Την προηγούμενη φορά, συναναστραφήκαμε σχετικά με το θέμα του ότι οι άνθρωποι έχουν αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες για τον ενσαρκωμένο Θεό, κάτι που εμπεριέχεται στην «εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό», έναν από τους τρόπους άσκησης της «εγκατάλειψης» που εμπίπτει στο θέμα «Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια», σωστά; (Ναι.) Συναναστραφήκαμε πάνω στο πώς πρέπει οι άνθρωποι να μεταχειρίζονται τον ενσαρκωμένο Θεό. Λοιπόν, πάνω σε ποιες αλήθειες σχετικά με την ενσάρκωση του Θεού συναναστραφήκαμε την προηγούμενη φορά; (Την προηγούμενη φορά, συναναστραφήκαμε πάνω στο ότι ο Θεός δεν μιλά ασαφώς, κάτι που αποτελεί μέρος του ότι ο Θεός δεν δελεάζει τους ανθρώπους, καθώς και πάνω στη στάση του Θεού απέναντι στη θέση.) Συναναστραφήκαμε πάνω στο θέμα του να μην εξισώνουμε τον ενσαρκωμένο Θεό με τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, κάτι που σχετίζεται με το ότι ο Θεός δεν δελεάζει τους ανθρώπους, κι επίσης συναναστραφήκαμε πάνω στον τρόπο με τον οποίο ο ενσαρκωμένος Θεός μεταχειρίζεται τη θέση. Τι συναναστροφή κάναμε σχετικά με αυτό το θέμα; Πείτε Μου τι έχετε καταλάβει. (Στο παρελθόν, ένιωθα ότι η ταυτότητα του Θεού ήταν η ταυτότητα του Δημιουργού και ότι η θέση Του ήταν πολύ υψηλή. Μέσα από τη συναναστροφή του Θεού, έφτασα να καταλάβω ότι ο Θεός δεν παρουσιάζεται ποτέ σαν να έχει υψηλή θέση ούτε χαίρεται γι’ αυτήν τη θέση. Επίσης, ο Θεός το τίμημα για να σώσει την ανθρωπότητα δεν το πληρώνει εξαιτίας αυτής της θέσης· αντίθετα, με αυτόν τον τρόπο εκπληρώνει την ευθύνη Του απέναντι στην ανθρωπότητα. Επιπλέον, παλιά πίστευα ότι, αν κάποιος έχει υψηλή θέση, έχει και δύναμη. Μόνο μέσω της συναναστροφής του Θεού συνειδητοποίησα ότι η θέση στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύει απλώς έναν τίτλο και ότι το να είναι κάποιος επικεφαλής ή εργάτης στον οίκο του Θεού ισοδυναμεί με το να του δίνει ο Θεός μια ανάθεση και μια ευθύνη. Αυτές είναι οι γνώσεις που απέκτησα αφότου άκουσα τη συναναστροφή του Θεού.) Σχετικά με ό,τι κι αν συναναστρέφομαι, από τη μία, το κάνω για να δώσω στους ανθρώπους τη δυνατότητα να γνωρίσουν πιο ξεκάθαρα και με μεγαλύτερη ακρίβεια ποιες είναι οι οπτικές και οι αρχές του Θεού σχετικά με κάθε είδους πράγματα, και ποιες είναι οι αληθινές εκδηλώσεις και αποκαλύψεις της διάθεση-ουσίας του Θεού —αυτό πρέπει να γνωρίσουν οι άνθρωποι. Απ’ την άλλη, η συναναστροφή σχετικά με αυτό το περιεχόμενο δίνει στους ανθρώπους κάποιες σωστές οπτικές για τη μεταχείριση κάθε είδους πραγμάτων, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να κατανοήσουν τις αρχές για τη μεταχείριση και τον χειρισμό τους. Πάρτε για παράδειγμα τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζεται ο Θεός τη θέση. Αφενός, η συναναστροφή σχετικά μ’ αυτό σε βοηθά να κατανοήσεις πώς είναι οι σκέψεις και οι απόψεις του Θεού για τη θέση και πώς είναι οι αρχές Του για τον χειρισμό της θέσης όταν ενσαρκώνεται και έρχεται στη γη για να γίνει μέλος της ανθρωπότητας —με άλλα λόγια, όταν ζει εντός της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Αυτό είναι κάτι που οι άνθρωποι πρέπει να κατανοήσουν. Αφετέρου, η συναναστροφή σχετικά με τον τρόπο που μεταχειρίζεται ο Θεός τη θέση δεν γίνεται μόνο για να κατανοήσουν οι άνθρωποι αυτές τις αλήθειες που πρέπει να γνωρίζουν· το πιο σημαντικό είναι να αποκτήσουν σωστές σκέψεις, απόψεις και αρχές άσκησης για την προσέγγιση και τον χειρισμό αυτού του ζητήματος αφότου κατανοήσουν την αλήθεια. Με λίγα λόγια, πάνω σε όποιο ζήτημα κι αν συναναστρεφόμαστε, από τη μία αυτό γίνεται για να σου γίνουν γνωστές οι σωστές οπτικές για τη μεταχείριση τέτοιου είδους ζητημάτων και από την άλλη για να σου γίνουν γνωστές οι αρχές της άσκησης και το μονοπάτι άσκησης για τον χειρισμό τέτοιου είδους ζητημάτων.

Παρόλο που ο ενσαρκωμένος Θεός έχει την ταυτότητα του Θεού και έχει επίσης μια θέση ανάμεσα στον εκλεκτό λαό του Θεού, αυτή η θέση είναι εντελώς διαφορετική από τη θέση για την οποία μιλούν οι διεφθαρμένοι άνθρωποι. Για τον Θεό, αφενός, αυτή η θέση είναι απλώς μια διαμόρφωση που αφορά την αλήθεια· αφετέρου, όσον αφορά τη ζωή και την ουσία του ενσαρκωμένου Θεού, αυτή η θέση δεν αποτελεί κάποιο είδος πόστου, αλλά αναφέρεται ως προς τη ζωή-ουσία που διαθέτει ο ενσαρκωμένος Θεός. Στην ουσία, λοιπόν, η θέση για την οποία μιλάνε οι διεφθαρμένοι άνθρωποι είναι στην πραγματικότητα διαφορετική από αυτήν τη θέση του ενσαρκωμένου Θεού. Τι είναι η θέση ανάμεσα στη διεφθαρμένη ανθρωπότητα; (Ένα σύμβολο δύναμης.) Ανάμεσα στη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, η θέση δεν έχει καμία σχέση με την ταυτότητα και την ουσία του καθενός· είναι απλώς ένας τίτλος. Για παράδειγμα, ανάμεσα στη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, κάποιοι είναι διευθύνοντες σύμβουλοι ή διευθυντές, ή έχουν μια συγκεκριμένη κοινωνική θέση. Αυτό δεν είναι παρά ένας τίτλος ή ένας διαχωρισμός σε τάξεις και βαθμίδες ανάμεσα στους ανθρώπους· δεν έχει καμία σχέση με την αληθινή ταυτότητα και ουσία του καθενός. Επομένως, η υποτιθέμενη «θέση» του ενσαρκωμένου Θεού ανάμεσα στους ανθρώπους δεν είναι η ίδια μ’ εκείνη των ηγεμόνων στην ανθρώπινη κοινωνία· Αυτός δεν είναι ηγεμόνας ούτε είναι κάποιος που έχει ιδιοτελή συμφέροντα. Ανάμεσα στους ανθρώπους, η θέση του Θεού αναφέρεται μόνο από την άποψη της ουσίας και της ταυτότητάς Του, και η ταυτότητα και η ουσία του Θεού αναφέρονται μόνο λόγω της ζωής του Θεού, καθώς και της εξουσίας, της δύναμης και της διάθεσης του Θεού. Η θέση του Θεού δεν είναι κάποιου είδους τίτλος ανάμεσα στους ανθρώπους. Επομένως, οι άνθρωποι δεν μπορούν να εξισώσουν τον ενσαρκωμένο Θεό με ανθρώπους που έχουν θέση σε διάφορες κοινωνικές τάξεις. Οι άνθρωποι που έχουν θέση σε διάφορες κοινωνικές τάξεις, σε όποια τάξη κι αν ανήκουν, αναφέρονται συλλογικά ως η άρχουσα τάξη. Η ουσία της άρχουσας τάξης είναι ότι, απ’ τη μία, καθένας έχει μια δουλειά που αντιστοιχεί στην κοινωνική του θέση· απ’ την άλλη, ανεξάρτητα από την εποχή ή το κοινωνικό περιβάλλον, αυτή η άρχουσα τάξη κατά βάση αποτελείται, μέσα απ’ το σύνολο των ανθρώπων, από τους επικεφαλής, τους διακεκριμένους, αυτούς που έχουν ιδιοτελή συμφέροντα και ούτω καθεξής. Αυτό ίσχυε ιδιαίτερα πριν από εκατό και πλέον χρόνια —η συντριπτική πλειοψηφία της άρχουσας τάξης οι οποίοι είχαν κοινωνική θέση και κύρος στην κοινωνία ήταν αυτοί που είχαν ιδιοτελή συμφέροντα. Τι εννοούμε λοιπόν με τον όρο «αυτοί που έχουν ιδιοτελή συμφέροντα»; Ο όρος αναφέρεται σε ανθρώπους που χρησιμοποιούν τη δύναμη και την κοινωνική θέση τους για να επιζητήσουν οφέλη για τον εαυτό τους. Με ποια μέσα επιζητούν οφέλη; Μέσω της πολιτικής επιρροής και δύναμής τους, κυβερνούν τους υποτακτικούς τους· υπό τη δική τους εξουσία και διακυβέρνηση, αυτοί οι υποτακτικοί τούς αποδίδουν τιμές ή, πιο συγκεκριμένα, πληρώνουν φόρους. Ωστόσο, υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στη θέση του ενσαρκωμένου Θεού και στη θέση της άρχουσας τάξης. Σε όποια τάξη ηγεμόνων ή ατόμων με δύναμη και θέση κι αν ανήκουν στην κοινωνία ή σε ομάδες ανθρώπων, η θέση της άρχουσας τάξης δεν είναι παρά ένα πόστο κι ένας τίτλος. Αυτοί απλώς κυβερνούν τους ανθρώπους που εξουσιάζουν ή εκείνους που εμπίπτουν στο πεδίο της διακυβέρνησης και της διοίκησής τους με έναν απλό τρόπο —υπό την ευρεία έννοια, αυτό ονομάζεται εξουσία, ενώ υπό τη στενότερη έννοια, ονομάζεται διακυβέρνηση και διοίκηση. Μέσω της εξουσίας, της διακυβέρνησης και της διοίκησης, αποκτούν τη δύναμη και τα διάφορα οφέλη που τους φέρνει η θέση τους. Αν και ο ενσαρκωμένος Θεός διαθέτει την ταυτότητα και την ουσία του Θεού, και έχει τη θέση του Θεού, το έργο που κάνει, η ουσία του έργου Του και η ίδια η ουσία της θέσης Του διαφέρουν από τα αντίστοιχα των διάφορων αρχουσών τάξεων στην κοινωνία και στην ανθρωπότητα. Το έργο που κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός στους ανθρώπους δεν είναι να τους κυβερνά ή να τους διοικεί, αλλά αντίθετα να ηγείται αυτών, να τους προμηθεύει, να τους καθοδηγεί, να τους στηρίζει, να τους βοηθάει, να τους κλαδεύει, να τους κρίνει και να τους παιδεύει. Ο στόχος που έχει ο Θεός κάνοντας όλο αυτό το έργο είναι να δώσει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να αποτινάξουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και να απελευθερωθούν από αυτές. Με όλο το έργο που κάνει στους ανθρώπους, η πιο στοιχειώδης φύση του είναι να τους προμηθεύσει με την αλήθεια και ζωή, ώστε να τους φέρει ενώπιον του Θεού. Αυτό είναι το έργο που κάνει. Παίρνει το έργο και τα λόγια που θέλει ο Θεός να εκτελέσει και να πει στη γη, και εκτελεί αυτό το έργο πάνω στους ανθρώπους και τους λέει αυτά τα λόγια, ώστε να ακούσουν και να κατανοήσουν, να έχουν ένα μονοπάτι άσκησης και, τελικά, να αποτινάξουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους, να υποταχθούν στον Θεό και να γίνουν άνθρωποι που λατρεύουν πραγματικά τον Θεό. Κατά τη διαδικασία αυτή, εκείνο που κερδίζουν οι διεφθαρμένοι άνθρωποι από τον ενσαρκωμένο Θεό είναι κυρίως η παροχή της αλήθειας, η παροχή της ζωής και η παροχή της οδού. Τελικά, μπορούν πραγματικά να υποταχθούν στον Θεό, να γίνουν αληθινά δημιουργημένα όντα —δημιουργημένα όντα που ανταποκρίνονται στα πρότυπα— και να φτάσουν στο σημείο να ικανοποιήσουν τον Θεό, να κερδίσουν την αναγνώριση και την αποδοχή Του, και να γίνουν άνθρωποι που λατρεύουν τον Θεό. Αυτά κερδίζουν οι άνθρωποι από τον ενσαρκωμένο Θεό. Αν και ο ενσαρκωμένος Θεός έχει αυτήν τη θέση και έχει κάνει αυτό το έργο, δεν απολαμβάνει τιμές από την ανθρωπότητα. Αν και ο ενσαρκωμένος Θεός έχει θέση, δεν απολαμβάνει τα οφέλη της θέσης που απολαμβάνει οποιοδήποτε μέλος της άρχουσας τάξης ούτε απολαμβάνει τις διάφορες μορφές γενναιόδωρης μεταχείρισης που μπορεί να Του δώσει η θέση Του. Έτσι, αν και ο ενσαρκωμένος Θεός έχει τη θέση του ενσαρκωμένου Θεού, δεν είναι κάποιος που έχει ιδιοτελή συμφέροντα ούτε αποτελεί μέρος της τάξης η οποία εκμεταλλεύεται. Κάνοντας το έργο Του —όπως ακριβώς ο Θεός στον ουρανό, το Πνεύμα του Θεού, ηγείται όλης της ανθρωπότητας— ο ενσαρκωμένος Θεός προμηθεύει, καθοδηγεί, στηρίζει και βοηθάει την ανθρωπότητα, και ποτέ δεν απαιτεί από την ανθρωπότητα υλικά ή μη υλικά πράγματα. Επομένως, όταν ο ενσαρκωμένος Θεός έρχεται ανάμεσα στους ανθρώπους για να εργαστεί, ακόμα κι αν έχει τη θέση που βλέπουν οι άνθρωποι με τα μάτια τους ή τη θέση που καταλαμβάνει σύμφωνα με τις σκέψεις και τις αντιλήψεις τους, Εκείνος δεν απολαμβάνει τιμές από τους ανθρώπους. Το έργο που κάνει και η παροχή Του προς την ανθρωπότητα είναι χωρίς χρέωση· δεν απαιτεί τέλη, φόρους ή αποδοχές από την ανθρωπότητα. Μέχρι τώρα, Του έχετε δώσει έστω κι ένα σεντ; (Όχι.) Έχετε πληρώσει ποτέ για να ακούσετε κηρύγματα; (Όχι.) Στους χώρους των συναθροίσεών μας δεν απαιτούνται κάρτες πρόσβασης, δεν χρειάζεται να αγοράσετε εισιτήρια για να παρευρεθείτε στις συναθροίσεις και δεν χρειάζεται να πληρώσετε ούτε ένα σεντ. Επιπλέον, τα βιβλία που διαβάζετε, τα βίντεο που βλέπετε και οι ηχογραφήσεις κηρυγμάτων που ακούτε προσφέρονται όλα δωρεάν. Δεν έχετε χρεωθεί ποτέ ούτε ένα σεντ. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Κανείς δεν έχει χρεωθεί ούτε ένα σεντ· όλα προσφέρονται δωρεάν. Κάποιοι ρωτάνε: «Οι προσωπικές προσφορές πρέπει να αντιστοιχούν σε ένα καθορισμένο ποσοστό του εισοδήματος του καθενός;» Δεν ισχύει κάτι τέτοιο· όλες οι προσφορές δίνονται εθελοντικά. Η προσφορά είναι απλώς αυτό που οφείλουν να δώσουν οι πιστοί, αλλά είτε κάποιος προσφέρει το ένα δέκατο είτε το ένα πέμπτο του εισοδήματός του, πρόκειται για κάτι τελείως εθελοντικό. Εξάλλου, πολλοί άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό δεν έχουν προσφέρει ποτέ αυτά που οφείλουν, αλλά δεν παύουν να παρευρίσκονται στις συναθροίσεις και μπορούν εξίσου να διαβάζουν τον λόγο του Θεού και να ακούνε κηρύγματα. Δεν έχει αφαιρεθεί από κανέναν το δικαίωμά του να ακούει κηρύγματα, το δικαίωμά του να παρευρίσκεται στις συναθροίσεις ή το δικαίωμά του να κάνει το καθήκον του μόνο και μόνο επειδή δεν έδωσε ποτέ προσφορές —δεν έχει συμβεί σε κανέναν κάτι τέτοιο, σωστά; (Ναι.)

Από την Εποχή του Νόμου μέχρι την παρούσα Εποχή της Βασιλείας, ο Θεός προμηθεύει συστηματικά την ανθρωπότητα. Από τη στιγμή που το Πνεύμα του Θεού άρχισε να μιλάει στην ανθρωπότητα μέχρι την πρώτη ενσάρκωση του Θεού, κι έπειτα μέχρι τη δεύτερη ενσάρκωση του Θεού, ο Θεός έχει πει αμέτρητα λόγια κι έχει επίσης κάνει περισσότερο έργο για την ανθρωπότητα απ’ όσο μπορεί να μετρηθεί. Έχει πει τόσα λόγια και έχει προσφέρει τόσα στην ανθρωπότητα —ήδη είναι αμέτρητα. Κι έχει μήπως ζητήσει ποτέ ο Θεός έστω κι ένα σεντ από τους ανθρώπους; Ποτέ. Δεν έχει ζητήσει ποτέ από τους ανθρώπους ούτε ένα σακί σιτάρι· απλώς προμηθεύει τους ανθρώπους με αυτόν τον τρόπο, σταθερά και χωρίς χρέωση. Είτε πρόκειται για τον ενσαρκωμένο Θεό είτε για τον ίδιο τον Θεό, παρόλο που κατέχει ύψιστη θέση, προμηθεύει την ανθρωπότητα χωρίς χρέωση. Επιπλέον, ο ενσαρκωμένος Θεός αλληλεπιδρά με τους ανθρώπους σε ίση βάση, καθώς προμηθεύει τους ανθρώπους από καρδιάς και πρόσωπο με πρόσωπο, και ο τρόπος με τον οποίο ηγείται αυτών είναι ακόμα πιο ενεργός. Ο Θεός ηγείται σε κάθε βήμα της διαδρομής και ηγείται προσωπικά σε κάθε έργο. Επιπλέον, ο Θεός δεν χρησιμοποιεί εκπρόσωπο για να κάνει το έργο Του· το κάνει ο ίδιος ο Θεός αυτοπροσώπως. Με ανθρώπινους όρους, θα λεγόταν ότι Αυτός προσεγγίζει τους άξιους με ευγενή ταπεινότητα ή ότι κινείται ανώνυμα μεταξύ των ανθρώπων. Ο Θεός έρχεται αυτοπροσώπως ανάμεσα στους ανθρώπους για να μιλήσει και να εργαστεί, ζει ανάμεσά τους και τους αντικρύζει πρόσωπο με πρόσωπο. Οι άνθρωποι μπορούν να ακούσουν τη φωνή του Θεού με τα ίδια τους τα αυτιά, να δουν το έργο που κάνει ο Θεός με τα ίδια τους τα μάτια και να βιώσουν οι ίδιοι αυτοπροσώπως το έργο που κάνει ο Θεός. Αν και οι άνθρωποι νιώθουν ότι ο Θεός έχει θέση και ότι υπάρχει μια απόσταση ανάμεσα στους ίδιους και τον Θεό, για τον Θεό δεν υπάρχει τέτοια απόσταση όπως τη βλέπουν ή την αισθάνονται οι άνθρωποι. Ο Θεός δεν παρουσιάζεται σαν να έχει την ταυτότητα του Θεού, περιφρονώντας την ανθρωπότητα από ψηλά, αλλά αντίθετα μιλάει στους ανθρώπους και εργάζεται πάνω τους σε ισότιμη βάση. Έτσι δεν σας μιλάω κι έτσι δεν συναναστρέφομαι μαζί σας στις συναθροίσεις όλα αυτά τα χρόνια; Δεν είμαι επικριτικός και ποτέ δεν ένιωσα ότι διαθέτω μεγάλη δύναμη και υψηλή θέση· δεν έχω τέτοιο αίσθημα ούτε έχω εργαστεί με αυτόν τον τρόπο. Αν και οι διεφθαρμένοι άνθρωποι είναι γεμάτοι διαφθορά και γεμάτοι εχθρότητα προς τον Θεό, κι είναι εχθροί του Θεού, Αυτός, στην προσπάθειά Του να σώσει τους ανθρώπους, είναι γεμάτος υπομονή, ανεκτικότητα, έλεος και στοργική καλοσύνη απέναντι στους ανθρώπους. Όταν εργάζεται πάνω στους ανθρώπους και τους μιλάει, είναι γεμάτος αγάπη —θα μπορούσε μάλιστα να πει κανείς ότι το κάνει με φιλόπονη σοβαρότητα. Οτιδήποτε χρειάζονται οι άνθρωποι, ο Θεός τούς το παρέχει αφειδώς. Δεν μιλάει στους ανθρώπους με αινίγματα ούτε τους κρατά σε αγωνία, αλλά λέει ό,τι έχει στο μυαλό Του. Σας παρέχει τις αλήθειες που πρέπει να κατανοήσετε χωρίς να παραλείπει έστω και μία πρόταση. Εφόσον είναι κάτι που μπορείτε να συλλάβετε, δεν αφήνει τίποτα χωρίς να το πει. Σας αφήνει να αποκτήσετε αυτές τις αλήθειες και φροντίζει να σας είναι ξεκάθαρες και να τις κατανοήσετε. Ειδικά όταν πρόκειται για ζητήματα που δεν κατανοείτε και σας μπερδεύουν, τα επαναλαμβάνει ξανά και ξανά με φιλόπονη σοβαρότητα και τα τονίζει επανειλημμένα, μέχρι να τα κατανοήσετε. Έτσι, το έργο που κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός και το έργο που κάνει το Πνεύμα του Θεού ήταν πάντα το ίδιο. Παρόλο που η διεφθαρμένη ανθρωπότητα είναι αυτή την οποία σώζει, ο Θεός δεν έχει περιφρονήσει ποτέ την ανθρωπότητα. Παρόλο που ο άνθρωπος και ο Θεός, ως προς την ουσία και τη ζωή, είναι ξεχωριστοί και εντελώς διαφορετικοί, όσον αφορά τη στάση του Θεού απέναντι στον άνθρωπο, ο Θεός δεν έχει μεταχειριστεί ποτέ τον άνθρωπο ως εχθρό Του, ως πραγματικά διεφθαρμένη ανθρωπότητα ή ως στόχο αποστροφής και απόρριψης. Αντιθέτως, ο Θεός μεταχειρίζεται τον άνθρωπο ως αποδέκτη του έργου και της σωτηρίας Του. Εκτός αυτού, ένα πιο σημαντικό σημείο είναι ότι, όσον αφορά τη στάση και την ψυχολογική κατάσταση του Θεού όταν Εκείνος μιλάει στον άνθρωπο, καθώς και τις προσδοκίες Του από τον άνθρωπο, ο Θεός μεταχειρίζεται τον άνθρωπο ως μέλος της οικογένειάς Του. Έτσι, όπως κι αν βλέπει τη θέση του Θεού ο ίδιος ο άνθρωπος, ο Θεός δεν έχει τοποθετηθεί ποτέ σε μια θέση ανωτερότητας για να βλέπει την ανθρωπότητα μέσα από το πρίσμα της υψηλής θέσης, αλλά αντίθετα έχει θέσει τον εαυτό Του σε ισότιμη βάση με τον άνθρωπο, και μπορεί μάλιστα να κάνει μακροσκελείς, ειλικρινείς συζητήσεις με τον άνθρωπο· δεν υπάρχει απόσταση ανάμεσα σ’ Αυτόν και τον άνθρωπο ούτε διακρίσεις θέσης. Κοιτάζοντας τη στάση του Θεού απέναντι στην ανθρωπότητα και όλο το έργο που έχει κάνει ο Θεός, ακριβώς επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός διαθέτει την ουσία του Θεού και τη ζωή του Θεού, παρόλο που εξωτερικά φαίνεται να είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος, μπορεί να μεταχειρίζεται την ανθρωπότητα με μια νοοτροπία διαφορετική από του οποιουδήποτε μέλους της άρχουσας τάξης. Μόνο ο ενσαρκωμένος Θεός μπορεί να το κάνει αυτό· κανένας άνθρωπος δεν μπορεί, πόσο μάλλον κάποιος από την άρχουσα τάξη. Ό,τι λόγια κι αν έχει πει ο Θεός στον άνθρωπο ή ό,τι έργο κι αν έχει κάνει πάνω του, εκτός από το ότι δεν απαιτεί κανένα όφελος από τον άνθρωπο, το ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι ο Θεός έχει χαρίσει στον άνθρωπο περισσότερες από τις αλήθειες που εκείνος οφείλει να κατανοήσει, περισσότερα από τα μονοπάτια τα οποία εκείνος οφείλει να κάνει πράξη και περισσότερη από την κατεύθυνση που εκείνος οφείλει να κατανοήσει για να προχωρήσει προς τα εμπρός. Ταυτόχρονα, ο Θεός έχει επίσης χαρίσει στον άνθρωπο αυτά που εκείνος χρειάζεται για την καθημερινή του ζωή όσον αφορά τις βασικές ανάγκες. Ο Θεός δεν είναι μόνο η πηγή της ζωής του ανθρώπου, αλλά και η πηγή του βιοπορισμού του. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Κάποιοι άνθρωποι σκέφτονται πάντα: «Τόσα χρόνια ακολουθώ τον Παντοδύναμο Θεό κι έχω εγκαταλείψει τις προσωπικές μου προοπτικές, τις σπουδές μου και τον γάμο μου για να κάνω το καθήκον μου, όμως μέχρι τώρα δεν έχω κερδίσει τίποτα». Τότε, νιώθουν μετανιωμένοι και διαμαρτύρονται. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για κάποιους που έχουν αποπεμφθεί, καθώς και για εκείνους που έχουν συλληφθεί και φυλακιστεί —πιστεύουν ότι δεν έχουν κερδίσει τίποτα από την πίστη τους στον Θεό όλα αυτά τα χρόνια. Πείτε Μου, είναι σωστή αυτή η άποψη; (Όχι.) Πού είναι το λάθος της; Δεν γνωρίζουν τι είναι αυτό που πραγματικά πρέπει να κερδίσουν από την πίστη στον Θεό. Πιστεύουν ότι πρέπει να κερδίσουν πράγματα τα οποία μπορούν να δουν και να πιάσουν στα χέρια τους, όπως χρήματα, φήμη, κέρδος και θέση, κι ότι, αν δεν έχουν κερδίσει αυτά τα πράγματα, τότε δεν έχουν κερδίσει τίποτα. Στην πραγματικότητα, ο Θεός χαρίζει στον άνθρωπο πάρα πολλές αλήθειες· το ότι δεν έχουν κερδίσει τίποτα οφείλεται στο ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν επιδιώξει την αλήθεια ούτε την έχουν αποδεχτεί. Αν, κάνοντας το καθήκον τους όλα αυτά τα χρόνια, είχαν καταφέρει να επιδιώξουν την αλήθεια, να αποδεχτούν την αλήθεια και να υποταχθούν στα περιβάλλοντα που είχε διαμορφώσει γι’ αυτούς ο Θεός, τότε σίγουρα θα είχαν κατανοήσει κάποιες αλήθειες και θα είχαν αποκτήσει κάποια γνώση για τον Θεό. Αν και μπορεί να μην είχαν αποκτήσει υλικά πράγματα, θα είχαν αποκτήσει πράγματα μεγαλύτερης αξίας, τα πιο πολύτιμα πράγματα στον ανθρώπινο κόσμο —πράγματα που δεν μπορούν να ανταλλαχθούν με κανένα χρηματικό ποσό ούτε με υλικά οφέλη.

Ο ενσαρκωμένος Θεός, όταν κάνει το έργο Του ανάμεσα στους ανθρώπους, αν και στα μάτια των ανθρώπων έχει θέση, δεν απολαμβάνει τα οφέλη της θέσης ούτε απολαμβάνει τιμές από τους ανθρώπους, ούτε τη δύναμη ή την οποιαδήποτε μορφή ευνοϊκής μεταχείρισης που θα Του προσέφερε η θέση Του, όπως θα έκαναν αυτοί που έχουν θέση ανάμεσα στην ανθρωπότητα. Επίσης, δεν συμπεριφέρεται σαν μεγάλος και τρανός, δεν δίνει διαταγές ούτε απολαμβάνει αυτήν τη θέση με μια αίσθηση ανωτερότητας, όπως θα έκαναν αυτοί που έχουν θέση ανάμεσα στην ανθρωπότητα. Το αντίθετο ακριβώς: Όχι μόνο δεν υιοθετεί στάση υπεροχής, αλλά μεταχειρίζεται τους ανθρώπους ως ίσους και ζει ανάμεσά τους για να τους προμηθεύει για τις ανάγκες τους. Εκτός από το να προμηθεύει τους ανθρώπους για τις ανάγκες τους όσον αφορά τη ζωή-είσοδο, τους προμηθεύει επίσης για ορισμένες πρόσθετες ανάγκες στην καθημερινή τους ζωή. Ο ενσαρκωμένος Θεός επίσης παρεμβαίνει στην καθημερινή ζωή και το έργο των ανθρώπων όταν αρμόζει ή όταν χρειάζεται, και σας βοηθάει να ζήσετε κανονικά και τακτικά, καθώς και σας δίνει οδηγίες και σας βοηθάει να κάνετε καλά τα καθήκοντά σας. Έτσι, από όποια οπτική κι αν το δει κανείς, αν και ο ενσαρκωμένος Θεός έχει μια ιδιαίτερη θέση, ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζεται αυτήν τη θέση δεν είναι ο ίδιος με τον τρόπο που τη μεταχειρίζεται οποιοδήποτε ανθρώπινο ον που έχει θέση. Αυτός, αν και έχει αυτήν τη θέση, στο έργο που κάνει, στην καθημερινή Του ζωή και στις αρχές Του για το πώς μεταχειρίζεται τους ανθρώπους, απλώς εκπληρώνει την ευθύνη Του. Για τον ίδιο τον ενσαρκωμένο Θεό, εκτελεί τη διακονία Του, και για την ανθρωπότητα, εκπληρώνει την ευθύνη Του. Εκπληρώνει την ευθύνη του ενσαρκωμένου Θεού απέναντι στην ανθρωπότητα με βάση το γεγονός ότι κατέχει τη θέση του ενσαρκωμένου Θεού. Από τη μία, η ευθύνη Του απέναντι στην ανθρωπότητα είναι να παρέχει την αλήθεια που οι άνθρωποι χρειάζονται περισσότερο όσον αφορά τη ζωή τους· από την άλλη, είναι να αναπληρώνει όσα δεν έχουν από την άποψη της κανονικής ανθρώπινης φύσης τους, να καθοδηγεί τους ανθρώπους ώστε να ζουν σύμφωνα με τις αρχές που πρέπει να διαθέτουν όσοι έχουν κανονική ανθρώπινη φύση. Αυτή είναι η ευθύνη που πρέπει να εκπληρώσω. Κάποιοι, όμως, όταν Με ακούνε να λέω αυτά τα πράγματα, σκέφτονται μέσα τους: «Είμαστε όλοι ενήλικες και τα καταλαβαίνουμε όλα αυτά τα πράγματα που προκύπτουν στην καθημερινή μας ζωή. Χρειαζόμαστε πραγματικά την καθοδήγησή Σου;» Αν και είστε όλοι ενήλικες, εμφανίζετε πάρα πολλά ελλείμματα στην καθημερινή σας ζωή και απέχετε πολύ από τα πρότυπα της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Χωρίς καν να εμβαθύνω σε άλλα θέματα, σας είναι ήδη αρκετά δύσκολο απλώς να τρώτε υγιεινά και σωστά στην καθημερινή σας ζωή. Μερικές φορές, όταν τυχαίνει να δω ότι έχετε κάποιο πρόβλημα ως προς αυτό, σας προσφέρω λίγη καθοδήγηση και σας δίνω κάποιες συμβουλές για να τις λάβετε υπόψη. Επιπλέον, όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεστε υποθέσεις που αφορούν την ανθρώπινη ζωή, αν δω ή ακούσω ότι αντιμετωπίζετε προβλήματα ως προς αυτό —ή αν έρθω σε επαφή με αυτά τα προβλήματά σας— τότε θα σας δώσω επίσης κάποιες συμβουλές, θα σας βοηθήσω να αξιολογήσετε τα πράγματα, θα διορθώσω τις λανθασμένες απόψεις και τρόπους άσκησής σας, θα σας δώσω κάποιες αρχές και θα σας πω πώς να φέρεστε και πώς να χειρίζεστε αυτές τις υποθέσεις. Παρόλο που υπάρχουν κάποια ειδικά ζητήματα που δεν έχω βιώσει ούτε έχω χειριστεί, όταν συναντώ τέτοια πράγματα, μπορώ να κατανοήσω τις αρχές. Ξέρω τι πρέπει να κάνω· θα σας βοηθήσω να αξιολογήσετε τα πράγματα και θα σας δώσω κάποια καθοδήγηση και συμβουλές, ώστε να μπορείτε κι εσείς να ενεργήσετε σύμφωνα με τις αρχές και τα πρότυπα της κανονικής ανθρώπινης φύσης στις διάφορες υποθέσεις που προκύπτουν στη ζωή. Μην ενεργείτε ενάντια στη συνείδησή σας και μην υπερβαίνετε το όριο της ηθικής. Πρέπει να είστε ορθολογικοί σε ό,τι κάνετε· μη συμπεριφέρεστε απείθαρχα όπως οι άπιστοι, αλλά αντίθετα να συμμορφώνεστε με τους κανόνες και να χειρίζεστε τις υποθέσεις με βάση την πιο θεμελιώδη αρχή του να μην πηγαίνετε κόντρα στη συνείδησή σας ούτε να ξεπερνάτε το όριο της ηθικής. Όταν βλέπω αυτά τα πράγματα, θα σας δίνω επίσης συμβουλές και θα σας βοηθάω να εξετάζετε την κατάσταση, ρυθμίζοντας τις βασικές ανάγκες της καθημερινής σας ζωής. Αυτό σας ωφελεί στη ρύθμιση της συμπεριφοράς σας, καθώς και της συνείδησης και της λογικής της κανονικής ανθρώπινης φύσης σας. Κάποιοι μπορεί να πουν: «Δεν έχεις υψηλή μόρφωση, δεν έχεις συμμετάσχει σε πολλά ζητήματα του εξωτερικού κόσμου και δεν κατανοείς τους κανόνες του παιχνιδιού στην κοινωνία. Τι Σου δίνει το δικαίωμα να ρυθμίζεις εμάς;» Εγώ λέω ότι πράγματι έχω τα προσόντα να σας ρυθμίζω. Ναι μεν δεν συμμετέχω σ’ αυτά τα πράγματα στον έξω κόσμο, αλλά όσον αφορά το μονοπάτι στο οποίο βαδίζει κανείς, την επιδίωξή του και τα ζητήματα που αφορούν τις αλήθεια-αρχές, σ’ αυτά μπορώ να σας βοηθήσω. Γνωρίζω τις αρχές και ξέρω πού πρέπει να βρίσκεται το όριο της διαγωγής του καθενός. Ξέρω ξεκάθαρα μέσα Μου αν έχεις ξεπεράσει αυτό το όριο ή αν έχεις παραβιάσει τις αρχές. Εγώ το ξέρω, αλλά εσύ δεν το ξέρεις. Γιατί δεν το ξέρεις; Επειδή ζεις μέσα στις διεφθαρμένες σου διαθέσεις και επηρεάζεσαι βαθιά από τις διάφορες κακές τάσεις του κόσμου. Επιπλέον, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν διαθέτουν σωστή συνείδηση και λογική, οπότε τους αρέσει πάντα να εκμεταλλεύονται, προσπαθούν πάντα να ξεγλιστρούν και να εκμεταλλεύονται ευκαιριακές λύσεις, καθώς και να αξιοποιούν «παραθυράκια». Ακόμα και τα όρια του νόμου αγγίζουν για να αποκτήσουν πλεονέκτημα, και σκέφτονται συνέχεια πώς να κάνουν κάποια ποταπά και άθλια πράγματα. Όταν σε βλέπω να θέλεις να κάνεις τέτοια πράγματα, θα σου δώσω κάποιες κατευθύνσεις, θα εξετάσω λίγο τα πράγματα για σένα και θα σε παροτρύνω να αποφύγεις να πράξεις με αυτόν τον τρόπο. Αν δεν σε παροτρύνω ή δεν εξετάσω τα πράγματα για σένα, θα νιώθεις πάντα ότι αυτό που κάνεις είναι δικαιολογημένο. Από πού προέρχεται η δικαιολογία σου; Από την εξής πεποίθησή σου: «Αφού αυτό το κάνουν όλοι οι άπιστοι, εμείς γιατί δεν μπορούμε; Γιατί εμείς πρέπει να υποστούμε απώλεια;» Αυτό δεν ονομάζεται απώλεια· ονομάζεται συμμόρφωση με τους κανόνες. Το να συμμορφώνεται κανείς στη διαγωγή του με τα όρια της συνείδησης είναι αυτό που οφείλει να κάνει· δεν είναι απώλεια. Αυτή είναι η αρχή Μου. Εσύ φοβάσαι πάντα μήπως υποστείς απώλεια, κι όχι μόνο αυτό, αλλά προσπαθείς ενεργά να εκμεταλλευτείς και να αξιοποιήσεις «παραθυράκια». Αυτό απαιτεί ρύθμιση κι αυτό απαιτεί διόρθωση. Έτσι, όταν βλέπω κάποιον να δείχνει σημάδια ότι χειρίζεται τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο, τον προειδοποιώ αμέσως να μην το κάνει· είναι αηδιαστικό να συμπεριφέρεται έτσι κανείς. Ναι μεν νιώθεις υπερηφάνεια και ικανοποίηση μέσα σου όταν εκμεταλλεύεσαι αυτό το μικρό πλεονέκτημα, αλλά τι ξεπουλάς με αυτή σου τη συμπεριφορά; Τη συνείδησή σου και την ακεραιότητά σου, πράγμα που σου στοιχίζει μια «κακή κριτική» από τον Θεό. Ξέρεις πόσες καλές πράξεις μπορεί να ακυρώσει αυτή η μία κακή κριτική; Δεν το ξέρεις και δεν το νιώθεις. Επειδή δεν το ξέρεις και δεν έχεις επίγνωση γι’ αυτό, πρέπει να σε προειδοποιήσω. Στις κρίσιμες στιγμές και στα κρίσιμα ζητήματα, πρέπει να βγω μπροστά και να σου πω να μη συμπεριφέρεσαι έτσι, ότι πρέπει να συμμορφώνεσαι με τους κανόνες και να μην εκμεταλλεύεσαι. Σ’ αυτά τα ζητήματα, δεν χρησιμοποιώ τη θέση Μου για να σε περιορίσω, αλλά αντίθετα συναναστρέφομαι μαζί σου σχετικά με τις αρχές, ώστε να σε βοηθήσω να ρυθμίσεις τη συμπεριφορά σου, να δώσω επίγνωση στη συνείδησή σου, να φροντίσω να έχεις ένα πρότυπο συνείδησης και ορθολογισμού, και να σου δώσω τη δυνατότητα να δεις ποιος πρέπει να είναι ο σωστός στόχος και η σωστή κατεύθυνση στη ζωή σου. Έτσι, όταν ξανασκεφτείς να ενεργήσεις έτσι, δεν θα μπορείς να το συμφιλιώσεις με τη συνείδησή σου· θα κοκκινίσεις και η σκέψη να κάνεις κάτι τέτοιο θα σε κάνει να ντραπείς. Με αυτόν τον τρόπο, επιτυγχάνεται ο σκοπός για τον οποίο σου το λέω αυτό και έρχεται το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Αυτό είναι που ονομάζεται ρύθμιση.

Γενικά, δεν παρεμβαίνω σε ασήμαντα ζητήματα που δεν έχουν σχέση με το εκκλησιαστικό έργο, αλλά για κάποια ζητήματα που αφορούν τη σωματική και ψυχική ευημερία των εκλεκτών του Θεού, καμιά φορά λέω λίγα λόγια και προσφέρω κάποιες συμβουλές. Με ποια ταυτότητα και με ποια θέση, λοιπόν, παρεμβαίνω σ’ αυτά τα ζητήματα; Ως γονιός; Ως αρχηγός μιας φατρίας; Ως ποιμένας; Ως επικεφαλής; Ή μήπως ως το αφεντικό σου; Δεν νομίζω ότι το κάνω ως οποιοδήποτε από αυτά. Τι ρόλο παίζω, λοιπόν, σε τέτοια ζητήματα; Πρώτα απ’ όλα, δεν υπάρχει διάκριση στη θέση· μιλάω και ενεργώ από αίσθημα ευθύνης. Ό,τι κι αν σου συμβεί, εφόσον το παρατηρήσω και το αντιληφθώ, θα σε οδηγήσω στο σωστό μονοπάτι, δίνοντάς σου τη δυνατότητα να ενεργήσεις σύμφωνα με τη συνείδησή σου και με βάση αυτό το πιο στοιχειώδες, θεμελιώδες όριο, το οποίο θα ρυθμίζει τη συμπεριφορά σου και θα διορθώνει τις προθέσεις σου, και δίνοντάς σου τη δυνατότητα να διαμορφώσεις μια σωστή στάση απέναντι στη ζωή, καθώς και να χειριστείς ένα τέτοιο πράγμα και να εξετάσεις ένα τέτοιο ζήτημα από τη σωστή σκοπιά και οπτική. Θα σε βοηθήσω με την εξέταση των πραγμάτων. Μπορεί, ενώ εξετάζω τα πράγματα για σένα, να νιώσεις ότι η αυτοεκτίμησή σου και η περηφάνια σου έχουν δεχτεί ένα πλήγμα, αλλά δεν σε νταντεύω ούτε σου κάνω κανένα χατίρι· σε βοηθάω από αίσθημα ευθύνης απέναντί σου, καθώς στέκομαι σε ισότιμη βάση μαζί σου. Πώς σου φαίνεται αυτή η προσέγγιση; (Καλή είναι.) Δεν σου αραδιάζω μεγαλόστομες ιδέες ούτε φωνάζω συνθήματα —απλώς σου λέω πώς να κάνεις ένα συγκεκριμένο πράγμα και πώς να το κάνεις σωστά, εξηγώντας σου ξεκάθαρα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα. Από τη δική σου οπτική, τα λόγια που λέω είναι απλά και συνηθισμένα. Είναι απλή γλώσσα, που δεν περιέχει καθόλου βαθιές γνώσεις, φιλοσοφίες ή θεωρίες. Όμως, αφού τα ακούσεις, έχεις ένα μονοπάτι και ξέρεις πώς να ενεργήσεις. Παρόλο που ο ενσαρκωμένος Θεός έχει μια μοναδική θέση στα μάτια των ανθρώπων, και παρόλο που πρόκειται για μια πολύ υψηλή θέση, το εύρος αυτών που κάνει δεν περιορίζεται από αυτήν την υψηλή θέση. Αντίθετα, Εκείνος ασχολείται με τα πάντα, όσο μεγάλα ή μικρά κι αν είναι. Ό,τι προβλήματα ή δυσκολίες κι αν έχεις, εφόσον τα παρατηρήσω, θα σου μιλήσω γι’ αυτά και δεν θα υιοθετήσω στάση ανωτερότητας· αν είσαι πρόθυμος να ακούσεις, άκου, κι αν δεν είσαι πρόθυμος να ακούσεις, Εγώ δεν πρόκειται να σε αναγκάσω. Αν πρόκειται για ένα κρίσιμο ζήτημα, που αφορά το εκκλησιαστικό έργο και τις αλήθεια-αρχές, θα σου πω πώς να ασκηθείς και θα το παρακολουθήσω στη συνέχεια· αν πρόκειται για ζήτημα της προσωπικής σου ζωής, θα κάνω μαζί σου μια ειλικρινή κουβέντα, λέγοντάς σου τις εκ βαθέων απόψεις Μου χωρίς να εκφράσω μεγαλόστομες ιδέες —αν είσαι πρόθυμος να ακούσεις, μπορείς να το αποδεχτείς, κι αν δεν είσαι πρόθυμος να ακούσεις, δεν πρόκειται να σε επιπλήξω ούτε να σε περιορίσω. Αν μπορείς να το αποδεχτείς, θα δω ότι είσαι ένας αξιοπρεπής άνθρωπος που μπορεί να αποδεχτεί σωστά και ορθά λόγια, και τότε θα είμαι πρόθυμος να μιλήσω μαζί σου περισσότερο· αν δω ότι δεν αποδέχεσαι τα σωστά λόγια και δεν ακούς αυτά που λέω, τότε στο εξής δεν θα σου μιλάω ή θα σου μιλάω λιγότερο. Έχω τις δικές Μου επιλογές και τις δικές Μου αρχές όσον αφορά τις επαφές με τους ανθρώπους. Πιστεύετε ότι μιλάω και ενεργώ σαν κάποιος που έχει θέση; (Όχι.) Για παράδειγμα, σε προηγούμενες συναθροίσεις, είτε υπήρχαν τριάντα με πενήντα άτομα είτε ογδόντα με εκατό, ποτέ δεν χρησιμοποίησα μικρόφωνο· απλώς μιλούσα απευθείας και οι άνθρωποι μπορούσαν να Με ακούσουν. Σήμερα, σε κάποια μέρη, ακόμα κι όταν υπάρχουν μόνο είκοσι ή τριάντα άτομα σε μια συνάθροιση, κάποιοι ομιλητές και πάλι χρησιμοποιούν μικρόφωνο —είναι απαραίτητο αυτό; Είναι καθόλου εποικοδομητικά για τους άλλους τα λόγια που λες; Κι όμως, πρέπει να χρησιμοποιήσεις μικρόφωνο για να μιλήσεις —δεν είναι ότι έχεις καβαλήσει το καλάμι; Αυτό είναι μίμηση των κοσμικών αξιωματούχων. Βλέπεις, κι Εγώ συχνά κουβεντιάζω και συναναστρέφομαι με τους αδελφούς και τις αδελφές· μερικές φορές, απλώς καθόμαστε στην αυλή και μιλάμε, με περίπου είκοσι άτομα στον χώρο. Έχει φασαρία στο παρασκήνιο, όμως όλοι Με ακούνε καθαρά χωρίς να χρησιμοποιώ μικρόφωνο. Ό,τι πρέπει να ειπωθεί στη συναναστροφή, λέγεται καθαρά και τίποτα δεν καθυστερεί. Είναι παρ’ όλα αυτά απαραίτητη η χρήση μικροφώνου; Τι νόημα έχουν αυτές οι τυπικότητες; Αυτή είναι μια κοσμική συνήθεια· σε όλους αρέσει να κάνουν εντυπωσιακές επιδείξεις και να καβαλάνε το καλάμι, κι όλα έχουν να κάνουν με τον «αέρα» και τη φιγούρα. Αν μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι οι συνηθισμένοι άνθρωποι, τότε, σε περίπτωση που κάποιος είχε τυχόν λίγη θέση, θα είχε τεράστια ιδέα για τον εαυτό του, έτσι δεν είναι; Ο σκοπός για τον οποίο σας λέω αυτά τα πράγματα είναι να σας γνωστοποιήσω ένα γεγονός: Αν και ο ενσαρκωμένος Θεός έχει θέση στα μάτια των ανθρώπων, τα αισθήματά Μου σχετικά με αυτήν τη θέση διαφέρουν από τα δικά σας. Εγώ νιώθω απλώς ότι είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος, και η κουβέντα μαζί σας και η συναναστροφή σχετικά με την αλήθεια αποτελεί την εκπλήρωση της ευθύνης Μου. Τι απαιτώ λοιπόν από σας; Να μπορείτε να αποδεχτείτε τα θετικά πράγματα, να αποδεχτείτε την αλήθεια και να ενεργείτε σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές· δεν απαιτώ να κάνετε τίποτα παραπάνω. Πρώτον, δεν απαιτώ να πέφτετε πρηνείς για να λατρέψετε· δεύτερον, δεν απαιτώ να Με χαιρετάτε με τρόπο δουλοπρεπή όταν συναντιόμαστε —αρκεί να συμπεριφέρεστε κανονικά και φυσικά. Είναι απαραίτητο τα μέλη μιας οικογένειας να αλληλοχαιρετιούνται πάντα όταν συναντιούνται; Αν δεν βλέπονται συχνά, είναι φυσιολογικό να λένε «γεια» όταν βρίσκονται τυχαία· αυτό είναι ευγένεια και είναι κάτι που πρέπει να διαθέτει ο ορθολογισμός της κανονικής ανθρώπινης φύσης —ακόμα και τα ζώα ξέρουν να χαιρετούν το ένα το άλλο, πόσο μάλλον οι άνθρωποι! Ωστόσο, δεν υπάρχει λόγος, μόνο και μόνο επειδή κατέχω υψηλή θέση, να υποκλίνεσαι και να σέρνεσαι και να ρωτάς ευγενικά πώς είμαι όταν Με βλέπεις. Κάτι τέτοιο είναι μια περιττή τυπικότητα και δεν είναι κάτι που απαιτώ από σας. Οι απαιτήσεις Μου από σας είναι πολύ λογικές και πρέπουσες. Αν διαθέτετε κανονική ανθρώπινη φύση, και αγαπάτε την αλήθεια και επιδιώκετε την αλήθεια, θα μπορείτε να ικανοποιήσετε όλες αυτές τις απαιτήσεις, διότι αυτές οι απαιτήσεις δεν είναι καθόλου κενές ούτε υψηλές· είναι όλα πράγματα που μπορούν να πετύχουν οι κανονικοί άνθρωποι. Αν έχετε κατανοήσει και αντιληφθεί τις διάφορες πτυχές της αλήθειας για τις οποίες έχω συναναστραφεί μαζί σας ανά τα χρόνια, κι αν έχετε βιωματική γνώση και ζωή-είσοδο, τότε θα μπορείτε να ενεργείτε σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές όταν σας συμβαίνουν κάθε λογής πράγματα. Θα μπορείτε να ασκείστε σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές ως προς το πώς μεταχειρίζεστε τους ανθρώπους, το έργο σας, τα καθήκοντά σας, τους αντίχριστους, τους ψευδοεπικεφαλής, την αρμονική συνεργασία, κάθε είδους πράγματα που δεν είναι της αρεσκείας σας και πολλά περισσότερα —αυτό απαιτείται από εσάς. Όλες οι απαιτήσεις που θέτω από εσάς είναι πράγματα που εμπίπτουν στο εύρος αυτών που μπορείτε να πετύχετε στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης. Μόλις σταματήσω να μιλάω, απαιτώ από εσάς να ασκείστε σύμφωνα με αυτά τα λόγια, ώστε να πετύχετε τα αποτελέσματα που πρέπει να πετύχετε.

Κάποιοι άνθρωποι ακούνε κηρύγματα εδώ και πολλά χρόνια, αλλά δεν έχουν κάνει ποτέ καμία προσφορά. Ο οίκος του Θεού πιέζει γι’ αυτό το ζήτημα; Όχι, δεν πιέζει. Ούτε Εγώ ρωτάω ποτέ ποιος δεν έχει κάνει ποτέ προσφορές ή ποιος ζητάει πάντα χρήματα από τον οίκο του Θεού για τα έξοδα διαβίωσής του. Δεν ρωτάω γι’ αυτά τα ζητήματα και ούτε Με ενδιαφέρουν. Αυτό που Με ενδιαφέρει είναι πώς κάνεις το καθήκον σου, αν μπορείς να πληρώσεις το τίμημα και αν μπορείς να αποδεχτείς σωστές συμβουλές· αν μπορείς να επαναστατήσεις ενάντια στον εαυτό σου και να εγκαταλείψεις τις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες σου όταν σου συμβαίνει κάτι· αν μπορείς να εκπληρώσεις τις ευθύνες σου και να μεταχειριστείς δίκαια τους ανθρώπους όταν έχεις θέση· αν αναζητάς τις αρχές και έχεις τις αρχές στην καρδιά σου όταν ενεργείς· αν θα ενεργούσες σύμφωνα με τη δική σου βούληση σε ζητήματα όπου δεν κατανοείς τις αρχές· αν, όταν κάνεις κάτι σύμφωνα με τη δική σου βούληση και κάποιος σου το υποδείξει, μπορείς να το αποδεχτείς, να νιώσεις μετάνοια και να μεταστραφείς· αν θα μισούσες, θα καταπίεζες ή θα βασάνιζες εκείνους που σε επικρίνουν· ποια είναι τα απαιτούμενα πρότυπά σου όσον αφορά ζητήματα που εμπίπτουν στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης —την ομιλία και τη συμπεριφορά, καθώς και τις βασικές ανάγκες της διαβίωσης— κι αν έχεις κάποιο όριο. Με ενδιαφέρουν τέτοια ζητήματα που αφορούν την αλήθεια, τις αρχές που έχει ο καθένας για τη διαγωγή του, την οπτική του για τη ζωή και το μονοπάτι στο οποίο βαδίζει. Επιπλέον, ρωτάω για ζητήματα που αφορούν τις προσφορές και τα εξετάζω. Αν κάποιος επικεφαλής, όταν κάνει έργο που απαιτεί να δαπανηθούν προσφορές, δεν τηρεί τις αρχές, αλλά ξοδεύει υπερβολικά και σπαταλά τις προσφορές και, αφού εκτεθεί και κλαδευτεί, δεν μεταμελείται καθόλου ούτε εξομολογείται τις αμαρτίες του και μετανοεί, κι όχι μόνο αρνείται να καταβάλει αποζημίωση για τις απώλειες, αλλά προσπαθεί επίσης να επιχειρηματολογήσει και να δικαιολογήσει τον εαυτό του —κάποιοι, μάλιστα, πλαστογραφούν πράγματα και επινοούν ψευδή στοιχεία ή, σε σοβαρές περιπτώσεις, φτάνουν μέχρι το σημείο να καταστρέψουν στοιχεία— τότε θα ρωτήσω γι’ αυτά τα ζητήματα και θα τα εξετάσω. Δεν αφορούν όλα αυτά τα ζητήματα τη διαγωγή του καθενός και το μονοπάτι στο οποίο βαδίζει στην πίστη του στον Θεό; (Ναι.) Θα έλεγες ότι δικαιολογημένα Με ενδιαφέρουν αυτά τα ζητήματα; (Ναι.) Κάποιοι άνθρωποι προέρχονται από πολύ καλές οικογένειες και είναι αρκετά πλούσιοι· πιστεύεις ότι ρωτάω πόσα βγάζει η οικογένειά τους τον χρόνο, αν έχουν κάνει προσφορές ή αν έχουν δώσει τη δεκάτη; Ποτέ δεν έχω πει τέτοια πράγματα ενώ κηρύττω σε συναθροίσεις. Κάποιοι λένε: «Μήπως δεν μιλάς γι’ αυτό σε δημόσιους χώρους, αλλά ρωτάς κρυφά γι’ αυτό συγκεκριμένα άτομα;» Μπορείς να ρωτήσεις τους αδελφούς και τις αδελφές που έχουν συναναστραφεί και είχαν επαφές μαζί Μου αν έχω ρωτήσει ποτέ γι’ αυτά τα ζητήματα —δεν έχω ρωτήσει. Πες Μου, μήπως δεν θέλω να ρωτήσω ή μήπως δεν Με ενδιαφέρει; (Δεν Σε ενδιαφέρει.) Δεν Με ενδιαφέρει, δηλαδή το μυαλό Μου δεν έχει μέσα αυτά τα πράγματα —αυτά τα πράγματα δεν είναι στο μυαλό Μου. Αυτή είναι η μία πτυχή του ζητήματος. Από την άλλη, πραγματικά δεν ξέρω ποια είναι η οικονομική κατάσταση και η κοινωνική θέση των οικογενειών των αδελφών. Γιατί δεν ξέρω; Επειδή δεν έχω περιέργεια γι’ αυτά τα πράγματα και δεν ρωτάω γι’ αυτά. Ακόμα κι αν γνωρίζω μεμονωμένες περιπτώσεις, είναι μόνο επειδή σας άκουσα να αναφέρετε ότι η οικογένειά τους είναι πλούσια· γνωρίζω μόνο αυτήν τη στοιχειώδη πληροφορία. Όσο για το τι δουλειά κάνουν ή πόσα βγάζουν τον χρόνο, πραγματικά δεν ξέρω. Ποτέ δεν ρωτάω ούτε Με νοιάζει η οικονομική κατάσταση καμίας από τις οικογένειές σας, τι εισόδημα έχετε, ή αν είστε πλούσιοι ή φτωχοί —δεν Με νοιάζουν αυτά τα πράγματα. Κάποιοι άνθρωποι, αφού αλληλεπιδράσουν κάποιες φορές με τους αδελφούς και τις αδελφές, αποκτούν αρκετά καλή εικόνα για τις βασικές συνθήκες των οικογενειών τους —με τι ασχολούνται οι οικογένειές τους, ποιες οικογένειες είναι πλούσιες, ποιες φτωχές και πόσα περιουσιακά στοιχεία έχουν οι οικογένειές τους. Σχεδόν φτάνουν στο σημείο να ερευνούν με τι ασχολούνταν οι πρόγονοί τους εδώ και τρεις γενιές. Ενδιαφέρονται ιδιαίτερα γι’ αυτά τα ζητήματα και τα ανακαλύπτουν ιδιαιτέρως γρήγορα. Θα λέγατε ότι τέτοιοι άνθρωποι παραμελούν τις εργασίες που έχουν να κάνουν; (Ναι.) Αφότου αλληλεπιδράσουν με κάποιον ή τον συναντήσουν μόνο μία φορά, ξέρουν πόσα βγάζει αυτός ο άνθρωπος τον μήνα, τι πρότυπα θέτει συνήθως για το φαγητό και την ένδυσή του, και με ποιους ανθρώπους που έχουν παράστημα και θέση στην κοινωνία έχει επαφές και αλληλεπιδρά —μπορούν και τα ξέρουν όλα αυτά τα πράγματα. Εγώ, ακόμα και μετά από αρκετές αλληλεπιδράσεις Μου με κάποιον, δεν τα ξέρω αυτά τα πράγματα. Μόνο αν πάρει την πρωτοβουλία να Μου πει τι δουλειά κάνει στον κόσμο και ποιος είναι ο ετήσιος μισθός του, θα γνωρίζω λίγα πράγματα, αλλά μετά δεν τα θυμάμαι. Κάποιοι λένε: «Κάνεις το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου —είναι σωστό να μην ξέρεις για πολλά ζητήματα του έξω κόσμου;» Πείτε Μου, είναι απαραίτητο να γνωρίζω για εκείνα τα ζητήματα που δεν σχετίζονται με την αλήθεια; (Δεν είναι.) Εξετάζω μόνο ζητήματα που σχετίζονται με την αλήθεια· εξετάζω μόνο θέματα που αφορούν τη διάθεσή σου, την ανθρώπινη φύση σου, τη διαγωγή σου και το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις. Δεν εξετάζω πόσα χρήματα έχεις ούτε από πού προέρχονται τα χρήματά σου. Δεν θέλω να ρωτάω ούτε να ξέρω γι’ αυτά τα πράγματα και δεν είναι χόμπι Μου αυτό. Όταν λέω ότι γνωρίζω τον άνθρωπο απ’ έξω κι ανακατωτά, εννοώ ότι κατανοώ τη διάθεση του ανθρώπου, κατανοώ την ουσία και τις πραγματικές συνθήκες της διαφθοράς του, και κατανοώ την ανθρώπινη φύση κάθε είδους ανθρώπου· αυτή είναι η μία πτυχή του ζητήματος. Σημαίνει επίσης ότι κατανοώ τι είδους ουσία υπάρχει στις διαθέσεις που αποκαλύπτουν οι άνθρωποι κάθε είδους, ποια ζητήματα σχετίζονται με τις διάφορες καταστάσεις που αποκαλύπτουν οι άνθρωποι, καθώς και πώς να συναναστρέφομαι μαζί τους, να τους προμηθεύω και να τους βοηθάω, προκειμένου να λύσω τα προβλήματά τους και να τους δώσω τη δυνατότητα να βγουν από την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Με λίγα λόγια, εξετάζω μόνο ζητήματα που σχετίζονται με το έργο Μου και που σχετίζονται με την αλήθεια.

Κάνοντας το έργο Μου, η ευθύνη που εκπληρώνω απέναντί σας είναι να επιλύσω τα προβλήματά σας. Σε μικρή κλίμακα, αυτό σημαίνει να επιλύσω τα προβλήματα σ’ αυτά που βιώνει η ανθρώπινη φύση σας στην καθημερινή σας ζωή· σε μεγάλη κλίμακα, σημαίνει να επιλύσω τα προβλήματα των διεφθαρμένων διαθέσεών σας και να σας υποδείξω ξεκάθαρα το μονοπάτι της σωτηρίας. Επομένως, ο ενσαρκωμένος Θεός έχει έρθει ανάμεσα στους ανθρώπους όχι για να απολαύσει τις τιμές, τον υπέρμετρο θαυμασμό της ανθρωπότητας ή το να ακολουθείται από αυτή ούτε για να απολαύσει τις χαρές του ανθρώπινου κόσμου, αλλά για να εκπληρώσει την ευθύνη Του. Διαθέτει την ταυτότητα του Θεού και διαθέτει τη ζωή του Θεού· έχει έρθει ανάμεσα στους ανθρώπους για να κάνει το έργο του ίδιου του Θεού και να εκπληρώσει την ευθύνη απέναντι στον άνθρωπο την οποία πρέπει να εκπληρώσει ο ίδιος ο Θεός. Όποιο στάδιο κι αν είναι και σε όποια ομάδα ανθρώπων κι αν βρίσκεται, ο βασικός στόχος του έργου που κάνει ο Θεός όταν αλληλεπιδρά με τους ανθρώπους είναι να τους βοηθήσει να επιλύσουν κάθε είδους προβλήματα. Αν και καμιά φορά μιλάω για κάποια μικρής σημασίας ζητήματα της καθημερινής ζωής, και ίσως να νιώθετε ότι απλώς ακούτε κάποιες ιστορίες, στην πραγματικότητα, αυτά τα μικρής σημασίας ζητήματα για τα οποία συναναστρέφομαι μαζί σας περιλαμβάνουν προβλήματα που αντιμετωπίζετε και αλήθειες που πρέπει να κατανοήσετε, και είναι πράγματα που πρέπει να επιλύσετε και στα οποία πρέπει να εισέλθετε. Εκείνοι που επικεντρώνονται στην αναζήτηση των αλήθεια-αρχών και στην άσκηση της αλήθειας, αφού ακούσουν, θα κατανοήσουν κάποιες αλήθειες και θα κατανοήσουν κάποιες αρχές για τη διαγωγή και τις ενέργειές τους, χωρίς καν να το συνειδητοποιούν. Ωστόσο, οι άνθρωποι που δεν έχουν πνευματική κατανόηση, ακόμα κι αφού ακούσουν, δεν θα καταλάβουν και μάλιστα θα νιώσουν ότι η συναναστροφή αφορά απλώς μικρής σημασίας, απλοϊκά ζητήματα. Στην πραγματικότητα, τις περισσότερες φορές, θα πρέπει να μπορείς να παίρνεις μαθήματα κι από αυτά τα μικρής σημασίας ζητήματα. Αυτό γιατί, πάνω σε όποια πτυχή των πραγμάτων κι αν συναναστρεφόμαστε —είτε είναι κάτι που έχει να κάνει με την καθημερινή ζωή, είτε με το καθήκον κάποιου, είτε με τη ζωή-είσοδο— οι αρχές και η κατανόηση σχετικά με τις οποίες συναναστρεφόμαστε δεν προορίζονται για να λύσουν οποιουσδήποτε γρίφους ή να αποκαλύψουν οποιαδήποτε μυστήρια· αντίθετα, η συναναστροφή μας χρησιμοποιεί καθημερινή γλώσσα για να εξηγήσει ένα γεγονός, να λύσει τα προβλήματα που έχει κανείς με τις σκέψεις και τις απόψεις του, και να επιλύσει τα προβλήματα σχετικά με τον τρόπο που βλέπει κανείς κάθε λογής πράγματα και τον τρόπο που μεταχειρίζεται κάθε λογής ανθρώπους. Για παράδειγμα, ας πάρουμε την επιλογή του στιλ και του χρώματος των ρούχων. Είτε πρόκειται για καθημερινή ένδυση είτε για την παραγωγή προγραμμάτων, οι αρχές και τα κίνητρά Μου για την επιλογή του στιλ και του χρώματος των ρούχων είναι διαφορετικά από τα δικά σας. Ποιες είναι οι δικές σας αρχές και τα δικά σας κίνητρα; Είναι να ντυθείτε ώστε να φαίνεστε όμορφοι ή όμορφες —εφόσον φαίνεστε γοητευτικοί και προσελκύετε την προσοχή, είστε ικανοποιημένοι. Ποιες είναι οι δικές Μου αρχικές προθέσεις και κίνητρα; Είναι να σας κάνω να φαίνεστε σεμνοί, έντιμοι και άτομα που διαθέτουν ανθρώπινη ομοιότητα και αξιοπρέπεια, ώστε οι άλλοι να σε έχουν σε κάποια εκτίμηση και να μην τολμούν να σε περιφρονούν, να παίζουν μαζί σου, ή να τρέφουν διεστραμμένες ιδέες ή ανάρμοστες σκέψεις για σένα. Με αυτόν τον τρόπο, δεν σου στερώ την ευκαιρία να κάνεις επίδειξη, αλλά αντίθετα σε προστατεύω, κάνοντάς σε να διαθέτεις ανθρώπινη φύση και κάνοντάς σε να φαίνεσαι ότι έχεις έντιμη παρουσία, έτσι ώστε όσοι έχουν κακές προθέσεις να μη βρουν ευκαιρία να σε εκμεταλλευτούν και εκείνοι οι μοχθηροί άνθρωποι να μην τολμήσουν να σε εκμεταλλευτούν ή να σε μεταχειριστούν σαν παιχνίδι. Θα αναγκαστούν να σε σεβαστούν. Με αυτόν τον τρόπο, δεν προστατεύεται η ακεραιότητά σου; (Ναι.) Σε ένα ζήτημα τόσο απλό όσο η επιλογή του στιλ και του χρώματος των ρούχων, ίσως νομίζετε ότι το κάνω για να διαφυλάξω τα συμφέροντα και την υπόληψη του οίκου του Θεού, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι αυτός ο κύριος σκοπός· ο πρωταρχικός σκοπός είναι να σας προστατέψω. Ακόμα και σ’ αυτό το μικρό ζήτημα, οι απόψεις Μου διαφέρουν εντελώς από τις δικές σας. Όσον αφορά τον τρόπο που ντύνεστε και καλλωπίζεστε στην προσωπική σας ζωή, σας δίνω χώρο και σας επιτρέπω να κάνετε ελεύθερα τις επιλογές σας για να ικανοποιήσετε τη ματαιοδοξία σας. Αυτά τα ζητήματα στηρίζονται στο να διαθέτουν οι άνθρωποι κανονική ανθρώπινη φύση αφότου δεχτούν συναναστροφή πάνω στην αλήθεια και έχουν κατανοήσει την αλήθεια, ώστε να μπορούν να πετύχουν αυτοσυγκράτηση και να γίνουν μετριοπαθείς, έντιμοι και να έχουν ανθρώπινη ομοιότητα. Ωστόσο, όταν εμφανίζεστε σε δημόσιους χώρους, πρέπει να εξετάζω τα πράγματα για σας. Αυτό γίνεται αποκλειστικά για να σας προστατεύω, όχι για να σας ελέγχω ή να σας περιορίζω. Ό,τι κι αν νομίζετε, έτσι ακριβώς είναι οι αρχές Μου για το πώς ενεργώ και, σ’ αυτό το ζήτημα, Εγώ έχω τον τελευταίο λόγο. Ακόμα κι αν κάποιοι είναι λίγο δυσαρεστημένοι και νιώθουν λίγο ενοχλημένοι μέσα τους ή έχουν επιφυλάξεις γι’ αυτό το ζήτημα, δεν έχει σημασία· θα καταλάβεις στο μέλλον. Επιπλέον, οι επιλογές Μου όσον αφορά το χρώμα, το ύφασμα και το στιλ των ρούχων δεν είναι συντηρητικές ούτε περιορίζονται από τις παλιές συμβάσεις· δεν έχω ξεπερασμένες σκέψεις και αντιλήψεις. Αν είσαι μεγαλύτερος σε ηλικία, σε ντύνω έτσι ώστε να φαίνεσαι πιο ενεργητικός, διαλέγοντάς σου ρούχα με έντονα χρώματα, ώστε να φαίνεσαι νεότερος χωρίς όμως να φαίνεσαι προκλητικός. Αυτό είναι καλό για σένα· όταν οι άνθρωποι βλέπουν ότι, αν και είσαι μεγαλύτερος, ακόμα φαίνεσαι να έχεις κάποια ζωντάνια και φαίνεσαι αρκετά σουλουπωμένος και ευπαρουσίαστος, θα σε σέβονται και θα σε εκτιμούν, πράγμα που διασφαλίζει την πλήρη προστασία της αξιοπρέπειάς σου. Αυτό είναι κάτι που δεν θα σκεφτόσουν. Ναι μεν είναι πιθανό μερικοί να το έχουν σκεφτεί, αλλά ποιος μπορεί να τηρήσει αυτήν την αρχή και ποιος μπορεί να μάθει καλά αυτήν την αρχή; Πραγματικά, δεν μπορείς να τη μάθεις καλά, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Μερικοί από εσάς λέτε: «Είμαι ηλικιωμένος και οι ηλικιωμένοι πρέπει να φαίνονται σαν ηλικιωμένοι. Πρέπει να δίνω το παράδειγμα στους νέους και να τους κάνω να με έχουν σε κάποια εκτίμηση». Δεν βάφεις τα μαλλιά σου που γκριζάρουν, δεν βάζεις ελαφρύ μακιγιάζ παρά το χλωμό σου χρώμα, δεν αλλάζεις τα μπροστινά σου δόντια που λείπουν, με αποτέλεσμα να σφυράει ο αέρας μέσα από τα κενά των δοντιών σου όταν μιλάς, και δεν φοράς φωτεινά ρούχα, παρά μόνο γκρι και μαύρα. Γι’ αυτό, οι άνθρωποι θεωρούν ότι δεν έχεις καθόλου χρώμα στα μάγουλά σου· απλώς φαίνεσαι ασθενικό άτομο. Πες μου, πώς νιώθουν οι νέοι όταν σε βλέπουν; Όταν σου απευθύνονται, πρέπει να προσθέσουν τη λέξη «γέρος» ή «γριά», αποκαλώντας σε «γριά αδελφή» ή «γέρος αδελφός». Σε κάνει να νιώθεις άνετα αυτό; Διστάζεις να το αποδεχτείς και σκέφτεσαι: «Αν και είμαι λίγο μεγαλύτερης ηλικίας από σένα, είμαι πραγματικά τόσο γέρος ή γριά;» Ποιος σου είπε να δείχνεις τόσο γέρος ή γριά; Δεν θα ήταν ωραίο να διάλεγες ρούχα με χρώματα που αναδεικνύουν την επιδερμίδα σου; Ντύσου λίγο καλύτερα, ώστε να βλέπουν οι άνθρωποι ότι έχεις ζωντάνια και ότι, αν και είσαι μεγάλης ηλικίας, στη νοοτροπία δεν είσαι γέρος ή γριά —δεν θα σου προσέδιδε σεβασμό αυτό; Ήταν μια γυναίκα άνω των σαράντα που, όταν της ζήτησα να φορέσει ένα ροζ σύνολο για μια παράσταση, Μου είπε: «Να φορέσω ροζ στην ηλικία μου; Δεν θα ήταν σαν να προσπαθώ να παρουσιαστώ νεότερη απ’ ό,τι είμαι;» Η οπτική της ήταν διαφορετική από τη δική Μου. Της είπα: «Δεν είναι ότι προσπαθείς να παρουσιαστείς νεότερη απ’ ό,τι είσαι· απλώς το απαιτεί η κάμερα. Σου δίνω συμβουλές και σε βοηθάω να φτιάξεις το στιλ σου, ώστε να φαίνεται ότι έχεις λίγο χρώμα στα μάγουλά σου, και να δείχνεις ευπαρουσίαστη και σουλουπωμένη. Αν νιώθεις ότι προσπαθείς να παρουσιαστείς νεότερη από ό,τι είσαι, κι έτσι το βλέπεις, τότε μην το φορέσεις. Αν αλλάξεις και φορέσεις ένα άκομψο ρούχο, θα φαίνεσαι αμέσως δέκα χρόνια μεγαλύτερη». Αν της πεις ότι φαίνεται δέκα χρόνια μεγαλύτερη, θα δυσαρεστηθεί, αλλά δεν μπορεί ούτε να αποδεχτεί την προσπάθειά σου να την κάνεις να δείχνει λίγο νεότερη. Δεν είναι αρκετά δύσκολο στην αντιμετώπιση αυτό το άτομο; (Ναι.) Ακόμα και σ’ αυτά τα απλά ζητήματα, αν οι άνθρωποι έχουν σωστές σκέψεις και απόψεις, θα τα χειριστούν κατάλληλα, σωστά και σύμφωνα με τις αρχές. Ωστόσο, οι σκέψεις και οι απόψεις των περισσότερων ανθρώπων σχετικά μ’ αυτά τα ζητήματα είναι πολύ στρεβλές, συντηρητικές ή ριζοσπαστικές, και μερικοί φτάνουν ακόμα και στο σημείο να φοράνε προσωπείο. Ακόμα κι αν οι σκέψεις και οι απόψεις Μου σχετικά με αυτά τα ζητήματα δεν μπορούν να ονομαστούν η αλήθεια, είναι τουλάχιστον κατάλληλες, σωστές και εντός των ορίων της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Έτσι, μερικές φορές, ακόμα και σ’ αυτά τα μικρά ζητήματα, σας δίνω κάποιες παροτρύνσεις και κατευθύνσεις σε κάποιον βαθμό. Αν είσαι προσεκτικός και μπορείς να αποδεχτείς σωστές σκέψεις και απόψεις, θα καταλάβεις αυτά τα πράγματα χωρίς καν να το συνειδητοποιήσεις. Αν είσαι απρόσεκτος ή έχεις πάντα τις δικές σου απόψεις και ιδέες, ή αν εξακολουθείς να διατηρείς πολλές παλιές, παραδοσιακές, ανόητες και πεισματικές σκέψεις και απόψεις, τότε ίσως να μην μπορέσεις να αφομοιώσεις ούτε να καταλάβεις αυτά που λέω. Όμως, ό,τι και να συμβεί, και όποιες πτυχές κι αν αφορά, εφ’ όσον πρόκειται για ζητήματα που μπορεί να συναντηθούν στο πλαίσιο του έργου που κάνω, βάζω τα δυνατά Μου για να σε ωφελήσω, να σε οδηγήσω προς τη σωστή κατεύθυνση, να σε βοηθήσω να διορθώσεις τις παράλογες σκέψεις και απόψεις σου και να εδραιώσεις κάθε είδους σωστές σκέψεις και απόψεις. Αυτή είναι η ευθύνη Μου. Ακριβώς σ’ αυτό το σημείο της εκπλήρωσης της ευθύνης, η φύση του έργου που κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη του έργου που κάνει οποιοσδήποτε άνθρωπος με θέση ανάμεσα στην ανθρωπότητα, σωστά; (Ναι.)

Όπως το βλέπω, το έργο που κάνουν οι άνθρωποι σε σχέση με τη θέση αποτελείται ουσιαστικά από δύο πράγματα: Το ένα είναι η διαφύλαξη της θέσης τους και το άλλο η απαίτηση προσωπικών οφελών. Αυτές είναι οι ανάγκες και οι απαιτήσεις των ανθρώπων όσον αφορά τη θέση. Με όποιο έργο κι αν ασχολείται κάποιος που έχει θέση, αυτό δεν είναι παροχή της αλήθειας ούτε παροχή της ζωής, πόσο μάλλον υπόδειξη της κατεύθυνσης και του μονοπατιού της ζωής για τους ανθρώπους. Αντίθετα, ασχολείται με υλικό ή μη υλικό έργο, διαχειρίζεται ή ελέγχει ανθρώπους και κάνει τους ανθρώπους να αποδέχονται την ηγεσία του όσον αφορά κάποιον επαγγελματικό κλάδο ή κάποια πτυχή της γνώσης, την παραγωγή αγαθών ή διάφορους άλλους τομείς. Στη συνέχεια, χρησιμοποιεί τη δύναμή του για να εδραιώσει την εξουσία του και να παγιώσει τη θέση του, και μέσω αυτού επιζητά προσωπικά οφέλη. Αυτά τα οφέλη χωρίζονται σε δύο είδη: οικονομικά οφέλη και οφέλη ως προς την υπόληψη. Επομένως, η φύση του έργου που κάνει οποιοσδήποτε άνθρωπος έχει θέση ανάμεσα στους ανθρώπους είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη του έργου που κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός. Δεν εφοδιάζει τους ανθρώπους ούτε τους βοηθάει, πόσο μάλλον απέχει από το να τους επιβάλλει απαιτήσεις. Αν κρίνουμε από τη θέση και τα οικονομικά οφέλη που κερδίζει αφότου αποκτήσει θέση και κάνει έργο από ένα πόστο που δίνει θέση, οποιοσδήποτε άνθρωπος έχει θέση ανάμεσα στους ανθρώπους θα καταλήξει τελικά και αναπόφευκτα να γίνει κάποιος που έχει ιδιοτελή συμφέροντα. Αυτό γιατί η θέση που κατέχει τον εξυπηρετεί προσωπικά, και όλα όσα κάνει τα κάνει για τη θέση και τα οφέλη· δεν τα κάνει για να εφοδιάσει ή να βοηθήσει τους ανθρώπους. Από αυτήν την άποψη, είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό που κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός. Επιπλέον, ό,τι κι αν λέει ή κάνει στους άλλους ανθρώπους οποιοσδήποτε άνθρωπος με θέση, ο τελικός του στόχος είναι να απαιτήσει από αυτούς συναισθηματική υποταγή, οικονομικές συνεισφορές και συνεισφορές για τη θέση του. Με άλλα λόγια, αν αυτός ο άνθρωπος τα λέει καλά και ενεργεί σωστά, και κερδίσει τις καρδιές των ανθρώπων, οδηγώντας τους ανθρώπους να τον έχουν σε μεγάλη εκτίμηση και να τον εγκρίνουν, τότε οι άνθρωποι θα έχουν μέσα τους καλή γνώμη γι’ αυτόν —αυτός ο άνθρωπος θα έχει περισσότερο κύρος, μεγαλύτερη επιρροή και μεγαλύτερη φήμη, και περισσότεροι άνθρωποι θα συσπειρωθούν γύρω του και θα πάνε με το μέρος του. Αυτή είναι η συναισθηματική υποταγή που απαιτεί από τους ανθρώπους. Δηλαδή, οι άνθρωποι θα τον έχουν περισσότερο ως είδωλο και θα τον θαυμάζουν περισσότερο στην καρδιά τους, και θα έλκονται και θα κερδίζονται περισσότερο από τη συμπεριφορά του ως ηγέτη, τον λόγο και τη στάση του, καθώς και από το φέρσιμό του και τη διαγωγή και τις ενέργειές του. Με αυτόν τον τρόπο, η θέση του γίνεται υψηλότερη και πιο εξασφαλισμένη, και αυτό εδραιώνει πλήρως τη θέση του μεταξύ των ανθρώπων. Μόλις εξασφαλιστεί η θέση του στις καρδιές των ανθρώπων, ταυτόχρονα, τα οικονομικά και υλικά οφέλη που κερδίζει γίνονται ακόμα πιο άφθονα. Στην πραγματικότητα, εργάζεται για να εξασφαλίσει τη θέση του στην καρδιά των ανθρώπων ώστε να κερδίσει περισσότερα υλικά και οικονομικά οφέλη. Αυτό είναι εντελώς διαφορετικό από τη θέση που κατέχει ο ενσαρκωμένος Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους και το έργο που κάνει Εκείνος. Οι άνθρωποι πρέπει να το δουν ξεκάθαρα αυτό. Υπάρχει διαφορά εδώ; (Ναι.) Βλέπεις, όταν κάποιος διαθέτει θέση και έχει θαυμαστές, κάνει πολλά πράγματα για χάρη της θέσης του. Φροντίζει την εικόνα του, μαθαίνει ρητορική και αποκρύπτει εντελώς την ιδιωτική του ζωή, συμπεριλαμβανομένης της επιλογής συντρόφου, της οικογενειακής του κατάστασης, ακόμα και της προσωπικής του κατοικίας και άλλων λεπτομερειών. Αποκρύπτει όλα αυτά τα πράγματα και δεν επιτρέπει στους άλλους να τα γνωρίζουν. Τα κάνει όλα αυτά για να διαφυλάξει τη θέση και την εικόνα του ανάμεσα στους ανθρώπους. Έχει πολλές ιδιωτικές υποθέσεις που παραμένουν κρυφές, δεν αποκαλύπτονται ανοιχτά και δεν είναι γνωστές σε κανέναν άλλον. Στις δημόσιες εμφανίσεις, ντύνεται έτσι ώστε να φαίνεται ιδιαίτερα ευγενής, μεγαλοπρεπής, έντιμος και όμορφος, και ο λόγος του είναι ιδιαίτερα ευγενικός και δείχνει να νοιάζεται· λέει ό,τι θέλουν οι άνθρωποι να ακούσουν και κάνει ό,τι θέλουν οι άνθρωποι να δουν. Προετοιμάζεται εντατικά και κάνει κάθε είδους πράγματα για να διαμορφώσει την προσωπική του εικόνα. Μόλις διαρρεύσει κάποιο σκάνδαλο ή κάτι κακό που έκανε και γίνει γνωστό στους θαυμαστές του, θα βάλει τα δυνατά του για να δικαιολογηθεί και να φορέσει ένα προσωπείο, και θα σκαρφιστεί κάθε δυνατό μέσο για να συγκαλύψει το θέμα. Μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους, μάλιστα, ανανεώνουν πλήρως την εικόνα τους, κι εφευρίσκουν κάθε δυνατό μέσο για να διατηρήσουν την εικόνα τους στην καρδιά του κόσμου. Ο στόχος τους με όλα αυτά είναι να διατηρήσουν τη θέση τους ανάμεσα στους ανθρώπους· μόλις διατηρηθεί αυτή η θέση, τότε διατηρούνται και τα υλικά αγαθά, τα χρήματα και οι απολαύσεις που επιδιώκει. Επομένως, ό,τι κι αν κάνει —είτε δημόσια είτε ιδιωτικά— είναι όλα εξαιρετικά παραπλανητικά. Ποτέ δεν θα μάθεις τι σκέφτεται μέσα του, πώς είναι η ανθρώπινη φύση και ο χαρακτήρας του ή ποιες είναι πραγματικά οι απόψεις και οι επιλογές του σχετικά με διάφορα πράγματα. Ποτέ δεν θα ακούσεις τι σκέφτεται πραγματικά. Ακόμα κι αν κάνει πολλές αλλαγές και θυσίες για τους θαυμαστές και το κοινό του, αυτό γίνεται ενάντια στις πραγματικές του προθέσεις. Γιατί ενεργεί έτσι, ενάντια στις πραγματικές του προθέσεις; Για να διατηρήσει τη θέση του. Επειδή ξέρει ότι, αν φανερώσει δημόσια το αληθινό του πρόσωπο για να το δουν όλοι, θα χάσει πολλούς θαυμαστές και θα υποστεί την αποστροφή, την απόρριψη και τις κατάρες τους. Όταν χάσει τους θαυμαστές του, η θέση του θα υποστεί καταστροφική υποβάθμιση και, αμέσως μετά, τα χρήματα, τα οφέλη, οι απολαύσεις και τα υλικά αγαθά που επιδιώκει, αλλά και οι ευνοϊκές συνθήκες και η γενναιόδωρη μεταχείριση που του παρέχει η θέση του, όλα θα χαθούν. Επομένως, όλοι τους βάζουν τα δυνατά τους για να προστατεύσουν την εικόνα τους και να διατηρήσουν τη θέση τους. Θα πληρώσουν οποιοδήποτε τίμημα και θα καταφύγουν σε οποιοδήποτε μέσο για να διατηρήσουν τη θέση και την εικόνα τους —μερικοί αλλάζουν φύλο, άλλοι κάνουν πλαστική, άλλοι κρύβουν τον γάμο τους και άλλοι φτάνουν στο σημείο να διαπράξουν κρυφά φόνο· θα κάνουν τα πάντα. Κι όμως, ανάμεσα στους ανθρώπους, αυτά που κάνουν στους άλλους —και αυτά που μπορούν να κερδίσουν από αυτούς οι άλλοι— ουσιαστικά δεν έχουν την παραμικρή θετική καθοδήγηση ή θετική παροχή. Ο ρόλος που παίζουν ανάμεσα στους ανθρώπους είναι απλώς να ικανοποιούν τη ματαιοδοξία και να εκπληρώνουν τις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες των ανθρώπων, μαζεύοντας τους ανθρώπους υπό το όνομά τους και υπό την εξουσία τους, και στη συνέχεια, αδίστακτα, στερώντας τους ανθρώπους συναισθηματικά, διανοητικά και οικονομικά. Γι’ αυτό λέω ότι όποιος έχει θέση είναι ουσιαστικά κάποιος με ιδιοτελή συμφέροντα. Αυτός είναι ο ευγενικός τρόπος να το θέσω· δεν θέλω να πω τίποτα πιο σκληρό από αυτό. Μπορείτε να το καταλάβετε μόνοι σας. Έτσι, αναφορικά με όποιον έχει θέση, μπορεί όταν τον βλέπεις να νιώθεις ότι έχει εξαιρετικό στιλ ομιλίας, ότι είναι ευγενής, κομψός και χαρισματικός, και μπορεί να τον θεωρείτε μεγάλο είδωλο. Ιδιαίτερα, κάποια άτομα του αντίθετου φύλου μπορεί ακόμα και να θέλουν να του αφιερωθούν. Όλα αυτά είναι σημάδια παραπλάνησης και πλύσης εγκεφάλου. Ας μη μιλήσουμε για τη ζωή του πίσω από τα παρασκήνια, την πραγματική του ανθρώπινη φύση και τη στάση του απέναντι στα θετικά πράγματα —δεν υπάρχει λόγος να μάθει κανείς για όλα αυτά. Αν πραγματικά ήθελες να αφιερώσεις τον εαυτό σου σ’ αυτό το άτομο, μόλις άρχιζες να ζεις μαζί του θα σοκαριζόσουν. Μέχρι τότε, θα γνώριζες ότι δεν είναι τόσο υψηλός και εξαιρετικός όσο πίστευες στην καρδιά σου· δεν θα τον είχες πλέον ως είδωλο και θα τον μεταχειριζόσουν ως ένα συνηθισμένο άτομο. Με το τωρινό σου ανάστημα, είναι απαραίτητο να φτάσεις σ’ αυτό το σημείο; (Όχι.)

Όταν άνθρωποι με θέση στην κοινωνία εμφανίζονται δημόσια, σε συναντήσεις για υπογραφή αυτογράφων, σε συνεντεύξεις Τύπου ή σε ζωντανές παραστάσεις, ο κόσμος τούς επευφημεί και εναποθέτει μεγάλες ελπίδες σ’ αυτούς. Κάποιοι, μάλιστα, τους σφίγγουν το χέρι μια φορά και δεν θέλουν να πλύνουν τα χέρια τους για το υπόλοιπο της ζωής τους, ενώ άλλοι τους αγκαλιάζουν μια φορά και αποφασίζουν να μην παντρευτούν ποτέ για το υπόλοιπο της ζωής τους. Δεν νομίζετε ότι είναι πολύ ανόητοι τέτοιοι άνθρωποι; (Ναι.) Αποφασίζεις να μην παντρευτείς ποτέ για χάρη τους· αν μια μέρα, όμως, τους συναντήσεις τυχαία στον δρόμο και τους χαιρετήσεις, θα σου δώσουν καμία σημασία; (Όχι.) Αυτοί είναι άνθρωποι που έχουν θέση, αξιοσέβαστοι άνθρωποι, άτομα της ανώτερης τάξης· στα μάτια τους, εσύ δεν είσαι τίποτα. Νομίζεις πραγματικά ότι σε συμπαθούν όταν σου δίνουν αυτόγραφο, σου σφίγγουν το χέρι και σε αγκαλιάζουν; Κάνεις λάθος· είσαι πολύ αφελής! Όταν σε χρειάζονται, είσαι θησαυρός γι’ αυτούς· όταν δεν σε χρειάζονται, δεν είσαι παρά ένα ζιζάνιο —ή, θα μπορούσε να πει κανείς, είσαι ένα τίποτα. Οποιοσδήποτε έχει θέση στην κοινωνία —ακόμα και ο κατώτατος αξιωματούχος— είναι πιο μακριά απ’ όσο μπορείς να φτάσεις ως απλός πολίτης. Δεν έχει σημασία αν είσαι ενήλικας ή αν είσαι ικανός· στα μάτια του, απλώς είσαι ένα τίποτα· δεν σε παίρνει καθόλου στα σοβαρά. Αυτό είναι το αληθινό πρόσωπο των ανθρώπων που έχουν θέση στην κοινωνία. Επομένως, κοιτάζοντας τη φύση-ουσία τους, ουσιαστικά όλοι οι άνθρωποι στον ανθρώπινο κόσμο που ανήκουν στην τάξη εκείνων που έχουν εξουσία και θέση είναι άνθρωποι με ιδιοτελή συμφέροντα. Δεν εναποθέτουν μεγάλες ελπίδες σ’ εσένα και δεν αναλαμβάνουν την παραμικρή ευθύνη, πόσο μάλλον δίνουν κάτι ή προσφέρουν κάτι δωρεάν —είναι αυτονόητο ότι δεν σου παρέχουν τίποτα. Θέλουν μόνο να απαιτούν πράγματα από σένα —να σε κάνουν να τους θεωρείς είδωλα, να τους θαυμάζεις και να τους ακολουθείς σε συναισθηματικό επίπεδο, και στη συνέχεια να λαμβάνουν από σένα οικονομικά και υλικά οφέλη. Μόλις κερδίσουν τα οφέλη και διασφαλιστεί η θέση τους, αν θέλεις να γίνετε κολλητοί, να γίνετε φίλοι και να είστε ισότιμοι, θα συμφωνήσουν άραγε; (Όχι.) Αν προσπαθήσεις να τους αναγκάσεις να συμφωνήσουν, τι νομίζεις ότι θα κάνουν; (Θα στραφούν ανοιχτά εναντίον σου.) Βλέποντας ότι δεν τους είσαι πλέον χρήσιμος, θα σε παραμερίσουν, θα σου πουν να «πας να χαθείς» και θα φτάσουν μέχρι και το σημείο να σε προσβάλουν, λέγοντας ότι είσαι ένας βρομερός ζητιάνος. Θα σοκαριστείς, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Ακριβώς επειδή οι άνθρωποι βλέπουν τη θέση με αυτόν τον τρόπο και ακριβώς επειδή η θέση τούς προσφέρει διάφορες ευνοϊκές συνθήκες ή άφθονα οφέλη, τη θεωρούν πολύ σημαντική και την εκτιμούν ιδιαίτερα. Ωστόσο, αυτά που κάνει οποιοσδήποτε έχει θέση ανάμεσα στην ανθρωπότητα δεν είναι να εκπληρώνει μια ευθύνη απέναντι στην ανθρωπότητα, δεν είναι μια μορφή παροχής και δεν είναι χωρίς χρέωση· αντίθετα, υπάρχουν σκοποί και απαιτήσεις πίσω από αυτά. Κάθε λέξη που λέει από ένα πόστο που δίνει θέση έχει έναν σκοπό και ό,τι κάνει το κάνει επίσης για να πετύχει έναν συγκεκριμένο στόχο· φυσικά, ο σκοπός είναι να λάβει μεγαλύτερα οφέλη από σένα —μέχρι και να σε ξεζουμίσει. Αυτό που σου κάνει είναι ουσιαστικά να σε παραπλανά, να σε μουδιάζει και να σε εκμεταλλεύεται. Για να το θέσω με τον πιο απλό και ευθύ τρόπο, είναι να σε κάνει να αδειάσεις τις τσέπες σου. Να αδειάσεις τις τσέπες σου για ποιον λόγο; Για να αγοράσεις τα εισιτήριά του, να αγοράσεις τα προϊόντα του, να αγοράσεις τα αγαθά του και να του δώσεις αυτά που χρειάζονται περισσότερο. Έτσι, μόλις κάποιος αποκτήσει θέση, τα οφέλη ακολουθούν με φυσικό τρόπο. Όταν οι άνθρωποι έχουν θέση και βρίσκονται σε ένα πόστο που δίνει θέση, τους είναι εύκολο να παραπλανήσουν τους άλλους και τους είναι επίσης εύκολο να χρησιμοποιήσουν τη θέση τους προς όφελός τους για να κάνουν πράγματα. Ως μέλος της ανθρωπότητας, επειδή ειδωλοποιείς τη θέση, είναι πολύ εύκολο να παραπλανηθείς, να ελεγχθείς και να υποκινηθείς από ανθρώπους που έχουν θέση ή από ανθρώπους που βρίσκονται σε πόστα που δίνουν θέση —να υποκινηθείς να κάνεις το ένα και το άλλο. Ειδικά εκείνοι οι αστέρες και οι διάσημοι που είναι πολύ γνωστοί στην κοινωνία —όταν φωνάζουν από τη σκηνή: «Πώς τα πάτε όλοι; Καιρό έχω να σας δω!», οι θαυμαστές τους στο κοινό κουνάνε φωτεινές ράβδους, φωνάζουν και ουρλιάζουν, τρελαίνονται. Πόσο τρελαίνονται; Σε μερικούς τρέχουν δάκρυα στα μάτια εκείνη τη στιγμή, ενώ άλλοι λιποθυμούν επί τόπου και μεταφέρονται εσπευσμένα στα επείγοντα. Μόνο από αυτά τα λίγα λόγια, μόνο από το άκουσμα αυτών των λίγων τραγουδιών και την παρακολούθηση αυτής της μίας παράστασης, χάνουν το μυαλό τους μ’ αυτόν τον τρόπο και συμπεριφέρονται σαν ψυχασθενείς. Θα έλεγες ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι ανόητοι; (Ναι.) Τότε, θα συνεχίσουν να παρακολουθούν αυτές τις παραστάσεις και μετά; (Θα συνεχίσουν.) Δεν είναι παραπλάνηση αυτό; Τα εισιτήρια για τέτοιου είδους παραστάσεις είναι μάλλον πολύ ακριβά. Πληρώνεις όλα αυτά τα λεφτά, κι αυτοί απλώς λένε μερικά τραγούδια και χοροπηδάνε λίγο στη σκηνή. Αξίζει να χαλάσεις όλα αυτά τα λεφτά; Δεν εξαπατάσαι; Κάποιοι, μάλιστα, αναγκάζουν τους γονείς τους να βγάλουν χρήματα για να αγοράσουν εισιτήρια για τη συναυλία του αγαπημένου τους διασήμου ή για να αγοράσουν τα προϊόντα του. Αν η οικογένειά τους είναι φτωχή και δεν έχει τα μέσα, αποκαλούν τους γονείς τους άχρηστους και ανίκανους. Οι γονείς τους δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γι’ αυτό· απλούστατα, αυτή είναι η τάση σ’ αυτήν την κοινωνία. Κάποιοι γονείς, μάλιστα, αφού τους μαλώσουν έτσι τα παιδιά τους, νιώθουν μεγάλο αίσθημα κατωτερότητας και δεν τολμούν να παραδεχτούν μπροστά στους άλλους ότι είναι οι γονείς του τάδε. Αυτό δεν προκαλείται από τις κοινωνικές τάσεις; (Ναι.) Πώς διαμορφώθηκε, λοιπόν, αυτή η τάση; Διαμορφώθηκε ως αποτέλεσμα του γεγονότος ότι οι σκέψεις και οι απόψεις της ανθρωπότητας σχετικά με τη θέση, τη φήμη και το κέρδος έγιναν όλο και πιο μοχθηρές, και τελικά αναπτύχθηκαν παράλληλα με αυτήν την κακή τάση μέχρι σήμερα, βλάπτοντας διαδοχικές γενιές ανθρώπων. Τι κάνουν στους άλλους οι άνθρωποι που έχουν θέση; Ποια είναι τα λόγια που φωνάζουν στους ανθρώπους από τα πόστα που τους δίνουν θέση; Τι μεταδίδουν στους ανθρώπους; Μεταδίδουν παράλογες και μοχθηρές σκέψεις και απόψεις· μεταδίδουν κακές τάσεις· όλα αυτά που μεταδίδουν είναι αρνητικά πράγματα. Τελικά, εξακολουθείς πρόθυμα να τρέχεις να χαλάσεις τα λεφτά σου για τα εισιτήριά τους και τα προϊόντα τους, και μάλιστα, αν δεν μπορείς να τα αγοράσεις, κλαις κρυφά και έχεις αίσθημα κατωτερότητας. Δεν είναι αυτό πρόθυμη ταπείνωση του εαυτού σου; (Ναι.) Έτσι είναι πραγματικά ο κόσμος· έτσι είναι πραγματικά η ανθρωπότητα. Ανάμεσα στην ανθρωπότητα, πάντα επικρατούν οι κακές τάσεις, κι επίσης αυτές οι κακές τάσεις αναπτύσσονται και εξελίσσονται συνεχώς. Όπως κι αν εξελιχθούν, υπάρχει πάντα μια ομάδα ανθρώπων με θέση, εξουσία και γόητρο οι οποίοι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των κακών τάσεων. Τι θα συμβεί τελικά σε όσους βρίσκονται στην κορυφή αυτής της πρώτης γραμμής; Δεν θα το πω· μπορείτε να το σκεφτείτε μόνοι σας.

Ο σκοπός για τον οποίο συναναστρέφομαι σχετικά μ’ αυτά τα λόγια είναι, αφενός, να σας δώσω τη δυνατότητα να κατανοήσετε τι είναι η θέση και, αφετέρου, να σας βοηθήσω να γνωρίσετε και να κατανοήσετε τη διαφορά ανάμεσα στη θέση που κατέχει ο ενσαρκωμένος Θεός και στη θέση που κατέχουν οι άνθρωποι. Αυτές έχουν εντελώς διαφορετική φύση και ουσία. Η θέση του ενσαρκωμένου Θεού καθορίζεται από την ουσία και τη ζωή Του· δεν είναι ένα πόστο, δεν Του έχει δοθεί από την ανθρωπότητα και δεν είναι κάτι που απέκτησε χάρη στην εξύψωση που Του έδωσαν οι άνθρωποι επειδή είχε αποκτήσει γνώσεις και θεωρίες και είχε συγκεντρώσει επαρκή εμπειρία ζωής στην κοινωνία. Η θέση του ενσαρκωμένου Θεού καθορίζεται από την ταυτότητά Του, και η ταυτότητά Του καθορίζεται από τη ζωή και την ουσία Του. Παρόλο που διαθέτει τέτοια ταυτότητα και ουσία, δεν συμπεριφέρεται σαν μεγάλος και τρανός, δεν καταπιέζει τους ανθρώπους, δεν τους παρασύρει, δεν έχει απαιτήσεις από την ανθρωπότητα ούτε εξουσιάζει τους ανθρώπους, όπως κάνουν εκείνοι που κατέχουν εξέχουσα θέση ανάμεσα στην ανθρωπότητα. Φυσικά, ο ενσαρκωμένος Θεός δεν είναι κάποιος που έχει ιδιοτελή συμφέροντα. Ποτέ δεν έχει απαιτήσει οφέλη από εκείνους που Τον ακολουθούν, όπως οικονομικά και υλικά οφέλη. Φυσικά, δεν έχει απαιτήσει ούτε καθόλου αποδοχές από τους ακολούθους Του. Αντίθετα, εκπληρώνει με συνέπεια την ευθύνη Του και εκτελεί το έργο Του με την ταυτότητά Του και από τη θέση Του, παρέχοντας σε όσους Τον ακολουθούν όλες τις αλήθειες που χρειάζονται. Φυσικά, την περίοδο που ο ενσαρκωμένος Θεός κάνει το έργο Του και εκπληρώνει την ευθύνη Του, δεν απευθύνεται στους ανθρώπους από υψηλή θέση, όπως κάνουν οι αποκαλούμενοι άνθρωποι με θέση ανάμεσα στην ανθρωπότητα, ούτε στέκεται σε υψηλό πόστο για να φτιάξει μια συγκεκριμένη ατμόσφαιρα, να κάνει μεγαλοπρεπή επίδειξη ή να κάνει σόου, προκειμένου να κερδίσει τις καρδιές των ανθρώπων και να Τον επαινέσουν, και ούτω καθεξής. Ο Θεός, με την ταυτότητά Του ως ενσαρκωμένου Θεού, δεν κάνει τίποτα από όλα αυτά. Η ταυτότητα και η θέση Του καθορίζονται από την ίδια Του την ουσία· δεν προέκυψαν ως αποτέλεσμα του επαίνου των ανθρώπων ούτε είναι αποτέλεσμα κάποιας ψηφοφορίας της ανθρωπότητας. Πώς προέκυψαν, λοιπόν; Μόνο επειδή ο Θεός εκφράζει την αλήθεια και αποκαλύπτει αυτά τα μυστήρια, καταλαβαίνει ο άνθρωπος ότι αυτή η σάρκα είναι ο ίδιος ο Θεός, που διαθέτει την ταυτότητα και τη θέση του Θεού. Κάποιοι λένε: «Γιατί ο Θεός μαρτυρεί για τον εαυτό Του;» Επειδή η ανθρωπότητα δεν γνωρίζει τον Θεό και είναι ικανή μόνο να αντισταθεί στον Θεό και να Τον καταδικάσει· έτσι, μόνο μέσα από την έκφραση της αλήθειας από τον Θεό μπορεί να μαρτυρηθεί η ταυτότητα και η θέση Του —ακόμα κι αν κάποιος έχει λίγη διαφώτιση από το Άγιο Πνεύμα, δεν μπορεί απαραίτητα να το μαρτυρήσει ξεκάθαρα —για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα, πρέπει να μαρτυρήσει ο Θεός για τον εαυτό Του. Μπορεί να επιτευχθεί το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα αν βασιστούμε στη μαρτυρία της ανθρωπότητας για τον Θεό; (Όχι.) Γιατί όχι; (Ο άνθρωπος, απλούστατα, δεν γνωρίζει τον Θεό.) Σωστά· επειδή η ανθρωπότητα δεν γνωρίζει τον Θεό —κανείς δεν Τον γνωρίζει. Επομένως, ο Θεός ενσαρκώθηκε, έγινε ο Υιός του ανθρώπου και άρχισε να εμφανίζεται και να εργάζεται, φωνάζοντας στην ανθρωπότητα, ώστε όλοι να ακούσουν τις εκφράσεις και τα λόγια του Θεού. Στη συνέχεια, άρχισε να εργάζεται το Άγιο Πνεύμα, συναθροίζοντας τους ανθρώπους, και μετά ο Θεός άρχισε να μιλάει στους ανθρώπους και να εργάζεται ανάμεσά τους. Στην αρχή, κάποια άτομα δεν μπορούσαν να το αποδεχτούν· είχαν αντιλήψεις για τον ενσαρκωμένο Θεό και δεν Τον γνώριζαν ούτε Τον κατανοούσαν. Ωστόσο, το Άγιο Πνεύμα κάνει μεγάλο έργο και ο ίδιος ο Θεός υποστηρίζει το δικό Του έργο. Μέσα από όλα αυτά τα χρόνια ομιλίας και έργου, δεν έχουν φτάσει οι άνθρωποι σε σημείο να αναγνωρίσουν, σε κάποιον βαθμό, την ταυτότητα και την θέση του Θεού; (Ναι.)

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πολλά χρόνια στον Θεό, ενώ ακόμα δεν έχουν γνώση γι’ Αυτόν —και ενώ έχουν πολλές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες ή νοθευμένα στοιχεία που προέρχονται από την ανθρώπινη βούληση, ειδικά όσον αφορά την ταυτότητα και την θέση Του— ωστόσο, μπορεί κανείς να δει ένα αποτέλεσμα από το ότι ο Θεός μιλάει και εργάζεται, εκπληρώνει την ευθύνη Του απέναντι στους ανθρώπους και δαπανά τον εαυτό Του γι’ αυτούς όλα αυτά τα χρόνια. Ξέρετε ποιο είναι αυτό το αποτέλεσμα; (Νομίζω πως αυτό το αποτέλεσμα είναι ότι οι άνθρωποι έχουν κατακτηθεί από τα λόγια του Θεού και έχουν αναγκαστεί να αναγνωρίσουν την ουσία Του.) Είναι αλήθεια ότι οι άνθρωποι έχουν κατακτηθεί. Παρόλο που οι άνθρωποι έχουν ακόμα κάποιες οδούς να διανύσουν προτού κερδηθούν από τον Θεό, έχουν ήδη κατακτηθεί από Αυτόν. Και ποια είναι η απόδειξη ότι οι άνθρωποι έχουν κατακτηθεί; Στην αρχή, όταν ο Θεός μαρτύρησε ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ο ενσαρκωμένος Θεός, πολλοί άνθρωποι είχαν αντιλήψεις, ένιωθαν αντίσταση και δεν ήθελαν να αναγνωρίσουν ούτε να αποδεχτούν αυτό το γεγονός. Τώρα, όμως, εσείς —συμπεριλαμβανομένων και όσων από εσάς αρχικά δεν θέλατε με τίποτα να αναγνωρίσετε ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ο Θεός, ο ενσαρκωμένος Θεός— μπορείτε να καθίσετε, γεμάτοι υπομονή και προσμονή, και να ακούσετε ήσυχα και σοβαρά τη συναναστροφή Μου. Αυτό και μόνο αρκεί για να αποδείξει ότι οι άνθρωποι έχουν κατακτηθεί από τον Θεό, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Πάνω από δέκα χρόνια πριν, στις συναθροίσεις και τις συναναστροφές Μου μαζί σας, μετά από περίπου σαράντα λεπτά που μιλούσα, υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που δεν μπορούσαν να κάτσουν άλλο σε μια μεριά. Κάποιοι πήγαιναν στην τουαλέτα, άλλοι έπιναν νερό, άλλοι ψιθύριζαν μεταξύ τους, και άλλοι χασμουριόντουσαν και τεντώνονταν. Πρακτικά, πάνω από το εξήντα τοις εκατό των ανθρώπων ήταν τελείως ανήσυχοι. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι έλεγα, δεν μπορούσαν να το συλλάβουν και δεν μπορούσαν να το αφομοιώσουν. Πείτε Μου, δεν ήταν κουραστικό για Μένα να συναναστρέφομαι μαζί σας; Είδα ότι το επίπεδό σας ήταν πολύ χαμηλό και ότι δεν μπορούσατε να καθίσετε σε μια μεριά για να ακούσετε τα κηρύγματα —δεν ήσασταν ακριβώς σαν παιδιά νηπιαγωγείου που δεν μπορούσαν να αφομοιώσουν ό,τι τους έλεγαν οι άνθρωποι; Έτσι, έπρεπε να είμαι υπομονετικός και να συναναστρέφομαι μαζί σας και να σας καθοδηγώ με υπομονή. Αργότερα, καθώς οι άνθρωποι άκουγαν περισσότερο και καταλάβαιναν κάποια πράγματα, και άρχισαν να ενδιαφέρονται για την αλήθεια, σταδιακά, όλο και λιγότεροι άνθρωποι ψιθύριζαν μεταξύ τους, και όλο και λιγότεροι χασμουριόντουσαν και τεντώνονταν. Κατά τις συναθροίσεις, οι περισσότεροι μπορούσαν πλέον να ακούνε τα κηρύγματα με αμέριστη προσοχή· μπορούσαν να καθίσουν σε μια μεριά και να τα αφομοιώσουν, και να κατανοήσουν τα βασικά του τρόπου ζωής. Υπάρχει επίσης άλλο ένα καλό σημάδι: Όταν μιλάω για κάποια πτυχή των αλήθεια-αρχών, πολλοί άνθρωποι βιάζονται να κρατήσουν σημειώσεις. Όταν ακούνε σημαντικά και κρίσιμα λόγια, τα σημειώνουν γρήγορα για να τα συλλογιστούν αργότερα. Αυτό είναι υπέροχο! Αυτοί οι άνθρωποι έχουν πραγματικά ικανότητα κατανόησης· έχουν αρχίσει να καταβάλλουν προσπάθεια για την αλήθεια και ξέρουν να επικεντρώνονται στην πραγματικότητα. Είτε πρόκειται για τη συνήθη συναναστροφή Μου είτε όταν κουβεντιάζω με ανθρώπους, εφόσον το περιεχόμενο αφορά τις αλήθεια-αρχές, οι άνθρωποι ακούνε και κρατάνε σημειώσεις με σοβαρότητα· αυτό είναι καλό σημάδι. Όπως βλέπεις, καθ’ όλη τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, βήμα βήμα, η κατάσταση των ανθρώπων γίνεται όλο και καλύτερη. Επιπλέον, όπως φαίνεται από τα βίντεο και τις ταινίες με βιωματικές μαρτυρίες που παράγονται από τον οίκο του Θεού, πολλοί άνθρωποι έχουν βιώσει κάποιες αληθινές εμπειρίες από τότε που άρχισαν να κάνουν τα καθήκοντά τους μέχρι σήμερα. Ποιο ήταν λοιπόν το μεγαλύτερο κέρδος των ανθρώπων; Είναι το ότι μπορούν να βλέπουν και να βιώνουν κάθε είδους πράγματα με βάση τις διάφορες αλήθειες σχετικά με τις οποίες έχω συναναστραφεί όλα αυτά τα χρόνια. Όλοι έχουν κατανοήσει κάποιες αλήθειες και μπορούν να επιλύσουν κάποια προβλήματα· έχουν καταλάβει και κατανοήσει κάπως τις προθέσεις του Θεού, έχουν φτάσει στο σημείο να υποταχθούν στον Θεό και έχουν γίνει αλλαγές στη ζωή-διάθεσή τους. Αυτά δεν έχουν κερδίσει; (Ναι.) Στο παρελθόν, όταν αρχίσατε να ακούτε κηρύγματα, δεν μπορούσατε να καθίσετε σε μια μεριά. Κάποιοι έλεγαν ότι ίσως αυτό οφειλόταν στο ότι ήσασταν νέοι. Στην πραγματικότητα, δεν ισχύει αυτό· ακόμα και άνθρωποι άνω των σαράντα και των πενήντα δεν μπορούσαν να κάτσουν σε μια μεριά, επειδή δεν μπορούσαν να καταλάβουν και αυτό ήταν πέρα από τις δυνατότητές τους. Ένιωθαν ότι κάθε λέξη που άκουγαν ήταν σωστή, αλλά μόλις άκουγαν κάτι που δεν συμφωνούσε με τις αντιλήψεις τους, δεν μπορούσαν να το αποδεχτούν μέσα τους και τότε άρχιζαν να καμπουριάζουν, να κουνιούνται πέρα-δώθε ή να ψιθυρίζουν μεταξύ τους, χωρίς την παραμικρή ανθρώπινη ομοιότητα. Έτσι, ήμουν αναγκασμένος να μιλάω με υπομονή. Μιλούσα για τόσα χρόνια, αναλύοντας σιγά σιγά κάθε λογής θέματα, δίνοντας σε όλους τη δυνατότητα να κατανοήσουν τα βασικά. Αν και πολλοί άνθρωποι δεν έχουν μεγάλη εμπειρία όσον αφορά τη ζωή-είσοδο αυτήν τη στιγμή, και το μεγαλύτερο διάστημα δεν έχουν καθόλου ζωή-είσοδο, τουλάχιστον, ποιο είναι το αίσθημα που έχουν; Έχουν αναπτύξει ενδιαφέρον για την αλήθεια και έχουν επίγνωσή της, και έχουν αναπτύξει κάποια αγάπη για την αλήθεια στην καρδιά τους. Έχουν κάποια έννοια για την αλήθεια και τα θετικά πράγματα, κάποια έννοια για τη διαγωγή τους, κάποια έννοια για το να ενεργούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, και κάποια έννοια για την επίτευξη της σωτηρίας. Επομένως, όταν ακούνε κηρύγματα, μπορούν να κάθονται σε μια μεριά και να αφομοιώνουν τα λόγια. Το ότι έχουν μια έννοια γι’ αυτά τα πράγματα σημαίνει ότι έχουν κατακτηθεί από αυτά τα λόγια και αυτές τις αλήθειες. Έχουν αναγνωρίσει ότι αυτά τα λόγια είναι η αλήθεια, έχουν αναγνωρίσει ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα στα θετικά και τα αρνητικά πράγματα, κι έχουν αναγνωρίσει ότι όλα όσα λέει και κάνει ο Θεός είναι η αλήθεια και όλα γίνονται για χάρη της σωτηρίας του ανθρώπου. Βλέπεις, για να περάσουν οι άνθρωποι από το να μην μπορούν να καθίσουν σε μια μεριά στο να μπορούν να καθίσουν σε μια μεριά και να αναγνωρίσουν πως τα λόγια του Θεού είναι η αλήθεια και πως ό,τι κάνει ο Θεός είναι σωτηρία —πόσα χρόνια χρειάστηκαν για να γίνει ένα τόσο τεράστιο άλμα; Πόσα λόγια έπρεπε να πω και πόσο έργο έπρεπε να κάνω; Μόνο όσον αφορά το έργο που έχω κάνει πάνω στον άνθρωπο —να εκθέσω τη διεφθαρμένη ουσία του, να αλλάξω τις σκέψεις και τις απόψεις του, να διορθώσω τη διεφθαρμένη διάθεσή του, να τον βοηθήσω να κατανοήσει την αλήθεια και να επιτύχω την υποταγή στον Θεό, να τον οδηγήσω στον σωστό δρόμο της επίτευξης της σωτηρίας— πόσα λόγια έπρεπε να πω για να πετύχω αυτά τα αποτελέσματα; Πείτε Μου, θα μπορούσε ένας άνθρωπος να κάνει αυτό το έργο; Ποιος από εκείνους που έχουν θέση θα μπορούσε να κάνει αυτό το έργο; (Κανείς δεν θα μπορούσε να το κάνει.) Αφενός, ο άνθρωπος δεν μπορεί να το κάνει. Αφετέρου, ακόμα κι αν κάποιος άνθρωπος μιλούσε και ενεργούσε, και όλα τα λόγια που έλεγε ήταν σωστά και οι άλλοι ενδιαφέρονταν γι’ αυτά, αν δεν εργαζόταν το Άγιο Πνεύμα, θα μπορούσαν τόσο πολλοί άνθρωποι που ακούνε και κηρύττουν τα λόγια αυτού του ανθρώπου να πετύχουν τα αποτελέσματα που έχουμε σήμερα; (Δεν θα μπορούσαν· δεν θα μπορούσαν να συγκινήσουν την καρδιά των ανθρώπων.) Τα λόγια του Θεού και το Πνεύμα του Θεού εργάζονται παράλληλα για να κάνουν αυτό το έργο. Ο ενσαρκωμένος Θεός μιλάει και εργάζεται σε συντονισμό με το Πνεύμα του Θεού, ενώ το Πνεύμα του Θεού συντονίζεται ταυτόχρονα με τα λόγια που εκφράζονται από τον ενσαρκωμένο Θεό για να καθοδηγεί και να διαφωτίζει τους ανθρώπους στην καθημερινή τους ζωή. Ο συνδυασμός αυτών των δύο πτυχών έχει πετύχει τα αποτελέσματα που έχουμε σήμερα, καθώς και τα αποτελέσματα που θα επιτευχθούν στο μέλλον. Πείτε Μου, η θέση αυτού του συνηθισμένου ανθρώπου —του ενσαρκωμένου Θεού— είναι απλώς μια θέση; Δεν είναι. Αυτή η θέση Του δεν είναι κάποιο είδος πόστου. Δεν είναι σύμβολο της υψηλής εικόνας ή της εξουσίας κάποιου, όπως θα τη χαρακτήριζαν οι άνθρωποι. Τι είναι, λοιπόν; (Είναι σύμβολο της ουσίας του Θεού.) Η θέση Του είναι σύμβολο ότι διαθέτει την αλήθεια, την οδό και τη ζωή. Πείτε Μου, όταν ενεργεί κάποιος διεφθαρμένος άνθρωπος με θέση, έχει τη συνεργασία του Θεού στον ουρανό; (Όχι.) Επομένως, η θέση του ενσαρκωμένου Θεού δεν είναι θέση με την απλή έννοια, αλλά αντίθετα είναι ένα σύμβολο της ταυτότητας, της ουσίας και της ζωής του Θεού. Τι εννοώ με αυτό που λέω; Ότι δεν πρέπει να μεταχειρίζεσαι τον ενσαρκωμένο Θεό όπως θα μεταχειριζόσουν οποιονδήποτε άνθρωπο με θέση στον κόσμο. Όταν μεταχειρίζεσαι ανθρώπους με θέση στον κόσμο, χρησιμοποιείς φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις για τις επαφές σου μαζί τους. Πρέπει να υποκλίνεσαι σ’ αυτούς και να σέρνεσαι γι’ αυτούς, να καταλαβαίνεις τα υπονοούμενα και να παρακολουθείς την έκφρασή τους, και να λες ωραία λόγια για να τους ευχαριστήσεις· δεν μπορείς να μιλάς ειλικρινά, δεν μπορείς να δείξεις καμία δύναμη, δεν μπορείς να τους κλέψεις τη δόξα και ούτω καθεξής· σε αντίθετη περίπτωση, θα σε καταπιέσουν ή θα σε κάνουν να υποφέρεις. Ωστόσο, όταν έχεις επαφές και αλληλεπιδράς με τον ενσαρκωμένο Θεό, αυτό που πρέπει να τηρείς είναι οι αλήθεια-αρχές. Αν έχεις επαφές και αλληλεπιδράς μαζί Του σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και μπορείς να Τον μεταχειρίζεσαι σωστά, τότε, ακόμα κι αν δεν παίρνεις στα σοβαρά τη θέση Του, και δεν Τον έχεις σε μεγάλη εκτίμηση, δεν Τον σέβεσαι ούτε Τον εκτιμάς, και δεν Τον κολακεύεις ούτε Τον γλείφεις, Εκείνος θα συνεχίσει να σε μεταχειρίζεται σωστά, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Λέτε «ναι», αλλά μπορείτε άραγε πραγματικά να μεταχειρίζεστε τον ενσαρκωμένο Θεό σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές; (Νιώθω ότι δεν μπορώ να το καταφέρω ακόμα· μπορώ μόνο να πασχίζω προς αυτήν την κατεύθυνση.) Πρέπει να εργαστείτε σκληρά για να το επιτύχετε. Το πιο σημαντικό είναι ότι πρέπει να επιδιώκετε την αλήθεια και να αναζητάτε τις αλήθεια-αρχές σε όλα τα πράγματα· τότε θα μπορέσετε σταδιακά να το καταφέρετε. Αν επικεντρωθείς στην αλήθεια, θα νιώσεις ότι, αν και ο ενσαρκωμένος Θεός κατέχει αυτήν την ιδιαίτερη θέση, είναι εντελώς διαφορετικός από τους ανθρώπους που έχουν θέση ανάμεσα στη διεφθαρμένη ανθρωπότητα. Όταν το συνειδητοποιήσεις αυτό και αναγνωρίσεις ότι Αυτός είναι κάποιος που έχει θεϊκή ουσία και θεϊκή ταυτότητα, θα Τον μεταχειρίζεσαι σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Θα έχεις αγάπη και σεβασμό γι’ Αυτόν στην καρδιά σου και θα Τον μεταχειρίζεσαι ανοιχτά και ειλικρινά. Ταυτόχρονα, θα είσαι επίσης υπάκουος και υποτακτικός από εκεί όπου τοποθετείται ένα δημιουργημένο ον· θα επιθυμείς να είσαι έτσι και θα έχεις τέτοιες εκδηλώσεις. Αν δεν το συνειδητοποιήσεις αυτό, θα στοχάζεσαι πάντα: «Κοίτα τι στιλ που έχουν οι άνθρωποι με θέση· όπου κι αν πάνε, τους περιτριγυρίζουν πλήθη. Είναι μορφωμένοι και μιλάνε με τρόπο εξευγενισμένο. Η εμφάνισή τους, το στιλ ντυσίματος και ο τρόπος που καλλωπίζονται τους προσδίδουν αέρα κλάσης, ενώ έχουν χάρη στην έκφραση και στον τρόπο που περπατούν. Με μια ματιά καταλαβαίνεις ότι δεν είναι συνηθισμένοι άνθρωποι. Και κοίταξε το πλαίσιο που έχουν: Έχουν προσωπικούς βοηθούς που τους βοηθάνε στη ζωή και στο έργο τους, ομάδες προσωπικών σεφ για τις ανάγκες τους στο φαγητό, ομάδες προσωπικών γραμματέων που γράφουν άρθρα για λογαριασμό τους, και ομάδες συμβούλων και ειδικών για να συζητούν σημαντικά θέματα. Έχουν προσωπικούς οδηγούς για όταν βγαίνουν έξω και προσωπικούς πιλότους για όταν πρέπει να πετάξουν, και μένουν σε ξενοδοχεία πολλών αστέρων όπου κι αν πάνε. Όλα αυτά είναι παροχές πρώτης κατηγορίας. Εφόσον ο Θεός έχει θέση, γιατί δεν απολαμβάνει τέτοια μεταχείριση; Αν απολάμβανε τέτοια μεταχείριση, δεν θα αποκτούσαμε κύρος κι εμείς οι ακόλουθοί Του; Να έστρωναν κόκκινο χαλί γι’ Αυτόν σε όποια χώρα κι αν πήγαινε, και να παρατάσσονταν πολλοί άνθρωποι για να Τον υποδεχτούν σε όποιο μέρος κι αν επισκεπτόταν —πόσο υψηλού κύρους θα ήταν αυτό!» Όταν αποκτήσεις γνώση για τον Θεό, δεν θα έχεις πλέον αυτές τις απαιτήσεις ούτε αυτές τις σκέψεις.

Αν και ο ενσαρκωμένος Θεός ζει ανάμεσα στη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, δεν αποτελεί μέλος της διεφθαρμένης ανθρωπότητας, οπότε δεν έχει τις ανάγκες που έχουν οι διεφθαρμένοι άνθρωποι όσον αφορά πράγματα όπως το υποτιθέμενο κύρος και η θέση. Γιατί δεν έχει τις ανάγκες που έχουν οι διεφθαρμένοι άνθρωποι; Επειδή Αυτός δεν μοιράζεται τις ίδιες απόψεις με τους διεφθαρμένους ανθρώπους όσον αφορά τη θέση και την υποτιθέμενη «αξία» του καθενός. Δεν έχει υποβληθεί σε επεξεργασία ούτε έχει διαφθαρεί όπως οι διεφθαρμένοι άνθρωποι, και δεν μοιράζεται τις ίδιες σκέψεις και απόψεις με τους διεφθαρμένους ανθρώπους όσον αφορά την ιεραρχία και την απόλαυση της θέσης. Έτσι, μιλώντας για Μένα προσωπικά, δεν έχω αυτά τα πράγματα στην καρδιά Μου όσον αφορά τη θέση και την αξία του καθενός. Το μόνο που υπάρχει στην καρδιά Μου είναι απλώς το ότι Μου αρέσει να είμαι μαζί με τους ανθρώπους σαν οικογένεια, να συζητάμε για ζητήματα της ζωής και του έργου, και να μιλάμε για τις διάφορες δυσκολίες των ανθρώπων. Δεν Μου αρέσει να κάνω μεγαλοπρεπείς επιδείξεις και ακόμα λιγότερο Μου αρέσει η υποτιθέμενη κομψότητα. Σας το έχω πει πολλές φορές και αυτό είναι κάτι που ίσως να θυμάστε: Στη δική Μου ζωή, δεν έχω προσωπικές υπηρέτριες, προσωπικούς βοηθούς ή προσωπικούς γραμματείς. Δεν έχω τίποτα απ’ αυτά. Κοιτάξτε αυτές τις υψηλόβαθμες προσωπικότητες της κοινωνίας· έχουν ανθρώπους που απλώς πλένουν τα ρούχα τους, ανθρώπους που απλώς τους μαγειρεύουν φαγητά και τους φτιάχνουν γλυκά, και προσωπικούς οδηγούς. Δεν χρειάζεται να φροντίσουν τίποτα στη ζωή τους· υπάρχουν άνθρωποι που διαχειρίζονται ειδικά τα πράγματα για λογαριασμό τους. Όσο υψηλότερη είναι η θέση κάποιου, τόσο πιο εκτεταμένο είναι το πλαίσιο που έχει στήσει γύρω του. Ακόμα κι ένας απλός δήμαρχος ή κυβερνήτης επαρχίας διαθέτει επίσημη δημαρχιακή ή κυβερνητική κατοικία, για να μην αναφέρουμε εκείνους που έχουν ακόμα υψηλότερα αξιώματα. Έχει ο ενσαρκωμένος Θεός επίσημη κατοικία; (Όχι.) Τότε, μήπως έχω ζητήσει από την εκκλησία να Μου παράσχει κάποια; (Όχι.) Δεν έχω ζητήσει από την εκκλησία να Μου παράσχει επίσημη κατοικία ούτε έχω ζητήσει να Μου διατεθεί συνοδεία ή φρουροί, πόσο μάλλον έχω θέσει άλλες απαιτήσεις. Το μοναδικό είναι ότι τα μέλη της ομάδας διόρθωσης κειμένων επιμελούνται τη διατύπωση των κηρυγμάτων και της συναναστροφής Μου, τα συντάσσουν σε κείμενα και τα διανέμουν. Αυτοί μπορούν να θεωρηθούν εξειδικευμένο προσωπικό στο έργο, αλλά κάνουν το καθήκον τους· δεν κάνουν πράγματα για Μένα προσωπικά. Είναι το έργο της εκκλησίας. Λοιπόν, σας έχω ταλαιπωρήσει ποτέ με προσωπικά Μου ζητήματα; (Όχι.) Να πλύνετε τα ρούχα Μου, να Μου μαγειρέψετε, να καθαρίσετε το δωμάτιό Μου, τα προσωπικά Μου ταξίδια —σας έχω ταλαιπωρήσει ποτέ μ’ αυτά τα πράγματα; Έχω ζητήσει ποτέ από την εκκλησία να Μου παράσχει προσωπικές υπηρέτριες ή προσωπικούς βοηθούς; Ποτέ δεν έχω προβάλει τέτοιες απαιτήσεις. Πείτε Μου, Με ενοχλεί το γεγονός ότι δεν έχω τέτοια πράγματα; Με στενοχωρεί; Θα έπρεπε να σας επιπλήξω και να σας πω ότι δεν έχετε συνείδηση; Ποτέ δεν σας έχω επιπλήξει για τέτοια ζητήματα, πόσο μάλλον σας έχω προβάλει οποιεσδήποτε απαιτήσεις. Φροντίζω μόνος Μου το φαγητό, τα ρούχα, τη στέγαση και τη μετακίνησή Μου. Συνήθως ντύνομαι με καθημερινά ρούχα και στις συναθροίσεις ντύνομαι επίσημα· είναι όσο πιο απλό γίνεται. Σπάνια πηγαίνω τα ρούχα Μου στο καθαριστήριο· ουσιαστικά, όλα πλένονται στο χέρι ή στο πλυντήριο. Όταν έχω σκύλο, δεν είναι κάποια ράτσα πολυτελείας. Οι περισσότεροι άνθρωποι ακολουθούν και μιμούνται αυτά που τρώνε, που φοράνε και που χρησιμοποιούν οι διάσημες προσωπικότητες και οι άνθρωποι που έχουν θέση στον κόσμο. Με βρίσκετε Εμένα να είμαι ίδιος μ’ αυτούς; Όταν κάποιοι βλέπουν τη ράτσα του σκύλου που έχει μια διασημότητα, θέλουν να αποκτήσουν τον ίδιο. Όλοι οι άπιστοι έχουν αυτήν την άποψη· ακόμα και στο να πάρουν σκύλο, κυνηγάνε τις τάσεις και πρέπει να αποκτήσουν μια ράτσα πολυτελείας, έναν σκύλο σαν αυτόν που είχαν οι διάσημοι. Ο σκύλος που έχω Εγώ είναι απλώς ένας συνηθισμένος σκύλος. Εφ’ όσον ο σκύλος έχει καλό χαρακτήρα, είναι στοργικός και πιστός, υπάκουος, καταλαβαίνει πράγματα, τα πάει καλά με τους ανθρώπους και δεν ενδίδει στις ανέσεις, αυτό είναι αρκετό. Κάποιοι λένε: «Δεν θα Σου ήταν πολύ εύκολο να έχεις έναν σκύλο ράτσας πολυτελείας;» Θα ήταν πολύ εύκολο, αλλά δεν θα Μου άρεσε αυτό. Ποτέ δεν ρωτάω τι φοράνε ή τι χρησιμοποιούν οι διάσημοι ούτε καταβάλλω προσπάθεια να το ψάξω. Δεν είμαι σαν κάποιους που, μόλις αποκτήσουν θέση, σκέφτονται: «Τώρα είμαι κι Εγώ μια διάσημη προσωπικότητα. Πρέπει να μιμηθώ αυτά που τρώνε, που φοράνε, που χρησιμοποιούν οι διάσημοι, καθώς και τα αυτοκίνητα που οδηγούν όταν βγαίνουν. Δεν γίνεται να μείνω πίσω». Ποτέ δεν έχω καταβάλει προσπάθεια γι’ αυτά τα πράγματα. Δεν ξέρω αν είμαι διάσημη προσωπικότητα ούτε Με νοιάζει. Σε κάθε περίπτωση, σε ό,τι κι αν κάνω —σε όλες τις πτυχές, όπως τα καθημερινά Μου έξοδα και τα έξοδα του έργου— έχω τις δικές Μου αρχές, τις δικές Μου ανάγκες, το δικό Μου φάσμα επιλογών και το δικό Μου πρότυπο. Αυτό το πρότυπο είναι απλώς να είμαι πολύ συνηθισμένος και πολύ απλός· μια χαρά είναι να ανήκει κανείς στον μέσο όρο. Εφ’ όσον η ενδυμασία, η περιποίηση, το φαγητό, η διαμονή και η μετακίνησή Μου είναι τέτοιες ώστε οι άνθρωποι να Μου δείχνουν σεβασμό όταν τα βλέπουν, και αν μη τι άλλο να δείχνω αξιοπρεπής και έντιμος, αυτό αρκεί· τόσο απλό είναι. Όσο για το αν οι άνθρωποι θα Με εκτιμούν ιδιαίτερα και το ποια θέση θα έχω στην καρδιά τους αφού δουν τον τρόπο που ντύνομαι, τις στιλιστικές Μου επιλογές και την εμφάνισή Μου, τίποτα από αυτά δεν έχει σημασία για Μένα. Πιστεύετε ότι έχω υπερβολικές απαιτήσεις όσον αφορά τη θέση; (Όχι.) Αυτό είναι κάτι που δεν μπορείτε να συλλάβετε και που δεν μπορείτε να διακρίνετε. Με λίγα λόγια, το μόνο που απαιτώ από εσάς είναι να καταφέρετε να πιστέψετε ό,τι σας λέω. Αυτό από μόνο του είναι πολύ δύσκολο για σένα. Ξέρεις από μόνος σου τι έχεις στο κεφάλι σου και τι σκέφτεσαι. Για σένα είναι πολύ δύσκολο να πιστέψεις αυτά τα λόγια που έχω πει, να τα αποδεχτείς ως την αλήθεια και να τα αποδεχτείς ως γεγονός. Πάνω σε ποιο θεμέλιο πρέπει να οικοδομηθεί αυτό; Πρέπει να οικοδομηθεί πάνω στο θεμέλιο της εμπιστοσύνης, σωστά; (Ναι.) Αυτές είναι οι σκέψεις και οι απόψεις Μου σχετικά με τη θέση, κι αυτές είναι οι αντίστοιχες εκδηλώσεις Μου. Αν και δεν διαθέτω τα συνήθη σύμβολα της θέσης που εκθειάζονται στα μάτια του ανθρώπου ή που απαιτεί ο άνθρωπος, αυτό δεν επηρεάζει καθόλου το έργο που κάνω ούτε Με επηρεάζει στην εκπλήρωση της ευθύνης Μου απέναντί σας. Ποτέ δεν θα εξωράιζα τον εαυτό Μου για να σας κάνω να Με έχετε σε υψηλή εκτίμηση για χάρη της θέσης. Όπως αποδεικνύεται, έχετε ακούσει κηρύγματα μέχρι τώρα και τα πάτε ακόμα αρκετά καλά, και κρίνοντας από τις τρέχουσες εκδηλώσεις σας, όλοι αναπτύσσεστε προς μια θετική κατεύθυνση. Επομένως, η επιδίωξη της θέσης, της εικόνας και των εξωτερικών επιδείξεων της θέσης είναι κάτι άχρηστο. Μόνο η αλήθεια μπορεί να κατακτήσει τον άνθρωπο και μόνο η αλήθεια μπορεί να τον αλλάξει. Τα λόγια του Θεού μπορούν να αλλάξουν την ανθρωπότητα και μπορούν επίσης να δημιουργήσουν τα πάντα. Από τη μία, αυτό είναι το αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται από τη δύναμη των λόγων του Θεού και την εξουσία των λόγων του Θεού. Από την άλλη, είναι επίσης το αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται από το έργο του Πνεύματος του Θεού. Ο άνθρωπος δεν έχει τίποτα για να υπερηφανεύεται· απλώς τα λόγια του Θεού είναι καλά, η αλήθεια είναι καλή, και το έργο του Θεού καθώς και το έργο που έχει κάνει το Πνεύμα του Θεού στον άνθρωπο είναι, απλούστατα, πάρα πολύ καλά. Αφού ο Θεός κάνει έργο με αυτόν τον τρόπο και πετυχαίνει αυτό το αποτέλεσμα στον άνθρωπο, μπορείτε άραγε να δείτε ότι η φράση «Τα λόγια του Θεού είναι σωτηρία για τον άνθρωπο» είναι αληθινή; (Ναι.) Ο Θεός είναι πιστός, τα λόγια Του δεν διαψεύδονται ποτέ και ο Θεός είναι επίσης παντοδύναμος —όσο ασήμαντος κι αν φαίνεται ο ενσαρκωμένος Θεός ή όσο λίγη δύναμη κι αν φαίνεται να έχει, δεν έχει σημασία· τίποτα από αυτά δεν μπορεί να επηρεάσει την έκφραση της αλήθειας από Εκείνον ούτε μπορεί να επηρεάσει τα αποτελέσματα που πετυχαίνουν τα λόγια Του στον άνθρωπο. Ακόμα κι αν ο ενσαρκωμένος Θεός μπορεί εξωτερικά να φαίνεται πολύ ασήμαντος, να φαίνεται κανονικός και πρακτικός, και να περιφρονείται από τον άνθρωπο —και ο άνθρωπος μπορεί μάλιστα ανά πάσα στιγμή να αναπτύξει αντιλήψεις και εχθρότητα απέναντί Του— επειδή Εκείνος έχει την ουσία του Θεού και τη ζωή του Θεού, η αλήθεια που εκφράζει είναι απόλυτα ικανή να κατακτήσει τον άνθρωπο. Τελικά, είναι επίσης ικανός να φέρει τον άνθρωπο ενώπιον του Θεού και να τον απαλλάξει από τις διεφθαρμένες διαθέσεις του ώστε να κερδηθεί από τον Θεό, ολοκληρώνοντας το έξι χιλιάδων ετών σχέδιο διαχείρισης του Θεού και φέρνοντας σε πέρας αυτό το σχέδιο. Επομένως, η θέση, η εικόνα και άλλα παρόμοια πράγματα που αφορούν τον ενσαρκωμένο Θεό δεν είναι σημαντικά. Ποιο είναι το σημαντικό; (Ότι ο ενσαρκωμένος Θεός έχει την ουσία του Θεού· ότι Αυτός είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή, κι ότι μπορεί να εκφράζει τα λόγια του Θεού.) Το σημαντικό είναι ότι αυτός ο ενσαρκωμένος Θεός όχι μόνο έχει τη θέση του Θεού, αλλά διαθέτει επίσης την ταυτότητα και την ουσία του Θεού. Μπορεί να εκφράζει τα λόγια του Θεού, και τα λόγια Του είναι ικανά να κατακτήσουν τον άνθρωπο, να σώσουν τον άνθρωπο και να οδηγήσουν τον άνθρωπο στην τελείωση, επιτρέποντάς του να κερδηθεί πλήρως από τον Θεό. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Βοηθάει τον άνθρωπο να γνωρίσει τον Θεό η συναναστροφή σχετικά με αυτά τα θέματα που έχουν να κάνουν με τον ενσαρκωμένο Θεό; (Ναι.) Πάνω σε όποιο θέμα κι αν συναναστρέφομαι μαζί σας, συμπεριλαμβανομένων των διαφόρων θεμάτων που αφορούν τον ενσαρκωμένο Θεό, δεν το κάνω ποτέ για να σας κάνω να Με εκτιμάτε και να Μου δείχνετε ευλάβεια, και στη συνέχεια να σας αναγκάσω να αποδεχτείτε την κυριαρχία του Θεού και τον έλεγχό Του, περιορίζοντάς σας ώστε να κάνετε αυτά που λέει ο Θεός. Πρέπει να καταλάβετε τη στάση Μου απέναντί σας. Όποτε σας παρέχω κάποια πτυχή της αλήθειας, συναναστρέφομαι ξεκάθαρα μαζί σας πάνω σ’ αυτή, ώστε να την κατανοήσετε, και στη συνέχεια να τη συλλογιστείτε και να τη βιώσετε οι ίδιοι. Όσοι έχουν την προθυμία να αποδεχτούν την αλήθεια και αγαπάνε τα θετικά πράγματα θα προσπαθήσουν να αποδεχτούν σιγά-σιγά αυτές τις απόψεις και τις δηλώσεις της συναναστροφής Μου, και στη συνέχεια να ασκηθούν σύμφωνα με αυτά τα λόγια για να λύσουν τις δυσκολίες και τα προβλήματα που έχουν στη δική τους ζωή. Αν κάποιος δεν είναι πρόθυμος να αποδεχτεί την αλήθεια και τα θετικά πράγματα, και απλώς νιώθει μέσα του ότι αυτά τα λόγια είναι καλά, χωρίς όμως ποτέ να τα κάνει πράξη —κι αντίθετα, απλώς τα αποθηκεύει στον εγκέφαλό του ως μια μορφή θεωρίας και τέλος— τέτοιους ανθρώπους δεν τους καταδικάζουμε. Ποιος είναι ο λόγος που δεν τους καταδικάζουμε; Αφενός, οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν σε ποιο μονοπάτι θα βαδίσουν. Αφετέρου, μπορεί κάποιοι άνθρωποι να είναι πραγματικά νέοι αυτήν τη στιγμή, με μικρό ανάστημα και ρηχά θεμέλια. Πρέπει να υποστούν τεράστιο εξευγενισμό και δοκιμασίες, και να υποστούν μεγάλες κακουχίες στη ζωή, προτού μπορέσουν να στοχαστούν για τα θετικά πράγματα και για την ανθρώπινη ζωή. Για κάποιους άλλους, ίσως δεν οφείλεται στο ότι είναι νέοι, αλλά στο ότι δεν έχουν βιώσει αρκετά πράγματα και δεν έχουν αφυπνιστεί ακόμα. Δεν έχουν καμία απολύτως έννοια για τα θετικά και τα αρνητικά πράγματα ούτε για την επιδίωξη της αλήθειας με σκοπό το να φτάσουν στη σωτηρία. Με άλλα λόγια, το μυαλό τους δεν έχει ανοίξει ακόμα, και δεν γνωρίζουν τον σκοπό και τη σημασία της πίστης στον Θεό. Απλώς νομίζουν ότι η πίστη στον Θεό είναι μια μορφή θρησκευτικής τελετής, ότι είναι καλό να πιστεύει κανείς στον Θεό, ότι σημαίνει απλώς πως κάποιος είναι καλός άνθρωπος και δεν κάνει κακά πράγματα, κι ότι τους δίνει επίσης τη δυνατότητα να έχουν έναν καλό προορισμό και μια καλή έκβαση —τόσο απλό νομίζουν ότι είναι. Επομένως, δεν έχουν καμία έννοια για την επιδίωξη της αλήθειας ούτε για τα θετικά και τα αρνητικά πράγματα. Ίσως μια μερίδα αυτών των ανθρώπων να αναλάβει δράση αφότου βιώσει κάποια ιδιαίτερα γεγονότα, και να καταφέρει να αποδεχτεί την αλήθεια και τα θετικά πράγματα, και να μεταστραφεί πραγματικά. Εν τω μεταξύ, υπάρχει άλλη μια ομάδα ανθρώπων που δεν έχουν βιώσει ποτέ σημαντικές κακουχίες ή που παραμένουν ιδιαίτερα αδιάλλακτοι ακόμα κι αφότου τις βιώσουν· δεν μεταστρέφονται ποτέ πραγματικά, παραμένουν ανίκανοι να αποδεχτούν την αλήθεια και τα θετικά πράγματα, και συνεχίζουν να ακολουθούν τη δική τους βούληση και να κάνουν ό,τι τους αρέσει στη συμπεριφορά τους, ικανοποιώντας μόνο τις δικές τους επιθυμίες. Κατά συνέπεια, αυτή η ομάδα ανθρώπων τελικά δεν θα καταφέρει να προχωρήσει και δεν θα αποκτήσει την αλήθεια. Ανεξάρτητα από το τι βιώνουν οι άνθρωποι κατά την πίστη τους στον Θεό, όσοι μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια θα καταφέρουν τελικά να φτάσουν στη σωτηρία. Όσοι δεν μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια, τελικά δεν θα μετανοήσουν ποτέ πραγματικά ούτε θα αποδεχτούν πραγματικά την αλήθεια ή θα υποταχθούν πραγματικά σ’ αυτή. Αυτοί οι άνθρωποι μάταια πιστεύουν και, τελικά, δεν θα καταφέρουν να φτάσουν στη σωτηρία. Μπορεί να εκτελούν καλές πράξεις ενώ εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους κατά την περίοδο αυτή· σε μια τέτοια περίπτωση, στο καλύτερο σενάριο θα καταφέρουν απλώς να επιβιώσουν στο τέλος. Όσο για Μένα, η στάση Μου απέναντί σας είναι ότι θα βάλω τα δυνατά Μου για να συναναστραφώ μαζί σας σχετικά με διάφορες πτυχές της αλήθειας, συμπεριλαμβανομένης της αλήθειας που αφορά τον ενσαρκωμένο Θεό, από πολλαπλές οπτικές γωνίες και σκοπιές. Η αλήθεια σχετικά με το πώς πρέπει να προσεγγίζει κανείς τη θέση, για την οποία μόλις μιλήσαμε, έχει σκοπό να σας βοηθήσει να κατανοήσετε πώς πρέπει να προσεγγίζετε τη θέση, και να σας βοηθήσει να διαμορφώσετε τις σωστές σκέψεις και απόψεις σχετικά μ’ αυτή. Οι σκέψεις και οι απόψεις Μου σχετικά με τη θέση, καθώς και ο τρόπος ζωής Μου, πηγάζουν από την ιδιαίτερη ταυτότητά Μου. Άραγε, τότε, οι σκέψεις και οι απόψεις Μου για τη θέση, που είναι αποτέλεσμα της ιδιαίτερης ταυτότητάς Μου, είναι η αλήθεια; Είναι θετικά πράγματα; Είναι αυτά που πρέπει να διαθέτουν οι διεφθαρμένοι άνθρωποι για να φτάσουν στη σωτηρία; Είναι αυτά που πρέπει να διαθέτουν τα δημιουργημένα όντα; (Ναι.) Εφόσον αυτά που έχω καλύψει είναι αλήθειες και θετικά πράγματα, ανεξάρτητα από την ταυτότητα με την οποία προσεγγίζω αυτήν τη θέση και ανεξάρτητα από τη στάση Μου, εσείς πρέπει να αποδεχτείτε αυτά τα λόγια ως την αλήθεια. Αυτά είναι οι σκέψεις και οι απόψεις Μου, αλλά είναι η αλήθεια, οπότε εσείς πρέπει να τα αποδεχτείτε, να τα αφομοιώσετε και να προσεγγίσετε τη θέση σύμφωνα με τις σωστές απόψεις. Ο σκοπός Μου όταν μιλάω γι’ αυτά τα θέματα και συναναστρέφομαι μαζί σας σχετικά με αυτό το περιεχόμενο είναι να σας βοηθήσω να κατανοήσετε μια πτυχή της αλήθειας. Δεν μιλάω γι’ αυτά τα πράγματα ως τρόπο να δικαιολογήσω ή να υπερασπιστώ τον εαυτό Μου, πόσο μάλλον το κάνω για να σας δώσω να καταλάβετε ότι είμαι διαφορετικός από τους υπόλοιπους ή ότι είμαι ένα εξαιρετικό άτομο. Αν απλώς συνειδητοποιήσετε ότι ο ενσαρκωμένος Θεός δεν έχει την παραμικρή διαφθορά, ότι ο ενσαρκωμένος Θεός δεν είναι ένα συνηθισμένο μέλος της ανθρωπότητας και ότι είναι ένα ξεχωριστό άτομο, τότε αυτό δεν είναι εξ ολοκλήρου η αλήθεια που θέλω να κατανοήσετε. Ανεξάρτητα από το περιεχόμενο πάνω στο οποίο συναναστρέφομαι και ανεξάρτητα από τα συγκεκριμένα παραδείγματα που περιλαμβάνονται, τελικά σκοπός είναι να σας βοηθήσω να κατανοήσετε την αλήθεια. Όλα όσα σας παρέχω και η συναναστροφή μας περιλαμβάνει απόψεις για το πώς να προσεγγίζετε κάθε λογής πράγματα. Η απαίτησή Μου από εσάς είναι να μπορείτε να κατανοείτε και να αποδέχεστε τις σωστές σκέψεις και απόψεις, και να αναγνωρίζετε και να απαρνιέστε τις λανθασμένες σκέψεις και απόψεις. Δηλαδή, πρέπει να μπορείτε να διακρίνετε τα θετικά πράγματα καθώς και τα αρνητικά πράγματα, να αποδέχεστε τα θετικά πράγματα και να εγκαταλείπετε τα αρνητικά πράγματα. Αν κρίνουμε από τα θέματα που έχουν σχέση με τον τρόπο προσέγγισης της θέσης πάνω στα οποία έχω συναναστραφεί, θα λέγατε ότι οι σκέψεις, οι απόψεις, οι αρχές και οι μέθοδοί Μου σχετικά με τη θέση είναι θετικά πράγματα; Συμφωνούν με την αλήθεια; Αποτελούν αλήθεια-αρχές που πρέπει να τηρείτε; (Ναι.) Αν Με έχετε καταλάβει, τότε δεν έχω πει τσάμπα αυτά τα λόγια. Ποιες είναι οι σκέψεις και οι απόψεις των απίστων σχετικά με τη θέση; Υπάρχουν κάποιες πτυχές τους που συνάδουν με την αλήθεια ή με την ανθρώπινη φύση; Ποια είναι η ουσία των σκέψεων και των απόψεών τους σχετικά με τη θέση; Είναι ποταπή και μοχθηρή; (Ναι.) Όλες οι σκέψεις και οι απόψεις τους είναι εγωιστικές, ποταπές και μοχθηρές· προκαλούν σε όλους διαφθορά και όλεθρο. Είτε έχεις θέση ανάμεσα στους ανθρώπους είτε όχι, αν αυτό που αποδέχεσαι είναι αυτές οι παράλογες σκέψεις και απόψεις, τότε, ακόμα κι αν έχεις θέση, είσαι ένα από τα θύματα αυτών των σκέψεων και απόψεων· ακόμα κι αν είσαι κάποιος που έχει ιδιοτελή συμφέροντα, είσαι ένα από τα θύματά τους· ακόμα κι αν ανήκεις στην άρχουσα τάξη, είσαι ένα από τα θύματά τους. Τι σημαίνει να είσαι θύμα αυτών των σκέψεων και απόψεων; Σημαίνει ότι είσαι κι εσύ κάποιος που έχει υποστεί τη διαφθορά και τον όλεθρο από τέτοιες σκέψεις και απόψεις, καθώς και από τέτοιες μοχθηρές τάσεις. Επειδή αυτά που αποδέχεσαι είναι παράλογες και μοχθηρές σκέψεις και απόψεις, κι επειδή όχι μόνο τις αποδέχεσαι αλλά και τις εφαρμόζεις, είσαι ένα από τα θύματά τους. Πώς μπορεί κανείς, λοιπόν, να βγει από αυτήν τη διαφθορά και τον όλεθρο, και να αποφύγει να ζημιωθεί περισσότερο από αυτά; Υπάρχει μόνο ένας τρόπος, κι αυτός είναι να αποδεχτεί τις σωστές σκέψεις και απόψεις. Ποιες σωστές σκέψεις και απόψεις; Σκέψεις και απόψεις για το πώς να προσεγγίζει σωστά τη θέση: να μην ελέγχεται ούτε να δεσμεύεται από τη θέση, να μη χρησιμοποιεί τη θέση για να επιζητήσει προσωπικό όφελος, να μη χρησιμοποιεί τη θέση για να προκαλέσει στους άλλους όλεθρο και διαφθορά ή για να τους εκμεταλλευτεί —να μην αναγκάζει τους άλλους να κάνουν τίποτα. Όταν έχεις θέση, σε ό,τι κάνεις, μπορείς να αναζητάς τις αλήθεια-αρχές, να εγκαταλείπεις τα προσωπικά σου συμφέροντα, και μάλιστα να επαναστατείς ενάντια στις ανέσεις και τις ευνοϊκές καταστάσεις που σου προσφέρει η θέση και να τις απορρίπτεις. Αντί να απολαμβάνεις τα οφέλη της θέσης, μπορείς να εκπληρώνεις τις ευθύνες σου, εκπληρώνοντας τις ευθύνες που οφείλεις σύμφωνα με τη θέση που έχεις. Αν και το περιεχόμενο αυτών των λίγων προτάσεων δεν είναι μεγάλο, για τους διεφθαρμένους ανθρώπους δεν είναι εύκολη υπόθεση να το κάνουν πράξη. Όταν δεν έχεις θέση, νιώθεις ότι το «να μην απολαμβάνεις τα οφέλη της θέσης» είναι απλώς ζήτημα του να κάνεις ό,τι σου λένε και είναι εύκολο να το πετύχεις. Όταν, όμως, έχεις θέση, το «να μην απολαμβάνεις τα οφέλη της θέσης» δεν είναι πλέον απλώς ζήτημα τήρησης μιας οδηγίας. Απαιτεί να παραδώσεις πράγματα, απαιτεί να επαναστατήσεις, απαιτεί να εγκαταλείψεις πράγματα και απαιτεί να ενεργείς σύμφωνα με τις σωστές αρχές της άσκησης, να τους μεταχειρίζεσαι όλους δίκαια και να μεταχειρίζεσαι κάθε ζήτημα δίκαια και αντικειμενικά. Όταν πρέπει να κάνεις πράξη αυτό το ρητό, αυτό αφορά τα συμφέροντά σου. Όταν δεν έχεις θέση, λες: «Δεν απολαμβάνω τα οφέλη της θέσης· δεν επιθυμώ να απολαύσω τα οφέλη της θέσης». Ο καθένας μπορεί να πει αυτά τα λόγια. Όμως, όταν βρίσκεσαι σε ένα πόστο όπου απολαμβάνεις τα οφέλη της θέσης, δεν είναι πια τόσο απλό να τα εγκαταλείψεις και να επιζητάς μόνο να κάνεις καλά το καθήκον σου για να ξεπληρώσεις την αγάπη του Θεού, σωστά; (Ναι.) Αυτό εξαρτάται από το αν αγαπάς την αλήθεια και αν μπορείς να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα.

Εκείνα πάνω στα οποία συναναστραφήκαμε μόλις τώρα αφορούσαν το θέμα του πώς μεταχειρίζεται ο ενσαρκωμένος Θεός τη θέση. Τώρα που ολοκληρώσαμε τη συναναστροφή μας σχετικά με το πώς πρέπει να βλέπει κανείς τη θέση, ας συναναστραφούμε σχετικά με το πώς πρέπει να βλέπει κανείς τα βάσανα. Αυτό είναι ένα θέμα για το οποίο οι άνθρωποι μιλούν συχνά μεταξύ τους. Το πώς βλέπει κανείς τα βάσανα σχετίζεται με τις σκέψεις και τις απόψεις του, καθώς και με τις αρχές της άσκησής του. Πώς βλέπουν οι άνθρωποι τα βάσανα; Τα βάσανα είναι κάτι που οι άνθρωποι συναντούν και βιώνουν συχνά στη ζωή τους ή κατά την πίστη τους στον Θεό, και είναι επίσης ένα θέμα για το οποίο συζητούν συχνά. Οι περισσότεροι άνθρωποι συνδέουν τα βάσανα με το προσωπικό τους κεφάλαιο, το κύρος τους και τη θέση τους, καθώς και με τον μελλοντικό τους προορισμό. Επομένως, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν συγκεκριμένες σκέψεις όταν έχουν βάσανα και αποδίδουν μεγάλη σημασία σ’ αυτά. Συγκεκριμένα, τι κακουχίες έχει υποστεί κάποιος· τι είδους βάσανα έχει υποστεί· πόσο καιρό έχει βασανιστεί· πόσοι άλλοι άνθρωποι γνωρίζουν για τα βάσανά του, πόσοι άλλοι τα έχουν δει και πόσοι άλλοι τα αναγνωρίζουν —όλα αυτά είναι θέματα που απασχολούν πολύ τους ανθρώπους. Επιπλέον, το πώς μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει τα βάσανα για να κερδίσει θέση στην καρδιά των άλλων, πώς μπορεί να τα χρησιμοποιήσει για να αποκτήσει αυτά που θέλει, όπως οφέλη, κύρος, θέση, την εκτίμηση των άλλων και προσωπική δόξα, και ακόμα και πώς να κερδίσει τη στοργή, την αναγνώριση, την αποδοχή και τη μνημόνευση του οίκου του Θεού ή του ίδιου του Θεού μέσα από τα βάσανα —κι αυτά είναι πράγματα στα οποία οι άνθρωποι εστιάζουν μέσα τους. Επομένως, το ζήτημα των βασάνων έχει μεγαλύτερη βαρύτητα στην καρδιά των ανθρώπων απ’ ό,τι η άσκηση της αλήθειας. Πώς ακριβώς πρέπει, λοιπόν, να βλέπει κανείς τα βάσανα με τρόπο σωστό και σύμφωνο με τις αλήθεια-αρχές; Πώς βλέπω Εγώ τα βάσανα; Με την πάροδο των χρόνων, όσο συναναστρέφομαι μαζί σας —και κατά τις καθημερινές Μου αλληλεπιδράσεις μαζί σας— έχω μιλήσει ποτέ για τις κακουχίες που έχω υποφέρει, για το πόσο καιρό έχω υποφέρει, για τον σκοπό και τη σημασία των βασάνων Μου ή για τα συναισθήματά Μου μετά τα βάσανα; Από όσο θυμάστε, έχω μιλήσει ποτέ γι’ αυτά τα θέματα; Υπάρχει κάποια καταγραφή γι’ αυτό σε γραπτό κείμενο, στις ηχογραφήσεις των κηρυγμάτων ή στα λόγια που έχετε ακούσει; (Όχι, απ’ όσο θυμόμαστε.) Στο παρελθόν, άκουσα να κυκλοφορεί ανάμεσά σας ότι μια χρονιά, κατά την Κινεζική Πρωτοχρονιά, δεν είχα πού να πάω και δεν είχα σπίτι για να επιστρέψω, ότι οι αδελφοί και οι αδελφές δεν Με φιλοξένησαν, κι ότι αργότερα περιπλανιόμουν στους δρόμους· λεγόταν ότι είχα υποστεί αυτό το βάσανο. Συνέβη πραγματικά αυτό; (Ο Θεός είπε σε προηγούμενο κήρυγμα ότι δεν το έχεις βιώσει ποτέ αυτό. Αυτή ήταν μια ιστορία που κυκλοφόρησαν άνθρωποι.) Εγώ ο ίδιος δεν το γνώριζα καν. Πώς θα μπορούσα να γνωρίζω κάτι που δεν έχω βιώσει ποτέ; Αυτό που έκανα ήταν να ξεκαθαρίσω αυτό το ζήτημα, σωστά; Αυτό το περιστατικό, πολύ απλά, δεν συνέβη ποτέ. Οπότε, απ’ όσο θυμάστε, ουσιαστικά δεν μιλάω για βάσανα, σωστά; (Ναι.) Όσον αφορά το ζήτημα των βασάνων, οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα βάσανα είναι μια πολύ καλή μορφή άσκησης για να κερδίσουν προσωπικό κεφάλαιο, να κερδίσουν την εκτίμηση των άλλων και να τους αφήσουν μια ευνοϊκή εντύπωση για τον εαυτό τους· πιστεύουν ότι είναι η πιο στοιχειώδης άσκηση που σχετίζεται με την πίστη στον Θεό. Ανεξάρτητα από το πώς το βλέπουν οι άνθρωποι, ακούστε τώρα ποιες είναι οι δικές Μου σκέψεις και απόψεις σχετικά με το ζήτημα των βασάνων.

Υπάρχουν διάφορα είδη βασάνων. Το πιο συνηθισμένο είδος βασάνων είναι όταν οι άνθρωποι υπομένουν κάποια βάσανα για να διαφυλάξουν τη θέση τους, να διατηρήσουν το κύρος τους ανάμεσα στους άλλους, και να κερδίσουν καλές προοπτικές κι έναν καλό προορισμό. Εδώ περιλαμβάνεται το να μένει κανείς ξύπνιος μέχρι αργά και να ξυπνάει νωρίς για την εκτέλεση των καθηκόντων του, καθώς και το να μην τρώει καλό φαγητό ούτε να ντύνεται ωραία. Υπάρχουν επίσης άνθρωποι που απαρνιούνται την οικογένειά τους και την καριέρα τους για να κηρύξουν το ευαγγέλιο και να κάνουν τα καθήκοντά τους. Όχι μόνο τους συλλαμβάνει και τους διώκει η κυβέρνηση, αλλά και οι οικογένειές τους δεν τους κατανοούν, και μάλιστα τους διώκουν και τους παρεμποδίζουν. Κάποιοι σύζυγοι απειλούν ακόμα και με διαζύγιο, ενώ υπάρχουν επίσης τα κούφια κουτσομπολιά, συκοφαντίες και φήμες που διαδίδουν οι συγγενείς τους. Έχουν υπομείνει πάρα πολλά βάσανα. Ωστόσο, οι άνθρωποι που υποφέρουν με αυτόν τον τρόπο, προκειμένου να κερδίσουν καλές προοπτικές κι έναν καλό προορισμό, και για να διατηρήσουν τη θέση και το κύρος τους, όσο κι αν υποφέρουν ή όσο μεγάλα κι αν είναι τα βάσανά τους, συνεχίζουν να κάνουν το έργο τους όπως πάντα, χωρίς να τα παρατάνε ποτέ. Με λίγα λόγια, άνθρωποι σαν αυτούς υποφέρουν για χάρη της θέσης και του κύρους τους, και για χάρη των προοπτικών και του προορισμού τους. Τρέχουν εδώ κι εκεί μακριά από το σπίτι τους για μεγάλα διαστήματα, δέχονται την ψυχρή μεταχείριση των άλλων, ενώ εξοστρακίζονται και παρεξηγούνται από τους άλλους, κι υπομένουν πολλά βάσανα που οι απλοί άνθρωποι δεν υπομένουν. Πείτε Μου, έχει κάποια αξία το να υποφέρει κανείς για χάρη της θέσης και του κύρους του ή για χάρη των προοπτικών και του προορισμού του; (Όχι.) Το θυμάται αυτό ο Θεός; (Όχι.) Ο μοναδικός σκοπός για τον οποίο υποφέρουν είναι να κάνουν τους επικεφαλής και τους εργάτες, καθώς και τους αδελφούς και τις αδελφές, να τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση και να τους θαυμάζουν, ώστε οι αδελφοί και οι αδελφές να συνεχίσουν να τους εκλέγουν ως επικεφαλής στις επόμενες εκλογές. Μεταχειρίζονται την ταλαιπωρία ως τον στόχο της επιδίωξής τους. Για να διατηρήσουν τη θέση τους, μπορούν να υπομείνουν κάθε είδους βάσανα. Παρατάνε τις κοσμικές προοπτικές και την καριέρα τους, και μάλιστα αφήνουν τα ανώτερα περιβάλλοντα διαβίωσής τους, υπομένοντας πολλά βάσανα. Οι άνθρωποι αυτού του είδους, αφού υπομείνουν αυτά τα βάσανα, κάνουν επίδειξη γι’ αυτό παντού και μιλάνε συχνά για το πόσο υπέφεραν κατά τις συναθροίσεις ή όταν κλάδευαν τους άλλους. Ο σκοπός τους είναι πολύ απλός: Το κάνουν απλώς για να προστατεύσουν την περηφάνια τους, και να διαφυλάξουν τη θέση και τη ματαιοδοξία τους. Επομένως, τα βάσανα που υπομένουν δεν έχουν καμία αξία. Δεν καταφέρνουν να γνωρίσουν τον εαυτό τους μέσα από αυτά τα βάσανα, πόσο μάλλον καθίστανται ικανοί να κάνουν πράξη την αλήθεια. Αυτού του είδους τα βάσανα δεν αξίζει καν να αναφερθούν. Κάποιοι άνθρωποι υποφέρουν απλώς για χάρη της θέσης και της υπόληψής τους, καθώς και για τις προοπτικές και τον προορισμό τους. Μπορούν να αντέξουν κάθε είδους μόχθο για να προστατεύσουν τη θέση και την υπόληψή τους, και μπορούν να υπομείνουν κάθε είδους βάσανα προκειμένου να κερδίσουν ευλογίες. Ωστόσο, ποτέ δεν βγαίνουν μπροστά για να κάνουν έστω και λίγο έργο ή να πουν έστω και μια λέξη προκειμένου να διαφυλάξουν το έργο του οίκου του Θεού, να διαφυλάξουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού ή να διαφυλάξουν τα συμφέροντα των αδελφών. Ακόμα κι αν αυτό δεν απαιτούσε καθόλου βάσανα ή μπορούσε να γίνει με μια κουβέντα και μόνο, δεν μπορούν να το κάνουν. Επομένως, όλα τα βάσανα που υπομένουν οι άνθρωποι αυτού του είδους είναι μάταια και ο Θεός δεν τα εγκρίνει. Οι άνθρωποι αυτού του είδους είναι καθαρά υποκριτές Φαρισαίοι· είναι άνθρωποι που παραπλανούν τους άλλους, κι έχουν την αποστροφή και την απόρριψη του Θεού. Για χάρη της θέσης τους, μπορούν να σηκώνονται νωρίς και να μένουν ξύπνιοι μέχρι αργά για να κάνουν τα καθήκοντά τους, και μπορούν να υπομένουν βάσανα και κόπωση. Μπορούν να εργάζονται πολλές ώρες χωρίς σταματημό ή ακόμα και να μην παίρνουν ούτε μία μέρα άδεια όλο τον χρόνο. Τρέχουν πέρα-δώθε μόνο για τη δική τους θέση, και ό,τι λένε το λένε για να προστατεύσουν τη δική τους θέση, περηφάνια και υπόληψη. Όταν κάποιος κάνει κάτι που πραγματικά πηγαίνει κόντρα στις εργασιακές ρυθμίσεις του οίκου του Θεού, αυτοί ποτέ δεν τον επικρίνουν, πόσο μάλλον τον σταματούν. Έτσι, τα βάσανά τους είναι καθαρά για χάρη της δικής τους υπόληψης και θέσης, καθώς και για τα προσωπικά τους συμφέροντα. Αυτό όχι μόνο δεν μνημονεύεται από τον Θεό, αλλά και καταδικάζεται. Πιο συγκεκριμένα, χρησιμοποιούν τα βάσανα ως προσωπικό κεφάλαιο με το οποίο συχνά κάνουν διαλέξεις στους άλλους και προσπαθούν να κάνουν παζάρια με τον Θεό, ελπίζοντας ο Θεός να δει τα βάσανά τους και να τους δώσει καλή αξιολόγηση. Επίσης, συχνά δοκιμάζουν τον Θεό για να δουν αν είναι ικανοποιημένος με τα βάσανά τους και αν μπορούν να κερδίσουν ευλογίες για τα βάσανα που έχουν υπομείνει. Επομένως, με βάση τη φύση των βασάνων τέτοιων ανθρώπων, αυτά όχι μόνο δεν μνημονεύονται, αλλά καταδικάζονται· και όχι μόνο δεν αποτελούν κάποιου είδους καλή πράξη, αλλά είναι κάποιου είδους κακή πράξη. Οι άνθρωποι αυτού του είδους συχνά καυχιούνται για το πόσο μακριά έχουν ταξιδέψει και πόσο έχουν υποφέρει για να κάνουν το εκκλησιαστικό έργο και τα καθήκοντά τους, καθώς και για τις σοβαρές ασθένειες που τους πλήττουν και για το πόσα φάρμακα πρέπει να παίρνουν. Όταν παίρνουν φάρμακα, συχνά το κάνουν μπροστά στους αδελφούς και τις αδελφές, ώστε να τους βλέπουν να τα παίρνουν. Εφευρίσκουν τρόπους για να γνωστοποιήσουν σε περισσότερους ανθρώπους πόσο έργο έχουν κάνει, πόσο έχουν υποφέρει και πόσο μεγάλο τίμημα έχουν πληρώσει, καθώς και ότι παίρνουν φάρμακα μόνο αφού αρρωστήσουν από την υπερβολική εργασία. Το κάνουν αυτό ώστε οι άνθρωποι να τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση, να τους θαυμάζουν και να τους λατρεύουν. Δεν είναι αηδιαστικοί τέτοιου είδους άνθρωποι; (Ναι.) Επομένως, τα βάσανα τέτοιων ανθρώπων δεν αξίζουν ούτε δεκάρα· είναι σιχαμερά. Μάλιστα, μεγάλη μερίδα ανθρώπων αυτού του είδους δεν μπορεί να κάνει καθόλου αληθινό έργο. Απλώς εργάζονται για τα μάτια του κόσμου, για να δημιουργήσουν ένα προσωπείο που θα βλέπουν οι άλλοι. Δεν λένε ούτε μια λέξη ούτε κάνουν τίποτα που θα μπορούσε να προσβάλει κανέναν. Όταν πρόκειται για ζητήματα που αφορούν τη διαφύλαξη του εκκλησιαστικού έργου, δεν βγάζουν κιχ ούτε κάνουν το παραμικρό έργο. Όταν συναντούν κάποιον που προκαλεί διαταράξεις και αναστάτωση στο έργο της εκκλησίας, δεν μεταχειρίζονται αυτόν τον άνθρωπο σύμφωνα με τις αρχές, αλλά ενεργούν με βάση τα αισθήματα. Αν δουν κάποιον που δεν συμπαθούν να προκαλεί διαταράξεις και αναστάτωση στο έργο, θα μιλήσουν λίγο και θα κάνουν κάτι μικρό, δράττοντας την ευκαιρία να κάνουν επίδειξη και να συσσωρεύσουν προσωπικό κεφάλαιο, κι όταν έρθει η ώρα θα προσπαθήσουν να διεκδικήσουν τα εύσημα και να ανταμειφθούν. Αν όμως αυτός που προκαλεί διαταράξεις και αναστάτωση στο έργο είναι κάποιος που συμπαθούν ή κάποιος που τους υποστηρίζει, όχι μόνο δεν τον εκθέτουν και δεν τον σταματούν, αλλά τον διευκολύνουν, τον προστατεύουν και τον καλύπτουν κιόλας, χρησιμοποιώντας την εξής ωραία δικαιολογία: «Το ανάστημά του είναι μικρό, οπότε πρέπει να δείξουμε υπομονή και να τον υποστηρίξουμε». Στην πραγματικότητα, ο λόγος που προσπαθούν να μην προσβάλουν κανέναν είναι να προστατεύσουν τη δική τους θέση. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα θέλουν να εκμεταλλευτούν τα δικά τους βάσανα για να κάνουν τους άλλους να τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση και να αξιοποιήσουν τα δικά τους βάσανα για να διαφυλάξουν τη δική τους θέση. Κάποιοι άνθρωποι συνηθίζουν να παριστάνουν ότι είναι πολύ απασχολημένοι. Όταν τρώνε, βουτάνε σκόπιμα λίγο ρύζι ή ένα ψωμάκι ατμού σε απλό βραστό νερό και το συνοδεύουν με λίγα λαχανικά τουρσί, κι αμέσως μόλις τελειώσουν το φαγητό πηγαίνουν σε κάποια συνάθροιση, δείχνοντας έτσι στους αδελφούς και τις αδελφές ότι μπορούν πραγματικά να υπομείνουν τις κακουχίες. Φοράνε πάντα το ίδιο ρούχο, δεν το πλένουν ακόμα κι όταν είναι βρόμικο και λένε στους άλλους: «Κοιτάξτε, είμαι τόσο απασχολημένος που δεν έχω καν χρόνο να φάω ή να πλύνω τα ρούχα μου!» Κάποιοι ψιλοκουβεντιάζουν με άλλους και χασομεράνε ενώ κάνουν τα καθήκοντά τους, και παρ’ όλα αυτά παριστάνουν ότι συναθροίζονται και συναναστρέφονται μαζί τους. Φαίνεται λες και είναι απασχολημένοι με τα καθήκοντά τους από το πρωί μέχρι το βράδυ, και μάλιστα κοιμούνται πάνω στον υπολογιστή το βράδυ, όταν θα έπρεπε να ξεκουράζονται. Αυτό το κάνουν για να δουν οι άνθρωποι πόσα βάσανα υποφέρουν και πόσο μεγάλο τίμημα πληρώνουν κάνοντας τα καθήκοντά τους. Συχνά, έχουν ατημέλητα μαλλιά και βρόμικο πρόσωπο, και μάλιστα μένουν για μεγάλες περιόδους χωρίς να αλλάξουν, να πλύνουν τα ρούχα τους ή να κάνουν ντους, μόνο και μόνο για να δείξουν στους ανθρώπους πόσα βάσανα υποφέρουν και πόσο μπορούν να πληρώσουν τίμημα. Πείτε Μου, τι αξία έχει το να υπομένεις βάσανα; Δεν είναι όλα απλώς ένα προσωπείο; (Ναι.) Ένα μέρος του έργου στον οίκο του Θεού είναι κάπως φορτωμένο, αλλά όχι σε σημείο να αναγκάζει τους ανθρώπους να μένουν με ατημέλητο μαλλί, βρόμικο πρόσωπο και χωρίς ανθρώπινη ομοιότητα, σωστά; Κάποιες εκκλησίες έχουν σχετικά άσχημες συνθήκες διαβίωσης, αλλά όχι σε σημείο οι άνθρωποι εκεί να τρώνε κάθε μέρα μόνο ψωμάκι ατμού και τουρσί, έτσι δεν είναι; Ίσως αυτό να ισχύει σε λίγα συγκεκριμένα μέρη, αλλά δεν είναι δυνατόν να είναι έτσι τα περισσότερα μέρη. Όσο φορτωμένο κι αν είναι το έργο στον οίκο του Θεού, τουλάχιστον πρέπει να κοιμάστε ξεκούραστα για οκτώ ώρες —δεν είναι ότι δεν μπορείτε καν να βρείτε οκτώ ώρες να κοιμηθείτε, έτσι δεν είναι; Εδώ εξαιρούνται οι περιστασιακές ειδικές περιστάσεις που μπορεί να κρατήσουν για μια-δυο μέρες. Στην ηπειρωτική Κίνα, κάποιοι από τους εκλεκτούς του Θεού γίνονται φυγάδες για να αποφύγουν τη σύλληψη και τη δίωξη από το καθεστώς του Σατανά. Μερικές φορές, κοιμούνται και ξεκουράζονται σε σπηλιές, σε άχυρα και σε στάβλους. Αυτές είναι ειδικές περιστάσεις. Αφότου έρθουν στο εξωτερικό οι άνθρωποι, αν δημιουργούν επίτηδες κάποια «περιβάλλοντα βασάνων» και «εκπαιδεύονται» σκόπιμα στο πώς να υποφέρουν, δεν είναι ουσιαστικά μοναχοί που ζουν ασκητικά; Γιατί θα τους αποκαλούσαμε έτσι; Επειδή το μόνο που κάνουν είναι να υπομένουν επίτηδες κάποια βάσανα, να τηρούν μερικούς κανονισμούς και να πειθαρχούν το σώμα τους, και μετά αισθάνονται ότι έχουν αλλάξει. Έπειτα, καυχούνται μπροστά στους άλλους για το πόσο έχουν υποφέρει, ελπίζοντας να συγκινήσουν και τον Ουρανό και τους απλούς ανθρώπους, κι έτσι να επιζητήσουν κύρος και οφέλη για τον εαυτό τους, καθώς και να αποκτήσουν τον καλό προορισμό που θέλουν. Αυτό το μονοπάτι είναι ανέφικτο. Όταν ο Θεός καθορίζει την έκβαση ενός ανθρώπου, δεν εξετάζει ποτέ πόσα βάσανα έχει υποφέρει εκείνος ή το αν έχει μοχθήσει και έχει μεγάλη συνεισφορά ούτε εξετάζει ποτέ την ηλικία του. Σε τι βασίζει ο Θεός τον καθορισμό της έκβασης των ανθρώπων; Τον βασίζει στο αν οι άνθρωποι έχουν ή δεν έχουν την αλήθεια. Αν επικεντρώνεσαι αποκλειστικά στα βάσανα, αλλά δεν έχεις αποκτήσει τις αλήθεια-αρχές, τότε όσο και αν έχεις υποφέρει, όλα ήταν μάταια. Αν υποφέρεις χωρίς αρχές, κι επιπλέον δημιουργείς δυσκολίες για τον εαυτό σου και υποφέρεις επίτηδες, τότε απλώς το πεπρωμένο σου είναι να υποφέρεις. Τα βάσανά σου δεν αξίζουν οίκτο· εσύ ο ίδιος τα προκάλεσες. Ο Θεός δεν έχει ζητήσει από τον άνθρωπο να υποφέρει. Ο Θεός κρίνει και παιδεύει τον άνθρωπο, και τον δοκιμάζει και τον εξευγενίζει, όχι για να τον κάνει να υποφέρει, αλλά για να τον σώσει από τις διεφθαρμένες του διαθέσεις. Μεγάλο μέρος των βασάνων που υπομένει ο άνθρωπος προκαλείται από τις διεφθαρμένες του διαθέσεις· ποτέ δεν ήταν η πρόθεση του Θεού να κάνει τον άνθρωπο να υποφέρει.

Ο Θεός δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και όλα τα πράγματα για την ανθρωπότητα —τον ήλιο, το φεγγάρι και τα αστέρια, το φως του ήλιου, τον αέρα, το έδαφος, το νερό, τις τέσσερις εποχές, καθώς και όλων των ειδών τα υλικά πράγματα που είναι απαραίτητα για τη ζωή και την επιβίωση της ανθρωπότητας. Υπάρχουν πράγματα για να τρώνε, να πίνουν, να χρησιμοποιούν και να κοιτάζουν· όλων των ειδών τα ζωντανά πλάσματα κατά τις τέσσερις εποχές προμηθεύονται πλήρως, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Υπάρχουν σιτηρά, λαχανικά, φρούτα και ξηροί καρποί, πράγματα που φυτρώνουν στα δέντρα και στο έδαφος· κάθε λογής διαφορετικά υλικά πράγματα υπάρχουν σε εξαιρετική αφθονία, με πλήρη διαθεσιμότητα σε κάθε γεύση και χρώμα. Ο Θεός θέλει ο άνθρωπος να απολαμβάνει την παροχή που προέρχεται από Αυτόν· η παροχή που λαμβάνει ο άνθρωπος από τον Θεό είναι πλούσια και άφθονη, και ο άνθρωπος τρέφεται από αυτή. Όπως βλέπεις, αυτά που λαμβάνουν τα δημιουργημένα όντα από τον Δημιουργό είναι πλούσια και άφθονα, ατελείωτα και ανεξάντλητα. Ο Θεός είναι εντελώς πρόθυμος να αφήσει τον άνθρωπο να τα απολαύσει όλα αυτά, και τα δημιουργημένα όντα πρέπει δικαιωματικά να απολαμβάνουν όλα αυτά που παρέχει ο Δημιουργός. Αυτά που απολαμβάνουν τα δημιουργημένα όντα από τον Θεό είναι ευλογίες, όχι βάσανα. Η αρχική πρόθεση του Θεού κατά τη δημιουργία της ανθρωπότητας δεν ήταν να κάνει τον άνθρωπο να υποφέρει, αλλά να τον κάνει να απολαμβάνει την παροχή που προέρχεται από τον Θεό ενώ βιώνει το ταξίδι της ζωής. Τα διάφορα είδη ζωντανών πλασμάτων και ζωντανών όντων που δημιούργησε ο Θεός υπάρχουν σε αφθονία· τίποτα δεν λείπει. Σ’ αυτό περιλαμβάνονται πράγματα που ακούγονται —κοιτάξτε που ο Θεός έχει σκεφτεί ακόμα και το κελάηδισμα των πουλιών και το τραγούδι των τριζονιών για τον άνθρωπο. Δηλαδή, ο Θεός έχει σκεφτεί όλα αυτά που φέρνουν ευχαρίστηση, άνεση και ηρεμία στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου. Αυτά που έχει ετοιμάσει ο Θεός για τα δημιουργημένα όντα υπάρχουν σε αφθονία. Όταν τα δημιουργημένα όντα απολαμβάνουν όλα όσα έχει χαρίσει ο Θεός, απολαμβάνουν ευλογίες. Αυτοί οι άνθρωποι που είναι σαν μοναχοί που ζουν ασκητικά πιστεύουν ότι ο Θεός θέλει απλώς να κάνει τον άνθρωπο να υποφέρει, ότι απλώς δεν θέλει ο άνθρωπος να απολαμβάνει ευλογίες, ότι ακόμα κι αν το επιτρέπουν οι συνθήκες, δεν αφήνει τον άνθρωπο να τις απολαύσει, αλλά απλώς τον κάνει να υποφέρει. Πιστεύουν ότι ο Θεός είναι χαρούμενος, ότι είναι ικανοποιημένος και ότι έχει πετύχει τον στόχο Του όταν ο άνθρωπος αντιμετωπίζει ακραία βάσανα και κόπωση. Πείτε Μου, τέτοιου είδους άνθρωποι δεν τρέφουν κακές προθέσεις; Δεν είναι αυτή μια διεστραμμένη ερμηνεία των προθέσεων του Θεού; (Ναι.) Από πού προήλθε αυτή η ιδέα; Προήλθε από τον Σατανά, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Ο Θεός δημιούργησε όλα τα πράγματα, αλλά ο Σατανάς δεν το αναγνωρίζει αυτό. Δεν ξέρει πώς να τα διαχειριστεί ούτε πώς να τα συντηρήσει, και δεν θέλει να συνεχίσουν να υπάρχουν όλα αυτά τα ζωντανά πράγματα. Έτσι, τα χαλάει και τα καταστρέφει, ώστε ο άνθρωπος να μην μπορεί να απολαύσει όλα όσα έχει δημιουργήσει ο Θεός. Παραπλανά και διαφθείρει τον άνθρωπο, προκειμένου να του δημιουργήσει καλή εντύπωση για τον ίδιο, και να τον κάνει να τον λατρεύει και να τον έχει σε μεγάλη εκτίμηση. Ο Σατανάς κάνει ό,τι θέλει και εναντιώνεται στον Θεό στα πάντα. Ο Θεός επιτρέπει στην ανθρωπότητα να τα απολαμβάνει όλα αυτά, ενώ ο Σατανάς στερεί από την ανθρωπότητα το δικαίωμα να τα απολαμβάνει, δεν την αφήνει να τα απολαύσει και απλώς κάνει τον άνθρωπο να υποφέρει. Ο Θεός αφήνει την ανθρωπότητα να διαχειρίζεται όλα τα πράγματα και να απολαμβάνει όλα τα πράγματα, ενώ ο Σατανάς χαλάει όλα τα πράγματα. Αγνοεί την ύπαρξη όλων των πραγμάτων, περιφρονεί την ύπαρξη όλων των πραγμάτων, καταδικάζει την ύπαρξη όλων των πραγμάτων και σκοπίμως κάνει τον άνθρωπο να επιζητά τα βάσανα. Κοιτάξτε τους νόμους που έχει ορίσει ο Θεός για τον άνθρωπο: Όταν δύει ο ήλιος και σκοτεινιάζει τη νύχτα, πρέπει να ξεκουράζει κανείς το σώμα του. Η κόπωση από τη δουλειά της μέρας ανακουφίζεται μέσω της ξεκούρασης. Μόλις ξεκουραστεί κανείς για ένα βράδυ, αποκαθίσταται η σωματική του δύναμη και ο ίδιος γεμίζει ενέργεια. Την επόμενη μέρα, όταν ανατέλλει ο ήλιος, αισθάνεται αναζωογονημένος και ξεκινά τη δουλειά της νέας μέρας. Τι υπέροχος νόμος! Κάποιοι άνθρωποι δεν τηρούν αυτόν τον νόμο. Περιμένουν να σκοτεινιάσει για ν’ αρχίσουν να εργάζονται και μένουν ξύπνιοι μέχρι τις τέσσερις ή τις πέντε το πρωί πριν πάνε για ύπνο, θέλοντας να γυρίσουν ανάποδα το πρόγραμμα έργου και ξεκούρασης. Ο Θεός λέει ότι, όταν δύει ο ήλιος και βγαίνει το φεγγάρι, ο άνθρωπος πρέπει να σταματάει τη δουλειά του για την ημέρα, και σταδιακά να χαλαρώνει και να αρχίσει να ξεκουράζεται· πρέπει να εργάζεται ή να ξεκουράζεται σύμφωνα με τους νόμους που διέπουν την κίνηση του ήλιου, του φεγγαριού και των άστρων, και δεν πρέπει να πηγαίνει κόντρα σ’ αυτόν τον νόμο. Αυτοί οι άνθρωποι που «υποφέρουν» επιμένουν να κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Όταν θα έπρεπε να ξεκουράζονται, δεν κοιμούνται· επίτηδες μένουν ξύπνιοι μέχρι αργά, και μάλιστα ενθουσιάζονται ιδιαίτερα. Όταν οι άλλοι κοιμούνται πιο βαθιά, τότε είναι που αυτοί είναι πιο απασχολημένοι, που υποφέρουν από βάσανα και εξαντλούν τον εαυτό τους. Έπειτα, όταν έρχεται η ώρα να εργαστούν κατά τη διάρκεια της ημέρας, έχουν ακόμα ενέργεια; Μπορεί και πάλι η ενέργειά τους να αντέξει το έργο μιας ημέρας; (Όχι.) Δεν έχουν άλλη επιλογή από το να κοιμηθούν μια-δυο ώρες πριν σηκωθούν για να συνεχίσουν να εργάζονται. Το πρωί, όταν οι άλλοι τρώνε, αυτοί κοιμούνται. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, όταν οι άλλοι εργάζονται κανονικά, αυτοί αποκοιμιούνται και είναι νυσταγμένοι. Αλλά τη νύχτα, όταν οι άλλοι ξεκουράζονται, αυτοί πετάγονται πάνω κι αρχίζουν να εργάζονται και να απασχολούνται. Αυτό δεν φέρνει ανάποδα το πρόγραμμα έργου και ξεκούρασης; Δεν είναι μη φυσιολογικό; (Ναι.) Κι όμως, νιώθουν αρκετή ικανοποίηση με τον εαυτό τους, γιατί πιστεύουν ότι κανένας άλλος δεν μπορεί να αντέξει τόσα βάσανα όσο αυτοί, ότι όλοι οι άλλοι άνθρωποι είναι μέτριοι. Μάλιστα, τα μεσάνυχτα, όταν οι άλλοι ετοιμάζονται να ξεκουραστούν, λένε: «Ξεκουράζεσαι τόσο νωρίς;» Ο άλλος απαντά: «Είναι μεσάνυχτα· είναι ήδη πολύ αργά. Εξάλλου, δεν μου έχει μείνει καθόλου ενέργεια· θα μειωθεί η αποδοτικότητα του έργου μου και δεν θα έχω καλά αποτελέσματα. Όταν έρχεται η ώρα να ξεκουραστούμε, πρέπει να ξεκουραζόμαστε». Εκείνοι λένε: «Είναι πολύ νωρίς να κοιμηθείς τα μεσάνυχτα! Εγώ αρχίζω να εργάζομαι τα μεσάνυχτα και δεν κοιμάμαι μέχρι τις τέσσερις ή τις πέντε το πρωί». Κάποιο πρόβλημα έχουν στο μυαλό, έτσι δεν είναι; Όχι μόνο βασανίζουν τον εαυτό τους, αλλά περιορίζουν και τους άλλους. Όταν οι άλλοι ξεκουράζονται τα μεσάνυχτα, φτάνουν μέχρι το σημείο να τους κρίνουν, λέγοντας: «Εσύ ενδίδεις στις σαρκικές ανέσεις και δεν έχεις την αποφασιστικότητα να υποφέρεις από βάσανα. Εφόσον ο Θεός σού έχει δώσει μια τόσο σημαντική ανάθεση, πρέπει να εργάζεσαι μέχρι αργά τη νύχτα και να υποφέρεις· πρέπει να μένεις ξύπνιος τουλάχιστον μέχρι τις δύο το πρωί πριν κοιμηθείς. Μόνο αυτό είναι αφοσίωση στο καθήκον σου». Αν κάποιος μείνει ξύπνιος μέχρι τις δύο το πρωί πριν πάει για ύπνο, θα έχει και πάλι την ενέργεια να κάνει τα καθήκοντά του κατά τη διάρκεια της ημέρας; (Όχι.) Σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους που διέπουν το ανθρώπινο σώμα, αν κάποιος πάει για ύπνο στις δύο το πρωί, δεν θα μπορεί να ξυπνήσει πριν τις επτά ή τις οκτώ. Αφού ξυπνήσει, θα είναι στο σώμα εξαντλημένος, στο μυαλό αποχαυνωμένος, τα πόδια του θα είναι πρησμένα και θα νιώθει δυσφορία ολόκληρος. Ακόμα κι αν κοιμηθεί λίγο το απόγευμα, το σώμα του δεν θα επανέλθει γιατί ο ίδιος παραβίασε τους νόμους που όρισε ο Θεός για τον άνθρωπο, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Όχι μόνο υποφέρει έτσι ο ίδιος, αλλά απαιτεί και από τους άλλους να υποφέρουν ακριβώς όπως αυτός. Αν οι άλλοι δεν κάνουν τα πράγματα με τον δικό του τρόπο, εκείνος βγάζει από το μυαλό του μια θεωρητική βάση για να τους καταδικάσει. Οι μπερδεμένοι άνθρωποι, που είναι μικρού αναστήματος και δεν έχουν διάκριση, περιορίζονται μ’ αυτόν τον τρόπο· ακολουθούν το παράδειγμά του και αναγκάζονται να μείνουν ξύπνιοι λίγο λίγο, φτάνοντας σταδιακά στο σημείο να ξεκουράζονται μετά τις δύο. Σκέφτονται μάλιστα: «Πραγματικά, δεν είναι εύκολο να έχεις την αποφασιστικότητα να υποφέρεις. Πρέπει να μάθουμε να υπομένουμε, να μάθουμε να βασιζόμαστε στην καθαρή επιμονή, να μάθουμε να επαναστατούμε ενάντια στη σάρκα και να μάθουμε να πηγαίνουμε κόντρα στους φυσικούς νόμους. Αν νιώθουμε πραγματικά αφόρητη νύστα, θα πρέπει πρακτικά να βασανίζουμε τον εαυτό μας για να μην αφήσουμε τη σάρκα μας να κοιμηθεί. Μόνο αυτό είναι αφοσίωση στην ανάθεση από τον Θεό και αποφασιστικότητα να υποφέρει κανείς, και μόνο όσοι το κάνουν αυτό μπορούν να φτάσουν στη σωτηρία!» Κοιτάξτε, δεν είναι αυτή η ορμή τους σχεδόν ίδια με εκείνη των μοναχών, ανδρών και γυναικών, στους ναούς; (Ναι.) Ακριβώς όπως οι ασκητές μοναχοί, αυτοί ξέρουν μόνο να υπομένουν βάσανα· η κατανόηση της αλήθειας, η άσκηση της αλήθειας και το να φτάσουν στη σωτηρία απουσιάζουν εντελώς από την καρδιά τους. Μπορούν, λοιπόν, τέτοιοι άνθρωποι να φτάσουν στη σωτηρία; Δεν είναι καταστραμμένοι; (Ναι.) Πώς φτάνουν σ’ αυτό το σημείο; Είναι το αποτέλεσμα της πλύσης εγκεφάλου από λανθασμένες σκέψεις και απόψεις, του γεγονότος ότι επηρεάζονται και καταστρέφονται από λανθασμένες σκέψεις και απόψεις. Όλα αυτά προκαλούνται από το ότι οι άνθρωποι δεν κατανοούν την αλήθεια· προκαλούνται από το ότι έχουν πληγωθεί βαθιά από λανθασμένες σκέψεις και απόψεις, και δεν μπορούν να ασκούνται σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Λοιπόν, οι άλλοι άνθρωποι είναι τελικά που σε παραπλανούν και σε διαφθείρουν ή είναι ο Σατανάς που σε παραπλανά και σε διαφθείρει; Με λίγα λόγια, οι λανθασμένες σκέψεις και απόψεις που αποδέχεται ο άνθρωπος προέρχονται από τον Σατανά, όχι από τον Θεό· είναι αρνητικά πράγματα, δεν είναι η αλήθεια. Εξωτερικά, φαίνεται ότι έχεις αποδεχτεί κάποιες σκέψεις και απόψεις από άλλους ανθρώπους. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτές οι σκέψεις και απόψεις δεν προέρχονται από τον Θεό, αλλά από τον Σατανά. Εξωτερικά, φαίνεται ότι άλλοι άνθρωποι σου μιλάνε, αλλά στην πραγματικότητα, είναι ο Σατανάς που σου εμφυσά αυτές τις απόψεις. Άραγε, οι απόψεις που εμφυσά ο Σατανάς στον άνθρωπο δεν διαδίδονται και μέσω του ανθρώπου; Αν δεν κατανοείς την αλήθεια και δεν μπορείς να υποστηρίξεις τις αλήθεια-αρχές, τελικά θα παραπλανηθείς. Μόλις παραπλανηθείς, θα γίνεις σαν τους ασκητές μοναχούς, θα ξέρεις μόνο να υποφέρεις και να τηρείς κανονισμούς κάθε μέρα, ενώ θα εξακολουθείς να πιστεύεις ότι κάνεις πράξη την αλήθεια. Τελικά, θα τιμωρηθείς και θα πεθάνεις χωρίς να έχεις κερδίσει τίποτα. Σου φαίνεται ότι αξίζει τον κόπο να υπομένεις τέτοια βάσανα; (Όχι.) Πού οδηγεί τελικά τους ανθρώπους το να υπομένουν τέτοια βάσανα; (Στην κόλαση.) Καταλήγουν στην κόλαση, όπου ελέγχονται από τον Σατανά. Τους ήθελε ο Θεός; (Όχι.) Εφόσον αυτοί οι άνθρωποι υπέφεραν τόσα βάσανα και πίστευαν ότι ήταν τόσο αφοσιωμένοι στον Θεό, πώς κατέληξαν να ελέγχονται από τον Σατανά τελικά; Γιατί δεν τους ήθελε ο Θεός; Είναι κρίμα; (Όχι, δεν είναι.) Αν οι άνθρωποι στην πίστη τους στον Θεό επικεντρώνονται μόνο στην τήρηση των κανονισμών και στο να υποφέρουν, αν επιδιώκουν μόνο να κερδίσουν ευλογίες αλλά δεν επιδιώκουν την αλήθεια, αν δεν μπορούν να υποταχθούν στον Θεό, αν συνεχίζουν να ζουν σύμφωνα με σατανικές διαθέσεις κι αν ανήκουν ακόμα στον Σατανά, τότε, όσο κι αν υποφέρουν, θα είναι αδύνατο να φτάσουν στη σωτηρία. Όλα αυτά καθορίζονται από το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν οι ίδιοι οι άνθρωποι.

Κάποιοι άνθρωποι, όταν βλέπουν κάποιον που έχει μεγάλη αποφασιστικότητα να υπομένει βάσανα —ασχέτως αν τα βάσανα που υπομένει αυτός ο άνθρωπος έχουν νόημα— έχουν μεγάλη λαχτάρα να γίνουν και οι ίδιοι άνθρωποι που μπορούν να υπομένουν βάσανα. Συγκεκριμένα, λαχταρούν να γίνουν το είδος του ανθρώπου που μπορεί να πειθαρχήσει το σώμα του, να επαναστατήσει ενάντια στην ίδια του τη σάρκα και να αντισταθεί στις εξωφρενικές επιθυμίες της σάρκας· τρέφουν ιδιαίτερο θαυμασμό για όσους είναι ικανοί να υποφέρουν. Το είδος του ανθρώπου που λαχταρούν να γίνουν φαίνεται ότι είναι κάποιος που έχει αποσπαστεί από την κοσμική ζωή και ζει σε ένα κενό, χωρίς ανθρώπινες φιλοδοξίες ή επιθυμίες ούτε προσωπικά χόμπι, ενδιαφέροντα ή ακόμα και προσωπικές επιλογές —κάποιος που δεν έχει καθόλου αυτά τα πράγματα και είναι απαλλαγμένος από επιθυμίες και θέλω. Μέσα τους, θαυμάζουν ιδιαίτερα τους ανθρώπους αυτού του είδους, λέγοντας: «Πώς γίνεται να μην έχει εγωιστικά κίνητρα; Πώς γίνεται να μην έχει προσωπικές προτιμήσεις ή επιθυμίες και να είναι τόσο ικανός να υποφέρει; Εγώ γιατί δεν μπορώ να υποφέρω; Είμαι πολύ βαθιά διεφθαρμένος! Μπορώ μόνο να πω ότι η διαφθορά μου είναι βαθύτερη από τη δική του». Μόλις αναπτύξουν τέτοιες σκέψεις και απόψεις, εξαπολύουν επίθεση εναντίον του εαυτού τους: Όταν πεινάνε και θέλουν να φάνε, συγκρατούν τον εαυτό τους και δεν τρώνε· όταν διψάνε και θέλουν να πιουν νερό, ελέγχουν τον εαυτό τους και δεν πίνουν· όταν έρχεται η ώρα να κοιμηθούν, επίτηδες δεν κοιμούνται· ό,τι θέλουν να κάνουν επίτηδες δεν το κάνουν και ό,τι δεν θέλουν να κάνουν επίτηδες το κάνουν —απλώς κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Δεν δίνουν την παραμικρή προσοχή στο τι χρειάζεται, στο τι πρέπει να γίνει, στις ευθύνες και τις υποχρεώσεις που πρέπει να εκπληρωθούν, και στους κανόνες και τις αρχές της ζωής που πρέπει να τηρούνται από την άποψη της κανονικής ανθρώπινης φύσης, αλλά αντίθετα πηγαίνουν σκοπίμως κόντρα σ’ αυτά τα πράγματα. Μερικοί φτάνουν μάλιστα στο σημείο με τις ενέργειές τους να παραβιάζουν σκόπιμα τους κανόνες και να επιζητούν σκόπιμα τα βάσανα. Για παράδειγμα, όταν έρχεται η ώρα να ξεκουραστούν το βράδυ, πιέζουν τον εαυτό τους να υπομείνει την κούραση και να μην κοιμηθεί. Αν τους αρέσουν τα γλυκά, τρώνε μόνο πικάντικα ή πικρά φαγητά. Όταν εργάζονται, διαλέγουν συγκεκριμένα τις εργασίες που δεν τους αρέσουν. Απλώς εκπαιδεύουν τον εαυτό τους να ξεπερνά δυσκολίες και να είναι ικανός να υποφέρει, απορρίπτουν όλα όσα χρειάζονται και όσα τους αρέσουν, κι επαναστατούν ενάντια σ’ αυτά, κι αποδέχονται όλα όσα δεν τους αρέσουν και δεν χρειάζονται. Νομίζουν ότι το να ενεργούν μ’ αυτόν τον τρόπο αποτελεί άσκηση της αλήθειας και ότι ο Θεός σίγουρα θα το εκτιμήσει και θα το αποδεχτεί. Νομίζουν ότι όσο μεγαλύτερα είναι τα βάσανα που υπομένουν και όσο περισσότερη δυσφορία και πόνο νιώθουν, τόσο περισσότερο θα χαρεί και θα το αποδεχτεί ο Θεός. Πείτε Μου, τι είδους σκέψεις και απόψεις είναι αυτές; Δεν είναι ακραίο αυτό; (Ναι.) Υπάρχουν μάλιστα κάποιοι άνθρωποι που, για να υποφέρουν και να πειθαρχήσουν το σώμα τους, κάθονται συνέχεια μπροστά στον υπολογιστή, είτε έχουν έργο να κάνουν είτε όχι, και θέτουν επίσης έναν κανόνα για τον εαυτό τους ότι πρέπει να εργάζονται δώδεκα ώρες τη μέρα, άσχετα αν αυτό αποφέρει αποτελέσματα ή αν είναι αποδοτικοί. Δεν ξεκουράζονται ακόμα κι όταν το μυαλό τους θολώνει και δεν πηγαίνουν στον γιατρό ακόμα κι όταν αρρωσταίνουν. Νομίζουν ότι αυτό είναι επανάσταση ενάντια στη σάρκα, καθώς σκέφτονται: «Δεν μπορώ να αφήσω αυτήν την παλιοσάρκα να κάνει το δικό της· η σάρκα δεν πρέπει να νιώθει άνετα. Αν νιώσει άνετα, θα κάνει κακά πράγματα, οπότε πρέπει να την κάνω να υποφέρει. Μόλις υποφέρει, θα καταλάβει πόσο δύσκολο είναι για τον Θεό να εργάζεται και, μόλις υποφέρει, θα μπορέσει να ησυχάσει ενώπιον του Θεού». Τι είδους λογική είναι αυτή; Αν κρίνουμε από την ορμή τους, φαίνεται να έχουν κάποια αποφασιστικότητα και να είναι πρόθυμοι να κάνουν πράξη την αλήθεια· μήπως, όμως, η μέθοδος και η προσέγγισή τους είναι λίγο λοξές, λίγο ακραίες; (Ναι.) Πιστεύουν ότι τα βάσανα αντιπροσωπεύουν την άσκηση της αλήθειας, ότι τα βάσανα αντιπροσωπεύουν την εκτέλεση του καθήκοντός τους με αφοσίωση και ότι τα βάσανα αντιπροσωπεύουν την αποτελεσματική εκτέλεση του καθήκοντός τους. Θεωρούν ότι τα βάσανα είναι η υψηλότερη αλήθεια-αρχή και ο πιο ακριβής τρόπος άσκησης, κι ότι αυτό είναι η επιδίωξη της αλήθειας. Αυτός ο τρόπος κατανόησης των πραγμάτων είναι εξαιρετικά προβληματικός! Πιστεύουν ότι το αν κάποιος μπορεί να υποφέρει και το πόσο υποφέρει είναι το κριτήριο που χρησιμοποιεί ο Θεός για να κρίνει ποια θα είναι τελικά η έκβασή του· πιστεύουν ότι αυτή είναι η αλήθεια. Είναι σωστή αυτή η οπτική τους; (Όχι.) Τότε, γιατί εξακολουθούν να επιμένουν σε αυτήν; (Επειδή επηρεάζονται από τις λανθασμένες σκέψεις και απόψεις του Σατανά.) Αυτή είναι μία πτυχή του ζητήματος· έχει επίσης να κάνει με την κατανόηση των ανθρώπων και τις αντιλήψεις τους. Απλώς στηρίζονται σε ψευδαισθήσεις, και ζουν μέσα στις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους, νομίζοντας ότι τα βάσανα μπορούν να ανταλλαχθούν με μια καλή έκβαση και προορισμό. Ποτέ δεν αναζητούν την αλήθεια σ’ αυτό το ζήτημα —ποτέ δεν επιζητούν να κατανοήσουν πώς βλέπει ο Θεός τα βάσανα, ποια πρότυπα απαιτεί ο Θεός από τον άνθρωπο ή τι σημασία έχει το γεγονός ότι ο Θεός αφήνει τον άνθρωπο να υποφέρει. Επίσης, ποτέ δεν στοχάζονται και δεν σκέφτονται: «Τα βάσανα που υπομένω είναι σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές; Τέτοιου είδους βάσανα αποτελούν την απαίτηση του Θεού από τον άνθρωπο; Μπορεί αυτό να πετύχει το αποτέλεσμα που σκοπεύει ο Θεός να πετύχει μέσω του έργου Του πάνω στον άνθρωπο; Μπορεί ο άνθρωπος, υπομένοντας αυτά τα βάσανα, να κατανοήσει την αλήθεια και τις προθέσεις του Θεού; Αν όχι, τότε αυτό αποδεικνύει πως το συγκεκριμένο μονοπάτι είναι λάθος και θα πρέπει να γυρίσω πίσω». Οι άνθρωποι αυτού του είδους υποφέρουν επειδή οι σκέψεις και οι απόψεις τους είναι προβληματικές. Έχουν πολλές ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τα βάσανα. Αυτό έχει να κάνει επίσης με τις φιλοδοξίες και τις επιδιώξεις των ανθρώπων. Κάποιοι θέλουν να ανταλλάξουν τα βάσανά τους με έναν καλό προορισμό· άλλοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα βάσανα για να καυχηθούν και να κερδίσουν την εκτίμηση των άλλων· και άλλοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα βάσανα για να αποδείξουν ότι έχουν πειθαρχήσει το σώμα τους και κατέχουν την αλήθεια-πραγματικότητα, με στόχο να αντικαταστήσουν την άσκηση της αλήθειας με την πράξη του να υποφέρουν. Κάποιοι είναι έτσι επειδή οι προθέσεις τους και οι φιλοδοξίες τους είναι προβληματικές, ενώ για άλλους ο λόγος είναι ότι η κατανόησή τους είναι προβληματική. Όπου κι αν έγκειται το πρόβλημα, αν δεν έχεις κατορθώσει να κατανοήσεις την αλήθεια, τότε τα βάσανα που υπομένεις δεν έχουν καμία αξία. Από μια άλλη άποψη, αν τα βάσανα που υπομένεις τα προκαλείς εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου, τότε, απλούστατα, δεν έχουν καμία σημασία. Δεν είναι βάσανα που έχουν διαμορφωθεί για σένα από τον Θεό ούτε είναι βάσανα που εσύ, ως κανονικός άνθρωπος, πρέπει να υπομείνεις για χάρη της επιδίωξης της αλήθειας. Επομένως, τα βάσανα που υπομένεις δεν έχουν καμία απολύτως σημασία. Δεν είναι σωστό να υποφέρεις για χάρη του προορισμού σου ή για χάρη της θέσης σου. Είναι μάταιο και χωρίς την παραμικρή σημασία· ο Θεός δεν το εγκρίνει και δεν το θυμάται. Τότε, για ποιο πράγμα πρέπει να υποφέρεις ώστε τα βάσανά σου να έχουν νόημα; Τα βάσανα για χάρη της άσκησης της αλήθειας, τα βάσανα για χάρη της αλλαγής της διάθεσής σου και τα βάσανα για χάρη του να φτάσεις στη σωτηρία έχουν νόημα —αυτά είναι τα βάσανα που πρέπει να υπομένεις. Αν υποφέρεις για να διαφυλάξεις τη θέση σου και να ικανοποιήσεις τις ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, τότε τα βάσανα που υπομένεις δεν έχουν την παραμικρή σημασία· είναι περιττά. Τι σημαίνει «περιττά»; Σημαίνει ότι είναι εντελώς άχρηστα. Έχεις παραστρατήσει και το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις είναι λάθος. Όσο κι αν υποφέρεις ή όσο μεγάλο τίμημα κι αν πληρώνεις, ο Θεός, απλούστατα, δεν το θυμάται και ο Θεός δεν το εγκρίνει. Επειδή τα βάσανά σου δεν έχουν καμία σχέση με την άσκηση της αλήθειας, δεν έχουν καμία σχέση με το να φτάσεις στη σωτηρία και δεν έχουν καμία σχέση με την υποταγή στον Θεό, ο Θεός, απλούστατα, δεν τους δίνει καμία σημασία. Καταλαβαίνεις; (Ναι.) Αυτό είναι το πιο άχρηστο και άνευ σημασίας είδος βασάνων.

Υπάρχει κι ακόμα ένα είδος βασάνων, το οποίο προκαλείται από το ότι ο άνθρωπος έχει διεφθαρμένες διαθέσεις. Η ζωή, η επιδίωξη του ανθρώπου και το μονοπάτι στο οποίο βαδίζει διέπονται όλα από τις διεφθαρμένες διαθέσεις του. Εφόσον ο άνθρωπος έχει διεφθαρμένες διαθέσεις, αναπόφευκτα έχει επαναστατικότητα και αντίσταση· εφόσον ο άνθρωπος έχει διεφθαρμένες διαθέσεις, ακόμα ζει υπό τη δύναμη του Σατανά. Αν ο άνθρωπος θέλει να αποτινάξει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του και να φτάσει στη σωτηρία, πρέπει να αποδεχτεί την κρίση και την παίδευση του Θεού, και πρέπει να βιώσει πολύ κλάδεμα και πειθάρχηση, καθώς και τις διάφορες δοκιμασίες και τον εξευγενισμό που διαμορφώνει ο Θεός. Κάποιοι άνθρωποι, μάλιστα, πρέπει να βιώσουν και μεγάλα δεινά. Όλα αυτά έχουν ως σκοπό να δώσουν στον άνθρωπο τη δυνατότητα να αποκτήσει την αλήθεια, να αποτινάξει τις σατανικές του διαθέσεις και, τελικά, να φτάσει στη σωτηρία· αυτή είναι η απαραίτητη διαδικασία για να φτάσει οποιοσδήποτε στη σωτηρία. Κάθε διεφθαρμένο ανθρώπινο ον, για να αποτινάξει τις διεφθαρμένες διαθέσεις του και να φτάσει στη σωτηρία, πρέπει να υπομείνει πολλά βάσανα. Από τη μία, όταν οι άνθρωποι αποκαλύπτουν διεφθαρμένες διαθέσεις ενώ κάνουν τα καθήκοντά τους, πρέπει να αποδέχονται την κρίση και την παίδευση, να αποδέχονται το κλάδεμα, καθώς και τις δοκιμασίες και τον εξευγενισμό· αυτά είναι τα βάσανα που πρέπει να υπομείνουν. Από την άλλη, για να κάνουν καλά τα καθήκοντά τους, πρέπει να υπερνικήσουν συγκεκριμένα προσωπικά ελαττώματα και ανεπάρκειες στις συνθήκες τους, και πρέπει να αποκτήσουν κάποιες επαγγελματικές γνώσεις. Και αυτό απαιτεί να υποφέρουν και να πληρώσουν ένα τίμημα. Ειδικά όταν οι άνθρωποι κάνουν καθήκοντα σε επικίνδυνα περιβάλλοντα με κακές συνθήκες διαβίωσης, πρέπει και τότε να υπομείνουν κάποια βάσανα. Επιπλέον, όταν ζουν εντός των σατανικών διαθέσεων ενώ κάνουν τα καθήκοντά τους, ενεργούν σύμφωνα με τη δική τους βούληση και κάνουν ακόμα και πράγματα που προκαλούν διαταράξεις και αναστάτωση, οπότε πρέπει να κάνουν κάθε μέρα αυτοκριτική, και να αποδέχονται την παίδευση και την κρίση των λόγων του Θεού. Πρέπει επίσης να υπομένουν τα βάσανα της παίδευσης, της πειθάρχησης και του εξευγενισμού ή τα βάσανα του να αποκαλύπτονται, να απαλλάσσονται από τα καθήκοντά τους και να αποκλείονται. Όλα αυτά τα βάσανα είναι αυτά που πρέπει να υπομείνουν οι άνθρωποι. Αν δεν υπομείνεις αυτά τα βάσανα, θα δυσκολευτείς πολύ να αποτινάξεις τελικά τις διεφθαρμένες σου διαθέσεις και να φτάσεις στη σωτηρία. Είτε εκτίθενται και κρίνονται από τα λόγια του Θεού, είτε κλαδεύονται από τους αδελφούς και τις αδελφές, είτε έρχονται αντιμέτωποι με τα περιβάλλοντα που διαμορφώνει ο Θεός για να τους δοκιμάσει και να τους εξευγενίσει, όλα αυτά είναι είδη βασάνων που οι άνθρωποι πρέπει να υπομείνουν. Είναι διαδικασίες που κάθε διεφθαρμένος άνθρωπος πρέπει να βιώσει για να φτάσει στη σωτηρία και όλες έχουν νόημα και αξία. Ο σκοπός για τον οποίο πρέπει να υπομείνεις όλα τα βάσανα αυτού του είδους είναι να μπορέσεις τελικά να φτάσεις στη σωτηρία και να κερδηθείς από τον Θεό. Αυτό, πολύ απλά, δεν αποτελεί κάποιο είδος προσωπικού κεφαλαίου, επειδή δεν υπομένεις αυτά τα βάσανα για χάρη των άλλων ανθρώπων. Κάνεις το καθήκον σου για τον εαυτό σου, κάνεις πράξη την αλήθεια για τον εαυτό σου, και αφιερώνεσαι στον Θεό και υπομένεις κάθε είδους βάσανα για χάρη του εαυτού σου. Επιπλέον, το ότι κάνεις πράξη την αλήθεια για να διορθώσεις τη διεφθαρμένη σου διάθεση, το ότι επαναστατείς ενάντια στις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες σου, το ότι εγκαταλείπεις τις διάφορες προτιμήσεις και απαιτήσεις σου και ούτω καθεξής —όλα αυτά στόχο έχουν να μπορέσεις τελικά να φτάσεις στη σωτηρία, να επιτύχεις την υποταγή στον Θεό και να γίνεις άνθρωπος που λατρεύει τον Θεό. Υπομένεις αυτά τα βάσανα ώστε, τελικά, να επιβιώσεις και να γίνεις μέλος της νέας ανθρωπότητας· αυτό, αν και έχει αξία, δεν αποτελεί συνεισφορά στον Θεό. Γιατί λέω ότι δεν αποτελεί συνεισφορά; Επειδή τα βάσανα που υπομένεις δεν είναι κάποιο είδος προσωπικού κεφαλαίου· τα υπομένεις αποκλειστικά για χάρη του εαυτού σου. Είναι ακριβώς όπως το να τρως και να πίνεις: Τρως και πίνεις μόνο και μόνο για να επιβιώσεις. Κάθε δραστηριότητα στην οποία εμπλέκεσαι στην καθημερινότητά σου γίνεται για να διατηρήσεις τη σωματική σου ζωή και την επιβίωσή σου. Δεν γίνεται για χάρη των άλλων, αλλά μόνο για τον εαυτό σου. Επομένως, ακόμα κι αν υπομένεις πολλά βάσανα, και ακόμα κι αν βιώνεις κάποιες δύσκολες διαδικασίες, αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις αποκτήσει κάποιου είδους προσωπικό κεφάλαιο. Δεν αξίζει να γίνει αναφορά σ’ αυτό —είναι αυτό που οφείλεις να υπομένεις. Δεν μπορείς να πεις: «Όταν τρώω, το κάνω για χάρη του Θεού, και τη ζωή μου τη ζω για χάρη του Θεού!» Δεν τα κάνεις για χάρη του Θεού αυτά τα πράγματα· τα κάνεις για τον εαυτό σου. Δεν υπάρχει σ’ αυτό τίποτα για το οποίο να αξίζει να καυχιέσαι. Κάποιοι, λοιπόν, λένε πάντα ότι για χάρη της πίστης στον Θεό και της εκτέλεσης του καθήκοντός τους έχουν απαρνηθεί τη δουλειά τους και έχουν σταματήσει τις σπουδές τους ή μιλάνε για το πόσο κλάδεμα έχουν υποστεί, πόσα δάκρυα έχουν χύσει κρυφά και πόσα βάσανα έχουν υποφέρει κρυφά. Αναφέρουν συνέχεια αυτά τα πράγματα, νομίζοντας ότι τα πολλά βάσανα που έχουν υπομείνει για να κάνουν το καθήκον τους και να φτάσουν στη σωτηρία αποτελούν κάποιου είδους προσωπικό κεφάλαιο. Αυτό είναι τελείως λάθος. Οι διεφθαρμένοι άνθρωποι πρέπει να υποφέρουν για να φτάσουν στη σωτηρία· είναι σωστό να υποφέρεις. Γιατί είναι σωστό; Λόγω του ότι έχεις διαφθαρεί τόσο βαθιά από τον Σατανά, έχεις διεφθαρμένες διαθέσεις και έχεις σατανική φύση. Αν είναι να φτάσεις στη σωτηρία, και να μπορέσεις να αποδεχτείς την αλήθεια και να κατανοήσεις πόσο βαθιά έχεις διαφθαρεί, πρέπει να υπομείνεις πολύ πόνο· ειδικότερα, για να αποτινάξεις τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου απαιτείται να υπομείνεις ακόμα περισσότερο πόνο. Είναι ακριβώς όπως μια γυναίκα που γεννάει: Πρέπει να περάσει τους πόνους του τοκετού και να υπομείνει το βάσανο της γέννας. Και να ήθελες, δεν μπορείς να το αποφύγεις. Τα βάσανα που υπομένεις για να φτάσεις στη σωτηρία είναι κάτι που υπομένεις για το δικό σου καλό· δεν μπορείς να πεις ότι υπομένεις πόνο για τον Θεό. Υπομένεις κρίση και παίδευση, κλάδεμα, δοκιμασίες και εξευγενισμό, όλα αυτά για χάρη της δικής σου σωτηρίας. Αυτά είναι τα βάσανα που πρέπει να υπομένεις και είναι μια απαραίτητη διαδικασία. Επομένως, μην καυχιέσαι για το πόσο έχεις υποφέρει για να κάνεις το καθήκον σου, πόσο έχεις υποφέρει για να φτάσεις στη σωτηρία, πόσο έργο έχεις κάνει για τον οίκο του Θεού, πόσο έχεις τρέξει για τον Θεό ή πόσους ανθρώπους έχεις κερδίσει κηρύττοντας το ευαγγέλιο. Τίποτα από αυτά δεν συνιστά προσωπικό κεφάλαιο και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να διεκδικείς τα εύσημα γι’ αυτά τα πράγματα. Δεν ξέρεις καν αν έχεις αποκτήσει την αλήθεια κι επίσης δεν ξέρεις αν έχει αλλάξει η διάθεσή σου, κι όμως πάντα προσπαθείς να διεκδικήσεις τα εύσημα για τέτοια πράγματα. Αυτό είναι εκδήλωση του ότι δεν έχεις καθόλου λογική. Αν διεκδικείς τα εύσημα, ο Θεός θα μπορούσε να σε ανταμείψει εκατό φορές περισσότερο αυτήν τη στιγμή, δίνοντάς σου μια πλούσια ως προς τα υλικά αγαθά ζωή και σαρκικές ανέσεις, και αφήνοντάς σε να απολαύσεις τη δόξα και τα πλούτη του ανθρώπινου κόσμου. Ωστόσο, αν πιστεύεις στον Θεό απλώς για να λάβεις αυτά τα πράγματα ως αντάλλαγμα και δεν επιδιώκεις την αλήθεια, τότε δεν μπορούν να αποτιναχτούν οι διεφθαρμένες σου διαθέσεις και δεν θα μπορέσεις να φτάσεις στη σωτηρία. Μπορείς να απολαύσεις αυτήν τη ζωή, αλλά ο Θεός δεν θα σου επιτρέψει να εισέλθεις στον κόσμο που θα έρθει. Ωστόσο, αν δεν πιστεύεις στον Θεό για να απολαύσεις αυτήν τη ζωή, αλλά για να φτάσεις στη σωτηρία και να γίνεις μέλος της νέας ανθρωπότητας, και για να αποτινάξεις τη διεφθαρμένη σου διάθεση και να γίνεις ένα δημιουργημένο ον που λατρεύει τον Θεό, τότε τα βάσανα που υπομένεις είναι αυτά που πρέπει να υπομένεις και δεν αξίζει να γίνει περαιτέρω αναφορά σ’ αυτό. Το να το αναφέρεις σε οποιονδήποτε θα ήταν εκδήλωση του ότι δεν έχεις καθόλου λογική. Ο στόχος, η αξία και η σημασία των βασάνων σου είναι να φτάσεις εσύ ο ίδιος στη σωτηρία· δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο αξίζει να καυχιέσαι. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Κάποιοι άνθρωποι μιλάνε συνέχεια για το πόσο πολύ έχουν τρέξει και πόσο έχουν υποφέρει από τότε που άρχισαν να πιστεύουν στον Θεό, καθώς και για το πόσο κλάδεμα, κρίση και παίδευση έχουν βιώσει. Κάνουν συνέχεια επίδειξη για το «ένδοξο χρονικό» των βασάνων τους. Να σας πω κάτι: Αυτό είναι επαίσχυντο, αηδιαστικό και εμετικό! Όλα αυτά είναι πράγματα που οφείλετε να κάνετε και να υπομείνετε. Δεν πρέπει να προσπαθείς να δικαιώσεις τον εαυτό σου. Δεν έχεις κερδίσει τον παραμικρό έπαινο από κανέναν. Ακόμα κι αν κάνεις εκκλησιαστικό έργο, κι είσαι επικεφαλής μιας εκκλησίας, και παρέχεις κάποια υποστήριξη και βοήθεια στους ανθρώπους, αυτό είναι απλώς μέρος της ευθύνης σου και αυτό που οφείλεις να κάνεις. Γιατί είναι έτσι; Αφενός, κάνεις το καθήκον ενός ανθρώπινου όντος. Αφετέρου, ακόμα κι αν υποστηρίζεις, βοηθάς και προμηθεύεις τους ανθρώπους, αυτό δεν είναι παρά η εκπλήρωση των υποχρεώσεών σου ως ανθρώπινο ον αφότου κατανόησες την αλήθεια, έτσι ώστε να επωφεληθούν και άλλοι από αυτήν. Η αλήθεια, ωστόσο, δεν είναι δική σου· προέρχεται από τον Θεό. Εσύ απλώς τη μετέδωσες και τη μοιράστηκες. Η αλήθεια δεν είναι ατομική σου περιουσία· είναι η ζωή του Θεού και είναι η παροχή του Θεού. Έτσι, όταν κάνεις εκκλησιαστικό έργο για να υποστηρίξεις και να βοηθήσεις τους ανθρώπους, αυτό δεν αποτελεί κάποιο είδος αρετής· εκπληρώνεις μια υποχρέωση και μια ευθύνη. Αν το κάνεις καλά, απλώς εκπληρώνεις την υποχρέωσή σου και διαθέτεις λίγη συνείδηση και λογική. Δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο αξίζει να καυχιέσαι. Αν δεν το κάνεις καλά, θα πρέπει να κάνεις αυτοκριτική. Όσους ανθρώπους κι αν έχεις καθοδηγήσει κάποτε ενώ έκανες εκκλησιαστικό έργο ή όσους ανθρώπους κι αν έχεις στηρίξει και βοηθήσει κάποτε, στα μάτια του Θεού, αυτά είναι απλώς καλές πράξεις που μνημονεύονται από Αυτόν. Όσον αφορά τους ανθρώπους, όμως, δεν έχεις κερδίσει κανέναν έπαινο στα μάτια τους. Ακόμα κι αν, κάνοντας αυτό το έργο, πλήρωσες μεγάλο τίμημα, υπέμεινες πολλά βάσανα και στερήθηκες πολύ ύπνο στο παρασκήνιο —και μάλιστα κάποιοι από εσάς αρρωστήσατε και υπομείνατε το μαρτύριο της ασθένειας— αυτό δεν σημαίνει ότι έχεις κερδίσει κανέναν έπαινο. Όλα αυτά τα βάσανα είναι αυτά που πρέπει να υπομείνουν οι διεφθαρμένοι άνθρωποι για να αποκτήσουν την αλήθεια προτού μπορέσουν να φτάσουν στη σωτηρία· δεν αξίζει να καυχιέσαι γι’ αυτά ούτε στο ελάχιστο. Επομένως, δεν πρέπει να απαιτείς να δοξάζεσαι γι’ αυτά ούτε να απαιτείς επαίνους γι’ αυτά. Έχω συναναστραφεί μαζί σας σχετικά με την αλήθεια και σας έχω προμηθεύσει για τόσα χρόνια, όμως δεν αισθάνομαι ότι έχω κερδίσει κανέναν έπαινο μαζί σας. Εσύ, στο μεταξύ, απλώς κατανόησες την αλήθεια μέσα από τα βάσανα και πληρώνοντας ένα τίμημα, και στη συνέχεια τη μοιράστηκες με άλλους —σημαίνει αυτό ότι έχεις κερδίσει κάποιον έπαινο; Ακόμα κι αν οι πράξεις σου έχουν βοηθήσει κάπως τους άλλους, αυτό είναι απλώς το αποτέλεσμα που επιτεύχθηκε από τα λόγια του Θεού και από την αλήθεια. Αν ο Θεός δεν είχε εκφράσει αυτά τα λόγια ή αυτές τις αλήθειες, με τι θα μπορούσες να βοηθήσεις εσύ τους ανθρώπους; Το μόνο που θα τους μετέδιδες είναι η διαφθορά, καθώς και οι ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες· σε καμία περίπτωση την αλήθεια. Η αλήθεια μπορεί να προέλθει μόνο από τον Θεό. Ο Θεός είναι η πηγή της αλήθειας και είναι η πηγή που παρέχει ζωή στην ανθρωπότητα. Παίρνεις μια σταγόνα νερού από τον Θεό, από την πηγή, και στη συνέχεια τη μοιράζεσαι με άλλους ανθρώπους. Ακόμα κι αν ξεδιψάσουν μ’ αυτό, απλώς έχεις εκπληρώσει την ευθύνη και την υποχρέωσή σου. Γι’ αυτούς τους ανθρώπους, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση κάποιο είδος χάριτος, εύνοιας, παραχώρησης ή παροχής· στην καλύτερη περίπτωση, είναι απλώς βοήθεια. Απλώς εκπλήρωσες την ευθύνη που οφείλει να εκπληρώσει ένα δημιουργημένο ον. Μέσα από τις εμπειρίες σου, μοιράζεσαι και μεταδίδεις στους άλλους τα λόγια του Θεού και τις προθέσεις Του, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να λάβουν θρέψη και παροχή από αυτά. Έτσι, στα μάτια Μου, κάθε βάσανο που υπομένουν οι διεφθαρμένοι άνθρωποι κατά την περίοδο που αποδέχονται την αλήθεια και φτάνουν στη σωτηρία είναι κάτι που οφείλουν να υπομείνουν. Επειδή ο άνθρωπος έχει διεφθαρμένη διάθεση κι έχει ρημαχτεί και διαφθαρεί από τον Σατανά, έχει καταπατηθεί σοβαρά από τον Σατανά και του έχουν ενσταλαχτεί και τον έχουν επηρεάσει οι διάφορες σκέψεις και απόψεις του Σατανά, καθώς και οι αιρέσεις και οι πλάνες του, οι άνθρωποι δυσκολεύονται να αποδεχτούν την αλήθεια. Η διαδικασία κατά την οποία ένας άνθρωπος αποδέχεται την αλήθεια και φτάνει στη σωτηρία είναι σαν έναν βαριά άρρωστο που υποβάλλεται σε θεραπεία: Πρέπει να υπομείνει βάσανα, χωρίς τα οποία δεν μπορεί να θεραπευτεί. Οι διεφθαρμένοι άνθρωποι, για να φτάσουν στη σωτηρία, πρέπει να αποδεχτούν την αλήθεια, να αποδεχτούν την κρίση και την παίδευση, και να αποδεχτούν τις δοκιμασίες και τον εξευγενισμό. Μόνο αν υπομείνουν πολλά βάσανα μπορούν τελικά να υποστούν μια ριζική μεταμόρφωση και να γίνουν μέλη της νέας ανθρωπότητας. Χωρίς να περάσει ο άνθρωπος από διάφορα περιβάλλοντα βασάνων, είναι αδύνατο να αποδεχτεί την αλήθεια τόσο φυσικά και ως κάτι αυτονόητο. Οι διεφθαρμένες διαθέσεις του ανθρώπου είναι βαθιά ριζωμένες μέσα του και έχουν ήδη γίνει η ίδια του η ζωή. Επομένως, ο άνθρωπος πρέπει να αποδεχτεί τον εξευγενισμό μέσα από τα διάφορα βάσανα και να υπομείνει πολύ πόνο προκειμένου να επαναστατήσει ενάντια στις διεφθαρμένες διαθέσεις του, να επαναστατήσει ενάντια στις διάφορες ανθρώπινες φιλοδοξίες και επιθυμίες, να εγκαταλείψει τις διάφορες παράλογες ανθρώπινες σκέψεις και απόψεις, και να αποδεχτεί την αλήθεια. Αυτά που κερδίζει ο άνθρωπος σε αντάλλαγμα γι’ αυτά τα βάσανα είναι η σωτηρία και η απαλλαγή από τις διεφθαρμένες διαθέσεις του· κερδίζει την υποταγή στην αλήθεια και την αυθεντική λατρεία του Θεού· κερδίζει την αναγνώριση του Θεού προς τον ίδιο, ένα δημιουργημένο ον. Επομένως, αυτά τα βάσανα έχουν τη μεγαλύτερη αξία. Ό,τι είδους βάσανα κι αν υπομένεις για να απαλλαγείς από τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου, ένα πράγμα να θυμάσαι: Αυτά είναι τα βάσανα που πρέπει να υπομένεις και δεν πρέπει να τα ανακοινώνεις παντού. Αν αυτά τα βάσανα είναι πράγματα που υπομένεις με τη θέλησή σου και είναι αυτά που πρέπει να υπομένεις, τότε πρέπει να τα προσεγγίζεις σωστά και να τα αποδέχεσαι από τον Θεό. Πρέπει να τα μετατρέπεις σε δική σου αυθεντική εμπειρική κατανόηση και υπέροχα βιώματα, και να τα μοιράζεσαι με τους άλλους γράφοντας ή μιλώντας γι’ αυτά, κι όχι να μιλάς για τα βάσανά σου με σκοπό να κάνεις επίδειξη και να αποκτήσεις προσωπικό κεφάλαιο για τον εαυτό σου. Όσο κι αν υποφέρεις, αυτό δεν αποτελεί προσωπικό σου κεφάλαιο και δεν σημαίνει ότι έχεις παλαιότητα. Ο Θεός δεν κρίνει αν κάποιος έχει τελικά τα προσόντα να φτάσει στη σωτηρία με βάση το πόσο υποφέρει. Είναι σωστό να βλέπουμε με αυτόν τον τρόπο τα βάσανα; (Ναι.)

Πείτε μου, αυτές οι σκέψεις και οι απόψεις σχετικά με τα βάσανα για τις οποίες έχω μιλήσει και τις οποίες πρέπει να διαθέτει ο άνθρωπος συνάδουν με την αλήθεια; (Ναι.) Δεν θα πρέπει να βλέπει κανείς τα βάσανα με αυτόν τον τρόπο; (Ναι.) Αν μπορείς να βλέπεις έτσι τα πράγματα, θα έχεις ορθολογισμό και ανθρώπινη φύση στις πράξεις σου, και θα ελαττωθεί σημαντικά η αλαζονική σου διάθεση. Αρχικά, να αποδεχτείς τις σωστές σκέψεις και απόψεις και, στη συνέχεια, να χρησιμοποιήσεις αυτές τις σκέψεις και απόψεις ως σημείο σύγκρισης με τη δική σου διαφθορά και για να τη διορθώσεις. Καθώς ενεργείς, να ασκείσαι σύμφωνα με τις αρχές άσκησης αυτών των σκέψεων και απόψεων και, χωρίς να το συνειδητοποιήσεις, θα διορθωθούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου. Τις περισσότερες φορές, οι διεφθαρμένες διαθέσεις αποτινάσσονται με το να αποδεχτεί κάποιος μια σωστή σκέψη και άποψη, να υποβληθεί πρώτα σε μια αλλαγή στις απόψεις του κι έπειτα σε μια σταδιακή αλλαγή στον τρόπο που ενεργεί και στις αποκαλύψεις της διάθεσής του. Όσον αφορά το ζήτημα των βασάνων, πρέπει πρώτα να έχεις τις σωστές σκέψεις και απόψεις, και να είσαι βέβαιος για το τι ακριβώς είναι τα βάσανα, γιατί υποφέρεις και αν τα βάσανά σου έχουν σωστό στόχο και κατεύθυνση. Αν έχεις τις σωστές σκέψεις και απόψεις για τα βάσανα, και τα υπομένεις ώστε να αποτινάξεις τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου και να τηρήσεις τις αλήθεια-αρχές, και υπομένοντας αυτά τα βάσανα ακολουθείς την οδό του Θεού, τότε αυτά τα βάσανα είναι μια υποχρέωση που πρέπει να εκπληρώσεις ως δημιουργημένο ον. Είναι η άσκηση που πρέπει να έχεις και είναι επίσης το καθήκον σου· είναι αυτό που πρέπει να κάνεις ως αληθινό δημιουργημένο ον. Αυτή είναι μια ευθύνη την οποία δεν μπορείς να αποφύγεις· δηλαδή, αυτά τα βάσανα είναι αυτό που πρέπει να αντέξεις. Είναι ακριβώς όπως οι γονείς που, όταν κάνουν παιδιά, πρέπει να τα μεγαλώσουν· το να τα μεγαλώσουν μέχρι να ενηλικιωθούν είναι ευθύνη των γονιών. Όσο μεγάλα βάσανα κι αν υπομείνουν καθώς μεγαλώνουν τα παιδιά τους, αυτή είναι η ευθύνη που πρέπει να εκπληρώσουν οι γονείς και δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο αξίζει να καυχιούνται. Έτσι έχουν μεγαλώσει οι άνθρωποι τα παιδιά τους, από γενιά σε γενιά. Για να μεγαλώσει κανείς παιδιά, πρέπει να αντέξει αυτόν τον πόνο, ο οποίος αποτελεί από μόνος του ευθύνη. Οι άνθρωποι, για να φτάσουν στη σωτηρία, να κάνουν πράξη την αλήθεια, να υπερασπιστούν τις αλήθεια-αρχές και να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους, πρέπει επίσης να υπομείνουν πολλά βάσανα. Ένα, όμως, είναι σίγουρο: Αυτά τα βάσανα δεν είναι σε καμία περίπτωση μια άσκοπη θυσία ούτε είναι βάσανα χωρίς νόημα· αντίθετα, είναι ουσιαστικά και πολύτιμα. Αν ο στόχος των βασάνων σου είναι να καταθέσεις μαρτυρία για τον Θεό, να διαφυλάξεις την ύπαρξη της αλήθειας, να διαφυλάξεις την ύπαρξη των θετικών πραγμάτων και να διαφυλάξεις την ύπαρξη των δίκαιων σκοπών, καθώς και να υπερασπιστείς τις αλήθεια-αρχές κι έτσι να παραμείνεις σταθερός στη μαρτυρία σου, τότε τα βάσανα που υπομένεις είναι πολύτιμα και ουσιαστικά. Αν ο στόχος των βασάνων σου είναι σωστός και θετικός, τότε αυτά τα βάσανα είναι εκείνο που οφείλεις να υπομείνεις. Τι σημαίνει ότι είναι εκείνο που οφείλεις να υπομείνεις; Σημαίνει ότι είναι μια ευθύνη που οφείλεις να αναλάβεις και μια υποχρέωση που οφείλεις να εκπληρώσεις ως ανθρώπινο ον και ως δημιουργημένο ον υπό το κράτος του Θεού· με μια φράση, είσαι «δεσμευμένος από το καθήκον». Τι σημαίνει να είσαι δεσμευμένος από το καθήκον; Σημαίνει να κάνεις κάτι χωρίς να απαιτείς τίποτα, χωρίς να προσπαθείς να κάνεις διαπραγματεύσεις και χωρίς να επιζητάς επαίνους· είναι απλώς αυτό που οφείλεις να κάνεις. Είναι ακριβώς όπως όταν ο Θεός ανέθεσε στον Νώε να φτιάξει την κιβωτό. Ο Νώε ναι μεν πλήρωσε το τίμημα των εκατόν είκοσι χρόνων για να φτιάξει την κιβωτό, αλλά από ποιον προσπάθησε να διεκδικήσει τα εύσημα; Δεν προσπάθησε να διεκδικήσει τα εύσημα από κανέναν. Πόσα βάσανα υπέμεινε ενώ έφτιαχνε την κιβωτό αυτά τα εκατόν είκοσι χρόνια; Όσο κι αν υπέφερε, στα μάτια του Θεού, όποια βάσανα κι αν υπέμεινε με την αποδοχή αυτής της ανάθεσης, ήταν αυτά που όφειλε να υπομείνει. Αυτό διότι ήταν ανθρώπινο ον και έπρεπε να αποδεχτεί αυτόν τον πόνο επωμιζόμενος αυτήν την ευθύνη, κι αυτός ο πόνος και η ευθύνη του εμφανίστηκαν ταυτόχρονα και προχώρησαν παράλληλα. Ως ανθρώπινο ον, από τη στιγμή που έχεις αποδεχτεί την ανάθεση από τον Θεό, πρέπει να αποδέχεσαι κάθε είδους πόνο που περιλαμβάνεται σ’ αυτή· είναι καθήκον σου να το πράττεις. Τι έλαβε τελικά ο Νώε ως αντάλλαγμα για τα βάσανά του; Κατάφερε να επιβιώσει μέσα στην κιβωτό και να γίνει ο προπάτορας της επόμενης γενιάς της ανθρωπότητας· αντάλλαξε τα βάσανά του με την επιβίωση. Επομένως, όσο κι αν υπέφερε φτιάχνοντας την κιβωτό, ποτέ δεν θεώρησε ότι αυτό αποτελούσε συνεισφορά προς την ανθρωπότητα ή προς τον Θεό. Είχε ορθολογισμό· ποτέ δεν είπε κάτι τέτοιο. Θεώρησε ότι ήταν η σωτηρία του Θεού και η χάρη του Θεού. Και η ανθρωπότητα σήμερα αυτήν τη στάση θα πρέπει να έχει. Αν κάνεις πρόθυμα το καθήκον σου και αποδέχεσαι πρόθυμα τη σωτηρία του Θεού, και, οποιοδήποτε καθήκον κι αν κάνεις ή όσο κι αν υποφέρεις και ό,τι κι αν βιώνεις κάνοντας το καθήκον σου, ο στόχος σου είναι να εκπληρώσεις την ανάθεση και το καθήκον που σου έδωσε ο Δημιουργός και να φτάσεις στη σωτηρία, τότε ποια βάσανα δεν θα πρέπει να υπομείνεις; Οποιοδήποτε βάσανο υπομένεις είναι μια ευθύνη και μια υποχρέωση που οφείλεις να εκπληρώσεις. Για να το θέσω απλά, είναι δική σου ευθύνη και υποχρέωση να το υπομένεις· δεν αξίζει να καυχιέσαι γι’ αυτό. Οι άνθρωποι σκέφτονται πάντα: «Έχω υποφέρει και έχω πληρώσει τίμημα. Πρέπει να παινέψω τον εαυτό μου· πρέπει να ενημερώσω τον Θεό γι’ αυτό και πρέπει να ενημερώσω τους ανθρώπους, ώστε οι άνθρωποι να σχηματίσουν καλή εντύπωση για μένα στην καρδιά τους, κι ώστε να έχω υψηλή θέση και κύρος ανάμεσα στους ανθρώπους». Κάτι τέτοιο είναι περιττό και άσκοπο. Μέσα από τα βάσανα, έχεις ήδη κερδίσει αυτά που έπρεπε να κερδίσεις. Η αλήθεια και η ζωή που σου χαρίζει ο Θεός είναι τα πιο πολύτιμα πράγματα. Κανένα κύρος, καμία θέση ή υψηλή εκτίμηση από τους άλλους δεν μπορεί να συγκριθεί με την αλήθεια που έχεις κερδίσει. Εφόσον έχεις ήδη κερδίσει το πιο πολύτιμο πράγμα, υπάρχει ακόμα ανάγκη να καυχιέσαι για τα βάσανά σου και για το τίμημα που έχεις πληρώσει, για να σε έχουν οι άλλοι σε μεγάλη εκτίμηση; Δεν υπάρχει ανάγκη για κάτι τέτοιο. Εφόσον υποφέρεις και πληρώνεις ένα τίμημα για να αποκτήσεις την αλήθεια και να φτάσεις στη σωτηρία, δεν πρέπει να καυχιέσαι που υπομένεις αυτό το βάσανο. Όσοι έχουν συνείδηση και ορθολογισμό θα μεταχειριστούν σωστά αυτό το ζήτημα. Επιπλέον, αν φτάσεις στο σημείο να κατανοήσεις περισσότερες αλήθειες μέσα από τα βάσανα και να φτάσεις να κατανοήσεις με περισσότερη ακρίβεια τις προθέσεις του Θεού, θα ευχαριστήσεις τον Θεό που διαμόρφωσε αυτά τα περιβάλλοντα για σένα και θα είσαι ευγνώμων για τα βάσανα που υπέφερες. Θα πεις: «Ευτυχώς που υπήρχαν αυτά τα περιβάλλοντα με τα βάσανα. Ευτυχώς που υπήρχαν αυτές οι ασθένειες, οι απογοητεύσεις, οι αναποδιές, οι απαλλαγές από τα καθήκοντα, το κλάδεμα, καθώς και η κρίση και η παίδευση που διαμόρφωσε ο Θεός. Ευτυχώς που είχα αυτά τα πράγματα να με συνοδεύουν». Αν δεν είχες αυτά τα περιβάλλοντα με τα βάσανα να σε συνοδεύουν, δεν θα μπορούσες σε καμία περίπτωση να έχεις τα κέρδη που έχεις σήμερα. Πρέπει να ευχαριστήσεις τον Θεό, κι όχι να μεταχειρίζεσαι τα βάσανα ως κεφάλαιο που μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να διεκδικήσεις εύσημα και να τα διηγηθείς στους άλλους. Βλέπεις, όταν ο άνθρωπος έχει μια ακριβή κατανόηση ενός συγκεκριμένου είδους πραγμάτων που είναι σύμφωνη με την αλήθεια, οι απόψεις του για τέτοια πράγματα θα γίνουν ακριβείς, η στάση του θα είναι σωστή και ο ορθολογισμός του θα γίνει κανονικός. Η βασική αιτία του ότι ο ορθολογισμός του ανθρώπου δεν είναι κανονικός είναι ότι οι απόψεις, οι οπτικές, οι στάσεις και οι σκοπιές του για πολλά πράγματα είναι παράλογες, και βασίζονται στις σκέψεις και τις απόψεις που έχει εμφυσήσει στον άνθρωπο ο Σατανάς. Επομένως, χρησιμοποιείς παράλογες σκέψεις και απόψεις, και βλέπεις αυτά τα πράγματα από μια παράλογη οπτική. Πάντα νιώθεις ότι, μέσα στα βάσανα, έχεις αδικηθεί και «ριχτεί» σε μεγάλο βαθμό· πάντα θέλεις να δικαιώνεσαι, πάντα θέλεις να εκφράζεις τα παράπονά σου σε κάποιον, και πάντα θέλεις να σε έχουν οι άλλοι σε μεγάλη εκτίμηση και να κερδίζεις ένα αίσθημα ικανοποίησης από τη μεγάλη εκτίμησή τους. Ωστόσο, τώρα που αναγνωρίζεις την αξία και τη σημασία των βασάνων, μπορείς να αποδεχτείς σωστά τα βάσανα που προέρχονται από τον Θεό και δεν αντιδράς πλέον σ’ αυτά. Όταν μεγαλώσει λίγο το ανάστημά σας και αναπτυχθεί κάπως η ζωή σας, κάποιοι από εσάς θα προσεύχονται όπως ο Πέτρος, ζητώντας να μη σας εγκαταλείψει ποτέ η παίδευση και η κρίση του Θεού. Έχετε τώρα αυτό το ανάστημα; (Όχι ακόμα, αλλά είμαστε πρόθυμοι να πασχίσουμε γι’ αυτό.) Απλώς συνεχίστε να επιδιώκετε την αλήθεια και να πασχίζετε γι’ αυτή. Καθώς κατανοείτε περισσότερο την αλήθεια, θα αλλάζει σιγά σιγά ο τρόπος με τον οποίο βλέπετε τα πράγματα εσωτερικά και θα αναπτύσσεται σταδιακά η ζωή σας.

Κάποιοι άνθρωποι, κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης των καθηκόντων τους, προσβάλλονται από ασθένειες που είναι σπάνιες ή δύσκολο να θεραπευθούν. Μέσα από την εμπειρία αυτών των ασθενειών, τελικά κερδίζουν κάτι. Ανεξάρτητα από το αν η ασθένεια θα επιδεινωθεί, θα μείνει ως έχει ή θα θεραπευτεί, με λίγα λόγια, αυτά που τελικά κερδίζουν βιώνοντας αυτά τα βάσανα είναι μια κατανόηση των προθέσεων του Θεού και η γνώση για τα δικά τους προβλήματα από διάφορες απόψεις. Δεν μεταχειρίζονται πλέον τον Θεό και την αλήθεια με τις λανθασμένες στάσεις και μεθόδους που χρησιμοποιούσαν παλιότερα. Αυτό το κέρδος είναι κάτι που δεν μπορείς να αποκτήσεις από καμία άλλου είδους εμπειρία —μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από τα βάσανα. Εκείνη τη στιγμή, θα είσαι ευγνώμων γι’ αυτήν την ασθένεια, λέγοντας: «Ευτυχώς είχα αυτήν την ασθένεια· αλλιώς, θα ήταν αδύνατο να έχω τέτοια κέρδη». Έτσι, όταν συναναστρέφεσαι και μοιράζεσαι αυτήν την εμπειρία με άλλους, θα συναναστρέφεσαι σχετικά με το τι κέρδισες από την εμπειρία σου, τι άδραξες από αυτή και ποιες αλήθειες πρέπει να κατανοήσουν οι άνθρωποι μέσα από αυτή, αντί να δίνεις έμφαση στα βάσανα που υπέφερες. Δεν εξυψώνεις τον εαυτό σου και δεν θα μαρτυράς γι’ αυτόν μπροστά στους άλλους σχετικά με το πόσο υπέφερες, πόσο οδυνηρό ήταν και πώς τελικά έφτασες να αποκτήσεις την αποφασιστικότητα να υποφέρεις. Δεν το κάνεις για να μαρτυρήσεις για τον εαυτό σου και να τον παινέψεις, αλλά αντίθετα για να μοιραστείς τις δικές σου εμπειρίες και να δώσεις μαρτυρία για τον Θεό. Έτσι πρέπει να κατανοηθεί το ζήτημα των βασάνων. Το κυριότερο είναι ποιος είναι ο στόχος που έχεις όταν υποφέρεις, και ποια είναι η αξία και η σημασία των βασάνων σου. Όμως, ό,τι κι αν είναι, όποια βάσανα κι αν υπομένουν οι άνθρωποι και όσο κι αν υποφέρουν, τα βάσανά τους δεν μπορούν ποτέ να αποτελέσουν μια μορφή προσωπικού κεφαλαίου για αυτούς. Επιπλέον, οι διεφθαρμένοι άνθρωποι ζουν στη σάρκα. Ακόμα κι αν δεν πιστεύεις στον Θεό, δεν υποφέρεις για να επιβιώσεις ανάμεσα στους ανθρώπους; (Ναι, πρέπει να υποφέρουμε και γι’ αυτό.) Είναι δυνατόν να μην υποφέρει καθόλου η σάρκα; (Όχι.) Ακόμα κι αν κάποιος δεν πιστεύει στον Θεό, πρέπει πάλι να υπομείνει πολλά βάσανα. Κατά την επιδίωξη της φήμης, του κέρδους, της θέσης, της ακαδημαϊκής επιτυχίας και του πλούτου, καθώς και στην ανατροφή των παιδιών και ούτω καθεξής —όλα αυτά περιλαμβάνουν βάσανα. Ποιος δεν υποφέρει; Οι άνθρωποι, ζώντας σ’ αυτόν τον ανθρώπινο κόσμο, πρέπει να υπομένουν βάσανα· απλώς κάποια βάσανα είναι χωρίς αξία —αυτά στα οποία οι άνθρωποι τρέχουν από εδώ κι από εκεί για χάρη της επιβίωσης, της φήμης και του κέρδους, κι ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλον, προσπαθώντας να αποκλείσουν ο ένας τον άλλον και ενοχοποιώντας ο ένας τον άλλον. Τελικά, όταν καταφέρνουν επιτέλους να αποκτήσουν τη φήμη, το κέρδος και τη θέση τους, ανησυχούν πάντα μήπως τα χάσουν και υπομένουν περισσότερα βάσανα για να μη χάσουν τη θέση τους. Με μεγάλη δυσκολία, όντως διατηρούν τη θέση τους, αλλά καταλήγουν να είναι εξαντλημένοι σωματικά και ψυχικά, και άδειοι συναισθηματικά. Σε αυτόν τον κόσμο, υποφέρουν και οι πλούσιοι και οι φτωχοί. Οι πλούσιοι έχουν τις δικές τους δυστυχίες και οι φτωχοί έχουν κι αυτοί τις δικές τους. Με λίγα λόγια, δεν είναι εύκολο να ζει κανείς σ’ αυτόν τον ανθρώπινο κόσμο· όλοι υποφέρουν. Οι άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό υποφέρουν σχετικά λιγότερο σε σχέση με τους άπιστους όσον αφορά τη διαβίωση και την επιβίωσή τους, επειδή, αφότου αποδεχτούν την αλήθεια, πολλές από τις σκέψεις και τις απόψεις τους διαφέρουν από εκείνες των άπιστων, και μπορούν να εγκαταλείψουν πολλά πράγματα, χωρίς πλέον να κάνουν εκείνες τις άσκοπες θυσίες ή να πασχίζουν μάταια —έτσι, υποφέρουν σχετικά λιγότερο από αυτήν την άποψη. Μπορούν να αρκεστούν στο να έχουν απλώς φαγητό και ρουχισμό· περνάνε τον υπόλοιπο καιρό τους επιδιώκοντας την αλήθεια, επιδιώκοντας τη σωτηρία και εκπληρώνοντας το καθήκον τους ως δημιουργημένα όντα, σωστά; (Σωστά.) Οι άνθρωποι πρέπει να υπομένουν κάποια βάσανα για χάρη της σαρκικής τους ζωής: Πρέπει να υποφέρουν τους πόνους της κόπωσης και της ασθένειας, τα δέλεαρ των διάφορων κακών τάσεων στον κόσμο, τον εξοστρακισμό, καθώς και τους τσακωμούς και τις συγκρούσεις μεταξύ των ανθρώπων —πρέπει να υπομένουν όλα αυτά τα βάσανα. Επιπλέον, κάποιοι άνθρωποι ζουν στη φτώχεια και δεν έχουν χρήματα για ιατρική περίθαλψη όταν αρρωσταίνουν. Πολλά πράγματα δεν πάνε όπως θα ήθελαν και συχνά νιώθουν αβοήθητοι, αλλά υπομένουν όλα αυτά τα βάσανα. Οι άνθρωποι υποφέρουν έτσι κι αλλιώς, αλλά όσα βάσανα κι αν υπομένεις για χάρη της σάρκας, τα αξίζεις· είναι αυτά που οφείλεις να υπομείνεις. Αν θες να ζήσεις, πρέπει να υποφέρεις. Αν και τα βάσανα που υπομένουν οι άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό είναι κάπως παρόμοια σε μορφή με τα βάσανα που υπομένουν οι άπιστοι, αυτό που κερδίζουν τελικά οι πιστοί είναι η αλήθεια, καθώς και η λατρεία του Θεού και η υποταγή σ’ Αυτόν. Αυτά τα βάσανα, λοιπόν, είναι απίστευτα πολύτιμα και σημαντικά. Πρέπει να ευχαριστείς τον Θεό που έχει διαμορφώσει για σένα αυτά τα περιβάλλοντα διαβίωσης με τα βάσανα, ώστε να παίρνεις μαθήματα και να μαθαίνεις να υποτάσσεσαι στον Θεό και να παραμένεις σταθερός στη μαρτυρία σου κάθε φορά που βιώνεις βάσανα, αντί να χρησιμοποιείς την εμπειρία του πόνου ως κεφάλαιο με το οποίο να καυχιέσαι και να εξυψώνεις τον εαυτό σου. Να εξυψώνει κανείς συνεχώς τον εαυτό του και να μαρτυρεί για τον εαυτό του, μιλώντας για τα βάσανα που έχει υπομείνει, προκειμένου να κερδίσει την υψηλή εκτίμηση των άλλων —τέτοιου είδους άνθρωποι είναι επαίσχυντοι. Οι άνθρωποι που δεν έχουν λογική δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά επαίσχυντα πράγματα. Όταν οι άνθρωποι που έχουν λογική κάνουν κάτι που υστερεί σε λογική, ντρέπονται· το σταματάνε και δεν προχωρούν παραπέρα, σωστά; (Ναι.)

Έχω συναναστραφεί πολύ σχετικά με το θέμα των βασάνων. Σας έχει βοηθήσει η συναναστροφή Μου μ’ αυτόν τον τρόπο; (Ναι.) Πώς σας έχει βοηθήσει; (Αφότου άκουσα τη συναναστροφή του Θεού, κατάλαβα ότι τα είδη των βασάνων που υπομένει η σάρκα είναι αυτά που οφείλει να υπομείνει ο άνθρωπος, και ότι τα βάσανα που σχετίζονται με την κρίση και την παίδευση, το κλάδεμα, τα δεινά και τις δοκιμασίες και ούτω καθεξής είναι επίσης αυτά που οφείλει να υπομείνει ο άνθρωπος. Αυτό διότι ο άνθρωπος έχει σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις και, αν ο άνθρωπος δεν υπομείνει αυτά τα βάσανα, δεν μπορούν να αποτιναχτούν οι διεφθαρμένες διαθέσεις του. Επιπλέον, ο Θεός μόλις ανέφερε πως οποιαδήποτε βάσανα υπομένει ο άνθρωπος για να εκπληρώσει το καθήκον του ως δημιουργημένο ον αποτελούν υποχρέωση και ευθύνη του, και δεν πρέπει να τα χρησιμοποιεί ως «κεφάλαιο» για να προσπαθήσει να διεκδικήσει εύσημα από τον Θεό. Μετά τη συναναστροφή του Θεού, νιώθω ότι μπορώ πλέον να βλέπω ορθολογικά τα βάσανα.) Μετά από μια τέτοια συναναστροφή, κάποιοι άνθρωποι που πάντα επιδιώκουν τα βάσανα θα απελευθερωθούν. Μερικοί σκέφτονται πάντα: «Πρέπει να υποφέρω, αλλιώς οι αδελφοί και οι αδελφές θα με περιφρονούν και την επόμενη φορά δεν θα με εκλέξουν ως επικεφαλής ή εργάτη. Πρέπει να μπορώ να δίνω παράσταση και να μάθω να υποφέρω μπροστά στους άλλους». Δεν χρειάζεται να δίνεις παράσταση. Αν έχεις χρόνο να κάνεις κάτι τέτοιο, θα ήταν καλύτερα να τον πέρναγες διαβάζοντας περισσότερα από τα λόγια του Θεού, κατανοώντας μεγαλύτερο μέρος της αλήθειας, εκπληρώνοντας τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις σου, και κάνοντας καλά τα καθήκοντά σου, ώστε τελικά να δρέψεις καρπούς όσον αφορά την αλήθεια. Είτε οι άλλοι σε έχουν σε μεγάλη εκτίμηση είτε όχι, αν εσύ ο ίδιος έχεις δρέψει κάποιους καρπούς όσον αφορά την αλήθεια κι αν έχουν αποτιναχθεί οι διεφθαρμένες διαθέσεις σου —και τελικά κερδίσεις την ευκαιρία να σωθείς και την αποδοχή από τον Δημιουργό— αυτό είναι το πιο πολύτιμο πράγμα· αυτό θα επέλεγε ένας έξυπνος άνθρωπος. Αν πάντα δίνεις παράσταση μπροστά στους άλλους για να σε έχουν σε μεγάλη εκτίμηση, και πάντα διεκδικείς τα εύσημα και επιζητάς ανταμοιβές μπροστά στους άλλους, μαρτυρώντας για το πόσο έχεις υποφέρει, το πόσες αδικίες έχεις υπομείνει, το πόσο έχεις δαπανήσει τον εαυτό σου για τον Θεό, το πόσο μεγάλο τίμημα έχεις πληρώσει και το πόσα έχεις προσφέρει, τότε αυτός είναι ένας ανόητος τρόπος να ενεργείς. Εφόσον έχεις πληρώσει τόσο μεγάλο τίμημα, έχεις προσφέρει τόσα και έχεις υποφέρει τόσο, μοιράσου με όλους τις εμπειρίες σου από αυτά τα βάσανα που υπέμεινες και το τίμημα που πλήρωσες, καθώς και το τι κέρδισες από αυτά, ώστε όλοι να αντλήσουν κάποιο όφελος και να βρουν ένα μονοπάτι άσκησης. Πρέπει να παρουσιάσεις τα αποτελέσματα που έχεις κερδίσει και δρέψει —ποιες πτυχές των προθέσεων του Θεού έχεις κατανοήσει και ποιες πτυχές της αλήθειας έχουν ριζώσει μέσα σου και έχουν γίνει η ζωή σου. Πρέπει να συναναστραφείς σχετικά μ’ αυτά τα πράγματα και να τα μοιραστείς. Όταν οι αδελφοί και οι αδελφές δεν κατανοούν μια συγκεκριμένη πτυχή της αλήθειας ή δεν ξέρουν πώς να ενεργήσουν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα, πρέπει να συναναστραφείς σχετικά με τις προσωπικές σου εμπειρίες για να προσφέρεις βοήθεια και καθοδήγηση. Εφόσον έχεις υποφέρει τόσο πολύ, πρέπει να έχεις κερδίσει πολλά, οπότε μοιράσου τα· πολλοί άνθρωποι θέλουν να βοηθηθούν από σένα. Δεν χρειάζεται να μιλήσεις για τη διαδικασία των βασάνων σου ούτε για το πόσο έχεις υποφέρει. Απλώς μίλησε για τις πτυχές της αλήθειας που έχεις φτάσει στο σημείο να γνωρίσεις μετά τα βάσανα. Χρησιμοποίησε τη γνώση σου και αυτά που έχεις κερδίσει για να φέρεις τους ανθρώπους ενώπιον του Θεού, να επιλύσεις τις συγκρούσεις τους με τον Θεό και να διορθώσεις τις λανθασμένες σκέψεις και απόψεις τους απέναντι σ’ Αυτόν. Το να τους φέρνεις ενώπιον του Θεού είναι να τους φέρνεις στην αλήθεια-πραγματικότητα. Αυτό είναι το μόνο που σου ζητείται· δες αν μπορείς να το πετύχεις. Αν μπορείς, τότε έχεις εκπληρώσει την ευθύνη και την υποχρέωσή σου, και τα βάσανά σου είναι πολύτιμα και έχουν νόημα. Αν δεν μπορείς καν να ικανοποιήσεις αυτήν την απαίτηση, τότε απλώς κράτησε το στόμα σου κλειστό· τα βάσανα που υπέμεινες είναι άχρηστα. Αν μιλάς συνεχώς για το πόσο πολύ έχεις υποφέρει, τότε καυχιέσαι και αποκαλύπτεις διαφθορά· μαρτυρείς περί του Σατανά, μαρτυρείς περί διεφθαρμένων διαθέσεων και μαρτυρείς περί των σκέψεων και των απόψεων του Σατανά —παραπλανάς τους ανθρώπους και προκαλείς αναστάτωση. Αν λες ότι έχεις υποφέρει πολύ και έχεις πληρώσει μεγάλο τίμημα, ότι έχεις κριθεί, παιδευτεί, κλαδευτεί και πειθαρχηθεί από τα λόγια του Θεού, και ότι έχεις βιώσει πολύ πόνο και εξευγενισμό, τότε θα πρέπει να αντλήσεις τις εμπειρίες σου από την περίοδο των βασάνων σου —πώς υποτάχθηκες, πώς μπόρεσες να μεταχειριστείς τα λόγια του Θεού με σωστές σκέψεις, απόψεις και στάσεις, πώς αποδέχτηκες την κρίση και την παίδευση των λόγων του Θεού, και πώς αναζήτησες την αλήθεια για να βγεις από τον πόνο και τον εξευγενισμό —και να συναναστραφείς γι’ αυτά και να τα μοιραστείς με όλους. Πολλοί άνθρωποι πεινάνε και διψάνε για δικαιοσύνη, περιμένοντας να ακούσουν αυτά τα πράγματα. Οι περισσότεροι άνθρωποι ξέρουν, χωρίς να το διδαχθούν, πώς να υποφέρουν, πώς να πληρώνουν το τίμημα, πώς να κάνουν επίδειξη και να μαρτυρούν για τον εαυτό τους μετά τα βάσανα και το τίμημα που πλήρωσαν, και ούτω καθεξής. Όλοι ξέρουν πώς να κάνουν επίδειξη και να μοστράρουν τα προσόντα τους. Ποια είναι τα μόνα πράγματα που δεν καταλαβαίνουν; Δεν καταλαβαίνουν ποιος τρόπος ενέργειας είναι άσκηση της αλήθειας και ενέργεια σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, και ποιος τρόπος ενέργειας είναι στρεβλός· ποιος τρόπος ενέργειας ικανοποιεί τις προθέσεις του Θεού και ποιος τις παραβιάζει· ποιες λανθασμένες σκέψεις και απόψεις έχουν οι άνθρωποι μέσα τους· πώς να γνωρίζουν και να αναλύουν τον εαυτό τους όταν έρχονται αντιμέτωποι με καταστάσεις και αποκαλύπτουν διαφθορά· ή ποιος τρόπος ενέργειας σημαίνει ότι έχουν μεταστραφεί και ποιος τρόπος ενέργειας σημαίνει ότι έχουν αλλάξει και ωριμάσει. Αυτά είναι τα πράγματα που στερούνται οι περισσότεροι άνθρωποι. Σύμφωνα με τη φύση του ανθρώπου, αυτό που αποκαλύπτει και βιώνει φυσικά η ζωή εντός των ανθρώπων είναι η εξύψωση του εαυτού, η μαρτυρία περί του εαυτού και η μόστρα για να τους έχουν οι άλλοι σε μεγάλη εκτίμηση· αυτό είναι που ξέρουν καλύτερα και στο οποίο είναι πιο επιδέξιοι οι άνθρωποι. Δεν χρειάζεται να συναναστραφείτε για εκείνα στα οποία οι άνθρωποι είναι πιο επιδέξιοι ούτε να τα μοιραστείτε· μοιραστείτε κάποιες από τις εμπειρίες, τις γνώσεις και την εκτίμησή σας σχετικά με τα λόγια του Θεού. Αυτά τα πράγματα χρειάζονται οι άνθρωποι. Συναναστραφείτε για κάτι που χρειάζονται οι άνθρωποι, για θέματα που είναι βοηθητικά για την άσκησή τους, τις εμπειρίες τους και για το να φτάσουν στη σωτηρία, και που τους βοηθούν να επιλύσουν τις συγκρούσεις τους με τον Θεό. Αυτό είναι πολύτιμο. Λες ότι έχεις υποφέρει πολύ, ότι έχεις δαπανήσει πολλή ενέργεια και πολύ από το αίμα της καρδιάς σου στα βάσανά σου, και ότι έχεις επίσης υποταγή· τι έχεις κερδίσει λοιπόν; Πες το δυνατά ώστε να μπορούν όλοι να ακούσουν. Το να μοιραστείς με όλους τη γνώση και την κατανόησή σου σχετικά με την αλήθεια —το οποίο το χρειάζονται οι άνθρωποι— είναι πάρα πολύ ευπρόσδεκτο. Είναι αυτό που χρειάζονται οι άνθρωποι. Πρόκειται για μια αληθινή καλή πράξη, και αποτελεί ευθύνη και υποχρέωσή σου. Αν, για χάρη της επίδειξης, μαρτυράς για το τι είδους βάσανα έχεις υπομείνει και μοστράρεις το «κεφάλαιο» που νομίζεις ότι σου έχουν προσφέρει τα βάσανά σου έτσι ώστε να κάνεις τους ανθρώπους να σε έχουν σε μεγάλη εκτίμηση και να σε λατρεύουν, αυτό αποτελεί απομάκρυνση από τις προθέσεις του Θεού. Δεν είναι ευθύνη ή υποχρέωσή σου να το κάνεις αυτό· αντίθετα, είναι εκδήλωση απώλειας της συνείδησης και της λογικής σου. Αν πραγματικά δεν μπορείς να συγκρατηθείς και θέλεις να κάνεις μόστρα, μπορείς να το συζητήσεις λίγο με λίγους ανθρώπους για να ικανοποιήσεις τη ματαιοδοξία σου, αλλά πρέπει να ξέρεις πότε να σταματήσεις. Φρόντισε οπωσδήποτε να μην το ανακοινώνεις απροκάλυπτα σε δημόσιους χώρους· αυτό ονομάζεται προκλητικότητα και σε κάνει να γελοιοποιείσαι. Τι σημαίνει να είσαι προκλητικός και να γελοιοποιείσαι; Είναι σαν να γδύνεσαι μπροστά στα μάτια του κόσμου και να σε κοιτάζουν —τόσο αηδιαστικό είναι. Τι σόι άνθρωπος κάνει κάτι τέτοιο; Είναι κάτι που κάνουν οι ψυχασθενείς, οι άνθρωποι που δεν έχουν κανένα αίσθημα ντροπής και κανέναν ορθολογισμό. Αν έχεις λογική, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να κάνεις κάτι τέτοιο. Τα βάσανα είναι αυτό που πρέπει να υπομείνεις· τι έχεις κερδίσει, όμως, μετά από τα βάσανα; Μην το κρατάς για τον εαυτό σου· πρέπει να το μοιραστείς χωρίς επιφυλάξεις με όλους τους αδελφούς και τις αδελφές που ακολουθούν τον Θεό και επιδιώκουν την αλήθεια. Αν το μοιραστείς, ο Θεός θα σε ευλογήσει και θα σου χαρίσει περισσότερα. Αν δεν μιλήσεις για θέματα που αφορούν τις εμπειρίες ζωής και τη μαρτυρία για τον Θεό, αλλά αντίθετα μιλάς πάντα για τα βάσανα που υπέφερες και το τίμημα που πλήρωσες, καθώς και για το κεφάλαιο που έχεις, παρουσιάζοντας πάντα στους άλλους μια ωραιοποιημένη εικόνα του εαυτού σου, εξυψώνοντας την εικόνα σου και αναδεικνύοντας το προφίλ, μιλώντας και ενεργώντας για χάρη της δικής σου φήμης, κέρδους και θέσης, και κάνοντας ξεδιάντροπα παντού φιγούρα, τότε όχι μόνο ο Θεός δεν θα σε ευλογήσει, αλλά θα σου πάρει κιόλας και ό,τι είχες αρχικά. Αυτό γιατί οι πράξεις σου δεν έχουν την αποδοχή ούτε την αναγνώριση του Θεού, αλλά καταδικάζονται από Αυτόν. Γι’ αυτό σου λέω ότι δεν πρέπει με τίποτα να επιλέξεις αυτό το μονοπάτι. Όσο κι αν έχεις υποφέρει, και άσχετα αν ήταν ή δεν ήταν αυτό που έπρεπε να υπομείνεις, ή αν υπέφερες με τη θέλησή σου ή παθητικά επειδή ήσουν αβοήθητος, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να μεταχειρίζεσαι τα βάσανά σου ως κεφάλαιο για να καυχιέσαι. Και μη συναναστρέφεσαι ποτέ για το πόσο έχεις υποφέρει σαν να είναι η αλήθεια, προκειμένου να κάνεις τους ανθρώπους να σε έχουν σε μεγάλη εκτίμηση ή να τους κάνεις να μιμηθούν την αποφασιστικότητά σου να υποφέρεις, τον τρόπο που υποφέρεις ή τη στάση σου απέναντι στα βάσανα. Μην το κάνεις ποτέ αυτό· αυτό θα ήταν να ακολουθείς το δικό σου μονοπάτι. Ο Θεός δεν κοιτάζει ποτέ πόσο υποφέρει κάποιος. Κοιτάζει μόνο πόσα βάσανα περνάς, πόσες αδικίες υπομένεις και πόσο μεγάλο τίμημα πληρώνεις για χάρη της αλήθειας, για χάρη της υπεράσπισης της δικαιοσύνης και της διαφύλαξης του έργου του Θεού, για χάρη του να κάνεις καλά το καθήκον σου, για χάρη της υποταγής στις ρυθμίσεις του Θεού και στην αλήθεια, και για χάρη της τήρησης των αλήθεια-αρχών. Κοιτάζει ποιοι είναι οι στόχοι, οι προθέσεις και τα κίνητρά σου για τα βάσανα, κι όχι πόσο μεγάλα είναι τα βάσανά σου ή πόσο πολύ υποφέρεις. Αν ο στόχος σου όταν υποφέρεις είναι να διαφυλάξεις τη δική σου περηφάνια και τα δικά σου προσωπικά συμφέροντα, τότε τα βάσανά σου δεν αξίζουν δεκάρα. Αν υποφέρεις για να διαφυλάξεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, ακόμα κι αν πεις απλώς μια φράση που καταλήξει να προσβάλει κάποιους ανθρώπους, αλλά αποτελεί διαφύλαξη των συμφερόντων του οίκου του Θεού και είναι επωφελής για το έργο της εκκλησίας, τότε αυτή η μοναδική φράση θα μείνει στη μνήμη του Θεού. Ο Θεός θα θεωρήσει αυτήν τη φράση πολύτιμη και θα σου χαρίσει περισσότερα, δίνοντάς σου πίστη για να σε κάνει δυνατό, ώστε, όταν συναντάς δοκιμασίες, να μη φοβάσαι τους κακούς ανθρώπους και τις εχθρικές δυνάμεις. Θα σου δώσει καθαρό μυαλό και τη δυνατότητα να αποκτήσεις γνώση, διορατικότητα, φως και διαφώτιση σχετικά με την αλήθεια. Όπως βλέπεις, η ευλογία του Θεού είναι τόσο μεγάλη!

Αυτά σχετικά με τα οποία συναναστραφήκαμε μόλις τώρα είναι οι σωστές σκέψεις και απόψεις όσον αφορά τα βάσανα. Όπως κι αν συμπεριφερόσουν παλιά και όπως κι αν έβλεπες τα βάσανα, όταν κατανοήσεις τις αλήθειες που αφορούν τα βάσανα, πρέπει να μεταστραφείς, να αποδεχτείς τις σωστές σκέψεις και απόψεις, καθώς και να διορθώσεις τις προθέσεις και τους στόχους σου, χρησιμοποιώντας τις σωστές σκέψεις και απόψεις για να καθοδηγήσεις τις αρχές, τις οδούς και την κατεύθυνση των πράξεών σου. Με αυτόν τον τρόπο, θα μπορέσεις να αποκτήσεις την αλήθεια. Αν κάποιος δεν έχει τη σωστή νοοτροπία και δεν αποδέχεται καθόλου την αλήθεια, και μιλάει μόνο για τα λόγια και δόγματα που κατανοεί για να κάνει επίδειξη και να καυχιέται, ώστε να τον εκτιμούν οι άνθρωποι, και ενεργεί όπως του αρέσει όταν κάνει κάτι, και δεν αλλάζει καθόλου παρόλο που πιστεύει χρόνια στον Θεό, τότε πρόκειται για κάποιον που δεν αγαπά την αλήθεια και δεν αποδέχεται την αλήθεια. Οι άνθρωποι που αποδέχονται την αλήθεια υιοθετούν τις σωστές σκέψεις και απόψεις, και τις παίρνουν στα σοβαρά όταν τις ακούνε. Όταν έρχονται αντιμέτωποι με πράγματα, χρησιμοποιούν την αλήθεια ως κριτήριο για να ρυθμίσουν τη συμπεριφορά τους, και να διορθώσουν τις λανθασμένες προθέσεις και τις παράλογες σκέψεις και απόψεις τους. Στη συνέχεια, χρησιμοποιούν τις σωστές σκέψεις και απόψεις ως αρχές και ως μονοπάτι άσκησης για να συγκρατήσουν τον εαυτό τους και να κατευθύνουν τη συμπεριφορά τους. Στο τέλος, αυτό που βιώνουν και αποκαλύπτουν δεν θα είναι πλέον διεφθαρμένες διαθέσεις, αλλά θα εναρμονίζεται με τις αλήθεια-αρχές, πράγμα που δείχνει ότι έχουν βιώσει πραγματική αλλαγή. Δεν είναι κάτι καλό αυτό; (Ναι.) Έτσι ακριβώς πρέπει να επιδιώκουν οι άνθρωποι την αλήθεια. Μόλις κατανοήσεις την αλήθεια, τα λόγια του Θεού θα αποκτήσουν φυσιολογικά δύναμη στην καρδιά σου· δηλαδή, τα λόγια του Θεού θα γίνουν η ζωή μέσα σου και θα μπορείς να βιώσεις τα λόγια του Θεού. Όταν τα λόγια του Θεού πάρουν τον έλεγχο μέσα σου και δεν κάνουν πλέον κουμάντο οι διεφθαρμένες σου διαθέσεις, τότε έχεις την αλήθεια ως ζωή σου και είσαι κάποιος που είναι αγαπητός από τον Θεό. Είναι ευτυχισμένοι εκείνοι που αγαπά ο Θεός; (Ναι.) Έχουν κάθε δικαίωμα να είναι ευτυχισμένοι· μπορεί να υποφέρουν, αλλά δεν παύει να είναι τιμή. Αυτά που βιώνουν είναι βάσανα, αλλά αυτό που κερδίζουν είναι κάτι γλυκό. Παρόλο που αυτή η ευτυχία μπορεί προς το παρόν να είναι άφταστη για σένα —ή ίσως ακόμα και πολύ απομακρυσμένη— αν επιδιώξεις επιμελώς αυτήν την κατεύθυνση, αργά ή γρήγορα θα έρθει μια μέρα που θα δρέψεις τους καρπούς αυτής της χαράς και θα νιώσεις αυτήν την ευτυχία, και αυτή η χαρά και η ευτυχία δεν θα είναι πλέον τόσο απομακρυσμένες για σένα. Απλώς να πασχίζεις γι’ αυτόν τον στόχο και να τον επιδιώκεις. Αργά ή γρήγορα, θα έρθει μια μέρα που η αλήθεια θα γίνει η ζωή σου και που δεν θα ελέγχεσαι ούτε θα δεσμεύεσαι πλέον από διεφθαρμένες διαθέσεις, και τότε θα σκεφτείς: «Άξιζε τον κόπο να υπομένω τα βάσανα! Όταν υπέφερα παλιά, ήταν αγχωτικό και επώδυνο, και πίστευα ότι τα βάσανα ήταν κάτι δύσκολο. Υπέφερα λίγο και μετά νόμιζα ότι είχα κεφάλαιο. Τώρα, νιώθω ότι τα βάσανα δεν είναι σε καμία περίπτωση κεφάλαιο ούτε αξίζουν τίποτα —έχω διεφθαρμένες διαθέσεις, οπότε πρέπει να υποφέρω. Είναι καλό να υποφέρω λίγο· η σάρκα πρέπει να υποφέρει. Ευτυχώς ήταν μαζί μου αυτά τα βάσανα· μόνο έτσι μπόρεσα να αποκτήσω την αλήθεια, να απελευθερωθώ από τα δεσμά και τον έλεγχο των διεφθαρμένων διαθέσεων, και να ζήσω με χαρά και ευτυχία. Μετά τα βάσανα έρχεται η γλύκα». Βλέπεις, όσοι το έχουν γευτεί το ξέρουν· όσοι το έχουν αποκτήσει το ξέρουν. Όταν έρθει εκείνη η μέρα, τα πράγματα θα φαίνονται εντελώς διαφορετικά, έτσι δεν είναι; (Ναι.)

Ωραία, ας ολοκληρώσουμε εδώ τη σημερινή μας συναναστροφή. Γεια σας!

16 Νοεμβρίου 2024