2. Γιατί ο Θεός καλείται με διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικές Εποχές;
Σχετικά λόγια του Θεού:
Σε κάθε εποχή, ο Θεός κάνει νέο έργο και προσφωνείται με νέο όνομα· πώς θα μπορούσε να κάνει το ίδιο έργο σε διαφορετικές εποχές; Πώς θα μπορούσε να μένει προσκολλημένος στα παλιά; Το όνομα Ιησούς πάρθηκε για χάρη του έργου της λύτρωσης· άραγε, λοιπόν, θα εξακολουθούσε να αποκαλείται με το ίδιο όνομα όταν επέστρεφε κατά τις έσχατες ημέρες; Θα συνέχιζε να κάνει το έργο της λύτρωσης; Πώς γίνεται ο Ιεχωβά και ο Ιησούς να είναι ένα, αλλά να προσφωνούνται με διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικές εποχές; Δεν οφείλεται αυτό στο γεγονός ότι οι εποχές του έργου Τους είναι διαφορετικές; Θα μπορούσε ένα και μόνο όνομα να αντιπροσωπεύει τον Θεό στην ολότητά Του; Εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα, ο Θεός πρέπει να αποκαλείται με διαφορετικό όνομα σε μια διαφορετική εποχή και πρέπει να χρησιμοποιεί το όνομα για να αλλάξει την εποχή και να αντιπροσωπεύσει την εποχή. Διότι κανένα όνομα δεν μπορεί να αντιπροσωπεύσει πλήρως τον ίδιο τον Θεό και κάθε όνομα μπορεί μόνο να αντιπροσωπεύει τη διάθεση του Θεού που χαρακτηρίζει μια συγκεκριμένη εποχή. Το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να αντιπροσωπεύει το έργο Του. Ως εκ τούτου, ο Θεός μπορεί να επιλέγει όποιο όνομα ταιριάζει με τη διάθεσή Του ώστε να αντιπροσωπεύει ολόκληρη την εποχή.
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το όραμα του έργου του Θεού (3)
«Ιεχωβά» είναι το όνομα που πήρα κατά τη διάρκεια του έργου Μου στο Ισραήλ, και σημαίνει ο Θεός των Ισραηλιτών (ο εκλεκτός λαός του Θεού) ο οποίος μπορεί να δείξει έλεος στον άνθρωπο, να καταραστεί τον άνθρωπο και να καθοδηγήσει τη ζωή του ανθρώπου· ο Θεός που κατέχει μεγάλη δύναμη και είναι γεμάτος σοφία. Ο «Ιησούς» είναι ο Εμμανουήλ, που σημαίνει η προσφορά περί αμαρτίας που είναι γεμάτη στοργή, γεμάτη έλεος, και που λυτρώνει τον άνθρωπο. Εκείνος έκανε το έργο της Εποχής της Χάριτος κι αντιπροσωπεύει την Εποχή της Χάριτος, και μπορεί να αντιπροσωπεύει μόνο ένα μέρος του έργου του σχεδίου διαχείρισης. Δηλαδή, μόνο ο Ιεχωβά είναι ο Θεός του εκλεκτού λαού του Ισραήλ, ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ, ο Θεός του Ιακώβ, ο Θεός του Μωυσή κι ο Θεός όλου του λαού του Ισραήλ. Επομένως, όλοι οι Ισραηλίτες εκείνου του καιρού, συμπεριλαμβανομένων των Ιουδαίων, λάτρευαν τον Ιεχωβά. Έκαναν θυσίες σ’ Αυτόν στο θυσιαστήριο και Τον υπηρετούσαν στον ναό φορώντας ιμάτια ιερέων. Αυτό που ήλπιζαν ήταν η επανεμφάνιση του Ιεχωβά. Μόνο ο Ιησούς είναι ο Λυτρωτής της ανθρωπότητας και είναι η προσφορά περί αμαρτίας που λύτρωσε την ανθρωπότητα από την αμαρτία. Δηλαδή, το όνομα του Ιησού ήρθε από την Εποχή της Χάριτος και υπήρξε εξαιτίας του έργου της λύτρωσης στην Εποχή της Χάριτος. Το όνομα του Ιησού υπήρξε για να επιτρέψει στους ανθρώπους της Εποχής της Χάριτος να ξαναγεννηθούν και να λυτρωθούν, κι είναι ένα συγκεκριμένο όνομα για τη λύτρωση ολόκληρης της ανθρωπότητας. Έτσι, το όνομα Ιησούς αντιπροσωπεύει το έργο της λύτρωσης και υποδηλώνει την Εποχή της Χάριτος. Το όνομα Ιεχωβά είναι ένα συγκεκριμένο όνομα για τον λαό του Ισραήλ που έζησε κάτω από τον νόμο. Σε κάθε εποχή και σε κάθε στάδιο του έργου, το όνομά Μου δεν είναι αβάσιμο, αλλά έχει αντιπροσωπευτική σημασία: Κάθε όνομα αντιπροσωπεύει μία εποχή. Το «Ιεχωβά» αντιπροσωπεύει την Εποχή του Νόμου και είναι η τιμητική προσφώνηση με την οποία ο λαός του Ισραήλ αποκαλούσε τον Θεό που λάτρευε. Το «Ιησούς» αντιπροσωπεύει την Εποχή της Χάριτος και είναι το όνομα του Θεού όλων εκείνων που λυτρώθηκαν κατά την Εποχή της Χάριτος. Εάν ο άνθρωπος εξακολουθεί να λαχταρά την άφιξη του Ιησού του Σωτήρα κατά τις έσχατες ημέρες, και προσδοκά ακόμα ότι θα έρθει με την εμφάνιση που είχε στην Ιουδαία, τότε όλο το σχέδιο διαχείρισης των έξι χιλιάδων χρόνων θα είχε σταματήσει στην Εποχή της Λύτρωσης και δεν θα μπορούσε να προχωρήσει περαιτέρω. Επιπλέον, οι έσχατες ημέρες δεν θα έφταναν ποτέ κι η εποχή δεν θα τελείωνε ποτέ. Ο λόγος είναι ότι ο Ιησούς ο Σωτήρας μόνο λυτρώνει και σώζει το ανθρώπινο γένος. Πήρα το όνομα «Ιησούς» απλώς για χάρη όλων των αμαρτωλών στην Εποχή της Χάριτος, αλλά αυτό δεν είναι το όνομα με το οποίο θα οδηγήσω σ’ ένα τέλος ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αν και τα ονόματα Ιεχωβά, Ιησούς και Μεσσίας αντιπροσωπεύουν το Πνεύμα Μου, αυτά τα ονόματα αντιπροσωπεύουν μόνο τις διαφορετικές εποχές στο σχέδιο διαχείρισής Μου και δεν Με αντιπροσωπεύουν στην ολότητά Μου. Τα ονόματα με τα οποία οι άνθρωποι στη γη Με αποκαλούν, δεν μπορούν να εξαντλήσουν ολόκληρη τη διάθεσή Μου κι όλα όσα είμαι. Είναι απλώς διαφορετικά ονόματα με τα οποία ονομάζομαι κατά τη διάρκεια διαφορετικών εποχών. Έτσι, όταν φτάσει η τελική εποχή —η τελευταία εποχή— το όνομά Μου θ’ αλλάξει και πάλι. Δεν θα ονομάζομαι Ιεχωβά ή Ιησούς, πολύ λιγότερο Μεσσίας —θα ονομάζομαι ο ισχυρός και παντοδύναμος Θεός ο ίδιος, και με αυτό το όνομα θα οδηγήσω ολόκληρη την εποχή στο τέλος της.
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σ’ ένα «λευκό σύννεφο»
Κάποτε Με έλεγαν Ιεχωβά, κάποτε ήμουν γνωστός στους ανθρώπους ως ο Μεσσίας και κάποτε οι άνθρωποι Με έλεγαν Ιησού Σωτήρα με αγάπη και εκτίμηση. Σήμερα δεν είμαι πια ο Ιεχωβά ή ο Ιησούς που γνώριζαν οι άνθρωποι στο παρελθόν. Αντιθέτως, είμαι ο Θεός που επέστρεψε τις έσχατες ημέρες, ο Θεός που θα φέρει την εποχή στο τέλος της· είμαι ο ίδιος ο Θεός που ανέρχεται από τα πέρατα της γης, γεμάτος με όλη τη διάθεσή Μου, γεμάτος εξουσία, τιμή και δόξα. Ο άνθρωπος δεν έχει έρθει ποτέ σε επαφή μαζί Μου, δεν Με έχει γνωρίσει ποτέ και είχε πάντα άγνοια της διάθεσής Μου. Από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι και σήμερα, ούτε ένας άνθρωπος δεν Με έχει δει. Αυτός είναι ο Θεός που εμφανίζεται στον άνθρωπο τις έσχατες ημέρες, αλλά και που κρύβεται ανάμεσα στον άνθρωπο. Κατοικεί ανάμεσα στον άνθρωπο, γεμάτος ζωτικότητα και ζωντάνια, σαν τον διάπυρο ήλιο και την καυτή φλόγα, γεμάτος με δύναμη, ξεχειλίζοντας από εξουσία. Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος ούτε ένα πράγμα που δεν θα κριθεί από τα λόγια Μου κι ούτε ένας άνθρωπος ούτε ένα πράγμα που δεν θα εξαγνιστεί μέσα από την καύση της φωτιάς. Στο τέλος, τα μυριάδες έθνη θα ευλογηθούν χάρη στα λόγια Μου, αλλά και θα συντριβούν εξαιτίας των λόγων Μου. Με αυτόν τον τρόπο, όλοι οι άνθρωποι τις έσχατες ημέρες θα δουν ότι είμαι ο Σωτήρας που επέστρεψε και ότι είμαι ο Παντοδύναμος Θεός που κατακτά όλη την ανθρωπότητα. Και όλοι θα δουν πως ήμουν κάποτε η προσφορά περί αμαρτίας για τον άνθρωπο, αλλά ότι τις έσχατες ημέρες έχω γίνει οι φλόγες του διάπυρου ήλιου που καίνε τα πάντα, καθώς και ο Ήλιος της δικαιοσύνης που αποκαλύπτει τα πάντα. Αυτό είναι το έργο Μου τις έσχατες ημέρες. Ονομάζομαι έτσι και φέρω μαζί Μου αυτήν τη διάθεση ώστε όλοι οι άνθρωποι να δουν ότι είμαι ο δίκαιος Θεός, ο διάπυρος ήλιος, η καυτή φλόγα, και ώστε όλοι να λατρεύουν Εμένα, τον έναν αληθινό Θεό, και να δουν το αληθινό Μου πρόσωπο: Δεν είμαι μόνο ο Θεός των Ισραηλιτών και δεν είμαι μόνο ο Λυτρωτής· αντιθέτως, είμαι ο Θεός όλων των πλασμάτων απ’ άκρη σ’ άκρη στους ουρανούς και τη γη και τις θάλασσες.
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Σωτήρας έχει ήδη επιστρέψει πάνω σ’ ένα «λευκό σύννεφο»
Κάποιοι λένε ότι το όνομα του Θεού δεν αλλάζει. Γιατί, λοιπόν, το όνομα του Ιεχωβά έγινε Ιησούς; Οι προφητείες έλεγαν ότι θα ερχόταν ο Μεσσίας, οπότε γιατί ήρθε ένας άνθρωπος με το όνομα Ιησούς; Γιατί άλλαξε το όνομα του Θεού; Αυτού του είδους το έργο δεν επιτελέσθηκε πριν από πολύ καιρό; Δεν μπορεί ο Θεός να κάνει ένα νεότερο έργο σήμερα; Το έργο του χθες μπορεί να αλλάξει και το έργο του Ιησού μπορεί να ακολουθήσει αυτό του Ιεχωβά. Δεν μπορεί, τότε, ένα άλλο έργο να διαδεχθεί το έργο του Ιησού; Αν το όνομα του Ιεχωβά μπορεί να αλλάξει σε Ιησούς, τότε δεν μπορεί και το όνομα του Ιησού να αλλάξει; Τίποτε από αυτά δεν είναι παράξενο· απλώς οι άνθρωποι σκέφτονται πολύ απλοϊκά. Ο Θεός θα είναι πάντοτε Θεός. Όπως κι αν αλλάξει το έργο Του και όπως κι αν αλλάξει το όνομά Του, η διάθεση και η σοφία Του δεν θα αλλάξουν ποτέ. Αν πιστεύεις ότι ο Θεός μπορεί να αποκαλείται μόνο Ιησούς, τότε η γνώση σου είναι υπερβολικά περιορισμένη. Τολμάς να ισχυρίζεσαι ότι το όνομα του Θεού θα είναι πάντοτε Ιησούς και ότι ο Θεός θα αποκαλείται έως την αιωνιότητα Ιησούς, και ότι αυτό δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει; Τολμάς να πιστεύεις σθεναρά ότι το όνομα του Ιησού είναι αυτό που ολοκλήρωσε την Εποχή του Νόμου και ότι θα ολοκληρώσει και την τελική εποχή; Ποιος μπορεί να πει ότι η χάρη του Ιησού μπορεί να φέρει τέλος στην εποχή;
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς μπορούν όσοι έχουν οριοθετήσει τον Θεό σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους να λάβουν τις αποκαλύψεις Του;
Αν υποθέταμε ότι το έργο του Θεού ήταν πάντα το ίδιο σε κάθε εποχή και ότι Αυτός αποκαλείτο πάντα με το ίδιο όνομα, τότε πώς θα Τον γνώριζε ο άνθρωπος; Ο Θεός πρέπει να ονομάζεται Ιεχωβά και, πέρα από έναν Θεό που ονομάζεται Ιεχωβά, οποιοσδήποτε αποκαλείται με οποιοδήποτε άλλο όνομα δεν είναι ο Θεός. Ή, διαφορετικά, ο Θεός μπορεί να είναι μόνο ο Ιησούς και, πέρα από το όνομα του Ιησού, δεν μπορεί να αποκαλείται με κανένα άλλο όνομα· πέρα από τον Ιησού, ούτε ο Ιεχωβά είναι ο Θεός ούτε ο Παντοδύναμος Θεός είναι ο Θεός. Αυτό που πιστεύει ο άνθρωπος είναι το εξής: «Πράγματι ο Θεός είναι παντοδύναμος, αλλά ο Θεός είναι ένας Θεός που είναι με τον άνθρωπο. Πρέπει να ονομάζεται Ιησούς, διότι ο Θεός είναι με τον άνθρωπο». Το να το πιστεύει κανείς αυτό σημαίνει ότι συμμορφώνεται με κανονισμούς και περιορίζει τον Θεό σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Συνεπώς, σε κάθε εποχή, το έργο που επιτελεί ο Θεός, το όνομα με το οποίο αποκαλείται και η εικόνα που υιοθετεί —το έργο που κάνει σε κάθε στάδιο μέχρι και σήμερα— δεν τηρούν καθόλου κανονισμούς και δεν υπόκεινται σε κανέναν απολύτως περιορισμό. Αυτός είναι ο Ιεχωβά, αλλά είναι και ο Ιησούς, καθώς και ο Μεσσίας και ο Παντοδύναμος Θεός. Το έργο Του μπορεί να υποβληθεί σε σταδιακή μεταμόρφωση και το όνομά Του μπορεί να υποστεί τις αντίστοιχες μεταβολές. Δεν υπάρχει ούτε ένα όνομα που να μπορεί να Τον αντιπροσωπεύει πλήρως, απεναντίας όλα τα ονόματα με τα οποία αποκαλείται μπορούν να Τον αντιπροσωπεύουν, και το έργο που κάνει σε κάθε εποχή αντιπροσωπεύει τη διάθεσή Του.
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το όραμα του έργου του Θεού (3)
Το έργο που επιτέλεσε ο Ιησούς αντιπροσώπευε το όνομα του Ιησού και την Εποχή της Χάριτος. Όσο για το έργο που επιτέλεσε ο Ιεχωβά, αυτό αντιπροσώπευε τον Ιεχωβά και την Εποχή του Νόμου. Το έργο Τους ήταν το έργο ενός Πνεύματος σε δύο διαφορετικές εποχές. […] Αν και Εκείνοι αποκαλούνταν με δύο διαφορετικά ονόματα, το ίδιο Πνεύμα πραγματοποίησε και τα δύο στάδια του έργου και το έργο που επιτελούνταν ήταν συνεχές. Εφόσον το όνομα ήταν διαφορετικό και το περιεχόμενο του έργου ήταν διαφορετικό, ήταν διαφορετική και η εποχή. Όταν ήλθε ο Ιεχωβά, εκείνη ήταν η εποχή του Ιεχωβά, και όταν ήλθε ο Ιησούς, εκείνη ήταν η εποχή του Ιησού. Κι έτσι, με κάθε έλευση, ο Θεός αποκαλείται με ένα όνομα, το οποίο αντιπροσωπεύει μία εποχή και Εκείνος ανοίγει ένα νέο μονοπάτι· και για κάθε νέο μονοπάτι, υιοθετεί ένα νέο όνομα. Όλο αυτό δείχνει ότι ο Θεός είναι πάντα νέος και ποτέ παλαιός και ότι το έργο Του δεν παύει ποτέ να προχωρά προς τα εμπρός. Η ιστορία πάντα κινείται προς τα εμπρός και το έργο του Θεού κινείται πάντα προς τα εμπρός. Για να φτάσει το έξι χιλιάδων ετών σχέδιο διαχείρισής Του στο τέλος του, πρέπει να συνεχίσει να προχωράει προς τα εμπρός. Κάθε μέρα πρέπει να κάνει νέο έργο, κάθε χρόνο πρέπει να κάνει νέο έργο· πρέπει να ανοίγει νέα μονοπάτια, να εγκαινιάζει νέες εποχές και να ξεκινά νεότερο και μεγαλύτερο έργο. Μαζί με όλα αυτά, φέρνει νέα ονόματα και νέο έργο.
«Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το όραμα του έργου του Θεού (3)
