Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 281

Ο Θεός κι ο άνθρωπος δεν μπορούν να συγκριθούν επί ίσοις όροις. Η ουσία Του και το έργο Του είναι πλήρως ασύλληπτα και ακατανόητα για τον άνθρωπο. Αν ο Θεός δεν πραγματοποιεί ο ίδιος το έργο Του και δεν εκφέρει ο ίδιος τον λόγο Του ανάμεσα στο ανθρώπινο γένος, τότε, ό,τι και να γίνει, ο άνθρωπος δεν θα μπορέσει ποτέ να κατανοήσει τις προθέσεις του Θεού. Και έτσι, ακόμα κι αυτοί που έχουν αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή τους στον Θεό δεν θα ήταν σε θέση να λάβουν την έγκρισή Του. Αν ο Θεός δεν ξεκινήσει να εργάζεται, τότε, ανεξαρτήτως του πόσο καλά τα πηγαίνει ο άνθρωπος, όλα θα πάνε χαμένα, καθώς οι σκέψεις του Θεού θα είναι πάντοτε ανώτερες από τις σκέψεις του ανθρώπου, ενώ τη σοφία του Θεού δεν μπορεί να τη συλλάβει κανένας άνθρωπος. Κι έτσι, λέω πως αυτοί που ισχυρίζονται πως «κατανοούν πλήρως» τον Θεό και το έργο Του είναι ανίκανοι· είναι όλοι τους υπερφίαλοι και αδαείς. Ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να ορίζει το έργο του Θεού. Πέραν τούτου, ο άνθρωπος δεν μπορεί να ορίζει το έργο του Θεού. Στα μάτια του Θεού, ο άνθρωπος είναι απλούστατα μικρότερος από ένα μυρμήγκι· οπότε πώς μπορεί ο άνθρωπος να συλλάβει το έργο του Θεού; Σε όσους αρέσει να φλυαρούν σχετικά με το ότι «ο Θεός δεν λειτουργεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο» ή «ο Θεός είναι έτσι ή είναι αλλιώς» —δεν μιλούν υπεροπτικά; Θα πρέπει όλοι μας να γνωρίζουμε ότι ο άνθρωπος, ο οποίος είναι φτιαγμένος από σάρκα, έχει διαφθαρεί από τον Σατανά. Η ίδια η φύση της ανθρωπότητας είναι να αντιτίθεται στον Θεό. Το ανθρώπινο γένος δεν μπορεί να είναι ισότιμοι με τον Θεό, πόσο μάλλον να ελπίζει να συμβουλέψει το έργο του Θεού. Όσο για τον τρόπο με τον οποίον ο Θεός καθοδηγεί τον άνθρωπο, αυτό αποτελεί έργο του ίδιου του Θεού. Είναι σωστό ο άνθρωπος να πρέπει να υποτάσσεται, χωρίς να δηλώνει τη μία ή την άλλη άποψη, καθώς ο άνθρωπος δεν είναι τίποτε άλλο παρά χώμα. Από τη στιγμή που πρόθεσή μας είναι να αναζητήσουμε τον Θεό, δεν θα πρέπει να τοποθετούμε τις δικές μας αντιλήψεις επάνω από το έργο του Θεού, προκειμένου να τις λάβει υπόψη Του, ακόμα λιγότερο δε θα πρέπει να επιστρατεύουμε τη διεφθαρμένη διάθεσή μας, για να αντιταχθούμε σκόπιμα και σθεναρά στο έργο του Θεού. Κάτι τέτοιο δεν θα μας καθιστούσε αντίχριστους; Πώς είναι δυνατόν τέτοιου είδους άνθρωποι να πιστεύουν στον Θεό; Από τη στιγμή που πιστεύουμε ότι υπάρχει Θεός, και εφόσον θέλουμε να Τον ικανοποιήσουμε και Τον δούμε, θα πρέπει να αναζητήσουμε την οδό της αλήθειας και να βρούμε έναν τρόπο να είμαστε συμβατοί με τον Θεό. Δεν θα πρέπει να αντιτασσόμαστε πεισματικά σ’ Αυτόν. Τι καλό θα μπορούσε να βγει από μια τέτοια συμπεριφορά;

Σήμερα, ο Θεός έχει κάνει νέο έργο. Μπορεί να μην είσαι σε θέση να αποδεχθείς αυτά τα λόγια, και μπορεί να σου φαίνονται ασυνήθιστα, αλλά θα σε συμβούλευα να μην εκθέσεις τη φυσικότητά σου προς το παρόν, γιατί μόνο όσοι πεινούν και διψούν πραγματικά για δικαιοσύνη ενώπιον του Θεού μπορούν να κερδίσουν την αλήθεια, και μόνο αυτοί που είναι πραγματικά ευσεβείς μπορούν να λάβουν τη διαφώτιση και την καθοδήγηση από Αυτόν. Επιτυγχάνονται αποτελέσματα αναζητώντας την αλήθεια με απόλυτη ηρεμία, όχι με διαμάχες και φιλονικίες. Όταν λέω ότι «σήμερα, ο Θεός έχει κάνει νέο έργο», αναφέρομαι στο ζήτημα της επιστροφής του Θεού στη σάρκα. Ίσως αυτά τα λόγια να μην σε απασχολούν· ίσως να τα απεχθάνεσαι· ή ίσως ακόμα και να τα βρίσκεις εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Εν πάση περιπτώσει, ελπίζω πως όλοι όσοι ποθούν πραγματικά να εμφανιστεί ο Θεός μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτό το γεγονός και να το εξετάσουν προσεκτικά, αντί να βγάζουν γρήγορα συμπεράσματα σχετικά με αυτό· αυτό θα πρέπει να κάνει ένας σοφός άνθρωπος.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πρόλογος

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 282

Κατά την πίστη του στον Θεό, πώς θα πρέπει να γνωρίσει κανείς τον Θεό; Θα πρέπει να γνωρίσει τον Θεό βασισμένος στον λόγο και το έργο του Θεού σήμερα, χωρίς παρέκκλιση ή πλάνη, και, προ πάντων, θα πρέπει να γνωρίσει το έργο του Θεού. Αυτό είναι το θεμέλιο της γνώσης του Θεού. Όλες αυτές οι διάφορες πλάνες που στερούνται μια καθαρή κατανόηση του λόγου του Θεού, είναι θρησκευτικές αντιλήψεις, αποτελούν στρεβλή κατανόηση. Η μεγαλύτερη δεξιότητα των θρησκευτικών προσωπικοτήτων είναι να παίρνουν τον λόγο του Θεού που ήταν κατανοητός στο παρελθόν και να τον συγκρίνουν με τον λόγο του Θεού σήμερα. Αν, όταν υπηρετείς τον Θεό του σήμερα, προσκολλάσαι στα πράγματα που αποκαλύφθηκαν από τη διαφώτιση του Αγίου Πνεύματος στο παρελθόν, τότε η υπηρεσία σου θα προκαλέσει διακοπή και η πράξη σου θα είναι ξεπερασμένη, τίποτα περισσότερο από μια θρησκευτική τελετή. Αν πιστεύεις ότι αυτοί που υπηρετούν τον Θεό πρέπει να είναι εξωτερικά ταπεινοί και υπομονετικοί, ανάμεσα στα άλλα χαρακτηριστικά, κι αν κάνεις πράξη μια τέτοιου είδους γνώση σήμερα, τότε μια τέτοια γνώση είναι θρησκευτική αντίληψη· μια τέτοια πράξη έχει γίνει υποκριτική παράσταση. Η φράση «θρησκευτικές αντιλήψεις» αναφέρεται σε πράγματα που είναι απαρχαιωμένα και ξεπερασμένα (συμπεριλαμβανομένης της κατανόησης του λόγου που ειπώθηκε στο παρελθόν από τον Θεό και του φωτός που αποκαλύφθηκε απευθείας από το Άγιο Πνεύμα), κι αν γίνουν πράξη σήμερα, τότε διακόπτουν το έργο του Θεού και δεν φέρνουν όφελος στον άνθρωπο. Αν οι άνθρωποι δεν μπορούν να διώξουν από μέσα τους αυτά τα πράγματα που ανήκουν στις θρησκευτικές αντιλήψεις, τότε αυτά τα πράγματα θα γίνουν μεγάλο εμπόδιο στην υπηρεσία τους προς τον Θεό. Οι άνθρωποι με θρησκευτικές αντιλήψεις δεν έχουν κανένα τρόπο να ακολουθήσουν τα βήματα του έργου του Αγίου Πνεύματος —μένουν ένα βήμα πίσω, κι έπειτα δύο. Αυτό συμβαίνει διότι αυτές οι θρησκευτικές αντιλήψεις κάνουν τον άνθρωπο να γίνει εξαιρετικά αυτάρεσκος και αλαζονικός. Ο Θεός δεν νιώθει καμιά νοσταλγία για ό,τι είπε και έκανε στο παρελθόν. Αν κάτι είναι ξεπερασμένο, το εξαλείφει. Είσαι σίγουρα ανήμπορος να αφήσεις τις αντιλήψεις σου; Αν είσαι προσκολλημένος στο λόγο του Θεού που ειπώθηκε στο παρελθόν, αυτό αποδεικνύει πως γνωρίζεις το έργο του Θεού; Αν δεν μπορείς να δεχτείς το φως του Αγίου Πνεύματος σήμερα, και, αντ’ αυτού, προσκολλάσαι στο φως του παρελθόντος, μπορεί αυτό να αποδείξει ότι ακολουθείς τα βήματα του Θεού; Ακόμα δεν μπορείς να αφήσεις τις θρησκευτικές αντιλήψεις; Αν ισχύει αυτό, τότε θα γίνεις κάποιος που αντιτάσσεται στον Θεό.

Αν οι άνθρωποι μπορούν να αφήσουν τις θρησκευτικές αντιλήψεις, τότε δεν θα χρησιμοποιούν το μυαλό τους για να ζυγίζουν τον λόγο και το έργο του Θεού σήμερα και, αντ’ αυτού, θα υποταχθούν αμέσως. Παρόλο που το έργο του Θεού σήμερα είναι προφανώς διαφορετικό απ’ αυτό του παρελθόντος, μπορείς να αφήσεις τις απόψεις του παρελθόντος και να υποταχθείς αμέσως στο έργο του Θεού σήμερα. Αν είσαι ικανός μιας τέτοιας κατανόησης ώστε να πρέπει να δίνεις εξέχουσα θέση στο έργο του Θεού σήμερα, ανεξαρτήτως του πώς Αυτός ενήργησε στο παρελθόν, τότε είσαι κάποιος που έχει αφήσει τις αντιλήψεις του, που υποτάσσεται στον Θεό, και που μπορεί να υποταχθεί στο έργο και στον λόγο του Θεού και να ακολουθήσει τα βήματά Του. Έτσι, θα είσαι κάποιος που υποτάσσεται πραγματικά στον Θεό. Δεν αναλύεις ούτε εξετάζεις εξονυχιστικά το έργο του Θεού. Είναι σαν να έχει ξεχάσει ο Θεός το προηγούμενο έργο Του κι εσύ επίσης. Το παρόν είναι παρόν και το παρελθόν είναι παρελθόν, και αφού σήμερα ο Θεός έχει αφήσει στην άκρη αυτό που έκανε στο παρελθόν, έτσι κι εσύ δεν θα πρέπει να κολλάς σ’ αυτό. Μόνο ένα τέτοιο άτομο είναι κάποιος που υποτάσσεται απόλυτα στον Θεό κι έχει εγκαταλείψει εντελώς τις θρησκευτικές του αντιλήψεις.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο αυτοί που γνωρίζουν το τωρινό έργο του Θεού μπορούν να υπηρετούν τον Θεό

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 283

Επειδή υπάρχουν πάντοτε νέες εξελίξεις στο έργο του Θεού, υπάρχει έργο που παλιώνει και απαρχαιώνεται καθώς δημιουργείται νέο έργο. Αυτοί οι διαφορετικοί τύποι έργου, το παλιό και το νέο, δεν είναι αντικρουόμενοι, αλλά συμπληρωματικοί· κάθε βήμα ακολουθεί το προηγούμενο. Επειδή, όμως, υπάρχει καινούριο έργο, τα προηγούμενα έργα πρέπει, φυσικά, να μπουν στην άκρη. Για παράδειγμα, μερικές από τις πατροπαράδοτες πρακτικές και τα συνηθισμένα γνωμικά του ανθρώπου, σε συνδυασμό με την πολυετή εμπειρία και τις διδαχές του ανθρώπου, έχουν διαμορφώσει κάθε είδους αντιλήψεις στο μυαλό του ανθρώπου. Το γεγονός ότι ο Θεός δεν έχει ακόμα αποκαλύψει πλήρως το πραγματικό Του πρόσωπο και την έμφυτη διάθεσή Του στον άνθρωπο, και παράλληλα, η διάδοση, για πολλά χρόνια, παραδοσιακών θεωριών από την αρχαιότητα, ευνοεί ακόμα περισσότερο τη διαμόρφωση τέτοιων αντιλήψεων από τον άνθρωπο. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι κατά την πορεία της πίστης του ανθρώπου στον Θεό, η επιρροή διαφόρων αντιλήψεων έχει οδηγήσει στη συνεχή διαμόρφωση και εξέλιξη κάθε λογής κατανόησης για τον Θεό μέσα από τις αντιλήψεις που έχουν οι άνθρωποι, γεγονός το οποίο έχει κάνει πολλούς θρησκευόμενους ανθρώπους που υπηρετούν τον Θεό να γίνουν εχθροί Του. Άρα, όσο πιο δυνατές οι θρησκευτικές αντιλήψεις του ανθρώπου, τόσο περισσότερο αντιτάσσονται στον Θεό, και τόσο περισσότερο γίνονται εχθροί του Θεού. Το έργο του Θεού είναι πάντοτε καινούργιο και ποτέ παλιό· ποτέ δεν αποτελεί δόγμα, αντιθέτως, συνεχώς αλλάζει και ανανεώνεται, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό. Το να εργάζεται κατ’ αυτόν τον τρόπο αποτελεί έκφραση της έμφυτης διάθεσης του ίδιου του Θεού. Επίσης, αποτελεί εγγενή αρχή του έργου του Θεού κι ένα από τα μέσα με τα οποία ο Θεός ολοκληρώνει τη διαχείρισή Του. Αν ο Θεός δεν λειτουργούσε μ’ αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος δεν θα άλλαζε, ούτε θα μπορούσε να γνωρίσει τον Θεό, ενώ ο Σατανάς δεν θα μπορούσε να συντριβεί. Έτσι, στο έργο Του συνεχώς προκύπτουν αλλαγές που φαίνονται αλλοπρόσαλλες, αλλά που στην πραγματικότητα είναι περιοδικές. Ο τρόπος, όμως, με τον οποίο ο άνθρωπος πιστεύει στον Θεό είναι αρκετά διαφορετικός. Αυτός προσκολλάται στα παλιά, οικεία δόγματα και συστήματα και, όσο πιο παλιά είναι, τόσο πιο ευπρόσδεκτα γι’ αυτόν. Πώς θα μπορούσε ο ανόητος νους του ανθρώπου, ένας νους αδιάλλακτος σαν την πέτρα, να δεχτεί ένα τόσο ακατάληπτο νέο έργο και λόγο του Θεού; Ο άνθρωπος απεχθάνεται τον Θεό που είναι πάντα νέος και ποτέ παλιός· του αρέσει μόνον ο παλιός Θεός που είναι γερασμένος, έχει άσπρα μαλλιά και είναι στάσιμος. Έτσι, επειδή Θεός και άνθρωπος έχουν τις δικές τους προτιμήσεις, ο άνθρωπος έχει γίνει εχθρός του Θεού. Πολλές απ’ αυτές τις αντιφάσεις εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμη και σήμερα, σε μια εποχή που ο Θεός συνεχίζει να κάνει νέο έργο για σχεδόν έξι χιλιάδες χρόνια. Η κατάσταση, λοιπόν, για τον άνθρωπο είναι απελπιστική. Ίσως εξαιτίας της ισχυρογνωμοσύνης του ανθρώπου, ή εξαιτίας του απαραβίαστου των διαχειριστικών διαταγμάτων του Θεού από κάθε άνθρωπο. Όμως, εκείνοι οι κληρικοί, άνδρες και γυναίκες, εξακολουθούν να προσκολλώνται σε μουχλιασμένα, παλιά βιβλία και χαρτιά, ενώ ο Θεός συνεχίζει με το ανολοκλήρωτο έργο Του της διαχείρισης σαν να μην έχει κανέναν στο πλευρό Του. Αν και αυτές οι αντιφάσεις προκαλούν εχθρότητα μεταξύ Θεού κι ανθρώπου, και μάλιστα είναι άλυτες, ο Θεός δεν τους δίνει καμιά προσοχή, σαν να υπήρχαν και ταυτόχρονα να μην υπήρχαν. Ο άνθρωπος, όμως, συνεχίζει να εμμένει στα πιστεύω και τις αντιλήψεις του και δεν τα αφήνει ποτέ. Ωστόσο, ένα πράγμα είναι αυτονόητο: Παρόλο που ο άνθρωπος δεν παρεκκλίνει απ’ τη θέση του, τα πόδια του Θεού κινούνται συνεχώς κι Αυτός αλλάζει θέση σύμφωνα με το περιβάλλον. Στο τέλος, ο άνθρωπος είναι αυτός που θα νικηθεί χωρίς να δώσει μάχη. Ο Θεός, εν τω μεταξύ, είναι ο μεγαλύτερος πολέμιος όλων των νικημένων εχθρών Του κι επίσης ο υπέρμαχος της ανθρωπότητας, και αυτών που έχουν νικηθεί και αυτών που δεν έχουν νικηθεί. Ποιος μπορεί να αναμετρηθεί με τον Θεό και να νικήσει; Οι αντιλήψεις του ανθρώπου μοιάζουν να προέρχονται απ’ τον Θεό, διότι πολλές απ’ αυτές γεννήθηκαν μετά το έργο του Θεού. Εντούτοις, εξαιτίας αυτού, ο Θεός δεν συγχωρεί τον άνθρωπο, ούτε προσφέρει πλουσιοπάροχα επαίνους στον άνθρωπο που παράγει προϊόντα «για τον Θεό», στον απόηχο του έργου Του, τα οποία βρίσκονται εκτός του έργου Του. Αντιθέτως, είναι τρομερά αηδιασμένος από τις αντιλήψεις και τις παλιές, θρησκοληπτικές δοξασίες του ανθρώπου, ενώ δεν σκοπεύει μάλιστα ούτε να παραδεχτεί την ημερομηνία που αυτές οι αντιλήψεις πρωτοεμφανίστηκαν. Δεν δέχεται καθόλου ότι αυτές οι αντιλήψεις προκλήθηκαν απ’ το έργο Του, καθώς οι αντιλήψεις του ανθρώπου διαδίδονται από τον άνθρωπο. Πηγή τους είναι οι σκέψεις και ο νους του ανθρώπου, όχι ο Θεός, μα ο Σατανάς. Πρόθεση του Θεού για το έργο Του ήταν πάντα να είναι νέο και ζωντανό, όχι παλιό και νεκρό, κι αυτό στο οποίο Αυτός κάνει τον άνθρωπο να τηρήσει ποικίλει ανάλογα με τις εποχές και περιόδους και δεν είναι αιώνιο και αμετάβλητο. Αυτό συμβαίνει, διότι Αυτός είναι ένας Θεός που κάνει τον άνθρωπο να ζει και να είναι καινούριος, σε αντίθεση μ’ ένα διάβολο που κάνει τον άνθρωπο να πεθαίνει και να είναι παλιός. Ακόμα δεν το καταλαβαίνετε; Έχεις αντιλήψεις για τον Θεό και αδυνατείς να τις αφήσεις, γιατί είσαι στενόμυαλος. Αυτό δεν συμβαίνει επειδή το έργο του Θεού περιέχει ελάχιστη λογική, ούτε επειδή το έργο Του αδιαφορεί για τα συναισθήματα του ανθρώπου, αλλά κι ούτε επειδή ο Θεός είναι πάντα αμελής στα καθήκοντά Του. Δεν μπορείς να αφήσεις τις αντιλήψεις σου εξαιτίας της μεγάλης σου έλλειψης υποταγής κι επειδή δεν έχεις την παραμικρή ομοιότητα δημιουργημένου όντος· όχι επειδή ο Θεός κάνει τα πράγματα δύσκολα για σένα. Εσύ το προκάλεσες όλο αυτό, και δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τον Θεό. Κάθε ταλαιπωρία και κακοτυχία προκαλείται απ’ τον άνθρωπο. Οι σκέψεις του Θεού είναι πάντα καλές. Δεν θέλει να σε κάνει να δημιουργείς αντιλήψεις, αλλά θέλει για σένα, με τα χρόνια, να αλλάζεις και να ανανεώνεσαι. Ωστόσο, δεν καταλαβαίνεις τι είναι καλό για σένα και πάντα εξετάζεις εξονυχιστικά ή αναλύεις. Δεν είναι ότι ο Θεός κάνει τα πράγματα δύσκολα για σένα, αλλά εσύ δεν έχεις φόβο Θεού και η επαναστατικότητά σου είναι πάρα πολύ μεγάλη. Ένα μικροσκοπικό δημιουργημένο ον που τολμά να πάρει ένα ασήμαντο μέρος απ’ αυτό που προηγουμένως είχε δοθεί απ’ τον Θεό, και στη συνέχεια, το μεταστρέφει και το χρησιμοποιεί προκειμένου να επιτεθεί στον Θεό —αυτή δεν είναι άραγε η επαναστατικότητα του ανθρώπου; Οι άνθρωποι, είναι εύλογο να πει κανείς, στερούνται παντελώς τα προσόντα να εκφράσουν τις απόψεις τους ενώπιον του Θεού, πόσο δε μάλλον, διαθέτουν τα προσόντα να περιφέρονται επιδεικνύοντας την άχρηστη, βρομερή, σάπια, γλαφυρή γλωσσική τους έκφρασή τους κατά βούληση —για να μην πούμε τίποτα γι’ αυτές τις μουχλιασμένες αντιλήψεις. Μήπως αυτές δεν είναι ακόμη πιο άχρηστες;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο αυτοί που γνωρίζουν το τωρινό έργο του Θεού μπορούν να υπηρετούν τον Θεό

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 284

Το έργο του Θεού κινείται πάντα προς τα εμπρός και, παρόλο που ο σκοπός του έργου Του δεν αλλάζει, η μέθοδος με την οποία εργάζεται αλλάζει συνεχώς, πράγμα που σημαίνει ότι όσοι ακολουθούν τον Θεό αλλάζουν κι εκείνοι συνεχώς. Όσο περισσότερο έργο επιτελεί ο Θεός, τόσο πιο εμπεριστατωμένη είναι η γνώση του ανθρώπου για τον Θεό. Λόγω του έργου του Θεού, αντίστοιχες αλλαγές λαμβάνουν, επίσης, χώρα στη διάθεση του ανθρώπου. Ωστόσο, επειδή το έργο του Θεού μεταβάλλεται διαρκώς, εκείνοι που δεν γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος και εκείνοι οι παράλογοι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν την αλήθεια, μετατρέπονται σε ανθρώπους που αντιστέκονται στον Θεό. Ποτέ δεν συνάδει το έργο του Θεού με τις αντιλήψεις του ανθρώπου, επειδή το έργο Του είναι πάντοτε νέο και ποτέ παλιό, κι Εκείνος δεν επαναλαμβάνει ποτέ παλιό έργο, κι αντιθέτως προχωράει πάντοτε προς τα εμπρός με έργο που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στο παρελθόν. Από τη στιγμή που ο Θεός δεν επαναλαμβάνει το έργο Του, και ο άνθρωπος κρίνει πάντα το τρέχον έργο του Θεού με βάση το έργο που έκανε Εκείνος στο παρελθόν, έχει γίνει υπερβολικά δύσκολο για τον Θεό να φέρει εις πέρας κάθε στάδιο του έργου της νέας εποχής. Ο άνθρωπος παρουσιάζει υπερβολικά πολλές δυσκολίες! Είναι υπερβολικά συντηρητικός στον τρόπο που σκέφτεται! Κανείς δεν γνωρίζει το έργο του Θεού, ωστόσο όλοι το οριοθετούν. Όταν αφήνει τον Θεό, ο άνθρωπος χάνει τη ζωή, την αλήθεια και τις ευλογίες του Θεού, ωστόσο, δεν αποδέχεται ούτε τη ζωή ούτε την αλήθεια, πόσο μάλλον τις μεγαλύτερες ευλογίες που ο Θεός δίνει στην ανθρωπότητα. Όλοι οι άνθρωποι επιθυμούν να κερδίσουν τον Θεό, όμως είναι ανίκανοι να ανεχθούν τυχόν αλλαγές στο έργο του Θεού. Εκείνοι που δεν αποδέχονται το νέο έργο του Θεού πιστεύουν ότι το έργο του Θεού είναι αμετάβλητο, ότι παραμένει για πάντα στάσιμο. Πιστεύουν πως το μόνο που χρειάζεται για να κερδίσουν την αιώνια σωτηρία από τον Θεό είναι να τηρούν τον νόμο και, εφόσον μετανοούν κι εξομολογούνται τις αμαρτίες τους, οι προθέσεις του Θεού θα ικανοποιούνται πάντα. Είναι της άποψης ότι ο Θεός μπορεί να είναι μόνο ο Θεός της τήρησης του νόμου και ο Θεός που σταυρώθηκε για τον άνθρωπο. Είναι, επίσης, άποψή τους ότι ο Θεός δεν πρέπει και δεν μπορεί να υπερβεί τη Βίβλο. Αυτές ακριβώς οι απόψεις είναι που τους έχουν αλυσοδέσει σφιχτά στους παλιούς νόμους και τους έχουν κάνει να κολλήσουν σε νεκρούς κανονισμούς. Ακόμα περισσότεροι πιστεύουν ότι όποιο κι αν είναι το νέο έργο του Θεού, πρέπει να επαληθεύεται μέσα από προφητείες, καθώς και ότι σε κάθε στάδιο ενός τέτοιου έργου πρέπει να προβάλλονται αποκαλύψεις σε όσους Τον ακολουθούν με «αληθινή» καρδιά· διαφορετικά, ένα τέτοιο έργο δεν θα μπορούσε να είναι το έργο του Θεού. Ήδη δεν είναι εύκολο για τον άνθρωπο να καταφέρει να γνωρίσει τον Θεό. Αν σ’ αυτό προσθέσουμε την παράλογη καρδιά του ανθρώπου και την επαναστατική φύση του, τη γεμάτη υπεροψία και έπαρση, τότε γίνεται ακόμα πιο δύσκολο γι’ αυτόν να αποδεχτεί το νέο έργο του Θεού. Ο άνθρωπος ούτε εξετάζει εξονυχιστικά το νέο έργο του Θεού ούτε το αποδέχεται με ταπεινότητα. Αντιθέτως, υιοθετεί μια περιφρονητική στάση καθώς αναμένει αποκαλύψεις και καθοδήγηση από τον Θεό. Αυτά δεν αποτελούν εκδηλώσεις ανθρώπου που επαναστατεί ενάντια στον Θεό και Του αντιστέκεται; Πώς είναι δυνατόν τέτοιου είδους άνθρωποι να λάβουν την έγκριση του Θεού;

Ο Ιησούς είπε ότι το έργο του Ιεχωβά είχε μείνει πίσω στην Εποχή της Χάριτος, όπως λέω κι Εγώ σήμερα ότι το έργο του Ιησού έχει μείνει κι αυτό πίσω. Αν είχε υπάρξει μόνο η Εποχή του Νόμου και όχι η Εποχή της Χάριτος, τότε ο Ιησούς δεν θα είχε σταυρωθεί και δεν θα είχε λυτρώσει όλη την ανθρωπότητα. Αν είχε υπάρξει μόνο η Εποχή του Νόμου, θα μπορούσε ποτέ η ανθρωπότητα να φτάσει στο σήμερα; Η ιστορία προχωρά συνεχώς, και η ιστορία δεν είναι ο φυσικός νόμος του έργου του Θεού; Δεν αποτελεί αυτό απεικόνιση της διαχείρισης του ανθρώπου από τον Θεό σε όλο το σύμπαν; Η ιστορία προχωρά προς τα εμπρός, και το ίδιο κάνει και το έργο του Θεού. Οι προθέσεις του Θεού αλλάζουν διαρκώς. Εκείνος δεν θα μπορούσε να παραμείνει σε ένα στάδιο έργου επί έξι χιλιάδες χρόνια, διότι, όπως γνωρίζουν όλοι, ο Θεός είναι πάντοτε καινούργιος και ποτέ παλιός, και δεν θα ήταν δυνατόν να συνεχίζει να επιτελεί ένα έργο όπως τη σταύρωση, και να σταυρώνεται μία, δύο, τρεις φορές… Το να σκέφτεται κανείς έτσι θα ήταν γελοίο. Ο Θεός δεν συνεχίζει να κάνει το ίδιο έργο· το έργο Του μεταβάλλεται διαρκώς και είναι πάντοτε καινούργιο, με τον ίδιο τρόπο που σας λέω νέα λόγια και κάνω νέο έργο κάθε μέρα. Αυτό είναι το έργο που κάνω, και το βασικό είναι οι λέξεις «νέο» και «θαυμαστό». «Ο Θεός είναι αμετάβλητος και ο Θεός θα είναι πάντοτε Θεός»: αυτή η ρήση είναι όντως αληθινή· η ουσία του Θεού δεν αλλάζει, ο Θεός παραμένει πάντοτε Θεός και δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει Σατανάς, αλλά αυτό δεν αποδεικνύει ότι το έργο Του είναι το ίδιο σταθερό και αμετάβλητο όπως η ουσία Του. Δηλώνεις ότι ο Θεός είναι αμετάβλητος, αλλά τότε πώς μπορείς να εξηγήσεις ότι ο Θεός είναι πάντοτε νέος και ποτέ παλιός; Το έργο του Θεού διαδίδεται συνεχώς και μεταβάλλεται διαρκώς, και οι προθέσεις Του εκδηλώνονται συνεχώς και γίνονται γνωστές στον άνθρωπο. Καθώς ο άνθρωπος βιώνει το έργο του Θεού, η διάθεσή του αλλάζει ακατάπαυστα, και το ίδιο κάνει και η γνώση του. Από πού προέρχεται, τότε, αυτή η αλλαγή; Δεν προέρχεται από το συνεχώς μεταβαλλόμενο έργο του Θεού; Εφόσον μπορεί να αλλάξει η διάθεση του ανθρώπου, τότε γιατί δεν μπορεί ο άνθρωπος να επιτρέψει στο έργο και στα λόγια Μου να αλλάζουν κι αυτά συνεχώς; Πρέπει να υπόκειμαι στους περιορισμούς που θέτει ο άνθρωπος; Σε αυτό, δεν χρησιμοποιείς βεβιασμένα επιχειρήματα και διεστραμμένη λογική;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς μπορεί ο άνθρωπος που έχει οριοθετήσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις του να λάβει τις αποκαλύψεις του Θεού;

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 285

Οι Ιουδαίοι διάβαζαν όλοι την Παλαιά Διαθήκη και γνώριζαν την προφητεία του Ησαΐα, ότι ένα αρσενικό βρέφος θα γεννιόταν μέσα σε μια φάτνη. Γιατί, λοιπόν, ενώ γνώριζαν πολύ καλά την εν λόγω προφητεία, καταδίωξαν τον Ιησού; Δεν οφειλόταν στην επαναστατική τους φύση και στην άγνοιά τους για το έργο του Αγίου Πνεύματος; Εκείνον τον καιρό, οι Φαρισαίοι πίστευαν ότι το έργο του Ιησού ήταν διαφορετικό από αυτό που γνώριζαν από τις προφητείες για το αρσενικό βρέφος, και οι άνθρωποι σήμερα απορρίπτουν τον Θεό επειδή το έργο του ενσαρκωμένου Θεού δεν συμβαδίζει με τη Βίβλο. Δεν είναι ίδια η ουσία της επαναστατικότητάς τους προς τον Θεό; Μπορείς να αποδεχτείς αναντίρρητα το έργο του Αγίου Πνεύματος στο σύνολό του; Αν είναι το έργο του Αγίου Πνεύματος, τότε είναι το σωστό ρεύμα, και θα πρέπει να το αποδεχθείς χωρίς καμία αμφιβολία· δεν θα πρέπει να επιλέγεις και να ξεδιαλέγεις τι θα αποδεχθείς. Αν αποκτήσεις περισσότερη γνώση για τον Θεό και είσαι πιο επιφυλακτικός απέναντί Του, τότε δεν περιττό αυτό; Δεν χρειάζεται να ψάχνεις για περαιτέρω αποδείξεις από τη Βίβλο· εάν πρόκειται για το έργο του Αγίου Πνεύματος, τότε πρέπει να το αποδεχτείς, διότι πιστεύεις στον Θεό για να ακολουθείς τον Θεό, και δεν θα πρέπει να Τον ερευνάς. Δεν θα πρέπει να αναζητάς περαιτέρω αποδείξεις για Εμένα προκειμένου να αποδείξεις ότι Εγώ είμαι ο Θεός σου, αλλά να διακρίνεις εάν είμαι ωφέλιμος για σένα —αυτό είναι το πιο σημαντικό. Ακόμα κι αν βρεις πολλές αδιάσειστες αποδείξεις στη Βίβλο, αυτές δεν μπορούν να σε φέρουν πλήρως ενώπιόν Μου. Ζεις απλώς εντός των ορίων που θέτει η Βίβλος, όχι ενώπιόν Μου. Η Βίβλος δεν μπορεί να σε βοηθήσει να Με γνωρίσεις, ούτε μπορεί να κάνει πιο βαθιά την αγάπη σου για Εμένα. Παρόλο που η Βίβλος προφήτεψε τη γέννηση ενός αρσενικού βρέφους, κανένας δεν μπορούσε να αντιληφθεί σε ποιον θα πραγματοποιούταν αυτή η προφητεία, καθώς ο άνθρωπος δεν γνωρίζει το έργο του Θεού, κι αυτό έκανε τους Φαρισαίους να σταθούν αντιμέτωποι στον Ιησού. Ορισμένοι γνωρίζουν ότι το έργο Μου είναι προς το συμφέρον του ανθρώπου, ωστόσο εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ο Ιησούς κι Εγώ είμαστε δύο εντελώς ξεχωριστά, αμοιβαίως ασύμβατα όντα. Εκείνον τον καιρό, ο Ιησούς απηύθυνε στους μαθητές Του μόνο μια σειρά από κηρύγματα κατά την Εποχή της Χάριτος, πάνω σε θέματα όπως το πώς να ασκούνται, πώς να συναθροίζονται, πώς να κάνουν δεήσεις κατά την προσευχή, πώς να φέρονται ο ένας στον άλλον και ούτω καθεξής. Το έργο που έφερε εις πέρας ανήκε στην Εποχή της Χάριτος και ανέπτυξε μόνο το πώς οι μαθητές και οι ακόλουθοί Του οφείλουν να ασκούνται. Επιτέλεσε μόνο το έργο της Εποχής της Χάριτος, και καθόλου έργο των εσχάτων ημερών. Όταν ο Ιεχωβά θέσπισε τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης, κατά την Εποχή του Νόμου, γιατί δεν έκανε τότε το έργο της Εποχής της Χάριτος; Γιατί δεν έκανε εκ των προτέρων σαφές το έργο της Εποχής της Χάριτος; Αυτό δεν θα βοηθούσε τον άνθρωπο να το δεχτεί; Το μόνο που προφήτεψε ήταν ότι ένα αρσενικό βρέφος θα γεννηθεί και θα ανέλθει στην εξουσία, αλλά Αυτός δεν πραγματοποίησε εκ των προτέρων το έργο της Εποχής της Χάριτος. Το έργο του Θεού σε κάθε εποχή έχει ξεκάθαρες διαχωριστικές γραμμές. Πραγματοποιεί μόνο το έργο της τρέχουσας εποχής, και ποτέ δεν επιτελεί το επόμενο στάδιο του έργου εκ των προτέρων. Μόνο έτσι μπορεί το αντιπροσωπευτικό Του έργο για κάθε εποχή να έρθει στο προσκήνιο. Ο Ιησούς μίλησε μόνο για τα σημάδια των εσχάτων ημερών, για το πώς να είσαι υπομονετικός και πώς να σωθείς, για το πώς να μετανοείς και να εξομολογείσαι, καθώς και για το πώς να κουβαλάς τον σταυρό και να υπομένεις τα βάσανα. Δεν μίλησε ποτέ για το πώς ο άνθρωπος των εσχάτων ημερών θα πρέπει να επιτύχει είσοδο ή για το πώς θα πρέπει να προσπαθεί να ικανοποιήσει τις προθέσεις του Θεού. Ως εκ τούτου, δεν είναι γελοίο να αναζητά κανείς το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες στη Βίβλο; Τι μπορείς να δεις κρατώντας απλώς σφιχτά τη Βίβλο; Είτε πρόκειται για ερμηνευτή της Βίβλου είτε για κήρυκα, ποιος θα μπορούσε να δει το σημερινό έργο εκ των προτέρων;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς μπορεί ο άνθρωπος που έχει οριοθετήσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις του να λάβει τις αποκαλύψεις του Θεού;

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 286

Θέλετε να μάθετε τον λόγο για τον οποίο οι Φαρισαίοι αντιτάχθηκαν στον Ιησού; Επιθυμείτε να μάθετε την υπόσταση των Φαρισαίων; Φαντάζονταν πολλά πράγματα σχετικά με τον Μεσσία. Επιπλέον, πίστευαν μονάχα στον ερχομό του Μεσσία, αλλά δεν επιδίωκαν τη ζωή-αλήθεια. Κι έτσι, ακόμη και σήμερα περιμένουν τον Μεσσία επειδή δεν γνωρίζουν την οδό της ζωής και δεν ξέρουν ποιος είναι ο δρόμος της αλήθειας. Πώς, πιστεύετε εσείς, τέτοιοι ανόητοι, ισχυρογνώμονες και αδαείς άνθρωποι μπορούν να κερδίσουν την ευλογία του Θεού; Πώς θα μπορούσαν να αντικρύσουν τον Μεσσία; Αντιτάχθηκαν στον Ιησού γιατί δεν γνώριζαν την κατεύθυνση του έργου του Αγίου Πνεύματος, διότι δεν ήξεραν την οδό της αλήθειας που είχε πει ο Ιησούς, κι επιπλέον, διότι δεν καταλάβαιναν τον Μεσσία. Και δεδομένου ότι δεν είχαν δει ποτέ τον Μεσσία και δεν είχαν ποτέ επαφές μαζί Του, έκαναν το λάθος να προσκολληθούν απλώς στο όνομα του Μεσσία, ενώ αντιτίθεντο στην ουσία του Μεσσία με κάθε τρόπο. Αυτοί οι Φαρισαίοι ουσιαστικά ήταν ισχυρογνώμονες, αλαζόνες και δεν υπάκουαν στην αλήθεια. Η αρχή της πίστης τους στον Θεό ήταν: Ανεξαρτήτως από το πόσο βαθυστόχαστο είναι το κήρυγμά Σου, από το πόσο μεγάλη είναι η εξουσία Σου, Εσύ δεν είσαι ο Χριστός, εκτός κι αν Σε αποκαλούν Μεσσία. Δεν είναι παράλογη και γελοία αυτή η πεποίθηση; Σας ρωτώ και το εξής: Δεν είναι εξαιρετικά εύκολο για εσάς να διαπράξετε τα λάθη των Φαρισαίων εκείνης της εποχής, δεδομένου ότι δεν έχετε κατανοήσει καθόλου τον Ιησού; Είσαι σε θέση να διακρίνεις την οδό της αλήθειας; Μπορείς πραγματικά να εγγυηθείς πως δεν θα αντιταχθείς στον Χριστό; Είσαι ικανός να ακολουθήσεις το έργο του Αγίου Πνεύματος; Εάν δεν γνωρίζεις αν θα εναντιωθείς στον Χριστό, τότε λέω πως ήδη ζεις στο χείλος του θανάτου. Όσοι δεν γνώριζαν τον Μεσσία ήταν όλοι ικανοί να εναντιωθούν στον Ιησού, να Τον απορρίψουν και να Τον συκοφαντήσουν. Οι άνθρωποι που δεν κατανοούν τον Ιησού είναι όλοι ικανοί να Τον απορρίψουν και να Τον διασύρουν. Ακόμα περισσότερο, είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν την επιστροφή του Ιησού ως παραπλάνηση του Σατανά και οι περισσότεροι απ' αυτούς θα καταδικάσουν τον Ιησού που επέστρεψε ενσαρκωμένος. Όλα αυτά δεν σας κάνουν να φοβάστε; Αυτό που αντιμετωπίζετε είναι βλασφημία απέναντι στο Άγιο Πνεύμα, η καταστροφή των λόγων του Αγίου Πνεύματος στις εκκλησίες κι η απόρριψη όλων όσων εκφράζει ο Ιησούς. Τι μπορείτε να κερδίσετε από τον Ιησού αν είστε τόσο θολωμένοι; Πώς μπορείτε να κατανοήσετε το έργο που κάνει ο Ιησούς όταν επιστρέφει ενσαρκωμένος επάνω σε ένα λευκό σύννεφο, εάν αρνείστε πεισματικά να συνειδητοποιήσετε τα σφάλματά σας; Σας λέω αυτό: Οι άνθρωποι που δεν αποδέχονται την αλήθεια, αλλά περιμένουν τυφλά την επιστροφή του Ιησού πάνω σε λευκά σύννεφα, είναι σίγουρα εκείνοι που βλασφημούν ενάντια στο Άγιο Πνεύμα και είναι σίγουρα η κατηγορία που θα καταστραφεί. Απλά επιθυμείτε τη χάρη του Ιησού και απλώς θέλετε να απολαύσετε το γαλήνιο βασίλειο των ουρανών, κι όμως, ποτέ δεν έχετε υπακούσει στα λόγια του Ιησού και ποτέ δεν έχετε αποδεχθεί την αλήθεια που εκφράζει ο Ιησούς καθώς επιστρέφει ενσαρκωμένος. Τι θα προσφέρετε ως αντάλλαγμα για το γεγονός της επιστροφής του Ιησού πάνω σε ένα λευκό σύννεφο; Είναι άραγε η ειλικρίνεια με την οποία επανειλημμένως αμαρτάνετε και μετά λέτε την εξομολόγησή σας, ξανά και ξανά; Τι θα προσφέρετε ως θυσία για τον Ιησού που επιστρέφει πάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο; Είναι το κεφάλαιο των πολλών ετών δουλειάς με τα οποία εξυψώνετε τον εαυτό σας; Τι θα προσφέρετε ώστε να σας εμπιστευτεί ο Ιησούς που έχει επιστρέψει; Είναι η αλαζονική σας φύση που δεν υποτάσσεται σε καμία αλήθεια;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όταν πλέον δεις το πνευματικό σώμα του Ιησού, ο Θεός θα έχει φτιάξει εκ νέου ουρανό και γη

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 287

Η αφοσίωσή σας είναι μόνο στα λόγια, η γνώση σας είναι απλώς αυτή των σκέψεων και των αντιλήψεων, οι κόποι σας είναι για να κερδίσετε τις ευλογίες του ουρανού, κι έτσι, πώς πρέπει να είναι η πίστη σας; Ακόμη και σήμερα κωφεύετε σε κάθε λέξη της αλήθειας. Δεν ξέρετε τι είναι ο Θεός, δεν ξέρετε τι είναι ο Χριστός, δεν ξέρετε πώς να έχετε φόβο του Ιεχωβά, δεν ξέρετε πώς να εισέλθετε στο έργο του Αγίου Πνεύματος και δεν γνωρίζετε πώς να ξεχωρίσετε το έργο του ίδιου του Θεού από την παραπλάνηση του ανθρώπου. Ξέρεις μόνο να καταδικάζεις οποιαδήποτε λέξη αλήθειας που εκφράζει ο Θεός και η οποία δε συμβαδίζει με τις δικές σου σκέψεις. Πού είναι η ταπεινοφροσύνη σου; Πού είναι η υποταγή σου; Πού είναι η αφοσίωση σου; Πού είναι η στάση σου για αναζήτηση της αλήθειας; Πού είναι η θεοφοβούμενη καρδιά σας; Σας λέω, αυτοί που πιστεύουν στον Θεό λόγω των σημείων, ανήκουν σίγουρα στην κατηγορία που θα καταστραφεί. Αυτοί που δεν είναι ικανοί να αποδεχθούν τα λόγια του Ιησού που επέστρεψε ενσαρκωμένος είναι σίγουρα τα τέκνα της κολάσεως, οι απόγονοι του αρχαγγέλου, η κατηγορία που θα υποβληθεί σε αιώνια καταστροφή. Πολλοί μπορεί να μην νοιάζονται γι’ αυτά που λέω, μα εξακολουθώ να θέλω να πω σε κάθε δήθεν άγιο που ακολουθεί τον Ιησού πως, όταν δείτε τον Ιησού με τα ίδια σας τα μάτια να κατεβαίνει από τον ουρανό επάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο, αυτή θα είναι η στιγμή της δημόσιας εμφάνισης του Ηλίου της δικαιοσύνης. Εκείνη ίσως να είναι μια στιγμή μεγάλου ενθουσιασμού για εσένα. Ωστόσο, θα πρέπει να γνωρίζεις πως η στιγμή που θα γίνεις μάρτυρας της καθόδου του Ιησού από τον ουρανό θα είναι επίσης η στιγμή που θα πας στην κόλαση για να τιμωρηθείς, η στιγμή που θα εξαγγελθεί το τέλος του σχεδίου διαχείρισης του Θεού, και θα είναι η στιγμή που ο Θεός θα ανταμείψει το καλό και θα τιμωρήσει το κακό. Διότι η κρίση του Θεού θα έχει ολοκληρωθεί πριν ο άνθρωπος δει τα σημεία, όταν θα υπάρχει μόνο η έκφραση της αλήθειας. Αυτοί που αποδέχονται την αλήθεια και δεν αναζητούν σημεία και, συνεπώς, έχουν εξαγνιστεί, θα έχουν οδηγηθεί ενώπιον του θρόνου του Θεού και θα έχουν μπει στην αγκάλη του Δημιουργού. Μονάχα αυτοί που εμμένουν στην πεποίθηση πως «ο Ιησούς που δεν επιβαίνει σ' ένα λευκό σύννεφο είναι ένας ψευδόχριστος», θα υποβληθούν σε αιώνια τιμωρία, επειδή πιστεύουν μονάχα στον Ιησού που τελεί σημεία, αλλά δεν αναγνωρίζουν τον Ιησού που εκφράζει αυστηρή κρίση και γνωστοποιεί τη ζωή και την αληθινή οδό. Κι έτσι, ο Ιησούς θα ασχοληθεί μαζί τους μονάχα όταν θα επιστρέψει φανερά επάνω σ’ ένα λευκό σύννεφο. Είναι πολύ ισχυρογνώμονες, με υπέρμετρη αυτοπεποίθηση και αλαζονεία. Πώς μπορεί ο Ιησούς να επιβραβεύσει τέτοια καθάρματα; Η επιστροφή του Ιησού αποτελεί μεγάλη σωτηρία για εκείνους που είναι σε θέση να αποδεχτούν την αλήθεια, αλλά γι’ αυτούς που αδυνατούν να την αποδεχτούν συμβολίζει την καταδίκη τους. Θα πρέπει να επιλέξετε το δικό σας μονοπάτι και να μη βλασφημείτε απέναντι στο Άγιο Πνεύμα και να μην απορρίπτετε την αλήθεια. Θα πρέπει να μην είστε ένα άτομο αδαές και αλαζονικό, μα κάποιος που υποτάσσεται στην καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος και διψά για την αλήθεια και την αναζητά· μόνο έτσι θα επωφεληθείτε. Σας συμβουλεύω να βαδίσετε προσεχτικά το μονοπάτι της πίστης στον Θεό. Μη βγάζετε αυθαίρετα συμπεράσματα· ακόμα περισσότερο, μην είστε χαλαροί και τσαπατσούληδες στην πίστη σας στον Θεό. Θα πρέπει να γνωρίζετε πως, τουλάχιστον, αυτοί που πιστεύουν στον Θεό θα πρέπει να έχουν ταπεινή και θεοφοβούμενη καρδιά. Αυτοί που έχουν ακούσει την αλήθεια αλλά την απορρίπτουν περιφρονητικά, είναι ανόητοι και αδαείς. Αυτοί που έχουν ακούσει την αλήθεια, αλλά βγάζουν εύκολα συμπεράσματα ή την καταδικάζουν, είναι αλαζόνες. Κανείς που πιστεύει στον Ιησού δεν είναι σε θέση να καταριέται ή να καταδικάζει άλλους. Θα πρέπει όλοι να είστε άνθρωποι με λογική και να αποδέχεστε την αλήθεια. Μπορεί, έχοντας ακούσει την οδό της αλήθειας και έχοντας διαβάσει τα λόγια της ζωής να πιστεύεις πως μόνο το ένα δεκάκις χιλιοστό απ’ αυτά τα λόγια συμφωνεί με τις δικές σου απόψεις και τη Βίβλο, και τότε θα πρέπει να συνεχίσεις να ψάχνεις σε αυτή τη δεκαχιλιοστή από αυτές τις λέξεις. Εξακολουθώ να σε συμβουλεύω να είσαι ταπεινός, να μην έχεις υπερβολική αυτοπεποίθηση και να μην επαινείς τόσο τον εαυτό σου. Με την ελάχιστη θεοφοβούμενη καρδιά που έχεις, θα κερδίσεις περισσότερο φως. Εάν εξετάσεις προσεχτικά και μελετήσεις επανειλημμένα αυτά τα λόγια, θα καταλάβεις κατά πόσο πρόκειται για την αλήθεια και κατά πόσο πρόκειται για τη ζωή. Ίσως, έχοντας διαβάσει μονάχα μερικές προτάσεις, κάποιοι θα καταδικάσουν τυφλά αυτά τα λόγια, λέγοντας «Αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία φώτιση του Αγίου Πνεύματος» ή «Αυτός είναι ένας ψευδόχριστος που ήρθε για να παραπλανήσει τον κόσμο». Αυτοί που λένε τέτοια πράγματα έχουν τυφλωθεί από την αλαζονεία! Καταλαβαίνεις ελάχιστα το έργο και τη σοφία του Θεού και σε συμβουλεύω ν’ αρχίσεις ξανά από το μηδέν! Δεν πρέπει να καταδικάζετε τυφλά τα λόγια του Θεού λόγω της εμφάνισης ψευδόχριστων κατά τις έσχατες ημέρες και δεν πρέπει να βλασφημείτε απέναντι στο Άγιο Πνεύμα επειδή φοβάστε μην τυχόν παραπλανηθείτε. Δεν θα ήταν πολύ κρίμα; Εάν, έπειτα από τέτοια διεξοδική εξέταση, πιστεύεις ακόμα πως αυτά τα λόγια δεν είναι η αλήθεια, δεν είναι η οδός και δεν είναι η έκφραση του Θεού, τότε στο τέλος θα τιμωρηθείς και δεν θα ευλογηθείς. Αν δεν μπορείς να αποδεχθείς μια αλήθεια που έχει εκφραστεί τόσο απλά και τόσο ξεκάθαρα, δεν είσαι ακατάλληλος για τη σωτηρία του Θεού; Δεν είσαι κάποιος που δεν είναι αρκετά ευλογημένος ώστε να επιστρέψεις ενώπιον του θρόνου του Θεού; Σκέψου το! Μη φέρεσαι επιπόλαια και απερίσκεπτα και μην αντιμετωπίζεις την πίστη στον Θεό ως ένα παιχνίδι. Σκέψου για το καλό του προορισμού σου, για χάρη των προοπτικών σου, για χάρη της ζωής σου και μην παίζεις με τον εαυτό σου. Μπορείς να αποδεχτείς αυτά τα λόγια;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όταν πλέον δεις το πνευματικό σώμα του Ιησού, ο Θεός θα έχει φτιάξει εκ νέου ουρανό και γη

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 288

Τον καιρό εκείνο, μέρος του έργου του Ιησού συμφωνούσε με την Παλαιά Διαθήκη, καθώς και με τους νόμους του Μωυσή και τα λόγια του Ιεχωβά κατά τη διάρκεια της Εποχής του Νόμου. Ο Ιησούς τα χρησιμοποίησε όλα αυτά προκειμένου να επιτελέσει μέρος του έργου Του. Κήρυξε στους ανθρώπους και τους δίδαξε στις συναγωγές και χρησιμοποίησε τις προβλέψεις των προφητών στην Παλαιά Διαθήκη για να επιπλήξει τους Φαρισαίους που Τον εχθρεύονταν, και χρησιμοποίησε τα λόγια των Γραφών για να αποκαλύψει την επαναστατικότητά τους και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, να τους καταδικάσει. Διότι εκείνοι σιχαίνονταν ό,τι είχε κάνει ο Ιησούς· ειδικότερα, μεγάλο μέρος του έργου του Ιησού δεν είχε επιτελεστεί σύμφωνα με τους νόμους των Γραφών και, επιπλέον, αυτό που δίδασκε ήταν ανώτερο από τα δικά τους λόγια και πολύ ανώτερο από αυτό που είχαν προαναγγείλει οι προφήτες στις Γραφές. Το έργο του Ιησού επιτελέστηκε μόνο χάριν της λύτρωσης του ανθρώπου και της σταύρωσης, κι έτσι δεν υπήρχε ανάγκη να πει Εκείνος περισσότερα λόγια για να κατακτήσει οποιονδήποτε άνθρωπο. Άντλησε πολλά από όσα δίδαξε τον άνθρωπο από τα λεγόμενα των Γραφών και, ακόμα κι αν το έργο Του δεν ξεπερνούσε τις Γραφές, Αυτός ήταν και πάλι σε θέση να πραγματοποιήσει το έργο της σταύρωσης. Το έργο που έκανε δεν ήταν το έργο του λόγου ούτε το έργο που επιτελέστηκε προς κατάκτηση της ανθρωπότητας, αλλά το έργο που έγινε για τη λύτρωση της ανθρωπότητας. Ενήργησε απλώς ως η προσφορά περί αμαρτίας για την ανθρωπότητα και δεν ενήργησε ως πηγή του λόγου για την ανθρωπότητα. Δεν επιτέλεσε το έργο των Εθνικών, το οποίο ήταν το έργο της κατάκτησης του ανθρώπου, αλλά το έργο της σταύρωσης —έργο που έγινε μεταξύ όσων πίστευαν ότι υπήρχε Θεός. Παρόλο που το έργο Του επιτελέστηκε επί τη βάσει των Γραφών και παρόλο που χρησιμοποίησε ό,τι προανήγγειλαν οι παλαιοί προφήτες για να καταδικάσει τους Φαρισαίους, αυτό αρκούσε για να ολοκληρώσει το έργο της σταύρωσης. Εάν το σημερινό έργο εξακολουθούσε να επιτελείται επί τη βάσει των προβλέψεων των παλαιών προφητών στις Γραφές, τότε η κατάκτησή σας θα ήταν αδύνατη, γιατί η Παλαιά Διαθήκη δεν περιέχει καμία καταγραφή για την επαναστατικότητα και τις αμαρτίες σας —του κινεζικού λαού— και δεν υπάρχει ιστορικό των αμαρτιών σας. Επομένως, εάν αυτό το έργο ενέμενε ακόμα στη Βίβλο, δεν θα παραδινόσασταν ποτέ. Η Βίβλος καταγράφει μόνο μια περιορισμένη ιστορία των Ισραηλιτών, από την οποία είναι αδύνατο να διαπιστωθεί εάν είστε κακοί ή καλοί, και η οποία είναι αδύνατο να σας κρίνει. Φανταστείτε να σας έκρινα σύμφωνα με την ιστορία των Ισραηλιτών —θα εξακολουθούσατε να Με ακολουθείτε όπως κάνετε σήμερα; Ξέρετε πόσο δύσκολοι είστε; Εάν δεν εκφέρονταν λόγια κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου, τότε θα ήταν αδύνατο να ολοκληρωθεί το έργο της κατάκτησης. Επειδή δεν έχω έλθει για να σταυρωθώ, πρέπει να εκφέρω λόγια που δεν σχετίζονται με τη Βίβλο, έτσι ώστε να μπορέσετε να κατακτηθείτε. Το έργο που επιτέλεσε ο Ιησούς ήταν απλώς ένα στάδιο ανώτερο από την Παλαιά Διαθήκη· χρησιμοποιήθηκε για να ξεκινήσει μια εποχή και για να καθοδηγήσει αυτήν την εποχή. Γιατί είπε: «Δεν έχω έλθει για να καταλύσω τον νόμο, αλλά για να τον εκπληρώσω»; Ωστόσο, στο έργο Του υπήρχαν πολλά που διέφεραν από τους νόμους που εφαρμόζονταν και τις εντολές που ακολουθούσαν οι Ισραηλίτες της Παλαιάς Διαθήκης, διότι Εκείνος δεν είχε έλθει για να υπακούσει στον νόμο, αλλά για να τον εκπληρώσει. Η διαδικασία της εκπλήρωσης περιλάμβανε πολλά πρακτικά στοιχεία: Το έργο Του ήταν πιο πρακτικό και ρεαλιστικό και, επιπλέον, ήταν πιο ζωντανό και δεν συνιστούσε τυφλή προσκόλληση στους κανόνες. Δεν τηρούσαν οι Ισραηλίτες το Σάββατο; Όταν ήλθε ο Ιησούς, δεν τηρούσε το Σάββατο, γιατί είπε ότι ο Υιός του ανθρώπου ήταν ο Κύριος του Σαββάτου και ότι όταν έφτανε ο Κύριος του Σαββάτου, θα έπραττε κατά τη βούλησή Του. Είχε έλθει για να εκπληρώσει τους νόμους της Παλαιάς Διαθήκης και για να αλλάξει τους νόμους. Ό,τι επιτελείται σήμερα βασίζεται στο παρόν, αλλά εξακολουθεί να στηρίζεται επί τη βάσει του έργου του Ιεχωβά στην Εποχή του Νόμου και δεν παραβαίνει αυτό το πεδίο. Για παράδειγμα, το να προσέχει κανείς τα λόγια του και να μη διαπράττει μοιχεία, δεν συνιστούν νόμους της Παλαιάς Διαθήκης; Σήμερα, αυτό που απαιτείται από εσάς δεν περιορίζεται μόνο στις Δέκα Εντολές, αλλά συνίσταται από εντολές και νόμους ανώτερης τάξης από εκείνους που προηγήθηκαν. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ό,τι έχει προηγηθεί έχει καταργηθεί, διότι κάθε στάδιο του έργου του Θεού επιτελείται επί τη βάσει του σταδίου που προηγήθηκε. Όσο για το έργο που έκανε τότε ο Ιεχωβά στο Ισραήλ, όπως το να απαιτεί από τους ανθρώπους να προσφέρουν θυσίες, να τιμούν τον πατέρα και τη μητέρα τους, να μη λατρεύουν είδωλα, να μην επιτίθενται και να μην καταριούνται τους άλλους, να μη μοιχεύουν, να μην καπνίζουν και να μην πίνουν, να μην τρέφονται με πράγματα νεκρά και να μην πίνουν αίμα —αυτά δεν αποτελούν τη βάση της άσκησής σας ακόμη και σήμερα; Επί τη βάσει του παρελθόντος έχει επιτελεστεί το έργο μέχρι σήμερα. Παρόλο που οι νόμοι του παρελθόντος δεν αναφέρονται πλέον και έχουν διατυπωθεί νέες απαιτήσεις από εσένα, αυτοί οι νόμοι απέχουν πολύ από το να καταργηθούν και, αντ’ αυτού, έχουν ανέλθει υψηλότερα. Το να πει κανείς ότι έχουν καταργηθεί θα σήμαινε ότι η προηγούμενη εποχή είναι ξεπερασμένη, ενώ υπάρχουν κάποιες εντολές που πρέπει να τιμάς για όλη την αιωνιότητα. Οι εντολές του παρελθόντος έχουν ήδη γίνει πράξη, έχουν ήδη γίνει το είναι του ανθρώπου και δεν χρειάζεται να δίδεται ιδιαίτερη έμφαση σε εντολές όπως «Μην καπνίζεις» και «Μην πίνεις» και ούτω καθεξής. Επί τη βάσει αυτή, θεσπίζονται νέες εντολές σύμφωνα με τις σημερινές ανάγκες σας, σύμφωνα με το ανάστημά σας και σύμφωνα με το σημερινό έργο. Η θέσπιση εντολών για τη νέα εποχή δεν σημαίνει ότι καταργούνται οι εντολές της παλαιάς εποχής, αλλά ότι ανυψώνονται περαιτέρω επ’ αυτής της βάσεως, για να καταστούν οι πράξεις του ανθρώπου πιο ολοκληρωμένες και να συνάδουν περισσότερο με την πραγματικότητα. Αν, σήμερα, το μόνο που απαιτείτο από εσάς ήταν να ακολουθείτε τις εντολές και να συμμορφώνεστε με τους νόμους της Παλαιάς Διαθήκης όπως έκαναν και οι Ισραηλίτες, και αν απαιτείτο, μάλιστα, να απομνημονεύσετε τους νόμους που θέσπισε ο Ιεχωβά, δεν θα υπήρχε καμία πιθανότητα να μπορέσετε να αλλάξετε. Αν έπρεπε μόνο να συμμορφώνεστε με αυτές τις λίγες περιορισμένες εντολές ή να απομνημονεύσετε αναρίθμητους νόμους, η παλιά διάθεσή σας θα παρέμενε βαθιά ριζωμένη και δεν θα υπήρχε τρόπος να ξεριζωθεί. Έτσι, θα εκφυλιζόσαστε όλο και περισσότερο και κανείς σας δεν θα γινόταν υποτακτικός. Τουτέστιν, λίγες απλές εντολές ή αμέτρητοι νόμοι αδυνατούν να σας βοηθήσουν να γνωρίσετε τις πράξεις του Ιεχωβά. Δεν είστε ίδιοι με τους Ισραηλίτες: Ακολουθώντας τους νόμους και απομνημονεύοντας τις εντολές, εκείνοι μπόρεσαν να γίνουν μάρτυρες των πράξεων του Ιεχωβά και να προσφέρουν την αφοσίωσή τους σε Αυτόν και μόνο. Εντούτοις, εσείς δεν μπορείτε να το πετύχετε αυτό, και μερικές εντολές της εποχής της Παλαιάς Διαθήκης όχι μόνο δεν μπορούν να σας κάνουν να παραδώσετε την καρδιά σας ή να σας προστατέψουν, αλλά, αντιθέτως, θα σας κάνουν να επαναπαυτείτε και θα σας οδηγήσουν στον Άδη. Διότι το έργο Μου είναι το έργο της κατάκτησης και στοχεύει στην επαναστατικότητα και την παλιά διάθεσή σας. Τα ευγενικά λόγια του Ιεχωβά και του Ιησού απέχουν κατά πολύ από τα σημερινά αυστηρά λόγια της κρίσης. Χωρίς αυτά τα αυστηρά λόγια, θα ήταν αδύνατο να κατακτηθείτε εσείς οι «επαΐοντες», οι οποίοι υπήρξατε επαναστατικοί επί χιλιάδες έτη. Οι νόμοι της Παλαιάς Διαθήκης έχασαν τη δύναμή τους πάνω σας εδώ και πολύ καιρό και η σημερινή κρίση είναι πολύ πιο τρομερή από τους παλαιούς νόμους. Το πιο κατάλληλο για εσάς είναι η κρίση, και όχι οι ασήμαντοι περιορισμοί των νόμων, γιατί δεν είστε η ανθρωπότητα που υπήρχε στην αρχή, αλλά μια ανθρωπότητα που είναι διεφθαρμένη επί χιλιάδες έτη. Αυτό που πρέπει να επιτύχει τώρα ο άνθρωπος συνάδει με την αληθινή κατάσταση του ανθρώπου σήμερα, σύμφωνα με το επίπεδο και το πραγματικό ανάστημα του ανθρώπου της σημερινής εποχής, και δεν απαιτεί να ακολουθείς κανόνες. Αυτό συμβαίνει έτσι ώστε να επιτευχθούν αλλαγές στην παλιά σου διάθεση και να μπορέσεις να παραμερίσεις τις αντιλήψεις σου.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το όραμα του έργου του Θεού (1)

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 289

Η ιστορία πάντα κινείται προς τα εμπρός και το έργο του Θεού κινείται πάντα προς τα εμπρός. Για να φτάσει το έξι χιλιάδων ετών σχέδιο διαχείρισής Του στο τέλος του, πρέπει να συνεχίσει να προχωράει προς τα εμπρός. Κάθε μέρα Αυτός πρέπει να επιτελεί νέο έργο και κάθε έτος πρέπει να επιτελεί νέο έργο. Πρέπει να ανοίγει νέα μονοπάτια, να εγκαινιάζει νέες εποχές, να ξεκινάει πιο νέο και πιο σπουδαίο έργο και, μαζί με αυτά, να φέρνει νέα ονόματα και νέο έργο. Την κάθε στιγμή, το Πνεύμα του Θεού επιτελεί νέο έργο, χωρίς ποτέ να προσκολλάται σε παλιούς τρόπους και κανονισμούς. Ούτε το έργο Του σταμάτησε ποτέ, αλλά επιτελείται κάθε λεπτό που περνάει. Εάν λες ότι το έργο του Αγίου Πνεύματος είναι αμετάβλητο, τότε γιατί ζήτησε ο Ιεχωβά από τους ιερείς να Τον υπηρετήσουν στον ναό, ενώ ο Ιησούς δεν εισήλθε στον ναό παρόλο που, όταν ήλθε, οι άνθρωποι είπαν επίσης ότι ήταν ο αρχιερέας και ότι καταγόταν από τον οίκο του Δαβίδ και ότι ήταν επίσης ο αρχιερέας και ο μέγας Βασιλέας; Και γιατί δεν προσέφερε θυσίες; Η είσοδος ή η μη είσοδος στον ναό, δεν είναι όλα αυτά έργο του ίδιου του Θεού; Εάν, όπως φαντάζεται ο άνθρωπος, ο Ιησούς έλθει ξανά και, κατά τις έσχατες ημέρες, εξακολουθεί να αποκαλείται Ιησούς και έλθει πάνω σε ένα λευκό σύννεφο, κατερχόμενος μεταξύ των ανθρώπων έχοντας την εμφάνιση του Ιησού, δεν θα συνιστά αυτό επανάληψη του έργου Του; Είναι το Άγιο Πνεύμα ικανό να προσκολλάται στα παλιά; Όλα όσα πιστεύει ο άνθρωπος είναι αντιλήψεις και όλα όσα κατανοεί ο άνθρωπος είναι σύμφωνα με το κυριολεκτικό νόημα και είναι σύμφωνα με τη φαντασία του. Βρίσκονται σε αντίθεση με τις αρχές του έργου του Αγίου Πνεύματος και δεν συμβαδίζουν με τις προθέσεις του Θεού. Ο Θεός δεν θα εργαζόταν κατ’ αυτόν τον τρόπο. Ο Θεός δεν είναι τόσο ανόητος και μωρός, και το έργο Του δεν είναι τόσο απλό όσο φαντάζεσαι. Με βάση τα όλα όσα φαντάζεται ο άνθρωπος, ο Ιησούς θα έλθει πάνω σε ένα σύννεφο και θα κατέλθει μεταξύ σας. Εσείς θα δείτε Εκείνον που, πάνω σε ένα σύννεφο, θα σας πει ότι είναι ο Ιησούς. Θα δείτε, επίσης, τα σημάδια από τα καρφιά στα χέρια Του και θα Τον αναγνωρίσετε ως τον Ιησού. Κι Εκείνος θα σας σώσει και πάλι και θα είναι ο ισχυρός Θεός σας. Θα σας σώσει, θα σας δώσει ένα νέο όνομα και θα δώσει στον καθένα σας μια λευκή πέτρα, και κατόπιν θα σας επιτραπεί να εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών και να γίνετε δεκτοί στον παράδεισο. Αυτές οι πεποιθήσεις δεν συνιστούν τις αντιλήψεις του ανθρώπου; Ο Θεός εργάζεται σύμφωνα με τις αντιλήψεις του ανθρώπου ή εργάζεται αντίθετα με τις αντιλήψεις του ανθρώπου; Δεν προέρχονται όλες οι αντιλήψεις του ανθρώπου από τον Σατανά; Δεν έχει διαφθαρεί όλο το είναι του ανθρώπου από τον Σατανά; Αν ο Θεός επιτελούσε το έργο Του σύμφωνα με τις αντιλήψεις του ανθρώπου, δεν θα γινόταν τότε Σατανάς; Δεν θα ανήκε στο ίδιο είδος με τα δημιουργήματά Του; Δεδομένου ότι τα δημιουργήματα έχουν πλέον διαφθαρεί σε τέτοιο βαθμό από τον Σατανά, ώστε ο άνθρωπος να έχει γίνει η ενσάρκωση του Σατανά, αν ο Θεός εργαζόταν σύμφωνα με τα πράγματα του Σατανά, τότε δεν θα συμμαχούσε με τον Σατανά; Πώς μπορεί ο άνθρωπος να συλλάβει το έργο του Θεού; Επομένως, ο Θεός δεν θα εργαζόταν ποτέ σύμφωνα με τις αντιλήψεις του ανθρώπου και δεν θα εργαζόταν ποτέ με τους τρόπους που φαντάζεσαι. Υπάρχουν εκείνοι που λένε ότι ο ίδιος ο Θεός είπε ότι θα καταφθάσει πάνω σε ένα σύννεφο. Είναι αλήθεια ότι το είπε ο ίδιος ο Θεός, αλλά δεν γνωρίζεις ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να συλλάβει τα μυστήρια του Θεού; Δεν γνωρίζεις ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να εξηγήσει τα λόγια του Θεού; Είσαι σίγουρος, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι διαφωτίστηκες και φωτίστηκες από το Άγιο Πνεύμα; Δεν μπορεί να σου το έδειξε το Άγιο Πνεύμα με τόσο άμεσο τρόπο, σωστά; Το Άγιο Πνεύμα ήταν Αυτό που σου έδωσε οδηγίες ή το σκέφτηκες οδηγούμενος από τις δικές σου αντιλήψεις; Είπες: «Αυτό ειπώθηκε από τον ίδιο τον Θεό». Εντούτοις, δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις αντιλήψεις μας και τον νου μας για να μετρήσουμε τα λόγια του Θεού. Όσο για τα λόγια που εξέφρασε ο Ησαΐας, μπορείς να επεξηγήσεις τα λόγια του με απόλυτη βεβαιότητα; Τολμάς να εξηγήσεις τα λόγια του; Εφόσον δεν τολμάς να εξηγήσεις τα λόγια του Ησαΐα, γιατί τολμάς να εξηγήσεις τα λόγια του Ιησού; Ποιος είναι πιο δοξασμένος, ο Ιησούς ή ο Ησαΐας; Εφόσον η απάντηση είναι ο Ιησούς, γιατί εξηγείς τα λόγια που εξέφερε ο Ιησούς; Θα σου έλεγε ο Θεός εκ των προτέρων για το έργο Του; Δεν μπορεί να το γνωρίζει ούτε ένα δημιούργημα, ούτε καν οι αγγελιοφόροι στον ουρανό, ούτε ο Υιός του ανθρώπου, άρα πώς θα μπορούσες να το γνωρίζεις εσύ; Ο άνθρωπος έχει μεγάλες ελλείψεις. Αυτό που είναι σημαντικό για εσάς τώρα είναι να γνωρίζετε τα τρία στάδια του έργου. Από το έργο του Ιεχωβά έως το έργο του Ιησού και από το έργο του Ιησού έως το έργο του σημερινού σταδίου, αυτά τα τρία στάδια καλύπτουν χωρίς διακοπή ολόκληρο το φάσμα της διαχείρισης του Θεού και όλα τους αποτελούν το έργο ενός Πνεύματος. Από τη δημιουργία του κόσμου, ο Θεός ανέκαθεν εργαζόταν για τη διαχείριση της ανθρωπότητας. Αυτός είναι η Αρχή και το Τέλος, Αυτός είναι ο Πρώτος και ο Έσχατος, και Αυτός ξεκινά μια εποχή και Αυτός φέρνει την εποχή στο τέλος της. Τα τρία στάδια του έργου, σε διαφορετικές εποχές και διαφορετικές τοποθεσίες, είναι αναμφίβολα το έργο ενός Πνεύματος. Όλοι όσοι διαχωρίζουν αυτά τα τρία στάδια αντιτάσσονται στον Θεό. Τώρα, επιβάλλεται να κατανοήσεις ότι όλο το έργο, από το πρώτο στάδιο μέχρι σήμερα, είναι το έργο ενός Θεού, το έργο ενός Πνεύματος. Δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία περί αυτού.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το όραμα του έργου του Θεού (3)

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 290

Δεδομένου ότι ο άνθρωπος πιστεύει στον Θεό, πρέπει να ακολουθεί από κοντά καθένα από τα βήματα του Θεού. Πρέπει να «ακολουθεί τον Αμνό όπου κι αν πηγαίνει». Μόνο αυτοί οι άνθρωποι αναζητούν πραγματικά την αληθινή οδό, μόνο αυτοί γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Οι άνθρωποι που μένουν ξεροκέφαλα προσκολλημένοι σε λόγια και δόγματα έχουν αποκλειστεί από το έργο του Αγίου Πνεύματος. Σε κάθε χρονική περίοδο, ο Θεός θα ξεκινήσει νέο έργο και, σε κάθε περίοδο, θα υπάρξει μια νέα αρχή ανάμεσα στους ανθρώπους. Εάν ο άνθρωπος ακολουθεί μόνο τις αλήθειες ότι ο «Ιεχωβά είναι ο Θεός» και ο «Ιησούς είναι ο Χριστός», που καθεμιά τους ισχύει μόνο για μία μεμονωμένη εποχή, τότε ο άνθρωπος δεν θα μπορέσει ποτέ να συμβαδίσει με το έργο του Αγίου Πνεύματος και θα είναι για πάντα ανίκανος να αποκτήσει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Ανεξάρτητα από το πώς εργάζεται ο Θεός, ο άνθρωπος ακολουθεί χωρίς την παραμικρή αμφιβολία και ακολουθεί στενά από πίσω. Με τον τρόπο αυτό, πώς θα μπορούσε να αποκλειστεί ο άνθρωπος από το Άγιο Πνεύμα; Ανεξάρτητα από το τι κάνει ο Θεός, όσο ο άνθρωπος είναι βέβαιος ότι αυτό είναι το έργο του Αγίου Πνεύματος και συνεργάζεται στο έργο του Αγίου Πνεύματος χωρίς καμία αμφιβολία και προσπαθεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Θεού, τότε πώς θα μπορούσε να τιμωρηθεί; Το έργο του Θεού δεν σταμάτησε ποτέ, τα βήματά Του δεν σταμάτησαν ποτέ και, προτού τελειώσει το έργο της διαχείρισής Του, Εκείνος είναι πάντοτε απασχολημένος και ποτέ δεν σταματά. Ο άνθρωπος, όμως, είναι διαφορετικός: έχοντας κερδίσει ένα μόνο ίχνος από το έργο του Αγίου Πνεύματος, το αντιμετωπίζει λες και δεν πρόκειται ν’ αλλάξει ποτέ· έχοντας κερδίσει λίγη γνώση, δεν πηγαίνει να ακολουθήσει το νεότερο έργο του Θεού· έχοντας δει μόνο λίγο από το έργο του Θεού, περιορίζει αμέσως τον Θεό ως μια συγκεκριμένη ξύλινη φιγούρα και πιστεύει ότι ο Θεός θα παραμείνει πάντα σε αυτήν τη μορφή που βλέπει, ότι έτσι ήταν στο παρελθόν και έτσι θα είναι πάντα και στο μέλλον· έχοντας αποκτήσει μια ελάχιστη επιφανειακή γνώση, ο άνθρωπος είναι τόσο υπερήφανος που ξεχνιέται και αρχίζει να διακηρύσσει αλόγιστα μια διάθεση και ένα είναι του Θεού που απλούστατα δεν υφίστανται· κι έχοντας βεβαιωθεί για ένα στάδιο του έργου του Αγίου Πνεύματος, ανεξάρτητα από το τι είδους άνθρωπος είναι αυτός που διακηρύσσει το νέο έργο του Θεού, ο άνθρωπος δεν το αποδέχεται. Αυτοί είναι άνθρωποι που δεν μπορούν να αποδεχτούν το νέο έργο του Αγίου Πνεύματος· είναι υπερβολικά συντηρητικοί και ανίκανοι να αποδεχτούν νέα πράγματα. Τέτοιοι άνθρωποι είναι εκείνοι που πιστεύουν στον Θεό, αλλά και ταυτόχρονα Τον απορρίπτουν. Ο άνθρωπος πιστεύει ότι οι Ισραηλίτες έσφαλαν επειδή «πίστευαν μόνο στον Ιεχωβά και δεν πίστευαν στον Ιησού», όμως η πλειονότητα των ανθρώπων παίζει έναν ρόλο στον οποίο «πιστεύουν μόνο στον Ιεχωβά και απορρίπτουν τον Ιησού» και «επιζητούν την επιστροφή του Μεσσία, αλλά αντιτάσσονται στον Μεσσία ο οποίος ονομάζεται Ιησούς». Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν υπό την εξουσία του Σατανά μετά την αποδοχή ενός σταδίου του έργου του Αγίου Πνεύματος και ακόμα δεν λαμβάνουν τις ευλογίες του Θεού. Δεν είναι αυτό αποτέλεσμα της παρακοής του ανθρώπου; Οι χριστιανοί σε ολόκληρο τον κόσμο που δεν είναι ενήμεροι ως προς το νέο έργο του σήμερα, προσκολλώνται όλοι στην ελπίδα ότι θα σταθούν τυχεροί, υποθέτοντας ότι ο Θεός θα εκπληρώσει καθεμία από τις επιθυμίες τους. Ωστόσο, δεν μπορούν να πούνε με βεβαιότητα για ποιο λόγο ο Θεός θα τους οδηγήσει στον τρίτο ουρανό, ούτε είναι βέβαιοι για το πώς θα έρθει ο Ιησούς να τους παραλάβει πάνω σε ένα λευκό σύννεφο, πολύ λιγότερο δε μπορούν να πουν με απόλυτη βεβαιότητα εάν ο Ιησούς θα φτάσει όντως πάνω σε ένα λευκό σύννεφο την ημέρα που φαντάζονται. Είναι όλοι ανήσυχοι και σαστισμένοι. Οι ίδιοι δεν γνωρίζουν καν αν ο Θεός θα αναλάβει τον κάθε έναν από αυτούς, τις ποικίλες μικρές ομάδες ανθρώπων από κάθε δόγμα. Το έργο που επιτελεί ο Θεός τώρα, η σημερινή εποχή, οι προθέσεις του Θεού —δεν έχουν κατανοήσει κανένα από αυτά τα πράγματα, και δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, αλλά μετράνε τις μέρες στα δάχτυλά τους. Μόνο αυτοί που ακολουθούν τα βήματα του Αρνίου μέχρι τέλους μπορούν να κερδίσουν την τελική ευλογία, ενώ εκείνοι οι «έξυπνοι», που αδυνατούν να ακολουθήσουν μέχρι τέλους και πιστεύουν ότι έχουν κερδίσει τα πάντα είναι ανίκανοι να δουν την εμφάνιση του Θεού. Ο καθένας τους πιστεύει ότι είναι ο πιο έξυπνος στη γη και διακόπτει τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη του έργου του Θεού χωρίς κανέναν λόγο, και φαίνεται να πιστεύει με απόλυτη σιγουριά ότι ο Θεός θα τον πάρει στον ουρανό, αυτόν που «έχει τη μέγιστη αφοσίωση στον Θεό, ακολουθεί τον Θεό και προσκολλάται στα λόγια του Θεού». Παρόλο που αυτοί οι άνθρωποι έχουν «άκρα αφοσίωση» απέναντι στα λόγια του Θεού, τα λόγια και οι ενέργειές τους παραμένουν τόσο αηδιαστικά επειδή αποτελούν εναντίωση στο έργο του Αγίου Πνεύματος, και εξαπατούν και κάνουν κακό. Όσοι δεν μπορούν να ακολουθήσουν μέχρι τέλους και δεν μπορούν να συμβαδίσουν με το έργο του Αγίου Πνεύματος, παρά μόνο μένουν προσκολλημένοι στο παλιό έργο, όχι μόνο έχουν αποτύχει να αφοσιωθούν στον Θεό, αλλά και, αντίθετα, έχουν γίνει εκείνοι που αντιστέκονται στον Θεό, εκείνοι που απορρίπτονται από τη νέα εποχή και εκείνοι που θα τιμωρηθούν. Υπάρχουν άνθρωποι πιο αξιολύπητοι από αυτούς; Πολλοί πιστεύουν, μάλιστα, ότι όλοι όσοι απορρίπτουν τον παλαιό νόμο και αποδέχονται το νέο έργο δεν διαθέτουν συνείδηση. Αυτοί οι άνθρωποι, που επικεντρώνονται μόνο στη «συνείδηση» και δεν ξέρουν το έργο του Αγίου Πνεύματος, θα δουν τελικά τις προοπτικές τους να διακόπτονται από την ίδια τους τη συνείδηση. Ακόμα κι ο Θεός δεν συμμορφώνεται με κανονισμούς στο έργο Του και, παρόλο που μπορεί να είναι δικό Του έργο, ο Θεός δεν προσκολλάται σ’ αυτό. Ό,τι πρέπει να απορριφθεί απορρίπτεται, ό,τι πρέπει να αποκλειστεί αποκλείεται. Ωστόσο, ο άνθρωπος κρατάει μόνο ένα μικρό κομμάτι του έργου της διαχείρισης του Θεού για να Τον ανταγωνιστεί. Δεν είναι αυτό ο παραλογισμός του ανθρώπου; Δεν είναι η άγνοια του ανθρώπου; Όσο περισσότερο είναι οι άνθρωποι δειλοί και υπερβολικά επιφυλακτικοί επειδή φοβούνται ότι δεν θα κερδίσουν ευλογίες, τόσο περισσότερο δεν είναι σε θέση να κερδίσουν κι άλλες ευλογίες και να λάβουν την τελική ευλογία. Όσοι άνθρωποι μένουν ξεροκέφαλα προσκολλημένοι στον νόμο επιδεικνύουν όλοι τους απόλυτη αφοσίωση προς τον νόμο, και όσο περισσότερο επιδεικνύουν τέτοια αφοσίωση προς τον νόμο, τόσο περισσότερο είναι επαναστάτες που αντιστέκονται στον Θεό. Γιατί τώρα είναι η Εποχή της Βασιλείας και όχι η Εποχή του Νόμου, και το σημερινό έργο δεν μπορεί να εξισωθεί με το παρελθοντικό ούτε μπορεί το παρελθοντικό έργο να συγκριθεί με το σημερινό. Το έργο του Θεού έχει αλλάξει, όπως και η άσκηση του ανθρώπου· δεν είναι πλέον το να τηρεί κανείς τον νόμο ή να φέρει τον σταυρό. Συνεπώς, η αφοσίωση των ανθρώπων στον νόμο και τον σταυρό δεν θα κερδίσει την έγκριση του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 291

Ο σκοπός της κατάκτησής σου σήμερα είναι να αναγνωρίσεις ότι ο Θεός είναι ο Θεός σου αλλά και ο Θεός των άλλων και, το πιο σημαντικό, είναι ο Θεός όλων όσοι Τον αγαπούν και ο Θεός όλων των δημιουργημάτων. Είναι ο Θεός των Ισραηλιτών και ο Θεός των Αιγυπτίων. Είναι ο Θεός των Βρετανών και ο Θεός των Αμερικανών. Δεν είναι μόνο ο Θεός του Αδάμ και της Εύας, αλλά και ο Θεός όλων των απογόνων τους. Είναι ο Θεός των πάντων στους ουρανούς κι επί της γης. Όλες οι οικογένειες, είτε είναι Ισραηλίτες είτε Εθνικοί, βρίσκονται όλες στα χέρια του ενός Θεού. Όχι μόνο επιτέλεσε έργο στο Ισραήλ για πολλές χιλιάδες χρόνια και γεννήθηκε κάποτε στην Ιουδαία, αλλά σήμερα κατέρχεται στην Κίνα, στον τόπο όπου βρίσκεται κουλουριασμένος ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας. Αν το γεγονός ότι γεννήθηκε στην Ιουδαία Τον καθιστά Βασιλέα των Ιουδαίων, τότε το ότι σήμερα κατέρχεται ανάμεσά σας, δεν Τον καθιστά Θεό όλων σας; Οδήγησε τους Ισραηλίτες και γεννήθηκε στην Ιουδαία, αλλά γεννήθηκε και σε μία χώρα Εθνικών. Δεν επιτελείται όλο το έργο Του για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος που Εκείνος δημιούργησε; Αγαπάει τους Ισραηλίτες εκατό φορές και απεχθάνεται τους Εθνικούς χίλιες φορές; Δεν είναι δική σας αντίληψη αυτή; Δεν είναι ότι ο Θεός δεν ήταν ποτέ ο Θεός σας, αλλά απλώς εσείς δεν Τον αναγνωρίζετε· δεν είναι ότι ο Θεός δεν είναι διατεθειμένος να είναι Θεός σας, αλλά απλώς εσείς Τον απορρίπτετε. Ποιος ανάμεσα στα δημιουργήματα δεν βρίσκεται στα χέρια του Παντοδύναμου; Κατά τη διαδικασία της κατάκτησής σας σήμερα, ο στόχος δεν είναι να αναγνωρίσετε ότι ο Θεός δεν είναι άλλος από τον Θεό σας; Αν εξακολουθείτε να θεωρείτε ότι ο Θεός είναι ο Θεός μόνο των Ισραηλιτών και εξακολουθείτε να θεωρείτε ότι ο οίκος του Δαβίδ στο Ισραήλ είναι ο τόπος γέννησης του Θεού, κι ότι κανένα άλλο έθνος, εκτός του Ισραήλ, δεν έχει τα προσόντα να «παράγει» Θεό, κι ότι, ακόμα λιγότερο, καμία οικογένεια Εθνικών δεν είναι σε θέση να λάβει προσωπικά το έργο του Ιεχωβά —αν εξακολουθείς να σκέφτεσαι κατ’ αυτόν τον τρόπο, τότε δεν είσαι μια επίμονη τροχοπέδη; Μην εμμένεις στο Ισραήλ. Ο Θεός είναι εδώ σήμερα, ανάμεσά σας. Ούτε θα πρέπει να συνεχίσεις να κοιτάς προς τον ουρανό. Σταμάτα να μαραζώνεις για τον Θεό στον ουρανό! Ο Θεός έχει έρθει ανάμεσά σας, οπότε, πώς θα μπορούσε να είναι στον ουρανό; Δεν πιστεύεις στον Θεό εδώ και πολύ καιρό, όμως έχεις πολλές αντιλήψεις για Εκείνον, σε βαθμό που δεν τολμάς ούτε για ένα λεπτό να σκεφτείς ότι ο Θεός των Ισραηλιτών θα καταδεχόταν να σας τιμήσει με την παρουσία Του. Ακόμα λιγότερο τολμάτε να σκεφτείτε το πώς θα μπορούσατε να δείτε τον Θεό να παρουσιάζεται αυτοπροσώπως, δεδομένου του πόσο αφόρητα ακάθαρτοι είστε. Ούτε έχετε σκεφτεί ποτέ πώς θα μπορούσε να κατέλθει ο Θεός αυτοπροσώπως σε μια χώρα Εθνικών. Οφείλει να κατέλθει στο Όρος Σινά ή στο Όρος των Ελαιών και να εμφανιστεί στους Ισραηλίτες. Δεν είναι οι Εθνικοί (δηλαδή, οι λαοί εκτός του Ισραήλ) όλοι αντικείμενα της αποστροφής Του; Πώς θα μπορούσε Εκείνος να εργαστεί αυτοπροσώπως ανάμεσά τους; Όλα αυτά είναι βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις, τις οποίες έχετε αναπτύξει με την πάροδο πολλών ετών. Ο σκοπός της κατάκτησής σας σήμερα, είναι να συντριβούν αυτές οι αντιλήψεις σας. Ως εκ τούτου, αντικρίζετε την ίδια την εμφάνιση του Θεού ανάμεσά σας —όχι στο Όρος Σινά ή στο Όρος των Ελαιών, αλλά ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν είχε ποτέ πριν καθοδηγήσει. Αφότου ο Θεός πραγματοποίησε τα δύο στάδια του έργου Του στο Ισραήλ, οι Ισραηλίτες, καθώς και όλοι οι Εθνικοί, έτρεφαν τελικά την αντίληψη ότι παρόλο που είναι αλήθεια ότι ο Θεός είναι ο δημιουργός των πάντων, είναι πρόθυμος μόνο να είναι ο Θεός των Ισραηλιτών, όχι ο Θεός των Εθνικών. Οι Ισραηλίτες πιστεύουν το εξής: Ο Θεός μπορεί να είναι μόνο ο Θεός μας, όχι ο δικός σας Θεός των Εθνικών, κι επειδή δεν έχετε φόβο του Ιεχωβά, ο Ιεχωβά —ο Θεός μας— σας αποστρέφεται. Αυτός ο ιουδαϊκός λαός πιστεύει, επιπλέον, το εξής: Ο Κύριος Ιησούς πήρε τη δική μας εικόνα, την εικόνα των Ιουδαίων, και είναι ένας Θεός που φέρει το σημάδι των Ιουδαίων. Ο Θεός εργάζεται ανάμεσά μας. Η εικόνα του Θεού και η δική μας είναι παρόμοιες· η εικόνα μας πλησιάζει εκείνη του Θεού. Ο Κύριος Ιησούς είναι ο Βασιλέας μας, ο Βασιλέας των Ιουδαίων· οι Εθνικοί δεν έχουν τα προσόντα να λάβουν μια τόσο μεγάλη σωτηρία. Ο Κύριος Ιησούς είναι η προσφορά περί αμαρτίας για εμάς, τους Ιουδαίους. Απλώς και μόνο βάσει αυτών των δύο σταδίων του έργου, οι Ισραηλίτες και οι Ιουδαίοι διαμόρφωσαν όλες αυτές τις αντιλήψεις. Με αυταρχικό τρόπο διεκδικούν τον Θεό για τον εαυτό τους και δεν επιτρέπουν ο Θεός να είναι και ο Θεός των Εθνικών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο Θεός έγινε ένα κενό στην καρδιά των Εθνικών. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι όλοι τελικά πιστεύουν ότι ο Θεός δεν θέλει να είναι ο Θεός των Εθνικών και ότι Του αρέσουν μόνο οι Ισραηλίτες —ο εκλεκτός λαός Του— και οι Ιουδαίοι, ειδικά οι μαθητές που Τον ακολούθησαν. Δεν γνωρίζεις ότι το έργο που έκαναν ο Ιεχωβά και ο Ιησούς αποσκοπούσε στην επιβίωση όλου του ανθρώπινου γένους; Αναγνωρίζεις τώρα ότι ο Θεός είναι ο Θεός όλων εσάς που γεννηθήκατε εκτός του Ισραήλ; Δεν είναι ο Θεός εδώ ακριβώς, ανάμεσά σας, σήμερα; Δεν μπορεί να είναι όνειρο, σωστά; Δεν αποδέχεστε αυτήν την πραγματικότητα; Δεν τολμάτε να το πιστεύετε ή να το σκέφτεστε. Ανεξαρτήτως του πώς το βλέπετε, δεν είναι ο Θεός ακριβώς εδώ, ανάμεσά σας; Φοβάστε ακόμα να πιστέψετε αυτά τα λόγια; Από τώρα και στο εξής, δεν είναι όλοι οι κατακτημένοι και όλοι όσοι επιθυμούν να είναι ακόλουθοι του Θεού ο εκλεκτός Του λαός; Δεν είστε όλοι εσείς, οι ακόλουθοι του σήμερα, ο εκλεκτός λαός έξω από το Ισραήλ; Η θέση σας δεν είναι η ίδια με αυτή των Ισραηλιτών; Δεν είναι όλα αυτά όσα θα πρέπει να αναγνωρίζετε; Αυτός δεν είναι ο στόχος του έργου της κατάκτησής σας; Από τη στιγμή που μπορείτε να δείτε τον Θεό, Εκείνος θα είναι ο Θεός σας για πάντα, από τις απαρχές ως το μέλλον. Δεν θα σας εγκαταλείψει, εφόσον όλοι σας είστε διατεθειμένοι να Τον ακολουθήσετε και να είστε τα αφοσιωμένα, υποτακτικά δημιουργήματά Του.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η αληθινή ιστορία του έργου της κατάκτησης (3)

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 292

Μόνο παραμερίζοντας τις παλιές σου αντιλήψεις μπορείς να αποκτήσεις νέες γνώσεις· όμως, η παλιά γνώση δεν είναι απαραίτητα αντίστοιχη με παλιές αντιλήψεις. Η λέξη «αντιλήψεις» αναφέρεται στα πράγματα που φαντάζεται ο άνθρωπος, τα οποία έρχονται σε αντίθεση με την πραγματικότητα. Εάν η παλιά γνώση ήταν ήδη ξεπερασμένη κατά την παλιά εποχή και εμπόδισε τον άνθρωπο από το να εισέλθει στο νέο έργο, τότε και η γνώση αυτή αποτελεί αντίληψη. Εάν ο άνθρωπος είναι ικανός να προσεγγίσει σωστά μια τέτοια γνώση και μπορεί να φτάσει να γνωρίζει τον Θεό από πολλές διαφορετικές πλευρές, συνδυάζοντας το παλιό με το καινούριο, τότε η παλιά γνώση γίνεται βοήθεια στον άνθρωπο, και καθίσταται η βάση μέσω της οποίας ο άνθρωπος εισέρχεται στη νέα εποχή. Το μάθημα της γνωριμίας του Θεού απαιτεί από εσένα να γίνεις κάτοχος πολλών αρχών: πώς να εισέλθεις στο μονοπάτι της γνώσης του Θεού, ποιες αλήθειες πρέπει να κατανοήσεις προκειμένου να γνωρίσεις τον Θεό και πώς να απαλλαχθείς από τις αντιλήψεις και τις παλιές διαθέσεις σου ώστε να μπορέσεις να υποταχθείς σε όλες τις διευθετήσεις του νέου έργου του Θεού. Εάν χρησιμοποιείς αυτές τις αρχές ως βάση για να εισέλθεις στο μάθημα της γνωριμίας του Θεού, τότε η γνώση σου θα γίνεται όλο και βαθύτερη. Εάν έχεις ξεκάθαρη γνώση των τριών σταδίων του έργου —δηλαδή, του συνολικού διαχειριστικού σχεδίου του Θεού— κι εάν μπορείς να συσχετίζεις απόλυτα τα δύο προηγούμενα στάδια του έργου του Θεού με το παρόν και να κατανοείς ότι πρόκειται για έργο που επιτελείται από έναν μόνο Θεό, τότε θα έχεις μια ασύγκριτα σταθερή βάση. Τα τρία στάδια του έργου έγιναν από έναν μόνο Θεό· αυτό αποτελεί το μέγιστο όραμα, και αυτό είναι το μόνο μονοπάτι για να γνωρίσει κάποιος τον Θεό. Μόνο ο ίδιος ο Θεός μπορούσε να πραγματοποιήσει τα τρία στάδια του έργου, και κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να επιτελέσει τέτοιο έργο για λογαριασμό Του —αυτό σημαίνει ότι μόνο ο ίδιος ο Θεός μπορούσε να επιτελέσει το δικό Του έργο, από την αρχή μέχρι σήμερα. Παρόλο που τα τρία στάδια του έργου του Θεού έχουν πραγματοποιηθεί σε διαφορετικές εποχές και τοποθεσίες, και παρόλο που το έργο του καθενός είναι διαφορετικό, όλα αποτελούν έργο που επιτέλεσε ένας μόνο Θεός. Από όλα τα οράματα, τούτο είναι το μέγιστο όραμα που πρέπει να γνωρίζει ο άνθρωπος, και αν αυτός μπορεί να κατανοήσει πλήρως, τότε θα είναι ικανός να ορθώσει το ανάστημά του. Σήμερα, το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν διάφορα θρησκεύματα και δόγματα είναι ότι δεν γνωρίζουν το έργο του Αγίου Πνεύματος, και είναι ανίκανες να κάνουν τη διάκριση ανάμεσα στο έργο του Αγίου Πνεύματος και το έργο που δεν είναι του Αγίου Πνεύματος —και λόγω αυτού, δεν μπορούν να πουν αν τούτο το στάδιο του έργου επιτελέστηκε, όπως και τα δύο τελευταία, από τον Ιεχωβά Θεό. Αν και οι άνθρωποι ακολουθούν τον Θεό, οι περισσότεροι εξακολουθούν να είναι ανίκανοι να πουν εάν τούτος είναι πράγματι ο σωστός δρόμος. Ο άνθρωπος ανησυχεί για το αν ο δρόμος αυτός είναι ο δρόμος που υποδεικνύει προσωπικά ο ίδιος ο Θεός και αν η ενσάρκωση του Θεού αποτελεί γεγονός· οι περισσότεροι ακόμα δεν έχουν ιδέα για το πώς να διακρίνουν τέτοια πράγματα. Όσοι ακολουθούν τον Θεό είναι ανίκανοι να ορίσουν τον δρόμο· έτσι τα μηνύματα που κηρύσσονται, έχουν μόνο μερική επίδραση πάνω τους και όχι πλήρες αποτέλεσμα, πράγμα που επηρεάζει την είσοδο τέτοιων ανθρώπων στη ζωή. Εάν ο άνθρωπος μπορέσει να αντιληφθεί ότι τα τρία στάδια του έργου επιτελέστηκαν από τον ίδιο τον Θεό σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σε διαφορετικά μέρη και σε διαφορετικούς ανθρώπους, εάν ο άνθρωπος μπορέσει να αντιληφθεί ότι, παρόλο που το έργο είναι διαφορετικό, επιτελείται όλο από έναν μόνο Θεό και ότι, εφόσον πρόκειται για έργο που επιτελείται από έναν μόνο Θεό, τότε πρέπει να είναι σωστό και χωρίς λάθη και ότι, παρόλο που έρχεται σε αντίθεση με τις αντιλήψεις του ανθρώπου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι έργο ενός μόνο Θεού, αν ο άνθρωπος μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι είναι το έργο ενός μόνο Θεού, τότε οι αντιλήψεις του θα υποβαθμιστούν σε απλά ψιλοπράγματα, ανάξια αναφοράς. Επειδή τα οράματα του ανθρώπου είναι ασαφή και επειδή ο άνθρωπος γνωρίζει τον Ιεχωβά ως Θεό και τον Ιησού ως τον Κύριο και είναι δίβουλος σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό του σήμερα, πολλοί παραμένουν αφοσιωμένοι στο έργο του Ιεχωβά και του Ιησού· επίσης, επειδή περιβάλλονται από αντιλήψεις για το έργο του σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι πάντα αμφιβάλλουν και δεν παίρνουν στα σοβαρά το έργο αυτό. Ο άνθρωπος δεν έχει αντίληψη για τα δύο τελευταία στάδια του έργου, τα οποία ήταν αόρατα. Τούτο συμβαίνει, επειδή ο άνθρωπος δεν κατανοεί την πραγματικότητα των δύο τελευταίων σταδίων του έργου, και δεν τα είδε προσωπικά. Και ακριβώς επειδή αυτά τα τρία στάδια του έργου δεν είναι ορατά φαντάζεται ο άνθρωπος ό,τι του αρέσει· ανεξάρτητα από το τι σκαρφίζεται, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν τέτοιες φαντασιοπληξίες και κανείς για να τις διορθώσει. Ο άνθρωπος δίνει το ελεύθερο στο ταμπεραμέντο του, πετώντας τη σύνεση από το παράθυρο και αφήνοντας τη φαντασία του να καλπάσει, διότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τις φαντασιοπληξίες του· έτσι, οι φαντασιώσεις του ανθρώπου καθίστανται «γεγονός», ανεξάρτητα από το αν υπάρχει κάποια απόδειξη γι’ αυτές. Έτσι ο άνθρωπος πιστεύει στον δικό του Θεό, που έχει πλάσει στο μυαλό του, και δεν αναζητά τον ρεαλιστικό Θεό. Εάν ένα άτομο έχει μία πεποίθηση, τότε ανάμεσα σε εκατό άτομα υπάρχουν εκατό πεποιθήσεις. Ο άνθρωπος διακατέχεται από τέτοιες πεποιθήσεις, επειδή δεν έχει δει το πρακτικό έργο του Θεού, επειδή μόνο το έχει ακούσει, χωρίς να το έχει δει. Ο άνθρωπος έχει ακούσει θρύλους και ιστορίες —αλλά σπάνια έχει ακούσει τη γνώση από τα γεγονότα του έργου του Θεού. Γι’ αυτό και οι άνθρωποι που είναι πιστοί για μόνο έναν χρόνο πιστεύουν στον Θεό μέσω των δικών τους αντιλήψεων. Το ίδιο ισχύει και για κείνους που είναι πιστοί όλη τους τη ζωή, πιστεύουν εξίσου στον Θεό. Όσοι δεν μπορούν να δουν τα γεγονότα, δεν θα είναι ποτέ ικανοί να ξεφύγουν από μια πίστη στην οποία έχουν αντιλήψεις για τον Θεό. Ο άνθρωπος πιστεύει ότι έχει απελευθερωθεί από τα δεσμά των παλιών του αντιλήψεων και έχει εισέλθει σε νέα εδάφη. Δεν ξέρει ο άνθρωπος ότι η γνώση όσων δεν μπορούν να δουν το αληθινό πρόσωπο του Θεού, δεν είναι τίποτα άλλο από αντιλήψεις και φήμες; Ο άνθρωπος πιστεύει ότι οι αντιλήψεις του είναι σωστές και χωρίς λάθη, και πιστεύει ότι προέρχονται από τον Θεό. Σήμερα, όταν ο άνθρωπος γίνεται μάρτυρας του έργου του Θεού, εγκαταλείπει αντιλήψεις που έχουν χτιστεί εδώ και πολλά χρόνια. Οι φαντασιώσεις και οι ιδέες του παρελθόντος έχουν γίνει εμπόδιο στο έργο αυτού του σταδίου, και έχει γίνει δύσκολο για τον άνθρωπο να εγκαταλείψει τέτοιες αντιλήψεις και να ανασκευάσει τέτοιες ιδέες. Οι αντιλήψεις σχετικά με αυτό το, βήμα προς βήμα, έργο πολλών από εκείνους που ακολούθησαν τον Θεό μέχρι σήμερα, έχουν καταστεί ακόμα πιο δυσάρεστες· οι άνθρωποι αυτοί έχουν σχηματίσει σταδιακά μια επίμονη εχθρότητα προς τον ενσαρκωμένο Θεό. Η πηγή του μίσους αυτού βρίσκεται στις αντιλήψεις και τις φαντασιώσεις του ανθρώπου. Οι αντιλήψεις και φαντασιώσεις του ανθρώπου έχουν γίνει ο εχθρός του έργου του σήμερα, έργο το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τις αντιλήψεις του ανθρώπου. Αυτό έχει συμβεί ακριβώς επειδή τα γεγονότα δεν επιτρέπουν στον άνθρωπο να δώσει το ελεύθερο στη φαντασία του και, επιπλέον, δεν μπορούν να αντικρουστούν εύκολα από αυτόν, και οι αντιλήψεις και οι φαντασιώσεις του ανθρώπου δεν ανέχονται την ύπαρξη γεγονότων, και, επιπλέον, επειδή ο άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται για την ορθότητα και φιλαλήθεια των γεγονότων, και με ελάχιστη προσήλωση εγκαταλείπει τις αντιλήψεις και χρησιμοποιεί τη φαντασία του. Τούτο μπορεί να χρεωθεί μονάχα ως λάθος των αντιλήψεων του ανθρώπου, και όχι ως λάθος του έργου του Θεού. Ο άνθρωπος μπορεί να φαντάζεται ό,τι θέλει, αλλά δεν μπορεί να αμφισβητεί ελεύθερα το οποιοδήποτε στάδιο του έργου του Θεού ή οποιοδήποτε κομμάτι του· το γεγονός του έργου του Θεού είναι απαραβίαστο από τον άνθρωπο. Μπορείς να δίνεις το ελεύθερο στη φαντασία σου, ακόμα και να συγκεντρώνεις ωραίες ιστορίες για το έργο του Ιεχωβά και του Ιησού, αλλά δεν μπορείς να αντικρούεις το γεγονός του κάθε σταδίου του έργου Τους· τούτο αποτελεί αρχή, αλλά και διοικητικό διάταγμα, κι εσείς θα έπρεπε να κατανοείτε τη σπουδαιότητα αυτών των θεμάτων. Ο άνθρωπος πιστεύει ότι το συγκεκριμένο στάδιο του έργου είναι ασύμβατο με τις αντιλήψεις του, αλλά ότι αυτό δεν ισχύει για τα δύο προηγούμενα στάδια. Με τη φαντασία του, ο άνθρωπος πιστεύει ότι το έργο των δύο προηγούμενων σταδίων σίγουρα δεν είναι το ίδιο με το έργο του σήμερα —έχεις, όμως, σκεφτεί ποτέ ότι οι αρχές του έργου του Θεού είναι όλες όμοιες, ότι το έργο Του είναι πάντα πρακτικό και ότι, ανεξάρτητα από την εποχή, θα υπάρχει πάντα ένα πλήθος ανθρώπων που αντιστέκονται και εναντιώνονται στο γεγονός του έργου Του; Όλοι εκείνοι που σήμερα αντιστέκονται και εναντιώνονται σε αυτό το στάδιο του έργου, είχαν αναμφισβήτητα εναντιωθεί στον Θεό σε παρελθόντες καιρούς, διότι τέτοιοι άνθρωποι θα είναι πάντα οι εχθροί του Θεού. Οι άνθρωποι που γνωρίζουν το γεγονός του έργου του Θεού, θα δουν τα τρία στάδια του έργου ως έργο ενός μόνο Θεού, και θα εγκαταλείψουν τις ιδέες τους. Αυτοί είναι άνθρωποι που γνωρίζουν τον Θεό, και τέτοιοι άνθρωποι είναι όσοι ακολουθούν πραγματικά τον Θεό. Όταν ολόκληρη η διαχείριση του Θεού πλησιάζει στο τέλος της, ο Θεός θα ταξινομήσει τα πάντα ανάλογα με το είδος τους. Ο άνθρωπος πλάστηκε από τα χέρια του Δημιουργού και, στο τέλος, Εκείνος πρέπει να επιστρέψει ολοκληρωτικά τον άνθρωπο υπό το κράτος Του· τούτο είναι το συμπέρασμα των τριών σταδίων του έργου. Το στάδιο του έργου των έσχατων ημερών, καθώς και τα δύο προηγούμενα, στον Ισραήλ και την Ιουδαία, αποτελούν το σχέδιο διαχείρισης του Θεού σε ολόκληρο το σύμπαν. Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί αυτό, και είναι το γεγονός του έργου του Θεού. Παρόλο που οι άνθρωποι δεν έχουν βιώσει ή παρακολουθήσει πολύ από αυτό το έργο, τα γεγονότα είναι πάντα γεγονότα, και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Όλοι οι άνθρωποι από κάθε χώρα του σύμπαντος που πιστεύουν στον Θεό, θα δεχθούν τα τρία στάδια του έργου. Εάν γνωρίζεις μόνο ένα συγκεκριμένο στάδιο του έργου και δεν κατανοείς τα άλλα δύο στάδια, ούτε το έργο του Θεού σε παρελθόντες καιρούς, τότε είσαι ανίκανος να ομολογήσεις ολόκληρη την αλήθεια του συνολικού σχεδίου διαχείρισης του Θεού και η γνώση σου για τον Θεό είναι μονόπλευρη, διότι μέσα στην πίστη σου στον Θεό δεν Τον γνωρίζεις ούτε Τον καταλαβαίνεις, οπότε δεν έχεις τα προσόντα να γίνεις μάρτυρας του Θεού. Ανεξάρτητα από το αν η τρέχουσα γνώση σας σχετικά με αυτά τα πράγματα είναι βαθιά ή επιφανειακή, στο τέλος, πρέπει να έχετε γνώση και να είστε απόλυτα πεπεισμένοι, και όλοι οι άνθρωποι θα δουν ολόκληρο το έργο του Θεού και θα υποταχθούν υπό το κράτος Του. Στο τέλος αυτού του έργου, όλες οι θρησκείες θα γίνουν ένα, όλα τα δημιουργήματα θα επιστρέψουν υπό το κράτος του Δημιουργού, όλα τα δημιουργήματα θα λατρεύουν τον έναν και αληθινό Θεό, και όλες οι κακές θρησκείες θα αποτύχουν και δεν θα εμφανιστούν ποτέ ξανά.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η γνώση των τριών σταδίων του έργου του Θεού είναι το μονοπάτι για να γνωρίσεις τον Θεό

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 293

Εκείνο που θα πρέπει να επιτύχει κάθε άτομο που ακολουθεί τον Θεό είναι να κατανοήσει τον σκοπό του έργου του Θεού, την επίδραση που επιτυγχάνει το έργο Του στον άνθρωπο, και ποιες ακριβώς είναι οι προθέσεις Του για τον άνθρωπο. Τη σήμερον ημέρα, εκείνο που όλοι οι άνθρωποι στερούνται είναι η γνώση του έργου του Θεού. Οι πράξεις που έχει κάνει ο Θεός πάνω στους ανθρώπους, ολόκληρο το έργο του Θεού, και ποιες ακριβώς είναι οι προθέσεις του Θεού για τον άνθρωπο από καταβολής κόσμου μέχρι τη σημερινή εποχή —αυτά είναι τα πράγματα που ο άνθρωπος ούτε γνωρίζει ούτε κατανοεί. Αυτή η αδυναμία δεν είναι παρατηρείται μόνο σ’ όλον τον θρησκευτικό κόσμο, αλλά και σε όλους όσοι πιστεύουν στον Θεό. Όταν έρθει εκείνη η ημέρα που θα αντικρίσεις αληθινά τον Θεό, όταν εκτιμήσεις πραγματικά τη σοφία Του, όταν δεις όλες τις πράξεις που έχει κάνει ο Θεός, όταν αναγνωρίσεις αυτό που είναι ο Θεός και αυτό που έχει —όταν δεις την αφθονία, τη σοφία, το θαύμα Του, και όλα όσα έχει κάνει πάνω στους ανθρώπους— τότε θα έχεις επιτύχει στην πίστη σου στον Θεό. Όταν λέμε ότι ο Θεός τα περικλείει όλα και έχει μεγάλη αφθονία, με ποιον τρόπο ακριβώς τα περικλείει όλα και με ποιον τρόπο έχει μεγάλη αφθονία; Αν δεν το καταλαβαίνεις αυτό, τότε δεν μπορείς να θεωρηθείς ότι πιστεύεις στον Θεό. Γιατί λέγω ότι οι άνθρωποι στον θρησκευτικό κόσμο δεν είναι πιστοί του Θεού αλλά είναι κακοποιοί και ανήκουν στο είδος των διαβόλων; Λέω ότι είναι κακοποιοί, γιατί δεν κατανοούν τις προθέσεις του Θεού και δεν είναι σε θέση να δουν τη σοφία Του. Σε καμία περίπτωση ο Θεός δεν τους αποκαλύπτει το έργο Του. Είναι τυφλοί· δεν μπορούν να δουν τις πράξεις του Θεού, ο Θεός τους έχει εγκαταλείψει και στερούνται παντελώς τη φροντίδα και την προστασία του Θεού, πόσο μάλλον το έργο του Αγίου Πνεύματος. Όλοι όσοι δεν κατέχουν το έργο του Θεού είναι κακοποιοί και αντιστέκονται στον Θεό. Εκείνοι που αντιστέκονται στον Θεό και για τους οποίους μιλάω αφορούν σε όσους δεν γνωρίζουν τον Θεό, όσους ομολογούν τον Θεό με το στόμα τους, κι όμως δεν Τον γνωρίζουν, όσους ακολουθούν τον Θεό, κι όμως δεν υποτάσσονται σε Αυτόν, και όσους απολαμβάνουν τη χάρη του Θεού, κι όμως δεν είναι σε θέση να παραμείνουν ακλόνητοι στη μαρτυρία τους για Εκείνον. Ο άνθρωπος αν δεν κατανοήσει τον σκοπό του έργου του Θεού ούτε κατανοήσει το έργο που επιτελεί ο Θεός μέσα στον άνθρωπο, δεν μπορεί να είναι σε συμφωνία με τις προθέσεις του Θεού, ούτε μπορεί να παραμείνει ακλόνητος στη μαρτυρία του για τον Θεό. Η αιτία που ο άνθρωπος αντιστέκεται στον Θεό πηγάζει αφενός μεν από τη διεφθαρμένη διάθεσή του και, αφετέρου, από την άγνοια για τον Θεό και από την έλλειψη κατανόησης των αρχών σύμφωνα με τις οποίες ο Θεός εργάζεται και των προθέσεών Του για τον άνθρωπο. Αυτές οι δύο πλευρές, αν ληφθούν συλλογικά υπόψη, συνιστούν την ιστορία της εναντίωσης του ανθρώπου στον Θεό. Οι νέοι πιστοί αντιστέκονται στον Θεό γιατί αυτή η αντίσταση είναι στη φύση τους, ενώ η αντίσταση στον Θεό όσων έχουν υπάρξει πιστοί για πολλά χρόνια είναι αποτέλεσμα της άγνοιάς τους για Αυτόν, αλλά και της διεφθαρμένης διάθεσής τους. Την εποχή που ο Θεός δεν είχε ακόμα ενσαρκωθεί, το κριτήριο για το αν κάποιος αντιστεκόταν στον Θεό βασιζόταν στο αν τηρούσε τα διατάγματα που θέσπιζε ο Θεός στον ουρανό. Για παράδειγμα, κατά την Εποχή του Νόμου, όποιος δεν τηρούσε τους νόμους του Ιεχωβά θεωρείτο ότι αντιστεκόταν στον Θεό· όποιος έκλεβε τις προσφορές προς τον Ιεχωβά, ή όποιος αντιστεκόταν σε όσους ευνοούσε ο Ιεχωβά θεωρείτο ότι αντιστεκόταν στον Θεό και θανατωνόταν με λιθοβολισμό· όποιος δεν σεβόταν τη μητέρα και τον πατέρα του, και όποιος χτυπούσε ή έβριζε κάποιον θεωρείτο ότι δεν τηρούσε στους νόμους. Και όλοι όσοι δεν τηρούσαν τους νόμους του Ιεχωβά θεωρούνταν ότι ήταν εκείνοι που Του αντιστέκονταν. Αυτό δεν ίσχυε πια κατά την Εποχή της Χάριτος, όπου όποιος αντιστεκόταν στον Ιησού θεωρείτο ότι αντιστεκόταν και στον Θεό, και όποιος δεν υποτασσόταν στα λόγια που έλεγε ο Ιησούς θεωρείτο ότι αντιστεκόταν στον Θεό. Εκείνη την εποχή, ο ορισμός της αντίστασης προς τον Θεό έγινε και πιο ακριβής και πιο πρακτικός. Την εποχή που ο Θεός δεν είχε ενσαρκωθεί ακόμα, το μέτρο για το αν ο άνθρωπος αντιστεκόταν στον Θεό βασιζόταν στο κατά πόσο ο άνθρωπος λάτρευε και προσέβλεπε τον αόρατο Θεό στον ουρανό. Ο ορισμός της αντίστασης προς τον Θεό την εποχή εκείνη δεν ήταν τόσο πρακτικός, διότι ο άνθρωπος δεν μπορούσε ούτε να δει τον Θεό ούτε να γνωρίζει ακριβώς πώς ήταν η εικόνα του Θεού ή το πώς ακριβώς Εκείνος εργαζόταν και μιλούσε. Ο άνθρωπος δεν είχε καμία αντίληψη περί Θεού και πίστευε στον Θεό αόριστα, γιατί ο Θεός δεν είχε παρουσιαστεί ακόμα στον άνθρωπο. Έτσι λοιπόν, όσο και να πίστευε ο άνθρωπος στον Θεό με τη φαντασία του, ο Θεός δεν καταδίκασε τον άνθρωπο ούτε του έθεσε υπερβολικά υψηλές απαιτήσεις, γιατί ο άνθρωπος δεν ήταν επ’ ουδενί σε θέση να δει τον Θεό. Όταν ο Θεός ενσαρκώνεται και έρχεται στη γη να εργαστεί ανάμεσα στους ανθρώπους, όλοι Τον αντικρίζουν και ακούνε τα λόγια Του, και όλοι βλέπουν τις πράξεις του Θεού στη σάρκα. Εκείνη τη στιγμή, όλες οι αντιλήψεις του ανθρώπου γίνονται καπνός. Όσο για εκείνους που έχουν δει την ενσάρκωση του Θεού, αυτοί δεν θα καταδικαστούν αν υποταχθούν σκόπιμα σ’ Αυτόν, ενώ όσοι Του αντιστέκονται σκόπιμα θα θεωρηθούν ότι αντιστέκονται στον Θεό. Τέτοιοι άνθρωποι είναι αντίχριστοι, εχθροί που συνειδητά αντιστέκονται στον Θεό. Όσοι τρέφουν αντιλήψεις σχετικά με τον Θεό αλλά είναι έτοιμοι και πρόθυμοι να υποταχθούν σ’ Αυτόν, δεν θα καταδικαστούν. Ο Θεός καταδικάζει τον άνθρωπο βάσει των προθέσεων και των πράξεων του ανθρώπου και ποτέ για τις σκέψεις του και τις ιδέες του. Εάν καταδίκαζε τον άνθρωπο βάσει των σκέψεων και των ιδεών του, τότε ούτε ένας δεν θα ήταν σε θέση να ξεφύγει από τα οργισμένα χέρια του Θεού. Όσοι αντιστέκονται συνειδητά στον ενσαρκωμένο Θεό θα τιμωρηθούν για την απείθειά τους. Όσον αφορά όσους αντιστέκονται συνειδητά στον Θεό, η αντίστασή τους πηγάζει από το γεγονός ότι τρέφουν αντιλήψεις για τον Θεό, οι οποίες με τη σειρά τους τους οδηγούν σε πράξεις που αναστατώνουν το έργο του Θεού. Τέτοιου είδους άνθρωποι αντιστέκονται και διαλύουν το έργο του Θεού σκόπιμα. Όχι μόνο έχουν αντιλήψεις για τον Θεό, αλλά προβαίνουν και σε δραστηριότητες που αναστατώνουν το έργο Του, και γι’ αυτόν τον λόγο τέτοιου είδους άνθρωποι θα καταδικαστούν. Όσοι δεν αναστατώνουν συνειδητά το έργο του Θεού δεν θα καταδικαστούν ως αμαρτωλοί, γιατί είναι σε θέση να υποτάσσονται σκόπιμα και να μην προβαίνουν σε δραστηριότητες που προκαλούν διατάραξη και ενόχληση. Τέτοιου είδους άνθρωποι δεν θα καταδικαστούν. Εντούτοις, όταν οι άνθρωποι έχουν βιώσει το έργο του Θεού για πολλά χρόνια, αν συνεχίζουν να τρέφουν αντιλήψεις για τον Θεό και δεν είναι ακόμα σε θέση να γνωρίσουν το έργο του ενσαρκωμένου Θεού, και αν, ανεξάρτητα από το πόσο πολλά χρόνια έχουν βιώσει το έργο Του, συνεχίζουν να είναι γεμάτοι αντιλήψεις για τον Θεό και δεν είναι ακόμα σε θέση να Τον γνωρίσουν τελικά, τότε ακόμα και να μην προβαίνουν σε δραστηριότητες που αναστατώνουν το έργο Του, η καρδιά τους είναι γεμάτη πολλές αντιλήψεις για τον Θεό, παρ’ όλ’ αυτά, και ακόμα και αν αυτές οι αντιλήψεις δεν γίνουν εμφανείς, τέτοιου είδους άνθρωποι δεν είναι καθόλου χρήσιμοι στο έργο του Θεού. Δεν είναι σε θέση να διαδώσουν το ευαγγέλιο για τον Θεό ή να παραμείνουν ακλόνητοι στη μαρτυρία τους για Αυτόν. Τέτοιου είδους άνθρωποι είναι παντελώς άχρηστοι και ηλίθιοι. Επειδή δεν γνωρίζουν τον Θεό και επιπλέον είναι παντελώς ανίκανοι να αποτινάξουν τις αντιλήψεις τους για Αυτόν, είναι συνεπώς καταδικασμένοι. Αυτό μπορεί να ειπωθεί ως εξής: Είναι φυσιολογικό, οι νέοι πιστοί να διατηρούν αντιλήψεις για τον Θεό ή να μη γνωρίζουν τίποτε για Εκείνον, δεν θα ήταν, όμως, φυσιολογικό για κάποιον που πιστεύει στον Θεό για πολλά χρόνια και βιώνει ένα μεγάλο μέρος του έργου Του να συνεχίζει να διατηρεί αντιλήψεις, και θα ήταν ακόμα λιγότερο φυσιολογικό ένα τέτοιο άτομο να μη γνωρίζει τον Θεό. Αυτοί οι άνθρωποι καταδικάζονται γιατί δεν βρίσκονται σε μια κανονική κατάσταση. Αυτοί οι μη κανονικοί άνθρωποι είναι όλοι τους σκουπίδια. Είναι αυτοί που αντιστέκονται στον Θεό περισσότερο απ’ όλους και που έχουν αδίκως απολαύσει τη χάρη του Θεού. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι στο τέλος θα αποκλειστούν!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όλοι οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν τον Θεό είναι άνθρωποι που αντιστέκονται στον Θεό

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 294

Όποιος δεν αντιλαμβάνεται τον σκοπό του έργου του Θεού είναι κάποιος που Του αντιστέκεται, και όποιος έχει καταλάβει τον σκοπό του έργου του Θεού, αλλά παρόλα αυτά εξακολουθεί να μην επιζητά να ικανοποιήσει τον Θεό, θεωρείται ακόμα περισσότερο ότι αντιστέκεται στον Θεό. Υπάρχουν εκείνοι που διαβάζουν τη Βίβλο σε μεγαλόσχημες εκκλησίες και την απαγγέλλουν όλη μέρα, και εντούτοις κανένας τους δεν αντιλαμβάνεται τον σκοπό του έργου του Θεού. Κανένας τους δεν μπορεί να γνωρίσει τον Θεό, πόσο μάλλον συμβαδίζει κανένας τους με τις προθέσεις του Θεού. Είναι όλοι άχρηστοι, ποταποί άνθρωποι, ο καθείς στεκούμενος ψηλά για να κάνει κήρυγμα στον «Θεό». Είναι άνθρωποι που κουβαλούν το λάβαρο του Θεού, αλλά σκόπιμα αντιστέκονται στον Θεό· που κουβαλούν την ταμπέλα της πίστης στον Θεό, αλλά τρώγουν τη σάρκα και πίνουν το αίμα του ανθρώπου. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι κακοί διάβολοι που καταβροχθίζουν την ψυχή του ανθρώπου, αρχιδαίμονες που αναστατώνουν σκόπιμα την είσοδο των ανθρώπων στο σωστό μονοπάτι και προσκόμματα που παρακωλύουν την αναζήτηση του Θεού από τους ανθρώπους. Μπορεί να φαίνεται πως έχουν «γερή κράση», μα πώς μπορούν οι ακόλουθοί τους να καταλάβουν ότι αυτοί δεν είναι τίποτε άλλο παρά αντίχριστοι που οδηγούν τους ανθρώπους στο να αντισταθούν στον Θεό; Πώς να ξέρουν οι ακόλουθοί τους ότι είναι ζωντανοί διάβολοι που αφιερώνονται στο να καταβροχθίζουν ανθρώπινες ψυχές; Όσοι έχουν τον εαυτό τους σε υψηλή εκτίμηση υπό την παρουσία του Θεού είναι οι πιο τιποτένιοι απ' όλους τους ανθρώπους, ενώ όσοι θεωρούν τον εαυτό τους ταπεινό είναι οι πιο τιμημένοι. Και όσοι θεωρούν ότι γνωρίζουν το έργο του Θεού και είναι, επιπλέον, ικανοί να διακηρύσσουν το έργο του Θεού στους άλλους με μεγάλες φανφάρες ενώ Τον κοιτάζουν απευθείας —αυτοί είναι και οι πιο αδαείς όλων των ανθρώπων. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν μαρτυρία για τον Θεό, είναι όλοι τους αλαζονικοί και γεμάτοι έπαρση. Όσοι πιστεύουν ότι έχουν πολύ λίγη γνώση για τον Θεό, παρ’ όλο που έχουν πραγματική εμπειρία και πρακτική γνώση για Αυτόν, είναι οι πιο αγαπητοί Του. Μόνο αυτοί οι άνθρωποι κατέχουν πραγματικά μαρτυρία και είναι αληθινά ικανοί να τελειωθούν από τον Θεό. Όσοι δεν κατανοούν τις προθέσεις του Θεού αντιστέκονται στον Θεό· όσοι κατανοούν τις προθέσεις του Θεού, κι όμως δεν κάνουν πράξη την αλήθεια, αντιστέκονται στον Θεό· όσοι τρώνε και πίνουν τα λόγια του Θεού, κι όμως αντιβαίνουν στην ουσία του λόγου του Θεού, αντιστέκονται στον Θεό· όσοι έχουν αντιλήψεις για τον ενσαρκωμένο Θεό και επιπλέον εσκεμμένα επαναστατούν, αντιστέκονται στον Θεό· όσοι κρίνουν τον Θεό αντιστέκονται στον Θεό· και όποιος δεν είναι σε θέση να γνωρίσει τον Θεό ή να γίνει μάρτυράς Του αντιστέκεται στον Θεό. Γι’ αυτό σας παροτρύνω: Εάν πράγματι πιστεύετε ότι μπορείτε να πορευθείτε σ’ αυτό το μονοπάτι, τότε συνεχίστε να το ακολουθείτε. Μα εάν δεν είστε σε θέση να μην αντισταθείτε στον Θεό, τότε καλύτερα να φύγετε πριν να είναι πολύ αργά. Αλλιώς, οι πιθανότητες να πάνε άσχημα τα πράγματα για σας είναι εξαιρετικά υψηλές, γιατί η φύση σας είναι απλώς υπερβολικά διεφθαρμένη. Δεν έχετε ούτε ίχνος αφοσίωσης ή υποταγής, ή καρδιά που διψά για το δίκαιο και την αλήθεια ή την παραμικρή αγάπη για τον Θεό. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η κατάστασή σας ενώπιον του Θεού είναι σε κακό χάλι. Δεν μπορείτε να τηρήσετε όσα οφείλετε να τηρήσετε, και δεν είστε σε θέση να πείτε αυτά όσα οφείλετε να πείτε. Αποτύχατε να κάνετε πράξη όσα οφείλατε να κάνετε πράξη· και δεν είστε ικανοί να εκπληρώσετε τον ρόλο που οφείλετε να εκπληρώσετε. Δεν έχετε την αφοσίωση, τη συνείδηση, την υποταγή, ή την αποφασιστικότητα που οφείλετε να έχετε. Δεν έχετε υπομείνει τα δεινά που σας αρμόζει να υπομείνετε, και δεν έχετε την πίστη που οφείλετε να έχετε. Απλούστατα, δεν έχετε απολύτως καμία αξία: Δεν αισχύνεστε που ζείτε ακόμα; Θέλω να σας πείσω ότι θα ήταν καλύτερα να κλείσετε τα μάτια σας και να αναπαυτείτε αιωνίως, και έτσι να γλιτώσετε τον Θεό από το να ανησυχεί για εσάς και να υποφέρει για χάρη σας. Πιστεύετε στον Θεό, κι όμως δεν γνωρίζετε τις προθέσεις Του· τρώτε και πίνετε τα λόγια του Θεού, κι όμως δεν είστε σε θέση να κάνετε αυτά που απαιτεί ο Θεός από τον άνθρωπο. Πιστεύετε στον Θεό, κι όμως δεν Τον γνωρίζετε, και παραμένετε ζωντανοί χωρίς να αγωνίζεστε για κάποιον στόχο, χωρίς αξίες, χωρίς σκοπό. Ζείτε σαν ανθρώπινα όντα, κι όμως δεν έχετε ούτε στον ελάχιστο βαθμό συνείδηση, ακεραιότητα ή αξιοπιστία —πώς μπορείτε να εξακολουθείτε να αποκαλείστε ανθρώπινα όντα; Πιστεύετε στον Θεό, κι όμως Τον εξαπατάτε· εκτός αυτού, παίρνετε τα χρήματα του Θεού και καταβροχθίζετε τις προσφορές που γίνονται σ’ Αυτόν. Κι όμως, στο τέλος και πάλι αδυνατείτε να δείξετε το παραμικρό ενδιαφέρον για τα συναισθήματα του Θεού ή την ελάχιστη συνείδηση απέναντί Του. Δεν μπορείτε καν να ανταποκριθείτε ούτε στις πιο απλές απαιτήσεις του Θεού. Μπορείτε να αποκαλείστε ακόμα ανθρώπινα όντα; Καταναλώνετε την τροφή που σας παρέχει ο Θεός και αναπνέετε το οξυγόνο που σας δίνει, απολαμβάνετε τη χάρη Του, κι όμως, εν τέλει, δεν έχετε την παραμικρή γνώση για τον Θεό. Αντιθέτως, έχετε γίνει οι άχρηστοι που αντιστέκονται στον Θεό. Αυτό δεν σας καθιστά κτήνη κατώτερα κι από ένα σκυλί; Μεταξύ των ζώων, υπάρχουν ζώα πιο μοχθηρά από σας;

Εκείνοι οι πάστορες και οι πρεσβύτεροι που στέκονται ψηλά στον άμβωνα και διδάσκουν τους άλλους αντιστέκονται στον Θεό και συμμαχούν με τον Σατανά. Όσοι, λοιπόν, από εσάς δεν στέκονται ψηλά στον άμβωνα και δεν διδάσκουν άλλους, δεν αντιστέκονται ακόμα περισσότερο στον Θεό; Εσείς δεν συνωμοτείτε με τον Σατανά περισσότερο από αυτούς; Όσοι δεν κατανοούν τον σκοπό του έργου του Θεού, δεν ξέρουν πώς να συνάδουν με τις προθέσεις του Θεού. Φυσικά, δεν μπορεί να ισχύει ότι όσοι δεν κατανοούν τον σκοπό του έργου Του δεν ξέρουν πώς να συνάδουν με τις προθέσεις του Θεού. Το έργο του Θεού δεν είναι ποτέ λανθασμένο· αντίθετα, οι επιδιώξεις του ανθρώπου σφάλλουν. Δεν είναι, λοιπόν, αυτοί οι εκφυλισμένοι που συνειδητά αντιστέκονται στον Θεό, ακόμα πιο μοχθηροί και κακόβουλοι από εκείνους τους πάστορες και τους πρεσβύτερους; Πολλοί άνθρωποι αντιστέκονται στον Θεό, αλλά υπάρχουν, επίσης, πολλοί και διάφοροι τρόποι με τους οποίους αντιστέκονται στον Θεό. Όπως υπάρχουν πολλά είδη πιστών, έτσι υπάρχουν και πολλών ειδών άνθρωποι που αντιστέκονται στον Θεό, ο ένας διαφορετικός από τους άλλους. Ούτε ένας από όσους αδυνατούν να αναγνωρίσουν ξεκάθαρα τον σκοπό του έργου του Θεού δεν μπορεί να σωθεί. Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος είχε αντισταθεί στον Θεό στο παρελθόν, όταν ο άνθρωπος καταφέρει να κατανοήσει τον σκοπό του έργου του Θεού και αφιερώνει τις προσπάθειές του για να ικανοποιήσει τον Θεό, ο Θεός θα σβήσει όλες τις πρότερες αμαρτίες του. Εφόσον ο άνθρωπος αναζητά την αλήθεια και κάνει πράξη την αλήθεια, ο Θεός δεν κρατάει κατά νου το τι είχε κάνει. Επιπλέον, ο Θεός δικαιολογεί τον άνθρωπο με βάση το πώς αυτός κάνει πράξη την αλήθεια. Αυτή είναι η δικαιοσύνη του Θεού. Προτού ο άνθρωπος δει τον Θεό ή βιώσει το έργο Του, ανεξάρτητα από το πώς φέρεται ο άνθρωπος απέναντι στον Θεό, Εκείνος δεν το κρατάει κατά νου. Εντούτοις, από τη στιγμή που ο άνθρωπος δει τον Θεό και βιώσει το έργο Του, όλες οι πράξεις και οι ενέργειες του ανθρώπου θα καταγραφούν από τον Θεό στα «χρονικά», διότι ο άνθρωπος έχει δει τον Θεό και έχει ζήσει εν μέσω του έργου Του.

Όταν ο άνθρωπος δει αληθινά αυτό που έχει και αυτό που είναι ο Θεός, όταν δει ότι είναι Ύψιστος και όταν καταφέρει αληθινά να γνωρίσει το έργο του Θεού, και επιπλέον, όταν αλλάξει η παλιά διάθεση του ανθρώπου, τότε ο άνθρωπος θα έχει αποτινάξει εντελώς την επαναστατική του διάθεση που αντιστέκεται στον Θεό. Μπορεί να ειπωθεί ότι όλοι έχουν κάποια στιγμή αντισταθεί στον Θεό και όλοι έχουν κάποια στιγμή επαναστατήσει ενάντια στον Θεό. Εντούτοις, αν υποτάσσεσαι πρόθυμα στον ενσαρκωμένο Θεό, και εφεξής ικανοποιείς την καρδιά του Θεού με την αφοσίωσή σου, κάνεις πράξη όπως οφείλεις, εκτελείς το καθήκον σου όπως οφείλεις, και τηρείς τους κανονισμούς όπως οφείλεις, τότε είσαι πρόθυμος να αποτινάξεις την παρακοή σου για να ικανοποιήσεις τον Θεό και μπορείς να τελειωθείς από τον Θεό. Αν αρνείσαι πεισματικά να δεις τα λάθη σου και δεν έχεις πρόθεση να μετανοήσεις, αν επιμένεις στην επαναστατική σου συμπεριφορά χωρίς την παραμικρή πρόθεση να συνεργαστείς με τον Θεό και να Τον ικανοποιήσεις, τότε είσαι πεισματάρης και αδιόρθωτος και θα τιμωρηθείς οπωσδήποτε, και σίγουρα δεν θα τελειωθείς ποτέ από τον Θεό. Σ’ αυτήν την περίπτωση, είσαι εχθρός του Θεού σήμερα, και αύριο θα είσαι ακόμα εχθρός του Θεού, και θα παραμείνεις εχθρός του Θεού και την επόμενη μέρα· θα αντιστέκεσαι για πάντα στον Θεό και θα είσαι για πάντα εχθρός του Θεού. Σ’ αυτήν την περίπτωση, πώς θα μπορούσε ποτέ ο Θεός να σε αφήσει να ξεφύγεις; Είναι στη φύση του ανθρώπου να αντιστέκεται στον Θεό, αλλά ο άνθρωπος δεν πρέπει σκόπιμα να αναζητά το «μυστικό» της αντίστασης προς τον Θεό, μόνο και μόνο γιατί απαιτείται υπερβολική προσπάθεια να αλλάξει τη φύση του. Αν ισχύει αυτό, τότε καλύτερα να αποχωρήσεις πριν να είναι πολύ αργά, για να μην είναι πιο αυστηρή η παίδευσή σου στο μέλλον και για να μην ξεσπάσει η κτηνώδης σου φύση και γίνει ανεξέλεγκτη, ώσπου το σώμα σου να παυτεί εν τέλει από τον Θεό. Πιστεύεις στον Θεό για να λάβεις ευλογίες· μα αν στο τέλος σε βρει μόνο κακοτυχία, τότε δεν θα είναι κρίμα; Σας προτρέπω να ακολουθήσετε καλύτερα κάποιο άλλο σχέδιο. Καλύτερα να κάνετε οτιδήποτε άλλο παρά να πιστεύετε στον Θεό: Αποκλείεται να υπάρχει αυτό το μονοπάτι μόνο. Δεν θα συνεχίζατε να επιβιώνετε αν δεν αναζητούσατε την αλήθεια; Γιατί να είστε σε διαμάχη με τον Θεό κατ’ αυτόν τον τρόπο;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Όλοι οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν τον Θεό είναι άνθρωποι που αντιστέκονται στον Θεό

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 295

Έχω κάνει πολύ έργο μεταξύ των ανθρώπων, διάστημα κατά το οποίο έχω εκφράσει επίσης πολλά λόγια. Αυτά τα λόγια είναι όλα για χάρη της σωτηρίας του ανθρώπου και εκφράστηκαν ούτως ώστε ο άνθρωπος να συμβαδίζει μαζί Μου. Ωστόσο, έχω κερδίσει μόνο λίγους ανθρώπους στη γη που συμβαδίζουν μαζί Μου, κι έτσι λέω ότι ο άνθρωπος δεν δίνει αξία στα λόγια Μου —αυτό συμβαίνει επειδή ο άνθρωπος δεν συμβαδίζει μαζί Μου. Με αυτόν τον τρόπο, το έργο που κάνω δεν γίνεται ούτως ώστε ο άνθρωπος απλώς να μπορεί να Με λατρεύει. Το πιο σημαντικό είναι ότι γίνεται ώστε ο άνθρωπος να μπορεί να συμβαδίζει μαζί Μου. Ο άνθρωπος έχει διαφθαρεί και ζει στην παγίδα του Σατανά. Όλοι οι άνθρωποι ζουν στη σάρκα, ζουν με εγωιστικές επιθυμίες και δεν υπάρχει ούτε ένας από αυτούς που να συμβαδίζει μαζί Μου. Υπάρχουν εκείνοι που λένε ότι συμβαδίζουν μαζί Μου, όμως τέτοιοι άνθρωποι λατρεύουν όλοι ασαφή είδωλα. Αν και αναγνωρίζουν το όνομά Μου ως άγιο, βαδίζουν σε ένα μονοπάτι που οδηγεί αντίθετα σ’ Εμένα, και τα λόγια τους είναι γεμάτα αλαζονεία και αυτοπεποίθηση. Αυτό συμβαίνει επειδή, ουσιαστικά, είναι όλοι εναντίον Μου και ασύμβατοι μ’ Εμένα. Κάθε μέρα, αναζητούν ίχνη Μου στη Βίβλο και βρίσκουν «κατάλληλα» χωρία στην τύχη, τα οποία διαβάζουν ασταμάτητα και απαγγέλλουν ως γραφές. Δεν ξέρουν πώς να συμβαδίζουν μαζί Μου, ούτε τι σημαίνει να είναι εναντίον Μου. Απλώς διαβάζουν τις γραφές στα τυφλά. Περιορίζουν μέσα στη Βίβλο έναν ασαφή θεό που δεν έχουν δει και δεν μπορούν να δουν, και τη βγάζουν για να την ξεφυλλίσουν στον ελεύθερο χρόνο τους. Πιστεύουν στην ύπαρξή Μου μόνο μέσα στο πλαίσιο της Βίβλου και Με εξισώνουν με αυτήν. Χωρίς τη Βίβλο δεν υπάρχω Εγώ και χωρίς Εμένα δεν υπάρχει η Βίβλος. Δεν δίνουν βάση στην ύπαρξη ή τις πράξεις Μου, αλλά αντιθέτως, αφιερώνουν υπερβολική και ιδιαίτερη προσοχή σε κάθε λέξη της Γραφής. Πολλοί περισσότεροι πιστεύουν, μάλιστα, ότι δεν πρέπει να κάνω τίποτα απ’ όσα θέλω να κάνω, εκτός αν προφητεύεται από τη Γραφή. Δίνουν μεγάλη σημασία στη Γραφή. Μπορεί να πει κανείς ότι αντιλαμβάνονται ως πολύ σημαντικά τα κυριολεκτικά λόγια, στον βαθμό που χρησιμοποιούν στίχους από τη Βίβλο για να μετρήσουν κάθε λέξη που λέω και να Με καταδικάσουν. Αυτό που αναζητούν δεν είναι η οδός της σύμπνοιας μ’ Εμένα ή η οδός της σύμπνοιας με την αλήθεια, αλλά η οδός της σύμπνοιας με τα λόγια της Βίβλου και πιστεύουν ότι οτιδήποτε δεν συμμορφώνεται με τη Βίβλο, χωρίς εξαίρεση, δεν ανήκει στο έργο Μου. Δεν είναι, άραγε, οι άνθρωποι αυτοί οι ευσεβείς απόγονοι των Φαρισαίων; Οι Ιουδαίοι Φαρισαίοι χρησιμοποίησαν τον νόμο του Μωυσή για να καταδικάσουν τον Ιησού. Δεν αναζητούσαν τη σύμπνοια με τον Ιησού εκείνης της εποχής, αλλά πήραν στα σοβαρά κάθε άρθρο του νόμου, που, αφού Τον είχαν κατηγορήσει ότι δεν ακολουθούσε τον νόμο της Παλαιάς Διαθήκης και δεν ήταν ο Μεσσίας, τελικά σταύρωσαν τον αθώο Ιησού. Ποια ήταν η ουσία τους; Δεν ήταν, άραγε, ότι δεν αναζητούσαν την οδό της σύμπνοιας με την αλήθεια; Έδιναν σημασία μόνο σε κάθε λέξη της Γραφής, χωρίς να δίνουν προσοχή ούτε στις προθέσεις Μου ούτε στα βήματα και τις μεθόδους του έργου Μου. Δεν ήταν άνθρωποι που αναζητούσαν την αλήθεια, αλλά άνθρωποι που προσκολλούνταν αυστηρά σε λόγια· δεν ήταν άνθρωποι που πίστευαν στον Θεό, αλλά άνθρωποι που πίστευαν στη Βίβλο. Ουσιαστικά, ήταν φύλακες της Βίβλου. Προκειμένου να διαφυλάξουν τα συμφέροντα της Βίβλου, να υποστηρίξουν την αξιοπρέπεια της Βίβλου και να προστατεύσουν τη φήμη της Βίβλου, έφτασαν στο σημείο να καρφώσουν τον ελεήμονα Ιησού στον σταυρό. Αυτό το έκαναν απλώς για χάρη της υπεράσπισης της Βίβλου και για χάρη της διατήρησης του κύρους κάθε μίας λέξης της Βίβλου στις καρδιές των ανθρώπων. Έτσι, προτιμούσαν να απαρνηθούν το μέλλον τους και την προσφορά περί αμαρτίας για να καταδικάσουν τον Ιησού, ο οποίος δεν συμμορφώθηκε με τους όρους της Γραφής, σε θάνατο. Δεν ήταν όλοι τους λακέδες της κάθε μίας λέξης της Γραφής;

Και τι συμβαίνει με τους ανθρώπους σήμερα; Θα προτιμούσαν να εκδιώξουν απ’ αυτόν τον κόσμο τον Χριστό, που έχει έρθει για να απελευθερώσει την αλήθεια, ώστε να μπορέσουν να κερδίσουν την είσοδό τους στον ουρανό και να λάβουν χάρη. Θα προτιμούσαν να απαρνηθούν εντελώς την έλευση της αλήθειας για να διαφυλάξουν τα συμφέροντα της Βίβλου, και θα προτιμούσαν να καρφώσουν ξανά τον Χριστό, που επέστρεψε στη σάρκα, στον σταυρό, ώστε να εξασφαλίσουν την αιώνια ύπαρξη της Βίβλου. Πώς μπορεί ο άνθρωπος να λάβει τη σωτηρία Μου όταν η καρδιά του είναι τόσο κακόβουλη κι η φύση του τόσο ανταγωνιστική απέναντί Μου; Ζω ανάμεσα στους ανθρώπους, όμως οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν την ύπαρξή Μου. Όταν το φως Μου λάμπει πάνω στον άνθρωπο, αυτός εξακολουθεί να έχει άγνοια της ύπαρξής Μου. Όταν εξαπολύω την οργή Μου πάνω στον άνθρωπο, αυτός αρνείται την ύπαρξή Μου με ακόμα μεγαλύτερο σθένος. Ο άνθρωπος επιδιώκει τη σύμπνοια με τις λέξεις και τη σύμπνοια με τη Βίβλο, κι όμως δεν έρχεται ούτε ένα άτομο ενώπιόν Μου για να αναζητήσει την οδό της σύμπνοιας με την αλήθεια. Ο άνθρωπος Με προσβλέπει στον ουρανό και τον απασχολεί ιδιαίτερα η ύπαρξή Μου στον ουρανό, κι όμως κανείς δεν νοιάζεται για Εμένα στη σάρκα, γιατί Εγώ που ζω μεταξύ των ανθρώπων είμαι απλώς πάρα πολύ ασήμαντος. Όσοι αναζητούν μόνο τη συμβατότητα με τα λόγια της Βίβλου και επιδιώκουν μόνο τη σύμπνοια με έναν ασαφή θεό, είναι ένα ποταπό θέαμα για Εμένα. Αυτό συμβαίνει γιατί αυτό που λατρεύουν είναι νεκρά λόγια κι ένας θεός που είναι σε θέση να τους δώσει ανείπωτους θησαυρούς· αυτό που λατρεύουν είναι ένας θεός που θα έθετε τον εαυτό του στο έλεος του ανθρώπου —ένας θεός που δεν υπάρχει. Τι, λοιπόν, μπορούν να κερδίσουν τέτοιοι άνθρωποι από Εμένα; Ο άνθρωπος είναι απλώς πάρα πολύ ταπεινός για τις λέξεις. Εκείνοι που είναι εναντίον Μου, που έχουν απεριόριστες απαιτήσεις από Εμένα, που δεν έχουν αγάπη για την αλήθεια, οι οποίοι είναι επαναστατικοί απέναντί Μου —πώς θα μπορούσαν να συμβαδίζουν μαζί Μου;

Όσοι είναι εναντίον Μου είναι εκείνοι που δεν συμβαδίζουν μαζί Μου. Το ίδιο ισχύει μεταξύ εκείνων που δεν αγαπούν την αλήθεια. Αυτοί που επαναστατούν εναντίον Μου είναι ακόμη περισσότερο εναντίον Μου και ασύμβατοι μ’ Εμένα. Παραδίδω στα χέρια του πονηρού όλους όσοι είναι ασύμβατοι μ’ Εμένα και τους εγκαταλείπω στη διαφθορά του πονηρού, τους αφήνω αχαλίνωτους για να αποκαλυφθεί η μοχθηρία τους και, τελικά, τους παραδίδω στον πονηρό να τους καταβροχθίσει. Δεν Με νοιάζει πόσοι Με λατρεύουν, που σημαίνει ότι δεν Με νοιάζει πόσοι άνθρωποι πιστεύουν σ’ Εμένα. Αυτό που Με ενδιαφέρει είναι πόσοι συμβαδίζουν μαζί Μου. Αυτό συμβαίνει γιατί όλοι όσοι δεν συμβαδίζουν μαζί Μου είναι πονηροί που Με προδίδουν· αυτοί είναι οι εχθροί Μου και δεν θα «τιμήσω» τους εχθρούς Μου στο σπίτι Μου. Αυτοί που συμβαδίζουν μαζί Μου θα Με υπηρετούν για πάντα στον οίκο Μου, κι αυτοί που είναι εναντίον Μου θα υφίστανται για πάντα την τιμωρία Μου. Εκείνοι που ενδιαφέρονται μόνο για τα λόγια της Βίβλου και αδιαφορούν τόσο για την αλήθεια όσο και για την αναζήτηση των βημάτων Μου είναι εναντίον Μου, γιατί Με περιορίζουν σύμφωνα με τη Βίβλο, Με δεσμεύουν μέσα στη Βίβλο, κι έτσι είναι απίστευτα βλάσφημοι προς Εμένα. Πώς θα μπορούσαν να έρθουν τέτοιοι άνθρωποι ενώπιόν Μου; Δεν δίνουν προσοχή στις πράξεις Μου ή στις προθέσεις Μου ή στην αλήθεια, αλλά απεναντίας, παθαίνουν εμμονή με λέξεις —λέξεις που σκοτώνουν. Πώς θα μπορούσαν οι άνθρωποι αυτοί να συμβαδίζουν μαζί Μου;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Θα πρέπει να αναζητήσεις την οδό της σύμπνοιας με τον Χριστό

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 296

Αφού έγινε πραγματικότητα η αλήθεια της ενσάρκωσης του Ιησού, ο άνθρωπος πίστεψε ότι στον ουρανό, δεν είναι μόνο ο Πατέρας, αλλά και ο Υιός και, επίσης, το Άγιο Πνεύμα. Αυτή είναι η συμβατική έννοια που διατηρεί ο άνθρωπος, ότι υπάρχει ένας τέτοιος Θεός στον ουρανό: ένας τριαδικός Θεός που είναι ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Ολόκληρη η ανθρωπότητα έχει αυτές τις αντιλήψεις: Ο Θεός είναι ένας Θεός, αλλά αποτελείται από τρία μέρη —αυτά που όλοι όσοι έχουν βαθιά ριζωμένες συμβατικές έννοιες θεωρούν ότι είναι ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Μόνο αυτά τα τρία μέρη που έγιναν ένα αποτελούν το όλον του Θεού. Χωρίς τον Άγιο Πατέρα, ο Θεός δεν θα ήταν ολόκληρος. Ομοίως, ο Θεός δεν θα ήταν ολόκληρος ούτε χωρίς τον Υιό ή το Άγιο Πνεύμα. Στις αντιλήψεις τους, πιστεύουν ότι μόνο ο Πατέρας ή μόνο ο Υιός δεν μπορούν να θεωρηθούν Θεός. Μόνο ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα μαζί, σαν σύνολο, μπορούν να θεωρηθούν Θεός. Τώρα, όλοι οι θρησκευόμενοι πιστοί, ακόμα και κάθε ακόλουθος ανάμεσά σας, έχουν αυτήν την πεποίθηση. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει αν αυτή η πεποίθηση είναι σωστή, γιατί πάντα σας καλύπτει ένα πέπλο σύγχυσης για τα θέματα του ιδίου του Θεού. Αν και αυτές είναι έννοιες, δεν ξέρετε αν είναι σωστές ή λανθασμένες, γιατί έχετε μολυνθεί σοβαρά από θρησκευτικές αντιλήψεις. Έχετε αποδεχθεί πολύ βαθιά αυτές τις συμβατικές έννοιες της θρησκείας, και αυτό το δηλητήριο έχει εισχωρήσει πολύ βαθιά μέσα σας. Επομένως, και σε αυτό το θέμα υποκύψατε σε αυτήν την ολέθρια επιρροή, γιατί ο τριαδικός Θεός απλώς δεν υπάρχει. Δηλαδή, η Αγία Τριάδα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος απλώς δεν υπάρχει. Αυτές είναι όλες συμβατικές αντιλήψεις και απατηλές πεποιθήσεις του ανθρώπου. Κατά τη διάρκεια πολλών αιώνων, ο άνθρωπος έχει πιστέψει σε αυτήν την Αγία Τριάδα, που προκύπτει από κάποιες έννοιες στο μυαλό του ανθρώπου, που κατασκευάστηκε από τον άνθρωπο και που μέχρι τώρα ο άνθρωπος δεν έχει δει. Κατά τη διάρκεια αυτών των πολλών ετών, υπήρξαν πολλοί αναλυτές της Βίβλου που έχουν εξηγήσει την «πραγματική έννοια» της Αγίας Τριάδας, αλλά αυτές οι εξηγήσεις για τον τριαδικό Θεό ως τρία ξεχωριστά, ομοούσια πρόσωπα δεν είναι σαφείς και ξεκάθαρες, και η «δομή» του Θεού προκαλεί σύγχυση σε όλους τους ανθρώπους. Κανένας σπουδαίος άνθρωπος δεν ήταν ποτέ σε θέση να προσφέρει μια λεπτομερή εξήγηση· οι περισσότερες εξηγήσεις γίνονται αποδεκτές στη θεωρία και όσον αφορά τη συλλογιστική, αλλά ούτε ένας άνθρωπος δεν έχει απολύτως σαφή κατανόηση της σημασίας τους. Αυτό συμβαίνει επειδή η σπουδαία αυτή Τριάδα, στην οποία πιστεύει ο άνθρωπος, απλώς δεν υπάρχει. Γιατί κανένας δεν έχει δει ποτέ την αληθινή όψη του Θεού, ούτε έχει υπάρξει κανείς αρκετά τυχερός ώστε να ανέβει στην κατοικία του Θεού για επίσκεψη και να εξετάσει ποια αντικείμενα υπάρχουν στον τόπο όπου βρίσκεται ο Θεός, να προσδιορίσει ακριβώς πόσες δεκάδες χιλιάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια γενιές βρίσκονται στον «οίκο του Θεού» ή να διερευνήσει πόσα μέρη συνθέτουν την έμφυτη δομή του Θεού. Αυτό που πρέπει να εξεταστεί κυρίως είναι αυτό: η ηλικία του Πατέρα και του Υιού, καθώς και του Αγίου Πνεύματος· η αντίστοιχη εμφάνιση κάθε προσώπου· πώς ακριβώς χωρίζονται και πώς γίνονται ένα. Δυστυχώς, όλα αυτά τα χρόνια, ούτε ένας άνθρωπος δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει την αλήθεια αυτών των θεμάτων. Όλοι απλώς εικάζουν, επειδή ούτε ένας άνθρωπος δεν ανέβηκε ποτέ στον ουρανό για επίσκεψη και επέστρεψε με μια «ερευνητική έκθεση» για όλη την ανθρωπότητα, για να παρουσιάσει την αλήθεια του θέματος σε όλους εκείνους τους ένθερμους και αφοσιωμένους πιστούς της θρησκείας που προβληματίζονται με την Αγία Τριάδα. Φυσικά, η ευθύνη δεν μπορεί να επιρριφθεί στον άνθρωπο για το ότι διαμόρφωσε τέτοιες αντιλήψεις, γιατί για ποιον λόγο ο Ιεχωβά, ο Πατέρας, δεν είχε τον Ιησού τον Υιό να Τον συνοδεύει όταν δημιούργησε την ανθρωπότητα; Εάν, στην αρχή, όλοι είχαν χρησιμοποιήσει το όνομα του Ιεχωβά, θα ήταν καλύτερα. Αν πρέπει να επιρριφθεί κάπου η ευθύνη, ας την επιρρίψουμε στο στιγμιαίο ολίσθημα του Ιεχωβά Θεού, ο οποίος δεν κάλεσε κοντά Του τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα κατά τη στιγμή της δημιουργίας, αλλά, αντίθετα, έφερε εις πέρας το έργο Του μόνος Του. Εάν όλοι είχαν δουλέψει ταυτόχρονα, τότε δεν θα είχαν γίνει όλοι ένα; Εάν, από την αρχή μέχρι το τέλος, υπήρχε μόνο το όνομα Ιεχωβά και όχι το όνομα του Ιησού από την Εποχή της Χάριτος, ή αν Εκείνος λεγόταν και τότε Ιεχωβά, τότε ο Θεός δεν θα είχε αποφύγει τα δεινά αυτής της διαίρεσης από την ανθρωπότητα; Το βέβαιο είναι ότι ο Ιεχωβά δεν μπορεί να κατηγορηθεί για όλα αυτά· αν πρέπει να επιρριφθεί ευθύνη, ας επιρριφθεί στο Άγιο Πνεύμα, που για χιλιάδες χρόνια συνέχισε το έργο Του στο όνομα του Ιεχωβά, του Ιησού και ακόμη και του Αγίου Πνεύματος, οδηγώντας σε σύγχυση και μπερδεύοντας τον άνθρωπο, έτσι ώστε να μην μπορεί να γνωρίζει ακριβώς ποιος είναι ο Θεός. Εάν το ίδιο το Άγιο Πνεύμα είχε δουλέψει χωρίς μορφή ή εικόνα και, επιπλέον, χωρίς ένα όνομα όπως του Ιησού, και ο άνθρωπος δεν μπορούσε ούτε να Το αγγίξει ούτε να Το δει, αλλά μόνο ν’ ακούσει τους ήχους της βροντής, τότε αυτό το είδος έργου δεν θα ήταν περισσότερο ωφέλιμο για την ανθρωπότητα; Τι μπορεί λοιπόν να γίνει τώρα; Οι αντιλήψεις του ανθρώπου έχουν συσσωρευτεί, ψηλές σαν βουνό και πλατιές όσο η θάλασσα, σε βαθμό που ο Θεός του σήμερα δεν μπορεί πλέον να τις υπομείνει και τα έχει εντελώς χαμένα. Στο παρελθόν, όταν ήταν μόνο ο Ιεχωβά, ο Ιησούς, και ανάμεσά Τους, το Άγιο Πνεύμα, ο άνθρωπος ήδη δυσκολευόταν να το αντιμετωπίσει, και τώρα υπάρχει η προσθήκη του Παντοδύναμου, ο οποίος λέγεται, μάλιστα, ότι είναι μέρος του Θεού. Ποιος ξέρει ποιος είναι Αυτός και με ποιο πρόσωπο της Τριάδας έχει αναμειχθεί ή μέσα σε ποιο πρόσωπο έχει κρυφτεί, και για πόσα χρόνια; Πώς μπορεί ο άνθρωπος να το αντέξει αυτό; Ο τριαδικός Θεός και μόνο αρκούσε για να χρειαστεί ο άνθρωπος μια ολόκληρη ζωή για να Την εξηγήσει, αλλά τώρα προέκυψε «ένας Θεός σε τέσσερα πρόσωπα». Πώς μπορεί να εξηγηθεί αυτό; Μπορείς εσύ να το εξηγήσεις; Αδελφοί και αδελφές! Πώς έχετε πιστέψει ως σήμερα σε έναν τέτοιο Θεό; Σας βγάζω το καπέλο. Ήταν ήδη αρκετά δύσκολο να αντέξει κάποιος τον τριαδικό Θεό· πώς θα μπορούσατε να συνεχίσετε να έχετε μια τόσο ακλόνητη πίστη σε αυτόν τον έναν Θεό με τα τέσσερα πρόσωπα; Έχετε παροτρυνθεί να βγείτε έξω, όμως αρνείστε. Είναι αδιανόητο! Μα τι είστε εσείς! Ένα άτομο μπορεί πραγματικά να φτάσει να πιστεύει σε τέσσερις Θεούς και να μην το θεωρεί σημαντικό· δεν είναι θαύμα αυτό; Βλέποντάς σας, κανείς δεν θα φανταζόταν ότι είστε σε θέση να κάνετε ένα τόσο μεγάλο θαύμα! Επιτρέψτε μου να σας πω ότι, στην πραγματικότητα, ο τριαδικός Θεός δεν υπάρχει πουθενά σε αυτό το σύμπαν. Ο Θεός δεν έχει Πατέρα ούτε Υιό, πόσο δε μάλλον, επικρατεί η ιδέα ότι ο Πατέρας και ο Υιός χρησιμοποιούν από κοινού το Άγιο Πνεύμα ως όργανο. Όλο αυτό είναι η μεγαλύτερη πλάνη σε αυτόν τον κόσμο, και απλώς δεν υπάρχει! Ωστόσο, ακόμη και μια τέτοια πλάνη έχει την προέλευσή της και δεν είναι εντελώς αβάσιμη, επειδή ο νους σας δεν είναι τόσο απλός και οι σκέψεις σας δεν στερούνται λογικής. Αντίθετα, είναι αρκετά κατάλληλες και ευφυείς, τόσο ώστε να είναι απόρθητες ακόμη και σε οποιονδήποτε Σατανά. Είναι κρίμα που αυτές οι σκέψεις είναι όλες μια πλάνη και απλώς δεν υπάρχουν! Δεν έχετε δει την πραγματική αλήθεια καθόλου· κάνετε απλώς εικασίες και έχετε φαντασιοπληξίες και, στη συνέχεια, τα πλέκετε όλα αυτά σε μια ιστορία για να κερδίσετε με δόλο την εμπιστοσύνη των άλλων και να αποκτήσετε κυριαρχία πάνω σε εκείνους τους πιο ανόητους ανθρώπους, τους χωρίς σύνεση ή λογική, έτσι ώστε να πιστέψουν στις μεγάλες και φημισμένες «εξειδικευμένες διδασκαλίες σας». Είναι αυτή η αλήθεια; Είναι αυτή η οδός ζωής που πρέπει να συλλάβει ο άνθρωπος; Είναι όλα ανοησίες! Δεν υπάρχει ούτε μία λέξη σωστή! Κατά τη διάρκεια αυτών των πολλών χρόνων, ο Θεός έχει διαχωριστεί από εσάς με αυτόν τον τρόπο, και χωρίζεται σε όλο και περισσότερα μέρη με κάθε γενιά, σε βαθμό που ένας Θεός να έχει χωριστεί φανερά σε τρεις Θεούς. Και τώρα είναι απλώς αδύνατο για τον άνθρωπο να επανενώσει τον Θεό ως μονάδα, γιατί Τον έχετε διαμοιράσει σε τόσα κομματάκια! Αν δεν ήταν το έγκαιρο έργο Μου προτού να είναι πολύ αργά, ποιος ξέρει πόσο καιρό θα συνεχίζατε έτσι ξεδιάντροπα! Συνεχίζοντας να χωρίζετε τον Θεό με αυτόν τον τρόπο, πώς μπορεί να εξακολουθεί να είναι ο Θεός σας; Θα αναγνωρίζατε ακόμα τον Θεό; Θα βρίσκατε και πάλι την προέλευσή σας; Αν είχα φτάσει αργότερα, πιθανόν να είχατε στείλει τον «Πατέρα και τον Υιό», τον Ιεχωβά και τον Ιησού, πίσω στο Ισραήλ και να ισχυριζόσασταν ότι εσείς οι ίδιοι είστε μέρος του Θεού. Ευτυχώς, είναι πια οι έσχατες μέρες. Τελικά, η μέρα που περίμενα πολύ καιρό έχει φτάσει, και μόνο μετά την πραγματοποίηση αυτού του σταδίου του έργου από το δικό Μου χέρι έχετε σταματήσει να διασπάτε τον Θεό. Διαφορετικά, θα είχατε κλιμακώσει την κατάσταση, έχοντας ακόμη και τη σκέψη να προσκυνήσετε όλους τους Σατανάδες που υπάρχουν ανάμεσά σας. Αυτή είναι η πονηριά σας! Αυτό είναι το μέσον σας για να διασπάσετε τον Θεό! Θα συνεχίσετε να το κάνετε τώρα; Επιτρέψτε Μου να σας ρωτήσω: Πόσοι Θεοί υπάρχουν; Ποιος Θεός θα σας φέρει σωτηρία; Είναι ο πρώτος Θεός, ο δεύτερος ή ο τρίτος Εκείνος στον οποίο πάντα προσεύχεστε; Σε ποιον πιστεύετε πάντα; Είναι ο Πατέρας; Ή ο Υιός; Ή είναι το Πνεύμα; Πες μου ποιος είναι αυτός στον οποίο πιστεύεις. Αν και με κάθε λέξη, λέτε ότι πιστεύετε στον Θεό, αυτό στο οποίο πραγματικά πιστεύετε είναι το ίδιο το μυαλό σας! Απλώς δεν έχετε τον Θεό στην καρδιά σας! Κι όμως, στο μυαλό σας υπάρχουν πολλές τέτοιες Τριάδες! Δεν συμφωνείτε;

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Υπάρχει η Αγία Τριάδα;

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 297

Εάν τα τρία στάδια του έργου αξιολογούνται σύμφωνα με αυτήν την έννοια της Αγίας Τριάδας, τότε πρέπει να υπάρχουν τρεις Θεοί, καθώς το έργο που εκτελείται από τον καθένα δεν είναι το ίδιο. Εάν κάποιος από εσάς λέει ότι η Τριάδα πράγματι υπάρχει, τότε εξηγήστε τι είναι ακριβώς αυτός ο Θεός σε τρία πρόσωπα. Τι είναι ο Άγιος Πατέρας; Τι είναι ο Υιός; Τι είναι το Άγιο Πνεύμα; Είναι ο Ιεχωβά ο Άγιος Πατέρας; Είναι ο Ιησούς ο Υιός; Τότε τι γίνεται με το Άγιο Πνεύμα; Δεν είναι ο Πατέρας Πνεύμα; Δεν είναι επίσης Πνεύμα η ουσία του Υιού; Δεν ήταν το έργο του Ιησού έργο του Αγίου Πνεύματος; Δεν επιτελέστηκε το έργο του Ιεχωβά τότε από ένα Πνεύμα το ίδιο με του Ιησού; Πόσα Πνεύματα μπορεί να έχει ο Θεός; Σύμφωνα με τη δική σου εξήγηση, τα τρία πρόσωπα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος είναι ένα· αν ισχύει αυτό, τότε υπάρχουν τρία Πνεύματα, αλλά για να υπάρχουν τρία Πνεύματα, σημαίνει ότι υπάρχουν επίσης τρεις Θεοί. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ένας αληθινός Θεός· πώς μπορεί αυτό το είδος Θεού να έχει ακόμα την εγγενή ουσία του Θεού; Εάν αποδέχεσαι ότι υπάρχει μόνο ένας Θεός, τότε πώς μπορεί να έχει έναν υιό και να είναι πατέρας; Δεν είναι όλα αυτά απλώς οι αντιλήψεις σου; Υπάρχει μόνο ένας Θεός, μόνο ένα πρόσωπο σε αυτόν τον Θεό και μόνο ένα Πνεύμα του Θεού, όπως γράφεται στη Βίβλο ότι «υπάρχει μόνο ένα Άγιο Πνεύμα και μόνο ένας Θεός». Ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν ο Πατέρας και ο Υιός για τον οποίο μιλάς, υπάρχει τελικά μόνο ένας Θεός, και η ουσία του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος στην οποία πιστεύετε, είναι η ουσία του Αγίου Πνεύματος. Με άλλα λόγια, ο Θεός είναι Πνεύμα, αλλά είναι ικανός να ενσαρκώνεται και να ζει μεταξύ των ανθρώπων, αλλά και να βρίσκεται πάνω από όλα. Το Πνεύμα Του περιλαμβάνει τα πάντα και είναι πανταχού παρόν. Εκείνος μπορεί ταυτόχρονα να είναι ενσαρκωμένος και να είναι εντός και υπεράνω όλου του σύμπαντος. Δεδομένου ότι όλοι οι άνθρωποι λένε ότι ο Θεός είναι ο μόνος αληθινός Θεός, τότε υπάρχει ένας Θεός, ο οποίος δεν διαιρείται κατά βούληση από κανέναν! Ο Θεός είναι μόνο ένα Πνεύμα και μόνο ένα πρόσωπο· και αυτό είναι το Πνεύμα του Θεού. Αν είναι όπως εσύ ισχυρίζεσαι —ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα— τότε δεν είναι τρεις Θεοί; Το Άγιο Πνεύμα είναι ένα ζήτημα, ο Υιός άλλο και ο Πατέρας ακόμα ένα. Η υπόστασή Τους είναι διαφορετική και η ουσία Τους είναι διαφορετική, επομένως πώς μπορεί το καθένα να είναι μέρος ενός μόνο Θεού; Το Άγιο Πνεύμα είναι Πνεύμα. Αυτό είναι εύκολο για τον άνθρωπο να το καταλάβει. Αν ισχύει αυτό, τότε ο Πατέρας είναι ακόμα περισσότερο Πνεύμα. Ποτέ δεν κατέβηκε στη γη και ποτέ δεν ενσαρκώθηκε. Αυτός είναι ο Ιεχωβά Θεός στην καρδιά του ανθρώπου και είναι σίγουρα και Πνεύμα. Τότε ποια είναι η σχέση Του με το Άγιο Πνεύμα; Είναι η σχέση μεταξύ Πατέρα και Υιού; Ή μήπως είναι η σχέση μεταξύ του Αγίου Πνεύματος και του Πνεύματος του Πατέρα; Είναι ίδια η ουσία του κάθε Πνεύματος; Ή είναι το Άγιο Πνεύμα ένα όργανο του Πατέρα; Πώς μπορεί να εξηγηθεί αυτό; Και τότε ποια είναι η σχέση μεταξύ του Υιού και του Αγίου Πνεύματος; Είναι μια σχέση ανάμεσα σε δύο Πνεύματα ή η σχέση μεταξύ ενός ανθρώπου και ενός Πνεύματος; Αυτά είναι όλα θέματα που δεν έχουν καμία εξήγηση! Αν είναι όλοι ένα Πνεύμα, τότε δεν μπορεί να γίνεται λόγος για τρία πρόσωπα, επειδή κατέχονται από ένα και μόνο Πνεύμα. Αν ήταν διακριτά πρόσωπα, τότε τα Πνεύματά Τους θα διέφεραν σε δύναμη και απλώς δεν θα μπορούσαν να είναι ένα μόνο Πνεύμα. Αυτή η έννοια του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος είναι άκρως παράλογη! Αυτό τέμνει τον Θεό και Τον χωρίζει σε τρία πρόσωπα, καθένα με θέση και Πνεύμα· τότε πώς μπορεί Εκείνος να εξακολουθήσει να είναι ένα μόνο Πνεύμα και ένας Θεός; Πείτε Μου, δημιουργήθηκαν οι ουρανοί και η γη και όλα τα πράγματα από τον Πατέρα, τον Υιό ή το Άγιο Πνεύμα; Κάποιοι λένε ότι τα δημιούργησαν όλοι μαζί. Τότε ποιος λύτρωσε την ανθρωπότητα; Ήταν το Άγιο Πνεύμα, ο Υιός ή ο Πατέρας; Κάποιοι λένε ότι ήταν ο Υιός εκείνος ο οποίος λύτρωσε την ανθρωπότητα. Τότε ποιος είναι ο Υιός στην ουσία; Δεν είναι η ενσάρκωση του Πνεύματος του Θεού; Η ενσάρκωση αποκαλεί τον Θεό στον ουρανό Πατέρα, από την οπτική ενός δημιουργημένου ανθρώπου. Δεν γνωρίζεις ότι ο Ιησούς γεννήθηκε μέσω της σύλληψης του Αγίου Πνεύματος; Μέσα Του ενυπάρχει το Άγιο Πνεύμα· ό,τι κι αν λες, είναι ακόμα ένα με τον Θεό στον ουρανό, επειδή είναι η ενσάρκωση του Πνεύματος του Θεού. Αυτή η ιδέα του Υιού είναι απλά αναληθής. Μόνο ένα Πνεύμα εκτελεί όλο το έργο· μόνο ο ίδιος ο Θεός, δηλαδή το Πνεύμα του Θεού, εκτελεί το έργο Του. Ποιος είναι το Πνεύμα του Θεού; Δεν είναι το Άγιο Πνεύμα; Δεν είναι το Άγιο Πνεύμα που εργάζεται στον Ιησού; Εάν το έργο δεν είχε πραγματοποιηθεί από το Άγιο Πνεύμα (δηλαδή, από το Πνεύμα του Θεού), τότε θα μπορούσε το έργο Του να είχε εκπροσωπήσει τον ίδιο τον Θεό; Όταν ο Ιησούς αποκάλεσε τον Θεό στον ουρανό Πατέρα καθώς προσευχόταν, αυτό έγινε μόνο διαμέσου της οπτικής ενός δημιουργημένου ανθρώπου, μόνο επειδή το Πνεύμα του Θεού είχε φορέσει μια συνηθισμένη και κανονική σάρκα και είχε το εξωτερικό κάλυμμα ενός δημιουργημένου όντος. Ακόμη κι αν μέσα Του υπήρχε το Πνεύμα του Θεού, η εξωτερική Του εμφάνιση εξακολουθούσε να είναι αυτή ενός κανονικού ανθρώπου· με άλλα λόγια, είχε γίνει ο «Υιός του ανθρώπου» για τον οποίο μιλούσαν όλοι οι άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του Ιησού. Δεδομένου ότι ονομάζεται Υιός του ανθρώπου, είναι άνθρωπος (άνδρας ή γυναίκα, εν πάση περιπτώσει κάποιος με το εξωτερικό περίβλημα ενός ανθρώπου) που γεννιέται σε μια κανονική οικογένεια συνηθισμένων ανθρώπων. Επομένως, το ότι ο Ιησούς αποκάλεσε τον Θεό στον ουρανό Πατέρα, ήταν το ίδιο με το πώς κι εσείς αρχικά Τον αποκαλέσατε Πατέρα· το έκανε από την οπτική ενός δημιουργημένου ανθρώπου. Θυμάστε ακόμα την Προσευχή του Κυρίου που σας δίδαξε ο Ιησούς να απομνημονεύσετε; «Πάτερ ημών…» Ζήτησε από όλους τους ανθρώπους να αποκαλέσουν τον Θεό στον ουρανό Πατέρα. Και εφόσον Τον αποκάλεσε και ο ίδιος Πατέρα, το έπραξε από την οπτική ενός ατόμου που βρίσκεται σε ισότιμη βάση με όλους εσάς· δεδομένου ότι αποκαλέσατε τον Θεό στον ουρανό Πατέρα, ο Ιησούς θεωρούσε τον εαυτό Του ισότιμο με εσάς και έναν άνθρωπο επί της γης που επέλεξε ο Θεός (δηλαδή, ο Υιός του Θεού). Αν αποκαλείτε τον Θεό Πατέρα, δεν είναι γιατί είστε ένα δημιουργημένο ον; Όσο μεγάλη κι αν είναι η εξουσία του Ιησού στη γη, πριν από τη σταύρωση ήταν απλώς Υιός του ανθρώπου, κυβερνούμενος από το Άγιο Πνεύμα (δηλαδή, από τον Θεό) και ένα από τα δημιουργημένα όντα της γης, γιατί δεν είχε ολοκληρώσει ακόμη το έργο Του. Επομένως, το ότι αποκαλούσε τον Θεό στον ουρανό Πατέρα, έδειχνε απλώς την ταπεινοφροσύνη και την υποταγή Του. Ο τρόπος με τον οποίο απευθύνεται στον Θεό (δηλαδή, στο Πνεύμα στον ουρανό), όμως, δεν αποδεικνύει ότι ήταν ο Υιός του Πνεύματος του Θεού στον ουρανό. Αντιθέτως, δείχνει απλώς ότι η οπτική Του ήταν διαφορετική, όχι ότι ήταν διαφορετικό πρόσωπο. Η ύπαρξη διακριτών προσώπων είναι μια πλάνη! Πριν από τη σταύρωσή Του, ο Ιησούς ήταν Υιός του ανθρώπου που δεσμευόταν από τους περιορισμούς της σάρκας και δεν κατείχε πλήρως την εξουσία του Πνεύματος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μπορούσε να αναζητήσει τις προθέσεις του Θεού Πατέρα μόνο μέσα από την οπτική ενός δημιουργημένου όντος. Είναι όπως ο ίδιος προσευχήθηκε τρεις φορές στη Γεθσημανή: «Ουχί ως εγώ θέλω, αλλ’ ως συ». Πριν βρεθεί στον σταυρό, ήταν μόνο ο Βασιλιάς των Εβραίων. Ήταν ο Χριστός, ο Υιός του ανθρώπου, και όχι ένα σώμα δόξας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, από την άποψη ενός δημιουργημένου όντος, απεκάλεσε τον Θεό Πατέρα. Τώρα, δεν μπορείς βέβαια να ισχυριστείς ότι όλοι όσοι αποκαλούν τον Θεό Πατέρα είναι ο Υιός. Εάν συνέβαινε αυτό, τότε δεν θα είχατε γίνει όλοι ο Υιός όταν σας δίδαξε ο Ιησούς την Προσευχή του Κυρίου; Εάν δεν είστε ακόμα πεπεισμένοι, τότε πείτε Μου, ποιος είναι αυτός που αποκαλείτε Πατέρα; Αν μιλάτε για τον Ιησού, τότε ποιος είναι για εσάς ο Πατέρας του Ιησού; Αφού έφυγε ο Ιησούς, αυτή η ιδέα του Πατέρα και του Υιού έπαψε να ισχύει. Αυτή η ιδέα ήταν κατάλληλη μόνο για τα χρόνια που ενσαρκώθηκε ο Ιησούς· υπό οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες, όταν αποκαλείτε τον Θεό Πατέρα, η σχέση είναι η σχέση μεταξύ του Κυρίου της δημιουργίας και ενός δημιουργημένου όντος. Δεν υπάρχει εποχή όπου να μπορεί να σταθεί αυτή η ιδέα της Αγίας Τριάδας του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος· είναι μια πλάνη που σπάνια βλέπεις στη διάρκεια των αιώνων και δεν υπάρχει!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Υπάρχει η Αγία Τριάδα;

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 298

Αυτό μπορεί να φέρει στον νου, για τους περισσότερους ανθρώπους, τα λόγια του Θεού από τη Γένεση: «Ας κάμωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημών, καθ’ ομοίωσιν ημών» (Γένεσις 1:26). Δεδομένου ότι ο Θεός λέει ας «κάμωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημών», τότε το «κάμωμεν» υποδηλώνει δύο ή περισσότερους· αφού δήλωσε «κάμωμεν», τότε δεν υπάρχει μόνο ένας Θεός. Με αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος άρχισε να σκέφτεται με την αφηρημένη έννοια των διακριτών προσώπων, και από αυτά τα λόγια προέκυψε η ιδέα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Πώς μοιάζει τότε ο Πατέρας; Πώς μοιάζει ο Υιός; Και πώς μοιάζει το Άγιο Πνεύμα; Θα μπορούσε μήπως η ανθρωπότητα του σήμερα να έχει δημιουργηθεί κατ’ εικόνα ενός ενωμένου από τρεις; Τότε, είναι η εικόνα του ανθρώπου όπως αυτή του Πατέρα, του Υιού ή του Αγίου Πνεύματος; Με ποιο από τα πρόσωπα του Θεού μοιάζει ο άνθρωπος ως εικόνα; Αυτή η ιδέα του ανθρώπου είναι απλώς λανθασμένη και ανόητη! Μπορεί μόνο να χωρίσει έναν Θεό σε διαφορετικούς Θεούς. Την εποχή που ο Μωυσής έγραψε τη Γένεση, ήταν μετά τη δημιουργία της ανθρωπότητας που ακολούθησε τη δημιουργία του κόσμου. Στην αρχή, όταν ξεκίνησε ο κόσμος, ο Μωυσής δεν υπήρχε. Και δεν ήταν παρά πολύ αργότερα που ο Μωυσής έγραψε τη Βίβλο· επομένως, πώς θα μπορούσε ποτέ να γνωρίζει τι είχε πει ο Θεός στον ουρανό; Δεν είχε καμία ιδέα για το πώς ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο. Στην Παλαιά Διαθήκη της Βίβλου, δεν υπάρχει καμία αναφορά στον Πατέρα, στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, παρά μόνο στον αληθινό Θεό, τον Ιεχωβά, που εκτελεί το έργο Του στο Ισραήλ. Στο πέρασμα των αιώνων αποκαλείται με διαφορετικά ονόματα, αλλά αυτό δεν μπορεί να αποδείξει ότι κάθε όνομα αναφέρεται σε διαφορετικό πρόσωπο. Αν συνέβαινε αυτό, τότε δεν θα υπήρχαν αμέτρητα πρόσωπα στον Θεό; Αυτό που γράφεται στην Παλαιά Διαθήκη είναι το έργο του Ιεχωβά, ένα στάδιο του έργου του ιδίου του Θεού προς έναρξη στην Εποχή του Νόμου. Ήταν το έργο του Θεού, κατά το οποίο, όπως μίλησε, έγινε, και όπως διέταξε, στάθηκε. Ουδέποτε είπε ο Ιεχωβά ότι ο ίδιος ήταν ο Πατέρας που ήρθε να επιτελέσει έργο, ούτε και προφήτευσε ποτέ ότι έρχεται ο Υιός για να λυτρώσει την ανθρωπότητα. Όταν ήρθε ο καιρός του Ιησού, ειπώθηκε μόνο ότι ο Θεός είχε ενσαρκωθεί για να λυτρώσει όλη την ανθρωπότητα, όχι ότι είχε έρθει ο Υιός. Επειδή οι εποχές δεν είναι ίδιες και το έργο του ίδιου του Θεού διαφέρει κι αυτό, πρέπει να εκτελέσει το έργο Του μέσα σε διαφορετικά βασίλεια. Με αυτόν τον τρόπο, η ταυτότητα που αντιπροσωπεύει επίσης διαφέρει. Ο άνθρωπος πιστεύει ότι ο Ιεχωβά είναι ο Πατέρας του Ιησού, αλλά, στην πραγματικότητα, αυτό δεν αναγνωρίστηκε από τον Ιησού, ο οποίος είπε: «Ποτέ δεν διακριθήκαμε ξέχωρα ως Πατέρας και Υιός. Εγώ και ο Πατέρας στον ουρανό είμαστε ένα. Ο Πατέρας είναι μέσα Μου και Εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα· όταν ο άνθρωπος βλέπει τον Υιό, βλέπει τον ουράνιο Πατέρα». Όταν όλα έχουν ειπωθεί, είτε είναι ο Πατέρας είτε ο Υιός, είναι ένα Πνεύμα, που δεν χωρίζεται σε ξεχωριστά πρόσωπα. Μόλις ο άνθρωπος επιχειρήσει να δώσει μια εξήγηση, τα πράγματα περιπλέκονται με την ιδέα των διακριτών προσώπων, καθώς και με τη σχέση μεταξύ Πατέρα, Υιού και Πνεύματος. Όταν ο άνθρωπος μιλάει για ξεχωριστά πρόσωπα, αυτό δεν υλοποιεί τον Θεό; Ο άνθρωπος κατατάσσει ακόμη και τα πρόσωπα ως πρώτο, δεύτερο και τρίτο· αυτά είναι όλα φαντασιοπληξίες του ανθρώπου, ανάξια αναφοράς και τελείως μη ρεαλιστικά! Εάν τον ρωτούσες: «Πόσοι Θεοί υπάρχουν;» θα έλεγε ότι ο Θεός είναι η Αγία Τριάδα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος: ο ένας αληθινός Θεός. Εάν ρωτούσες ακόμη: «Ποιος είναι ο Πατέρας;» θα έλεγε: «Ο Πατέρας είναι το Πνεύμα του Θεού στον ουρανό. Είναι υπεύθυνος για τα πάντα, και είναι ο Κυρίαρχος του ουρανού». «Τότε, είναι ο Ιεχωβά το Πνεύμα;» Θα έλεγε: «Ναι!» Αν, τότε, τον ρωτούσες: «Ποιος είναι ο Υιός;» θα απαντούσε ότι ο Ιησούς είναι, φυσικά, ο Υιός. «Τότε ποια είναι η ιστορία του Ιησού; Από πού προήλθε;» Θα έλεγε: «Ο Ιησούς γεννήθηκε από τη Μαρία μέσω της σύλληψης του Αγίου Πνεύματος». Δεν περιλαμβάνει λοιπόν η ουσία Του και το Πνεύμα; Δεν είναι το έργο Του επίσης αντιπροσωπευτικό του Αγίου Πνεύματος; Ο Ιεχωβά είναι το Πνεύμα και το ίδιο ισχύει και για την ουσία του Ιησού. Τώρα, στις έσχατες ημέρες, είναι ακόμα περισσότερο περιττό να πούμε ότι εξακολουθεί να είναι το Πνεύμα· πώς θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά πρόσωπα; Δεν είναι απλώς το Πνεύμα του Θεού που εκτελεί το έργο του Πνεύματος από διαφορετικές οπτικές γωνίες; Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει διάκριση ανάμεσα στα πρόσωπα. Ο Ιησούς συνελήφθη από το Άγιο Πνεύμα και, αναμφισβήτητα, το έργο Του ήταν ακριβώς αυτό του Αγίου Πνεύματος. Στο πρώτο στάδιο του έργου που πραγματοποίησε ο Ιεχωβά, ούτε ενσαρκώθηκε, ούτε εμφανίστηκε στον άνθρωπο. Έτσι, ο άνθρωπος δεν είδε ποτέ την εμφάνισή Του. Ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλος και πόσο υψηλός ήταν, ήταν ακόμα το Πνεύμα, ο ίδιος ο Θεός που δημιούργησε τον άνθρωπο εν αρχή. Δηλαδή, ήταν το Πνεύμα του Θεού. Μίλησε στον άνθρωπο από τα σύννεφα, απλώς ως Πνεύμα και δεν υπήρξε κανένας μάρτυρας της εμφάνισής Του. Μόνο στην Εποχή της Χάριτος, όταν το Πνεύμα του Θεού απέκτησε σάρκα και ενσαρκώθηκε στην Ιουδαία, ο άνθρωπος είδε για πρώτη φορά την εικόνα της ενσάρκωσής Του ως Εβραίο. Τίποτα πάνω Του δεν θύμιζε τον Ιεχωβά. Εντούτοις, συνελήφθη από το Άγιο Πνεύμα, δηλαδή, από το Πνεύμα του ίδιου του Ιεχωβά, και ο Ιησούς και πάλι γεννήθηκε ως η ενσάρκωση του Πνεύματος του Θεού. Αυτό που είδε πρώτα ο άνθρωπος ήταν το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει σαν περιστέρι στον Ιησού· δεν ήταν το αποκλειστικό Πνεύμα του Ιησού, αλλά το Άγιο Πνεύμα. Τότε, μπορεί το Πνεύμα του Ιησού να διαχωριστεί από το Άγιο Πνεύμα; Εάν ο Ιησούς είναι ο Ιησούς, ο Υιός, και το Άγιο Πνεύμα είναι το Άγιο Πνεύμα, τότε πώς θα μπορούσαν να είναι ένα; Το έργο δεν θα μπορούσε να επιτελεστεί αν ίσχυε αυτό. Το Πνεύμα μέσα στον Ιησού, το Πνεύμα στον ουρανό και το Πνεύμα του Ιεχωβά είναι όλα ένα. Ονομάζεται το Άγιο Πνεύμα, το Πνεύμα του Θεού, το επτάκις ισχυρό Πνεύμα του Θεού και το Πνεύμα που περιλαμβάνει τα πάντα. Το Πνεύμα του Θεού μπορεί να επιτελέσει πολύ έργο. Είναι ικανό να δημιουργήσει τον κόσμο και να τον καταστρέψει πλημμυρίζοντας τη γη. Μπορεί να λυτρώσει όλη την ανθρωπότητα και, επιπλέον, μπορεί να κατακτήσει και να καταστρέψει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Όλο αυτό το έργο εκτελείται από τον ίδιο τον Θεό και δεν μπορεί να γίνει από καμία προσωποσύνη του Θεού στη θέση Του. Το Πνεύμα Του μπορεί να αποκαλείται Ιεχωβά και Ιησούς, καθώς και Παντοδύναμος. Είναι ο Κύριος και ο Χριστός. Μπορεί επίσης να γίνει ο Υιός του ανθρώπου. Είναι στον ουρανό και, επίσης, στη γη. Είναι ψηλά πάνω από τα σύμπαντα και ανάμεσα στο πλήθος. Είναι ο μόνος Κυρίαρχος των ουρανών και της γης! Από τη στιγμή της δημιουργίας μέχρι σήμερα, αυτό το έργο έχει πραγματωθεί από το ίδιο το Πνεύμα του Θεού. Είτε πρόκειται για το έργο στους ουρανούς είτε στη σάρκα, όλο διενεργείται μέσα από το δικό του Πνεύμα. Όλα τα πλάσματα, είτε στον ουρανό είτε στη γη, βρίσκονται στην παλάμη του παντοδύναμου χεριού Του· όλα αυτά είναι το έργο του ίδιου του Θεού και δεν μπορούν να γίνουν από κανέναν άλλο στη θέση Του. Στους ουρανούς, είναι το Πνεύμα, αλλά και ο ίδιος ο Θεός· ανάμεσα στους ανθρώπους, είναι σάρκα, αλλά παραμένει ο ίδιος ο Θεός. Αν και μπορεί να αποκαλείται με εκατοντάδες χιλιάδες ονόματα, είναι ακόμα ο ίδιος, η άμεση έκφραση του Πνεύματός Του. Η λύτρωση όλης της ανθρωπότητας μέσω της σταύρωσής Του ήταν το άμεσο έργο του Πνεύματός Του, και έτσι είναι και η διακήρυξη σε όλα τα έθνη και σε όλες τις χώρες κατά τις έσχατες ημέρες. Ο Θεός μπορεί αδιαλείπτως να ονομάζεται μόνο παντοδύναμος και ο ένας αληθινός Θεός, ο ίδιος ο Θεός που περιλαμβάνει τα πάντα. Δεν υπάρχουν ξεχωριστά πρόσωπα, πολύ λιγότερο δε, αυτή η ιδέα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Υπάρχει μόνο ένας Θεός στον ουρανό και στη γη!

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Υπάρχει η Αγία Τριάδα;

Καθημερινά λόγια του Θεού Απόσπασμα 299

Το σχέδιο διαχείρισης του Θεού εκτείνεται σε έξι χιλιάδες χρόνια και διαιρείται σε τρεις εποχές με βάση τις διαφορές στο έργο Του: Η πρώτη εποχή είναι η Εποχή του Νόμου της Παλαιάς Διαθήκης· η δεύτερη είναι η Εποχή της Χάριτος· και η τρίτη είναι αυτή των εσχάτων ημερών —η Εποχή της Βασιλείας. Σε κάθε εποχή εκπροσωπείται μια διαφορετική ταυτότητα. Αυτό συμβαίνει μόνο λόγω της διαφοράς στο έργο, δηλαδή των απαιτήσεων του έργου. Το πρώτο στάδιο του έργου κατά τη διάρκεια της Εποχής του Νόμου πραγματοποιήθηκε στο Ισραήλ και το δεύτερο στάδιο της ολοκλήρωσης του έργου της λύτρωσης πραγματοποιήθηκε στην Ιουδαία. Για το έργο της λύτρωσης, ο Ιησούς γεννήθηκε μέσω της σύλληψης του Αγίου Πνεύματος και ως ο μόνος Υιός. Όλα αυτά οφείλονταν στις απαιτήσεις του έργου. Τις έσχατες ημέρες, ο Θεός επιθυμεί να επεκτείνει το έργο Του στα έθνη των Εθνικών και να κατακτήσει τους ανθρώπους εκεί, έτσι ώστε το όνομά Του να είναι μεγάλο ανάμεσά τους. Θέλει να καθοδηγήσει τον άνθρωπο να κατανοήσει και να εισέλθει σε όλη την αλήθεια. Όλο αυτό το έργο εκτελείται από ένα Πνεύμα. Αν και μπορεί να το πράξει από διαφορετικές θέσεις, η φύση και οι αρχές του έργου παραμένουν οι ίδιες. Μόλις παρατηρήσεις τις αρχές και τη φύση του έργου που έχουν πραγματοποιήσει, τότε θα ξέρεις ότι όλα έχουν γίνει από ένα Πνεύμα. Κάποιοι, όμως, μπορεί ακόμα να πουν: «Ο Πατέρας είναι ο Πατέρας· ο Υιός είναι ο Υιός· το Άγιο Πνεύμα είναι το Άγιο Πνεύμα και, τελικά, θα γίνουν ένα». Τότε πώς θα μπορούσες να τους συνενώσεις σε ένα; Πώς μπορούν να γίνουν ένα ο Πατέρας και το Άγιο Πνεύμα; Αν ήταν εγγενώς δύο, τότε ανεξάρτητα από το πώς θα συνενωθούν, δεν θα παραμείνουν δύο μέρη; Όταν αναφέρεσαι στο να Τους κάνεις ένα, δεν σημαίνει απλώς να ενώσεις δύο ξεχωριστά μέρη για να φτιάξεις μια ολότητα; Αλλά δεν ήταν δύο μέρη πριν γίνουν ολότητα; Κάθε πνεύμα έχει μια ξεχωριστή ουσία, και δύο πνεύματα δεν μπορούν να ενωθούν σε ένα μόνο. Ένα πνεύμα δεν είναι ένα υλικό αντικείμενο και δεν μοιάζει με τίποτε άλλο στον υλικό κόσμο. Όπως το βλέπουν οι άνθρωποι, ο Πατέρας είναι ένα Πνεύμα, ο Υιός άλλο και το Άγιο Πνεύμα άλλο ένα· τότε τα τρία Πνεύματα αναμιγνύονται σαν τρία ποτήρια νερό σε ένα ενιαίο σύνολο. Έτσι δεν γίνονται τότε τα τρία ένα; Αυτή είναι απλά μια παράλογη εξήγηση! Αυτό δεν αποτελεί διαίρεση του Θεού; Πώς μπορούν να γίνουν ένα ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα; Δεν είναι τρία μέρη, το καθένα από διαφορετική φύση; Υπάρχουν άλλοι που ισχυρίζονται: «Δεν είπε ο Θεός κατηγορηματικά ότι ο Ιησούς ήταν ο αγαπημένος του Υιός;» Ο Ιησούς είναι ο αγαπημένος Υιός του Θεού, με τον οποίο είναι πολύ ευχαριστημένος —αυτό σίγουρα ειπώθηκε από τον ίδιο τον Θεό. Αυτός ήταν ο Θεός που γινόταν μάρτυρας του εαυτού Του, απλώς από μια διαφορετική οπτική, εκείνη του Πνεύματος στον ουρανό που γίνεται μάρτυρας της δικής Του ενσάρκωσης. Ο Ιησούς είναι η ενσάρκωσή Του, και όχι ο Υιός Του στον ουρανό. Καταλαβαίνεις; Μήπως τα λόγια του Ιησού: «Εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα και ο Πατέρας είναι μέσα Μου» δείχνουν ότι Αυτοί είναι ένα Πνεύμα; Και δεν είναι εξαιτίας της ενσάρκωσης ότι χωρίστηκαν μεταξύ του ουρανού και της γης; Στην πραγματικότητα, εξακολουθούν να είναι ένα· όπως και να ’χει, είναι απλώς ο Θεός που γίνεται μάρτυρας του εαυτού Του. Λόγω της αλλαγής των εποχών, των απαιτήσεων του έργου και των διαφορετικών σταδίων του σχεδίου διαχείρισής Του, το όνομα με το οποίο Τον αποκαλεί ο άνθρωπος διαφέρει κι αυτό. Όταν ήρθε να φέρει εις πέρας το πρώτο στάδιο του έργου, μπορούσε μόνο να ονομάζεται Ιεχωβά, ο οποίος είναι ο ποιμένας των Ισραηλιτών. Στο δεύτερο στάδιο, ο ενσαρκωμένος Θεός μπορούσε να ονομάζεται μόνο Κύριος και Χριστός. Αλλά εκείνη την εποχή, το Πνεύμα στον ουρανό δήλωσε μόνο ότι ήταν ο αγαπημένος Υιός του Θεού και δεν έκανε καμία αναφορά στο ότι ήταν ο μόνος Υιός του Θεού. Αυτό απλώς δεν συνέβη. Πώς θα μπορούσε ο Θεός να έχει ένα μοναχοπαίδι; Τότε ο Θεός δεν θα γινόταν άνθρωπος; Επειδή ήταν η ενσάρκωση, ονομάστηκε ο αγαπημένος Υιός του Θεού και, από αυτό, προήλθε η σχέση μεταξύ Πατέρα και Υιού. Ήταν απλώς λόγω του διαχωρισμού μεταξύ ουρανού και γης. Ο Ιησούς προσευχήθηκε όντας ενσαρκωμένος. Δεδομένου ότι είχε ενδυθεί μια σάρκα τέτοιας κανονικής ανθρώπινης φύσης, από την οπτική της σάρκας είπε: «Το εξωτερικό Μου κέλυφος είναι αυτό ενός δημιουργημένου όντος. Αφού έβαλα μια σάρκα για να έρθω σε αυτήν τη γη, είμαι τώρα πολύ μακριά από τον ουρανό». Για τον λόγο αυτόν, μπορούσε να προσευχηθεί στον Θεό Πατέρα μόνο από την οπτική της σάρκας. Αυτό ήταν το καθήκον Του και ήταν αυτό με το οποίο έπρεπε να εξοπλιστεί το ενσαρκωμένο Πνεύμα του Θεού. Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι δεν ήταν ο Θεός απλώς επειδή προσευχόταν στον Πατέρα από την οπτική της σάρκας. Αν και αποκαλούταν ο αγαπημένος Υιός του Θεού, εξακολουθούσε να είναι ο ίδιος ο Θεός, γιατί δεν ήταν παρά η ενσάρκωση του Πνεύματος, και η ουσία Του ήταν ακόμα το Πνεύμα. Οι άνθρωποι αναρωτιούνται γιατί προσευχόταν εάν ήταν ο ίδιος ο Θεός. Αυτό συνέβαινε επειδή ήταν ο ενσαρκωμένος Θεός, ο Θεός που ζούσε μέσα στη σάρκα, και όχι το Πνεύμα στον ουρανό. Όπως το βλέπει ο άνθρωπος, ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα είναι όλοι ο Θεός. Μόνο οι τρεις που αποτελούν το ένα μπορούν να θεωρηθούν ο ένας αληθινός Θεός και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, η δύναμή Του είναι εξαιρετικά μεγάλη. Υπάρχουν εκείνοι που λένε ότι μόνο με αυτόν τον τρόπο είναι Αυτός το επτάκις ισχυρό Πνεύμα. Όταν ο Υιός προσευχήθηκε μετά τον ερχομό Του, το Πνεύμα ήταν αυτό στο οποίο προσευχήθηκε. Στην πραγματικότητα, προσευχόταν από την οπτική ενός δημιουργημένου όντος. Διότι η σάρκα δεν είναι πλήρης, Εκείνος δεν ήταν πλήρης και είχε πολλές αδυναμίες όταν ενσαρκώθηκε και ήταν πολύ αναστατωμένος καθώς επιτελούσε το έργο Του στη σάρκα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προσευχήθηκε τρεις φορές στον Θεό Πατέρα πριν από τη σταύρωσή Του, όπως και πολλές φορές πριν από αυτήν. Προσευχήθηκε ανάμεσα στους μαθητές Του. Προσευχήθηκε μόνος Του πάνω στο όρος. Προσευχήθηκε μέσα στην ψαρόβαρκα. Προσευχήθηκε ανάμεσα σε ένα πλήθος ανθρώπων. Προσευχήθηκε όταν έκοψε το ψωμί, και προσευχήθηκε όταν ευλόγησε τους άλλους. Γιατί το έκανε; Προσευχόταν στο Πνεύμα. Προσευχόταν στο Πνεύμα, στον Θεό στον ουρανό, από την οπτική του ενσαρκωμένου. Ως εκ τούτου, από την άποψη του ανθρώπου, ο Ιησούς έγινε ο Υιός σε αυτό το στάδιο του έργου. Σε αυτό το στάδιο, όμως, δεν προσεύχεται. Γιατί συμβαίνει αυτό; Αυτό συμβαίνει επειδή αυτό που φέρνει είναι το έργο του λόγου, και η κρίση και η παίδευση του λόγου. Δεν έχει ανάγκη από προσευχές, και η διακονία Του είναι να μιλάει. Δεν βρίσκεται πάνω στον σταυρό και δεν παραδίνεται από ανθρώπινο χέρι σε εκείνους που βρίσκονται στην εξουσία. Απλώς διεκπεραιώνει το έργο Του. Την εποχή που ο Ιησούς προσευχόταν, προσευχόταν στον Θεό Πατέρα για την κάθοδο της βασιλείας των ουρανών, για να γίνει το θέλημα του Πατέρα και για το επερχόμενο έργο. Σε αυτό το στάδιο, η βασιλεία των ουρανών έχει ήδη κατέλθει, οπότε χρειάζεται ακόμα να προσευχηθεί; Το έργο Του είναι να φέρει την εποχή στο τέλος της και δεν υπάρχουν πλέον νέες εποχές, άρα υπάρχει ανάγκη να προσευχηθεί για το επόμενο στάδιο; Φοβάμαι πως δεν υπάρχει!

Υπάρχουν πολλές αντιφάσεις στις εξηγήσεις του ανθρώπου. Πράγματι, αυτές είναι όλες αντιλήψεις του ανθρώπου· χωρίς περαιτέρω έλεγχο, όλοι θα πιστεύατε ότι είναι σωστές. Δεν γνωρίζετε ότι ιδέες όπως ο τριαδικός Θεός δεν είναι παρά αντιλήψεις του ανθρώπου; Η γνώση του ανθρώπου δεν είναι πλήρης και διεξοδική. Υπάρχουν πάντα ακαθαρσίες και ο άνθρωπος έχει πάρα πολλές ιδέες· αυτό αποδεικνύει ότι ένα δημιουργημένο ον απλώς δεν μπορεί να εξηγήσει το έργο του Θεού. Υπάρχουν πάρα πολλά στο μυαλό του ανθρώπου, όλα εκ των οποίων προέρχονται από τη λογική και τη σκέψη, που έρχονται σε σύγκρουση με την αλήθεια. Μπορεί η λογική σου να αναλύσει διεξοδικά το έργο του Θεού; Μπορείς να αποκτήσεις μια εικόνα για όλο το έργο του Ιεχωβά; Είσαι εσύ, ως άνθρωπος, που μπορείς να τα διακρίνεις όλα ή είναι ο ίδιος ο Θεός που μπορεί να δει τα πάντα εις τους αιώνας των αιώνων; Είσαι εσύ που μπορείς να δεις αυτά που πέρασαν αιώνες πριν και αυτά που θα έρθουν στους αιώνες στο μέλλον ή είναι μόνο ο Θεός που μπορεί να το κάνει; Τι λες; Ποια αξία έχεις εσύ ώστε να εξηγήσεις τον Θεό; Πού βασίζεται η εξήγησή σου; Είσαι εσύ ο Θεός; Οι ουρανοί και η γη και όλα τα πράγματα δημιουργήθηκαν από τον ίδιο τον Θεό. Δεν ήσουν εσύ που το έκανες, επομένως γιατί δίνεις εσφαλμένες εξηγήσεις; Τώρα, εξακολουθείς να πιστεύεις στον τριαδικό Θεό; Δεν νομίζεις ότι είναι υπερβολικά επαχθής αυτός ο τρόπος; Το καλύτερο για σένα θα ήταν να πιστεύεις σε έναν Θεό, όχι σε τρεις. Καλύτερα να είσαι ελαφρύς, γιατί το φορτίο του Κυρίου είναι ελαφρύ.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Υπάρχει η Αγία Τριάδα;