Από της Αν Ραν, Κίνα

Τον Νοέμβριο του 2024, αξιολογούσα άρθρα βιωματικής μαρτυρίας στην εκκλησία. Μια μέρα, η επόπτριά μας ήρθε στη συνάθροιση της ομάδας μας και είπε ότι, με βάση τα άρθρα που είχαμε υποβάλει πρόσφατα, έβλεπε πως δεν είχαμε κατανοήσει πλήρως ορισμένες αρχές. Ήθελε να αξιολογήσει μερικά άρθρα μαζί μας, ώστε να μπορέσουμε όλοι μαζί να εμπεδώσουμε τις αρχές. Διάλεξε μερικά άρθρα και ζήτησε από τον καθένα μας να τα εξετάσει και, στη συνέχεια, να μοιραστεί τα σχόλιά του με βάση τις αρχές. Μόλις άκουσα ότι έπρεπε να εκφράσουμε τη γνώμη μας ένας ένας, άρχισα να αγχώνομαι. Σκέφτηκα: «Αρκετά άρθρα που αξιολόγησα πρόσφατα είχαν κάποια εμφανή προβλήματα. Μήπως το κάνει αυτό για να δει αν έχω κατανοήσει τις αρχές, για να δει αν είμαι κατάλληλη γι’ αυτό το καθήκον; Αν ανακαλύψει ότι δεν έχω κατανοήσει τις αρχές, σίγουρα θα με απαλλάξει από τα καθήκοντά μου». Μετά απ’ αυτό, δεν μπορούσα να ηρεμήσω την καρδιά μου για να διαβάσω τα άρθρα. Προσπαθούσα συνεχώς να βρω πώς να δώσω μια πιο ολοκληρωμένη απάντηση και τι να πω για να μην εκθέσω τις ελλείψεις μου. Αφού διαβάσαμε το πρώτο άρθρο, η Τζανγκ Γιαν μοιράστηκε πρώτη την άποψή της. Επεσήμανε ένα ζήτημα που εγώ δεν είχα προσέξει. Όταν είδα την επόπτρια να γνέφει καταφατικά, σκέφτηκα: «Φαίνεται πως η παρατήρηση της Τζανγκ Γιαν είναι σωστή. Όταν έρθει η σειρά μου να μιλήσω, θα προσθέσω κι αυτήν την πτυχή για να φανεί πιο πλήρης η απάντησή μου. Έτσι, η επόπτρια δεν θα νομίζει ότι είμαι τόσο ανίκανη». Στη συνέχεια, η επόπτρια έδωσε τον λόγο σ’ εμένα. Μοιράστηκα τα ζητήματα που είχα εντοπίσει και φρόντισα να προσθέσω και την παρατήρηση που είχε κάνει η Τζανγκ Γιαν. Όταν η επόπτρια αξιολόγησε τελικά αυτό το άρθρο σε συνδυασμό με τις αρχές, είπε ότι η άποψη της Τζανγκ Γιαν ήταν εύστοχη. Ένιωσα λίγο ανακουφισμένη, αλλά και πολύ ανήσυχη. Είχα κάποιες τύψεις. Τότε, η επόπτρια ανέφερε άλλα ζητήματα που εγώ δεν είχα εντοπίσει. Άρχισα αμέσως να σκέφτομαι: «Ούτε καν τόσο απλά προβλήματα δεν μπόρεσα να εντοπίσω. Η επόπτρια θα νομίζει σίγουρα ότι το επίπεδό μου είναι πολύ χαμηλό, για να μου διαφεύγουν τόσο οφθαλμοφανή προβλήματα, ακόμη και μετά από τόσα χρόνια που εκτελώ κειμενικό καθήκον. Πρέπει να είμαι πιο προσεκτική την επόμενη φορά που θα εκφράσω την άποψή μου». Καθώς ξεκινούσαμε το επόμενο άρθρο, πήρε πολλή ώρα μέχρι να ηρεμήσει η καρδιά μου· δεν μπορούσα να σταματήσω να σκέφτομαι την κακή απάντηση που είχα δώσει για το προηγούμενο. Σύντομα, άρχισα να νυστάζω και δεν συγκρατούσα πραγματικά το υπόλοιπο άρθρο. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, όταν η επόπτρια ζήτησε τη γνώμη μου, είπα μόνο λίγα πράγματα. Όταν έφτασε η στιγμή να μιλήσω για το τι προβλήματα υπήρχαν στην κατανόηση του συγγραφέα, για πολλή ώρα απλώς τραύλιζα και δεν μου έβγαιναν οι λέξεις. Αρχικά σκόπευα να πω απλώς ότι είχα αποκοιμηθεί και δεν το είχα συγκρατήσει, αλλά μετά ανησύχησα ότι, αν η επόπτρια έβλεπε πως νύσταζα ακόμα και σε μια τέτοια περίσταση, μπορεί να νόμιζε ότι ήμουν σε κακή κατάσταση και δεν είχα το έργο του Αγίου Πνεύματος. Αν συνέβαινε αυτό, θα όδευα σίγουρα προς την απαλλαγή από τα καθήκοντά μου. Έτσι, προσπάθησα γρήγορα να καλυφθώ, λέγοντας: «Μισό λεπτό, ψάχνω να βρω πού σημείωσα το ζήτημα που βρήκα». Κύλησα τη σελίδα με το ποντίκι, σαρώνοντας γρήγορα το άρθρο, ενώ το μυαλό μου έτρεχε να βρει κάποιο βασικό ζήτημα όσο το δυνατόν συντομότερα για να το δώσω ως απάντηση στην επόπτρια. Τελικά, η επόπτρια έχασε την υπομονή της και είπε: «Πες απλώς αυτό που είδες. Γιατί δυσκολεύεσαι τόσο πολύ να απαντήσεις;» Μην έχοντας άλλη επιλογή, τελικά ομολόγησα: «Αφαιρέθηκα και νύσταξα λίγο. Δεν το συγκράτησα πραγματικά». Τότε, η επόπτρια ζήτησε απλώς από μια άλλη αδελφή να μοιραστεί την άποψή της. Ντράπηκα τόσο πολύ εκείνη τη στιγμή. Η καρδιά μου ήταν αναστατωμένη, και ανησυχούσα μήπως η επόπτρια με απαλλάξει από τα καθήκοντά μου εξαιτίας της απόδοσής μου τον τελευταίο καιρό. Μετά από λίγες μόνο ώρες, ήμουν διανοητικά εξουθενωμένη. Δεν ήθελα καν να συνεχίσω να αξιολογώ άρθρα και να μελετώ επαγγελματικές δεξιότητες με την επόπτρια πια.

Αργότερα, άρχισα να συλλογίζομαι: «Η επόπτρια αξιολογεί άρθρα και συναναστρέφεται πάνω στις αρχές μαζί μας. Δεν είναι αυτό μια σπουδαία ευκαιρία να αναπληρώσω τις ελλείψεις μου; Γιατί είμαι τόσο αγχωμένη και τόσο εξουθενωμένη;» Εκείνη περίπου την περίοδο, κυκλοφόρησαν τα νεότερα λόγια του Θεού. Κατά τη διάρκεια των πνευματικών μου ασκήσεων, διάβασα ένα χωρίο των λόγων του Θεού: «Όταν κουβεντιάζω με τους ανθρώπους, κάνοντας μερικές φορές κάποιες ερωτήσεις, κάποιοι που έχουν περίπλοκη σκέψη αναρωτιούνται: “Η ερώτησή Σου είναι πολύ άμεση. Δεν ξέρω με τι σκοπό με ρωτάς. Πρέπει να προσέξω την απάντησή μου!” Τους λέω: “Κάνεις λάθος”. Με όποιον κι αν συνομιλώ και όποιες ερωτήσεις κι αν κάνω, ο τελικός στόχος είναι πάντα να ανακαλύψω και να λύσω προβλήματα, να σε διευκολύνω και να σε καθοδηγήσω, και να σε βοηθήσω να λύσεις προβλήματα. Κατ’ αρχάς, δεν το κάνω για να σε εκθέσω και να σε γελοιοποιήσω. Δεύτερον, δεν το κάνω για να τσεκάρω αν λες την αλήθεια ή αν είσαι άδολος. Τρίτον, δεν το κάνω για να σε ξεγελάσω για να αποκαλύψεις την πραγματική σου κατάσταση. Τέταρτον, δεν το κάνω σε καμία περίπτωση για να δοκιμάσω αν είσαι ικανός να κάνεις το έργο ή αν μπορείς να κάνεις πραγματικό έργο. Για την ακρίβεια, όπως κι αν κουβεντιάζω μαζί σου, το κάνω για να σε βοηθήσω και να σε καθοδηγήσω να εκπληρώσεις το καθήκον σου, να κάνεις καλά το έργο και να λυθούν τα προβλήματα. Κάποιοι άνθρωποι σκέφτονται υπερβολικά τις απλές Μου ερωτήσεις, γιατί φοβούνται πολύ μήπως υπάρχει από πίσω κάποιο κρυφό νόημα. Μερικοί μάλιστα υποψιάζονται ότι μηχανορραφώ εναντίον τους. Είναι ξεκάθαρο ότι θέλω να σε βοηθήσω να λύσεις προβλήματα, αλλά εσύ κάνεις το λάθος να νομίζεις ότι μηχανορραφώ εναντίον σου. Δεν Με αδικείς μ’ αυτόν τον τρόπο; (Ναι.) Άρα, ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Η καρδιά του ανθρώπου είναι δόλια! Μπορεί μεν οι άνθρωποι να λένε φωναχτά: “Είσαι ο Θεός, πρέπει να Σου λέω την αλήθεια και να είμαι ειλικρινής μαζί Σου. Σε ακολουθώ, πιστεύω σ’ Εσένα!”, αλλά βαθιά μέσα τους δεν έχουν αυτό το σκεπτικό. Όσο απλές και συνηθισμένες κι αν είναι οι ερωτήσεις Μου, πολλές φορές οι άνθρωποι τις ερμηνεύουν με υπερβολική ευαισθησία. Μέσα από τις εικασίες τους και στη συνέχεια μέσα από την εξονυχιστική εξέταση, περνούν από πολλά σκαμπανεβάσματα και φαινομενικά βρίσκουν την τελική απάντηση, αλλά στην πραγματικότητα, κάτι τέτοιο απέχει πολύ από την αρχική πρόθεση των λόγων Μου. Πρόκειται ξεκάθαρα για μια πολύ απλή ερώτηση, όμως την υπερθεματίζουν. Δεν είναι υπερβολικά ευαίσθητοι αυτοί οι άνθρωποι; Ό,τι κι αν ρωτήσω, η καρδιά τους ταράζεται μόλις το ακούσουν: “Γιατί το ρωτάς αυτό; Πώς μπορώ να απαντήσω με τρόπο που και να Σε ικανοποιήσει και να μην αποκαλυφθεί κανένα ελάττωμα; Τι να πω πρώτα και τι μετά;” Μέσα σε τρία με πέντε δευτερόλεπτα, τα λόγια ξεπηδούν, χωρίς καμία καθυστέρηση. Το μυαλό τους είναι πιο γρήγορο από υπολογιστή. Γιατί τόσο γρήγορο; Στην πραγματικότητα, μια τέτοια διαδικασία αποτελεί ήδη δεύτερη φύση γι’ αυτούς· πρόκειται για το συνηθισμένο κόλπο και τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους και χειρίζονται τα ζητήματα. Μηχανορραφούν εναντίον όλων. Επομένως, όσο απλές κι αν είναι οι ερωτήσεις Μου, τις υπεραναλύουν στο μυαλό τους, θεωρώντας ότι έχω κάποιο κίνητρο ή κάποιον στόχο. Σκέφτονται: “Αν απαντήσω ειλικρινά, δεν θα εκθέσω την πραγματική μου κατάσταση; Είναι σαν να ξεπουλάω τον εαυτό μου. Δεν μπορώ να επιτρέψω να μάθεις την πραγματική μου κατάσταση. Πώς πρέπει λοιπόν να απαντήσω σωστά; Πώς μπορώ να Σε κάνω να χαρείς και να μείνεις ικανοποιημένος, να σχηματίσεις καλή εντύπωση για μένα και να συνεχίσεις να με χρησιμοποιείς;” Κοίτα πόσο δόλιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι! Σκέφτονται πάρα πολύ περίπλοκα. Ό,τι και να τους πω, θα το αμφισβητήσουν και θα με εξετάσουν εξονυχιστικά. Μπορούν τέτοιοι άνθρωποι να κάνουν πράξη την αλήθεια; Μπορούν να θεωρηθούν κατάλληλοι για να τους χρησιμοποιήσει ο Θεός; Με τίποτα. Κι αυτό επειδή ο τρόπους σκέψης τέτοιων ανθρώπων είναι πολύ περίπλοκος και καθόλου απλός· όποιος έχει επαφές μαζί τους για μεγάλο διάστημα μπορεί να το διαπιστώσει» [«Ο Λόγος», τόμ. 7: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (26)]. Διαβάζοντας τα λόγια του Θεού, ένιωσα ότι περιέγραφαν την ακριβή μου κατάσταση. Αν και ο Θεός εξέθετε τις σκέψεις και τις ιδέες που αποκαλύπτουν οι άνθρωποι όταν αλληλεπιδρούν με τον Χριστό, συνειδητοποίησα ότι συχνά αποκάλυπτα την ίδια νοοτροπία όταν αλληλεπιδρούσα με άλλους. Σκέφτηκα την επόπτρια μας που είχε πει από την αρχή ότι αξιολογούσε άρθρα μαζί μας για να μας βοηθήσει να μάθουμε τις αρχές, και ότι ζητούσε τις απόψεις μας για να κατανοήσει τις ελλείψεις και τις αποκλίσεις μας, ώστε να μπορέσει να προσφέρει στοχευμένη συναναστροφή και βοήθεια. Όμως, το μυαλό μου ήταν τόσο περίπλοκο. Είχα συνεχώς αμφιβολίες γι’ αυτήν, καθώς υπέθετα ότι δοκίμαζε την κατανόησή μας πάνω στις αρχές και προσπαθούσε να προσδιορίσει αν ήμασταν κατάλληλες γι’ αυτό το καθήκον. Ήμουν πεπεισμένη ότι, αν έβρισκε πως είχα πάρα πολλές ελλείψεις, θα με απάλλασσε από τα καθήκοντά μου. Προκειμένου να μην εκθέσω τις ελλείψεις μου, δεν απάντησα με ειλικρίνεια σχετικά με το πόσα προβλήματα είχα εντοπίσει όταν εξέφραζα τη γνώμη μου. Αντιθέτως, έκανα τα αδύνατα δυνατά για να κάνω την επόπτρια να νομίζει ότι κατείχα καλά τις αρχές και είχα μια ολοκληρωμένη εικόνα τυχόν προβλημάτων. Έφτασα μάλιστα στο σημείο να αντιγράψω την παρατήρηση της Τζανγκ Γιαν. Όταν εξετάζαμε το δεύτερο άρθρο, είχα ξεκάθαρα αποκοιμηθεί και δεν είχα εντοπίσει κανένα ζήτημα, και θα έπρεπε απλώς να είμαι ειλικρινής γι’ αυτό. Φοβόμουν, όμως, ότι αν έλεγα την αλήθεια, η επόπτρια θα σχημάτιζε ακόμα χειρότερη εντύπωση για μένα, οπότε είπα ψέματα ότι είχα ξεχάσει πού είχα σημειώσει το ζήτημα που βρήκα. Υποκρίθηκα μάλιστα ότι το έψαχνα, πράγμα που απλώς ήταν χάσιμο χρόνου για όλους. Στην πραγματικότητα, όταν η επόπτρια ζήτησε τη γνώμη μου, το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να απαντήσω με ειλικρίνεια. Αν έκανα λάθος, θα μπορούσα απλώς να αναλύσω την απόκλισή μου και να τη διορθώσω. Αλλά το μυαλό μου ήταν πολύ περίπλοκο: Προσπαθούσα πάντα να μαντέψω τις προθέσεις της επόπτριας. Έπρεπε να γυρίζω κάθε πρόταση ξανά και ξανά στο μυαλό μου πριν μιλήσω. Καθώς το αναλογιζόμουν, συνειδητοποίησα ότι είχα δείξει αυτήν την εκδήλωση και στο παρελθόν. Όταν ξεκίνησα αυτό το καθήκον, όποτε ζητούσε η επικεφαλής τις σκέψεις μου για ορισμένα ζητήματα, αγχωνόμουν πολύ. Υποσυνείδητα προσπαθούσα να μαντέψω αν αξιολογούσε το επίπεδό μου και την ικανότητά μου να βλέπω τα πράγματα, για να κρίνει αν ήμουν κατάλληλη για το καθήκον. Συλλογιζόμουν γρήγορα μέσα μου πώς να μιλήσω έτσι ώστε να μη με διακρίνει η επικεφαλής. Έπρεπε να υπεραναλύω κάθε λέξη, και ήταν εξουθενωτικό να ζω έτσι. Είδα ότι αυτό δεν ήταν απλώς μια στιγμιαία αποκάλυψη μιας δόλιας διάθεσης, αλλά ότι ζούσα συνεχώς σε μια κατάσταση υπολογισμού. Η ίδια μου η φύση ήταν δόλια. Σκέφτηκα τα λόγια του Κυρίου Ιησού: «Αληθώς σας λέγω, εάν δεν επιστρέψητε και γείνητε ως τα παιδία, δεν θέλετε εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών» (Κατά Ματθαίον 18:3). Ο Παντοδύναμος Θεός είπε, επίσης: «Εάν είστε ανειλικρινείς, τότε θα είστε επιφυλακτικοί και καχύποπτοι σχετικά με όλους τους ανθρώπους και όλα τα θέματα, και έτσι η πίστη σας προς Εμένα θα οικοδομηθεί σε θεμέλια καχυποψίας. Δεν θα μπορούσα να αναγνωρίσω ποτέ μια τέτοια πίστη» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς να γνωρίσετε πραγματικά τον Θεό στη γη). Η ουσία του Θεού είναι πιστή· Του αρέσουν οι τίμιοι άνθρωποι και απεχθάνεται τους δόλιους. Ένας δόλιος άνθρωπος δεν μπορεί να σωθεί και να εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών. Συνειδητοποίησα ότι, αν δεν επέστρεφα και δεν άλλαζα, και δεν μπορούσα να γίνω τίμιος άνθρωπος, τότε, όσα κι αν εγκατέλειπα ή δαπανούσα, τελικά θα αποκλειόμουν, και θα δεχόμουν την αποστροφή και την απόρριψη του Θεού. Σ’ αυτήν τη σκέψη, η καρδιά μου βάρυνε και προσευχήθηκα στον Θεό: «Αχ, Θεέ μου, είμαι τόσο δόλια. Όλα μου τα λόγια και οι πράξεις είναι γεμάτα υπολογισμό. Δεν είμαι τίμιος άνθρωπος. Αν συνεχίσω έτσι, σίγουρα θα αποκλειστώ από Εσένα. Θέλω να αποβάλω τη δόλια διάθεσή μου και να γίνω τίμιος άνθρωπος. Ζητώ την καθοδήγησή Σου». Στη συνέχεια, ανοίχτηκα και εξέθεσα την κατάστασή μου στην επόπτρια. Εκείνη δεν με επέπληξε καθόλου· αντιθέτως, συναναστράφηκε πάνω στην αλήθεια για να με βοηθήσει και με ενθάρρυνε να κάνω πράξη την αλήθεια και να είμαι τίμιος άνθρωπος.

Αργότερα, συλλογίστηκα: «Γιατί ανησυχούσα πάντα τόσο πολύ μήπως εκθέσω τις ελλείψεις μου;» Θυμήθηκα που άκουσα ότι ορισμένοι αδελφοί και αδελφές είχαν απαλλαγεί πρόσφατα από τα καθήκοντά τους επειδή αποτύγχαναν συστηματικά να κατανοήσουν τις αρχές στα καθήκοντά τους, προκαλώντας διαταράξεις και αναστατώσεις στο έργο. Επειδή υπήρχαν ορισμένα προβλήματα με τα άρθρα που είχα υποβάλει πρόσφατα, υπέθεσα ότι η επόπτρια ήταν εκεί για να με παρατηρήσει και να με αξιολογήσει, και ότι, αν ανακάλυπτε πως δεν είχα κατανοήσει τις αρχές, θα με απάλλασσε από τα καθήκοντά μου. Για να αντιμετωπίσω αυτήν την κατάσταση, αναζήτησα τα λόγια του Θεού. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Υπάρχουν αρχές σχετικά με το τι είδους ανθρώπους προάγει και χρησιμοποιεί ο οίκος του Θεού και το τι είδους ανθρώπους δεν χρησιμοποιεί, καθώς και σχετικά με το ποιους καλλιεργεί και ποιους όχι· όλα αυτά βασίζονται στις ανάγκες του έργου του οίκου του Θεού. Όποιος κι αν είναι αυτός που προάγεται και χρησιμοποιείται, ο στόχος είναι να καλλιεργηθεί για να μπορεί να κάνει καλά το καθήκον του και να μάθει πώς να βιώνει το έργο του Θεού, ώστε να μπορεί να επωμίζεται έργο και να ενεργεί σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Όποιο κι αν είναι το πρόβλημα που λύνεται, ο στόχος είναι να μπορέσουν αυτοί οι άνθρωποι να καταλάβουν μεγαλύτερο μέρος της αλήθειας και να μάθουν πώς να παίρνουν μαθήματα και να αποκτούν διάκριση μέσα από τους διάφορους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα που συναντούν. Έτσι, μπορούν πιο εύκολα να εισέλθουν στην αλήθεια-πραγματικότητα σε όλες τις πτυχές. Δεν είναι ότι σε εκμεταλλεύεται ο οίκος του Θεού για να παράσχεις υπηρεσίες, πόσο μάλλον ότι σε εκμεταλλεύεται για να καλύψεις ένα κενό πόστο επειδή δεν μπορεί να βρεθεί κάποιος κατάλληλος, μόνο και μόνο για να εκδιωχθείς όταν βρεθεί κάποιος κατάλληλος. Δεν είναι έτσι. Στην πραγματικότητα, έτσι σου δίνεται η ευκαιρία να εκπαιδευτείς. Αν επιδιώκεις την αλήθεια, θα παραμείνεις σταθερός· αν δεν επιδιώκεις την αλήθεια, τότε ακόμα κι έτσι δεν θα μπορέσεις να παραμείνεις σταθερός. Δεν ισχύει καθόλου ότι επειδή ο οίκος του Θεού σε θεωρεί αντιπαθητικό, θα βρει τρόπο να σε εκμεταλλευτεί και θα αναζητήσει ευκαιρία να σε αποκλείσει. Όταν ο οίκος του Θεού λέει ότι θα σε καλλιεργήσει και θα σε προαγάγει, τότε θα σε καλλιεργήσει αληθινά. Σημασία έχει το πώς πασχίζεις για την αλήθεια. Αν δεν αποδέχεσαι την αλήθεια ούτε στο ελάχιστο, τότε ο οίκος του Θεού θα σε παρατήσει και θα πάψει να σε καλλιεργεί. Κάποιοι, μετά από μια περίοδο που καλλιεργούνται, απαλλάσσονται απ’ τα καθήκοντά τους επειδή έχουν χαμηλό επίπεδο και δεν μπορούν να κάνουν πραγματικό έργο. Άλλοι, κατά την περίοδο που καλλιεργούνται, δεν αποδέχονται καθόλου την αλήθεια, ενεργούν πεισματικά, και προκαλούν διατάραξη και αναστάτωση στο έργο του οίκου του Θεού, και απαλλάσσονται απ’ τα καθήκοντά τους και αποκλείονται. Άλλοι πάλι δεν επιδιώκουν καθόλου την αλήθεια, βαδίζουν στο μονοπάτι των αντίχριστων, εργάζονται πάντα για τη φήμη, το κέρδος και τη θέση, και απαλλάσσονται απ’ τα καθήκοντά τους και αποκλείονται. Ο χειρισμός όλων αυτών των καταστάσεων γίνεται σύμφωνα με τις αρχές του οίκου του Θεού για τη χρησιμοποίηση των ανθρώπων. Ο οίκος του Θεού θα συνεχίσει να καλλιεργεί εκείνους που μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια και να πασχίσουν για την αλήθεια, ακόμα κι αν διαπράττουν παραβάσεις με κάποια λάθη που έχουν κάνει. Αν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αποδεχτεί την αλήθεια και δεν αποδέχεται την αλήθεια όταν κλαδεύεται, τότε πρέπει αμέσως να απαλλαχθεί απ’ τα καθήκοντά του και να αποκλειστεί. […] Όποια κι αν είναι η περίσταση, ο οίκος του Θεού, όταν προάγει αυτούς τους ανθρώπους, το κάνει πάντα για να τους καλλιεργήσει και να τους οδηγήσει στην αλήθεια-πραγματικότητα, με την ελπίδα να μπορέσουν να κάνουν καλά το έργο της εκκλησίας και να εκπληρώσουν τα καθήκοντα που οφείλουν να εκπληρώσουν. Ακόμα κι αν δεν ξέρεις πώς να κάνεις κάποιο έργο εξαιτίας της ανοησίας και της έλλειψης διορατικότητάς σου ή εξαιτίας του χαμηλού επιπέδου σου, εφόσον πασχίζεις για τις αλήθεια-αρχές, κι έχεις αυτό το αίσθημα ευθύνης, κι είσαι πρόθυμος να κάνεις καλά αυτό το έργο, και μπορείς να διαφυλάξεις το έργο της εκκλησίας, ο οίκος του Θεού θα συνεχίσει να σε καλλιεργεί ακόμα κι αν παλιότερα έχεις κάνει κάποιες ανοησίες. […] Όσο έργο κι αν είσαι ικανός να κάνεις ή όποιο και αν είναι το επίπεδό σου, η προαγωγή και η χρησιμοποίησή σου δεν είναι εκμετάλλευση. Αντίθετα, η πρόθεση είναι μέσα απ’ αυτήν την ευκαιρία να εκπαιδευτείς στο έργο και να οδηγηθείς στην τελείωση επιδιώκοντας την αλήθεια, εργαζόμενος σκληρά και επωμιζόμενος βαριά φορτία. Απ’ τη μία, σε οδηγεί προσωπικά στην τελείωση και, απ’ την άλλη, επιτυγχάνεται και το έργο του οίκου του Θεού. Έχεις προετοιμάσει καλές πράξεις και έχεις αποκομίσει οφέλη στην προσωπική σου ζωή-είσοδο. Τι καλό που είναι αυτό! Μ’ ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια» [«Ο Λόγος», τόμ. 7: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (26)]. Είδα στα λόγια του Θεού ότι, όταν ο οίκος του Θεού προάγει κάποιον, τον καλλιεργεί ειλικρινά. Οι επικεφαλής και οι επόπτες θα προσφέρουν καθοδήγηση και βοήθεια για τις ελλείψεις του. Αν μπορεί να αποδεχτεί την αλήθεια, όχι μόνο θα σημειώσει πρόοδο στην προσωπική του ζωή, αλλά και τα αποτελέσματα του έργου του θα γίνονται όλο και καλύτερα. Επιπλέον, ο οίκος του Θεού έχει αρχές για την απαλλαγή ανθρώπων από τα καθήκοντά τους· δεν απαλλάσσει κάποιον από τα καθήκοντά του μόνο εξαιτίας μερικών ελλείψεων ή ανεπαρκειών. Ορισμένοι από τους ανθρώπους που είχαν απαλλαγεί από τα καθήκοντά τους ή είχαν αποκλειστεί πρόσφατα, απαλλάχθηκαν μόνο επειδή το χαμηλό τους επίπεδο καθυστερούσε το έργο, και η εκκλησία κανόνισε στη συνέχεια ένα πιο κατάλληλο καθήκον γι’ αυτούς με βάση το επίπεδό τους· άλλοι απαλλάχθηκαν επειδή ήταν ιδιαίτερα πεισματάρηδες, αρνούμενοι να αποδεχτούν οποιαδήποτε συναναστροφή πάνω στις αρχές, και προκαλώντας διαταράξεις και αναστάτωση στο έργο. Αναλογιζόμενη τον καιρό που εκτελούσα καθήκον που αφορά τα κείμενα, όποτε οι επικεφαλής και οι επόπτες έβλεπαν ότι ήμουν σε κακή κατάσταση ή ότι τα αποτελέσματα του καθήκοντός μου ήταν πενιχρά, συναναστρέφονταν για να με βοηθήσουν. Όταν έβλεπαν ότι είχα σημειώσει πρόοδο μετά από ένα χρονικό διάστημα, μου επέτρεπαν να συνεχίσω να εκπαιδεύομαι σ’ αυτό το καθήκον. Αυτήν τη φορά, όταν η επικεφαλής είδε ότι είχαμε συνεχώς ζητήματα στο καθήκον μας, κανόνισε να μας βοηθήσει η επόπτρια να μελετήσουμε τις αρχές. Αυτό έγινε με την ελπίδα ότι θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε τις αρχές το συντομότερο δυνατό και να εκπληρώσουμε τα καθήκοντά μας. Είναι ακριβώς όπως λένε τα λόγια του Θεού: «Όταν ο οίκος του Θεού λέει ότι θα σε καλλιεργήσει και θα σε προαγάγει, τότε θα σε καλλιεργήσει αληθινά. Σημασία έχει το πώς πασχίζεις για την αλήθεια». Σκέφτηκα το δικό μου μέτριο επίπεδο και την περιορισμένη μου κατανόηση ορισμένων αρχών. Το να μου επισημαίνει πράγματα η επόπτρια και να βοηθάει όταν προκύπτουν προβλήματα, και το να μελετάει τις αρχές μαζί μου μπορεί να με βοηθήσει να κάνω το καθήκον μου καλύτερα. Τι υπέροχο πράγμα είναι αυτό! Αυτό ήταν χρησιμοποίηση ανθρώπων, γεγονότων και πραγμάτων από τον Θεό για να με καλλιεργήσει ειλικρινά. Θα έπρεπε να ευχαριστώ τον Θεό, αλλά αντ’ αυτού, προσέγγιζα τα πάντα με υπολογισμό και μια καρδιά γεμάτη εχθρότητα. Ήμουν πραγματικά τόσο κενή από συνείδηση και λογική!

Στη συνέχεια, η επόπτρια δημιούργησε ένα πρόγραμμα μελέτης για όλες μας με βάση τις ελλείψεις μας και βρήκε σχετικά λόγια του Θεού για να συναναστραφεί και να με βοηθήσει. Ευχαρίστησα τον Θεό μέσα από την καρδιά μου. Μετά απ’ αυτό, άρχισα να συλλογίζομαι σοβαρά τις σχετικές αρχές με τις αδελφές μου. Μέσα από μια περίοδο μελέτης, κατέληξα να κατανοώ τις αρχές με μεγαλύτερη σαφήνεια, και ο αριθμός των ζητημάτων στα άρθρα που υπέβαλα μειώθηκε σημαντικά. Μέσα από αυτήν την πρακτική εμπειρία, ένιωσα ακόμα πιο βαθιά ότι, όταν ο οίκος του Θεού προάγει και καλλιεργεί ανθρώπους, το κάνει για να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τις αρχές και να κάνουμε καλά τα καθήκοντά μας, και ταυτόχρονα, για να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την αλήθεια και να σημειώσουμε πρόοδο στη ζωή μας. Μια μέρα, ενώ αξιολογούσα άρθρα βιωματικής μαρτυρίας, διάβασα ένα χωρίο των λόγων του Θεού και απέκτησα κάποια νέα κατανόηση για το πρόβλημά μου. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό κάποια χρόνια, όμως δεν κατανοούν ούτε στο ελάχιστο την αλήθεια. Η οπτική τους για τα πράγματα παραμένει η ίδια με των απίστων. Όταν βλέπουν έναν ψευδοεπικεφαλής ή έναν αντίχριστο να αποκαλύπτεται και να αποκλείεται, σκέφτονται: “Αν πιστεύεις στον Θεό, αν Τον ακολουθείς, αν ζεις ενώπιόν Του, τότε είναι σαν να παίζεις με τη φωτιά! Σαν να ζεις στην κόψη του ξυραφιού!” Άλλοι πάλι λένε: “Είναι επικίνδυνο να είσαι επικεφαλής και εργάτης και να υπηρετείς τον Θεό. Είναι ακριβώς όπως λένε κάποιοι: ‘Το να είσαι κοντά σε έναν βασιλιά είναι τόσο επικίνδυνο όσο το να ξαπλώνεις με μια τίγρη’. Εάν κάνεις ή αν πεις κάτι λάθος, θα προσβάλεις τη διάθεση του Θεού, θ’ αποκλειστείς και θα τιμωρηθείς!” Είναι σωστές οι παρατηρήσεις αυτές; Τι σημαίνουν τα λόγια “Να παίζεις με τη φωτιά” και “να ζεις στην κόψη του ξυραφιού”; Σημαίνουν ότι υφίσταται μεγάλος κίνδυνος, ότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ανά πάσα στιγμή, και ότι η ελάχιστη απροσεξία θα σε κάνει να χάσεις τη θέση σου. Η ρήση “Το να είσαι κοντά σε έναν βασιλιά τόσο εξίσου επικίνδυνο όσο το να ξαπλώνεις με μια τίγρη” είναι συνηθισμένη μεταξύ των απίστων. Σημαίνει ότι είναι επικίνδυνο να πλησιάσεις έναν διάβολο βασιλιά. Τι λάθος κάνει κάποιος που εφαρμόζει το ρητό αυτό στην υπηρεσία του Θεού; Δεν είναι βλασφημία κατά του Θεού να συγκρίνεις Αυτόν, τον Δημιουργό, με έναν διάβολο βασιλιά; Είναι σοβαρό το πρόβλημα. Ο Θεός είναι δίκαιος και άγιος Θεός. Είναι απολύτως φυσικό και δικαιολογημένο το ότι ο άνθρωπος πρέπει να τιμωρείται όταν αντιστέκεται στον Θεό ή είναι εχθρικός απέναντί Του. Ο Σατανάς και οι διάβολοι δεν έχουν ίχνος αλήθειας, είναι βρώμικοι και μοχθηροί, σφαγιάζουν τους αθώους και καταβροχθίζουν τους καλούς. Πώς μπορεί να παρομοιάζονται με τον Θεό; Γιατί διαστρεβλώνουν οι άνθρωποι τα γεγονότα και δυσφημούν τον Θεό; Πρόκειται για μια τρομερή βλασφημία εναντίον Του» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η ελευθερία και η απελευθέρωση κερδίζονται μόνο αποβάλλοντας τις διεφθαρμένες διαθέσεις). Η κατάστασή μου ήταν ακριβώς αυτό που εξέθεταν τα λόγια του Θεού. Αν και πίστευα στον Θεό για πολλά χρόνια, δεν μπορούσα να δω τα πράγματα από την οπτική της αλήθειας. Αντ’ αυτού, προσκολλιόμουν στις οπτικές των απίστων, ζώντας σύμφωνα με τη σατανική φιλοσοφία: «Να μη θέλεις ποτέ να βλάψεις τους άλλους, αλλά να είσαι πάντα επιφυλακτικός, γιατί μπορεί να θέλουν εκείνοι να βλάψουν εσένα». Ήμουν πάντα σε επιφυλακή όταν αλληλεπιδρούσα με ανθρώπους, ανησυχώντας συνεχώς ότι θα έπεφτα θύμα δολοπλοκίας αν χαλάρωνα τις άμυνές μου έστω και για μια στιγμή. Ήταν ακριβώς όπως αυτήν τη φορά, όταν η επόπτρια είδε ότι εμφανίζονταν προβλήματα και αποκλίσεις στο καθήκον μας, και ήθελε να αξιολογήσει άρθρα μαζί μας για να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τις αρχές. Εγώ, ωστόσο, υπέθεσα ότι ήθελε να μάθει τις πραγματικές μου συνθήκες ώστε να τις χρησιμοποιήσει ως αποδεικτικό στοιχείο για να με απαλλάξει από τα καθήκοντά μου. Ως αποτέλεσμα, η καρδιά μου ήταν γεμάτη εχθρότητα απέναντί της. Ήμουν σε επιφυλακή ανά πάσα στιγμή, σαν να αντιμετώπιζα έναν τρομερό εχθρό, ανησυχώντας ότι, αν ήμουν απρόσεκτη έστω και για ένα δευτερόλεπτο, μπορεί να απαντούσα κάτι λάθος, και εκείνη θα πιανόταν από την έλλειψή μου και θα με απάλλασσε από τα καθήκοντά μου. Στα μέρη όπου ο Σατανάς έχει την εξουσία, οι διαπροσωπικές σχέσεις είναι γεμάτες έριδες και υπολογισμό. Η παραμικρή απροσεξία θα μπορούσε να οδηγήσει στο να πέσεις θύμα δολοπλοκίας και να χάσεις το αξίωμά σου, και θα μπορούσε ακόμη και να θέσει τη ζωή σου σε κίνδυνο. Κι όμως, εγώ εκτελούσα το καθήκον μου στον οίκο του Θεού, αλλά ήμουν σε επιφυλακή σαν να είχα απέναντί μου τις δυνάμεις που κυριαρχούν στον κόσμο. Δεν πίστευα καθόλου ότι η αλήθεια κυριαρχεί στον οίκο του Θεού ούτε ότι ο Θεός είναι αληθινός και ειλικρινής με τον καθένα μας. Αυτό ήταν συκοφαντία και βλασφημία κατά του Θεού! Η φύση αυτού του πράγματος ήταν τρομακτική! Προσευχήθηκα στον Θεό: «Αχ, Θεέ μου, όλα αυτά τα χρόνια που κάνω το καθήκον μου στον οίκο Σου, έχω απολαύσει το πότισμα και την προμήθειά Σου, έχω κατανοήσει πολλές αλήθειες και έχω μάθει ορισμένες αρχές για το πώς να φέρομαι. Όλα αυτά είναι η αγάπη και η σωτηρία Σου. Αλλά εγώ εξακολουθώ να είμαι επιφυλακτική απέναντί Σου, και το φράγμα ανάμεσα σε Εσένα και εμένα είναι τόσο βαθύ. Αυτό Σε θλίβει πραγματικά. Θεέ μου, είμαι πρόθυμη να μετανοήσω. Θέλω να επιδιώξω να γίνω τίμιος άνθρωπος για να παρηγορήσω την καρδιά Σου. Σε παρακαλώ καθοδήγησέ με».

Σε μια άλλη περίπτωση, μια διαφορετική επόπτρια μελετούσε επαγγελματικές δεξιότητες μαζί μας και μας ζήτησε να μοιραστούμε τις απόψεις μας μία μία. Στην αρχή, ήμουν ακόμα λίγο αγχωμένη, ανησυχώντας ότι δεν θα απαντήσω καλά ή ότι θα έκανα κάποιες αποκλίσεις και η επόπτρια θα με διέκρινε. Εκείνη τη στιγμή, σκέφτηκα τα λόγια του Θεού: «Για να πετύχεις να επικοινωνείς με τους άλλους χωρίς να μηχανορραφείς, πρέπει να μάθεις να επικοινωνείς μέσα στο πλαίσιο της συνείδησης και του ορθολογισμού της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Ο σκοπός της επικοινωνίας είναι να βοηθάς τους άλλους και επίσης να λαμβάνεις βοήθεια και οφέλη απ’ αυτούς. Αυτή είναι η κανονική επικοινωνία, και με αυτόν τον τρόπο μπορείς να πετυχαίνεις επικοινωνία χωρίς να μηχανορραφείς» [«Ο Λόγος», τόμ. 7: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (26)]. «Προκειμένου να είσαι ειλικρινής, πρέπει πρώτα να παραμερίσεις τις προσωπικές σου επιθυμίες. Αντί να επικεντρώνεσαι στο πώς σου φέρεται ο Θεός, να ξεγυμνώνεσαι στον Θεό και να λες ό,τι έχεις στην καρδιά σου. Μην αναλογίζεσαι και μην εξετάζεις τις συνέπειες των λόγων σου· να λες ό,τι κι αν σκέφτεσαι, να παραμερίζεις τα κίνητρά σου και να μην λες πράγματα απλώς και μόνο για την επίτευξη ενός στόχου. Διαθέτεις υπερβολικά πολλές προσωπικές προθέσεις και νοθεύσεις· προετοιμάζεις πάντα αυτά που θα πεις, σκεπτόμενος, “Θα πρέπει να μιλήσω γι’ αυτό και όχι για το άλλο, πρέπει να προσέχω τι λέω. Θα το θέσω με τρόπο που θα με ωφελήσει και θα καλύψει τις ελλείψεις μου, και που θα αφήσει καλή εντύπωση στον θεό”. Αυτό δεν δείχνει ότι κρύβεις κίνητρα; Πριν ανοίξεις το στόμα σου, το μυαλό σου είναι γεμάτο με πονηρές σκέψεις, διορθώνεις αρκετές φορές αυτό που θέλεις να πεις, οπότε όταν τα λόγια βγαίνουν από το στόμα σου, δεν είναι πια τόσο αγνά, και δεν είναι καθόλου ειλικρινή, και περιέχουν τα δικά σου κίνητρα και τα σχέδια του Σατανά. Αυτό δεν σημαίνει ότι είσαι ειλικρινής· αυτό σημαίνει ότι έχεις σκοτεινά κίνητρα και κακές προθέσεις» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο δέκατο: Περιφρονούν την αλήθεια, παραβιάζουν απροκάλυπτα τις αρχές και αψηφούν τις διευθετήσεις του οίκου του Θεού (Μέρος δεύτερο)]. Είδα από τα λόγια του Θεού ότι, για να σταματήσεις να κάνεις υπολογισμούς, πρέπει να κάνεις πράξη τη συναναστροφή με τους άλλους μέσα από τη συνείδηση και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης, χωρίς δικά σου κίνητρα και σκοπούς, και χωρίς να αναλύεις ή να επεξεργάζεσαι τα λόγια σου. Χρειάζεται απλώς να λες αυτό που σκέφτεσαι. Ο στόχος είναι να βοηθάτε ο ένας τον άλλον και να ωφελούνται όλοι. Συνειδητοποίησα ότι το γεγονός πως η επόπτρια μελετούσε επαγγελματικές δεξιότητες μαζί μας σήμερα ήταν μια ευκαιρία να μάθουμε ο ένας από τα δυνατά σημεία του άλλου και να αναπληρώσουμε τις ελλείψεις μας συζητώντας τις αρχές, ώστε να μπορέσουμε να τις κατανοήσουμε καλύτερα. Όφειλα να το προσεγγίσω με ειλικρινή στάση, να πω όσα καταλάβαινα και, αν έλεγα κάτι λάθος, θα έπρεπε απλώς να αποδεχτώ την καθοδήγηση και τη βοήθεια των αδελφών μου. Ήταν μια σπουδαία ευκαιρία για μάθηση και ανταλλαγή απόψεων· δεν χρειαζόταν να ανησυχώ τόσο πολύ. Έτσι, προσευχήθηκα μέσα μου: «Αχ, Θεέ μου, Σε παρακαλώ διατήρησε την καρδιά μου ήσυχη ενώπιόν Σου και είθε να δεχτώ τη σχολαστική Σου εξέταση καθώς μοιράζομαι τις απόψεις μου». Αφότου προσευχήθηκα, μπόρεσα να ηρεμήσω και να συλλογιστώ τις αρχές. Απέκτησα μάλιστα νέα κατανόηση σε μερικές απ’ αυτές και ένιωσα ότι τις κατανοούσα πιο ξεκάθαρα από πριν. Μέσα από τη συναναστροφή της επόπτριας, ανακάλυψα επίσης ορισμένες δικές μου ελλείψεις. Ένιωσα αρκετά απελευθερωμένη κατά τη διάρκεια εκείνης της μελέτης και αποκόμισα οφέλη. Μετά απ’ αυτό, όποτε η επόπτρια ερχόταν μαζί μας για να εξετάσουμε άρθρα ή μου έκανε ερωτήσεις, έκανα συνειδητά πράξη το να είμαι τίμιος άνθρωπος σύμφωνα με τα λόγια του Θεού. Η καρδιά μου ένιωθε όλο και πιο απελευθερωμένη, και γεύτηκα λίγη από τη χαρά του να είμαι τίμιος άνθρωπος. Δόξα τω Θεώ!