Από της Σιαοχέ, Κίνα

Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Επειδή οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τις ενορχηστρώσεις και την κυριαρχία του Θεού, πάντα αντιμετωπίζουν τη μοίρα με στάση απείθειας και επαναστατικότητας, και πάντα θέλουν να απελευθερωθούν από την εξουσία και την κυριαρχία του Θεού και από τα όσα τους επιφυλάσσει η μοίρα, ελπίζοντας, μάταια, πως θα αλλάξουν τις παρούσες τους συνθήκες, αλλά και τη μοίρα τους. Ωστόσο, ποτέ δεν μπορούν να επιτύχουν και ανατρέπονται σε κάθε στροφή. Ο αγώνας αυτός, ο οποίος λαμβάνει χώρα βαθιά μέσα στην ψυχή τους, τους προκαλεί πόνο κι αυτός ο πόνος χαράσσεται στα κόκαλα καθώς, και παράλληλα τους κάνει να χαραμίσουν τη ζωή τους. Ποια είναι η αιτία του πόνου αυτού; Οφείλεται στην κυριαρχία του Θεού ή στο ότι έχουν κακή τύχη; Προφανώς, κανένα δεν ισχύει. Σε τελική ανάλυση, προκαλείται από τα μονοπάτια που παίρνουν οι άνθρωποι και απ’ τους τρόπους με τους οποίους επιλέγουν να ζήσουν τη ζωή τους. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να μην έχουν βιώσει αυτά τα πράγματα. Ωστόσο, όταν γνωρίζεις πραγματικά και αναγνωρίζεις πως ο Θεός έχει κυριαρχία πάνω στην ανθρώπινη μοίρα, όταν κατανοείς πραγματικά πως όλα αυτά στα οποία κυριαρχεί ο Θεός και τα οποία διευθετεί για σένα σου παρέχουν μεγάλο όφελος και προστασία, τότε θα απαλύνεται σταδιακά ο πόνος που νιώθεις και όλο σου το είναι σταδιακά θα χαλαρώνει, θα ελευθερώνεται και θα απελευθερώνεται» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄). Αυτό το χωρίο των λόγων του Θεού μού θυμίζει την παλιά μου εμπειρία όταν εργαζόμουν σκληρά. Επειδή δεν κατανοούσα την κυριαρχία του Θεού, πάντα ήθελα να αλλάξω τη μοίρα μου με τις δικές μου προσπάθειες και να ζήσω μια αξιοσέβαστη και ευυπόληπτη ζωή γεμάτη φήμη και κέρδος, και τον θαυμασμό των άλλων. Πίστευα ότι με τη φήμη και το κέρδος θα ζούσα ευτυχισμένη. Μετά από συνεχείς αναποδιές και αποτυχίες, αφυπνίστηκα όταν παραλίγο να πεθάνω σε τροχαίο με λεωφορείο, και συνειδητοποίησα πόσο ανήμποροι και ασήμαντοι είναι οι άνθρωποι μπροστά στον θάνατο, καθώς και ότι κανένα χρηματικό ποσό δεν μπορεί να αγοράσει τη ζωή, ότι η επιδίωξη της φήμης και του κέρδους μού έφερε μόνο πόνο και κενό, και ότι μόνο αν επέλεγα να υποταχθώ στην κυριαρχία και τις ρυθμίσεις του Θεού και να εκπληρώσω το καθήκον μου ως δημιούργημα μπορούσα να ζήσω την πιο ουσιαστική ζωή.

Γεννήθηκα στην επαρχία και, όταν ήμουν παιδί, έβλεπα την αδελφή μου να δουλεύει στο εργαστήριο ενός εργοστασίου επεξεργασίας ορυκτών. Το εργασιακό της περιβάλλον ήταν άνετο και χαλαρό, και ταξίδευε τακτικά για επαγγελματικούς λόγους. Κάθε φορά που ερχόταν στο σπίτι, ήταν ντυμένη πολύ μοντέρνα και όμορφα, και μας έφερνε παραδοσιακά προϊόντα από άλλες περιοχές. Όλοι στο χωριό τη θαύμαζαν πολύ, κι εγώ τη ζήλευα και σκεφτόμουν: «Τι ωραία θα ήταν αν μπορούσα να ζήσω μια τόσο αξιοσέβαστη και γεμάτη κύρος ζωή στο μέλλον!» Όταν αποφοίτησα από το γυμνάσιο, έτυχε το εργοστάσιο επεξεργασίας ορυκτών όπου εργαζόταν η αδελφή μου να προσλαμβάνει κόσμο, και έτσι πήγα να δουλέψω εκεί. Επειδή είχα χαμηλό μορφωτικό επίπεδο χωρίς εξειδικευμένες δεξιότητες, μπορούσα να εργαστώ μόνο στην παραγωγή. Ο θόρυβος των μηχανημάτων ήταν εκκωφαντικός και υπήρχε σκόνη παντού. Κουβαλούσα πάρα πολύ βαριά αντιδραστήρια πάνω-κάτω στις σκάλες κάθε μέρα για να τα γεμίζω. Επειδή ήμουν αλλεργική στα αντιδραστήρια, έβγαλα κόκκινο εξάνθημα στα χέρια και το πρόσωπό μου. Έπρεπε, επίσης, να δουλεύω βάρδιες όλη τη νύχτα, και μετά από λίγους μήνες, φαινόμουν χλομή. Η βαριά σωματική εργασία συχνά με εξαντλούσε εντελώς. Είδα ότι οι συνάδελφοί μου που έκαναν εξειδικευμένη εργασία απολάμβαναν τα καλύτερα οφέλη και σπίτια, καθώς και μισθό αρκετές φορές υψηλότερο από τον δικό μου. Επίσης, συχνά κάθονταν στο γραφείο, διάβαζαν χαλαρά εφημερίδα κι έπιναν τσάι, ήταν ντυμένοι κομψά, κι είχαν εκλεπτυσμένο και ευγενικό βλέμμα. Όταν κοίταξα τον εαυτό μου, ένιωσα σαν να ήμουν πιο κάτω από αυτούς. Ένιωθα πολύ κατώτερη. Σκεφτόμουν μέσα μου: «Δεν έχω ούτε μόρφωση ούτε δεξιότητες, και γι’ αυτό μπορώ να κάνω μόνο χειρωνακτική εργασία. Πραγματικά μετανιώνω που δεν μελετούσα σκληρά στο παρελθόν. Αν είχα μελετήσει σκληρά και είχα πάρει πτυχίο, τότε δεν θα μπορούσα να ξεχωρίσω από το πλήθος και να ζήσω μια αξιοθαύμαστη και αξιοζήλευτη ζωή όπως αυτοί; Όλοι άνθρωποι είμαστε· εγώ γιατί είμαι τόσο αποτυχημένη; Δεν θέλω να περάσω όλη μου τη ζωή δουλεύοντας στη γραμμή παραγωγής». Αργότερα, άκουσα ότι θα είχα τη δυνατότητα να περάσω τις εισαγωγικές εξετάσεις του επαγγελματικού λυκείου μέσω του εργοστασίου. Δεν ξεκουραζόμουν πλέον καθόλου, σηκωνόμουν νωρίς και πήγαινα για ύπνο αργά ώστε να απομνημονεύω βιβλία και να κάνω εξάσκηση. Μετά από δύο χρόνια σκληρής δουλειάς, απέκτησα τα προσόντα να παρακολουθήσω μια επαγγελματική σχολή. Τρία χρόνια αργότερα, πήρα το πτυχίο μου όπως επιθυμούσα κι απέκτησα ειδικότητα. Έβγαλα τα γεμάτα γράσο ρούχα της δουλειάς και άφησα πίσω μου τη σκόνη των μηχανημάτων για μια αξιοζήλευτη δουλειά γραφείου. Όταν έβλεπα τους πρώην συναδέλφους μου στη γραμμή παραγωγής, σκεφτόμουν ότι οι προσπάθειές μου τα τελευταία χρόνια δεν ήταν μάταιες. Πίστευα ακόμα πιο πολύ στην ιδέα: «Πρέπει υπομείνεις τις μεγαλύτερες κακουχίες για να γίνεις ο σπουδαιότερος των ανθρώπων». Πίστευα επίσης ότι εφόσον δούλευα σκληρά, θα μπορούσα να ζήσω μια χαλαρή, άνετη, αξιοπρεπή και γεμάτη κύρος ζωή.

Αλλά όταν έφτασα στο γραφείο του τμήματος, διαπίστωσα ότι οι συνάδελφοί μου δεν είχαν μόνο ακαδημαϊκά προσόντα, αλλά και επαγγελματικούς τίτλους. Αν και κάναμε την ίδια δουλειά, έπαιρνα τον χαμηλότερο μισθό. Επιπλέον, χωρίς επαγγελματικό τίτλο, δεν θα δικαιούμουν στέγαση, θέση ευθύνης ή προαγωγή, και θα μπορούσα να ξαναμετατεθώ στη γραμμή παραγωγής ανά πάσα στιγμή. Αν ήθελα αύξηση και προαγωγή, έπρεπε να αποκτήσω έναν υψηλό επαγγελματικό τίτλο. Κατόπιν, αγόρασα υλικό εξετάσεων σε θέματα όπως λογιστικές αρχές, αγγλικά ανώτερου επιπέδου, στατιστικές αρχές και ούτω καθεξής. Δεν ήμουν καθόλου εξοικειωμένη με αυτά τα αντικείμενα και μου ήταν πολύ δύσκολο να τα μάθω. Ωστόσο, προκειμένου να αποκτήσω μια ασφαλή θέση στο γραφείο του τμήματος, έπρεπε να βάλω τα δυνατά μου. Αργότερα, επένδυα όλη μου την ενέργεια εκτός δουλειάς στη μελέτη. Για να μελετάω απερίσπαστη, πήρα μάλιστα την αγωνιώδη απόφαση να παραδώσω το ενός έτους παιδί μου στους γονείς μου. Λόγω του μεγάλου άγχους στη δουλειά και του χαμηλού εκπαιδευτικού υποβάθρου μου, έδωσα εξετάσεις δύο συνεχόμενα χρόνια, αλλά απέτυχα και τις δύο φορές. Οι συνάδελφοί μου με κορόιδευαν κι ο σύζυγός μου με συμβούλεψε να μην ξαναδώσω εξετάσεις. Εγώ, όμως, αρνήθηκα να τα παρατήσω και συχνά ξενυχτούσα για να μελετήσω. Επιπλέον, είχα πρόβλημα με τον θυρεοειδή και χρειαζόμουν χρόνια φαρμακευτική αγωγή. Το γεγονός ότι ξενυχτούσα για μεγάλο χρονικό διάστημα έριξε ακόμα πιο πολύ το ανοσοποιητικό μου. Έπρεπε να παίρνω ενδοφλέβιους ορούς κάθε δύο μέρες και, όταν ένιωθα πολύ άσχημα, μου κοβόταν η ανάσα όταν περπατούσα. Ωστόσο, μετά σκέφτηκα ότι αν δεν αποκτούσα έναν επαγγελματικό τίτλο, θα έχανα κάθε ευκαιρία να πάρω αύξηση και προαγωγή. Τότε, δεν θα είχαν πάει στράφι οι προσπάθειές μου όλα αυτά τα χρόνια; Πώς θα είχα την ευκαιρία να ξεχωρίσω από το πλήθος στο μέλλον; Οπότε, απλώς έσφιξα τα δόντια και συνέχισα. Μετά από τρία χρόνια σκληρής δουλειάς, τελικά απέκτησα μια μέση επαγγελματική πιστοποίηση. Με αυτό το «διαβατήριο», πήρα σύντομα προαγωγή σε μεσαίο στέλεχος. Ο μισθός μου αυξήθηκε επίσης, καθώς μετατράπηκα μεμιάς από εργάτρια σε στέλεχος. Ένιωθα ότι η αξία και η θέση μου είχαν βελτιωθεί. Δεν φαντάζεστε πόσο περήφανη ήμουν.

Ωστόσο, αυτές οι καλές στιγμές δεν κράτησαν πολύ. Μετά από μερικά χρόνια, η κερδοφορία του εργοστασίου έπεσε και απολύθηκα. Μεταμορφώθηκα μεμιάς από στέλεχος σε απολυμένη εργάτρια. Ένιωθα ότι το φωτοστέφανο πάνω από το κεφάλι μου και το λαμπρό μου μέλλον είχαν χαθεί σε μια στιγμή, και δεν ήξερα τι να κάνω. Δεν ήθελα να συμβιβαστώ με αυτήν τη ζωή. Τότε διάβασα στις εφημερίδες ότι πολλοί ξεκινούσαν τη δική τους επιχείρηση μετά την απόλυσή τους, γίνονταν αφεντικά και επιχειρηματίες, κι έκαναν αξιοζήλευτη ζωή. Πίστευα ότι μπορούσα να κάνω το ίδιο. Έτσι, ξεκίνησα το δικό μου επιχειρηματικό ταξίδι, άνοιξα έναν πάγκο, όπου πουλούσα σνακ, προωθούσα ασφαλιστήρια και ούτω καθεξής. Αν κι έβγαλα κάποια χρήματα, τραυματίστηκα σε τροχαίο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Λίγο αργότερα, απολύθηκε κι ο σύζυγός μου, οι γονείς μου αρρώστησαν και νοσηλεύτηκαν, και ξοδέψαμε τα λίγα χρήματα που είχε η οικογένειά μας. Όταν αντιμετώπισα αυτές τις αναποδιές, δεν ήθελα να δεχτώ την αποτυχία και εξακολουθούσα να αναζητώ ευκαιρίες. Το 2004, γνώρισα τον κλάδο των πλασιέ. Άκουσα μια διευθύντρια να μοιράζεται την επιχειρηματική της εμπειρία στο ταξίδι της από τη μετριότητα στην επιτυχία, και για το ότι η ομάδα πωλήσεών της κάλυπτε ολόκληρη τη χώρα, ότι έβγαζε εκατοντάδες χιλιάδες γουάν ετησίως… Παθιάστηκα και μπήκα στην ομάδα χωρίς δεύτερη σκέψη. Μελετούσα συνεχώς πώς να πουλάω προϊόντα και να αναπτύσσω την ομάδα μου. Ονειρευόμουν τη μέρα που θα έβγαζα πολλά χρήματα, θα ζούσα μια πλούσια κι ελεύθερη ζωή, και θα μοιραζόμουν τις δικές μου επιχειρηματικές εμπειρίες με άλλους. Πόσο υπέροχο θα ήταν αυτό!

Λίγο αργότερα, ένας συγγενής μού κήρυξε το ευαγγέλιο του Θεού τις έσχατες ημέρες. Όταν έφαγα και ήπια τα λόγια του Θεού, ανακάλυψα ότι όλα προέρχονται από τον Θεό, ότι ο μελλοντικός προορισμός και η μοίρα της ανθρωπότητας είναι στα χέρια του Θεού, και ότι οι άνθρωποι μπορούν να έχουν καλό πεπρωμένο μόνο αν λατρεύουν τον Θεό. Έτσι, αποδέχτηκα το έργο του Παντοδύναμου Θεού και άρχισα να συμμετέχω στην εκκλησιαστική ζωή. Ωστόσο, εκείνη την εποχή, είχα επικεντρωθεί απόλυτα στην ανάπτυξη της ομάδας πωλήσεών μου, και φοβόμουν ότι αν συμμετείχα σε πάρα πολλές συναθροίσεις, θα επηρεάζονταν οι πωλήσεις μου. Αν οι πωλήσεις μου ήταν χαμηλές, το εισόδημά μου θα ήταν χαμηλό. Πώς να σκεφτώ καν να ζήσω μια αξιοσέβαστη ζωή με κύρος; Έτσι, αφιέρωσα τον περισσότερο χρόνο μου στην πώληση προϊόντων και την επέκταση της πελατειακής μου βάσης, και συχνά έχανα συναθροίσεις. Ακόμα και όταν πήγαινα σε συναθροίσεις, πάντα νύσταζα και δεν άκουγα τίποτα. Στην αρχή, κατηγορούσα λίγο τον εαυτό μου, αλλά όταν είδα πως ο αριθμός των μελών στην ομάδα μου συνέχισε να αυξάνεται υπό την επίπονη διαχείρισή μου, πως οι πωλήσεις μας γίνονταν όλο και καλύτερες, και πως πλησίαζα όλο και πιο κοντά στο να γίνω αντιπρόσωπος μεσαίου επιπέδου, η λίγη αυτομομφή που υπήρχε στην καρδιά μου έσβησε. Αργότερα, επισκεπτόμουν πελάτες σχεδόν κάθε μέρα για να πουλάω προϊόντα, και έπαιρνα την ομάδα σε μακρινά εκπαιδευτικά ταξίδια κάθε μήνα, οπότε σταμάτησα να πηγαίνω σε συναθροίσεις. Όταν οι αδελφές μου έρχονταν στο σπίτι μου για να με βρουν, κρυβόμουν, και αφιέρωσα το σώμα και την καρδιά μου στην καριέρα μου. Προκειμένου να αποκτήσω πιο πολλούς πελάτες, έμαθα διάφορες τεχνικές πώλησης. Έκανα τους πελάτες να αγοράζουν προϊόντα υγείας μιλώντας για τους κινδύνους των ασθενειών και κολάκευα άλλους για να τους πουλήσω καλλυντικά. Μιλούσα, επίσης, για τις προοπτικές των πωλήσεων και το ελκυστικό σύστημα επιβράβευσης, και ντυνόμουν όμορφα. Υιοθετούσα την προσωπικότητα ενός επιτυχημένου ατόμου για να προσελκύω πελάτες στην ομάδα πωλήσεών μου. Μετά, ένιωθα λίγο άβολα. Στην πραγματικότητα, το εισόδημά μου δεν ήταν καθόλου σταθερό. Δεν είναι εύκολο να βγάλει κανείς χρήματα ως πλασιέ. Δεν έφτιαχνα απλώς μια ρόδινη εικόνα για να εξαπατώ ανθρώπους; Τότε, όμως, σκεφτόμουν: «Στον κλάδο των πωλήσεων, όλοι εκπαιδεύονται σε τεχνικές πωλήσεων. Πώς να πουλάς αν είσαι υπερβολικά ειλικρινής; Πώς θα βγάλεις λεφτά;» Οπότε, συνέχισα να χρησιμοποιώ παραπλανητικά μέσα για να κερδίσω χρήματα. Συχνά δούλευα μέχρι τη μία ή τις δύο το πρωί για να βγάλω περισσότερα κι όταν επέστρεφα σπίτι, ήμουν κατάκοπη. Δεν προλάβαινα ούτε τον σύζυγό μου να φροντίσω όταν χειρουργήθηκε. Είπε θυμωμένος ότι ήμουν άκαρδη, και μάλιστα ζήτησε διαζύγιο. Η κόρη μου, που ετοιμαζόταν να μπει στο λύκειο, εθίστηκε στα διαδικτυακά παιχνίδια κι οι βαθμοί της έπεσαν, αλλά δεν είχα χρόνο να την κοιτάξω. Δυσκολευόμουν να διευθύνω την ομάδα, είχα πρόβλημα στον γάμο μου, και το παιδί μου ήταν ανυπάκουο. Όλα αυτά με έκαναν να εξαντληθώ και να πελαγώσω. Σκεφτόμουν συχνά: «Όντως θέλω αυτήν τη ζωή;» Ωστόσο, η ομάδα άρχισε να βελτιώνεται και η υπέροχη ζωή που ήθελα φαινόταν να πλησιάζει, οπότε συνέχισα τον αγώνα. Αγωνίστηκα έτσι σκληρά για δύο χρόνια. Η ομάδα μου έφτασε σχεδόν τα εκατό άτομα και οι πωλήσεις μας συνέχισαν να αυξάνονται. Έγινα αντιπρόσωπος μεσαίου επιπέδου, με μηνιαίο εισόδημα 6.000 έως 7.000 γουάν. Οι επικεφαλής μου με επαινούσαν κι οι γύρω μου με θαύμαζαν, κι εγώ ένιωθα ένα σπουδαίο αίσθημα επιτυχίας. Αν και υπήρχε ένα ανεξήγητο κενό στην καρδιά μου μετά, όταν σκέφτηκα ότι, αν γινόμουν αντιπρόσωπος υψηλού επιπέδου, θα μπορούσα να βγάζω εκατοντάδες χιλιάδες γουάν ετησίως, και να καταξιωθώ, απέκτησα και πάλι κίνητρο και προετοιμάστηκα να αγωνιστώ για να γίνω αντιπρόσωπος υψηλού επιπέδου. Αναπάντεχα, όταν πήγα την ομάδα σε εκπαιδευτικό ταξίδι, το λεωφορείο στο οποίο επιβαίναμε συγκρούστηκε με φορτηγό, κι έχασα τις αισθήσεις μου. Όταν ξύπνησα, είδα τα οχήματα αναποδογυρισμένα στο έδαφος και άκουγα ουρλιαχτά γύρω μου. Κάποιοι είχαν αίμα παντού στο πρόσωπό τους και μερικοί βογκούσαν από τον πόνο. Ήθελα να σηκωθώ, αλλά η μέση μου πονούσε τόσο πολύ που δεν μπορούσα να σταθώ. Έπρεπε απλώς να περιμένω τους διασώστες να μας βγάλουν από το λεωφορείο. Όταν είδα αυτήν την τραγική σκηνή, τρομοκρατήθηκα: «Θα παραλύσω αφού πονάει τόσο η μέση μου; Τόσοι άνθρωποι στην ομάδα μου έχουν τραυματιστεί. Αν συμβεί κάτι σε κάποιον, τι θα πω στην οικογένειά του;» Ένιωθα εντελώς ανήμπορη. Εκείνη τη στιγμή, σκέφτηκα τον Θεό και συνέχισα να προσεύχομαι μέσα μου: «Θεέ μου, σώσε μας…» Μετά από εξέταση, βρήκαν ότι είχα συμπιεστικά κατάγματα σε τρεις οσφυϊκούς σπονδύλους. Ο γιατρός συνέστησε συντηρητική θεραπεία. Τώρα που το σκέφτομαι, παρόλο που καθόμουν μπροστά στο λεωφορείο, δεν τραυματίστηκα σοβαρά. Αυτό ήταν το έλεος και η προστασία του Θεού πάνω μου, κι ευχαρίστησα τον Θεό από τα βάθη της καρδιάς μου. Όταν είδα την καλή μου φίλη στον θάλαμο σε κώμα μετά από χειρουργείο σπονδυλικής στερέωσης, μια άλλη μεγαλύτερη αδελφή που είχε μόλις υποβληθεί σε χειρουργείο για ρήξη τένοντα στο πόδι, κι ένα εικοσάχρονο κορίτσι που είχε τραύμα στη λεκάνη και το οποίο ο γιατρός είπε ότι ίσως να μην κάνει παιδιά, συνειδητοποίησα πόσο εύθραυστη είναι η ανθρώπινη ζωή. Πριν από δύο μέρες, μοιραζόμασταν με χαρά όσα είχαμε μάθει στο λεωφορείο, αλλά πλέον ήμασταν όλοι σε νοσοκομειακές κλίνες. Μετά κοίταξα τον εαυτό μου, με το οσφυϊκό κάταγμα. Ο γιατρός είπε ότι δεν θα μπορούσα να φροντίσω τον εαυτό μου για δύο-τρεις μήνες. «Τι νόημα έχει να βγάζω περισσότερα χρήματα αν χάσω τη ζωή μου τώρα; Είμαι πολύ τυχερή και μόνο που είμαι ζωντανή!» σκέφτηκα.

Δύο μήνες αργότερα, πήρα εξιτήριο από το νοσοκομείο και επέστρεψα στο σπίτι για να αναρρώσω. Μια αδελφή ήρθε να με επισκεφθεί όταν έμαθε ότι ήμουν σε τροχαίο με λεωφορείο, και βρήκε ένα χωρίο του λόγου του Θεού και μου το διάβασε. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Η μοίρα του ανθρώπου βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Είσαι ανίκανος να ελέγξεις τον εαυτό σου: Ακόμη κι αν ο άνθρωπος μονίμως τρέχει και είναι απασχολημένος για λογαριασμό του, παραμένει ανίκανος να ελέγξει τον εαυτό του. Αν μπορούσες να γνωρίζεις τις προοπτικές σου, αν μπορούσες να ελέγξεις τη μοίρα σου, θα ονομαζόσουν ακόμα δημιούργημα; Εν ολίγοις, ανεξάρτητα από το πώς εργάζεται ο Θεός, όλο το έργο Του γίνεται για χάρη του ανθρώπου. Ακριβώς όπως οι ουρανοί και η γη και όλα τα πράγματα δημιουργήθηκαν από τον Θεό για να υπηρετούν τον άνθρωπο: Ο Θεός έφτιαξε τη σελήνη, τον ήλιο και τα αστέρια για τον άνθρωπο, έφτιαξε τα ζώα και τα φυτά για τον άνθρωπο, έφτιαξε την άνοιξη, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο και τον χειμώνα για τον άνθρωπο, και ούτω καθεξής· όλα αυτά φτιάχτηκαν για χάρη της ύπαρξης του ανθρώπου. Και έτσι, ανεξάρτητα από το πώς παιδεύει και κρίνει τον άνθρωπο ο Θεός, όλα γίνονται προς χάριν της δικής του σωτηρίας. Παρόλο που απογυμνώνει τον άνθρωπο από τις σαρκικές ελπίδες του, το πράττει για χάρη του εξαγνισμού του ανθρώπου, κι ο εξαγνισμός του ανθρώπου γίνεται για χάρη της ύπαρξης του ανθρώπου. Αφού ο προορισμός του ανθρώπου βρίσκεται στα χέρια του Δημιουργού, πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να ελέγχει εαυτόν;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Αποκαθιστώντας την κανονική ζωή του ανθρώπου και οδηγώντας τον σε έναν θαυμαστό προορισμό). Η αδελφή μου είπε: «Το πεπρωμένο του ανθρώπου είναι στα χέρια του Θεού και κανείς δεν μπορεί να ελέγξει το δικό του πεπρωμένο. Δες πόσο δούλευες για να βγάλεις χρήματα όλη τη μέρα. Αυτήν τη φορά ο Θεός σε προστάτευσε από σοβαρό τραυματισμό. Αλλά έχεις σκεφτεί ποτέ ότι ακόμη κι αν βγάλεις χρήματα, δεν θα έχεις τι να τα κάνεις αν χάσεις τη ζωή σου; Είμαστε τυχερές που αποδεχόμαστε το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες σήμερα, αλλά εσύ δεν έρχεσαι τακτικά στις συναθροίσεις. Μήπως δεν θες να σωθείς από τον Θεό;» Αν και τα λόγια της αδελφής μού τρύπησαν την καρδιά, δεν έπαυαν να ισχύουν. Τώρα που τα θυμάμαι, όταν πήρα το πτυχίο και τον επαγγελματικό μου τίτλο μέσω αυτοδιδασκαλίας, νόμιζα ότι όλα θα ήταν παιχνιδάκι μετά. Αλλά δεν περίμενα ότι θα κατέληγα απολυμένη και άνεργη. Δεν ήμουν έτοιμη να τη δεχτώ τόσο εύκολα αυτήν την αποτυχία. Όταν είδα πολλούς να ξεκινούν τη δική τους επιχείρηση και να ξεχωρίζουν από το πλήθος, συνέχισα κι εγώ να εργάζομαι σκληρά και να προσπαθώ να ξεκινήσω τη δική μου επιχείρηση. Ωστόσο, όλα απέτυχαν. Εκείνη την περίοδο, ενεπλάκην σε τροχαίο, τραυματίστηκα στην αυχενική σπονδυλική μοίρα και σχεδόν παρέλυσα. Πριν αναρρώσω πλήρως, ξεκίνησα και πάλι τις πωλήσεις. Ήθελα να ζήσω μια καλή ζωή μέσω των πωλήσεων, αλλά δεν περίμενα ότι ένα τροχαίο θα έσκαγε τη φούσκα της σκληρής δουλειάς μου όλα αυτά τα χρόνια, κάνοντας τα πάντα στάχτη. Συνειδητοποίησα ότι όντως δεν μπορούσα να ελέγξω το πεπρωμένο μου, και ότι το πεπρωμένο του ανθρώπου είναι στα χέρια του Θεού. Αυτό το ατύχημα μπορεί να φαίνεται κακό, αλλά στην πραγματικότητα ήταν κάτι καλό. Ήταν η σωτηρία μου από τον Θεό. Διαφορετικά, δεν θα είχα σταματήσει να επιδιώκω τη φήμη και το κέρδος.

Αργότερα, διάβασα περισσότερα από τα λόγια του Θεού: «Ο Παντοδύναμος δείχνει έλεος σ’ αυτούς τους ανθρώπους που έχουν υποφέρει βαθύτατα· ταυτόχρονα, αποστρέφεται αυτούς τους ανθρώπους που δεν διαθέτουν καθόλου συνειδητότητα, καθώς πρέπει να περιμένει πάρα πολύ καιρό για να λάβει μια απάντηση από τους ανθρώπους. Θέλει να αναζητήσει, να αναζητήσει την καρδιά και το πνεύμα σου, και να σου φέρει νερό και τροφή ώστε να αφυπνιστείς και να μην διψάς ούτε να πεινάς πια. Όταν είσαι αποκαμωμένος και αισθάνεσαι κάπως την ερημιά αυτού του κόσμου, μη νιώθεις χαμένος, μην κλαις. Ο Παντοδύναμος Θεός, ο Φύλακας, θα αγκαλιάσει την άφιξή σου οποιαδήποτε στιγμή» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο στεναγμός του Παντοδύναμου). Μόλις διάβασα τα λόγια του Θεού, η καρδιά μου ζεστάθηκε, και ένιωσα την αγάπη και το έλεος του Θεού. Είχα ακούσει τη φωνή του Θεού, αλλά δεν μπορούσα να αντισταθώ στον πειρασμό του χρήματος, της φήμης και του κέρδους. Για να βγάλω περισσότερα και να ξεχωρίσω, δεν ήθελα να πηγαίνω σε συναθροίσεις. Μέχρι που κρυβόμουν από τους αδελφούς και τις αδελφές μου όταν έρχονταν στο σπίτι μου να με ψάξουν. Παρότι ήμουν τόσο αναίσθητη και επαναστατική, ο Θεός δεν με εγκατέλειψε. Καθόμουν στο μπροστινό κάθισμα του λεωφορείου όταν έγινε το τροχαίο, και η σύγκρουση ήταν μεγάλη, αλλά δεν τραυματίστηκα σοβαρά. Αυτή δεν ήταν η προστασία του Θεού; Ο Θεός κανόνισε, επίσης, να έρθει μια αδελφή σ’ εμένα και να με συναναστραφεί πάνω στην αλήθεια, ώστε να κατανοήσω την πρόθεση του Θεού και να στραφώ στον Θεό. Με όλα αυτά δεν μου έδειχνε έλεος ο Θεός; Η αγάπη του Θεού είναι τόσο μεγάλη, αλλά είχα εμμονή με την επιδίωξη της φήμης και του κέρδους, κρυβόμουν από τον Θεό κι έμενα μακριά Του. Η καρδιά μου ήταν πολύ σκληρή, δεν είχε καμία συνείδηση και λογική. Δεν άξιζα καθόλου τη σωτηρία του Θεού!

Μόλις ανάρρωσα αρκετά ώστε να μπορέσω να περπατήσω ξανά, ο διευθυντής μου μου τηλεφώνησε και μου ζήτησε να επιστρέψω και να διευθύνω την ομάδα. Σκεφτόμουν μέσα μου: «Αν δεν διευθύνω την ομάδα που δούλεψα τόσο σκληρά για να χτίσω, θα διαλυθεί. Τώρα, οι πωλήσεις μειώνονται κάθε μήνα, και το εισόδημά μου επίσης μειώνεται. Αν συνεχιστεί αυτό, δεν θα έχουν πάει στράφι οι προσπάθειές μου;» Η καρδιά μου άρχισε να αμφιταλαντεύεται. Εκείνη τη στιγμή, διάβασα τα λόγια του Θεού: «Δεδομένου ότι πιστεύεις και ακολουθείς τον Θεό, θα πρέπει να προσφέρεις τα πάντα σε Αυτόν, να μην έχεις προσωπικές επιλογές ή απαιτήσεις και να καταφέρεις να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού. Εφόσον είσαι δημιουργημένο ανθρώπινο ον, θα πρέπει να υποταχθείς στον Κύριο που σε δημιούργησε, γιατί δεν έχεις την έμφυτη ικανότητα να ελέγχεις ούτε τον εαυτό σου ούτε το πεπρωμένο σου. Αφού είσαι άνθρωπος που πιστεύει στον Θεό, πρέπει να επιδιώκεις τον καθαγιασμό και την αλλαγή» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η επιτυχία ή η αποτυχία εξαρτάται από το μονοπάτι που βαδίζει κανείς). «Από τη στιγμή που έρχεσαι κλαίγοντας σ’ αυτόν τον κόσμο, αρχίζεις να εκπληρώνεις τις ευθύνες σου. Παίζεις τον ρόλο σου και ξεκινάς το ταξίδι της ζωής σου για χάρη του σχεδίου του Θεού και των όσων έχει Εκείνος ορίσει» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής του ανθρώπου). Από τα λόγια του Θεού κατάλαβα ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Θεό. Ως δημιούργημα, οφείλω να υποταχθώ στον Θεό, να Τον ικανοποιήσω, να εκπληρώσω τις ευθύνες μου και να κάνω καλά το καθήκον μου. Σκεφτόμουν πως είχα περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου επιδιώκοντας φήμη, κέρδος και θέση. Στο τέλος, δεν πήρα αυτό που ήθελα μετά από τόση σκληρή δουλειά και πόνο, και παραλίγο να χάσω τη ζωή μου. Το ότι ήμουν πλέον σε θέση να επιστρέψω στον Θεό οφειλόταν στο έλεος και την προστασία Του, και έπρεπε να ανταποδώσω την αγάπη του Θεού. Υπάρχουν ακόμα πολλοί ειλικρινείς πιστοί που δεν έχουν προσέλθει ενώπιον του Θεού, και πρέπει να τους κηρύξω το ευαγγέλιο. Αυτή είναι η υποχρέωση και το καθήκον μου. Έτσι, αποφάσισα να μην αναπτύξω πλέον την ομάδα. Ήθελα να συναθροίζομαι σωστά για να τρώω και να πίνω τα λόγια του Θεού, και να κηρύξω το ευαγγέλιο για να δώσω μαρτυρία στον Θεό. Κατόπιν, απέρριψα το αίτημα του διευθυντή μου και επέλεξα να κάνω το καθήκον μου με τους αδελφούς και τις αδελφές μου, να κηρύττω ενεργά το ευαγγέλιο στους γύρω μου. Κάθε μέρα με γέμιζε.

Το 2012, συνάντησα μια πρώην συνάδελφο. Είδα ότι ήταν ήδη αντιπρόσωπος υψηλού επιπέδου και έβγαζε πολλά χρήματα. Είχε αγοράσει μάλιστα και μεγάλο σπίτι. Μου είπε: «Αν έρθεις να δουλέψεις μαζί μου, θα σε βοηθήσω να κάνεις πωλήσεις. Θα έχεις σίγουρα ετήσιο μισθό 100.000 γουάν». Όταν είδα ότι έβγαζε πολλά χρήματα και φαινόταν τόσο νέα κι όμορφη, και ότι το νέο της σπίτι έμοιαζε με βίλα, άρχισα μοιραία να αμφιταλαντεύομαι: «Αυτήν ακριβώς τη ζωή δεν θέλω; Έχω εμπειρία και δεν είμαι λιγότερο έξυπνη από αυτήν, οπότε δεν θα ήταν δύσκολο να επιστρέψω. Δεν θα χρειαζόταν μεγάλη προσπάθεια για να βγάλω μισθό 100.000 γουάν ετησίως». Ο πειρασμός του κέρδους δεν άφηνε την καρδιά μου να ηρεμήσει. Προσευχήθηκα, λοιπόν, στον Θεό: «Θεέ μου, ξέρω ότι η πίστη σ’ Εσένα απαιτεί να πηγαίνω στις συναθροίσεις και να κάνω σωστά το καθήκον μου, αλλά εξακολουθώ να θέλω να επιδιώξω τη φήμη και το κέρδος, και νιώθω πολύ διχασμένη μέσα μου. Θεέ μου, μακάρι να με προστατέψεις και να με οδηγήσεις μακριά από τους πειρασμούς του Σατανά».

Αργότερα, διάβασα τα εξής λόγια του Θεού: «Όταν ερευνάς επανειλημμένα και αναλύεις προσεκτικά τους διάφορους στόχους που επιδιώκουν οι άνθρωποι στη ζωή και τους διάφορους τρόπους ζωής τους, θα βρεις πως ούτε ένας δεν ακολουθεί την αρχική πρόθεση που είχε ο Δημιουργός όταν δημιούργησε την ανθρωπότητα. Όλοι τους απομακρύνουν τους ανθρώπους από την κυριαρχία και τη φροντίδα του Δημιουργού· είναι όλοι τους παγίδες που κάνουν τους ανθρώπους να εξαχρειώνονται και τους οδηγούν στην κόλαση. Αφού το αναγνωρίσεις αυτό, αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να εγκαταλείψεις την παλιά σου άποψη για τη ζωή, να μείνεις μακριά από τις διάφορες παγίδες, να αφήσεις τον Θεό να πάρει τον έλεγχο της ζωής σου και να κάνει διευθετήσεις γι’ αυτήν, να επιζητάς μόνο να υποταχθείς στις ενορχηστρώσεις και την καθοδήγηση του Θεού, χωρίς να κάνεις καμία δική σου επιλογή, και να γίνεις ένας άνθρωπος που λατρεύει τον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Γ΄). «Ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη και το κέρδος για να ελέγχει τις σκέψεις των ανθρώπων, κάνοντάς τους να μη σκέφτονται τίποτε άλλο εκτός από αυτά τα δύο πράγματα, και κάνοντάς τους να πασχίζουν για φήμη και κέρδος, να ταλαιπωρούνται για τη φήμη και το κέρδος, να υπομένουν εξευτελισμούς και να κουβαλούν βαρύ φορτίο για χάρη της φήμης και του κέρδους, να θυσιάζουν ό,τι έχουν και δεν έχουν για τη φήμη και το κέρδος, και να προβαίνουν σε κάθε είδους κρίσεις και αποφάσεις για τη φήμη και το κέρδος. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σατανάς βάζει στους ανθρώπους αόρατα δεσμά και, μ’ αυτά τα δεσμά πάνω τους, δεν έχουν ούτε την ικανότητα ούτε το κουράγιο να απελευθερωθούν. Χωρίς να το καταλάβουν, κουβαλάνε αυτά τα δεσμά καθώς σέρνονται βήμα-βήμα με τεράστια δυσκολία. Χάριν της φήμης και του κέρδους, η ανθρωπότητα απομακρύνεται από τον Θεό και Τον προδίδει, και καθίσταται ολοένα και πιο μοχθηρή. Με αυτόν τον τρόπο, η μία γενιά μετά την άλλη καταστρέφεται μέσα στη φήμη και το κέρδος του Σατανά. Αν εξετάσουμε τώρα τις ενέργειες του Σατανά, δεν είναι τα ύπουλα κίνητρά του άκρως μισητά; Ίσως να μην μπορείτε σήμερα να δείτε ακόμα καθαρά τα ύπουλα κίνητρα του Σατανά, επειδή πιστεύετε ότι χωρίς φήμη και κέρδος η ζωή δεν θα είχε νόημα, οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν πλέον να δουν τον δρόμο μπροστά τους, δεν θα μπορούσαν να διακρίνουν τους στόχους τους, και το μέλλον τους θα γινόταν σκοτεινό, θολό και ζοφερό. Όμως, σιγά-σιγά, μια μέρα, θα αναγνωρίσετε όλοι σας τι πελώρια δεσμά που βάζει ο Σατανάς στους ανθρώπους είναι η φήμη και το κέρδος. Όταν έρθει εκείνη η ημέρα, θα αντισταθείς ολοκληρωτικά στον έλεγχο του Σατανά και θα αντισταθείς ολοκληρωτικά στα δεσμά που σου έβαλε ο Σατανάς. Όταν επιθυμήσεις να απελευθερωθείς από όλα αυτά τα πράγματα που σου έχει ενσταλάξει ο Σατανάς, θα κόψεις πλήρως όλους τους δεσμούς με τον Σατανά κι επίσης, θα μισήσεις πραγματικά όλα εκείνα που σου έχει επιφέρει. Μόνο τότε θα έχεις πραγματική αγάπη και λαχτάρα για τον Θεό» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄). Από τα λόγια του Θεού κατάλαβα ότι ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη και το κέρδος για να διαφθείρει τους ανθρώπους, και μας κάνει να θεωρούμε την επιδίωξη της φήμης και του κέρδους ως κάτι θετικό, ως στόχο ζωής για τον οποίο πρέπει να αγωνιζόμαστε, και να προσπαθούμε συνεχώς να ξεφύγουμε από την κυριαρχία και τις ρυθμίσεις του Θεού, και τελικά να αποφεύγουμε και προδίδουμε τον Θεό. Η φήμη και το κέρδος είναι παγίδες που στήνει ο Σατανάς στους ανθρώπους και πλεκτάνες που τους οδηγούν στην εξαχρείωση. Ο λόγος για τον οποίο δεν άφηνα τη φήμη και το κέρδος ήταν ότι θεωρούσα θετικούς τους σατανικούς κανόνες επιβίωσης όπως «Ο άνθρωπος αγωνίζεται να ανέβει προς τα πάνω· το νερό κυλάει προς τα κάτω» και «Να ξεχωρίζεις από τους υπόλοιπους». Παλιά πίστευα ότι μόνο όταν οι άνθρωποι αποκτούν φήμη και κέρδος μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπή και ουσιαστική ζωή. Θυμήθηκα τότε που μόλις αποφοίτησα από το σχολείο. Για να κάνω μια ζωή σαν της αδελφής μου, έπεσα με τα μούτρα στο διάβασμα για να πάρω πτυχία και επαγγελματικούς τίτλους. Μετά την απόλυσή μου, προκειμένου να ζήσω καλά και να κερδίσω τον θαυμασμό των ανθρώπων, παρακολούθησα μαθήματα πλασιέ κι έμαθα να λέω ψέματα και να εξαπατώ για να κάνω καλές πωλήσεις. Έλεγα ό,τι ήθελαν να ακούσουν οι άνθρωποι και μεταμφιεζόμουν σε επιτυχημένο άτομο, παραπλανώντας τους ανθρώπους με προσωπεία. Ακόμα κι όταν άκουσα τη φωνή του Θεού να σώζει τους ανθρώπους, και συνειδητοποίησα ότι τα λόγια του Θεού είναι η αλήθεια και μπορούν να οδηγήσουν τους ανθρώπους στο σωστό μονοπάτι, δεν πήγαινα τακτικά στις συναθροίσεις επειδή ήθελα να αναπτύξω την ομάδα μου και να βελτιώσω τις πωλήσεις μου. Δεν προλάβαινα ούτε να διαβάσω τα λόγια του Θεού, και ξόδευα όλη μου την ενέργεια στην επιδίωξη του χρήματος, της φήμης και του κέρδους. Τελικά, παραλίγο να χάσω τη ζωή μου στο τροχαίο με το λεωφορείο. Πλέον μπορούσα επιτέλους να πάω στις συναθροίσεις και να κάνω το καθήκον μου τακτικά, αλλά όταν άκουσα την πρώην συνάδελφό μου να λέει ότι θα με βοηθούσε να βγάλω μισθό 100.000 γουάν ετησίως, οι επιθυμίες μου ξαναφούντωσαν, κι ανυπομονούσα να επιστρέψω στον κόσμο και να εργαστώ σκληρά για την καριέρα μου. Πόσο πολύ με κρατούσαν δέσμια το χρήμα, η φήμη και το κέρδος! Βασικά, αν το καλοσκεφτώ, τα τελευταία χρόνια, ήμουν απασχολημένη κυνηγώντας φήμη και κέρδος. Αν και έβγαλα κάποια χρήματα, και κέρδισα τον έπαινο και τον θαυμασμό των άλλων, η οικογενειακή μου ζωή δεν ήταν αρμονική. Συχνά θύμωνα και μάλωνα με τον σύζυγό μου, και συχνά ένιωθα ένα αίσθημα κενού στην καρδιά μου. Επιπλέον, όταν επιδίωκα τη φήμη και το κέρδος, έλεγα ψέματα στους πελάτες μου και τους ξεγελούσα, και ξεπερνούσα το βασικό πρότυπο της συνείδησης. Ζούσα χωρίς καμία ακεραιότητα ή αξιοπρέπεια. Επιπλέον, μου έμειναν κάποια κουσούρια από το τροχαίο, και συχνά υποφέρω από πόνους στη μέση. Πλήρωσα πολλά για τη φήμη και το κέρδος, αλλά αυτό που πήρα ως αντάλλαγμα ήταν πνευματικό κενό και σωματικός πόνος. Συνειδητοποίησα ότι ανεξάρτητα όσα χρήματα κι αν έχεις, δεν μπορείς να αγοράσεις ψυχική γαλήνη ή ήρεμη συνείδηση, και όσο υψηλή θέση κι αν έχεις, δεν μπορείς να ξεφύγεις από την ατυχία. Η φήμη και το κέρδος δεν μπορούν να φέρουν στους ανθρώπους μια πραγματικά ευτυχισμένη ζωή. Απλώς τους οδηγούν στο κενό και τον πόνο, και να τους κάνουν να χάσουν την ευκαιρία να σωθούν. Τώρα είχα επιτέλους βγάλει τα πόδια μου από τον βούρκο του χρήματος, της φήμης και του κέρδους, και δεν ήθελα να επιδιώξω τη φήμη, το κέρδος και τη θέση που είχα πριν ή να ζήσω αυτήν την οδυνηρή, εξαντλητική, κενή και μαρτυρική ζωή. Έπρεπε να εγκαταλείψω τις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες μου για την επιδίωξη της φήμης και του κέρδους, να επιδιώξω την υποταγή στον Θεό και να κάνω καλά το καθήκον ενός δημιουργήματος. Μόνο έτσι έχει νόημα η ζωή. Συνειδητοποίησα, επίσης, ότι αν και φαινομενικά η συνάδελφός μου προσπαθούσε να με πείσει εκείνη την ημέρα, από πίσω ήταν η πλεκτάνη του Σατανά κι η δοκιμασία του Θεού. Δεν μπορούσα να πέσω ξανά στην παγίδα του Σατανά και να συνεχίσω στο προηγούμενο λανθασμένο μονοπάτι. Έτσι, την απέρριψα κατηγορηματικά.

Από τότε, κάθε φορά που κάποιος μου προτείνει έναν τρόπο να βγάλω χρήματα, η καρδιά μου δεν αμφιταλαντεύεται πλέον, και σκέφτομαι μόνο να κηρύξω το ευαγγέλιο και να κάνω καλά το καθήκον μου. Σκέφτηκα τον ύμνο των λόγων του Θεού «Η πιο ουσιαστική ζωή»: «Εσύ είσαι ένα δημιουργημένο ον —φυσικά και θα πρέπει να λατρεύεις τον Θεό και να επιδιώκεις μια ζωή που να έχει νόημα. Εφόσον είσαι άνθρωπος, θα πρέπει να δαπανήσεις τον εαυτό σου για τον Θεό και να υπομείνεις κάθε βάσανο! Θα πρέπει να αποδεχτείς με χαρά και σιγουριά τα λίγα βάσανα στα οποία υποβάλλεσαι σήμερα και να ζήσεις μια ζωή γεμάτη νόημα, όπως ο Ιώβ και ο Πέτρος. Είστε άνθρωποι που επιδιώκουν το σωστό μονοπάτι, αυτοί που επιζητούν τη βελτίωση. Είστε άνθρωποι που ορθώνουν το ανάστημά τους στη χώρα του μεγάλου κόκκινου δράκοντα, αυτοί που ο Θεός αποκαλεί δίκαιους. Δεν έχει αυτή η ζωή το μέγιστο νόημα;» [«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Άσκηση (2)]. Τα λόγια του Θεού με έκαναν να καταλάβω ότι δεν έχει νόημα να επιδιώκω χρήμα, φήμη, κέρδος, υπερηφάνεια ή κύρος. Μόνο αν πιστεύει κανείς στον Θεό, κι επιδιώκει την αλήθεια, κι αποτινάσσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις και εκπληρώνει το καθήκον ενός δημιουργήματος, μπορεί να ζήσει την πιο ουσιαστική ζωή. Στο παρελθόν, επιδίωκα χρήμα, φήμη, κέρδος και υλικές απολαύσεις και ζούσα για τη σάρκα. Αν και είχα φαινομενικά κύρος κι ήμουν αξιοσέβαστη, δεν ένιωθα γαλήνη και χαρά στην καρδιά μου. Τώρα κάνω το καθήκον μου με τους αδελφούς και τις αδελφές μου, τρώω και πίνω τα λόγια του Θεού, αποδέχομαι την κρίση και την παίδευση των λόγων του Θεού, κάνω αυτοκριτική και αποκτώ αυτογνωσία. Δεν λέω πια τόσα ψέματα, και έχω αρχίσει σταδιακά να βιώνω μια ανθρώπινη ομοιότητα. Ευχαριστώ τον Παντοδύναμο Θεό που με την καθοδήγησή Του με βοήθησε να ξεφύγω από τον πόνο της επιδίωξης του χρήματος, της φήμης και του κέρδους, και να ξεκινήσω έναν φωτεινό δρόμο στη ζωή μου!