Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Ο Λόγος Ενσαρκώνεται

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Κεφάλαιο 33

Στην πραγματικότητα, με βάση τι έχει κάνει ο Θεός στους ανθρώπους και τι τους έχει δώσει, καθώς και αυτό που κατέχει τους ανθρώπους, μπορεί να ειπωθεί ότι οι απαιτήσεις Του απέναντι στον άνθρωπο δεν είναι υπερβολικές, ότι δεν ζητά πολλά από αυτούς. Πώς γίνεται, λοιπόν, να μην προσπαθούν να ικανοποιήσουν τον Θεό; Ο Θεός δίνει το εκατό τοις εκατό στον άνθρωπο, κι όμως το μόνο που απαιτεί ο ίδιος δεν είναι παρά μόνο ένα απειροελάχιστο ποσοστό από τον άνθρωπο. Ζητά πολλά; Δημιουργεί ο Θεός πρόβλημα από το τίποτα; Συχνά, οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τον εαυτό τους, δεν εξετάζουν τον εαυτό τους ενώπιον του Θεού, και έτσι υπάρχουν συχνά φορές που εγκλωβίζονται. Πώς θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι συνεργάζονται με τον Θεό; Αν συνέβαινε ποτέ ο Θεός να μην τοποθετήσει ένα βαρύ φορτίο στους ανθρώπους, αυτοί θα κατέρρεαν σαν λάσπη και δεν θα αναλάμβαναν να βρουν κάτι μόνοι τους να κάνουν. Έτσι είναι οι άνθρωποι, είτε παθητικοί ή αρνητικοί, αλλά πάντα ανίκανοι να συνεργαστούν ενεργά με τον Θεό, ψάχνοντας πάντα να βρουν έναν αρνητικό λόγο για να ενδώσουν στον εαυτό τους. Είσαι πραγματικά κάποιος που κάνει τα πάντα, όχι για τον ίδιο, αλλά για να ικανοποιήσει τον Θεό; Είσαι πραγματικά κάποιος που δεν βασίζεται στα συναισθήματα, δεν έχει τις δικές του προσωπικές προτιμήσεις και εκπληρώνει τις ανάγκες του έργου του Θεού; «Γιατί προσπαθούν πάντα να διαπραγματευτούν μαζί μου; Τι είμαι, γενικός διευθυντής εμπορικού κέντρου; Πώς κι Εγώ εκπληρώνω πάντα, και ολόψυχα, ό,τι μου ζητήσει ο άνθρωπος, αλλά ό,τι ζητώ από τον άνθρωπο ναυαγεί;» Γιατί ο Θεός ζητάει τέτοια πράγματα πολλές φορές διαδοχικά; Γιατί κραυγάζει Εκείνος με τέτοια απογοήτευση; Ο Θεός δεν έχει κερδίσει τίποτα από τους ανθρώπους, το μόνο που βλέπει είναι το έργο που εκείνοι επιλέγουν. Γιατί λέει ο Θεός, «ό,τι ζητώ από τον άνθρωπο ναυαγεί»; Αναρωτηθείτε: Από την αρχή μέχρι το τέλος, ποιος μπορεί να κάνει το καθήκον του χωρίς καμία επιλογή; Ποιος δεν ενεργεί βάσει των αισθημάτων που έχει μέσα στην καρδιά του; Οι άνθρωποι παραχωρούν απόλυτη ελευθερία στον χαρακτήρα τους, όταν «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει». Είναι πότε ζέστη πότε κρύο: όταν είναι ζέστη, είναι σε θέση να αποτεφρώσουν τα πάντα επί της γης, και όταν είναι κρύο, είναι ικανοί να παγώσουν όλα τα νερά επί της γης. Δεν είναι αυτή η λειτουργία του ανθρώπου, αλλά είναι η πιο κατάλληλη αναλογία σχετικά με την κατάσταση του ανθρώπου. Δεν ισχύει αυτό; Ίσως να έχω κάποιες «αντιλήψεις» περί των ανθρώπων, ίσως να τους δυσφημίζω. Αλλά, ανεξάρτητα, «με την αλήθεια, θα περπατήσεις ολόκληρο τον κόσμο. Χωρίς την αλήθεια, δεν θα πας πουθενά». Παρόλο που αυτό είναι γνωμικό των ανθρώπων, νομίζω ότι είναι κατάλληλο για χρήση εδώ. Δεν ρίχνω σκόπιμα κρύο νερό στους ανθρώπους και δεν αρνούμαι σκόπιμα τις δικές τους πράξεις. Θα ήθελα να σας συμβουλευτώ σε ορισμένα ερωτήματα: Ποιος βλέπει το έργο του Θεού ως δικό του καθήκον; Ποιος μπορεί να πει, «εφόσον είμαι σε θέση να ικανοποιώ τον Θεό, θα δώσω τα πάντα»; Ποιος μπορεί να πει, «ανεξάρτητα από τους άλλους, θα κάνω όλα όσα χρειάζεται ο Θεός και, άσχετα από το αν η διάρκεια του έργου του Θεού είναι μακρά ή σύντομη, θα εκπληρώσω το καθήκον μου· η ολοκλήρωση του έργου Του είναι δουλειά του Θεού, δεν είναι κάτι που σκέφτομαι»; Ποιος μπορεί να έχει τέτοια γνώση; Δεν έχει σημασία τι πιστεύετε —ίσως εσύ να έχεις μεγαλύτερη οξυδέρκεια, οπότε συναινώ και παραδέχομαι την ήττα μου —όμως πρέπει να σε πληροφορήσω ότι αυτό που θέλει ο Θεός είναι μια πιστή καρδιά, ειλικρινή και ενθουσιώδη, όχι την καρδιά ενός λύκου, γεμάτη αχαριστία. Τι γνωρίζεις γι’ αυτό το «παζάρεμα»; Έχετε «ταξιδέψει στον κόσμο» απ’ άκρη σ’ άκρη. Τη μια στιγμή βρίσκεστε στο «Κουνμίνγκ», με την αιώνια άνοιξη, και εν ριπή οφθαλμού φτάνετε στον καταθλιπτικά ψυχρό και χιονοσκέπαστο «Νότιο πόλο». Ποιος δεν έκανε ποτέ πίσω; Αυτό που ζητά ο Θεός είναι ένα πνεύμα που «δεν αναπαύεται έως τον θάνατο», ένα πνεύμα με το οποίο οι άνθρωποι «δεν επιστρέφουν μέχρι να χτυπήσουν τον νότιο τοίχο». Φυσικά, η πρόθεση του Θεού δεν είναι να πάρουν το λάθος μονοπάτι οι άνθρωποι, αλλά να υιοθετήσουν ένα τέτοιο πνεύμα. Ακριβώς όπως λέει ο Θεός, «όταν συγκρίνω τα "δώρα" που έχουν προφέρει στα πράγματά Μου, οι άνθρωποι αναγνωρίζουν αμέσως την πολυτιμότητά Μου, και μόνο τότε βλέπουν την απειρότητά μου.» Πώς μπορούν να ερμηνευτούν αυτά τα λόγια; Ίσως, όταν διαβάζεις τα παραπάνω λόγια να παίρνεις κάποιες γνώσεις, επειδή ο Θεός βγάζει ολόκληρη την καρδιά του ανθρώπου για ανατομή, οπότε οι άνθρωποι μαθαίνουν αυτά τα λόγια. Αλλά εξαιτίας της βαθιάς εσωτερικής έννοιας του λόγου του Θεού, οι άνθρωποι εξακολουθούν να μην έχουν σαφή γνώση για το παλιό σαρκίο τους, γιατί δεν έχουν σπουδάσει ιατρική σε πανεπιστήμιο, ούτε είναι αρχαιολόγοι, και έτσι αισθάνονται ότι αυτός ο νέος όρος είναι ακατανόητος —και μόνο τότε υποκύπτουν λίγο. Γιατί οι άνθρωποι είναι ανίσχυροι μπροστά στο παλιό σαρκίο. Παρόλο που το σαρκίο δεν είναι κάποιο άγριο θηρίο, ούτε είναι σε θέση να αφανίσει την ανθρωπότητα σαν ατομική βόμβα, δεν ξέρουν τι να κάνουν με αυτό, λες και είναι ανίσχυροι. Αλλά για Μένα, υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισης του παλιού σαρκίου. Ο άνθρωπος ποτέ δεν καταβάλλει προσπάθεια να σκεφτεί κάποιο αντίμετρο, κι αυτό έχει οδηγήσει σε διάφορες παραδοξότητες του ανθρώπου που εμφανίζονται συνεχώς μπροστά στα μάτια Μου. Όπως ακριβώς είπε ο Θεός: «Όταν τους δείχνω όλο Μου το είναι, με κοιτούν με τα μάτια ορθάνοιχτα, στέκονται μπροστά μου ακίνητοι, σαν στήλη άλατος. Και όταν παρατηρώ την παραδοξότητά τους μετά βίας μπορώ να συγκρατήσω τα γέλια Μου. Επειδή Μου απευθύνουν τον λόγο και Μου ζητούν διάφορα, τους δίνω αυτά που έχω στα χέρια Μου. Εκείνοι κρατούν αυτά τα πράγματα στο στήθος τους, με μια λατρεία, σαν νεογέννητα μωρά, με μια κίνηση που κάνουν μόνο στιγμιαία. Δεν είναι αυτές οι πράξεις του παλιού σαρκίου; Δεδομένου ότι σήμερα οι άνθρωποι καταλαβαίνουν, γιατί δεν τα παρατάνε, παρά αντιθέτως συνεχίζουν; Στην πραγματικότητα, μέρος των απαιτήσεων του Θεού δεν είναι ανέφικτες από τον άνθρωπο, αλλά οι άνθρωποι δεν τους δίνουν καμιά προσοχή, επειδή «δεν παιδεύω τον άνθρωπο ελαφρά τη καρδία. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι άνθρωποι δίνουν πάντα το προβάδισμα στο σαρκίο τους. Δεν τηρούν το θέλημά Μου, αλλά Με εξαπατούν ενώπιον του βήματός Μου. Δεν είναι αυτό το ανάστημα του ανθρώπου; Δεν σημαίνει ότι ο Θεός εσκεμμένα δείχνει υπερβολική σχολαστικότητα, αλλά έτσι είναι η πραγματικότητα —θα πρέπει να το εξηγήσει αυτό ο Θεός; Ακριβώς όπως λέει ο Θεός: «Επειδή η “πίστη” των ανθρώπων είναι τόσο μεγάλη γι’ αυτό είναι "αξιοθαύμαστοι"». Για το λόγο αυτό, υπακούω στις διευθετήσεις του Θεού κι έτσι δεν λέω πολλά γι’ αυτό. Εξαιτίας της πίστης των ανθρώπων, το αδράχνω και χρησιμοποιώντας την πίστη τους τούς αναγκάζω να εκπληρώσουν τη λειτουργία τους χωρίς να τους το υπενθυμίζω Εγώ ο ίδιος. Είναι λάθος που γίνεται αυτό; Δεν είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται ο Θεός; Ίσως, ακούγοντας τέτοια λόγια, μερικοί άνθρωποι να νιώθουν απαυδισμένοι —οπότε, θα μιλήσω για κάτι άλλο, για να φανώ λίγο επιεικής απέναντί τους. Όταν όλος ο εκλεκτός λαός του Θεού στην πλάση περάσει από την παίδευση και όταν διορθωθεί η εσωτερική κατάσταση του ανθρώπου, οι άνθρωποι κρυφά στην καρδιά τους θα χαρούν, σαν να έχουν διαφύγει κάποιας δοκιμασίας. Αυτή τη στιγμή, οι άνθρωποι δεν θα επιλέγουν πλέον μόνοι τους, γιατί αυτό ακριβώς είναι το αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται κατά τη διάρκεια του τελικού έργου του Θεού. Έχοντας προχωρήσει στο σήμερα με τα βήματα Του, οι υιοί και άνθρωποι του Θεού έχουν εισέλθει όλοι σε παίδευση, όπως και οι Ισραηλίτες, δεν μπορούν να ξεφύγουν από αυτή τη φάση, γιατί οι άνθρωποι βρομίζουν από εσωτερική ακαθαρσία, και έτσι ο Θεός οδηγεί όλους τους ανθρώπους να εισέλθουν στο μεγάλο καμίνι για ραφινάρισμα, κάτι που είναι μία απαραίτητη οδός. Μόλις περάσει αυτό, οι άνθρωποι θα αναστηθούν από τον θάνατο, που είναι ακριβώς αυτό που προείπε ο Θεός στις «ομιλίες των επτά Πνευμάτων». Δεν θα μιλήσω περισσότερο γι’ αυτό, ώστε να μην προκαλέσω την έχθρα των ανθρώπων. Επειδή το έργο του Θεού είναι θαυμαστό, πρέπει να επιτευχθούν τελικά οι προφητείες που βγήκαν από το στόμα του Θεού. Όταν ο Θεός ζητά να εκφέρουν οι άνθρωποι τις αντιλήψεις τους και πάλι, κι αυτοί τηρούν σιγή ιχθύος, κανείς δεν πρέπει να ανησυχεί ή να φοβάται. Ακριβώς όπως είπα, «από όλα Μου τα έργα, υπήρξε ποτέ κάποιο βήμα που να πραγματοποιήθηκε δια χειρός ανθρώπου;» Καταλαβαίνεις την ουσία αυτών των λόγων;

Προηγούμενο:Κεφάλαιο 32

Επόμενο:Κεφάλαιο 34

Σχετικό περιεχόμενο