Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 300

Έπειτα από χιλιάδες χρόνια διαφθοράς, ο άνθρωπος είναι αναίσθητος και αργόστροφος· έχει γίνει ένας δαίμονας που εναντιώνεται στον Θεό, σε σημείο που η επαναστατικότητα του ανθρώπου ενάντια στον Θεό έχει καταγραφεί σε ιστορικά βιβλία, και ακόμα κι ο ίδιος ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να δώσει μια πλήρη εικόνα της αντιδραστικής συμπεριφοράς του —διότι τον άνθρωπο τον έχει διαφθείρει βαθιά ο Σατανάς, τον έχει παρασύρει σε σημείο που ο άνθρωπος δεν ξέρει πού να στραφεί. Ακόμα και σήμερα, ο άνθρωπος εξακολουθεί να προδίδει τον Θεό. Όταν ο άνθρωπος βλέπει τον Θεό Τον προδίδει, και όταν δεν Τον βλέπει κάνει το ίδιο. Ακόμη, υπάρχουν κι εκείνοι που έχοντας γίνει μάρτυρες των καταρών του Θεού και της οργής Του, συνεχίζουν και Τον προδίδουν. Και έτσι λέω πως η σύνεση του ανθρώπου έχει χάσει την αρχική της λειτουργία και πως το ίδιο συνέβη και στη συνείδηση του. Ο άνθρωπος που αντικρίζω είναι ένα κτήνος σε ανθρώπινη μορφή, είναι ένα δηλητηριώδες φίδι και όσο αξιοθρήνητος κι αν προσπαθεί να εμφανίζεται μπροστά στα μάτια Μου, ποτέ δεν θα είμαι ελεήμων προς αυτόν διότι ο άνθρωπος δεν έχει αντιληφθεί τη διαφορά μεταξύ του μαύρου και του άσπρου, την διαφορά μεταξύ αλήθειας και μη αλήθειας. Η σύνεση του ανθρώπου είναι τόσο μουδιασμένη, κι όμως αυτός επιθυμεί ακόμη να κερδίσει ευλογίες· η ανθρώπινη φύση του είναι τόσο ποταπή, κι όμως αυτός ακόμα επιθυμεί να αποκτήσει την κυριαρχία ενός βασιλιά. Με τέτοια λογική, ποιανού βασιλιάς θα μπορούσε να είναι; Πώς θα μπορούσε με τέτοια ανθρώπινη φύση να καθίσει σε θρόνο; Ο άνθρωπος πραγματικά δεν έχει καμία ντροπή! Είναι ένας αλαζονικός αχρείος! Σε όσους από εσάς επιθυμείτε να κερδίσετε ευλογίες, προτείνω πρώτα να κοιτάξετε σε έναν καθρέφτη τη δική σας άσχημη αντανάκλαση —εσύ έχεις ό,τι χρειάζεται για να γίνεις βασιλιάς; Έχεις το πρόσωπο κάποιου που μπορεί να κερδίσει ευλογίες; Δεν έχει σημειωθεί η παραμικρή αλλαγή στη διάθεσή σου και δεν έχεις εφαρμόσει καμία από τις αλήθειες στην πράξη, κι όμως συνεχίζεις να ελπίζεις για ένα υπέροχο αύριο. Πλανάσαι! Ο άνθρωπος, που γεννήθηκε σε τόσο βρόμικη γη, έχει μολυνθεί από την κοινωνία σε πολύ μεγάλο βαθμό, έχει διαμορφωθεί από τη φεουδαρχική δεοντολογία και έχει λάβει την εκπαίδευση «ιδρυμάτων υψηλής μόρφωσης». Ο οπισθοδρομικός τρόπος σκέψης, η διεφθαρμένη ηθική, η ευτελισμένη θεώρηση της ζωής, η ποταπή φιλοσοφία για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις, η απολύτως ανάξια ύπαρξη, τα ευτελή έθιμα και η ευτελής καθημερινότητα, όλα εισβάλλουν βαθιά στην καρδιά του ανθρώπου και βλάπτουν και υπονομεύουν σοβαρά τη συνείδησή του. Ως αποτέλεσμα, ο άνθρωπος απομακρύνεται ακόμη περισσότερο από τον Θεό και Του εναντιώνεται ακόμη περισσότερο. Ημέρα με την ημέρα, η διάθεση του ανθρώπου γίνεται όλο και πιο αδίστακτη και δεν υπάρχει ούτε ένας που πρόθυμα θα εγκαταλείψει το οτιδήποτε για τον Θεό, ούτε ένας που πρόθυμα θα υποταχθεί σ’ Εκείνον και, βέβαια, ούτε ένας που θα αναζητήσει πρόθυμα την εμφάνισή Του. Αντίθετα, ο άνθρωπος επιδιώκει την απόλαυση στο έπακρο υπό τη δύναμη του Σατανά, και διαφθείρει ασύστολα τη σάρκα του στον βούρκο. Ακόμη κι όταν ακούν την αλήθεια, εκείνοι που ζουν στο σκότος δεν έχουν καμία επιθυμία να την κάνουν πράξη και δεν έχουν την τάση να αναζητήσουν, ακόμη και όταν βλέπουν ότι ο Θεός έχει ήδη εμφανιστεί. Πώς θα μπορούσε μια τέτοια εξαχρειωμένη ανθρωπότητα να έχει οποιοδήποτε περιθώριο σωτηρίας; Πώς θα μπορούσε μια τέτοια παρηκμασμένη ανθρωπότητα να ζήσει στο φως;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το να έχετε μια αμετάβλητη διάθεση σημαίνει πως είστε εχθρικοί προς τον Θεό

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 301

Η βασική αιτία των διεφθαρμένων διαθέσεων που αναδύονται στον άνθρωπο είναι η παραπλάνηση, η διαφθορά και το δηλητήριο του Σατανά. Ο άνθρωπος έχει δεσμευτεί και ελέγχεται από τον Σατανά και υφίσταται την ανήκουστη βλάβη που έχει προξενήσει ο Σατανάς στη σκέψη του, στην ηθική του, στην αντίληψη και τη λογική του. Ακριβώς επειδή τα βασικά πράγματα του ανθρώπου τα έχει διαφθείρει ο Σατανάς και είναι τελείως διαφορετικά από το πώς ήταν όταν ο Θεός τα δημιούργησε αρχικά, εναντιώνεται ο άνθρωπος στον Θεό και δεν μπορεί να αποδεχτεί την αλήθεια. Έτσι, οι αλλαγές στη διάθεση του ανθρώπου θα πρέπει να ξεκινήσουν με αλλαγή στη σκέψη, τη λογική και την αντίληψη του, οι οποίες θα αλλάξουν τη γνώση του για τον Θεό και τη γνώση του για την αλήθεια. Εκείνοι που γεννήθηκαν στην πιο βαθιά διεφθαρμένη χώρα από όλες, έχουν ακόμη μεγαλύτερη άγνοια του τί είναι ο Θεός, ή του τί σημαίνει να πιστεύεις σε Εκείνον. Όσο περισσότερο διεφθαρμένοι είναι οι άνθρωποι, τόσο λιγότερο γνωρίζουν την ύπαρξη του Θεού και τόσο φτωχότερη είναι η λογική κι η αντίληψή τους. Η πηγή της αντίθεσης και της παρακοής ενάντια στον Θεό είναι η διαφθορά του ανθρώπου από τον Σατανά. Λόγω της διαφθοράς του Σατανά, η συνείδηση του ανθρώπου έχει αναισθητοποιηθεί· έχει γίνει ανήθικος, οι σκέψεις του έχουν εκφυλιστεί κι έχει αποκτήσει μια οπισθοδρομική διανοητική στάση. Πριν τον διαφθείρει ο Σατανάς, ο άνθρωπος από τη φύση του υποτασσόταν στον Θεό και υποτασσόταν στα λόγια Του αφού τα είχε ακούσει. Είχε σωστή λογική και συνείδηση και κανονική ανθρώπινη φύση. Αφού τον διέφθειρε ο Σατανάς, η αρχική σύνεση του ανθρώπου, η συνείδηση και η ανθρώπινη φύση του θόλωσαν και καταστράφηκαν από τον Σατανά. Επομένως, έχασε την υποταγή του και την αγάπη του προς τον Θεό. Η λογική του ανθρώπου άρχισε να αποκλίνει, η διάθεσή του έγινε σαν αυτή των ζώων και η παρακοή του προς τον Θεό έγινε συχνότερη και πιο σοβαρή. Ωστόσο, ο άνθρωπος δεν το ξέρει και ούτε το αναγνωρίζει αυτό, απλώς εναντιώνεται και επαναστατεί επίμονα. Η διάθεση του ανθρώπου αποκαλύπτεται στις εκφράσεις της σύνεσης, της αντίληψης και της συνείδησής του· επειδή η σύνεση και η αντίληψή του έχουν ασθενήσει και η συνείδησή του έχει θολώσει υπερβολικά, η διάθεσή του εναντιώνεται στον Θεό. Αν η σύνεση και η αντίληψη του ανθρώπου δεν μπορούν να αλλάξουν, τότε δεν τίθεται θέμα για αλλαγές στη διάθεσή του, όπως φυσικά και θέμα εναρμόνισης με τις προθέσεις του Θεού. Εάν η λογική του ανθρώπου είναι αδύναμη, τότε δεν μπορεί να υπηρετήσει τον Θεό και δεν είναι κατάλληλος για χρήση από τον Θεό. Η «κανονική λογική» αναφέρεται στην υποταγή και στην πίστη στον Θεό, στη λαχτάρα για τον Θεό, στο να είσαι απόλυτος προς τον Θεό και στο να έχεις συνείδηση απέναντί Του. Αναφέρεται στο να είσαι ψυχή τε και σώματι δοσμένος στον Θεό και να μην Του εναντιώνεσαι σκόπιμα. Το να έχει κανείς μια αποκλίνουσα σύνεση δεν είναι έτσι. Από τότε που ο άνθρωπος διαφθάρηκε από τον Σατανά, έχει δημιουργήσει αντιλήψεις για τον Θεό και δεν έχει καμία πίστη στον Θεό ή λαχτάρα για Εκείνον, όπως και καθόλου συνείδηση προς τον Θεό. Ο άνθρωπος σκόπιμα εναντιώνεται και κατακρίνει τον Θεό και, επιπλέον, εκτοξεύει ύβρεις κατ’ Αυτού πίσω από την πλάτη Του. Ο άνθρωπος κατακρίνει τον Θεό πίσω από την πλάτη Του, γνωρίζοντας καλά ότι είναι ο Θεός· ο άνθρωπος δεν έχει καμία πρόθεση να υποτάσσεται στον Θεό και απλώς απαιτεί και ζητά τυφλά από Αυτόν. Τέτοιοι άνθρωποι —άνθρωποι που η λογική τους αποκλίνει— δεν είναι ικανοί να γνωρίζουν την ίδια τους την ανήκουστη συμπεριφορά ή να μετανιώνουν για την αντιδραστικότητα τους. Εάν οι άνθρωποι είναι ικανοί να γνωρίσουν τον εαυτό τους, τότε έχουν αποκτήσει και πάλι κάποια από τη λογική τους· όσο περισσότερο επαναστατικοί ενάντια στον Θεό είναι οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν ακόμα τον εαυτό τους, τόσο λιγότερο σωστή σύνεση έχουν.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το να έχετε μια αμετάβλητη διάθεση σημαίνει πως είστε εχθρικοί προς τον Θεό

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 302

Η αποκάλυψη της διεφθαρμένης υπόστασης του ανθρώπου έχει την πηγή της σε τίποτε παραπάνω από τη θολωμένη συνείδηση του ανθρώπου, την κακόβουλη φύση του και την αδύναμη λογική του· εάν η συνείδηση κι η σύνεσή του μπορούν να ξαναγίνουν φυσιολογικές, τότε αυτός θα γίνει κάποιος που είναι κατάλληλος για χρήση από τον Θεό. Απλά και μόνο επειδή η συνείδηση του ανθρώπου ήταν πάντοτε αναισθητοποιημένη και επειδή η σύνεσή του, η οποία ποτέ δεν υπήρξε σωστή, θολώνει ολοένα και περισσότερο, ο άνθρωπος επαναστατεί ολοένα και περισσότερο εναντίον του Θεού, σε σημείο που σταύρωσε τον Ιησού, αρνείται στην ενσάρκωση του Θεού κατά τις έσχατες ημέρες την είσοδο στο σπίτι του και καταδικάζει τη σάρκα του Θεού, την οποία θεωρεί ασήμαντη. Εάν ο άνθρωπος είχε έστω και λίγη ανθρωπιά, δεν θα ήταν τόσο σκληρός απέναντι στον ενσαρκωμένο Θεό· εάν είχε έστω και λίγη λογική, δεν θα ήταν τόσο μοχθηρός αντιμετωπίζοντας τη σάρκα του ενσαρκωμένου Θεού· αν είχε λίγη συνείδηση, δεν θα ήταν «έδινε ευχαριστίες» στον ενσαρκωμένο Θεό με αυτόν τον τρόπο. Ο άνθρωπος ζει στην εποχή που ο Θεός έχει αποκτήσει σάρκα και οστά, ωστόσο είναι ανίκανος να ευχαριστήσει τον Θεό για την τόσο καλή ευκαιρία που του παρέχει, και αντ’ αυτού, καταριέται τον ερχομό Του ή αγνοεί τελείως το γεγονός της ενσάρκωσης του Θεού και φαινομενικά είναι εναντίον του γεγονότος αυτού και το αποστρέφεται. Ασχέτως με τον τρόπο που ο άνθρωπος αντιμετωπίζει τον ερχομό Του, ο Θεός, εν συντομία, συνεχίζει πάντοτε το έργο Του υπομονετικά —παρόλο που ο άνθρωπος δεν Τον καλοδέχθηκε και έχει τυφλές απαιτήσεις από Εκείνον. Η διάθεση του ανθρώπου έχει γίνει εξαιρετικά μοχθηρή, η λογική του έχει αναισθητοποιηθεί φοβερά και η συνείδησή του έχει ποδοπατηθεί από τον πονηρό κι εδώ και πολύ καιρό έπαψε να είναι η αρχική ανθρώπινη συνείδηση. Ο άνθρωπος δεν είναι απλά αγνώμων απέναντι στον ενσαρκωμένο Θεό που πρόσφερε τόση πολλή ζωή και χάρη στην ανθρωπότητα, αλλά έχει γίνει ακόμα και πικρόχολος απέναντι Του επειδή του προσέφερε την αλήθεια· είναι που ο άνθρωπος δεν τρέφει το παραμικρό ενδιαφέρον για την αλήθεια και έτσι έχει γίνει πικρόχολος προς τον Θεό. Όχι μόνο ο άνθρωπος είναι ανίκανος να καταθέσει τη ζωή του για τον ενσαρκωμένο Θεό, αλλά προσπαθεί επίσης να Του πάρει ό,τι έχει και δεν έχει και διεκδικεί τόκο δεκάδες φορές μεγαλύτερο από όσα έχει προσφέρει ο ίδιος στον Θεό. Άνθρωποι με τέτοια λογική και συνείδηση εξακολουθούν να μη βλέπουν κάποιο πρόβλημα σε αυτό και εξακολουθούν να πιστεύουν πως έχουν δαπανήσει πάρα πολύ μεγάλο μέρος του εαυτού τους για τον Θεό και πως Εκείνος τους έχει δώσει πολύ λίγα. Υπάρχουν άνθρωποι που ενώ Μου έδωσαν μια κούπα νερό, απλώνουν το χέρι και απαιτούν να τους πληρώσω για δύο κούπες γάλα, ή που ενώ Μου παρείχαν δωμάτιο για να περάσω μια νύχτα, απατούν να πληρώσω ενοίκιο για πολλές. Με τέτοια ανθρώπινη φύση και με τέτοια συνείδηση, πώς μπορείτε ακόμα να εύχεστε να κερδίσετε ζωή; Πόσο άξιοι περιφρόνησης και αχρείοι είστε! Αυτού του είδους η ανθρώπινη φύση και αυτού του είδους η ανθρώπινη συνείδηση στον άνθρωπο είναι που κάνουν τον ενσαρκωμένο Θεό να περιπλανιέται σε ολόκληρη τη γη, χωρίς να βρίσκει πουθενά καταφύγιο. Εκείνοι που πραγματικά κατέχουν συνείδηση και ανθρωπιά θα πρέπει να λατρεύουν και να υπηρετούν ολόψυχα τον ενσαρκωμένο Θεό, όχι λόγω του πόσου έργου έχει επιτελέσει, αλλά ακόμα κι αν δεν έχει κάνει κανένα έργο. Αυτό πρέπει να κάνουν όσοι έχουν υγιή λογική και αυτό είναι το καθήκον του ανθρώπου. Μάλιστα, οι περισσότεροι άνθρωποι μιλούν για όρους για να υπηρετούν τον Θεό: Δεν τους νοιάζει αν είναι Θεός ή άνθρωπος, και μιλούν μονάχα για τους δικούς τους όρους, και επιδιώκουν μονάχα να ικανοποιήσουν τις δικές τους επιθυμίες. Όταν μαγειρεύετε για Μένα, απαιτείτε αμοιβή για τις υπηρεσίες σας, όταν τρέχετε για Μένα ζητάτε αντίστοιχη αμοιβή, όταν εργάζεστε για Εμένα απαιτείτε μισθό, όταν πλένετε τα ρούχα Μου απαιτείτε αμοιβή, όταν παρέχετε για την εκκλησία τα απαιτείτε πίσω, όταν μιλάτε ζητάτε συνδρομή για τον ομιλητή, όταν δίνετε βιβλία ζητάτε τέλη διανομής και όταν γράφετε απαιτείτε τέλη συγγραφής. Αυτοί που έχω κλαδέψει απαιτούν ακόμα και επιβράβευση από Εμένα, ενώ εκείνοι που έχουν σταλεί σπίτι απαιτούν αποζημίωση για τη ζημιά στο όνομά τους· οι ανύπαντροι απαιτούν προίκα ή αποζημίωση για τη χαμένη νιότη τους· αυτοί που σκοτώνουν ένα κοτόπουλο απαιτούν την αμοιβή του χασάπη, εκείνοι που τηγανίζουν φαγητό ζητούν τα τέλη τηγανίσματος και αυτοί που φτιάχνουν σούπα επίσης απαιτούν να πληρωθούν… Αυτή είναι η υψηλή και επιβλητική σας ανθρώπινη φύση και αυτές είναι οι πράξεις που σας υπαγορεύει η ζεστή συνείδησή σας. Πού είναι η σύνεσή σας; Πού είναι η ανθρωπιά σας; Εγώ θα σας πω! Εάν συνεχίσετε έτσι, θα πάψω να εργάζομαι ανάμεσά σας. Δεν θα εργάζομαι ανάμεσα σε μια αγέλη θηρίων με ανθρώπινη μορφή, δεν θα υποφέρω τόσο για μια τέτοια ομάδα ανθρώπων που η ωραία τους όψη κρύβει μια άγρια καρδιά, δεν θα υπομείνω τόσα πολλά για μια τέτοια αγέλη ζώων που δεν έχει την παραμικρή πιθανότητα σωτηρίας. Η ημέρα που θα σας γυρίσω την πλάτη θα είναι η ημέρα που θα πεθάνετε, είναι η ημέρα που το σκότος θα πέσει πάνω σας και η ημέρα που το φως θα σας εγκαταλείψει. Επιτρέψετε μου να σας πω Εγώ! Ποτέ δεν θα είμαι καλοσυνάτος σε μια ομάδα όπως η δική σας, μια ομάδα κατώτερη και από ζώα! Υπάρχουν όρια στα λόγια και στις πράξεις Μου κι έτσι όπως είναι η συνείδηση και η ανθρώπινη φύση σας, δεν πρόκειται να εργαστώ περισσότερο, διότι έχετε έλλειψη συνείδησης, Μου έχετε προξενήσει πολύ πόνο και η απαράδεκτη συμπεριφορά σας Με αηδιάζει τόσο πολύ. Άνθρωποι με τόση μεγάλη έλλειψη ανθρωπιάς και συνείδησης δεν θα έχουν ποτέ ευκαιρία για σωτηρία· δεν πρόκειται ποτέ να σώσω τόσο άκαρδους και αγνώμονες ανθρώπους. Όταν φτάσει η ημέρα Μου, θα ρίχνω τις καυτές φλόγες Μου στους αιώνες των αιώνων πάνω στους υιούς της επαναστατικότητας που κάποτε προκάλεσαν την άγρια οργή Μου, θα επιβάλω την αιώνια τιμωρία Μου σε εκείνα τα ζώα που κάποτε εξαπέλυσαν ύβρεις εναντίον Μου και Με εγκατέλειψαν, θα καίω αιώνια με τις φωτιές του θυμού Μου τους υιούς της επαναστατικότητας που κάποτε έζησαν και έφαγαν μαζί Μου μα δεν πίστευαν σ’ Εμένα, που Με προσέβαλαν και Με πρόδωσαν. Θα υποβάλλω στην τιμωρία Μου όλους εκείνους που προκάλεσαν την οργή Μου, θα ρίξω το σύνολο της οργής Μου πάνω σε αυτά τα κτήνη που κάποτε ήθελαν να σταθούν στο πλάι Μου ως όμοιοί Μου, κι όμως δεν Με λάτρεψαν ούτε υποτάχθηκαν σ’ Εμένα, η ράβδος με την οποία χτυπώ τον άνθρωπο θα πέσει πάνω σε αυτά τα ζώα που κάποτε απόλαυσαν την φροντίδα Μου και κάποτε απόλαυσαν τα μυστήρια που αποκάλυψα και που κάποτε προσπάθησαν να κερδίσουν υλικές απολαύσεις από Εμένα. Δεν θα συγχωρήσω κανέναν που θα προσπαθήσει να πάρει την θέση Μου· δεν θα δείξω έλεος σε κανέναν που θα προσπαθήσει να αποσπάσει τροφή και ρουχισμό από Εμένα. Προς το παρόν, παραμένετε ελεύθεροι από το κακό και εξακολουθείτε να υπερβάλλετε στις απαιτήσεις σας προς Εμένα. Όταν φτάσει η ημέρα της οργής, δεν θα απαιτήσετε άλλα από Μένα· εκείνη την ημέρα θα σας αφήσω να «απολαύσετε» με την καρδιά σας, θα σας κάνω να σκύψετε το κεφάλι στο έδαφος και δεν θα μπορέσετε να ξανασηκωθείτε! Αργά η γρήγορα, θα σας «ξεπληρώσω» αυτό το χρέος και ελπίζω πως θα περιμένετε υπομονετικά τον ερχομό αυτής της ημέρας.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το να έχετε μια αμετάβλητη διάθεση σημαίνει πως είστε εχθρικοί προς τον Θεό

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 303

Ο άνθρωπος δεν καταφέρνει να κερδίσει τον Θεό όχι γιατί ο Θεός τρέφει σαρκικά αισθήματα ή γιατί ο Θεός είναι απρόθυμος να κερδηθεί από τον άνθρωπο, αλλά γιατί ο άνθρωπος δεν θέλει να κερδίσει τον Θεό και γιατί ο άνθρωπος δεν έχει καρδιά που να επιζητά τον Θεό επιτακτικά. Πώς θα μπορούσε ο Θεός να καταραστεί κάποιον που Τον αναζητά πραγματικά; Πώς θα μπορούσε ο Θεός να καταραστεί κάποιον με υγιή λογική και ευαίσθητη συνείδηση; Πώς θα μπορούσε η φωτιά της οργής του Θεού να καταπιεί κάποιον που λατρεύει αληθινά και υπηρετεί τον Θεό; Πώς θα μπορούσε κάποιος που υποτάσσεται πρόθυμα στον Θεό να εκδιωχθεί από τον οίκο Του; Πώς θα μπορούσε κάποιος που νιώθει ότι δεν μπορεί να αγαπήσει αρκετά τον Θεό να ζήσει υπό την τιμωρία του Θεού; Πώς θα μπορούσε κάποιος που θα εγκατέλειπε πρόθυμα τα πάντα για τον Θεό να μείνει χωρίς να έχει τίποτα; Ο άνθρωπος είναι απρόθυμος να επιδιώξει τον Θεό, απρόθυμος να δαπανήσει τα υπάρχοντά του για τον Θεό και απρόθυμος να αφιερώσει τις προσπάθειες μιας ζωής στον Θεό· αντιθέτως, λέει πως ο Θεός το έχει παρατραβήξει, πως πάρα πολλά σχετικά με τον Θεό έρχονται σε αντίθεση με τις ανθρώπινες αντιλήψεις. Με μια τέτοια ανθρώπινη φύση, ακόμη κι αν ήσασταν γενναιόδωροι ως προς τις προσπάθειές σας, θα παραμένατε ανίκανοι να κερδίσετε την έγκριση του Θεού, για να μη μιλήσουμε για το γεγονός του ότι δεν αναζητάτε τον Θεό. Δεν γνωρίζετε πως είστε τα ελαττωματικά αγαθά του ανθρώπινου είδους; Δεν ξέρετε ότι καμιά ανθρώπινη φύση δεν είναι πιο άθλια από τη δική σας; Δεν ξέρετε πώς σας αποκαλούν οι άλλοι για να σας τιμήσουν; Εκείνοι που πραγματικά αγαπούν τον Θεό σάς αποκαλούν τον πατέρα του λύκου, τη μητέρα του λύκου, τον γιο του λύκου και τον εγγονό του λύκου· είστε οι απόγονοι του λύκου, ο λαός του λύκου και θα πρέπει να γνωρίζετε την ταυτότητα σας και να μην τη ξεχάσετε ποτέ. Μην πιστεύετε πως είστε κάποια ανώτερη μορφή. Είστε η μοχθηρότερη ομάδα μη ανθρώπων ανάμεσα στο ανθρώπινο είδος. Δεν ξέρετε τίποτε από αυτά; Γνωρίζετε πόσο έχω ριψοκινδυνεύσει κάνοντας έργο ανάμεσά σας; Αν η λογική σας δεν ξαναγίνει κανονική και η συνείδησή σας δεν δουλέψει ξανά κανονικά, τότε ποτέ δεν θα απαλλαχθείτε από την επονομασία «λύκος», δεν θα ξεφύγετε ποτέ από την ημέρα της καταδίκης, από την ημέρα της τιμωρίας σας. Γεννηθήκατε κατώτεροι, χωρίς καθόλου αξία. Είστε εκ φύσεως μια αγέλη πεινασμένων λύκων, ένας σωρός από μπάζα και σκουπίδια, και σε αντίθεση μ’ εσάς, Εγώ δεν εργάζομαι σ’ εσάς για χάρη του προσωπικού κέρδους, αλλά λόγω της ανάγκης του έργου. Αν παραμείνετε έτσι επαναστατικοί, τότε θα σταματήσω το έργο Μου και δεν θα εργαστώ ξανά για εσάς· αντιθέτως, θα μεταφέρω το έργο Μου σε μια ομάδα που Μου αρέσει κι έτσι θα σας αφήσω για πάντα, διότι δεν προτίθεμαι να βλέπω αυτούς που Με εχθρεύονται. Άρα, λοιπόν, επιθυμείτε να είστε συμβατοί μ’ Εμένα ή να Μου φέρεστε εχθρικά;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το να έχετε μια αμετάβλητη διάθεση σημαίνει πως είστε εχθρικοί προς τον Θεό

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 304

Όλοι οι άνθρωποι εύχονται να δουν την αληθινή όψη του Ιησού και επιθυμούν να είναι μαζί Του. Δεν θεωρώ πως κάποιος αδελφός ή αδελφή θα έλεγε ότι δεν επιθυμεί να δει ή να είναι με τον Ιησού. Πριν δείτε τον Ιησού —πριν δείτε τον ενσαρκωμένο Θεό— θα κάνετε πολλές σκέψεις, για παράδειγμα, σχετικά με την εμφάνιση του Ιησού, τον τρόπο ομιλίας Του, τον τρόπο ζωής Του και ούτω καθεξής. Μα όταν πραγματικά Τον δείτε, οι σκέψεις σας θα αλλάξουν γρήγορα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Θέλετε να μάθετε; Η σκέψη του ανθρώπου δεν μπορεί να παραβλεφθεί, κάτι που είναι αλήθεια —μα ακόμα περισσότερο, η ουσία του Χριστού δεν ανέχεται μεταβολή από τον άνθρωπο. Θεωρείτε τον Χριστό αθάνατο ή έναν σοφό, αλλά κανείς δεν σκέφτεται τον Χριστό σαν κανονικό άνθρωπο που διακατέχεται από θεία ουσία. Ως εκ τούτου, πολλοί από αυτούς που επιθυμούν διακαώς, μέρα και νύχτα, να δουν τον Θεό, είναι στην πραγματικότητα εχθροί του Θεού και ασύμβατοι με τον Θεό. Δεν είναι λάθος αυτό από την πλευρά του ανθρώπου; Ακόμα και τώρα, εξακολουθείτε να νομίζετε ότι η πίστη και η αφοσίωσή σας είναι αρκετές για να σας καταστήσουν άξιους να αντικρύσετε την όψη του Χριστού, αλλά σας προτρέπω να εξοπλιστείτε με πιο πρακτικά πράγματα! Διότι στο παρελθόν, παρόν και μέλλον, πολλοί από εκείνους που έρχονται σε επαφή με τον Χριστό έχουν αποτύχει ή θα αποτύχουν· όλοι τους παίζουν τον ρόλο των Φαρισαίων. Ποιος είναι ο λόγος της αποτυχίας σας; Ακριβώς επειδή στις αντιλήψεις σας υπάρχει ένας μεγαλειώδης και θαυμαστός Θεός. Αλλά η αλήθεια δεν είναι όπως την θέλει ο άνθρωπος. Όχι μόνο ο Χριστός δεν είναι μεγαλειώδης, αλλά είναι και ιδιαίτερα μικρός· όχι μόνον είναι άνθρωπος, αλλά είναι κι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Όχι μόνο δεν μπορεί να ανεβαίνει στον ουρανό, αλλά ούτε και μπορεί να κινείται ελεύθερα στη γη. Έτσι, οι άνθρωποι Τον αντιμετωπίζουν σαν έναν συνηθισμένο άνθρωπο, Του συμπεριφέρονται αδιάφορα όταν είναι μαζί Του και μιλάνε απρόσεκτα σ’ Αυτόν, ενώ ακόμα περιμένουν την έλευση του «αληθινού Χριστού». Θεωρείτε τον Χριστό που έχει έρθει ήδη έναν συνηθισμένο άνθρωπο, και τα λόγια Του ως εκείνα ενός συνηθισμένου ανθρώπου. Γι’ αυτόν τον λόγο, δεν έχετε λάβει τίποτα από τον Χριστό και, αντ’ αυτού, έχετε εντελώς εκθέσει την ασχήμια σας στο φως.

Πριν από την επαφή με τον Χριστό, μπορεί να πιστεύεις ότι η διάθεσή σου έχει εντελώς αλλάξει, ότι είσαι ένας πιστός ακόλουθος του Χριστού, ότι κανείς δεν είναι πιο άξιος να λάβει τις ευλογίες του Χριστού απ’ ό,τι εσύ —και ότι, καθώς έχεις διανύσει πολλούς δρόμους, έχεις κάνει μεγάλο έργο κι έχεις αποφέρει πολλούς καρπούς, θα είσαι σίγουρα ένας απ’ αυτούς που θα λάβουν τελικά το στεφάνι. Ξέρεις, όμως, άραγε το παρακάτω γεγονός, ότι δηλαδή η διεφθαρμένη διάθεση του ανθρώπου κι η επαναστατικότητα κι η αντίστασή του εκτίθενται όταν βλέπει τον Χριστό, κι ότι εκείνη τη στιγμή η επαναστατικότητα κι η αντίστασή του εκτίθενται πιο απόλυτα και πληρέστερα απ’ ό,τι σε κάθε άλλη στιγμή; Ο Χριστός είναι ο Υιός του ανθρώπου —ο Υιός του ανθρώπου που κατέχει κανονική ανθρώπινη φύση— γι’ αυτό ο άνθρωπος ούτε Τον τιμά ούτε Τον σέβεται. Ο Θεός ζει στη σάρκα, γι’ αυτό η επαναστατικότητα του ανθρώπου έρχεται στο φως λεπτομερώς και έντονα. Λέω, λοιπόν, ότι η έλευση του Χριστού έχει φέρει στο φως όλη την επαναστατικότητα της ανθρωπότητας και έχει φανερώσει εντελώς τη φύση του ανθρώπινου γένους. Αυτό ονομάζεται «δελεάζοντας μια τίγρη να κατεβεί απ’ το βουνό» και «δελεάζοντας έναν λύκο να βγει έξω από τη σπηλιά». Τολμάς να πεις ότι είσαι πιστός στον Θεό; Τολμάς να πεις ότι δείχνεις απόλυτη υποταγή στον Θεό; Τολμάς να πεις ότι δεν είσαι επαναστατικός; Κάποιοι θα πουν: «Κάθε φορά που ο Θεός δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον για μένα, πάντα υποτάσσομαι χωρίς να παραπονιέμαι. Επιπλέον, δεν κατέχω καμιά αντίληψη για τον Θεό». Κάποιοι θα πουν: «Οτιδήποτε μου αναθέτει ο Θεός, το εκτελώ κατά το καλύτερο δυνατό και δεν είμαι ποτέ επιπόλαιος». Τότε, σας ρωτώ αυτό: Μπορείτε να είστε συμβατοί με τον Χριστό όταν ζείτε μαζί μ’ Εκείνον; Και για πόσο καιρό θα είστε συμβατοί μαζί Του; Μια μέρα; Δύο ημέρες; Μία ώρα; Δύο ώρες; Η πίστη σας μπορεί να είναι πράγματι αξιέπαινη, αλλά δεν έχετε μεγάλη σταθερότητα. Όταν ζεις αληθινά με τον Χριστό, η αυταρέσκειά σου κι υπεροψία σου θα αποκαλυφθούν μέσα από τα λόγια και τις πράξεις σου, σιγά-σιγά, όπως κι οι εξωφρενικές σου επιθυμίες, η νοοτροπία ανυπακοής που έχεις και η δυσαρέσκειά σου φυσικά θα αποκαλυφθούν. Τέλος, η αλαζονεία σου θα γίνεται όλο και μεγαλύτερη, κι όταν γίνεις τόσο ασύμβατος με τον Χριστό όσο το νερό με τη φωτιά, τότε η φύση σου θα αποκαλυφθεί ολοκληρωτικά. Εκείνη την ώρα, οι αντιλήψεις σου δεν μπορούν πλέον να συγκαλύπτονται. Επίσης, οι διαμαρτυρίες σου θα εξωτερικευτούν με τρόπο φυσικό κι η ευτελής ανθρώπινη φύση σου θα εκτεθεί πλήρως. Ακόμα και τότε ωστόσο, εξακολουθείς να αρνείσαι να αναγνωρίσεις τη δική σου επαναστατικότητα, ενώ πιστεύεις ότι ένας τέτοιος Χριστός δεν είναι εύκολο να γίνει αποδεκτός, ότι είναι υπερβολικά απαιτητικός με τον άνθρωπο κι ότι θα υποτασσόσουν εξ ολοκλήρου αν ήταν ένας καλύτερος Χριστός. Πιστεύετε ότι η επαναστατικότητά σας είναι δικαιολογημένη, ότι επαναστατείτε εναντίον Του μόνον όταν σας φτάνει στα όριά σας. Ποτέ δεν έχετε αναλογιστεί ότι δεν θεωρείτε τον Χριστό Θεό, ότι δεν έχετε την πρόθεση να υποταχθείτε σ’ Αυτόν. Αντίθετα, πεισματικά επιμένεις ότι ο Χριστός ενεργεί σύμφωνα με τις δικές σου επιθυμίες και αμέσως μόλις κάνει το παραμικρό που να διαφωνεί με τον δικό σου τρόπο σκέψης, πιστεύεις ότι Εκείνος δεν είναι Θεός, αλλά άνθρωπος. Δεν υπάρχουν πολλοί από εσάς που Τον αντιμετωπίζουν κατ’ αυτόν τον τρόπο; Σε ποιον πιστεύετε εν τέλει; Και πώς κάνετε την αναζήτηση;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όσοι είναι ασύμβατοι με τον Χριστό, είναι σίγουρα πολέμιοι του Θεού

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 305

Πάντα επιθυμείτε να δείτε τον Χριστό, αλλά σας προτρέπω να μην έχετε τόση μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σας· ο καθένας μπορεί να δει τον Χριστό, αλλά λέω ότι κανένας δεν είναι κατάλληλος να δει τον Χριστό. Επειδή η φύση του ανθρώπου ξεχειλίζει από το κακό, την αλαζονεία και την επαναστατικότητα, τη στιγμή που θα δεις τον Χριστό, η φύση σου θα σε καταστρέψει και θα σε καταδικάσει σε θάνατο. Η συσχέτισή σου με έναν αδελφό (ή μια αδελφή) μπορεί να μην δείχνει πολλά για σένα, αλλά δεν είναι τόσο απλό όταν συσχετίζεσαι με τον Χριστό. Οποιαδήποτε στιγμή, οι αντιλήψεις σου μπορεί να ριζωθούν, η αλαζονεία σου να αρχίσει να ανθίζει κι η επαναστατικότητά σου να φέρει σύκα. Πώς μπορείς εσύ με τέτοια ανθρώπινη φύση να είσαι κατάλληλος να συσχετιστείς με τον Χριστό; Είσαι πράγματι ικανός να Τον αντιμετωπίζεις ως Θεό κάθε στιγμή της κάθε μέρας; Θα έχεις αληθινά την πραγματικότητα της υποταγής στον Θεό; Λατρεύετε τον μεγαλειώδη Θεό μέσα στις καρδιές σας ως Ιεχωβά, ενώ θεωρείτε τον ορατό Χριστό άνθρωπο. Η λογική σας είναι κατωτάτου επιπέδου κι η ανθρώπινη φύση σας υπερβολικά ευτελής! Είστε ανίκανοι να θεωρείτε πάντοτε τον Χριστό Θεό. Απλώς Τον κρατάτε γερά και Τον λατρεύετε ως Θεό περιστασιακά, όταν εσείς θέλετε. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο λέω ότι δεν είστε πιστοί του Θεού, αλλά συνεργοί αυτών οι οποίοι πολεμούν τον Χριστό. Ακόμα κι οι άνθρωποι που δείχνουν καλοσύνη σε άλλους ανταμείβονται, όμως ο Χριστός, που έχει επιτελέσει τέτοιο έργο ανάμεσά σας, δεν έχει δεχτεί ούτε την αγάπη ούτε την ανταμοιβή και υποταγή από τον άνθρωπο. Δεν είναι κάτι το λυπηρό;

Μπορεί όλα τα χρόνια της πίστης σου στον Θεό, να μην έχεις καταραστεί κανέναν ούτε και να έχεις διαπράξει κάτι κακό, ωστόσο στη συσχέτισή σου με τον Χριστό δεν μπορείς να λες την αλήθεια, να ενεργείς ειλικρινά ή να υποτάσσεσαι στον λόγο του Χριστού· τότε λέω ότι είσαι ο πιο μοχθηρός και κακός άνθρωπος στον κόσμο. Μπορεί να είσαι ιδιαίτερα φιλικός και πιστός στους συγγενείς, τους φίλους, τη σύζυγο (ή τον σύζυγό σου), τους γιους και τις κόρες σου και τους γονείς σου και ποτέ δεν επωφελείσαι από τους άλλους, όμως αν δεν μπορείς να είσαι σε σύμπνοια με τον Χριστό, αν δεν μπορείς να αλληλεπιδράσεις με τον Χριστό εν αρμονία, τότε ακόμη κι αν δαπανήσεις όλο σου το είναι για να ανακουφίσεις τους γείτονές σου ή έχεις φροντίσει καλά τον πατέρα, τη μητέρα και τα μέλη του νοικοκυριού σου, λέω ότι εξακολουθείς να είσαι κακός άνθρωπος και επιπλέον ένας που όλο κάνει πονηρά κόλπα. Μη νομίζεις ότι είσαι συμβατός με τον Χριστό απλά και μόνο επειδή τα πηγαίνεις καλά με τους άλλους ή κάνεις κάποιες καλές πράξεις. Πιστεύεις ότι η φιλανθρωπική σου πρόθεση μπορεί να υφαρπάξει τις ευλογίες του Ουρανού; Πιστεύεις ότι το να κάνεις κάποιες καλές πράξεις αποτελεί υποκατάστατο της υποταγής σου; Κανείς σας δεν μπορεί να δεχτεί το κλάδεμα κι όλοι σας δυσκολεύεστε να αποδεχθείτε την κανονική ανθρώπινη φύση του Χριστού. Ωστόσο, συνεχώς διατυμπανίζετε την υποταγή σας στον Θεό. Μια τέτοια πίστη σαν τη δική σας θα επιφέρει μια κατάλληλη ανταπόδοση. Σταματήστε να βαυκαλίζεστε με φανταχτερές ψευδαισθήσεις και να επιθυμείτε να δείτε τον Χριστό, γιατί είστε πολύ μικροί στο ανάστημα, τόσο που δεν είστε καν αντάξιοι να Τον δείτε. Όταν αποβάλεις πλήρως την επαναστατικότητά σου και είσαι σε θέση να είσαι συμφιλιωμένος με τον Χριστό, τότε ο Θεός με φυσικό τρόπο θα σου εμφανιστεί. Αν πας να δεις τον Θεό χωρίς να υποστείς κλάδεμα ή κρίση, τότε σίγουρα θα γίνεις πολέμιος του Θεού προορισμένος για την καταστροφή. Η φύση του ανθρώπου είναι εγγενώς εχθρική προς τον Θεό, επειδή όλοι οι άνθρωποι έχουν υποβληθεί στην πιο βαθιά διαφθορά από τον Σατανά. Αν ο άνθρωπος προσπαθήσει να συσχετιστεί με τον Θεό ενόσω βρίσκεται στη δική του διαφθορά, είναι σίγουρο ότι τίποτα καλό δεν μπορεί να προέλθει απ’ αυτό. Όλες οι πράξεις και τα λόγια του ανθρώπου σίγουρα θα εκθέτουν συνεχώς τη διαφθορά του και κατά τη συσχέτισή του με τον Θεό, η επαναστατικότητά του θα αποκαλυφθεί σε κάθε συγκυρία. Ο άνθρωπος επομένως, εν αγνοία του, αντιτίθεται στον Χριστό, εξαπατά τον Χριστό και απορρίπτει τον Χριστό· όταν συμβεί αυτό, ο άνθρωπος θα είναι σε ακόμη πιο επισφαλή κατάσταση και αν συνεχιστεί αυτό, θα γίνει αντικείμενο τιμωρίας.

Κάποιοι μπορεί να πιστεύουν ότι εάν η συσχέτιση με τον Θεό είναι τόσο επικίνδυνη, τότε θα ήταν σοφό να κρατηθούμε σε απόσταση από τον Θεό. Τι μπορούν να λάβουν τέτοιοι άνθρωποι τότε; Μπορούν να είναι πιστοί στον Θεό; Πράγματι, η συσχέτιση με τον Θεό είναι πολύ δύσκολη —αλλά αυτό συμβαίνει επειδή ο άνθρωπος είναι διεφθαρμένος, όχι επειδή ο Θεός δεν μπορεί να συσχετιστεί με τον άνθρωπο. Θα ήταν καλύτερο για σας να αφιερώσετε περισσότερη προσπάθεια στην αλήθεια του γνώθι σαυτόν. Γιατί δεν σας εκτιμά ο Θεός; Γιατί απεχθάνεται τη διάθεσή σας; Γιατί τα λόγια σας Του προκαλούν μίσος; Μόλις δείξετε λίγη αφοσίωση, παινεύετε τους εαυτούς σας· μόλις κάνετε μια μικρή συνεισφορά, απαιτείτε ανταμοιβή· περιφρονείτε τους άλλους μόλις δείξετε μια στάλα υποταγής και αψηφάτε τον Θεό μόλις ολοκληρώσετε κάποια μικρή εργασία. Ζητάτε λεφτά, υλικά αγαθά και κομπλιμέντα γιατί δεχθήκατε τον Θεό. Πονάει η καρδιά σας όταν δίνετε ένα-δυο κέρματα. Όταν δίνετε δέκα, ζητάτε ευλογίες και να σας ξεχωρίσουν από τους άλλους. Για το δικό σας είδος ανθρώπινης φύσης είναι πραγματικά προσβλητικό να μιλά ή να ακούει κανείς. Υπάρχει κάτι αξιέπαινο στα λόγια και τις πράξεις σας; Όσοι κάνουν το καθήκον τους κι όσοι δεν το κάνουν· όσοι οδηγούν και όσοι ακολουθούν· όσοι δέχονται τον Θεό κι όσοι δεν το κάνουν· όσοι δίνουν και όσοι δεν δίνουν· όσοι κηρύττουν και όσοι λαμβάνουν τον Λόγο, και ούτω καθεξής· όλοι αυτοί οι άνθρωποι παινεύονται. Δεν το βρίσκετε αυτό γελοίο; Βεβαίως γνωρίζετε ότι πιστεύετε στον Θεό, ωστόσο δεν μπορείτε να είστε σε σύμπνοια με τον Θεό. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι δεν έχετε καμία απολύτως αξία, ωστόσο συνεχίζετε να καυχιέστε το ίδιο. Δεν αισθάνεστε ότι η λογική σας έχει καταντήσει τέτοια ώστε δεν έχετε πλέον αυτοέλεγχο; Πώς μπορείτε με τέτοια λογική να είστε κατάλληλοι για να έρθετε σε επαφή με τον Θεό; Τώρα δεν ανησυχείτε για τον εαυτό σας; Η διάθεσή σας έχει ήδη επιδεινωθεί τόσο πολύ που δεν είστε ικανοί να έρθετε σε σύμπνοια με τον Θεό. Έτσι, δεν είναι γελοία η πίστη σας; Δεν είναι παράλογη η πίστη σας; Πώς θα προσεγγίσεις το μέλλον σου; Πώς θα επιλέξεις το μονοπάτι που θα ακολουθήσεις;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όσοι είναι ασύμβατοι με τον Χριστό, είναι σίγουρα πολέμιοι του Θεού

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 306

Έχω εκφράσει τόσο πολλά λόγια, κι επίσης έχω εκφράσει τις προθέσεις Μου και τη διάθεσή Μου, κι ακόμα κι έτσι, οι άνθρωποι παραμένουν ανίκανοι να Με γνωρίσουν και να πιστέψουν σ’ Εμένα. Ή, όπως θα μπορούσε να ειπωθεί, οι άνθρωποι παραμένουν ανίκανοι να υποταχθούν σ’ Εμένα. Όσοι ζουν μέσα στη Βίβλο, όσοι ζουν μέσα στον νόμο, όσοι ζουν στον σταυρό, όσοι ζουν σύμφωνα με τους κανονισμούς, όσοι ζουν μέσα στο έργο που κάνω σήμερα —ποιοι από αυτούς συμβαδίζουν μαζί Μου; Σκέφτεστε μόνο να λαμβάνετε ευλογίες και ανταμοιβές, αλλά ποτέ δεν έχετε αφιερώσει ούτε μια σκέψη για το πώς να συμβαδίζετε πραγματικά μαζί Μου ή για το πώς να αποφύγετε να είστε εναντίον Μου. Είμαι τόσο απογοητευμένος από εσάς, γιατί σας έχω παραχωρήσει τόσο πολλά, όμως πήρα τόσο λίγα από σας. Την εξαπάτησή σας, την αλαζονεία σας, την απληστία σας, τις υπερβολικές επιθυμίες σας, την προδοσία σας, την ανυπακοή σας· ποιο από αυτά θα μπορούσε να ξεφύγει του βλέμματός Μου; Είστε επιπόλαιοι απέναντί Μου, Με κοροϊδεύετε, Με ατιμάζετε, Με καλοπιάνετε, έχετε απαιτήσεις από Εμένα και Με εκβιάζετε για θυσίες· πώς θα μπορούσε αυτή η κακομεταχείριση να ξεφύγει από την τιμωρία Μου; Όλα αυτά τα ανομήματα αποτελούν απόδειξη της εχθρότητάς σας εναντίον Μου και απόδειξη της ασυμβατότητάς σας μ’ Εμένα. Καθένας από εσάς πιστεύει ότι συμβαδίζει απόλυτα μαζί Μου, αλλά αν ήταν έτσι, τότε για ποιον θα ίσχυαν τέτοιες αδιάσειστες αποδείξεις; Πιστεύετε για τον εαυτό σας ότι κατέχετε την απόλυτη ειλικρίνεια και αφοσίωση σ’ Εμένα. Νομίζετε ότι είστε τόσο ευγενικοί, τόσο συμπονετικοί κι έχετε αφιερώσει τόσα πολλά σ’ Εμένα. Πιστεύετε ότι έχετε κάνει υπεραρκετά για Εμένα. Αλλά το έχετε αντιπαραβάλει ποτέ αυτό έναντι στις ενέργειές σας; Λέω ότι είστε πολύ αλαζονικοί, πολύ άπληστοι, πολύ επιπόλαιοι· τα κόλπα με τα οποία Με ξεγελάτε είναι πολύ έξυπνα, και έχετε πολλές αξιοκαταφρόνητες προθέσεις και αξιοκαταφρόνητες μεθόδους. Η αφοσίωσή σας είναι υπερβολικά πενιχρή, η ειλικρίνειά σας πάρα πολύ ασήμαντη, και φυσικά δεν έχετε καθόλου συνείδηση. Η μοχθηρία στις καρδιές σας είναι πολύ μεγάλη και δεν αφήνετε κανέναν να γλιτώσει απ’ αυτήν, ούτε καν Εμένα. Με αποκόπτετε για χάρη των παιδιών σας ή του συζύγου σας, ή για χάρη της δικής σας αυτοσυντήρησης. Αντί να φροντίζετε για Μένα, νοιάζεστε για την οικογένειά σας, για τα παιδιά σας, για τη θέση σας, για το μέλλον σας και για τη δική σας ευχαρίστηση. Πότε σκεφτήκατε Εμένα καθώς μιλούσατε ή ενεργούσατε; Τις ψυχρές μέρες, οι σκέψεις σας στρέφονται στα παιδιά σας, στον σύζυγό σας, στη σύζυγό σας ή στους γονείς σας. Ούτε τις ζεστές ημέρες έχω θέση στις σκέψεις σας. Όταν εκτελείς το καθήκον σου, σκέφτεσαι τα δικά σου συμφέροντα, την προσωπική σου ασφάλεια, τα μέλη της οικογένειάς σου. Τι έκανες ποτέ που να ήταν για Μένα; Πότε σκέφτηκες Εμένα; Πότε έκανες όλα όσα χρειάζονταν για χάρη δική Μου ή για χάρη του έργου Μου; Πού είναι η απόδειξη της συμβατότητάς σου μ’ Εμένα; Πού είναι η πραγματικότητα της αφοσίωσής σου σ’ Εμένα; Πού είναι η πραγματικότητα της υποταγής σου σ’ Εμένα; Πότε οι προθέσεις σου δεν ήταν να αποκτήσεις τις ευλογίες Μου; Όλοι σας προσπαθείτε να με κοροϊδέψετε. Όλοι Με εξαπατάτε. Παίζετε με την αλήθεια, αποκρύπτοντας την ύπαρξη της αλήθειας και προδίδοντας την ουσία της αλήθειας. Τι σας περιμένει στο μέλλον όταν Μου εναντιώνεστε κατ’ αυτόν τον τρόπο; Επιδιώκετε απλώς τη συμβατότητα μ’ έναν ασαφή θεό και απλώς επιδιώκετε μια ασαφή πίστη, όμως δεν συμβαδίζετε με τον Χριστό. Με τόσες κακές πράξεις, δεν θα υποστείτε επάξια ανταπόδοση μαζί με τους κακούς ανθρώπους; Εκείνη την ώρα, θα συνειδητοποιήσετε ότι κανένας απ’ όσους δεν συμβαδίζουν με τον Χριστό δεν μπορεί να ξεφύγει από την ημέρα της οργής και θα ανακαλύψετε τι είδους ανταπόδοση θα επέλθει σε όσους είναι εναντίον του Χριστού. Όταν έρθει εκείνη η μέρα, όλα τα όνειρά σας να ευλογηθείτε για την πίστη σας στον Θεό και να κερδίσετε την είσοδο στον ουρανό θα γίνουν θρύψαλα. Δεν θα γίνει το ίδιο, όμως, για εκείνους που συμβαδίζουν με τον Χριστό. Αν κι έχουν χάσει τόσο πολλά, αν κι έχουν υποστεί πολλές κακουχίες, θα λάβουν όλη την κληρονομιά που κληροδοτώ στην ανθρωπότητα. Τελικά, θα καταλάβετε ότι μόνο Εγώ είμαι ο δίκαιος Θεός και ότι μόνο Εγώ είμαι σε θέση να μεταφέρω την ανθρωπότητα στον όμορφο προορισμό της.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Θα πρέπει να αναζητήσεις την οδό της σύμπνοιας με τον Χριστό

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 307

Ο Θεός έχει εμπιστευτεί πολλά στους ανθρώπους και έχει, επίσης, μιλήσει με αναρίθμητους τρόπους για την είσοδό τους. Όμως, επειδή το επίπεδο των ανθρώπων είναι ιδιαίτερα χαμηλό, πολλά από τα λόγια του Θεού δεν έχουν καταφέρει να ριζώσουν. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους το επίπεδό τους είναι χαμηλό, όπως η διαφθορά της ανθρώπινης σκέψης και ηθικής, καθώς και η έλλειψη κατάλληλης ανατροφής, οι φεουδαρχικές δεισιδαιμονίες που έχουν καταλάβει σοβαρά την καρδιά του ανθρώπου, οι εκμαυλισμένοι και παρακμιακοί τρόποι ζωής που έχουν προκαλέσει πολλά δεινά στις πιο βαθιές πτυχές της ανθρώπινης καρδιάς, καθώς και η επιδερμική αντίληψη που έχουν περί πολιτισμικής γνώσης, αφού σχεδόν το ενενήντα οκτώ τοις εκατό των ανθρώπων δεν έχει λάβει καμία εκπαίδευση σχετικά με την πολιτισμική γνώση και, επιπροσθέτως, πολύ λίγοι λαμβάνουν υψηλότερου επιπέδου πολιτισμική εκπαίδευση. Συνεπώς, οι άνθρωποι δεν έχουν ουσιαστικά καμία ιδέα για το τι εννοεί ο Θεός ή το Πνεύμα, παρά έχουν μόνο μια αόριστη και ασαφή εικόνα για τον Θεό, την οποία απέκτησαν μέσα από τις δεισιδαιμονίες της φεουδαρχίας. Η ολέθρια επιρροή που έχει ασκήσει «το μεγαλόπνοο πνεύμα του εθνικισμού» επί χιλιάδες χρόνια κι έχει ριζώσει για τα καλά στις καρδιές των ανθρώπων, καθώς και ο φεουδαρχικός τρόπος σκέψης, ο οποίος δεσμεύει και αλυσοδένει τους ανθρώπους, αφήνοντάς τους χωρίς την παραμικρή ελευθερία, χωρίς θέληση για βλέψεις ή επιμονή, χωρίς επιθυμία για πρόοδο, και κάνοντάς τους, αντιθέτως, να παραμένουν αρνητικοί και οπισθοδρομικοί, με μια παγιωμένη νοοτροπία δούλου, και ούτω καθεξής —αυτοί οι αντικειμενικοί παράγοντες έχουν μεταδώσει μια ανεξίτηλα βρωμερή και αποκρουστική χροιά στην ιδεολογική στάση, τα ιδανικά, το ήθος και τη διάθεση των ανθρώπων. Θα έλεγε κανείς ότι οι άνθρωποι είναι σαν να ζουν σε έναν σκοτεινό κόσμο της τρομοκρατίας, τον οποίον κανένας τους δεν επιζητά να υπερβεί, και κανένας τους δεν σκέφτεται να μεταβεί σε έναν ιδανικό κόσμο. Αντιθέτως, είναι ευχαριστημένοι με το ριζικό τους να περνάνε τις ημέρες τους γεννώντας και μεγαλώνοντας παιδιά, πασχίζοντας, ιδρώνοντας, τρέχοντας για τις δουλειές τους, ονειρευόμενοι μια άνετη και ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή και ονειρευόμενοι τη συζυγική στοργή, την ευσέβεια από τα παιδιά και την ευδαιμονία στη δύση της ζωής τους, καθώς θα τη βιώνουν ειρηνικά… Επί δεκάδες, χιλιάδες, δεκάδες χιλιάδες χρόνια μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι κατασπαταλούν τον χρόνο τους με αυτόν τον τρόπο, χωρίς κανένας να δημιουργεί μια τέλεια ζωή, με μοναδικό σκοπό τους την αλληλοσφαγή σ’ αυτόν τον σκοτεινό κόσμο, τον αγώνα για τη φήμη και τα προσωπικά τους συμφέροντα και τις δολοπλοκίες του ενός για τον άλλο. Ποιος έχει αναζητήσει τις προθέσεις του Θεού; Έχει δώσει ποτέ κανείς βάση στο έργο του Θεού; Όλα τα στοιχεία των ανθρώπων που έχουν καταληφθεί από την επιρροή του σκότους έχουν από καιρό γίνει ανθρώπινη φύση, οπότε είναι αρκετά δύσκολο να εκτελεστεί το έργο του Θεού, και οι άνθρωποι έχουν ακόμα λιγότερα αποθέματα καρδιάς για να δίνουν προσοχή σ’ αυτά που τους έχει εμπιστευτεί σήμερα ο Θεός. Όπως και να ’χει, πιστεύω ότι δεν θα πειράξει τους ανθρώπους που εκφέρω αυτά τα λόγια, καθότι αυτά που λέω σχετίζονται με μια ιστορία χιλιάδων χρόνων. Το να μιλάς για την ιστορία σημαίνει να αναφέρεις γεγονότα και, επιπλέον, σκάνδαλα που είναι προφανή σε όλους. Συνεπώς, τι νόημα έχει να λέγεται κάτι αντίθετο προς τα γεγονότα; Επίσης πιστεύω ότι οι λογικοί άνθρωποι, μόλις διαβάσουν αυτά τα λόγια, θα αφυπνιστούν και να αγωνιστούν για την πρόοδο. Ο Θεός ελπίζει ότι οι άνθρωποι μπορούν να ζουν και να εργάζονται ειρηνικά όντας ευχαριστημένοι και, ταυτόχρονα να έχουν την ικανότητα να αγαπούν τον Θεό. Η πρόθεση του Θεού για όλη την ανθρωπότητα είναι να εισέλθει στην ανάπαυση. Πέραν αυτού, η μεγαλύτερη επιθυμία του Θεού είναι ολόκληρος ο τόπος να γεμίσει με τη δόξα του Θεού. Είναι απλώς κρίμα που οι άνθρωποι παραμένουν βυθισμένοι στη λήθη και δεν έχουν αφυπνιστεί, τόσο άσχημα διεφθαρμένοι από τον Σατανά, που σήμερα δεν έχουν πλέον την ανθρώπινη ομοιότητα. Συνεπώς, η ανθρώπινη σκέψη, ηθικότητα και μόρφωση απαρτίζουν έναν σημαντικό σύνδεσμο, με την κατάρτιση στην πολιτισμική γνώση να αποτελεί έναν δεύτερο σύνδεσμο, προκειμένου να ανέβει το πολιτισμικό επίπεδο των ανθρώπινων όντων και να αλλάξει η πνευματική τους στάση.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Έργο και είσοδος (3)

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 308

Στις εμπειρίες της ζωής των ανθρώπων, συχνά αναλογίζονται: «Έχω εγκαταλείψει την οικογένεια και την καριέρα μου για τον Θεό, και τι μου έχει δώσει Αυτός; Πρέπει να τα προσθέσω και να τα επιβεβαιώσω —έλαβα πρόσφατα οποιεσδήποτε ευλογίες; Έχω δώσει πολλά όλο αυτό το διάστημα, έχω τρέξει και τρέχω, και έχω υποφέρει πολύ —μου έχει δώσει ο Θεός οποιεσδήποτε υποσχέσεις σε αντάλλαγμα; Θυμάται τις καλές πράξεις μου; Ποιο θα είναι το τέλος μου; Μπορώ να λάβω τις ευλογίες του Θεού;…» Κάθε άνθρωπος κάνει τέτοιους υπολογισμούς μέσα στην καρδιά του συνέχεια, και θέτει απαιτήσεις στον Θεό που περιλαμβάνουν τα κίνητρα, τις φιλοδοξίες και τη συναλλακτική νοοτροπία του. Τουτέστιν, στην καρδιά του ο άνθρωπος δοκιμάζει διαρκώς τον Θεό, σκαρφίζεται συνεχώς σχέδια για τον Θεό, συνεχώς επιχειρηματολογεί υπέρ της δικής του έκβασης με τον Θεό και προσπαθεί να αντλήσει μια δήλωση από τον Θεό και να δει μήπως ο Θεός μπορεί να του δώσει ό,τι επιθυμεί. Την ίδια στιγμή που ακολουθεί τον Θεό, ο άνθρωπος δεν αντιμετωπίζει τον Θεό ως Θεό. Ο άνθρωπος ανέκαθεν προσπαθούσε να κάνει συμφωνίες με τον Θεό, θέτοντας διαρκώς απαιτήσεις σ’ Αυτόν, και μάλιστα ασκώντας Του πίεση σε κάθε βήμα, προσπαθώντας να απομυζήσει ό,τι μπορεί. Ενώ παράλληλα προσπαθεί να κάνει συμφωνίες με τον Θεό, ο άνθρωπος συζητάει επίσης μαζί Του και υπάρχουν ακόμη και άνθρωποι που, όταν υποβάλλονται σε δοκιμασίες ή βρίσκονται σε συγκεκριμένες καταστάσεις, συχνά γίνονται αδύναμοι, αρνητικοί και αμελείς στο έργο τους, και έχουν πολλά παράπονα από τον Θεό. Από τον καιρό που πρωτοάρχισε ο άνθρωπος να πιστεύει στον Θεό, θεωρούσε τον Θεό ως το κέρας της Αμάλθειας, έναν ελβετικό σουγιά, και θεωρεί τον εαυτό του ως τον μεγαλύτερο πιστωτή του Θεού, λες και είναι έμφυτο δικαίωμα και υποχρέωσή του να προσπαθεί να πάρει ευλογίες και υποσχέσεις από τον Θεό, ενώ οι ευθύνες που πρέπει να εκπληρώσει ο Θεός είναι να προστατεύει και να φροντίζει τον άνθρωπο, και να του παρέχει αυτά που χρειάζεται. Αυτή είναι η βασική κατανόηση της «πίστης στον Θεό» όλων όσοι πιστεύουν στον Θεό, και αυτή είναι η βαθύτερή τους κατανόηση της έννοιας της πίστης στον Θεό. Από τη φύση-ουσία του ανθρώπου ως την υποκειμενική του επιδίωξη, δεν υπάρχει τίποτα που να σχετίζεται με τον σεβασμό του Θεού. Ο σκοπός που ο άνθρωπος πιστεύει στον Θεό δεν θα μπορούσε να έχει καμία σχέση με τη λατρεία του Θεού. Τουτέστιν, ο άνθρωπος δεν έχει ποτέ θεωρήσει ούτε κατανοήσει ότι η πίστη στον Θεό προϋποθέτει να σέβεται και να λατρεύει τον Θεό. Υπό το πρίσμα αυτών των συνθηκών, η ουσία του ανθρώπου είναι προφανής. Ποια είναι αυτή η ουσία; Είναι ότι η καρδιά του ανθρώπου είναι κακόβουλη, καταχθόνια και δόλια, δεν αγαπάει τη δικαιοσύνη και την αμεροληψία και ό,τι είναι θετικό, και είναι τιποτένια και άπληστη. Η καρδιά του ανθρώπου δεν θα μπορούσε να είναι πιο κλειστή στον Θεό. Ο άνθρωπος δεν την έχει δώσει επ’ ουδενί στον Θεό. Ο Θεός δεν έχει δει ποτέ την αληθινή καρδιά του ανθρώπου, ούτε έχει γνωρίσει ποτέ την λατρεία του ανθρώπου. Ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλο τίμημα πληρώνει ο Θεός ή πόσο έργο κάνει ή το πόσα παρέχει στον άνθρωπο, ο άνθρωπος δεν τα βλέπει και αδιαφορεί παντελώς γι’ αυτά. Ο άνθρωπος δεν έδωσε ποτέ την καρδιά του στον Θεό, θέλει απλώς να τη φροντίζει ο ίδιος, να παίρνει τις δικές του αποφάσεις —κάτι που υποδηλώνει ότι ο άνθρωπος δεν θέλει να ακολουθήσει την οδό του σεβασμού για τον Θεό και της αποφυγής του κακού ούτε θέλει να υποταχθεί στην κυριαρχία και τις ρυθμίσεις του Θεού, κι ούτε θέλει να λατρεύει τον Θεό ως Θεό. Αυτή είναι η κατάσταση του ανθρώπου σήμερα.

«Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Το έργο του Θεού, η διάθεση του Θεού και ο ίδιος ο Θεός Β΄

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 309

Δεν είναι πολλοί εκείνοι που αντιτίθενται στον Θεό και εμποδίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος επειδή δεν γνωρίζουν το ποικίλο και διαφορετικό έργο του Θεού και, επιπλέον, επειδή διαθέτουν μόνο ένα ψήγμα γνώσης και δόγματος, με το οποίο μετρούν το έργο του Αγίου Πνεύματος; Παρόλο που οι εμπειρίες τέτοιων ανθρώπων είναι επιφανειακές, αυτοί είναι αλαζόνες και επιεικείς από τη φύση τους και κοιτούν το έργο του Αγίου Πνεύματος με περιφρόνηση, αγνοούν τις πειθαρχίες του Αγίου Πνεύματος και, επιπλέον, χρησιμοποιούν τα τετριμμένα και παλιά επιχειρήματά τους για να «επιβεβαιώσουν» το έργο του Αγίου Πνεύματος. Επίσης προσποιούνται, όντες απόλυτα πεπεισμένοι για τη σοφία και πολυμάθειά τους και πεπεισμένοι για το ότι είναι ικανοί να ταξιδέψουν σε όλο τον κόσμο. Δεν αποστρέφεται και δεν απορρίπτει τέτοιους ανθρώπους το Άγιο Πνεύμα, και δεν θα αποκλειστούν από τη νέα εποχή; Αυτοί που έρχονται ενώπιον του Θεού και Του αντιτάσσονται ανοιχτά, δεν είναι αδαή και ανενημέρωτα άθλια άτομα που απλώς προσπαθούν να δείξουν πόσο λαμπρά είναι; Με μια πενιχρή μόνο γνώση της Βίβλου, προσπαθούν να κάνουν ό,τι θέλουν στην «ακαδημαϊκή κοινότητα» του κόσμου· με μόνο ένα επιφανειακό δόγμα για να διδάξουν στους ανθρώπους, επιχειρούν να αναστρέψουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και προσπαθούν να το κάνουν να περιστρέφεται γύρω από τη δική τους διαδικασία σκέψης. Ως κοντόφθαλμοι που είναι, προσπαθούν να δουν με μια ματιά το 6.000 χρόνων έργο του Θεού. Αυτά τα άτομα δεν έχουν καμιά σύνεση άξια αναφοράς! Στην πραγματικότητα, όσο μεγαλύτερη γνώση του Θεού έχουν οι άνθρωποι, τόσο πιο αργοί γίνονται στην κρίση για το έργο Του. Επιπλέον, μιλούν ελάχιστα για τη γνώση τους για το έργο του Θεού σήμερα, αλλά δεν είναι βιαστικοί στις κρίσεις τους. Όσο λιγότερα ξέρουν οι άνθρωποι για τον Θεό, τόσο πιο αλαζόνες και υπερβολικά σίγουροι για τον εαυτό τους είναι και τόσο πιο αχαλίνωτα διακηρύσσουν την ύπαρξη του Θεού —μιλούν, όμως, μόνο θεωρητικά, χωρίς να προσφέρουν πραγματικές αποδείξεις. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καμία απολύτως αξία. Όσοι βλέπουν το έργο του Αγίου Πνεύματος ως παιχνίδι, είναι επιπόλαιοι! Όσοι δεν είναι προσεκτικοί όταν συναντούν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος, που δεν συγκρατούν το στόμα τους, βιάζονται να κρίνουν, που δίνουν το ελεύθερο στο ταμπεραμέντο τους να αρνείται την ορθότητα του έργου του Αγίου Πνεύματος, και που επίσης το προσβάλλουν και το βλασφημούν —αυτοί οι τόσο ασεβείς άνθρωποι δεν είναι αδαείς ως προς το έργο του Αγίου Πνεύματος; Δεν είναι, επιπλέον, άνθρωποι με μεγάλη αλαζονεία, άνθρωποι που είναι από τη φύση τους υπεροπτικοί ανεξέλεγκτοι; Ακόμη κι αν έρθει μια μέρα κατά την οποία τέτοιοι άνθρωποι θα αποδεχθούν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος, ο Θεός και πάλι δεν πρόκειται να τους ανεχθεί. Όχι μόνο κοιτούν απαξιωτικά όσους εργάζονται για τον Θεό, αλλά και βλασφημούν εναντίον του ίδιου του Θεού. Τέτοιοι απελπισμένοι άνθρωποι δεν πρόκειται να συγχωρεθούν, ούτε σε τούτην την εποχή ούτε και στην ερχόμενη, και θα χαθούν για πάντα στην κόλαση! Τέτοιοι ασεβείς, επιεικείς άνθρωποι προσποιούνται ότι πιστεύουν στον Θεό και όσο περισσότερο είναι έτσι οι άνθρωποι, τόσο πιο πιθανό είναι να προσβάλλουν τα διοικητικά διατάγματα του Θεού. Όλοι αυτοί οι αλαζόνες, που είναι έμφυτα αχαλίνωτοι και δεν έχουν υπακούσει ποτέ σε κανέναν, δεν περπατούν όλοι τους σε αυτό το μονοπάτι; Δεν αντιτίθενται καθημερινά στον Θεό, στον Θεό που είναι πάντα νέος και ποτέ παλαιός;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η γνώση των τριών σταδίων του έργου του Θεού είναι το μονοπάτι για να γνωρίσεις τον Θεό

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 310

Η γνώση σχετικά με την αρχαία κουλτούρα και ιστορία, που εκτείνονται σε χρονική περίοδο αρκετών χιλιάδων ετών, έχει σφραγίσει τόσο ερμητικά το σκεπτικό, τις αντιλήψεις και τη διανοητική στάση του ανθρώπου, που τα κατέστησε αδιαπέραστα και μη βιοδιασπώμενα^[1]. Οι άνθρωποι ζουν στον δέκατο όγδοο κύκλο της κόλασης, όπου, σαν να έχουν εξοριστεί στα μπουντρούμια από τον Θεό, το φως δεν είναι ποτέ ορατό. Το φεουδαρχικό σκεπτικό έχει καταπιέσει τους ανθρώπους σε τέτοιο βαθμό, που μετά βίας μπορούν να αναπνεύσουν και ασφυκτιούν. Δεν έχουν το παραμικρό ίχνος δύναμης για να αντισταθούν· το μόνο που κάνουν είναι να υπομένουν αδιάκοπα μες στη σιωπή… Κανείς δεν έχει τολμήσει ποτέ να αγωνιστεί ή να υπερασπιστεί τη δικαιοσύνη και την αμεροληψία· οι άνθρωποι απλώς διάγουν μια ζωή χειρότερη των ζώων, υπό τα πλήγματα και την κακοποίηση της φεουδαρχικής ηθικής, μέρα με τη μέρα, χρόνο με τον χρόνο. Δεν έχουν σκεφτεί ποτέ τους να αναζητήσουν τον Θεό ώστε να απολαύσουν την ευτυχία στον κόσμο των ανθρώπων. Είναι θαρρείς και οι άνθρωποι είναι τόσο χτυπημένοι που είναι σαν τα πεσμένα φύλλα του φθινοπώρου —μαραμένα, ξερά και καστανοκίτρινα. Πάει καιρός που οι άνθρωποι έχουν χάσει τη μνήμη τους· ζουν αβοήθητοι στην κόλαση που ονομάζεται κόσμος των ανθρώπων, περιμένοντας την έλευση της έσχατης ημέρας ώστε να μπορέσουν να χαθούν μαζί μ’ αυτήν την κόλαση, θαρρείς και η έσχατη ημέρα την οποία λαχταρούν είναι η μέρα που ο άνθρωπος θα απολαύσει τη γαλήνη της ανάπαυσης. Η φεουδαρχική ηθική έχει οδηγήσει τη ζωή του ανθρώπου στον «Άδη», εξασθενίζοντας κι άλλο τη δύναμη του ανθρώπου να αντισταθεί. Κάθε λογής καταπίεση ωθεί τον άνθρωπο, βήμα προς βήμα, να πέσει πιο βαθιά στον Άδη, όλο και πιο μακριά από τον Θεό, στο σημείο που σήμερα έχει γίνει παντελώς άγνωστος στον Θεό και σπεύδει να Τον αποφύγει όταν συναντιούνται. Ο άνθρωπος δεν Του δίνει προσοχή και Τον αφήνει να στέκεται μόνος Του παράμερα, θαρρείς κι ο άνθρωπος δεν Τον έχει γνωρίσει ποτέ, δεν Τον έχει ξαναδεί ποτέ. Ο Θεός, ωστόσο, περιμένει τον άνθρωπο καθ’ όλο το μακρύ ταξίδι της ανθρώπινης ζωής, χωρίς να εξαπολύει ποτέ την ασυγκράτητη οργή Του προς αυτόν, περιμένοντας απλώς ήσυχα και δίχως να λέει κουβέντα να μετανοήσει ο άνθρωπος και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα. Ο Θεός ήλθε στον κόσμο των ανθρώπων πριν από πολύ καιρό για να μοιραστεί τα βάσανα του κόσμου αυτού με τον άνθρωπο. Καθ’ όλη τη διάρκεια των ετών που ζει με τον άνθρωπο, κανείς δεν έχει ανακαλύψει την ύπαρξή Του. Ο Θεός υπομένει απλώς σιωπηλά τη δυστυχία της αθλιότητας στον κόσμο των ανθρώπων, καθώς επιτελεί το έργο που έφερε αυτοπροσώπως. Συνεχίζει να υπομένει για χάρη του θελήματος του Θεού Πατέρα και για χάρη των αναγκών της ανθρωπότητας, υποβαλλόμενος σε βάσανα που δεν είχε βιώσει ποτέ άλλοτε ο άνθρωπος. Υπηρετεί τον άνθρωπο ήσυχα υπό την παρουσία του και έχει ταπεινώσει τον εαυτό Του υπό την παρουσία του ανθρώπου, για χάρη του θελήματος του Θεού Πατέρα και για χάρη των αναγκών της ανθρωπότητας. Η γνώση περί αρχαίας κουλτούρας έχει κλέψει στα κρυφά τον άνθρωπο από την παρουσία του Θεού και τον έχει παραδώσει στον βασιλιά των διαβόλων και στους απογόνους του. Τα Τέσσερα Βιβλία και τα Πέντε Κλασικά^[α] έχουν μεταφέρει το σκεπτικό και τις αντιλήψεις του ανθρώπου σε μια άλλη εποχή παρακοής, κάνοντάς τον να λατρεύει ακόμη περισσότερο από πριν εκείνους που συνέταξαν το Βιβλίο των Πηγών και επιδεινώνοντας, ως εκ τούτου, περαιτέρω τις αντιλήψεις του για τον Θεό. Εν αγνοία του ανθρώπου, ο βασιλιάς των διαβόλων απέκλεισε άσπλαχνα τον Θεό από την καρδιά του κι έπειτα την κατέλαβε ο ίδιος, με θριαμβευτική χαρά. Από τότε, ο άνθρωπος απέκτησε μια άσχημη ψυχή, καθώς και την όψη του βασιλιά των διαβόλων. Μίσος για τον Θεό γέμισε το στήθος του, και η κακεντρέχεια του βασιλιά των διαβόλων εξαπλωνόταν μέρα με τη μέρα μες στον άνθρωπο, έως ότου τον κυρίευσε ολότελα. Ο άνθρωπος δεν είχε πια ούτε την παραμικρή ελευθερία και δεν είχε τον τρόπο να ξεφύγει από τα δίχτυα του βασιλιά των διαβόλων. Δεν είχε άλλη επιλογή παρά να πιαστεί επιτόπου αιχμάλωτος, να παραδοθεί και να πέσει κάτω υποταγμένος ενώπιόν του. Πριν από πολύ καιρό, όταν η καρδιά και η ψυχή του ανθρώπου ήταν ακόμη στο πρώιμο στάδιό τους, ο βασιλιάς των διαβόλων φύτεψε μέσα τους τον σπόρο του καρκινώματος του αθεϊσμού, διδάσκοντάς του πλάνες όπως «μελέτησε τις επιστήμες και την τεχνολογία· υλοποίησε τους Τέσσερις Εκσυγχρονισμούς· στον κόσμο Θεός δεν υπάρχει». Και πέραν τούτων, δεν χάνει ευκαιρία να φωνάξει: «Ας βασιστούμε στον σκληρό μας μόχθο για να χτίσουμε μια όμορφη πατρίδα», ζητώντας από τον καθένα να είναι προετοιμασμένος από την παιδική του ηλικία να υπηρετήσει πιστά την πατρίδα του. Ο άνθρωπος, όντας ανυποψίαστος, ήρθε στην παρουσία του, όπου εκείνος σφετερίστηκε δίχως δισταγμό όλα τα εύσημα (τα εύσημα, δηλαδή, που ανήκουν στον Θεό για το γεγονός πως κρατά όλη την ανθρωπότητα στα χέρια Του). Ποτέ του δεν ένιωσε καμία ντροπή. Επιπλέον, άρπαξε αναίσχυντα τον λαό του Θεού και έσυρε τους ανθρώπους αυτούς στο σπίτι του, όπου πήδησε σαν ποντικός πάνω στο τραπέζι κι έβαλε τον άνθρωπο να τον λατρεύει ως Θεό. Τέτοιος κακοποιός είναι! Αναφωνεί σκανδαλώδη, σοκαριστικά πράγματα, όπως: «Στον κόσμο Θεός δεν υπάρχει. Ο άνεμος προέρχεται από μετασχηματισμούς σύμφωνα με φυσικούς νόμους· η βροχή προκαλείται όταν οι υδρατμοί, αφού έρθουν σε επαφή με κρύες θερμοκρασίες, συμπυκνώνονται σε σταγόνες και πέφτουν στη γη· ο σεισμός είναι η δόνηση της επιφάνειας της γης λόγω γεωλογικών αλλαγών· η ξηρασία οφείλεται στην ξηρότητα του αέρα που προκαλείται από νουκλεονικές διαταραχές στην επιφάνεια του ήλιου. Πρόκειται για φυσικά φαινόμενα. Πού βρίσκεται, σε όλα αυτά, κάποια πράξη του Θεού;» Υπάρχουν, μάλιστα, εκείνοι που φωνάζουν δηλώσεις που δεν θα έπρεπε να εκφράζονται, όπως οι ακόλουθες: «Ο άνθρωπος εξελίχθηκε από τον πίθηκο κατά την αρχαιότητα, και ο σημερινός κόσμος προέρχεται από μια διαδοχή πρωτόγονων κοινωνιών που ξεκίνησαν πριν από περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια. Το αν μια χώρα θα ακμάσει ή θα παρακμάσει εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τον λαό της». Στο παρασκήνιο, κάνει τον άνθρωπο να τον κρεμάσει στον τοίχο ή να τον τοποθετήσει πάνω στο τραπέζι προκειμένου να του αποτίνει φόρο τιμής και να του κάνει προσφορές. Ενώ αναφωνεί «δεν υπάρχει Θεός», ταυτόχρονα πλασάρει τον εαυτό του ως Θεό, διώχνοντας συνοπτικά τον Θεό από τα όρια της γης, καθώς στέκεται στη θέση του Θεού και αναλαμβάνει τον ρόλο του βασιλιά των διαβόλων. Είναι πέρα για πέρα παράλογος! Κάνει τον άνθρωπο να τον μισεί ως το μεδούλι. Φαίνεται πως ο Θεός κι αυτός είναι ορκισμένοι εχθροί, και οι δυο τους δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Μηχανορραφεί για να ξεφορτωθεί τον Θεό ενώ ο ίδιος κυκλοφορεί ελεύθερος, πέρα από την εμβέλεια του νόμου^[2]. Τέτοιος βασιλιάς διαβόλων είναι! Πώς μπορεί να γίνει ανεκτή η ύπαρξή του; Δεν θα ησυχάσει έως ότου κάνει άνω-κάτω το έργο του Θεού και το ρημάξει τελείως^[3], θαρρείς και θέλει να εναντιώνεται στον Θεό μέχρις εσχάτων, μέχρις ότου είτε πεθάνει το ψάρι είτε κοπεί το δίχτυ, πηγαίνοντας σκόπιμα κόντρα στον Θεό και ασκώντας όλο και μεγαλύτερη πίεση. Το αποκρουστικό πρόσωπό του, έχοντας αποκαλυφθεί τελείως από καιρό, είναι τώρα μελανιασμένο, δαρμένο^[4] και σε άσχημη κατάσταση, κι όμως το μίσος του για τον Θεό παραμένει ανυποχώρητο, θαρρείς και μόνο αν καταβροχθίσει τον Θεό με μια χαψιά θα μπορέσει να απαλλαγεί από το μίσος που είναι συσσωρευμένο μες στην καρδιά του. Πώς είναι δυνατόν να τον ανεχτούμε, αυτόν τον εχθρό του Θεού! Μονάχα η εξάλειψη και η πλήρης εξόντωσή του θα εκπληρώσουν την επιθυμία της ζωής μας. Πώς είναι δυνατόν να του επιτραπεί να συνεχίσει να δρα ανεξέλεγκτος; Έχει διαφθείρει τον άνθρωπο σε τέτοιο βαθμό, που ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τον ουρανοήλιο, έχει νεκρωθεί και δεν νιώθει τίποτα. Ο άνθρωπος έχει χάσει την κανονική ανθρώπινη σύνεσή του. Γιατί να μην προσφέρουμε όλο μας το είναι για να τον καταστρέψουμε και να τον κατακάψουμε, ώστε να εξαλείψουμε κάθε ανησυχία για το μέλλον και να δώσουμε τη δυνατότητα στο έργο του Θεού να φτάσει συντομότερα σε άνευ προηγουμένου μεγαλείο; Αυτή η συμμορία αχρείων έχει έλθει στον κόσμο των ανθρώπων και τον έχει βυθίσει στο χάος. Οι αχρείοι αυτοί έχουν φέρει όλους τους ανθρώπους στην άκρη ενός γκρεμού, σχεδιάζοντας στα κρυφά να τους σπρώξουν απ’ το χείλος για να γίνουν κομμάτια, ώστε τότε να καταβροχθίσουν τα πτώματά τους. Τρέφουν τη μάταιη ελπίδα να καταστρέψουν το σχέδιο του Θεού και να αναμετρηθούν μαζί Του, ποντάροντας τα πάντα σε μια ζαριά^[5]. Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο! Ο σταυρός, εξάλλου, έχει ετοιμαστεί για τον βασιλιά των διαβόλων, ο οποίος είναι ένοχος για τα πιο ειδεχθή εγκλήματα. Ο Θεός δεν ανήκει στον σταυρό. Τον έχει ήδη παραμερίσει για τον διάβολο. Πάει πολύς καιρός που ο Θεός έχει βγει νικητής και δεν νιώθει πια λύπη για τις αμαρτίες της ανθρωπότητας, μα θα φέρει τη σωτηρία σε όλη την ανθρωπότητα.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Έργο και είσοδος (7)

Υποσημειώσεις:

1. Ο όρος «μη βιοδιασπώμενα» νοείται ως σάτιρα σε αυτό το σημείο, και σημαίνει πως οι άνθρωποι είναι άκαμπτοι στη γνώση, την κουλτούρα και την πνευματική στάση τους.

2. Η φράση «κυκλοφορεί ελεύθερος, πέρα από την εμβέλεια του νόμου» υποδεικνύει πως ο διάβολος τρελαίνεται και τον πιάνει αμόκ.

3. Η φράση «ρημάξει τελείως» αναφέρεται στο γεγονός ότι η βίαια συμπεριφορά του διαβόλου είναι αβάσταχτο θέαμα.

4. Η φράση «μελανιασμένο, δαρμένο» αναφέρεται στο άσχημο πρόσωπο του βασιλιά των διαβόλων.

5. Η φράση «ποντάροντας τα πάντα σε μια ζαριά» σημαίνει να ποντάρει κανείς όλα του τα χρήματα σε ένα μόνο στοίχημα, με την ελπίδα στο τέλος να κερδίσει. Αποτελεί μεταφορά για τις δόλιες και ειδεχθείς μηχανορραφίες του διαβόλου. Η έκφραση χρησιμοποιείται ειρωνικά.

α. Τα Τέσσερα Βιβλία και τα Πέντε Κλασικά είναι τα επίσημα βιβλία του κομφουκιανισμού στην Κίνα.

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 311

Από πάνω έως κάτω και από την αρχή έως το τέλος, ο Σατανάς αναστατώνει το έργο του Θεού και ενεργεί ενάντια σ’ Εκείνον. Όλη αυτή η κουβέντα περί «αρχαίας πολιτιστικής κληρονομιάς», πολύτιμης «γνώσης για την αρχαία κουλτούρα», «διδασκαλιών του ταοϊσμού και του κομφουκιανισμού» και «κομφουκιανικών κλασικών και φεουδαρχικών τελετών» έχει οδηγήσει τον άνθρωπο στην κόλαση. Η προηγμένη επιστήμη και τεχνολογία της σύγχρονης εποχής, καθώς και οι ιδιαίτερα ανεπτυγμένοι τομείς της βιομηχανίας, της γεωργίας και των επιχειρήσεων είναι άφαντοι. Αντίθετα, το μόνο που κάνει είναι να τονίζει τις φεουδαρχικές τελετές που διαδίδονται από τους «πιθήκους» των αρχαίων χρόνων προκειμένου να διαταράξει και να αποδομήσει σκοπίμως το έργο του Θεού, καθώς και να εναντιωθεί σε αυτό. Δεν έχει συνεχίσει απλώς να πλήττει τον άνθρωπο μέχρι και σήμερα, μα θέλει, μάλιστα, να τον καταπιεί^[1] ολόκληρο. Η μετάδοση των ηθικών και δεοντολογικών διδασκαλιών του φεουδαρχισμού και η μεταλαμπάδευση της γνώσης περί αρχαίας κουλτούρας έχουν μολύνει από καιρό τους ανθρώπους, μετατρέποντάς τους σε μεγάλους και μικρούς διαβόλους. Λίγοι είναι εκείνοι που θα λάμβαναν μετά χαράς τον Θεό· λίγοι θα υποδέχονταν τον ερχομό Του με ευφροσύνη. Στα πρόσωπα όλων των ανθρώπων διαγράφονται δολοφονικές προθέσεις και σε κάθε τόπο διαχέεται στον αέρα η πνοή του θανάτου. Επιζητούν να αποκλείσουν τον Θεό απ’ αυτόν τον τόπο· κραδαίνοντας μαχαίρια και ξίφη, παρατάσσονται σε σχηματισμό μάχης απέναντι στον Θεό για να Τον «εξοντώσουν». Απ’ άκρη σ’ άκρη σε αυτόν τον τόπο των διαβόλων, όπου ο άνθρωπος διδάσκεται συνεχώς πως δεν υπάρχει Θεός, διαδίδονται είδωλα και ο αέρας άνωθεν είναι διαποτισμένος με μια εμετική οσμή χαρτιού και θυμιάματος που καίγονται —τόσο έντονη που γίνεται αποπνικτική. Είναι σαν τη δυσωδία της ιλύος που αναδίδεται καθώς σπαρταρά το δηλητηριώδες ερπετό —τόσο έντονη που προκαλεί εμετό. Πέραν τούτου, ακούγεται αμυδρά ο ήχος κακών δαιμόνων που ψάλλουν τις γραφές —ένας ήχος που μοιάζει να προέρχεται από τη μακρινή κόλαση— σε τέτοιο βαθμό, που προκαλεί ακούσια ρίγος. Απ’ άκρη σ’ άκρη σε αυτόν τον τόπο, τοποθετούνται είδωλα σε κάθε χρώμα του ουράνιου τόξου, μετατρέποντας τον τόπο σε έναν κόσμο αισθησιακών απολαύσεων, ενώ ο βασιλιάς των διαβόλων γελά συνεχώς πονηρά, θαρρείς και η κακεντρεχής σκευωρία του έχει στεφθεί με επιτυχία. Στο μεταξύ, ο άνθρωπος παραμένει παντελώς ανυποψίαστος, ούτε έχει την παραμικρή ιδέα ότι ο διάβολος τον έχει ήδη διαφθείρει σε σημείο που έχει γίνει ανόητος και σκύβει το κεφάλι ηττημένος. Ελπίζει να εξαλείψει μονομιάς ό,τι αφορά τον Θεό και να Τον ατιμάσει και να Τον δολοφονήσει για άλλη μια φορά· είναι αποφασισμένος να καταστρέψει και να αναστατώσει το έργο Του. Πώς μπορεί να επιτρέψει στον Θεό να είναι ισότιμός του; Πώς μπορεί να ανεχτεί τον Θεό να «παρεμβαίνει» στο έργο που κάνει επί γης μεταξύ των ανθρώπων; Πώς μπορεί να επιτρέψει στον Θεό να ξεσκεπάσει το αποκρουστικό του πρόσωπο; Πώς μπορεί να επιτρέψει στον Θεό να αποδιοργανώσει το έργο του; Πώς μπορεί αυτός ο διάβολος, ο οποίος είναι έξω φρενών, να επιτρέψει στον Θεό να έχει υπό τον έλεγχό Του την αυτοκρατορική του αυλή στη γη; Πώς μπορεί να υποκλιθεί με προθυμία μπροστά στην ανώτερη δύναμή Του; Η αποκρουστική του όψη έχει αποκαλυφθεί, ούτως ώστε ο άνθρωπος δεν ξέρει αν πρέπει να γελάσει ή να κλάψει, ενώ είναι πολύ δύσκολο να γίνει λόγος γι’ αυτήν. Αυτή δεν είναι η ουσία του; Η ψυχή του είναι άσχημη, κι όμως αυτός εξακολουθεί να πιστεύει πως είναι απίστευτα όμορφος. Αυτή η συμμορία συνεργών στο έγκλημα^[2]! Κατέρχονται στο θνητό βασίλειο για να ενδώσουν σε απολαύσεις και να προκαλέσουν αναστάτωση, δημιουργώντας τέτοια αναταραχή που ο κόσμος γίνεται ένας άστατος και ασταθής τόπος και η καρδιά του ανθρώπου καταλαμβάνεται από πανικό και ανησυχία, και έχουν παίξει τόσο πολύ με τον άνθρωπο, που μοιάζει με ένα μη ανθρώπινο ζώο του αγρού, υπέρμετρα άσχημος, έχοντας χάσει και το τελευταίο ίχνος του αρχικού άγιου ανθρώπου. Επιπλέον, επιθυμούν, μάλιστα, να είναι η κυρίαρχη δύναμη πάνω στη γη. Παρεμποδίζουν το έργο του Θεού τόσο πολύ που μετά βίας μπορεί να σημειώσει πρόοδο, και περικλείουν τον άνθρωπο πολύ ερμητικά, σαν τοίχοι από χαλκό και ατσάλι. Έχοντας διαπράξει τόσο πολλές σοβαρές αμαρτίες και έχοντας προξενήσει τόσο πολλές καταστροφές, εξακολουθούν να προσμένουν σε κάτι άλλο πέραν της παίδευσης; Οι δαίμονες και τα κακά πνεύματα βρίσκονται εκτός ελέγχου στη γη εδώ και καιρό, και έχουν σφραγίσει τις προθέσεις και την επίπονη προσπάθεια του Θεού τόσο ερμητικά, που είναι αδιαπέραστα. Πρόκειται, πραγματικά, για θανάσιμο αμάρτημα! Πώς μπορεί ο Θεός να μη νιώθει ανησυχία; Πώς μπορεί ο Θεός να μη νιώθει εξοργισμένος; Έχουν παρακωλύσει σοβαρά το έργο του Θεού, κι έχουν εναντιωθεί σοβαρά σε αυτό: Μα πόσο στασιαστικοί είναι! Ακόμη κι εκείνοι οι δαίμονες, είτε είναι μεγάλοι είτε μικροί, συμπεριφέρονται σαν τσακάλια στα πόδια του λιονταριού, και ακολουθούν το μοχθηρό ρεύμα, σχεδιάζοντας ενοχλήσεις καθ’ οδόν. Ενώ γνωρίζουν την αλήθεια, εναντιώνονται σκοπίμως σε αυτήν, αυτοί οι υιοί της παρακοής! Είναι θαρρείς και, τώρα που ο βασιλιάς της κόλασης έχει ανέβει στον βασιλικό θρόνο, έχουν γίνει υπεροπτικοί και αυτάρεσκοι, και συμπεριφέρονται σε όλους τους άλλους περιφρονητικά. Πόσοι απ’ αυτούς αναζητούν την αλήθεια και ακολουθούν τη δικαιοσύνη; Είναι όλοι τους κτήνη, καθόλου καλύτεροι από τους χοίρους και τους σκύλους, στην κεφαλή μιας συμμορίας βρομερών μυγών, κουνώντας το κεφάλι τους με ψωνισμένη αυταρέσκεια και δημιουργώντας κάθε λογής μπελάδες^[3], μέσα σε έναν σωρό κοπριάς. Πιστεύουν πως ο βασιλιάς της κόλασης είναι ο μεγαλύτερος βασιλιάς όλων, δίχως να γνωρίζουν πως οι ίδιοι δεν είναι τίποτα περισσότερο από βρομερές μύγες. Κι όμως, εκμεταλλεύονται τη δύναμη των χοίρων και των σκύλων που έχουν ως γονείς ώστε να κακολογήσουν την ύπαρξη του Θεού. Όντας μικροσκοπικές μύγες, πιστεύουν πως οι γονείς τους είναι τόσο μεγάλοι όσο οι γαλάζιες φάλαινες^[4]. Δεν γνωρίζουν, όμως, ότι ενώ οι ίδιοι είναι μικροσκοπικοί, οι γονείς τους είναι ακάθαρτοι χοίροι και σκύλοι, εκατοντάδες εκατομμύρια φορές μεγαλύτεροι από τους ίδιους. Έχοντας άγνοια της ποταπότητάς τους, στηρίζονται στη δυσωδία της σήψης που αναδίδουν εκείνοι οι χοίροι και οι σκύλοι προκειμένου να δρουν ανεξέλεγκτοι, μάταια σκεπτόμενοι να αναπαράξουν μελλοντικές γενιές, δίχως να γνωρίζουν ντροπή! Με πράσινα φτερά στην πλάτη (αυτό αναφέρεται στον ισχυρισμό τους πως πιστεύουν στον Θεό), είναι ψωνισμένοι και καυχιούνται παντού για την ομορφιά και τη γοητεία τους, ενώ ρίχνουν στα κρυφά τις ακαθαρσίες του σώματός τους στον άνθρωπο. Επιπλέον, είναι υπέρμετρα ευχαριστημένοι με τον εαυτό τους, θαρρείς και μπορούν να χρησιμοποιήσουν ένα ζευγάρι φτερά στα χρώματα του ουράνιου τόξου για να κρύψουν τις ακαθαρσίες τους, και με αυτόν τον τρόπο καταπιέζουν την ύπαρξη του αληθινού Θεού (αυτό αναφέρεται σε αυτά που συμβαίνουν στο παρασκήνιο στον θρησκευτικό κόσμο). Πώς θα γνώριζε ο άνθρωπος ότι, όσο μαγευτικά όμορφα κι αν είναι τα φτερά μιας μύγας, η ίδια η μύγα δεν είναι, εν τέλει, τίποτε άλλο παρά ένα μικροσκοπικό πλάσμα, με μια κοιλιά γεμάτη βρομιά κι ένα σώμα γεμάτο μικρόβια; Στηριζόμενοι στους χοίρους και τους σκύλους που έχουν ως γονείς, κυκλοφορούν ανεξέλεγκτοι σε όλον τον τόπο (αυτό αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο οι θρησκευτικοί λειτουργοί που διώκουν τον Θεό στηρίζονται στην ισχυρή στήριξη της κυβέρνησης του έθνους για να προδώσουν τον αληθινό Θεό και την αλήθεια), με ασυγκράτητη αγριότητα. Είναι θαρρείς και τα φαντάσματα των ιουδαίων Φαρισαίων έχουν επιστρέψει μαζί με τον Θεό στο έθνος του μεγάλου κόκκινου δράκοντα, πίσω στην παλιά τους φωλιά. Έχουν εξαπολύσει άλλον ένα γύρο διώξεων, συνεχίζοντας το έργο τους που ξεκίνησε πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια. Είναι βέβαιο πως, στο τέλος, αυτή η ομάδα έκφυλων θα χαθεί στη γη! Απ’ ό,τι φαίνεται, μετά από αρκετές χιλιετίες, τα ακάθαρτα πνεύματα έχουν γίνει ακόμη πιο πανούργα και ύπουλα. Σκέφτονται συνεχώς τρόπους να υπονομεύσουν στα κρυφά το έργο του Θεού. Με πάμπολλα κόλπα και τεχνάσματα, επιθυμούν να αναπαραστήσουν στην πατρίδα τους την τραγωδία που εκτυλίχθηκε πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια, προκαλώντας τον Θεό τόσο πολύ, που φτάνει σχεδόν στο σημείο να φωνάξει. Μετά βίας μπορεί να συγκρατήσει τον εαυτό Του και να μην επιστρέψει στον τρίτο ουρανό για να τους εξοντώσει. Για να αγαπήσει ο άνθρωπος τον Θεό, πρέπει να κατανοήσει τις προθέσεις Του, να γνωρίσει τις χαρές και τις λύπες Του και να καταλάβει τι αποστρέφεται. Αυτό θα ενθαρρύνει ακόμη περισσότερο την είσοδο του ανθρώπου. Όσο πιο γρήγορα γίνεται η είσοδος του ανθρώπου, τόσο πιο σύντομα ικανοποιούνται οι προθέσεις του Θεού, τόσο πιο καθαρά διακρίνει ο άνθρωπος τον βασιλιά των διαβόλων και τόσο περισσότερο πλησιάζει τον Θεό, έτσι ώστε η επιθυμία Του να μπορέσει να εκπληρωθεί.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Έργο και είσοδος (7)

Υποσημειώσεις:

1. Ο όρος «καταπιεί» αναφέρεται στη μοχθηρή συμπεριφορά του βασιλιά των διαβόλων, ο οποίος ρημάζει τους ανθρώπους στο σύνολό τους.

2. Οι «συνεργοί στο έγκλημα» ανήκουν στην ίδια φάρα με «μια συμμορία αλητών».

3. Η φράση «δημιουργώντας κάθε λογής μπελάδες» αναφέρεται στο γεγονός ότι οι δαιμονικοί άνθρωποι είναι ανεξέλεγκτοι, παρεμποδίζοντας το έργο του Θεού και αντιβαίνοντας σε αυτό.

4. Η φράση «γαλάζιες φάλαινες» χρησιμοποιείται ειρωνικά. Είναι μεταφορά για το γεγονός ότι οι μύγες είναι τόσο μικρές, που στα μάτια τους οι χοίροι και οι σκύλοι μοιάζουν μεγάλοι σαν φάλαινες.

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 312

Επί χιλιάδες έτη, αυτή η χώρα είναι η γη του αίσχους. Είναι αφόρητα βρομερή, η μιζέρια βρίθει παντού, φαντάσματα τρέχουν παντού ανεξέλεγκτα, ξεγελούν και εξαπατούν, εγείρουν ανυπόστατες κατηγορίες^[1], αδίστακτα και μοχθηρά ποδοπατούν αυτόν τον στοιχειωμένο τόπο και τον αφήνουν γεμάτο πτώματα. Η δυσωδία από την αποσύνθεση καλύπτει τη γη και διαποτίζει τον αέρα, και φρουρείται αυστηρά^[2]. Ποιος μπορεί να δει τον κόσμο πέρα από τους ουρανούς; Ο διάβολος κρατά σφιχτά δεμένο ολόκληρο το κορμί του ανθρώπου, του σκεπάζει και τα δύο μάτια και του σφαλίζει καλά το στόμα. Ο βασιλιάς των δαιμόνων προβαίνει σε βιαιοπραγίες εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, μέχρι σήμερα, καθώς εξακολουθεί να παρακολουθεί στενά την πόλη-φάντασμα, σαν να ήταν ένα απόρθητο παλάτι δαιμόνων. Εν τω μεταξύ, αυτή η αγέλη από μαντρόσκυλα κοιτάει με αγριωπό βλέμμα, καθώς τρέμει μήπως ο Θεός την πιάσει στον ύπνο και την εξαφανίσει παντελώς, στερώντας της κάθε τόπο ειρήνης και ευτυχίας. Πώς θα μπορούσαν οι κάτοικοι μιας πόλης-φαντάσματος σαν κι αυτήν να έχουν δει ποτέ τους τον Θεό; Έχουν απολαύσει ποτέ τη στοργή και την ομορφιά του Θεού; Πώς θα μπορούσαν να κατανοήσουν τα ζητήματα του κόσμου των ανθρώπων; Ποιος από αυτούς μπορεί να κατανοήσει τις διακαείς προθέσεις του Θεού; Δεν προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι η ενσάρκωση του Θεού παραμένει εντελώς κρυμμένη: σε μια σκοτεινή κοινωνία σαν κι αυτήν, όπου οι δαίμονες είναι ανελέητοι και απάνθρωποι, πώς θα μπορούσε ο βασιλιάς των δαιμόνων, ο οποίος σκοτώνει ανθρώπους ανενδοίαστα, να ανεχτεί την ύπαρξη ενός Θεού που είναι αξιαγάπητος, ευγενικός, αλλά και άγιος; Πώς θα μπορούσε να χειροκροτεί και να ζητωκραυγάζει για την άφιξη του Θεού; Αυτοί οι λακέδες! Ανταποδίδουν την καλοσύνη με μίσος, άρχισαν να μεταχειρίζονται τον Θεό σαν εχθρό εδώ και πολύ καιρό, Τον κακομεταχειρίζονται, είναι σε ακραίο βαθμό βάναυσοι, δεν έχουν την παραμικρή εκτίμηση για τον Θεό, επιτίθενται και λεηλατούν, έχουν χάσει κάθε ευσυνειδησία και δρουν αντίθετα με τη συνείδηση, ενώ παρασύρουν τους αθώους σε κωματώδη κατάσταση. Προπάτορες των αρχαίων; Πολυαγαπημένοι ηγέτες; Όλοι τους αντιτίθενται στον Θεό! Η ανάμειξή τους έχει αφήσει τα πάντα κάτω από τους ουρανούς σε μια κατάσταση σκότους και χάους! Θρησκευτική ελευθερία; Τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα των πολιτών; Όλα είναι κόλπα συγκάλυψης του κακού! Ποιος έχει αγκαλιάσει το έργο του Θεού; Ποιος έχει δώσει τη ζωή του ή έχει χύσει αίμα για το έργο του Θεού; Οι άνθρωποι, που είναι υποδουλωμένοι για πολλές γενιές σε μια αδιάλειπτη γραμμή από γονιό σε παιδί, έχουν υποδουλώσει απότομα τον Θεό. Πώς θα μπορούσε αυτό να μην προκαλέσει οργή; Χιλιάδες χρόνια μίσους έχουν συγκεντρωθεί μέσα στην καρδιά, χιλιετίες αμαρτιών έχουν χαραχτεί στην καρδιά. Πώς θα μπορούσε αυτό να μην προκαλεί την απέχθεια; Εκδικηθείτε για τον Θεό, αποτελειώστε τον εχθρό Του, μην τον αφήνετε να δρα πλέον ανεξέλεγκτος και μην του επιτρέπετε να κυβερνά ως τύραννος! Τώρα είναι η ώρα: ο άνθρωπος έχει από καιρό συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις του, έχει αφιερώσει όλες του τις προσπάθειες και έχει πληρώσει κάθε τίμημα για έναν λόγο, για να ξεσκίσει το φρικτό πρόσωπο αυτού του διαβόλου και να δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους, που έχουν τυφλωθεί και έχουν υποστεί κάθε είδους δυστυχία και δυσκολίες, να ξεσηκωθούν από τον πόνο τους και να επαναστατήσουν ενάντια σε αυτόν τον σατανικό διάβολο. Γιατί να μπαίνει ένα τόσο αδιαπέραστο εμπόδιο στο έργο του Θεού; Γιατί να επιστρατεύονται διάφορα κόλπα για την παραπλάνηση του λαού του Θεού; Πού είναι η πραγματική ελευθερία και τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα; Πού είναι η αμεροληψία; Πού είναι η παρηγοριά; Πού είναι η θαλπωρή; Γιατί χρησιμοποιούνται απατηλά σχέδια για να ξεγελιέται ο λαός του Θεού; Γιατί χρησιμοποιείται βία για να παρεμποδίζεται ο ερχομός του Θεού; Γιατί να μην επιτρέπεται στον Θεό να περιφέρεται ελεύθερα επάνω στη γη που Αυτός δημιούργησε; Γιατί ο Θεός καταδιώκεται σε βαθμό που να μην έχει πού την κεφαλήν κλίναι; Πού είναι η θαλπωρή ανάμεσα στους ανθρώπους; Πού είναι το καλωσόρισμά Του από τους ανθρώπους; Γιατί να προκαλείται μια τόσο απεγνωσμένη λαχτάρα στον Θεό; Γιατί να πρέπει ο Θεός να καλεί ξανά και ξανά; Γιατί να ωθείται ο Θεός στο σημείο να πρέπει να ανησυχεί για τον πολυαγαπημένο Υιό Του; Πόσο σκοτεινή είναι αυτή η κοινωνία! Γιατί τα αξιοκαταφρόνητα μαντρόσκυλά της δεν επιτρέπουν στον Θεό να πηγαινοέρχεται ελεύθερα στον κόσμο που Αυτός δημιούργησε; Γιατί δεν καταλαβαίνει ο άνθρωπος, ο οποίος ζει μέσα στον πόνο και τη δυστυχία; Ο Θεός έχει περάσει μεγάλα βάσανα για χάρη σας, με αφόρητο πόνο έστειλε τον πολυαγαπημένο Υιό Του, το ίδιο Του το αίμα, σ’ εσάς. Γιατί, λοιπόν, εσείς εξακολουθείτε να κάνετε τα στραβά μάτια; Μπροστά σε όλους αρνείστε την άφιξη του Θεού και απορρίπτετε τη φιλία Του. Γιατί είστε τόσο ασυνείδητοι; Είστε σίγουροι ότι θέλετε να υπομένετε τις αδικίες σε μια σκοτεινή κοινωνία σαν κι αυτήν; Γιατί, αντί να γεμίζετε τις κοιλιές σας με χιλιετίες εχθρότητας, μπουκώνεστε με τα «σκατά» του βασιλιά των διαβόλων;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Έργο και είσοδος (8)

Υποσημειώσεις:

1. Η φράση «εγείρουν ανυπόστατες κατηγορίες» αναφέρεται στις μεθόδους με τις οποίες ο διάβολος βλάπτει τους ανθρώπους.

2. «Φρουρείται αυστηρά» σημαίνει ότι οι μέθοδοι με τις οποίες ο διάβολος πλήττει τους ανθρώπους είναι εξαιρετικά υποχθόνιες και ελέγχουν τους ανθρώπους σε τέτοιον βαθμό που δεν έχουν χώρο να κινηθούν.

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 313

Αν οι άνθρωποι μπορούσαν πραγματικά να δουν ξεκάθαρα το σωστό μονοπάτι της ανθρώπινης ζωής, καθώς επίσης και τον σκοπό της διαχείρισης της ανθρωπότητας από τον Θεό, δεν θα φυλούσαν το προσωπικό τους μέλλον και τη προσωπική τους μοίρα σαν θησαυρό στην καρδιά τους. Δεν θα ενδιαφέρονταν πλέον να υπηρετούν τους γονείς τους, οι οποίοι είναι χειρότεροι από τους χοίρους και τους σκύλους. Δεν είναι το μέλλον και η μοίρα του ανθρώπου επακριβώς οι σημερινοί λεγόμενοι «γονείς» του Πέτρου; Είναι ακριβώς σαν τη σάρκα και το αίμα του ανθρώπου. Ποιος ακριβώς θα είναι ο προορισμός και ποιο το μέλλον της σάρκας; Θα είναι να δει τον Θεό ενώ είναι ακόμα ζωντανή ή να συναντήσει η ψυχή τον Θεό μετά θάνατον; Θα καταλήξει η σάρκα αύριο σ’ ένα μεγάλο καμίνι δεινών ή στην πυρά; Ερωτήματα όπως αυτά, τα οποία αφορούν το αν η σάρκα του ανθρώπου θα υπομείνει συμφορές ή αν θα υποφέρει, δεν αποτελούν τις σπουδαιότερες ειδήσεις οι οποίες απασχολούν περισσότερο τον καθένα σε αυτό το ρεύμα που έχει μυαλό και βρίσκεται στα λογικά του; (Εδώ, το να υποφέρει κανείς αναφέρεται στο να λαμβάνει ευλογίες· σημαίνει πως οι μελλοντικές δοκιμασίες είναι ωφέλιμες για τον προορισμό του ανθρώπου. Τα βάσανα αναφέρονται στο να είναι κανείς ανήμπορος να παραμείνει σταθερός ή στο να παραπλανάται· ή σημαίνει πως θα αντιμετωπίσει κανείς ατυχείς καταστάσεις και θα χάσει τη ζωή του εν μέσω καταστροφών, και ότι δεν υπάρχει κατάλληλος προορισμός για την ψυχή του.) Παρόλο που οι άνθρωποι έχουν ορθή λογική, ίσως αυτό που σκέφτονται να μην ανταποκρίνεται πλήρως σε αυτό με το οποίο θα έπρεπε να είναι εξοπλισμένη η λογική τους. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι όλοι τους αρκετά μπερδεμένοι και ακολουθούν πράγματα στα τυφλά. Όλοι τους θα πρέπει να έχουν εμπεριστατωμένη κατανόηση αυτού στο οποίο θα πρέπει να εισέλθουν και, πιο συγκεκριμένα, θα πρέπει να διευκρινίσουν σε τι θα πρέπει να γίνεται είσοδος κατά τη διάρκεια των δεινών (δηλαδή, κατά τον εξευγενισμό στο καμίνι), καθώς και αυτό με το οποίο θα πρέπει να είναι εξοπλισμένοι κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών του πυρός. Μην υπηρετείς πάντα τους γονείς σου (δηλαδή τη σάρκα), οι οποίοι είναι σαν χοίροι και σκύλοι, και είναι χειρότεροι ακόμη κι από τα μυρμήγκια και τα έντομα. Ποιο το νόημα να σε ταλανίζει αυτό, να το σκέφτεσαι τόσο πολύ και να σπας το κεφάλι σου; Η σάρκα δεν ανήκει σ’ εσένα, μα βρίσκεται στα χέρια του Θεού, ο οποίος όχι μόνο ελέγχει εσένα, αλλά κυβερνά και τον Σατανά. (Αυτό σημαίνει πως η σάρκα ανήκε αρχικά στον Σατανά. Εφόσον ο Σατανάς βρίσκεται κι αυτός στα χέρια του Θεού, μπορεί να διατυπωθεί μόνο με αυτόν τον τρόπο. Διότι είναι πιο πειστικό να ειπωθεί με αυτόν τον τρόπο· υπονοεί πως οι άνθρωποι δεν βρίσκονται εξ ολοκλήρου υπό την εξουσία του Σατανά, αλλά βρίσκονται στα χέρια του Θεού.) Ζεις υπό το μαρτύριο της σάρκας —ωστόσο, ανήκει η σάρκα σ’ εσένα; Βρίσκεται υπό τον έλεγχό σου; Ποιος ο λόγος να σπας το κεφάλι σου γι’ αυτό; Γιατί να μπαίνεις στον κόπο να ικετεύεις εμμονικά τον Θεό για τη σάπια σάρκα σου, την οποία πάει καιρός που έχουν καταδικάσει, καταραστεί και μολύνει τα ακάθαρτα πνεύματα; Ποιος ο λόγος πάντα να φυλάς τους συνεταίρους του Σατανά τόσο κοντά στην καρδιά σου; Δεν ανησυχείς πως η σάρκα θα μπορούσε να καταστρέψει το πραγματικό σου μέλλον, τις θαυμάσιες ελπίδες σου και τον πραγματικό προορισμό της ζωής σου;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο σκοπός της διαχείρισης της ανθρωπότητας

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 314

Σήμερα, αυτά που έχετε καταφέρει να κατανοήσετε είναι ανώτερα από εκείνα που κατανόησε οποιοδήποτε άτομο στην ιστορία, το οποίο δεν οδηγήθηκε στην τελείωση. Είτε πρόκειται για τη γνώση σας για τις δοκιμασίες είτε για την πίστη στον Θεό, είναι όλα ανώτερα από τα αντίστοιχα κάθε πιστού στον Θεό. Τα πράγματα που κατανοείτε είναι αυτά που καταφέρνετε να γνωρίσετε προτού υποβληθείτε στις δοκιμασίες του περιβάλλοντος, αλλά το πραγματικό σας ανάστημα είναι εντελώς ασύμβατο με αυτά. Αυτό που γνωρίζετε είναι ανώτερο από αυτό που κάνετε πράξη. Παρόλο που λέτε ότι οι άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό θα πρέπει να αγαπούν τον Θεό και ότι δεν θα πρέπει να πασχίζουν για ευλογίες, παρά μόνο να ικανοποιούν τις προθέσεις του Θεού, αυτό που εκδηλώνεται στη ζωή σας απέχει παρασάγγας από αυτό κι έχει κηλιδωθεί σε μεγάλο βαθμό. Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό για χάρη της γαλήνης και για άλλα οφέλη. Αν δεν είναι προς όφελός σου, τότε δεν πιστεύεις στον Θεό, κι αν δεν μπορείς να λάβεις τις χάρες του Θεού, τότε πέφτεις σε μελαγχολία. Πώς θα μπορούσε αυτό που έχεις πει να είναι το πραγματικό σου ανάστημα; Όσον αφορά τα αναπόφευκτα οικογενειακά περιστατικά, όπως τις αρρώστιες των παιδιών, τη νοσηλεία αγαπημένων προσώπων, τη φτωχή απόδοση των καλλιεργειών και την καταδίωξη από μέλη της οικογένειας, ακόμη κι αυτά τα ζητήματα, που είναι συχνά και καθημερινά, είναι πολλά για να τ’ αντέξεις. Όταν συμβαίνουν τέτοια πράγματα, πανικοβάλλεσαι, δεν ξέρεις τι να κάνεις και, συνήθως, διαμαρτύρεσαι για τον Θεό. Διαμαρτύρεσαι ότι τα λόγια του Θεού σε ξεγέλασαν, ότι το έργο του Θεού σε γελοιοποίησε. Δεν κάνετε τέτοιες σκέψεις; Πιστεύεις ότι τέτοια πράγματα συμβαίνουν ανάμεσα σας μόνο σπάνια; Περνάτε την κάθε μέρα ζώντας εν μέσω τέτοιων γεγονότων. Δεν αφιερώνετε την παραμικρή σκέψη στην επιτυχία της πίστης σας στον Θεό και στο πώς θα ικανοποιήσετε τις προθέσεις του Θεού. Το πραγματικό σας ανάστημα είναι πάρα πολύ μικρό, μικρότερο ακόμα κι από εκείνο ενός κλωσόπουλου. Όταν η οικογενειακή σας επιχείρηση χάνει χρήματα, παραπονιέστε για τον Θεό· όταν βρίσκεστε σε ένα περιβάλλον χωρίς την προστασία του Θεού, και πάλι παραπονιέστε για τον Θεό, ενώ διαμαρτύρεστε ακόμα και όταν πεθαίνει κάποιος από τους νεοσσούς σας ή αρρωσταίνει μια γέρικη αγελάδα στον στάβλο. Παραπονιέστε όταν είναι ώρα να παντρευτεί ο γιος σας, αλλά η οικογένειά σας δεν έχει αρκετά χρήματα· θέλεις να εκτελέσεις το καθήκον της φιλοξενίας μα δεν το αντέχεις οικονομικά, και τότε παραπονιέσαι και πάλι. Ξεχειλίζεις από παράπονα και, κάποιες φορές, εξαιτίας αυτού, δεν παρευρίσκεσαι σε συναθροίσεις ούτε τρως και πίνεις τα λόγια του Θεού, ενώ, κάποιες φορές, γίνεσαι αρνητικός για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τίποτα από ό,τι σου συμβαίνει σήμερα δεν έχει σχέση με τις προοπτικές σου ή τη μοίρα σου. Αυτά τα πράγματα θα συνέβαιναν ακόμα κι αν δεν πίστευες στον Θεό, ωστόσο σήμερα μεταβιβάζεις την ευθύνη γι’ αυτά στον Θεό και επιμένεις να λες ότι ο Θεός σ’ έχει αποκλείσει. Τι γίνεται με την πίστη σου στον Θεό; Έχεις προσφέρει πραγματικά τη ζωή σου; Αν υποβαλλόσασταν στις ίδιες δοκιμασίες με τον Ιώβ, κανένας από εσάς που ακολουθείτε σήμερα τον Θεό δεν θα μπορούσε να παραμείνει σταθερός, θα πέφτατε όλοι. Και υπάρχει, πολύ απλά, τεράστια διαφορά ανάμεσα σε εσάς και τον Ιώβ. Σήμερα, αν κατάσχονταν τα μισά σας περιουσιακά στοιχεία, θα τολμούσατε να αρνηθείτε την ύπαρξη του Θεού· αν άρπαζαν τον γιο ή την κόρη σας, θα παίρνατε τους δρόμους διαμαρτυρόμενοι εντόνως· αν ο μοναδικός τρόπος να βγάζεις τα προς το ζην έφτανε σε αδιέξοδο, θα προσπαθούσες να τα βρεις με τον Θεό· θα ρωτούσες γιατί είπα τόσα λόγια στην αρχή για να σε τρομάξω. Δεν υπάρχει τίποτα που δεν θα τολμούσατε να κάνετε τέτοιες στιγμές. Αυτό δείχνει ότι δεν έχετε αποκτήσει καμία πραγματική γνώση και ότι δεν έχετε πραγματικό ανάστημα. Έτσι, οι δοκιμασίες μέσα σας είναι πάρα πολύ μεγάλες, διότι γνωρίζετε πάρα πολλά, αλλά αυτό που καταλαβαίνετε αληθινά δεν είναι ούτε το ένα χιλιοστό από αυτά που αντιλαμβάνεστε. Μη σταματάτε στην απλή κατανόηση και αντίληψη· καλά θα κάνατε να δείτε πόσα μπορείτε να κάνετε πραγματικά πράξη, πόση από τη διαφώτιση και τη φώτιση του Αγίου Πνεύματος κερδήθηκε με τον ιδρώτα της σκληρής σας δουλειάς και σε πόσες από τις ασκήσεις σας έχετε υλοποιήσει την αποφασιστικότητά σας. Θα πρέπει να παίρνεις στα σοβαρά το ανάστημα και την άσκησή σου. Στην πίστη σου στον Θεό, δεν θα πρέπει να προσπαθείς απλώς να λειτουργείς μηχανικά για οποιονδήποτε —το κατά πόσο μπορείς, εν τέλει, να κερδίσεις ή όχι την αλήθεια και τη ζωή, εξαρτάται από τη δική σου επιδίωξη.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Άσκηση (3)

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 315

Κάποιοι στολίζονται μεν όμορφα, αλλά επιφανειακά: Οι αδελφές στολίζονται και γίνονται όμορφες σαν λουλούδια, ενώ οι αδελφοί ντύνονται σαν πρίγκιπες ή σαν πλούσιοι νεαροί δανδήδες. Νοιάζονται μόνο για εξωτερικά πράγματα, όπως αυτά που τρώνε και φορούν· μέσα τους είναι φτωχοί και δεν έχουν την παραμικρή γνώση για τον Θεό. Ποιο νόημα μπορεί να έχει αυτό; Άλλοι πάλι είναι ντυμένοι σαν φτωχοί ζητιάνοι —μοιάζουν πραγματικά σαν σκλάβοι από την Ανατολική Ασία! Στ’ αλήθεια δεν καταλαβαίνετε τι ζητώ από εσάς; Επικοινωνήστε μεταξύ σας σχετικά με το εξής: Τι έχετε κερδίσει πραγματικά; Όλα αυτά τα χρόνια πιστεύετε στον Θεό, κι όμως αυτό είναι το μόνο που έχετε αποκομίσει. Δεν νιώθετε αμήχανα; Δεν ντρέπεστε; Όλα αυτά τα χρόνια, η επιδίωξή σας βασίζεται μεν στην αληθινή οδό, κι όμως το σημερινό ανάστημά σας εξακολουθεί να είναι μικρότερο κι από αυτό ενός σπουργιτιού! Κοιτάξτε τις κοπέλες ανάμεσά σας· είστε κούκλες ζωγραφιστές με τα ρουχαλάκια και το μακιγιάζ σας, και συγκρίνεστε η μία με την άλλη —και τι συγκρίνετε; Την ευχαρίστησή σας; Τις απαιτήσεις σας; Νομίζετε ότι έχω έρθει για να βρω μοντέλα; Δεν αισχύνεστε καθόλου! Πού είναι η ζωή σας; Δεν επιδιώκετε μονάχα τη δική σας εξωφρενική επιθυμία; Νομίζεις ότι είσαι εξαιρετικά όμορφη, αλλά παρόλο που μπορεί να είσαι ντυμένη στην τρίχα, δεν είσαι, στην πραγματικότητα, ένα σπαρταριστό σκουλήκι που γεννήθηκε μέσα στην κοπριά; Σήμερα, έχεις την τύχη να απολαμβάνεις αυτές τις ουράνιες ευλογίες, όχι λόγω του όμορφου προσώπου σου, αλλά επειδή ο Θεός κάνει μια εξαίρεση και σε εξυψώνει. Εξακολουθεί να μη σου είναι σαφές από πού προέρχεσαι; Μόλις γίνεται κάποια αναφορά στη ζωή, εσύ το βουλώνεις και δεν λες τίποτα, χαζή σαν το στουρνάρι, κι όμως έχεις ακόμα το θράσος να στολίζεσαι! Εξακολουθεί να σε ενδιαφέρει να βάλεις ρουζ και να πουδράρεις τη μύτη σου! Κοιτάξτε και τους δανδήδες ανάμεσά σας, ξεροκέφαλοι άντρες που περνούν όλη τη μέρα σεργιανίζοντας εδώ κι εκεί, απείθαρχοι και με ανέμελη έκφραση στο πρόσωπό τους. Έτσι θα πρέπει να συμπεριφέρεται ο άνθρωπος; Σε τι αφιερώνει ολημερίς την προσοχή του ο καθένας από εσάς, είτε άντρας είτε γυναίκα; Γνωρίζετε σε ποιον βασίζεστε για να τραφείτε; Κοίταξε τα ρούχα σου, κοίταξε τι έχεις αποκομίσει, τρίψε την κοιλιά σου —τι έχεις κερδίσει από το τίμημα του αίματος και του ιδρώτα που έχεις πληρώσει κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων πίστης; Ακόμα σκέφτεσαι να πας να δεις τα αξιοθέατα, ακόμα σκέφτεσαι να στολίσεις τη σιχαμένη σου σάρκα. Ανώφελες επιδιώξεις! Σου ζητείται να είσαι ένας άνθρωπος με κανονικότητα· σήμερα, όμως, δεν είσαι απλώς μη κανονικός, αλλά είσαι, μάλιστα, αποκλίνων. Πώς μπορεί ένα τέτοιο άτομο να έχει την αυθάδεια να έρχεται ενώπιόν Μου; Με μια τέτοια ανθρώπινη φύση, προβάλλοντας τα κάλλη σου και επιδεικνύοντας τη σάρκα σου, ζώντας πάντοτε μέσα στους σαρκικούς πόθους, δεν είσαι απόγονος βρομερών δαιμόνων και μοχθηρών πνευμάτων; Δεν θα επιτρέψω σ’ έναν τέτοιο βρομερό δαίμονα να συνεχίσει να υπάρχει για πολύ! Και μην υποθέτεις ότι δεν ξέρω τι σκέφτεσαι μέσα στην καρδιά σου. Μπορεί να ελέγχεις στενά τη λαγνεία και τη σάρκα σου, όμως πώς θα μπορούσα να μη γνωρίζω τις σκέψεις που καλλιεργείς μέσα στην καρδιά σου; Πώς θα μπορούσα να μη γνωρίζω όλα αυτά που επιθυμούν τα μάτια σου; Εσείς, οι νεαρές κοπέλες, δεν στολίζεστε τόσο πολύ για να επιδείξετε τη σάρκα σας; Σε τι σας ωφελούν οι άντρες; Μπορούν να σας σώσουν πραγματικά από τον ωκεανό των δεινών; Όσο για τους δανδήδες ανάμεσά σας, όλοι σας ντύνεστε για να περνιέστε για κύριοι και επιφανείς —δεν πρόκειται, όμως, για ένα τέχνασμα που αποσκοπεί να επιστήσει την προσοχή στην εντυπωσιακή εμφάνισή σας; Για ποιον το κάνετε αυτό; Σε τι σας ωφελούν οι γυναίκες; Δεν είναι η πηγή της αμαρτίας σας; Έχω πει πολλά λόγια σ’ εσάς, άντρες και γυναίκες, όμως εσείς δεν έχετε συμμορφωθεί παρά σε λίγα. Έχετε πρόβλημα ακοής, η όρασή σας έχει ατονήσει και η καρδιά σας είναι σκληρή, σε σημείο που δεν υπάρχει τίποτα στο σώμα σας παρά λαγνεία —τόση που παγιδεύεστε μέσα σ’ αυτήν και δεν μπορείτε να ξεφύγετε. Ποιος θέλει να έρθει κοντά σε εσάς, τα σκουλήκια που σέρνονται στη βρομιά και στις ακαθαρσίες; Μην ξεχνάτε ότι δεν είστε τίποτα περισσότερο από εκείνους που έχω ανασύρει από την κοπριά και ότι δεν κατείχατε αρχικά κανονική ανθρώπινη φύση. Αυτό που ζητώ από εσάς είναι η κανονική ανθρώπινη φύση που δεν κατείχατε αρχικά· δεν σας ζητώ να επιδεικνύετε τη λαγνεία σας ούτε να αφήνετε αχαλίνωτη τη σάπια σάρκα σας, η οποία έχει εκπαιδευτεί από τους διαβόλους επί τόσο πολλά χρόνια. Όταν ντύνεστε έτσι, δεν φοβάστε ότι θα πέσετε πιο βαθιά στην παγίδα; Δεν γνωρίζετε ότι ήσασταν αρχικά αμαρτωλοί; Δεν γνωρίζετε ότι το σώμα σας είναι γεμάτο λαγνεία, σε τέτοιο βαθμό που τρέχει από τα μπατζάκια σας και αποκαλύπτει τις καταστάσεις σας ως αφόρητα άσχημους, σιχαμένους δαίμονες; Δεν αληθεύει πως το γνωρίζετε αυτό πιο ξεκάθαρα από οποιονδήποτε; Η καρδιά σας, τα μάτια σας, τα χείλη σας, δεν έχουν όλα ατιμαστεί από σιχαμένους δαίμονες; Δεν είναι σιχαμένα όλα αυτά τα σημεία σας; Νομίζεις ότι εφόσον δεν ενεργείς είσαι αγιότατος; Νομίζεις ότι το όμορφο ντύσιμο μπορεί να καλύψει την πρόστυχη ψυχή σας; Δεν πρόκειται να γίνει αυτό! Σας συμβουλεύω να είστε πιο ρεαλιστές: Μην είστε δόλιοι και ψεύτικοι, και μην επιδεικνύετε τον εαυτό σας. Επιδεικνύετε τη λαγνεία σας ο ένας στον άλλον, αλλά το μόνο που θα λάβετε ως αντάλλαγμα είναι αιώνιος πόνος και ανελέητη συμμόρφωση! Τι ανάγκη έχετε να κάνετε τα γλυκά μάτια ο ένας στον άλλον και να μπλέκεστε σε ειδύλλια; Αυτό είναι το μέτρο της ακεραιότητάς σας και η έκταση της εντιμότητάς σας; Απεχθάνομαι όσους από εσάς επιδίδονται σε κακή ιατρική και μαγεία· απεχθάνομαι τους νεαρούς άντρες και τις νεαρές γυναίκες ανάμεσά σας που αγαπούν τη σάρκα τους. Καλά θα κάνατε να συγκρατήσετε τον εαυτό σας, γιατί τώρα απαιτείται να έχετε κανονική ανθρώπινη φύση και δεν επιτρέπεται να επιδεικνύετε τη λαγνεία σας —κι όμως εσείς εκμεταλλεύεστε κάθε ευκαιρία, διότι η σάρκα σας είναι υπερβολικά πλούσια και η λαγνεία σας υπερβολικά μεγάλη!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Άσκηση (7)

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 316

Τώρα, το κατά πόσο αποτελεσματική ήταν ή όχι η επιδίωξή σας υπολογίζεται από τα όσα κατέχετε επί του παρόντος. Αυτό χρησιμοποιείται για να προσδιοριστεί η κατάληξή σας· με άλλα λόγια, η κατάληξή σας αποκαλύπτεται από τις θυσίες και τα πράγματα που έχετε κάνει. Η κατάληξή σας θα φανερωθεί από την επιδίωξή σας, από την πίστη σας και από τα όσα έχετε κάνει. Μεταξύ όλων σας, υπάρχουν πολλοί που είναι ήδη πέραν πάσης σωτηρίας, καθότι σήμερα είναι η μέρα της αποκάλυψης των καταλήξεων των ανθρώπων, κι Εγώ δεν θα τελώ υπό σύγχυση στο έργο Μου· δεν θα οδηγήσω στην επόμενη εποχή εκείνους που είναι πέραν πάσης σωτηρίας. Θα έρθει ο καιρός που θα τελειώσει το έργο Μου. Δεν θα εργαστώ σε εκείνα τα σιχαμερά, άψυχα πτώματα, τα οποία είναι τελείως αδύνατον να σωθούν· τώρα διανύουμε τις έσχατες ημέρες της σωτηρίας του ανθρώπου, κι Εγώ δεν θα κάνω ανώφελο έργο. Μην καταφέρεσαι εναντίον του Ουρανού και της γης —το τέλος του κόσμου πλησιάζει. Είναι αναπόφευκτο. Τα πράγματα έχουν φτάσει σ’ αυτό το σημείο και δεν υπάρχει τίποτα που μπορείς να κάνεις εσύ, ως ανθρώπινο ον, προκειμένου να τα σταματήσεις· δεν μπορείς να αλλάξεις τα πράγματα όπως επιθυμείς. Χθες δεν πλήρωσες κάποιο τίμημα για την επιδίωξη της αλήθειας και δεν υπήρξες αφοσιωμένος· σήμερα, που έχει έρθει η ώρα, είσαι πέραν σωτηρίας· και αύριο, θα αποκλειστείς και δεν θα υπάρχει κανένα περιθώριο σωτηρίας για σένα. Παρόλο που η καρδιά Μου είναι πράα κι Εγώ καταβάλλω κάθε δυνατή προσπάθεια για να σε σώσω, αν δεν αγωνιστείς εσύ ο ίδιος για λογαριασμό σου και δεν σκέφτεσαι από μόνος σου, τότε τι σχέση έχει αυτό με Εμένα; Εκείνοι που σκέφτονται μόνο τη σάρκα τους και απολαμβάνουν τις ανέσεις, εκείνοι που δίνουν την εντύπωση πως πιστεύουν, αλλά δεν πιστεύουν στ’ αλήθεια, εκείνοι που εμπλέκονται σε κακή ιατρική και μαγεία, εκείνοι που είναι έκφυλοι και κατεστραμμένοι, εκείνοι που κλέβουν τις θυσίες για τον Ιεχωβά και τα υπάρχοντά Του, εκείνοι που αγαπούν τη δωροδοκία, εκείνοι που ονειρεύονται παθητικά να ανέλθουν στον ουρανό, εκείνοι που είναι αλαζονικοί και επηρμένοι, που πασχίζουν μόνο για προσωπική φήμη και κέρδος, εκείνοι που διαδίδουν απρέπειες, εκείνοι που βλασφημούν τον ίδιο τον Θεό, εκείνοι που δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να επικρίνουν και να συκοφαντούν τον ίδιο τον Θεό, εκείνοι που σχηματίζουν κλίκες και επιζητούν την ανεξαρτησία, εκείνοι που εξυψώνουν τους εαυτούς τους πάνω από τον Θεό, εκείνοι οι επιπόλαιοι άντρες και γυναίκες, νεαρής, μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας, που είναι δέσμιοι της ανηθικότητας, εκείνοι οι άντρες και οι γυναίκες που απολαμβάνουν προσωπική φήμη και κέρδος, και επιδιώκουν το προσωπικό κύρος ανάμεσα σε άλλους, εκείνοι οι αμετανόητοι άνθρωποι που είναι παγιδευμένοι στην αμαρτία —δεν είναι όλοι τους πέραν πάσης σωτηρίας; Η ανηθικότητα, η αμαρτία, η κακή ιατρική, η μαγεία, η βωμολοχία και οι απρέπειες είναι όλα ανεξέλεγκτα στις τάξεις σας, ενώ ποδοπατάτε την αλήθεια και τα λόγια της ζωής, και βεβηλώνετε την ιερή γλώσσα. Εσείς, οι Εθνικοί, πρησμένοι από τη βρομιά και την επαναστατικότητα! Ποια θα είναι η τελική κατάληξή σας; Μα πώς είναι δυνατόν εκείνοι που αγαπούν τη σάρκα, που διαπράττουν μαγεία της σάρκας και είναι παγιδευμένοι μέσα στην έκφυλη αμαρτία να έχουν το θράσος να συνεχίζουν να ζουν! Δεν γνωρίζεις ότι οι άνθρωποι σαν κι εσάς είναι σκουλήκια πέραν σωτηρίας; Τι σας δίνει το δικαίωμα να απαιτείτε το ένα και το άλλο; Μέχρι σήμερα, δεν έχει υπάρξει η παραμικρή αλλαγή σ’ εκείνους που δεν αγαπούν την αλήθεια κι αγαπούν μόνο τη σάρκα. Πώς είναι δυνατόν να σωθούν αυτοί οι άνθρωποι; Εκείνοι που δεν αγαπούν την οδό της ζωής, που δεν εξυμνούν τον Θεό και δεν γίνονται μάρτυρες για Εκείνον, που μηχανορραφούν για χάρη του κύρους τους, που εκθειάζουν τους εαυτούς τους, δεν εξακολουθούν να είναι ίδιοι, ακόμη και σήμερα; Τι αξία έχει η σωτηρία τους; Το αν μπορείς να σωθείς δεν εξαρτάται από το πόση αρχαιότητα έχεις ή από το πόσα χρόνια εργάζεσαι, πόσο μάλλον δε, από το πόσα διαπιστευτήρια έχεις συγκεντρώσει. Αντίθετα, εξαρτάται από το αν έχει αποδώσει καρπούς η επιδίωξή σου. Οφείλεις να γνωρίζεις ότι εκείνοι που σώζονται είναι τα «δέντρα» που αποδίδουν καρπούς, όχι τα δέντρα που έχουν μεν πλούσιο φύλλωμα και άφθονα άνθη, αλλά δεν αποδίδουν καρπούς. Ακόμα κι αν έχεις περάσει πολλά χρόνια περιπλανώμενος στους δρόμους, τι σημασία έχει; Πού είναι η μαρτυρία σου; Έχεις μια καρδιά λιγότερο θεοφοβούμενη από ό,τι μια καρδιά που αγαπά τον εαυτό σου και από τις λάγνες επιθυμίες σου —δεν είναι έκφυλος ένας τέτοιος άνθρωπος; Πώς θα μπορούσε να αποτελέσει δείγμα και πρότυπο για σωτηρία; Η φύση σου είναι αδιόρθωτη, εσύ είσαι εξαιρετικά ανυπότακτος και πέραν πάσης σωτηρίας! Δεν θα αποκλειστούν αυτού του είδους οι άνθρωποι; Η ώρα που θα τελειώσει το έργο Μου δεν θα είναι η ώρα της έλευσης της έσχατης ημέρας σου; Έχω κάνει τόσο πολύ έργο και σας έχω πει τόσο πολλά λόγια —πόσα από αυτά έχετε εμπεδώσει πραγματικά; Σε πόσα από αυτά έχετε υποταχθεί ποτέ; Όταν τελειώσει το έργο Μου, θα έρθει ο καιρός που θα σταματήσεις να Μου εναντιώνεσαι και να Μου αντιτάσσεσαι. Ενόσω εργάζομαι, εσείς ενεργείτε συνεχώς εναντίον Μου· δεν συμμορφώνεστε ποτέ με τα λόγια Μου. Εγώ κάνω το έργο Μου κι εσύ κάνεις το δικό σου «έργο», οικοδομώντας το δικό σου μικρό βασίλειο. Δεν είστε τίποτε άλλο παρά μια αγέλη αλεπούδων και σκύλων, που κάνει τα πάντα εναντίον Μου! Προσπαθείτε μονίμως να φέρετε στην αγκάλη σας εκείνους που σας προσφέρουν την αμέριστη αγάπη τους —πού είναι η καρδιά σας που έχει φόβο; Ό,τι κάνετε είναι δόλιο! Δεν δείχνετε καμία υποταγή και κανέναν φόβο, και ό,τι κάνετε είναι δόλιο και βλάσφημο! Είναι δυνατόν να σωθούν τέτοιου είδους άνθρωποι; Οι σεξουαλικά ανήθικοι και λάγνοι άντρες θέλουν πάντοτε να προσελκύουν εκείνες τις προκλητικές πόρνες προς δική τους ευχαρίστηση. Σε καμία περίπτωση δεν θα σώσω τέτοιου είδους σεξουαλικά ανήθικους δαίμονες. Σιχαμένοι δαίμονες, σας μισώ, και η λαγνεία και η προκλητικότητά σας θα σας ρίξουν στην κόλαση. Τι έχετε να πείτε προς υπεράσπισή σας; Εσείς, οι σιχαμεροί δαίμονες και τα μοχθηρά πνεύματα, είστε τόσο απεχθείς! Είστε αηδιαστικοί! Πώς θα μπορούσαν να σωθούν τέτοια αποβράσματα; Είναι ακόμα δυνατόν να σωθούν εκείνοι που είναι δέσμιοι της αμαρτίας; Σήμερα, αυτή η αλήθεια, αυτή η οδός και αυτή η ζωή δεν σας ελκύουν· αντιθέτως, εσείς ελκύεστε από την αμαρτία, το χρήμα, το κύρος, τη φήμη και το κέρδος, τις απολαύσεις της σάρκας, την ομορφιά των αντρών και τα κάλλη των γυναικών. Με τι προσόντα θα εισέλθετε στη βασιλεία Μου; Η εικόνα σας είναι σπουδαιότερη ακόμη κι από εκείνη του Θεού, το κύρος σας είναι ανώτερο ακόμη κι από του Θεού, για να μην αναφερθώ στην αίγλη σας ανάμεσα στους ανθρώπους —έχετε γίνει ένα είδωλο που λατρεύουν οι υπόλοιποι. Δεν έχεις γίνει ο αρχάγγελος; Όταν αποκαλυφθεί η κατάληξη των ανθρώπων, το οποίο θα σημαίνει πως το έργο της σωτηρίας πλησιάζει στο τέλος του, πολλοί ανάμεσά σας θα είστε πτώματα πέραν πάσης σωτηρίας και θα πρέπει να αποκλειστείτε. Κατά τη διάρκεια του έργου της σωτηρίας, Εγώ είμαι ευγενικός και καλός με όλους τους ανθρώπους. Όταν ολοκληρωθεί το έργο, θα αποκαλυφθεί η κατάληξη που θα έχει ο κάθε διαφορετικός τύπος ανθρώπων, και τότε δεν θα είμαι πλέον ευγενικός και καλός, διότι θα έχει αποκαλυφθεί η κατάληξη των ανθρώπων, ο καθένας θα έχει ταξινομηθεί σύμφωνα με το είδος του και θα είναι πλέον ανώφελο να συνεχιστεί το έργο της σωτηρίας, καθότι θα έχει παρέλθει η εποχή της σωτηρίας και, από τη στιγμή που θα παρέλθει, δεν θα επιστρέψει.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Άσκηση (7)

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 317

Ο άνθρωπος πάντα ζούσε κάτω από το πέπλο της επιρροής του σκότους, δέσμιος στην επιρροή του Σατανά, ανίκανος να διαφύγει, και η διάθεσή του, έχοντας μεταποιηθεί από τον Σατανά, γίνεται ολοένα και πιο διεφθαρμένη. Μπορεί να ειπωθεί ότι ο άνθρωπος πάντοτε ζούσε εν μέσω της διεφθαρμένης, σατανικής διάθεσής του και είναι ανίκανος να αγαπήσει πραγματικά τον Θεό. Έτσι, αν ο άνθρωπος επιθυμεί να αγαπήσει τον Θεό, πρέπει να απεκδυθεί την αυταρέσκειά του, την υπεροψία, την αλαζονεία, την έπαρση και τα συναφή, όλα όσα είναι πράγματα της διάθεσης του Σατανά. Αν δεν το κάνει, η αγάπη του είναι μια ακάθαρτη αγάπη, μια σατανική αγάπη, και μια αγάπη που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να λάβει την έγκριση του Θεού. Χωρίς να τελειωθεί απευθείας, να σπάσει, να κλαδευτεί, να πειθαρχηθεί, να παιδευτεί και να εξευγενιστεί από το Άγιο Πνεύμα, κανείς δεν είναι πραγματικά ικανός να αγαπήσει τον Θεό. Αν λες ότι μέρος της διάθεσής σου αντιπροσωπεύει τον Θεό και γι’ αυτό είσαι πραγματικά ικανός να αγαπάς τον Θεό, τότε είσαι κάποιος που τα λόγια του είναι αλαζονικά και είσαι παράλογος. Τέτοιοι άνθρωποι είναι ο αρχάγγελος! Η εγγενής φύση του ανθρώπου είναι ανίκανη να αντιπροσωπεύσει απευθείας τον Θεό· πρέπει να απεκδυθεί την έμφυτη φύση του μέσω της τελείωσης του Θεού και μόνο τότε —μόνο με το να λαμβάνει υπόψη τις προθέσεις του Θεού, να ικανοποιεί τις προθέσεις του Θεού και επιπλέον, να υφίσταται το έργο του Αγίου Πνεύματος— μπορούν αυτά που βιώνει να εγκριθούν από τον Θεό. Κανείς που ζει στη σάρκα δεν μπορεί να αντιπροσωπεύει άμεσα τον Θεό, εκτός κι αν είναι άνθρωπος που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα. Ωστόσο, ακόμη και για έναν άνθρωπο σαν αυτόν, δεν μπορεί να ειπωθεί πως η διάθεσή του και ό,τι βιώνει αντιπροσωπεύουν εξ ολοκλήρου τον Θεό· μπορεί μόνο να ειπωθεί ότι ο αυτά που βιώνει καθοδηγούνται από το Άγιο Πνεύμα. Η διάθεση ενός τέτοιου ανθρώπου δεν μπορεί να αντιπροσωπεύσει τον Θεό.

Παρόλο που η διάθεση του ανθρώπου ορίζεται από τον Θεό —αυτό είναι αδιαμφισβήτητο και μπορεί να θεωρηθεί θετικό— έχει υποστεί μεταποίηση από τον Σατανά, κι έτσι όλη η διάθεση του ανθρώπου είναι η διάθεση του Σατανά. Κάποιοι άνθρωποι λένε ότι η διάθεση του Θεού είναι να είναι ευθύς όταν ενεργεί, και ότι αυτό φανερώνεται και σ’ αυτούς, ότι και ο δικός τους χαρακτήρας είναι έτσι, κι έτσι, λένε ότι η διάθεσή τους αντιπροσωπεύει τον Θεό. Τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί; Είναι η διεφθαρμένη, σατανική διάθεση ικανή να αντιπροσωπεύσει τον Θεό; Όποιος δηλώνει ότι η διάθεσή του είναι αντιπροσωπευτική του Θεού, ο άνθρωπος αυτός βλασφημεί τον Θεό και προσβάλλει το Άγιο Πνεύμα! Η μέθοδος με την οποία εργάζεται το Άγιο Πνεύμα δείχνει ότι το έργο του Θεού στη γη είναι μόνο το έργο της κατάκτησης. Ως εκ τούτου, οι πολλές διεφθαρμένες σατανικές διαθέσεις του ανθρώπου δεν έχουν ακόμη εξαγνιστεί, και αυτά που βιώνει ο άνθρωπος είναι ακόμη η εικόνα του Σατανά. Είναι αυτό που θεωρεί καλό ο άνθρωπος και αντιπροσωπεύει τις πράξεις της σάρκας του ανθρώπου· για να το θέσουμε ακριβέστερα, αντιπροσωπεύει τον Σατανά και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αντιπροσωπεύει τον Θεό. Ακόμη κι αν κάποιος αγαπά ήδη τον Θεό σε σημείο που μπορεί να απολαύσει μία παραδείσια ζωή επί γης, αν μπορεί να κάνει δηλώσεις όπως: «Ω, Θεέ μου, Δεν μπορώ να Σε αγαπήσω επαρκώς», και έχει φτάσει στο υψηλότερο βασίλειο, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι βιώνει τον Θεό ή αντιπροσωπεύει τον Θεό, διότι η ουσία του ανθρώπου είναι διαφορετική από εκείνη του Θεού και ο άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να βιώσει τον Θεό, πόσο μάλλον να γίνει ο Θεός. Όσα έχει ορίσει το Άγιο Πνεύμα στον άνθρωπο να βιώνει, βρίσκονται μόνο σε συμφωνία με όσα ζητά ο Θεός από τον άνθρωπο.

Όλες οι πράξεις και οι ενέργειες του Σατανά εκδηλώνονται στον άνθρωπο. Σήμερα όλες οι πράξεις και οι ενέργειες του ανθρώπου αποτελούν μία έκφραση του Σατανά κι έτσι, δεν μπορούν να αντιπροσωπεύουν τον Θεό. Ο άνθρωπος είναι η ενσάρκωση του Σατανά και η διάθεση του ανθρώπου είναι ανίκανη να αντιπροσωπεύσει την διάθεση του Θεού. Κάποιοι άνθρωποι έχουν καλό χαρακτήρα. Ο Θεός ίσως εργαστεί μέσα από το χαρακτήρα τέτοιων ανθρώπων και το έργο που επιτελούν καθοδηγείται από το Άγιο Πνεύμα. Ωστόσο, η διάθεσή τους είναι ανίκανη να αντιπροσωπεύσει τον Θεό. Το έργο που κάνει ο Θεός σε αυτούς δεν είναι τίποτε παραπάνω από το να εργάζεται και να επεκτείνει όσα ήδη υπάρχουν εγγενώς. Είτε είναι προφήτες από τις περασμένες εποχές είτε εκείνοι που χρησιμοποιήθηκαν από τον Θεό, κανείς δεν μπορεί άμεσα να Τον αντιπροσωπεύσει. Οι άνθρωποι αγαπούν τον Θεό μόνο υπό την πίεση των καταστάσεων και κανείς δεν προσπαθεί να συνεργαστεί με την δική του θέληση. Ποια είναι τα θετικά πράγματα; Όλα όσα προέρχονται απευθείας απ’ τον Θεό είναι θετικά· ωστόσο, η διάθεση του ανθρώπου έχει υποστεί μεταποίηση από τον Σατανά και δεν μπορεί να αντιπροσωπεύσει τον Θεό. Μόνο η αγάπη, η θέλησή να υποφέρει, η δικαιοσύνη, η υποταγή και η ταπεινοφροσύνη και η απόκρυψη του ενσαρκωμένου Θεού αντιπροσωπεύουν απευθείας τον Θεό. Αυτό γίνεται διότι όταν ήρθε, ήρθε χωρίς αμαρτωλή φύση και ήρθε κατευθείαν απ’ τον Θεό, χωρίς να έχει υποστεί επεξεργασία από τον Σατανά. Ο Ιησούς είναι μόνο όμοιος με την αμαρτωλή σάρκα και δεν αντιπροσωπεύει την αμαρτία. Γι’ αυτό, οι πράξεις, οι ενέργειες και τα λόγια Του, μέχρι την στιγμή πριν επιτύχει το έργο Του μέσω της σταύρωσης (συμπεριλαμβανομένης της στιγμής της σταύρωσης Του) είναι όλα άμεσα αντιπροσωπευτικά του Θεού. Το παράδειγμα του Ιησού είναι επαρκές για να αποδείξει ότι οποιοσδήποτε με αμαρτωλή φύση δεν μπορεί να αντιπροσωπεύσει τον Θεό και ότι η αμαρτία του ανθρώπου αντιπροσωπεύει τον Σατανά. Πράγμα που σημαίνει ότι η αμαρτία δεν αντιπροσωπεύει τον Θεό και ο Θεός είναι αναμάρτητος. Ακόμη και το έργο που γίνεται στον άνθρωπο από το Άγιο Πνεύμα μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει καθοδηγηθεί μόνο απ’ το Άγιο Πνεύμα και δεν μπορούμε να πούμε ότι έχει γίνει από τον άνθρωπο εκ μέρους του Θεού. Αλλά, όσον αφορά τον άνθρωπο, ούτε η αμαρτία του ούτε η διάθεσή του αντιπροσωπεύουν τον Θεό. Αν κοιτάξει κανείς το έργο που έχει κάνει το Άγιο Πνεύμα πάνω στον άνθρωπο από το παρελθόν μέχρι σήμερα, βλέπει κανείς ότι ο άνθρωπος έχει αυτά τα οποία βιώνει μόνο και μόνο επειδή το Άγιο Πνεύμα έχει κάνει έργο πάνω του. Ελάχιστοι είναι σε θέση να βιώσουν την αλήθεια αφότου έχουν κλαδευτεί και πειθαρχηθεί από το Άγιο Πνεύμα. Πράγμα που σημαίνει ότι μόνο το έργο του Αγίου Πνεύματος είναι παρόν· η συνεργασία από την πλευρά του ανθρώπου απουσιάζει. Το βλέπεις τώρα καθαρά; Δεδομένης αυτής της κατάστασης, πώς θα κάνεις το καλύτερο που μπορείς για να συνεργαστείς μαζί Του και να εκπληρώνεις το καθήκον σου όταν εργάζεται το Άγιο Πνεύμα;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο διεφθαρμένος άνθρωπος είναι ανίκανος να αντιπροσωπεύει τον Θεό

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 318

Η πίστη σου στον Θεό, η επιδίωξη της αλήθειας και ακόμα και ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρεσαι θα πρέπει να βασίζονται στην πραγματικότητα: Ό,τι κάνεις θα πρέπει να είναι πρακτικό και δεν θα πρέπει να επιδιώκεις απατηλά και φανταστικά πράγματα. Δεν έχει αξία να συμπεριφέρεσαι κατ’ αυτόν τον τρόπο και, επιπλέον, μια τέτοια ζωή δεν έχει νόημα. Επειδή η επιδίωξη και η ζωή σου δεν αφιερώνονται σε τίποτα άλλο πέρα από το ψεύδος και τον δόλο, και επειδή δεν επιδιώκεις πράγματα που έχουν αξία και σημασία, τα μόνα που κερδίζεις είναι παράλογος συλλογισμός και παράλογα δόγματα που δεν είναι της αλήθειας. Αυτά τα πράγματα δεν έχουν καμία σχέση με τη σημασία και την αξία της ύπαρξής σου, και μπορούν να σε οδηγήσουν μόνο σε ένα κενό βασίλειο. Με αυτόν τον τρόπο, ολόκληρη η ζωή σου δεν θα έχει αξία ή νόημα —κι αν δεν επιδιώκεις μια ζωή με νόημα, τότε ακόμη κι αν ζούσες εκατό χρόνια, θα ήταν όλα μάταια. Πώς θα μπορούσε να ονομάζεται αυτό ανθρώπινη ζωή; Δεν πρόκειται, στην πραγματικότητα, για τη ζωή ενός ζώου; Ομοίως, εάν προσπαθείτε να ακολουθήσετε το μονοπάτι της πίστης στον Θεό, αλλά δεν κάνετε καμία προσπάθεια να επιδιώξετε τον ορατό Θεό και, αντ’ αυτού, λατρεύετε έναν αόρατο και άυλο Θεό, τότε αυτή η επιδίωξη δεν είναι ακόμη πιο μάταιη; Στο τέλος, η επιδίωξή σου θα μετατραπεί σε έναν σωρό ερειπίων. Σε τι σε ωφελεί μια τέτοια επιδίωξη; Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τον άνθρωπο είναι ότι αγαπά μόνο πράγματα που δεν μπορεί να δει και να αγγίξει, πράγματα που είναι εξαιρετικά μυστηριώδη και θαυμαστά, και που είναι αδιανόητα στον άνθρωπο και απρόσιτα στους απλούς θνητούς. Όσο πιο ουτοπικά είναι αυτά τα πράγματα, τόσο περισσότερο τα αναλύουν οι άνθρωποι, και τα επιδιώκουν, μάλιστα, αγνοώντας οτιδήποτε άλλο και επιχειρούν να τα αποκτήσουν. Όσο πιο ουτοπικά είναι, τόσο πιο προσεκτικά τα εξετάζουν και τα αναλύουν οι άνθρωποι, φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να σχηματίζουν τις δικές τους εξαντλητικές ιδέες γι’ αυτά. Αντίθετα, όσο πιο ρεαλιστικά είναι τα πράγματα, τόσο πιο εύκολα τα απορρίπτουν οι άνθρωποι· απλώς τα κοιτάζουν υποτιμητικά και, μάλιστα, τα περιφρονούν. Αυτή ακριβώς δεν είναι η στάση σας προς το ρεαλιστικό έργο που επιτελώ σήμερα; Όσο πιο ρεαλιστικά είναι αυτά τα πράγματα, τόσο πιο προκατειλημμένοι είστε εναντίον τους. Δεν αφιερώνετε χρόνο στην εξέτασή τους, κι απλώς τα αγνοείτε. Κοιτάζετε υποτιμητικά αυτές τις ρεαλιστικές, χαμηλών προδιαγραφών απαιτήσεις, τρέφετε, μάλιστα, πολυάριθμες αντιλήψεις γι’ αυτόν τον Θεό που είναι ιδιαίτερα πρακτικός, και είστε απλώς ανίκανοι να δεχτείτε την πρακτικότητα και την κανονικότητά Του. Με αυτόν τον τρόπο, δεν εμμένετε σε μια ασαφή πίστη; Έχετε ακλόνητη πίστη στον αόριστο Θεό του παρελθόντος και κανένα ενδιαφέρον για τον πρακτικό Θεό του σήμερα. Αυτό δεν οφείλεται στο γεγονός ότι ο Θεός του χθες και ο Θεός του σήμερα είναι από δύο διαφορετικές εποχές; Δεν οφείλεται, επίσης, στο γεγονός ότι ο Θεός του χθες είναι ο δοξασμένος Θεός των ουρανών, ενώ ο Θεός του σήμερα είναι ένα μικροσκοπικό ανθρώπινο ον στη γη; Επιπλέον, δεν οφείλεται στο γεγονός ότι ο Θεός που λατρεύεται από τον άνθρωπο είναι αυτός που προκύπτει από τις αντιλήψεις του, ενώ ο Θεός του σήμερα είναι μια απτή σάρκα που δημιουργήθηκε στη γη; Στο κάτω κάτω, δεν οφείλεται στο γεγονός ότι ο Θεός του σήμερα είναι πολύ ρεαλιστικός, σε σημείο που ο άνθρωπος δεν Τον επιδιώκει; Διότι αυτά που ζητάει από τους ανθρώπους ο σημερινός Θεός είναι ακριβώς αυτά που οι άνθρωποι είναι πιο απρόθυμοι να κάνουν και που τους κάνουν να αισθάνονται ντροπή. Αυτό δεν δυσκολεύει τα πράγματα για τους ανθρώπους; Δεν αποκαλύπτει τις ουλές τους; Με αυτόν τον τρόπο, πολλοί άνθρωποι δεν επιδιώκουν τον ρεαλιστικό Θεό, τον πρακτικό Θεό, οπότε γίνονται εχθροί του ενσαρκωμένου Θεού, δηλαδή αντίχριστοι. Δεν είναι προφανές γεγονός; Στο παρελθόν, όταν ο Θεός δεν είχε ενσαρκωθεί ακόμη, μπορεί να ήσουν μια θρησκευτική προσωπικότητα ή ένας αφοσιωμένος πιστός. Αφότου ενσαρκώθηκε ο Θεός, πολλοί τέτοιοι αφοσιωμένοι πιστοί έγιναν, άθελά τους, αντίχριστοι. Ξέρεις τι συμβαίνει εδώ; Κατά την πίστη σου στον Θεό, δεν επικεντρώνεσαι στην πραγματικότητα ούτε επιδιώκεις την αλήθεια, αλλά, αντιθέτως, σου γίνονται εμμονή τα ψεύδη —αυτή δεν είναι η πιο ξεκάθαρη πηγή της εχθρότητάς σου προς τον ενσαρκωμένο Θεό; Ο ενσαρκωμένος Θεός ονομάζεται Χριστός, άρα όλοι εκείνοι που δεν πιστεύουν στον ενσαρκωμένο Θεό δεν είναι αντίχριστοι; Συνεπώς, είναι πραγματικά ο ενσαρκωμένος Θεός αυτός στον οποίο πιστεύεις και τον οποίο αγαπάς; Είναι πράγματι αυτός ο Θεός ο οποίος ζει και αναπνέει, και ο οποίος είναι ιδιαίτερα ρεαλιστικός και εξαιρετικά κανονικός; Ποιος είναι ακριβώς ο στόχος της επιδίωξής σου; Είναι στον ουρανό ή στη γη; Είναι μια αντίληψη ή είναι η αλήθεια; Είναι ο Θεός ή κάποιο υπερφυσικό ον; Στην πραγματικότητα, η αλήθεια είναι ο πιο πρακτικός αφορισμός της ζωής και ο υψηλότερος των αφορισμών όλης της ανθρωπότητας. Ονομάζεται «αφορισμός της ζωής» επειδή είναι η απαίτηση του Θεού από τον άνθρωπο και το έργο που γίνεται προσωπικά από τον Θεό. Δεν είναι ένας αφορισμός που προέκυψε από κάτι, ούτε μια διάσημη ρήση από κάποια μεγάλη προσωπικότητα. Αντίθετα, είναι η ομιλία που απηύθυνε στην ανθρωπότητα ο Κυρίαρχος των ουρανών και της γης και όλων των πραγμάτων· δεν πρόκειται για κάποια λόγια που συνόψισε ο άνθρωπος, αλλά για την έμφυτη ζωή του Θεού. Κι έτσι ονομάζεται «ο υψηλότερος από όλους τους αφορισμούς της ζωής». Η επιδίωξη των ανθρώπων να κάνουν πράξη την αλήθεια αποτελεί την εκτέλεση του καθήκοντός τους —πρόκειται, δηλαδή, για την επιδίωξη της ικανοποίησης της απαίτησης του Θεού. Η ουσία αυτής της απαίτησης είναι η πιο ρεαλιστική από όλες τις αλήθειες, και όχι ένα κενό δόγμα που δεν μπορεί να επιτύχει κανένας άνθρωπος. Εάν η επιδίωξή σου δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από δόγμα και δεν περιέχει πραγματικότητα, τότε δεν επαναστατείς ενάντια στην αλήθεια; Δεν είσαι κάποιος που επιτίθεται στην αλήθεια; Πώς θα μπορούσε ένας τέτοιος άνθρωπος να επιδιώκει να αγαπά τον Θεό; Οι άνθρωποι που δεν κατέχουν την πραγματικότητα είναι αυτοί που προδίδουν την αλήθεια και είναι όλοι έμφυτα επαναστατικοί!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο όσοι γνωρίζουν τον Θεό και το έργο Του μπορούν να Τον ικανοποιήσουν

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 319

Όλοι σας επιθυμείτε να ανταμείβεστε ενώπιον του Θεού και να τυγχάνετε της εύνοιας του Θεού· όλοι ελπίζουν κάτι τέτοιο όταν ξεκινούν να έχουν πίστη στον Θεό, διότι όλοι είναι απορροφημένοι από την επιδίωξη σπουδαιότερων πραγμάτων και κανείς δεν θέλει να μένει πίσω από τους άλλους. Πολύ απλά, έτσι είναι οι άνθρωποι. Ακριβώς για τον λόγο αυτό, πολλοί ανάμεσά σας προσπαθούν συνεχώς να έχουν την εύνοια του Θεού στον ουρανό, αλλά στην πραγματικότητα, η πίστη και η ειλικρίνεια σας προς τον Θεό είναι κατά πολύ μικρότερες από την πίστη και την ειλικρίνεια προς τον εαυτό σας. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή δεν αναγνωρίζω καθόλου την πίστη σας στον Θεό και, επιπλέον, επειδή αρνούμαι την ύπαρξη του Θεού που βρίσκεται στις καρδιές σας. Δηλαδή, ο Θεός που λατρεύετε εσείς, ο αόριστος Θεός που εσείς θαυμάζετε, δεν υπάρχει καθόλου. Ο λόγος που μπορώ να θέσω αυτό τόσο απόλυτα είναι ότι βρίσκεστε πολύ μακριά από τον αληθινό Θεό. Ο λόγος για την πίστη σας είναι η ύπαρξη ενός ειδώλου μέσα στις καρδιές σας· όσο για Μένα, στο μεταξύ, τον Θεό τον οποίο δεν θεωρείτε ούτε μεγάλο ούτε μικρό, απλώς Με αναγνωρίζετε με τα λόγια. Όταν λέω ότι είστε πολύ μακριά από τον Θεό, εννοώ ότι είστε μακριά από τον αληθινό Θεό, ενώ ο αόριστος Θεός φαίνεται να είναι σε απόσταση αναπνοής. Όταν λέω «δεν είναι μεγάλος», αναφέρομαι στο πώς ο Θεός που εσείς πιστεύετε σήμερα φαίνεται να είναι απλώς ένας άνθρωπος χωρίς μεγάλες ικανότητες· ένας άνθρωπος που δεν είναι πολύ υψηλός. Και όταν λέω «δεν είναι μικρός» αυτό σημαίνει ότι, παρόλο που αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να καλέσει τον άνεμο και να διατάζει τη βροχή, είναι εντούτοις σε θέση να καλέσει το Πνεύμα του Θεού για να κάνει έργο που κλονίζει τον ουρανό και τη γη, αφήνοντας τους ανθρώπους τελείως σε σύγχυση. Φαινομενικώς, όλοι σας φαίνεται πολύ υπάκουοι σε αυτόν τον Χριστό στη γη, όμως στην ουσία δεν έχετε πίστη προς Αυτόν, ούτε Τον αγαπάτε. Δηλαδή, αυτός στον οποίο πιστεύετε αληθινά είναι αυτός ο αόριστος Θεός των συναισθημάτων σας, και αυτός που πραγματικά αγαπάτε είναι ο Θεός που λαχταράτε μέρα και νύχτα, όμως δεν τον έχετε δει ποτέ από κοντά. Προς αυτόν τον Χριστό, η πίστη σας είναι απλώς μηδαμινή και η αγάπη σας ένα τίποτα. Πίστη σημαίνει πεποίθηση και εμπιστοσύνη· αγάπη σημαίνει λατρεία και θαυμασμό στην καρδιά, ποτέ αποχωρισμό. Όμως η πίστη σας και η αγάπη για τον σημερινό Χριστό υπολείπονται κατά πολύ αυτού. Όταν πρόκειται για την πίστη, πώς έχετε πίστη σε Αυτόν; Όταν πρόκειται για την αγάπη, με ποιο τρόπο Τον αγαπάτε; Απλώς δεν κατανοείτε καθόλου τη διάθεσή Του, ακόμα λιγότερο γνωρίζετε την ουσία Του, άρα πώς γίνεται να έχετε πίστη σε Αυτόν; Πού είναι η πραγματικότητα της πίστης σας σε Αυτόν; Πώς τον αγαπάτε; Πού είναι η πραγματικότητα της αγάπης σας για Εκείνον;

Πολλοί Με έχουν ακολουθήσει χωρίς δισταγμό μέχρι σήμερα. Έτσι κι εσείς, έχετε όλοι υποστεί μεγάλη κόπωση τα τελευταία χρόνια. Τον έμφυτο χαρακτήρα και τις συνήθειες του καθενός από εσάς τα έχω αντιληφθεί ξεκάθαρα· η αλληλεπίδραση με τον καθέναν σας υπήρξε τρομερά επίπονη. Το κρίμα είναι ότι, παρόλο που έχω κατανοήσει τόσο πολλά για σας, εσείς δεν έχετε κατανοήσει τίποτε για Μένα. Δεν είναι να απορεί κανείς που οι άνθρωποι λένε πως εσείς εξαπατηθήκατε από το τέχνασμα κάποιου σε μια στιγμή σύγχυσης. Πράγματι, δεν καταλαβαίνετε τίποτα για τη διάθεσή Μου, πολύ λιγότερο δε μπορείτε να αντιληφθείτε τι έχω στον νου Μου. Σήμερα, οι παρανοήσεις σας για Μένα συσσωρεύονται και η πίστη σας σε Εμένα παραμένει μπερδεμένη. Αντί να πει κανείς ότι έχετε πίστη σε Εμένα, θα ήταν πιο εύστοχο να ειπωθεί πως όλοι σας προσπαθείτε να κερδίσετε εύνοια μαζί Μου και να Με κολακέψετε. Τα κίνητρά σας είναι πολύ απλά —θα ακολουθήσω όποιον μπορεί να με ανταμείψει και θα πιστέψω σε όποιον μου επιτρέψει να γλιτώσω μεγάλες καταστροφές, είτε είναι ο Θεός ή οποιοσδήποτε συγκεκριμένος Θεός. Τίποτα από αυτά δεν με απασχολεί. Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι ανάμεσα σας, και αυτή η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή. Αν μια μέρα υπήρχε μια εξέταση του πόσοι από εσάς είχατε πίστη στον Χριστό, λόγω της επίγνωσής σας για την ουσία Του, τότε φοβάμαι πως ούτε ένας από εσάς δεν θα Με ικανοποιούσε. Συνεπώς, δεν θα έβλαπτε κανέναν από εσάς να αναλογιστείτε αυτό το ερώτημα: ο Θεός στον οποίο πιστεύετε είναι άπειρα διαφορετικός από Εμένα, και με αυτό δεδομένο, ποια είναι η ουσία της πίστης σας στον Θεό; Όσο περισσότερο πιστεύετε στον αποκαλούμενο Θεό σας, τόσο περισσότερο απομακρύνεστε από Εμένα. Τι, λοιπόν, βρίσκεται στην ουσία αυτού του ζητήματος; Είμαι βέβαιος ότι κανένας από εσάς δεν έχει αναλογιστεί ποτέ ένα τέτοιο ερώτημα, αλλά σας έχει περάσει από το μυαλό η βαρύτητά του; Έχετε σκεφτεί τις συνέπειες, αν εξακολουθήσετε να πιστεύετε κατ’ αυτόν τον τρόπο;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς να γνωρίσετε τον Θεό στη γη

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 320

Πολύ χαίρομαι με όσους δεν είναι καχύποπτοι για τους άλλους και συμπαθώ πολύ αυτούς που δέχονται εύκολα την αλήθεια· δείχνω μεγάλη στοργή σε αυτά τα δύο είδη ανθρώπων, διότι στα μάτια Μου είναι έντιμοι άνθρωποι. Εάν είστε ανειλικρινείς, τότε θα είστε επιφυλακτικοί και καχύποπτοι σχετικά με όλους τους ανθρώπους και όλα τα θέματα, και έτσι η πίστη σας προς Εμένα θα οικοδομηθεί σε θεμέλια καχυποψίας. Δεν θα μπορούσα να αναγνωρίσω ποτέ μια τέτοια πίστη. Αν υπολείπεστε αληθινής πίστης, θα στερηθείτε περισσότερο της αληθινής αγάπης. Και αν είστε επιρρεπείς στο να αμφισβητείτε τον Θεό και να κάνετε εικασίες για Αυτόν κατά βούληση, τότε χωρίς αμφιβολία είστε οι πιο δόλιοι απ’ όλους τους ανθρώπους. Κάνεις εικασίες για το αν ο Θεός μπορεί να είναι σαν τον άνθρωπο: ασυγχώρητα αμαρτωλός, μικροπρεπής, στερούμενος αμεροληψίας και λογικής, χωρίς αίσθηση της δικαιοσύνης, παραδομένος σε φαύλες τακτικές, ύπουλος και πονηρός, απολαμβάνοντας το κακό και το σκοτάδι, και ούτω καθεξής. Δεν είναι η αιτία για την οποία οι άνθρωποι έχουν τέτοιες σκέψεις για τον Θεό το ότι δεν έχουν την παραμικρή γνώση για Αυτόν; Μια τέτοια πίστη δεν είναι τίποτα λιγότερο από αμαρτία! Υπάρχουν, μάλιστα, κάποιοι που πιστεύουν ότι αυτοί που Με ικανοποιούν είναι ακριβώς εκείνοι που με κολακεύουν και με γλύφουν, και ότι όσοι δεν έχουν τέτοιες ιδιότητες δεν θα είναι ευπρόσδεκτοι στον οίκο του Θεού και θα χάσουν τη θέση τους από εκεί. Αυτή είναι όλη κι όλη η γνώση που αποκτήσατε τόσα χρόνια; Αυτό είναι ό,τι κερδίσατε; Και η γνώση σας για Εμένα δεν σταματά σε αυτές τις παρανοήσεις· ακόμα χειρότερη είναι η βλασφημία σας ενάντια στο Πνεύμα του Θεού και η εξύβριση των ουρανών. Για αυτό και μπορώ να πω ότι μια τέτοια πίστη όπως η δική σας θα σας κάνει μόνο να απομακρυνθείτε περισσότερο από Εμένα και να βρεθείτε σε ακόμα μεγαλύτερη αντίθεση απέναντι σε Εμένα. Μέσα σε πολλά χρόνια έργου, έχετε δει πολλές αλήθειες, αλλά ξέρετε τι έχουν ακούσει τα αφτιά Μου; Πόσοι από εσάς είστε πρόθυμοι να αποδεχτείτε την αλήθεια; Όλοι σας πιστεύετε πως είστε πρόθυμοι να πληρώσετε το τίμημα της αλήθειας, αλλά πόσοι από εσάς έχετε υποφέρει πραγματικά για την αλήθεια; Στην καρδιά σας δεν υπάρχει παρά μόνο η αδικία, κάτι που σας κάνει να πιστεύετε πως όλοι, όποιοι κι αν είναι, είναι εξίσου δόλιοι και βρόμικοι, σε σημείο που πιστεύετε ότι ο ενσαρκωμένος Θεός θα μπορούσε, όπως ακριβώς ένας κανονικός άνθρωπος, να υπάρχει χωρίς μια ευγενική καρδιά ή καλοκάγαθη αγάπη. Ακόμη περισσότερο, πιστεύετε πως ένας ευγενής χαρακτήρας και μια φιλεύσπλαχνη, καλοπροαίρετη φύση υπάρχει μόνο εντός του Θεού στους ουρανούς. Πιστεύετε ότι ένας τέτοιος άγιος δεν υπάρχει, ότι μόνο το σκοτάδι και το κακό βασιλεύουν στη γη, ενώ ο Θεός είναι κάτι στο οποίο ο άνθρωπος εμπιστεύεται τη λαχτάρα του για το καλό και το ωραίο, μια θρυλική φιγούρα κατασκευασμένη από αυτόν. Στο μυαλό σας, ο Θεός στους ουρανούς είναι πολύ αξιότιμος, δίκαιος και μεγάλος, άξιος να Τον λατρεύουν και να Τον θαυμάζουν· αυτός ο Θεός στη γη, εν τω μεταξύ, δεν είναι παρά ένα υποκατάστατο και ένα όργανο του Θεού που είναι στον ουρανό. Πιστεύετε ότι αυτός ο Θεός δεν θα μπορούσε να είναι ισοδύναμος με τον Θεό στον ουρανό, πόσο μάλλον να εξισώνεται με Αυτόν. Όταν πρόκειται για το μεγαλείο και την τιμή του Θεού, ανήκουν στη δόξα του Θεού στους ουρανούς, μα όταν πρόκειται για τη φύση και τη διαφθορά του ανθρώπου, είναι χαρακτηριστικά στα οποία ο Θεός στη γη παίζει κάποιο ρόλο. Ο Θεός στους ουρανούς είναι αιώνια ευγενής, ενώ ο Θεός στη γη είναι αιώνια ασήμαντος, αδύναμος και ανίκανος. Ο Θεός στους ουρανούς δεν υποκύπτει στα σαρκικά αισθήματα, μόνο στη δικαιοσύνη, ενώ ο Θεός στη γη έχει κίνητρα μόνο εγωιστικά και χωρίς δικαιοσύνη ή λογική. Ο Θεός στους ουρανούς δεν έχει την παραμικρή ατιμία και είναι αιώνια πιστός, ενώ ο Θεός στη γη έχει πάντα μια ανέντιμη πλευρά. Ο Θεός στους ουρανούς αγαπά βαθιά τον άνθρωπο, ενώ ο Θεός στη γη του δείχνει ανεπαρκή φροντίδα, μέχρι που τον παραμελεί τελείως. Αυτή η παράλογη γνώση έχει διατηρηθεί πολύ καιρό μέσα στις καρδιές σας και, επίσης, μπορεί να διαιωνιστεί και μελλοντικά. Κοιτάζετε όλες τις πράξεις του Χριστού από τη σκοπιά των αδίκων και αξιολογείτε όλο Του το έργο, όπως και την ταυτότητα και την ουσία Του, από τη σκοπιά των κακών. Έχετε κάνει ένα σοβαρό λάθος, κάτι που δεν έκαναν ποτέ όσοι υπήρξαν πριν από σας. Δηλαδή, υπηρετείτε μόνο τον υψηλό Θεό των ουρανών, που έχει μια κορώνα στο κεφάλι Του, και ποτέ δεν δίνετε προσοχή στον Θεό που θεωρείτε τόσο ασήμαντο, ώστε να είναι αόρατος για εσάς. Αυτή δεν είναι η αμαρτία σας; Δεν είναι αυτό ένα κλασικό παράδειγμα της προσβολής σας έναντι της διάθεσης του Θεού; Λατρεύετε τον Θεό των ουρανών. Λατρεύεις ευγενείς εικόνες και εκτιμάς όσους διακρίνονται για την ευφράδεια τους. Δέχεσαι πρόθυμα διαταγές από τον Θεό που γεμίζει τα χέρια σου με πλούτη, και λαχταράς τον Θεό που μπορεί να εκπληρώσει κάθε σου επιθυμία. Ο μόνος που δεν λατρεύεις είναι ο Θεός που δεν είναι μεγαλόπνοος· το μοναδικό πράγμα που μισείς είναι η συσχέτιση με τον Θεό που κανένας άνθρωπος δεν έχει σε εκτίμηση. Το μόνο πράγμα που είσαι απρόθυμος να κάνεις είναι να υπηρετήσεις αυτόν τον Θεό που ποτέ δεν σου έδωσε τίποτα, και ο μόνος που αδυνατεί να σε κάνει να Τον λαχταράς είναι αυτός ο δυσάρεστος Θεός. Αυτός ο Θεός δεν μπορεί να σου επιτρέψει να διευρύνεις τους ορίζοντες σου, να νιώσεις σαν να ανακάλυψες έναν θησαυρό, πόσο μάλλον να εκπληρώσει ό,τι εύχεσαι. Γιατί, λοιπόν, Τον ακολουθείς; Σε απασχόλησαν τέτοιου είδους ερωτήματα; Αυτό που κάνεις δεν προσβάλλει απλώς αυτόν τον Χριστό· πάνω απ’ όλα, προσβάλλει τον Θεό στους ουρανούς. Δεν είναι αυτός, νομίζω, ο σκοπός της πίστης σας στον Θεό!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς να γνωρίσετε τον Θεό στη γη

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 321

Λαχταράτε ο Θεός να ευχαριστηθεί από σας, όμως είστε πολύ μακριά από τον Θεό. Ποιο είναι το ζήτημα εδώ; Δέχεστε μόνο τα λόγια Του, αλλά όχι το κλάδεμά Του, πολύ λιγότερο δε, είστε σε θέση να αποδεχθείτε κάθε Του ρύθμιση, να έχετε απόλυτη πίστη σε Εκείνον. Τότε, ποιο είναι το ζήτημα εδώ; Σε τελική ανάλυση, η πίστη σας είναι ένα άδειο κέλυφος αβγού, που δεν θα μπορέσει ποτέ να βγάλει ένα κλωσσόπουλο. Διότι η πίστη σας δεν σας έχει φέρει την αλήθεια, ούτε σας έχει δώσει τη ζωή, αλλά, αντιθέτως, σας έχει δώσει μια απατηλή αίσθηση στηρίγματος και ελπίδας. Αυτή η αίσθηση στηρίγματος και ελπίδας είναι ο στόχος σας κατά την πίστη στον Θεό, και όχι η αλήθεια και η ζωή. Ως εκ τούτου, λέω ότι η πορεία της πίστης σας στον Θεό δεν ήταν τίποτα άλλο παρά προσπάθεια να κερδίσετε την εύνοια του Θεού με έναν τρόπο δουλοπρεπή και ξεδιάντροπο, και με κανέναν τρόπο δεν γίνεται να θεωρηθεί αληθινή πίστη. Πώς να γεννηθεί ένα κλωσσόπουλο από μια τέτοια πίστη; Με άλλα λόγια, τι μπορεί να πετύχει μια πίστη σαν κι αυτή; Ο σκοπός της πίστης σας στον Θεό είναι να Τον χρησιμοποιήσετε για να επιτύχετε τους δικούς σας στόχους. Δεν είναι αυτό ένα ακόμη γεγονός της προσβολής που διαπράττετε έναντι της διάθεσης του Θεού; Πιστεύετε στην ύπαρξη του Θεού στους ουρανούς και αρνείστε την ύπαρξη του Θεού στη γη, όμως Εγώ δεν αναγνωρίζω τις απόψεις σας· εγκρίνω μόνο όσους υπηρετούν τον Θεό που βρίσκεται στη γη απόλυτα προσγειωμένοι, αλλά σε καμία περίπτωση αυτούς που ποτέ δεν αναγνώρισαν τον Χριστό που είναι στη γη. Δεν έχει σημασία πόσο πιστοί είναι τέτοιοι άνθρωποι στον Θεό των ουρανών, στο τέλος δεν θα ξεφύγουν από το χέρι Μου που τιμωρεί τους κακούς. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι κακοί· είναι οι κακοί που αντιτάσσονται στον Θεό και δεν έχουν ποτέ υποταχθεί πρόθυμα στον Χριστό. Φυσικά, ο αριθμός τους περιλαμβάνει όλους αυτούς που δεν ξέρουν και, επιπλέον, δεν αναγνωρίζουν τον Χριστό. Πιστεύεις πως μπορείς να φέρεσαι όπως σου αρέσει στον Χριστό, αρκεί να είσαι πιστός στον Θεό που είναι στους ουρανούς; Λάθος! Η αμάθεια σου για τον Χριστό είναι αμάθεια για τον Θεό στους ουρανούς. Όσο πιστός κι αν είσαι στον Θεό στους ουρανούς, είναι απλά κούφια λόγια και προσποίηση, διότι ο Θεός στη γη δεν παίζει μόνο κύριο ρόλο στο να λαμβάνει ο άνθρωπος την αλήθεια και να έχει μια πιο βαθιά γνώση, αλλά ακόμα περισσότερο, έχει βασικό ρόλο στην καταδίκη του ανθρώπου και, αργότερα, στην κατανόηση των δεδομένων για την τιμωρία των κακών. Κατάλαβες τα ευεργετικά και τα επιβλαβή αποτελέσματα τώρα; Τα βίωσες; Εύχομαι σύντομα να καταλάβετε αυτήν την αλήθεια: για να γνωρίζετε τον Θεό, πρέπει να γνωρίζετε όχι μόνο τον Θεό στους ουρανούς, αλλά είναι ακόμη σημαντικότερο να γνωρίζετε τον Θεό στη γη. Μην μπερδεύετε τις προτεραιότητες σας και μην επιτρέπετε στα δευτερεύοντα να αντικαθιστούν τα κύρια. Μόνο με αυτό τον τρόπο μπορείς να χτίσεις μια αληθινά καλή σχέση με τον Θεό, να έρθεις πιο κοντά Του και να φέρεις την καρδιά σου κοντύτερα σε Αυτόν. Εάν ήσουν πιστός για πολλά χρόνια και έχει καιρό που συνδέεσαι μαζί Μου, όμως παραμένεις μακριά Μου, τότε πρέπει να πω πως έχεις συχνά προσβάλλει τη διάθεση του Θεού και το τέλος σου θα είναι πολύ δύσκολο να το υποθέσεις. Εάν, τα χρόνια κατά τα οποία συνδέεσαι με Εμένα όχι μόνο δεν σε έχουν κάνει άνθρωπο που διακατέχεται από ανθρώπινη φύση και την αλήθεια, αλλά, επιπλέον, έχουν εδραιώσει πονηρούς τρόπους στη φύση σου και, όχι μόνο έχεις τη διπλή αλαζονεία απ’ ό,τι πριν, αλλά έχουν πολλαπλασιαστεί και οι παρανοήσεις σου για Εμένα, έτσι που να Με αντιμετωπίζεις σαν έναν μικρό παρατρεχάμενο σου, τότε λέω πως η ασθένειά σου δεν είναι μόνο επιφανειακή, αλλά έχει εισχωρήσει στα κόκαλά σου. Το μόνο που απομένει είναι να περιμένεις να διευθετηθούν οι διαδικασίες για την κηδεία σου. Τότε, δε χρειάζεται να με εκλιπαρείς να γίνω ο Θεός σου, γιατί έχεις διαπράξει μια αμαρτία αντάξια θανάτου, μια ασυγχώρητη αμαρτία. Ακόμη κι αν σου έδειχνα έλεος, ο Θεός στους ουρανούς θα επέμενε να πάρει τη ζωή σου, γιατί η προσβολή σου έναντι της διάθεσης του Θεού δεν είναι ένα συνηθισμένο πρόβλημα, αλλά ένα πρόβλημα πολύ σοβαρής φύσεως. Όταν φτάσει ο καιρός, μη Με κατηγορήσεις για το ότι δεν σου το είπα εκ των προτέρων. Όλα καταλήγουν στο εξής: όταν συσχετίζεσαι με τον Χριστό —τον Θεό στη γη— όπως με έναν συνηθισμένο άνθρωπο, δηλαδή όταν πιστεύεις ότι ο Θεός δεν είναι παρά ένας άνθρωπος, τότε είναι που θα αφανιστείς. Αυτή είναι η μοναδική Μου νουθεσία προς όλους σας.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς να γνωρίσετε τον Θεό στη γη

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 322

Στον άνθρωπο υπάρχει μόνο η αβέβαιη λέξη της πίστης, όμως ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τι συνιστά πίστη, πόσο μάλλον γιατί έχει πίστη. Ο ίδιος ο άνθρωπος κατανοεί ελάχιστα και ο ίδιος ο άνθρωπος είναι αρκετά ανεπαρκής· η πίστη του σ’ Εμένα δεν είναι παρά ασυλλόγιστη και ανεπίγνωστη. Ενώ δεν γνωρίζει τι είναι πίστη ούτε γιατί έχει πίστη σ’ Εμένα, συνεχίζει να πιστεύει σ’ Εμένα με εμμονή. Εκείνο που ζητάω απ’ τον άνθρωπο δεν είναι μόνο να στρέφεται σ’ Εμένα έτσι, με εμμονή ή να πιστεύει σ’ Εμένα επιπόλαια, διότι το έργο που κάνω είναι για να Με δει ο άνθρωπος και να Με γνωρίσει, όχι για να εντυπωσιαστεί και να Με κοιτάξει υπό νέο πρίσμα. Κάποτε έκανα πολλά σημεία και τέρατα, και οι Ισραηλίτες εκείνης της εποχής θαύμαζαν και φοβούνταν σε μεγάλο βαθμό την εξαιρετική ικανότητά Μου να θεραπεύω τους αρρώστους και να εξορκίζω δαίμονες. Τότε, οι Ιουδαίοι πίστευαν ότι οι θεραπευτικές δυνάμεις Μου ήταν περίτεχνες, εξ αιρετικές. Για όλες αυτές τις πράξεις Μου, όλοι Με σέβονταν και Με θαύμαζαν ιδιαίτερα για όλες τις δυνάμεις Μου. Έτσι, όλοι όσοι Μ’ έβλεπαν να κάνω θαύματα, Με ακολουθούσαν πιστά, σε τέτοιο σημείο που χιλιάδες Με περιτριγύριζαν για να Με δουν να θεραπεύω τους αρρώστους. Έκανα τόσα σημεία και τέρατα, όμως οι άνθρωποι Με θεωρούσαν έναν επιδέξιο γιατρό. Κήρυξα επίσης πολλούς διδακτικούς λόγους στους ανθρώπους εκείνη την εποχή, όμως Με αντιμετώπιζαν απλώς ως έναν δάσκαλο ανώτερο από τους μαθητές του. Ακόμη και σήμερα, που οι άνθρωποι έχουν δει την ιστορική καταγραφή του έργου Μου, η ερμηνεία τους συνεχίζει να είναι ότι Εγώ είμαι ένας καλός γιατρός που θεραπεύει τους αρρώστους και ένας δάσκαλος για τους αδαείς, και Με όρισαν ως τον ελεήμονα Κύριο Ιησού Χριστό. Όσοι ερμηνεύουν τις Γραφές ίσως έχουν ξεπεράσει τις θεραπευτικές Μου ικανότητες ή μπορεί ακόμη να είναι μαθητές που τώρα έχουν ξεπεράσει τον δάσκαλό τους, όμως αυτοί οι τόσο διάσημοι άνθρωποι, τα ονόματα των οποίων είναι γνωστά παγκοσμίως, έχουν τόσο χαμηλή εκτίμηση για Εμένα, που Με θεωρούν έναν απλό γιατρό! Τα έργα Μου είναι περισσότερα σε αριθμό από τους κόκκους της άμμου στις παραλίες και η σοφία Μου ξεπερνά αυτήν όλων των γιων του Σολομώντα, κι όμως οι άνθρωποι Με θεωρούν απλώς έναν ασήμαντο γιατρό και έναν άγνωστο δάσκαλο των ανθρώπων! Τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο και μόνο για να τους θεραπεύσω. Τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο και μόνο για να χρησιμοποιήσω τη δύναμή Μου και να βγάλω τα ακάθαρτα πνεύματα από το σώμα τους και τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα απλώς και μόνο για να λάβουν ειρήνη και χαρά από Εμένα. Τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο για να απαιτήσουν από Εμένα μεγαλύτερο υλικό πλούτο. Τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο και μόνο για να περάσουν τη ζωή αυτή με ειρήνη και να είναι σώοι και αβλαβείς στον κόσμο που έρχεται. Τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο για να αποφύγουν τα δεινά της κόλασης και να λάβουν τις ευλογίες του ουρανού. Τόσο πολλοί πιστεύουν σ’ Εμένα μόνο για προσωρινή άνεση, αλλά δεν αποζητούν να κερδίσουν τίποτα από τον κόσμο που έρχεται. Όταν δίνω το μένος Μου στους ανθρώπους και τους στερώ όλη τη χαρά και τη γαλήνη που είχαν πριν, αρχίζουν να αμφιβάλλουν. Όταν δίνω στους ανθρώπους τα βάσανα της κόλασης και παίρνω πίσω τις ευλογίες του ουρανού, εξοργίζονται. Όταν οι άνθρωποι Μου ζητούν να τους θεραπεύσω κι Εγώ δεν τους δίνω καμία σημασία και νιώθω αποστροφή για εκείνους, οι άνθρωποι αναχωρούν από Εμένα και αναζητούν την οδό της κακής ιατρικής και της μαγείας. Όταν παίρνω όλα όσα οι άνθρωποι έχουν απαιτήσει από Εμένα, όλοι εξαφανίζονται χωρίς ίχνος. Συνεπώς, λέω ότι οι άνθρωποι πιστεύουν σ’ Εμένα επειδή η χάρη Μου είναι σε υπερβολική αφθονία και επειδή έχουν να κερδίσουν πολλά οφέλη. Οι Ιουδαίοι πίστευαν σ’ Εμένα για τη χάρη Μου και Με ακολουθούσαν όπου κι αν πήγαινα. Οι αδαείς αυτοί άνθρωποι με την περιορισμένη γνώση και εμπειρία επεδίωκαν μόνο να δουν τα σημεία και τα τέρατα που έκανα. Με θεωρούσαν τον αρχηγό του οίκου των Ιουδαίων που μπορούσε να πραγματοποιήσει τα πιο αξιοσημείωτα θαύματα. Κι έτσι, όταν εξόρκιζα δαίμονες απ’ τους ανθρώπους, αυτό έφερνε πολύ διάλογο μεταξύ τους: Έλεγαν ότι ήμουν ο Ηλίας, ότι ήμουν ο Μωυσής, ότι ήμουν ο αρχαιότερος όλων των προφητών, ότι ήμουν ο καλύτερος απ’ όλους τους γιατρούς. Πέρα από Εμένα που δήλωνα ότι είμαι η ζωή, η οδός και η αλήθεια, κανείς δεν μπορούσε να γνωρίζει το είναι Μου ή την ταυτότητά Μου. Εκτός από Εμένα που έλεγα ότι ο ουρανός είναι το μέρος όπου ζει ο Πατέρας Μου, κανείς δεν γνώριζε ότι είμαι ο Υιός του Θεού και επίσης ο ίδιος Θεός. Εκτός από Εμένα που έλεγα ότι θα φέρω τη λύτρωση σε όλη την ανθρωπότητα και θα απολυτρώσω την ανθρωπότητα, κανείς δεν ήξερε ότι είμαι ο Λυτρωτής της ανθρωπότητας και οι άνθρωποι Με γνώριζαν μόνο ως έναν φιλεύσπλαχνο και συμπονετικό άνθρωπο. Και εκτός από Εμένα που μπορούσα να εξηγήσω τα πάντα για Εμένα, κανείς δεν Με γνώριζε και κανείς δεν πίστευε ότι είμαι ο Υιός του ζώντος Θεού. Τέτοια είναι η πίστη των ανθρώπων σ’ Εμένα και τέτοιος είναι ο τρόπος με τον οποίο Με κοροϊδεύουν. Πώς μπορούν να καταθέσουν μαρτυρία για Εμένα όταν έχουν τέτοια άποψη για Εμένα;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Τι γνωρίζεις περί πίστης;

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 323

Οι άνθρωποι από καιρό πιστεύουν στον Θεό, αλλά οι περισσότεροι δεν κατανοούν τι σημαίνει η λέξη «Θεός», και απλώς ακολουθούν σαστισμένοι. Δεν έχουν ιδέα για ποιον λόγο ακριβώς πρέπει οι άνθρωποι να πιστεύουν στον Θεό ή τι είναι ο Θεός. Αν οι άνθρωποι ξέρουν μόνο να πιστεύουν και να ακολουθούν τον Θεό, αλλά όχι τι είναι ο Θεός, και αν επίσης δεν ξέρουν τον Θεό, τότε δεν πρόκειται για το μεγαλύτερο ανέκδοτο στον κόσμο; Παρόλο που, έχοντας φτάσει τόσο μακριά, οι άνθρωποι έχουν γίνει μάρτυρες πολλών επουράνιων μυστηρίων και έχουν ακούσει πολλή και βαθιά γνώση που ο άνθρωπος δεν είχε κατανοήσει ποτέ πριν, αγνοούν τις περισσότερες στοιχειώδεις αλήθειες που ο άνθρωπος δεν είχε αναλογιστεί ποτέ πριν. Μερικοί μπορεί να πουν: «Πιστεύουμε στον Θεό πολλά χρόνια. Πώς μπορεί να μην ξέρουμε τι είναι ο Θεός; Δεν μας μειώνει αυτό το ερώτημα;» Στην πραγματικότητα, ωστόσο, αν και οι άνθρωποι Με ακολουθούν σήμερα, δεν γνωρίζουν τίποτα για το σημερινό έργο και δεν καταφέρνουν να κατανοήσουν ούτε τα πιο απλά και εύκολα ζητήματα, πόσο μάλλον τα εξαιρετικά περίπλοκα, όπως αυτά που αφορούν τον Θεό. Να ξέρεις ότι τα ερωτήματα που δεν σε ενδιαφέρουν, που δεν έχεις αναγνωρίσει, είναι τα πιο σημαντικά να κατανοήσεις, γιατί ξέρεις μόνο να ακολουθείς το πλήθος, μην προσέχοντας και μη δίνοντας καμία σημασία με το τι θα έπρεπε να εξοπλίζεσαι. Ξέρεις γιατί πραγματικά πρέπει να έχεις πίστη στον Θεό; Ξέρεις πραγματικά τι είναι ο Θεός; Ξέρεις πραγματικά τι είναι ο άνθρωπος; Ως άτομο που πιστεύει στον Θεό, αν δεν κατανοήσεις αυτά τα πράγματα, δεν χάνεις την αξιοπρέπεια ενός πιστού στον Θεό; Το έργο Μου σήμερα είναι αυτό: Να κάνω τους ανθρώπους να καταλάβουν την ουσία τους, να καταλάβουν όλα όσα κάνω, και να γνωρίσουν το αληθινό πρόσωπο του Θεού. Αυτή θα είναι η τελευταία πράξη του σχεδίου διαχείρισής Μου, το τελευταίο στάδιο του έργου Μου. Γι’ αυτό σας λέω για όλα τα μυστήρια της ζωής από πριν, για να μπορείτε να τα δεχτείτε από Εμένα. Καθώς αυτό είναι το έργο της εσχάτης εποχής, πρέπει να σας πω όλες τις ζωή-αλήθειες τις οποίες δεν αποδεχτήκατε ποτέ πριν, παρόλο που είστε ανίκανοι να τις κατανοήσετε και να τις αντέξετε γιατί απλούστατα είστε πολύ ελλιπείς και πολύ ανεπαρκώς εξοπλισμένοι. Θα ολοκληρώσω το έργο Μου· θα τελειώσω το έργο που πρέπει να κάνω, και θα σας πω όλα όσα σας έχω αναθέσει, μην τυχόν και ξεστρατίσετε πάλι και εξαπατηθείτε από τα κόλπα του πονηρού όταν πέσει το σκότος. Υπάρχουν πολλές οδοί που δεν κατανοείτε, πολλά θέματα για τα οποία δεν έχετε γνώση. Είστε τόσο αδαείς· Γνωρίζω πολύ καλά το ανάστημα και τα ελαττώματά σας. Γι’ αυτό, παρόλο που υπάρχουν πολλά λόγια που είστε ανίκανοι να κατανοήσετε, είμαι ακόμα πρόθυμος να σας πω όλες αυτές τις αλήθειες τις οποίες δεν αποδεχτήκατε ποτέ πριν, επειδή συνεχώς ανησυχώ για το αν μπορείτε, με το παρόν ανάστημά σας, να μείνετε σταθεροί στη μαρτυρία σας για Εμένα. Δεν είναι ότι σας έχω σε χαμηλή εκτίμηση· είσαστε όλοι θηρία που δεν έχουν λάβει ακόμα την επίσημη εκπαίδευσή Μου, και σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να δω πόση δόξα υπάρχει μέσα σας. Παρόλο που έχω δαπανήσει πολλή ενέργεια κάνοντας έργο πάνω σας, τα θετικά στοιχεία μέσα σας φαίνεται πως είναι σχεδόν ανύπαρκτα, και τα αρνητικά στοιχεία μετρούνται στα δάχτυλα και χρησιμεύουν μόνο ως μαρτυρίες που φέρνουν ντροπή στον Σατανά. Όλα σχεδόν τα υπόλοιπα μέσα σας είναι το δηλητήριο του Σατανά. Μου φαίνεστε σαν να μην υπάρχει σωτηρία για σας. Έτσι όπως έχουν τα πράγματα, κοιτάζω τις διάφορες εκφράσεις και συμπεριφορές σας, και τελικά, γνωρίζω το αληθινό σας ανάστημα. Γι’ αυτό συνεχώς ανησυχώ για σας: Αν άφηνα τους ανθρώπους να ζήσουν τη ζωή μόνοι τους, θα ήταν πραγματικά καλύτερα απ’ ό,τι είναι σήμερα ή έστω συγκρίσιμα με το πώς είναι σήμερα; Δεν σας αγχώνει το παιδιάστικο ανάστημά σας; Μπορείτε πραγματικά να είστε σαν τον εκλεκτό λαό του Ισραήλ —πιστοί σ’ Εμένα, και μόνο σ’ Εμένα, την κάθε στιγμή; Αυτό που αποκαλύπτεται μέσα σας δεν είναι η αταξία των παιδιών που έχουν απομακρυνθεί από τους γονείς τους, αλλά η θηριωδία που ξεχύνεται από τα ζώα τα οποία δεν τα φτάνει το μαστίγιο των αφεντικών τους. Θα πρέπει να γνωρίζετε τη φύση σας, που είναι επίσης η αδυναμία που μοιράζεστε όλοι σας· είναι η κοινή σας αρρώστια. Έτσι, η μόνη Μου προτροπή σ’ εσάς σήμερα είναι να μείνετε σταθεροί στη μαρτυρία σας για Εμένα. Μην αφήσετε, σε καμία περίπτωση, την παλιά αρρώστια να ξαναφουντώσει. Το σημαντικότερο είναι η κατάθεση μαρτυρίας —είναι η ψυχή του έργου Μου. Θα πρέπει να δεχτείτε τα λόγια Μου όπως η Μαρία δέχτηκε την αποκάλυψη του Ιεχωβά που ήρθε στο όνειρό της: πιστεύοντας, και μετά με υποταγή. Μόνο αυτό αναγνωρίζεται ως αγνότητα. Γιατί εσείς είστε αυτοί που ακούτε περισσότερο τα λόγια Μου, αυτοί που είστε πιο ευλογημένοι από Εμένα. Σας έχω δώσει όλα τα πολύτιμα αγαθά Μου, σας έχω παραχωρήσει τα πάντα, παρόλα αυτά, η δική σας η θέση έχει τεράστια διαφορά με εκείνη του λαού του Ισραήλ· διαφέρετε σαν τη μέρα με τη νύχτα. Ωστόσο, σε σύγκριση μ’ εκείνους, εσείς έχετε λάβει πολλά περισσότερα· ενώ εκείνοι περιμένουν απεγνωσμένα την εμφάνισή Μου, εσείς περνάτε ευχάριστες μέρες μαζί Μου, μοιραζόμενοι την αφθονία Μου. Δεδομένης της διαφοράς, τι σας δίνει το δικαίωμα να στριγκλίζετε και να μαλώνετε μαζί Μου και να απαιτείτε μερίδιο των αγαθών Μου; Δεν έχετε λάβει πολλά; Σας δίνω τόσο πολλά, αλλά αυτό που Μου δίνετε εσείς ως αντάλλαγμα είναι μόνο σπαρακτική θλίψη και αγωνία, ανεξέλεγκτη πικρία και δυσαρέσκεια. Είστε τόσο αποκρουστικοί, όμως είστε και αξιολύπητοι, γι’ αυτό δεν έχω άλλη επιλογή παρά να καταπιώ όλη την πικρία Μου και να σας εκφράσω τις αντιρρήσεις Μου ξανά και ξανά. Επί χιλιάδες χρόνια έργου, δεν έχω διαμαρτυρηθεί ποτέ στην ανθρωπότητα γιατί έχω ανακαλύψει ότι, καθ’ όλη την ιστορία της ανθρώπινης ανάπτυξης, μόνο οι «απατεώνες» ανάμεσά σας έχουν γίνει οι πιο καταξιωμένοι, σαν πολύτιμες κληρονομιές που σας άφησαν διάσημοι πρόγονοι των αρχαιοτάτων χρόνων. Πόσο μισώ αυτά τα υπάνθρωπα γουρούνια και σκυλιά. Υστερείτε τόσο πολύ σε συνείδηση! Ο χαρακτήρας σας είναι πολύ μικροπρεπής! Οι καρδιές σας τόσο σκληρές! Αν είχα μεταφέρει τέτοια λόγια και τέτοιο έργο στους Ισραηλίτες, θα είχα δοξαστεί πολύ καιρό πριν. Όμως, ανάμεσά σας, αυτό είναι ανέφικτο· ανάμεσά σας, υπάρχει μόνο ψυχρή εγκατάλειψη, η αδιαφορία κι οι δικαιολογίες σας. Είσαστε τόσο ψυχροί και τόσο ανάξιοι!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς κατανοείς εσύ τον Θεό;

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 324

Θα πρέπει όλοι τώρα να καταλάβετε το αληθινό νόημα της πίστης στον Θεό. Η έννοια της πίστης στον Θεό, για την οποία μίλησα προηγουμένως, σχετίζεται με τη θετική είσοδό σας. Το σήμερα διαφέρει: Σήμερα, θα ήθελα να αναλύσω την ουσία της πίστης σας στον Θεό. Φυσικά, αυτό σας καθοδηγεί από την αρνητική άποψη· αν δεν το έκανα, τότε δεν θα γνωρίζατε ποτέ το αληθινό σας πρόσωπο και πάντα θα υπερηφανευόσασταν για την ευσέβεια και την πίστη σας. Είναι δίκαιο να πούμε ότι εάν δεν φανέρωνα την ασχήμια στα βάθη της καρδιάς σας, τότε ο καθένας σας θα τοποθετούσε ένα στέμμα στο κεφάλι του και θα κρατούσε όλη τη δόξα για τον εαυτό του. Η αλαζονική και επηρμένη φύση σας σάς οδηγεί να προδώσετε την ίδια τη συνείδησή σας, να επαναστατήσετε ενάντια στον Χριστό και να Του αντισταθείτε, και να αποκαλύψετε την ασχήμια σας, φέρνοντας έτσι στο φως τις προθέσεις, τις αντιλήψεις και τις υπερβολικές επιθυμίες σας, καθώς και τα γεμάτα απληστία μάτια σας. Κι όμως, συνεχίζετε να φλυαρείτε για το δια βίου πάθος σας για το έργο του Χριστού και επαναλαμβάνετε ξανά και ξανά τις αλήθειες που έχει εκφέρει από καιρό ο Χριστός. Αυτή είναι η «πίστη» σας —η «πίστη σας χωρίς ακαθαρσίες». Ανέκαθεν έθετα στον άνθρωπο πολύ αυστηρά πρότυπα. Εάν η πίστη σου προσφέρεται υπό όρους και με προθέσεις, τότε θα προτιμούσα να μην έχω καθόλου την υποτιθέμενη αφοσίωσή σου, γιατί απεχθάνομαι αυτούς που Με εξαπατούν με τις προθέσεις τους και Με εκβιάζουν με όρους. Επιθυμώ μονάχα ο άνθρωπος να είναι απόλυτα πιστός σ’ Εμένα και να ενεργεί για χάρη —και προκειμένου να αποδείξει— αυτή τη μία λέξη: την πίστη. Απεχθάνομαι ότι χρησιμοποιείτε καλοπιάσματα στην προσπάθειά σας να Με κάνετε να χαρώ, διότι ανέκαθεν σας αντιμετώπιζα με ειλικρίνεια, κι έτσι θα ήθελα κι εσείς να ενεργείτε με αληθινή πίστη απέναντί Μου. Όσον αφορά την πίστη, πολλοί μπορεί να πιστεύουν ότι ακολουθούν τον Θεό επειδή έχουν πίστη, και ότι δεν θα υπέμεναν τέτοιο μαρτύριο σε διαφορετική περίπτωση. Σε ρωτώ, λοιπόν, το εξής: Αν πιστεύεις στην ύπαρξη του Θεού, γιατί δεν έχεις φόβο Θεού; Αν πιστεύεις στην ύπαρξη του Θεού, γιατί δεν Τον τρέμεις καθόλου μες στην καρδιά σου; Αποδέχεσαι ότι ο Χριστός είναι η ενσάρκωση του Θεού, γιατί λοιπόν Τον περιφρονείς; Γιατί Του συμπεριφέρεσαι με ασέβεια; Γιατί Τον κρίνεις ανοιχτά; Γιατί κατασκοπεύεις πάντα τις κινήσεις Του; Γιατί δεν υποτάσσεσαι στις διευθετήσεις Του; Γιατί δεν ενεργείς σύμφωνα με τον λόγο Του; Γιατί αποσπάς εκβιαστικά και κλέβεις τις προσφορές Του; Γιατί μιλάς εκ μέρους του Χριστού; Γιατί κρίνεις το κατά πόσον το έργο και ο λόγος Του είναι σωστά; Γιατί τολμάς να Τον βλασφημείς πίσω από την πλάτη Του; Αυτά κι άλλα πολλά στοιχειοθετούν την πίστη σας;

Στα λόγια και στη συμπεριφορά σας αποκαλύπτονται στοιχεία της απιστίας σας προς στον Χριστό. Η απιστία διαποτίζει τα κίνητρα και τους στόχους όλων όσα κάνετε. Ακόμη και ο χαρακτήρας της ματιάς σας περιέχει την απιστία προς τον Χριστό. Μπορεί να ειπωθεί ότι, λεπτό προς λεπτό, καθένας από σας τρέφει τα στοιχεία της απιστίας. Αυτό σημαίνει ότι, κάθε στιγμή, κινδυνεύετε να προδώσετε τον Χριστό, γιατί το αίμα που κυλά μέσα στο σώμα σας είναι εμποτισμένο με την απιστία προς τον ενσαρκωμένο Θεό. Επομένως, λέω ότι τα ίχνη που αφήνετε στο μονοπάτι της πίστης στον Θεό δεν είναι αληθινά· καθώς βαδίζετε στο μονοπάτι της πίστης στον Θεό, δεν έχετε τα πόδια σταθερά στο έδαφος —απλώς κινείστε μηχανικά. Ποτέ δεν πιστεύετε απόλυτα τον λόγο του Χριστού και είστε ανίκανοι να τον κάνετε αμέσως πράξη. Αυτός είναι ο λόγος που δεν πιστεύετε στον Χριστό. Το ότι έχετε μονίμως αντιλήψεις γι’ Αυτόν αποτελεί ακόμα έναν λόγο που δεν έχετε πίστη σε Εκείνον. Το ότι είστε πάντα σκεπτικοί προς το έργο του Χριστού, το ότι δεν λαμβάνετε υπόψη τον λόγο του Χριστού, το ότι έχετε άποψη για οποιοδήποτε έργο γίνεται από τον Χριστό, το ότι δεν είστε σε θέση να κατανοήσετε σωστά το εν λόγω έργο, το ότι δυσκολεύεστε να κάνετε στην άκρη από τις αντιλήψεις σας ανεξάρτητα από την εξήγηση που λαμβάνετε και ούτω καθεξής —όλα αυτά είναι τα στοιχεία της απιστίας που είναι αναμεμειγμένα στις καρδιές σας. Παρόλο που ακολουθείτε το έργο του Χριστού και ποτέ δεν μένετε πίσω, υπάρχει μεγάλη επαναστατικότητα αναμεμειγμένη στις καρδιές σας. Αυτή η επαναστατικότητα είναι μια ακαθαρσία στην πίστη σας στον Θεό. Ίσως να μην πιστεύετε πως είναι έτσι, αλλά αν δεν μπορείτε να αναγνωρίσετε τις προθέσεις σας μέσα από αυτό, τότε θα είστε σίγουρα ανάμεσα σε εκείνους που θα χαθούν, επειδή ο Θεός οδηγεί στην τελείωση μόνο εκείνους που πραγματικά πιστεύουν σε Αυτόν, και όχι εκείνους που είναι επιφυλακτικοί απέναντί Του, πόσο μάλλον όσους Τον ακολουθούν απρόθυμα, παρόλο που ποτέ δεν πίστεψαν ότι είναι Θεός.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πιστεύεις αληθινά στον Θεό;

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 325

Μερικοί άνθρωποι δεν αγαπούν την αλήθεια, και ακόμη λιγότερο την κρίση. Αντίθετα, αγαπούν τη δύναμη και τον πλούτο. Αυτά τα άτομα λέγονται κυνηγοί της εξουσίας. Αναζητούν μόνο εκείνα τα δόγματα στον κόσμο που έχουν εξουσία και αναζητούν μόνο πάστορες και δασκάλους που προέρχονται από ιερατικές σχολές. Αν και έχουν αποδεχτεί την οδό της αλήθειας, πιστεύουν μόνο κατά το ήμισυ και αδυνατούν να δοθούν ψυχή τε και σώματι· ενώ με το στόμα τους λένε λόγια για το ότι δαπανούν εαυτόν για τον Θεό, τα μάτια τους επικεντρώνονται σε μεγάλους πάστορες και δασκάλους, και δεν ρίχνουν ούτε δεύτερη ματιά στον Χριστό. Το μυαλό τους ξεχειλίζει από σκέψεις για φήμη, κέρδη και δόξα. Θεωρούν πως θα ήταν αδύνατο ένα τέτοιο ασήμαντο άτομο να ήταν ικανό να κατακτήσει τόσο πολλούς, ότι κάποιος τόσο συνηθισμένος θα μπορούσε να οδηγήσει τον άνθρωπο στην τελείωση. Το θεωρούν αδύνατο να είναι όλα αυτά τα μηδενικά μέσα στη σκόνη και τους σωρούς κοπριάς τα άτομα που επιλέγονται από τον Θεό. Πιστεύουν ότι, αν αυτοί οι άνθρωποι ήταν τα αντικείμενα της σωτηρίας του Θεού, τότε ο ουρανός και η γη θα γύριζαν ανάποδα, κι όλοι οι άνθρωποι θα ξεκαρδίζονταν στα γέλια. Πιστεύουν ότι, αν ο Θεός επέλεγε τέτοιους ανθρώπους για να οδηγηθούν στην τελείωση, τότε αυτές οι μεγάλες προσωπικότητες θα γίνονταν ο ίδιος ο Θεός. Οι αντιλήψεις τους είναι μολυσμένες με την απιστία. Πάνω απ’ το ότι δεν πιστεύουν, είναι απλώς παράλογα θηρία. Γιατί εκτιμούν μόνο τη θέση, το γόητρο και τη δύναμη, και έχουν σε εκτίμηση μόνο τις μεγάλες ομάδες και τα μεγάλα δόγματα, και δεν έχουν τον παραμικρό σεβασμό για όλους εκείνους που οδηγούνται από τον Χριστό. Είναι απλώς προδότες που γύρισαν την πλάτη τους στον Χριστό, στην αλήθεια και στη ζωή.

Δεν θαυμάζεις την ταπεινοφροσύνη του Χριστού, αλλά σέβεσαι εκείνους τους ψευδο-ποιμένες που έχουν εξέχουσα θέση. Δεν αγαπάς το κάλλος ή τη σοφία του Χριστού, αλλά συμπαθείς εκείνους τους ελευθεριάζοντες που συμμετέχουν στη βρομιά του κόσμου. Χλευάζεις απλώς τον πόνο του Χριστού, που δεν έχει πού την κεφαλή κλίνη, αλλά θαυμάζεις αυτά τα πτώματα που κυνηγούν προσφορές και ζουν στην ακολασία. Δεν είσαι πρόθυμος να υποφέρεις μαζί με τον Χριστό, αλλά ρίχνεσαι μετά χαράς στην αγκαλιά εκείνων των αντίχριστων που ενεργούν εσκεμμένα και απερίσκεπτα, παρόλο που σου παρέχουν μόνο σάρκα, λόγια και έλεγχο. Ακόμα και τώρα, η καρδιά σου εξακολουθεί να στρέφεται προς εκείνους, προς τη φήμη τους, προς τη θέση τους, τις δυνάμεις τους. Κι όμως συνεχίζεις να υιοθετείς μια στάση, κατά την οποία σου είναι δύσκολο να αποδεχθείς το έργο του Χριστού και είσαι απρόθυμος να το αποδεχθείς. Γι’ αυτό και μόνο λέω ότι δεν έχεις την πίστη να αναγνωρίσεις τον Χριστό. Ο λόγος που Τον ακολουθείς ως σήμερα είναι μόνο και μόνο ότι δεν είχες άλλη επιλογή. Στην καρδιά σου δεσπόζει πάντα μια σειρά σπουδαίων εικόνων· δεν μπορείς να ξεχάσεις κάθε τους λέξη και πράξη, ούτε τα γεμάτα επιρροή λόγια και χέρια τους. Είναι, στην καρδιά σας, για πάντα υπέρτατοι και για πάντα ήρωες. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει για τον Χριστό τού σήμερα. Στην καρδιά σου, είναι για πάντα ασήμαντος και για πάντα ανάξιος φόβου. Γιατί Αυτός είναι πάρα πολύ συνηθισμένος, έχει πολύ μικρή επιρροή και απέχει πολύ από την υψηλότητα.

Σε κάθε περίπτωση, θέλω να πω ότι όλοι όσοι δεν εκτιμούν την αλήθεια είναι δύσπιστοι και προδότες της αλήθειας. Αυτοί οι άνθρωποι δεν θα λάβουν ποτέ την έγκριση του Χριστού. Έχεις διαπιστώσει τώρα πόση απιστία βρίσκεται μέσα σου και πόση προδοσία κατά του Χριστού έχεις; Σε προτρέπω ως εξής: Αφού έχεις επιλέξει την οδό της αλήθειας, τότε θα πρέπει να αφοσιωθείς ολόψυχα, μην αμφιταλαντεύεσαι ούτε να το κάνεις με μισή καρδιά. Θα πρέπει να καταλάβεις ότι ο Θεός δεν είναι ο Θεός του κόσμου ή οποιουδήποτε ατόμου, αλλά ο Θεός όλων εκείνων που πραγματικά πιστεύουν σε Αυτόν, όλων εκείνων που Τον λατρεύουν και όλων εκείνων που είναι αφοσιωμένοι και πιστοί σ’ Αυτόν.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πιστεύεις αληθινά στον Θεό;

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 326

Κατά την πίστη τους, οι άνθρωποι επιζητούν να κάνουν τον Θεό να τους δώσει έναν κατάλληλο προορισμό και όλη τη χάρη που χρειάζονται, να Τον κάνουν υπηρέτη τους, να Τον κάνουν να διατηρεί μια ειρηνική, φιλική σχέση μαζί τους, έτσι ώστε, ανεξαρτήτως χρόνου, να μην υπάρξει ποτέ σύγκρουση μεταξύ τους. Με άλλα λόγια, η πίστη τους στον Θεό απαιτεί από Εκείνον να υποσχεθεί ότι θα ανταποκρίνεται σε όλες τις απαιτήσεις τους και ότι θα τους παραχωρεί όλα εκείνα για τα οποία προσεύχονται, σύμφωνα με τα λόγια που έχουν διαβάσει στη Βίβλο: «Θα εισακούσω όλες τις προσευχές σας». Αναμένουν ότι ο Θεός δεν θα κρίνει ούτε θα κλαδέψει κανέναν, διότι ήταν ανέκαθεν ο ελεήμων Σωτήρας Ιησούς, ο οποίος διατηρεί καλές σχέσεις με τους ανθρώπους πάντα και παντού. Ιδού πώς πιστεύουν οι άνθρωποι στον Θεό: Απλώς θέτουν απαιτήσεις από τον Θεό χωρίς ντροπή, πιστεύοντας πως, είτε είναι επαναστατικοί είτε είναι υπάκουοι, Εκείνος απλώς θα τους παραχωρήσει τα πάντα αβλεπί. Απλώς «εισπράττουν» συνεχώς «οφειλές» από τον Θεό, πιστεύοντας πως Εκείνος πρέπει να τους «αποπληρώσει» αδιαμαρτύρητα και, επιπλέον, να πληρώσει τα διπλάσια· πιστεύουν πως, είτε ο Θεός έχει πάρει κάτι από αυτούς είτε όχι, μπορεί μόνο να χειραγωγείται από εκείνους και δεν μπορεί να ενορχηστρώνει αυθαίρετα τους ανθρώπους, πόσο μάλλον δε, να αποκαλύπτει στους ανθρώπους τη σοφία και τη δίκαιη διάθεσή Του, οι οποίες έχουν μείνει κρυφές για πολλά χρόνια, όποτε θέλει Εκείνος και χωρίς την άδειά τους. Απλώς εξομολογούνται τις αμαρτίες τους στον Θεό, πιστεύοντας πως ο Θεός θα τους δώσει απλώς άφεση αμαρτιών, πως δεν θα απηυδήσει να το κάνει και πως αυτό θα συνεχίζεται αενάως. Απλώς διατάζουν τον Θεό, πιστεύοντας πως Αυτός απλώς θα τους υπακούσει, επειδή καταγράφεται στη Βίβλο ότι ο Θεός δεν ήλθε για να Τον υπηρετούν οι άνθρωποι, αλλά για να τους υπηρετεί Εκείνος, και ότι βρίσκεται εδώ για να είναι ο υπηρέτης τους. Έτσι δεν πιστεύατε ανέκαθεν; Όποτε αδυνατείτε να κερδίσετε κάτι από τον Θεό, θέλετε να το βάλετε στα πόδια· όταν δεν καταλαβαίνετε κάτι, γίνεστε πολύ πικρόχολοι και φτάνετε, μάλιστα, στο σημείο να εξαπολύετε κάθε είδους προσβολές εναντίον Του. Απλώς δεν πρόκειται να επιτρέψετε στον ίδιο τον Θεό να εκφράσει πλήρως τη σοφία και το θαύμα Του· αντ’ αυτού, θέλετε μονάχα να απολαύσετε προσωρινή ευκολία και άνεση. Μέχρι στιγμής, η στάση σας κατά την πίστη σας στον Θεό απαρτίζεται μονάχα από τις ίδιες παλιές απόψεις. Αν ο Θεός σάς δείξει έστω και ελάχιστη μεγαλοπρέπεια, νιώθετε δυστυχισμένοι. Βλέπετε τώρα ακριβώς πόσο μεγάλο είναι το ανάστημά σας; Μην υποθέτετε ότι είστε όλοι πιστοί στον Θεό, όταν στην πραγματικότητα οι παλιές σας απόψεις δεν έχουν αλλάξει. Όταν δεν σου συμβαίνει τίποτα, πιστεύεις ότι όλα κυλούν ομαλά και η αγάπη σου για τον Θεό φτάνει σε νέα ύψη. Όταν σου συμβαίνει κάτι μικρό, πέφτεις στον Άδη. Θεωρείται αυτό αφοσίωση στον Θεό;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Θα πρέπει να αφήσετε κατά μέρος τις ευλογίες του κύρους και να κατανοήσετε την πρόθεση του Θεού, το οποίο είναι να φέρει σωτηρία στον άνθρωπο

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 327

Κατά την επιδίωξή σας, έχετε πάρα πολλές προσωπικές αντιλήψεις και ελπίδες και πάρα πολλά μέλλοντα. Το παρόν έργο γίνεται για να κλαδέψει την επιθυμία σας για κύρος και τις εξωφρενικές επιθυμίες σας. Οι ελπίδες, το κύρος και οι αντιλήψεις αποτελούν όλα κλασικές αναπαραστάσεις σατανικής διάθεσης. Ο λόγος που υπάρχουν τέτοια πράγματα στις καρδιές των ανθρώπων είναι εξ ολοκλήρου επειδή το δηλητήριο του Σατανά πάντοτε διαβρώνει τις σκέψεις των ανθρώπων, και οι άνθρωποι είναι πάντοτε ανίκανοι να αποτινάξουν αυτούς τους πειρασμούς του Σατανά. Ζουν μέσα στην αμαρτία, ωστόσο δεν πιστεύουν ότι πρόκειται για αμαρτία και εξακολουθούν να σκέφτονται: «Πιστεύουμε στον Θεό, επομένως πρέπει να μας δώσει ευλογίες και να κανονίσει καταλλήλως τα πάντα για εμάς. Πιστεύουμε στον Θεό, οπότε πρέπει να είμαστε ανώτεροι από τους άλλους και πρέπει να έχουμε περισσότερο κύρος και καλύτερο μέλλον από οποιονδήποτε άλλο. Εφόσον πιστεύουμε στον Θεό, Εκείνος πρέπει να μας δίνει απεριόριστες ευλογίες. Διαφορετικά, δεν θα αποκαλείτο πίστη στον Θεό». Για πολλά χρόνια, οι σκέψεις στις οποίες βασίζονται οι άνθρωποι για την επιβίωσή τους, διαβρώνουν τις καρδιές τους σε τέτοιον βαθμό που έχουν γίνει ύπουλοι, δειλοί και ποταποί. Όχι μόνο τους λείπει η δύναμη της θέλησης και η αποφασιστικότητα, αλλά έχουν γίνει και άπληστοι, αλαζόνες και ισχυρογνώμονες. Τους λείπει παντελώς κάθε αποφασιστικότητα που υπερβαίνει εαυτόν και, ακόμη περισσότερο, δεν έχουν το παραμικρό θάρρος να αποτινάξουν τους περιορισμούς αυτών των σκοτεινών επιρροών. Οι σκέψεις και η ζωή των ανθρώπων είναι τόσο σάπιες, που οι αντιλήψεις τους σχετικά με την πίστη στον Θεό παραμένουν αφόρητα φρικτές, και ακόμη κι όταν οι άνθρωποι μιλούν για τις απόψεις τους περί πίστης στον Θεό, είναι απλώς αφόρητο να το ακούει κανείς. Όλοι οι άνθρωποι είναι δειλοί, ανίκανοι, ποταποί και ευάλωτοι. Δεν νιώθουν απέχθεια για τις δυνάμεις του σκότους και δεν νιώθουν αγάπη για το φως και την αλήθεια. Αντίθετα, κάνουν ό,τι μπορούν για να τα αποβάλουν. Οι σκέψεις και οι αντιλήψεις που έχετε τώρα δεν είναι ακριβώς έτσι; «Εφόσον πιστεύω στον Θεό, θα πρέπει να κατακλύζομαι με ευλογίες και θα πρέπει να διασφαλίζεται ότι το κύρος μου δεν θα υποβαθμιστεί ποτέ και ότι θα παραμείνει υψηλότερο από εκείνο των μη πιστών». Δεν τρέφετε αυτού του είδους την αντίληψη μέσα σας για μόνο ένα ή δύο χρόνια, αλλά για πολλά χρόνια. Το συναλλακτικό σκεπτικό σας είναι υπερβολικά αναπτυγμένο. Παρόλο που έχετε φτάσει σε αυτό το στάδιο σήμερα, ακόμη δεν έχετε εγκαταλείψει το κύρος, απεναντίας πασχίζετε μονίμως να ρωτάτε σχετικά με αυτό, και το παρατηρείτε καθημερινά, τρομοκρατημένοι ότι μια μέρα το κύρος σας θα χαθεί και το όνομά σας θα καταστραφεί. Οι άνθρωποι δεν έχουν παραμερίσει ποτέ την επιθυμία τους για άνεση. Επομένως, καθώς σας κρίνω κατ’ αυτόν τον τρόπο σήμερα, τι επίπεδο κατανόησης θα έχετε στο τέλος; Θα πείτε ότι παρόλο που το κύρος σας δεν είναι υψηλό, έχετε εντούτοις απολαύσει την εξύψωση του Θεού. Επειδή έχετε ασήμαντη καταγωγή, δεν έχετε κύρος, αλλά κερδίζετε κύρος επειδή σας εξυψώνει ο Θεός —αυτό είναι κάτι που σας έχει δώσει. Σήμερα είστε σε θέση να λάβετε προσωπικά την εκπαίδευση, την παίδευση και την κρίση του Θεού. Αυτά αποτελούν σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό την εξύψωσή Του. Μπορείτε να λάβετε προσωπικά τον εξαγνισμό και το κάψιμό Του. Αυτή είναι η μεγάλη αγάπη του Θεού. Ανά τους αιώνες, δεν έχει υπάρξει ούτε ένας άνθρωπος που να έχει λάβει τον εξαγνισμό και το κάψιμό Του, και ούτε ένας άνθρωπος δεν μπόρεσε να οδηγηθεί στην τελείωση μέσα από τα λόγια Του. Ο Θεός μιλά τώρα μαζί σας πρόσωπο με πρόσωπο, σας εξαγνίζει, αποκαλύπτει την έμφυτη παρακοή σας —αυτή είναι πραγματικά η εξύψωσή Του. Τι ικανότητες έχουν οι άνθρωποι; Είτε είναι οι υιοί του Δαβίδ είτε οι απόγονοι του Μωάβ, οι άνθρωποι είναι, με δυο λόγια, δημιουργημένα όντα που δεν έχουν τίποτα για το οποίο αξίζει να καυχιούνται. Εφόσον είστε δημιουργήματα, πρέπει να εκτελείτε τα καθήκοντα ενός δημιουργήματος. Δεν υπάρχουν άλλες απαιτήσεις από εσάς. Θα πρέπει να προσεύχεστε ως εξής: «Ω, Θεέ μου! Είτε έχω κύρος είτε όχι, τώρα κατανοώ τον εαυτό μου. Αν το κύρος μου είναι υψηλό, οφείλεται στην εξύψωσή Σου και αν είναι χαμηλό, είναι εξαιτίας του προκαθορισμού Σου. Τα πάντα είναι στα χέρια Σου. Δεν έχω μήτε επιλογές μήτε παράπονα. Όρισες ότι θα γεννηθώ σε αυτήν τη χώρα, σε αυτόν τον λαό, και το μόνο που θα πρέπει να κάνω είναι να είμαι εντελώς υποτακτικός υπό το κράτος Σου, γιατί τα πάντα είναι εντός των όσων Εσύ έχεις ορίσει. Δεν σκέφτομαι το κύρος· στο κάτω-κάτω, δεν είμαι παρά ένα δημιούργημα. Αν με βάλεις στο πηγάδι της αβύσσου, στη λίμνη της φωτιάς και του θειαφιού, δεν είμαι παρά ένα δημιούργημα. Αν με χρησιμοποιήσεις, είμαι ένα δημιούργημα. Αν με οδηγήσεις στην τελείωση, είμαι και πάλι ένα δημιούργημα. Αν δεν με οδηγήσεις στην τελείωση, εγώ και πάλι θα Σε αγαπώ γιατί δεν είμαι τίποτα περισσότερο από ένα δημιούργημα. Δεν είμαι τίποτα περισσότερο από ένα μικροσκοπικό δημιούργημα του Κυρίου της δημιουργίας, μόνο ένας μεταξύ όλων των δημιουργημένων ανθρώπων. Εσύ με δημιούργησες, και τώρα με έχεις βάλει ξανά στα χέρια Σου για να με κάνεις ό,τι θέλεις. Είμαι πρόθυμος να είμαι το εργαλείο Σου και το αντιθετικό στοιχείο Σου γιατί τα πάντα είναι αυτά που Εσύ έχεις ορίσει. Κανείς δεν μπορεί να τα αλλάξει. Όλα τα πράγματα και όλα τα γεγονότα είναι στα χέρια Σου». Όταν έρθει η στιγμή που δεν θα σκέφτεσαι πια το κύρος, τότε θα απελευθερωθείς από αυτό. Τότε μόνο θα μπορείς να επιδιώκεις με αυτοπεποίθηση και τόλμη, και τότε μόνο θα μπορέσει η καρδιά σου να απελευθερωθεί από κάθε περιορισμό. Μόλις οι άνθρωποι απελευθερωθούν από αυτά τα πράγματα, δεν θα έχουν πλέον ανησυχίες. Ποιες είναι οι ανησυχίες των περισσοτέρων από εσάς επί του παρόντος; Περιορίζεστε συνεχώς από το κύρος και ανησυχείτε μονίμως για τις δικές σας προοπτικές. Πάντα γυρνάτε τις σελίδες των ομιλιών του Θεού, ευχόμενοι να διαβάσετε ρητά που αφορούν τον προορισμό της ανθρωπότητας και θέλοντας να μάθετε ποιες είναι οι προοπτικές σας και ποιος θα είναι ο προορισμός σας. Αναρωτιέστε: «Έχω στ’ αλήθεια προοπτικές; Μήπως τις έχει αφαιρέσει ο Θεός; Ο Θεός λέει απλώς ότι είμαι αντιθετικό στοιχείο· ποιες είναι, λοιπόν, οι προοπτικές μου;» Σας είναι δύσκολο να παραμερίσετε τις προοπτικές και τη μοίρα σας. Τώρα είστε ακόλουθοι και έχετε αποκτήσει κάποια κατανόηση γι’ αυτό το στάδιο του έργου. Ωστόσο, δεν έχετε παραμερίσει ακόμη την επιθυμία σας για κύρος. Όταν η θέση σας είναι υψηλή, επιδιώκετε σωστά, αλλά όταν η θέση σας είναι χαμηλή, δεν επιδιώκετε πλέον. Σκέφτεστε συνέχεια τα οφέλη της θέσης. Γιατί η πλειονότητα των ανθρώπων δεν μπορεί να απομακρυνθεί από την αρνητικότητα; Η απάντηση δεν είναι, χωρίς εξαίρεση, λόγω των ζοφερών προοπτικών; Μόλις ακουστούν τα λόγια του Θεού, σπεύδετε να δείτε ποιο είναι πραγματικά το κύρος και η ταυτότητά σας. Βάζετε σε προτεραιότητα το κύρος και την ταυτότητα, και υποβαθμίζετε το όραμα σε δεύτερη θέση. Στην τρίτη θέση βρίσκεται κάτι στο οποίο θα πρέπει να εισέλθετε και στην τέταρτη θέση βρίσκονται οι τωρινές προθέσεις του Θεού. Πρώτα κοιτάτε αν έχει αλλάξει ή όχι ο τίτλος των «αντιθετικών στοιχείων» που σας έχει δώσει ο Θεός. Διαβάζετε και ξαναδιαβάζετε, και όταν βλέπετε ότι ο τίτλος του «αντιθετικού στοιχείου» έχει αφαιρεθεί, χαίρεστε, ευχαριστείτε θερμά τον Θεό και δοξολογείτε τη μεγάλη δύναμή Του. Αλλά αν δείτε ότι παραμένετε αντιθετικά στοιχεία, αναστατώνεστε, και η θέληση μες στην καρδιά σας εξαφανίζεται μονομιάς. Όσο περισσότερο αναζητάς κατ’ αυτόν τον τρόπο, τόσο λιγότερα θα θερίσεις. Όσο μεγαλύτερη είναι η επιθυμία ενός ανθρώπου για κύρος, τόσο πιο σοβαρά θα πρέπει να κλαδευτεί και τόσο περισσότερο θα πρέπει να υποβληθεί σε μεγάλο εξευγενισμό. Τέτοιοι άνθρωποι είναι ανάξιοι! Πρέπει να κλαδευτούν και να κριθούν επαρκώς για να μπορέσουν να εγκαταλείψουν εντελώς αυτά τα πράγματα. Αν επιδιώκετε αυτήν τη μέθοδο ως το τέλος, δεν θα θερίσετε τίποτα. Όσοι δεν επιδιώκουν τη ζωή, δεν μπορούν να μεταμορφωθούν και όσοι δεν διψούν για την αλήθεια, δεν μπορούν να κερδίσουν την αλήθεια. Δεν επικεντρώνεσαι στην επιδίωξη της προσωπικής μεταμόρφωσης και της εισόδου, αντιθέτως επικεντρώνεσαι σε εξωφρενικές επιθυμίες και σε πράγματα που περιορίζουν την αγάπη σου για τον Θεό και σε εμποδίζουν να Τον πλησιάσεις. Μπορούν τα πράγματα αυτά να σε μεταμορφώσουν; Μπορούν να σε φέρουν στη βασιλεία; Αν το αντικείμενο της επιδίωξής σου δεν είναι η αναζήτηση της αλήθειας, τότε μπορείς κάλλιστα να εκμεταλλευτείς αυτήν την ευκαιρία και να επιστρέψεις στον κόσμο για να επιτύχεις. Πραγματικά δεν αξίζει να χάνεις τον χρόνο σου με αυτόν τον τρόπο —γιατί να τυραννιέσαι; Δεν αληθεύει ότι θα μπορούσες να απολαμβάνεις κάθε λογής πράγματα έξω στον όμορφο κόσμο; Χρήματα, όμορφες γυναίκες, κύρος, ματαιοδοξία, οικογένεια, παιδιά και ούτω καθεξής —δεν είναι αυτά τα προϊόντα του κόσμου τα καλύτερα πράγματα που θα μπορούσες να απολαύσεις; Τι ωφελεί να τριγυρνάς εδώ γύρω αναζητώντας ένα μέρος όπου μπορείς να είσαι ευτυχισμένος; Ο Υιός του ανθρώπου δεν έχει πού την κεφαλήν κλίναι, οπότε πώς θα μπορούσες να έχεις εσύ έναν τόπο άνεσης; Πώς θα μπορούσε να δημιουργήσει Εκείνος για εσένα έναν όμορφο τόπο άνεσης; Είναι δυνατόν; Πέρα από την κρίση Μου, σήμερα μπορείς να λάβεις μόνο διδασκαλίες για την αλήθεια. Δεν μπορείς να λάβεις άνεση από Εμένα και δεν μπορείς να κερδίσεις την ευκολία που λαχταράς μέρα-νύχτα. Δεν θα σου δώσω τα πλούτη του κόσμου. Αν επιδιώκεις αληθινά, είμαι πρόθυμος να σου δώσω την οδό της ζωής στην ολότητά της, να είσαι ξανά σαν ψάρι μέσα στο νερό. Αν δεν επιδιώκεις αληθινά, θα τα πάρω όλα πίσω. Δεν είμαι πρόθυμος να δώσω τα λόγια από το στόμα Μου σε εκείνους που είναι άπληστοι για άνεση, που είναι ακριβώς όπως τα γουρούνια και τα σκυλιά!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Γιατί είσαι απρόθυμος να είσαι αντιθετικό στοιχείο;

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 328

Κοιτάξτε τους εαυτούς σας για να δείτε αν κάνετε πράξη τη δικαιοσύνη σε όλα όσα κάνετε κι αν όλες οι πράξεις σας αντέχουν την εξονυχιστική εξέταση του Θεού: Αυτό αποτελεί την αρχή σύμφωνα με την οποία διεξάγουν τις υποθέσεις τους αυτοί που πιστεύουν στον Θεό. Εσείς θα αποκαλεστείτε δίκαιοι, διότι μπορείτε να ικανοποιήσετε τον Θεό και διότι αποδέχεστε τη φροντίδα και την προστασία του Θεού. Στα μάτια του Θεού, όλοι όσοι αποδέχονται τη φροντίδα, την προστασία και την τελειοποίηση του Θεού και έχουν κερδηθεί από Αυτόν είναι δίκαιοι και ο Θεός τούς θεωρεί όλους πολύτιμους. Όσο περισσότερο αποδέχεστε τα τωρινά λόγια του Θεού, τόσο περισσότερο κατανοείτε και αντιλαμβάνεστε τις προθέσεις του Θεού και τόσο περισσότερο είστε σε θέση να βιώνετε τα λόγια του Θεού και να ικανοποιείτε τις απαιτήσεις Του. Αυτή είναι η αποστολή από τον Θεό για εσάς και είναι αυτό που όλοι σας θα έπρεπε να επιτύχετε. Αν χρησιμοποιείτε τις δικές σας έννοιες για να μετρήσετε και να οριοθετήσετε τον Θεό, σαν ο Θεός να ήταν ένα άγαλμα από πηλό που δεν μεταβάλλεται, κι αν οριοθετείτε πλήρως τον Θεό μέσα στις παραμέτρους της Βίβλου και Τον περιορίζετε με περιορισμένο εύρος έργου, τότε αυτό αποδεικνύει ότι έχετε καταδικάσει τον Θεό. Διότι οι Ιουδαίοι την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης πήραν τον Θεό ως είδωλο, με συγκεκριμένη μορφή την οποία είχαν εκείνοι στην καρδιά τους, σαν ο Θεός να μπορούσε να αποκληθεί μόνο Μεσσίας και σαν μόνο Εκείνος που αποκαλούνταν Μεσσίας να μπορούσε να είναι ο Θεός· και επειδή οι άνθρωποι υπηρετούσαν και λάτρευαν τον Θεό σαν να ήταν ένα (άψυχο) άγαλμα από πηλό, κάρφωσαν τον Ιησού εκείνης της εποχής στον σταυρό, καταδικάζοντάς Τον σε θάνατο —έτσι, ο αθώος Ιησούς καταδικάστηκε σε θάνατο. Ο Θεός ήταν αθώος για όλα τα παραπτώματα, όμως ο άνθρωπος αρνήθηκε να Του χαρίσει τη ζωή και επέμεινε να Τον καταδικάσει σε θάνατο. Κι έτσι ο Ιησούς σταυρώθηκε. Ο άνθρωπος πάντοτε πιστεύει ότι ο Θεός είναι αμετάβλητος και Τον οριοθετεί σύμφωνα με ένα μόνο βιβλίο, τη Βίβλο, σαν να έχει ο άνθρωπος τέλεια κατανόηση για τη διαχείριση του Θεού, σαν όλα όσα κάνει ο Θεός να τα κρατά ο άνθρωπος στα χέρια του. Οι άνθρωποι είναι άκρως παράλογοι, άκρως αλαζονικοί και έχουν όλοι ταλέντο στην υπερβολή. Ασχέτως πόσο καλή είναι η γνώση σου για τον Θεό, και πάλι λέω ότι δεν γνωρίζεις τον Θεό, ότι είσαι κάποιος που αντιστέκεται περισσότερο απ’ όλους στον Θεό και ότι έχεις καταδικάσει τον Θεό γιατί είσαι εντελώς ανίκανος να υποταχθείς στο έργο του Θεού και να βαδίσεις στο μονοπάτι της τελείωσης από τον Θεό. Γιατί ο Θεός δεν είναι ποτέ ικανοποιημένος από τις πράξεις του ανθρώπου; Γιατί ο άνθρωπος δεν γνωρίζει ποτέ τον Θεό, γιατί έχει υπερβολικά πολλές αντιλήψεις και γιατί η γνώση του για τον Θεό δεν συμφωνεί με τίποτε με πραγματικότητα, αλλά, αντιθέτως, επαναλαμβάνει μονότονα το ίδιο μοτίβο δίχως διακύμανση και χρησιμοποιεί την ίδια προσέγγιση για κάθε κατάσταση. Κι έτσι, έχοντας έρθει στη γη σήμερα, ο Θεός καρφώνεται για ακόμη μία φορά στον σταυρό από τον άνθρωπο. Σκληρή ανθρωπότητα! Η ίντριγκα και η μηχανορραφία, το άρπαγμα του ενός από τον άλλον, το κυνήγι για φήμη και κέρδος, η κοινή σφαγή —πότε επιτέλους θα σταματήσουν όλα αυτά; Παρά τα εκατοντάδες χιλιάδες λόγια που έχει πει ο Θεός, κανείς δεν έχει αφυπνιστεί. Οι άνθρωποι δρουν για χάρη των οικογενειών τους, για τους γιους και τις κόρες τους, για την καριέρα τους, τις μελλοντικές προοπτικές τους, τη θέση τους, τη ματαιοδοξία, τα χρήματα, για χάρη του φαγητού, των ρούχων και της σάρκας. Μα υπάρχει κανείς που δρα για χάρη του Θεού; Ακόμη και μεταξύ αυτών που οι πράξεις τους είναι για χάρη του Θεού, υπάρχουν μόνο λίγοι που γνωρίζουν τον Θεό. Πόσοι άνθρωποι δεν δρουν για χάρη των δικών τους συμφερόντων; Πόσοι δεν καταπιέζουν ή εξοστρακίζουν άλλους για να προστατέψουν τη θέση τους; Κι έτσι, ο Θεός έχει καταδικαστεί βίαια σε θάνατο αμέτρητες φορές και αναρίθμητοι βάρβαροι κριτές έχουν καταδικάσει τον Θεό και Τον έχουν σταυρώσει για μία ακόμη φορά. Πόσοι μπορούν να αποκαλεστούν δίκαιοι διότι δρουν πραγματικά για χάρη του Θεού;

Είναι τόσο εύκολο τελειωθεί κανείς ενώπιον του Θεού ως άγιος ή ως δίκαιος άνθρωπος; Είναι αληθινή δήλωση ότι «δεν υπάρχει δίκαιος σ’ αυτή τη γη, οι δίκαιοι δεν είναι σ’ αυτόν τον κόσμο». Όταν εσείς έρχεστε μπροστά στον Θεό, σκεφτείτε τι φοράτε, σκεφτείτε τον κάθε λόγο και την κάθε πράξη σας, κάθε σκέψη και ιδέα και, ακόμη, τα όνειρα που βλέπετε κάθε μέρα —όλα αυτά είναι για χάρη δική σας. Δεν είναι πράγματι έτσι τα πράγματα; «Δικαιοσύνη» δεν σημαίνει να δίνει κανείς τον οβολό του στους άλλους, δεν σημαίνει να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου και δεν σημαίνει να απέχεις από τις φιλονικίες και τις διαμάχες ή από τις ληστείες και τις κλοπές. Δικαιοσύνη σημαίνει να παίρνεις την αποστολή από τον Θεό ως καθήκον σου και να υποτάσσεσαι στις ενορχηστρώσεις και τα σχέδια του Θεού ως κλίση σου προερχόμενη απ’ τον ουρανό, ανεξαρτήτως χρόνου ή τόπου, όπως όλα όσα έκανε ο Κύριος Ιησούς. Αυτή είναι η δικαιοσύνη για την οποία έχει μιλήσει ο Θεός. Το ότι ο Λωτ μπορούσε να αποκαλεστεί δίκαιος άνθρωπος είναι διότι έσωσε δύο αγγέλους που στάλθηκαν από τον Θεό, χωρίς να υπολογίζει το δικό του κέρδος και τις δικές του απώλειες· μπορεί να ειπωθεί μόνο ότι αυτό που έκανε τότε μπορεί να αποκαλεστεί δίκαιο, αλλά εκείνος δεν μπορεί να αποκαλεστεί δίκαιος άνθρωπος. Έγινε μονάχα διότι ο Λωτ είχε δει τον Θεό και γι’ αυτό έδωσε τις δύο κόρες του σε αντάλλαγμα για τους αγγέλους, αλλά δεν σήμαινε δικαιοσύνη όλη η συμπεριφορά του στο παρελθόν. Γι’ αυτό λέω: «δεν υπάρχουν δίκαιοι σ’ αυτήν την γη». Ακόμη και μεταξύ αυτών που βρίσκονται στο ρεύμα της ανάκτησης, κανείς δεν μπορεί να αποκαλεστεί δίκαιος. Όσο καλές κι αν είσαι οι πράξεις σου, όσο κι αν φαίνεται ότι δοξάζεις το όνομα του Θεού, δεν χτυπάς ή βρίζεις άλλους, δεν τους ληστεύεις ή δεν τους λεηλατείς, ακόμη και τότε δεν μπορείς να αποκαλεστείς δίκαιος, γιατί αυτά είναι που μπορεί να έχει ένα κανονικό άτομο. Το σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι ότι δεν γνωρίζεις τον Θεό. Μπορεί να ειπωθεί μόνο ότι επί του παρόντος έχεις ελάχιστη κανονική ανθρώπινη φύση, αλλά δεν διαθέτεις τα στοιχεία της δικαιοσύνης για τα οποία μιλά ο Θεός, οπότε τίποτα απ’ όσα κάνεις δεν είναι ικανό να αποδείξει ότι γνωρίζεις τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι πονηροί θα τιμωρηθούν σίγουρα

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 329

Πριν, όταν ο Θεός ήταν στον ουρανό, οι άνθρωποι Τον αντιμετώπιζαν επιπόλαια στις ενέργειές τους. Σήμερα, ο Θεός βρίσκεται ανάμεσα στους ανθρώπους —κανείς δεν ξέρει πόσος καιρός έχει περάσει— όμως και πάλι, στις ενέργειές τους οι άνθρωποι εξακολουθούν να αλληλεπιδρούν επιπόλαια μαζί Του. Δεν είναι εξαιρετικά οπισθοδρομικός ο άνθρωπος όσον αφορά το σκεπτικό του; Το ίδιο ήταν με τον Ιούδα: Πριν έρθει ο Ιησούς, ο Ιούδας έλεγε ψέματα για να εξαπατήσει τους αδερφούς και τις αδερφές του, και ακόμα και όταν ήρθε ο Ιησούς, πάλι δεν άλλαξε· δεν γνώριζε τον Ιησού ούτε στο ελάχιστο και στο τέλος Τον πρόδωσε. Έγινε αυτό επειδή δεν γνώριζε τον Θεό; Αν, σήμερα, εσείς ακόμη δεν γνωρίζετε τον Θεό, τότε είναι πιθανό να γίνετε ένας άλλος Ιούδας και ως αποτέλεσμα αυτού, η τραγωδία της σταύρωσης του Ιησού κατά την Εποχή της Χάριτος, δύο χιλιάδες χρόνια πριν, θα διαδραματιζόταν ξανά. Δεν το πιστεύετε; Είναι γεγονός! Σήμερα, η πλειοψηφία των ανθρώπων βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση —ίσως το λέω αυτό κάπως πρόωρα— και τέτοιοι άνθρωποι παίζουν όλοι τον ρόλο του Ιούδα. Δεν λέω ανοησίες, αλλά μιλώ με βάση τα γεγονότα —και δεν μπορείς παρά να πιστείς. Παρόλο που πολλοί άνθρωποι προσποιούνται ότι είναι ταπεινοί, στις καρδιές τους δεν υπάρχει παρά μόνο μια δεξαμενή από στάσιμο νερό, μια τάφρος από βρώμικο νερό. Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν πάρα πολλοί τέτοιοι μέσα στην εκκλησία και νομίζετε ότι δεν το γνωρίζω καθόλου. Σήμερα, το Πνεύμα Μου αποφασίζει για Μένα και καταθέτει μαρτυρία για Μένα. Πιστεύεις ότι δεν γνωρίζω τίποτα; Νομίζεις ότι δεν καταλαβαίνω τίποτα από τις ύπουλες σκέψεις στις καρδιές σας, τα πράγματα που έχετε κρυμμένα στις καρδιές σας; Είναι τόσο εύκολο να εξαπατήσεις τον Θεό; Νομίζεις ότι μπορείς να Του συμπεριφέρεσαι με ό,τι τρόπο σου αρέσει; Στο παρελθόν, ανησυχούσα μήπως και περιοριζόσασταν κι έτσι συνέχισα να σας δίνω ελευθερία, αλλά η ανθρωπότητα δεν μπόρεσε να καταλάβει ότι ήμουν καλός προς εκείνους και όταν τους έδωσα λίγα, απαίτησαν πολλά. Ρωτήστε ο ένας τον άλλον: Δεν έχω κλαδέψει σχεδόν ποτέ κάποιον από εσάς και δεν έχω επιπλήξει κανέναν ελαφρά σχεδόν ποτέ, όμως είμαι εντελώς ξεκάθαρος σχετικά με τα κίνητρα και τις αντιλήψεις του ανθρώπου. Πιστεύεις ότι ο ίδιος ο Θεός, για τον οποίο ο Θεός καταθέτει μαρτυρία, είναι ανόητος; Τότε, λέω ότι είσαι υπερβολικά τυφλός! Δεν θα σε εκθέσω, αλλά ας δούμε πόσο διεφθαρμένος μπορείς να γίνεις. Ας δούμε αν τα έξυπνα κολπάκια σου ή το να καταβάλλεις κάθε προσπάθεια να αγαπήσεις τον Θεό μπορούν να σε σώσουν. Σήμερα δεν θα σε καταδικάσω· ας περιμένουμε έως την ώρα του Θεού, για να δούμε πώς θα επιφέρει Αυτός την τιμωρία επάνω σου. Δεν έχω χρόνο για ανούσια κουβεντούλα μαζί σου τώρα και δεν είμαι διατεθειμένος να καθυστερήσω το πιο σημαντικό Μου έργο μόνο και μόνο για λογαριασμό σου. Ένα σκουλήκι όπως εσύ δεν αξίζει τον χρόνο που θα ξόδευε ο Θεός για να σε κλαδέψει —άρα, ας δούμε ακριβώς πόσο έκλυτος μπορείς να γίνεις. Τέτοιοι άνθρωποι δεν επιδιώκουν την παραμικρή γνώση για τον Θεό ούτε διαθέτουν ούτε στο ελάχιστο μια καρδιά που Τον αγαπά, κι όμως επιθυμούν ο Θεός να τους αποκαλεί δίκαιους —δεν είναι αστείο αυτό; Επειδή ένας μικρός αριθμός ανθρώπων είναι πράγματι ειλικρινείς, θα επικεντρωθώ μόνο στο να παρέχω ζωή στον άνθρωπο. Θα κάνω μόνο όσα πρέπει να κάνω σήμερα, αλλά στο μέλλον θα φέρω την τιμωρία στον καθένα ανάλογα με το τι έχει κάνει. Έχω πει όλα όσα υπάρχουν για να ειπωθούν, διότι αυτό ακριβώς είναι το έργο που κάνω. Κάνω μόνο αυτά που πρέπει να κάνω και δεν κάνω αυτά που δεν πρέπει. Ωστόσο, ελπίζω ότι θα αφιερώσετε περισσότερο χρόνο για να στοχαστείτε: Πόση ακριβώς από τη γνώση σου για τον Θεό είναι αληθινή; Είσαι κάποιος που σταύρωσε τον Θεό ακόμη μια φορά; Τα τελευταία Μου λόγια είναι τα εξής: Αλίμονο σε όσους σταυρώνουν τον Θεό.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Οι πονηροί θα τιμωρηθούν σίγουρα

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 330

Ποιο είναι το πιο κατάλληλο είδος επιδίωξης, καθώς βαδίζεις στο σημερινό μονοπάτι; Στην επιδίωξή σου, ως τι είδους άνθρωπο θα πρέπει να θεωρείς τον εαυτό σου; Σε ωφελεί το να γνωρίσεις πώς να προσεγγίζεις το καθετί που σου συμβαίνει σήμερα, είτε πρόκειται για δοκιμασίες και κακουχίες είτε για ανηλεή παίδευση και κατάρες. Αντιμετωπίζοντας όλα αυτά τα πράγματα, θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να τα αναλογίζεσαι προσεκτικά. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή τα πράγματα που σου συμβαίνουν σήμερα είναι, εν τέλει, δοκιμασίες σύντομης διάρκειας που λαμβάνουν χώρα κατ’ επανάληψιν· ίσως κατά τη δική σου γνώμη να μην είναι ιδιαίτερα απαιτητικές, κυρίως από την άποψη του πνεύματος, κι έτσι να αφήνεις τα πράγματα να πάρουν φυσικά τον δρόμο τους, δίχως να τις θεωρείς ως πολύτιμο απόκτημα στην επιδίωξη της προόδου. Μα πόσο απερίσκεπτος είσαι! Τόσο μάλιστα που βλέπεις αυτό το πολύτιμο απόκτημα λες και είναι ένα σύννεφο που κυλάει μπρος στα μάτια σου, και δεν εκτιμάς σαν θησαυρό αυτά τα σκληρά πλήγματα που πέφτουν επανειλημμένα σαν βροχή —πλήγματα που είναι μικρής διάρκειας και τα οποία σου φαίνονται ασήμαντα— αλλά, αντιθέτως, τα κοιτάζεις με ψυχρή αδιαφορία, δίχως να τα παίρνεις στα σοβαρά, και τα αντιμετωπίζεις απλώς ως τυχαίο πλήγμα. Είσαι τόσο αλαζονικός! Το μόνο που επιδεικνύεις απέναντι σε αυτές τις σφοδρές επιθέσεις, επιθέσεις που μοιάζουν με καταιγίδες, οι οποίες σημειώνονται ξανά και ξανά, είναι επιπόλαιη αδιαφορία· ενίοτε, μάλιστα, φτάνεις και μέχρι το σημείο να χαμογελάς ψυχρά, αποκαλύπτοντας μια έκφραση παντελούς αδιαφορίας —διότι ποτέ σου δεν αναρωτήθηκες ούτε μία φορά τον λόγο για τον οποίο βιώνεις συνεχώς τέτοιες «ατυχίες». Μήπως είμαι υπερβολικά άδικος με τον άνθρωπο; Ασχολούμαι με το να σε κατακρίνω; Παρόλο που τα προβλήματα που αφορούν τη νοοτροπία σου μπορεί να μην είναι τόσο σοβαρά όσο τα έχω περιγράψει, πάει καιρός που, μέσω της ψυχραιμίας που εκδηλώνεις προς τα έξω, έχεις ζωγραφίσει ένα τέλειο πορτραίτο του εσωτερικού σου κόσμου. Δεν χρειάζεται να σου πω Εγώ πως τα μόνα πράγματα που κρύβονται στα βάθη της καρδιάς σου είναι παράλογα υβριστικά λόγια και αμυδρά ίχνη θλίψης που μόλις και μετά βίας τα διακρίνουν οι άλλοι. Βρίζεις επειδή θεωρείς εξαιρετικά άδικο το γεγονός ότι βίωσες τέτοιες δοκιμασίες και επειδή αυτές οι δοκιμασίες σε κάνουν να νιώσεις την απόγνωση του κόσμου, είσαι μες στη μελαγχολία. Αντί να θεωρείς αυτά τα επαναλαμβανόμενα πλήγματα και τις πράξεις πειθαρχίας ως την καλύτερη δυνατή προστασία, εσύ τα βλέπεις ως τους ανούσιους μπελάδες που προκαλεί ο Ουρανός ή, διαφορετικά, ως την κατάλληλη τιμωρία για σένα. Είσαι τόσο αδαής! Περιορίζεις ανηλεώς τις καλές στιγμές στο σκότος· θεωρείς, ξανά και ξανά, τις υπέροχες δοκιμασίες και τις πράξεις πειθαρχίας ως επιθέσεις από τους εχθρούς σου. Δεν γνωρίζεις πώς να προσαρμοστείς στο περιβάλλον σου, πολύ λιγότερο δε, είσαι πρόθυμος να προσπαθήσεις να το κάνεις, διότι είσαι απρόθυμος να κερδίσεις οτιδήποτε από αυτήν την επαναλαμβανόμενη —και, κατά τη γνώμη σου, σκληρή— παίδευση. Δεν κάνεις καμία προσπάθεια είτε να ψάξεις είτε να εξερευνήσεις, και αφήνεσαι απλώς στη μοίρα σου, πηγαίνοντας όπου σε πάει. Αυτά που στα μάτια σου φαντάζουν σαν βάναυσες πράξεις συμμόρφωσης, δεν έχουν αλλάξει την καρδιά σου, ούτε την έχουν κυριεύσει· αντιθέτως, σε μαχαιρώνουν στην καρδιά. Θεωρείς αυτήν την «άσπλαχνη παίδευση» απλώς ως εχθρό σου σε αυτήν τη ζωή, και έτσι δεν έχεις κερδίσει τίποτε. Είσαι τόσο αυτάρεσκος! Σπάνια πιστεύεις πως βιώνεις τέτοιες δοκιμασίες επειδή είσαι αξιοκαταφρόνητος· απεναντίας, θεωρείς τον εαυτό σου άτυχο, λέγοντας, επιπλέον, πως σε κατακρίνω συνεχώς. Και τώρα που τα πράγματα έφτασαν εδώ, πόσα γνωρίζεις στ’ αλήθεια σχετικά με τα όσα λέω και κάνω; Μη νομίζεις πως είσαι παιδί-θαύμα, ελάχιστα κατώτερος από τους ουρανούς αλλά εξαιρετικά ανώτερος από τη γη. Απέχεις πολύ από το να είσαι εξυπνότερος από κανέναν άλλον —και θα μπορούσε, μάλιστα, να ειπωθεί πως είναι αξιολάτρευτο το πόσο πιο ανόητος είσαι από κάθε άνθρωπο στη γη που διακατέχεται από λογική, διότι έχεις πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου και δεν ένιωσες ποτέ σου ένα αίσθημα κατωτερότητας, λες και διακρίνεις τις ενέργειές Μου μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας. Στην πραγματικότητα, είσαι κάποιος που στερείται πάσας λογικής, διότι δεν έχεις ιδέα τι σκοπεύω να κάνω, και μάλιστα γνωρίζεις ακόμα λιγότερο τι κάνω επί του παρόντος. Κι έτσι, λέω πως δεν είσαι ισάξιος ούτε καν με έναν γερο-αγρότη που δουλεύει σκληρά τη γη, έναν αγρότη που δεν έχει ούτε την παραμικρή αντίληψη περί ανθρώπινης ζωής, κι όμως βασίζεται εξ ολοκλήρου στις ευλογίες από τον Ουρανό καθώς καλλιεργεί τη γη. Δεν αφιερώνεις ούτε ένα δευτερόλεπτο για να σκεφτείς τη ζωή σου, δεν γνωρίζεις τίποτα το δοξασμένο, πόσο μάλλον δε, έχεις αυτογνωσία. Είσαι τόσο «ανώτερος»!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Δεν είναι θηρία όσοι δεν μαθαίνουν και παραμένουν αδαείς;

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 331

Όσον αφορά τις διδασκαλίες που σας έχω δώσει, ξανά και ξανά, πάει καιρός που τις έχετε βάλει σε δεύτερη μοίρα, μέχρι και το σημείο που τις αντιμετωπίζετε σαν παιχνιδάκια για να απασχολείστε όταν βαριέστε. Όλες αυτές πάντα τις θεωρείτε ως το προσωπικό σας «φυλακτό». Όταν σας κατηγορεί ο Σατανάς, προσεύχεστε· όταν είστε αρνητικοί, πέφτετε σε βαθύ ύπνο· όταν είστε ευτυχισμένοι, τρέχετε τριγύρω με μανία· όταν σας επιπλήττω, υποκλίνεστε και κάνετε τεμενάδες· και όταν απομακρύνεστε από την παρουσία Μου, γελάτε με κακόβουλη χαρά. Αισθάνεσαι ανώτερος από τους άλλους, ωστόσο δεν θεωρείς ποτέ ότι είσαι ο αλαζονικότερος όλων και είσαι πάντα υψηλόφρων, αυτάρεσκος και υπεροπτικός, που δεν περιγράφεται με λόγια. Πώς θα μπορούσαν τέτοιοι «νεαροί κύριοι», «νεαρές δεσποινίδες», «άρχοντες» και «αρχόντισσες», οι οποίοι δεν μαθαίνουν τίποτα και παραμένουν αδαείς, να θεωρήσουν τα λόγια Μου πολύτιμο θησαυρό; Τώρα θα σε ξαναρωτήσω: Τι έχεις μάθει ακριβώς από τα λόγια Μου και το έργο Μου καθ’ όλη τη μακρά αυτή χρονική περίοδο; Μήπως έχεις αποκτήσει μεγαλύτερες δεξιότητες στην εξαπάτησή σου; Ή μεγαλύτερη επιτήδευση στη σάρκα σου; Ή περισσότερη ασέβεια στη στάση σου απέναντί Μου; Σου το λέω ευθέως: Όλο αυτό το έργο που έχω επιτελέσει σε έχει κάνει πιο τολμηρό, εσένα που κάποτε είχες το θάρρος ενός ποντικού. Το δέος που νιώθεις για Μένα μειώνεται κάθε μέρα που περνά, διότι είμαι υπερβολικά ελεήμων, και δεν έχω επιβάλει ποτέ κυρώσεις στη σάρκα σου με τη βία. Ίσως, όπως νομίζεις εσύ, να λέω απλώς σκληρά λόγια —μα πολύ πιο συχνά σου δείχνω τη χαμογελαστή όψη Μου, ενώ σχεδόν ποτέ δεν σε επιπλήττω κατά πρόσωπο. Επιπλέον, πάντοτε συγχωρώ τις αδυναμίες σου, και μόνο και μόνο λόγω αυτού Μου φέρεσαι όπως φέρθηκε το φίδι στον καλόκαρδο αγρότη. Πόσο θαυμάζω τον υπέρτατο βαθμό ικανότητας και οξυδέρκειας της παρατηρητικότητας της ανθρώπινης φυλής! Επίτρεψέ Μου να σου πω μία αλήθεια: Τη σήμερον ημέρα δεν έχει καθόλου σχεδόν σημασία εάν διαθέτεις ή όχι φόβο στην καρδιά σου· αυτό ούτε Με αγχώνει ούτε Με ανησυχεί. Μα πρέπει να σου πω και το εξής: Εσύ, ο «ταλαντούχος», που δεν μαθαίνεις τίποτα και παραμένεις αδαής, θα καταστραφείς, εν τέλει, εξαιτίας της αυτάρεσκης, μηδαμινής ευφυΐας σου —εσύ θα είσαι αυτός που θα υποφέρει και θα παιδευτεί. Δεν θα είμαι τόσο ανόητος ώστε να σε συντροφεύσω καθώς συνεχίζεις να υποφέρεις στην κόλαση, διότι δεν ανήκω στο ίδιο είδος με εσένα. Μην ξεχνάς πως είσαι δημιουργημένο ον, το οποίο έχω καταραστεί Εγώ και το οποίο, όμως, διδάσκω και σώζω Εγώ, και δεν υπάρχει τίποτε σ’ εσένα το οποίο θα δίσταζα να αποχωριστώ. Όποτε και αν κάνω το έργο Μου, δεν περιορίζομαι ποτέ από κανέναν άνθρωπο, κανένα συμβάν και κανένα αντικείμενο. Η στάση Μου και η άποψή Μου απέναντι στην ανθρωπότητα έχουν παραμείνει ανέκαθεν οι ίδιες. Δεν είμαι ιδιαίτερα θετικά διακείμενος απέναντί σου, διότι αποτελείς παράρτημα στη διαχείρισή Μου, και δεν είσαι σε καμία περίπτωση πιο ιδιαίτερος από οποιοδήποτε άλλο ον. Ορίστε η συμβουλή Μου για σένα: Πρέπει να θυμάσαι συνεχώς πως δεν είσαι τίποτα περισσότερο από ένα δημιούργημα! Αν και μοιράζεσαι την ύπαρξή σου μαζί Μου, θα πρέπει να γνωρίζεις τη δική σου ταυτότητα· μην έχεις πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σου. Ακόμη κι αν δεν σε επιπλήττω ούτε σε κλαδεύω, μα σε χαιρετώ με χαμογελαστό πρόσωπο, αυτό δεν αρκεί για να αποδείξει πως ανήκεις στο ίδιο είδος με Εμένα. Θα πρέπει να γνωρίζεις πως είσαι κάποιος που επιδιώκει την αλήθεια, όχι η ίδια η αλήθεια! Πρέπει πάντα να είσαι έτοιμος να αλλάξεις σύμφωνα με τον λόγο Μου. Δεν μπορείς να το αποφύγεις αυτό. Σε παροτρύνω κατά τη διάρκεια αυτής της πολύτιμης περιόδου, όταν έχεις αυτή τη σπάνια ευκαιρία, να προσπαθήσεις να μάθεις κάτι. Μη Με κοροϊδέψεις· δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις κολακεία για να προσπαθήσεις να Με εξαπατήσεις. Όταν Με αναζητάς, δεν το κάνεις εξ ολοκλήρου για δική Μου χάρη, αλλά αντίθετα για δική σου!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Δεν είναι θηρία όσοι δεν μαθαίνουν και παραμένουν αδαείς;

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 332

Αυτήν τη στιγμή, η κάθε ημέρα που ζείτε είναι κρίσιμη και υψίστης σημασίας για τον προορισμό και τη μοίρα σας, επομένως πρέπει να εκτιμάτε όλα όσα έχετε σήμερα και να δίνετε αξία στο κάθε λεπτό που περνά. Πρέπει να βρίσκετε όσο περισσότερο χρόνο μπορείτε για να δώσετε στον εαυτό σας τα μεγαλύτερα κέρδη, ούτως ώστε να μην έχετε ζήσει τη ζωή σας μάταια. Ίσως να αισθάνεστε μπερδεμένοι σχετικά με τον λόγο για τον οποίο λέω τέτοιου είδους λόγια. Για να είμαι ειλικρινής, δεν είμαι καθόλου ευχαριστημένος από τη συμπεριφορά κανενός από εσάς, διότι οι ελπίδες που είχα για εσάς δεν ήταν αυτό που είστε σήμερα. Έτσι, μπορώ να το πω το εξής: Καθένας από εσάς βρίσκεται στα πρόθυρα κινδύνου και οι πάλαι ποτέ κραυγές σας για βοήθεια και οι προηγούμενες προσδοκίες σας να επιδιώξετε την αλήθεια και να αναζητήσετε το φως πλησιάζουν στο τέλος τους. Αυτή είναι η τελική σας επίδειξη αποζημίωσης και είναι κάτι που ποτέ δεν περίμενα. Δεν θέλω να μιλήσω για πράγματα που δεν ισχύουν, διότι Με έχετε πραγματικά απογοητεύσει. Ίσως δεν θέλετε να το δεχθείτε αδιαμαρτύρητα, δεν θέλετε να αντιμετωπίσετε την πραγματικότητα —ωστόσο πρέπει σοβαρά να σας ρωτήσω το εξής: Όλα αυτά τα χρόνια, με τι ακριβώς ήταν γεμάτη η καρδιά σας; Σε ποιον είναι αφοσιωμένη; Μην πείτε ότι τα ερωτήματα αυτά ήρθαν από το πουθενά, και μην Με ρωτήσετε γιατί ρώτησα τέτοια πράγματα. Να ξέρετε το εξής: Επειδή σας ξέρω πολύ καλά, νοιάζομαι υπερβολικά για εσάς και έχω επενδύσει υπερβολικά μεγάλο μέρος της καρδιάς Μου στη συμπεριφορά και τις πράξεις σας, σας έχω καλέσει να λογοδοτήσετε αδιάκοπα και έχω υπομείνει πικρές δυσκολίες. Ωστόσο, Με ξεπληρώνετε αποκλειστικά και μόνο με αδιαφορία και αβάσταχτη παραίτηση. Έχετε υπάρξει τόσο αμελείς απέναντί Μου· είναι δυνατόν να μην ξέρω τίποτα γι’ αυτό; Αν πιστεύετε κάτι τέτοιο, αυτό αποδεικνύει περαιτέρω ότι πράγματι δεν Μου συμπεριφέρεστε με ευγένεια. Κι έτσι, λοιπόν, σας λέω ότι αυταπατάστε. Είστε όλοι τόσο έξυπνοι, που δεν ξέρετε καν τι κάνετε —τι θα χρησιμοποιήσετε, λοιπόν, για να Μου δώσετε λογαριασμό;

Η ερώτηση που Με ανησυχεί περισσότερο είναι σε ποιον ακριβώς είναι αφοσιωμένη η καρδιά σας. Ελπίζω, επίσης, ότι ο καθένας από εσάς θα προσπαθήσει να βάλει σε τάξη τις σκέψεις του και να ρωτήσει τον εαυτό του σε ποιον είναι αφοσιωμένος και για ποιον ζει. Ίσως δεν λάβατε ποτέ προσεκτικά υπόψη σας αυτά τα ερωτήματα, οπότε τι θα λέγατε να σας αποκαλύψω τις απαντήσεις;

Όλοι όσοι θυμούνται θα αναγνωρίσουν το εξής γεγονός: Ο άνθρωπος ζει για τον εαυτό του και είναι αφοσιωμένος στον εαυτό του. Δεν θεωρώ τις απαντήσεις σας εντελώς σωστές, διότι ο καθένας από εσάς υπάρχει στην αντίστοιχη ζωή του και ο καθένας παλεύει με τα δικά του βάσανα. Ως εκ τούτου, είστε αφοσιωμένοι στους ανθρώπους που αγαπάτε και στα πράγματα που σας αρέσουν· δεν είστε εντελώς αφοσιωμένοι στον εαυτό σας. Επειδή ο καθένας σας είναι επηρεασμένος από ανθρώπους, από περιστατικά και αντικείμενα γύρω σας, δεν είστε αληθινά αφοσιωμένοι στον εαυτό σας. Λέω αυτά τα λόγια όχι για να υποστηρίξω το να είστε αφοσιωμένοι στον εαυτό σας, αλλά για να εκθέσω την αφοσίωσή σας σε οτιδήποτε άλλο, διότι με την πάροδο τόσο πολλών χρόνων, δεν έχω λάβει ποτέ αφοσίωση από κανέναν από εσάς. Με ακολουθείτε όλα αυτά τα χρόνια, ωστόσο δεν Μου έχετε δώσει ποτέ την παραμικρή αφοσίωση. Αντίθετα, περιστρέφεστε γύρω από τα άτομα που αγαπάτε και τα πράγματα που σας αρέσουν —σε τέτοιον βαθμό, ώστε να τα κρατάτε πάντοτε και παντού κοντά στην καρδιά σας και να μην τα έχετε εγκαταλείψει ποτέ. Κάθε φορά που είστε ανυπόμονοι ή παθιασμένοι με κάτι που αγαπάτε, γίνεται καθώς Με ακολουθείτε ή ακόμη καθώς ακούτε τα λόγια Μου. Επομένως, λέω ότι χρησιμοποιείτε την αφοσίωση που σας ζητάω, μάλλον για να είστε αφοσιωμένοι και να εκτιμάτε τα «κατοικίδιά» σας. Παρόλο που μπορεί να θυσιάσετε ένα ή δύο πράγματα για Εμένα, αυτό δεν αντιπροσωπεύει τον καλύτερό σας εαυτό, και δεν δείχνει ότι είμαι Εγώ εκείνος στον οποίο είστε πραγματικά αφοσιωμένοι. Παίρνετε μέρος σε εγχειρήματα που σας ενθουσιάζουν: Ορισμένοι άνθρωποι είναι αφοσιωμένοι στους γιους και τις κόρες τους, άλλοι στους συζύγους και στις συζύγους τους, σε πλούτη, εργασία, ανωτέρους, σε κύρος ή στις γυναίκες. Δεν νιώθετε ποτέ κουρασμένοι ή ενοχλημένοι για τα πράγματα στα οποία είστε αφοσιωμένοι· αντίθετα, γίνεστε όλο και περισσότερο ανυπόμονοι να κατέχετε αυτά τα πράγματα σε μεγαλύτερη ποσότητα και καλύτερη ποιότητα και δεν το βάζετε ποτέ κάτω. Εγώ και τα λόγια Μου στριμωχνόμαστε πάντοτε πίσω από τα πράγματα με τα οποία ενθουσιάζεστε. Και δεν έχετε άλλη επιλογή από το να τα βάλετε στην τελευταία θέση. Υπάρχουν μάλιστα κάποιοι που αφήνουν αυτήν την τελευταία θέση για πράγματα στα οποία είναι αφοσιωμένοι, τα οποία όμως δεν έχουν ανακαλύψει ακόμη. Δεν έχει υπάρξει ποτέ το παραμικρό ίχνος από Εμένα στις καρδιές τους. Ίσως να θεωρείτε ότι ζητώ υπερβολικά πολλά από εσάς ή ότι σας κατηγορώ άδικα —αλλά σκεφτήκατε ποτέ το γεγονός ότι, ενώ περνάτε χαρούμενα χρόνο με την οικογένειά σας, δεν έχετε υπάρξει ποτέ αφοσιωμένοι σ’ Εμένα; Σε στιγμές όπως αυτή, δεν σας πονάει αυτό; Όταν οι καρδιές σας είναι γεμάτες με χαρά που ανταμείβεστε για τους κόπους σας, δεν νιώθετε αποκαρδιωμένοι που δεν έχετε εξοπλιστεί με επαρκή αλήθεια; Πότε κλάψατε επειδή δεν λάβατε την έγκρισή Μου; Ταλαιπωρείτε το μυαλό σας και μοχθείτε πολύ για χάρη των γιων και των κορών σας, ωστόσο και πάλι δεν είστε ικανοποιημένοι· και πάλι πιστεύετε ότι δεν υπήρξατε φιλόπονοι για λογαριασμό τους, ότι δεν κάνατε ό,τι μπορούσατε γι’ αυτούς. Προς Εμένα, ωστόσο, ήσασταν πάντοτε αμελείς και ανεύθυνοι· υπάρχω μόνο στις αναμνήσεις σας, μα δεν διαρκώ στις καρδιές σας. Ποτέ δεν νιώθετε την αφοσίωση και τις προσπάθειές Μου, και δεν τα εκτιμήσατε ποτέ στο ελάχιστο. Στοχάζεστε μόνο για λίγο και πιστεύετε ότι αυτό είναι αρκετό. Αυτό το είδος «αφοσίωσης» δεν είναι αυτό που από καιρό λαχταρώ, αλλά αυτό που καιρό τώρα σιχαίνομαι. Ωστόσο, παρά τα όσα λέω, συνεχίζετε να παραδέχεστε μόνο ένα ή δύο πράγματα· δεν μπορείτε να τα αποδεχτείτε πλήρως, γιατί είστε όλοι σας πολύ «σίγουροι», και πάντοτε διαλέγετε τι να αποδεχτείτε από τα λόγια που έχω πει. Αν είστε ακόμη έτσι σήμερα, έχω πράγματι κάποιες μεθόδους για να αντιμετωπίσω την αυτοπεποίθησή σας —και, επιπλέον, θα σας κάνω να αναγνωρίσετε ότι όλα Μου τα λόγια είναι αληθινά και ότι κανένα απ’ αυτά δεν διαστρεβλώνει την πραγματικότητα.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Σε ποιον είσαι αφοσιωμένος;

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 333

Αν τοποθετούσα κάποια χρήματα μπροστά σας αυτήν τη στιγμή και σας έδινα την ελευθερία να διαλέξετε —και αν δεν σας καταδίκαζα για την επιλογή σας— τότε οι περισσότεροι από εσάς θα διάλεγαν τα χρήματα και θα απαρνούνταν την αλήθεια. Οι καλύτεροι από εσάς θα παρατούσαν τα χρήματα και θα διάλεγαν διστακτικά την αλήθεια, ενώ εκείνοι που βρίσκονται στο μεταίχμιο θα άρπαζαν τα χρήματα στο ένα χέρι και την αλήθεια στο άλλο. Μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν θα φαινόταν ο πραγματικός σας εαυτός; Αν είχατε να επιλέξετε μεταξύ της αλήθειας και οτιδήποτε στο οποίο είστε αφοσιωμένοι, θα επιλέγατε όλοι μ’ αυτόν τον τρόπο και η στάση σας θα παρέμενε ίδια. Δεν είναι έτσι; Δεν υπάρχουν πολλοί ανάμεσά σας που έχουν ταλαντευτεί μεταξύ σωστού και λάθους; Σε όλες τις μάχες μεταξύ θετικού και αρνητικού, μαύρου και άσπρου —μεταξύ της οικογένειας και του Θεού, των παιδιών και του Θεού, της εναρμόνισης και της ρήξης, του πλούτου και της φτώχειας, της θέσης και μιας συνηθισμένης κατάστασης, της υποστήριξης και της απόρριψης και ούτω καθεξής— σίγουρα γνωρίζετε τις επιλογές που έχετε κάνει! Μεταξύ μιας αρμονικής οικογένειας και μιας διασπασμένης, διαλέξατε την πρώτη και το κάνατε χωρίς κανέναν δισταγμό. Μεταξύ του πλούτου και του καθήκοντος, διαλέξατε επίσης το πρώτο, μην έχοντας καν τη θέληση να επιστρέψετε στην ακτή^[α]. Μεταξύ πολυτέλειας και φτώχειας, διαλέξατε το πρώτο. Όταν ήταν να επιλέξετε είτε τα παιδιά, τις γυναίκες και τους άντρες σας είτε Εμένα, διαλέξατε τα πρώτα. Και μεταξύ των αντιλήψεων και της αλήθειας, διαλέξατε και πάλι το πρώτο. Ερχόμενος αντιμέτωπος με κάθε είδους μοχθηρές πράξεις σας, έχω απλώς χάσει την πίστη Μου σ’ εσάς, απλώς μένω έκπληκτος. Οι καρδιές σας, αναπάντεχα, είναι ανίκανες να μαλακώσουν. Το αίμα της καρδιάς που δαπανώ τόσα χρόνια, αναπάντεχα, δεν Μου έχει φέρει τίποτα άλλο, παρά την εγκατάλειψη και την παραίτησή σας, αλλά οι ελπίδες Μου για εσάς αυξάνονται κάθε μέρα που περνάει, διότι η μέρα Μου έχει ήδη αποκαλυφθεί πλήρως ενώπιον όλων. Παρ’ όλα αυτά, τώρα επιδιώκετε ακόμα σκοτεινά και μοχθηρά πράγματα, και αρνείστε να αποκοπείτε από αυτά. Ποιο θα είναι, λοιπόν, το αποτέλεσμά σας; Το σκεφτήκατε ποτέ αυτό προσεκτικά; Αν σας ζητούνταν να διαλέξετε ξανά, ποια θα ήταν τότε η θέση σας; Θα ήταν ακόμη όπως η προηγούμενη; Θα Μου φέρνατε και πάλι απογοήτευση και επώδυνη θλίψη; Οι καρδιές σας θα εξακολουθούσαν να κατέχουν μόνο ελάχιστη ζεστασιά; Ακόμη δεν θα γνωρίζατε τι να κάνετε για να καθησυχάσετε την καρδιά Μου; Τη στιγμή αυτή, τι επιλέγετε; Θα υποταχθείτε στα λόγια Μου ή θα τα αποστρέφεστε; Η ημέρα Μου έχει ξεδιπλωθεί μπροστά στα μάτια σας, κι αυτό που βλέπετε είναι μια νέα ζωή και ένα νέο σημείο εκκίνησης. Ωστόσο, πρέπει να σας πω ότι αυτό το σημείο εκκίνησης δεν είναι η αρχή του προηγούμενου νέου έργου, αλλά το συμπέρασμα του παλαιού. Πρόκειται, δηλαδή, για την τελευταία πράξη. Θεωρώ ότι όλοι μπορείτε να καταλάβετε τι είναι ασυνήθιστο σχετικά μ’ αυτό το σημείο εκκίνησης. Σύντομα, ωστόσο, θα καταλάβετε την πραγματική σημασία αυτού του σημείου εκκίνησης, οπότε ας το προσπεράσουμε μαζί κι ας υποδεχθούμε τον επίλογο που πλησιάζει! Ωστόσο, αυτό που συνεχίζει να Με ανησυχεί σχετικά μ’ εσάς, είναι ότι, όταν έρχεστε αντιμέτωποι με την αδικία και τη δικαιοσύνη, πάντοτε διαλέγετε την πρώτη. Όλα αυτά, όμως, ανήκουν στο παρελθόν σας. Ελπίζω, επίσης, να ξεχάσω τα πάντα από το παρελθόν σας, παρόλο που αυτό είναι πολύ δύσκολο να γίνει. Έχω, όμως, έναν πολύ καλό τρόπο για να το κάνω: Το μέλλον ας αντικαταστήσει το παρελθόν και ας επιτρέψει στις σκιές του παρελθόντος σας να διαλυθούν σε αντάλλαγμα του πραγματικού εαυτού σας σήμερα. Επομένως, πρέπει να σας βάλω στον κόπο να κάνετε ξανά την επιλογή: Σε ποιον ακριβώς είστε αφοσιωμένοι;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Σε ποιον είσαι αφοσιωμένος;

Υποσημειώσεις:

α. Επιστρέφω στην ακτή: κινεζικός ιδιωματισμός που σημαίνει «αποστρέφομαι τους σατανικούς τρόπους κάποιου».

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 334

Όποτε αναφέρεται ο προορισμός, τον αντιμετωπίζετε με ιδιαίτερη σοβαρότητα· αποτελεί, επίσης, κάτι ως προς το οποίο είστε όλοι ιδιαίτερα ευαίσθητοι. Μερικοί άνθρωποι ανυπομονούν να χτυπήσουν το κεφάλι τους στο πάτωμα, να προσκυνήσουν τον Θεό, προκειμένου να αποκτήσουν έναν καλό προορισμό. Μπορώ να συμμεριστώ την προθυμία σας, η οποία δεν χρειάζεται να εκφραστεί με λόγια. Ο λόγος είναι απλώς ότι δεν θέλετε να περιπέσει η σάρκα σας στην καταστροφή και, ακόμα λιγότερο, να πέσετε σε αιώνια τιμωρία στο μέλλον. Ελπίζετε μόνο να δώσετε στον εαυτό σας τη δυνατότητα να ζήσει λίγο πιο ελεύθερα, λίγο πιο εύκολα. Κι έτσι, αισθάνεστε ιδιαίτερα ταραγμένοι όποτε αναφέρεται ο προορισμός, καθώς τρέμετε ότι, αν δεν είστε επαρκώς προσεκτικοί, μπορεί να προσβάλετε τον Θεό και συνεπώς να υποστείτε την τιμωρία που σας αξίζει. Προς χάριν του προορισμού σας, δεν έχετε διστάσει να κάνετε συμβιβασμούς, και ακόμα και οι πολλοί από εσάς που ήταν κάποτε κακοί και επιπόλαιοι, έχουν γίνει ξαφνικά ιδιαιτέρως ευγενείς και ειλικρινείς· η εντύπωση της ειλικρίνειάς παγώνει τους ανθρώπους ως το μεδούλι. Παρόλα αυτά, οι καρδιές όλων σας είναι «ειλικρινείς», και Μου εκμυστηρεύεστε σταθερά τα μυστικά της καρδιάς σας χωρίς να αποκρύπτετε τίποτα, είτε πρόκειται για παράπονο, είτε για εξαπάτηση ή αφοσίωση. Γενικά, έχετε «ομολογήσει» σε Μένα με μεγάλη ειλικρίνεια τα ουσιαστικά πράγματα που βρίσκονται στα μύχια της ύπαρξής σας. Φυσικά, ποτέ δεν απέφυγα τέτοιου είδους πράγματα, καθώς είμαι πολύ εξοικειωμένος με αυτά. Θα προτιμούσατε να εισέλθετε στην πύρινη θάλασσα για χάρη του τελικού προορισμού σας, παρά να χάσετε έστω και μια τούφα από τα μαλλιά σας προκειμένου να κερδίσετε την επιδοκιμασία του Θεού. Όχι, δεν γίνομαι υπερβολικά δογματικός μαζί σας· απλώς, στερείστε ιδιαίτερα μιας αφοσιωμένης καρδιάς για να έρθετε πρόσωπο με πρόσωπο με όσα πράττω Εγώ. Μπορεί να μην καταλαβαίνετε τι είπα τώρα, οπότε επιτρέψτε Μου να σας παράσχω μια απλή εξήγηση: Αυτό που χρειάζεστε, δεν είναι αλήθεια και ζωή, ούτε οι αρχές σχετικά με τη συμπεριφορά σας, πόσο μάλλον το επίπονο έργο Μου. Αντιθέτως, αυτό που χρειάζεστε είναι όλα όσα κατέχετε στη σάρκα —πλούτο, κύρος, οικογένεια, γάμο, και ούτω καθεξής. Απορρίπτετε τόσο απόλυτα τα λόγια και το έργο Μου, ώστε μπορώ να συνοψίσω την πίστη σας σε μία λέξη: επιπόλαιη. Θα κάνετε τα πάντα προκειμένου να επιτύχετε τα πράγματα στα οποία είστε απολύτως αφοσιωμένοι, ωστόσο, ανακάλυψα ότι δεν θα κάνατε το ίδιο προς χάριν των ζητημάτων που αφορούν την πίστη σας στον Θεό. Αντίθετα, είστε σχετικά αφοσιωμένοι και σχετικά ειλικρινείς. Αυτός είναι και ο λόγος που λέγω ότι εκείνοι που δεν διαθέτουν απόλυτα ειλικρινή καρδιά, είναι αποτυχημένοι στην πίστη τους στον Θεό. Σκεφτείτε προσεκτικά —υπάρχουν πολλοί αποτυχημένοι ανάμεσά σας;

Οφείλετε να γνωρίζετε ότι η επιτυχία της πίστης στον Θεό πραγματώνεται ως αποτέλεσμα των πράξεων των ίδιων των ανθρώπων· όταν οι άνθρωποι αντί να επιτύχουν, αποτυγχάνουν, τούτο οφείλεται και πάλι στις δικές τους ενέργειες, και κανένας άλλος παράγοντας δεν παίζει ρόλο. Πιστεύω ότι θα κάνατε τα πάντα προκειμένου να επιτύχετε κάτι που είναι πιο δύσκολο και απαιτεί μεγαλύτερη ταλαιπωρία από το να πιστέψετε στον Θεό, και ότι θα το αντιμετωπίζατε πολύ σοβαρά, τόσο, μάλιστα, που θα ήσασταν απρόθυμοι να ανεχτείτε έστω και το παραμικρό λάθος· τούτα είναι τα είδη των αδιάκοπων προσπαθειών που όλοι σας έχετε βάλει στη ζωή σας. Είστε ικανοί ακόμη και να εξαπατήσετε τη σάρκα Μου υπό συνθήκες κατά τις οποίες δεν θα εξαπατούσατε κανένα μέλος της οικογένειάς σας. Τούτη είναι η σταθερή συμπεριφορά σας και η αρχή βάσει της οποίας ζείτε. Δεν συνεχίζετε να προβάλλετε ένα ψευδές προσωπείο για να Με εξαπατήσετε προς χάριν του προορισμού σας, ώστε ο προορισμός σας να είναι πανέμορφος και να είναι όσα επιθυμείτε; Γνωρίζω ότι η αφοσίωσή σας δεν είναι παρά εφήμερη, όπως και η ειλικρίνειά σας. Δεν αληθεύει πως η αποφασιστικότητά σας και το τίμημα που πληρώνετε είναι μόνο για χάρη της παρούσας στιγμής και όχι της μελλοντικής; Θέλετε μόνο να καταβάλετε μια τελική προσπάθεια προκειμένου να αγωνιστείτε για να εξασφαλίσετε έναν όμορφο προορισμό, με μοναδικό σκοπό να κάνετε μια ανταλλαγή. Δεν κάνετε αυτήν την προσπάθεια προκειμένου να αποφύγετε να βρεθείτε χρεωμένοι απέναντι στην αλήθεια, και ακόμη λιγότερο για να Με ξεπληρώσετε για το τίμημα που πλήρωσα. Εν ολίγοις, είστε μόνο πρόθυμοι να χρησιμοποιήσετε έξυπνα τεχνάσματα για να πάρετε αυτό που θέλετε, αλλά όχι να δώσετε ανοιχτή μάχη γι’ αυτό. Αυτές δεν είναι οι ενδόμυχες σκέψεις σας; Δεν πρέπει να συγκαλύπτετε τους εαυτούς σας, ούτε να βασανίζετε το μυαλό σας για τον προορισμό σας, σε σημείο που δεν έχετε όρεξη να να φάτε ή να πιείτε τη μέρα και δεν μπορείτε να κοιμηθείτε ήρεμα το βράδυ. Δεν αληθεύει ότι η έκβασή σας θα έχει ήδη καθοριστεί στο τέλος; Ο καθένας σας θα πρέπει να εκπληρώνει το καθήκον του με ανοιχτή και τίμια καρδιά, και να είναι πρόθυμος να πληρώσει όποιο τίμημα χρειαστεί. Όπως έχετε πει, όταν έρθει εκείνη η ημέρα, ο Θεός δεν θα μεταχειριστεί άδικα κανέναν από εκείνους που υπέφεραν ή πλήρωσαν κάποιο τίμημα γι’ Αυτόν. Αυτό το είδος της πεποίθησης αξίζει να διατηρηθεί, και αληθεύει πως δεν πρέπει ποτέ να το ξεχνάτε. Μόνο με αυτόν τον τρόπο δύναμαι να νοιώσω ήσυχος για λογαριασμό σας. Ειδάλλως, θα είστε πάντα άνθρωποι για τους οποίους δεν θα σταματήσω να ανησυχώ, και θα αποτελείτε πάντα το αντικείμενο της αποστροφής Μου. Εάν όλοι σας μπορείτε να ακολουθείτε τη συνείδησή σας και να δίνετε ολόκληρο το είναι σας για Μένα, χωρίς να φείδεστε προσπαθειών για το έργο Μου και αφιερώνοντας την ενέργεια μιας ζωής στο ευαγγελικό Μου έργο, τότε η καρδιά Μου δεν θα σκιρτά συχνά από χαρά για λογαριασμό σας; Με αυτόν τον τρόπο, δεν θα ανησυχώ καθόλου για εσάς, έτσι δεν είναι; Είναι κρίμα ότι αυτό που μπορείτε να κάνετε αποτελεί μονάχα ένα θλιβερά μικροσκοπικό μέρος αυτού που προσδοκώ. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, πώς μπορείτε να έχετε το θράσος να ζητάτε από Εμένα εκείνο για το οποίο ελπίζετε;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Περί προορισμού

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 335

Ο προορισμός και η μοίρα σας είναι πολύ σημαντικοί για σας —έχουν πολύ σημαντική επίδραση σ’ εσάς. Πιστεύετε ότι αν δεν ενεργείτε με μεγάλη προσοχή, θα σημαίνει ότι παύετε να έχετε έναν προορισμό, ότι έχετε καταστρέψει την ίδια σας τη μοίρα. Αλλά έχετε σκεφθεί ποτέ ότι οι άνθρωποι που καταβάλλουν προσπάθειες αποκλειστικά προς χάριν του προορισμού τους, απλώς κοπιάζουν ματαίως; Τέτοιες προσπάθειες δεν είναι αληθινές —είναι κίβδηλες και απατηλές. Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε όσοι καταβάλλουν προσπάθεια μόνο για χάρη του προορισμού τους βρίσκονται στο κατώφλι της τελικής τους ήττας, διότι η αποτυχία στην πίστη κάποιου στον Θεό προκαλείται από τον δόλο. Έχω πει προηγουμένως ότι δεν αρέσκομαι στην κολακεία, τη δουλοπρέπεια ή στην ενθουσιώδη μεταχείρισή Μου από τους ανθρώπους. Θέλω οι έντιμοι άνθρωποι να αντιμετωπίσουν την αλήθεια Μου και τις προσδοκίες Μου. Πολύ δε περισσότερο, Μου αρέσει όταν οι άνθρωποι είναι ικανοί να λαμβάνουν υπόψη την καρδιά Μου στον μέγιστο βαθμό, και όταν είναι, μάλιστα, ικανοί να δαπανήσουν τα πάντα για χάρη Μου. Μονάχα έτσι μπορεί η καρδιά Μου να νοιώσει παρηγοριά. Πόσα πράγματα σ’ εσάς δεν Μου αρέσουν τούτην τη στιγμή; Και πόσα Μου αρέσουν; Ισχύει ότι κανείς από εσάς δεν έχει συνειδητοποιήσει όλες τις διαφορετικές εκδηλώσεις ασχήμιας που έχετε προβάλει προς χάριν του προορισμού σας;

Μέσα Μου, δεν επιθυμώ να βλάψω καμία καρδιά που είναι θετική και στοχεύει ανοδικά και, ακόμη περισσότερο, δεν επιθυμώ να διαλύσω το κίνητρο κανενός να κάνει το καθήκον του πιστά. Εντούτοις, πρέπει να θυμίσω σε όλους σας τις ανεπάρκειές σας και τη βρόμικη ψυχή που βρίσκεται στα μύχια της καρδιάς σας. Το κάνω μονάχα με την ελπίδα να μπορέσετε να προσφέρετε την αληθινή καρδιά σας ενώπιον των λόγων Μου, επειδή αυτό που απεχθάνομαι περισσότερο είναι η εξαπάτηση των ανθρώπων απέναντί Μου. Ελπίζω μόνο ότι, στο τελευταίο στάδιο του έργου Μου, θα είστε σε θέση να δώσετε τον καλύτερό σας εαυτό και ότι θα αφοσιωθείτε ολόκαρδα, και όχι πια με μισή καρδιά. Φυσικά, ελπίζω επίσης ότι όλοι σας θα μπορέσετε να έχετε έναν καλό προορισμό. Ωστόσο, εξακολουθώ να έχω την απαίτησή Μου, η οποία είναι να λάβετε την καλύτερη απόφαση, προσφέροντας σε Εμένα την αποκλειστική και τελική σας αφοσίωση. Αν κάποιος δεν διαθέτει αυτήν την αποκλειστική αφοσίωση, τότε είναι σίγουρα ένα πολύτιμο απόκτημα του Σατανά, και δεν θα συνεχίσω να τον χρησιμοποιώ, μα θα τον στείλω στο σπίτι του προκειμένου να λάβει τη φροντίδα των γονέων του. Το έργο Μου σας προσφέρει μεγάλη βοήθεια· εκείνο που ελπίζω να πάρω από σας είναι μια καρδιά έντιμη που στοχεύει ανοδικά αλλά, μέχρι στιγμής, τα χέρια Μου παραμένουν άδεια. Σκεφτείτε το: Αν μια μέρα εξακολουθώ να είμαι τόσο θιγμένος, σε βαθμό που δεν περιγράφεται με λόγια, ποια θα είναι η στάση Μου απέναντί σας τότε; Θα είμαι τόσο φιλικός απέναντί σας όσο τώρα; Θα είναι τότε η καρδιά Μου όσο γαλήνια είναι τώρα; Μπορείτε να κατανοήσετε τα αισθήματα κάποιου που, έχοντας οργώσει κοπιωδώς το χωράφι, δεν έχει συλλέξει ούτε έναν σπόρο; Καταλαβαίνετε σε τι βαθμό τραυματίζεται η καρδιά κάποιου όταν δέχεται ένα ισχυρό πλήγμα; Δύνασθε να γευθείτε την πικρία ενός άλλοτε γεμάτου ελπίδα ατόμου, που υποχρεώθηκε να αποχωρίσει με άσχημο τρόπο; Έχετε δει την οργή που ξεχύνεται από ένα άτομο που το έχουν προκαλέσει; Δύνασθε να κατανοήσετε τη δίψα για εκδίκηση ενός ατόμου που το αντιμετώπισαν με εχθρότητα και δόλο; Αν κατανοείτε τη νοοτροπία αυτών των ανθρώπων, τότε πιστεύω ότι δεν θα σας είναι δύσκολο να φανταστείτε τη στάση του Θεού, όταν έλθει η στιγμή να τιμωρήσει. Τέλος, ελπίζω όλοι σας να καταβάλετε σοβαρές προσπάθειες προς χάριν του προορισμού σας, αν και καλό θα ήταν να μην επιστρατεύσετε δόλια μέσα στις προσπάθειές σας, διαφορετικά θα συνεχίσω να νοιώθω μέσα Μου απογοητευμένος από εσάς. Και πού οδηγεί μια τέτοια απογοήτευση; Μήπως κοροϊδεύετε τον εαυτό σας; Εκείνοι που αφιερώνουν σκέψη στον προορισμό τους και παρόλα αυτά τον καταστρέφουν, είναι οι άνθρωποι με τις μικρότερες δυνατότητες να σωθούν. Ακόμα κι αν ένας τέτοιος άνθρωπος εξοργιζόταν και εξαγριωνόταν, ποιος θα τον λυπόταν; Εν ολίγοις, ακόμα επιθυμώ να έχετε έναν προορισμό συνάμα ταιριαστό και καλό και, ακόμη περισσότερο, ελπίζω ότι κανένας από εσάς δεν θα περιπέσει στην καταστροφή.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Περί προορισμού