Σχετικά λόγια του Θεού:

Όταν ο Ιησούς ήρθε στον κόσμο των ανθρώπων, εγκαινίασε την Εποχή της Χάριτος και έβαλε τέλος στην Εποχή του Νόμου. Κατά τις έσχατες ημέρες, ο Θεός ενσαρκώθηκε και πάλι, και με αυτήν την ενσάρκωσή Του έβαλε τέλος στην Εποχή της Χάριτος και εγκαινίασε την Εποχή της Βασιλείας. Όλοι όσοι μπορούν να αποδεχτούν τη δεύτερη ενσάρκωση του Θεού θα οδηγηθούν στην Εποχή της Βασιλείας και επιπλέον θα μπορούν να αποδεχθούν προσωπικά την καθοδήγηση του Θεού. Παρόλο που ο Ιησούς ήρθε ανάμεσα στους ανθρώπους κι έκανε πολύ έργο, ολοκλήρωσε μόνο το έργο της λύτρωσης όλης της ανθρωπότητας και λειτούργησε ως προσφορά περί αμαρτίας του ανθρώπου· δεν απάλλαξε τον άνθρωπο από όλες τις διεφθαρμένες διαθέσεις του. Για να σωθεί ολοκληρωτικά ο άνθρωπος από την επιρροή του Σατανά, δεν αρκούσε μόνο να γίνει ο Ιησούς προσφορά περί αμαρτίας και να σηκώσει τις αμαρτίες του ανθρώπου, αλλά έπρεπε, επίσης, ο Θεός να επιτελέσει ακόμα μεγαλύτερο έργο για να απαλλάξει πλήρως τον άνθρωπο από τις διεφθαρμένες από τον Σατανά διαθέσεις του. Συνεπώς, αφότου ο άνθρωπος συγχωρέθηκε για τις αμαρτίες του, ο Θεός επέστρεψε ενσαρκωμένος για να οδηγήσει τον άνθρωπο στη νέα εποχή, και ξεκίνησε το έργο της παίδευσης και της κρίσης. Αυτό το έργο έφερε την ανθρωπότητα σε ένα υψηλότερο βασίλειο. Όλοι όσοι υποτάσσονται υπό το κράτος Του θα απολαμβάνουν ανώτερη αλήθεια και θα λαμβάνουν μεγαλύτερες ευλογίες. Θα ζούνε πραγματικά στο φως και θα αποκτήσουν την αλήθεια, την οδό και τη ζωή.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πρόλογος

Η πρώτη ενσάρκωση έγινε για να λυτρωθεί ο άνθρωπος από την αμαρτία, να λυτρωθεί μέσω του σαρκικού σώματος του Ιησού· με άλλα λόγια, Εκείνος έσωσε τον άνθρωπο από τον σταυρό, αλλά οι σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις παρέμεναν ακόμα μέσα στον άνθρωπο. Η δεύτερη ενσάρκωση δεν λειτουργεί πλέον ως προσφορά περί αμαρτίας, αλλά, αντιθέτως, σώζει πλήρως όσους λυτρώθηκαν από την αμαρτία. Αυτό γίνεται έτσι ώστε οι άνθρωποι των οποίων οι αμαρτίες έχουν συγχωρεθεί να μπορούν να ελευθερωθούν από την αμαρτία, να εξαγνιστούν τελείως και να πετύχουν αλλαγή διάθεσης, κι έτσι να απελευθερωθούν από την επιρροή του σκότους του Σατανά και να επιστρέψουν ενώπιον του θρόνου του Θεού. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί να καθαγιαστεί τελείως ο άνθρωπος. Αφότου έφτασε στο τέλος της η Εποχή του Νόμου και, αρχής γενομένης από την Εποχή της Χάριτος, ο Θεός ξεκίνησε το έργο της σωτηρίας, το οποίο συνεχίζεται στις έσχατες ημέρες, όταν ο Θεός εκτελεί το έργο της κρίσης και της παίδευσης της ανθρώπινης φυλής εξαιτίας της επαναστατικότητάς της, εξαγνίζοντας έτσι πλήρως την ανθρωπότητα. Μόνο μετά απ’ αυτό θα ολοκληρώσει ο Θεός το έργο της σωτηρίας και θα εισέλθει στην ανάπαυση.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)

Το έργο των εσχάτων ημερών είναι η εκφορά λόγων. Στον άνθρωπο μπορούν να λάβουν χώρα μεγάλες αλλαγές μέσω των λόγων. Οι αλλαγές που επιφέρει τώρα στους ανθρώπους αυτούς η αποδοχή αυτών των λόγων από μεριάς τους είναι πολύ μεγαλύτερες από εκείνες που πραγματοποιήθηκαν στους ανθρώπους από την αποδοχή σημείων και τεράτων την Εποχή της Χάριτος. Διότι, την Εποχή της Χάριτος, τα δαιμόνια εκβάλλονταν από τον άνθρωπο μέσω της χειροθεσίας και της προσευχής, αλλά οι διεφθαρμένες διαθέσεις παρέμεναν ακόμα μέσα στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος θεραπευόταν από την ασθένειά του και οι αμαρτίες του συγχωρούνταν, αλλά όσο για το πώς ακριβώς θα μπορούσε να αποβάλει τις σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις από μέσα του, αυτό το έργο δεν είχε επιτελεστεί ακόμα σ’ εκείνον. Ο άνθρωπος μόνο λυτρώθηκε και έλαβε συγχώρεση για τις αμαρτίες του λόγω της πίστης του, αλλά η αμαρτωλή φύση του ανθρώπου δεν αφαιρέθηκε και παρέμενε ακόμα μέσα του. Οι αμαρτίες του ανθρώπου συγχωρέθηκαν μέσω της ενσάρκωσης του Θεού, αλλά αυτό δεν σήμαινε ότι ο άνθρωπος δεν είχε πλέον την αμαρτία μέσα του. Οι αμαρτίες του ανθρώπου μπορούσαν να συγχωρεθούν μέσω της προσφοράς περί αμαρτίας, αλλά όσο για το πώς ακριβώς μπορεί να μην αμαρτάνει πλέον ο άνθρωπος και πώς μπορούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις του και η αμαρτωλή του φύση να αποβληθούν ολοκληρωτικά, καθώς και πώς μπορεί να αλλάξει ως έναν βαθμό η ζωή-διάθεσή του, ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να λύσει αυτό το πρόβλημα. Οι αμαρτίες του ανθρώπου έχουν συγχωρεθεί, κι αυτό οφείλεται στο έργο της σταύρωσης του Θεού, αλλά ο άνθρωπος συνεχίζει να ζει μέσα στις παλιές σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις του. Ως εκ τούτου, ο άνθρωπος πρέπει να σωθεί πλήρως από τις σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις του, η αμαρτωλή του φύση πρέπει να αποβληθεί ολοκληρωτικά, να μην αναπτυχθεί ποτέ ξανά και η διάθεσή του πρέπει να μεταμορφωθεί. Αυτό προϋποθέτει ο άνθρωπος να κατανοεί το μονοπάτι της ανάπτυξης στη ζωή, να κατανοεί την οδό της ζωής, καθώς και τον τρόπο να αλλάξει τη διάθεσή του. Επιπλέον, προϋποθέτει ο άνθρωπος να ασκείται σύμφωνα με αυτό το μονοπάτι, έτσι ώστε η διάθεσή του να μπορεί σταδιακά να αλλάξει κι εκείνος να μπορεί να ζήσει υπό τη λάμψη του φωτός, ώστε όλα όσα κάνει να είναι σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού, ώστε να μπορέσει να αποβάλει τις σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις του και ώστε να απελευθερωθεί από την επιρροή του σκότους του Σατανά, κι έτσι να αναδυθεί τελείως από την αμαρτία. Τότε μόνο θα έχει λάβει ο άνθρωπος την πλήρη σωτήρια χάρη.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)

Τον καιρό που επιτελούσε ο Ιησούς το έργο Του, η γνώση του ανθρώπου γι’ Αυτόν ήταν ακόμα ασαφής και αόριστη. Ο άνθρωπος πίστευε ανέκαθεν ότι Εκείνος ήταν ο απόγονος του Δαβίδ και είπε πως ήταν κάποιος μεγάλος προφήτης, ο φιλάνθρωπος Κύριος που λύτρωσε τον άνθρωπο από τις αμαρτίες του. Ορισμένοι, με βάση την πίστη τους, θεραπεύτηκαν αγγίζοντας μόνο την άκρη του ενδύματός Του. Οι τυφλοί βρήκαν το φως τους και ακόμη και οι νεκροί επανήλθαν στη ζωή. Ωστόσο, ο άνθρωπος δεν μπορούσε να ανακαλύψει τις σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις που ήταν βαθιά ριζωμένες μέσα του ούτε ήξερε πώς να τις αποβάλει. Ο άνθρωπος έλαβε πολλή χάρη, όπως τη γαλήνη και την ευτυχία της σάρκας, την ευλογία ολόκληρης της οικογένειας μέσω της πίστης ενός μέλους της, τη θεραπεία ασθενειών και ούτω καθεξής. Τα υπόλοιπα ήταν οι καλές πράξεις του ανθρώπου και η ευσεβής εμφάνισή του. Εάν κάποιος μπορούσε να ζήσει βάσει αυτών, τότε θεωρείτο πιστός που ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Μόνο τέτοιου είδους πιστοί μπορούσαν να εισέλθουν στον ουρανό μετά θάνατον, πράγμα που σήμαινε ότι είχαν σωθεί. Εντούτοις, κατά τη διάρκεια της ζωής τους, αυτοί οι άνθρωποι δεν κατανοούσαν διόλου την οδό της ζωής. Το μόνο που έκαναν ήταν να διαπράττουν αμαρτίες κι έπειτα να εξομολογούνται τις αμαρτίες τους, σε έναν συνεχή κύκλο, χωρίς να έχουν κάποιο μονοπάτι για να αλλάξουν τη διάθεσή τους: Αυτή ήταν η κατάσταση του ανθρώπου την Εποχή της Χάριτος. Έχει λάβει ο άνθρωπος πλήρη σωτηρία; Όχι! Επομένως, αφότου τελείωσε εκείνο το στάδιο του έργου, παρέμενε ακόμα το έργο της κρίσης και της παίδευσης. Αυτό το στάδιο είναι ο εξαγνισμός του ανθρώπου μέσω του λόγου, δίνοντάς του, έτσι, ένα μονοπάτι να ακολουθήσει. Αυτό το στάδιο δεν θα ήταν αποδοτικό ή ουσιαστικό εάν συνέχιζε την εκβολή των δαιμονίων, διότι δεν θα κατόρθωνε να εξαλείψει την αμαρτωλή φύση του ανθρώπου και ο άνθρωπος θα έμενε στάσιμος στη συγχώρεση των αμαρτιών του. Μέσα από την προσφορά περί αμαρτίας, ο άνθρωπος έχει συγχωρεθεί για τις αμαρτίες του, διότι το έργο της σταύρωσης έχει ήδη φτάσει στο τέλος του και ο Θεός έχει επικρατήσει του Σατανά. Ωστόσο, οι διεφθαρμένες διαθέσεις του ανθρώπου παραμένουν μέσα του, ο άνθρωπος μπορεί ακόμη να αμαρτάνει και να αντιστέκεται στον Θεό, και ο Θεός δεν έχει κερδίσει την ανθρωπότητα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, σε αυτό το στάδιο του έργου, ο Θεός χρησιμοποιεί τον λόγο για να εκθέσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του ανθρώπου και να τον κάνει να ασκείται σύμφωνα με το σωστό μονοπάτι. Το έργο αυτού του σταδίου είναι πιο ουσιαστικό από το προηγούμενο, καθώς και πιο αποδοτικό, διότι τώρα ο λόγος εφοδιάζει άμεσα τη ζωή του ανθρώπου και καθιστά δυνατή την πλήρη ανανέωση της διάθεσης του ανθρώπου. Πρόκειται για ένα πολύ πιο διεξοδικό στάδιο του έργου. Επομένως, η ενσάρκωση κατά τις έσχατες ημέρες έχει ολοκληρώσει τη σημασία της ενσάρκωσης του Θεού και έχει περατώσει πλήρως το σχέδιο διαχείρισης του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)

Το μόνο που ξέρεις είναι ότι ο Ιησούς θα κατέλθει τις έσχατες ημέρες, αλλά πώς ακριβώς θα κατέλθει; Μπορεί ένας αμαρτωλός όπως εσύ, ο οποίος έχει μόλις λυτρωθεί και δεν έχει υποβληθεί σε αλλαγή ούτε στην τελείωση από τον Θεό, να συμβαδίζει με τις προθέσεις του Θεού; Είναι αλήθεια ότι εσύ, εσύ που είσαι ακόμα ο παλιός εαυτός σου, σώθηκες από τον Ιησού και, λόγω της σωτηρίας του Θεού, δεν είσαι της αμαρτίας, αλλά αυτό δεν αποδεικνύει ότι δεν έχεις αμαρτία ούτε βρομιά. Πώς είναι δυνατόν να καθαγιαστείς αν δεν έχεις υποβληθεί σε αλλαγή; Μέσα σου είσαι γεμάτος βρομιά, και είσαι εγωιστής και ευτελής, αλλά εξακολουθείς να επιθυμείς να κατέλθεις με τον Ιησού —πού τέτοια τύχη! Έχεις παραλείψει ένα βήμα στην πίστη σου στον Θεό· έχεις απλώς λυτρωθεί, αλλά δεν έχεις υποβληθεί σε αλλαγή. Για να συμβαδίσεις με τις προθέσεις του Θεού, ο Θεός πρέπει να επιτελέσει προσωπικά το έργο για να σε αλλάξει και να σε καθάρει. Ειδάλλως, έχεις απλώς λυτρωθεί και είναι αδύνατον να καθαγιαστείς. Δεν έχεις, σ’ αυτήν την περίπτωση, τα προσόντα να απολαύσεις τις υπέροχες ευλογίες μαζί με τον Θεό, επειδή έχεις μείνει ένα βήμα πίσω στο έργο του Θεού για τη διαχείριση του ανθρώπου, το οποίο είναι το κρίσιμο στάδιο της αλλαγής και της τελείωσης του ανθρώπου. Εσύ, ένας αμαρτωλός που έχει μόλις λυτρωθεί, είσαι, επομένως, ανίκανος να λάβεις άμεσα την κληρονομιά του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Περί ονομασιών και ταυτότητας

Στο έργο των εσχάτων ημερών, η ισχύς του λόγου είναι μεγαλύτερη από εκείνη της εκδήλωσης σημείων και τεράτων, και η εξουσία του λόγου υπερβαίνει εκείνη των σημείων και των τεράτων. Ο λόγος εκθέτει όλες τις διεφθαρμένες διαθέσεις που κρύβονται βαθιά μες στην καρδιά του ανθρώπου. Δεν είσαι σε θέση να τις ανακαλύψεις μόνος σου. Όταν τις εκθέσει ο λόγος, θα φτάσεις φυσικά στο σημείο να τις ανακαλύψεις· θα πρέπει τις αναγνωρίσεις και θα έχεις πειστεί απόλυτα. Αυτή δεν είναι η εξουσία του λόγου; Αυτό είναι το αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται από το έργο του λόγου σήμερα. Επομένως, ο άνθρωπος δεν μπορεί να σωθεί πλήρως από τις αμαρτίες του μέσω της θεραπείας ασθενειών και της εκβολής των δαιμονίων, ούτε μπορεί να ολοκληρωθεί πλήρως μέσω της εκδήλωσης σημείων και τεράτων. Η εξουσία της θεραπείας των ασθενειών και της εκβολής των δαιμονίων δίνει μονάχα χάρη στον άνθρωπο, αλλά η σάρκα του ανθρώπου εξακολουθεί να είναι του Σατανά και οι σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις παραμένουν ακόμα μέσα στον άνθρωπο. Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος που δεν έχει εξαγνιστεί είναι ακόμη της αμαρτίας και της ακαθαρσίας. Μόνο αφότου ο άνθρωπος εξαγνιστεί μέσω του λόγου, μπορεί να κερδηθεί από τον Θεό και να καθαγιαστεί. Όταν τα δαιμόνια εκβλήθηκαν από τον άνθρωπο και αυτός λυτρώθηκε, αυτό σήμαινε μόνο ότι αποσπάστηκε από τα χέρια του Σατανά και επέστρεψε στον Θεό. Ωστόσο, ο άνθρωπος δεν έχει ακόμα εξαγνιστεί ούτε έχει αλλαχθεί από τον Θεό, και παραμένει διεφθαρμένος. Μέσα στον άνθρωπο εξακολουθούν να υπάρχουν η ακαθαρσία, η αντίσταση και η επαναστατικότητα· ο άνθρωπος έχει επιστρέψει στον Θεό μόνο μέσω της λύτρωσης από Εκείνον, αλλά δεν έχει την παραμικρή γνώση του Θεού και εξακολουθεί να είναι ικανός να Του αντιστέκεται και να Τον προδίδει. Προτού λυτρωθεί ο άνθρωπος, πολλά από τα δηλητήρια του Σατανά είχαν ήδη φυτευτεί μέσα του και, μετά από χιλιάδες έτη διαφθοράς από τον Σατανά, έχει μέσα του μια φύση που αντιστέκεται στον Θεό. Επομένως, όταν λυτρώθηκε ο άνθρωπος, αυτό δεν ήταν τίποτα περισσότερο από λύτρωση. Δηλαδή, ο άνθρωπος αγοράστηκε έναντι υψηλού τιμήματος, αλλά η δηλητηριώδης φύση μέσα του δεν εξαλείφθηκε. Ο άνθρωπος, που είναι τόσο ρυπαρός, πρέπει να αλλάξει προτού γίνει άξιος να υπηρετήσει τον Θεό. Μέσω αυτού του έργου της κρίσης και της παίδευσης, ο άνθρωπος θα καταφέρει να γνωρίσει πλήρως την ακάθαρτη και διεφθαρμένη ουσία μέσα του και θα μπορέσει να αλλάξει εντελώς και να εξαγνιστεί. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί ο άνθρωπος να αξιωθεί να επιστρέψει ενώπιον του θρόνου του Θεού. Όλο το τρέχον έργο εκτελείται προκειμένου να εξαγνιστεί ο άνθρωπος και να αλλάξει. Γίνεται προκειμένου ο άνθρωπος να αποβάλει τη διαφθορά του και να εξαγνιστεί μέσω της κρίσης και της παίδευσης του λόγου, και μέσω του εξευγενισμού. Αντί να θεωρηθεί πως αυτό το στάδιο του έργου είναι εκείνο της σωτηρίας, θα ήταν πιο κατάλληλο να ειπωθεί ότι είναι το έργο του εξαγνισμού. Στην πραγματικότητα, αυτό το στάδιο είναι και το έργο της κατάκτησης, καθώς και το δεύτερο στάδιο του έργου της σωτηρίας.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το μυστήριο της ενσάρκωσης (4)

Το έργο του Θεού κατά την παρούσα ενσάρκωση είναι να εκφράσει τη διάθεσή Του, κυρίως μέσα από παίδεμα και κρίση, και πάνω σ’ αυτό το θεμέλιο, να φέρει περισσότερη αλήθεια στον άνθρωπο και να του υποδείξει περισσότερους τρόπους άσκησης, πετυχαίνοντας, έτσι, τον στόχο Του να κατακτήσει τον άνθρωπο και να τον λυτρώσει από τις διεφθαρμένες διαθέσεις του. Αυτό βρίσκεται πίσω από το έργο του Θεού στην Εποχή της Βασιλείας.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πρόλογος

Όσοι είναι σε θέση να παραμείνουν σταθεροί κατά τη διάρκεια του έργου της κρίσης και της παίδευσης του Θεού τις έσχατες ημέρες —δηλαδή, κατά τη διάρκεια του τελικού έργου του εξαγνισμού— θα είναι εκείνοι που θα εισέλθουν στην τελική ανάπαυση στο πλευρό του Θεού· έτσι, όλοι όσοι θα εισέλθουν στην ανάπαυση θα έχουν απελευθερωθεί από την επιρροή του Σατανά και θα έχουν κερδηθεί από τον Θεό μόνο αφότου έχουν υποβληθεί στο τελικό έργο Του, αυτό του εξαγνισμού. Αυτοί οι άνθρωποι, που θα έχουν τελικά κερδηθεί από τον Θεό, θα εισέλθουν στην τελική ανάπαυση. Ουσιαστικά, ο Θεός κάνει το έργο της παίδευσης και της κρίσης για να εξαγνίσει την ανθρωπότητα και χάριν της τελικής ημέρας της ανάπαυσης· αλλιώς, κανένα μέλος της ανθρωπότητας δεν θα μπορούσε να καταταχθεί σύμφωνα με το είδος του ή να εισέλθει στην ανάπαυση. Αυτό το έργο είναι το μοναδικό μονοπάτι της ανθρωπότητας για να εισέλθει στην ανάπαυση. Μόνο το έργο του εξαγνισμού του Θεού θα εξαγνίσει τους ανθρώπους από την αδικία τους, και μόνο το έργο της παίδευσης και της κρίσης Του θα εκθέσει αυτά τα επαναστατικά στοιχεία της ανθρωπότητας, διαχωρίζοντας έτσι εκείνους που μπορούν να σωθούν από αυτούς που δεν μπορούν, και εκείνους που μπορούν να παραμείνουν από εκείνους που δεν μπορούν. Όταν τελειώσει αυτό το έργο, όλοι εκείνοι στους οποίους επιτραπεί να παραμείνουν, θα εξαγνιστούν και θα εισέλθουν σε μια υψηλότερη σφαίρα της ανθρωπότητας, στην οποία θα απολαύσουν μια πιο θαυμάσια δεύτερη ανθρώπινη ζωή πάνω στη γη· με άλλα λόγια, θα εισέλθουν στην ημέρα της ανάπαυσης της ανθρωπότητας και θα ζήσουν μαζί με τον Θεό. Αφότου θα έχουν παιδευτεί και κριθεί όσοι δεν μπορούν να παραμείνουν, θα εκτεθούν πλήρως τα αληθινά τους πρόσωπα και μετά από αυτό, θα καταστραφούν όλοι. Όπως και ο Σατανάς, δεν θα τους επιτραπεί πλέον να επιβιώσουν πάνω στη γη. Η ανθρωπότητα του μέλλοντος δεν θα περιλαμβάνει πλέον κανένα από τους ανθρώπους αυτού του είδους· τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι κατάλληλοι να εισέλθουν στη χώρα της τελικής ανάπαυσης, ούτε να εισέλθουν στην ημέρα ανάπαυσης που θα μοιραστούν ο Θεός και η ανθρωπότητα, γιατί είναι οι στόχοι της τιμωρίας και είναι κακοί, όχι δίκαιοι άνθρωποι. […] Ο μοναδικός σκοπός πίσω από το τελικό έργο του Θεού για την τιμωρία του κακού και την ανταμοιβή του καλού είναι να εξαγνίσει τελείως όλους τους ανθρώπους, ώστε να μπορεί να φέρει σε αιώνια ανάπαυση μια αμιγώς καθαγιασμένη ανθρωπότητα. Αυτό το στάδιο του έργου Του είναι το πιο κρίσιμο· είναι το τελικό στάδιο ολόκληρου του έργου διαχείρισής Του.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός και ο άνθρωπος θα εισέλθουν στην ανάπαυση μαζί

Ο Χριστός των εσχάτων ημερών φέρνει τη ζωή και φέρνει τη διαρκή και αέναη οδό της αλήθειας. Αυτή η αλήθεια είναι το μονοπάτι με το οποίο ο άνθρωπος κερδίζει τη ζωή και είναι το μοναδικό μονοπάτι για να γνωρίσει τον Θεό και να λάβει την έγκρισή Του. Εάν δεν αναζητήσεις την οδό της ζωής που προσφέρει ο Χριστός των εσχάτων ημερών, τότε δεν θα κερδίσεις ποτέ την έγκριση του Ιησού και δεν θα έχεις ποτέ τα προσόντα για να διαβείς την πύλη της βασιλείας των ουρανών, γιατί είσαι μαριονέτα και δεσμώτης της ιστορίας. Εκείνοι που εξουσιάζονται από κανονισμούς, από λόγια και από τα δεσμά της ιστορίας, δεν θα μπορέσουν ποτέ να κερδίσουν τη ζωή ούτε να κερδίσουν την αέναη οδό της ζωής. Κι αυτό γιατί το μόνο που κερδίζουν είναι θολό νερό στο οποίο προσκολλώνται για χιλιάδες χρόνια, κι όχι το νερό της ζωής που αναβλύζει από τον θρόνο. Αυτοί που δεν είναι εφοδιασμένοι με το νερό της ζωής, θα παραμείνουν για πάντα πτώματα, παιχνιδάκια του Σατανά και υιοί της κόλασης. Πώς, λοιπόν, θα μπορέσουν να αντικρίσουν τον Θεό; Απλώς επιζητάς να παραμείνεις προσκολλημένος στο παρελθόν, να μείνεις ακίνητος και να διατηρήσεις τα πράγματα ως έχουν, και δεν επιζητάς να αλλάξεις την καθεστηκυία τάξη και να απορρίψεις την ιστορία, επομένως δεν θα είσαι πάντα εχθρικός απέναντι στον Θεό; Τα βήματα του έργου του Θεού είναι συγκλονιστικά και πανίσχυρα, σαν φουσκωμένα κύματα και βροντεροί κεραυνοί —κι εσύ, παρ’ όλα αυτά, κάθεσαι περιμένοντας παθητικά την καταστροφή, προσκολλημένος στα παλιά και περιμένοντας να σου έρθουν τα πράγματα ουρανοκατέβατα. Μ’ αυτόν τον τρόπο, πώς είναι δυνατόν να θεωρηθείς σαν κάποιος που ακολουθεί τα βήματα του Αμνού; Πώς γίνεται ν’ αποδείξει αυτό ότι ο Θεός στον οποίον είσαι προσκολλημένος είναι ο Θεός που είναι πάντα νέος και ποτέ παλιός; Και πώς μπορούν οι λέξεις από τα κιτρινισμένα σου βιβλία να σε περάσουν σε μια νέα εποχή; Πώς μπορούν να σε οδηγήσουν στην αναζήτηση των βημάτων του έργου του Θεού; Και πώς μπορούν να σε οδηγήσουν στον ουρανό; Αυτό που κρατάς στα χέρια σου δεν είναι παρά λόγια που μπορούν να παράσχουν μόνο παροδική παρηγοριά, κι όχι αλήθειες που μπορούν να δώσουν ζωή. Τα λόγια των Γραφών που διαβάζεις μπορούν μόνο να σου εμπλουτίζουν τη γλώσσα· δεν είναι λόγια σοφίας που θα σε βοηθήσουν να γνωρίσεις την ανθρώπινη ζωή ούτε, βέβαια, είναι το μονοπάτι που μπορεί να σε οδηγήσει στην τελείωση. Αυτή η διαφορά δεν σε κάνει να στοχαστείς; Δεν σου προσφέρει διορατικότητα για τα μυστήρια που εμπεριέχονται; Έχεις την ικανότητα να οδηγήσεις μόνος σου τον εαυτό σου να συναντήσει τον Θεό στον ουρανό; Χωρίς την έλευση του Θεού, μπορείς να πας μόνος σου στον ουρανό και να απολαύσεις την οικογενειακή ευτυχία μαζί με τον Θεό; Εξακολουθείς ακόμα να ονειρεύεσαι; Σε παροτρύνω, λοιπόν, να πάψεις να ονειρεύεσαι και να δεις ποιος είναι αυτός που εργάζεται τώρα —να κοιτάξεις για να δεις ποιος είναι τώρα αυτός που επιτελεί το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου κατά τη διάρκεια των εσχάτων ημερών. Εάν δεν το κάνεις, δεν θα κερδίσεις ποτέ την αλήθεια και δεν θα κερδίσεις ποτέ τη ζωή.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο ο Χριστός των εσχάτων ημερών μπορεί να δώσει στον άνθρωπο την οδό για την αιώνια ζωή

Αυτοί που επιθυμούν να κερδίσουν τη ζωή χωρίς να στηρίζονται στην αλήθεια που ειπώθηκε από τον Χριστό είναι οι πιο γελοίοι άνθρωποι στη γη, κι εκείνοι που δεν αποδέχονται την οδό της ζωής που έφερε ο Χριστός είναι χαμένοι σε μια φαντασία. Κι έτσι, λέω ότι εκείνους που δεν αποδέχονται τον Χριστό των εσχάτων ημερών, θα τους αποστρέφεται ο Θεός για πάντα. Ο Χριστός είναι η πύλη του ανθρώπου για τη βασιλεία τις έσχατες ημέρες και δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να Τον παρακάμψει. Κανείς δεν μπορεί να τελειωθεί από τον Θεό, παρά μόνο μέσω του Χριστού. Πιστεύεις στον Θεό, άρα πρέπει να αποδεχτείς τα λόγια Του και να υποταχθείς στον Λόγο Του. Μη σκέφτεσαι μόνο να κερδίσεις ευλογίες, ενώ δεν είσαι ικανός να αποδεχθείς την αλήθεια και την παροχή της ζωής. Ο Χριστός έρχεται τις έσχατες ημέρες, ώστε να παράσχει σε όλους εκείνους που πιστεύουν ειλικρινά σ’ Αυτόν ζωή. Αυτό το έργο υπάρχει για χάρη της ολοκλήρωσης της παλιάς εποχής και της εισόδου στη νέα, και αυτό το έργο είναι, επίσης, το μονοπάτι που πρέπει να διαβούν όλοι εκείνοι που θα εισέλθουν στη νέα εποχή. Εάν δεν αναγνωρίζεις τον Χριστό, και, επιπλέον, Τον καταδικάζεις, Τον βλασφημείς, ή Τον καταδιώκεις, τότε είναι σίγουρο ότι θα καίγεσαι στην αιωνιότητα και δεν θα εισέλθεις ποτέ στη βασιλεία του Θεού. Αυτό οφείλεται στο ότι ο Χριστός αυτός είναι ο ίδιος η έκφραση του Αγίου Πνεύματος, η έκφραση του Θεού, Εκείνος τον οποίο εμπιστεύτηκε ο Θεός να εκτελέσει το έργο Του πάνω στη γη, κι γι’ αυτό λέω ότι εάν δεν μπορείς να αποδεχτείς όλα εκείνα που κάνει ο Χριστός των εσχάτων ημερών, τότε βλασφημείς το Άγιο Πνεύμα. Τα αντίποινα που αρμόζουν σε όσους βλασφημούν το Άγιο Πνεύμα είναι αυταπόδεικτα σε όλους. Σου λέω επίσης το εξής: Αν αντισταθείς στον Χριστό των εσχάτων ημερών, αν απορρίψεις τον Χριστό των εσχάτων ημερών, τότε κανένας άλλος δεν θα επωμιστεί τις συνέπειες αυτού για λογαριασμό σου. Επιπλέον, απ’ αυτήν τη στιγμή κι έπειτα, δεν θα έχεις ποτέ ξανά την ευκαιρία να κερδίσεις την έγκριση του Θεού· ακόμη κι αν επιθυμείς να λυτρωθείς, δεν θα είσαι σε θέση να αντικρίσεις ξανά το πρόσωπο του Θεού. Κι αυτό γιατί αυτό στο οποίο αντιστέκεσαι δεν είναι ένα ανθρώπινο ον, αυτό που απορρίπτεις δεν είναι ένας ασήμαντος άνθρωπος, αλλά ο Χριστός. Γνωρίζεις ποιες είναι οι επιπτώσεις αυτού; Δεν κάνεις ένα μικρό λάθος· αντιθέτως, διαπράττεις μια ειδεχθή αμαρτία. Κι έτσι, συμβουλεύω τον καθένα από εσάς να μη δείχνετε τα δόντια σας και τα νύχια σας ούτε να κάνετε αυθαίρετα σχόλια μπροστά στην αλήθεια, διότι μόνο η αλήθεια μπορεί να σου δώσει ζωή και τίποτα εκτός από την αλήθεια δεν μπορεί να σου δώσει τη δυνατότητα να ξαναγεννηθείς και να δεις ξανά το πρόσωπο του Θεού.

«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Μόνο ο Χριστός των εσχάτων ημερών μπορεί να δώσει στον άνθρωπο την οδό για την αιώνια ζωή