Της Τζινγκ Ρου, Κίνα

Το 2017 ήμουν υπεύθυνη για το έργο της εκκαθάρισης στην εκκλησία. Στις 2 Ιουλίου συνελήφθησαν πολλοί επικεφαλής και εργάτες, καθώς και αδελφοί και αδελφές. Εκείνη την εποχή, υπήρχαν στην εκκλησία ορισμένες επιστολές με αναφορές που έπρεπε επειγόντως κάποιος να διαχειριστεί. Είχαν, όμως, συλληφθεί τα λίγα άτομα που είχαν προετοιμαστεί για να ασχοληθούν με αυτές. Η αδελφή Γιανγκ Τσεν, που ήταν υπεύθυνη για αυτό το έργο, είχε κι αυτή συλληφθεί. Οι ανώτεροι επικεφαλής είχαν κανονίσει να διαχειριστώ εγώ τις επιστολές με τις αναφορές. Δεν ήταν, όμως, κάτι που μ’ ενθουσίαζε και πολύ. Έλεγα μέσα μου: «Η αστυνομία παρακολούθησε και συνέλαβε όλους αυτούς τους ανθρώπους, επειδή συνέχιζαν να βγαίνουν έξω για να κάνουν το καθήκον τους. Υπάρχουν παντού συσκευές παρακολούθησης. Κάποιες, μάλιστα, έχουν ακόμα και δυνατότητες αναγνώρισης προσώπου. Αν αποδεχθώ αυτό το καθήκον, θα πρέπει να συναντώ συχνά αδελφούς και αδελφές, ακόμα και να έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους που θα θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλειά μου. Αν με αναγνωρίσει ο εξοπλισμός παρακολούθησης, εύκολα θα μπορεί η αστυνομία να με ακολουθήσει και να με συλλάβει. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας θεωρεί ότι όσοι πιστεύουν στον Θεό διαπράττουν σοβαρό έγκλημα κατά του κράτους. Επομένως, αν τελικά συλληφθώ, ακόμη κι αν δεν με ξυλοκοπήσουν μέχρι θανάτου, μπορεί να μείνω ανάπηρη. Αν, στο τέλος, μου μείνουν κουσούρια, τότε στα χρόνια που θα ακολουθήσουν εκτός από σωματικά βάσανα θα πρέπει να υποστώ και την περιφρόνηση και τα ψυχρά σχόλια των άλλων». Σκεφτόμουν, επίσης, ότι η αστυνομία χρησιμοποιεί πολύ βάναυσες μεθόδους και κάθε είδους βασανιστήρια, για να βασανίζει αδελφούς και αδελφές. Είχα μικρό ανάστημα, και αν δεν μπορούσα να αντέξω το βασανιστήριο και γινόμουν Ιούδας, τότε δεν θα είχα καμία ευκαιρία σωτηρίας και επιπλέον θα τιμωρούμουν. Όσο πιο πολύ το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο τρομοκρατούμουν. Επιπλέον, ένιωθα ότι η εκτέλεση αυτού του καθήκοντος έκρυβε πάρα πολλούς κινδύνους. Σκέφτηκα ότι το τωρινό μου καθήκον ήταν καλύτερο, καθώς δεν χρειαζόταν να βγαίνω έξω για να το εκτελέσω. Επομένως, ήταν ασφαλέστερο. Αυτά σκεφτόμουν και ήθελα να αρνηθώ το καθήκον. Εάν, όμως, απλώς το απέρριπτα μια κι έξω, θα έδειχνα ότι δεν είχα λογική. Απάντησα, λοιπόν, στους ανώτερους επικεφαλής ότι το επίπεδό μου ήταν ανεπαρκές, ότι δεν μπορούσα να διακρίνω τους ανθρώπους, ότι η εργασιακή αποδοτικότητά μου ήταν χαμηλή και ότι αν αναλάμβανα αυτό το καθήκον, θα καθυστερούσε το έργο. Λίγες μέρες αργότερα, οι επικεφαλής μού έστειλαν επιστολή για να συναναστραφούμε σχετικά με την πρόθεση του Θεού. Μου έλεγαν ότι έπρεπε, επειγόντως, να βρεθεί κάποιος που θα διαχειριζόταν τις επιστολές με τις αναφορές και ότι έλπιζαν να λάβω υπόψη μου την πρόθεση του Θεού. Δεν μπορούσα να αποφύγω αυτό το καθήκον πλέον. Απρόθυμα, λοιπόν, συμφώνησα να το αναλάβω. Ενδόμυχα, όμως, εξακολουθούσα να διαμαρτύρομαι κάπως και να αναρωτιέμαι γιατί μου αναθέτουν ένα τόσο επικίνδυνο καθήκον. Έπειτα, όμως, σκέφτηκα ότι για το Κουμμουνιστικό Κόμμα της Κίνας είχα καθαρό ποινικό μητρώο και ότι την περίοδο αυτήν, ήμουν το καταλληλότερο άτομο. Οι επικεφαλής είχαν καταλήξει σε αυτήν τη διευθέτηση, αφού πρώτα είχαν εκτιμήσει συνολικά την τωρινή μου κατάσταση. Γι’ αυτόν τον λόγο, είχαν κανονίσει να αναλάβω εγώ αυτό το καθήκον. Γιατί, όμως, πάντα ήθελα να το αποφύγω και το απέρριπτα; Συνειδητοποίησα ότι η κατάστασή μου δεν ήταν σωστή. Προσευχήθηκα, λοιπόν, στον Θεό, ζητώντας Του να με καθοδηγήσει να κατανοήσω την πρόθεσή Του.

Διάβασα δύο χωρία με τα λόγια του Θεού: «Ίσως όλοι σας θυμάστε αυτά τα λόγια: “Διότι η προσωρινή ελαφρά θλίψις ημών εργάζεται εις ημάς καθ’ υπερβολήν εις υπερβολήν αιώνιον βάρος δόξης”. Όλοι σας έχετε ακούσει αυτά τα λόγια παλιότερα, όμως κανείς σας δεν κατάλαβε το αληθινό τους νόημα. Σήμερα, γνωρίζετε βαθιά την πραγματική τους σημασία. Αυτά τα λόγια θα τα εκπληρώσει ο Θεός κατά τις έσχατες ημέρες, και θα εκπληρωθούν μέσα σε εκείνους που έχουν διωχθεί βάναυσα από τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα στη γη όπου βρίσκεται κουλουριασμένος. Ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας διώκει τον Θεό και είναι εχθρός Του, οπότε, οι άνθρωποι αυτής της γης υπόκεινται σε εξευτελισμό και διώξεις εξαιτίας της πίστης τους στον Θεό, και τα λόγια αυτά εκπληρώνονται μέσα σας, σ’ αυτήν την ομάδα ανθρώπων ως αποτέλεσμα αυτού» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Είναι το έργο του Θεού τόσο απλό όσο φαντάζεται ο άνθρωπος;). «Οι ευλογίες δεν μπορούν να αποκτηθούν σε μία-δύο ημέρες· πρέπει να κερδηθούν με μεγάλο τίμημα. Τουτέστιν, πρέπει να διακατέχεστε από μια αγάπη που έχει υποστεί εξευγενισμό, πρέπει να έχετε μεγάλη πίστη και πρέπει να διαθέτετε τις πολλές αλήθειες που ο Θεός απαιτεί να κατακτήσετε· επιπροσθέτως, πρέπει να μπορείτε να στραφείτε στη δικαιοσύνη, χωρίς να δειλιάζετε ή να κάνετε πίσω, και πρέπει να έχετε μια καρδιά που αγαπά τον Θεό, η οποία διαρκεί μέχρι θανάτου. Πρέπει να έχετε αποφασιστικότητα, πρέπει να αλλάξει η ζωή-διάθεσή σας, η διαφθορά σας πρέπει να θεραπευτεί, πρέπει να δεχτείτε όλες τις ενορχηστρώσεις του Θεού χωρίς διαμαρτυρία, και πρέπει μέχρι και να μπορείτε να υποταχθείτε μέχρι τον θάνατο. Αυτό οφείλετε να επιτύχετε, αυτός είναι ο τελικός στόχος του έργου του Θεού και αυτό που απαιτεί ο Θεός από αυτήν την ομάδα ανθρώπων. Εφόσον σας δίνει, σίγουρα θα σας ζητήσει κάτι ως αντάλλαγμα και σίγουρα θα έχει κατάλληλες απαιτήσεις από εσάς. Επομένως, υπάρχει λόγος πίσω από όλο το έργο που κάνει ο Θεός. Από αυτό γίνεται φανερό το γιατί, ξανά και ξανά, ο Θεός κάνει έργο που θέτει υψηλά πρότυπα και αυστηρές απαιτήσεις. Επομένως, θα πρέπει να είστε γεμάτοι πίστη στον Θεό. Εν συντομία, όλο το έργο του Θεού γίνεται για χάρη σας, γίνεται για να καταστείτε άξιοι να λάβετε την κληρονομιά Του. Αντί να λέγαμε ότι αυτό γίνεται για χάρη της ίδιας της δόξας του Θεού, καλύτερα να λέγαμε ότι γίνεται για χάρη της σωτηρίας σας και για χάρη της τελείωσης αυτής της ομάδας ανθρώπων που έχουν υποφέρει τόσο βαθιά στην ακάθαρτη χώρα. Θα πρέπει να καταλάβετε την πρόθεση του Θεού» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Είναι το έργο του Θεού τόσο απλό όσο φαντάζεται ο άνθρωπος;). Τα λόγια του Θεού με βοήθησαν να καταλάβω ότι η ουσία του μεγάλου κόκκινου δράκοντα είναι το μίσος για τον Θεό και ότι πάντα εναντιωνόταν στον Θεό. Για τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιεί μέσα υψηλής τεχνολογίας, για να παρακολουθεί, να εντοπίζει και να συλλαμβάνει τους Χριστιανούς, δοκιμάζει κάθε μέσο για να παρεμποδίζει και να διώκει τον εκλεκτό λαό του Θεού και μάταια προσπαθεί να εκριζώσει την εκκλησία του Θεού. Ο Θεός, όμως, χρησιμοποιεί τη δίωξη που ασκεί ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας για να οδηγήσει στην τελείωση την πίστη και την αγάπη μας. Σκεφτόμουν τους αποστόλους στο πέρασμα των αιώνων. Ο κόσμος τους διέβαλλε και τους χλεύαζε επειδή διακήρυτταν το ευαγγέλιο του Θεού. Αυτοί, όμως, δεν εγκατέλειψαν την ανάθεση από τον Θεό, ακόμα και όταν κινδύνευε η ζωή τους. Αυτοί οι άνθρωποι πραγματικά ακολουθούσαν τον Θεό. Αναλογίστηκα τη δική μου στάση. Όταν είδα να συλλαμβάνονται οι αδελφοί και οι αδελφές μου, ακόμα και να βασανίζονται κάποιοι από αυτούς, δείλιασα και φοβήθηκα. Για να προστατέψω, λοιπόν, τη ζωή μου, θέλησα να αποφύγω το καθήκον μου και έτσι δεν διαχειρίστηκα τις επιστολές με τις αναφορές. Αδιαφόρησα για τα συμφέροντα της εκκλησίας. Ήμουν πραγματικά εγωίστρια και ποταπή, χωρίς ίχνος ανθρώπινης φύσης! Τώρα, μολονότι δεν είχα συλληφθεί, φοβόμουν τόσο που δεν είχα καν το θάρρος να κάνω το καθήκον μου. Δεν είχα γίνει, απλώς, μια δειλή που λαχταρούσε τη ζωή και φοβόταν τον θάνατο; Ήμουν εγώ πιστή στον Θεό; Η Αποκάλυψη του Ιωάννη αναφέρει ότι οι δειλοί δεν μπορούν να περάσουν τις πύλες της βασιλείας των ουρανών. Επομένως, αν συνέχιζα να είμαι τόσο δειλή και δεν τολμούσα να κάνω το καθήκον μου, επειδή φοβόμουν για τη ζωή μου και ήθελα να σωθώ, στο τέλος θα αποκλειόμουν. Τώρα τελικά κατάλαβα ότι ο Θεός χρησιμοποιούσε αυτό το περιβάλλον για να οδηγήσει στην τελείωση την πίστη μου και να καθάρει τη διαφθορά μου, καθώς και ότι όλα αυτά γίνονταν για χάρη της σωτηρίας μου.

Έπειτα, διάβασα ακόμη ένα χωρίο με τα λόγια του Θεού: «Τότε που ο Θεός έστειλε τον Μωυσή να οδηγήσει τους Ισραηλίτες στην έξοδο από την Αίγυπτο, πώς αντέδρασε εκείνος όταν ο Θεός τού έδωσε μια τέτοια αποστολή; (Είπε ότι δεν ήταν καλός ομιλητής, ότι ήταν αργός στην ομιλία και τη γλώσσα.) Είχε αυτή τη μία, μικρή επιφύλαξη, ότι δεν ήταν καλός στα λόγια, ότι ήταν αργός στην ομιλία και τη γλώσσα. Αντιτάχθηκε, παρ’ όλα αυτά, στην αποστολή του Θεού; Πώς την αντιμετώπισε; Προσέπεσε αμέσως. Και τι σημαίνει το να προσπέσεις; Σημαίνει υποταγή και αποδοχή. Ο Μωυσής προσέπεσε ενώπιον του Θεού, δεν έδωσε σημασία στις προσωπικές του προτιμήσεις και δεν ανέφερε τις όποιες δυσκολίες μπορεί να είχε. Ό,τι τον έβαζε ο Θεός να κάνει, το έκανε αμέσως. […] Τι σημαίνει “ξεκίνησε”; Σημαίνει ότι είχε αληθινή εμπιστοσύνη στον Θεό κι ότι βασιζόταν αληθινά σ’ Εκείνον, ότι είχε αληθινή υποταγή σ’ Εκείνον. Δεν ήταν δειλός, δεν έκανε τη δική του επιλογή, ούτε προσπάθησε να αρνηθεί. Αντίθετα, πίστευε απόλυτα και ξεκίνησε να εκτελεί την αποστολή από τον Θεό γεμάτος εμπιστοσύνη. Πίστευε το εξής: “Αν το έχει αναθέσει ο Θεός αυτό, τότε όλα θα γίνουν όπως λέει Εκείνος. Ο Θεός μού είπε να βγάλω τους Ισραηλίτες απ’ την Αίγυπτο, οπότε θα πάω. Εφόσον ο Θεός το έχει αναθέσει αυτό, θα εργαστεί και θα μου δώσει δύναμη. Το μόνο που χρειάζεται είναι να συνεργαστώ”. Αυτό γνώριζε ο Μωυσής. Όσοι δεν έχουν πνευματική κατανόηση πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν όλα όσα τους εμπιστεύεται ο Θεός μόνοι τους. Έχουν οι άνθρωποι τέτοιες ικανότητες; Όχι βέβαια. Αν οι άνθρωποι είναι δειλοί, δεν θα έχουν καν το θάρρος να συναντήσουν τον Φαραώ της Αιγύπτου. Βαθιά μέσα τους, θα λέγανε: “Ο Φαραώ της Αιγύπτου είναι βασιλιάς των διαβόλων. Έχει ολόκληρο στρατό υπό τις διαταγές του και θα μπορούσε να με σκοτώσει με μια κουβέντα. Πώς μπορώ να οδηγήσω τόσους Ισραηλίτες στην έξοδο; Θα με άκουγε ο Φαραώ της Αιγύπτου;” Αυτά τα λόγια αποτελούν άρνηση, αντίσταση κι επανάσταση. Φανερώνουν έλλειψη πίστης στον Θεό κι αυτό δεν είναι πραγματική εμπιστοσύνη. Οι περιστάσεις εκείνη την εποχή δεν ήταν ευνοϊκές για τους Ισραηλίτες ούτε για τον Μωυσή. Η έξοδος των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, από την ανθρώπινη οπτική, δεν ήταν παρά ένα ακατόρθωτο έργο αφού η Αίγυπτος ήταν αποκομμένη εξαιτίας της Ερυθράς Θάλασσας, και θα ήταν πολύ δύσκολο να διασχίσουν αυτήν τη θάλασσα. Είναι δυνατόν να μην ήξερε ο Μωυσής πόσο δύσκολο θα ήταν να εκπληρώσει αυτήν την αποστολή; Μέσα του ήξερε, όμως και πάλι είπε μόνο ότι ήταν αργός στην ομιλία και τη γλώσσα, ότι κανείς δεν θα έδινε σημασία στα λόγια του. Δεν απέρριψε, κατά βάθος, την αποστολή από τον Θεό. Όταν του είπε ο Θεός να οδηγήσει τους Ισραηλίτες στην έξοδο από την Αίγυπτο, εκείνος προσέπεσε και το αποδέχτηκε. Γιατί δεν ανέφερε τις δυσκολίες; Μήπως, μετά από σαράντα χρόνια στην έρημο, δεν γνώριζε τους κινδύνους του έξω κόσμου, ή το πώς είχαν εξελιχθεί τα πράγματα στην Αίγυπτο, ή τη δεινή θέση των Ισραηλιτών εκείνη την εποχή; Δεν τα καταλάβαινε ξεκάθαρα αυτά τα πράγματα; Αυτό συνέβαινε; Σίγουρα όχι. Ο Μωυσής ήταν έξυπνος και σοφός. Ήξερε όλα αυτά τα πράγματα, αφού τα είχε υποστεί και τα είχε βιώσει ο ίδιος στον έξω κόσμο, και δεν θα τα ξεχνούσε ποτέ. Τα ήξερε πάρα πολύ καλά όλα αυτά. Άρα, ήξερε πόσο δύσκολη ήταν η αποστολή που του είχε δώσει ο Θεός; (Ναι.) Αν το ήξερε, πώς είναι δυνατόν να την αποδέχτηκε; Εμπιστευόταν τον Θεό. Με την εμπειρία μιας ζωής, πίστευε στην παντοδυναμία του Θεού, γι’ αυτό και δέχτηκε την αποστολή αυτήν από τον Θεό με καρδιά γεμάτη εμπιστοσύνη και χωρίς την παραμικρή αμφιβολία» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μόνο με αληθινή υποταγή μπορεί κανείς να έχει αληθινή εμπιστοσύνη). Ο Θεός έδωσε στον Μωυσή την εντολή να οδηγήσει τους Ισραηλίτες μακριά από την Αίγυπτο. Εκείνη την εποχή, ο φαραώ της Αιγύπτου ήταν πανίσχυρος και πολύ σκληρός. Ο Μωυσής δεν είχε απολύτως τίποτα, αλλά μπορούσε να υπακούσει τις εντολές του Θεού. Πίστευε αληθινά στον Θεό. Επίσης, θεωρούσε ότι τα πάντα ήταν στα χέρια του Θεού, και καμία δύναμη δεν μπορούσε να εμποδίσει όσα ήθελε να πετύχει ο Θεός. Δεν είχε ούτε φόβο ούτε ανησυχία στην καρδιά του. Τα γεγονότα επιβεβαίωσαν ότι ο ίδιος ο Θεός υλοποίησε το έργο Του σε όλα του τα στάδια. Ο Θεός έφερε τις δέκα πληγές, χώρισε την Ερυθρά Θάλασσα και, στο τέλος, έβαλε τον Μωυσή να οδηγήσει τους Ισραηλίτες μακριά από την Αίγυπτο. Ο Μωυσής κατάλαβε τη μεγάλη δύναμη του Θεού, επειδή βίωσε αυτά τα γεγονότα. Έτσι, η πίστη του στον Θεό αυξήθηκε ακόμη περισσότερο. Συνέκρινα την πίστη του Μωυσή στον Θεό με τη δική μου και ντράπηκα πραγματικά. Η επικεφαλής είχε κανονίσει να διαχειριστώ εγώ τις επιστολές με τις αναφορές. Εγώ, όμως, φοβόμουν μήπως με παρακολουθούν και με συλλάβουν. Γι’ αυτό, λοιπόν, δεν μπορούσα, απλώς, να υποταχθώ σε αυτό το καθήκον και να το αποδεχθώ. Θεωρούσα αυτά τα υψηλής τεχνολογίας εργαλεία πανίσχυρα, κι ότι θα ήταν πανεύκολο να με συλλάβει η αστυνομία. Συχνά έλεγα ότι τα πάντα είναι στα χέρια του Θεού, και ότι πρέπει να εμπιστεύομαι την εξουσία Του. Τώρα, όμως, που βρισκόμουν αντιμέτωπη με τα γεγονότα, δείλιαζα και φοβόμουν. Δεν είχα ίχνος πίστης. Συνειδητοποίησα ότι δεν γνώριζα καθόλου την κυριαρχία του Θεού. Μολονότι παντού υπήρχαν κάμερες παρακολούθησης με δυνατότητες αναγνώρισης προσώπου, το κατά πόσο θα με συνελάμβαναν εξαρτιόταν από την κυριαρχία και τις διευθετήσεις του Θεού. Όταν το συνειδητοποίησα, μεγάλωσε η πίστη μου κι ήμουν πρόθυμη να στηριχθώ στον Θεό, για να το ξεπεράσω.

Τον καιρό που διαχειριζόμουν τις επιστολές με τις αναφορές, μια επικεφαλής εκκλησίας φρόντιζε να συναντιόμαστε κάθε μέρα με αδελφούς και αδελφές, για να εξετάσουμε τα θέματα. Το περιβάλλον ήταν επικίνδυνο. Ωστόσο, εμείς, προσευχόμασταν και στηριζόμασταν στον Θεό και καταφέραμε να διαχειριστούμε με επιτυχία τις επιστολές με τις αναφορές. Μόνο αφότου φύγαμε από αυτήν την εκκλησία, μάθαμε ότι η αστυνομία είχε ήδη αναρτήσει τη φωτογραφία της επικεφαλής σε δημόσιους πίνακες ανακοινώσεων για να την πιάσει. Αυτός, όμως, κρύφτηκε εγκαίρως και δεν συνελήφθη. Διαπίστωσα ότι ο ίδιος ο Θεός προστατεύει και το έργο Του και εμάς. Χάρη σε αυτήν την εμπειρία, δυνάμωσε η πίστη μου.

Ανατρέχω στον Μάρτιο του 2020. Εκείνη την εποχή, είχα μάθει ότι η αστυνομία είχε συλλάβει και βασανίσει τη Γιανγκ Τσεν, η οποία πέθανε λίγο αφότου αφέθηκε ελεύθερη με χρηματική εγγύηση. Λίγο αργότερα, έμαθα, επίσης, ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας ετοιμαζόταν να λάβει εκτεταμένα κατασταλτικά μέτρα κατά των πιστών στα τέλη Μαΐου. Κατά τη διάρκεια μιας συνάθροισης, η επικεφαλής μάς είπε ότι υπήρχαν κάμποσες επιστολές με αναφορές τις οποίες έπρεπε επειγόντως να διαχειριστούμε. Ωστόσο, δεν είχε βρεθεί ακόμη κάποιος για να αναλάβει αυτό το έργο. Η επικεφαλής με κοίταξε ενώ μιλούσε. Η καρδιά μου κόντεψε να σταματήσει. Σκέφτηκα: «Ζήτα μου ό,τι θες, εκτός από το να διαχειριστώ τις επιστολές με τις αναφορές. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας θα λάβει κι άλλα εκτεταμένα κατασταλτικά μέτρα τον Μάιο. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, έχουν τοποθετηθεί σε δρόμους και σοκάκια ακόμα περισσότερες κάμερες παρακολούθησης, προκειμένου να συλλαμβάνονται πιστοί. Αν συνεχίσω να κυκλοφορώ έξω, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να με συλλάβουν. Η Γιανγκ Τσεν πέθανε πολύ νέα μετά τα βασανιστήρια στα οποία την υπέβαλε η αστυνομία. Είμαι πάνω από 10 χρόνια μεγαλύτερη από τη Γιανγκ Τσεν. Επομένως, αν με συνελάμβαναν, θα άντεχα πολύ λιγότερο τα βασανιστήρια. Ακόμη κι αν δεν με σκότωναν, ενδεχομένως θα έμενα παράλυτη». Αυτά σκέφτηκα και φοβήθηκα λίγο. Εκείνη την ώρα, η επικεφαλής μού είπε: «Και παλιότερα διαχειρίστηκες επιστολές με αναφορές. Θέλω, λοιπόν, να το κάνεις και τώρα. Τι λες;» Γνώριζα κατά βάθος ότι το να αποφύγω το καθήκον μου δεν συμβάδιζε με τις προθέσεις του Θεού. Ωστόσο, σκέφτηκα ότι αυτό το καθήκον ήταν πραγματικά πάρα πολύ επικίνδυνο. Βρήκα, λοιπόν, μια δικαιολογία για να το αποφύγω. Είπα: «Η αδελφή Σεν Ραν διαθέτει διάκριση και γνωρίζει πώς να συναναστρέφεται σωστά. Να κανονίσετε να πάει αυτή. Τυχαίνει μάλιστα να βρίσκεται σε κοντινή εκκλησία. Οπότε θα τη βόλευε να πάει». Η επικεφαλής, όμως, είπε ότι η Σεν Ραν δεν είχε διαχειριστεί επιστολές με αναφορές ξανά και γι’ αυτό μου ζήτησε να πάω μαζί της. Μόνη μου, λοιπόν, επιλογή ήταν να δεχθώ. Έπειτα, κανόνισα να συναντήσουμε με τη Σεν Ραν αδελφούς και αδελφές, για να επιβεβαιώσουμε τις επιστολές με τις αναφορές, και γρήγορα διαχειριστήκαμε τρεις από αυτές.

Αργότερα, έκανα αυτοκριτική κι αναρωτήθηκα: «Γιατί, όποτε βρίσκομαι αντιμέτωπη με κάποιο επικίνδυνο καθήκον, σκέφτομαι πάντα τον εαυτό μου και θέλω να το αποφύγω; Τι με ελέγχει;» Αργότερα, διάβασα το συγκεκριμένο χωρίο με τα λόγια του Θεού: «Ο Σατανάς διαφθείρει τους ανθρώπους μέσα από την εκπαίδευση και την επιρροή των εθνικών κυβερνήσεων, και των διασήμων και των σπουδαίων. Τα διαβολικά λόγια τους έχουν γίνει η ζωή και η φύση του ανθρώπου. Το “ο σώζων εαυτόν σωθήτω” είναι ένα γνωστό σατανικό ρητό που έχει ενσταλαχθεί σε όλους, και το οποίο έχει γίνει η ζωή του ανθρώπου. Υπάρχουν και άλλα λόγια φιλοσοφιών για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις σαν κι αυτό. Ο Σατανάς χρησιμοποιεί την παραδοσιακή κουλτούρα κάθε έθνους για να εκπαιδεύσει, να παραπλανήσει και να διαφθείρει τους ανθρώπους, κι έτσι ωθεί την ανθρωπότητα να πέσει και να βυθιστεί μέσα σε μια απέραντη άβυσσο καταστροφής· τελικά, ο Θεός καταστρέφει τους ανθρώπους, επειδή υπηρετούν τον Σατανά και αντιστέκονται σ’ Αυτόν. […] Ο Σατανάς έχει διαφθείρει πολύ βαθιά την ανθρωπότητα. Το δηλητήριό του κυλά μέσα στο αίμα του κάθε ανθρώπου, και μπορεί να πει κανείς ότι ο άνθρωπος έχει διεφθαρμένη, μοχθηρή, ανταγωνιστική φύση που πάει κόντρα στον Θεό, γεμάτη από τις φιλοσοφίες και τα δηλητήρια του Σατανά, και βουτηγμένη μέσα σ’ αυτά. Έχει γίνει, στο σύνολό της, η φύση-ουσία του Σατανά. Γι’ αυτό αντιστέκονται και εναντιώνονται στον Θεό οι άνθρωποι» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Πώς να γνωρίσει κανείς τη φύση του ανθρώπου). Όσα φανέρωναν τα λόγια του Θεού με έκαναν να συνειδητοποιήσω ότι πολλές φορές στο παρελθόν προσπάθησα να προστατέψω τον εαυτό μου, αποφεύγοντας το καθήκον μου. Αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι είχαν ριζώσει βαθιά μέσα μου και είχαν, εδώ και καιρό, γίνει δεύτερη φύση σατανικές δηλητηριώδεις αντιλήψεις του τύπου «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω» και «Μια κακή ζωή είναι καλύτερη από έναν καλό θάνατο». Όποτε θίγονταν τα συμφέροντά μου, αυτομάτως σκεφτόμουν τον εαυτό μου. Όταν δεν πήγαιναν καλά τα πράγματα, και οι επιστολές με τις αναφορές συσσωρεύονταν, η επικεφαλής κανόνιζε να αναλάβω εγώ αυτό το καθήκον. Εγω, όμως, μονίμως σκεφτόμουν τα συμφέροντά μου. Φοβόμουν ότι θα με συνελάμβαναν, θα έμενα παράλυτη ή θα με ξυλοκοπούσαν μέχρι θανάτου. Δεν θα είχα ούτε καλή έκβαση ούτε καλό προορισμό. Έβρισκα, λοιπόν, δικαιολογίες για να αποφύγω το καθήκον μου. Έφτανα ακόμη και στο σημείο να διαμαρτύρομαι που η επικεφαλής δεν είχε κανονίσει οι άλλοι να διαχειριστούν το ζήτημα. Σκεφτόμουν ότι η αδελφή Σεν Ραν ήταν πρόθυμη να κάνει το καθήκον της, μολονότι κινδύνευε η ασφάλειά της. Αντιθέτως, εγώ ήθελα, απλώς, να κάτσω στο σπίτι, θεωρώντας ότι έτσι θα μειώνονταν οι πιθανότητες να με συλλάβουν. Ήμουν πολύ εγωίστρια και ποταπή, χωρίς ίχνος ανθρώπινης φύσης! Είχα απολαύσει το πότισμα και τη θρέψη από τα λόγια του Θεού και δεχθεί τόσο πολλή αγάπη από Αυτόν. Στις κρίσιμες στιγμές, λοιπόν, θα έπρεπε να είχα κάνει σωστά το καθήκον μου, για να Του το ξεπληρώσω. Επίσης, θα έπρεπε, το ταχύτερο δυνατόν, να αποπέμψω από την εκκλησία τους αντίχριστους, τους κακούς και τους δύσπιστους, δίνοντας τη δυνατότητα σε αδελφούς και αδελφές να έχουν μια καλή εκκλησιαστική ζωή και ένα μέρος για να κάνουν το καθήκον τους. Ωστόσο, δεν σκέφτηκα καθόλου τα συμφέροντα της εκκλησίας ή τη ζωή-είσοδο των αδελφών. Το μόνο που με απασχολούσε ήταν η ασφάλειά μου. Δεν πρόδιδα τον Θεό; Πραγματικά δεν άξιζα να ζω παρουσία του Θεού! Όταν το συνειδητοποίησα, δεν ήθελα πλέον να συνεχίσω να ζω με διεφθαρμένη διάθεση και να επαναστατώ ενάντια στον Θεό. Επεδίωξα το μονοπάτι της άσκησης στα λόγια του Θεού, προκειμένου να επιλύσω το ζήτημα της διαφθαρμένης διάθεσής μου.

Διάβασα αυτά τα χωρία με τα λόγια του Θεού: «Ο Θεός σε θεωρεί μέλος του οίκου Του και συμμέτοχο στη διάδοση του έργου Του. Σε αυτό το σημείο, έχεις το καθήκον που οφείλεις να εκτελέσεις. Ό,τι κι αν είσαι ικανός να κάνεις, ό,τι κι αν είσαι σε θέση να επιτύχεις, αυτά είναι οι ευθύνες και το καθήκον σου. Μπορεί να πει κανείς ότι είναι η ανάθεση από τον Θεό, η αποστολή σου, το καθήκον που σε δεσμεύει. Τα καθήκοντα προέρχονται από τον Θεό· είναι οι ευθύνες κι οι αναθέσεις που εμπιστεύεται στον άνθρωπο. Πώς θα πρέπει, λοιπόν, να τα κατανοεί ο άνθρωπος; “Δεδομένου ότι αυτό είναι το καθήκον μου κι η ανάθεση που μου έχει εμπιστευτεί ο Θεός, είναι υποχρέωση και ευθύνη μου. Είναι σωστό να το αποδεχθώ ως το καθήκον που με δεσμεύει. Δεν μπορώ να το απορρίψω ή να το αρνηθώ· δεν μπορώ να είμαι επιλεκτικός. Αυτό που μου τυχαίνει είναι σίγουρα αυτό που οφείλω να κάνω. Δεν είναι ότι δεν δικαιούμαι να επιλέξω —είναι ότι δεν θα πρέπει να επιλέγω. Αυτή είναι η λογική που οφείλει να έχει ένα δημιουργημένο ον”. Αυτή είναι μια στάση υποταγής» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο). «Ασχέτως του τι σας ζητά ο Θεός, εσείς πρέπει απλώς να το κάνετε με όλη σας τη δύναμη, κι ελπίζω να δείξεις την αφοσίωσή σου ενώπιον του Θεού αυτές τις έσχατες ημέρες, και εφόσον θα μπορέσεις να δεις το χαμόγελο ικανοποίησης του Θεού επάνω στον θρόνο Του, ακόμα κι αν είναι η στιγμή του θανάτου σου, θα πρέπει να γελάς και να χαμογελάς, καθώς τα μάτια σου θα κλείνουν. Πρέπει να εκτελέσεις το τελευταίο σου καθήκον για τον Θεό όσο είσαι ζωντανός. Στο παρελθόν, ο Πέτρος σταυρώθηκε ανάποδα για χάρη του Θεού· αλλά εσύ θα πρέπει να ικανοποιήσεις τον Θεό αυτές τις τελευταίες ημέρες και να εξαντλήσεις όλη σου την ενέργεια για χάρη Του. Τι μπορεί να κάνει ένα δημιουργημένο ον για τον Θεό; Θα πρέπει, συνεπώς, να παραχωρήσεις τον εαυτό σου στον Θεό εκ των προτέρων, ώστε Εκείνος να σε ενορχηστρώσει όπως επιθυμεί. Εφόσον αυτό κάνει τον Θεό ευτυχισμένο και ευχαριστημένο, τότε ας κάνει ό,τι επιθυμεί με εσένα. Τι δικαίωμα έχει ο άνθρωπος να εκφράζει λόγια παραπόνου;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η φανέρωση των μυστηρίων του «Τα λόγια του Θεού προς ολόκληρο το σύμπαν», Κεφάλαιο 41). Καθώς στοχαζόμουν τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι αποτελεί ευθύνη και υποχρέωσή μου όποιο καθήκον μού κανονίσει ο οίκος Του. Θα πρέπει, λοιπόν, να το αποδεχθώ ως κάτι αναπόφευκτο για μένα. Ο Θεός προκαθορίζει τα βάσανα που πρέπει να υποστούμε καθώς και τον χρόνο που θα γίνει αυτό. Αν ο Θεός επρόκειτο να επιτρέψει να συλληφθώ, τότε πρόθυμα και αδιαμαρτύρητα θα υποτασσόμουν στην κυριαρχία Του. Κι ακόμη κι αν έμενα παράλυτη ή με ξυλοκοπούσαν μέχρι θανάτου, ποτέ δεν θα υπέκυπτα στον μεγάλο κόκκινο δράκοντα. Έπρεπε να μείνω σταθερή στη μαρτυρία μου για να εξευτελίσω τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα. Σκέφτηκα τους αγίους καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας. Πέθαναν αφού πρώτα τους λιθοβόλησαν, τους διαμέλησαν άλογα, τους πριόνισαν μέχρι θανάτου ή τους κρέμασαν, επειδή διακήρυσσαν το ευαγγέλιο του Κύριου Ιησού. Μπορεί να βρήκαν οδυνηρό θάνατο, οι ψυχές τους, όμως, δεν χάθηκαν. Χρησιμοποίησαν τη ζωή τους για να δώσουν μαρτυρία για τον Κύριο Ιησού, και τους ενέκρινε ο Θεός. Αντιθέτως, εγώ, ως δημιούργημα που απολάμβανε όλα όσα είχε δώσει ο Θεός, όταν βρισκόμουν αντιμέτωπη με επικίνδυνες καταστάσεις, απέφευγα τα καθήκοντά μου, για να προστατέψω τον εαυτό μου. Για τον Θεό, ένα τέτοιο άτομο είναι δειλός προδότης. Και ακόμη κι αν το σώμα συνεχίζει να αγωνίζεται, είναι, απλώς και μόνο, κέλυφος. Όπως είπε ο Κύριος Ιησούς: «Όστις εύρη την ζωήν αυτού θέλει απολέσει αυτήν, και όστις απολέση την ζωήν αυτού δι’ εμέ θέλει ευρεί αυτήν» (Κατά Ματθαίον 10:39).

Τον Ιούνιο του 2023, το Κομμουνιστικό Κομμα της Κίνας πραγματοποίησε μία ακόμη εκστρατεία μαζικών συλλήψεων. Πάνω από εκατό άνθρωποι συνελήφθησαν σε διάφορες εκκλησίες στην πόλη μου. Πολλοί αδελφοί και αδελφές ζούσαν μέσα στον φόβο και έχασαν την κανονική εκκλησιαστική τους ζωή. Στα μέσα Οκτώβρη, σε μία από εκείνες τις εκκλησίες, συνέβη ένα περιστατικό στο οποίο εμπλεκόταν ένας ψευδόχριστος που παραπλανούσε ανθρώπους. Πολλοί αδελφοί και αδελφές παραπλανήθηκαν, και εξαιτίας της προδοσίας κάποιου Ιούδα, η αστυνομία άρχισε να παρακολουθεί ολόκληρη την εκκλησία. Έπρεπε επειγόντως κάποιος να διαχειριστεί το έργο που επακολούθησε, και οι επικεφαλής ήθελαν να κανονίσουν να πάω εγώ. Σκεφτόμουν πόσο δεινή ήταν η κατάσταση στην εκκλησία κι ένιωθα ότι υπήρχαν πάρα πολλές πιθανότητες να συλληφθώ ενώ θα διαχειριζόμουν το επακόλουθο έργο. Γι’ αυτό δείλιαζα κάπως και φοβόμουν. Ωστόσο, φέρνοντας στον νου μου προηγούμενες εμπειρίες, συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν δοκιμασία του Θεού, για να δει αν μπορούσα να υποταχθώ στις ενορχηστρώσεις και στις διευθετήσεις Του και να παραμείνω πιστή σε Αυτόν. Αυτήν τη φορά, δεν ήθελα να απογοητεύσω ξανά τον Θεό. Έτσι, αποδέχθηκα αυτό το καθήκον. Αργότερα, κατά τη διάρκεια της συνεργασίας, αντιμετώπισα κάποιες δυσκολίες. Στηρίχθηκα, όμως, στον Θεό και εργάστηκα πραγματικά, και έτσι κατάφερα να μεταφέρω αλλού τα βιβλία με τα λόγια του Θεού σώζοντας τους περισσότερους αδελφούς και αδελφές που είχαν παραπλανηθεί από τον ψευδόχριστο.

Χάρη σε αυτήν την εμπειρία, απέκτησα περισσότερη πίστη στον Θεό και μπόρεσα να καταλάβω, έως έναν βαθμό, την παντοδυναμία και την κυριαρχία Του. Συνειδητοποίησα, επίσης, ότι ο Θεός έλεγχε τις αχαλίνωτες δράσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Κι όπως είπε ο Θεός: «Χωρίς την άδεια του Θεού, ο Σατανάς δεν μπορεί να αγγίξει εύκολα ούτε μια σταγόνα νερό ή έναν κόκκο άμμου πάνω στη γη· χωρίς την άδεια του Θεού, ο Σατανάς δεν μπορεί καν να πειράξει τα μυρμήγκια πάνω στη γη, πόσο μάλλον το ανθρώπινο γένος, που δημιουργήθηκε από τον Θεό. Στα μάτια του Θεού, ο Σατανάς είναι κατώτερος και από τα κρινάκια στο βουνό, τα πουλιά που πετούν στον αέρα, τα ψάρια στη θάλασσα και τα σκουλήκια στη γη. Ο ρόλος του ανάμεσα σε όλα τα πράγματα είναι να υπηρετεί όλα τα πράγματα, να υπηρετεί το ανθρώπινο γένος και να υπηρετεί το έργο του Θεού και το σχέδιο διαχείρισής Του. Ανεξάρτητα από το πόσο κακόβουλη είναι η φύση του και πόσο μοχθηρή είναι η ουσία του, το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει είναι να επιτελεί πειθήνια τη λειτουργία του: να παρέχει υπηρεσία στον Θεό —να υπηρετεί καλά ως αντιθετικό στοιχείο. Τέτοια είναι η υπόσταση και η αρχική θέση του Σατανά. Η ουσία του δεν έχει καμία σχέση με τη ζωή, τη δύναμη ή την εξουσία· Δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα παιχνίδι στα χέρια του Θεού, μια απλή μηχανή που ο Θεός τη χρησιμοποιεί για υπηρεσία!» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Α΄).