών, τείνουν να βάζουν μέσα λίγα κομμάτια από ψητό μοσχάρι ή κοτόπουλο, και ακόμα κι όταν τρώνε κάποιες τροφές με βάση το σιτάρι, τείνουν να προσθέτουν τυρί, αυγά ή κρέας. Δηλαδή, οι βασικές τροφές τους δεν αποτελούνται κυρίως από τροφές με βάση το σιτάρι ή το ρύζι· τρώνε μεγάλες ποσότητες κρέατος και τυριού. Συχνά πίνουν παγωμένο νερό επειδή οι τροφές που τρώνε είναι υψηλής θερμιδικής αξίας. Έτσι, οι λευκοί είναι ιδιαίτερα ρωμαλέοι. Τέτοια είναι η πηγή του βιοπορισμού και του περιβάλλοντος διαβίωσής τους που προετοίμασε γι’ αυτούς ο Θεός, τα οποία τους επιτρέπουν να έχουν αυτόν τον τρόπο ζωής, έναν τρόπο ζωής που είναι διαφορετικός από τον τρόπο ζωής των ανθρώπων άλλων φυλών. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος σε αυτόν τον τρόπο ζωής —είναι έμφυτος, προκαθορισμένος από τον Θεό και προκύπτει από τις επιταγές του Θεού και τις διευθετήσεις Του. Το ότι αυτή η φυλή έχει αυτόν τον τρόπο ζωής και αυτές τις πηγές βιοπορισμού οφείλεται στη φυλή τους και στο περιβάλλον επιβίωσης που προετοίμασε γι’ αυτούς ο Θεός. Μπορούμε να πούμε ότι το περιβάλλον για επιβίωση που προετοίμασε ο Θεός για τους λευκούς και η καθημερινή θρέψη που αποκομίζουν από αυτό το περιβάλλον είναι πλούσια και σε αφθονία.

Ο Θεός επίσης προετοίμασε τα απαραίτητα περιβάλλοντα για την επιβίωση των άλλων φυλών. Υπάρχουν επίσης οι μαύροι —πού εντοπίζονται οι μαύροι; Εντοπίζονται κυρίως στην κεντρική και νότια Αφρική. Τι προετοίμασε ο Θεός γι’ αυτούς ώστε να ζήσουν σε αυτό το είδος περιβάλλοντος; Τροπικά δάση, κάθε είδους πουλιά και θηρία, και επίσης ερήμους και κάθε είδους φυτά που ζουν μαζί με τους ανθρώπους. Έχουν πηγές νερού, τα μέσα βιοπορισμού τους και τροφή. Ο Θεός δεν ήταν μεροληπτικός απέναντί τους. Ό,τι κι αν έχουν κάνει, η επιβίωσή τους δεν ήταν ποτέ θέμα. Καταλαμβάνουν κι αυτοί έναν συγκεκριμένο τόπο και μια συγκεκριμένη περιοχή σ’ ένα μέρος του κόσμου.

Τώρα ας μιλήσουμε λίγο για τους κίτρινους. Οι κίτρινοι εντοπίζονται κυρίως στην Ανατολή της γης. Ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα στα περιβάλλοντα και τις γεωγραφικές θέσεις της Ανατολής και της Δύσης; Στην Ανατολή, το μεγαλύτερο μέρος της γης είναι γόνιμο και πλούσιο σε πρώτες ύλες και αποθέματα ορυκτών. Δηλαδή, όλων των ειδών οι πλουτοπαραγωγικές πηγές, τόσο οι υπέργειες όσο και οι υπόγειες, είναι άφθονες. Και γι’ αυτήν την ομάδα ανθρώπων, γι’ αυτήν τη φυλή, ο Θεός επίσης προετοίμασε το αντίστοιχο έδαφος, κλίμα και τα διάφορα γεωγραφικά περιβάλλοντα που είναι κατάλληλα γι’ αυτούς. Αν και υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ αυτού του γεωγραφικού περιβάλλοντος και του περιβάλλοντος στη Δύση, ο Θεός προετοίμασε επίσης την απαραίτητη τροφή, τα μέσα βιοπορισμού και τις πηγές για την επιβίωση αυτών των ανθρώπων. Είναι απλώς ένα διαφορετικό περιβάλλον διαβίωσης από αυτό των λευκών στη Δύση. Ποιο είναι όμως το πράγμα που πρέπει να σας πω; Ο αριθμός των ανθρώπων της φυλής της Ανατολής είναι σχετικά μεγάλος, έτσι ο Θεός πρόσθεσε πολλά στοιχεία σε αυτό το μέρος της γης που είναι διαφορετικά από τη Δύση. Εκεί, πρόσθεσε πολλά διαφορετικά τοπία και κάθε είδους πρώτες ύλες σε αφθονία. Οι φυσικές πλουτοπαραγωγικές πηγές είναι άφθονες· το έδαφος είναι κι αυτό ποικίλο και ετερόκλητο, επαρκές για να θρέψει τον τεράστιο αριθμό ανθρώπων της φυλής της Ανατολής. Αυτό που διαφοροποιεί την Ανατολή από τη Δύση είναι ότι στην Ανατολή —από τον Βορρά μέχρι τον Νότο, από την Ανατολή μέχρι τη Δύση— το κλίμα είναι καλύτερο από τη Δύση. Οι τέσσερις εποχές είναι ξεκάθαρα διακριτές, οι θερμοκρασίες είναι κατάλληλες, οι φυσικές πλουτοπαραγωγικές πηγές αφθονούν και το φυσικό τοπίο και οι τύποι εδάφους είναι πολύ καλύτεροι από αυτούς της Δύσης. Γιατί το έκανε αυτό ο Θεός; Ο Θεός δημιούργησε μια πολύ λογική ισορροπία μεταξύ των λευκών και των κίτρινων. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι όλες οι πτυχές της τροφής των λευκών, τα πράγματα που χρησιμοποιούν, και τα πράγματα που παρέχονται για την απόλαυσή τους είναι πολύ καλύτερα από αυτά που καταφέρνουν να απολαύσουν οι κίτρινοι. Ωστόσο, ο Θεός δεν μεροληπτεί έναντι οποιασδήποτε φυλής. Ο Θεός έδωσε στους κίτρινους ένα πιο όμορφο και καλύτερο περιβάλλον για επιβίωση. Αυτή είναι η ισορροπία.

Ο Θεός έχει προκαθορίσει ποιοι τύποι ανθρώπων θα πρέπει να ζουν σε κάθε μέρος του κόσμου· μπορούν οι άνθρωποι να υπερβούν αυτά τα όρια; (Όχι, δεν μπορούν.) Τι θαυμάσιο πράγμα! Ακόμα κι αν υπάρχουν πόλεμοι ή καταπατήσεις στη διάρκεια των διαφόρων εποχών ή σε αξιοσημείωτους καιρούς, αυτοί οι πόλεμοι και αυτές οι καταπατήσεις σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να καταστρέψουν το περιβάλλον επιβίωσης που έχει προκαθορίσει ο Θεός για κάθε φυλή. Δηλαδή, ο Θεός έχει καθορίσει έναν συγκεκριμένο τύπο ανθρώπων σε ένα συγκεκριμένο μέρος του κόσμου και αυτοί δεν μπορούν να ξεπεράσουν αυτά τα όρια. Ακόμα κι αν οι άνθρωποι έχουν κάποιου είδους φιλοδοξία να αλλάξουν ή να επεκτείνουν την επικράτειά τους, χωρίς την άδεια του Θεού, αυτό πολύ δύσκολα θα μπορεί να επιτευχθεί. Θα τους είναι πολύ δύσκολο να το επιτύχουν. Για παράδειγμα, οι λευκοί ήθελαν να επεκτείνουν την επικράτειά τους και αποίκησαν μερικές άλλες χώρες. Οι Γερμανοί εισέβαλαν σε μερικές χώρες και η Βρετανία κατέλαβε κάποτε την Ινδία. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Στο τέλος, απέτυχαν. Τι βλέπουμε από την αποτυχία τους; Δεν επιτρέπεται να καταστραφεί αυτό που έχει προκαθορίσει ο Θεός. Επομένως, δεν έχει σημασία πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η δυναμική που βλέπεις στην επέκταση της Βρετανίας, εν τέλει και πάλι αναγκάστηκαν να οπισθοχωρήσουν, αφήνοντας τη γη και πάλι στην κατοχή της Ινδίας. Αυτοί που ζουν σ’ αυτήν τη γη εξακολουθούν να είναι Ινδοί, όχι Βρετανοί, επειδή δεν θα το επέτρεπε ο Θεός. Κάποιοι ερευνητές της ιστορίας ή της πολιτικής έχουν γράψει εργασίες πάνω σ’ αυτό. Αιτιολογούν την αποτυχία της Βρετανίας, λέγοντας ότι ίσως οφείλεται στο ότι κάποια συγκεκριμένη εθνότητα δεν μπορούσε να κατακτηθεί ή ίσως οφείλεται σε κάποιον ανθρώπινο παράγοντα… Αυτά δεν είναι αληθινά αίτια. Η αληθινή αιτία είναι ο Θεός —Αυτός δεν θα το επέτρεπε! Ο Θεός επιτρέπει σε μια εθνότητα να ζει σε ένα συγκεκριμένο κομμάτι γης και τους εγκαθιστά εκεί, κι αν δεν επιτρέψει ο Θεός να μετακινηθούν από αυτήν τη γη, δεν θα μπορέσουν ποτέ να μετακινηθούν. Εάν ο Θεός διαθέσει μια ορισμένη περιοχή γι’ αυτούς, θα ζήσουν εντός των ορίων αυτής της περιοχής. Η ανθρωπότητα δεν μπορεί να απελευθερωθεί ή να απαλλαγεί από αυτές τις ορισμένες περιοχές. Αυτό είναι σίγουρο. Δεν έχει σημασία πόσο ισχυρές είναι οι δυνάμεις των καταπατητών ή πόσο αδύναμοι είναι αυτοί που καταπατώνται, την επιτυχία των εισβολέων θα την αποφασίσει τελικά ο Θεός. Αυτό έχει ήδη προκαθοριστεί από Εκείνον και κανένας δεν μπορεί να το αλλάξει.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Θ΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 184

Ο Θεός κυβερνά τα πάντα και μεριμνά για τα πάντα, είναι ο Θεός όλων των πραγμάτων (Επιλεγμένα εδάφια)

Κοιτώντας από την οπτική των νόμων που καθορίστηκαν από τον Θεό για την ανάπτυξη όλων των πραγμάτων, για όλο το ανθρώπινο γένος, σε όλη του την ποικιλομορφία, δεν μεριμνά και δεν φροντίζει ο Θεός; Εάν αυτοί οι νόμοι καταστρέφονταν ή εάν ο Θεός δεν είχε θεσπίσει αυτούς τους νόμους για το ανθρώπινο γένος, τι προοπτικές θα είχε το ανθρώπινο γένος; Αφού θα έχαναν οι άνθρωποι το βασικό περιβάλλον για την επιβίωσή τους, θα είχαν κάποια πηγή τροφής; Είναι πιθανόν οι πηγές τροφής να αποτελούσαν πρόβλημα. Εάν οι άνθρωποι έχαναν τις πηγές τροφής τους, δηλαδή, εάν δεν μπορούσαν να βρουν κάτι για να φάνε, πόσες μέρες θα κατάφερναν να συνεχίσουν; Κατά πάσα πιθανότητα δεν θα άντεχαν ούτε για έναν μήνα, και η ίδια τους η επιβίωση θα αποτελούσε πρόβλημα. Επομένως, κάθε τι που κάνει ο Θεός για την επιβίωση του ανθρώπου, για τη διαρκή ύπαρξή του, την αναπαραγωγή του και τη συντήρηση της ύπαρξής του είναι πολύ σημαντικό. Κάθε τι που κάνει ο Θεός ανάμεσα σ’ όλα τα πράγματα της δημιουργίας Του έχει άμεση σχέση και είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την επιβίωση του ανθρώπινου γένους. Εάν η επιβίωση του ανθρώπου αποτελούσε πρόβλημα, θα μπορούσε να συνεχιστεί η διαχείριση του Θεού; Θα εξακολουθούσε να υπάρχει η διαχείριση του Θεού; Η διαχείριση του Θεού συνυπάρχει με την επιβίωση ολόκληρου του ανθρώπινου γένους, το οποίο Αυτός τρέφει, άρα ό,τι προετοιμασίες και αν κάνει ο Θεός για όλα τα πράγματα της δημιουργίας Του και ό,τι κι αν κάνει για τους ανθρώπους, όλα αυτά είναι απαραίτητα γι’ Αυτόν και είναι αποφασιστικής σημασίας για την επιβίωση του ανθρώπινου γένους. Εάν απομακρυνόμασταν από τους νόμους που καθόρισε ο Θεός για όλα τα πράγματα, εάν οι νόμοι αυτοί παραβιάζονταν ή διαταράσσονταν, τίποτα δεν θα μπορούσε να συνεχίσει να υπάρχει, το περιβάλλον επιβίωσης του ανθρώπινου γένους θα έπαυε να υπάρχει, καθώς και η καθημερινή θρέψη τους αλλά και το ίδιο το ανθρώπινο γένος. Γι’ αυτόν τον λόγο, και η διαχείριση του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους θα έπαυε, επίσης, να υπάρχει.

Όλα όσα συζητήσαμε, κάθε ένα πράγμα, κάθε αντικείμενο είναι στενά συνδεδεμένα με την επιβίωση καθενός ανθρώπου ξεχωριστά. Ίσως πείτε: «Αυτό που περιγράφεις είναι πάρα πολύ μεγάλο, δεν είναι κάτι που μπορούμε να δούμε» και ίσως υπάρχουν άνθρωποι που θα έλεγαν: «Αυτό για το οποίο μιλάς δεν έχει καμία σχέση μ’ εμένα». Ωστόσο, μην ξεχνάς ότι ζεις απλώς ως ένα μέρος του συνόλου των πραγμάτων· είσαι ένας ανάμεσα σε όλα τα πράγματα της δημιουργίας υπό τη διακυβέρνηση του Θεού. Τα πράγματα της δημιουργίας του Θεού δεν μπορούν να διαχωριστούν από τη διακυβέρνησή Του, και κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να διαχωριστεί από τη διακυβέρνησή Του. Η απώλεια της διακυβέρνησής Του και η απώλεια της παροχής Του θα σήμαινε ότι η ζωή των ανθρώπων, η σαρκική ζωή των ανθρώπων, θα εξαφανιζόταν. Αυτή είναι η σημασία του καθορισμού του περιβάλλοντος επιβίωσης του ανθρώπινου γένους από τον Θεό. Δεν έχει σημασία σε ποια φυλή ανήκεις ή σε ποιο κομμάτι γης ζεις, είτε είναι στη Δύση είτε στην Ανατολή —δεν μπορείς να διαχωριστείς από το περιβάλλον επιβίωσης το οποίο δημιούργησε ο Θεός για το ανθρώπινο γένος, και δεν μπορείς να διαχωριστείς από τη θρέψη και τις παροχές του περιβάλλοντος επιβίωσης που έχει δημιουργήσει ο Θεός για τους ανθρώπους. Ασχέτως του ποια είναι τα μέσα βιοπορισμού σου, σε τι στηρίζεσαι για να ζήσεις και σε τι στηρίζεσαι για να συντηρήσεις τη ζωή σου στη σάρκα, δεν μπορείς να διαχωριστείς από τη διακυβέρνηση του Θεού και τη διαχείρισή Του. Μερικοί άνθρωποι λένε: «Δεν είμαι αγρότης· δεν καλλιεργώ σοδειές για να ζήσω. Δεν στηρίζομαι στους ουρανούς για την τροφή μου, άρα η επιβίωσή μου δεν λαμβάνει χώρα μέσα στο περιβάλλον επιβίωσης που καθόρισε ο Θεός. Δεν μου έχει δοθεί τίποτα από αυτού του είδους το περιβάλλον». Είναι όντως έτσι; Λες ότι δεν καλλιεργείς σοδειές για να ζήσεις, αλλά δεν τρως σιτηρά; Δεν τρως κρέας και αυγά; Και δεν τρως λαχανικά και φρούτα; Ό,τι κι αν τρως, όλα όσα χρειάζεσαι, είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με το περιβάλλον επιβίωσης που δημιούργησε ο Θεός για το ανθρώπινο γένος. Και η πηγή όλων όσα χρειάζεται το ανθρώπινο γένος δεν μπορεί να διαχωριστεί από όλα τα πράγματα που δημιούργησε ο Θεός, τα οποία στο σύνολό τους αποτελούν τα δικά σας περιβάλλοντα επιβίωσης. Το νερό που πίνεις, τα ρούχα που φοράς και όλα τα πράγματα που χρησιμοποιείς —ποιο απ’ αυτά δεν αποκτάται από τα πράγματα της δημιουργίας του Θεού; Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Κάποια αντικείμενα δεν αποκτώνται από τα πράγματα της δημιουργίας του Θεού. Βλέπεις, το πλαστικό είναι ένα από αυτά τα πράγματα. Είναι χημικό προϊόν, φτιαγμένο από τον άνθρωπο». Είναι όντως έτσι; Το πλαστικό φτιάχτηκε πράγματι από τον άνθρωπο, και είναι χημικό προϊόν, μα από πού προέρχονται τα αρχικά συστατικά του πλαστικού; Τα αρχικά συστατικά αποκτήθηκαν από υλικά που δημιούργησε ο Θεός. Τα πράγματα που βλέπεις και απολαμβάνεις, κάθε πράγμα που χρησιμοποιείς, όλα αποκτώνται από τα πράγματα που δημιούργησε ο Θεός. Δηλαδή, ασχέτως της φυλής στην οποία μπορεί να ανήκει ένα άτομο, των μέσων βιοπορισμού ή του τύπου περιβάλλοντος επιβίωσης στο οποίο μπορεί να ζουν οι άνθρωποι, εκείνοι δεν μπορούν να διαχωριστούν από όσα έχει παράσχει ο Θεός.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Θ΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 185

Ο Θεός κυβερνά τα πάντα και μεριμνά για τα πάντα, είναι ο Θεός όλων των πραγμάτων (Επιλεγμένα εδάφια)

Όση κατανόηση του Θεού υπάρχει στις καρδιές των ανθρώπων, τόσος είναι και ο βαθμός της θέσης που Αυτός κατέχει στις καρδιές τους. Όσο μεγάλος είναι ο βαθμός της γνώσης του Θεού στις καρδιές τους, τόσο μεγάλος είναι ο Θεός στις καρδιές τους. Εάν ο Θεός που γνωρίζεις είναι κενός και ασαφής, τότε ο Θεός στον οποίο πιστεύεις είναι επίσης κενός και ασαφής. Ο Θεός που γνωρίζεις περιορίζεται στο πεδίο της δικής σου προσωπικής ζωής και δεν έχει καμία σχέση με τον ίδιο τον αληθινό Θεό. Συνεπώς, η γνώση των πρακτικών ενεργειών του Θεού, η γνώση της πρακτικότητας του Θεού και της παντοδυναμίας Του, η γνώση της αληθινής ταυτότητας του ίδιου του Θεού, η γνώση αυτού που έχει και είναι ο Θεός, η γνώση των ενεργειών που έχει εκδηλώσει ανάμεσα σε όλα τα πράγματα της δημιουργίας Του —αυτά τα πράγματα είναι πολύ σημαντικά για κάθε άνθρωπο που επιδιώκει τη γνώση του Θεού. Έχουν άμεση σχέση με το κατά πόσο οι άνθρωποι μπορούν να εισέλθουν στην αλήθεια-πραγματικότητα. Αν περιορίσεις την κατανόησή σου για τον Θεό μόνο σε λέξεις, αν την περιορίσεις στις δικές σου ασήμαντες εμπειρίες, στη χάρη του Θεού που καταμετράς ή στις δικές σου ασήμαντες μαρτυρίες προς τον Θεό, τότε λέω ότι ο Θεός στον οποίο πιστεύεις σε καμία περίπτωση δεν είναι ο ίδιος ο αληθινός Θεός. Όχι μόνο αυτό, αλλά μπορεί επίσης να ειπωθεί ότι ο Θεός στον οποίο πιστεύεις είναι ένας πλασματικός Θεός, όχι ο αληθινός Θεός. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο αληθινός Θεός είναι Αυτός που κυβερνά επί των πάντων, που περπατά ανάμεσα σε όλα, που τα διαχειρίζεται όλα. Είναι Αυτός που κρατά τη μοίρα όλου του ανθρώπινου γένους και των πάντων στα χέρια Του. Το έργο και οι ενέργειες του Θεού για τα οποία μιλάω δεν περιορίζονται μόνο σε μια μικρή μερίδα ανθρώπων. Δηλαδή, δεν περιορίζονται μόνο σε ανθρώπους που Τον ακολουθούν τώρα. Οι πράξεις Του εκδηλώνονται ανάμεσα σε όλα τα πράγματα, στην επιβίωση όλων των πραγμάτων και στους νόμους της αλλαγής όλων των πραγμάτων. Αν δεν μπορείς να δεις ή να αναγνωρίσεις οποιαδήποτε πράξη του Θεού ανάμεσα σε όλα τα πράγματα της δημιουργίας Του, τότε δεν μπορείς να καταθέσεις μαρτυρία για οποιαδήποτε πράξη Του. Αν δεν μπορείς να καταθέσεις μαρτυρία για τον Θεό σε καμία περίπτωση, αν συνεχίσεις να μιλάς για τον μικρό αποκαλούμενο «Θεό» που γνωρίζεις, τον Θεό που περιορίζεται στις δικές σου ιδέες και υπάρχει μόνο στα στενά όρια του μυαλού σου, αν συνεχίσεις να μιλάς γι’ αυτό το είδος Θεού, τότε ο Θεός ποτέ δεν θα επαινέσει την πίστη σου. Όταν καταθέτεις μαρτυρία για τον Θεό, αν το κάνεις μόνο ως προς το πώς απολαμβάνεις τη χάρη του Θεού, το πώς δέχεσαι την πειθαρχία του Θεού και τη συμμόρφωσή Του, και το πώς απολαμβάνεις τις ευλογίες Του κατά τη μαρτυρία σου γι’ Αυτόν, τότε αυτό δεν είναι καθόλου αρκετό και ούτε καν κοντά στο να Τον ικανοποιήσει. Αν θέλεις να καταθέσεις μαρτυρία για τον Θεό μ’ έναν τρόπο που συμφωνεί με τις προθέσεις Του, να καταθέσεις μαρτυρία για τον ίδιο τον αληθινό Θεό, τότε πρέπει να δεις τι είναι αυτό που έχει και είναι ο Θεός από τις ενέργειές Του. Πρέπει να δεις την εξουσία του Θεού από τον έλεγχο που έχει στα πάντα και να δεις την αλήθεια του τρόπου με τον οποίο μεριμνά για όλη την ανθρωπότητα. Αν απλώς αναγνωρίζεις ότι η καθημερινή θρέψη σου και τα απαραίτητα για τη ζωή προέρχονται από τον Θεό, αλλά αδυνατείς να δεις την αλήθεια ότι ο Θεός έχει πάρει όλα τα πράγματα της δημιουργίας Του για την παροχή σε όλη την ανθρωπότητα, και ότι, κυβερνώντας όλα τα πράγματα, ηγείται όλης της ανθρωπότητας, τότε ποτέ δεν θα καταφέρεις να καταθέσεις μαρτυρία για τον Θεό. Ποιος ο σκοπός Μου όταν τα λέω όλα αυτά; Να μην το αντιμετωπίσετε αυτό ελαφρά τη καρδία, να μην πιστέψετε εσφαλμένα ότι αυτά τα θέματα για τα οποία μίλησα είναι άσχετα με τη δική σας προσωπική ζωή-είσοδο, και να μη θεωρήσετε ότι αυτά τα θέματα είναι απλώς κάποιο είδος γνώσης ή δόγματος. Αν έχετε τέτοια στάση όταν ακούτε αυτά που λέω, τότε δεν θα κερδίσετε τίποτα απολύτως. Θα χάσετε αυτήν τη μεγάλη ευκαιρία να γνωρίσετε τον Θεό.

Ποιος είναι ο στόχος Μου όταν μιλώ για όλα αυτά τα πράγματα; Ο στόχος Μου είναι να κάνω τους ανθρώπους να γνωρίσουν τον Θεό, να κάνω τους ανθρώπους να καταλάβουν τις πρακτικές ενέργειες του Θεού. Από τη στιγμή που θα καταλάβεις τον Θεό και θα γνωρίσεις τις ενέργειές Του, μόνο τότε θα έχεις την ευκαιρία ή τη δυνατότητα να Τον γνωρίσεις. Αν, για παράδειγμα, θέλεις να καταλάβεις ένα άτομο, πώς θα έφτανες σε σημείο να το καταλάβεις; Μήπως απλώς κοιτάζοντας την εξωτερική εμφάνισή του; Μήπως κοιτάζοντας τι φοράει και πώς ντύνεται; Μήπως κοιτάζοντας τον τρόπο με τον οποίο περπατάει; Μήπως κοιτάζοντας το πεδίο των γνώσεών του; (Όχι.) Άρα, πώς καταλαβαίνεις ένα άτομο; Κρίνεις βάσει της ομιλίας και της συμπεριφοράς του, των σκέψεών του και των πραγμάτων που εκφράζει και αποκαλύπτει για τον εαυτό του. Έτσι καταφέρνεις να γνωρίζεις ένα άτομο, έτσι καταλαβαίνεις ένα άτομο. Με τον ίδιο τρόπο, αν θέλετε να γνωρίσετε τον Θεό, αν θέλετε να καταλάβετε την πρακτική πλευρά Του, την αληθινή πλευρά Του, πρέπει να Τον γνωρίσετε μέσω των πράξεών Του και μέσω κάθε πρακτικού πράγματος που κάνει. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος, και είναι ο μοναδικός τρόπος.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Θ΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 186

Ο Θεός ισορροπεί τις σχέσεις μεταξύ όλων των πραγμάτων για να δώσει στους ανθρώπους ένα σταθερό περιβάλλον επιβίωσης (Επιλεγμένα εδάφια)

Όταν ο Θεός δημιούργησε τα πάντα, χρησιμοποίησε κάθε είδους μέθοδο και τρόπο για να τα ισορροπήσει, για να ισορροπήσει τις συνθήκες διαβίωσης των βουνών και των λιμνών, των φυτών και όλων των ειδών ζώων, πουλιών και εντόμων. Ο στόχος Του ήταν να επιτρέψει σε όλα τα είδη των έμβιων όντων να ζήσουν και να πολλαπλασιαστούν υπό τους νόμους που είχε θεσπίσει. Κανένα από τα πράγματα της δημιουργίας δεν μπορεί να βγει εκτός του πλαισίου αυτών των νόμων και οι νόμοι δεν μπορούν να παραβιαστούν. Οι άνθρωποι μπορούν να επιβιώσουν και να πολλαπλασιαστούν με ασφάλεια, η μια γενιά μετά την άλλη, μόνο μέσα σε αυτού του τύπου το βασικό περιβάλλον. Αν οποιοδήποτε έμβιο ον ξεπεράσει την ποσότητα ή το πεδίο που έχει ορίσει ο Θεός, ή αν ξεπεράσει τους ρυθμούς ανάπτυξης, τη συχνότητα αναπαραγωγής ή τον αριθμό που ορίστηκε από Αυτόν, το περιβάλλον επιβίωσης του ανθρώπινου γένους θα μπορούσε να πληγεί από διάφορες βαθμίδες καταστροφής. Και ταυτόχρονα, θα απειλείτο η επιβίωση του ανθρώπινου γένους. Αν ένας τύπος έμβιου όντος είναι πολύ μεγάλος αριθμητικά, θα κλέψει την τροφή των ανθρώπων, θα καταστρέψει τις πηγές νερού των ανθρώπων και θα ρημάξει τις πατρίδες τους. Με αυτόν τον τρόπο, η αναπαραγωγή ή η κατάσταση επιβίωσης των ανθρώπων θα δεχόταν άμεσα επιδράσεις. Για παράδειγμα, το νερό είναι πολύ σημαντικό για όλα τα πράγματα. Αν υπάρχουν πάρα πολλά ποντίκια, μυρμήγκια, ακρίδες, βάτραχοι ή κάθε είδους άλλα ζώα, θα πίνουν περισσότερο νερό. Καθώς θα αυξάνεται η ποσότητα νερού που θα πίνουν, το πόσιμο νερό και οι πηγές νερού των ανθρώπων μέσα σε αυτό το καθορισμένο πεδίο πηγών πόσιμου νερού και υδατικών περιοχών θα μειώνονται και θα αντιμετωπίζουν ελλείψεις νερού. Αν καταστραφεί, μολυνθεί ή κοπεί το πόσιμο νερό των ανθρώπων, επειδή όλων των ειδών τα ζώα έχουν αυξηθεί αριθμητικά, σε ένα τέτοιου είδους αντίξοο περιβάλλον επιβίωσης, η επιβίωση του ανθρώπινου γένους θα απειληθεί σοβαρά. Αν μόνο ένας τύπος ή αρκετοί τύποι έμβιων όντων υπερβαίνουν τους κανονικούς αριθμούς τους, τότε ο αέρας, η θερμοκρασία, η υγρασία, ακόμα και η σύσταση του αέρα στον χώρο επιβίωσης του ανθρώπινου γένους θα δηλητηριαστεί και θα καταστραφεί σε διάφορους βαθμούς. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, η επιβίωση των ανθρώπων και η μοίρα τους θα υπόκεινται επίσης στις απειλές που θέτουν αυτοί οι οικολογικοί παράγοντες. Έτσι, αν χαθούν αυτές οι ισορροπίες, ο αέρας που αναπνέουν οι άνθρωποι θα καταστραφεί, το νερό που πίνουν θα μολυνθεί και οι θερμοκρασίες που χρειάζονται επίσης θα αλλάξουν και θα δεχθούν ποικίλων βαθμών επιδράσεις. Αν συμβεί αυτό, τα περιβάλλοντα επιβίωσης τα οποία ανήκουν εγγενώς στην ανθρωπότητα θα υποστούν τεράστιες επιδράσεις και προκλήσεις. Σε αυτό το σενάριο όπου τα βασικά περιβάλλοντα επιβίωσης των ανθρώπων έχουν καταστραφεί, ποια θα ήταν η μοίρα κι η προοπτική της ανθρωπότητας; Αυτό είναι πολύ σοβαρό πρόβλημα! Επειδή ο Θεός γνωρίζει για ποιον λόγο υπάρχει καθένα από τα πράγματα της δημιουργίας για χάρη της ανθρωπότητας, τον ρόλο που έχει το κάθε είδος πράγματος που Αυτός δημιούργησε, το είδος της επίδρασης που έχει το κάθε πράγμα στην ανθρωπότητα και τον βαθμό στον οποίο ωφελεί την ανθρωπότητα, επειδή υπάρχει ένα σχέδιο για όλα αυτά στην καρδιά του Θεού και Αυτός διαχειρίζεται κάθε πτυχή όλων των πραγμάτων που δημιούργησε, γι’ αυτό, κάθε πράγμα που κάνει είναι τόσο σημαντικό και απαραίτητο για την ανθρωπότητα. Έτσι, από τώρα και στο εξής, κάθε φορά που θα παρατηρείς κάποιο οικολογικό φαινόμενο ανάμεσα σε όλα τα πράγματα της δημιουργίας του Θεού ή κάποιον φυσικό νόμο να εκτυλίσσεται ανάμεσα σε όλα τα πράγματα της δημιουργίας του Θεού, δεν θα αμφιβάλλεις πλέον για την αναγκαιότητα κάθε πράγματος που δημιούργησε ο Θεός. Δεν θα χρησιμοποιείς πλέον αδαή λόγια για να κάνεις αυθαίρετες κρίσεις για τις διευθετήσεις του Θεού για όλα τα πράγματα και τους διάφορους τρόπους παροχών Του για την ανθρωπότητα. Ούτε θα βγάζεις αυθαίρετα συμπεράσματα για τους νόμους του Θεού για όλα τα πράγματα της δημιουργίας Του.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Θ΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 187

Πώς κυβερνά και διοικεί ο Θεός το πνευματικό βασίλειο

Όσον αφορά τον υλικό κόσμο, όποτε οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ορισμένα πράγματα ή φαινόμενα, μπορούν να αναζητήσουν τις σχετικές πληροφορίες, ειδάλλως μπορούν να χρησιμοποιήσουν διάφορους δίαυλους για να μάθουν τις καταβολές και το υπόβαθρο αυτών των πραγμάτων. Αλλά όταν πρόκειται για τον άλλο κόσμο για τον οποίο μιλάμε σήμερα —το πνευματικό βασίλειο, ο οποίος υπάρχει έξω από τον υλικό κόσμο— οι άνθρωποι δεν έχουν απολύτως κανένα μέσο ή δίαυλο μέσω του οποίου να μάθουν κάτι γι’ αυτόν. Γιατί το λέω αυτό; Το λέω, επειδή, στον κόσμο των ανθρώπων, όλα όσα ανήκουν στον υλικό κόσμο είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την υλική ύπαρξη του ανθρώπου, και επειδή οι άνθρωποι νιώθουν ότι τα πάντα στον υλικό κόσμο είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τον υλικό τρόπο ζωής και την υλική ζωή τους, οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν μόνο ή βλέπουν τα υλικά πράγματα μπροστά στα μάτια τους που είναι ορατά σ’ αυτούς. Ωστόσο, όσον αφορά το πνευματικό βασίλειο —δηλαδή όλα όσα ανήκουν σ’ αυτόν τον άλλο κόσμο— δικαίως θα λέγαμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πιστεύουν. Επειδή οι άνθρωποι δεν τον βλέπουν, και πιστεύουν ότι δεν χρειάζεται να τον κατανοήσουν ή να μάθουν οτιδήποτε γι’ αυτόν, για να μην πούμε για το πώς το πνευματικό βασίλειο είναι ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος από τον υλικό κόσμο και, από την οπτική του Θεού, είναι ανοιχτός —παρόλο που, για τους ανθρώπους, είναι μυστικός και κλειστός— επομένως, οι άνθρωποι δυσκολεύονται πολύ να βρουν ένα μονοπάτι για να κατανοήσουν τις διάφορες πτυχές αυτού του κόσμου. Οι διάφορες πτυχές του πνευματικού βασιλείου, για τις οποίες πρόκειται να μιλήσω, αφορούν μόνο τη διοίκηση και την κυριαρχία του Θεού· δεν θα αποκαλύψω οποιαδήποτε μυστήρια ούτε θα σας πω τα μυστικά που επιθυμείτε να μάθετε. Διότι αυτό αφορά την κυριαρχία του Θεού, τη διοίκηση του Θεού και την παροχή του Θεού, συνεπώς θα μιλήσω μόνο για όσα είναι ανάγκη να γνωρίζετε.

Πρώτον, επιτρέψτε Μου να σας κάνω μια ερώτηση: Στο μυαλό σας, τι είναι το πνευματικό βασίλειο; Σε γενικές γραμμές, είναι ένας κόσμος έξω από τον υλικό κόσμο, ο οποίος είναι και αόρατος και άυλος για τους ανθρώπους. Στη φαντασία σας, ωστόσο, τι είδους κόσμος θα έπρεπε να είναι το πνευματικό βασίλειο; Ίσως, επειδή δεν είστε σε θέση να τον δείτε, είστε ανίκανοι να τον σκεφτείτε. Εντούτοις, όταν ακούτε κάποιους θρύλους, εξακολουθείτε να τον σκέφτεστε, και δεν μπορείτε να σταματήσετε. Γιατί το λέω αυτό; Υπάρχει κάτι που συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους όταν είναι νέοι: Όταν κάποιος τους λέει μια τρομακτική ιστορία —για φαντάσματα ή ψυχές— τρελαίνονται από τον φόβο. Για ποιον λόγο ακριβώς φοβούνται; Επειδή φαντάζονται αυτά τα πράγματα. Παρόλο που δεν μπορούν να τα δουν, αισθάνονται ότι είναι παντού μέσα στο δωμάτιό τους, σε κάποια κρυφή ή σκοτεινή γωνιά, και φοβούνται τόσο πολύ που δεν τολμούν να πάνε για ύπνο. Ειδικά τη νύχτα, φοβούνται υπερβολικά να μείνουν μόνοι τους στο δωμάτιο ή να βγουν μόνοι τους στην αυλή. Αυτό είναι το πνευματικό βασίλειο της φαντασίας σας, και είναι ένας κόσμος, τον οποίον οι άνθρωποι θεωρούν τρομακτικό. Γεγονός είναι ότι όλοι τον φαντάζονται σε κάποιον βαθμό, και όλοι μπορούν να τον νιώσουν λιγάκι.

Ας ξεκινήσουμε να μιλάμε για το πνευματικό βασίλειο. Τι είναι αυτό; Επιτρέψτε Μου να σας δώσω μια σύντομη και απλή εξήγηση: Το πνευματικό βασίλειο είναι ένας σημαντικός τόπος, ο οποίος διαφέρει από τον υλικό κόσμο. Γιατί λέω ότι αυτό είναι σημαντικό; Θα το συζητήσουμε διεξοδικά αυτό. Η ύπαρξη του πνευματικού βασιλείου συνδέεται άρρηκτα με τον υλικό κόσμο της ανθρωπότητας. Παίζει σημαντικό ρόλο στον κύκλο της ανθρώπινης ζωής και θανάτου στο κράτος του Θεού επί των πάντων. Αυτός είναι ο ρόλος του, κι αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η ύπαρξή του είναι σημαντική. Επειδή είναι ένας τόπος που δεν είναι αισθητός στις πέντε αισθήσεις, κανείς δεν μπορεί να κρίνει με ακρίβεια το κατά πόσο το πνευματικό βασίλειο υπάρχει ή όχι. Οι διάφορες δυναμικές του συνδέονται στενά με την ανθρώπινη ύπαρξη, με αποτέλεσμα η τάξη της ζωής της ανθρωπότητας να επηρεάζεται επίσης έντονα από το πνευματικό βασίλειο. Αφορά αυτό την κυριαρχία του Θεού ή όχι; Την αφορά. Όταν το λέω αυτό, καταλαβαίνετε γιατί συζητώ αυτό το θέμα: Το κάνω επειδή αφορά την κυριαρχία του Θεού, καθώς και τη διοίκησή Του. Σε έναν τέτοιον κόσμο —ο οποίος είναι αόρατος στους ανθρώπους— κάθε ουράνιο διάταγμα, διάταξη και διοικητικό σύστημά του βρίσκεται πολύ ψηλότερα από τους νόμους και τα συστήματα οποιαδήποτε έθνους του υλικού κόσμου, και κανένα ον που ζει σ’ αυτόν τον κόσμο δεν θα τολμούσε να τα αντικρούσει ή να τα παραβιάσει. Σχετίζεται αυτό με την κυριαρχία και τη διοίκηση του Θεού; Στο πνευματικό βασίλειο, υπάρχουν σαφή διοικητικά διατάγματα, σαφή ουράνια διατάγματα και σαφείς νόμοι. Σε διαφορετικά επίπεδα και σε διάφορες περιοχές, οι συνοδοί επιτελούν τα καθήκοντά τους και τηρούν τους κανόνες και τους κανονισμούς αυστηρά, διότι γνωρίζουν ποιες είναι οι συνέπειες της παραβίασης ενός ουράνιου διατάγματος· γνωρίζουν σαφώς τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός τιμωρεί το κακό και ανταμείβει το καλό, και πώς Αυτός διοικεί και κυβερνά επί των πάντων. Επιπλέον, βλέπουν ξεκάθαρα πώς Αυτός εκτελεί τα ουράνια διατάγματα και τους νόμους Του. Διαφέρουν αυτά από τον υλικό κόσμο στον οποίο κατοικεί η ανθρωπότητα; Όντως διαφέρουν παρασάγγας. Το πνευματικό βασίλειο είναι ένας κόσμος εντελώς διαφορετικός από τον υλικό κόσμο. Εφόσον υπάρχουν ουράνια διατάγματα και νόμοι, αυτό αφορά την κυριαρχία, τη διοίκηση του Θεού και, επιπλέον, τη διάθεσή Του, καθώς και αυτό που έχει και είναι Αυτός. Εφόσον τα έχετε ακούσει αυτά, δεν νομίζετε ότι είναι άκρως αναγκαίο να μιλήσω γι’ αυτό το θέμα; Δεν θέλετε να μάθετε τα μυστικά που υπάρχουν μέσα του; (Ναι, θέλουμε.) Αυτή είναι η έννοια του πνευματικού βασιλείου. Αν και συνυπάρχει με τον υλικό κόσμο και ταυτόχρονα υπόκειται στη διοίκηση και την κυριαρχία του Θεού, η διοίκηση και η κυριαρχία του Θεού επί αυτού του κόσμου είναι πολύ αυστηρότερη από εκείνες του υλικού κόσμου.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 188

Στην ανθρωπότητα, κατηγοριοποιώ όλους τους ανθρώπους σε τρεις τύπους. Ο πρώτος είναι οι άπιστοι, οι οποίοι είναι όσοι δεν έχουν θρησκευτικές πεποιθήσεις. Αποκαλούνται άπιστοι. Η συντριπτική πλειονότητα των άπιστων πιστεύει μόνο στο χρήμα· στηρίζουν μόνο τα δικά τους συμφέροντα, είναι υλιστές και πιστεύουν μόνο στον υλικό κόσμο —δεν πιστεύουν στον κύκλο ζωής και θανάτου, ή σε οτιδήποτε λέγεται σχετικά με θεότητες και φαντάσματα. Κατατάσσω αυτούς τους ανθρώπους ως άπιστους, και αυτοί αποτελούν τον πρώτο τύπο. Ο δεύτερος τύπος περιλαμβάνει τους διάφορους ανθρώπους της πίστης εκτός από τους άπιστους. Μεταξύ των ανθρώπων, διαχωρίζω αυτούς τους ανθρώπους της πίστης σε διάφορες μεγάλες ομάδες: Η πρώτη είναι οι Εβραίοι, η δεύτερη είναι οι καθολικοί, η τρίτη είναι οι χριστιανοί, η τέταρτη είναι οι μουσουλμάνοι και η πέμπτη είναι οι βουδιστές· υπάρχουν πέντε είδη. Αυτά είναι τα διάφορα είδη ανθρώπων της πίστης. Ο τρίτος τύπος περιλαμβάνει όσους πιστεύουν στον Θεό, και αυτός περιλαμβάνει εσάς. Αυτοί οι πιστοί είναι όσοι ακολουθούν τον Θεό σήμερα. Αυτοί οι άνθρωποι διακρίνονται σε δύο είδη: στον εκλεκτό λαό του Θεού και στους παρόχους υπηρεσιών. Η διάκριση μεταξύ αυτών των κύριων τύπων είναι σαφέστατη. Συνεπώς, τώρα είστε σε θέση να διακρίνετε σαφώς στο μυαλό σας μεταξύ των τύπων και της κατάταξης των ανθρώπων, έτσι δεν είναι; Ο πρώτος τύπος περιλαμβάνει τους άπιστους, και έχω πει τι είναι αυτοί. Λογίζονται όσοι πιστεύουν στον Γέροντα στον Ουρανό ως άπιστοι; Πολλοί άπιστοι πιστεύουν μόνο στον Γέροντα στον Ουρανό. Πιστεύουν ότι ο άνεμος, η βροχή, η βροντή και ούτω καθεξής ελέγχονται όλα από αυτήν την οντότητα στην οποία βασίζονται για τη σπορά των καλλιεργειών και τη συγκομιδή —εντούτοις, μόλις αναφέρεται η πίστη στον Θεό, είναι απρόθυμοι να πιστέψουν σε Αυτόν. Μπορεί αυτό να ονομαστεί πίστη; Αυτοί οι άνθρωποι συμπεριλαμβάνονται μεταξύ των άπιστων. Το καταλαβαίνετε αυτό, έτσι; Μη συγχέετε αυτές τις κατηγορίες. Ο δεύτερος τύπος περιλαμβάνει τους ανθρώπους της πίστης, και ο τρίτος τύπος είναι όσοι ακολουθούν τον Θεό επί του παρόντος. Γιατί, λοιπόν, έχω διαχωρίσει όλους τους ανθρώπους σε αυτούς τους τύπους; (Επειδή οι διάφοροι τύποι ανθρώπων έχουν διαφορετικό τέλος και προορισμό.) Αυτή είναι η μία πτυχή. Όταν αυτές οι διάφορες φυλές και τύποι ανθρώπων επιστρέψουν στο πνευματικό βασίλειο, θα καταλάβουν διαφορετική θέση και θα υπόκεινται σε διάφορους νόμους του κύκλου ζωής και θανάτου, και γι’ αυτό ταξινόμησα τους ανθρώπους σε αυτούς τους κύριους τύπους.

Ο κύκλος ζωής και θανάτου των άπιστων (Επιλεγμένα εδάφια)

Ας ξεκινήσουμε με τον κύκλο ζωής και θανάτου των άπιστων. Αφού πεθάνει κάποιος, τον παίρνει ένας συνοδός από το πνευματικό βασίλειο. Και τι ακριβώς από αυτόν παίρνει; Όχι τη σάρκα του, αλλά την ψυχή του. Όταν φύγει η ψυχή του, φτάνει σε έναν τόπο που είναι πρακτορείο του πνευματικού βασιλείου το οποίο παραλαμβάνει ειδικά τις ψυχές των ανθρώπων που έχουν μόλις πεθάνει. Αυτός είναι ο πρώτος τόπος στον οποίον πηγαίνει κανείς αφού πεθάνει, που είναι άγνωστος στην ψυχή. Όταν μεταφέρεται σ’ αυτόν τον τόπο, ένας αξιωματούχος πραγματοποιεί τους πρώτους ελέγχους, επιβεβαιώνοντας το όνομα, τη διεύθυνση, την ηλικία του και όλες τις εμπειρίες του. Όλα όσα έκανε ενώ βρισκόταν εν ζωή καταγράφονται σε ένα βιβλίο και επαληθεύονται ως προς την ακρίβειά τους. Αφού ελεγχθούν όλα, η συμπεριφορά και οι πράξεις του ατόμου καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του καθορίζουν εάν θα τιμωρηθεί ή θα συνεχίσει να μετενσαρκώνεται ως άνθρωπος, το οποίο είναι το πρώτο στάδιο. Είναι το πρώτο στάδιο αυτό τρομακτικό; Δεν είναι υπερβολικά τρομακτικό, επειδή το μόνο πράγμα που έχει συμβεί είναι ότι το άτομο έφτασε σε ένα σκοτεινό και άγνωστο μέρος.

Στο δεύτερο στάδιο, αν το άτομο αυτό έχει κάνει πολλά κακά πράγματα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του κι έχει διαπράξει πολλές κακές πράξεις, τότε θα μεταφερθεί σε έναν τόπο τιμωρίας για να αντιμετωπιστεί. Αυτός θα είναι ο τόπος που χρησιμοποιείται ειδικά για την τιμωρία των ανθρώπων. Οι λεπτομέρειες για το πώς τιμωρείται εξαρτώνται από τις αμαρτίες που έχει διαπράξει, καθώς και από το πόσες κακές πράξεις έκανε πριν πεθάνει —αυτή είναι η πρώτη κατάσταση που συμβαίνει σ’ αυτό το δεύτερο στάδιο. Λόγω των μοχθηρών πράξεων που έκαναν και του κακού που διέπραξαν πριν πεθάνουν, όταν μετενσαρκώνονται μετά την τιμωρία τους —όταν γεννιούνται και πάλι στον υλικό κόσμο— ορισμένοι άνθρωποι θα συνεχίσουν να είναι άνθρωποι, ενώ άλλοι θα γίνουν ζώα. Τουτέστιν, αφού ένα άτομο επιστρέψει στο πνευματικό βασίλειο, τιμωρείται λόγω του κακού που έχει διαπράξει. Επιπλέον, λόγω των κακών πράξεων που έχει κάνει, στην επόμενη μετενσάρκωσή του πιθανώς δεν θα επιστρέψει ως άνθρωπος, αλλά ως ζώο. Το εύρος των ζώων που μπορεί να γίνει περιλαμβάνει αγελάδες, άλογα, χοίρους και σκύλους. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να ξαναγεννηθούν ως πτηνά, πάπιες ή χήνες… Αφού μετενσαρκωθούν ως ζώα, όταν πεθάνουν και πάλι, θα επιστρέψουν στο πνευματικό βασίλειο. Εκεί, όπως και πριν, με βάση τη συμπεριφορά τους πριν τον θάνατό τους, το πνευματικό βασίλειο θα αποφασίσει εάν θα μετενσαρκωθούν ή όχι ως άνθρωποι. Οι περισσότεροι άνθρωποι διαπράττουν πάρα πολύ κακό, και οι αμαρτίες τους είναι πάρα πολύ σοβαρές, γι’ αυτό πρέπει να μετενσαρκωθούν ως ζώα επτά έως δώδεκα φορές. Επτά έως δώδεκα φορές —δεν είναι τρομακτικό αυτό; (Είναι τρομακτικό.) Τι σας τρομάζει; Το ότι ένα άτομο γίνεται ζώο —αυτό είναι τρομακτικό. Και για ένα άτομο, τι είναι πιο οδυνηρό όταν γίνει ζώο; Να μη διαθέτει γλωσσική ικανότητα, να κάνει μόνο απλές σκέψεις, να είναι μόνο σε θέση να κάνει τα πράγματα που κάνουν τα ζώα και να τρώει την τροφή που τρώνε τα ζώα, να διαθέτει απλό τρόπο σκέψης και τη γλώσσα του σώματος ενός ζώου, να μην μπορεί να περπατάει σε όρθια στάση, να μην μπορεί να επικοινωνεί με τους ανθρώπους, και το γεγονός ότι καμία συμπεριφορά ή δραστηριότητα των ανθρώπων δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τα ζώα. Τουτέστιν, μεταξύ των πάντων, το να είναι κανείς ζώο τον καθιστά υποδεέστερο όλων των έμβιων όντων και περιλαμβάνει πολύ περισσότερη ταλαιπωρία από το να είναι κανείς άνθρωπος. Αυτή είναι μια πτυχή της τιμωρίας του πνευματικού βασιλείου για όσους έχουν κάνει πολύ κακό και έχουν διαπράξει μεγάλες αμαρτίες. Όσον αφορά την αυστηρότητα της τιμωρίας τους, αυτή καθορίζεται ανάλογα με το τι είδους ζώο γίνονται. Για παράδειγμα, είναι καλύτερο το να είναι κανείς χοίρος από το να είναι σκύλος; Άραγε ένας χοίρος ζει καλύτερα ή χειρότερα από έναν σκύλο; Χειρότερα, σωστά; Αν οι άνθρωποι γίνουν αγελάδες ή άλογα, θα ζουν καλύτερα ή χειρότερα από ό,τι θα ζούσαν αν ήταν χοίροι; (Καλύτερα.) Θα ζήσει κανείς πιο άνετα αν ξαναγεννηθεί ως γάτα; Πάλι ζώο θα ήταν, και το να είναι γάτα θα ήταν πολύ ευκολότερο από το να είναι αγελάδα ή άλογο, επειδή οι γάτες μπορούν να τεμπελιάζουν και να κοιμούνται τον περισσότερο χρόνο τους. Το να γίνει κανείς αγελάδα ή άλογο είναι πιο κουραστικό. Επομένως, αν ένα άτομο μετενσαρκώνεται ως αγελάδα ή άλογο, πρέπει να δουλέψει σκληρά —κάτι που είναι παρόμοιο με σκληρή τιμωρία. Το να γίνει κανείς σκύλος θα ήταν λίγο καλύτερο από το να γίνει αγελάδα ή άλογο, γιατί ο σκύλος έχει στενότερη σχέση με τον κύριό του. Κάποιοι σκύλοι που είναι κατοικίδια επί πολλά χρόνια μπορούν να καταλάβουν πολλά από αυτά που λένε οι κύριοί τους. Μερικές φορές, ένας σκύλος μπορεί να προσαρμοστεί στη διάθεση και τις απαιτήσεις του κυρίου του, και ο κύριος συμπεριφέρεται καλύτερα στον σκύλο, και ο σκύλος τρώει και πίνει καλύτερα. Όταν δε, πονάει, τυγχάνει μεγαλύτερης φροντίδας. Δεν απολαμβάνει τότε ο σκύλος μια ευτυχισμένη ζωή; Έτσι, το να είναι κανείς σκύλος είναι καλύτερο από το να είναι αγελάδα ή άλογο. Όσον αφορά αυτό, η αυστηρότητα της τιμωρίας ενός ατόμου καθορίζει πόσες φορές μετενσαρκώνεται κάποιος ως ζώο, καθώς και σε ποιο είδος μετενσαρκώνεται.

Επειδή διέπραξαν τόσο πολλές αμαρτίες κατά τη διάρκεια της ζωής τους, ορισμένοι άνθρωποι τιμωρούνται μέσω της μετενσάρκωσής τους ως ζώα για επτά έως δώδεκα ζωές. Έχοντας τιμωρηθεί αρκετές φορές, όταν επιστρέφουν στο πνευματικό βασίλειο, μεταφέρονται κάπου αλλού —σε έναν τόπο όπου οι διάφορες ψυχές έχουν ήδη τιμωρηθεί και ανήκουν στον τύπο που ετοιμάζονται να μετενσαρκωθούν ως άνθρωποι. Σε αυτόν τον τόπο, κάθε ψυχή κατηγοριοποιείται σε τύπο ανάλογα με το είδος της οικογένειας στην οποία θα γεννηθεί, τι είδους ρόλο θα παίξει αφού μετενσαρκωθεί, και ούτω καθεξής. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι θα γίνουν τραγουδιστές όταν έρχονται σ’ αυτόν τον κόσμο, και έτσι τοποθετούνται ανάμεσα στους τραγουδιστές. Κάποιοι θα γίνουν επιχειρηματίες όταν έρχονται σ’ αυτόν τον κόσμο, και έτσι τοποθετούνται ανάμεσα στους επιχειρηματίες. Και αν κάποιος πρόκειται να γίνει επιστημονικός ερευνητής αφού γίνει άνθρωπος, τότε τοποθετείται μεταξύ των επιστημονικών ερευνητών. Αφού ταξινομηθούν, ο καθένας αποστέλλεται σε διαφορετικό χρόνο και καθορισμένη ημερομηνία, όπως όταν οι άνθρωποι στέλνουν ηλεκτρονικά μηνύματα σήμερα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα ολοκληρωθεί ένας κύκλος ζωής και θανάτου. Από την ημέρα που ένας άνθρωπος φτάνει στο πνευματικό βασίλειο μέχρι το τέλος της τιμωρίας του, ή έως ότου μετενσαρκωθεί ως ζώο πολλές φορές και ετοιμάζεται να μετενσαρκωθεί ως άνθρωπος, αυτή η διαδικασία ολοκληρώνεται.

Όσο για εκείνους των οποίων η τιμωρία έχει ολοκληρωθεί, και δεν έχουν μετενσαρκωθεί ως ζώα, θα αποσταλούν γρήγορα στον υλικό κόσμο για να μετενσαρκωθούν ως άνθρωποι; Ή, πόσον καιρό θα κάνουν μέχρι να φτάσουν μεταξύ των ανθρώπων; Ποια είναι η συχνότητα με την οποία μπορεί να συμβεί αυτό; Υπάρχουν χρονικοί περιορισμοί όσον αφορά αυτό. Όλα όσα συμβαίνουν στο πνευματικό βασίλειο υπόκεινται σε ακριβείς χρονικούς περιορισμούς και κανόνες —τους οποίους, αν τους εξηγήσω με αριθμούς, θα καταλάβετε. Για όσους μετενσαρκώνονται σε σύντομο χρονικό διάστημα, όταν πεθαίνουν, θα έχουν γίνει ήδη προετοιμασίες για να μετενσαρκωθούν ως άνθρωποι. Το συντομότερο χρονικό διάστημα στο οποίο μπορεί να συμβεί αυτό είναι τρεις ημέρες. Για κάποιους ανθρώπους παίρνει τρεις μήνες, για κάποιους παίρνει τρία χρόνια, για κάποιους παίρνει τριάντα χρόνια, για κάποιους παίρνει τριακόσια χρόνια, και ούτω καθεξής. Άρα, τι μπορούμε να πούμε γι’ αυτούς τους χρονικούς κανόνες, και ποιες είναι οι ιδιαιτερότητές τους; Βασίζονται σ’ αυτό που ο υλικός κόσμος —ο κόσμος του ανθρώπου— χρειάζεται από μια ψυχή, και στον ρόλο που η συγκεκριμένη ψυχή πρόκειται να παίξει σ’ αυτόν τον κόσμο. Όταν οι άνθρωποι μετενσαρκώνονται ως συνηθισμένοι άνθρωποι, οι περισσότεροι από αυτούς μετενσαρκώνονται πολύ γρήγορα, επειδή ο κόσμος του ανθρώπου έχει μεγάλη ανάγκη για αυτούς τους συνηθισμένους ανθρώπους —οπότε, τρεις ημέρες αργότερα, στέλνονται ξανά σε μια οικογένεια που είναι εντελώς διαφορετική από αυτήν που ήταν πριν πεθάνουν. Εντούτοις, υπάρχουν κάποιοι που παίζουν έναν ιδιαίτερο ρόλο σ’ αυτόν τον κόσμο. «Ιδιαίτερο» σημαίνει ότι δεν υπάρχει μεγάλη ζήτηση γι’ αυτούς τους ανθρώπους στον κόσμο του ανθρώπου. Δεν χρειάζονται πολλοί άνθρωποι για να παίξουν έναν τέτοιο ρόλο, έτσι μπορεί να χρειαστούν τριακόσια χρόνια. Με άλλα λόγια, αυτή η ψυχή θα έρθει μόνο μία φορά κάθε τριακόσια χρόνια ή ακόμα και μία φορά κάθε τρεις χιλιάδες χρόνια. Γιατί συμβαίνει αυτό; Λόγω του γεγονότος ότι είτε για τριακόσια χρόνια ή τρεις χιλιάδες χρόνια, ένας τέτοιος ρόλος δεν απαιτείται στον κόσμο του ανθρώπου, και έτσι αυτός ο άνθρωπος κρατείται κάπου στο πνευματικό βασίλειο. Πάρτε τον Κομφούκιο για παράδειγμα: Επηρέασε ριζικά τον παραδοσιακό κινεζικό πολιτισμό, και η άφιξή του επηρέασε σε βάθος τον πολιτισμό, τη γνώση, την παράδοση και την ιδεολογία των ανθρώπων εκείνης της εποχής. Εντούτοις, ένα τέτοιο άτομο δεν χρειάζεται σε κάθε εποχή, κι έτσι έπρεπε να παραμείνει στο πνευματικό βασίλειο, περιμένοντας εκεί για τριακόσια ή τρεις χιλιάδες χρόνια πριν μετενσαρκωθεί. Επειδή ο κόσμος του ανθρώπου δεν είχε ανάγκη από κάποιον σαν αυτόν, έπρεπε να περιμένει αδρανής, διότι υπήρχαν πολύ λίγοι ρόλοι σαν τον δικό του, και υπήρχαν πολύ λίγα που θα μπορούσε να κάνει. Ως εκ τούτου, έπρεπε να παραμείνει κάπου στο πνευματικό βασίλειο τον περισσότερο καιρό, σε αδράνεια, και να σταλεί μόλις ο κόσμος του ανθρώπου τον είχε ανάγκη. Αυτοί είναι οι χρονικοί κανόνες του πνευματικού βασιλείου όσον αφορά τη συχνότητα με την οποία οι περισσότεροι άνθρωποι μετενσαρκώνονται. Είτε πρόκειται για συνηθισμένους ή ιδιαίτερους ανθρώπους, το πνευματικό βασίλειο έχει κατάλληλους κανόνες και ορθές πρακτικές για την επεξεργασία των μετενσαρκώσεών τους, και αυτοί οι κανόνες και πρακτικές αποστέλλονται από τον Θεό, δεν καθορίζονται ούτε ελέγχονται από οποιονδήποτε συνοδό ή ον του πνευματικού βασιλείου.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 189

Ο κύκλος ζωής και θανάτου των άπιστων (Επιλεγμένα εδάφια)

Για κάθε ψυχή, η μετενσάρκωσή της, ο ρόλος της σε αυτήν τη ζωή, σε ποια οικογένεια γεννιέται, και πώς είναι η ζωή της είναι στενά συνδεδεμένα με την προηγούμενη ζωή της ψυχής. Όλα τα είδη των ανθρώπων μπαίνουν στον κόσμο του ανθρώπου, και οι ρόλοι που παίζουν ποικίλλουν, όπως και τα καθήκοντα που εκτελούν. Και ποια είναι τα καθήκοντα αυτά; Κάποιοι άνθρωποι έχουν έρθει για να αποπληρώσουν χρέη: Αν χρωστούσαν σ’ άλλους πάρα πολλά χρήματα στην προηγούμενη ζωή τους, έρχονται για να αποπληρώσουν αυτά τα χρέη σ’ αυτήν τη ζωή. Κάποιοι άνθρωποι, στο μεταξύ, έχουν έρθει για να εισπράξουν χρέη: Είχαν εξαπατηθεί και είχαν χάσει πάρα πολλά πράγματα και πάρα πολλά χρήματα στην προηγούμενη ζωή τους· ως αποτέλεσμα αυτού, όταν φτάνουν στο πνευματικό βασίλειο, τους δικαιώνει και τους επιτρέπει να εισπράξουν τα χρέη τους σ’ αυτήν τη ζωή. Κάποιοι άνθρωποι έχουν έρθει για να ξεπληρώσουν χρέη ευγνωμοσύνης: Κατά την προηγούμενη ζωή τους —δηλαδή, πριν από την προηγούμενη μετενσάρκωσή τους— κάποιος τους φέρθηκε με καλοσύνη και επειδή τους έχει δοθεί μια μεγάλη ευκαιρία να μετενσαρκωθούν σ’ αυτήν τη ζωή, ξαναγεννιούνται για να ξεπληρώσουν αυτά τα χρέη ευγνωμοσύνης. Άλλοι, εντωμεταξύ, έχουν ξαναγεννηθεί σ’ αυτήν τη ζωή για να πάρουν μια ζωή. Και τη ζωή ποιου παίρνουν; Του ατόμου που τους σκότωσε στην προηγούμενη ζωή τους. Συνοψίζοντας, η σημερινή ζωή κάθε ατόμου συνδέεται άμεσα με την προηγούμενη ζωή του· πρόκειται για έναν άρρηκτο δεσμό. Τουτέστιν, η σημερινή ζωή κάθε ατόμου επηρεάζεται έντονα από την προηγούμενή του. Παραδείγματος χάριν, ας πούμε ότι πριν πεθάνει, ο Ζανγκ εξαπάτησε τον Λι και του πήρε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Ο Ζανγκ, λοιπόν, χρωστάει στον Λι; Χρωστάει, άρα δεν είναι φυσικό ο Λι να εισπράξει το χρέος του από τον Ζανγκ; Ως εκ τούτου, αφού πεθάνουν, υπάρχει ένα χρέος μεταξύ τους που πρέπει να διευθετηθεί. Όταν μετενσαρκωθούν και ο Ζανγκ γίνει άνθρωπος, πώς θα εισπράξει ο Λι το χρέος του από αυτόν; Ένας τρόπος είναι να ξαναγεννηθεί ως γιος του Ζανγκ· ο Ζανγκ κερδίζει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, το οποίο στη συνέχεια κατασπαταλά ο Λι. Ανεξάρτητα από το πόσα χρήματα κερδίζει ο Ζανγκ, ο γιος του, ο Λι, τα κατασπαταλάει. Ανεξάρτητα από το πόσα κερδίζει ο Ζανγκ, δεν είναι ποτέ αρκετά· εντωμεταξύ ο γιος του, για κάποιον λόγο, καταλήγει πάντα να ξοδεύει τα χρήματα του πατέρα του με διάφορα μέσα. Ο Ζανγκ έχει μείνει άναυδος κι αναρωτιέται: «Γιατί ο δικός μου γιος είναι τόσο κακότυχος; Γιατί να φέρονται τόσο καλά οι γιοι των άλλων ανθρώπων; Γιατί ο δικός μου γιος δεν έχει φιλοδοξίες, γιατί είναι τόσο άχρηστος και ανίκανος να βγάλει χρήματα, και γιατί πρέπει πάντα να τον στηρίζω οικονομικά; Εφόσον πρέπει να τον στηρίξω, θα το κάνω —αλλά γιατί ανεξάρτητα από το πόσα χρήματα του δίνω, χρειάζεται πάντα περισσότερα; Γιατί είναι ανίκανος να εργαστεί τίμια έστω για μία ημέρα, και αντιθέτως κάνει κάθε λογής πράγματα, όπως να κοπροσκυλιάζει, να τρώει, να πίνει, να ξοδεύει τα λεφτά σε οίκους ανοχής και στον τζόγο; Τι στο καλό συμβαίνει;» Τότε ο Ζανγκ σκέφτεται για λίγο: «Ίσως του οφείλω κάποιο χρέος από την προηγούμενη ζωή. Θα τον εξοφλήσω, λοιπόν! Αυτό δεν θα τελειώσει μέχρι να τον εξοφλήσω στο ακέραιο!» Ίσως έρθει η ημέρα που ο Λι έχει όντως εξοφλήσει το χρέος του, και όταν φτάσει στην ηλικία των σαράντα ή πενήντα, ίσως έρθει ξαφνικά στα λογικά του και συνειδητοποιήσει το εξής: «Δεν έκανα ούτε ένα καλό πράγμα σ’ ολόκληρο το πρώτο ήμισυ της ζωής μου! Έχω κατασπαταλήσει όλα τα χρήματα που κέρδισε ο πατέρας μου, οπότε, θα πρέπει να γίνω καλός άνθρωπος! Θα προετοιμαστώ: Θα είμαι κάποιος που είναι έντιμος και ζει σωστά και ποτέ δεν θα ξαναστενοχωρήσω τον πατέρα μου!» Γιατί τα σκέφτεται αυτά; Γιατί ξαφνικά αλλάζει προς το καλύτερο; Υπάρχει κάποιος λόγος; Ποιος είναι ο λόγος; (Ο λόγος είναι ότι ο Λι έχει εισπράξει το χρέος του, και ο Ζανγκ έχει εξοφλήσει το χρέος του.) Σ’ αυτήν την περίπτωση, υπάρχει αιτία και αποτέλεσμα. Η ιστορία ξεκίνησε πάρα πολύ παλιά, πριν τη σημερινή ζωή τους· αυτή η ιστορία από την προηγούμενη ζωή τους ήρθε στη σημερινή τους ζωή, και κανένας δεν μπορεί να κατηγορήσει τον άλλο. Ανεξάρτητα από το τι δίδαξε ο Ζανγκ στον γιο του, ο γιος του ποτέ δεν τον άκουσε ούτε εργάστηκε ποτέ τίμια. Ωστόσο, την ημέρα που το χρέος εξοφλήθηκε, δεν χρειαζόταν να διδάξει τον γιο του —κατάλαβε με φυσικό τρόπο. Αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα. Υπάρχουν πολλά άλλα τέτοια παραδείγματα; (Ναι, υπάρχουν.) Τι λέει στους ανθρώπους; (Να είναι καλοί και να μη διαπράττουν το κακό.) Ότι δεν θα πρέπει να κάνουν κακό, και ότι θα υπάρξουν αντίποινα για τις άδικες πράξεις τους! Οι περισσότεροι άπιστοι διαπράττουν πολύ κακό, και οι άδικες πράξεις τους έχουν δεχτεί αντίποινα, σωστά; Ωστόσο, είναι αυθαίρετα αυτά τα αντίποινα; Για κάθε πράξη, υπάρχει υπόβαθρο και λόγος πίσω από τα αντίποινα εναντίον της. Πιστεύεις ότι δεν θα σου συμβεί τίποτα όταν έχεις εξαπατήσει κάποιον και του έχεις πάρει χρήματα; Πιστεύεις ότι, αφού άρπαξες αυτά τα χρήματα, δεν θα αντιμετωπίσεις συνέπειες; Κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο· θα υπάρξουν πράγματι συνέπειες! Ανεξάρτητα από το ποιοι είναι ή από το αν πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός ή όχι, όλοι οι άνθρωποι πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη για τη δική τους συμπεριφορά και να αναλάβουν τις συνέπειες των πράξεών τους. Όσον αφορά αυτό το απλό παράδειγμα —την τιμωρία του Ζανγκ και την εξόφληση του Λι— δεν είναι δίκαιο; Όταν οι άνθρωποι κάνουν τέτοια πράγματα, αυτό είναι το αποτέλεσμα που προκύπτει. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη διοίκηση του πνευματικού βασιλείου. Παρά το ότι είναι άπιστοι, η ύπαρξη όσων δεν πιστεύουν στον Θεό υπόκειται σε τέτοιου είδους ουράνια διατάγματα και διατάξεις. Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτά, και κανείς δεν μπορεί να αποφύγει αυτήν την πραγματικότητα.

Όσοι δεν έχουν πίστη, συχνά πιστεύουν ότι όλα όσα είναι ορατά στους ανθρώπους υπάρχουν, ενώ όλα όσα δεν μπορεί να τα δει κανείς ή είναι πολύ μακριά από τους ανθρώπους, δεν υπάρχουν. Προτιμούν να πιστεύουν ότι δεν υπάρχει «κύκλος ζωής και θανάτου» και ότι δεν υπάρχει «τιμωρία»· ως εκ τούτου, αμαρτάνουν και διαπράττουν το κακό χωρίς ενοχές. Κατόπιν, τιμωρούνται ή μετενσαρκώνονται ως ζώα. Τα περισσότερα από τα διάφορα είδη ανθρώπων μεταξύ των άπιστων πέφτουν σε αυτόν τον φαύλο κύκλο. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν γνωρίζουν ότι το πνευματικό βασίλειο είναι αυστηρό στη διοίκησή του επί όλων των έμβιων όντων. Είτε πιστεύεις είτε όχι, αυτό είναι γεγονός, διότι κανένας άνθρωπος ή αντικείμενο δεν μπορεί να ξεφύγει από το πεδίο που παρατηρεί ο Θεός με τα μάτια Του, και κανένα άτομο ή αντικείμενο δεν μπορεί να ξεφύγει από τους κανόνες και τους περιορισμούς των ουράνιων διαταγμάτων και διατάξεών Του. Επομένως, αυτό το απλό παράδειγμα λέει σε όλους ότι ανεξάρτητα από το αν πιστεύεις στον Θεό ή όχι, είναι απαράδεκτο να αμαρτάνεις και να διαπράττεις κακό, και όλες οι πράξεις έχουν συνέπειες. Όταν κάποιος που πήρε χρήματα από κάποιον άλλον με απάτη τιμωρείται, η τιμωρία αυτή είναι δίκαιη. Τέτοια συνήθης συμπεριφορά τιμωρείται στο πνευματικό βασίλειο, και αυτή η τιμωρία εφαρμόζεται από τις διατάξεις και τα ουράνια διατάγματα του Θεού. Συνεπώς, η πολύ σοβαρή εγκληματική και κακή συμπεριφορά —βιασμοί και λεηλασίες, απάτη και εξαπάτηση, κλοπή και ληστεία, δολοφονίες και εμπρησμοί, και ούτω καθεξής— υπόκειται ακόμη περισσότερο σε μια σειρά τιμωριών κλιμακούμενης αυστηρότητας. Τι περιλαμβάνουν αυτές οι τιμωρίες κλιμακούμενης αυστηρότητας; Κάποιες καθορίζουν το επίπεδο αυστηρότητας με βάση τον χρόνο, ενώ κάποιες το κάνουν με διαφορετική μεθοδολογία· κι άλλες το κάνουν καθορίζοντας τον τόπο όπου οι άνθρωποι πηγαίνουν όταν μετενσαρκώνονται. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι είναι αθυρόστομοι. Τι σημαίνει «αθυρόστομος»; Σημαίνει ότι κάποιος ξεστομίζει συχνά βωμολοχίες προς τους άλλους και εκφράζεται κακόβουλα, καταριέται τους άλλους. Τι δηλώνουν οι κακόβουλες εκφράσεις; Δηλώνουν ότι το άτομο είναι κακόκαρδο. Οι αισχρές εκφράσεις που περιέχουν κατάρες για τους άλλους συχνά προέρχονται από το στόμα τέτοιων ανθρώπων, και μια τέτοια κακόβουλη έκφραση φέρει σοβαρές συνέπειες. Αφού αυτοί οι άνθρωποι πεθάνουν και λάβουν την κατάλληλη τιμωρία, μπορεί να ξαναγεννηθούν ως μουγγοί. Κάποιοι άνθρωποι είναι πολύ ραδιούργοι όσο ζουν· συχνά εκμεταλλεύονται τους άλλους, οι μικρές τους μηχανορραφίες είναι ιδιαίτερα καλοσχεδιασμένες και κάνουν πολύ κακό στους ανθρώπους. Όταν ξαναγεννιούνται, μπορεί να είναι χαζοί ή άνθρωποι που είναι διανοητικά ανάπηροι. Κάποιοι άνθρωποι συχνά παρακολουθούν τις προσωπικές υποθέσεις των άλλων. Τα μάτια τους βλέπουν πολλά, τα οποία δεν θα έπρεπε να γνωρίζουν, και μαθαίνουν πολλά που δεν όφειλαν να γνωρίζουν. Ως αποτέλεσμα αυτού, όταν ξαναγεννιούνται, μπορεί να είναι τυφλοί. Κάποιοι άνθρωποι είναι πολύ επιτήδειοι όσο ζουν· συχνά τσακώνονται και κάνουν πολύ κακό. Εξαιτίας αυτού, μπορεί να ξαναγεννηθούν ως άτομα με αναπηρία, κουτσοί ή χωρίς χέρι· ειδάλλως, μπορεί να μετενσαρκωθούν ως καμπούρηδες ή με ραιβόκρανο, μπορεί να κουτσαίνουν, να έχουν ένα πόδι κοντύτερο από το άλλο, και ούτω καθεξής. Σ’ αυτήν την περίπτωση, έχουν υποβληθεί σε διάφορες τιμωρίες με βάση το επίπεδο του κακού που διέπραξαν όσο ήταν ζωντανοί. Γιατί νομίζετε ότι κάποιοι άνθρωποι είναι αλλήθωροι; Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι; Αυτές τις μέρες υπάρχουν πολλοί τέτοιοι. Κάποιοι άνθρωποι είναι αλλήθωροι επειδή στην προηγούμενη ζωή τους χρησιμοποίησαν τα μάτια τους σε υπερβολικό βαθμό κι έκαναν πάρα πολλά κακά πράγματα, και έτσι γεννήθηκαν σ’ αυτήν τη ζωή αλλήθωροι, και σε σοβαρές περιπτώσεις γεννήθηκαν ακόμη και τυφλοί. Αυτά είναι τα αντίποινα! Κάποιοι άνθρωποι τα πάνε καλά με τους άλλους πριν πεθάνουν· κάνουν πολλά καλά πράγματα για τους συγγενείς, τους φίλους, τους συναδέλφους τους ή τους ανθρώπους με τους οποίους έχουν σχέση. Κάνουν φιλανθρωπίες και παρέχουν φροντίδα σ’ άλλους, ή τους βοηθούν οικονομικά, και οι άνθρωποι τους έχουν σε ιδιαίτερη εκτίμηση. Όταν αυτοί οι άνθρωποι επιστρέψουν στο πνευματικό βασίλειο, δεν τιμωρούνται. Αν κάποιος άπιστος δεν τιμωρηθεί με οποιονδήποτε τρόπο σημαίνει ότι ήταν πολύ καλός άνθρωπος. Αντί να πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού, πιστεύει μόνο στον Γέροντα στον Ουρανό. Αυτό το άτομο πιστεύει μόνο ότι υπάρχει ένα πνεύμα από πάνω του που βλέπει ό,τι κάνει —μόνο αυτό πιστεύει αυτό το άτομο. Ως εκ τούτου, αυτό το άτομο έχει πολύ καλύτερη συμπεριφορά. Αυτοί οι άνθρωποι είναι καλοσυνάτοι και φιλάνθρωποι, και όταν τελικά επιστρέψουν στο πνευματικό βασίλειο, θα τους φερθεί πολύ καλά, και σύντομα θα μετενσαρκωθούν. Όταν ξαναγεννηθούν, σε τι είδους οικογένειες θα καταλήξουν; Παρόλο που αυτές οι οικογένειες δεν θα είναι πλούσιες, θα είναι ασφαλείς από οποιοδήποτε κακό, θα υπάρχει αρμονία μεταξύ των μελών της· εκεί, αυτοί οι μετενσαρκωμένοι άνθρωποι θα περνούν ασφαλείς, ευτυχισμένες ημέρες, και όλοι θα χαίρονται και θα έχουν καλή ζωή. Όταν αυτοί οι άνθρωποι φτάσουν στην ενηλικίωση, θα αποκτήσουν μεγάλες, εκτεταμένες οικογένειες, τα παιδιά τους θα είναι ταλαντούχα και θα έχουν επιτυχίες, και οι οικογένειές τους θα χαίρουν καλής τύχης —και ένα τέτοιο αποτέλεσμα συνδέεται στενά με την προηγούμενη ζωή αυτών των ανθρώπων. Τουτέστιν, το πού πάνε οι άνθρωποι αφού πεθάνουν και μετενσαρκωθούν, είτε είναι άνδρες ή γυναίκες, ποια είναι η αποστολή τους, τι θα περάσουν στη ζωή, τι αναποδιές θα συναντήσουν, τι ευλογίες θα απολαύσουν, ποιους θα γνωρίσουν, και τι θα τους συμβεί —κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αυτά τα πράγματα, να τα αποφύγει ή να κρυφτεί από αυτά. Με άλλα λόγια, μόλις καθοριστεί η ζωή σου, ό,τι σου συμβεί —όσο κι αν προσπαθείς να το αποφύγεις, και με οποιαδήποτε μέσα— δεν υπάρχει κανένας τρόπος να παραβιάσεις την πορεία της ζωής που ο Θεός καθόρισε για σένα στο πνευματικό βασίλειο. Διότι όταν μετενσαρκώνεσαι, η μοίρα της ζωής σου έχει ήδη καθοριστεί. Είτε είναι καλή είτε κακή, ο καθένας πρέπει να έρθει αντιμέτωπος μ’ αυτό το ζήτημα και θα πρέπει να συνεχίσει να προχωράει. Αυτό είναι ένα ζήτημα που κανείς από όσους ζουν σε αυτόν τον κόσμο δεν μπορεί να αποφύγει, και κανένα ζήτημα δεν είναι πιο πραγματικό. Έχετε όλοι καταλάβει όλα όσα έχω πει, σωστά;

Εφόσον έχετε κατανοήσει αυτά τα πράγματα, βλέπετε πλέον ότι ο Θεός έχει πολύ απαιτητικούς και αυστηρούς ελέγχους και διοίκηση για τον κύκλο ζωής και θανάτου των άπιστων; Πρώτον, έχει θεσπίσει διάφορα ουράνια διατάγματα, διατάξεις και συστήματα στο πνευματικό βασίλειο, και μόλις διακηρυχθούν, εκτελούνται πολύ αυστηρά, όπως ορίζεται από τον Θεό, από όντα σε διάφορες επίσημες θέσεις στο πνευματικό βασίλειο, και κανείς δεν θα τολμούσε να τα παραβιάσει. Συνεπώς, στον κύκλο ζωής και θανάτου της ανθρωπότητας στον κόσμο του ανθρώπου, για το αν κάποιος θα μετενσαρκωθεί ως ζώο ή άνθρωπος, υπάρχουν νόμοι και για τα δύο. Επειδή αυτοί οι νόμοι προέρχονται από τον Θεό, κανείς δεν τολμά ούτε μπορεί να τους παραβιάσει. Μόνο λόγω αυτής της κυριαρχίας του Θεού, και επειδή υπάρχουν αυτοί οι νόμοι, ο υλικός κόσμος που βλέπουν οι άνθρωποι έχει αρμονία και τάξη. Μόνο λόγω αυτής της κυριαρχίας του Θεού, οι άνθρωποι είναι σε θέση να συνυπάρχουν ειρηνικά με τον άλλο κόσμο που είναι εντελώς αόρατος σ’ αυτούς, και είναι σε θέση να ζουν σε αρμονία μ’ αυτόν —όλα αυτά είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την κυριαρχία του Θεού. Αφού τελειώσει η σαρκική ζωή ενός ατόμου, η ψυχή εξακολουθεί να ζει, οπότε τι θα συνέβαινε αν δεν ήταν υπό τη διοίκηση του Θεού; Η ψυχή θα περιπλανιόταν παντού, θα εισέβαλε παντού και θα έβλαπτε ακόμη και τα έμβια όντα στον ανθρώπινο κόσμο. Δεν θα βλάπτονταν μόνο οι άνθρωποι, αλλά ίσως και τα φυτά και τα ζώα —ωστόσο, οι πρώτοι που θα βλάπτονταν θα ήταν οι άνθρωποι. Εάν συνέβαινε αυτό —αν μια τέτοια ψυχή υπήρχε χωρίς διοίκηση, έβλαπτε πραγματικά τους ανθρώπους και όντως έκανε κακά πράγματα— τότε αυτή η ψυχή θα τύγχανε κατάλληλης διαχείρισης στο πνευματικό βασίλειο: Αν τα πράγματα ήταν σοβαρά, η ψυχή σύντομα θα έπαυε να υπάρχει και θα καταστρεφόταν. Αν ήταν δυνατόν, θα τοποθετούνταν κάπου και στη συνέχεια θα μετενσαρκωνόταν. Τουτέστιν, η διοίκηση των διαφόρων ψυχών από το πνευματικό βασίλειο διατάσσεται και εκτελείται σύμφωνα με στάδια και κανόνες. Μόνο λόγω αυτής της διοίκησης ο υλικός κόσμος του ανθρώπου δεν έχει βυθιστεί στο χάος, οι άνθρωποι του υλικού κόσμου διαθέτουν κανονική νοοτροπία, κανονικό ορθολογισμό και καθορισμένη σαρκική ζωή. Μόνο αφότου η ανθρωπότητα έχει μια τέτοια κανονική ζωή, όσοι ζουν στη σάρκα θα είναι σε θέση να συνεχίσουν να αναπτύσσονται και να αναπαράγονται από γενιά σε γενιά.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 190

Ο κύκλος ζωής και θανάτου των άπιστων (Επιλεγμένα εδάφια)

Όταν πρόκειται για τους άπιστους, η βασική αρχή πίσω από τις πράξεις του Θεού είναι η επιβράβευση των καλών και η τιμωρία των κακών; Υπάρχουν άραγε εξαιρέσεις; (Όχι.) Βλέπετε ότι υπάρχει μια θεμελιώδης αρχή πίσω από τις πράξεις του Θεού; Οι άπιστοι δεν πιστεύουν ουσιαστικά στον Θεό, ούτε υποτάσσονται στις ενορχηστρώσεις Του. Επιπλέον, αγνοούν την κυριαρχία Του, πολύ λιγότερο δε, Τον αναγνωρίζουν. Το πιο σοβαρό είναι ότι βλασφημούν εναντίον του Θεού και Τον καταριούνται, και είναι εχθρικοί απέναντι σε όσους πιστεύουν στον Θεό. Παρά αυτήν τη στάση τους απέναντι στον Θεό, η διοίκησή Του επί αυτών εξακολουθεί να μην αποκλίνει από τις θεμελιώδεις αρχές Του. Τους διοικεί με τάξη, σύμφωνα με τις αρχές και τη διάθεσή Του. Πώς βλέπει την εχθρικότητά τους; Ως άγνοια! Ως εκ τούτου, έχει κάνει αυτούς τους ανθρώπους —δηλαδή, τη συντριπτική πλειονότητα των άπιστων— να μετενσαρκωθούν ως ζώα στο παρελθόν. Τι είναι, λοιπόν, ακριβώς οι άπιστοι στα μάτια του Θεού; Είναι όλοι κτήνη. Ο Θεός διοικεί τα κτήνη, καθώς και την ανθρωπότητα, και έχει τις ίδιες θεμελιώδεις αρχές για αυτούς τους ανθρώπους. Ακόμα και όταν διοικεί αυτούς τους ανθρώπους, εξακολουθεί να φαίνεται η διάθεσή Του, καθώς και οι νόμοι πίσω από το κράτος Του επί των πάντων. Επομένως, βλέπετε την κυριαρχία του Θεού στις αρχές με τις οποίες διοικεί τους άπιστους που μόλις ανέφερα; Βλέπετε τη δίκαιη διάθεση του Θεού; (Τη βλέπουμε.) Με άλλα λόγια, ανεξάρτητα από το ποια πράγματα αντιμετωπίζει, ο Θεός ενεργεί σύμφωνα με τις δικές Του θεμελιώδεις αρχές και διάθεση. Αυτή είναι η ουσία του Θεού· δεν θα παραβίαζε απερίσκεπτα τις διατάξεις ή τα ουράνια διατάγματα που Αυτός έχει καθορίσει μόνο και μόνο επειδή θεωρεί αυτούς τους ανθρώπους κτήνη. Ο Θεός ενεργεί σύμφωνα με θεμελιώδεις αρχές, χωρίς την παραμικρή απερισκεψία, και οι πράξεις Του δεν επηρεάζονται καθόλου από οποιονδήποτε παράγοντα. Ό,τι κάνει, γίνεται σύμφωνα με τις δικές Του αρχές. Αυτό συμβαίνει επειδή ο Θεός κατέχει την ουσία του ίδιου του Θεού· αυτή είναι μια πτυχή της ουσίας Του, την οποία δεν κατέχει κανένα δημιουργημένο ον. Ο Θεός είναι ευσυνείδητος και υπεύθυνος κατά τον χειρισμό, την προσέγγιση, τη διαχείριση, τη διοίκηση και την κυριαρχία του επί κάθε αντικειμένου, προσώπου και έμβιου όντος ανάμεσα σε όλα όσα δημιούργησε, και όσον αφορά αυτό, ποτέ δεν είναι απρόσεκτος. Σε όσους είναι καλοί, είναι γεμάτος χάρη και καλοσύνη· σε όσους είναι κακοί, επιβάλλει αμείλικτη τιμωρία. Και όσον αφορά τα διάφορα έμβια όντα, κάνει κατάλληλες ρυθμίσεις έγκαιρα και τακτικά σύμφωνα με τις διάφορες απαιτήσεις του ανθρώπινου κόσμου σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, έτσι ώστε αυτά τα διάφορα έμβια όντα να μετενσαρκώνονται με τάξη σύμφωνα με τους ρόλους που παίζουν και να κινούνται μεταξύ του υλικού κόσμου και του πνευματικού βασιλείου μεθοδικά.

Ο θάνατος ενός έμβιου όντος —ο τερματισμός μιας υλικής ζωής— δηλώνει ότι το έμβιο ον έχει περάσει από τον υλικό κόσμο στο πνευματικό βασίλειο, ενώ η γέννηση μιας νέας υλικής ζωής δηλώνει ότι ένα έμβιο ον έχει έλθει από το πνευματικό βασίλειο στον υλικό κόσμο και έχει αρχίσει να αναλαμβάνει και να παίζει τον ρόλο του. Είτε πρόκειται για την αναχώρηση ή την άφιξη ενός όντος, και οι δύο είναι αναπόσπαστες με το έργο του πνευματικού βασιλείου. Μέχρι τη στιγμή που κάποιος έρχεται στον υλικό κόσμο, έχουν ήδη διαμορφωθεί οι κατάλληλες ρυθμίσεις και έννοιες στο πνευματικό βασίλειο από τον Θεό, όσον αφορά σε ποια οικογένεια θα πάει αυτό το άτομο, ποια εποχή θα φθάσει, ποια ώρα θα φθάσει και ποιον ρόλο θα παίξει. Συνεπώς, ολόκληρη η ζωή αυτού του ανθρώπου —τα πράγματα που κάνει και τα μονοπάτια που ακολουθεί— θα εξελιχθεί σύμφωνα με τις ρυθμίσεις που έγιναν στο πνευματικό βασίλειο, χωρίς την παραμικρή απόκλιση. Επιπλέον, ο χρόνος κατά τον οποίο τερματίζεται μια υλική ζωή και ο τρόπος και ο τόπος στον οποίο λήγει, είναι ξεκάθαροι και διακριτοί στο πνευματικό βασίλειο. Ο Θεός κυβερνά τον υλικό κόσμο αλλά και το πνευματικό βασίλειο, και δεν θα καθυστερήσει τον κανονικό κύκλο ζωής και θανάτου μιας ψυχής, ούτε θα μπορούσε να διαπράξει ποτέ λάθη στις ρυθμίσεις αυτού του κύκλου. Καθένας από τους συνοδούς στις επίσημες θέσεις του πνευματικού βασιλείου εκτελεί τα προσωπικά καθήκοντά του και κάνει αυτό που οφείλει, σύμφωνα με τις οδηγίες και τους κανόνες του Θεού. Επομένως, στον κόσμο της ανθρωπότητας, κάθε υλικό φαινόμενο που βλέπει ο άνθρωπος είναι σε τάξη και δεν περιέχει χάος. Όλα αυτά οφείλονται στην ομαλή κυριαρχία του Θεού επί των πάντων, αλλά και στο γεγονός ότι η εξουσία Του κυβερνά τα πάντα. Το κράτος Του περιλαμβάνει τον υλικό κόσμο στον οποίο ζει ο άνθρωπος και, επιπλέον, το αόρατο πνευματικό βασίλειο πίσω από την ανθρωπότητα. Συνεπώς, εάν οι άνθρωποι επιθυμούν να έχουν μια καλή ζωή και ευελπιστούν να ζήσουν σε ένα ωραίο περιβάλλον, πέρα από ολόκληρο τον ορατό υλικό κόσμο που έχουν στη διάθεσή τους, πρέπει να έχουν και το πνευματικό βασίλειο στη διάθεσή τους, το οποίο κανείς δεν μπορεί να δει, το οποίο κυβερνά κάθε έμβιο ον για λογαριασμό της ανθρωπότητας, και το οποίο χαρακτηρίζεται από τάξη.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 191

Ο κύκλος ζωής και θανάτου των διαφόρων ανθρώπων της πίστης

Μόλις συζητήσαμε τον κύκλο ζωής και θανάτου των ανθρώπων που ανήκουν στην πρώτη κατηγορία, των άπιστων. Τώρα, ας συζητήσουμε αυτόν της δεύτερης κατηγορίας, των διαφόρων ανθρώπων της πίστης. «Ο κύκλος ζωής και θανάτου των διαφόρων ανθρώπων της πίστης» είναι επίσης ένα πολύ σημαντικό θέμα και είναι εξαιρετικά αναγκαίο να το κατανοείτε σε κάποιον βαθμό. Πρώτον, ας πούμε σε ποια είδη πίστης αναφέρεται η «πίστη» των «ανθρώπων της πίστης»: στις πέντε μεγάλες θρησκείες του ιουδαϊσμού, του χριστιανισμού, του καθολικισμού, του ισλαμισμού και του βουδισμού. Εκτός από τους άπιστους, οι άνθρωποι που πιστεύουν σε αυτές τις πέντε θρησκείες καταλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού. Μεταξύ αυτών των πέντε θρησκειών, όσοι έχουν σταδιοδρομήσει μέσω της πίστης τους είναι λίγοι, όμως πολλοί ακολουθούν αυτές τις θρησκείες. Όσοι τις ακολουθούν πηγαίνουν σε διαφορετικό μέρος όταν πεθαίνουν. «Διαφορετικό» από ποιους; Από τους άπιστους —τους ανθρώπους χωρίς πίστη— για τους οποίους μόλις μιλήσαμε. Αφού πεθάνουν, οι πιστοί αυτών των πέντε θρησκειών πηγαίνουν κάπου αλλού, κάπου διαφορετικά από τους άπιστους. Εντούτοις, η διαδικασία είναι η ίδια. Το πνευματικό βασίλειο θα τους κρίνει και αυτούς με βάση όλα όσα έκαναν πριν πεθάνουν, και στη συνέχεια θα υποστούν την ανάλογη επεξεργασία. Γιατί, όμως, οι άνθρωποι αυτοί στέλνονται κάπου αλλού για να υποστούν επεξεργασία; Υπάρχει ένας σημαντικός λόγος που συμβαίνει αυτό. Ποιος είναι; Θα σας τον εξηγήσω χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα. Εντούτοις, προτού να το κάνω, ίσως σκεφτείτε από μέσα σας: «Ίσως οφείλεται στο ότι πιστεύουν στον Θεό σε έναν βαθμό! Δεν είναι εξ ολοκλήρου άπιστοι». Ωστόσο, δεν είναι αυτός ο λόγος. Υπάρχει ένας πολύ σημαντικός λόγος για τον οποίο τοποθετούνται χωριστά από τους άλλους.

Πάρτε για παράδειγμα τον βουδισμό. Θα σας αναφέρω ένα γεγονός. Ένας βουδιστής είναι, κατά πρώτον, κάποιος που έχει ασπαστεί τον βουδισμό, και είναι κάποιος που ξέρει ποια είναι η πίστη του. Όταν ένας βουδιστής κόβει τα μαλλιά του και γίνεται μοναχός ή μοναχή, αυτό σημαίνει ότι έχει διαχωριστεί από τα εγκόσμια, αφήνοντας πίσω του την οχλαγωγία του ανθρώπινου κόσμου. Κάθε μέρα, απαγγέλει τις σούτρες και ψάλλει τα ονόματα των Βούδων, τρώει μόνο χορτοφαγική τροφή, ζει ασκητική ζωή και περνά τις μέρες του συντροφιά με το κρύο, χαμηλό φως του λύχνου. Περνά ολόκληρη τη ζωή του κατ’ αυτόν τον τρόπο. Όταν τελειώσει η φυσική του ζωή, συνοψίζει τη ζωή του, αλλά μέσα στην καρδιά του δεν ξέρει πού θα πάει μετά τον θάνατό του, ποιον θα συναντήσει ή ποιο τέλος θα έχει: Βαθιά μέσα του δεν έχει σαφή εικόνα αυτών των πραγμάτων. Δεν έχει κάνει τίποτα περισσότερο από το να κουβαλά στα τυφλά ένα είδος πίστης κατά τη διάρκεια όλης της ζωής του, και στη συνέχεια αναχωρεί από τον ανθρώπινο κόσμο μαζί με τις τυφλές επιθυμίες και τα τυφλά ιδανικά του. Αυτό είναι το τέλος της υλικής ζωής ενός βουδιστή όταν φεύγει από τον κόσμο των ζωντανών· κατόπιν, επιστρέφει στην αρχική του θέση στο πνευματικό βασίλειο. Το αν αυτό το άτομο μετενσαρκώνεται ή όχι για να επιστρέψει στη γη και να συνεχίσει την αυτοκαλλιέργειά του εξαρτάται από τη συμπεριφορά και την άσκησή του πριν από τον θάνατό του. Εάν δεν έκανε τίποτα λάθος κατά τη διάρκεια της ζωής του, θα μετενσαρκωθεί γρήγορα και θα σταλεί ξανά στη γη, όπου και πάλι θα γίνει μοναχός ή μοναχή. Με άλλα λόγια, κάνει πράξη την αυτοκαλλιέργεια κατά τη διάρκεια της φυσικής του ζωής σύμφωνα με τον τρόπο που το έκανε την πρώτη φορά, και στη συνέχεια επιστρέφει στο πνευματικό βασίλειο, όταν ολοκληρωθεί η φυσική ζωή του, όπου εξετάζεται. Κατόπιν, εάν δεν προκύψουν προβλήματα, μπορεί να επιστρέψει και πάλι στον κόσμο του ανθρώπου και να ασπαστεί για μια ακόμη φορά τον βουδισμό, συνεχίζοντας έτσι την άσκησή του. Αφού μετενσαρκωθεί τρεις έως επτά φορές, θα επιστρέψει για άλλη μια φορά στο πνευματικό βασίλειο, εκεί όπου πηγαίνει κάθε φορά που τελειώνει η υλική του ζωή. Αν τα διάφορα προσόντα και η συμπεριφορά του στον ανθρώπινο κόσμο συνάδουν με τα ουράνια διατάγματα του πνευματικού βασιλείου, τότε στο εξής θα παραμείνει εκεί· δεν θα μετενσαρκώνεται πλέον ως άνθρωπος, ούτε θα υπάρχει κίνδυνος να τιμωρηθεί για κακές πράξεις στη γη. Δεν θα πρέπει να υποβληθεί ποτέ ξανά σε αυτήν τη διαδικασία. Αντ’ αυτού, σύμφωνα με τις περιστάσεις, θα πάρει μια θέση στο πνευματικό βασίλειο. Αυτό το χαρακτηρίζουν οι βουδιστές ως «επίτευξη της φώτισης». Η επίτευξη της φώτισης σημαίνει, κυρίως, το να επιτύχει κανείς την πραγμάτωση ως αξιωματούχος του πνευματικού βασιλείου και, από εκεί και έπειτα, να μη μετενσαρκώνεται πια ούτε να διατρέχει τον κίνδυνο να τιμωρηθεί. Πολύ περισσότερο δε, σημαίνει ότι δεν υποφέρει κανείς πλέον από τα βάσανα της ανθρώπινης ύπαρξης μετά από τη μετενσάρκωση. Εξακολουθεί να υπάρχει, λοιπόν, πιθανότητα να μετενσαρκωθεί ως ζώο; (Όχι.) Αυτό σημαίνει ότι παραμένει για να αναλάβει κάποιον ρόλο στο πνευματικό βασίλειο και ότι δεν θα μετενσαρκωθεί πλέον. Αυτό είναι ένα παράδειγμα επίτευξης της πραγμάτωσης της φώτισης στον βουδισμό. Όσο για εκείνους που δεν επιτυγχάνουν την πραγμάτωση, όταν επιστρέφουν στο πνευματικό βασίλειο, υπόκεινται στην εξέταση και την επαλήθευση από τον σχετικό αξιωματούχο, ο οποίος ανακαλύπτει πως, ενώ ήταν ακόμα εν ζωή, δεν έκαναν επιμελώς πράξη την αυτοκαλλιέργεια, ή δεν απάγγελλαν επιμελώς τις σούτρες ούτε έψαλλαν τα ονόματα των Βούδων, όπως ορίζει ο βουδισμός και, αντ’ αυτού, είχαν διαπράξει πολλές κακές πράξεις και είχαν επιδοθεί σε πολλές κακές συμπεριφορές. Τότε, διενεργείται μια κρίση στο πνευματικό βασίλειο όσον αφορά τις κακές πράξεις τους, κατόπιν της οποίας είναι σίγουρο ότι θα τιμωρηθούν. Σ’ αυτήν την περίπτωση, δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Ως εκ τούτου, πότε μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος να επιτύχει την πραγμάτωση; Στη ζωή, όταν δεν κάνει κακό —όταν, μετά την επιστροφή του στο πνευματικό βασίλειο, διαπιστώνεται ότι δεν έκανε τίποτα λάθος πριν πεθάνει. Εξακολουθεί, τότε, να μετενσαρκώνεται, συνεχίζοντας να απαγγέλει τις σούτρες και να ψάλλει τα ονόματα των Βούδων, περνώντας τις μέρες του με το κρύο, χαμηλό φως του λύχνου, αποφεύγοντας να σκοτώσει οποιοδήποτε έμβιο ον ή να φάει κρέας. Δεν συμμετέχει στον κόσμο του ανθρώπου, αφήνει τα προβλήματά του πίσω του και δεν έχει διαμάχες με άλλους. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, αν δεν κάνει κανένα κακό, στη συνέχεια επιστρέφει στο πνευματικό βασίλειο και αφού όλες οι πράξεις του και η συμπεριφορά του εξεταστούν, αποστέλλεται για άλλη μια φορά στον κόσμο του ανθρώπου, σε έναν κύκλο που συνεχίζεται για τρεις έως επτά φορές. Αν δεν διαπραχθεί καμία παράβαση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τότε η επίτευξη της φώτισής του θα παραμείνει ανεπηρέαστη και δεν θα καθυστερήσει. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό του κύκλου ζωής και θανάτου όλων των ανθρώπων της πίστης: Είναι σε θέση να «επιτύχουν την πραγμάτωση» και να καταλάβουν μια θέση στο πνευματικό βασίλειο· αυτή είναι η διαφορά τους από τους άπιστους. Πρώτον, ενόσω ζουν ακόμα στη γη, ποια είναι η συμπεριφορά εκείνων που είναι σε θέση να λάβουν μια θέση στο πνευματικό βασίλειο; Ασφαλώς, δεν πρέπει να διαπράξουν κανένα απολύτως κακό: Δεν πρέπει να διαπράξουν δολοφονία, εμπρησμό, βιασμό ή λεηλασία. Αν διαπράξουν απάτη, εξαπάτηση, κλοπή ή ληστεία, τότε δεν μπορούν να επιτύχουν την πραγμάτωση. Τουτέστιν, αν σχετίζονται ή συνδέονται με κακές πράξεις με οποιονδήποτε τρόπο, δεν θα μπορέσουν να ξεφύγουν από την τιμωρία του πνευματικού βασιλείου. Το πνευματικό βασίλειο προβαίνει στις κατάλληλες διευθετήσεις για τους βουδιστές που επιτυγχάνουν τη φώτιση: Μπορεί να τους ανατεθεί να διοικούν όσους φαίνεται να πιστεύουν στον βουδισμό και στον Γέροντα στον Ουρανό —μπορεί να τους ανατεθεί μια αρμοδιότητα. Μπορεί, επίσης, να διοικούν μόνο τους άπιστους, ή να καταλάβουν θέσεις με ασήμαντα καθήκοντα. Η κατανομή αυτή εξαρτάται από τη φύση της ψυχής τους. Αυτό είναι ένα παράδειγμα από τον βουδισμό.

Μεταξύ των πέντε θρησκειών που έχουμε αναφέρει, ο χριστιανισμός είναι πιο ιδιαίτερος. Και τι το ιδιαίτερο έχει ο χριστιανισμός; Οι χριστιανοί είναι άνθρωποι που πιστεύουν στον αληθινό Θεό. Πώς μπορούν να συμπεριληφθούν εδώ όσοι πιστεύουν στον αληθινό Θεό; Λέγοντας ότι ο χριστιανισμός είναι ένα είδος πίστης, τότε, χωρίς αμφιβολία, θα σχετιζόταν μόνο με την πίστη· θα ήταν μόνο ένα είδος τελετής, ένα είδος θρησκείας και θα διέφερε τελείως από την πίστη εκείνων που πραγματικά ακολουθούν τον Θεό. Ο λόγος για τον οποίο έχω συμπεριλάβει τον χριστιανισμό μεταξύ των πέντε μεγάλων θρησκειών είναι επειδή έχει περιέλθει στο ίδιο επίπεδο με τον ιουδαϊσμό, τον βουδισμό και τον ισλαμισμό. Οι περισσότεροι άνθρωποι εδώ δεν πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός ή ότι Αυτός κυβερνάει επί των πάντων, πολύ λιγότερο δε, πιστεύουν στην ύπαρξή Του. Αντ’ αυτού, απλώς χρησιμοποιούν τις Γραφές για να μιλήσουν για θεολογία και χρησιμοποιούν τη θεολογία για να διδάξουν στους ανθρώπους να είναι καλοσυνάτοι, να υπομένουν τα δεινά και να κάνουν καλές πράξεις. Αυτό το είδος της θρησκείας έχει γίνει ο χριστιανισμός: Επικεντρώνεται μόνο στις θεολογικές θεωρίες, δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το έργο του Θεού που αφορά τη διαχείριση και τη σωτηρία του ανθρώπου. Έχει γίνει μια θρησκεία ανθρώπων που ακολουθούν τον Θεό αλλά δεν αναγνωρίζονται, στην ουσία, από τον Θεό. Εντούτοις, κι ο Θεός έχει μια θεμελιώδη αρχή όσον αφορά το πώς προσεγγίζει τέτοιους ανθρώπους. Δεν τους χειρίζεται απερίσκεπτα ούτε τους αντιμετωπίζει κατά βούληση, όπως κάνει με τους άπιστους. Τους μεταχειρίζεται με τον ίδιο τρόπο που μεταχειρίζεται τους βουδιστές: Εάν, ενόσω ζει, ένας χριστιανός διαθέτει αυτοπειθαρχία, μπορεί να τηρεί αυστηρά τις Δέκα Εντολές και να έχει απαιτήσεις από τη δική του συμπεριφορά σύμφωνα με τους νόμους και τις εντολές, και τις τηρεί καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, τότε θα πρέπει και να διάγει τον ίδιο χρόνο περνώντας από τους κύκλους ζωής και θανάτου πριν μπορέσει πραγματικά να επιτύχει τη λεγόμενη «αρπαγή». Μετά την επίτευξη της αρπαγής, παραμένει στο πνευματικό βασίλειο, όπου καταλαμβάνει μια θέση και γίνεται ένας από τους αξιωματούχους του. Ομοίως, εάν διαπράττει κακό στη γη, αν είναι υπερβολικά αμαρτωλός και διαπράττει πάρα πολλές αμαρτίες, τότε αναπόφευκτα θα τιμωρηθεί και θα πειθαρχηθεί με αντίστοιχο βαθμό αυστηρότητας. Στον βουδισμό, η επίτευξη της πραγμάτωσης σημαίνει το πέρασμα στην Αγνή Γη της Υπέρτατης Ευδαιμονίας, αλλά πώς αποκαλείται αυτό στον χριστιανισμό; Αποκαλείται «είσοδος στον ουρανό» και συνιστά «αρπαγή». Όσοι έχουν πραγματικά αρπαγεί περνούν, επίσης, από τον κύκλο ζωής και θανάτου τρεις έως επτά φορές, και στη συνέχεια, αφού έχουν πεθάνει, έρχονται στο πνευματικό βασίλειο, σαν να είχαν κοιμηθεί. Εάν πληρούν τις προδιαγραφές, μπορούν να παραμείνουν για να καταλάβουν κάποια θέση και, αντίθετα από τους ανθρώπους στη γη, δεν θα μετενσαρκωθούν με έναν απλό τρόπο ή σύμφωνα με τις συμβάσεις.

Μεταξύ όλων αυτών των θρησκειών, το τέλος για το οποίο μιλούν και για το οποίο αγωνίζονται είναι το ίδιο με την επίτευξη της πραγμάτωσης στον βουδισμό· απλώς αυτή η «πραγμάτωση» επιτυγχάνεται με διαφορετικά μέσα. Είναι όλες τους όψεις του ίδιου νομίσματος. Όσον αφορά τη μερίδα των ανθρώπων που ακολουθούν τις θρησκείες αυτές, που είναι σε θέση να τηρούν αυστηρά τις θρησκευτικές αρχές στη συμπεριφορά τους, ο Θεός τούς δίνει έναν κατάλληλο προορισμό, έναν κατάλληλο τόπο για να πάνε, και τους χειρίζεται κατάλληλα. Όλα αυτά είναι λογικά, αλλά δεν είναι όπως τα φαντάζονται οι άνθρωποι. Τώρα, έχοντας ακούσει τι συμβαίνει στους χριστιανούς, πώς νιώθετε; Θεωρείτε ότι αδίκως υποφέρουν; Συμπάσχετε μαζί τους; (Λίγο.) Δεν μπορεί να γίνει τίποτα· αυτοί οι ίδιοι φταίνε. Γιατί το λέω αυτό; Το έργο του Θεού είναι αληθινό· ο Θεός είναι ζωντανός και πρακτικός, και το έργο Του απευθύνεται σε όλη την ανθρωπότητα και σε κάθε άνθρωπο. Γιατί, τότε, δεν το αποδέχονται; Γιατί αντιτίθενται και διώκουν τον Θεό τόσο μανιωδώς; Θα έπρεπε μάλιστα να θεωρούν τον εαυτό τους τυχερό που έχουν τέτοιο τέλος, άρα γιατί τους λυπάστε; Το ότι τυγχάνουν αυτού του είδους τη μεταχείριση δείχνει μεγάλη ανοχή. Βάσει του βαθμού στον οποίο αντιτίθενται στον Θεό, θα έπρεπε να καταστραφούν, κι όμως, ο Θεός δεν το κάνει· αντ’ αυτού απλώς μεταχειρίζεται τον χριστιανισμό το ίδιο όπως μια συνηθισμένη θρησκεία. Χρειάζεται, λοιπόν, να μπω σε περαιτέρω λεπτομέρειες για τις άλλες θρησκείες; Η φιλοσοφία όλων αυτών των θρησκειών είναι οι άνθρωποι να υποφέρουν περισσότερα δεινά, να μην κάνουν κακό, να κάνουν καλές πράξεις, να μην εξυβρίζουν τους άλλους, να μην κρίνουν τους άλλους, να αποστασιοποιούνται από διαμάχες, και να είναι καλοί άνθρωποι —οι περισσότερες θρησκευτικές διδασκαλίες έτσι είναι. Συνεπώς, εάν αυτοί οι άνθρωποι της πίστης —αυτοί οι άνθρωποι που ακολουθούν διάφορες θρησκείες και δόγματα— είναι σε θέση να τηρούν αυστηρά τις θρησκευτικές τους αρχές, τότε δεν θα διαπράξουν μεγάλα σφάλματα ή αμαρτίες κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στη γη, και αφού μετενσαρκωθούν τρεις έως επτά φορές, αυτοί οι άνθρωποι —οι άνθρωποι που είναι σε θέση να τηρούν αυστηρά τις θρησκευτικές αρχές— θα παραμείνουν, σε γενικές γραμμές, για να καταλάβουν μια θέση στο πνευματικό βασίλειο. Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι; (Όχι, δεν υπάρχουν.) Πώς αιτιολογείτε την απάντησή σας; Δεν είναι εύκολο να κάνει κάποιος καλό και να τηρεί τους θρησκευτικούς κανόνες και νόμους. Ο βουδισμός δεν επιτρέπει στους ανθρώπους να τρώνε κρέας —θα μπορούσες να το κάνεις αυτό; Εάν έπρεπε να φοράς γκρίζο μανδύα και να απαγγέλεις σούτρες και να ψέλνεις τα ονόματα των Βούδων σε έναν βουδιστικό ναό όλη τη μέρα, θα μπορούσες να το κάνεις; Δεν θα ήταν εύκολο. Ο χριστιανισμός έχει τις Δέκα Εντολές, τις εντολές και τους νόμους· είναι εύκολη η τήρησή τους; Δεν είναι, σωστά; Πάρτε ως παράδειγμα τον κανόνα του να μην εξυβρίζει κανείς τους άλλους: Οι άνθρωποι είναι απλούστατα ανίκανοι να τηρήσουν αυτόν τον κανόνα. Δεν μπορούν να συγκρατηθούν, βωμολοχούν —και αφού ξεστομίσουν βωμολοχίες, δεν μπορούν να τις πάρουν πίσω, οπότε τι κάνουν; Τη νύχτα εξομολογούνται τις αμαρτίες τους. Μερικές φορές, αφού εξυβρίσουν τους άλλους, εξακολουθούν να τρέφουν μίσος στην καρδιά τους, και μάλιστα φτάνουν μέχρι το σημείο να προγραμματίζουν το πότε θα τους βλάψουν περισσότερο. Εν ολίγοις, δεν είναι εύκολο για όσους ζουν σ’ αυτό το νεκρό δόγμα να μην αμαρτάνουν ή να μη διαπράττουν κακό. Συνεπώς, σε κάθε θρησκεία, μόνο μια χούφτα άνθρωποι είναι πραγματικά σε θέση να επιτύχουν την πραγμάτωση. Υποθέτεις ότι επειδή τόσο πολλοί άνθρωποι ακολουθούν αυτές τις θρησκείες, αρκετοί θα είναι σε θέση να παραμείνουν για να αναλάβουν κάποιον ρόλο στο πνευματικό βασίλειο; Δεν υπάρχουν τόσο πολλοί· μόνο μερικοί είναι πραγματικά σε θέση να το επιτύχουν αυτό. Αυτά αφορούν, γενικά, τον κύκλο ζωής και θανάτου των ανθρώπων της πίστης. Αυτό που τους ξεχωρίζει είναι ότι μπορούν να επιτύχουν την πραγμάτωση, κι αυτό είναι που τους διαφοροποιεί από τους άπιστους.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 192

Ο κύκλος ζωής και θανάτου των ακόλουθων του Θεού (Επιλεγμένα εδάφια)

Στη συνέχεια, ας μιλήσουμε για τον κύκλο ζωής και θανάτου όσων ακολουθούν τον Θεό. Αυτό σας αφορά, οπότε δώστε προσοχή: Πρώτον, σκεφτείτε πώς μπορούν να κατηγοριοποιηθούν οι ακόλουθοι του Θεού. (Οι εκλεκτοί του Θεού και οι πάροχοι υπηρεσιών.) Υπάρχουν όντως δύο: Οι εκλεκτοί του Θεού και οι πάροχοι υπηρεσιών. Πρώτα, ας μιλήσουμε για τους εκλεκτούς του Θεού, οι οποίοι είναι μόνο λίγοι. Σε ποιους αναφέρονται «οι εκλεκτοί του Θεού»; Αφότου ο Θεός δημιούργησε τα πάντα και απέκτησε υπόσταση η ανθρωπότητα, ο Θεός επέλεξε μια ομάδα ανθρώπων που θα Τον ακολουθούσαν· σ’ αυτούς αναφέρονται απλώς «οι εκλεκτοί του Θεού». Υπήρχε ένα ειδικό πεδίο και σημασία όσον αφορά την επιλογή των ανθρώπων αυτών από τον Θεό. Το πεδίο είναι ειδικό διότι περιορίστηκε σε λίγους εκλεκτούς, οι οποίοι πρέπει να έρχονται όταν Εκείνος επιτελεί σημαντικό έργο. Και ποια είναι η σημασία; Εφόσον ήταν μια ομάδα που επέλεξε ο Θεός, η σημασία είναι τεράστια. Δηλαδή, ο Θεός επιθυμεί να ολοκληρώσει αυτούς τους ανθρώπους και να τους οδηγήσει στην τελείωση, και μόλις περατωθεί το έργο διαχείρισής Του, θα κερδίσει αυτούς τους ανθρώπους. Δεν είναι πολύ σημαντικό αυτό; Επομένως, αυτοί οι εκλεκτοί είναι πολύ σημαντικοί για τον Θεό, διότι είναι εκείνοι που σκοπεύει να κερδίσει ο Θεός. Όσον αφορά τους πάροχους υπηρεσιών, ας κάνουμε, λοιπόν, ένα μικρό διάλειμμα από το θέμα του προκαθορισμού του Θεού, και ας μιλήσουμε καταρχάς για τις καταβολές τους. Ένας «πάροχος υπηρεσιών» είναι στην κυριολεξία κάποιος που παρέχει υπηρεσίες. Όσοι παρέχουν υπηρεσίες είναι περαστικοί· δεν το κάνουν μακροπρόθεσμα ή για πάντα, αλλά προσλαμβάνονται ή απασχολούνται προσωρινά. Οι καταβολές της πλειονότητάς τους είναι ότι επιλέχθηκαν μεταξύ των άπιστων. Ήρθαν στη γη όταν αποφασίστηκε ότι θα αναλάμβαναν τον ρόλο των παρόχων υπηρεσιών στο έργο του Θεού. Μπορεί να ήταν ζώα στην προηγούμενη ζωή τους, αλλά μπορεί και να ήταν άπιστοι. Αυτές είναι οι καταβολές των παρόχων υπηρεσιών.

Ας μιλήσουμε περαιτέρω για τον εκλεκτό λαό του Θεού. Όταν πεθαίνουν, πάνε σε έναν εντελώς διαφορετικό τόπο από αυτόν που πάνε οι άπιστοι και οι διάφοροι άνθρωποι της πίστης. Είναι ένας τόπος όπου συνοδεύονται από αγγέλους και αγγελιοφόρους του Θεού· είναι ένας τόπος τον οποίο διοικεί προσωπικά ο Θεός. Παρόλο που, στον τόπο αυτόν, ο εκλεκτός λαός του Θεού δεν μπορεί να βλέπει τον Θεό ιδίοις όμμασι, δεν μοιάζει με οποιονδήποτε άλλον τόπο στο πνευματικό βασίλειο· αυτός είναι ένας διαφορετικός τόπος όπου πηγαίνει αυτή η μερίδα ανθρώπων μετά θάνατον. Όταν πεθαίνουν, υπόκεινται και αυτοί σε αυστηρή έρευνα από τους αγγελιοφόρους του Θεού. Και τι ερευνούν; Οι αγγελιοφόροι του Θεού ερευνούν τα μονοπάτια που έχουν πάρει αυτοί οι άνθρωποι καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους όσον αφορά την πίστη τους στον Θεό, κατά πόσο, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αντιτάχθηκαν ποτέ στον Θεό ή Τον καταράστηκαν, και κατά πόσο διέπραξαν τυχόν σοβαρές αμαρτίες ή κακό. Αυτή η έρευνα θα απαντήσει την ερώτηση κατά πόσο ένα συγκεκριμένο άτομο επιτρέπεται να παραμείνει ή πρέπει να αποχωρήσει. Τι σημαίνει «να αποχωρήσει»; Και τι σημαίνει «να παραμείνει»; Το «αποχωρεί» σημαίνει κατά πόσο, με βάση τη συμπεριφορά του, παραμένει ανάμεσα στις τάξεις των εκλεκτών του Θεού· το επιτρέπεται να «παραμείνει» σημαίνει ότι μπορεί να παραμείνει ανάμεσα σ’ αυτούς που έχουν ολοκληρωθεί από τον Θεό κατά τις έσχατες ημέρες. Για όσους παραμένουν, ο Θεός έχει κάνει ειδικές ρυθμίσεις. Κατά τη διάρκεια κάθε περιόδου του έργου Του, θα στέλνει τέτοιους ανθρώπους να ενεργούν ως απόστολοι ή να επιτελούν το έργο της αναβίωσης ή της φροντίδας των εκκλησιών. Εντούτοις, οι άνθρωποι που είναι ικανοί για ένα τέτοιο έργο δεν μετενσαρκώνονται τόσο συχνά όσο οι άπιστοι, που ξαναγεννιούνται από γενιά σε γενιά· αντίθετα, επιστρέφουν στη γη σύμφωνα με τις απαιτήσεις και τα στάδια του έργου του Θεού, και δεν μετενσαρκώνονται συχνά. Υπάρχουν, λοιπόν, κάποιοι κανόνες σχετικά με το πότε θα μετενσαρκωθούν; Έρχονται μία φορά κάθε λίγα χρόνια; Έρχονται με τέτοια συχνότητα; Όχι. Όλα αυτά βασίζονται στο έργο του Θεού, στα στάδιά του και στις ανάγκες Του, και δεν υπάρχουν καθορισμένοι κανόνες. Ο μόνος κανόνας είναι ότι όταν ο Θεός επιτελεί το τελικό στάδιο του έργου Του κατά τις έσχατες ημέρες, θα έρθουν όλοι αυτοί οι εκλεκτοί άνθρωποι, και όταν θα έρθουν, αυτή θα είναι η τελευταία τους μετενσάρκωση. Και γιατί συμβαίνει αυτό; Αυτό βασίζεται στο αποτέλεσμα που πρέπει να επιτευχθεί κατά τη διάρκεια του τελευταίου σταδίου του έργου του Θεού —διότι κατά τη διάρκεια αυτού του τελευταίου σταδίου του έργου, ο Θεός θα ολοκληρώσει εντελώς αυτούς τους εκλεκτούς. Τι σημαίνει αυτό; Εάν, κατά τη διάρκεια αυτής της τελικής φάσης, αυτοί οι άνθρωποι ολοκληρωθούν και τελειωθούν, τότε δεν θα μετενσαρκωθούν όπως πριν· η διαδικασία της ενανθρώπισής τους θα έχει ολοκληρωθεί πλήρως, όπως και η διαδικασία της μετενσάρκωσής τους. Αυτό αφορά όσους θα παραμείνουν. Έτσι, πού πάνε όσοι δεν μπορούν να παραμείνουν; Όσοι δεν επιτρέπεται να παραμείνουν έχουν τον δικό τους κατάλληλο προορισμό. Πρώτον, ως αποτέλεσμα των κακών τους πράξεων, των σφαλμάτων που έχουν κάνει και των αμαρτιών που έχουν διαπράξει, θα τιμωρηθούν και αυτοί. Αφού τιμωρηθούν, ο Θεός είτε θα κάνει ρυθμίσεις για να τους στείλει ανάμεσα στους άπιστους, ανάλογα με τις περιστάσεις, ή θα κανονίσει να πάνε ανάμεσα στους διάφορους ανθρώπους της πίστης. Με άλλα λόγια, υπάρχουν δύο πιθανές εκβάσεις γι’ αυτούς: Η μία είναι να τιμωρηθούν και ίσως να ζήσουν μεταξύ των ανθρώπων μιας συγκεκριμένης θρησκείας αφού μετενσαρκωθούν, και η άλλη είναι να γίνουν άπιστοι. Εάν γίνουν άπιστοι, τότε θα χάσουν κάθε δυνατότητα· εντούτοις, αν γίνουν άνθρωποι της πίστης —αν, για παράδειγμα, γίνουν χριστιανοί— τότε, θα εξακολουθούν να έχουν την ευκαιρία να επιστρέψουν ανάμεσα στις τάξεις του εκλεκτού λαού του Θεού· υπάρχουν πολύ σύνθετες σχέσεις εδώ. Εν ολίγοις, αν κάποιος από τον εκλεκτό λαό του Θεού κάνει κάτι που υβρίζει τον Θεό, θα τιμωρηθεί όπως και όλοι οι άλλοι. Πάρτε τον Παύλο, για παράδειγμα, για τον οποίο συζητήσαμε προηγουμένως. Ο Παύλος είναι ένα παράδειγμα ατόμου που τιμωρείται. Έχετε πάρει μια ιδέα για το τι πράγμα μιλάω; Είναι καθορισμένο το πεδίο των εκλεκτών του Θεού; (Ναι, σε γενικές γραμμές.) Το μεγαλύτερο μέρος του είναι καθορισμένο, αλλά ένα μικρό μέρος του δεν έχει καθοριστεί. Γιατί άραγε; Εδώ, ανέφερα τον πιο προφανή λόγο: τη διάπραξη κακού. Όταν οι άνθρωποι διαπράττουν κακό, ο Θεός δεν τους θέλει, και όταν ο Θεός δεν τους θέλει, τους ρίχνει ανάμεσα σε διάφορες φυλές και τύπους ανθρώπων. Έτσι, χάνουν κάθε ελπίδα και είναι δύσκολο να επιστρέψουν. Όλα αυτά σχετίζονται με τον κύκλο ζωής και θανάτου των εκλεκτών του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 193

Ο κύκλος ζωής και θανάτου των ακόλουθων του Θεού (Επιλεγμένα εδάφια)

Το επόμενο θέμα έχει σχέση με τον κύκλο ζωής και θανάτου των παρόχων υπηρεσιών. Μόλις μιλήσαμε για τις καταβολές των παρόχων υπηρεσιών· δηλαδή, το γεγονός ότι μετενσαρκώθηκαν ενώ ήταν άπιστοι και ζώα στις προηγούμενες ζωές τους. Με την άφιξη του τελευταίου σταδίου του έργου, ο Θεός επέλεξε από τους άπιστους μια ομάδα τέτοιων ανθρώπων, και αυτή η ομάδα είναι ιδιαίτερη. Ο Θεός επιλέγει αυτούς τους ανθρώπους για να υπηρετήσουν το έργο Του. Η λέξη «υπηρεσία» δεν είναι πολύ κομψή, ούτε συνάδει με τις επιθυμίες όλων, αλλά θα πρέπει να δούμε σε ποιον απευθύνεται. Η ύπαρξη των παρόχων υπηρεσιών του Θεού έχει ιδιαίτερη σπουδαιότητα. Κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο τους, διότι αυτοί επιλέχθηκαν από τον Θεό. Και ποιος είναι ο ρόλος αυτών των παρόχων υπηρεσιών; Είναι να υπηρετούν τους εκλεκτούς του Θεού. Κατά κύριο λόγο, ο ρόλος τους είναι να παρέχουν υπηρεσίες στο έργο του Θεού, να συνεργάζονται μ’ αυτό και να συνδράμουν τον Θεό ως προς την ολοκλήρωση των εκλεκτών Του. Ανεξάρτητα από το αν μοχθούν, εκτελούν κάποια πτυχή του έργου ή αναλαμβάνουν συγκεκριμένες εργασίες, ποια είναι η απαίτηση του Θεού από αυτούς τους παρόχους υπηρεσιών; Έχει ο Θεός πολλές απαιτήσεις από αυτούς; (Όχι, ζητάει μόνο να είναι πιστοί.) Και οι πάροχοι υπηρεσιών πρέπει να είναι πιστοί. Ανεξάρτητα από τις καταβολές σου ή γιατί ο Θεός σε επέλεξε, εσύ πρέπει να είσαι πιστός στον Θεό, σε όποια αποστολή ο Θεός σού εμπιστεύεται, καθώς και στο έργο για το οποίο είσαι υπεύθυνος και για τα καθήκοντα που εκτελείς. Ποια θα είναι άραγε η έκβαση των παρόχων υπηρεσιών που είναι ικανοί να είναι πιστοί και να ικανοποιούν τον Θεό; Θα μπορούν να παραμείνουν. Είναι ευλογία να είναι κανείς πάροχος υπηρεσιών που παραμένει; Τι σημαίνει να παραμένει κανείς; Τι σημαίνει αυτή η ευλογία; Όσον αφορά τη θέση τους, δεν μοιάζουν με όσους ανήκουν στους εκλεκτούς του Θεού· φαίνονται διαφορετικοί. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν απολαμβάνουν σ’ αυτήν τη ζωή τα ίδια με αυτά των εκλεκτών του Θεού; Τουλάχιστον, είναι τα ίδια σ’ αυτήν τη ζωή. Δεν το αρνείστε αυτό, έτσι; Οι ομιλίες του Θεού, η χάρη του Θεού, οι παροχές του Θεού, οι ευλογίες του Θεού —ποιος δεν τα απολαμβάνει αυτά; Όλοι απολαμβάνουν αυτήν την αφθονία. Η ταυτότητα ενός παρόχου υπηρεσιών είναι κάποιου που παρέχει υπηρεσίες, αλλά για τον Θεό, είναι απλώς ένα από τα δημιουργήματά Του· απλώς ο ρόλος τους είναι εκείνος του παρόχου υπηρεσιών. Εφόσον και οι δύο είναι δημιουργήματα του Θεού, υπάρχει καμιά διαφορά ανάμεσα σε έναν πάροχο υπηρεσιών και σ’ έναν από τους εκλεκτούς του Θεού; Στην ουσία, δεν υπάρχει. Θεωρητικά μιλώντας, υπάρχει διαφορά· στην ουσία και όσον αφορά τον ρόλο που παίζουν υπάρχει διαφορά —αλλά ο Θεός δεν φέρεται άδικα σ’ αυτήν την ομάδα ανθρώπων. Γιατί, λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι ορίζονται ως πάροχοι υπηρεσιών; Θα πρέπει να το κατανοείτε κάπως αυτό! Οι πάροχοι υπηρεσιών προέρχονται από τους άπιστους. Μόλις αναφέρουμε ότι προέρχονται από τους άπιστους, γίνεται σαφές ότι το υπόβαθρό τους είναι κακό: Όλοι είναι αθεϊστές και υπήρξαν αθεϊστές και στο παρελθόν τους· δεν πίστευαν στον Θεό και ήταν εχθρικοί προς Αυτόν, προς την αλήθεια και προς όλα τα θετικά πράγματα. Δεν πίστευαν στον Θεό ή στην ύπαρξή Του. Τουτέστιν, είναι ικανοί να κατανοήσουν τα λόγια του Θεού; Δικαίως θα λέγαμε ότι, σε μεγάλο βαθμό, δεν είναι. Ακριβώς όπως τα ζώα είναι ανίκανα να κατανοήσουν τις ανθρώπινες λέξεις, οι πάροχοι υπηρεσιών δεν μπορούν να καταλάβουν τι λέει ο Θεός, τι απαιτεί ή γιατί θέτει αυτές τις απαιτήσεις. Δεν καταλαβαίνουν· αυτά τα πράγματα είναι ακατανόητα γι’ αυτούς, και παραμένουν χωρίς διαφώτιση. Για αυτόν τον λόγο, αυτοί οι άνθρωποι δεν κατέχουν τη ζωή για την οποία έχουμε μιλήσει. Χωρίς τη ζωή, μπορούν οι άνθρωποι να κατανοήσουν την αλήθεια; Κατέχουν την αλήθεια; Διαθέτουν την εμπειρία και τη γνώση των λόγων του Θεού; (Όχι.) Αυτές είναι οι καταβολές των παρόχων υπηρεσιών. Εντούτοις, από τη στιγμή που ο Θεός κάνει αυτούς τους ανθρώπους παρόχους υπηρεσιών, εξακολουθούν να υπάρχουν προδιαγραφές στις απαιτήσεις Του από αυτούς. Δεν τους υποτιμά ούτε είναι διεκπεραιωτικός απέναντί τους. Παρόλο που δεν κατανοούν τα λόγια Του και δεν κατέχουν τη ζωή, ο Θεός εξακολουθεί να τους φέρεται με καλοσύνη, και εξακολουθούν να υπάρχουν προδιαγραφές όσον αφορά τις απαιτήσεις Του από αυτούς. Μόλις μιλήσατε γι’ αυτές τις προδιαγραφές: Να είστε πιστοί στον Θεό και να κάνετε αυτό που λέει. Στη δική σου υπηρεσία πρέπει να υπηρετείς όπου χρειάζεται και πρέπει να υπηρετείς μέχρι τέλους. Εάν μπορείς να είσαι πιστός πάροχος υπηρεσιών, αν είσαι σε θέση να υπηρετήσεις μέχρι τέλους και μπορείς να εκπληρώσεις την αποστολή που σου εμπιστεύτηκε ο Θεός, τότε θα ζήσεις μια ζωή με αξία. Αν μπορέσεις να το κάνεις αυτό, θα είσαι σε θέση να παραμείνεις. Αν κάνεις λίγη παραπάνω προσπάθεια, αν προσπαθήσεις λίγο πιο σκληρά, αν μπορείς να διπλασιάσεις τις προσπάθειές σου για να γνωρίσεις τον Θεό, αν μπορείς να μιλήσεις λίγο για τη γνώση περί του Θεού, αν μπορείς να καταθέσεις μαρτυρία σ’ Αυτόν και, επιπλέον, αν μπορείς να καταλάβεις κάτι από τις προθέσεις Του, αν μπορείς να συνεργαστείς στο έργο του Θεού και να λαμβάνεις σε κάποιον βαθμό υπόψη σου τις προθέσεις του Θεού, τότε εσύ, ως πάροχος υπηρεσιών, θα βιώσεις αλλαγή στην τύχη σου. Και ποια θα είναι αυτή η αλλαγή στην τύχη; Δεν θα είσαι πλέον σε θέση απλώς να παραμείνεις. Ανάλογα με τη διαγωγή σου και τις προσωπικές σου προσδοκίες και επιδιώξεις, ο Θεός θα σε καταστήσει έναν από τους εκλεκτούς. Αυτή θα είναι η αλλαγή στην τύχη σου. Για τους παρόχους υπηρεσιών, ποιο είναι το καλύτερο πράγμα σχετικά μ’ αυτό; Ότι μπορούν να συμπεριληφθούν στους εκλεκτούς του Θεού. Αν συμπεριληφθούν, σημαίνει ότι δεν θα μετενσαρκώνονται πλέον ως ζώα όπως οι άπιστοι. Είναι καλό αυτό; Ναι, και είναι και καλά νέα: Σημαίνει ότι οι πάροχοι υπηρεσιών μπορούν να διαμορφωθούν. Δεν σημαίνει, επειδή ο Θεός προκαθόρισε έναν πάροχο υπηρεσιών να υπηρετήσει, ότι θα το κάνει για πάντα. Δεν είναι απαραιτήτως έτσι. Ο Θεός θα τον χειριστεί και θα του φερθεί με τρόπο που αρμόζει στη συμπεριφορά αυτού του ατόμου.

Ωστόσο, υπάρχουν πάροχοι υπηρεσιών που δεν είναι σε θέση να υπηρετήσουν μέχρι τέλους· υπάρχουν εκείνοι που κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους εγκαταλείπουν στη μέση και απαρνούνται τον Θεό, καθώς και άνθρωποι που κάνουν πολλές άδικες πράξεις. Επιπλέον, υπάρχουν ακόμη και εκείνοι που βλάπτουν τρομερά και προκαλούν τρομερές απώλειες στο έργο του Θεού, και υπάρχουν μάλιστα και πάροχοι υπηρεσιών που καταριούνται τον Θεό και ούτω καθεξής. Τι υποδεικνύουν αυτές οι ανεπανόρθωτες συνέπειες; Οποιεσδήποτε τέτοιες κακές πράξεις θα σηματοδοτήσουν τον τερματισμό της υπηρεσίας τους. Επειδή η διαγωγή σου κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας σου ήταν υπερβολικά κακή, και επειδή το έχεις παρακάνει, μόλις ο Θεός δει ότι η υπηρεσία σου δεν είναι ικανοποιητική, θα σου αφαιρέσει το δικαίωμα να υπηρετείς. Δεν θα σου επιτρέψει πλέον να υπηρετείς· θα σε διώξει από μπροστά από τα μάτια Του και από τον οίκο του Θεού. Δεν είναι αλήθεια ότι δεν θες να υπηρετήσεις; Δεν θες συνεχώς να κάνεις κακό; Δεν είσαι συνεχώς χωρίς πίστη; Υπάρχει, λοιπόν, μια απλή λύση: Θα σου αφαιρέσει το δικαίωμά σου να υπηρετείς. Για τον Θεό, το να αφαιρεί το δικαίωμα ενός παρόχου υπηρεσιών να υπηρετεί σημαίνει ότι έχει διακηρυχθεί το τέλος αυτού του παρόχου υπηρεσιών, και δεν θα έχει πλέον το δικαίωμα να υπηρετεί τον Θεό. Ο Θεός δεν χρειάζεται περαιτέρω τις υπηρεσίες αυτού του ατόμου, και ανεξάρτητα από το πόσο ωραία πράγματα μπορεί να λέει, αυτά τα λόγια θα είναι μάταια. Όταν τα πράγματα φτάσουν σ’ αυτό το σημείο, η κατάσταση θα έχει γίνει μη αναστρέψιμη· τέτοιοι πάροχοι υπηρεσιών δεν θα μπορούν να επιστρέψουν. Και πώς αντιμετωπίζει ο Θεός αυτούς τους παρόχους υπηρεσιών; Απλώς παύει τις υπηρεσίες τους; Όχι. Απλώς τους εμποδίζει να παραμείνουν; Ή τους βάζει κατά μέρος και περιμένει να κάνουν αναστροφή; Δεν το κάνει. Ο Θεός δεν δείχνει τόση αγάπη όσον αφορά τους παρόχους υπηρεσιών, στην πραγματικότητα. Εάν κάποιος έχει τέτοια στάση στην υπηρεσία του προς τον Θεό, ο Θεός, ως αποτέλεσμα αυτής της στάσης, θα του αφαιρέσει το δικαίωμα να υπηρετεί και θα τον ρίξει ξανά πίσω στους άπιστους. Και ποια είναι η μοίρα ενός παρόχου υπηρεσιών που έχει ριχτεί πίσω ανάμεσα στους άπιστους; Είναι η ίδια με αυτήν των άπιστων: Θα μετενσαρκωθεί ως ζώο και θα λάβει την ίδια τιμωρία στο πνευματικό βασίλειο όπως οι άπιστοι. Επιπλέον, ο Θεός δεν θα ενδιαφερθεί προσωπικά για την τιμωρία αυτού του ατόμου, διότι ένα τέτοιο άτομο δεν έχει πλέον καμία σχέση με το έργο του Θεού. Αυτό δεν είναι μόνο το τέλος της ζωής της πίστης του στον Θεό, αλλά και το τέλος της δικής του μοίρας, καθώς και η διακήρυξη της μοίρας του. Επομένως, αν οι πάροχοι υπηρεσιών παρέχουν κακές υπηρεσίες, θα πρέπει να υποστούν οι ίδιοι τις συνέπειες. Αν κάποιος πάροχος υπηρεσιών δεν είναι ικανός να υπηρετήσει μέχρι τέλους, ή στην πορεία τού αφαιρεθεί το δικαίωμα να υπηρετεί, τότε θα ριχτεί ανάμεσα στους άπιστους —και αν συμβεί αυτό, ένα τέτοιο άτομο θα αντιμετωπιστεί με τον ίδιο τρόπο όπως τα ζώα, όπως οι άνθρωποι χωρίς νοημοσύνη ή ορθολογισμό. Όταν το εκφράζω κατ’ αυτόν τον τρόπο, μπορείτε να το καταλάβετε, σωστά;

Τα παραπάνω αφορούν το πώς χειρίζεται ο Θεός τον κύκλο ζωής και θανάτου των εκλεκτών Του και των παρόχων υπηρεσιών. Αφού τα έχετε ακούσει αυτά, ποια είναι η άποψή σας; Έχω μιλήσει ποτέ για αυτό το θέμα στο παρελθόν; Έχω μιλήσει ποτέ για το ζήτημα των εκλεκτών του Θεού και των παρόχων υπηρεσιών; Όντως έχω μιλήσει, αλλά δεν θυμάστε. Ο Θεός είναι δίκαιος απέναντι στον εκλεκτό Του λαό και τους παρόχους υπηρεσιών. Από κάθε άποψη, είναι δίκαιος. Μπορείτε να κατακρίνετε κάτι από αυτά; Δεν υπάρχουν άνθρωποι που θα πουν: «Γιατί ο Θεός είναι τόσο ανεκτικός προς τους εκλεκτούς; Και γιατί έχει τόσο λίγη υπομονή προς τους παρόχους υπηρεσιών;» Θέλει κάποιος να υπερασπιστεί τους παρόχους υπηρεσιών; «Μπορεί ο Θεός να δώσει περισσότερο χρόνο στους παρόχους υπηρεσιών και να είναι πιο υπομονετικός και ανεκτικός προς αυτούς;» Είναι σωστή αυτή η ερώτηση; (Όχι, δεν είναι.) Και γιατί δεν είναι σωστή; (Επειδή έχουμε όντως δεχτεί εύνοια μόνο και μόνο λόγω του γεγονότος ότι γίναμε πάροχοι υπηρεσιών.) Οι πάροχοι υπηρεσιών έχουν όντως δεχτεί εύνοια απλώς και μόνο γιατί τους επιτράπηκε να υπηρετήσουν! Χωρίς τον τίτλο «πάροχοι υπηρεσιών» και χωρίς το έργο που κάνουν, πού θα ήταν αυτοί οι άνθρωποι; Θα ήταν μεταξύ των άπιστων που ζουν και πεθαίνουν με τα ζώα. Τι μεγάλες χάρες απολαμβάνουν σήμερα που τους επιτρέπεται να έρθουν ενώπιον του Θεού και να έρθουν στον οίκο του Θεού! Πρόκειται για τεράστια θεία χάρη! Αν ο Θεός δεν σου έδινε τη δυνατότητα να υπηρετήσεις, δεν θα είχες ποτέ την ευκαιρία να έρθεις ενώπιόν Του. Φερ’ ειπείν, ακόμα και αν είσαι βουδιστής και έχεις επιτύχει την πραγμάτωση, δεν είσαι παρά παιδί για όλες τις δουλειές στο πνευματικό βασίλειο. Ποτέ δεν θα συναντήσεις τον Θεό, δεν θα ακούσεις τη φωνή Του ούτε τα λόγια Του, ούτε θα νιώσεις την αγάπη και τις ευλογίες Του, ούτε θα μπορούσες ποτέ να Τον αντικρίσεις κατά πρόσωπο. Τα μόνα πράγματα που έχουν οι βουδιστές μπροστά τους είναι απλές εργασίες. Δεν μπορούν ποτέ να γνωρίσουν τον Θεό, και απλώς συμμορφώνονται και υποτάσσονται, ενώ οι πάροχοι υπηρεσιών κερδίζουν τόσο πολλά σ’ αυτό το στάδιο του έργου! Πρώτον, είναι σε θέση να έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με τον Θεό, να ακούσουν τη φωνή Του, να ακούσουν τα λόγια Του και να δοκιμάσουν τις χάρες και τις ευλογίες που παραχωρεί στους ανθρώπους. Επιπλέον, είναι σε θέση να απολαμβάνουν τα λόγια και τις αλήθειες που παραχωρούνται από τον Θεό. Οι πάροχοι υπηρεσιών κερδίζουν στ’ αλήθεια πάρα πολλά! Αν, λοιπόν, ως πάροχος υπηρεσιών, δεν μπορείς να καταβάλεις τη δέουσα προσπάθεια, τότε θα μπορεί ο Θεός να εξακολουθεί να σε κρατάει; Δεν μπορεί να σε κρατάει. Δεν ζητά πολλά από εσένα, κι όμως εσύ δεν κάνεις τίποτα σωστά από όσα ζητάει· δεν έχεις συμμορφωθεί με το καθήκον σου. Επομένως, αναμφίβολα, ο Θεός δεν μπορεί να σε κρατήσει. Αυτή είναι η δίκαιη διάθεση του Θεού. Ο Θεός δεν σε κανακεύει, ούτε και κάνει διακρίσεις εναντίον σου. Αυτές είναι οι θεμελιώδεις αρχές με τις οποίες ενεργεί ο Θεός. Ο Θεός φέρεται σε όλους τους ανθρώπους και τα δημιουργήματα με αυτόν τον τρόπο.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 194

Ο κύκλος ζωής και θανάτου των ακόλουθων του Θεού (Επιλεγμένα εδάφια)

Εάν τα διάφορα όντα στον πνευματικό κόσμο κάνουν κάτι λάθος ή δεν κάνουν τη δουλειά τους σωστά, ο Θεός έχει αντίστοιχα ουράνια διατάγματα και διατάξεις με τα οποία τα αντιμετωπίζει· αυτό είναι απόλυτο. Συνεπώς, κατά τη διάρκεια αρκετών χιλιάδων ετών του έργου διαχείρισης του Θεού, ορισμένοι που επιτελούσαν καθήκοντα και διέπραξαν άδικες πράξεις έχουν εξολοθρευτεί, ενώ ορισμένοι —μέχρι και σήμερα— εξακολουθούν να είναι υπό κράτηση και να τιμωρούνται. Με αυτό πρέπει να έρθει αντιμέτωπο κάθε ον στο πνευματικό βασίλειο. Αν κάνουν κάτι λανθασμένο ή διαπράξουν κακό, τότε τιμωρούνται —και αυτό είναι ίδιο με την προσέγγιση του Θεού προς τους εκλεκτούς Του και τους παρόχους υπηρεσιών. Συνεπώς, και στο πνευματικό βασίλειο και στον υλικό κόσμο, οι θεμελιώδεις αρχές με τις οποίες ο Θεός ενεργεί δεν αλλάζουν. Ανεξάρτητα από το αν μπορείς να δεις τις πράξεις του Θεού ή όχι, οι θεμελιώδεις αρχές τους δεν αλλάζουν. Ανέκαθεν, ο Θεός είχε τις ίδιες αρχές στην προσέγγισή Του προς τα πάντα και στον χειρισμό Του όσον αφορά όλα τα πράγματα. Αυτό είναι αμετάβλητο. Ο Θεός θα είναι καλός προς όσους μεταξύ των άπιστων ζουν με σχετικά δέοντα τρόπο, και θα δώσει ευκαιρίες σε όσους σε κάθε θρησκεία συμπεριφέρονται καλά και δεν κάνουν κακό, επιτρέποντάς τους να παίξουν τον ρόλο τους σε όλα όσα διαχειρίζεται ο Θεός και να κάνουν αυτό που οφείλουν. Ομοίως, μεταξύ όσων ακολουθούν τον Θεό και μεταξύ του εκλεκτού Του λαού, ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις εναντίον οποιουδήποτε σύμφωνα μ’ αυτές τις αρχές Του. Είναι καλός προς όλους όσοι είναι σε θέση να Τον ακολουθήσουν ειλικρινά και αγαπά όλους όσοι Τον ακολουθούν ειλικρινά. Απλώς, όσον αφορά αυτούς τους διάφορους τύπους ανθρώπων —τους άπιστους, τους διάφορους ανθρώπους της πίστης και τους εκλεκτούς του Θεού— διαφέρει αυτό που τους παραχωρεί. Πάρτε τους άπιστους, για παράδειγμα: Παρόλο που δεν πιστεύουν στον Θεό, και ο Θεός τους βλέπει ως κτήνη, μεταξύ όλων των πραγμάτων, καθένας από αυτούς έχει φαγητό να φάει, δικό του χώρο και έναν φυσιολογικό κύκλο ζωής και θανάτου. Όσοι κάνουν κακό τιμωρούνται, και όσοι κάνουν καλό ευλογούνται και λαμβάνουν την καλοσύνη του Θεού. Έτσι δεν έχουν τα πράγματα; Για τους ανθρώπους της πίστης, αν είναι σε θέση να τηρήσουν αυστηρά τις θρησκευτικές τους αρχές μετά από κάθε αναγέννηση, τότε μετά από όλες αυτές τις μετενσαρκώσεις ο Θεός θα κάνει τελικά τη διακήρυξή Του προς αυτούς. Ομοίως, εσάς σήμερα, είτε ανήκετε στους εκλεκτούς του Θεού είτε στους παρόχους υπηρεσιών, ο Θεός θα σας συμμορφώσει και θα καθορίσει την έκβασή σας ομοίως, σύμφωνα με τους κανονισμούς και τα διοικητικά διατάγματα που έχει ορίσει. Μεταξύ αυτών των τύπων ανθρώπων, των διαφορετικών τύπων ανθρώπων της πίστης —δηλαδή, αυτούς που ανήκουν σε διάφορες θρησκείες— τους έχει δώσει ο Θεός χώρο για να ζήσουν; Πού είναι οι Εβραίοι; Έχει παρέμβει ο Θεός στην πίστη τους; Δεν έχει παρέμβει. Και τι γίνεται με τους χριστιανούς; Ούτε σ’ αυτούς έχει παρέμβει. Τους επιτρέπει να τηρούν τις δικές τους διαδικασίες, δεν τους μιλάει ούτε τους δίνει καμία διαφώτιση και, επιπλέον, δεν τους αποκαλύπτει τίποτα. Αν νομίζεις ότι είναι σωστό, τότε πίστευε κατ’ αυτόν τον τρόπο. Οι καθολικοί πιστεύουν στη Μαρία και ότι μέσω αυτής η είδηση πέρασε στον Ιησού· τέτοια μορφή έχει η πίστη τους. Έχει διορθώσει ποτέ ο Θεός την πίστη τους; Τους δίνει απόλυτη ελευθερία· δεν τους δίνει προσοχή, και τους δίνει έναν συγκεκριμένο χώρο για να ζήσουν. Προς τους μουσουλμάνους και τους βουδιστές δεν φέρεται το ίδιο; Έχει θέσει όρια και γι’ αυτούς, και τους επιτρέπει να έχουν τον δικό τους ζωτικό χώρο, χωρίς να παρεμβαίνει στις αντίστοιχες πεποιθήσεις τους. Όλα είναι καλά οργανωμένα. Και τι διακρίνετε σε όλα αυτά; Ότι ο Θεός κατέχει εξουσία, αλλά δεν την καταχράται. Ο Θεός ρυθμίζει τα πάντα σε άριστη τάξη και το κάνει με μεθοδικό τρόπο, και εκεί βρίσκεται η σοφία και η παντοδυναμία Του.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 195

Η ταυτότητα και η θέση του ίδιου του Θεού

Ο Θεός είναι Αυτός που κυριαρχεί στα πάντα και που διοικεί τα πάντα. Αυτός δημιούργησε όλα όσα υπάρχουν, και διοικεί όλα όσα υπάρχουν· ταυτόχρονα, κυριαρχεί σε όλα όσα υπάρχουν, και φροντίζει όλα όσα υπάρχουν. Αυτή είναι η θέση του Θεού και αυτή είναι η ταυτότητά Του. Για τα πάντα και για όλα όσα υπάρχουν, η αληθινή ταυτότητα του Θεού είναι ο Δημιουργός και ο Κυρίαρχος των πάντων. Αυτή είναι η ταυτότητα που κατέχει ο Θεός, η οποία είναι μοναδική μεταξύ των πάντων. Κανένα από τα πλάσματα —είτε βρίσκονται μεταξύ των ανθρώπων είτε στο πνευματικό βασίλειο— δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο ή δικαιολογία για να μιμηθεί ή να αντικαταστήσει την ταυτότητα και τη θέση του Θεού, διότι υπάρχει μόνο Ένας, μεταξύ των πάντων, ο οποίος κατέχει αυτή την ταυτότητα, τη δύναμη, την εξουσία, και την ικανότητα να κυριαρχεί στα πάντα: ο μοναδικός μας ο Θεός ο ίδιος. Ζει και βαδίζει μεταξύ των πάντων. Μπορεί, επίσης, να φτάσει στο ψηλότερο μέρος, πάνω από τα πάντα. Μπορεί να ταπεινωθεί και να γίνει άνθρωπος, να γίνει ένας μεταξύ εκείνων με σάρκα και αίμα, να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τους ανθρώπους και να μοιραστεί τα καλά και τα άσχημα μαζί τους, ενώ ταυτόχρονα, κυβερνά όλα όσα υπάρχουν, και αποφασίζει τη μοίρα όλων όσων υπάρχουν και προς ποια κατεύθυνση κινούνται όλα. Επιπλέον, καθοδηγεί τη μοίρα ολόκληρης της ανθρωπότητας και ορίζει την κατεύθυνση προς την οποία προχωρά η ανθρωπότητα. Ένας τέτοιος Θεός θα πρέπει να τυγχάνει λατρείας, υποταγής και αναγνώρισης από όλους τους ανθρώπους που έχουν ζωή. Συνεπώς, ανεξαρτήτως σε ποια ομάδα ή τύπο μεταξύ των ανθρώπων ανήκεις, το να πιστεύεις στον Θεό, να ακολουθείς τον Θεό, να νιώθεις φόβο Θεού, να αποδέχεσαι την κυριαρχία Του και να αποδέχεσαι τις ρυθμίσεις Του για τη μοίρα σου είναι η μόνη επιλογή —η απαραίτητη επιλογή— για οποιοδήποτε άτομο, για οποιονδήποτε έχει ζωή. Στη μοναδικότητα του Θεού, οι άνθρωποι βλέπουν ότι η εξουσία Του, η δίκαιη διάθεσή Του, η ουσία Του και τα μέσα με τα οποία παρέχει στα πάντα είναι όλα απολύτως μοναδικά· η μοναδικότητά αυτή καθορίζει την πραγματική ταυτότητα του ίδιου του Θεού και καθορίζει επίσης τη θέση Του. Συνεπώς, ανάμεσα σε όλα τα πλάσματα, εάν ένα έμβιο ον στο πνευματικό βασίλειο ή μεταξύ των ανθρώπων επιθυμούσε να πάρει τη θέση του Θεού, η επιτυχία θα ήταν αδύνατη, και το ίδιο ισχύει και για την επιτυχία κάθε προσπάθειας μίμησης του Θεού. Αυτό είναι γεγονός. Ποιες είναι οι απαιτήσεις που έχει από την ανθρωπότητα ένας τέτοιος Δημιουργός και Κυρίαρχος, ο οποίος κατέχει την ταυτότητα, την εξουσία και τη θέση του ίδιου του Θεού; Αυτό θα πρέπει να είναι σαφές σε όλους, και θα πρέπει να το θυμούνται όλοι· είναι πολύ σημαντικό και για τον Θεό και για τον άνθρωπο!

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 196

Διάφορες στάσεις της ανθρωπότητας προς τον Θεό

Ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι συμπεριφέρονται προς τον Θεό κρίνει τη μοίρα τους, καθώς και το πώς ο Θεός θα τους συμπεριφερθεί και θα τους αντιμετωπίσει. Σε αυτό το σημείο, θα δώσω μερικά παραδείγματα για το πώς οι άνθρωποι συμπεριφέρονται προς τον Θεό. Ας ακούσουμε κι ας δούμε κατά πόσο οι τρόποι και οι στάσεις που υιοθετούν ενώπιον του Θεού είναι σωστές ή όχι. Ας εξετάσουμε τη διαγωγή των ακόλουθων επτά τύπων ανθρώπων.

1) Υπάρχει ένας τύπος ανθρώπων, των οποίων η στάση απέναντι στον Θεό είναι ιδιαίτερα παράλογη. Αυτοί οι άνθρωποι θεωρούν ότι ο Θεός είναι σαν ένας μποντισάτβα ή κάποιο ιερό ον ανθρώπινων θρύλων, και πρέπει οι άνθρωποι να υποκλίνονται τρεις φορές όποτε συναντά ο ένας τον άλλον και να ανάβουν θυμίαμα μετά από κάθε γεύμα. Ως αποτέλεσμα αυτού, όποτε θέλουν να Τον ευχαριστήσουν πολύ για τη χάρη Του και νιώθουν ευγνωμοσύνη προς Αυτόν, συχνά έχουν αυτού του είδους την παρόρμηση. Η επιθυμία τους είναι ο Θεός που πιστεύουν σήμερα να μπορεί, όπως και το άγιο ον που λαχταρούν στις καρδιές τους, να δεχτεί τον τρόπο που υποκλίνονται τρεις φορές όποτε συναντιούνται και ανάβουν θυμίαμα μετά από κάθε γεύμα.

2) Κάποιοι άνθρωποι βλέπουν τον Θεό ως ζωντανό Βούδα ικανό να λυτρώσει όλους τους ανθρώπους από τον πόνο και να τους σώσει· Τον βλέπουν ως ζωντανό Βούδα ικανό να τους πάρει μακριά από τη θάλασσα των δεινών. Η πίστη αυτών των ανθρώπων στον Θεό αφορά τη λατρεία Του ως Βούδα. Παρόλο που δεν ανάβουν θυμίαμα, ούτε προσκυνούν ούτε κάνουν προσφορές, βαθιά μέσα στις καρδιές τους νιώθουν ότι ο Θεός είναι απλώς ένας τέτοιος Βούδας που ζητάει μόνο να είναι καλοί και φιλάνθρωποι, να μη σκοτώνουν κανένα έμβιο ον, να μην εξυβρίζουν τους άλλους, να διάγουν μια ζωή που φαίνεται τίμια και να μη διαπράττουν άδικες πράξεις. Πιστεύουν ότι μόνο αυτά τα πράγματα ζητάει από αυτούς· έτσι είναι ο Θεός στις καρδιές τους.

3) Κάποιοι άνθρωποι λατρεύουν τον Θεό σαν να ήταν κάποιος σπουδαίος ή διάσημος. Για παράδειγμα, ανεξάρτητα από τον τρόπο που θέλει να μιλάει αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος, τον επιτονισμό με τον οποίο μιλάει, τις λέξεις και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί, τον τόνο του, τις χειρονομίες του, τις απόψεις και τις πράξεις του, τη συμπεριφορά του —τα αντιγράφουν όλα αυτά, και αυτά είναι πράγματα που πρέπει να αναπαράγουν πλήρως κατά την πορεία της πίστης τους στον Θεό.

4) Κάποιοι βλέπουν τον Θεό ως μονάρχη, θεωρούν Αυτός ότι είναι υπεράνω όλων και ότι κανένας δεν τολμά να Τον υβρίσει —και αν το κάνει κάποιος, αυτό το άτομο θα τιμωρηθεί. Λατρεύουν έναν τέτοιον μονάρχη επειδή οι μονάρχες κατέχουν μια ιδιαίτερη θέση στις καρδιές τους. Οι σκέψεις, οι τρόποι, η εξουσία και η φύση τους —ακόμα και τα ενδιαφέροντα και η προσωπική ζωή τους— όλα γίνονται κάτι που οι άνθρωποι νομίζουν ότι πρέπει να κατανοήσουν· γίνονται ζητήματα και θέματα τα οποία τους απασχολούν. Ως αποτέλεσμα αυτού, λατρεύουν τον Θεό ως μονάρχη. Αυτή η μορφή πίστης είναι γελοία.

5) Κάποιοι άνθρωποι έχουν ιδιαίτερη πίστη στην ύπαρξη του Θεού, και αυτή η πίστη είναι βαθιά και ακλόνητη. Επειδή η γνώση τους για τον Θεό είναι τόσο επιφανειακή, εντούτοις, και δεν έχουν μεγάλη εμπειρία όσον αφορά τα λόγια Του, Τον λατρεύουν ως είδωλο. Αυτό το είδωλο είναι ο Θεός στις καρδιές τους· είναι κάτι το οποίο θεωρούν ότι πρέπει να σέβονται, να προσκυνούν, να ακολουθούν και να το μιμούνται. Βλέπουν τον Θεό ως είδωλο, το οποίο πρέπει να ακολουθούν σε ολόκληρη τη ζωή τους. Αντιγράφουν τον τόνο με τον οποίο ο Θεός μιλάει και, εξωτερικά, μιμούνται όσους ευαρεστούν τον Θεό. Κάνουν συχνά πράγματα που φαίνονται αφελή, αγνά και έντιμα, και μάλιστα ακολουθούν αυτό το είδωλο σαν να ήταν κάποιος σύντροφος ή συνοδοιπόρος, τον οποίο δεν μπορούν ποτέ να αποχωριστούν. Αυτή είναι η μορφή της πίστης τους.

6) Υπάρχει ένας τύπος ανθρώπων οι οποίοι, παρόλο που έχουν διαβάσει πολλά από τα λόγια του Θεού και έχουν ακούσει πολλά κηρύγματα, αισθάνονται βαθιά μέσα τους ότι η μόνη θεμελιώδης αρχή πίσω από τη συμπεριφορά τους απέναντι στον Θεό είναι ότι θα πρέπει να είναι πάντοτε δουλοπρεπείς και υποτακτικοί, ή ότι θα πρέπει να δοξολογούν τον Θεό και να Τον αινούν με τρόπο μη ρεαλιστικό. Πιστεύουν ότι ο Θεός είναι Θεός που απαιτεί από αυτούς να συμπεριφέρονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Επιπλέον, πιστεύουν ότι αν δεν το κάνουν, τότε ανά πάσα στιγμή μπορεί να προκαλέσουν τον θυμό Του ή να περιπέσουν σε αμαρτία εναντίον Του και ότι ως αποτέλεσμα αυτής της αμαρτίας, ο Θεός θα τους τιμωρήσει. Έτσι είναι ο Θεός που έχουν στις καρδιές τους.

7) Και μετά υπάρχει η πλειονότητα των ανθρώπων που βρίσκουν πνευματική τροφή στον Θεό. Αυτό συμβαίνει επειδή ζουν σ’ αυτόν τον κόσμο, δεν έχουν γαλήνη ή ευτυχία, και πουθενά δεν βρίσκουν παρηγοριά. Μόλις βρουν τον Θεό, αφού δουν και ακούσουν τα λόγια Του, αρχίζουν να τρέφουν κρυφή χαρά κι ενθουσιασμό στην καρδιά τους. Αυτό συμβαίνει επειδή πιστεύουν ότι τελικά βρήκαν ένα μέρος που θα κάνει ευτυχισμένο το πνεύμα τους, και έχουν βρει επιτέλους έναν Θεό που θα τους δώσει πνευματική τροφή. Αφού έχουν αποδεχτεί τον Θεό και έχουν αρχίσει να Τον ακολουθούν, γίνονται ευτυχισμένοι και η ζωή τους ολοκληρώνεται. Δεν ενεργούν πλέον όπως οι άπιστοι, οι οποίοι ζουν σαν υπνωτισμένοι και σαν ζώα, και αισθάνονται ότι έχουν κάτι να προσβλέπουν στη ζωή. Έτσι, πιστεύουν ότι αυτός ο Θεός μπορεί να ικανοποιήσει στο έπακρο τις πνευματικές τους ανάγκες και να τους φέρει μεγάλη ευτυχία τόσο στο μυαλό όσο και στο πνεύμα. Χωρίς να το συνειδητοποιούν, δεν μπορούν να εγκαταλείψουν αυτόν τον Θεό που τους δίνει τέτοια πνευματική τροφή, και φέρνει την ευτυχία στο πνεύμα τους και σε όλα τα μέλη της οικογένειάς τους. Πιστεύουν ότι η πίστη στον Θεό δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα περισσότερο από το να τους φέρει πνευματική τροφή.

Έχει κανείς μεταξύ σας αυτές τις διάφορες στάσεις προς τον Θεό που προαναφέρθηκαν; (Ναι.) Αν στην πίστη του στον Θεό, η καρδιά ενός ατόμου τρέφει κάποια από αυτές τις στάσεις, είναι σε θέση να έρθει αληθινά ενώπιον του Θεού; Αν κάποιος έχει κάποια από αυτές τις στάσεις στην καρδιά του, πιστεύει στον Θεό; Πιστεύει ένα τέτοιο άτομο στον μοναδικό Θεό τον ίδιο; (Όχι.) Εφόσον δεν πιστεύεις στον μοναδικό Θεό τον ίδιο, σε ποιον πιστεύεις; Αν αυτό στο οποίο πιστεύεις δεν είναι ο μοναδικός Θεός ο ίδιος, τότε μάλλον πιστεύεις σ’ ένα είδωλο ή σ’ έναν σπουδαίο άνθρωπο ή σ’ έναν μποντισάτβα, ή λατρεύεις τον Βούδα που έχεις στην καρδιά σου. Επιπλέον, είναι πιθανό να πιστεύεις σ’ ένα συνηθισμένο άτομο. Εν ολίγοις, λόγω των διαφορετικών μορφών πίστης και στάσης που έχουν οι άνθρωποι απέναντι στον Θεό, τοποθετούν τον Θεό της δικής τους γνώσης στις καρδιές τους, επιβάλλουν τη φαντασία τους στον Θεό, τοποθετούν τη στάση και τις φαντασιώσεις τους για τον Θεό δίπλα-δίπλα με τον μοναδικό Θεό τον ίδιο, και, στη συνέχεια, τις ανυψώνουν για να τις καθαγιάσουν. Τι σημαίνει όταν οι άνθρωποι έχουν τέτοια ανάρμοστη στάση απέναντι στον Θεό; Σημαίνει ότι έχουν απορρίψει τον αληθινό Θεό τον ίδιο και ότι λατρεύουν έναν ψεύτικο θεό· σημαίνει ότι ενώ πιστεύουν στον Θεό, Τον απορρίπτουν και Του αντιτίθενται, και αρνούνται την ύπαρξη του αληθινού Θεού. Εάν οι άνθρωποι μένουν προσκολλημένοι σε τέτοιες μορφές πίστης, ποιες θα είναι οι συνέπειες με τις οποίες θα έρθουν αντιμέτωποι; Με αυτές τις μορφές πίστης, θα είναι σε θέση να πλησιάσουν όλο και περισσότερο στην εκπλήρωση των απαιτήσεων του Θεού; (Όχι, δεν θα είναι.) Αντιθέτως, λόγω των αντιλήψεων και των φαντασιώσεών τους, θα απομακρύνονται όλο και περισσότερο από την οδό του Θεού, διότι η κατεύθυνση που αναζητούν είναι αντίθετα από την κατεύθυνση που ο Θεός απαιτεί από αυτούς να πάρουν. Έχετε ακούσει ποτέ την ιστορία που λέει «πηγαίνει νότια οδηγώντας το άρμα προς τα βόρεια»; Αυτή μπορεί κάλλιστα να είναι μια τέτοια περίπτωση όπου κάποιος πηγαίνει νότια οδηγώντας το άρμα προς τα βόρεια. Εάν οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό με τέτοιον γελοίο τρόπο, τότε όσο περισσότερο προσπαθείς, τόσο πιο πολύ θα απομακρύνεσαι από τον Θεό. Ως εκ τούτου, σας προειδοποιώ ως εξής: Πριν ξεκινήσετε, πρέπει πρώτα να διακρίνεις αν όντως πηγαίνεις προς τη σωστή κατεύθυνση. Να επικεντρώνεστε στις προσπάθειές σας, και να φροντίζετε να αναρωτιέστε: «Είναι ο Θεός στον οποίο πιστεύω ο Κυρίαρχος των πάντων; Είναι ο Θεός στον οποίο πιστεύω απλώς κάποιος που μου δίνει πνευματική τροφή; Είναι απλώς το είδωλό μου; Τι ζητάει από μένα αυτός ο Θεός στον οποίο πιστεύω; Ο Θεός εγκρίνει όλα όσα κάνω; Συνάδουν όλες οι ενέργειες και επιδιώξεις μου με την αναζήτηση της γνώσης για τον Θεό; Συμφωνούν με τις απαιτήσεις Του από μένα; Έχει το μονοπάτι που διαβαίνω την αναγνώριση και την έγκριση του Θεού; Είναι ικανοποιημένος με την πίστη μου;» Θα πρέπει συχνά και επανειλημμένα να αναλογίζεσαι αυτά τα ερωτήματα. Εάν επιθυμείς να αναζητήσεις τη γνώση για τον Θεό, τότε πρέπει να έχεις ξεκάθαρη συνείδηση και σαφείς στόχους προτού καταφέρεις να Τον ικανοποιήσεις.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 197

Η στάση που απαιτεί ο Θεός να έχουν οι άνθρωποι προς Αυτόν

Στην πραγματικότητα, ο Θεός δεν είναι πολύ απαιτητικός από τους ανθρώπους —ή, τουλάχιστον, δεν είναι τόσο απαιτητικός όσο οι άνθρωποι φαντάζονται. Αν ο Θεός δεν είχε εκφέρει καθόλου λόγια, και αν δεν είχε εκφράσει τη διάθεσή Του ή καμία πράξη, τότε η γνώση για τον Θεό θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη για εσάς, διότι οι άνθρωποι θα έπρεπε να συμπεράνουν τις επιθυμίες και τις προθέσεις Του· αυτό θα ήταν πολύ δύσκολο. Εντούτοις, στο τελικό στάδιο του έργου Του, ο Θεός έχει εκφράσει πολλά λόγια, έχει επιτελέσει πολύ έργο, και έχει θέσει πολλές απαιτήσεις στον άνθρωπο. Με τα λόγια Του και το εκτενές έργο Του, έχει ενημερώσει τους ανθρώπους για το τι Του αρέσει, τι αποστρέφεται, και τι είδους άνθρωποι θα πρέπει να είναι. Αφού κατανοήσουν αυτά τα πράγματα, οι άνθρωποι θα πρέπει να έχουν έναν ακριβή ορισμό των απαιτήσεων του Θεού στην καρδιά τους, διότι δεν πιστεύουν στον Θεό εν μέσω ασαφειών ούτε πιστεύουν πλέον σε έναν ασαφή Θεό, ούτε πιστεύουν στον Θεό εν μέσω ασάφειας ή κενού. Αντίθετα, είναι σε θέση να ακούσουν τις ομιλίες Του, να κατανοήσουν τις προδιαγραφές των απαιτήσεών Του και να τις επιτύχουν, και ο Θεός χρησιμοποιεί τη γλώσσα της ανθρωπότητας, για να τους πει όλα όσα θα πρέπει να γνωρίζουν και να κατανοούν. Σήμερα, αν οι άνθρωποι εξακολουθούν να μη γνωρίζουν τι είναι ο Θεός και τι απαιτεί από εκείνους, αν δεν γνωρίζουν ούτε γιατί θα πρέπει κανείς να πιστεύει στον Θεό ούτε πώς θα πρέπει να πιστεύει κανείς σε Εκείνον και πώς να Του συμπεριφέρεται, τότε υπάρχει πρόβλημα. […] Οι σωστές απαιτήσεις του Θεού από τους ανθρώπους και όσους ακολουθούν τον Θεό είναι οι εξής. Ο Θεός απαιτεί πέντε πράγματα από όσους Τον ακολουθούν: να πιστεύουν αληθινά, να ακολουθούν πιστά, να υποτάσσονται απόλυτα, να έχουν αληθινή γνώση και ειλικρινή φόβο Θεού.

Σε αυτά τα πέντε πράγματα, ο Θεός απαιτεί από τους ανθρώπους να μην Τον αμφισβητούν πλέον ούτε να Τον ακολουθούν χρησιμοποιώντας τις φαντασιώσεις τους ή ασαφείς και αόριστες απόψεις. Δεν πρέπει να ακολουθούν τον Θεό με βάση οποιεσδήποτε φαντασιώσεις ή αντιλήψεις. Ο Θεός απαιτεί από όσους Τον ακολουθούν να το κάνουν πιστά, όχι με μισή καρδιά ή επιφυλακτικά. Όταν ο Θεός θέτει οποιεσδήποτε απαιτήσεις σ’ εσένα ή σε δοκιμάζει, σε κρίνει, σε κλαδεύει ή σε πειθαρχεί και σε πατάσσει, εσύ θα πρέπει να υποτάσσεσαι απόλυτα σ’ Αυτόν. Δεν θα πρέπει να ζητάς την αιτία ή να θέτεις όρους, πολύ λιγότερο δε, θα πρέπει να μιλάς για λόγους. Η υποταγή σου πρέπει να είναι απόλυτη. Η γνώση για τον Θεό είναι ο τομέας στον οποίο οι άνθρωποι έχουν τις περισσότερες ελλείψεις. Συχνά επιβάλλουν στον Θεό εκφράσεις, ομιλίες και λόγια που δεν σχετίζονται μ’ Αυτόν, με την πεποίθηση ότι αυτά τα λόγια είναι ο πιο ακριβής ορισμός της γνώσης για τον Θεό. Δεν γνωρίζουν ότι αυτές οι εκφράσεις, οι οποίες προέρχονται από την ανθρώπινη φαντασία, τη δική τους λογική και τη δική τους γνώση, δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την ουσία του Θεού. Συνεπώς, θέλω να σας πω ότι, όσον αφορά τη γνώση που επιθυμεί ο Θεός να έχουν οι άνθρωποι, δεν ζητά απλώς να αναγνωρίσεις Αυτόν και τα λόγια Του, αλλά και να είναι σωστή η γνώση σου για Αυτόν. Ακόμα κι αν μπορείς να πεις μόνο μία πρόταση ή γνωρίζεις μόνο ελάχιστα, αυτό το πολύ μικρό κομμάτι της γνώσης είναι σωστό και αληθές, και είναι συμβατό με την ουσία του ίδιου του Θεού. Αυτό συμβαίνει επειδή ο Θεός απεχθάνεται οποιαδήποτε δοξολογία ή αίνο γι’ Αυτόν όταν είναι μη ρεαλιστικός ή απερίσκεπτος. Επιπλέον, δεν Του αρέσει όταν οι άνθρωποι Τον αντιμετωπίζουν σαν τον αέρα. Δεν Του αρέσει όταν, κατά τη συζήτηση θεμάτων για τον Θεό, οι άνθρωποι μιλάνε χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τα γεγονότα, μιλάνε κατά βούληση και χωρίς δισταγμό, μιλάνε όπως νομίζουν. Επιπλέον, μισεί όσους πιστεύουν ότι γνωρίζουν τον Θεό και κομπάζουν για τις γνώσεις τους για Αυτόν, συζητώντας θέματα σχετικά με Αυτόν ασυγκράτητα ή ανεπιφύλακτα. Η τελευταία από τις πέντε προαναφερθείσες απαιτήσεις ήταν ο ειλικρινής φόβος Θεού: Αυτή είναι η ύστατη απαίτηση του Θεού από όλους όσους Τον ακολουθούν. Όταν κάποιος κατέχει τη σωστή και αληθινή γνώση για τον Θεό, είναι σε θέση να νιώθει πραγματικά φόβο Θεού και να αποφεύγει το κακό. Αυτός ο φόβος Θεού προέρχεται από τα βάθη της καρδιάς του· αυτός ο φόβος Θεού δίδεται με μεγάλη προθυμία, και όχι ως αποτέλεσμα πίεσης από τον Θεό. Ο Θεός δεν ζητάει να Του κάνεις δώρο οποιαδήποτε καλή στάση, διαγωγή ή εξωτερική συμπεριφορά προς Αυτόν· αντίθετα, ζητάει να έχεις φόβο Θεού και να Τον τρέμεις στα βάθη της καρδιάς σου. Αυτός ο φόβος Θεού επιτυγχάνεται ως αποτέλεσμα των αλλαγών στη διάθεση της ζωής σου, επειδή αποκτάς γνώσεις για τον Θεό και έχεις κατανοήσει τα έργα του Θεού, επειδή έχεις καταφέρει να κατανοήσεις την ουσία του Θεού, και επειδή έχεις αναγνωρίσει το γεγονός ότι είσαι ένα από τα δημιουργήματά Του. Συνεπώς, όταν χρησιμοποιώ τη λέξη «ειλικρινής» για να ορίσω εδώ τον φόβο Θεού, στόχος Μου είναι να κατανοήσουν οι άνθρωποι ότι ο φόβος Θεού θα πρέπει να προέρχεται από τα βάθη της καρδιάς τους.

Τώρα εξετάστε αυτές τις πέντε απαιτήσεις: Υπάρχει κάποιος από εσάς ικανός να επιτύχει τις τρεις πρώτες; Τουτέστιν, αναφέρομαι στο να πιστεύει αληθινά, να ακολουθεί πιστά και να υποτάσσεται απόλυτα. Υπάρχει κάποιος ικανός μεταξύ σας για αυτά τα πράγματα; Ξέρω ότι αν έλεγα και τις πέντε, τότε αναμφισβήτητα δεν θα υπήρχε κανένας μεταξύ σας που να είναι ικανός, αλλά έχω μειώσει τον αριθμό στις τρεις. Σκεφτείτε εάν έχετε επιτύχει αυτά τα πράγματα ή όχι. Είναι η «αληθινή πίστη» εύκολο να επιτευχθεί; (Όχι, δεν είναι.) Δεν είναι εύκολο, διότι οι άνθρωποι συχνά αμφισβητούν τον Θεό. Και τι γίνεται με την «πιστή τήρηση των κανόνων»; Τι σημαίνει η λέξη «πιστή»; (Να μην το κάνει κάποιος με μισή καρδιά αλλά αντιθέτως, ολόψυχα.) Να μην το κάνει κάποιος με μισή καρδιά αλλά ολόψυχα. Βρήκατε τη σωστή απάντηση! Άρα, είστε ικανοί να εκπληρώσετε αυτήν την απαίτηση; Πρέπει να προσπαθήσετε περισσότερο, σωστά; Προς το παρόν, δεν έχετε ακόμη εκπληρώσει αυτήν την απαίτηση. Τι γίνεται με την «απόλυτη υπακοή» —την έχετε επιτύχει; (Όχι.) Δεν την έχετε επιτύχει ούτε αυτή. Είστε συχνά ανυπότακτοι και επαναστατικοί· συχνά δεν ακούτε, δεν θέλετε να υποταχθείτε ή δεν θέλετε να ακούσετε. Αυτές είναι οι τρεις πιο θεμελιώδεις απαιτήσεις που εκπληρώνουν οι άνθρωποι αφού επιτύχουν τη ζωή-είσοδό τους, αλλά εσείς δεν τις έχετε εκπληρώσει ακόμη. Συνεπώς, επί του παρόντος, έχετε μεγάλες δυνατότητες; Σήμερα, έχοντας ακούσει να λέω αυτά τα λόγια, αισθάνεστε άγχος; (Ναι.) Καλά κάνετε κι έχετε άγχος. Μην προσπαθείτε να αποφύγετε το άγχος. Αισθάνομαι άγχος για λογαριασμό σας. Δεν θα υπεισέλθω στις άλλες δύο απαιτήσεις. Αναμφίβολα, κανείς εδώ δεν είναι ικανός να τις εκπληρώσει. Έχετε άγχος. Άρα, έχετε καθορίσει τους στόχους σας; Με ποιους στόχους και προς ποια κατεύθυνση θα πρέπει να στρέψετε τις επιδιώξεις και να αφιερώσετε τις προσπάθειές σας; Έχετε κάποιον στόχο; Επιτρέψτε Μου να μιλήσω απλά: Μόλις εκπληρώσετε αυτές τις πέντε απαιτήσεις, θα έχετε ικανοποιήσει τον Θεό. Κάθε μία από αυτές είναι ένας δείκτης, καθώς και ένας τελικός στόχος, ότι η ζωή-είσοδος ενός ατόμου έχει ωριμάσει. Ακόμα κι αν είχα επιλέξει μόνο μία από αυτές τις απαιτήσεις για να μιλήσω λεπτομερώς σχετικά, και να σας ζητήσω να την εκπληρώσετε, δεν θα ήταν εύκολο να επιτευχθεί. Πρέπει να υπομείνετε έναν συγκεκριμένο βαθμό κακουχίας και να κάνετε σε κάποιον βαθμό προσπάθεια. Τι είδους νοοτροπία θα πρέπει να έχετε; Θα πρέπει να είναι η ίδια με αυτήν ενός ασθενή που υποφέρει από καρκίνο και περιμένει να ανέβει στο χειρουργικό τραπέζι. Γιατί το λέω αυτό; Εάν επιθυμείς να πιστεύεις στον Θεό και αν επιθυμείς να κερδίσεις τον Θεό και να κερδίσεις την ικανοποίησή Του, τότε αν δεν υπομείνεις κάποιον βαθμό πόνου και δεν κάνεις κάποια προσπάθεια, δεν θα είσαι σε θέση να τα επιτύχεις αυτά. Έχεις ακούσει πολλά κηρύγματα, αλλά επειδή τα έχεις μόνο και μόνο ακούσει δεν σημαίνει ότι αυτά τα κηρύγματα είναι δικά σου· πρέπει να τα απορροφήσεις και να τα μετατρέψεις σε κάτι που σου ανήκει. Πρέπει να τα ενσωματώσεις στη ζωή σου και να τα βάλεις στην ύπαρξή σου, επιτρέποντας σ’ αυτά τα λόγια και τα κηρύγματα να καθοδηγήσουν την κατεύθυνση της ζωής σου και να φέρουν υπαρξιακή αξία και νόημα στη ζωή σου. Όταν συμβεί αυτό, τότε θα έχει αξία το ότι έχεις ακούσει αυτά τα λόγια. Αν τα λόγια που εκφράζω δεν φέρουν οποιαδήποτε βελτίωση στη ζωή σου ή δεν προσθέτουν οποιαδήποτε αξία στην ύπαρξή σου, τότε δεν έχει νόημα να τα ακούς. Το καταλαβαίνετε αυτό, σωστά; Αφού το έχετε καταλάβει, τότε το τι θα ακολουθήσει στην συνέχεια εξαρτάται από εσάς. Πρέπει να ξεκινήσετε δουλειά! Πρέπει να είστε σοβαροί με τα πάντα! Μην είστε σε σύγχυση· ο χρόνος κυλάει γρήγορα! Οι περισσότεροι μεταξύ σας πιστεύουν ήδη στον Θεό πάνω από μια δεκαετία. Αναλογιστείτε αυτά τα δέκα χρόνια: Πόσα έχετε κερδίσει; Και πόσες δεκαετίες σάς έχουν απομείνει να ζήσετε σ’ αυτήν τη ζωή; Δεν έχετε πολύ χρόνο. Ξεχάστε το αν το έργο του Θεού σάς περιμένει, αν σας έδωσε μια ευκαιρία ή αν Αυτός θα επιτελέσει ξανά το ίδιο έργο —μη μιλάτε γι’ αυτά τα πράγματα. Μπορείς να αντιστρέψεις την πορεία των τελευταίων δέκα χρόνων της ζωής σου; Με κάθε μέρα που περνάει, και με κάθε βήμα που κάνεις, έχεις μία μέρα λιγότερη. Ο χρόνος δεν περιμένει κανέναν! Πρέπει να μεταχειρίζεσαι την πίστη σου στον Θεό ως το σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή σου, πιο σημαντικό ακόμα κι από την τροφή, τα ρούχα ή οτιδήποτε άλλο. Έτσι, θα δρέψεις αποτελέσματα. Εάν πιστεύεις μόνο όταν έχεις χρόνο και είσαι ανίκανος να αφιερώσεις ολόκληρη την προσοχή σου στην πίστη σου, και εάν είσαι πάντα μπερδεμένος στην πίστη σου, τότε δεν θα κερδίσεις τίποτα.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Ι΄