Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 556

Μόνο μέσω της επιδίωξης της αλήθειας μπορεί κανείς να επιτύχει αλλαγή στη διάθεση: Αυτό είναι κάτι που πρέπει να καταλάβουν οι άνθρωποι και να το κατανοήσουν απόλυτα. Εάν δεν κατανοείς επαρκώς την αλήθεια, θα είναι εύκολο να κάνεις λάθη και να λοξοδρομήσεις. Εάν θέλεις να αναπτυχθείς στη ζωή, πρέπει να αναζητάς την αλήθεια στα πάντα. Ό,τι κι αν κάνεις, θα πρέπει να αναζητάς πώς να συμπεριφέρεσαι ώστε να συμμορφώνεσαι με την αλήθεια και να ανακαλύπτεις ποιες κηλίδες υπάρχουν μέσα σου που την παραβιάζουν. Πρέπει να τα κατανοείς ξεκάθαρα αυτά τα πράγματα. Ό,τι κι αν κάνεις, θα πρέπει να εξετάζεις αν αυτό ευθυγραμμίζεται ή όχι με την αλήθεια και αν έχει αξία και νόημα. Μπορείς να κάνεις τα πράγματα που ευθυγραμμίζονται με την αλήθεια, αλλά δεν μπορείς να κάνεις τα πράγματα που δεν ευθυγραμμίζονται. Όσον αφορά τα πράγματα που θα μπορούσες είτε να τα κάνεις είτε όχι, εάν γίνεται να τα αφήσεις πίσω, τότε θα πρέπει να τα αφήσεις πίσω. Διαφορετικά, εάν κάνεις αυτά τα πράγματα για κάποιο χρονικό διάστημα και αργότερα διαπιστώσεις πως θα πρέπει να τα αφήσεις πίσω, τότε πάρε μια άμεση απόφαση και άφησέ τα γρήγορα πίσω. Αυτή είναι η αρχή που θα πρέπει να ακολουθείς σε καθετί που κάνεις. Ορισμένοι άνθρωποι θέτουν την εξής ερώτηση: Γιατί είναι τόσο δύσκολο να αναζητά κανείς την αλήθεια και να την κάνει πράξη —θαρρείς και κάνεις κουπί κόντρα στο ρεύμα, και θα παρασυρόσουν προς τα πίσω αν σταματούσες να κωπηλατείς; Και πάλι, γιατί είναι πολύ ευκολότερο να κάνει κανείς κακά ή ανούσια πράγματα —τόσο εύκολο σαν να επιβαίνει σε βάρκα που πάει με το ρεύμα; Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή η φύση της ανθρωπότητας είναι να προδίδει τον Θεό. Η φύση του Σατανά έχει αναλάβει κυρίαρχο ρόλο μέσα στους ανθρώπους, κι αυτή είναι μια ανταγωνιστική δύναμη. Οι άνθρωποι που έχουν φύση που προδίδει τον Θεό είναι, βεβαίως, πολύ πιθανόν να κάνουν πράγματα που Τον προδίδουν, ενώ τους είναι εκ φύσεως δύσκολο να εκτελέσουν θετικές ενέργειες. Αυτό αποφασίζεται εξ ολοκλήρου από τη φύση και την ουσία της ανθρωπότητας. Μόλις κατανοήσεις πραγματικά την αλήθεια και αρχίσεις να την αγαπάς από μέσα σου, θα το βρεις εύκολο να κάνεις πράγματα που συνάδουν με την αλήθεια. Θα κάνεις το καθήκον σου και θα κάνεις πράξη την αλήθεια κανονικά, ακόμη και εύκολα και με χαρά, και θα νιώθεις πως το να κάνεις οτιδήποτε αρνητικό θα απαιτούσε τεράστια προσπάθεια. Αυτό συμβαίνει επειδή η αλήθεια έχει αναλάβει κυρίαρχο ρόλο μέσα στην καρδιά σου. Αν κατανοείς πραγματικά τις αλήθειες, σχετικά με την ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχεις έναν δρόμο να ακολουθήσεις όσον αφορά το τι είδους άνθρωπος να είσαι, πώς να είσαι ένας τίμιος και ευθύς άνθρωπος, ένας έντιμος άνθρωπος, κάποιος που γίνεται μάρτυρας για τον Θεό και Τον υπηρετεί. Και μόλις κατανοήσεις αυτές τις αλήθειες, δεν θα μπορέσεις ποτέ ξανά να διαπράξεις κακές πράξεις που Τον αψηφούν, ούτε και θα διαδραματίσεις ποτέ τον ρόλο ενός ψευδούς επικεφαλής, ενός ψευδούς εργάτη ή ενός αντίχριστου. Ακόμη κι αν σε εξαπατήσει ο Σατανάς ή σε υποκινήσει κάποιος μοχθηρός, εσύ δεν θα το κάνεις· όποιος κι αν προσπαθήσει να σε εξαναγκάσει, εσύ και πάλι δεν θα ενεργήσεις κατ’ αυτόν τον τρόπο. Αν οι άνθρωποι αποκτήσουν την αλήθεια και η αλήθεια γίνει η ζωή τους, θα καταστούν ικανοί να αποστρέφονται το κακό και να νιώθουν μέσα τους απέχθεια προς τα αρνητικά πράγματα. Θα τους ήταν δύσκολο να διαπράξουν κάτι κακό, επειδή η διάθεση της ζωής τους έχει αλλάξει κι εκείνοι έχουν τελειωθεί από τον Θεό.

Αν, μέσα στην καρδιά σου, κατανοείς πραγματικά την αλήθεια, τότε θα γνωρίζεις πώς να κάνεις πράξη την αλήθεια και να υπακούς στον Θεό, και θα εισέλθεις φυσικά στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας. Αν το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις είναι το σωστό και συμφωνεί με το θέλημα του Θεού, τότε το έργο του Αγίου Πνεύματος δεν θα σε εγκαταλείψει —και σε μια τέτοια περίπτωση θα υπάρχουν όλο και λιγότερες πιθανότητες να προδώσεις τον Θεό. Χωρίς την αλήθεια, είναι εύκολο να πράξεις το κακό, και θα το κάνεις άθελά σου. Για παράδειγμα, αν έχεις αλαζονική και επηρμένη διάθεση, τότε το να σου λένε να μην εναντιώνεσαι στον Θεό δεν έχει καμία σημασία, δεν μπορείς να συγκρατηθείς, είναι πέρα από τον έλεγχό σου. Δεν θα το έκανες σκόπιμα, θα το έκανες υπό την κυριαρχία της αλαζονικής και επηρμένης φύσης σου. Η αλαζονεία και η έπαρσή σου θα σε ανάγκαζαν να κοιτάζεις τον Θεό αφ’ υψηλού και να Τον βλέπεις ως ανάξιο· θα σε έκαναν να εξυμνείς τον εαυτό σου, να επιδεικνύεσαι μονίμως· θα σε έκαναν να περιφρονείς τους άλλους, δεν θα άφηναν κανέναν στην καρδιά σου παρά μόνο τον εαυτό σου· θα σου στερούσαν τη θέση του Θεού στην καρδιά σου και τελικά θα σε έκαναν να καθίσεις στη θέση του Θεού και να απαιτείς από τους ανθρώπους να υποταχθούν σ’ εσένα, θα σε έκαναν να τιμάς τις δικές σου σκέψεις, ιδέες και αντιλήψεις ως την αλήθεια. Τόσο κακό γίνεται από τους ανθρώπους όταν αυτοί κυριαρχούνται από την αλαζονική και υπεροπτική τους φύση! Για να επιλύσουν το πρόβλημα του να διαπράττουν το κακό, πρέπει πρώτα να διορθώσουν τη φύση τους. Χωρίς αλλαγή στη διάθεσή τους, δεν θα ήταν δυνατόν να βρεθεί ουσιαστική λύση σε αυτό το πρόβλημα. Όταν έχεις κάποια κατανόηση σχετικά με τον Θεό, όταν μπορέσεις να δεις την ίδια τη διαφθορά σου και να αναγνωρίσεις την ποταπότητα και την ασχήμια της αλαζονείας και της έπαρσης, τότε θα νιώσεις απέχθεια, αηδία και δυστυχία. Θα είσαι σε θέση να κάνεις συνειδητά κάποια πράγματα προς ικανοποίηση του Θεού και, μ’ αυτόν τον τρόπο, θα νιώσεις ήρεμος. Θα είσαι σε θέση να διαβάζεις συνειδητά τον λόγο του Θεού, να εξυμνείς τον Θεό, να γίνεις μάρτυρας για τον Θεό και, μέσα σου, θα νιώσεις ευχαρίστηση. Θα αποκαλύψεις συνειδητά τον εαυτό σου, εκθέτοντας την ίδια την ασχήμια σου και, μ’ αυτόν τον τρόπο, θα νιώσεις καλά μέσα σου και θα αισθανθείς πως η ψυχική σου κατάσταση έχει βελτιωθεί. Το πρώτο βήμα στην αναζήτηση μιας αλλαγής στη διάθεσή σου είναι να επιζητήσεις να κατανοήσεις τα λόγια του Θεού και να εισέλθεις στην αλήθεια. Μόνο με την κατανόηση της αλήθειας μπορείς να αποκτήσεις ικανότητα διάκρισης· μόνο με ικανότητα διάκρισης μπορείς να κατανοήσεις διεξοδικά τα πράγματα· μόνο κατανοώντας διεξοδικά τα πράγματα μπορείς να γνωρίσεις πραγματικά τον εαυτό σου. Μόνον όταν γνωρίσεις αληθινά τον εαυτό σου, μπορείς να απαρνηθείς τη σάρκα και να κάνεις έτσι πράξη την αλήθεια, κάτι που σταδιακά θα σε οδηγήσει προς την υπακοή στον Θεό και, βήμα προς βήμα, θα βρεθεί η πίστη σου στον Θεό στον σωστό δρόμο. Αυτό σχετίζεται με το πόσο αποφασισμένοι είναι οι άνθρωποι όταν επιδιώκουν την αλήθεια. Αν κάποιος είναι πραγματικά αποφασισμένος, τότε μετά από έξι μήνες ή έναν χρόνο θα αρχίσει να πορεύεται στον σωστό δρόμο. Μέσα σε τρία ή πέντε χρόνια, θα δει αποτελέσματα και θα νιώσει πως σημειώνει πρόοδο στη ζωή. Αν οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό αλλά δεν επιδιώκουν την αλήθεια και δεν επικεντρώνονται ποτέ στην άσκηση της αλήθειας, τότε θα μπορούσαν να πιστεύουν επί δέκα ή είκοσι χρόνια χωρίς να βιώσουν καμία αλλαγή. Στο τέλος, θα νομίζουν πως αυτό είναι η πίστη στον Θεό· θα νομίζουν πως είναι πάνω-κάτω το ίδιο με το πώς ζούσαν προηγουμένως στον κόσμο και πως το να είσαι ζωντανός είναι κάτι το ανούσιο. Αυτό δείχνει πραγματικά πως χωρίς την αλήθεια, η ζωή είναι κενή. Μπορεί να είναι σε θέση να εκφέρουν κάποια λόγια δόγματος, αλλά θα εξακολουθούν να νιώθουν απαρηγόρητοι και ανήσυχοι. Αν οι άνθρωποι έχουν κάποια γνώση για τον Θεό, αν γνωρίζουν πώς να ζουν μια ζωή με νόημα και αν μπορούν να κάνουν κάποια πράγματα για να ικανοποιήσουν τον Θεό, τότε θα νιώσουν πως αυτή είναι η πραγματική ζωή, πως μόνο αν ζουν κατ’ αυτόν τον τρόπο θα έχει η ζωή τους νόημα και πως πρέπει να ζουν κατ’ αυτόν τον τρόπο προκειμένου να ικανοποιήσουν τον Θεό, να ανταποδώσουν στον Θεό και να νιώσουν άνετα. Αν μπορούν να ικανοποιήσουν συνειδητά τον Θεό, να κάνουν πράξη την αλήθεια, να απαρνηθούν τον εαυτό τους, να εγκαταλείψουν τις ιδέες τους, να υπακούν στο θέλημα του Θεού και να το υπολογίζουν —αν μπορούν να τα κάνουν όλα αυτά συνειδητά— τότε αυτό σημαίνει να κάνει κανείς πράξη την αλήθεια με ακρίβεια και να κάνει πράξη την αλήθεια ειλικρινά. Δεν είναι όπως πριν, απλώς να εξαρτάσαι από φαντασιοκοπίες και να τηρείς κανόνες και να πιστεύεις ότι αυτό είναι άσκηση της αλήθειας. Στην πραγματικότητα, η εξάρτηση από φαντασιοκοπίες και η τήρηση κανόνων είναι πολύ κουραστική, το να μην κατανοείς την αλήθεια και να πράττεις χωρίς αρχές είναι επίσης πολύ κουραστικό, το να κάνεις δε πράγματα στα τυφλά και χωρίς στόχους είναι ακόμη πιο κουραστικό. Όταν κατανοήσεις την αλήθεια, δεν θα σε περιορίζει κανένας και τίποτα, θα έχεις πραγματική ελευθερία, θα είσαι όντως απελευθερωμένος. Θα ενεργείς βάσει αρχών, θα είσαι χαλαρός και χαρούμενος και δεν θα αισθάνεσαι ότι απαιτεί υπερβολική προσπάθεια ή προκαλεί πάρα πολύ πόνο. Αν έχεις τέτοιου είδους κατάσταση, έχεις την αλήθεια και την ανθρώπινη φύση, κι είσαι άτομο του οποίου η διάθεση έχει αλλάξει.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μόνο αναζητώντας την αλήθεια, μπορεί να επιτύχει κανείς αλλαγή στη διάθεσή του

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 557

Ενόσω βιώνεις τη ζωή, ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει, πρέπει να μάθεις να αναζητάς την αλήθεια και να σταθμίζεις τα θέματα διεξοδικά σύμφωνα με τα λόγια του Θεού και την αλήθεια. Όταν ξέρεις πώς να κάνεις τα πράγματα που συνάδουν απόλυτα με το θέλημα του Θεού, θα μπορείς και να εγκαταλείπεις όσα προέρχονται από τα δικά σου θέλω. Όταν μάθεις πώς να ενεργείς σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, θα πρέπει απλώς να ενεργήσεις κατ’ αυτόν τον τρόπο, σαν να πηγαίνεις με τη φυσική ροή. Το να πράττεις κατ’ αυτόν τον τρόπο φαίνεται πολύ χαλαρό και εύκολο, κι έτσι πράττουν οι άνθρωποι που κατανοούν την αλήθεια. Εάν μπορείς να δείξεις στους ανθρώπους ότι είσαι πραγματικά αποτελεσματικός όταν εκτελείς το καθήκον σου κι ότι υπάρχουν αρχές στον τρόπο με τον οποίο πράττεις, ότι η διάθεση της ζωής σου έχει όντως αλλάξει, ότι έχεις κάνει πολλά καλά για τους εκλεκτούς του Θεού, τότε είσαι άτομο που κατανοεί την αλήθεια και σίγουρα έχεις την εικόνα του ανθρώπου, σίγουρα υπάρχει αποτέλεσμα στο ότι τρως και πίνεις τα λόγια του Θεού. Μόλις κάποιος κατανοήσει πραγματικά την αλήθεια, θα είναι σε θέση να διακρίνει τις διάφορες καταστάσεις του, θα μπορεί να δει ξεκάθαρα πολύπλοκα θέματα, κι έτσι θα γνωρίζει πώς να ασκείται σωστά. Εάν ένα άτομο δεν κατανοεί την αλήθεια και δεν μπορεί να διακρίνει την κατάστασή του, τότε, αν θέλει να απαρνηθεί τον εαυτό του, δεν θα ξέρει τι ή πώς να απαρνηθεί. Αν θέλει να εγκαταλείψει τα θέλω του, δεν θα ξέρει τι είναι λάθος με τα θέλω του, θα πιστεύει ότι τα θέλω του συνάδουν με την αλήθεια, και μπορεί μάλιστα να τα θεωρεί διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Πώς θα εγκαταλείψει τα θέλω του ένα τέτοιο άτομο; Δεν θα μπορέσει, και πολύ περισσότερο δεν θα μπορέσει να απαρνηθεί τη σάρκα. Επομένως, όταν δεν κατανοείς την αλήθεια, μπορείς εύκολα να μπερδέψεις πράγματα που προέρχονται από τα δικά σου θέλω, πράγματα που ευθυγραμμίζονται με τις ανθρώπινες αντιλήψεις, την καλοσύνη, την αγάπη, τον πόνο και το να πληρώνεις τίμημα, θεωρώντας τα σωστά και σύμφωνα με την αλήθεια. Πώς, λοιπόν, θα μπορούσες να απαρνηθείς αυτά τα ανθρώπινα πράγματα; Δεν κατανοείς την αλήθεια, ούτε ξέρεις τι σημαίνει να την κάνεις πράξη. Έχεις μαύρα μεσάνυχτα και επ’ ουδενί δεν ξέρεις τι να κάνεις, επομένως μπορείς να κάνεις μόνο αυτό που νομίζεις ότι είναι καλό, με αποτέλεσμα να αποκλίνεις σε ορισμένα πράγματα. Μερικές αποκλίσεις οφείλονται στην τήρηση κανόνων, μερικές στον ενθουσιασμό και μερικές στη διατάραξη του Σατανά. Έτσι είναι οι άνθρωποι που δεν κατανοούν την αλήθεια. Είναι εξαιρετικά ασταθείς όταν κάνουν πράγματα και αδιάκοπα αποκλίνουν, χωρίς καμία απολύτως ακρίβεια. Οι άνθρωποι που δεν κατανοούν την αλήθεια βλέπουν τα πράγματα με παράλογο τρόπο, όπως και οι άπιστοι. Πώς θα μπορούσαν να κάνουν πράξη την αλήθεια; Πώς θα μπορούσαν να επιλύσουν προβλήματα; Η κατανόηση της αλήθειας δεν είναι απλή υπόθεση. Ανεξάρτητα από το πόσο υψηλό ή χαμηλό είναι το επίπεδο κάποιου, ακόμη και μετά από μια ολόκληρη ζωή εμπειρίας, η αλήθεια που μπορεί να κατανοήσει είναι περιορισμένη, και ο λόγος του Θεού που μπορεί να κατανοήσει είναι επίσης περιορισμένος. Οι άνθρωποι που είναι σχετικά πιο έμπειροι είναι άνθρωποι που κατανοούν κάποιες αλήθειες και, το πολύ-πολύ, μπορούν να σταματήσουν να κάνουν πράγματα που αντιστέκονται στον Θεό, να σταματήσουν να κάνουν καταφανώς κακά πράγματα. Είναι αδύνατο να δράσουν χωρίς καμία νοθεία των δικών τους προθέσεων. Επειδή τα ανθρώπινα όντα έχουν φυσιολογική σκέψη και οι σκέψεις τους μπορεί να μη συνάδουν πάντοτε με τον λόγο του Θεού, είναι αναπόφευκτη η νοθεία λόγω των δικών τους θέλω. Το σημαντικό είναι να διακρίνει κανείς όλα τα πράγματα που προέρχονται από τα δικά του θέλω και αντίκεινται στον λόγο του Θεού, την αλήθεια και τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Αυτό απαιτεί να εργαστείτε σκληρά για να κατανοήσετε τον λόγο του Θεού. Μόνο όταν κατανοήσετε την αλήθεια θα έχετε διάκριση, και μόνο τότε μπορείτε να διασφαλίσετε ότι δεν θα πράττετε το κακό.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μόνο αναζητώντας την αλήθεια, μπορεί να επιτύχει κανείς αλλαγή στη διάθεσή του

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 558

Για να γνωρίσεις τον εαυτό σου, πρέπει να μάθεις τις δικές σου εκφράσεις διαφθοράς, τη διεφθαρμένη διάθεσή σου, τις δικές σου ζωτικές αδυναμίες, καθώς και τη φύση-ουσία σου. Πρέπει, επίσης, να γνωρίζεις, μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας, εκείνα τα πράγματα που αποκαλύπτονται στην καθημερινή σου ζωή —τα κίνητρά σου, οι προοπτικές σου και η στάση σου για το καθετί— είτε είσαι στο σπίτι είτε έξω, όταν βρίσκεσαι σε συναθροίσεις, όταν τρως και πίνεις τα λόγια του Θεού ή σε κάθε θέμα που αντιμετωπίζεις. Μέσα από αυτές τις πτυχές πρέπει να καταφέρεις να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Φυσικά, για να γνωρίσεις τον εαυτό σου σε βαθύτερο επίπεδο, πρέπει να ενσωματώσεις τα λόγια του Θεού· μόνο όταν γνωρίσεις τον εαυτό σου με βάση τα λόγια Του μπορείς να επιτύχεις αποτελέσματα. Κατά την αποδοχή της κρίσης των λόγων του Θεού, μη φοβάστε την ταλαιπωρία ή τον πόνο, και επιπλέον, μη φοβάστε ότι τα λόγια του Θεού θα διαπεράσουν την καρδιά σας και θα εκθέσουν τις άσχημες καταστάσεις σας. Είναι πολύ ωφέλιμο να υποστείτε αυτά τα πράγματα. Αν πιστεύετε στον Θεό, θα πρέπει να διαβάζετε περισσότερα από τα λόγια του Θεού που κρίνουν και παιδεύουν τους ανθρώπους, ειδικά εκείνα που αποκαλύπτουν την ουσία της διαφθοράς της ανθρωπότητας. Θα πρέπει να τα συγκρίνετε περισσότερο με την πρακτική σας κατάσταση και θα πρέπει να τα συνδέετε περισσότερο με τον εαυτό σας και λιγότερο με τους άλλους. Τα είδη των καταστάσεων που αποκαλύπτει ο Θεός υπάρχουν σε κάθε άνθρωπο, και όλα μπορούν να βρεθούν σ’ εσένα. Αν δεν το πιστεύεις αυτό, δοκίμασε να το βιώσεις. Όσο περισσότερο βιώνεις, τόσο περισσότερο θα γνωρίζεις τον εαυτό σου και τόσο περισσότερο θα αισθάνεσαι ότι τα λόγια του Θεού είναι πολύ ακριβή. Αφού διαβάσουν τα λόγια του Θεού, κάποιοι άνθρωποι είναι ανίκανοι να τα συνδέσουν με τον εαυτό τους. Νομίζουν πως μέρος των λόγων αυτών δεν τους αφορά, και αφορά αντιθέτως άλλους ανθρώπους. Για παράδειγμα, όταν ο Θεός εκθέτει τους ανθρώπους ως μοιχούς και πόρνους, κάποιες αδελφές πιστεύουν πως επειδή είναι απόλυτα πιστές στους συζύγους τους, τέτοια λόγια δεν πρέπει να έχουν σχέση με αυτές. Κάποιες αδελφές πιστεύουν πως εφόσον είναι ανύπαντρες και δεν έχουν έρθει ποτέ σε συνουσία, τέτοια λόγια δεν πρέπει να έχουν σχέση ούτε με αυτές. Κάποιοι αδελφοί πιστεύουν πως τα λόγια αυτά στοχεύουν μόνο στις γυναίκες και δεν έχουν καμία σχέση με αυτούς. Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν πως τα λόγια αποκάλυψης του Θεού είναι υπερβολικά αυστηρά, ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, οπότε αρνούνται να τα αποδεχθούν. Υπάρχουν, μάλιστα, άνθρωποι που λένε πως σε κάποιες περιπτώσεις τα λόγια του Θεού είναι ανακριβή. Είναι αυτή η σωστή στάση να διατηρεί κανείς απέναντι στα λόγια του Θεού; Προφανώς είναι εσφαλμένη. Οι άνθρωποι βλέπουν όλοι τον εαυτό τους βάσει της εξωτερικής συμπεριφοράς τους. Είναι ανίκανοι να κάνουν ενδοσκόπηση και να καταφέρουν να γνωρίσουν τη διεφθαρμένη ουσία τους, εν μέσω των λόγων του Θεού. Εδώ, οι «μοιχοί» και οι «πόρνοι» αναφέρονται στην ουσία της διαφθοράς, της χυδαιότητας και της ανηθικότητας των ανθρώπων. Είτε κάποιος είναι άνδρας είτε είναι γυναίκα, είτε είναι παντρεμένος είτε είναι ανύπαντρος, όλοι έχουν διεφθαρμένες σκέψεις ανηθικότητας —επομένως, πώς θα μπορούσε να μην έχει καμία σχέση μ’ εσένα; Τα λόγια του Θεού εκθέτουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις των ανθρώπων· είτε κάποιος είναι άνδρας είτε είναι γυναίκα, το επίπεδο της διαφθοράς του είναι το ίδιο. Δεν είναι γεγονός αυτό; Πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσουμε ότι όλα όσα λέει ο Θεός είναι η αλήθεια, και συνάδουν με τα γεγονότα, και ότι όσο αυστηρά και αν είναι τα λόγια Του που κρίνουν και εκθέτουν τους ανθρώπους, ή όσο ήπια κι αν είναι τα λόγια της συναναστροφής Του για την αλήθεια ή της προτροπής των ανθρώπων, είτε τα λόγια Του είναι κρίση είτε ευλογίες είτε είναι καταδίκη είτε κατάρες, είτε προσφέρουν στους ανθρώπους πικρή αίσθηση είτε γλυκιά, οι άνθρωποι πρέπει να τα αποδέχονται στο σύνολό τους. Αυτή είναι η στάση που θα πρέπει να διατηρούν οι άνθρωποι απέναντι στα λόγια του Θεού. Τι είδους στάση είναι αυτή; Είναι μια ευσεβής στάση, μια ευλαβής στάση, μια υπομονετική στάση ή μια στάση αποδοχής των δεινών; Είστε κάπως μπερδεμένοι. Σας λέω ότι δεν είναι καμία απ’ αυτές. Στην πίστη τους, οι άνθρωποι πρέπει να υποστηρίζουν σθεναρά ότι τα λόγια του Θεού είναι η αλήθεια. Εφόσον είναι πράγματι η αλήθεια, οι άνθρωποι θα πρέπει να τα αποδέχονται με τρόπο ορθολογικό. Είτε μπορούν είτε δεν μπορούν να τα αναγνωρίσουν ή να τα παραδεχτούν, η πρώτη τους στάση προς τα λόγια του Θεού θα πρέπει να είναι αυτή της απόλυτης αποδοχής. Αν δεν εκθέτει εσάς ο λόγος του Θεού, ποιον εκθέτει; Και αν δεν είναι για να σας εκθέσει, γιατί σας ζητείται να τον αποδεχτείτε; Δεν είναι αυτό αντίφαση; Ο Θεός μιλάει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, κάθε φράση που εκφέρει ο Θεός εκθέτει τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα και κανείς δεν εξαιρείται —συμπεριλαμβανομένων, φυσικά, και εσάς. Ούτε ένας από τους στίχους των ομιλιών του Θεού δεν αφορά εξωτερικές εμφανίσεις ή κάποιου είδους κατάσταση, πόσω μάλλον έναν εξωτερικό κανόνα ή μια απλή μορφή συμπεριφοράς στους ανθρώπους. Δεν είναι έτσι. Εάν νομίζεις πως κάθε στίχος που εκφέρεται από τον Θεό αποκαλύπτει απλώς ένα είδος ανθρώπινης συμπεριφοράς ή εξωτερικής εμφάνισης, τότε δεν διαθέτεις πνευματική κατανόηση και δεν κατανοείς τι είναι η αλήθεια. Τα λόγια του Θεού είναι η αλήθεια. Οι άνθρωποι μπορούν να αισθανθούν το πόσο βαρυσήμαντα είναι τα λόγια του Θεού. Με ποιον τρόπο είναι βαρυσήμαντα; Κάθε λέξη του Θεού εκθέτει τις διεφθαρμένες διαθέσεις των ανθρώπων και τα ουσιώδη και βαθιά ριζωμένα πράγματα μέσα στη ζωή τους. Είναι ουσιώδη πράγματα, δεν είναι εξωτερικές εμφανίσεις και κυρίως δεν είναι εξωτερικές συμπεριφορές. Αν δει κανείς τους ανθρώπους από την εξωτερική τους εμφάνιση, μπορεί όλοι να φαίνονται καλοί άνθρωποι. Μα γιατί, λοιπόν, λέει ο Θεός ότι κάποιοι άνθρωποι είναι κακά πνεύματα και κάποιοι είναι ακάθαρτα πνεύματα; Αυτό είναι ένα θέμα που δεν είναι ορατό σ’ εσένα. Έτσι, δεν πρέπει να αντιμετωπίζει κανείς τα λόγια του Θεού υπό το πρίσμα ανθρώπινων αντιλήψεων ή φαντασιοκοπιών ή υπό το πρίσμα ανθρώπινων φημολογιών, και σίγουρα όχι υπό το πρίσμα των δηλώσεων του κυβερνώντος κόμματος. Μόνο τα λόγια του Θεού είναι η αλήθεια· όλα τα λόγια του ανθρώπου αποτελούν πλάνη. Αφού δεχθήκατε αυτήν τη συναναστροφή, έχετε βιώσει κάποια αλλαγή στη στάση σας απέναντι στα λόγια του Θεού; Όσο μεγάλη ή μικρή κι αν είναι η αλλαγή, την επόμενη φορά που θα διαβάσετε τα λόγια του Θεού που κρίνουν και αποκαλύπτουν τους ανθρώπους, τουλάχιστον δεν θα πρέπει να επιχειρηματολογείτε με τον Θεό. Θα πρέπει να σταματήσετε να παραπονιέστε για τον Θεό, λέγοντας: «Τα λόγια αποκάλυψης και κρίσης του Θεού είναι πολύ αυστηρά· δεν θα τη διαβάσω αυτήν τη σελίδα. Απλώς θα την προσπεράσω. Ας ψάξω κάτι να διαβάσω περί ευλογιών και υποσχέσεων, ούτως ώστε να βρω κάποια παρηγοριά». Δεν θα πρέπει πλέον να διαβάζετε τον λόγο του Θεού ξεχωρίζοντας και επιλέγοντας σύμφωνα με τις δικές σας κλίσεις. Πρέπει να αποδεχτείτε την αλήθεια, και την κρίση και την παίδευση των λόγων του Θεού, και μόνο τότε μπορεί να καθαρθεί η διεφθαρμένη σας διάθεση, μόνο τότε μπορείτε να επιτύχετε τη σωτηρία.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η σημασία της επιδίωξης της αλήθειας και το μονοπάτι της επιδίωξής της

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 559

Τι κατανόηση έχεις για την ανθρώπινη φύση; Το να κατανοήσεις τη φύση σου, στην πραγματικότητα, σημαίνει να αναλύεις διεξοδικά όσα βρίσκονται βαθιά μέσα στην ψυχή σου —εκείνα που υπάρχουν μέσα στη ζωή σου και όλη τη λογική και τις φιλοσοφίες του Σατανά σύμφωνα με τις οποίες ζεις— τα οποία αποτελούν τη ζωή του Σατανά σύμφωνα με την οποία ζεις. Μόνο ξεθάβοντας αυτά που βρίσκονται βαθιά μέσα στην ψυχή σου μπορείς να κατανοήσεις τη φύση σου. Πώς μπορούν να ξεθαφτούν αυτά τα πράγματα; Δεν μπορούν να ξεθαφτούν ούτε να αναλυθούν διεξοδικά μέσα από ένα-δύο μόνο ζητήματα. Πολλές φορές, ακόμα κι όταν ολοκληρώσεις κάτι, και πάλι δεν θα έχεις καταφέρει να το κατανοήσεις. Μπορεί να πάρει τρία ή πέντε χρόνια μέχρι να μπορέσεις να αποκτήσεις έστω και την παραμικρή συνειδητοποίηση ή κατανόηση. Άρα, σε πολλές περιπτώσεις, πρέπει να κάνεις αυτοκριτική και να φτάσεις στην αυτογνωσία. Πρέπει να σκαλίσεις βαθιά και να αναλύσεις τον εαυτό σου, σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, προκειμένου να δεις αποτελέσματα. Καθώς κατανοείς την αλήθεια όλο και πιο βαθιά, σταδιακά θα καταφέρεις να γνωρίσεις τη δική σου φύση-ουσία μέσω της αυτοκριτικής και της αυτογνωσίας.

Για να γνωρίσεις τη φύση σου, πρέπει να την κατανοήσεις μέσα από κάποια πράγματα. Πρώτον, πρέπει να έχεις σαφή κατανόηση του τι σου αρέσει. Αυτό δεν σημαίνει το τι σου αρέσει να τρως ή να φοράς· αντίθετα, αναφέρεται σ’ εκείνα που απολαμβάνεις, σ’ εκείνα που φθονείς, σ’ εκείνα που λατρεύεις, σ’ εκείνα που αναζητάς και σ’ εκείνα που δίνεις προσοχή μες στην καρδιά σου, στο τι ανθρώπους απολαμβάνεις να έχεις επαφές μαζί τους και στο τι ανθρώπους θαυμάζεις και έχεις στην καρδιά σου ως είδωλα. Για παράδειγμα, οι περισσότεροι συμπαθούν όσους έχουν μεγάλη υπόληψη, όσους είναι εκλεπτυσμένοι στον λόγο και τη διαγωγή τους ή συμπαθούν εκείνους που χρησιμοποιούν εύγλωττες κολακείες ή εκείνους που προσποιούνται. Τα παραπάνω αφορούν τους ανθρώπους με τους οποίους τους αρέσει να έρχονται σε επαφή. Όσον αφορά τα πράγματα που απολαμβάνουν οι άνθρωποι, σ’ αυτά περιλαμβάνεται η προθυμία να κάνουν ορισμένα πράγματα που είναι εύκολα, το να απολαμβάνουν να κάνουν πράγματα που οι άλλοι θεωρούν καλά και που θα οδηγούσαν τους ανθρώπους να τους εγκωμιάζουν και να τους κάνουν φιλοφρονήσεις. Στη φύση των ανθρώπων υπάρχει ένα κοινό χαρακτηριστικό σ’ αυτά που τους αρέσουν. Δηλαδή, τους αρέσουν οι άνθρωποι, τα γεγονότα και τα πράγματα τα οποία οι άλλοι φθονούν λόγω της εξωτερικής εμφάνισης, τους αρέσουν οι άνθρωποι, τα γεγονότα και τα πράγματα που φαίνονται πολύ όμορφα και πολυτελή, και τους αρέσουν οι άνθρωποι, τα γεγονότα και τα πράγματα που κάνουν τους άλλους να τα λατρεύουν. Αυτά τα πράγματα που αρέσουν στους ανθρώπους είναι σπουδαία, εκθαμβωτικά, πανέμορφα και μεγαλοπρεπή. Όλοι οι άνθρωποι λατρεύουν αυτά τα πράγματα. Μπορεί να δει κανείς πως οι άνθρωποι δεν διαθέτουν ίχνος της αλήθειας ούτε και έχουν την ομοιότητα αληθινών ανθρώπινων όντων. Δεν έχει την παραμικρή αξία το να λατρεύει κανείς αυτά τα πράγματα, αλλά και πάλι αυτά αρέσουν στους ανθρώπους. Αυτά τα πράγματα που αρέσουν στους ανθρώπους μοιάζουν ιδιαίτερα καλά σε εκείνους που δεν πιστεύουν στον Θεό, και όλα είναι πράγματα που οι άνθρωποι είναι ιδιαίτερα πρόθυμοι να επιδιώξουν. […] Αυτά που επιδιώκουν και λαχταρούν οι άνθρωποι ανήκουν στις κοσμικές τάσεις, αυτά τα πράγματα είναι του Σατανά και των διαβόλων, τα απεχθάνεται ο Θεός και δεν έχουν καμία αλήθεια. Εκείνα τα οποία έχουν την τάση να λαχταρούν οι άνθρωποι επιτρέπουν να αποκαλυφθεί η φύση-ουσία τους. Οι προτιμήσεις των ανθρώπων φαίνονται στον τρόπο με τον οποίο ντύνονται: Κάποιοι είναι πρόθυμοι να φορούν ρούχα που τραβούν την προσοχή, πολύχρωμα ρούχα ή παράξενα σύνολα. Είναι πρόθυμοι να φορούν αξεσουάρ που κανείς άλλος δεν έχει ξαναφορέσει και αγαπούν εκείνα που μπορούν να προσελκύσουν το αντίθετο φύλο. Το ότι φορούν αυτά τα ρούχα και τα αξεσουάρ δείχνει την προτίμηση που έχουν για αυτά τα πράγματα στη ζωή τους και βαθιά μέσα στην καρδιά τους. Αυτά που τους αρέσουν δεν είναι αξιοπρεπή και κόσμια. Δεν είναι πράγματα που θα έπρεπε να επιδιώκει ένας κανονικός άνθρωπος. Στην αρέσκειά τους γι’ αυτά, υπάρχει αδικία. Η οπτική τους είναι ακριβώς η ίδια με εκείνη των κοσμικών ανθρώπων. Σε κανένα σημείο της δεν συνάδει με την αλήθεια. Άρα, αυτά που σου αρέσουν, αυτά στα οποία επικεντρώνεσαι, αυτά που λατρεύεις, αυτά που φθονείς κι αυτά που σκέφτεσαι στην καρδιά σου κάθε μέρα είναι όλα αντιπροσωπευτικά της φύσης σου. Η αδυναμία που έχεις σ’ αυτά τα κοσμικά πράγματα αρκεί για να αποδειχθεί πως η φύση σου αρέσκεται στην αδικία και σε σοβαρές περιπτώσεις η φύση σου είναι μοχθηρή και αθεράπευτη. Θα πρέπει να αναλύσεις τη φύση σου ως εξής: Εξέτασε τι σου αρέσει και τι εγκαταλείπεις στη ζωή σου. Ίσως να είσαι καλός απέναντι σε κάποιον για κάποιο χρονικό διάστημα, μα αυτό δεν αποδεικνύει πως τον συμπαθείς. Αυτό που πραγματικά σου αρέσει είναι ακριβώς αυτό που είναι στη φύση σου· ακόμη και με σπασμένα κόκαλα, και πάλι θα το απολάμβανες και δεν θα μπορούσες ποτέ να το απαρνηθείς. Αυτό δεν είναι εύκολο να αλλάξει. Πάρε για παράδειγμα την εύρεση συντρόφου· οι άνθρωποι αναζητούν τον ίδιο τύπο ανθρώπων με τους ίδιους. Αν μια γυναίκα πραγματικά ερωτευόταν κάποιον, τότε κανείς δεν θα μπορούσε να τη σταματήσει. Ακόμη και με σπασμένα πόδια, και πάλι θα πήγαινε να τον βρει· θα ήθελε να τον παντρευτεί ακόμα κι αν αυτό σήμαινε τον θάνατό της. Πώς γίνεται αυτό; Οφείλεται στο ότι κανείς δεν μπορεί να αλλάξει αυτό που βρίσκεται βαθιά μέσα στα κόκκαλα των ανθρώπων, βαθιά μέσα στην καρδιά τους. Ακόμη κι αν πέθαινε κάποιος, στην ψυχή του θα άρεσαν και πάλι τα ίδια πράγματα· αυτά είναι τα στοιχεία της ανθρώπινης φύσης και αντιπροσωπεύουν την ουσία του καθενός. Εκείνα που αρέσουν στους ανθρώπους περιέχουν κάποια αδικία. Σε ορισμένους είναι εμφανές πως τους αρέσουν αυτά τα πράγματα, ενώ σε άλλους δεν είναι· σε ορισμένους αρέσουν πάρα πολύ, ενώ σε άλλους όχι και τόσο· ορισμένοι άνθρωποι έχουν αυτοέλεγχο, ενώ άλλοι δεν μπορούν να ελέγξουν τον εαυτό τους. Ορισμένοι άνθρωποι είναι πολύ πιθανόν να βυθιστούν σε σκοτεινά και μοχθηρά πράγματα, γεγονός που αποδεικνύει πως δεν διαθέτουν ζωή. Κάποιοι άνθρωποι μπορούν να νικήσουν τους πειρασμούς της σάρκας και να μην κυριεύονται ούτε να περιορίζονται από αυτά τα πράγματα, πράγμα που αποδεικνύει πως έχουν λίγο ανάστημα και πως η διάθεσή τους έχει μεταμορφωθεί λιγάκι. Ορισμένοι άνθρωποι κατανοούν κάποιες αλήθειες και νιώθουν πως έχουν ζωή και πως αγαπούν τον Θεό· στην πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ νωρίς, και δεν είναι απλό ζήτημα το να υποβληθεί σε μεταμόρφωση η διάθεση ενός ανθρώπου. Είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς τη φύση-ουσία ενός ατόμου; Ακόμα και αν κάποιος κατανοεί ένα μικρό μέρος, πρέπει να περάσει από πολλά σκαμπανεβάσματα για να φτάσει σ’ αυτήν την κατανόηση, και ακόμα και με λίγη κατανόηση, η αλλαγή δεν είναι εύκολη. Όλες αυτές είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι και, χωρίς τη θέληση να επιδιώξουν την αλήθεια, οι άνθρωποι δεν μπορούν να φτάσουν στην αυτογνωσία. Όσο κι αν αλλάξουν οι άνθρωποι, τα ζητήματα ή τα πράγματα γύρω σου και όσο κι αν έρθουν τα πάνω κάτω στον κόσμο, αν η αλήθεια σε καθοδηγεί εκ των έσω, αν έχει ριζώσει μέσα σου, και τα λόγια του Θεού καθοδηγούν τη ζωή, τις προτιμήσεις, τις εμπειρίες και την ύπαρξή σου, τότε σε εκείνο το σημείο θα έχεις μεταμορφωθεί πραγματικά. Τώρα, η υποτιθέμενη μεταμόρφωση των ανθρώπων αφορά απλώς το γεγονός ότι συνεργάζονται λίγο, το ότι είναι σε θέση να αποδεχθούν διστακτικά το κλάδεμα, να εκτελούν ενεργά τα καθήκοντά τους και να έχουν λίγο ενθουσιασμό και λίγη πίστη, μα αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί μεταμόρφωση της διάθεσης και δεν αποδεικνύει πως οι άνθρωποι έχουν ζωή. Είναι μονάχα οι προτιμήσεις και οι τάσεις των ανθρώπων —τίποτα περισσότερο.

Προκειμένου να φτάσει κανείς στην κατανόηση της φύσης, πέρα από τη φανέρωση εκείνων που αρέσουν στους ανθρώπους από τη φύση τους, πρέπει να έρθουν στο φως και αρκετές από τις πιο σημαντικές πτυχές που σχετίζονται με τη φύση τους. Για παράδειγμα, οι απόψεις των ανθρώπων για κάποια πράγματα, οι μέθοδοι και οι στόχοι τους στη ζωή, οι αξίες της ζωής τους και οι οπτικές τους για τη ζωή, καθώς επίσης και οι απόψεις και οι ιδέες τους για όλα όσα σχετίζονται με την αλήθεια. Όλα αυτά είναι πράγματα που υπάρχουν βαθιά μέσα στις ψυχές των ανθρώπων κι έχουν άμεση σχέση με τη μεταμόρφωση της διάθεσης. Ποια είναι, λοιπόν, η οπτική της διεφθαρμένης ανθρωπότητας για τη ζωή; Μπορεί να ειπωθεί πως είναι η εξής: «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Όλοι οι άνθρωποι ζουν για τον εαυτό τους· για να το θέσω ανοιχτά, ζουν για τη σάρκα. Ζουν μονάχα για να ταΐσουν τον εαυτό τους. Σε τι διαφέρει αυτή η ύπαρξη από εκείνη των ζώων; Το να ζει κανείς έτσι δεν έχει καμία απολύτως αξία, πόσο μάλλον κάποιο νόημα. Η οπτική για τη ζωή σχετίζεται με εκείνα στα οποία στηρίζεσαι για να ζήσεις στον κόσμο, μ’ εκείνα για τα οποία ζεις και με το πώς ζεις —και όλα αυτά τα πράγματα έχουν να κάνουν με την ουσία της ανθρώπινης φύσης. Μέσω της ανάλυσης της φύσης των ανθρώπων, θα δεις πως όλοι οι άνθρωποι αντιστέκονται στον Θεό. Είναι όλοι δαίμονες και δεν υπάρχει κανένας που είναι στ’ αλήθεια καλός. Μόνο μέσω της ανάλυσης της φύσης των ανθρώπων μπορείς να γνωρίσεις πραγματικά τη διαφθορά και την ουσία του ανθρώπου, και να καταλάβεις σε τι ανήκουν πραγματικά οι άνθρωποι, τι πραγματικά στερούνται οι άνθρωποι, με τι πρέπει να εφοδιαστούν και πώς πρέπει να βιώνουν μια ανθρώπινη ομοιότητα. Δεν είναι εύκολο να αναλύσει κανείς αληθινά τη φύση των ανθρώπων και δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει χωρίς να βιώσει τα λόγια του Θεού ή χωρίς να έχει αληθινές εμπειρίες.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Τι θα πρέπει να γνωρίζει κανείς για τη μεταμόρφωση της διάθεσής του

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 560

Πώς μπορεί να γνωρίσει κανείς τη φύση ενός ανθρώπου; Ποια πράγματα συνιστούν τη φύση ενός ανθρώπου; Εσύ γνωρίζεις μόνο τις ελλείψεις, τα ελαττώματα, τις προθέσεις, τις αντιλήψεις, την αρνητικότητα και την επαναστατικότητα του ανθρώπου, αλλά δεν μπορείς να ανακαλύψεις αυτά που βρίσκονται μέσα στη φύση του. Γνωρίζεις μόνο το εξωτερικό στρώμα, αλλά δεν μπορείς να ανακαλύψεις την προέλευση της φύσης του ανθρώπου, και αυτό δεν αποτελεί γνώση της φύσης του ανθρώπου. Κάποιοι άνθρωποι παραδέχονται τις ελλείψεις και την αρνητικότητά τους, λέγοντας: «Εγώ κατανοώ τη φύση μου. Βλέπεις, αναγνωρίζω την αλαζονεία μου. Αυτό δεν είναι γνώση της φύσης μου;» Η αλαζονεία αποτελεί μέρος της φύσης του ανθρώπου, κι αυτό είναι γεγονός. Εντούτοις, δεν αρκεί να το αναγνωρίζει κανείς αυτό από δογματική άποψη. Τι σημαίνει να γνωρίζει κάποιος τη φύση του; Πώς μπορεί να τη γνωρίσει κανείς; Μέσα από ποιες πλευρές μπορεί κανείς να γνωρίσει τη φύση του; Πώς ακριβώς θα πρέπει να καταλάβει κανείς τη φύση ενός ανθρώπου μέσα απ’ τα πράγματα που αποκαλύπτει; Πρώτα απ’ όλα, μπορείς να καταλάβεις τη φύση κάποιου μέσα από τα ενδιαφέροντά του. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι έχουν μια ιδιαίτερη λατρεία για τους διάσημους και επιφανείς ανθρώπους, σε ορισμένους αρέσουν πάρα πολύ οι τραγουδιστές ή οι αστέρες του κινηματογράφου και σε κάποιους αρέσουν πολύ τα παιχνίδια. Από τις προτιμήσεις αυτές, καταλαβαίνουμε ποια είναι η φύση των ανθρώπων εκείνων. Ορίστε ένα απλό παράδειγμα: Μερικοί μπορεί πραγματικά να έχουν ως είδωλό τους έναν συγκεκριμένο τραγουδιστή. Σε τι βαθμό τον έχουν ως είδωλο; Σε βαθμό που έχουν εμμονή με την κάθε κίνηση, το κάθε χαμόγελο και την κάθε λέξη αυτού του τραγουδιστή. Έχουν εμμονή μαζί του και μάλιστα φωτογραφίζουν αυτά που φοράει και έπειτα πάνε και φοράνε τα ίδια. Τι ζήτημα αναδεικνύει αυτή η ειδωλοποίησης ενός ανθρώπου; Δείχνει ότι ένας τέτοιος άνθρωπος έχει στην καρδιά του μόνο αυτά τα άπιστα πράγματα και ότι δεν έχει την αλήθεια, δεν έχει θετικά πράγματα, πολύ λιγότερο δε, έχει εκεί μέσα τον Θεό. Όλα όσα σκέφτεται, αγαπά και αναζητά αυτός ο άνθρωπος προέρχονται από τον Σατανά. Καταλαμβάνουν την καρδιά του, η οποία τελικά παραδίνεται σ’ αυτά. Καταλαβαίνετε ποια είναι η φύση-ουσία; Αν κάποιος αγαπάει κάτι σε ακραίο βαθμό, τότε αυτό μπορεί να γίνει όλη του η ζωή και να καταλάβει την καρδιά του, αποδεικνύοντας στο έπακρο ότι αυτός ο άνθρωπος λατρεύει τα είδωλα και δεν επιθυμεί τον Θεό, μα, αντιθέτως, αγαπά τον διάβολο. Βγαίνει λοιπόν το συμπέρασμα ότι η φύση ενός τέτοιου ανθρώπου αγαπά και λατρεύει τον διάβολο, δεν αγαπά την αλήθεια και δεν επιθυμεί τον Θεό. Αυτός δεν είναι ο σωστός τρόπος να βλέπει κανείς τη φύση ενός ανθρώπου; Είναι απόλυτα σωστός. Έτσι θα πρέπει να αναλύει κανείς τη φύση του ανθρώπου. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι εξιδανικεύουν συγκεκριμένα τον Παύλο. Τους αρέσει να βγαίνουν να δίνουν ομιλίες και να κάνουν έργο· τους αρέσει να πηγαίνουν σε συναθροίσεις και να κηρύττουν, τους αρέσει να τους ακούνε οι άνθρωποι, να τους λατρεύουν και να περιστρέφονται γύρω τους. Τους αρέσει να έχουν μια θέση στην καρδιά των άλλων και, όταν οι άλλοι τιμούν την εικόνα που παρουσιάζουν, το εκτιμούν. Ας αναλύσουμε τη φύση τους μέσα απ’ αυτές τις συμπεριφορές. Ποια είναι η φύση τους; Αν πράγματι συμπεριφέρονται έτσι, τότε από αυτό και μόνο φαίνεται ότι είναι αλαζόνες και επηρμένοι. Δεν λατρεύουν καθόλου τον Θεό· επιδιώκουν υψηλότερη θέση και θέλουν να έχουν εξουσία στους άλλους, να τους καταλαμβάνουν και να έχουν θέση στην καρδιά τους. Αυτή είναι η κλασική εικόνα του Σατανά. Στη φύση τους ξεχωρίζουν πτυχές όπως η αλαζονεία και η έπαρση, μια απροθυμία να λατρεύουν τον Θεό και μια επιθυμία να τους λατρεύουν οι άλλοι. Τέτοιες συμπεριφορές μπορούν να σας δώσουν μια πολύ ξεκάθαρη εικόνα της φύσης τους. Για παράδειγμα, σε μερικούς ανθρώπους αρέσει πραγματικά να εκμεταλλεύονται τις καταστάσεις με αθέμιτα μέσα και αυτοί οι άνθρωποι επιζητούν σε οτιδήποτε κάνουν να ικανοποιήσουν τα συμφέροντά τους. Ό,τι κάνουν πρέπει να ωφελεί τους ίδιους, αλλιώς δεν το κάνουν. Δεν «ιδρώνουν» για τίποτα αν δεν τους δίνει κάποιο πλεονέκτημα και πίσω από τις ενέργειές τους κρύβονται πάντοτε υστερόβουλα κίνητρα. Λένε καλά λόγια για οποιονδήποτε τους ωφελεί και προωθούν οποιονδήποτε τους κολακεύει. Ακόμη και όταν οι ευνοούμενοί τους παρουσιάζουν προβλήματα, θα πουν πως αυτοί οι άνθρωποι είναι σωστοί, και θα προσπαθήσουν σκληρά να τους υπερασπιστούν και να τους καλύψουν. Ποια είναι η φύση τέτοιων ανθρώπων; Οι παραπάνω συμπεριφορές ξεκαθαρίζουν απόλυτα τη φύση τους. Πασχίζουν με τις πράξεις τους να εκμεταλλευτούν τις καταστάσεις με αθέμιτα μέσα, έχουν διαρκώς συναλλακτική συμπεριφορά σε κάθε περίσταση, και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η φύση τους είναι μια φύση που εποφθαλμιά ολόψυχα το κέρδος. Σε όλα όσα κάνουν, προσέχουν μονάχα τον εαυτό τους. Θα σηκωθούν νωρίς μόνο αν έχουν να κερδίσουν κάτι απ’ αυτό. Είναι οι μεγαλύτεροι εγωιστές, εντελώς αχόρταγοι. Τη φύση τους την καταδεικνύει η αγάπη τους για το κέρδος και για το ότι δεν αγαπάνε καθόλου την αλήθεια. Κάποιοι άνδρες σαγηνεύονται από γυναίκες, και τσιλημπουρδίζουν συνέχεια όπου κι αν πάνε. Ποθούν τις όμορφες γυναίκες και εκείνες είναι που εκτιμούν πάνω απ’ όλα στην καρδιά τους. Ακόμα και τη ζωή τους θα έδινα, τα πάντα θα θυσίαζαν για τις όμορφες γυναίκες· οι γυναίκες είναι αυτό που γεμίζει την καρδιά τους. Ποια είναι η φύση αυτών των ανδρών; Η φύση τους είναι να αγαπούν τις όμορφες γυναίκες και να τις λατρεύουν, και να αγαπούν τη μοχθηρία. Είναι ακόλαστοι και έχουν μοχθηρή, άπληστη φύση. Γιατί λέω ότι έχουν τέτοια φύση; Οι ενέργειές τους αποκαλύπτουν μια άπληστη φύση. Αυτές οι συμπεριφορές δεν είναι απλώς περιστασιακές παραβάσεις, και ούτε αυτού του είδους οι άνθρωποι είναι απλώς λίγο χειρότεροι από τους συνηθισμένους· αντιθέτως, έχουν φτάσει σε σημείο να ασχολούνται αποκλειστικά με αυτά τα πράγματα· έχουν γίνει η ίδια τους η φύση και η ουσία τους. Αυτά λοιπόν τα πράγματα έχουν γίνει αποκαλύψεις της φύσης τους. Τα συστατικά της φύσης ενός ανθρώπου αποκαλύπτονται συνεχώς. Οτιδήποτε κάνει κάποιος, ό,τι κι αν είναι αυτό, μπορεί να αποκαλύψει τη φύση του. Οι άνθρωποι έχουν τα δικά τους κίνητρα και τους δικούς τους σκοπούς για ό,τι κάνουν· είτε πρόκειται για παροχή φιλοξενίας, είτε για κήρυξη του ευαγγελίου ή οποιοδήποτε άλλο έργο, μπορούν ασυνείδητα να αποκαλύψουν τα μέρη της φύσης τους, επειδή η φύση ενός ανθρώπου είναι η ζωή του και η φύση υποκινεί τους ανθρώπους σε όλη τους τη ζωή. Η φύση του ανθρώπου δεν αποκαλύπτεται μόνο κατά περίπτωση ή τυχαία· αντιθέτως, μπορεί να αντιπροσωπεύει απόλυτα την ουσία του. Όλα όσα απορρέουν από τα οστά και το αίμα των ανθρώπων είναι αντιπροσωπευτικά της φύσης και της ζωής τους. Σε κάποιους αρέσουν οι όμορφες γυναίκες. Άλλοι αγαπούν το χρήμα. Άλλοι έχουν ιδιαίτερη αγάπη για τη θέση. Ορισμένοι εκτιμούν πολύ τη φήμη και την εικόνα τους. Κάποιοι αγαπούν ιδιαιτέρως ή λατρεύουν είδωλα. Και άλλοι είναι ιδιαίτερα αλαζονικοί και επηρμένοι, δεν υποχωρούν σε κανέναν κατά βάθος και πασχίζουν για τη θέση, θέλουν να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους και να έχουν εξουσία πάνω τους. Υπάρχουν πάρα πολλά διαφορετικά είδη φύσεων και μπορεί να υπάρχουν διαφορές μεταξύ των ανθρώπων, αλλά τα κοινά τους στοιχεία είναι η αντίσταση και η προδοσία του Θεού. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, όλες τους είναι όμοιες.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Πώς να γνωρίσει κανείς τη φύση του ανθρώπου

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 561

Ο Σατανάς έχει διαφθείρει ολόκληρη την ανθρωπότητα και είναι στη φύση του ανθρώπου να προδίδει τον Θεό. Ωστόσο, μεταξύ όλων των ανθρώπων που έχει διαφθείρει ο Σατανάς, υπάρχουν ορισμένοι που μπορούν να υποταχθούν στο έργο του Θεού και να αποδεχτούν την αλήθεια. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που μπορούν να αποκτήσουν την αλήθεια και να πετύχουν αλλαγή διάθεσης. Κάποιοι δεν επιδιώκουν την αλήθεια, κι αντίθετα απλώς ακολουθούν το ρεύμα. Υπακούν και κάνουν ό,τι τους ζητηθεί να κάνουν, μπορούν να απαρνηθούν διάφορα πράγματα και να δαπανήσουν τον εαυτό τους, και μπορούν να υπομείνουν οποιαδήποτε δεινά. Τέτοιοι άνθρωποι έχουν λίγη συνείδηση και λογική, και υπάρχει ελπίδα να σωθούν και να επιβιώσουν, αλλά η διάθεσή τους δεν μπορεί να αλλάξει, επειδή δεν επιδιώκουν την αλήθεια και τους αρκεί μόνο να καταλάβουν το δόγμα. Ούτε λένε ούτε κάνουν πράγματα που παραβιάζουν τη συνείδηση, μπορούν να εκτελούν με ειλικρίνεια τα καθήκοντά τους και να δεχτούν τη συναναστροφή πάνω στην αλήθεια σχετικά με οποιοδήποτε πρόβλημα. Ωστόσο, δεν καταβάλλουν σοβαρή προσπάθεια αναφορικά με την αλήθεια, το μυαλό τους είναι μπερδεμένο και ποτέ δεν μπορούν να κατανοήσουν την ουσία της αλήθειας. Είναι αδύνατο να αλλάξουν οι διαθέσεις τους. Αν θέλεις να εξαγνιστείς από τη διαφθορά και να αλλάξει η ζωή-διάθεσή σου, τότε πρέπει να αγαπάς την αλήθεια και να είσαι ικανός να αποδεχθείς την αλήθεια. Τι σημαίνει να αποδεχτεί κανείς την αλήθεια; Σημαίνει ότι, όποια διεφθαρμένη διάθεση κι αν έχεις και όποια δηλητήρια του μεγάλου κόκκινου δράκοντα —δηλητήρια του Σατανά— κι αν υπάρχουν στη φύση σου, όταν τα λόγια του Θεού εκθέτουν αυτά τα πράγματα, θα πρέπει να τα παραδέχεσαι και να υποτάσσεσαι· δεν μπορείς να επιλέξεις κάτι διαφορετικό και πρέπει να πετύχεις την αυτογνωσία σύμφωνα με τα λόγια του Θεού. Αυτό σημαίνει να μπορεί κανείς να αποδεχθεί τα λόγια του Θεού και την αλήθεια. Ό,τι κι αν λέει ο Θεός, όσο αυστηρές κι αν είναι οι ομιλίες Του, και όποια λόγια κι αν χρησιμοποιεί, εφόσον όσα λέει είναι η αλήθεια, μπορείς να τα αποδεχτείς, εφόσον συμφωνούν με την πραγματικότητα, μπορείς να τα αναγνωρίσεις. Μπορείς να υποταχθείς στα λόγια του Θεού ανεξάρτητα από το πόσο βαθιά τα κατανοείς· είσαι ικανός ν’ αποδεχθείς το φως που προέρχεται από τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος και σχετικά με το οποίο συναναστρέφονται οι αδελφοί και οι αδελφές σου, και να υποταχθείς σ’ αυτό. Όταν ένας τέτοιος άνθρωπος έχει επιδιώξει την αλήθεια ως ένα ορισμένο σημείο, μπορεί να την αποκτήσει και να καταφέρει να κάνει κάποια αλλαγή στη διάθεσή του. Οι άνθρωποι που δεν αγαπούν την αλήθεια, ακόμα κι αν έχουν λίγη ανθρώπινη φύση, ακόμα κι αν μπορούν να κάνουν κάποια καλά πράγματα, να απαρνηθούν και να δαπανήσουν για τον Θεό, είναι μπερδεμένοι σχετικά με την αλήθεια και δεν την αντιμετωπίζουν σοβαρά, με αποτέλεσμα να μην αλλάζει ποτέ η ζωή-διάθεσή τους. Βλέπεις ότι ο Πέτρος είχε παρόμοια ανθρώπινη φύση με τους άλλους μαθητές, αλλά ξεχώριζε επειδή επιδίωκε ένθερμα την αλήθεια. Ό,τι κι αν έλεγε ο Ιησούς, εκείνος το αναλογιζόταν με κάθε σοβαρότητα. Ο Ιησούς ρώτησε: «Σίμων Βαριωνά, με αγαπάς;» Ο Πέτρος απάντησε με ειλικρίνεια: «Αγαπώ μόνο τον Πατέρα που είναι στον ουρανό, όμως δεν έχω αγαπήσει τον Κύριο στη γη». Αργότερα, κατάλαβε και σκέφτηκε: «Δεν είναι σωστό αυτό, ο Θεός στη γη είναι ο Θεός στον ουρανό. Δεν είναι ο ίδιος Θεός τόσο στον ουρανό όσο και στη γη; Αν αγαπώ μόνο τον Θεό στον ουρανό, τότε η αγάπη μου δεν είναι πρακτική. Πρέπει να αγαπώ τον Θεό που βρίσκεται στη γη, γιατί μόνο τότε θα είναι πρακτική η αγάπη μου». Έτσι, ο Πέτρος κατάφερε από αυτό που είχε ρωτήσει ο Ιησούς να κατανοήσει την αληθινή σημασία του λόγου του Θεού. Για να αγαπά κανείς τον Θεό και για να είναι πρακτική αυτή η αγάπη, πρέπει να αγαπά τον ενσαρκωμένο Θεό στη γη. Η αγάπη για τον ασαφή και αόρατο Θεό δεν είναι ούτε ρεαλιστική ούτε πρακτική, ενώ η αγάπη για τον πρακτικό, ορατό Θεό είναι η αλήθεια. Μέσα από τα λόγια του Ιησού, ο Πέτρος κέρδισε την αλήθεια και κατανόησε την πρόθεση του Θεού. Είναι εμφανές πως η πίστη του στον Θεό ήταν επικεντρωμένη μόνο στην επιδίωξη της αλήθειας. Εν τέλει, κατόρθωσε να αγαπήσει τον πρακτικό Θεό, τον Θεό στη γη. Ο Πέτρος επιδίωκε την αλήθεια με μεγάλη θέρμη. Κάθε φορά που τον συμβούλευε ο Ιησούς, αναλογιζόταν τα λόγια Του με σοβαρότητα. Ίσως να τα αναλογιζόταν για μήνες, για έναν χρόνο ή ακόμα και για πολλά χρόνια μέχρι να τον διαφωτίσει το Άγιο Πνεύμα και να κατανοήσει την ουσία των λόγων του Θεού. Με αυτόν τον τρόπο, ο Πέτρος εισήλθε στην αλήθεια και, όταν το έκανε αυτό, η μεταμορφώθηκε και ανανεώθηκε η ζωή-διάθεσή του. Αν κάποιος δεν επιδιώκει την αλήθεια, δεν πρόκειται να την κατανοήσει ποτέ. Ας μιλήσεις για λόγια και δόγματα δέκα χιλιάδες φορές· απλώς λόγια και δόγματα θα παραμείνουν. Ορισμένοι άνθρωποι λένε μόνο: «Ο Χριστός είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή». Ακόμη κι αν επαναλάβεις αυτά τα λόγια δέκα χιλιάδες φορές, και πάλι ανώφελο θα είναι· δεν καταλαβαίνεις καθόλου τη σημασία τους. Γιατί λένε ότι ο Χριστός είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή; Μπορείς να εκφράσεις τη βιωματική γνώση σου γι’ αυτό το θέμα; Έχεις εισέλθει στην πραγματικότητα της αλήθειας, της οδού και της ζωής; Ο Θεός έχει εκφέρει τα λόγια Του για να τα βιώσετε και να αποκτήσετε γνώση. Είναι ανώφελο να μιλάτε απλώς για λόγια και δόγματα. Μόνο όταν έχεις κατανοήσει τα λόγια του Θεού και έχεις εισέλθει σε αυτά, μπορείς να πετύχεις την αυτογνωσία. Αν δεν κατανοήσεις τα λόγια του Θεού, δεν μπορείς να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Μόνο όταν κατανοήσεις την αλήθεια μπορείς να διακρίνεις πράγματα. Αλλιώς, δεν μπορείς. Μόνο όταν κατανοήσεις την αλήθεια μπορείς να διακρίνεις ξεκάθαρα τα πράγματα. Χωρίς την κατανόηση της αλήθειας, δεν μπορείς. Μόνο όταν κατανοήσεις την αλήθεια μπορείς φτάσεις την αυτογνωσία. Χωρίς την κατανόηση της αλήθειας, δεν μπορείς. Μόνο όταν έχεις αποκτήσει την αλήθεια μπορεί να αλλάξει η διάθεσή σου. Χωρίς την αλήθεια, δεν μπορεί να αλλάξει. Μόνο μόλις αποκτήσεις την αλήθεια μπορείς να υπηρετείς σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού. Χωρίς να έχεις αποκτήσει την αλήθεια, δεν μπορείς να υπηρετείς σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού. Μόνο μόλις αποκτήσεις την αλήθεια μπορείς να λατρεύεις τον Θεό. Χωρίς την κατανόηση της αλήθειας, ακόμη κι αν Τον λατρεύεις, η λατρεία σου δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά εκτέλεση θρησκευτικών τελετουργιών. Χωρίς την αλήθεια, τίποτα από όσα κάνεις δεν είναι πραγματικότητα. Αν αποκτήσεις την αλήθεια, όλα όσα κάνεις έχουν πραγματικότητα. Όλα αυτά τα πράγματα εξαρτώνται από το αν θα αποκτήσεις την αλήθεια μέσα από τα λόγια του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Πώς να γνωρίσει κανείς τη φύση του ανθρώπου

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 562

Δεν είναι απλή υπόθεση να φτάσει κανείς στην αληθινή κατανόηση των λόγων του Θεού. Μη σκέφτεσαι ως εξής: «Μπορώ να ερμηνεύσω το κυριολεκτικό νόημα των λόγων του Θεού, και όλοι λένε ότι η ερμηνεία μου είναι καλή και την εγκρίνουν, άρα αυτό σημαίνει ότι κατανοώ τα λόγια Του». Αυτό δεν είναι το ίδιο με το να κατανοεί κανείς τα λόγια του Θεού. Αν έχεις κερδίσει κάποια φώτιση μέσα από τις ομιλίες του Θεού, και έχεις αποκτήσει κάποια αίσθηση της πραγματικής σημασίας των λόγων Του, και αν μπορείς να εκφράσεις την πρόθεση που κρύβουν τα λόγια Του και τι αποτέλεσμα θα πετύχουν τελικά —αν τα καταλαβαίνεις ξεκάθαρα όλα αυτά— μπορεί να θεωρηθεί ότι έχεις έστω κάποια κατανόηση για τα λόγια του Θεού. Άρα, δεν είναι καθόλου απλό να καταλάβεις τα λόγια του Θεού. Μόνο και μόνο επειδή μπορείς να παρέχεις μια γλαφυρή, υπερβολική εξήγηση για την κυριολεκτική σημασία των λόγων του Θεού, δεν σημαίνει και ότι τα καταλαβαίνεις. Όσο κι αν εξηγείς την κυριολεκτική τους σημασία, η εξήγησή σου εξακολουθεί να βασίζεται στην ανθρώπινη φαντασία και στον ανθρώπινο τρόπο σκέψης. Είναι ανώφελο! Πώς θα μπορέσεις να κατανοήσεις τα λόγια του Θεού; Το βασικό είναι να αναζητάς την αλήθεια που βρίσκεται μέσα τους. Μόνο κατ’ έτσι θα καταλάβεις πραγματικά τα λόγια του Θεού. Ο Θεός ποτέ δεν εκφράζει κενά λόγια. Κάθε πρόταση που εκφέρει περιλαμβάνει λεπτομέρειες που είναι βέβαιο ότι θα φανερωθούν περαιτέρω στα λόγια Του και μπορεί να εκφραστούν διαφορετικά. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει σε βάθος πώς εκφράζει ο Θεός την αλήθεια. Οι ομιλίες Του είναι πολύ βαθιές και η ανθρώπινη σκέψη δεν μπορεί να τις κατανοήσει εύκολα. Οι άνθρωποι, αν καταβάλλουν κάποια προσπάθεια, μπορούν να ανακαλύψουν χοντρικά ολόκληρο το νόημα κάθε πτυχής της αλήθειας. Οι λεπτομέρειες που απομένουν τα συμπληρωθούν για αυτούς κατά τη μετέπειτα εμπειρία τους, με τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Ένα μέρος είναι, μέσω της ανάγνωσης των λόγων του Θεού, ο συλλογισμός πάνω σ’ αυτά, η κατανόηση και η αναζήτηση του συγκεκριμένου περιεχομένου τους. Άλλο ένα μέρος είναι η κατανόηση της σημασίας των λόγων Του μέσα από την εμπειρία πάνω σ’ αυτά και από τη διαφώτιση από το Άγιο Πνεύμα. Αν κάνεις συνεχώς πρόοδο σε αυτές τις δύο πτυχές, μπορείς να φτάσεις σε σημείο να κατανοήσεις τον λόγο του Θεού. Αν τον ερμηνεύεις σε κυριολεκτικό, κειμενικό επίπεδο ή βάσει του σκεπτικού και των φαντασιοκοπιών σου, τότε ακόμη κι αν τον εξηγείς με στόμφο και φιοριτούρες, πάλι δεν κατανοείς πραγματικά την αλήθεια και συνεχίζεις να βασίζεις τα πάντα στον ανθρώπινο τρόπο σκέψης και στις ανθρώπινες φαντασιοκοπίες. Δεν τα αποκτάς από τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος. Οι άνθρωποι έχουν την τάση να ερμηνεύουν τα λόγια του Θεού βάσει των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών τους, και μπορεί ακόμη και να τα παρερμηνεύσουν λαμβάνοντάς τα υπόψη χωρίς τα συμφραζόμενα, με πιθανό αποτέλεσμα να παρερμηνεύσουν και να κρίνουν τον Θεό· αυτό είναι πρόβλημα. Την αλήθεια, λοιπόν, την αποκτά κανείς κυρίως μέσω της κατανόησης των λόγων του Θεού και της διαφώτισης από το Άγιο Πνεύμα. Αν μπορείς να κατανοήσεις και να εξηγήσεις την κυριολεκτική σημασία του λόγου του Θεού, αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις αποκτήσει την αλήθεια. Αν η κατανόηση της κυριολεκτικής σημασίας του λόγου του Θεού σήμαινε κατανόηση της αλήθειας, τότε θα αρκούσε μόνο λίγη μόρφωση και γνώση· τι θα χρειαζόσουν, λοιπόν, τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος; Το έργο του Θεού είναι κάτι που μπορεί να κατανοήσει ο ανθρώπινος νους; Η κατανόηση της αλήθειας, λοιπόν, δεν βασίζεται σε ανθρώπινες αντιλήψεις ή φαντασιοκοπίες. Για να έχεις αληθινή βιωματική γνώση, χρειάζεσαι τη διαφώτιση, τη φώτιση και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος. Αυτή είναι η διαδικασία της κατανόησης και της απόκτησης της αλήθειας, και είναι μια προϋπόθεση απαραίτητη.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Πώς να γνωρίσει κανείς τη φύση του ανθρώπου

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 563

Πώς κατανοείς τη φύση του ανθρώπου; Το πιο σημαντικό είναι να τη διακρίνεις μέσα απ’ την οπτική της κοσμοθεωρίας του ανθρώπου, της άποψής του για τη ζωή και των αξιών του. Όλοι όσοι ανήκουν στον διάβολο ζουν για τον εαυτό τους. Η άποψή τους για τη ζωή και τα αποφθέγματά τους προέρχονται κυρίως από ρητά του Σατανά, όπως το «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω», το «Ο άνθρωπος πεθαίνει για τα πλούτη όπως το πουλί πεθαίνει για το φαγητό» και άλλες τέτοιες πλάνες. Όλα αυτά τα λόγια που εκφράζουν αυτοί οι βασιλιάδες διάβολοι, οι σπουδαίοι και οι φιλόσοφοι έχουν μετατραπεί στην ίδια τη ζωή του ανθρώπου. Πιο συγκεκριμένα, τα πιο πολλά λόγια του Κομφούκιου, τον οποίο ο κινεζικός λαός εκθειάζει ως «σοφό», έχουν γίνει η ζωή του ανθρώπου. Υπάρχουν επίσης τα περίφημα γνωμικά του Βουδισμού και του Ταοϊσμού, αλλά και τα κλασικά ρητά διάφορων διασήμων, τα οποία παραθέτουν συχνά. Όλα τούτα ανακεφαλαιώνουν τις φιλοσοφίες και τη φύση του Σατανά, την οποία παρουσιάζουν και εξηγούν με τον καλύτερο τρόπο. Όλα αυτά τα δηλητήρια, που είναι αποτυπωμένα στην καρδιά του ανθρώπου προέρχονται από τον Σατανά και ούτε το ελάχιστο δεν προέρχεται από τον Θεό. Αυτά τα διαβολικά λόγια, επίσης, είναι εντελώς αντίθετα απ’ τον λόγο του Θεού. Είναι τελείως ξεκάθαρο ότι η πραγματικότητα κάθε θετικού πράγματος προέρχεται από τον Θεό, και ότι όλα τα αρνητικά πράγματα που δηλητηριάζουν τον άνθρωπο προέρχονται απ’ τον Σατανά. Επομένως, αν εξετάσεις την άποψη και τις αξίες ενός ανθρώπου για τη ζωή μπορείς να διακρίνεις τη φύση του, αλλά και σε ποιον ανήκει. Ο Σατανάς διαφθείρει τους ανθρώπους μέσα από την εκπαίδευση και την επιρροή των εθνικών κυβερνήσεων, και των διασήμων και των σπουδαίων. Τα διαβολικά λόγια τους έχουν γίνει η ζωή και η φύση του ανθρώπου. Το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» είναι ένα γνωστό σατανικό ρητό που έχει ενσταλαχθεί σε όλους, και το οποίο έχει γίνει η ζωή του ανθρώπου. Υπάρχουν και άλλα λόγια φιλοσοφιών για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις σαν κι αυτό. Ο Σατανάς χρησιμοποιεί την παραδοσιακή κουλτούρα κάθε έθνους για να εκπαιδεύσει, να παραπλανήσει και να διαφθείρει τους ανθρώπους, κι έτσι ωθεί την ανθρωπότητα να πέσει και να βυθιστεί μέσα σε μια απέραντη άβυσσο καταστροφής· τελικά, ο Θεός καταστρέφει τους ανθρώπους, επειδή υπηρετούν τον Σατανά και αντιστέκονται σ’ Αυτόν. Κάποιοι άνθρωποι έχουν υπηρετήσει ως δημόσιοι αξιωματούχοι στην κοινωνία για δεκαετίες. Φανταστείτε να ρωτούσατε: «Τα έχεις καταφέρει τόσο καλά σ’ αυτό το αξίωμα. Ποια είναι τα διάσημα αποφθέγματα στα οποία βασίζεις κυρίως τη ζωή σου;» Μπορεί να πουν: «Το μόνο που καταλαβαίνω είναι το εξής: “Οι αξιωματούχοι δεν κάνουν δύσκολη τη ζωή εκείνων που τους φέρνουν δώρα, και όσοι δεν κολακεύουν, δεν καταφέρνουν ποτέ τίποτα”». Πάνω σ’ αυτήν τη σατανική φιλοσοφία βασίζεται η καριέρα τους. Αυτά τα λόγια δεν είναι αντιπροσωπευτικά της φύσης τέτοιων ανθρώπων; Το να χρησιμοποιούν με αθέμιτο τρόπο κάθε δυνατό μέσο για την απόκτηση θέσης έχει γίνει η φύση τους· στόχοι τους είναι η θέση ενός αξιωματούχου και μια επιτυχημένη καριέρα. Υπάρχουν πολλά ακόμα σατανικά δηλητήρια στη ζωή των ανθρώπων, στη διαγωγή και στη συμπεριφορά τους. Για παράδειγμα, οι φιλοσοφίες τους για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, ο τρόπος με τον οποίο ενεργούν και τα αξιώματά τους είναι όλα γεμάτα με τα δηλητήρια του μεγάλου κόκκινου δράκοντα, και προέρχονται όλα από τον Σατανά. Άρα, όλα όσα ρέουν μέσα στο μεδούλι και στο αίμα τους προέρχονται απ’ τον Σατανά. Όλοι αυτοί οι αξιωματούχοι, όσοι έχουν εξουσία και όσοι είναι επιτυχημένοι ακολουθούν τα δικά τους μονοπάτια και μυστικά για την επιτυχία. Τέτοια μυστικά δεν αντιπροσωπεύουν απόλυτα τη φύση τους; Έχουν κάνει τόσο σπουδαία πράγματα στην κοινωνία, και κανείς δεν μπορεί να διακρίνει τις μηχανορραφίες και τις ίντριγκες που κρύβουν πίσω τους. Αυτό δείχνει πόσο ύπουλη και δηλητηριώδης είναι η φύση τους. Ο Σατανάς έχει διαφθείρει πολύ βαθιά την ανθρωπότητα. Το δηλητήριό του κυλά μέσα στο αίμα του κάθε ανθρώπου, και μπορεί να πει κανείς ότι ο άνθρωπος έχει διεφθαρμένη, μοχθηρή, ανταγωνιστική φύση που πάει κόντρα στον Θεό, γεμάτη από τις φιλοσοφίες και τα δηλητήρια του Σατανά, και βουτηγμένη μέσα σ’ αυτά. Έχει γίνει, στο σύνολό της, η φύση-ουσία του Σατανά. Γι’ αυτό αντιστέκονται και εναντιώνονται στον Θεό οι άνθρωποι. Αν ο άνθρωπος αναλύσει τη φύση του κατ’ αυτόν τον τρόπο, εύκολα μπορεί να φτάσει στην αυτογνωσία.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Πώς να γνωρίσει κανείς τη φύση του ανθρώπου

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 564

Το βασικότερο για τον αυτοστοχασμό και τη γνώση του εαυτού σου είναι το εξής: Όσο περισσότερο αισθάνεσαι ότι τα έχεις πάει καλά ή έχεις πράξει το σωστό, και όσο περισσότερο νομίζεις ότι μπορείς να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού ή ότι είσαι σε θέση να καυχιέσαι για συγκεκριμένους τομείς, τόσο περισσότερο αξίζει να γνωρίσεις τον εαυτό σου σε εκείνους τους τομείς και τόσο περισσότερο αξίζει να σκάψεις βαθιά μέσα τους για να δεις τι ακαθαρσίες υπάρχουν μέσα σου, καθώς και ποια πράγματα μέσα σου δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις προθέσεις του Θεού. Ας πάρουμε τον Παύλο ως παράδειγμα. Ο Παύλος ήταν πολύ μορφωμένος, υπέφερε πολύ όσο κήρυττε και εργαζόταν και πολλοί άνθρωποι τον λάτρεψαν ιδιαιτέρως. Ως εκ τούτου, αφού ολοκλήρωσε πολύ έργο, υπέθεσε ότι θα υπήρχε γι’ αυτόν ένας στέφανος. Αυτό τον έκανε να προχωράει όλο και πιο μακριά στο λανθασμένο μονοπάτι, μέχρι που τελικά τιμωρήθηκε από τον Θεό. Αν είχε αναλογιστεί τον εαυτό του και τον είχε αναλύσει εκείνον τον καιρό, δεν θα είχε σκεφτεί με τον τρόπου που σκέφτηκε. Με άλλα λόγια, ο Παύλος δεν είχε επικεντρωθεί στην αναζήτηση της αλήθειας μέσα από τα λόγια του Κυρίου Ιησού· είχε πιστέψει μόνο στις δικές του αντιλήψεις και φαντασιώσεις. Είχε σκεφτεί ότι κάνοντας απλώς κάποια καλά πράγματα και επιδεικνύοντας κάποιες καλές συμπεριφορές, θα λάμβανε την έγκριση και την ανταμοιβή του Θεού. Τελικά, οι δικές του αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες τύφλωσαν την καρδιά του και κάλυψαν την αλήθεια της διαφθοράς του. Μα οι άνθρωποι δεν μπόρεσαν να το καταλάβουν και δεν είχαν γνώση αυτών των πραγμάτων, και πριν το εκθέσει ο Θεός, πάντα παρουσίαζαν τον Παύλο ως το πρότυπο στο οποίο θα πρέπει να στοχεύει κανείς, ως παράδειγμα προς μίμηση, και τον έβλεπαν ως ένα είδωλο το οποίο επιζητούσαν και λαχταρούσαν να γίνουν. Η περίπτωση του Παύλου αποτελεί προειδοποίηση για κάθε έναν από τον εκλεκτό λαό του Θεού. Ιδιαίτερα όταν εμείς που ακολουθούμε τον Θεό μπορεί να υποφέρουμε και να πληρώνουμε το τίμημα στα καθήκοντά μας και καθώς υπηρετούμε τον Θεό, αισθανόμαστε ότι είμαστε αφοσιωμένοι και αγαπάμε τον Θεό, και σε τέτοιες στιγμές πρέπει να κάνουμε αυτοκριτική και να κατανοήσουμε ακόμη περισσότερο τον εαυτό μας όσον αφορά το μονοπάτι που ακολουθούμε, πράγμα εξαιρετικά απαραίτητο. Αυτό συμβαίνει επειδή αυτό που νομίζεις ότι είναι καλό είναι αυτό που θα προσδιορίσεις ως σωστό, και δεν θα το αμφισβητήσεις, δεν θα το αναλογιστείς ούτε θα αναλύσεις αν υπάρχει σε αυτό κάτι που αντιστέκεται στον Θεό. Για παράδειγμα, υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν πως είναι εξαιρετικά καλόκαρδοι. Δεν μισούν ποτέ τους άλλους, ούτε τους κάνουν κακό, και τείνουν πάντα μια χείρα βοηθείας στους αδελφούς ή τις αδελφές, οι οικογένειες των οποίων έχουν ανάγκη, μήπως μείνει ανεπίλυτο το πρόβλημά τους· διαθέτουν μεγάλο βαθμό καλής θέλησης και κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να βοηθήσουν όποιον μπορούν. Ωστόσο, δεν επικεντρώνονται ποτέ στην άσκηση της αλήθειας και δεν έχουν καμία ζωή-είσοδο. Ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτής της εξυπηρετικότητας; Βάζουν τη ζωή τους σε αναμονή, κι όμως είναι πολύ ευχαριστημένοι με τον εαυτό τους και τρομερά ικανοποιημένοι με όλα όσα έχουν κάνει. Επιπλέον, νιώθουν πολύ υπερήφανοι γι’ αυτά, καθώς πιστεύουν πως σε όλα όσα έχουν κάνει, δεν υπάρχει τίποτα που να αντίκειται στην αλήθεια, πως αυτά θα ικανοποιήσουν σίγουρα τις προθέσεις του Θεού, και πως έχουν αληθινή πίστη στον Θεό. Βλέπουν τη φυσική καλοσύνη τους ως κάτι προς αξιοποίηση και, μόλις το κάνουν αυτό, το θεωρούν δεδομένα ως την αλήθεια. Στην πραγματικότητα, ό,τι κάνουν είναι ανθρωπίνως καλό. Δεν κάνουν καθόλου πράξη την αλήθεια, διότι ό,τι κάνουν είναι ενώπιον του ανθρώπου, όχι ενώπιον του Θεού, ενώ πολύ λιγότερο δε, ασκούνται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού και την αλήθεια. Επομένως, όλες οι πράξεις τους είναι μάταιες. Τίποτε απ’ όσα κάνουν δεν αποτελεί άσκηση της αλήθειας ή των λόγων του Θεού, πόσο μάλλον ακολούθηση του θελήματός Του· αντίθετα, χρησιμοποιούν την ανθρώπινη καλοσύνη και την καλή συμπεριφορά για να βοηθήσουν τους άλλους. Συνοψίζοντας, δεν αναζητούν τις προθέσεις του Θεού σε όλα όσα κάνουν ούτε ενεργούν σύμφωνα με τις απαιτήσεις Του. Ο Θεός δεν εγκρίνει αυτήν την καλή συμπεριφορά του ανθρώπου· για τον Θεό, είναι καταδικαστέα και δεν αξίζει να τη θυμάται Εκείνος.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μόνο αναγνωρίζοντας τις πλανεμένες απόψεις του μπορεί κανείς να αλλάξει πραγματικά

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 565

Βασικό για την επίτευξη αλλαγής στη διάθεση είναι να γνωρίζει κανείς τη δική του φύση, και αυτό πρέπει να συμβεί σύμφωνα με την έκθεση του Θεού. Μόνο στον λόγο του Θεού μπορεί κάποιος να γνωρίσει την αποτρόπαια φύση του, να αναγνωρίσει στη φύση του τα διάφορα δηλητήρια του Σατανά, να συνειδητοποιήσει ότι είναι ανόητος και αδαής και να αναγνωρίσει τα αδύναμα και αρνητικά στοιχεία στη φύση του. Αφού τα γνωρίσεις αυτά πλήρως και είσαι πραγματικά σε θέση να μισήσεις τον εαυτό σου και να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα, να εφαρμόσεις με συνέπεια τον λόγο του Θεού, να επιδιώκεις με συνέπεια την αλήθεια κατά την εκτέλεση των καθηκόντων σου, να επιτύχεις μια αλλαγή στη διάθεσή σου και να γίνεις ένα άτομο που αγαπάει πραγματικά τον Θεό, τότε θα έχεις μπει στο μονοπάτι του Πέτρου. Χωρίς τη χάρη του Θεού και τη διαφώτιση και την καθοδήγηση από το Άγιο Πνεύμα, θα ήταν δύσκολο να βαδίσεις σε αυτό το μονοπάτι, καθώς οι άνθρωποι δεν κατέχουν την αλήθεια και δεν μπορούν να επαναστατήσουν ενάντια στον εαυτό τους. Για να βαδίσει κανείς στο μονοπάτι της τελείωσης στο οποίο πορευόταν ο Πέτρος πρέπει κυρίως να έχει αποφασιστικότητα, να έχει πίστη και να στηρίζεται στον Θεό. Επιπλέον, πρέπει να υποτάσσεται στο έργο του Αγίου Πνεύματος· δεν μπορεί να κάνει δίχως τα λόγια του Θεού σε τίποτα. Αυτές είναι οι βασικές πτυχές και καμιά τους δεν μπορεί να παραβιαστεί. Είναι πολύ δύσκολο να γνωρίσει κανείς τον εαυτό του εν μέσω εμπειριών· δίχως το έργο του Αγίου Πνεύματος, είναι μάταιο. Για να βαδίσει κανείς στο μονοπάτι του Πέτρου πρέπει να επικεντρωθεί στο να γνωρίσει τον εαυτό του και να μεταμορφώσει τη διάθεσή του. Το μονοπάτι του Παύλου δεν ήταν ένα μονοπάτι αναζήτησης της ζωής ή επικέντρωσης στην αυτογνωσία· εκείνος επικεντρώθηκε κυρίως στην επιτέλεση έργου, καθώς και στην επιρροή και τη δυναμική αυτού του έργου. Το κίνητρό του ήταν η απόκτηση των ευλογιών του Θεού σε αντάλλαγμα για το έργο και τα δεινά του, καθώς και η απόκτηση ανταμοιβών από τον Θεό. Το κίνητρο αυτό ήταν λανθασμένο. Ο Παύλος δεν επικεντρώθηκε στη ζωή ούτε έδωσε καμία σημασία στην επίτευξη αλλαγής στη διάθεση· επικεντρώθηκε μόνο στις ανταμοιβές. Επειδή είχε λανθασμένους στόχους, το μονοπάτι στο οποίο βάδιζε ήταν, φυσικά, κι αυτό λανθασμένο. Αυτό ήταν απόρροια της αλαζονικής και επηρμένης φύσης του. Είναι ξεκάθαρο πως ο Παύλος δεν κατείχε την αλήθεια ούτε είχε συνείδηση ή λογική. Καθώς ο Θεός σώζει και αλλάζει τους ανθρώπους, αλλάζει, κατά κύριο λόγο, τη διάθεσή τους. Ο σκοπός των λόγων Του είναι να επιτευχθεί στους ανθρώπους το εξής αποτέλεσμα: Να μεταμορφωθούν οι διαθέσεις τους και οι ίδιοι να έχουν την ικανότητα να γνωρίζουν τον Θεό, να υποτάσσονται σ’ Αυτόν και να Τον λατρεύουν με κανονικό τρόπο. Αυτός είναι ο σκοπός των λόγων και του έργου του Θεού. Ο τρόπος αναζήτησης του Παύλου αποτελούσε κατάφωρη παραβίαση των προθέσεων του Θεού και ερχόταν σε σύγκρουση με αυτές· βρισκόταν σε πλήρη αντίθεση με αυτές. Ωστόσο, ο τρόπος αναζήτησης του Πέτρου ήταν σε απόλυτη σύμπνοια με τις προθέσεις του Θεού: Ο Πέτρος επικεντρώθηκε στη ζωή και τις αλλαγές στη διάθεση, κι αυτό είναι επακριβώς το αποτέλεσμα που επιθυμεί να επιτύχει ο Θεός στα ανθρώπινα όντα με το έργο Του. Το μονοπάτι του Πέτρου είναι, επομένως, ευλογημένο και λαμβάνει την έγκριση του Θεού. Επειδή το μονοπάτι του Παύλου πάει ενάντια στις προθέσεις του Θεού, ο Θεός το μισεί και το καταριέται. Για να βαδίσει κανείς στο μονοπάτι του Πέτρου πρέπει να γνωρίζει τις προθέσεις του Θεού. Για να κατανοήσει κανείς επακριβώς ποιο μονοπάτι πρέπει να ακολουθήσει, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να μπορεί πραγματικά να κατανοήσει απόλυτα τις προθέσεις Του μέσα από τα λόγια Του —να κατανοήσει, δηλαδή, τι θέλει να κάνει ο Θεός με τον άνθρωπο και, εν τέλει, ποιο αποτέλεσμα επιθυμεί να επιτύχει. Αν δεν κατανοείς απόλυτα το μονοπάτι του Πέτρου και έχεις απλώς την επιθυμία να το ακολουθήσεις, τότε δεν θα μπορέσεις να πορευτείς σε αυτό. Με άλλα λόγια, μπορεί να ξέρεις πολλά δόγματα, αλλά δεν θα μπορέσεις τελικά να εισέλθεις στην πραγματικότητα. Παρόλο που μπορεί να εισέλθεις επιφανειακά, δεν θα είσαι σε θέση να επιτύχεις κάποιο πραγματικό αποτέλεσμα.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 566

Τη σήμερον ημέρα, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πολύ επιφανειακή κατανόηση του εαυτού τους. Δεν έχουν καταφέρει σε καμία περίπτωση να αποκτήσουν σαφή γνώση των πραγμάτων που αποτελούν μέρος της φύσης τους. Το μόνο που γνωρίζουν είναι λίγες από τις διεφθαρμένες καταστάσεις που αποκαλύπτουν, τα πράγματα που είναι πιθανόν να κάνουν ή λίγα από τα ελαττώματά τους, κι αυτό τους κάνει να πιστεύουν πως γνωρίζουν τον εαυτό τους. Εάν, επιπλέον, συμμορφώνονται με λίγους κανονισμούς, φροντίζουν να μην κάνουν λάθη σε ορισμένους τομείς και κατορθώνουν να μη διαπράττουν ορισμένες παραβάσεις, τότε θεωρούν πως κατέχουν πραγματικότητα στην πίστη τους στον Θεό και θεωρούν πως θα σωθούν. Αυτό είναι πέρα για πέρα ανθρώπινη φαντασία. Εάν συμμορφώνεσαι με αυτά τα πράγματα, θα κατορθώσεις στ’ αλήθεια να αποφύγεις τη διάπραξη οποιασδήποτε παράβασης; Θα έχεις επιτύχει πραγματική αλλαγή διάθεσης; Θα βιώνεις στ’ αλήθεια την ομοιότητα ενός ανθρώπινου όντος; Μπορείς, κατ’ αυτόν τον τρόπο, να ικανοποιήσεις αληθινά τον Θεό; Σε καμία περίπτωση· αυτό είναι βέβαιο. Η πίστη στον Θεό έχει αποτέλεσμα μόνο όταν έχει κανείς υψηλά πρότυπα, έχει αποκτήσει την αλήθεια και έχει μεταμορφώσει κάπως τη ζωή-διάθεσή του. Αυτό απαιτεί κατ’ αρχάς αφοσίωση στο να γνωρίσει κανείς τον εαυτό του. Εάν η γνώση των ανθρώπων για τον ίδιο τον εαυτό τους είναι υπερβολικά ρηχή, θα τους είναι αδύνατο να λύσουν τυχόν προβλήματα και η ζωή-διάθεσή τους πολύ απλά δεν θα αλλάξει. Είναι απαραίτητο να γνωρίζει κανείς τον εαυτό του σε βαθύ επίπεδο, δηλαδή να γνωρίζει τη δική του φύση: Ποια στοιχεία περιλαμβάνει αυτή η φύση, πώς δημιουργήθηκαν αυτά τα πράγματα και από πού προήλθαν. Επιπλέον, είσαι όντως σε θέση να μισήσεις αυτά τα πράγματα; Έχεις δει την άσχημη ψυχή σου και τη μοχθηρή σου φύση; Εάν είσαι πραγματικά σε θέση να δεις την αλήθεια για τον εαυτό σου, τότε θα μισήσεις τον εαυτό σου. Όταν μισήσεις τον εαυτό σου και, στη συνέχεια, κάνεις πράξη τον λόγο του Θεού, θα είσαι σε θέση να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα και να έχεις τη δύναμη να εφαρμόσεις την αλήθεια χωρίς να το βρίσκεις επίπονο. Γιατί πολλοί άνθρωποι ακολουθούν τις σαρκικές προτιμήσεις τους; Επειδή θεωρούν τον εαυτό τους πολύ καλό και πιστεύουν ότι οι πράξεις τους είναι σωστές και δικαιολογημένες, ότι δεν έχουν κανένα ψεγάδι και ότι, μάλιστα, έχουν απόλυτο δίκιο, είναι, συνεπώς, ικανοί να ενεργούν με την παραδοχή ότι η δικαιοσύνη είναι με το μέρος τους. Όταν κάποιος αναγνωρίζει ποια είναι η πραγματική φύση του —πόσο άσχημη, ποταπή και αξιοθρήνητη είναι— τότε δεν είναι ιδιαίτερα περήφανος για τον εαυτό του, δεν είναι τόσο υπέρμετρα αλαζόνας ούτε τόσο ευχαριστημένος με τον εαυτό του όσο πριν. Ένας τέτοιος άνθρωπος πιστεύει το εξής: «Πρέπει να είμαι ειλικρινής και προσγειωμένος όταν κάνω πράξη κάποια από τα λόγια του Θεού. Διαφορετικά, δεν θα ανταποκρίνομαι στο πρότυπο του να είμαι άνθρωπος και θα ντρέπομαι να ζω ενώπιον του Θεού». Τότε θεωρεί πραγματικά τον εαυτό του ευτελή, πραγματικά ασήμαντο. Εκείνη τη στιγμή του είναι εύκολο να εφαρμόσει την αλήθεια και θα έχει κάπως την όψη που θα έπρεπε να έχει ο άνθρωπος. Μόνο όταν οι άνθρωποι μισούν πραγματικά τον εαυτό τους είναι σε θέση να επαναστατήσουν ενάντια στη σάρκα. Εάν δεν μισήσουν τον εαυτό τους, δεν θα είναι σε θέση να επαναστατήσουν ενάντια στη σάρκα. Το να μισεί κανείς πραγματικά τον εαυτό του δεν είναι ένα απλό ζήτημα. Υπάρχουν αρκετά πράγματα που πρέπει να απαντώνται σ’ αυτόν: Πρώτον, να γνωρίζει τη φύση του και, δεύτερον, να βλέπει τον εαυτό του ως φτωχό και αξιοθρήνητο, εξαιρετικά μικρό και ασήμαντο, καθώς και να βλέπει την αξιοθρήνητη και ακάθαρτη ψυχή του. Όταν κάποιος βλέπει πλήρως το αληθινό του πρόσωπο και επιτυγχάνεται αυτό το αποτέλεσμα, τότε αποκτά πραγματικά γνώση του εαυτού του και μπορούμε να πούμε ότι έχει καταφέρει να γνωρίσει πλήρως τον εαυτό του. Μόνο τότε μπορεί κάποιος να μισήσει πραγματικά τον εαυτό του, να φτάσει ακόμη και στο σημείο να τον καταραστεί και να αισθανθεί πραγματικά ότι έχει διαφθαρεί τόσο βαθιά από τον Σατανά που δεν μοιάζει καν με ανθρώπινο ον. Όταν μια μέρα εμφανιστεί η απειλή του θανάτου, ένα τέτοιο άτομο θα σκεφτεί: «Αυτή είναι η δίκαιη τιμωρία του Θεού. Ο Θεός είναι όντως δίκαιος· πρέπει στ’ αλήθεια να πεθάνω!» Σ’ αυτό το σημείο, δεν θα παραπονεθεί ούτε, βέβαια, θα κατηγορήσει τον Θεό, και απλώς θα νιώθει ότι είναι τόσο φτωχός και αξιοθρήνητος, τόσο ακάθαρτος και διεφθαρμένος που θα πρέπει να αποκλειστεί και να καταστραφεί από τον Θεό και μια ψυχή σαν τη δική του δεν είναι κατάλληλη να ζει στη γη. Συνεπώς, το συγκεκριμένο άτομο δεν θα παραπονεθεί ενάντια στον Θεό, δεν θα αντισταθεί σ’ Αυτόν ούτε, βέβαια, θα προδώσει τον Θεό. Εάν κάποιος δεν γνωρίζει τον εαυτό του και εξακολουθεί να θεωρεί πως είναι πολύ καλός, τότε, όταν ο θάνατος χτυπήσει την πόρτα, θα σκεφτεί: «Τα έχω καταφέρει πολύ καλά στην πίστη μου. Έχω αναζητήσει πολύ σκληρά! Αν και έχω δώσει τόσο πολλά και έχω υποφέρει τόσο πολύ, τελικά ο θεός μού ζητάει τώρα να πεθάνω. Δεν ξέρω πού έγκειται η δικαιοσύνη του θεού. Γιατί μου ζητάει να πεθάνω; Εάν πρέπει να πεθάνω εγώ, τότε ποιος θα σωθεί; Δεν θα έρθει το τέλος της ανθρώπινης φυλής;» Πρώτον, αυτό το άτομο τρέφει αντιλήψεις για τον Θεό. Δεύτερον, διαμαρτύρεται και δεν δείχνει καμία απολύτως υποταγή. Αυτό ακριβώς έκανε και ο Παύλος: Όταν ήρθε η ώρα του να πεθάνει, δεν γνώριζε τον εαυτό του και, όταν πλησίαζε η τιμωρία του Θεού, ήταν πλέον πολύ αργά.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 567

Για την ακρίβεια, το να παίρνει κανείς το μονοπάτι του Πέτρου κατά την πίστη του σημαίνει να βαδίζει στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας, το οποίο είναι επίσης το μονοπάτι για να γνωρίσει πραγματικά τον εαυτό του και να αλλάξει τη διάθεσή του. Μόνο βαδίζοντας στο μονοπάτι του Πέτρου θα βρίσκεται κανείς στο μονοπάτι της τελείωσης από τον Θεό. Πρέπει κανείς να είναι βέβαιος για το πώς να βαδίσει επακριβώς στο μονοπάτι του Πέτρου, καθώς και για το πώς να το κάνει πράξη. Πρώτον, πρέπει κανείς να βάλει στην άκρη τις δικές του προθέσεις, τις απρεπείς επιδιώξεις, και ακόμα και την οικογένειά του και όλα τα της σάρκας του. Πρέπει να είναι ολόψυχα αφοσιωμένος· δηλαδή, πρέπει κανείς να αφοσιωθεί πλήρως στον λόγο του Θεού, να εστιάσει στο να τρώει και να πίνει τον λόγο του Θεού, να επικεντρωθεί στην αναζήτηση της αλήθειας και των επιθυμιών του Θεού μέσα από τον λόγο Του και να προσπαθήσει να κατανοήσει τις προθέσεις του Θεού στο καθετί. Αυτή είναι η πιο θεμελιώδης και η πιο ζωτικής σημασίας μέθοδος πράξης. Αυτό έκανε ο Πέτρος αφού είδε τον Ιησού, και μόνο αν κάποιος ασκείται κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί να επιτύχει άριστα αποτελέσματα. Η ολόψυχη αφοσίωση στον λόγο του Θεού περιλαμβάνει ως επί το πλείστον να αναζητά κανείς την αλήθεια και τις επιθυμίες του Θεού μέσα από τον λόγο Του, να εστιάζει στην κατανόηση των προθέσεων του Θεού και να κατανοεί και να αποκτά περισσότερη αλήθεια από τον λόγο του Θεού. Όταν διάβαζε τον λόγο του Θεού, ο Πέτρος δεν επικεντρωνόταν στην κατανόηση των δογμάτων, πόσο μάλλον εστίαζε την προσοχή του στην απόκτηση θεολογικής γνώσης. Αντίθετα, επικεντρώθηκε στην κατανόηση της αλήθειας και των προθέσεων του Θεού, καθώς και στην κατανόηση της διάθεσής Του και του κάλλους Του. Ο Πέτρος επιχείρησε επίσης να καταλάβει τις διάφορες διεφθαρμένες καταστάσεις του ανθρώπου μέσα από τον λόγο του Θεού, καθώς και τη φύση-ουσία και τα πραγματικά ελαττώματα του ανθρώπου, πληρώντας, έτσι, εύκολα όλες τις απαιτήσεις του Θεού προκειμένου Αυτός να ικανοποιηθεί. Ο Πέτρος είχε τόσο πολλές σωστές πρακτικές που συμμορφώνονταν με τον λόγο του Θεού. Αυτό ήταν το πλέον συμβατό με τις προθέσεις του Θεού και ήταν ο καλύτερος τρόπος με τον οποίο μπορούσε να συνεργαστεί ένας άνθρωπος ενόσω βίωνε το έργο του Θεού. Όταν περνούσε από τις εκατοντάδες δοκιμασίες που έστειλε ο Θεός, ο Πέτρος εξέταζε αυστηρά τον εαυτό του σε σχέση με κάθε λόγο που εξέφρασε ο Θεός για να κρίνει και να εκθέσει τον άνθρωπο και με κάθε λόγο του Θεού που αποτελούσε απαίτηση για τον άνθρωπο, και αγωνιζόταν να συλλάβει επακριβώς το νόημα εκείνων των λόγων. Προσπαθούσε ειλικρινά να αναλογιστεί και να απομνημονεύσει κάθε λέξη που του είχε πει ο Ιησούς, και πέτυχε πολύ καλά αποτελέσματα. Μέσα από αυτόν τον τρόπο πράξης, μπόρεσε να κατανοήσει τον εαυτό του μέσα από τα λόγια του Θεού και, όχι μόνο κατάφερε να κατανοήσει τις διάφορες διεφθαρμένες καταστάσεις και ελλείψεις του ανθρώπου, αλλά επίσης κατάφερε να κατανοήσει την ουσία και τη φύση του ανθρώπου. Αυτό σημαίνει να κατανοεί κανείς πραγματικά τον εαυτό του. Από τα λόγια του Θεού, ο Πέτρος όχι μόνο πέτυχε αληθινή κατανόηση του εαυτού του, μα είδε και τη δίκαιη διάθεση του Θεού, αυτό που έχει και είναι ο Θεός, τις προθέσεις Του για το έργο Του και τις απαιτήσεις Του από την ανθρωπότητα. Από αυτά τα λόγια κατάφερε να γνωρίσει αληθινά και τον Θεό. Κατάφερε να γνωρίσει τη διάθεση του Θεού και την ουσία Του. Κατάφερε να γνωρίσει και να κατανοήσει αυτό που έχει και είναι ο Θεός, καθώς και το κάλλος Του και τις απαιτήσεις Του από τον άνθρωπο. Παρόλο που εκείνον τον καιρό ο Θεός δεν μιλούσε τόσο πολύ όσο σήμερα, στον Πέτρο, μολαταύτα, επετεύχθησαν αποτελέσματα σε αυτές τις πτυχές. Αυτό ήταν κάτι το σπάνιο και το πολύτιμο. Ο Πέτρος πέρασε από εκατοντάδες δοκιμασίες, αλλά δεν υπέφερε μάταια. Όχι μόνο κατάφερε να γνωρίσει τον εαυτό του μέσα από τα λόγια και το έργο του Θεού, αλλά κατάφερε να γνωρίσει και τον Θεό. Επιπλέον, επικεντρώθηκε με ιδιαίτερη προσοχή στις απαιτήσεις που είχε ο Θεός από την ανθρωπότητα και περιέχονται στα λόγια Του. Σε όποιες πτυχές θα πρέπει ο άνθρωπος να ικανοποιεί τον Θεό προκειμένου να συνάδει με τις προθέσεις του Θεού, ο Πέτρος ήταν σε θέση να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια σ’ αυτές τις πτυχές και να αποκτήσει πλήρη διαύγεια. Αυτό ήταν εξαιρετικά ευεργετικό όσον αφορά τη ζωή-είσοδό του. Για οτιδήποτε κι αν μιλούσε ο Θεός, εφόσον εκείνα τα λόγια μπορούσαν να γίνουν η ζωή του και ήταν η αλήθεια, ο Πέτρος ήταν ικανός να τα χαράξει στην καρδιά του, ώστε να τα αναλογίζεται και να τα συνειδητοποιεί συχνά. Έχοντας ακούσει τα λόγια του Ιησού, μπόρεσε να τα βάλει στην καρδιά του, γεγονός που δείχνει ότι ήταν ιδιαιτέρως επικεντρωμένος στα λόγια του Θεού και, στο τέλος, πέτυχε πραγματικά αποτελέσματα. Δηλαδή, ήταν ικανός να κάνει ελεύθερα πράξη τα λόγια του Θεού, να κάνει πράξη την αλήθεια με ακρίβεια και να συνάδει με τις προθέσεις του Θεού, να ενεργεί εξ ολοκλήρου σύμφωνα με τις επιθυμίες του Θεού και να εγκαταλείψει την προσωπική του άποψη και τις φαντασιοκοπίες του. Μ’ αυτόν τον τρόπο, ο Πέτρος εισήλθε στην πραγματικότητα των λόγων του Θεού. Η υπηρεσία του Πέτρου εναρμονίστηκε με τις προθέσεις του Θεού κυρίως επειδή είχε κάνει αυτά τα πράγματα.

Αν μπορεί κανείς να ικανοποιήσει τον Θεό ενώ κάνει το καθήκον του, αν τα λόγια και οι πράξεις του βασίζονται σε αρχές κι εκείνος μπορεί να εισέλθει στην πραγματικότητα όλων των πτυχών της αλήθειας, τότε είναι άνθρωπος που τελειώνεται από τον Θεό. Μπορεί να ειπωθεί ότι το έργο και τα λόγια του Θεού έχουν υπάρξει πλήρως αποτελεσματικά γι’ αυτούς, ότι τα λόγια του Θεού έχουν γίνει η ζωή τους, ότι έχουν αποκτήσει την αλήθεια και ότι είναι σε θέση να ζουν σύμφωνα με τα λόγια του Θεού. Κατόπιν τούτου, η φύση της σάρκας τους, δηλαδή το ίδιο το θεμέλιο της αρχικής τους ύπαρξης, θα σειστεί συθέμελα και θα καταρρεύσει. Μόνο όταν οι άνθρωποι κατέχουν τα λόγια του Θεού ως τη ζωή τους, γίνονται νέοι άνθρωποι. Αν τα λόγια του Θεού γίνουν η ζωή τους, αν το όραμα του έργου του Θεού, τα όσα Εκείνος εκθέτει και απαιτεί από την ανθρωπότητα και τα πρότυπα για μια ανθρώπινη ζωή, τα οποία ο Θεός απαιτεί από τους ανθρώπους να πληρούν, γίνουν η ζωή τους, αν ζουν σύμφωνα με αυτά τα λόγια και τις αλήθειες, τότε οδηγούνται στην τελείωση από τα λόγια του Θεού. Αυτοί οι άνθρωποι αναγεννιούνται κι έχουν γίνει νέοι άνθρωποι μέσα από τα λόγια του Θεού. Αυτό είναι το μονοπάτι μέσα από το οποίο επεδίωκε την αλήθεια ο Πέτρος. Αυτό είναι το μονοπάτι της τελείωσης. Ο Πέτρος πέτυχε την τελείωση μέσα από τα λόγια του Θεού, απέκτησε ζωή μέσα από τα λόγια του Θεού, η αλήθεια που εξέφρασε ο Θεός έγινε η ζωή του και έγινε ένας άνθρωπος που απέκτησε την αλήθεια.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Πώς να περπατήσει κανείς στο μονοπάτι του Πέτρου

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 568

Προτού βιώσουν οι άνθρωποι το έργο του Θεού και κατανοήσουν την αλήθεια, η φύση του Σατανά είναι αυτή που αναλαμβάνει τον έλεγχο και τους εξουσιάζει εκ των έσω. Τι περιλαμβάνει ακριβώς αυτή η φύση; Για παράδειγμα, γιατί είσαι εγωιστής; Γιατί προστατεύεις τη θέση σου; Γιατί επηρεάζεσαι τόσο από τα αισθήματά σου; Γιατί σου αρέσουν εκείνα τα άδικα πράγματα και εκείνα τα κακά πράγματα; Πού βασίζεται η αρέσκειά σου για αυτά τα πράγματα; Από πού προέρχονται αυτά τα πράγματα; Γιατί σου αρέσουν και τα αποδέχεσαι; Τώρα πια έχετε όλοι σας φτάσει στο σημείο να καταλάβετε το εξής: Ο κύριος λόγος είναι ότι βρίσκονται μέσα στον άνθρωπο τα δηλητήρια του Σατανά. Ποια είναι λοιπόν τα δηλητήρια του Σατανά; Πώς μπορούν να εκφραστούν; Για παράδειγμα, αν ρωτήσεις τους ανθρώπους: «Πώς θα πρέπει να ζουν οι άνθρωποι; Για ποιον λόγο θα πρέπει να ζουν οι άνθρωποι;» όλοι θα απαντήσουν: «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Αυτή και μόνο η φράση εκφράζει την ίδια τη ρίζα του προβλήματος. Η φιλοσοφία και η λογική του Σατανά έχουν γίνει η ζωή των ανθρώπων. Ό,τι και να επιδιώκουν οι άνθρωποι, στην πραγματικότητα το κάνουν για τον εαυτό τους —και έτσι όλοι ζουν για τον εαυτό τους. «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω» —αυτή είναι η φιλοσοφία της ζωής του ανθρώπου, κι αυτό αντιπροσωπεύει και την ανθρώπινη φύση. Αυτά τα λόγια έχουν ήδη γίνει η φύση της διεφθαρμένης ανθρωπότητας, είναι το αληθινό πορτρέτο της σατανικής φύσης της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Αυτή η σατανική φύση έχει γίνει εξ ολοκλήρου το θεμέλιο για την ύπαρξη της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Για αρκετές χιλιάδες χρόνια, η διεφθαρμένη ανθρωπότητα ζει με αυτό το δηλητήριο του Σατανά, μέχρι σήμερα. Όλα όσα κάνει ο Σατανάς γίνονται προς χάρη των επιθυμιών, των φιλοδοξιών και των στόχων του. Θέλει να ξεπεράσει τον Θεό, να απελευθερωθεί από τον Θεό και να πάρει τον έλεγχο όλων των πραγμάτων που δημιουργήθηκαν από τον Θεό. Σήμερα, οι άνθρωποι έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά σε τέτοιο βαθμό. Όλοι έχουν σατανική φύση, όλοι τείνουν να αρνηθούν και να εναντιωθούν στον Θεό, και θέλουν να πάρουν τη μοίρα τους στα χέρια τους και προσπαθούν να αντιταχθούν στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού. Ήδη οι φιλοδοξίες και οι επιθυμίες τους είναι ακριβώς οι ίδιες με του Σατανά. Επομένως, η φύση του ανθρώπου είναι φύση του Σατανά. Στην πραγματικότητα, τα συνθήματα και οι αφορισμοί πολλών ανθρώπων αντιπροσωπεύουν την ανθρώπινη φύση και αντικατοπτρίζουν την ουσία της ανθρώπινης διαφθοράς. Τα πράγματα που επιλέγουν οι άνθρωποι είναι οι δικές τους προτιμήσεις και όλα αντιπροσωπεύουν τις διαθέσεις και τις επιδιώξεις τους. Σε κάθε λέξη που λέει ένας άνθρωπος και σε ό,τι κάνει, όσο μεταμφιεσμένο κι αν είναι, δεν μπορεί να καλύψει τη φύση του. Για παράδειγμα, οι Φαρισαίοι κήρυτταν συνήθως πολύ όμορφα, όταν άκουσαν όμως τα κηρύγματα και τις αλήθειες που εξέφρασε ο Ιησούς, αντί να τα αποδεχτούν, τα καταδίκασαν. Αυτό εξέθεσε τη φύση-ουσία των Φαρισαίων, που αποστρέφονταν και μισούσαν την αλήθεια. Μερικοί άνθρωποι μιλούν αρκετά όμορφα και είναι καλοί στο να μεταμφιέζονται, όταν όμως οι άλλοι συναναστραφούν μαζί τους για λίγο, διαπιστώνουν ότι η φύση τους είναι εξαιρετικά δόλια και ανέντιμη. Μετά από πολύ καιρό συναναστροφής μαζί τους, όλοι οι άλλοι ανακαλύπτουν τη φύση-ουσία τους. Τελικά, οι άλλοι εξάγουν το εξής συμπέρασμα: δεν λένε ποτέ την παραμικρή αλήθεια και είναι δόλιοι. Αυτή η δήλωση αντιπροσωπεύει τη φύση ενός τέτοιου ατόμου και αποτελεί την καλύτερη δυνατή απεικόνιση και απόδειξη της φύση-ουσίας του. Η φιλοσοφία αυτών των ατόμων για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις είναι να μη λένε σε κανέναν την αλήθεια, αλλά και να μην εμπιστεύονται κανέναν. Η σατανική φύση του ανθρώπου περιέχει πολλές σατανικές φιλοσοφίες και δηλητήρια. Μερικές φορές, εσύ ο ίδιος δεν τις αντιλαμβάνεσαι καν και δεν τις καταλαβαίνεις· όμως, κάθε στιγμή της ζωής σου στηρίζεται σ’ αυτά τα πράγματα. Επιπλέον, νομίζεις ότι τα πράγματα αυτά είναι απολύτως σωστά, λογικά και τελείως αλάνθαστα. Αυτό αρκεί για να δείξει ότι οι φιλοσοφίες του Σατανά έχουν γίνει η φύση των ανθρώπων και ότι εκείνοι ζουν σε πλήρη συμφωνία με αυτές, πιστεύοντας ότι αυτός ο τρόπος ζωής είναι καλός, και χωρίς καμία απολύτως αίσθηση μετάνοιας. Επομένως, μονίμως αποκαλύπτουν τη σατανική φύση τους και ζουν συνεχώς σύμφωνα με τις φιλοσοφίες του Σατανά. Η φύση του Σατανά είναι η ζωή της ανθρωπότητας, είναι η φύση-ουσία της ανθρωπότητας.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Πώς να περπατήσει κανείς στο μονοπάτι του Πέτρου

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 569

Είστε πλέον σε θέση να διακρίνετε σε κάποιο βαθμό τη διεφθαρμένη διάθεση που αποκαλύπτετε. Μόλις δείτε ξεκάθαρα τα διεφθαρμένα πράγματα που ενδέχεται ακόμη να αποκαλύπτετε τακτικά και τα πράγματα που ενδέχεται ακόμη να κάνετε και δεν συμφωνούν με την αλήθεια, θα είναι εύκολο να καθαρθεί η διεφθαρμένη σας διάθεση. Σε πολλά θέματα, οι άνθρωποι δεν μπορούν να συγκρατήσουν τον εαυτό τους. Γιατί, όμως, συμβαίνει αυτό; Διότι, ανά πάσα στιγμή και από κάθε άποψη, τους ελέγχουν οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους, πράγμα που τους περιορίζει και τους αναστατώνει στα πάντα. Μερικοί άνθρωποι, όταν όλα τούς πάνε καλά και δεν έχουν σκοντάψει πουθενά ούτε έχουν γίνει αρνητικοί, νιώθουν μονίμως ότι έχουν ανάστημα, ενώ δεν δίνουν καμία σημασία όταν βλέπουν έναν κακό άνθρωπο, έναν ψευδοεπικεφαλής ή έναν αντίχριστο να αποκαλύπτεται και να αποκλείεται. Καυχιούνται μάλιστα μπροστά σε όλους λέγοντας το εξής: «Ο καθένας μπορεί να σκοντάψει· όχι, όμως, εγώ. Ο καθένας μπορεί να μην αγαπάει τον Θεό· εγώ, όμως, Τον αγαπώ». Έχουν την αίσθηση ότι μπορούν να μείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους σε οποιαδήποτε κατάσταση και οποιεσδήποτε συνθήκες. Και το αποτέλεσμα; Έρχεται μια μέρα που δοκιμάζονται, κι αρχίζουν τότε να παραπονιούνται και να γκρινιάζουν για τον Θεό. Δεν έχουν αποτύχει τότε; Δεν έχουν σκοντάψει; Οι δοκιμασίες είναι αυτές που αποκαλύπτουν τους ανθρώπους περισσότερο απ’ το οτιδήποτε. Ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τα μύχια της καρδιάς των ανθρώπων, κι έτσι αυτοί δεν πρέπει να κοκορεύονται όποτε θέλουν. Ό,τι κι αν είναι αυτό που τους κάνει να κοκορεύονται, αργά ή γρήγορα θα έρθει η μέρα που θα σκοντάψουν εξαιτίας του. Όταν βλέπουν κάποιον να σκοντάφτει και να αποτυγχάνει υπό ορισμένες συνθήκες, δεν δίνουν σημασία, και πιστεύουν μάλιστα ότι οι ίδιοι δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουν λάθη, ότι θα καταφέρουν να παραμείνουν σταθεροί. Καταλήγουν, όμως, να σκοντάψουν και να αποτύχουν κι αυτοί στις ίδιες συνθήκες. Πώς γίνεται αυτό; Γίνεται γιατί οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν απόλυτα τη δική τους φύση-ουσία· εξακολουθούν να μη γνωρίζουν σε αρκετό βάθος τα προβλήματα που έχει η φύση-ουσία τους, με αποτέλεσμα να κουράζονται πολύ όταν κάνουν πράξη την αλήθεια. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι είναι πολύ δόλιοι και ανέντιμοι στα λόγια και τις πράξεις τους. Όταν, όμως, τους ρωτάς ποια πτυχή της διεφθαρμένης τους διάθεσης είναι η πιο σοβαρή, απαντάνε το εξής: «Είμαι λίγο δόλιος». Λένε απλώς ότι είναι λίγο δόλιοι, αλλά δεν λένε ότι η φύση τους η ίδια είναι δόλια ούτε λένε ότι είναι δόλιοι άνθρωποι. Δεν γνωρίζουν σε τόσο βάθος τη διεφθαρμένη τους κατάσταση και, σε σύγκριση με τους άλλους, δεν τη βλέπουν τόσο σοβαρά και σχολαστικά. Στα μάτια των άλλων, ένας τέτοιος άνθρωπος είναι πολύ δόλιος και διεστραμμένος, και κάθε του λέξη αποτελεί τέχνασμα, ενώ δεν είναι ποτέ έντιμος στα λόγια και τις πράξεις του. Ο ίδιος, όμως, αδυνατεί να γνωρίσει σε τόσο βάθος τον εαυτό του. Οποιαδήποτε γνώση μπορεί να έχει είναι καθαρά επιφανειακή. Με κάθε του λέξη και πράξη, αποκαλύπτει ένα μέρος της φύσης του, χωρίς, όμως, να το αντιλαμβάνεται. Πιστεύει ότι όταν ενεργεί έτσι, δεν αποκαλύπτει διαφθορά κι ότι έχει ήδη κάνει πράξη την αλήθεια. Όσοι, όμως, τον παρακολουθούν, τον θεωρούν ιδιαίτερα διεστραμμένο, δόλιο, και πολύ ανέντιμο στα λόγια και τις πράξεις του. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι κατανοούν τη φύση τους πολύ επιφανειακά, και η κατανόηση αυτή απέχει κατά πολύ από τα λόγια του Θεού που κρίνουν και εκθέτουν τον άνθρωπο. Αυτό δεν αποτελεί λάθος σε όσα εκθέτει ο Θεός. Οφείλεται, αντίθετα, στο ότι οι άνθρωποι δεν κατανοούν αρκετά βαθιά τη φύση τους. Δεν κατανοούν τον εαυτό τους θεμελιωδώς και ουσιαστικά. Επικεντρώνονται, αντίθετα, και αφιερώνουν την ενέργειά τους στο να γνωρίσουν τελικά τις πράξεις τους και τα πράγματα που αποκαλύπτουν εξωτερικά. Μπορεί ορισμένοι άνθρωποι να είναι πού και πού σε θέση να πουν δυο πράγματα για την αυτογνωσία τους. Και πάλι, όμως, η γνώση τους δεν είναι και πολύ βαθιά. Δεν έχει υπάρξει κανένας που να πίστεψε πως, επειδή έκανε κάτι συγκεκριμένο ή αποκάλυψε κάτι, ανήκει σε ένα ορισμένο είδος ανθρώπου ή διαθέτει κάποιο ορισμένο είδος φύσης. Ο Θεός έχει εκθέσει τη φύση και ουσία του ανθρώπου, αλλά αυτό που κατανοούν οι άνθρωποι είναι τα προβλήματα και οι ατέλειες που έχει ο τρόπος με τον οποίο ενεργούν και μιλούν, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται υπερβολικά να κάνουν πράξη την αλήθεια. Οι άνθρωποι θεωρούν πως τα λάθη τους είναι απλώς στιγμιαίες εκδηλώσεις τις οποίες αποκαλύπτουν απερίσκεπτα. Δεν θεωρούν ότι πρόκειται για αποκαλύψεις της φύσης τους. Αν σκέφτονται έτσι, είναι πολύ δύσκολο να γνωρίσουν αληθινά τον εαυτό τους και εξίσου δύσκολο να κατανοήσουν και να κάνουν πράξη την αλήθεια. Επειδή δεν γνωρίζουν την αλήθεια, και δεν διψούν γι’ αυτήν, όταν την κάνουν πράξη, απλώς ακολουθούν κανονισμούς καθαρά τυπικά. Δεν βλέπουν πόσο κακή φύση έχουν, και πιστεύουν ότι δεν είναι τόσο κακοί, σε βαθμό που πρέπει να καταστραφούν ή να τιμωρηθούν. Ωστόσο, σύμφωνα με τα πρότυπα του Θεού, είναι βαθύτατα διεφθαρμένοι και απέχουν ακόμη πολύ από τα πρότυπα της σωτηρίας. Κι αυτό γιατί το μόνο που διαθέτουν είναι ορισμένες προσεγγίσεις που φαινομενικά δεν παραβιάζουν την αλήθεια, αλλά στην πραγματικότητα, δεν κάνουν πράξη την αλήθεια ούτε υποτάσσονται στον Θεό.

Οι αλλαγές στη συμπεριφορά ή τη διαγωγή των ανθρώπων δεν σημαίνουν ότι έχει αλλάξει η φύση τους. Αυτό οφείλεται στο ότι οι αλλαγές στη διαγωγή τους δεν μπορούν να αλλάξουν ριζικά την αρχική τους εμφάνιση, πόσο μάλλον τη φύση τους. Μόνο όταν κατανοήσει κανείς την αλήθεια, γνωρίσει τη φύση-ουσία του και είναι σε θέση να κάνει πράξη την αλήθεια, θα ασκείται όσο βαθιά χρειάζεται και θα πάψει να τηρεί απλώς ένα σύνολο κανονισμών. Ο τρόπος με τον οποίο κάνουν πράξη την αλήθεια οι άνθρωποι δεν ανταποκρίνεται ακόμη στα πρότυπα ούτε μπορεί να εκπληρώσει απόλυτα όλες τις απαιτήσεις της αλήθειας. Οι άνθρωποι κάνουν πράξη μονάχα ένα μικρό μέρος της αλήθειας, κι αυτό μόνο όταν βρίσκονται σε συγκεκριμένες καταστάσεις και υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Δεν είναι σε θέση να κάνουν πράξη την αλήθεια υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και σε οποιεσδήποτε καταστάσεις. Αν μια στο τόσο είναι κάποιος χαρούμενος και σε καλή κατάσταση, ή όταν συναναστρέφεται με άλλους κι έχει ένα μονοπάτι άσκησης στην καρδιά του, είναι προσωρινά σε θέση να κάνει κάποια πράγματα που συνάδουν με την αλήθεια. Όταν, όμως, ζει με ανθρώπους που είναι αρνητικοί και δεν επιδιώκουν την αλήθεια, και επηρεάζεται απ’ αυτούς, χάνει το μονοπάτι που είχε στην καρδιά του και δεν είναι σε θέση να κάνει πράξη την αλήθεια. Αυτό δείχνει ότι το ανάστημά του είναι πολύ μικρό και ότι εξακολουθεί να μην κατανοεί πραγματικά την αλήθεια. Υπάρχουν και κάποιοι που μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια αν τους καθοδηγούν και τους οδηγούν οι σωστοί άνθρωποι. Αν, τώρα, τύχει να τους παραπλανήσει ή να τους αναστατώσει ένας ψευδοεπικεφαλής ή ένας αντίχριστος, όχι μόνο δεν είναι σε θέση να κάνουν πράξη την αλήθεια, αλλά είναι επίσης πιθανό να παραπλανηθούν και να ακολουθήσουν τους ανθρώπους αυτούς. Δεν εξακολουθούν να βρίσκονται σε κίνδυνο οι συγκεκριμένοι άνθρωποι; Άνθρωποι σαν αυτούς, με αυτό το ανάστημα, δεν θα μπορούσαν σε καμία περίπτωση να κάνουν πράξη την αλήθεια σε όλα τα θέματα και σε κάθε περίσταση. Ο μόνος τρόπος να κάνουν πράξη την αλήθεια είναι να είναι ευδιάθετοι ή να καθοδηγούνται από άλλους. Αν δεν έχουν έναν καλό άνθρωπο να τους οδηγεί, θα υπάρχουν στιγμές που θα είναι ικανοί να κάνουν πράγματα τα οποία παραβιάζουν την αλήθεια και θα παρεκκλίνουν από τα λόγια του Θεού. Πού οφείλεται αυτό; Στο ότι έχεις καταφέρει να γνωρίσεις μερικές μόνο από τις καταστάσεις σου, δεν γνωρίζεις τη φύση-ουσία σου και δεν έχεις αποκτήσει ακόμη το ανάστημα που χρειάζεται ώστε να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα και να κάνεις πράξη την αλήθεια. Εξαιτίας αυτού, δεν μπορείς να ελέγξεις καθόλου το τι θα κάνεις στο μέλλον ούτε μπορείς να είσαι βέβαιος ότι θα είσαι σε θέση να παραμείνεις σταθερός σε οποιεσδήποτε συνθήκες ή δοκιμασίες. Ενίοτε, βρίσκεσαι σε μια κατάσταση και μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια, και φαίνεται τότε ότι έχεις αλλάξει λιγάκι. Ωστόσο, αν βρεθείς σε διαφορετικές συνθήκες, δεν είσαι σε θέση να κάνεις πράξη την αλήθεια. Αυτό είναι κάτι που γίνεται ακούσια. Μερικές φορές μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια και άλλες όχι. Τη μια στιγμή καταλαβαίνεις, την άλλη είσαι μπερδεμένος. Προς το παρόν, δεν κάνεις κάτι κακό, αλλά ίσως σε λίγο καιρό να κάνεις. Αυτό αποδεικνύει πως υπάρχουν ακόμη μέσα σου διεφθαρμένα πράγματα και, αν αδυνατείς να γνωρίσεις πραγματικά τον εαυτό σου, δεν είναι εύκολο να τα διορθώσεις όλα αυτά. Αν δεν μπορείς να κατανοήσεις σε βάθος τη διεφθαρμένη σου διάθεσή και καταλήξεις να κάνεις πράγματα που αντιστέκονται στον Θεό, αυτό είναι επικίνδυνο για σένα. Αν καταφέρεις να διακρίνεις τη φύση σου και τη μισήσεις, τότε θα είσαι σε θέση να ελέγξεις τον εαυτό σου, να επαναστατήσεις εναντίον του και να κάνεις πράξη την αλήθεια.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 570

Στόχος τού να συναναστρέφεται κανείς ξεκάθαρα όσον αφορά την αλήθεια είναι να μπορέσουν οι άνθρωποι να κατανοήσουν και να κάνουν πράξη την αλήθεια και να επιτύχουν αλλαγές στις διαθέσεις τους. Δεν είναι απλώς να προσφερθεί φως και λίγη ευτυχία στην καρδιά τους μόλις κατανοήσουν την αλήθεια. Εάν κατανοείς την αλήθεια αλλά δεν την κάνεις πράξη, τότε δεν έχει νόημα η συναναστροφή κι η κατανόηση της αλήθειας. Ποιο είναι το πρόβλημα όταν οι άνθρωποι κατανοούν την αλήθεια αλλά δεν την κάνουν πράξη; Συνιστά απόδειξη ότι δεν αγαπούν την αλήθεια, ότι δεν την αποδέχονται μες στην καρδιά τους, οπότε θα χάσουν τις ευλογίες του Θεού και την ευκαιρία για σωτηρία. Όσον αφορά το θέμα τού αν οι άνθρωποι μπορούν να επιτύχουν τη σωτηρία ή όχι, αυτό που είναι κρίσιμης σημασίας είναι το κατά πόσον είναι σε θέση να αποδεχθούν και να κάνουν πράξη την αλήθεια. Εάν έχεις κάνει πράξη όλες τις αλήθειες που κατανοείς, θα λάβεις τη διαφώτιση, τη φώτιση και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος και θα είσαι σε θέση να εισέλθεις στην αλήθεια-πραγματικότητα, θα αποκτήσεις βαθύτερη κατανόηση της αλήθειας και θα κερδίσεις την αλήθεια και τη σωτηρία του Θεού. Μερικοί άνθρωποι είναι ανίκανοι να κάνουν πράξη την αλήθεια, παραπονιούνται διαρκώς ότι το Άγιο Πνεύμα δεν τους διαφωτίζει, ούτε τους φωτίζει, ότι ο Θεός δεν τους δίνει δύναμη. Αυτό είναι λάθος, είναι παρανόηση του Θεού. Η διαφώτιση και η φώτιση του Αγίου Πνεύματος οικοδομείται με βάση τη συνεργασία των ανθρώπων. Οι άνθρωποι πρέπει να είναι ειλικρινείς και πρόθυμοι να κάνουν πράξη την αλήθεια και, είτε η κατανόησή τους είναι βαθιά είτε επιφανειακή, πρέπει να μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια. Μόνο τότε θα διαφωτιστούν και θα φωτιστούν από το Άγιο Πνεύμα. Εάν οι άνθρωποι κατανοούν την αλήθεια αλλά δεν την κάνουν πράξη —αν απλώς περιμένουν το Άγιο Πνεύμα να ενεργήσει και να τους αναγκάσει να την κάνουν πράξη— δεν είναι εξαιρετικά παθητικοί; Ο Θεός δεν αναγκάζει ποτέ τους ανθρώπους να κάνουν τίποτα. Εάν οι άνθρωποι κατανοούν την αλήθεια αλλά δεν είναι πρόθυμοι να την κάνουν πράξη, αυτό δείχνει ότι δεν αγαπούν την αλήθεια ή ότι η κατάστασή τους δεν είναι φυσιολογική και υπάρχει κάποιου είδους εμπόδιο. Εάν, όμως, οι άνθρωποι είναι σε θέση να προσευχηθούν στον Θεό, ο Θεός θα ενεργήσει κι Εκείνος. Μόνο αν δεν είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη την αλήθεια και, επιπλέον, δεν προσεύχονται στον Θεό, το Άγιο Πνεύμα δεν θα έχει κανένα μέσο να εργαστεί μέσα τους. Στην πραγματικότητα, ανεξάρτητα από το είδος της δυσκολίας που έχουν οι άνθρωποι, αυτή μπορεί πάντοτε να επιλυθεί. Αυτό που είναι κομβικής σημασίας είναι αν μπορούν να ασκηθούν σύμφωνα με την αλήθεια ή όχι. Σήμερα, τα προβλήματα της διαφθοράς μέσα σας δεν είναι καρκίνος, δεν είναι κάποια ανίατη ασθένεια. Εάν μπορείτε να αποφασίσετε να κάνετε πράξη την αλήθεια, θα λάβετε το έργο του Αγίου Πνεύματος και θα είναι δυνατό αυτές οι διεφθαρμένες διαθέσεις να αλλάξουν. Όλα εξαρτώνται από το αν μπορείς να αποφασίσεις να κάνεις πράξη την αλήθεια· αυτό είναι το βασικό. Εάν κάνεις πράξη την αλήθεια, εάν βαδίζεις στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας, τότε θα είσαι σε θέση να λάβεις το έργο του Αγίου Πνεύματος και σίγουρα μπορείς να σωθείς. Εάν το μονοπάτι που βαδίζεις είναι εσφαλμένο, τότε θα χάσεις το έργο του Αγίου Πνεύματος, το ένα λανθασμένο βήμα θα φέρει το άλλο, κι όλα θα τελειώσουν για σένα και, ανεξάρτητα από το πόσα χρόνια συνεχίζεις να πιστεύεις, δεν θα μπορέσεις να επιτύχεις τη σωτηρία. Για παράδειγμα, μερικοί άνθρωποι, όταν εργάζονται, δεν σκέφτονται ποτέ πώς να επιτελέσουν το έργο κατά τρόπο που ωφελεί τον οίκο του Θεού και συνάδει με τις προθέσεις Του —με αποτέλεσμα να κάνουν πολλά πράγματα που είναι εγωιστικά και ποταπά, και τα οποία ο Θεός τα θεωρεί απαίσια και τα μισεί· και με τον τρόπο αυτόν, αποκαλύπτονται και αποκλείονται. Εάν οι άνθρωποι είναι σε θέση, σε όλα τα θέματα, να αναζητούν την αλήθεια και να ασκούνται σύμφωνα με αυτήν, τότε έχουν ήδη εισέλθει στον σωστό δρόμο της πίστης στον Θεό, κι έτσι έχουν ελπίδες να γίνουν άτομα που συνάδουν με τις προθέσεις Του. Κάποιοι κατανοούν την αλήθεια αλλά δεν την κάνουν πράξη. Αντίθετα, πιστεύουν ότι η αλήθεια δεν είναι τίποτε άλλο από αυτό, κι είναι ανίκανη να διορθώσει τις κλίσεις και τις διεφθαρμένες τους διαθέσεις. Δεν είναι γελοίοι αυτοί οι άνθρωποι; Δεν είναι γελοίοι; Δεν νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα; Εάν οι άνθρωποι είναι σε θέση να ενεργούν σύμφωνα με την αλήθεια, τότε οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους μπορούν να αλλάξουν. Εάν η πίστη κι η υπηρεσία τους στον Θεό συνάδουν με τη φυσική τους προσωπικότητα, τότε ούτε ένας από αυτούς δεν θα μπορέσει να επιτύχει αλλαγές στις διαθέσεις του. Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που περνούν όλη την ημέρα τους εγκλωβισμένοι στη θλίψη των δικών τους λανθασμένων επιλογών. Όταν τους δίδεται μια έτοιμη αλήθεια, δεν τη σκέφτονται διόλου, ούτε προσπαθούν να την κάνουν πράξη, αλλά επιμένουν να επιλέξουν τον δικό τους δρόμο. Τι παράλογος τρόπος συμπεριφοράς! Πραγματικά, δεν μπορούν καν να απολαύσουν τις ευλογίες όταν τις έχουν, και προορίζονται να περάσουν δύσκολα στη ζωή τους. Η άσκηση της αλήθειας είναι απλούστατη: το μόνο που έχει σημασία είναι αν την κάνεις πράξη ή όχι. Εάν είσαι άνθρωπος που έχει αποφασίσει να κάνει πράξη την αλήθεια, τότε η αρνητικότητα, η αδυναμία και η διεφθαρμένη διάθεσή σου σταδιακά θα διορθωθούν και θα αλλάξουν. Αυτό εξαρτάται από το εάν η καρδιά σου αγαπά την αλήθεια ή όχι, από το εάν είσαι σε θέση να αποδεχτείς την αλήθεια, εάν μπορείς να υποφέρεις και να πληρώσεις τίμημα για να κερδίσεις την αλήθεια. Εάν αγαπάς πραγματικά την αλήθεια, θα είσαι σε θέση να υποστείς κάθε είδους πόνο για να την κερδίσεις, είτε με το να σε διασύρουν, να σε κρίνουν ή να σε απορρίπτουν οι άνθρωποι. Θα πρέπει όλα αυτά να τα αντέξεις με υπομονή και ανοχή· ο Θεός θα σε ευλογήσει και θα σε προστατεύσει, δεν θα σε εγκαταλείψει ούτε θα σε παραμελήσει —αυτό δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Εάν προσεύχεσαι στον Θεό με θεοφοβούμενη καρδιά, βασίζεσαι σε Αυτόν και προσβλέπεις σ’ Αυτόν, δεν θα υπάρχει τίποτα που να μην μπορείς να ξεπεράσεις. Μπορεί να έχεις διεφθαρμένη διάθεση, ή να κάνεις παραβάσεις, εάν όμως έχεις θεοφοβούμενη καρδιά και βαδίζεις επιμελώς στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας, τότε αναμφισβήτητα θα είσαι σε θέση να παραμείνεις σταθερός, αδιαμφισβήτητα θα σε καθοδηγεί και θα σε προστατεύει ο Θεός.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 571

Εάν θες να κατανοήσεις την αλήθεια, είναι άκρως σημαντικό να γνωρίζεις πώς να τρως και να πίνεις τα λόγια του Θεού. Εάν διαβάζεις πολύ λίγο τα λόγια του Θεού και δεν τα διαβάζεις σοβαρά ούτε τα αναλογίζεσαι με όλη σου την καρδιά, τότε δεν θα μπορέσεις να κατανοήσεις την αλήθεια. Το μόνο που θα μπορέσεις να καταλάβεις είναι ένα μικρό μέρος του δόγματος, κι έτσι θα σου είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσεις τις προθέσεις του Θεού και τους σκοπούς Του στα λόγια Του. Εάν δεν κατανοείς τους στόχους και τα αποτελέσματα στα οποία στοχεύουν τα λόγια του Θεού, ούτε κι αυτό που επιζητούν να πραγματοποιήσουν και να οδηγήσουν στην τελείωση μέσα στον άνθρωπο, τότε αυτό αποδεικνύει πως δεν αντιλαμβάνεσαι ακόμη την αλήθεια. Γιατί λέει ο Θεός όσα λέει; Γιατί μιλά με αυτόν τον τόνο; Γιατί είναι τόσο σοβαρός και ειλικρινής σε κάθε λέξη που λέει; Γιατί επιλέγει να χρησιμοποιήσει ορισμένες λέξεις; Τα γνωρίζεις όλα αυτά; Εάν δεν μπορείς να απαντήσεις με βεβαιότητα, αυτό σημαίνει πως δεν κατανοείς τις προθέσεις του Θεού και τους σκοπούς Του. Εάν δεν κατανοείς το υπόβαθρο των λόγων Του, τότε πώς μπορείς να κατανοήσεις ή να κάνεις πράξη την αλήθεια; Για να κερδίσεις την αλήθεια, πρέπει πρώτα να κατανοήσεις τι εννοεί ο Θεός μέσα από κάθε λόγο που εκφέρει. Και αφού κατανοήσεις τα λόγια αυτά, πρέπει να τα κάνεις πράξη, έτσι ώστε να μπορέσεις να βιώσεις μέσα σου τα λόγια του Θεού και να γίνουν η πραγματικότητά σου. Αν το κάνεις αυτό, θα εισέλθεις στην αλήθεια-πραγματικότητα. Μόνο μόλις κατανοήσεις σε βάθος τον λόγο του Θεού, μπορείς να αντιληφθείς πραγματικά την αλήθεια. Αφού καταφέρεις να κατανοήσεις απλώς κάποια λόγια και δόγματα, θεωρείς πως κατανοείς την αλήθεια και κατέχεις την πραγματικότητα. Αυτό είναι αυταπάτη. Δεν κατανοείς καν γιατί απαιτεί ο Θεός από τους ανθρώπους να κάνουν πράξη την αλήθεια. Αυτό αποδεικνύει ότι δεν κατανοείς τις προθέσεις του Θεού, ότι εξακολουθείς να μην κατανοείς την αλήθεια. Στην πραγματικότητα, ο Θεός έχει αυτήν την απαίτηση από τους ανθρώπους για να τους εξαγνίσει και να τους σώσει, έτσι ώστε να αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και να γίνουν άτομα που υποτάσσονται στον Θεό και Τον γνωρίζουν. Αυτόν τον στόχο θέλει να πετύχει ο Θεός όταν απαιτεί από τους ανθρώπους να κάνουν πράξη την αλήθεια.

Ο Θεός εκφράζει την αλήθεια για ανθρώπους που την αγαπούν, που διψούν γι’ αυτήν και την αναζητούν. Όσοι, τώρα, ασχολούνται με λόγια και δόγματα και τους αρέσει να εκφωνούν μακροσκελείς, πομπώδεις ομιλίες, δεν θα κερδίσουν ποτέ την αλήθεια· κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Η οπτική τους αναφορικά με την αλήθεια και τα λόγια του Θεού είναι εσφαλμένη, γυρίζουν ανάποδα το κεφάλι τους για να διαβάσουν κάτι που είναι ίσιο —η οπτική τους είναι εντελώς λανθασμένη. Ορισμένοι προτιμούν να μελετούν τα λόγια του Θεού. Μελετούν συνεχώς τι λένε τα λόγια του Θεού σχετικά με τον προορισμό κάποιου ή τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να ευλογηθούν. Ενδιαφέρονται περισσότερο για αυτού του είδους τα λόγια. Εάν τα λόγια του Θεού δεν συνάδουν με τις αντιλήψεις τους και δεν ικανοποιούν την επιθυμία τους για ευλογίες, γίνονται αρνητικοί, δεν επιδιώκουν πλέον την αλήθεια και δεν θέλουν να δαπανούν τον εαυτό τους για τον Θεό. Αυτό δείχνει πως δεν ενδιαφέρονται για την αλήθεια. Ως εκ τούτου, δεν παίρνουν την αλήθεια στα σοβαρά. Είναι σε θέση να αποδεχθούν μόνο την αλήθεια που συνάδει με τις αντιλήψεις και τα αποκυήματα της φαντασίας τους. Παρόλο που τέτοιου είδους άνθρωποι είναι ένθερμοι κατά την πίστη τους στον Θεό και προσπαθούν με κάθε τρόπο να κάνουν κάποιες καλές πράξεις και να δείχνουν καθωσπρέπει, το κάνουν μόνο και μόνο προκειμένου να έχουν έναν καλό προορισμό στο μέλλον. Παρά το γεγονός ότι συμμετέχουν και στην εκκλησιαστική ζωή, τρώγοντας και πίνοντας τα λόγια του Θεού, δεν κάνουν πράξη την αλήθεια, ούτε και την κερδίζουν. Υπάρχουν κάποιοι που τρώνε και πίνουν τα λόγια του Θεού, οι οποίοι, όμως, λειτουργούν απλώς μηχανικά· θεωρούν ότι έχουν κερδίσει την αλήθεια επειδή έχουν απλώς κατανοήσει μερικά λόγια και δόγματα. Πόσο ανόητοι είναι! Ο λόγος του Θεού είναι η αλήθεια. Ωστόσο, δεν είναι απαραίτητο ότι, αφού διαβάσει κανείς τα λόγια του Θεού, θα κατανοήσει και θα κερδίσει την αλήθεια. Εάν δεν καταφέρεις να κερδίσεις την αλήθεια τρώγοντας και πίνοντας τα λόγια του Θεού, τότε αυτό που θα κερδίσεις θα είναι λόγια και δόγματα. Εάν δεν γνωρίζεις πώς να κάνεις πράξη την αλήθεια ή πώς να ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές, τότε εξακολουθείς να μην έχεις την αλήθεια-πραγματικότητα. Μπορεί να διαβάζεις συχνά τα λόγια του Θεού μα, στη συνέχεια, αδυνατείς να κατανοήσεις τις προθέσεις Του και αποκτάς μόνο ορισμένα λόγια και δόγματα. Πώς πρέπει να τρως και να πίνεις τα λόγια του Θεού για να κατανοήσεις την αλήθεια; Πρώτα απ’ όλα, θα πρέπει να συνειδητοποιήσεις πως ο λόγος του Θεού δεν είναι τόσο ευθύς· ο λόγος του Θεού είναι βαθύτατος. Χρειάζεται μια ολόκληρη ζωή για να βιώσεις μία μόνο πρόταση από τα λόγια του Θεού. Χωρίς πολυετή εμπειρία, πώς θα μπορούσες να κατανοήσεις ποτέ τον λόγο του Θεού; Εάν, όταν διαβάζεις τα λόγια του Θεού, δεν κατανοείς τις προθέσεις Του ούτε και τους σκοπούς των λόγων Του, την προέλευσή τους, το αποτέλεσμα που θέλουν να πετύχουν ή τι επιζητούν να κατορθώσουν, κατανοείς τότε την αλήθεια; Μπορεί να έχεις διαβάσει τα λόγια του Θεού πολλές φορές και ίσως να μπορείς να απαγγείλεις ορισμένα αποσπάσματα απ’ έξω, μα δεν μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια και δεν έχεις αλλάξει καθόλου. Η σχέση σου με τον Θεό είναι το ίδιο απόμακρη και αποξενωμένη όπως ήταν πάντα. Όταν αντιμετωπίζεις κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τις αντιλήψεις σου, διατηρείς κάποιες αμφιβολίες απέναντί Του και δεν Τον κατανοείς, αλλά Του παραθέτεις επιχειρήματα και τρέφεις αντιλήψεις και παρανοήσεις γι’ Αυτόν, Του αντιστέκεσαι ή, μάλιστα, Τον βλασφημείς. Τι είδους διάθεση είναι αυτή; Είναι διάθεση αλαζονείας, διάθεση ενός ανθρώπου που αποστρέφεται την αλήθεια. Πώς μπορούν οι άνθρωποι που είναι τόσο αλαζονικοί και αποστρέφονται σε τέτοιο βαθμό την αλήθεια να την αποδεχτούν ή να την κάνουν πράξη; Δεν θα μπορέσουν ποτέ μα ποτέ να κερδίσουν την αλήθεια ή τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 572

Έχει ειπωθεί ότι «αυτός που θα ακολουθήσει μέχρι τέλους σίγουρα θα σωθεί», όμως είναι εύκολο να γίνει αυτό πράξη; Δεν είναι, και πολλοί από αυτούς που κυνηγά και διώκει ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας δειλιάζουν και φοβούνται πολύ να ακολουθήσουν τον Θεό. Γιατί οδηγήθηκαν σε πτώση; Επειδή δεν έχουν αληθινή πίστη. Μερικοί άνθρωποι μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια, να προσεύχονται στον Θεό, να βασίζονται στον Θεό, και μένουν σταθεροί στις δοκιμασίες και τα βάσανα, ενώ άλλοι δεν μπορούν να ακολουθήσουν μέχρι τέλους. Κάποια στιγμή, εν μέσω των δοκιμασιών και των βασάνων, θα πέσουν, θα χάσουν τη μαρτυρία τους και δεν θα μπορούν να σηκωθούν και να συνεχίσουν. Όλα τα πράγματα που προκύπτουν καθημερινά, είτε είναι μεγάλα είτε μικρά, τα οποία μπορούν να κλονίσουν την αποφασιστικότητά σου, να κυριέψουν την καρδιά σου ή να περιορίσουν την ικανότητά σου να εκτελείς το καθήκον σου και την πρόοδό σου, απαιτούν προσεκτική αντιμετώπιση· θα πρέπει να τα εξετάζεις με προσοχή και να αναζητάς την αλήθεια. Όλα αυτά αποτελούν προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν κατά την εμπειρία σου. Ορισμένοι άνθρωποι γίνονται αρνητικοί, παραπονιούνται και παραιτούνται από τα καθήκοντά τους όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες, και είναι ανήμποροι να σταθούν και πάλι στα πόδια τους μετά από κάθε αναποδιά. Όλοι αυτοί είναι ανόητοι άνθρωποι που δεν αγαπούν την αλήθεια, και δεν θα την κέρδιζαν ακόμη κι αν είχαν πίστη καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Πώς θα μπορούσαν τέτοιοι ανόητοι να ακολουθήσουν ως το τέλος; Αν σου συμβεί το ίδιο πράγμα δέκα φορές, μα δεν αποκομίσεις τίποτα απ’ αυτό, τότε είσαι ένας μέτριος, άχρηστος άνθρωπος. Οι οξυδερκείς άνθρωποι και εκείνοι που διαθέτουν αληθινό επίπεδο και έχουν πνευματική κατανόηση είναι άνθρωποι που αναζητούν την αλήθεια· αν κάτι τους συνέβαινε δέκα φορές, τότε, πιθανώς στις οκτώ από τις περιπτώσεις αυτές, θα ήταν σε θέση να αποκτήσουν κάποια διαφώτιση, να αντλήσουν κάποιο δίδαγμα, να κατανοήσουν κάποια αλήθεια και να σημειώσουν κάποια πρόοδο. Όταν κάτι συμβαίνει σε έναν ανόητο δέκα φορές —σε κάποιον που δεν έχει πνευματική κατανόηση —δεν θα ωφελήσει τη ζωή του ούτε μία φορά, δεν θα τον αλλάξει ούτε μία φορά και δεν θα τον κάνει να γνωρίσει το άσχημο πρόσωπό του ούτε μία φορά, οπότε αυτό θα είναι το τέλος του. Κάθε φορά που του συμβαίνει κάτι, πέφτει κάτω, και κάθε φορά που πέφτει κάτω, χρειάζεται τη στήριξη και το καλόπιασμα κάποιου άλλου· δίχως στήριξη και καλόπιασμα, δεν μπορεί να σηκωθεί και κάθε φορά που συμβαίνει κάτι, κινδυνεύει να πέσει και να εκφυλιστεί. Αυτό δεν είναι το τέλος του; Συντρέχει άλλος λόγος για να σωθούν τέτοιοι άχρηστοι άνθρωποι; Η σωτηρία της ανθρωπότητας από τον Θεό είναι η σωτηρία εκείνων που αγαπούν την αλήθεια, η σωτηρία του μέρους τους που διαθέτει θέληση και αποφασιστικότητα, και του μέρους τους που λαχταρά την αλήθεια και τη δικαιοσύνη μες στην καρδιά τους. Η αποφασιστικότητα ενός ανθρώπου είναι το μέρος του μες στην καρδιά του που λαχταρά τη δικαιοσύνη, την καλοσύνη και την αλήθεια, και το οποίο έχει συνείδηση. Ο Θεός σώζει αυτό το μέρος των ανθρώπων και, μέσα από αυτό, αλλάζει τη διεφθαρμένη διάθεσή τους, έτσι ώστε να μπορέσουν να κατανοήσουν και να κερδίσουν την αλήθεια, έτσι ώστε να μπορέσει να καθαρθεί η διαφθορά τους και να μεταμορφωθεί η ζωή-διάθεσή τους. Αν δεν έχεις τα πράγματα αυτά μέσα σου, δεν μπορείς να σωθείς. Αν, μέσα σου, δεν έχεις αγάπη για την αλήθεια, ούτε προσδοκία για τη δικαιοσύνη και το φως, αν, όποτε αντιμετωπίζεις κακά πράγματα, δεν έχεις ούτε τη θέληση να τα αποβάλεις ούτε την αποφασιστικότητα να υποστείς κακουχίες, αν, επιπλέον, η συνείδησή σου είναι αναίσθητη, αν η ικανότητά σου να λαμβάνεις την αλήθεια έχει επίσης ναρκωθεί κι εσύ δεν αντιλαμβάνεσαι την αλήθεια και τα γεγονότα που προκύπτουν, και αν δεν είσαι οξυδερκής σε όλα τα ζητήματα και, απέναντι σε ό,τι σου συμβαίνει, εάν δεν μπορείς να αναζητήσεις την αλήθεια ώστε να επιλύσεις προβλήματα και είσαι συνεχώς αρνητικός, τότε δεν υπάρχει κανένας τρόπος να σωθείς. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει τίποτα το αξιοσύστατο, τίποτα που να είναι άξιο κατεργασίας από τον Θεό. Η συνείδησή του είναι αναίσθητη, ο νους του θολωμένος, κι εκείνος δεν αγαπά την αλήθεια, ούτε λαχταρά τη δικαιοσύνη βαθιά μες στην καρδιά του· και, όσο ξεκάθαρα κι όσο απερίφραστα κι αν μιλά ο Θεός για την αλήθεια, εκείνος δεν έχει την παραμικρή αντίδραση, θαρρείς και η καρδιά του είναι ήδη νεκρή. Δεν έχει έλθει το τέλος του; Ένας άνθρωπος που έχει μια πνοή μέσα του, μπορεί να σωθεί μέσω τεχνητής αναπνοής, αλλά αν έχει ήδη πεθάνει κι έχει φύγει η ψυχή του, η τεχνητή αναπνοή δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα. Εάν κάποιος, όταν έρχεται αντιμέτωπος με προβλήματα και δυσκολίες, οπισθοχωρεί και τα αποφεύγει, δεν αναζητά καθόλου την αλήθεια και επιλέγει να είναι αρνητικός και να χασομεράει στο έργο του, τότε αποκαλύπτεται τι πραγματικά είναι. Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν καθόλου βιωματική μαρτυρία. Είναι απλώς παράσιτα, βαρίδια της κοινωνίας, είναι άχρηστοι στον οίκο του Θεού και τελείως καταδικασμένοι. Μόνο αυτοί που μπορούν να αναζητήσουν την αλήθεια για να επιλύσουν προβλήματα είναι άνθρωποι με ανάστημα, και μόνο αυτοί μπορούν να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία. Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με προβλήματα και δυσκολίες, πρέπει να τα αντιμετωπίζεις με ψυχραιμία, να αντιδράς σε αυτά με τον σωστό τρόπο και να κάνεις μία επιλογή. Θα πρέπει να μάθεις να χρησιμοποιείς την αλήθεια για να λύνεις προβλήματα. Είτε οι αλήθειες που καταλαβαίνεις συνήθως είναι βαθιές είτε ρηχές, θα πρέπει να τις χρησιμοποιείς. Οι αλήθειες δεν είναι απλώς λόγια που βγαίνουν από το στόμα σου όταν σου συμβαίνει κάτι, ούτε χρησιμοποιούνται ρητά για να επιλύουν τα προβλήματα των άλλων· αντίθετα, πρέπει να χρησιμοποιούνται για την επίλυση των προβλημάτων και των δυσκολιών που έχεις εσύ ο ίδιος. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Και μόνο όταν επιλύσεις τα δικά σου προβλήματα, θα μπορέσεις να λύσεις και τα προβλήματα των άλλων. Γιατί λέγεται ότι ο Πέτρος είναι ένας καρπός; Επειδή υπάρχουν πράγματα που αξίζουν μέσα του, πράγματα που αξίζουν να οδηγηθούν στην τελείωση. Αναζήτησε την αλήθεια σε όλα τα πράγματα, είχε αποφασιστικότητα και σταθερή θέληση. Είχε λογική, ήταν πρόθυμος να υποφέρει κακουχίες και αγαπούσε την αλήθεια μέσα στην καρδιά του. Δεν εγκατέλειπε αυτό που συνέβαινε και μπορούσε να αντλήσει διδάγματα από όλα τα πράγματα. Όλα αυτά είναι προτερήματα. Εάν δεν έχεις κανένα από αυτά τα προτερήματα, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα. Δεν θα είναι εύκολο να κερδίσεις την αλήθεια και να σωθείς. Εάν δεν γνωρίζεις πώς να βιώσεις ή δεν έχεις εμπειρία, δεν θα μπορείς να επιλύεις τις δυσκολίες των άλλων. Επειδή δεν είσαι σε θέση να κάνεις πράξη και να βιώνεις τα λόγια του Θεού, δεν έχεις ιδέα τι να κάνεις όταν σου συμβαίνουν πράγματα, αναστατώνεσαι και ξεσπάς σε κλάματα όταν αντιμετωπίζεις προβλήματα, και γίνεσαι αρνητικός και το βάζεις στα πόδια όταν σου τυχαίνει μια μικρή αναποδιά, και δεν είσαι ικανός να αντιδράσεις με τον σωστό τρόπο. Εξαιτίας όλων αυτών, είναι αδύνατο να κερδίσεις ζωή-είσοδο. Πώς μπορείς να προνοείς για τους άλλους χωρίς να έχεις ζωή-είσοδο; Για να προνοείς για τη ζωή των ανθρώπων, πρέπει να συναναστρέφεσαι την αλήθεια ξεκάθαρα και να είσαι σε θέση να συναναστρέφεσαι σαφώς τις αρχές της άσκησης προκειμένου να επιλύεις προβλήματα. Για κάποιον που έχει καρδιά και πνεύμα, δεν χρειάζεται να πεις παρά λίγα μόνο λόγια και θα το καταλάβει. Όμως το να κατανοεί κανείς μόνο λίγο την αλήθεια δεν αρκεί. Πρέπει να κατέχει και το μονοπάτι και τις αρχές της άσκησης. Μόνο αυτό θα τον βοηθήσει να κάνει πράξη την αλήθεια. Ακόμα κι αν οι άνθρωποι έχουν πνευματική κατανόηση, και αρκούν λίγα μόνο λόγια για να τα κατανοήσουν, εάν δεν κάνουν πράξη την αλήθεια, δεν θα υπάρχει ζωή-είσοδος. Εάν δεν μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια, τότε όλα έχουν τελειώσει για αυτούς και δεν θα μπορέσουν ποτέ να εισέλθουν στις αλήθεια-πραγματικότητες. Μπορεί να κρατάς το χέρι μερικών ανθρώπων καθώς τους διδάσκεις και να φαίνεται ότι καταλαβαίνουν εκείνη τη στιγμή, όμως μόλις το αφήσεις, μπερδεύονται ξανά. Δεν είναι αυτός άνθρωπος που έχει πνευματική κατανόηση. Εάν είσαι αρνητικός και αδύναμος, ανεξάρτητα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις, εάν δεν έχεις καθόλου μαρτυρία και δεν συνεργάζεσαι σ’ αυτό που θα πρέπει να κάνεις και σ’ αυτό στο οποίο θα πρέπει να συνεργαστείς, αυτό αποδεικνύει ότι δεν έχεις τον Θεό στην καρδιά σου και δεν είσαι άτομο που αγαπά την αλήθεια. Ανεξάρτητα από το πώς συγκινεί τους ανθρώπους το έργο του Αγίου Πνεύματος, οι άνθρωποι απλώς με το να βιώνουν το έργο του Θεού για πολλά χρόνια, να ακούν τόσο πολλές αλήθειες, να έχουν λίγη συνείδηση και να βασίζονται στην αυτοσυγκράτηση, θα πρέπει τουλάχιστον να μπορούν να πληρούν τα ελάχιστα πρότυπα και να μην τους επιπλήττει η συνείδησή τους. Οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να είναι τόσο απαθείς και αδύναμοι όπως τώρα, και είναι αδιανόητο να βρίσκονται σε αυτήν την κατάσταση. Ίσως να έχετε περάσει τα τελευταία χρόνια σαστισμένοι, χωρίς να επιδιώκετε καθόλου την αλήθεια και χωρίς να σημειώνετε καμία απολύτως πρόοδο. Εάν δεν ισχύει αυτό, πώς γίνεται να παραμένετε τόσο απαθείς κι ανόρεχτοι; Όταν είστε έτσι, αυτό οφείλεται αποκλειστικά στη δική σας ανοησία και άγνοια, και δεν μπορείτε να κατηγορείτε κανέναν άλλον. Η αλήθεια δεν μεροληπτεί υπέρ ορισμένων ανθρώπων έναντι άλλων. Εάν δεν αποδέχεσαι την αλήθεια και δεν την αναζητάς για να επιλύεις προβλήματα, πώς μπορείς να αλλάξεις; Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται ότι το επίπεδό τους είναι πολύ χαμηλό και ότι τους λείπει η ικανότητα κατανόησης, γι’ αυτό και οριοθετούν τον εαυτό τους και πιστεύουν ότι όσο κι αν επιδιώκουν την αλήθεια, δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του Θεού. Νομίζουν ότι όσο σκληρά κι αν προσπαθούν, είναι ανώφελο, ότι αυτό είναι όλο κι όλο, κι έτσι είναι συνεχώς αρνητικοί και, ως αποτέλεσμα αυτού, ακόμη και μετά από χρόνια πίστης στον Θεό, δεν έχουν κερδίσει καμία αλήθεια. Χωρίς να επιτελείς το δύσκολο έργο της επιδίωξης της αλήθειας, λες ότι το επίπεδό σου είναι πολύ χαμηλό, παύεις να πιστεύεις στον εαυτό σου και ζεις διαρκώς σε μια αρνητική κατάσταση. Κατά συνέπεια, δεν κατανοείς την αλήθεια που θα έπρεπε να κατανοείς, ούτε κάνεις πράξη την αλήθεια μέσα στο πλαίσιο των δυνατοτήτων σου —εσύ δεν είσαι αυτός που παρεμποδίζει τον εαυτό σου; Εάν λες διαρκώς ότι το επίπεδό σου δεν είναι αρκετά καλό, δεν αποφεύγεις και αποποιείσαι την ευθύνη; Εάν μπορείς να υποφέρεις, να πληρώσεις ένα τίμημα και να κερδίσεις το έργο του Αγίου Πνεύματος, τότε αναπόφευκτα θα μπορέσεις να κατανοήσεις κάποιες αλήθειες και να εισέλθεις σε κάποιες πραγματικότητες. Εάν δεν προσβλέπεις στον Θεό ούτε βασίζεσαι σ’ Εκείνον, και δεν πιστεύεις πια στον εαυτό σου, δεν καταβάλλεις προσπάθεια ούτε πληρώνεις κάποιο τίμημα, και απλώς παραδίδεσαι, τότε είσαι άχρηστος και δεν έχεις ίχνος συνείδησης και λογικής. Ανεξάρτητα από το αν το επίπεδό σου είναι κακό ή εξαιρετικό, εάν έχεις λίγη συνείδηση και λογική, θα πρέπει να ολοκληρώνεις σωστά αυτό που οφείλεις να κάνεις και την αποστολή σου. Το να είσαι λιποτάκτης είναι τρομερό, είναι προδοσία κατά του Θεού. Αυτό είναι ανεπανόρθωτο. Η επιδίωξη της αλήθειας απαιτεί σταθερή θέληση, και οι άνθρωποι που είναι πολύ αρνητικοί ή αδύναμοι δεν θα καταφέρουν τίποτα. Δεν θα μπορέσουν να πιστεύουν στον Θεό μέχρι τέλους, ενώ έχουν ακόμη λιγότερες ελπίδες εάν επιθυμούν να αποκτήσουν την αλήθεια και να επιτύχουν αλλαγή διάθεσης. Μόνο όσοι είναι αποφασισμένοι και επιδιώκουν την αλήθεια μπορούν να την αποκτήσουν και να οδηγηθούν στην τελείωση από τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 573

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που, μόλις το καθήκον τους αρχίσει να έχει απαιτήσεις, δεν είναι πλέον ικανοί να βιώνουν και δεν μπορούν να διατηρήσουν μια κανονική κατάσταση, με αποτέλεσμα να ζητούν συνεχώς να γίνει συνάθροιση και να συναναστραφούν οι άλλοι μαζί τους σχετικά με την αλήθεια. Τι συμβαίνει εδώ; Δεν κατανοούν την αλήθεια, δεν έχουν θεμέλια στην αληθινή οδό, οι άνθρωποι αυτοί καθοδηγούνται από ζήλο όταν εκτελούν το καθήκον τους και δεν μπορούν να αντέξουν για πολύ. Όταν οι άνθρωποι δεν κατανοούν την αλήθεια, δεν έχουν αρχές σε οτιδήποτε κάνουν. Αν είναι κανονισμένο να πράξουν κάτι, τα κάνουν θάλασσα, είναι απρόσεκτοι σε αυτό που κάνουν, δεν αναζητούν τις αρχές και δεν υπάρχει υποταγή στην καρδιά τους —γεγονός το οποίο αποδεικνύει ότι δεν αγαπούν την αλήθεια και είναι ανίκανοι να βιώσουν το έργο του Θεού. Ό,τι κι αν κάνεις, θα πρέπει να καταλάβεις πρώτα γιατί το κάνεις, ποια είναι η πρόθεση που σε ωθεί να το κάνεις, ποια είναι η σημασία του να το κάνεις, ποια είναι η φύση του ζητήματος, και αν αυτό που κάνεις είναι θετικό ή αρνητικό. Πρέπει να κατανοείς με σαφήνεια όλα αυτά τα θέματα. Αυτό είναι απολύτως απαραίτητο για να μπορείς να ενεργείς βάσει αρχών. Εάν κάνεις κάτι που μπορεί να χαρακτηριστεί ως εκτέλεση του καθήκοντός σου, τότε οφείλεις να αναλογιστείς: Πώς θα πρέπει να εκπληρώνω το καθήκον μου καλά, ώστε να μην το επιτελώ μηχανικά; Θα πρέπει να προσευχηθείς και να πλησιάσεις τον Θεό σε αυτό το θέμα. Η προσευχή στον Θεό γίνεται για να αναζητήσεις την αλήθεια, το μονοπάτι άσκησης, τις επιθυμίες του Θεού και το πώς να Τον ικανοποιήσεις. Η προσευχή γίνεται για να επιτευχθούν αυτά τα αποτελέσματα. Η προσευχή στον Θεό, η προσέγγιση του Θεού και η ανάγνωση των λόγων Του δεν αποτελούν θρησκευτικές τελετές ή εξωτερικές δράσεις. Γίνονται με σκοπό να ασκείται κανείς σύμφωνα με την αλήθεια αφού αναζητήσει τις προθέσεις του Θεού. Εάν λες συνεχώς «δόξα τω Θεώ» όταν δεν έχεις κάνει τίποτα και ενδέχεται να φαίνεσαι πολύ πνευματικός και διορατικός αλλά, όταν έλθει η ώρα να ενεργήσεις, εξακολουθείς να κάνεις ό,τι θέλεις, χωρίς να αναζητάς καθόλου την αλήθεια, τότε αυτό το «δόξα τω Θεώ» δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σύνθημα που επαναλαμβάνεται συχνά, είναι ψευδής πνευματικότητα. Όταν κάνεις το καθήκον σου, θα πρέπει πάντα να σκέφτεσαι ως εξής: «Πώς θα πρέπει να κάνω αυτό το καθήκον; Ποια είναι η επιθυμία του Θεού;» Το να προσεύχεσαι στον Θεό και να Τον πλησιάζεις για να αναζητήσεις αρχές και αλήθειες για τις πράξεις σου, το να αναζητάς τις επιθυμίες του Θεού στην καρδιά σου και να τηρείς πιστά τα λόγια του Θεού ή τις αλήθεια-αρχές σε οτιδήποτε κάνεις —μόνο ο άνθρωπος αυτός πιστεύει αληθινά στον Θεό. Όλα τούτα είναι ανέφικτα για ανθρώπους που δεν αγαπούν την αλήθεια. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ακολουθούν τις δικές τους ιδέες σε ό,τι κι αν κάνουν, που εξετάζουν τα πράγματα με πολύ απλοϊκούς όρους και δεν αναζητούν την αλήθεια. Υπάρχει μια παντελής απουσία αρχών, και ουδόλως σκέφτονται στην καρδιά τους πώς να ενεργήσουν σύμφωνα με αυτό που ζητά ο Θεός, ή με τρόπο που να ικανοποιεί τον Θεό, και ξέρουν μόνο να ακολουθούν πεισματικά το δικό τους θέλημα. Ο Θεός δεν έχει θέση στην καρδιά τέτοιων ανθρώπων. Μερικοί άνθρωποι λένε: «Προσεύχομαι στον Θεό μόνον όταν αντιμετωπίζω δυσκολίες, και πάλι, όμως, δεν αισθάνομαι ότι έχει κανένα αποτέλεσμα —έτσι, γενικά, όταν μου συμβαίνουν πλέον πράγματα, δεν προσεύχομαι στον Θεό, γιατί η προσευχή στον Θεό δεν ωφελεί». Ο Θεός είναι παντελώς απών από την καρδιά τέτοιων ανθρώπων. Δεν αναζητούν την αλήθεια ό,τι κι αν κάνουν στις συνηθισμένες στιγμές, ακολουθούν μόνο τις δικές τους ιδέες. Υπάρχουν λοιπόν αρχές στις ενέργειές τους; Σίγουρα όχι. Βλέπουν τα πάντα υπό απλούς όρους. Ακόμη και όταν κάποιοι συναναστρέφονται σχετικά με τις αλήθεια-αρχές μαζί τους, δεν είναι σε θέση να τις αποδεχτούν επειδή δεν υπήρχαν ποτέ αρχές στις πράξεις τους, ο Θεός δεν έχει θέση στην καρδιά τους και δεν υπάρχει κανένας άλλος στην καρδιά τους εκτός από τον εαυτό τους. Νομίζουν ότι οι προθέσεις τους είναι καλές, ότι δεν διαπράττουν κακό, ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι παραβιάζουν την αλήθεια, πιστεύουν ότι το να ενεργούν σύμφωνα με τις δικές τους προθέσεις θα πρέπει να θεωρείται άσκηση της αλήθειας, ότι το να ενεργούν έτσι σημαίνει υποταγή στον Θεό. Στην πραγματικότητα, δεν αναζητούν αληθινά τον Θεό, ούτε προσεύχονται σε Εκείνον ως προς αυτό το θέμα, αλλά ενεργούν βάσει παρόρμησης, σύμφωνα με τις δικές τους γεμάτες ζήλο προθέσεις, δεν εκτελούν το καθήκον τους όπως ζητά ο Θεός, δεν έχουν καρδιά υποταγής στον Θεό, απουσιάζουν από αυτήν την επιθυμία. Αυτό είναι το μεγαλύτερο λάθος στην άσκηση των ανθρώπων. Εάν πιστεύεις στον Θεό, αλλά δεν είναι στην καρδιά σου, δεν προσπαθείς να Τον εξαπατήσεις; Και τι αποτέλεσμα μπορεί να έχει μια τέτοια πίστη στον Θεό; Τι μπορείς άραγε να κερδίσεις; Και ποιο είναι το νόημα μιας τέτοιας πίστης στον Θεό;

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 574

Πώς πρέπει να αυτοστοχαστείς και να προσπαθήσεις να γνωρίσεις τον εαυτό σου, όταν έχεις κάνει κάτι που παραβιάζει τις αλήθεια-αρχές και δυσαρεστεί τον Θεό; Όταν επρόκειτο να κάνεις αυτό το πράγμα, προσευχήθηκες σ’ Αυτόν; Σκέφτηκες ποτέ: «Αυτός ο τρόπος με τον οποίο κάνω τα πράγματα συμφωνεί με την αλήθεια; Πώς θα έβλεπε το θέμα αυτό ο Θεός αν παρουσιαζόταν ενώπιόν Του; Θα χαιρόταν ή θα εκνευριζόταν αν το γνώριζε; Θα το μισούσε ή θα το απεχθανόταν;» Δεν το έψαξες, έτσι δεν είναι; Ακόμα κι αν σου το υπενθύμιζαν άλλοι, εσύ θα εξακολουθούσες να πιστεύεις ότι δεν ήταν κανένα σπουδαίο ζήτημα, ότι δεν αντέκειτο σε καμία θεμελιώδη αρχή και δεν αποτελούσε αμαρτία. Ως αποτέλεσμα αυτού, προσέβαλες τη διάθεση του Θεού και Τον έκανες να θυμώσει, ακόμη και σε σημείο που να σε μισήσει. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της παρακοής των ανθρώπων. Επομένως, θα πρέπει να αναζητάς την αλήθεια στα πάντα. Αυτό πρέπει να ακολουθείς. Αν καταφέρεις να έρθεις εκ των προτέρων με σοβαρότητα ενώπιον του Θεού για να προσευχηθείς και, στη συνέχεια, να αναζητήσεις την αλήθεια σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, δεν θα κάνεις λάθος. Μπορεί να έχεις κάποιες αποκλίσεις στο πώς ασκείσαι στην αλήθεια, αλλά αυτό είναι δύσκολο να αποφευχθεί, και αφότου αποκτήσεις κάποια εμπειρία, θα είσαι σε θέση να ασκείσαι σωστά. Ωστόσο, αν γνωρίζεις πώς να ενεργείς σύμφωνα με την αλήθεια, αλλά δεν την κάνεις πράξη, το πρόβλημα είναι ότι αντιπαθείς την αλήθεια. Όσοι δεν αγαπούν την αλήθεια δεν θα την αναζητήσουν ποτέ, ό,τι κι αν τους συμβεί. Μόνον όσοι αγαπούν την αλήθεια έχουν θεοφοβούμενη καρδιά, και όταν συμβαίνουν πράγματα που δεν κατανοούν, είναι σε θέση να αναζητήσουν την αλήθεια. Αν δεν μπορείς να αντιληφθείς τις προθέσεις του Θεού και δεν ξέρεις πώς να ασκηθείς, τότε θα πρέπει να συναναστραφείς με κάποιους ανθρώπους που κατανοούν την αλήθεια. Αν δεν μπορείς να βρεις εκείνους που κατανοούν την αλήθεια, θα πρέπει να βρεις μερικούς ανθρώπους που να έχουν αγνή κατανόηση για να προσευχηθείτε μαζί στον Θεό με ομοψυχία, να επιζητήσεις από τον Θεό, να περιμένεις την ώρα του Θεού και να περιμένεις τον Θεό να σου ανοίξει ένα μονοπάτι. Εφόσον όλοι σας λαχταράτε την αλήθεια, αναζητάτε την αλήθεια και συναναστρέφεστε μαζί πάνω στην αλήθεια, μπορεί να έρθει η στιγμή που ένας από εσάς θα βρει μια καλή λύση. Αν όλοι σας θεωρήσετε ότι η λύση είναι κατάλληλη και αποτελεί ένα καλό μονοπάτι, τότε αυτό μπορεί να οφείλεται στη διαφώτιση και στη φώτιση του Αγίου Πνεύματος. Αν, κατόπιν, συνεχίσετε να συναναστρέφεστε μαζί για να καταλήξετε σε ένα πιο ακριβές μονοπάτι άσκησης, αυτό σίγουρα θα είναι σύμφωνο με τις αλήθεια-αρχές. Κατά την άσκησή σας, αν ανακαλύψετε ότι ο τρόπος άσκησής σας εξακολουθεί να είναι κάπως ακατάλληλος, τότε πρέπει να τον διορθώσετε γρήγορα. Αν κάνεις ένα μικρό σφάλμα, ο Θεός δεν θα σε καταδικάσει, επειδή οι προθέσεις σου είναι σωστές, και ασκείσαι σύμφωνα με την αλήθεια. Απλώς είσαι λίγο μπερδεμένος σχετικά με τις θεμελιώδεις αρχές και έχεις κάνει κάποιο λάθος στην άσκησή σου, πράγμα που συγχωρείται. Μα οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν κάνουν πράγματα, τα κάνουν με βάση το πώς φαντάζονται ότι πρέπει να γίνουν. Δεν χρησιμοποιούν τα λόγια του Θεού ως βάση για να συλλογιστούν πώς να ασκηθούν σύμφωνα με την αλήθεια ή πώς να κερδίσουν την έγκριση του Θεού. Αντ’ αυτού, σκέφτονται μόνο πώς θα ωφεληθούν οι ίδιοι, και πώς θα κάνουν τους άλλους να τους σέβονται και να τους θαυμάζουν. Κάνουν πράγματα που βασίζονται εξ ολοκλήρου στις δικές τους ιδέες και καθαρά για να ικανοποιήσουν τον εαυτό τους, πράγμα που αποτελεί πρόβλημα. Τέτοιοι άνθρωποι δεν θα κάνουν ποτέ τα πράγματα σύμφωνα με την αλήθεια, και ο Θεός πάντοτε θα τους σιχαίνεται. Αν είσαι πραγματικά κάποιος με συνείδηση και λογική, τότε ό,τι κι αν συμβαίνει, θα πρέπει να είσαι σε θέση να έρχεσαι ενώπιον του Θεού για να προσεύχεσαι και να αναζητάς, να είσαι σε θέση να εξετάζεις σοβαρά τα κίνητρα πίσω από τις πράξεις σου και το πόσο αγνές είναι, να είσαι σε θέση να προσδιορίζεις πώς να ενεργείς κατάλληλα σύμφωνα με τα λόγια και τις απαιτήσεις του Θεού, και να σταθμίζεις και να συλλογίζεσαι επανειλημμένα ποιες πράξεις ευχαριστούν τον Θεό, ποιες πράξεις Του προκαλούν αηδία και ποιες πράξεις κερδίζουν την έγκρισή Του. Πρέπει να επανεξετάζεις αυτά τα θέματα ξανά και ξανά στο μυαλό σου μέχρι να τα κατανοήσεις ξεκάθαρα. Αν γνωρίζεις ότι έχεις τα δικά σου κίνητρα όταν κάνεις κάτι, τότε πρέπει να σκεφτείς ποια είναι τα κίνητρά σου, αν στοχεύεις να ικανοποιήσεις τον εαυτό σου ή να ικανοποιήσεις τον Θεό, αν αυτό είναι προς όφελος του εαυτού σου ή του εκλεκτού λαού του Θεού και ποιες συνέπειες θα έχει… Αν αναζητάς και συλλογίζεσαι περισσότερο κατ’ αυτόν τον τρόπο στις προσευχές σου, και κάνεις περισσότερες ερωτήσεις στον εαυτό σου για να αναζητήσεις την αλήθεια, τότε οι αποκλίσεις στις πράξεις σου θα γίνονται όλο και μικρότερες. Μόνο εκείνοι που μπορούν να αναζητήσουν την αλήθεια με αυτόν τον τρόπο είναι άνθρωποι που λαμβάνουν υπόψη τους τις προθέσεις του Θεού και έχουν φόβο Θεού, επειδή αναζητάς σύμφωνα με τις απαιτήσεις των λόγων του Θεού και με υποτακτική καρδιά, και τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγεις αναζητώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο θα είναι σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές.

Αν οι ενέργειες ενός πιστού δεν έχουν επαφή με την αλήθεια, τότε εκείνος είναι ίδιος με έναν άπιστο. Πρόκειται για το είδος του ανθρώπου που δεν έχει τον Θεό στην καρδιά του και απομακρύνεται από τον Θεό, και ένας τέτοιος άνθρωπος είναι σαν μισθωτός εργάτης στον οίκο του Θεού, ο οποίος κάνει κάποιες αγγαρείες για τον κύριό του, λαμβάνει μια μικρή αμοιβή, κι έπειτα φεύγει. Πολύ απλά δεν πρόκειται για άνθρωπο που πιστεύει στον Θεό. Το τι να κάνεις για να κερδίσεις την επιδοκιμασία του Θεού είναι το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να εξετάζεις και το πρώτο για το οποίο θα πρέπει να εργάζεσαι όταν κάνεις πράγματα· θα πρέπει να είναι η βασική αρχή και το πεδίο των πράξεών σου. Ο λόγος για τον οποίο θα πρέπει να καθορίσεις το κατά πόσο αυτό που κάνεις συμβαδίζει με την αλήθεια είναι επειδή, αν συμβαδίζει με την αλήθεια, τότε είναι βέβαιο πως συμφωνεί και με τις προθέσεις του Θεού. Δεν είναι πως θα πρέπει να μετράς κατά πόσο το ζήτημα είναι σωστό ή λανθασμένο, ούτε αν συνάδει με τα γούστα όλων των υπολοίπων, ούτε αν συμβαδίζει με τις δικές σου επιθυμίες· αντίθετα, θα πρέπει να καθορίσεις κατά πόσο βρίσκεται σε συμφωνία με την αλήθεια, και αν ωφελεί το έργο και τα συμφέροντα της εκκλησίας ή όχι. Αν λαμβάνεις υπόψη τα πράγματα αυτά, τότε θα συμβαδίζεις όλο και περισσότερο με τις προθέσεις του Θεού ενόσω ενεργείς. Αν δεν λαμβάνεις υπόψη αυτές τις πτυχές, και βασίζεσαι απλώς στο δικό σου θέλημα όταν κάνεις πράγματα, τότε είναι βέβαιο πως θα τα κάνεις λανθασμένα, επειδή το θέλημα του ανθρώπου δεν αποτελεί την αλήθεια και είναι, φυσικά, ασύμβατο με τον Θεό. Αν επιθυμείς να σε επιδοκιμάσει ο Θεός, τότε πρέπει να ασκείσαι σύμφωνα με την αλήθεια, κι όχι σύμφωνα με το δικό σου θέλημα. Κάποιοι άνθρωποι, στο όνομα της εκτέλεσης των καθηκόντων τους, ασχολούνται με ορισμένα προσωπικά ζητήματα. Έπειτα οι αδελφοί και οι αδελφές τους το βρίσκουν ανάρμοστο και τους αποδοκιμάζουν γι’ αυτό, μα οι άνθρωποι αυτοί δεν δέχονται την ευθύνη. Νομίζουν πως ήταν προσωπικό ζήτημα που δεν αφορούσε το έργο, τα οικονομικά ή τους ανθρώπους της εκκλησίας πως δεν ήταν κακή πράξη, επομένως οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να παρέμβουν. Μπορεί να σου φαίνεται πως κάποια πράγματα είναι προσωπικά ζητήματα που δεν περιλαμβάνουν καμία βασική αρχή ή αλήθεια. Ωστόσο, εξετάζοντας την πράξη σου, ήσουν πολύ εγωιστής. Δεν έλαβες καθόλου υπόψη το έργο της εκκλησίας ή τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, ούτε το αν θα ήταν ικανοποιητικό για τον Θεό· σκεφτόσουν μόνο το δικό σου όφελος. Αυτό ήδη εμπεριέχει την ευπρέπεια των αγίων, καθώς και την ανθρώπινη φύση ενός ανθρώπου. Παρόλο που αυτό που έκανες δεν αφορούσε ούτε τα συμφέροντα της εκκλησίας ούτε την αλήθεια, το να ασχολείσαι με κάποιο προσωπικό ζήτημα ενώ ισχυρίζεσαι πως εκτελείς το καθήκον σου δεν συνάδει με την αλήθεια. Ανεξάρτητα από το τι κάνεις, όσο μεγάλο ή μικρό κι αν είναι κάποιο ζήτημα, και ανεξάρτητα από το αν είναι το καθήκον σου στην οικογένεια του Θεού ή προσωπική σου υπόθεση, πρέπει να αναλογιστείς κατά πόσο αυτό που κάνεις συμφωνεί με τις προθέσεις του Θεού, καθώς και κατά πόσο αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να κάνει ένας άνθρωπος με ανθρώπινη φύση. Αν αναζητάς την αλήθεια μ’ αυτόν τον τρόπο σε ό,τι κάνεις, τότε είσαι άνθρωπος που πιστεύει πραγματικά στον Θεό. Αν χειρίζεσαι σοβαρά κάθε ζήτημα και κάθε αλήθεια κατ’ αυτόν τον τρόπο, τότε θα είσαι ικανός να επιτύχεις αλλαγές στη διάθεσή σου. Υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται ως εξής: «Το να με βάζουν να κάνω πράξη την αλήθεια όταν εκτελώ το καθήκον μου είναι μάλλον δίκαιο, όταν όμως φροντίζω τις ιδιωτικές μου υποθέσεις, δεν με νοιάζει τι έχει να πει η αλήθεια —θα κάνω ό,τι μου αρέσει, ό,τι χρειάζεται για να ωφεληθώ». Με αυτά τα λόγια, μπορείτε να διαπιστώσετε ότι δεν είναι λάτρεις της αλήθειας. Δεν υπάρχουν αρχές σε αυτό που κάνουν. Θα κάνουν ό,τι τους ωφελεί, χωρίς καν να αναλογιστούν την επίδραση που θα έχει στον οίκο του Θεού. Ως αποτέλεσμα αυτού, όταν πράττουν κάτι, ο Θεός δεν είναι παρών μέσα τους, νιώθουν ένα σκοτάδι και μια ταραχή, και δεν ξέρουν τι συμβαίνει. Δεν τους αξίζει αυτή η τιμωρία; Εάν δεν κάνεις πράξη την αλήθεια στις ενέργειές σου και ντροπιάζεις τον Θεό, τότε αμαρτάνεις εις βάρος Του. Αν κάποιος δεν αγαπά την αλήθεια και ενεργεί συχνά σύμφωνα με το δικό του θέλημα, τότε συχνά θα προσβάλλει τον Θεό. Εκείνος θα τον αποστραφεί και θα τον απορρίψει, και θα τον κάνει πέρα. Αυτά που πράττει ένα τέτοιο άτομο συχνά δεν τυγχάνουν της επιδοκιμασίας του Θεού και, εάν δεν προβεί σε μετάνοια, τότε η τιμωρία δεν είναι μακριά.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 575

Κάθε καθήκον που εκτελείς αφορά τη ζωή-είσοδο. Είτε το καθήκον σου είναι σχετικά σταθερό είτε απρόβλεπτο, βαρετό ή δραστήριο, πρέπει πάντα να φτάνεις στη ζωή-είσοδο. Κάποιοι άνθρωποι εκτελούν αρκετά μονότονα καθήκοντα· κάνουν το ίδιο πράγμα κάθε μέρα. Ωστόσο, όταν τα εκτελούν, οι καταστάσεις που αποκαλύπτουν αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι και πολύ ομοιογενείς. Μερικές φορές, όταν οι άνθρωποι είναι καλόκεφοι, είναι λίγο πιο επιμελείς και κάνουν καλύτερη δουλειά. Άλλες φορές, εξαιτίας κάποιας άγνωστης επιρροής, οι διεφθαρμένες σατανικές διαθέσεις τους γεννούν μέσα τους πονηριά, με αποτέλεσμα να σχηματίζουν ακατάλληλες απόψεις, να βρίσκονται σε κακή κατάσταση και να είναι κακόκεφοι· αυτό τους κάνει να εκτελούν τα καθήκοντά τους με επιπολαιότητα. Η εσωτερική κατάσταση των ανθρώπων αλλάζει διαρκώς· μπορεί να αλλάξει οπουδήποτε και οποτεδήποτε. Όπως κι αν αλλάζει η κατάστασή σου, είναι πάντα λάθος να ενεργείς σύμφωνα με τα κέφια σου. Αν, για παράδειγμα, τα πηγαίνεις λίγο καλύτερα όταν είσαι καλόκεφος και λίγο χειρότερα όταν είσαι κακόκεφος, ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές; Θα σου δώσει κάτι τέτοιο τη δυνατότητα να εκτελείς το καθήκον σου σε αποδεκτό επίπεδο; Όπως κι αν είναι το κέφι τους, οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν να προσεύχονται ενώπιον του Θεού και να αναζητούν την αλήθεια· μόνο έτσι θα πάψουν να περιορίζονται από τα κέφια τους και να είναι έρμαιά τους. Όταν εκτελείς το καθήκον σου, θα πρέπει πάντα να εξετάζεις τον εαυτό σου για να βλέπεις αν ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές, αν εκτελείς το καθήκον σου σε αποδεκτό επίπεδο, αν το κάνεις επιπόλαια ή όχι, αν έχεις προσπαθήσει να αποφύγεις τις ευθύνες σου και αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα στη στάση και τον τρόπο σκέψης σου. Αφού κάνεις την αυτοκριτική σου και ξεκαθαρίσεις αυτά τα πράγματα, θα σου είναι πιο εύκολο να εκπληρώσεις το καθήκον σου. Ό,τι κι αν αντιμετωπίσεις καθώς εκτελείς το καθήκον σου —είτε είσαι αρνητικός και αδύναμος είτε κακόκεφος μετά από κλάδεμα— θα πρέπει να το χειρίζεσαι σωστά, να αναζητάς την αλήθεια και να κατανοείς τις προθέσεις του Θεού. Αν τα κάνεις αυτά τα πράγματα, θα έχεις ένα μονοπάτι άσκησης. Αν θέλεις να εκτελείς καλά το καθήκον σου, δεν πρέπει να επηρεάζεσαι από το κέφι σου. Όσο αρνητικός ή αδύναμος κι αν νιώθεις, θα πρέπει να κάνεις πράξη την αλήθεια σε όλα όσα πράττεις με απόλυτη αυστηρότητα, καθώς και με συμμόρφωση προς τις αρχές. Αν το κάνεις αυτό, δεν θα σε εγκρίνουν μόνο οι άλλοι, αλλά θα είσαι αρεστός και στον Θεό. Ως εκ τούτου, θα είσαι ένας υπεύθυνος άνθρωπος που επωμίζεται κάποιο φορτίο και ένας πραγματικά καλός άνθρωπος που όντως εκτελεί τα καθήκοντά του σε αποδεκτό επίπεδο και βιώνει πλήρως την ομοιότητα ενός αληθινού ανθρώπου. Αυτοί οι άνθρωποι εξαγνίζονται και μεταμορφώνονται πραγματικά όταν εκτελούν τα καθήκοντά τους, ενώ μπορούμε να πούμε πως είναι ειλικρινείς στα μάτια του Θεού. Μόνο οι ειλικρινείς άνθρωποι μπορούν να κάνουν σταθερά πράξη την αλήθεια, να καταφέρουν να ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές και να εκτελούν τα καθήκοντά τους σε αποδεκτό επίπεδο. Οι άνθρωποι που ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές εκτελούν τα καθήκοντά τους σχολαστικά όταν είναι καλόκεφοι. Δεν εργάζονται επιπόλαια, δεν είναι αλαζόνες ούτε κάνουν φιγούρα έτσι ώστε οι άλλοι να τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση. Όταν είναι κακόκεφοι, μπορούν να ολοκληρώσουν τις καθημερινές εργασίες τους με την ίδια σοβαρότητα και υπευθυνότητα, ενώ, ακόμη κι αν αντιμετωπίζουν κάτι που βλάπτει την εκτέλεση των καθηκόντων τους, κάτι που τους ασκεί λίγη πίεση ή προκαλεί κάποια αναστάτωση καθώς εκτελούν τα καθήκοντά τους, εξακολουθούν να είναι σε θέση να γαληνεύουν την καρδιά τους ενώπιον του Θεού και να προσεύχονται, λέγοντας: «Όσο μεγάλο πρόβλημα κι αν αντιμετωπίσω, ακόμη κι αν έρθουν τα πάνω κάτω στον κόσμο, εφόσον είμαι ζωντανός, είμαι αποφασισμένος να κάνω ό,τι μπορώ για να εκπληρώσω το καθήκον μου. Πρέπει να εκτελώ καλά το καθήκον μου κάθε μέρα που ζω, ώστε να είμαι άξιος αυτού του καθήκοντος που μου ανέθεσε ο Θεός και της ανάσας που εμφύσησε στο σώμα μου. Όσες δυσκολίες κι αν αντιμετωπίζω, θα τις παραμερίζω όλες, αφού η εκπλήρωση του καθήκοντός μου είναι υψίστης σημασίας!» Όσοι δεν επηρεάζονται από κανέναν άνθρωπο και κανένα γεγονός, πράγμα ή περιβάλλον, δεν περιορίζονται από τα κέφια τους και τις εξωτερικές περιστάσεις και βάζουν πάνω απ’ όλα τα καθήκοντα και τις αναθέσεις που τους έχει εμπιστευθεί ο Θεός είναι άνθρωποι που είναι αφοσιωμένοι στον Θεό και υποτάσσονται πραγματικά σ’ Αυτόν. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν επιτύχει ζωή-είσοδο και έχουν εισέλθει στην αλήθεια-πραγματικότητα. Αυτή είναι μία από τις πιο γνήσιες και πρακτικές εκφράσεις βίωσης της αλήθειας.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η ζωή-είσοδος ξεκινά με την εκτέλεση του καθήκοντος

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 576

Ορισμένοι άνθρωποι, όποιο ζήτημα κι αν αντιμετωπίζουν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, δεν αναζητούν την αλήθεια και ενεργούν πάντοτε σύμφωνα με τις δικές τους σκέψεις, αντιλήψεις, φαντασιοκοπίες και επιθυμίες. Από την αρχή ως το τέλος, ικανοποιούν τις δικές τους επιθυμίες και οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους ελέγχουν τις ενέργειές τους. Μπορεί να φαίνεται ότι ανέκαθεν εκτελούσαν τα καθήκοντά τους, αλλά επειδή ποτέ δεν αποδέχτηκαν την αλήθεια και δεν κατάφεραν να ενεργήσουν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, στο τέλος δεν κερδίζουν την αλήθεια και ζωή και γίνονται απλοί δουλευτές, άξιοι του τίτλου τους. Σε τι στηρίζονται, άρα, τέτοιου είδους άνθρωποι κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους; Δεν στηρίζονται ούτε στην αλήθεια ούτε στον Θεό. Αυτή η λίγη αλήθεια που όντως κατανοούν δεν έχει κυριαρχήσει στις καρδιές τους. Προκειμένου να εκτελέσουν αυτά τα καθήκοντα, στηρίζονται στα δικά τους χαρίσματα και ταλέντα, σε οποιαδήποτε γνώση έχουν αποκτήσει, καθώς επίσης και στη δική τους δύναμη της θέλησης ή στις δικές τους καλές προθέσεις. Και με αυτό το δεδομένο, θα είναι σε θέση να εκτελούν τα καθήκοντά τους σε αποδεκτό επίπεδο; Όταν οι άνθρωποι βασίζονται στη φυσική τους κατάσταση, στις αντιλήψεις τους, στις φαντασιοκοπίες τους, στις γνώσεις τους και στη μάθηση για να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους, παρόλο που μπορεί να φαίνεται ότι εκτελούν τα καθήκοντά τους και δεν διαπράττουν κακό, δεν κάνουν πράξη την αλήθεια και δεν έχουν κάνει τίποτα που να ικανοποιεί τον Θεό. Υπάρχει, επίσης, κι ένα άλλο πρόβλημα που δεν μπορεί να αγνοηθεί: Κατά τη διαδικασία εκτέλεσης του καθήκοντός σου, αν οι αντιλήψεις, οι φαντασιοκοπίες και οι προσωπικές σου επιθυμίες δεν αλλάζουν ποτέ και δεν αντικαθίστανται ποτέ από την αλήθεια, και αν οι ενέργειες και οι πράξεις σου δεν γίνονται ποτέ σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, τότε ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα; Δεν θα έχεις ζωή-είσοδο, θα γίνεις ένας απλός δουλευτής, εκπληρώνοντας έτσι τα λόγια του Κυρίου Ιησού: «Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν προεφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου, και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια, και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά; Και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς ότι ποτέ δεν σας εγνώρισα· φεύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν» (Κατά Ματθαίον 7:22-23). Γιατί αποκαλεί ο Θεός αυτούς τους ανθρώπους που καταβάλλουν προσπάθεια και που απλώς δουλεύουν κακοποιούς; Υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο μπορούμε να είμαστε σίγουροι και αυτό είναι το εξής: Ανεξάρτητα από τα καθήκοντα ή το έργο που κάνουν αυτοί οι άνθρωποι, τα κίνητρα, η ώθηση, οι προθέσεις και οι σκέψεις τους προκύπτουν αποκλειστικά από τις δικές τους επιθυμίες, και είναι εξ ολοκλήρου για να προστατεύσουν τα δικά τους συμφέροντα και τις δικές τους προοπτικές, καθώς και για να σώζουν την υπόληψη και τη θέση τους και να ικανοποιούν τη ματαιοδοξία τους. Όλες οι εκτιμήσεις και όλοι οι υπολογισμοί που κάνουν περιστρέφονται γύρω απ’ αυτά τα πράγματα, δεν υπάρχει αλήθεια στην καρδιά τους και δεν έχουν καρδιά που έχει φόβο Θεού και υποτάσσεται στον Θεό. Αυτή είναι η ρίζα του προβλήματος. Σήμερα, τι είναι ζωτικής σημασίας να επιδιώξετε; Σε όλα τα πράγματα, πρέπει να αναζητάτε την αλήθεια, και πρέπει να εκτελείτε σωστά το καθήκον σας σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού και με ό,τι ζητά ο Θεός. Αν το κάνετε, θα λάβετε την έγκριση του Θεού. Άρα, συγκεκριμένα, τι συνεπάγεται η εκτέλεση του καθήκοντός σας σύμφωνα με αυτό που ζητά ο Θεός; Σε ό,τι κάνετε, πρέπει να μάθετε να προσεύχεστε στον Θεό, πρέπει να αναλογίζεστε ποιες προθέσεις έχετε, ποιες σκέψεις έχετε και αν αυτές οι προθέσεις και οι σκέψεις συμφωνούν με την αλήθεια· αν δεν συμφωνούν, πρέπει να τα παραμερίσετε, και στη συνέχεια πρέπει να ενεργήσετε σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και να δεχτείτε την εξονυχιστική εξέταση του Θεού. Αυτό θα διασφαλίσει ότι θα κάνετε πράξη την αλήθεια. Αν έχετε τις δικές σας προθέσεις και στόχους, και γνωρίζετε πολύ καλά ότι παραβιάζουν την αλήθεια και έρχονται σε αντίθεση με τις προθέσεις του Θεού, αλλά παρόλα αυτά δεν προσεύχεστε στον Θεό και δεν αναζητάτε την αλήθεια για να βρείτε λύση, τότε αυτό είναι επικίνδυνο, είναι εύκολο να διαπράξετε κακό και να κάνετε πράγματα που αντιτίθενται στον Θεό. Αν διαπράξετε το κακό μία-δύο φορές και μετανοήσετε, τότε εξακολουθείτε να έχετε ελπίδα σωτηρίας. Αν συνεχίσετε να διαπράττετε κακό, τότε διαπράττετε κάθε είδους κακές πράξεις. Εάν εξακολουθείτε να μην μπορείτε να μετανοήσετε σε αυτό το σημείο, τότε έχετε πρόβλημα: Ο Θεός θα σας παραμερίσει ή θα σας εγκαταλείψει, πράγμα που σημαίνει ότι κινδυνεύετε να αποκλειστείτε· οι άνθρωποι που διαπράττουν κάθε είδους κακές πράξεις σίγουρα θα τιμωρηθούν και θα εξαλειφθούν.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 577

Οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουν ότι υπάρχει μια θεμελιώδης αρχή για τη συμπεριφορά του Δημιουργού προς τα δημιουργήματα, η οποία αποτελεί και την ύψιστη αρχή. Η μεταχείριση του Δημιουργού απέναντι στα δημιουργήματα βασίζεται πλήρως στο σχέδιο της διαχείρισής Του και στις ανάγκες του έργου Του· δεν χρειάζεται να συμβουλευτεί κανέναν άνθρωπο ούτε χρειάζεται να πάρει την έγκριση κανενός ανθρώπου. Κάνει ό,τι οφείλει να κάνει και συμπεριφέρεται στους ανθρώπους όπως οφείλει να τους συμπεριφερθεί· ό,τι κι αν κάνει και όπως κι αν συμπεριφέρεται στους ανθρώπους, όλα συνάδουν με τις αλήθεια-αρχές και με τις αρχές βάσει των οποίων ενεργεί ο Δημιουργός. Ως δημιούργημα, το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να υποταχθείς στον Δημιουργό· δεν πρέπει να κάνεις καμία δική σου επιλογή. Αυτή είναι η λογική που πρέπει να διαθέτουν τα δημιουργήματα και, αν κάποιος δεν τη διαθέτει, τότε δεν του ταιριάζει να αποκαλείται άνθρωπος. Πρέπει οι άνθρωποι να καταλάβουν ότι ο Δημιουργός θα είναι πάντα ο Κύριος της δημιουργίας. Έχει τη δύναμη και τα προσόντα να ενορχηστρώνει και να κυβερνά το οποιοδήποτε δημιούργημα όπως θέλει Αυτός, χωρίς να χρειάζεται κανέναν λόγο. Αυτή είναι η εξουσία Του. Τα δημιουργήματα δεν έχουν το δικαίωμα ούτε τα προσόντα να κρίνουν αν οτιδήποτε κάνει ο Δημιουργός είναι σωστό ή λάθος, ούτε πώς πρέπει να ενεργήσει Εκείνος. Κανένα δημιούργημα δεν δικαιούται να επιλέξει αν θα αποδεχθεί την κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Δημιουργού· και κανένα δημιούργημα δεν δικαιούται να έχει απαιτήσεις για το πώς κυβερνά και διευθετεί τη μοίρα του ο Δημιουργός. Αυτή είναι η υψηλότερη αλήθεια. Ό,τι κι αν έχει κάνει ο Δημιουργός στα δημιουργήματά Του και όπως κι αν το έχει κάνει, τα μόνα που έχουν να κάνουν οι δημιουργημένοι άνθρωποι είναι: να αναζητούν όλα όσα έχει κάνει ο Δημιουργός, να υποτάσσονται σ’ αυτά, να φτάνουν στο σημείο να τα γνωρίσουν και να τα αποδέχονται. Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι Εκείνος να έχει ολοκληρώσει το σχέδιο διαχείρισής Του και να έχει περατώσει το έργο Του, και να έχει προοδεύσει ανεμπόδιστα το σχέδιο διαχείρισής Του· εν τω μεταξύ, τα δημιουργήματα, λόγω του ότι έχουν αποδεχθεί την κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Δημιουργού και έχουν υποταχθεί στην κυριαρχία και στις διευθετήσεις Του, θα έχουν αποκτήσει την αλήθεια, θα έχουν κατανοήσει τις προθέσεις του Δημιουργού και θα έχουν γνωρίσει τη διάθεσή Του. Υπάρχει ακόμα μία αρχή που πρέπει να σας πω: Ό,τι κι αν κάνει ο Δημιουργός, όποιες εκδηλώσεις κι αν έχει, είτε κάνει μεγάλη ή μικρή πράξη, παραμένει ο Δημιουργός· ενώ ό,τι κι αν έχει κάνει το ανθρώπινο γένος, το οποίο Εκείνος δημιούργησε, και όσο ταλαντούχα ή χαρισματικά κι αν είναι τα μέλη του, παραμένουν δημιουργήματα. Σχετικά με τη δημιουργημένη ανθρωπότητα, όση χάρη και όσες ευλογίες κι αν έχουν λάβει τα μέλη της από τον Δημιουργό, ή όσο έλεος, όση στοργική καλοσύνη και όσο καλό κι αν έχουν λάβει, δεν πρέπει να νομίζουν πως ξεχωρίζουν από τη μάζα ούτε πως είναι ισότιμα με τον Θεό και πως έχουν αποκτήσει υψηλή θέση ανάμεσα στα δημιουργήματα. Όσα χαρίσματα κι αν σου έχει παραχωρήσει ο Θεός, όση χάρη κι αν σου έχει δώσει ή όσο μεγαλόψυχα κι αν σου έχει συμπεριφερθεί, και παρόλο που μπορεί να σου έχει δώσει κάποια ιδιαίτερα ταλέντα, τίποτε από αυτά δεν αποτελεί κεφάλαιό σου. Είσαι δημιούργημα και πάντα θα είσαι δημιούργημα. Δεν πρέπει ποτέ σου να σκεφτείς: «Είμαι αγαπητός στον Θεό, με έχει στα χέρια Του. Δεν πρόκειται να με παραμερίσει ποτέ, η στάση Του απέναντί μου θα χαρακτηρίζεται πάντα από αγάπη, φροντίδα και απαλά χάδια, καθώς και ζεστούς ψιθύρους παρηγοριάς και ενθάρρυνσης». Κάθε άλλο, στα μάτια του Δημιουργού, είσαι το ίδιο με όλα τα υπόλοιπα δημιουργήματα· μπορεί να σε χρησιμοποιήσει όπως θέλει, μπορεί να σε ενορχηστρώσει όπως θέλει και μπορεί να κανονίσει, όπως Εκείνος θέλει, να διαδραματίσεις όποιον ρόλο θέλει ανάμεσα σε κάθε λογής ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα. Αυτό πρέπει να ξέρουν οι άνθρωποι, αυτήν τη σύνεση πρέπει να διαθέτουν. Αν κάποιος καταλάβει και αποδεχθεί αυτά τα λόγια, τότε θα αποκτήσει πιο κανονική σχέση με τον Θεό και θα οικοδομήσει μια πάρα πολύ σωστή σχέση μαζί Του· αν κάποιος μπορέσει να καταλάβει και να αποδεχθεί αυτά τα λόγια, θα προσανατολιστεί σωστά στο πόστο του, θα πάρει την κατάλληλη για εκείνον θέση εκεί και θα τηρήσει το καθήκον του.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μόνο μέσω της κατανόησης της αλήθειας μπορεί κανείς να γνωρίσει τις πράξεις του Θεού

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 578

Για να γνωρίσει κανείς τον Θεό, πρέπει να διαβάζει τα λόγια Του, να τα κάνει πράξη και βίωμα, καθώς και να βιώνει πολλές δοκιμασίες, εξευγενισμούς και κλάδεμα. Μόνο έτσι μπορεί κανείς να γνωρίσει πραγματικά το έργο και τη διάθεση του Θεού. Κάποιοι λένε: «Δεν έχω δει τον ενσαρκωμένο Θεό, οπότε πώς μπορώ να Τον γνωρίσω;» Η αλήθεια είναι ότι τα λόγια του Θεού αποτελούν έκφραση της διάθεσής Του. Τα λόγια Του φανερώνουν την αγάπη Του για τους ανθρώπους, τη σωτηρία που τους προσφέρει, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο τους σώζει… Κι αυτό επειδή τα λόγια Του εκφράζονται από τον ίδιο τον Θεό, δεν έχουν γραφτεί από ανθρώπους. Έχουν εκφραστεί προσωπικά από τον Θεό· ο ίδιος ο Θεός εκφράζει τα δικά Του λόγια και τη φωνή της καρδιάς Του, δηλαδή τα λόγια που βγαίνουν από την καρδιά Του. Και ποια είναι αυτά; Είναι τα λόγια που βγαίνουν από βαθιά και εκφράζουν τη διάθεσή Του, τις προθέσεις Του, τις ιδέες και τις σκέψεις Του, την αγάπη Του για την ανθρωπότητα, τη σωτηρία που προσφέρει στην ανθρωπότητα και τις προσδοκίες που έχει για την ανθρωπότητα… Οι ομιλίες του Θεού περιλαμβάνουν σκληρά λόγια, ήπια και ευγενικά λόγια, καθώς και κάποια αποκαλυπτικά λόγια που δεν λαμβάνουν υπόψη τα αισθήματα των ανθρώπων. Αν δεις μόνο τα αποκαλυπτικά λόγια, μπορεί να νιώσεις ότι ο Θεός είναι πολύ αυστηρός. Αν κοιτάξεις μόνο τα ήπια λόγια, μπορεί να νιώσεις ότι ο Θεός δεν διαθέτει πολλή εξουσία. Επομένως, δεν θα πρέπει να τα απομονώνεις από το ευρύτερο πλαίσιο· αντίθετα, θα πρέπει να τα εξετάζεις από κάθε γωνία. Μερικές φορές ο Θεός μιλά από την άποψη του ελέους, και τότε οι άνθρωποι καταλαβαίνουν την αγάπη Του για την ανθρωπότητα. Άλλες φορές μιλά πολύ αυστηρά, και τότε οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι η διάθεσή Του δεν ανέχεται καμία προσβολή, ότι ο άνθρωπος είναι αξιοθρήνητα ρυπαρός και ανάξιος να αντικρίσει το πρόσωπο του Θεού και να βρεθεί ενώπιόν Του, αλλά και ότι η χάρη του Θεού είναι αυτή που δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να βρεθεί ενώπιόν Του. Η σοφία του Θεού φαίνεται από τον τρόπο που Εκείνος εργάζεται και από τη σημασία του έργου Του. Οι άνθρωποι μπορούν να τα διακρίνουν όλα αυτά στα λόγια του Θεού, ακόμα και χωρίς να έρθουν σε άμεση επαφή μαζί Του. Όταν κάποιος που γνωρίζει αληθινά τον Θεό έρθει σε επαφή με τον Χριστό, αυτή η συνάντηση μπορεί να αντιστοιχεί στην υπάρχουσα γνώση του για τον Θεό. Ωστόσο, όταν κάποιος που έχει μόνο θεωρητική κατανόηση συναντά τον Χριστό, δεν μπορεί να δει τη συσχέτιση. Η αλήθεια της ενσάρκωσης του Θεού είναι το βαθύτερο απ’ όλα τα μυστήρια· είναι δύσκολο να το συλλάβει ο νους του ανθρώπου. Συγκεντρώστε τα λόγια του Θεού σχετικά με το μυστήριο της ενσάρκωσης, εξετάστε τα από κάθε πλευρά και κατόπιν προσευχηθείτε όλοι μαζί, συλλογιστείτε και συναναστραφείτε περισσότερο επάνω σ’ αυτήν την πτυχή της αλήθειας. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα μπορείς να κερδίσεις τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος και, τελικά, την κατανόηση. Επειδή οι άνθρωποι δεν έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε άμεση επαφή με τον Θεό, πρέπει να βασιστούν σε τέτοιες εμπειρίες ώστε να καταφέρουν, σιγά σιγά και σταδιακά, να αποκτήσουν τελικά την πραγματική γνώση του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 579

Τι σημαίνει να γνωρίζει κανείς τον Θεό; Σημαίνει να μπορεί να γνωρίσει τη χαρά, τον θυμό, τη θλίψη και την ευτυχία Του και έτσι να γνωρίζει τη διάθεσή Του· αυτό σημαίνει να γνωρίζει κανείς αληθινά τον Θεό. Ισχυρίζεσαι ότι Τον έχεις δει, όμως δεν καταλαβαίνεις τη χαρά, τον θυμό, τη θλίψη και την ευτυχία Του, δεν καταλαβαίνεις τη διάθεσή Του. Ούτε καταλαβαίνεις τη δικαιοσύνη και την ευσπλαχνία Του και δεν γνωρίζεις τι Του αρέσει ή τι μισεί. Δεν είναι έτσι η γνώση του Θεού. Κάποιοι μπορούν να ακολουθήσουν τον Θεό, αλλά δεν είναι απαραίτητο ότι πιστεύουν αληθινά σε Αυτόν. Αν πιστεύεις αληθινά στον Θεό, υποτάσσεσαι σ’ Αυτόν. Όσοι δεν υποτάσσονται αληθινά στον Θεό, δεν πιστεύουν αληθινά σε Αυτόν· αυτή είναι η διαφορά. Όταν ακολουθείς τον Θεό για αρκετά χρόνια και έχεις γνώση και κατανόηση του Θεού, όταν ως ένα βαθμό κατανοείς και αντιλαμβάνεσαι τις προθέσεις του Θεού, το μεγάλο του ενδιαφέρον να σώσει τον άνθρωπο, τότε πιστεύεις αληθινά στον Θεό, υποτάσσεσαι σ’ Αυτόν, Τον αγαπάς και Τον λατρεύεις αληθινά. Αν πιστεύεις στον Θεό, αλλά δεν επιδιώκεις τη γνώση του Θεού και δεν κατανοείς τις προθέσεις, τη διάθεση και το έργο Του, τότε είσαι απλώς ένας ακόλουθος που κάνει διάφορες δουλειές για τον Θεό, και ακολουθεί ό,τι κάνει η πλειοψηφία. Αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί πραγματική υποταγή κι ακόμα λιγότερο πραγματική λατρεία. Τι είναι η πραγματική λατρεία; Όλοι ανεξαιρέτως όσοι βλέπουν και γνωρίζουν πραγματικά τον Θεό Τον λατρεύουν και Τον φοβούνται· όλοι τους νιώθουν την ανάγκη να Τον προσκυνήσουν. Αυτήν τη στιγμή, ενώ ο ενσαρκωμένος Θεός εργάζεται, όσο καλύτερα καταλαβαίνουν οι άνθρωποι τη διάθεσή Του και αυτό που Αυτός έχει και είναι τόσο περισσότερο θα εκτιμούν αυτά τα πράγματα και τόσο περισσότερο θα Τον φοβούνται. Γενικά, όσο λιγότερο καταλαβαίνουν τον Θεό οι άνθρωποι τόσο πιο επιπόλαιοι είναι, οπότε αντιμετωπίζουν τον Θεό σαν να ήταν άνθρωπος. Αν οι άνθρωποι γνώριζαν και έβλεπαν πραγματικά τον Θεό, θα ριγούσαν από τρόμο και θα προσκυνούσαν στη γη. «Ο δε οπίσω μου ερχόμενος είναι ισχυρότερός μου, του οποίου δεν είμαι άξιος να βαστάσω τα υποδήματα» (Κατά Ματθαίον 3:11) —γιατί το είπε αυτό ο Ιωάννης; Παρόλο που βαθιά μέσα του δεν γνώριζε πολλά για τον Θεό, ήξερε ότι ο Θεός εμπνέει δέος. Πόσοι άνθρωποι σήμερα φοβούνται τον Θεό; Αν δεν γνωρίζουν τη διάθεσή Του, πώς είναι δυνατόν να Τον φοβούνται; Αν οι άνθρωποι ούτε γνωρίζουν την ουσία του Χριστού ούτε καταλαβαίνουν τη διάθεση του Θεού, είναι ακόμη λιγότερο ικανοί να λατρεύουν αληθινά τον πρακτικό Θεό. Αν βλέπουν μόνο τη συνηθισμένη και κανονική εξωτερική εμφάνιση του Χριστού, αλλά δεν γνωρίζουν την ουσία Του, τότε είναι εύκολο γι’ αυτούς να Του φέρονται σαν να ήταν ένας απλός άνθρωπος. Ενδεχομένως να Του φέρονται με ασέβεια ή να Τον εξαπατούν, να Του αντιστέκονται, να επαναστατούν εναντίον Του και να Τον κρίνουν. Μπορεί να είναι αυτάρεσκοι και να μην παίρνουν στα σοβαρά τα λόγια Του· μπορεί ακόμα να βάζουν στο μυαλό τους αντιλήψεις ενάντια στον Θεό, να Τον καταδικάζουν, να βλασφημούν. Για να λύσει κανείς αυτά τα προβλήματα, πρέπει να γνωρίζει την ουσία και τη θεϊκή φύση του Χριστού. Αυτό θα πει, επί της ουσίας, να γνωρίζει κανείς τον Θεό· σε αυτό πρέπει να εισέλθουν, αυτό πρέπει να πετύχουν όλοι όσοι πιστεύουν στον πρακτικό Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο