Στην αρχή, ο Θεός ήταν σε ανάπαυση. Δεν υπήρχαν άνθρωποι ή οτιδήποτε άλλο πάνω στη γη εκείνη την εποχή, και ο Θεός δεν είχε κάνει ακόμα κανένα έργο. Ξεκίνησε το έργο διαχείρισής Του μόνο τη στιγμή που άρχισε να υπάρχει η ανθρωπότητα κι αφότου η ανθρωπότητα είχε διαφθαρεί· από εκείνο το σημείο και μετά, δεν αναπαύθηκε ξανά, αλλά, αντ’ αυτού, άρχισε να δουλεύει μεταξύ των ανθρώπων. Εξαιτίας της διαφθοράς της ανθρωπότητας αλλά και εξαιτίας της προδοσίας του αρχαγγέλου ο Θεός έχασε την ανάπαυσή Του. Αν ο Θεός δεν νικήσει τον Σατανά και δεν σώσει τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, δεν θα είναι ποτέ ξανά σε θέση να εισέλθει σε ανάπαυση. Όπως ο άνθρωπος δεν έχει ανάπαυση, το ίδιο και ο Θεός, και όταν ο Θεός αναπαυτεί ξανά, το ίδιο θα κάνουν κι οι άνθρωποι. Μια ζωή σε ανάπαυση σημαίνει ότι ζει μια ζωή χωρίς πόλεμο, χωρίς βρομιά και χωρίς αδικία. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια ζωή χωρίς την αναστάτωση του Σατανά (εδώ ο «Σατανάς» αναφέρεται στις δυνάμεις του εχθρού) και τη διαφθορά του Σατανά, και η οποία είναι απαλλαγμένη από την καταπάτηση οποιασδήποτε δύναμης που εναντιώνεται στον Θεό· πρόκειται για μια ζωή όπου όλα κατατάσσονται σύμφωνα με το είδος τους και μπορούν να λατρεύουν τον Δημιουργό, και όπου ο ουρανός και η γη είναι σε απόλυτη ηρεμία. Αυτό μια ζωή ανάπαυσης για τους ανθρώπους». Όταν ο Θεός αναπαυτεί, η αδικία δεν θα παραμείνει πια πάνω στη γη ούτε θα υπάρξει καμία περαιτέρω εισβολή από εχθρικές δυνάμεις, και το ανθρώπινο είδος θα εισέλθει σε ένα νέο βασίλειο —δεν θα είναι πια μια ανθρωπότητα που έχει διαφθαρεί από τον Σατανά, αλλά μια ανθρωπότητα που έχει σωθεί αφότου έχει διαφθαρεί από τον Σατανά. Η ημέρα ανάπαυσης της ανθρωπότητας θα είναι και η ημέρα ανάπαυσης του Θεού. Ο Θεός έχασε την ανάπαυσή Του εξαιτίας της αδυναμίας της ανθρωπότητας να εισέλθει στην ανάπαυση· δεν είναι ότι αρχικά Εκείνος δεν είχε ανάπαυση. Είσοδος στην ανάπαυση δεν σημαίνει ότι παύει η δραστηριότητα όλων των πραγμάτων ή ότι σταματά η εξέλιξη όλων των ζητημάτων ούτε σημαίνει ότι ο Θεός σταματά να εργάζεται ή ότι οι άνθρωποι σταματούν να ζουν. Το σημάδι της εισόδου στην ανάπαυση είναι ότι έχει καταστραφεί ο Σατανάς, ότι έχουν τιμωρηθεί και αφανιστεί εκείνοι οι κακοί άνθρωποι που ενώθηκαν μαζί του στις κακές του πράξεις, και ότι παύουν να υπάρχουν όλες οι δυνάμεις που είναι εχθρικές προς τον Θεό. Όταν ο Θεός εισέρχεται σε ανάπαυση σημαίνει ότι δεν θα πραγματοποιεί πλέον το έργο Του για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Όταν η ανθρωπότητα εισέρχεται σε ανάπαυση σημαίνει ότι όλη η ανθρωπότητα θα ζήσει μέσα στο φως του Θεού και κάτω από τις ευλογίες Του, χωρίς τη διαφθορά του Σατανά, δεν θα γίνεται πια καμία αδικία και όλοι οι άνθρωποι θα ζήσουν κανονικά στη γη υπό τη φροντίδα του Θεού. Όταν ο Θεός και η ανθρωπότητα εισέλθουν σε ανάπαυση μαζί, αυτό σημαίνει ότι η ανθρωπότητα έχει σωθεί και ότι ο Σατανάς έχει καταστραφεί, ότι το έργο του Θεού στους ανθρώπους έχει ολοκληρωθεί πλήρως. Ο Θεός δεν θα συνεχίσει πια να εργάζεται στους ανθρώπους και αυτοί δεν θα ζουν πλέον υπό την εξουσία του Σατανά. Ως εκ τούτου, ο Θεός δεν θα είναι πλέον απασχολημένος, και οι άνθρωποι δεν θα είναι διαρκώς σε κίνηση· ο Θεός και η ανθρωπότητα θα εισέλθουν σε ανάπαυση ταυτόχρονα. Ο Θεός θα επιστρέψει στην αρχική Του θέση, και κάθε άτομο θα επιστρέψει στην αντίστοιχη θέση του. Αυτοί θα είναι οι αντίστοιχοι προορισμοί του Θεού και των ανθρώπων μόλις λήξει ολόκληρη η διαχείριση του Θεού. Ο Θεός έχει τον προορισμό του Θεού και οι άνθρωποι έχουν το μέρος στο οποίο θα πάνε. Ενώ αναπαύεται, ο Θεός θα συνεχίσει να οδηγεί όλους τους ανθρώπους να ζήσουν πάνω στη γη, κι ενώ βρίσκονται στο φως Του, εκείνοι θα λατρεύουν τον έναν αληθινό Θεό στον ουρανό. Ο Θεός δεν θα ζει ανάμεσα στους ανθρώπους ούτε οι άνθρωποι θα είναι σε θέση να ζήσουν με τον Θεό στον προορισμό Του. Ο Θεός και οι άνθρωποι δεν θα μπορούν να ζήσουν μέσα στο ίδιο βασίλειο· αντίθετα, και οι δύο θα έχουν το δικό τους αντίστοιχο τρόπο ζωής. Ο Θεός είναι Αυτός που οδηγεί όλη την ανθρωπότητα, και όλη η ανθρωπότητα είναι η αποκρυστάλλωση του έργου διαχείρισης του Θεού. Οι άνθρωποι είναι αυτοί που οδηγούνται, και δεν έχουν την ίδια ουσία με τον Θεό. Για να «αναπαυθεί» κανείς, θα πρέπει να επιστρέψει στην αρχική του θέση. Επομένως, όταν ο Θεός εισέρχεται σε ανάπαυση, σημαίνει ότι έχει επιστρέψει στην αρχική Του θέση. Αυτός δεν θα ζει πλέον πάνω στη γη ούτε θα βρίσκεται ανάμεσα στους ανθρώπους για να συμμετέχει στη χαρά και τον πόνο τους. Όταν οι άνθρωποι εισέρχονται σε ανάπαυση, αυτό σημαίνει ότι έχουν έχει γίνει πραγματικά δημιουργήματα· θα λατρεύουν τον Θεό από τη γη και θα ζουν κανονική ανθρώπινη ζωή. Οι άνθρωποι δεν θα επαναστατούν ενάντια στον Θεό ούτε θα Του αντιστέκονται και θα επιστρέψουν στην αρχική ζωή του Αδάμ και της Εύας. Αυτή θα είναι η αντίστοιχη ζωή και ο προορισμός του Θεού και των ανθρώπων μετά την είσοδό τους στην ανάπαυση. Η ήττα του Σατανά είναι μια αναπόφευκτη εξέλιξη στον πόλεμο ανάμεσα σ’ αυτόν και τον Θεό. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η είσοδος του Θεού στην ανάπαυση μετά την ολοκλήρωση του έργου διαχείρισής Του και η πλήρης σωτηρία και η είσοδος της ανθρωπότητας στην ανάπαυση, θα είναι αναπόφευκτη εξέλιξη. Ο τόπος ανάπαυσης της ανθρωπότητας είναι πάνω στη γη και ο τόπος ανάπαυσης του Θεού είναι στον ουρανό. Οι άνθρωποι θα λατρεύουν τον Θεό καθώς αναπαύονται, ζώντας επί της γης. Ο Θεός θα οδηγεί τους εναπομείναντες ανθρώπους όσο αναπαύεται· θα τους οδηγήσει από τον ουρανό, όχι από τη γη. Ο Θεός θα εξακολουθεί να είναι το Πνεύμα, ενώ οι άνθρωποι θα εξακολουθούν να είναι σάρκα. Ο Θεός και οι άνθρωποι έχουν αντίστοιχα τους δικούς τους τρόπους ανάπαυσης. Ενώ ο Θεός αναπαύεται, θα έρθει και θα εμφανιστεί ανάμεσα στους ανθρώπους· ενώ οι άνθρωποι αναπαύονται, θα οδηγηθούν από τον Θεό να επισκεφθούν τον ουρανό, καθώς και να απολαύσουν τη ζωή εκεί. Αφού ο Θεός και η ανθρωπότητα εισέλθουν σε ανάπαυση, ο Σατανάς δεν θα υπάρχει πλέον· ομοίως, και αυτοί οι κακοί άνθρωποι θα πάψουν να υπάρχουν. Πριν ο Θεός και η ανθρωπότητα αναπαυθούν, εκείνοι οι κακοί άνθρωποι που κάποτε εκδίωκαν τον Θεό πάνω στη γη, καθώς και οι εχθροί που ήταν επαναστατικοί απέναντί Του εκεί, θα έχουν ήδη καταστραφεί· θα τους έχουν αφανίσει οι μεγάλες καταστροφές των έσχατων ημερών. Μόλις οι κακοί αυτοί άνθρωποι καταστραφούν ολοσχερώς, η γη δεν θα δει ποτέ ξανά την αναστάτωση του Σατανά. Τότε μόνο θα πετύχει η ανθρωπότητα την πλήρη σωτηρία, και θα ολοκληρωθεί πλήρως το έργο του Θεού. Αυτές είναι οι προϋποθέσεις για να εισέλθουν ο Θεός και ο άνθρωπος σε ανάπαυση.

Το ότι πλησιάζουν οι εκβάσεις όλων των πραγμάτων υποδεικνύει την ολοκλήρωση του έργου του Θεού, καθώς και το τέλος στην ανάπτυξη της ανθρωπότητας. Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι, όπως διεφθάρησαν από τον Σατανά, έχουν φτάσει στο τέλος της ανάπτυξής τους, και ότι οι απόγονοι του Αδάμ και της Εύας έχουν πολλαπλασιαστεί μέχρι τέλους. Σημαίνει, επίσης, ότι θα είναι αδύνατο μια τέτοια ανθρωπότητα, που έχει διαφθαρεί από τον Σατανά, να συνεχίσει να αναπτύσσεται. Ο Αδάμ και η Εύα στην αρχή δεν είχαν διαφθαρεί, αλλά ο Αδάμ και η Εύα που εκδιώχθηκαν από τον Κήπο της Εδέμ διεφθάρησαν από τον Σατανά. Όταν ο Θεός και οι άνθρωποι εισέλθουν στην ανάπαυση μαζί, ο Αδάμ και η Εύα —οι οποίοι εκδιώχθηκαν από τον Κήπο της Εδέμ— και οι απόγονοί τους θα βρουν το τέλος τους. Η ανθρωπότητα του μέλλοντος θα εξακολουθεί να αποτελείται από τους απογόνους του Αδάμ και της Εύας, αλλά δεν θα είναι άνθρωποι που ζουν υπό τη δύναμη του Σατανά. Αντίθετα, θα είναι άνθρωποι που έχουν σωθεί και εξαγνιστεί. Αυτή θα είναι μια ανθρωπότητα που έχει κριθεί και παιδευτεί, και που έχει καθαγιαστεί. Αυτοί οι άνθρωποι δεν θα μοιάζουν με την ανθρώπινη φυλή στις απαρχές· μπορεί σχεδόν να ειπωθεί ότι θα είναι ένα εντελώς διαφορετικό είδος ανθρωπότητας από αυτή του Αδάμ και της Εύας στις απαρχές. Αυτοί οι άνθρωποι θα έχουν επιλεγεί μεταξύ όλων εκείνων που διαφθάρηκαν από τον Σατανά και θα είναι αυτοί που τελικά θα έχουν παραμείνει ακλόνητοι κατά την κρίση και την παίδευση του Θεού· θα είναι η τελευταία ομάδα ανθρώπων που θα έχει απομείνει ανάμεσα στο διεφθαρμένο ανθρώπινο είδος. Μόνο αυτοί οι άνθρωποι θα είναι σε θέση να εισέλθουν στην τελική ανάπαυση μαζί με τον Θεό. Όσοι είναι σε θέση να παραμείνουν σταθεροί κατά τη διάρκεια του έργου της κρίσης και της παίδευσης του Θεού τις έσχατες ημέρες —δηλαδή, κατά τη διάρκεια του τελικού έργου του εξαγνισμού— θα είναι εκείνοι που θα εισέλθουν στην τελική ανάπαυση στο πλευρό του Θεού· έτσι, όλοι όσοι θα εισέλθουν στην ανάπαυση θα έχουν απελευθερωθεί από την επιρροή του Σατανά και θα έχουν κερδηθεί από τον Θεό μόνο αφότου έχουν υποβληθεί στο τελικό έργο Του, αυτό του εξαγνισμού. Αυτοί οι άνθρωποι, που θα έχουν τελικά κερδηθεί από τον Θεό, θα εισέλθουν στην τελική ανάπαυση. Ουσιαστικά, ο Θεός κάνει το έργο της παίδευσης και της κρίσης για να εξαγνίσει την ανθρωπότητα και χάριν της τελικής ημέρας της ανάπαυσης· αλλιώς, κανένα μέλος της ανθρωπότητας δεν θα μπορούσε να καταταχθεί σύμφωνα με το είδος του ή να εισέλθει στην ανάπαυση. Αυτό το έργο είναι το μοναδικό μονοπάτι της ανθρωπότητας για να εισέλθει στην ανάπαυση. Μόνο το έργο του εξαγνισμού του Θεού θα εξαγνίσει τους ανθρώπους από την αδικία τους, και μόνο το έργο της παίδευσης και της κρίσης Του θα εκθέσει αυτά τα επαναστατικά στοιχεία της ανθρωπότητας, διαχωρίζοντας έτσι εκείνους που μπορούν να σωθούν από αυτούς που δεν μπορούν, και εκείνους που μπορούν να παραμείνουν από εκείνους που δεν μπορούν. Όταν τελειώσει αυτό το έργο, όλοι εκείνοι στους οποίους επιτραπεί να παραμείνουν, θα εξαγνιστούν και θα εισέλθουν σε μια υψηλότερη σφαίρα της ανθρωπότητας, στην οποία θα απολαύσουν μια πιο θαυμάσια δεύτερη ανθρώπινη ζωή πάνω στη γη· με άλλα λόγια, θα εισέλθουν στην ημέρα της ανάπαυσης της ανθρωπότητας και θα ζήσουν μαζί με τον Θεό. Αφότου θα έχουν παιδευτεί και κριθεί όσοι δεν μπορούν να παραμείνουν, θα εκτεθούν πλήρως τα αληθινά τους πρόσωπα και μετά από αυτό, θα καταστραφούν όλοι. Όπως και ο Σατανάς, δεν θα τους επιτραπεί πλέον να επιβιώσουν πάνω στη γη. Η ανθρωπότητα του μέλλοντος δεν θα περιλαμβάνει πλέον κανένα από τους ανθρώπους αυτού του είδους· τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι κατάλληλοι να εισέλθουν στη χώρα της τελικής ανάπαυσης, ούτε να εισέλθουν στην ημέρα ανάπαυσης που θα μοιραστούν ο Θεός και η ανθρωπότητα, γιατί είναι οι στόχοι της τιμωρίας και είναι κακοί, όχι δίκαιοι άνθρωποι. Είχαν λυτρωθεί κάποτε και είχαν, επίσης, κριθεί και παιδευτεί· ήταν, επίσης, κάποτε στη δούλεψη του Θεού. Εντούτοις, όταν έρθει η τελική μέρα, θα αποκλειστούν και θα καταστραφούν και πάλι εξαιτίας της κακίας τους και ως αποτέλεσμα του ότι είναι επαναστατικοί και αθεράπευτοι· δεν θα ξαναδημιουργηθούν ποτέ στον κόσμο του μέλλοντος και δεν θα ζουν πλέον ανάμεσα στην ανθρώπινη φυλή του μέλλοντος. Είτε είναι πνεύματα νεκρών είτε άνθρωποι που ζουν εν σαρκί, όλοι όσοι διαπράττουν το κακό κι όλοι όσοι δεν έχουν σωθεί θα καταστραφούν μόλις οι καθαγιασμένοι ανάμεσα στην ανθρωπότητα εισέλθουν στην ανάπαυση. Όσον αφορά αυτά τα κακοποιά πνεύματα και τους κακούς ανθρώπους, ή τα πνεύματα των δίκαιων ανθρώπων και εκείνων που εφαρμόζουν τη δικαιοσύνη, ανεξαρτήτως σε ποια εποχή ζουν, όλοι όσοι είναι κακοί θα καταστραφούν κι όλοι όσοι είναι δίκαιοι θα επιβιώσουν. Το αν ένα άτομο ή πνεύμα θα λάβει σωτηρία δεν αποφασίζεται εξ ολοκλήρου βάσει του έργου της τελικής εποχής· αντιθέτως, καθορίζεται από το αν έχει αντισταθεί ή επαναστατήσει ενάντια στον Θεό ή όχι. Οι άνθρωποι της προηγούμενης εποχής που έπρατταν το κακό και δεν μπορούσαν να σωθούν, θα είναι αναμφισβήτητα στόχοι τιμωρίας, και εκείνοι που την παρούσα εποχή διαπράττουν το κακό και δεν μπορούν να σωθούν θα είναι κι αυτοί σίγουρα στόχοι τιμωρίας. Οι άνθρωποι κατηγοριοποιούνται με βάση το καλό και το κακό, όχι με βάση την εποχή στην οποία ζουν. Μόλις κατηγοριοποιηθούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, δεν θα τιμωρηθούν ούτε θα ανταμειφθούν αμέσως· αντίθετα, ο Θεός θα πραγματοποιήσει το έργο της τιμωρίας του κακού και της ανταμοιβής του καλού, μόνο αφού έχει περατώσει το έργο Του της κατάκτησης τις έσχατες ημέρες. Στην πραγματικότητα, έχει διαχωρίσει τους ανθρώπους σε καλούς και κακούς από τότε που ξεκίνησε να επιτελεί το έργο Του όσον αφορά τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Απλώς θα επιβραβεύσει τους δίκαιους και θα τιμωρήσει τους πονηρούς μόνο αφού έρθει εις πέρας το έργο Του· δεν θα τους διαχωρίσει σε κατηγορίες μόλις ολοκληρωθεί το έργο Του και αμέσως μετά θα ξεκινήσει το έργο της τιμωρίας των κακών και της επιβράβευσης των δικαίων. Αντιθέτως, αυτό θα επιτελεστεί μόνο όταν το έργο Του θα ολοκληρωθεί πλήρως. Ο μοναδικός σκοπός πίσω από το τελικό έργο του Θεού για την τιμωρία του κακού και την ανταμοιβή του καλού είναι να εξαγνίσει τελείως όλους τους ανθρώπους, ώστε να μπορεί να φέρει σε αιώνια ανάπαυση μια αμιγώς καθαγιασμένη ανθρωπότητα. Αυτό το στάδιο του έργου Του είναι το πιο κρίσιμο· είναι το τελικό στάδιο ολόκληρου του έργου διαχείρισής Του. Εάν ο Θεός δεν κατέστρεφε τους κακούς, αλλά αντίθετα τους επέτρεπε να παραμένουν, τότε όλη η ανθρωπότητα θα εξακολουθούσε να μην μπορεί να εισέλθει στην ανάπαυση και ο Θεός δεν θα ήταν σε θέση να τη φέρει σε ένα πιο θαυμάσιο βασίλειο. Ένα τέτοιο έργο δεν θα ήταν τελείως ολοκληρωμένο. Όταν τελειώσει το έργο Του, ολόκληρη η ανθρωπότητα θα είναι εντελώς καθαγιασμένη· μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορεί ο Θεός να ζήσει σε ανάπαυση ειρηνικά.

Οι άνθρωποι σήμερα εξακολουθούν να αδυνατούν να εγκαταλείψουν όσα αφορούν τη σάρκα. Δεν μπορούν να εγκαταλείψουν την απόλαυση της σάρκας, τον κόσμο, τα χρήματα ή τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Οι περισσότεροι άνθρωποι κυνηγούν τις επιδιώξεις τους με επιφανειακό τρόπο. Στην πραγματικότητα, αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν τον Θεό στην καρδιά τους καθόλου· ακόμα χειρότερα, δεν έχουν τρόμο για τον Θεό. Δεν έχουν τον Θεό στην καρδιά τους, κι έτσι δεν μπορούν να δουν καθαρά όλα όσα κάνει ο Θεός, πόσο μάλλον να πιστέψουν τα λόγια που εκφέρει. Τέτοιοι άνθρωποι είναι υπερβολικά σαρκικοί· είναι υπερβολικά βαθιά διεφθαρμένοι και δεν έχουν την παραμικρή αλήθεια, και ακόμα χειρότερα δεν πιστεύουν ότι ο Θεός μπορεί να ενσαρκωθεί. Όποιος δεν πιστεύει στην ενσάρκωση του Θεού —δηλαδή όποιος δεν πιστεύει στο έργο και στα λόγια του ορατού Θεού ή όποιος δεν πιστεύει στον ορατό Θεό και αντ’ αυτού λατρεύει τον αόρατο θεό στον ουρανό— είναι ένας άνθρωπος που δεν έχει τον Θεό στην καρδιά του, κάποιος που είναι επαναστατικός απέναντι στον Θεό και που Του αντιστέκεται. Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν ανθρώπινη φύση ούτε λογική, για να μην αναφέρουμε καν την αλήθεια. Για αυτούς τους ανθρώπους ο ορατός και απτός Θεός είναι ακόμα λιγότερο πιστευτός, κι όμως θεωρούν ότι ο αόρατος και άυλος θεός είναι ο πλέον αξιόπιστος και ο πλέον χαροποιός. Αυτό που αναζητούν δεν είναι η πραγματική αλήθεια ούτε το πραγματικό νόημα της ζωής· πολύ λιγότερο δε, είναι οι προθέσεις του Θεού. Αντιθέτως, αναζητούν τον ενθουσιασμό. Όποια πράγματα τους διευκολύνουν να εκπληρώσουν τις δικές τους επιθυμίες συνιστούν, χωρίς αμφιβολία, την πίστη και την επιδίωξή τους. Πιστεύουν στον Θεό μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουν τις δικές τους επιθυμίες, όχι για να αναζητήσουν την αλήθεια. Αυτοί οι άνθρωποι δεν πράττουν το κακό; Έχουν εξαιρετικά υψηλή αυτοπεποίθηση και δεν πιστεύουν διόλου ότι ο Θεός στον ουρανό θα καταστρέψει τους «καλούς ανθρώπους» όπως οι ίδιοι. Αντ’ αυτού, πιστεύουν ότι ο Θεός θα τους επιτρέψει να παραμείνουν και, επιπλέον, θα τους ανταμείψει με γενναιοδωρία. Αυτό γιατί έχουν κάνει πολλά πράγματα για τον Θεό και έχουν επιδείξει σημαντική «αφοσίωση» απέναντί Του. Αν επρόκειτο να επιδιώξουν και τον ορατό Θεό, θα αντεπιτίθονταν στον Θεό ή θα γίνονταν έξαλλοι μόλις οι επιθυμίες τους δεν εκπληρώνονταν. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι ελεεινά ανθρωπάκια που αναζητούν να ικανοποιήσουν τις δικές τους επιθυμίες· δεν είναι ακέραιοι άνθρωποι που επιδιώκουν την αλήθεια. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι λεγόμενοι κακοί που ακολουθούν τον Χριστό. Αυτοί οι άνθρωποι που δεν αναζητούν την αλήθεια, δεν μπορούν ποτέ να πιστέψουν την αλήθεια και, ακόμα περισσότερο, δεν μπορούν να δουν καθαρά τη μελλοντική έκβαση της ανθρωπότητας, διότι δεν πιστεύουν σε κανένα μέρος του έργου ούτε των λόγων του ορατού Θεού, ούτε πιστεύουν ποιος θα είναι ο μελλοντικός προορισμός της ανθρωπότητας. Επομένως, ακόμα κι αν ακολουθούν τον ορατό Θεό, εξακολουθούν να διαπράττουν το κακό και διόλου δεν αναζητούν την αλήθεια, ούτε κάνουν πράξη την αλήθεια που απαιτώ. Αυτοί οι άνθρωποι που δεν πιστεύουν ότι θα καταστραφούν είναι, αντιστρόφως, οι ίδιοι που θα καταστραφούν. Όλοι πιστεύουν ότι είναι τόσο έξυπνοι και νομίζουν ότι οι ίδιοι είναι άνθρωποι που κάνουν πράξη την αλήθεια. Εκτιμούν τις κακές πράξεις τους ως την αλήθεια. Αυτοί οι κακοί άνθρωποι είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση· παίρνουν την αλήθεια ως δόγμα και τις κακές πράξεις τους ως την αλήθεια, και τελικά, μπορούν να δρέπουν μόνο ό,τι έχουν σπείρει. Όσο πιο γεμάτοι αυτοπεποίθηση είναι οι άνθρωποι και όσο πιο αλαζονικοί, τόσο περισσότερο δεν είναι σε θέση να αποκτήσουν την αλήθεια. Όσο περισσότερο οι άνθρωποι πιστεύουν στον επουράνιο θεό, τόσο περισσότερο αντιστέκονται στον Θεό. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που θα τιμωρηθούν. Πριν η ανθρωπότητα εισέλθει στην ανάπαυση, το εάν κάθε είδος ατόμου θα τιμωρηθεί ή θα ανταμειφθεί θα καθορίζεται ανάλογα με το αν αναζητά την αλήθεια, αν γνωρίζει τον Θεό και αν μπορεί να υποταχθεί στον ορατό Θεό. Όσοι έχουν υπάρξει απλοί δουλευτές, κι όμως ούτε γνωρίζουν τον ορατό Θεό ούτε υποτάσσονται σ’ Αυτόν, δεν έχουν την αλήθεια. Αυτοί οι άνθρωποι είναι κακοί και αναμφισβήτητα οι κακοί θα αποτελέσουν αντικείμενο τιμωρίας. Επιπλέον, θα τιμωρηθούν σύμφωνα με τις κακές πράξεις τους. Ο Θεός είναι για να πιστεύουν σ’ Αυτόν οι άνθρωποι και αξίζει, επίσης, την υποταγή τους. Εκείνοι που πιστεύουν μόνο στον ασαφή και αόρατο θεό είναι άνθρωποι που δεν πιστεύουν στον Θεό και δεν είναι σε θέση να υποταχθούν στον Θεό. Αν αυτοί οι άνθρωποι εξακολουθούν να μην καταφέρνουν να πιστέψουν στον ορατό Θεό από τη στιγμή που θα τελειώσει το έργο Του της κατάκτησης, και εξακολουθούν να επαναστατούν ενάντια στον ορατό ενσαρκωμένο Θεό και να Του αντιστέκονται, τότε αυτοί, οι «ασαφιστές», θα αποτελέσουν αντικείμενο καταστροφής χωρίς αμφιβολία. Το ίδιο ισχύει και ανάμεσά σας —όλοι αυτοί που αναγνωρίζουν λεκτικά τον ενσαρκωμένο Θεό, κι όμως δεν μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια της υποταγής στον ενσαρκωμένο Θεό, πρόκειται τελικά να αποκλειστούν και να καταστραφούν. Και όλοι όσοι αναγνωρίζουν λεκτικά τον ορατό Θεό και τρώνε και πίνουν την αλήθεια που εκφράζει Εκείνος, κι όμως επιδιώκουν τον ασαφή και αόρατο θεό, θα γίνουν ακόμα περισσότερο αντικείμενα καταστροφής. Κανένας από αυτούς τους ανθρώπους δεν θα μπορέσει να παραμείνει μέχρι τον καιρό της ανάπαυσης που θα έρθει αφού τελειώσει το έργο του Θεού, ούτε μπορεί έστω και ένα τέτοιο άτομο να παραμείνει μέχρι εκείνον τον καιρό της ανάπαυσης. Οι άνθρωποι που είναι των δαιμόνων δεν κάνουν πράξη την αλήθεια· η ουσία τους είναι ουσία αντίστασης και επαναστατικότητας ενάντια στον Θεό, και δεν έχουν την παραμικρή πρόθεση να υποταχθούν σε Αυτόν. Τέτοιοι άνθρωποι θα καταστραφούν όλοι. Το αν κατέχεις την αλήθεια και το αν αντιστέκεσαι στον Θεό εξαρτώνται από την ουσία σου, όχι από την εμφάνισή σου ή από το πώς μπορεί να μιλάς ή να ενεργείς περιστασιακά. Το αν ένα άτομο θα καταστραφεί ή όχι καθορίζεται από την ουσία του· αποφασίζεται σύμφωνα με την ουσία που αποκαλύπτεται από τη συμπεριφορά του και την επιδίωξή του για την αλήθεια. Ανάμεσα σε ανθρώπους που όλοι εκτελούν έργο και κάνουν την ίδια ποσότητα έργου, σε όσους έχουν καλή ουσία ανθρώπινης φύσης και κατέχουν την αλήθεια θα επιτραπεί να παραμείνουν, ενώ όσοι έχουν κακή ουσία ανθρώπινης φύσης και επαναστατούν ενάντια στον ορατό Θεό είναι εκείνοι που θα καταστραφούν. Όλο το έργο ή όλα τα λόγια του Θεού που αφορούν τον προορισμό της ανθρωπότητας θα αντιμετωπίσουν καταλλήλως τους ανθρώπους σύμφωνα με την ουσία καθενός· δεν θα συμβεί ούτε το παραμικρό σφάλμα και, ακόμα περισσότερο, δεν θα γίνει ούτε ένα λάθος. Μόνο όταν κάνουν έργο οι άνθρωποι, μπαίνουν στην εξίσωση τα ανθρώπινα συναισθήματα ή ιδέες. Το έργο που κάνει ο Θεός είναι το καταλληλότερο. Δεν κατηγορεί, σε καμία περίπτωση, ψευδώς οποιοδήποτε δημιούργημα. Υπάρχουν επί του παρόντος πολλοί άνθρωποι που δεν μπορούν να δουν καθαρά τον μελλοντικό προορισμό της ανθρωπότητας και οι οποίοι δεν πιστεύουν τα λόγια που εκφέρω. Όλοι όσοι δεν πιστεύουν, καθώς κι εκείνοι που δεν κάνουν πράξη την αλήθεια, είναι δαίμονες!

Σήμερα, αυτοί που επιδιώκουν κι αυτοί που δεν επιδιώκουν είναι δύο είδη ανθρώπων, των οποίων οι προορισμοί είναι διαφορετικοί. Εκείνοι που επιδιώκουν να γνωρίσουν την αλήθεια και να κάνουν πράξη την αλήθεια είναι εκείνοι στους οποίους ο Θεός θα φέρει σωτηρία. Εκείνοι που δεν γνωρίζουν την αληθινή οδό είναι οι δαίμονες και οι εχθροί· είναι οι απόγονοι του αρχαγγέλου και θα αποτελέσουν αντικείμενα καταστροφής. Ακόμη και όσοι είναι ευσεβείς πιστοί ενός ασαφούς θεού δεν είναι επίσης δαίμονες; Οι άνθρωποι που έχουν καλή συνείδηση, αλλά δεν αποδέχονται την αληθινή οδό, είναι δαίμονες· η ουσία τους είναι μια αντίσταση στον Θεό. Εκείνοι που δεν αποδέχονται την αληθινή οδό είναι εκείνοι που αντιστέκονται στον Θεό, κι ακόμη κι αν τέτοιου είδους άνθρωποι υπομείνουν πολλά μαρτύρια, και πάλι θα καταστραφούν. Όλοι όσοι δεν είναι πρόθυμοι να απαρνηθούν τον κόσμο, όσοι δεν μπορούν να αντέξουν να αποχωριστούν τους γονείς τους και όσοι δεν μπορούν να αντέξουν να απαλλαγούν από τις σαρκικές απολαύσεις τους είναι επαναστατικοί απέναντι στον Θεό και όλοι θα αποτελέσουν αντικείμενα καταστροφής. Όποιος δεν πιστεύει στον ενσαρκωμένο Θεό είναι δαίμονας και, ακόμα περισσότερο, θα καταστραφεί. Εκείνοι που πιστεύουν, αλλά δεν κάνουν πράξη την αλήθεια, αυτοί που δεν πιστεύουν στην ενσάρκωση του Θεού κι εκείνοι που δεν πιστεύουν καθόλου στην ύπαρξη του Θεού, θα γίνουν όλοι αντικείμενα καταστροφής. Όλοι όσοι μπορέσουν να παραμείνουν, είναι άνθρωποι που έχουν υποστεί την οδύνη του ραφιναρίσματος και παρέμειναν σταθεροί· είναι άνθρωποι που έχουν πραγματικά υποστεί δοκιμασίες. Όποιος δεν επιβεβαιώνει τον Θεό είναι εχθρός· δηλαδή, οποιοσδήποτε δεν επιβεβαιώνει τον ενσαρκωμένο Θεό —είτε είναι μέσα είτε έξω από αυτό το ρεύμα— είναι ένας αντίχριστος! Ποιοι είναι σατανάδες, ποιοι είναι οι δαίμονες και ποιοι είναι οι εχθροί του Θεού; Δεν είναι οι ανθιστάμενοι που δεν πιστεύουν στον Θεό; Δεν είναι αυτοί που είναι επαναστατικοί απέναντι στον Θεό; Δεν είναι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι πιστεύουν, κι όμως δεν έχουν καμία αλήθεια; Δεν είναι εκείνοι που αναζητούν απλώς να αποκτήσουν ευλογίες, ενώ δεν είναι σε θέση να καταθέτουν μαρτυρία για τον Θεό; Εξακολουθείς να είσαι μπλεγμένος με αυτούς τους δαίμονες σήμερα και να τους φέρεσαι με συνείδηση και αγάπη· μα αυτό δεν ισοδυναμεί με το να φέρεσαι με καλοσύνη στον Σατανά; Δεν έχεις γίνει ένα με τους δαίμονες; Αν οι άνθρωποι έχουν φτάσει σε αυτό το σημείο και εξακολουθούν να αδυνατούν να διακρίνουν το καλό από το κακό, και συνεχίζουν να είναι στοργικοί και ελεήμονες στα τυφλά, χωρίς να επιθυμούν καθόλου να αναζητήσουν την καρδιά του Θεού ούτε να μπορούν να εκλαμβάνουν, με οποιοδήποτε τρόπο, την καρδιά του Θεού ως δική τους, τότε η έκβασή τους θα είναι ακόμα πιο καταστροφική. Όποιος δεν πιστεύει στον ενσαρκωμένο Θεό είναι εχθρός του Θεού. Αν μπορείς να μεταχειρίζεσαι τους εχθρούς του Θεού με συνείδηση και αγάπη, τότε άραγε δεν σου λείπει το αίσθημα δικαίου; Αν είσαι συμβατός με εκείνους που Εγώ μισώ και στους οποίους εναντιώνομαι, και παρ’ όλα αυτά τους μεταχειρίζεσαι με αγάπη ή τους δείχνεις προσωπικά συναισθήματα, τότε δεν είσαι επαναστατικός; Δεν αντιστέκεσαι σκόπιμα στον Θεό; Κατέχει, όντως, την αλήθεια ένας τέτοιος άνθρωπος; Αν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τους εχθρούς του Θεού με συνείδηση, τους δαίμονες με αγάπη και τον Σατανά με έλεος, τότε δεν διαταράσσουν σκόπιμα το έργο του Θεού; Αυτοί οι άνθρωποι που πιστεύουν μόνο στον Ιησού και δεν πιστεύουν στον Θεό που ενσαρκώθηκε κατά τις έσχατες ημέρες, καθώς και όσοι προφορικά ισχυρίζονται ότι πιστεύουν στον ενσαρκωμένο Θεό, αλλά πράττουν το κακό, είναι όλοι αντίχριστοι, χωρίς να γίνει αναφορά σ’ αυτούς που δεν πιστεύουν καν στον Θεό. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα αποτελέσουν αντικείμενο καταστροφής. Το πρότυπο με το οποίο οι άνθρωποι κρίνουν τους άλλους ανθρώπους βασίζεται στη συμπεριφορά τους. Όσοι έχουν καλή συμπεριφορά είναι δίκαιοι, ενώ όσοι έχουν αποτρόπαια συμπεριφορά είναι κακοί. Το πρότυπο, με το οποίο ο Θεός κρίνει τους ανθρώπους βασίζεται στο κατά πόσο η ουσία τους υποτάσσεται σε Αυτόν ή όχι· όποιος υποτάσσεται στον Θεό είναι δίκαιος άνθρωπος, ενώ κάποιος που δεν υποτάσσεται είναι εχθρός και κακός, ανεξάρτητα από το αν η συμπεριφορά αυτού του ατόμου είναι καλή ή κακή, κι ανεξάρτητα από το αν όσα λέει είναι ορθά ή εσφαλμένα. Κάποιοι άνθρωποι επιθυμούν να κάνουν καλές πράξεις, ώστε να αποκτήσουν έναν καλό προορισμό στο μέλλον, και κάποιοι άνθρωποι επιθυμούν να χρησιμοποιούν ωραία λόγια για να αποκτήσουν καλό προορισμό. Όλοι πιστεύουν εσφαλμένα ότι ο Θεός καθορίζει την έκβαση των ανθρώπων με βάση τη συμπεριφορά τους ή τον λόγο τους· πολλοί άνθρωποι, επομένως, επιθυμούν να το εκμεταλλευτούν αυτό για να αποσπάσουν με πονηριές στιγμιαία χάρη για τον εαυτό τους. Όλοι οι άνθρωποι που θα επιβιώσουν στον καιρό της ανάπαυσης που θα έρθει θα έχουν υπομείνει την ημέρα των παθημάτων και θα έχουν καταθέσει μαρτυρία για τον Θεό· θα είναι όλοι τους άνθρωποι που έχουν εκπληρώσει τα καθήκοντά τους και που έχουν υποταχθεί συνειδητά στον Θεό. Εκείνοι που επιθυμούν απλώς να χρησιμοποιήσουν την ευκαιρία της παροχής υπηρεσίας για να αποφύγουν να κάνουν πράξη την αλήθεια δεν θα παραμείνουν. Ο Θεός έχει τα κατάλληλα πρότυπα για τη διευθέτηση της έκβασης κάθε ατόμου. Δεν παίρνει απλώς αυτές τις αποφάσεις σύμφωνα με τα λόγια και τη συμπεριφορά κάποιου, ούτε βάσει του πώς ενεργεί κάποιος κατά τη διάρκεια μιας μόνο χρονικής περιόδου. Δεν θα είναι καθόλου επιεικής όσον αφορά όλες τις κακές πράξεις κάποιου λόγω της παρελθούσης υπηρεσίας του για Αυτόν, ούτε θα γλιτώσει κάποιον από τον θάνατο επειδή για λίγο καιρό δαπανούσε τον εαυτό του γι’ Αυτόν. Κανείς δεν μπορεί να αποφύγει την τιμωρία για την κακία του και κανείς δεν μπορεί να καλύψει τις κακές πράξεις του, ώστε να αποφύγει το μαρτύριο της καταστροφής. Εάν οι άνθρωποι μπορούν πραγματικά να εκπληρώσουν τα δικά τους καθήκοντα, αυτό σημαίνει ότι είναι αιώνια αφοσιωμένοι στον Θεό και δεν αναζητούν ανταμοιβές, ανεξάρτητα από το αν λαμβάνουν ευλογίες ή υποφέρουν από δεινά. Εάν οι άνθρωποι είναι αφοσιωμένοι στον Θεό όταν βλέπουν ευλογίες, αλλά χάνουν την αφοσίωσή τους όταν δεν μπορούν να δουν ευλογίες, και αν αυτοί οι άνθρωποι —οι οποίοι κάποτε δούλευαν για τον Θεό με αφοσίωση— εξακολουθούν εν τέλει να μην είναι σε θέση να καταθέσουν μαρτυρία για τον Θεό ή να εκπληρώσουν τα καθήκοντα που τους ανατίθενται, τότε τέτοιοι άνθρωποι θα εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο καταστροφής. Εν ολίγοις, οι κακοί άνθρωποι δεν μπορούν να επιβιώσουν για πάντα, ούτε μπορούν να εισέλθουν στην ανάπαυση· μόνο οι δίκαιοι θα είναι οι κύριοι στην ανάπαυση. Μόλις η ανθρωπότητα μπει στον σωστό δρόμο, οι άνθρωποι θα έχουν κανονική ανθρώπινη ζωή. Όλοι θα μπορούν να κάνουν το δικό τους καθήκον και θα είναι απόλυτα αφοσιωμένοι στον Θεό. Θα αποβάλουν εντελώς την επαναστατικότητά τους και τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και θα ζήσουν για τον Θεό και λόγω του Θεού, χωρίς επαναστατικότητα και αντίσταση. Θα είναι όλοι σε θέση να υποταχθούν πλήρως στον Θεό. Αυτή θα είναι η ζωή του Θεού και της ανθρωπότητας· θα είναι η ζωή της βασιλείας, και θα είναι η ζωή της ανάπαυσης.

Όσοι σέρνουν τα εντελώς άπιστα παιδιά και τους συγγενείς τους στην εκκλησία είναι όλοι τους εξαιρετικά εγωιστές και απλώς επιδεικνύουν καλοσύνη. Αυτοί οι άνθρωποι επικεντρώνονται μόνο στο να είναι στοργικοί, ανεξάρτητα από το αν πιστεύουν ή όχι και ανεξάρτητα από το αν είναι πρόθεση του Θεού. Κάποιοι φέρνουν τις γυναίκες τους ενώπιον του Θεού ή σέρνουν τους γονείς τους ενώπιον του Θεού και, ανεξάρτητα από το αν το Άγιο Πνεύμα συμφωνεί ή όχι με αυτό και αν εργάζεται ή δεν εργάζεται πάνω τους, αυτοί τυφλά «υιοθετούν ταλαντούχους ανθρώπους» εκ μέρους του Θεού. Τι όφελος μπορεί ποτέ να επιτευχθεί αν δείξει κανείς καλοσύνη προς αυτούς τους μη πιστούς; Ακόμα κι αν αυτοί οι δύσπιστοι, που δεν έχουν την παρουσία του Αγίου Πνεύματος, ακολουθούν απρόθυμα τον Θεό, εξακολουθούν να μην μπορούν να σωθούν, όπως φαντάζονται οι άνθρωποι. Όσοι μπορούν να λάβουν σωτηρία, δεν είναι στην πραγματικότητα τόσο εύκολο να την κερδίσουν. Οι άνθρωποι που δεν έχουν υποστεί το έργο και τις δοκιμασίες του Αγίου Πνεύματος και δεν έχουν τελειωθεί από τον ενσαρκωμένο Θεό, είναι παντελώς ανίκανοι να ολοκληρωθούν. Επομένως, από τη στιγμή που αρχίζουν να ακολουθούν εικονικά τον Θεό, αυτοί οι άνθρωποι στερούνται της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος. Εν όψει των συνθηκών και των πραγματικών τους καταστάσεων, απλώς δεν μπορούν να ολοκληρωθούν. Ως εκ τούτου, το Άγιο Πνεύμα δεν προτίθεται να δαπανήσει πολλή ενέργεια επάνω τους, ούτε παρέχει κανέναν διαφωτισμό ούτε τους καθοδηγεί με οποιονδήποτε τρόπο. Απλώς τους επιτρέπει να ακολουθούν και τελικά θα αποκαλύψει την έκβασή τους —αυτό αρκεί. Ο ενθουσιασμός και οι επιθυμίες των ανθρώπων προέρχονται από τον Σατανά, και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν αυτά τα πράγματα να ολοκληρώσουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Ανεξάρτητα από το πώς είναι οι άνθρωποι, πρέπει να έχουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Μπορούν οι άνθρωποι να ολοκληρώσουν τους ανθρώπους; Γιατί ένας σύζυγος αγαπά τη γυναίκα του; Γιατί μια σύζυγος αγαπά τον άντρα της; Γιατί τα παιδιά δείχνουν ευσέβεια προς τους γονείς τους; Γιατί οι γονείς λατρεύουν τα παιδιά τους; Ποια είναι η πρόθεση που τρέφουν όλοι οι άνθρωποι; Δεν συμβαίνει αυτό για να εκπληρώσουν τα δικά τους σχέδια και εγωιστικές επιθυμίες; Συμβαίνει, στ’ αλήθεια, για να ενεργήσουν για χάρη του σχεδίου διαχείρισης του Θεού; Συμβαίνει πραγματικά για να ενεργήσουν για χάρη του έργου του Θεού; Συμβαίνει για να εκπληρώσουν τα καθήκοντα ενός δημιουργημένου όντος; Εκείνοι που από τη στιγμή που άρχισαν να πιστεύουν στον Θεό αδυνατούν να λάβουν την παρουσία του Αγίου Πνεύματος, δεν μπορούν ποτέ να λάβουν το έργο του Αγίου Πνεύματος· αυτοί οι άνθρωποι είναι σαφώς αντικείμενα προς καταστροφή. Ανεξάρτητα από το πόσο πολλή αγάπη έχει κάποιος για αυτούς, δεν μπορεί να αντικαταστήσει το έργο του Αγίου Πνεύματος. Ο ενθουσιασμός και η αγάπη των ανθρώπων αντιπροσωπεύουν τις ανθρώπινες επιθυμίες, μα δεν μπορούν να αντιπροσωπεύσουν τις επιθυμίες του Θεού. Ακόμη κι αν κάποιος δείξει τη μέγιστη δυνατή ποσότητα αγάπης ή ελέους προς εκείνους τους ανθρώπους που πιστεύουν θεωρητικά στον Θεό και προσποιούνται ότι Τον ακολουθούν, χωρίς να ξέρουν τι σημαίνει στην πραγματικότητα η πίστη στον Θεό, και πάλι δεν θα αποκτήσουν τη συμπάθεια του Θεού ούτε θα λάβουν το έργο του Αγίου Πνεύματος. Ακόμα κι αν οι άνθρωποι που ακολουθούν ειλικρινά τον Θεό είναι χαμηλού επιπέδου και αδυνατούν να κατανοήσουν πολλές αλήθειες, μπορούν μάλιστα να λάβουν περιστασιακά το έργο του Αγίου Πνεύματος· εντούτοις, εκείνοι που έχουν αρκετά καλό επίπεδο, αλλά δεν πιστεύουν ειλικρινά, απλώς δεν μπορούν να λάβουν την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Δεν υπάρχει καμία απολύτως πιθανότητα σωτηρίας για αυτούς τους ανθρώπους. Ακόμη κι αν διαβάζουν τα λόγια του Θεού ή περιστασιακά ακούνε κηρύγματα ή δοξολογούν τον Θεό, τελικά δεν θα είναι σε θέση να επιβιώσουν μέχρι τον καιρό της ανάπαυσης. Το αν οι άνθρωποι επιδιώκουν με αληθινή καρδιά δεν καθορίζεται από τον τρόπο με τον οποίο τους κρίνουν οι άλλοι ή τον τρόπο που τους βλέπουν οι άνθρωποι, αλλά από το αν το Άγιο Πνεύμα εργάζεται επάνω τους και από το αν έχουν την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Ακόμα περισσότερο, εξαρτάται από το αν, αφού υποβληθούν στο έργο του Αγίου Πνεύματος για μια ορισμένη περίοδο, έχουν αλλάξει οι διαθέσεις τους κι εκείνοι έχουν αποκτήσει κάποια γνώση για τον Θεό. Αν το Άγιο Πνεύμα εργάζεται πάνω σε ένα άτομο, η διάθεση αυτού του ατόμου θα αλλάξει σταδιακά και η κατανόηση της οπτικής του για την πίστη στον Θεό θα γίνει σταδιακά πιο αγνή. Ανεξάρτητα από το πόσο καιρό ακολουθούν οι άνθρωποι τον Θεό, από τη στιγμή που έχουν υποστεί κάποια αλλαγή, αυτό σημαίνει ότι το Άγιο Πνεύμα εργάζεται πάνω τους. Εάν δεν την έχουν αλλάξει, αυτό σημαίνει ότι το Άγιο Πνεύμα δεν εργάζεται πάνω τους. Ακόμη κι αν αυτοί οι άνθρωποι παρέχουν κάποια υπηρεσία, αυτό που τους ωθεί να το κάνουν είναι η πρόθεση να λάβουν ευλογίες. Η περιστασιακή παροχή υπηρεσίας δεν υποκαθιστά την αλλαγή της διάθεσης. Τελικά, θα καταστραφούν, διότι στη βασιλεία δεν θα είναι απαραίτητοι οι πάροχοι υπηρεσιών ούτε θα είναι αναγκαίοι εκείνοι των οποίων η διάθεση δεν έχει αλλάξει για να παράσχουν υπηρεσίες σ’ εκείνους τους ανθρώπους που έχουν τελειωθεί και είναι αφοσιωμένοι στον Θεό. Αυτά τα λόγια που ειπώθηκαν κατά το παρελθόν, «Η πίστη ενός ανθρώπου στον Κύριο φέρνει ευλογίες σε ολόκληρη την οικογένειά του», ίσχυαν για την Εποχή της Χάριτος, αλλά δεν σχετίζονται με τον προορισμό κάποιου. Ίσχυαν μόνο για ένα στάδιο κατά τη διάρκεια της Εποχής της Χάριτος. Η συνυποδήλωση αυτών των φράσεων αναφερόταν στη γαλήνη και στις υλικές ευλογίες που απολάμβαναν οι άνθρωποι· δεν σήμαιναν ότι ολόκληρη η οικογένεια κάποιου που πιστεύει στον Κύριο θα σωθεί, ούτε σήμαιναν ότι όταν κάποιος λάβει ευλογίες, ολόκληρη η οικογένειά του μπορεί επίσης να έρθει στην ανάπαυση. Το αν κάποιος λαμβάνει ευλογίες ή υποφέρει από δεινά καθορίζεται σύμφωνα με την ουσία του ατόμου, όχι σύμφωνα με οποιαδήποτε κοινή ουσία που ίσως μοιράζεται με άλλους. Αυτού του είδους η ρήση ή ο κανόνας δεν έχει απολύτως καμία θέση στη βασιλεία. Εάν ένα άτομο είναι τελικά σε θέση να επιβιώσει, είναι επειδή πληροί τις απαιτήσεις του Θεού, κι αν δεν είναι τελικά σε θέση να παραμείνει μέχρι τον καιρό της ανάπαυσης, είναι επειδή υπήρξε επαναστατικός απέναντι στον Θεό και δεν έχει ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του Θεού. Ο καθένας έχει έναν κατάλληλο προορισμό, ο οποίος καθορίζεται σύμφωνα με την ουσία του κάθε ατόμου, και δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τους άλλους ανθρώπους. Οι κακές πράξεις ενός παιδιού δεν μπορούν να μεταφέρονται στους γονείς του ούτε η δικαιοσύνη ενός παιδιού μπορεί να μοιράζεται με τους γονείς του. Οι κακές πράξεις ενός γονέα δεν μπορούν να μεταφέρονται στα παιδιά του ούτε η δικαιοσύνη ενός γονέα μπορεί να μοιράζεται με τα παιδιά του. Ο καθένας φέρει τις δικές του αμαρτίες και ο καθένας απολαμβάνει τις δικές του αντίστοιχα ευλογίες. Κανείς δεν μπορεί να υποκαταστήσει κάποιον άλλον. Αυτή είναι δικαιοσύνη. Από την οπτική του ανθρώπου, αν οι γονείς λάβουν ευλογίες, τότε το ίδιο θα συμβεί λογικά και με τα παιδιά τους, κι αν τα παιδιά διαπράττουν το κακό, τότε οι γονείς τους πρέπει να εξιλεωθούν για αυτές τις αμαρτίες. Αυτή είναι η ανθρώπινη οπτική και ο ανθρώπινος τρόπος δράσης· δεν είναι η οπτική του Θεού. Η έκβαση καθενός καθορίζεται σύμφωνα με την ουσία των πράξεών του και καθορίζεται πάντοτε κατάλληλα. Κανείς δεν μπορεί να φέρει τις αμαρτίες του άλλου, πόσο μάλλον να λάβει τιμωρία στη θέση κάποιου άλλου. Αυτό είναι απόλυτο. Η στοργική φροντίδα ενός γονέα για τα παιδιά του δεν σημαίνει ότι μπορεί να εκτελεί δίκαιες πράξεις εκ μέρους των παιδιών του, ούτε η ευσέβεια που οφείλει να έχει ένα παιδί προς τους γονείς του σημαίνει ότι μπορεί να εκτελεί δίκαιες πράξεις εκ μέρους των γονιών του. Αυτό είναι το αληθινό νόημα της φράσης: «Τότε δύο θέλουσιν είσθαι εν τω αγρώ· ο εις παραλαμβάνεται και ο εις αφίνεται· δύο γυναίκες θέλουσιν αλέθει εν τω μύλω, μία παραλαμβάνεται και μία αφίνεται». Οι άνθρωποι δεν μπορούν να πάρουν στην ανάπαυση τα κακά παιδιά τους λόγω της βαθιάς αγάπης τους γι’ αυτά, ούτε μπορεί κανείς να πάρει στην ανάπαυση τη σύζυγό του (ή τον σύζυγό της) βάσει των δικών του δίκαιων πράξεων. Αυτός είναι διοικητικός κανόνας· δεν γίνεται να υπάρξουν εξαιρέσεις για κανέναν. Όσοι κάνουν δίκαιες πράξεις είναι, τελικά, αυτοί που κάνουν δίκαιες πράξεις και όσοι πράττουν το κακό είναι, τελικά, κακοποιοί. Όσοι κάνουν δίκαιες πράξεις, τελικά, θα μπορέσουν να επιβιώσουν, ενώ οι κακοί θα καταστραφούν. Οι άγιοι είναι άγιοι· δεν είναι ακάθαρτοι. Οι ακάθαρτοι είναι ακάθαρτοι, και δεν έχουν τίποτα άγιο. Οι άνθρωποι που θα καταστραφούν θα είναι όλοι τους κακοί κι αυτοί που θα επιβιώσουν θα είναι όλοι τους δίκαιοι —έστω κι αν τα παιδιά των κακών πράττουν δίκαιες πράξεις και ακόμη κι αν οι γονείς των δικαίων πράττουν κακές πράξεις. Δεν υπάρχει εγγενώς καμία σχέση μεταξύ ενός συζύγου που πιστεύει και μιας συζύγου που δεν πιστεύει, και δεν υπάρχει καμία σχέση μεταξύ των παιδιών που πιστεύουν και των γονέων που δεν πιστεύουν· αυτά τα δύο είδη ανθρώπων είναι ασύμβατα. Προτού εισέλθουν οι άνθρωποι στην ανάπαυση, έχουν σαρκικά, οικογενειακά συναισθήματα, αλλά μόλις εισέλθουν στην ανάπαυση, δεν θα υπάρχουν πλέον σαρκικά, οικογενειακά συναισθήματα. Όσοι κάνουν το καθήκον τους είναι εκ φύσεως εχθροί όσων δεν το κάνουν· όσοι αγαπούν τον Θεό και όσοι Τον μισούν αντιτίθενται εγγενώς ο ένας στον άλλο. Εκείνοι που θα εισέλθουν στην ανάπαυση και εκείνοι που θα έχουν καταστραφεί είναι δύο ασύμβατα είδη δημιουργημάτων. Τα δημιουργήματα που εκτελούν τα καθήκοντά τους θα είναι σε θέση να επιβιώσουν, ενώ τα δημιουργήματα που δεν εκτελούν τα καθήκοντά τους θα αποτελέσουν αντικείμενο καταστροφής. Επιπλέον, αυτό θα διαρκέσει ως την αιωνιότητα. Εσύ αγαπάς τον σύζυγό σου ώστε να εκτελέσεις το καθήκον σου ως δημιουργημένο ον; Εσύ αγαπάς τη σύζυγό σου ώστε να εκτελέσεις το καθήκον σου ως δημιουργημένο ον; Δείχνεις στους άπιστους γονείς σου την ευσέβεια που οφείλει να δείχνει ένα παιδί, ώστε να εκτελέσεις το καθήκον σου ως δημιουργημένο ον; Είναι, στ’ αλήθεια, σωστές ή λανθασμένες οι οπτικές του ανθρώπου σχετικά με την πίστη στον Θεό; Για τι ακριβώς πιστεύεις στον Θεό; Τι ακριβώς επιθυμείς να κερδίσεις; Πώς ακριβώς αγαπάς τον Θεό; Εκείνοι που δεν μπορούν να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους ως δημιουργημένα όντα και που δεν μπορούν να καταβάλουν εντατική προσπάθεια, θα μετατραπούν σε αντικείμενα καταστροφής. Υπάρχουν σαρκικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων της σημερινής εποχής, καθώς και δεσμοί αίματος, αλλά στο μέλλον, όλοι αυτοί οι δεσμοί θα σπάσουν. Οι πιστοί και οι άπιστοι είναι εγγενώς ασύμβατοι· αντίθετα, αντιτίθενται ο ένας στον άλλο. Όλοι αυτοί στην ανάπαυση θα είναι άνθρωποι που πιστεύουν ότι υπάρχει ένας Θεός και υποτάσσονται στον Θεό, ενώ όσοι είναι επαναστατικοί απέναντι στον Θεό θα έχουν όλοι καταστραφεί. Δεν θα υπάρχουν πλέον οικογένειες στη γη· πώς θα μπορούσαν να υπάρχουν γονείς ή παιδιά ή συζυγικές σχέσεις; Η μεγάλη ασυμβατότητα μεταξύ πίστης και απιστίας θα έχει καταργήσει πλήρως τέτοιου είδους σαρκικές σχέσεις!

Αρχικά δεν υπήρχαν οικογένειες μεταξύ της ανθρωπότητας· υπήρχαν μόνο άνδρες και γυναίκες —δύο διαφορετικά είδη ανθρώπων. Δεν υπήρχαν χώρες, πόσο μάλλον οικογένειες, αλλά ως αποτέλεσμα της διαφθοράς της ανθρωπότητας, όλα τα είδη των ανθρώπων οργανώθηκαν σε μεμονωμένες πατριές που αργότερα εξελίχθηκαν σε χώρες και εθνότητες. Αυτές οι χώρες και οι εθνότητες αποτελούνταν από μικρές μεμονωμένες οικογένειες και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, κατανεμήθηκαν όλα τα είδη ανθρώπων μεταξύ διαφόρων φυλών βάσει γλωσσικών διαφορών και συνόρων. Στην πραγματικότητα, ανεξάρτητα από πόσες φυλές μπορεί να υπάρχουν στον κόσμο, η ανθρωπότητα έχει τελικά έναν πρόγονο. Στην αρχή, υπήρχαν μόνο δύο είδη ανθρώπων, και αυτά τα δύο είδη ήταν οι άντρες και οι γυναίκες. Ωστόσο, εξαιτίας της προόδου του έργου του Θεού, της πορείας της ιστορίας και των γεωγραφικών αλλαγών, αυτά τα δύο είδη ανθρώπων εξελίχθηκαν σε διαφορετικό βαθμό σε ακόμη περισσότερα είδη ανθρώπων. Κατά βάση, ανεξάρτητα από το πόσες φυλές μπορεί να συνιστούν την ανθρωπότητα, όλη η ανθρωπότητα εξακολουθεί να είναι δημιουργία του Θεού. Ανεξάρτητα από τις φυλές στις οποίες ανήκουν, είναι όλα δημιουργήματά Του· είναι όλοι απόγονοι του Αδάμ και της Εύας. Παρόλο που δεν φτιάχτηκαν από τα χέρια του Θεού, είναι απόγονοι του Αδάμ και της Εύας, τους οποίους δημιούργησε ο ίδιος ο Θεός. Σε όποιο είδος όντος κι αν ανήκουν οι άνθρωποι, είναι όλοι δημιουργήματά Του· εφόσον είναι δημιουργημένοι άνθρωποι, θα πρέπει να έχουν τους προορισμούς που οφείλουν να έχουν οι άνθρωποι, και θα διαχωριστούν σύμφωνα με τους κανόνες για τη διευθέτηση των ανθρώπων. Με άλλα λόγια, όλοι όσοι κάνουν κακό και όλοι όσοι εκτελούν δίκαιες πράξεις είναι, εξάλλου, δημιουργήματα. Τα δημιουργήματα που διαπράττουν το κακό, τελικά, θα καταστραφούν και τα δημιουργήματα που εκτελούν δίκαιες πράξεις θα επιβιώσουν. Αυτή είναι η πιο κατάλληλη διευθέτηση για αυτά τα δύο είδη δημιουργημάτων. Όσοι κάνουν κακό δεν μπορούν, εξαιτίας της επαναστατικότητάς τους, να αρνηθούν ότι είναι δημιουργήματα του Θεού, κι όμως έχουν αιχμαλωτιστεί από τον Σατανά, κι έτσι δεν μπορούν να σωθούν. Τα δημιουργήματα που κάνουν δίκαιες πράξεις δεν μπορούν, βάσει του γεγονότος ότι θα επιβιώσουν, να αρνηθούν ότι έχουν δημιουργηθεί από τον Θεό, αλλά έχουν λάβει σωτηρία αφότου έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά. Όσοι κάνουν κακό είναι δημιουργήματα που είναι επαναστατικά απέναντι στον Θεό· είναι δημιουργήματα που δεν μπορούν να σωθούν και έχουν ήδη κυριευτεί πλήρως από τον Σατανά. Οι άνθρωποι που διαπράττουν το κακό είναι επίσης άνθρωποι· είναι άνθρωποι που έχουν διαφθαρεί στον μέγιστο βαθμό και δεν μπορούν να σωθούν. Οι άνθρωποι που εκτελούν δίκαιες πράξεις, καθώς είναι κι αυτοί δημιουργήματα, έχουν επίσης διαφθαρεί, αλλά είναι άνθρωποι που είναι πρόθυμοι να αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και έχουν γίνει ικανοί να υποταχθούν στον Θεό. Οι άνθρωποι που εκτελούν δίκαιες πράξεις δεν ξεχειλίζουν από δικαιοσύνη. Αντιθέτως, είναι άνθρωποι που έχουν λάβει σωτηρία, έχουν αποβάλει τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και έχουν υποταχθεί στον Θεό, άνθρωποι που θα παραμείνουν σταθεροί στο τέλος. Δεν ισχύει ότι είναι άνθρωποι που δεν έχουν διαφθαρεί ποτέ από τον Σατανά. Αφού τελειώσει το έργο του Θεού, ανάμεσα σε όλα τα δημιουργήματα θα υπάρξουν κι εκείνα που θα καταστραφούν κι εκείνα που θα επιβιώσουν. Αυτή είναι μια αναπόφευκτη εξέλιξη του έργου διαχείρισής του· κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί. Δεν θα επιτραπεί στους κακούς να επιβιώσουν· όσοι υποτάσσονται στον Θεό και Τον ακολουθούν μέχρι τέλους, σίγουρα θα επιβιώσουν. Καθώς πρόκειται για το έργο διαχείρισης της ανθρωπότητας, θα υπάρξουν κι εκείνοι που παραμένουν κι αυτοί που αποκλείονται. Πρόκειται για τις διαφορετικές εκβάσεις διαφορετικών ειδών ανθρώπων, και αυτές είναι οι πιο κατάλληλες ρυθμίσεις για τα δημιουργήματα. Η τελική διευθέτηση του Θεού για το ανθρώπινο είδος είναι να το διαχωρίσει διασπώντας οικογένειες, διαλύοντας εθνότητες και καταλύοντας εθνικά σύνορα καταλήγοντας σε μια διευθέτηση χωρίς οικογένειες ή εθνικά σύνορα, διότι οι άνθρωποι, τελικά, κατάγονται από έναν πρόγονο και είναι δημιουργήματα του Θεού. Εν ολίγοις, τα δημιουργήματα που κάνουν κακό θα καταστραφούν όλα και τα δημιουργήματα που υποτάσσονται στον Θεό θα επιβιώσουν. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δεν θα υπάρχουν οικογένειες, ούτε χώρες και, κυρίως, ούτε εθνότητες όταν θα έρθει ο καιρός της ανάπαυσης· αυτό το είδος της ανθρωπότητας θα είναι το πιο άγιο είδος ανθρωπότητας. Ο Αδάμ και η Εύα δημιουργήθηκαν αρχικά ώστε η ανθρωπότητα να διαχειρίζεται όλα τα πράγματα στη γη· με άλλα λόγια, οι άνθρωποι ήταν αρχικά οι κύριοι όλων των πραγμάτων. Η επιθυμία του Ιεχωβά όταν δημιουργούσε τους ανθρώπους ήταν να υπάρχουν πάνω στη γη και να διαχειρίζονται όλα τα πράγματα πάνω σ’ αυτήν, επειδή η ανθρωπότητα δεν είχε διαφθαρεί αρχικά και ήταν ανίκανη να διαπράξει κακό. Ωστόσο, αφότου διεφθάρησαν οι άνθρωποι, δεν ήταν πλέον οι διαχειριστές όλων των πραγμάτων. Ο σκοπός της σωτηρίας του Θεού είναι να αποκατασταθεί αυτή η λειτουργία της ανθρωπότητας, να αποκατασταθεί η αρχική λογική και η αρχική υποταγή του ανθρώπινου είδους. Η ανθρωπότητα στην ανάπαυση θα είναι η ίδια η αναπαράσταση του αποτελέσματος, το οποίο ο Θεός ελπίζει να επιτύχει με το έργο Του της σωτηρίας. Αν και δεν θα είναι πλέον μια ζωή όπως αυτή στον Κήπο της Εδέμ, η ουσία τους θα είναι η ίδια· απλώς, η ανθρωπότητα δεν θα είναι πια η μη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, αλλά αντιθέτως, μια ανθρωπότητα που διεφθάρη και αργότερα έλαβε τη σωτηρία. Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν λάβει σωτηρία, τελικά (δηλαδή αφού επιτελεστεί το έργο του Θεού) θα εισέλθουν στην ανάπαυση. Ομοίως, και η έκβαση εκείνων που πρόκειται να τιμωρηθούν θα αποκαλυφθεί πλήρως στο τέλος και θα καταστραφούν μόνο αφού περατωθεί το έργο του Θεού. Με άλλα λόγια, μόλις περατωθεί το έργο Του, όσοι ποιούν το κακό και όσοι έχουν σωθεί θα αποκαλυφθούν όλοι τους, διότι το έργο της αποκάλυψης όλων των ειδών ανθρώπων (ανεξάρτητα από το αν είναι κακοί ή μεταξύ όσων σώζονται) θα πραγματοποιηθεί πάνω σε όλους ταυτόχρονα. Οι κακοί θα αποκλειστούν και σε όσους επιτραπεί να παραμείνουν θα αποκαλυφθούν ταυτόχρονα. Επομένως, η έκβαση όλων των ειδών ανθρώπων θα αποκαλυφθεί ταυτόχρονα. Ο Θεός δεν θα επιτρέψει σε μια ομάδα ανθρώπων που έχει λάβει σωτηρία να εισέλθει στην ανάπαυση, προτού παραμερίσει τους κακούς και δεν τους κρίνει ούτε τους υποβάλλει σε αργή τιμωρία· αυτά δεν είναι τα γεγονότα. Όταν οι κακοί καταστραφούν κι εκείνοι που θα επιβιώσουν εισέλθουν στην ανάπαυση, το έργο του Θεού θα έχει ολοκληρωθεί στο σύμπαν. Δεν θα υπάρχει σειρά προτεραιότητας μεταξύ εκείνων που λαμβάνουν ευλογίες και εκείνων που υποφέρουν από δεινά· αυτοί που λαμβάνουν ευλογίες θα ζήσουν για πάντα, ενώ όσοι υποφέρουν από δεινά θα χαθούν στην αιωνιότητα. Αυτά τα δύο στάδια του έργου θα ολοκληρωθούν ταυτόχρονα. Ακριβώς λόγω της ύπαρξης επαναστατικών ανθρώπων, θα αποκαλυφθεί η δικαιοσύνη εκείνων που υποτάσσονται, κι ακριβώς επειδή υπάρχουν εκείνοι που έχουν λάβει ευλογίες, θα αποκαλυφθούν τα δεινά που υφίστανται οι κακοί, εξαιτίας των κακών τους πράξεων. Αν ο Θεός δεν αποκάλυπτε τους κακούς, τότε οι άνθρωποι που υποτάσσονται ειλικρινά στον Θεό δεν θα έβλεπαν ποτέ τον ήλιο. Αν ο Θεός δεν έπαιρνε αυτούς που υποτάσσονται σ’ Αυτόν σε έναν κατάλληλο προορισμό, τότε εκείνοι που είναι επαναστατικοί απέναντι στον Θεό δεν θα ήταν σε θέση να λάβουν την τιμωρία που τους αξίζει. Αυτή είναι η διαδικασία του έργου του Θεού. Εάν δεν πραγματοποιούσε αυτό το έργο της τιμωρίας του κακού και της ανταμοιβής του καλού, τότε τα δημιουργήματα δεν θα ήταν ποτέ σε θέση να εισέλθουν στους αντίστοιχους προορισμούς τους. Μόλις η ανθρωπότητα εισέλθει στην ανάπαυση, οι κακοποιοί θα έχουν καταστραφεί και όλη η ανθρωπότητα θα βρίσκεται στον σωστό δρόμο· όλα τα είδη ανθρώπων θα καταταχθούν σύμφωνα με το είδος τους με βάση τις λειτουργίες που θα πρέπει να επιτελούν. Μόνο αυτή θα είναι η ημέρα ανάπαυσης της ανθρωπότητας και μόνο αυτή είναι η αναπόφευκτη εξέλιξη για την ανάπτυξη της ανθρωπότητας. Μόνο όταν η ανθρωπότητα εισέλθει στην ανάπαυση θα ολοκληρωθεί τελικά το σπουδαίο έργο του Θεού· αυτό θα είναι το τελικό μέρος του έργου Του. Αυτό το έργο θα τελειώσει ολόκληρη την παρακμιακή ζωή της ανθρωπότητας εν σαρκί, καθώς και τη ζωή της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Από εκείνο το σημείο και μετά, οι άνθρωποι θα εισέλθουν σε ένα νέο βασίλειο. Αν και όλοι οι άνθρωποι θα ζουν εν σαρκί, η ουσία αυτής της ζωής και η ζωή της διεφθαρμένης ανθρωπότητας θα έχουν χαρακτηριστική διαφορά. Η σημασία αυτής της ύπαρξης και της ύπαρξης της διεφθαρμένης ανθρωπότητας επίσης διαφέρουν. Αν και αυτό δεν θα είναι η ζωή ενός νέου είδους ανθρώπου, μπορεί να λεχθεί ότι είναι η ζωή μιας ανθρωπότητας που έχει σωθεί, καθώς και μια ζωή στην οποία η ανθρώπινη φύση και λογική έχουν ανακτηθεί. Αυτοί θα είναι άνθρωποι που κάποτε ήταν επαναστατικοί απέναντι στον Θεό, οι οποίοι έχουν κατακτηθεί από τον Θεό και έπειτα σώθηκαν από Αυτόν. Αυτοί θα είναι άνθρωποι που ατίμασαν τον Θεό και αργότερα κατέθεσαν μαρτυρία γι’ Αυτόν. Αφότου θα έχουν υποβληθεί στη δοκιμασία Του και θα έχουν παραμείνει, η ύπαρξή τους θα είναι η πιο ουσιαστική ύπαρξη· θα είναι άνθρωποι που κατέθεσαν μαρτυρία για τον Θεό ενώπιον του Σατανά και άνθρωποι που είναι άξιοι να ζουν. Εκείνοι που θα καταστραφούν είναι αυτοί που δεν μπορούν να παραμείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους για τον Θεό και δεν είναι άξιοι να συνεχίσουν να ζουν. Η καταστροφή τους θα είναι αποτέλεσμα των κακών τους πράξεων, και αυτός ο αφανισμός είναι ο καλύτερος προορισμός για αυτούς. Στο μέλλον, όταν η ανθρωπότητα εισέλθει σε ένα όμορφο βασίλειο, δεν θα υπάρξει καμία σχέση μεταξύ συζύγων, μεταξύ πατέρα και κόρης ή μεταξύ μητέρας και γιου όπως οι άνθρωποι φαντάζονται ότι θα βρουν. Εκείνη την ώρα, κάθε άνθρωπος θα καταταχθεί σύμφωνα με το είδος του και οι οικογένειες θα έχουν ήδη διαλυθεί. Έχοντας αποτύχει παταγωδώς, ο Σατανάς δεν θα ενοχλήσει ποτέ ξανά την ανθρωπότητα, κι έτσι οι άνθρωποι δεν θα έχουν πλέον σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις. Αυτοί οι επαναστατικοί άνθρωποι θα έχουν ήδη καταστραφεί, και μόνο οι άνθρωποι που υποτάσσονται θα επιβιώσουν. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, πολύ λίγες οικογένειες θα επιβιώσουν άθικτες· κι έτσι, πώς μπορούν να συνεχίσουν να υπάρχουν σαρκικές σχέσεις; Η προηγούμενη ένσαρκη ζωή της ανθρωπότητας θα απαγορευτεί τελείως· άρα πώς μπορούν να υπάρχουν σαρκικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων; Χωρίς σατανικές διεφθαρμένες διαθέσεις, η ανθρώπινη ζωή δεν θα είναι πια η παλιά ζωή του παρελθόντος, αλλά αντίθετα μια νέα ζωή. Οι γονείς θα χάσουν τα παιδιά, και τα παιδιά θα χάσουν τους γονείς τους. Οι σύζυγοι θα χάσουν τις συζύγους, και οι σύζυγοι θα χάσουν τους συζύγους τους. Επί του παρόντος, υπάρχουν σαρκικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, αλλά θα πάψουν να υπάρχουν μόλις εισέλθουν όλοι στην ανάπαυση. Μόνο αυτού του είδους η ανθρωπότητα θα κατέχει δικαιοσύνη και αγιοσύνη· μόνο αυτού του είδους η ανθρωπότητα μπορεί να λατρεύει τον Θεό.

Ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους, τους τοποθέτησε πάνω στη γη και τους καθοδηγεί έκτοτε, αργότερα τους έσωσε και υπηρέτησε ως προσφορά περί αμαρτίας για την ανθρωπότητα, και, στο τέλος, πρέπει ακόμα να κατακτήσει την ανθρωπότητα, να σώσει τους ανθρώπους εξ ολοκλήρου και να τους αποκαταστήσει στην αρχική τους ομοιότητα. Αυτό είναι το έργο με το οποίο έχει ασχοληθεί από την αρχή μέχρι το τέλος —η αποκατάσταση της ανθρωπότητας στην αρχική της εικόνα και ομοιότητα. Ο Θεός θα εγκαθιδρύσει τη βασιλεία Του και θα αποκαταστήσει την αρχική ομοιότητα των ανθρώπινων όντων, πράγμα που σημαίνει ότι ο Θεός θα αποκαταστήσει την εξουσία Του πάνω στη γη και ανάμεσα σε όλα τα δημιουργήματα. Οι άνθρωποι έχασαν τις θεοφοβούμενες καρδιές τους καθώς και τη λειτουργία που οφείλουν να έχουν τα δημιουργήματα αφότου διεφθάρησαν από τον Σατανά. Όλοι τους έγιναν εχθροί επαναστατικοί απέναντι στον Θεό, έζησαν υπό τη δύναμη του Σατανά και υποβλήθηκαν στη χειραγώγηση του Σατανά· έτσι, ο Θεός δεν είχε κανέναν τρόπο να εργαστεί ανάμεσα στα δημιουργήματά Του, και έγινε ακόμα πιο ανήμπορος να κερδίσει τον φόβο τους. Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν από τον Θεό και όφειλαν να λατρεύουν τον Θεό, αλλά, στην πραγματικότητα, γύρισαν την πλάτη τους σ’ Αυτόν και λάτρεψαν τον Σατανά αντ’ Αυτού. Ο Σατανάς έγινε το είδωλο στην καρδιά τους. Έτσι, ο Θεός έχασε τη θέση Του στην καρδιά τους, δηλαδή χάθηκε η σημασία πίσω από τη δημιουργία της ανθρωπότητας από Εκείνον. Συνεπώς, για να αποκαταστήσει τη σημασία πίσω από τη δημιουργία της ανθρωπότητας από Εκείνον, πρέπει να αποκαταστήσει την αρχική ομοιότητά της και να απαλλάξει την ανθρωπότητα από τις διεφθαρμένες της διαθέσεις. Για να διεκδικήσει και πάλι τους ανθρώπους από τον Σατανά, πρέπει να τους σώσει από την αμαρτία. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί ο Θεός να αποκαταστήσει σταδιακά την αρχική ομοιότητα και λειτουργία τους και, τελικά, να αποκαταστήσει τη βασιλεία Του. Η ολοκληρωτική καταστροφή αυτών των υιών της επανάστασης, στο τέλος, θα γίνει για να επιτραπεί στους ανθρώπους να βελτιώσουν τη λατρεία τους στον Θεό και τη ζωή τους επί γης. Εφόσον ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους, θα τους κάνει να Τον λατρεύουν· εφόσον επιθυμεί να αποκαταστήσει την αρχική λειτουργία της ανθρωπότητας, θα την αποκαταστήσει πλήρως και χωρίς καμία νόθευση. Η αποκατάσταση της εξουσίας Του σημαίνει πως θα κάνει τους ανθρώπους να Τον λατρεύουν και να υποτάσσονται σ’ Αυτόν· σημαίνει ότι ο Θεός θα κάνει τους ανθρώπους να ζουν λόγω Αυτού και θα κάνει τους εχθρούς Του να χάνονται ως αποτέλεσμα της εξουσίας Του. Σημαίνει ότι ο Θεός θα κάνει όλα όσα έχουν σχέση μ’ Αυτόν να κυριαρχήσουν μεταξύ των ανθρώπων χωρίς καμία αντίσταση από κανέναν. Η βασιλεία που επιθυμεί να εγκαθιδρύσει ο Θεός είναι η δική Του βασιλεία. Η ανθρωπότητα που επιθυμεί είναι μία που Τον λατρεύει, μία που υποτάσσεται πλήρως σ’ Αυτόν και που διακατέχεται από τη δόξα Του. Αν ο Θεός δεν έσωζε τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, τότε θα χανόταν η σημασία που είχε το ότι δημιούργησε την ανθρωπότητα· Εκείνος δεν θα είχε πλέον εξουσία ανάμεσα στους ανθρώπους και η βασιλεία Του δεν θα μπορούσε πλέον να υπάρχει πάνω στη γη. Αν ο Θεός δεν κατέστρεφε εκείνους τους εχθρούς που είναι επαναστατικοί απέναντί Του, δεν θα μπορούσε να κερδίσει την πλήρη δόξα Του ούτε θα μπορούσε να εγκαθιδρύσει τη βασιλεία Του πάνω στη γη. Το να καταστρέψει ολοκληρωτικά εκείνους ανάμεσα στην ανθρωπότητα που είναι επαναστατικοί απέναντί Του και να φέρει στην ανάπαυση εκείνους που έχουν ολοκληρωθεί —αυτά θα είναι τα σημάδια της ολοκλήρωσης του έργου Του και του σπουδαίου επιτεύγματός Του. Όταν οι άνθρωποι αποκατασταθούν στην αρχική τους ομοιότητα, και όταν μπορέσουν να εκπληρώσουν τα αντίστοιχα καθήκοντά τους, μπορέσουν να διατηρήσουν τη δική τους σωστή θέση και να υποταχθούν σε όλες τις ρυθμίσεις του Θεού, ο Θεός θα έχει κερδίσει μια ομάδα ανθρώπων πάνω στη γη που Τον λατρεύει, και θα έχει επίσης εγκαθιδρύσει μια βασιλεία πάνω στη γη που Τον λατρεύει. Θα σημειώσει αιώνια νίκη επί γης και όλοι όσοι εναντιώνονται σ’ Αυτόν, θα χαθούν στην αιωνιότητα. Έτσι, θα αποκατασταθεί η αρχική Του πρόθεση όσον αφορά τη δημιουργία της ανθρωπότητας. Θα αποκατασταθεί η πρόθεσή Του να δημιουργήσει τα πάντα και θα αποκατασταθεί επίσης η εξουσία Του επί της γης, μεταξύ των πάντων και μεταξύ των εχθρών Του. Αυτά θα είναι τα σημάδια της συνολικής νίκης Του. Από εκείνο το σημείο και πέρα, η ανθρωπότητα θα εισέλθει στην ανάπαυση και θα ξεκινήσει μια ζωή που είναι στον σωστό δρόμο. Ο Θεός θα εισέλθει επίσης στην αιώνια ανάπαυση με την ανθρωπότητα, και θα ξεκινήσει μια αιώνια ζωή, την οποία θα μοιράζονται ο ίδιος και οι άνθρωποι. Η ακαθαρσία και η επαναστατικότητα επί γης θα έχουν εξαφανιστεί, και όλος ο θρήνος θα έχει υποχωρήσει, και τα πάντα σ’ αυτόν τον κόσμο που εναντιώνονται στον Θεό θα έχουν πάψει να υπάρχουν. Μόνο ο Θεός και εκείνοι οι άνθρωποι στους οποίους έχει φέρει τη σωτηρία θα παραμείνουν· μόνο η δημιουργία Του θα παραμείνει.