Η Εκκλησία του Παντοδύναμου Θεού Εφαρμογή

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Προσκαλούμε όσους αναζητούν την αλήθεια να επικοινωνήσουν μαζί μας.

Το ποίμνιο του Θεού ακούει τη φωνή του Θεού

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα

Κεφάλαιο 4: Οι αλήθειες του έργου του Θεού τις έσχατες ημέρες

2. Η σημασία του θεϊκού έργου της κατάκτησης

Σχετικά λόγια του Θεού:

Η ανθρωπότητα, η οποία είναι τόσο διεφθαρμένη από τον Σατανά, δεν γνωρίζει ότι υπάρχει Θεός και έχει σταματήσει να Τον λατρεύει. Στην αρχή, όταν δημιουργήθηκαν ο Αδάμ και η Εύα, η δόξα και η μαρτυρία Ιεχωβά ήταν πανταχού παρούσες. Όμως, αφότου ο άνθρωπος διεφθάρη, έχασε τη δόξα και τη μαρτυρία, επειδή οι πάντες εξεγείρονταν εναντίον του Θεού και έπαψαν όλοι να έχουν φόβο Θεού. Το σημερινό έργο της κατάκτησης αποσκοπεί να ανακτήσει όλη τη μαρτυρία και τη δόξα και να κάνει όλους τους ανθρώπους να λατρεύουν τον Θεό, ώστε να υπάρχει μαρτυρία στους δημιουργημένους. Αυτό πρέπει να γίνει σ’ αυτό το στάδιο του έργου. Πώς ακριβώς θα γίνει η κατάκτηση της ανθρωπότητας; Θα γίνει χρησιμοποιώντας αυτό το έργο των λόγων, ώστε να πειστεί πλήρως ο άνθρωπος· χρησιμοποιώντας αποκάλυψη, κρίση, παίδευση και ανηλεείς κατάρες, προκειμένου να καθυποταχθεί ολοσχερώς· καθώς και μέσα από την αποκάλυψη της επαναστατικότητας του ανθρώπου και την κρίση της αντίστασής του, ώστε να γνωρίσει την αδικία και τη βρωμιά της ανθρωπότητας, στοιχεία τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για να τονιστεί η δίκαιη διάθεση του Θεού. Κυρίως, θα γίνει μέσα από τη χρήση αυτών των λόγων, τα οποία κατακτούν τον άνθρωπο και τον πείθουν ολοκληρωτικά. Τα λόγια είναι το μέσο για την υπέρτατη κατάκτηση της ανθρωπότητας, και εκείνοι που θα αποδεχθούν την κατάκτηση πρέπει να αποδεχθούν το πλήγμα και την κρίση από τα λόγια. Η τρέχουσα διαδικασία του λόγου είναι η διαδικασία της κατάκτησης. Πώς ακριβώς θα πρέπει να συνεργαστούν οι άνθρωποι; Μέσα από την αποτελεσματική βρώση και την πόση αυτών των λόγων και την κατανόησή τους. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να κατακτηθούν από μόνοι τους. Πρέπει, μέσα από τη βρώση και την πόση αυτών των λόγων, να γνωρίσεις τη διαφθορά και τη βρώμα σου, την επαναστατικότητα και την αδικία σου, και να καταρρεύσεις ενώπιον του Θεού. Αν μπορείς να κατανοήσεις το θέλημα του Θεού, και μετά να το κάνεις πράξη και, επιπλέον, να έχεις το όραμα, κι αν μπορείς να υπακούσεις ολότελα σε αυτά τα λόγια, χωρίς να ακολουθείς οποιαδήποτε από τις δικές σου επιλογές, τότε θα έχεις κατακτηθεί. Και θα είναι αυτά τα λόγια που θα σ’ έχουν κατακτήσει. Γιατί έχασε η ανθρωπότητα τη μαρτυρία; Επειδή κανένας δεν έχει πίστη στον Θεό ούτε Τον έχει πλέον στην καρδιά του. Η κατάκτηση της ανθρωπότητας σημαίνει την αποκατάσταση αυτής της πίστης στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι στρέφονται πάντοτε προς τον κόσμο, διατηρούν τόσες ελπίδες, θέλουν τόσα πολλά για το μέλλον τους και έχουν υπερβολικά πολλές εξωφρενικές απαιτήσεις. Σκέφτονται μόνο τη σάρκα τους και κάνουν σχέδια γι’ αυτήν, χωρίς ποτέ να δείχνουν ενδιαφέρον για την αναζήτηση της οδού της πίστης στον Θεό. Οι καρδιές τους έχουν αιχμαλωτιστεί από τον Σατανά, δεν έχουν πλέον φόβο Θεού και αφιερώνουν την καρδιά τους στον Σατανά. Όμως, ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Θεό. Συνεπώς, το ότι ο άνθρωπος έχει χάσει τη μαρτυρία, σημαίνει ότι έχει χάσει τη δόξα του Θεού. Ο σκοπός της κατάκτησης της ανθρωπότητας είναι να ληφθεί πίσω η δόξα του φόβου που είχε ο άνθρωπος για τον Θεό.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Το τρέχον έργο της κατάκτησης αποσκοπεί να καταστήσει προφανές ποιο θα είναι το τέλος του ανθρώπου. Γιατί λέω ότι η παίδευση και η κρίση του σήμερα είναι η κρίση ενώπιον του μεγάλου λευκού θρόνου των εσχάτων ημερών; Δεν το βλέπεις αυτό; Γιατί το έργο της κατάκτησης είναι το τελευταίο στάδιο; Δεν είναι ακριβώς για να δηλώσει το ποια κατάληξη θα έχει η κάθε τάξη ανθρώπων; Δεν είναι για να δώσει στον καθένα τη δυνατότητα, κατά την εξέλιξη του έργου της κατάκτησης μέσω της παίδευσης και της κρίσης, να δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο, ώστε να ταξινομηθεί σύμφωνα με το είδος του αργότερα; Αντί να λέγεται ότι πρόκειται για την κατάκτηση της ανθρωπότητας, ίσως είναι καλύτερα να λέγεται ότι δείχνει ποια θα είναι η κατάληξη της κάθε τάξης ανθρώπων. Δηλαδή, κρίνονται οι αμαρτίες τους κι έτσι, αναδεικνύονται οι διαφορετικές τάξεις, και βάσει αυτού αποφασίζεται αν είναι μοχθηροί ή δίκαιοι. Μετά το έργο της κατάκτησης ακολουθεί το έργο της επιβράβευσης των καλών και της τιμωρίας των μοχθηρών: Οι άνθρωποι που υπακούν πλήρως, δηλαδή εκείνοι που έχουν κατακτηθεί ολοσχερώς, θα τοποθετηθούν στο επόμενο στάδιο της διάδοσης του έργου σ’ ολόκληρο το σύμπαν. Όσοι δεν έχουν κατακτηθεί, θα ριχτούν στο σκοτάδι και εκεί θα συναντήσουν την καταστροφή. Συνεπώς, οι άνθρωποι θα ταξινομηθούν σύμφωνα με το είδος τους, οι αμαρτωλοί θα πάνε με τους μοχθηρούς, για να μην ξαναδούν ποτέ το φως του ηλίου, ενώ οι δίκαιοι θα πάνε με τους καλούς, για να λάβουν το φως και να ζουν αιωνίως μέσα στο φως. Το τέλος των πάντων πλησιάζει. Το τέλος του ανθρώπου έχει παρουσιαστεί με σαφήνεια μπροστά στα μάτια του, και τα πάντα θα ταξινομηθούν σύμφωνα με το είδος τους. Πώς μπορούν οι άνθρωποι να ξεφύγουν από τον πόνο αυτής της ταξινόμησης; Η αποκάλυψη της κατάληξης για κάθε τάξη ανθρώπων γίνεται όταν πλησιάζει το τέλος των πάντων, και γίνεται κατά τη διάρκεια του έργου της κατάκτησης ολόκληρου του σύμπαντος (όπως και όλο το έργο της κατάκτησης που ξεκινά με το υφιστάμενο έργο). Αυτή η αποκάλυψη του τέλους όλης της ανθρωπότητας γίνεται ενώπιον του θρόνου της κρίσης, κατά την εξέλιξη της παίδευσης και κατά την εξέλιξη του έργου της κατάκτησης των εσχάτων ημερών. […] Το τελικό στάδιο της κατάκτησης αποσκοπεί να σώσει τους ανθρώπους, αλλά και να τους αποκαλύψει ποια θα είναι η κατάληξή τους. Αποσκοπεί να αποκαλύψει τον εκφυλισμό των ανθρώπων μέσω της κρίσεως, κι έτσι, να τους κάνει να μετανοήσουν, να ξεσηκωθούν και να επιδιώκουν τη ζωή και το σωστό μονοπάτι της ανθρώπινης ζωής. Αποσκοπεί να αφυπνίσει τις καρδιές των απαθών και βραδύνοων ανθρώπων και να τους δείξει, μέσω της κρίσεως, την εσωτερική επαναστατικότητά τους. Ωστόσο, αν οι άνθρωποι εξακολουθούν να μην είναι ικανοί να μετανοήσουν, να μην μπορούν ακόμα να επιδιώκουν το σωστό μονοπάτι της ανθρώπινης ζωής και να αποτινάξουν τη διαφθορά, τότε θα καταστούν ανεπίδεκτοι σωτηρίας και θα τους καταπιεί ο Σατανάς. Αυτή είναι η σημασία της κατάκτησης, να σώσει τους ανθρώπους και να τους δείξει την κατάληξή τους. Καλή κατάληξη, κακή κατάληξη, όλα αποκαλύπτονται από το έργο της κατάκτησης. Το αν οι άνθρωποι θα σωθούν ή θα είναι καταραμένοι αποκαλύπτεται κατά τη διάρκεια του έργου της κατάκτησης.

Οι έσχατες ημέρες θα λάβουν χώρα ότι τα πάντα θα έχουν ταξινομηθεί σύμφωνα με το είδους τους, μέσω της κατάκτησης. Η κατάκτηση είναι το έργο των εσχάτων ημερών. Με άλλα λόγια, η κρίση των αμαρτιών του κάθε ανθρώπου είναι το έργο των εσχάτων ημερών. Διαφορετικά, πώς θα μπορούσε να γίνει η ταξινόμηση των ανθρώπων; Το έργο της ταξινόμησης που πραγματοποιείται σ’ εσάς αποτελεί την έναρξη αυτού του έργου σε ολόκληρο το σύμπαν. Μετά από αυτό, άνθρωποι όλων των εθνικοτήτων απανταχού θα υποστούν το έργο της κατάκτησης. Αυτό σημαίνει ότι κάθε άτομο της δημιουργίας θα ταξινομηθεί σύμφωνα με το είδος του, καθώς θα προσέλθει ενώπιον του θρόνου της κρίσεως για να κριθεί. Κανένας και τίποτα δεν θα διαφύγει από τον πόνο αυτής της παίδευσης και κρίσης, και κανένας και τίποτα δεν θα μπορέσει να παρακάμψει αυτήν τη ταξινόμηση κατά είδος. Όλοι θα διαχωριστούν σε τάξεις. Αυτό συμβαίνει επειδή πλησιάζει το τέλος των πάντων και όλοι οι ουρανοί και η γη φτάνουν στον επίλογό τους. Πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να διαφύγει το τέλος της ύπαρξής του;

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (1)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Αυτό που πρέπει να επιτευχθεί κυρίως από το έργο της κατάκτησης είναι να σταματήσει η σάρκα του ανθρώπου να επαναστατεί, δηλαδή, το μυαλό του ανθρώπου να αποκτήσει μια νέα κατανόηση για τον Θεό, η καρδιά του να υπακούει ολότελα στον Θεό και ο ίδιος να είναι αποφασισμένος να υπάρχει για τον Θεό. Το πώς αλλάζει η ιδιοσυγκρασία ή η σάρκα του ανθρώπου δεν καθορίζει το αν έχει κατακτηθεί. Αντιθέτως, όταν αλλάζει ο τρόπος σκέψης, η συνείδηση και η λογική του ανθρώπου, δηλαδή, όταν αλλάζει ολόκληρη η πνευματική σου στάση, τότε έχεις κατακτηθεί από τον Θεό. Όταν έχεις την αποφασιστικότητα να υπακούς και έχεις υιοθετήσει μια νέα νοοτροπία, όταν δεν εισάγεις πλέον καμία από τις αντιλήψεις ή τις προθέσεις σου στα λόγια και το έργο του Θεού, και όταν το μυαλό σου μπορεί να σκεφτεί κανονικά, δηλαδή, όταν μπορείς να υπερβάλλεις εαυτόν για τον Θεό με όλη σου την καρδιά, τότε θα ανήκεις σ’ αυτό το είδος ανθρώπου που έχει κατακτηθεί πλήρως. Στον κόσμο της θρησκείας, πολλοί άνθρωποι υποφέρουν σημαντικά σε όλη τους τη ζωή, καθυποτάσσοντας το σώμα τους ή κουβαλώντας τον σταυρό τους, υποφέροντας και υπομένοντας ακόμα και μέχρι την τελευταία τους πνοή! Κάποιοι εξακολουθούν να νηστεύουν μέχρι το πρωί του θανάτου τους. Σε όλη τη ζωή τους στερούνται το καλό φαγητό και τα ωραία ρούχα, δίνοντας έμφαση μόνο στον πόνο. Έχουν την ικανότητα να καθυποτάσσουν το σώμα τους και να απαρνούνται τη σάρκα τους. Το πνεύμα της υπομονής που δείχνουν απέναντι στον πόνο είναι αξιοθαύμαστο. Όμως, δεν έχουναντιμετωπιστεί καθόλου ο τρόπος σκέψης, οι αντιλήψεις, η πνευματική στάση και, μάλιστα, η παλιά φύση τους. Δεν καταλαβαίνουν πραγματικά τον εαυτό τους. Η πνευματική εικόνα που έχουν για τον Θεό είναι η παραδοσιακή, αυτή ενός αφηρημένου, αόριστου Θεού. Η αποφασιστικότητα τους να υποφέρουν για τον Θεό προέρχεται από τον ζήλο και τη θετική φύση τους. Παρόλο που πιστεύουν στον Θεό, ούτε Τον κατανοούν ούτε γνωρίζουν το θέλημά Του. Μόνο εργάζονται και υποφέρουν στα τυφλά για Εκείνον. Θεωρούν πως είναι εντελώς ανάξιο λόγου να μπορούν να κάνουν διάκριση και δεν νοιάζονται ούτε στο ελάχιστο για να βρουν τρόπο να εξασφαλίσουν ότι η υπηρεσία που παρέχουν εκπληρώνει πραγματικά το θέλημα του Θεού. Ακόμα λιγότερο γνωρίζουν πώς να φτάσουν στην κατανόηση του Θεού. Ο Θεός που υπηρετούν δεν είναι ο Θεός στην αρχική Του εικόνα, παρά ένας Θεός που έχουν επινοήσει οι ίδιοι, ένας Θεός για τον οποίον έχουν ακούσει ή ένας θρυλικός Θεός που βρίσκεται στις γραφές. Στη συνέχεια, χρησιμοποιούν τη ζωηρή φαντασία τους και την θεοσεβούμενη καρδιά τους για να υποφέρουν για χάρη του Θεού και να αναλάβουν το έργο που θέλει να κάνει ο Θεός. Η υπηρεσία που παρέχουν είναι υπερβολικά ανακριβής, σε σημείο που ουσιαστικά κανείς να μην υπηρετεί πραγματικά τον Θεό, με τρόπο που να εκπληρώνει το θέλημά Του. Ανεξαρτήτως του πόσο διατεθειμένοι είναι να υποφέρουν, η αρχική τους προοπτική για την υπηρεσία που παρέχουν και η πνευματική τους εικόνα για τον Θεό παραμένουν αμετάβλητες, επειδή δεν έχουν περάσει από την κρίση και την παίδευση του Θεού, από τον εξευγενισμό και την τελείωσή Του, κι επειδή κανένας δεν τους έχει οδηγήσει με την αλήθεια. Ακόμα κι αν πιστεύουν στον Ιησού τον Σωτήρα, κανένας τους δεν έχει δει ποτέ τον Σωτήρα. Τον γνωρίζουν μόνο μέσα από θρύλους και διαδόσεις. Συνεπώς, η υπηρεσία που παρέχουν δεν αξίζει περισσότερο από το να υπηρετείς στην τύχη, με τα μάτια κλειστά, σαν ένας τυφλός που υπηρετεί τον ίδιο του τον πατέρα. Τι μπορεί να επιτευχθεί, τελικά, μέσα από αυτού του είδους την υπηρεσία; Και ποιος θα την ενέκρινε; Από την αρχή μέχρι το τέλος, η υπηρεσία που παρέχουν δεν αλλάζει ποτέ καθόλου. Λαμβάνουν μόνο μαθήματα που προέρχονται από τον άνθρωπο και βασίζουν την υπηρεσία τους μόνο στη φυσικότητά τους και σ’ αυτά που αρέσουν στους ίδιους. Τι καρπούς θα μπορούσε αυτό να δρέψει; Ούτε καν ο Πέτρος, ο οποίος είδε τον Ιησού, δεν ήξερε πώς να υπηρετήσει, με τρόπο που να εκπληρώνει το θέλημα του Θεού. Μόνο στο τέλος, στα βαθιά του γεράματα, άρχισε να καταλαβαίνει. Τι λέει αυτό για εκείνους τους τυφλούς που δεν έχουν βιώσει καμία αντιμετώπιση ή κανένα κλάδεμα και δεν έχουν κανέναν να τους καθοδηγεί; Η υπηρεσία πολλών από εσάς την οποία προσφέρετε σήμερα δεν μοιάζει μ’ εκείνη αυτών των τυφλών ανθρώπων; Όλοι εκείνοι που δεν έχουν λάβει την κρίση, που δεν έχουν δεχθεί κλάδεμα και αντιμετώπιση και δεν έχουν αλλάξει, δεν είναι οι ημιτελώς κατακτημένοι; Σε τι χρησιμεύουν αυτού τους είδους οι άνθρωποι; Αν ο τρόπος σκέψης, η κατανόησή σου για τη ζωή και η κατανόησή σου για τον Θεό δεν δείχνουν καμία καινούρια αλλαγή και κανένα αποτέλεσμα, ούτε έστω και λίγο αληθινό κέρδος, δεν πετυχαίνεις ποτέ κάτι αξιόλογο στην υπηρεσία σου! Χωρίς όραμα και χωρίς νέα κατανόηση για το έργο του Θεού, δεν μπορείς να είσαι ένα κατακτημένο άτομο. Ο τρόπος που ακολουθείς τον Θεό θα είναι, τότε, σαν εκείνων που υποφέρουν και νηστεύουν, θα έχει μηδαμινή αξία! Ακριβώς επειδή υπάρχει ελάχιστη μαρτυρία σ’ ό,τι κάνουν, λέω ότι η υπηρεσία τους είναι ανώφελη! Αυτοί οι άνθρωποι υποφέρουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, περνάνε χρόνο στη φυλακή και, κάθε ώρα και στιγμή, υπομένουν, δίνουν έμφαση στην αγάπη και την καλοσύνη και κουβαλάνε τον σταυρό τους. Αντιμετωπίζουν τη συκοφάντηση και την απόρριψη του κόσμου και βιώνουν κάθε είδους ταλαιπωρία. Υπακούν μέχρι τέλους, όμως εξακολουθούν να μην έχουν κατακτηθεί και να μην μπορούν να προσφέρουν καμία μαρτυρία περί κατάκτησης. Ο βαθμός στον οποίον έχουν υποφέρει δεν είναι αμελητέος, όμως μέσα τους δεν γνωρίζουν καθόλου τον Θεό. Δεν έχουν αντιμετωπιστεί καθόλου ο παλιός τρόπος σκέψης τους, οι παλιές αντιλήψεις, οι θρησκευτικές πρακτικές, η κατασκευασμένη από τον άνθρωπο κατανόηση και οι ανθρώπινες ιδέες τους. Δεν υπάρχει καμία νέα κατανόηση μέσα τους. Ούτε ελάχιστη από την κατανόησή τους για τον Θεό δεν είναι αληθής ή ακριβής. Έχουν παρανοήσει το θέλημα του Θεού. Μπορούν να υπηρετήσουν έτσι τον Θεό; Όπως κι αν κατανόησες τον Θεό στο παρελθόν, ας υποτεθεί ότι διατηρείς αυτήν την κατανόηση μέχρι σήμερα και συνεχίζεις να βασίζεις την κατανόησή σου για τον Θεό στις δικές σου αντιλήψεις και ιδέες, ασχέτως του τι κάνει ο Θεός. Δηλαδή, ας υποτεθεί ότι δεν κατέχεις καμία νέα, αληθινή κατανόηση για τον Θεό και δεν καταφέρνεις να γνωρίσεις την αληθινή εικόνα και διάθεση του Θεού. Ας υποτεθεί ότι η κατανόησή σου για τον Θεό εξακολουθεί να καθοδηγείται από έναν φεουδαρχικό, δεισιδαιμονικό τρόπο σκέψης και είναι ακόμα αποκύημα της ανθρώπινης φαντασίας και των ανθρώπινων αντιλήψεων. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε δεν έχεις κατακτηθεί. Ο λόγος που σου λέω όλα τα λόγια τώρα, είναι για να σου δώσω τη δυνατότητα να καταλάβεις και να χρησιμοποιήσεις αυτήν τη γνώση ως οδηγό για μια ακριβή και νέα κατανόηση. Ο σκοπός είναι, επίσης, να απαλλαχτείς από όλες εκείνες τις παλιές αντιλήψεις και την παλιά γνώση που κουβαλάς μέσα σου, ώστε να μπορέσεις να αποκτήσεις μια νέα κατανόηση. Αν πραγματικά τρως και πίνεις τον λόγο Μου, τότε η κατανόησή σου θα αλλάξει σε μεγάλο βαθμό. Εφόσον διατηρείς μια υπάκουη καρδιά, καθώς τρως και πίνεις τον λόγο του Θεού, η προοπτική σου θα ανθίσει. Εφόσον μπορείς να αποδέχεσαι την επαναλαμβανόμενη παίδευση, η παλιά σου νοοτροπία σταδιακά θα αλλάξει. Εφόσον η παλιά σου νοοτροπία αντικατασταθεί πλήρως με μια νέα, η πράξη σου θα αλλάξει κι αυτή αναλόγως. Μ’ αυτόν τον τρόπο, η υπηρεσία που παρέχεις θα γίνεται ολοένα πιο καίρια, ολοένα πιο ικανή να εκπληρώσει το θέλημα του Θεού. Αν μπορείς να αλλάξεις τη ζωή σου, την κατανόησή σου για τη ζωή, καθώς και τις πολλές αντιλήψεις που έχεις για τον Θεό, τότε, η φυσικότητά σου σταδιακά θα ελαττωθεί. Αυτό και μόνο αυτό είναι το αποτέλεσμα μετά από την κατάκτηση του ανθρώπου από τον Θεό· αυτή είναι η αλλαγή που θα γίνει εμφανής στον άνθρωπο.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (3)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Το έργο του Ιεχωβά ήταν η δημιουργία του κόσμου, ήταν η αρχή. Αυτό το στάδιο του έργου είναι το τέλος του έργου, είναι η ολοκλήρωση. Στην αρχή, το έργο του Θεού πραγματοποιήθηκε μεταξύ των εκλεκτών του Ισραήλ και ήταν η αυγή μιας νέας εποχής στον πιο ιερό τόπο. Στην πιο ακάθαρτη χώρα επιτελείται το τελευταίο στάδιο του έργου, της κρίσης του κόσμου και της ολοκλήρωσης της εποχής. Στο πρώτο στάδιο, το έργο του Θεού επιτελέστηκε στον πιο φωτεινό τόπο και το τελευταίο στάδιο πραγματοποιείται στον πιο σκοτεινό τόπο και αυτό το σκοτάδι θα εκδιωχθεί, θα δημιουργηθεί φως και όλοι οι άνθρωποι θα κατακτηθούν. Όταν οι άνθρωποι αυτού του πιο ακάθαρτου και σκοτεινού τόπου κατακτηθούν και ολόκληρος ο πληθυσμός αναγνωρίσει ότι υπάρχει ένας Θεός, ο οποίος είναι ο αληθινός Θεός και κάθε άνθρωπος πειστεί απόλυτα, τότε αυτό το γεγονός θα χρησιμοποιηθεί για την υλοποίηση του έργου της κατάκτησης σε ολόκληρο το σύμπαν. Αυτό το στάδιο του έργου είναι συμβολικό: Μόλις τελειώσει το έργο αυτής της εποχής, το έργο των 6.000 ετών διαχείρισης θα ολοκληρωθεί πλήρως. Μόλις κατακτηθούν όσοι βρίσκονται στον σκοτεινότερο τόπο, είναι αυτονόητο ότι το ίδιο θα συμβεί και οπουδήποτε αλλού. Ως εκ τούτου, μόνο το έργο της κατάκτησης στην Κίνα φέρει σημαντικό συμβολισμό. Η Κίνα αντιπροσωπεύει όλες τις δυνάμεις του σκότους και ο λαός της Κίνας αντιπροσωπεύει όλους εκείνους που προέρχονται από τη σάρκα, από τον Σατανά και είναι από σάρκα και οστά. Ο κινεζικός λαός είναι αυτός που έχει διαφθαρεί περισσότερο από τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα, ο λαός που αντιτίθεται περισσότερο στον Θεό, του οποίου η ανθρώπινη φύση είναι η πιο κατώτερη και ακάθαρτη και άρα αποτελεί το αρχέτυπο όλης της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Αυτό δεν σημαίνει ότι άλλες χώρες δεν έχουν κανένα πρόβλημα. Οι αντιλήψεις του ανθρώπου είναι παντού ίδιες και παρόλο που ο λαός των χωρών αυτών μπορεί να είναι καλού επιπέδου, αν δεν γνωρίζει τον Θεό, τότε αυτό σημαίνει ότι αντιτίθεται σ’ Αυτόν. Γιατί και οι Εβραίοι αντιτάχθηκαν και αψήφησαν τον Θεό; Γιατί και οι Φαρισαίοι αντιτάχθηκαν σ’ Αυτόν; Γιατί ο Ιούδας πρόδωσε τον Ιησού; Εκείνον τον καιρό, πολλοί από τους μαθητές δεν γνώριζαν τον Ιησού. Γιατί, αφού ο Ιησούς σταυρώθηκε και αναστήθηκε ξανά, οι άνθρωποι εξακολούθησαν να μην πιστεύουν σ’ Αυτόν; Δεν είναι ίδια η ανυπακοή του ανθρώπου; Απλώς ο λαός της Κίνας τιμωρείται χάριν παραδειγματισμού και, όταν κατακτηθεί, θα αποτελέσει πρότυπο και δείγμα και θα χρησιμεύσει ως αναφορά για άλλους. Γιατί λέω ανέκαθεν ότι εσείς είστε αρωγοί στο σχέδιο διαχείρισής Μου; Στον λαό της Κίνας η διαφθορά, η ακαθαρσία, η αδικία, η εναντίωση και η επαναστατικότητα εκδηλώνονται στον μέγιστο βαθμό και αποκαλύπτονται σε όλες τις ποικίλες μορφές τους. Από τη μία πλευρά, είναι χαμηλού επιπέδου και, από την άλλη, η ζωή και η νοοτροπία τους είναι οπισθοδρομικές, και οι συνήθειες, το κοινωνικό περιβάλλον, η οικογένεια στην οποία έχουν γεννηθεί — όλα είναι φτωχά και οπισθοδρομικά στον μέγιστο βαθμό. Η θέση τους είναι επίσης χαμηλή. Το έργο σε αυτόν τον τόπο είναι συμβολικό και αφού πραγματοποιηθεί αυτό το δοκιμαστικό έργο στο σύνολό του, το επόμενο έργο Του θα υλοποιηθεί πολύ πιο αποτελεσματικά. Αν αυτό το στάδιο του έργου ολοκληρωθεί, τότε το επόμενο έργο είναι αυτονόητο. Μόλις ολοκληρωθεί αυτό το στάδιο του έργου, θα έχει σημειωθεί μεγάλη επιτυχία και το έργο της κατάκτησης σε όλο το σύμπαν θα έχει φτάσει οριστικά στο τέλος. Στην πραγματικότητα, μόλις το έργο μεταξύ σας στεφθεί με επιτυχία, αυτή η επιτυχία θα ισχύει σε ολόκληρο το σύμπαν. Αυτό είναι το νόημα του γιατί να παίξετε τον ρόλο του πρότυπου και του δείγματος. Η ανυπακοή, η εναντίωση, η ακαθαρσία, η αδικία — όλα υπάρχουν σε αυτούς τους ανθρώπους και μέσα τους αντιπροσωπεύουν όλη την επαναστατικότητα της ανθρωπότητας. Είναι πράγματι αξιοθαύμαστοι. Έτσι, θεωρούνται ως η επιτομή της κατάκτησης και, μόλις κατακτηθούν, θα αποτελέσουν φυσικά δείγμα και πρότυπο για άλλους.

από «Το όραμα του έργου του Θεού (2)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Ο άνθρωπος ενδιαφέρεται αποκλειστικά και μόνον για το μελλοντικό αποτέλεσμα, τον τελικό προορισμό, και για το αν υπάρχει κάτι καλό στο οποίο μπορεί να ελπίζει. Εάν, κατά τη διάρκεια της κατάκτησης, χαριζόταν στον άνθρωπο κάποια ωραία ελπίδα, και εάν, πριν από την κατάκτηση του ανθρώπου, του δινόταν κάποιος κατάλληλος προορισμός για να επιδιώξει, τότε, όχι μόνον η κατάκτηση του ανθρώπου δεν θα επιτύγχανε τον σκοπό της, αλλά θα επηρεαζόταν και το αποτέλεσμα του έργου της κατάκτησης. Δηλαδή, το έργο της κατάκτησης επιτυγχάνει τον σκοπό του, με το να απομακρύνει τη μοίρα και τις προοπτικές του ανθρώπου και να κρίνει και να παιδεύει την επαναστατική του διάθεση. Δεν επιτυγχάνεται μέσα από συμφωνία με τον άνθρωπο, δηλαδή με την παροχή ευλογιών και χάριτος στον άνθρωπο, αλλά με την αποκάλυψη της αφοσίωσης του ανθρώπου, μέσα από την απογύμνωσή του από την «ελευθερία» του και την εκρίζωση των προοπτικών του. Τούτη είναι η ουσία του έργου της κατάκτησης. Εάν είχε δοθεί εξαρχής στον άνθρωπο κάποια ωραία ελπίδα, και το έργο της παίδευσης και της κρίσης ερχόταν εν συνεχεία, τότε ο άνθρωπος θα αποδεχόταν αυτή την παίδευση και την κρίση με βάση το γεγονός ότι είχε προοπτικές και, τελικά, η άνευ όρων υπακοή και λατρεία προς τον Δημιουργό εκ μέρους όλων των πλασμάτων Του δεν θα επιτυγχάνετο· θα υπήρχε μόνο τυφλή, αδαής υπακοή, ή αλλιώς, ο άνθρωπος θα πραγματοποιούσε τυφλές απαιτήσεις του Θεού, οπότε και θα καθίστατο αδύνατη η ολοκληρωτική κατάκτηση της καρδιάς του ανθρώπου. Συνεπώς, ένα τέτοιο κατακτητικό έργο θα ήταν ανίκανο να κερδίσει τον άνθρωπο και, ακόμα λιγότερο, να γίνει μάρτυρας για τον Θεό. Τέτοιου είδους πλάσματα θα ήσαν ανίκανα να εκτελέσουν το καθήκον τους και το μόνο που θα έκαναν, θα ήταν να διαπραγματεύονται με τον Θεό· τούτο δεν θα αποτελούσε κατάκτηση, αλλά οίκτο και ευλογία. Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τον άνθρωπο είναι ότι δεν σκέφτεται τίποτε άλλο παρά τη μοίρα και τις προοπτικές του, ότι τα εξιδανικεύει. Ο άνθρωπος επιδιώκει τον Θεό προς χάριν της μοίρας και των προοπτικών του· δεν λατρεύει τον Θεό λόγω της αγάπης του για Εκείνον. Κι έτσι, κατά την κατάκτηση του ανθρώπου, ο εγωισμός, η απληστία του, καθώς και όλα τα πράγματα που εμποδίζουν περισσότερο τη λατρεία του προς τον Θεό, πρέπει να εξαλειφθούν. Με τον τρόπο αυτόν, οι στόχοι της κατάκτησης του ανθρώπου θα επιτευχθούν. Ως αποτέλεσμα, στην πρώιμη κατάκτηση του ανθρώπου, είναι απαραίτητο να καθαρθούν πρώτα οι ανεξέλεγκτες φιλοδοξίες και οι πιο σοβαρές αδυναμίες του ανθρώπου και, μέσα από αυτό, να αποκαλυφθεί η αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό, καθώς και να μεταβληθεί η γνώση του για την ανθρώπινη ζωή, η άποψή του για τον Θεό, αλλά και το νόημα της ύπαρξής του. Με αυτόν τον τρόπο, εξαγνίζεται η αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό, δηλαδή, η καρδιά του ανθρώπου κατακτάται. Αλλά μέσα από τη στάση Του απέναντι σε όλα τα πλάσματα, ο Θεός δεν κατακτά μόνο προς χάριν της κατάκτησης· αντιθέτως, κατακτά προκειμένου να κερδίσει τον άνθρωπο προς χάριν της δικής Του δόξας, αλλά και για να ανακτήσει την παλαιότερη, πρωταρχική ομοίωση του ανθρώπου. Αν κατακτούσε μονάχα προς χάριν της κατάκτησης, τότε η σημασία του έργου της κατάκτησης θα χανόταν. Δηλαδή, αν ο Θεός, μετά την κατάκτηση του ανθρώπου, ένιπτε τας χείρας Του σχετικά με αυτόν, και δεν έδινε καμία προσοχή στη ζωή ή τον θάνατό του, τότε αυτό δεν θα αποτελούσε διαχείριση του ανθρωπίνου γένους, ούτε και η κατάκτηση του ανθρώπου θα γινόταν προς χάριν της σωτηρίας του. Η απόκτηση του ανθρώπου μετά την κατάκτησή του και η τελική άφιξή του σε θαυμαστό προορισμό, αποτελεί το επίκεντρο ολόκληρου του έργου της σωτηρίας, και μόνον τούτο δύναται να επιτύχει τον σκοπό της σωτηρίας του ανθρώπου. Με άλλα λόγια, η άφιξη του ανθρώπου στον ωραίο προορισμό και η είσοδός του στην ανάπαυση αποτελούν τις προοπτικές που πρέπει να κατέχουν όλα τα πλάσματα, καθώς και το έργο που πρέπει να πραγματοποιήσει ο Δημιουργός.

από «Αποκαθιστώντας την κανονική ζωή του ανθρώπου και οδηγώντας τον σε έναν θαυμαστό προορισμό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Η φάση των εσχάτων ημερών, κατά την οποία επίκειται η κατάκτηση του ανθρώπου, αποτελεί το ύστατο στάδιο στη μάχη με τον Σατανά, καθώς και το έργο για την ολοκληρωτική σωτηρία του ανθρώπου από την κυριαρχία του Σατανά. Η εσωτερική έννοια της κατάκτησης του ανθρώπου είναι η επιστροφή της ενσωμάτωσης του Σατανά, του ανθρώπου που έχει διαφθαρεί από αυτόν, στον Δημιουργό μετά την κατάκτησή του, διά του οποίου θα εγκαταλείψει τον Σατανά και θα επιστρέψει εντελώς στον Θεό. Με αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος θα έχει σωθεί ολοκληρωτικά. Και έτσι, το έργο της κατάκτησης είναι το ύστατο έργο στη μάχη εναντίον του Σατανά, αλλά και το τελικό στάδιο στη διαχείριση του Θεού προς χάριν της συντριβής του Σατανά. Χωρίς το έργο αυτό, η ολοκληρωτική σωτηρία του ανθρώπου θα ήταν τελικά αδύνατη, όπως και η απόλυτη συντριβή του Σατανά, και το ανθρώπινο γένος ποτέ δεν θα μπορούσε να εισέλθει στον θαυμαστό προορισμό ή να απαλλαγεί από την επιρροή του Σατανά. Κατά συνέπεια, το έργο για τη σωτηρία του ανθρώπου είναι αδύνατον να ολοκληρωθεί προτού ολοκληρωθεί η μάχη με τον Σατανά, επειδή ο πυρήνας του έργου της διαχείρισης του Θεού είναι η σωτηρία της ανθρωπότητας. Το πρώιμο ανθρώπινο είδος βρισκόταν στα χέρια του Θεού, αλλά εξαιτίας του πειρασμού και της διαφθοράς από τον Σατανά, ο άνθρωπος έγινε σκλάβος του και περιέπεσε στα δικά του χέρια. Έτσι, στο έργο της διαχείρισης του Θεού, ο Σατανάς κατέστη αντικείμενο προς συντριβή. Επειδή ο Σατανάς κατέλαβε τον άνθρωπο, ο οποίος αποτελεί την παρακαταθήκη ολόκληρης της διαχείρισης του Θεού, αν πρόκειται να σωθεί ο άνθρωπος, τότε πρέπει να αρπαχθεί εκ νέου από τα χέρια του Σατανά, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να ανακτηθεί μετά την αιχμαλωσία του από αυτόν. Συνεπώς, ο Σατανάς πρέπει να ηττηθεί διά των αλλαγών στην παλιά διάθεση του ανθρώπου, των αλλαγών που αποκαθιστούν την πρωταρχική λογική του και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο άνθρωπος που κρατείται αιχμάλωτος, είναι δυνατόν να αρπαχθεί εκ νέου από τα χέρια του Σατανά. Με την απελευθέρωση του ανθρώπου από την επιρροή και τα δεσμά του Σατανά, θα επέλθει και η ανάκτησή του· ο Σατανάς θα εξευτελιστεί και, τέλος, θα συντριβεί. Και επειδή ο άνθρωπος ελευθερώθηκε από τη σκοτεινή επιρροή του Σατανά, θα καταστεί λάφυρο μάχης, ενώ ο Σατανάς θα γίνει το αντικείμενο προς τιμωρία μετά το πέρας της μάχης αυτής, έπειτα από την οποία, το έργο για τη σωτηρία της ανθρωπότητας θα έχει ολοκληρωθεί εν τω συνόλω του.

από «Αποκαθιστώντας την κανονική ζωή του ανθρώπου και οδηγώντας τον σε έναν θαυμαστό προορισμό» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Το έργο της κατάκτησης που γίνεται σε εσάς έχει βαθύτατη σημασία. Πρώτον, ο σκοπός αυτού του έργου είναι να οδηγήσει στην τελείωση μια ομάδα ανθρώπων, δηλαδή, να τους οδηγήσει στην τελείωση δημιουργώντας μια ομάδα νικητών, ως την πρώτη ομάδα ανθρώπων που έχουν φτάσει στην τελείωση, δηλαδή τα πρωτοκάρπια. Δεύτερον, είναι να επιτρέψει στα δημιουργημένα πλάσματα να απολαύσουν την αγάπη του Θεού, να λάβουν τη σπουδαιότερη σωτηρία του Θεού και να λάβουν την πλήρη σωτηρία του Θεού. Αυτό που επιτρέπει στον άνθρωπο να απολαύσει, δεν είναι μόνο έλεος, αγάπη και τρυφερότητα, αλλά, πάνω απ’ όλα, παίδευση και κρίση. Από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι σήμερα, όλα όσα έχει κάνει ο Θεός στο έργο Του είναι αγάπη, χωρίς κανένα μίσος για τον άνθρωπο. Ακόμα και η παίδευση και η κρίση που έχετε δει, είναι επίσης αγάπη, μια πιο αληθινή και πιο πραγματική αγάπη: αυτή η αγάπη οδηγεί τον άνθρωπο στη σωστή οδό της ανθρώπινης ζωής. Τρίτον, είναι να γίνει μάρτυρας ενώπιον του Σατανά. Τέταρτον, είναι να θέσει τα θεμέλια για τη διάδοση του μελλοντικού ευαγγελικού έργου. Όλο το έργο που έχει κάνει αποσκοπεί να οδηγήσει τους ανθρώπους στη σωστή οδό της ανθρώπινης ζωής, ώστε να μπορούν να έχουν την κανονική ζωή του ανθρώπινου είδους, επειδή ο άνθρωπος δεν γνωρίζει πώς να ζήσει τη ζωή του. Χωρίς μια τέτοια καθοδήγηση, το μόνο που θα μπορέσεις να κάνεις θα είναι να ζεις μια κενή ζωή, μια άχρηστη και χωρίς νόημα ζωή, και δεν θα γνωρίζεις καθόλου πώς να είσαι ένα φυσιολογικό άτομο. Αυτή είναι η βαθύτερη σημασία της κατάκτησης του ανθρώπου.

από «Η εσωτερική αλήθεια του έργου της κατάκτησης (4)» στο βιβλίο «Ο Λόγος Ενσαρκώνεται»

Προηγούμενο:Η σημασία του έργου των λόγων του Θεού

Επόμενο:Η σημασία του θεϊκού έργου της κρίσης και της παίδευσης

Σχετικό περιεχόμενο