Από του Γουίλσον, Γαλλία

Επειδή γνωρίζω κάποια πράγματα για την επισκευή ηλεκτρονικών συσκευών, οι αδελφοί κι οι αδελφές έρχονται συχνά σε εμένα όταν έχει πρόβλημα η συσκευή τους, και συνήθως μπορώ και το διορθώνω. Μια φορά, η συσκευή ενός αδελφού είχε πρόβλημα, κι εγώ τον βοήθησα με τον έλεγχο και την επισκευή. Ο αδελφός είπε: «Ξέρεις να το κάνεις αυτό; Μακάρι να μπορούσα κι εγώ να μάθω να κάνω τέτοια πράγματα μια μέρα». Ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση και είπα: «Δεν είναι και τόσο περίπλοκο. Μόλις κατανοήσεις τις αρχές, μπορείς να μάθεις γρήγορα». Ο αδελφός έγνεψε με θαυμασμό κι εμένα με πλημμύρισε μια βαθιά αίσθηση περηφάνιας και ανωτερότητας.

Μια φορά, οι αδελφοί κι οι αδελφές χρειάζονταν βοήθεια με τη συναρμολόγηση δύο υπολογιστών και ζήτησαν τη συνδρομή μου. Σκέφτηκα: «Ο αδελφός Λίαμ κι ο αδελφός Μάικλ ήταν κάποτε υπεύθυνοι για τη συναρμολόγηση υπολογιστών. Τώρα που έχουν φύγει, μόνο εγώ ξέρω λίγα πράγματα για τα ηλεκτρονικά, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν έχω συναρμολογήσει ποτέ υπολογιστή. Αν οι αδελφοί κι οι αδελφές φέρουν τελικά τον εξοπλισμό κι εγώ δεν τον συναρμολογήσω καλά, θα είναι μεγάλη ντροπή! Οι αδελφοί κι οι αδελφές θα σκεφτούν: “Νόμιζα πως ήξερες από ηλεκτρονικά, αλλά ούτε έναν υπολογιστή δεν μπορείς να συναρμολογήσεις”». Βρήκα, λοιπόν, μερικά εκπαιδευτικά βίντεο για τη συναρμολόγηση υπολογιστών, για να τα μελετήσω από πριν, και βρήκα κι έναν υπολογιστή για να τον αποσυναρμολογήσω και να τον συναρμολογήσω ξανά. Αφού το έκανα μερικές φορές για εξάσκηση, έμαθα αρκετά καλά πώς να συναρμολογώ υπολογιστές και να διαμορφώνω το σύστημά τους, κι αναστέναξα με ανακούφιση. Σύντομα, ένας αδελφός έφερε έναν υπολογιστή, που ήταν ήδη συναρμολογημένος και χρειαζόταν μόνο τη διαμόρφωση συστήματος. Νόμιζα πως θα ήταν εύκολο. Όταν, όμως, άρχισα τη διαμόρφωση, είδα ότι το σύστημα αυτού του υπολογιστή ήταν λίγο διαφορετικό από εκείνα που είχα διαμορφώσει στο παρελθόν, και δεν μπορούσα να μπω στη διεπαφή διαμόρφωσης. Φοβόμουν μήπως έβλεπαν οι άλλοι ότι δεν μπορούσα να το κάνω και με υποτιμούσαν, οπότε κράτησα χαμηλό προφίλ και δοκίμαζα διάφορα μαστορέματα για να βγάλω άκρη. Πέρασε λίγη ώρα κι εγώ ακόμα δεν μπορούσα να το κάνω να δουλέψει. Οι αδελφοί που ήταν δίπλα μου έλεγαν τη γνώμη τους, προτείνοντας ο καθένας διαφορετικούς τρόπους χειρισμού του ζητήματος. Κάποιοι πρότειναν να ψάξω εκπαιδευτικά βίντεο κι άλλοι πρότειναν να καλέσω τον Μάικλ. Αυτές οι συστάσεις με άγχωναν. Σκέφτηκα: «Πρέπει να τελειώνω γρήγορα με τη διαμόρφωση. Αν αφήσω τους άλλους να μου πουν πώς να το διαμορφώσω, δεν θα φανώ ανίκανος; Και τότε σίγουρα θα με υποτιμήσουν οι αδελφοί». Τους αγνόησα, λοιπόν, και συνέχισα να προσπαθώ μόνος μου. Εκείνη τη στιγμή, ένας απ’ τους αδελφούς πήρε τηλέφωνο τον Μάικλ. Εγώ δεν έδινα καμία σημασία, αλλά τυχαία άκουσα τον Μάικλ να λέει: «Κράτησε πατημένο αυτό το πλήκτρο και μην το αφήνεις, κι έτσι θα μπορέσεις να μπεις στη διεπαφή διαμόρφωσης». Έκανα αυτό και το ρύθμισα ξανά, και σύντομα η διαμόρφωση ολοκληρώθηκε. Έπειτα, έκανα αυτοκριτική για όσα αποκάλυψα σε αυτήν την κατάσταση κι ένιωσα ότι ήμουν πολύ παράλογος. Είναι σαφές ότι δεν ήξερα πώς να το κάνω, αλλά δεν τολμούσα να το παραδεχτώ, από φόβο μήπως με υποτιμήσουν οι άλλοι. Όταν οι άλλοι τηλεφώνησαν για βοήθεια, ένιωσα πως αρνούνταν τις ικανότητές μου, και ένιωσα αντίσταση. Όταν έκανα αυτοκριτική για όσα αποκάλυψα, αηδίασα λίγο με τον εαυτό μου. Σκέφτηκα μέσα μου: «Την επόμενη φορά, δεν γίνεται να κρυφτώ και να μασκαρευτώ έτσι».

Την άλλη μέρα, βγήκα για κάτι αγγαρείες κι ένας αδελφός μού τηλεφώνησε να επιστρέψω γρήγορα, λέγοντας ότι υπήρχε ένας υπολογιστής που χρειαζόταν συναρμολόγηση, κι εκείνοι δεν ήξεραν πώς να το κάνουν. Ένιωσα αμέσως ότι η απουσία μου ήταν αισθητή. Σκέφτηκα: «Φαίνεται πως όλα καταρρέουν όταν λείπω εγώ! Μπορεί να μην έχω συναρμολογήσει ξανά υπολογιστή, αλλά έχω γνώσεις στις επισκευές και μάλλον θα μπορέσω να πιάσω γρήγορα τις βασικές αρχές. Αργότερα, θα τους εξηγήσω τις αρχές και θα τους δείξω ότι και πάλι ξέρω περισσότερα». Όταν γύρισα σπίτι, είδα ότι αυτός ο υπολογιστής ήταν διαφορετικός από εκείνους με τους οποίους είχα ασχοληθεί στο παρελθόν και πανικοβλήθηκα λίγο, καθώς σκέφτηκα: «Αν παραδεχτώ ότι δεν έχω συναρμολογήσει ποτέ ως τώρα αυτόν τον τύπο υπολογιστή, μήπως θα πουν “Άρα υπάρχουν πράγματα που δεν γνωρίζει” και θα με υποτιμήσουν;» Εξήγησα, λοιπόν, τις αρχές συναρμολόγησης με βάση την προηγούμενη εμπειρία μου, καθώς και τον τρόπο λειτουργίας του. Ενώ, όμως, συναρμολογούσα τον υπολογιστή, δεν ήμουν σίγουρος αν το έκανα σωστά. Αγχώθηκα τόσο πολύ που άρχισα να ιδρώνω. Ήθελα να πάρω τηλέφωνο τον Λίαμ για να μου δώσει συμβουλές, αλλά μου ήταν αδύνατο να ζητήσω βοήθεια. Σκέφτηκα: «Οι αδελφοί κι οι αδελφές νομίζουν πως ξέρω να το κάνω, αν όμως ζητήσω βοήθεια απ’ τον Λίαμ, τότε θα θεωρήσουν σίγουρα ότι δεν είμαι αρκετά επιδέξιος. Θα συνεχίσουν, άραγε, να με έχουν σε εκτίμηση; Θα συνεχίσουν, άραγε, να έρχονται σε εμένα για βοήθεια; Όχι, δεν γίνεται να αφήσω τους αδελφούς και τις αδελφές να με υποτιμήσουν. Θα βγάλω άκρη μόνος μου. Μάλλον θα καταφέρω να λύσω το πρόβλημα». Διάβαζα, λοιπόν, το εγχειρίδιο ενώ χρησιμοποιούσα τη μέθοδο που γνώριζα για να συνδέσω τα καλώδια και να κάνω δοκιμή. Μόλις, όμως, σύνδεσα τα καλώδια κι άνοιξα το ρεύμα, άρχισε να βγαίνει καπνός από τον πύργο του υπολογιστή και τον έβγαλα γρήγορα απ’ την πρίζα. Ο αδελφός Τσάρλι ρώτησε: «Τι συνέβη;» Κοκκίνισα και είπα: «Νομίζω πως σύνδεσα λάθος τα καλώδια και έκαψα την πλακέτα». Για να βρω μια διέξοδο, είπα: «Θα φέρω ένα πολύμετρο για να δω αν κάηκε». Όταν επέστρεψα στο δωμάτιο, το κεφάλι μου ήταν χάλια και σκέφτηκα: «Πώς συνέβη αυτό; Όχι μόνο δεν κατάφερα να τον συναρμολογήσω, αλλά επιπλέον έκαψα και την πλακέτα. Ντρέπομαι τόσο πολύ. Δεν θέλω να αντικρίσω κανέναν. Αν ήξερα ότι θα συνέβαινε αυτό, θα είχα τηλεφωνήσει στον Λίαμ για να μου δώσει συμβουλές, και δεν θα είχε γίνει αυτό». Όσο πιο πολύ το σκεφτόμουν, τόσο πιο πολύ μετάνιωνα γι’ αυτό που είχα κάνει και ήθελα να αυτοχαστουκιστώ. Όταν βγήκα απ’ το δωμάτιο, ο Τσάρλι μιλούσε ήδη στο τηλέφωνο με τον Λίαμ, και ο Λίαμ τού έλεγε πώς να συνδέσει τα καλώδια. Στην πραγματικότητα, η λύση ήταν πολύ απλή, αλλά δεν την είχα σκεφτεί. Εκείνη τη στιγμή, ένιωθα πολλές τύψεις και σκεφτόμουν: «Αν είχα αφήσει απλώς κάποιον να με καθοδηγήσει, δεν θα είχα πάρει το λάθος μονοπάτι. Τώρα, όμως, που κάηκε η πλακέτα, πρέπει να την αντικαταστήσουμε. Έτσι, οι αδελφοί κι οι αδελφές θα αργήσουν να χρησιμοποιήσουν τον υπολογιστή για τα καθήκοντά τους».

Έπειτα, στοχάστηκα και αναρωτήθηκα: «Ποια διεφθαρμένη διάθεση αποκάλυψα σε αυτά τα δύο περιστατικά, στη διαμόρφωση του συστήματος και στη συναρμολόγηση του υπολογιστή;» Μίλησα σε έναν αδελφό για την κατάστασή μου, κι εκείνος μου επισήμανε: «Όταν ξέρουμε μερικά πράγματα για μια δεξιότητα, το παίζουμε ανώτεροι. Είναι σαν να βάζουμε τα χέρια μας και να βγάζουμε τα μάτια μας». Όταν το άκουσα αυτό, συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν πράγματι το πρόβλημά μου, κι έτσι έψαξα τα λόγια του Θεού που αφορούσαν αυτό το θέμα. Ο Θεός λέει: «Να στέκεσαι στην κατάλληλη θέση του δημιουργήματος και να είσαι συνηθισμένος άνθρωπος: Είναι εύκολο αυτό; (Όχι, δεν είναι.) Που είναι το δύσκολο; Εδώ: Οι άνθρωποι νομίζουν πάντα ότι στο κεφάλι τους έχουν πολλά φωτοστέφανα και τίτλους. Επίσης, οικειοποιούνται την ταυτότητα και τη θέση μεγάλων προσωπικοτήτων και υπερανθρώπων και έχουν όλες αυτές τις προσποιητές και ψευδείς πρακτικές και εξωτερικές εκδηλώσεις. Αν δεν εγκαταλείψεις αυτά τα πράγματα, αν σε περιορίζουν και ελέγχουν μονίμως τα λόγια και τις πράξεις σου, τότε πολύ δύσκολα θα εισέλθεις στην πραγματικότητα του λόγου του Θεού. Θα δυσκολευτείς να μην ανυπομονείς για λύσεις για πράγματα που δεν καταλαβαίνεις και να αρχίσεις να φέρνεις τέτοια ζητήματα πιο συχνά ενώπιον του Θεού και να Του προσφέρεις την ειλικρινή σου καρδιά. Δεν θα μπορείς να το κάνεις αυτό. Ακριβώς επειδή η θέση σου, οι τίτλοι σου, η ταυτότητά σου και όλα αυτά τα πράγματα είναι ψευδή και αναληθή, πάνε κόντρα στα λόγια του Θεού και είναι αντίθετα μ’ αυτά, για τους λόγους αυτούς σε δεσμεύουν κι έτσι δεν μπορείς να προσέλθεις ενώπιον του Θεού. Τι σου προκαλούν αυτά τα πράγματα; Σε κάνουν καλό στο να μεταμφιέζεσαι, να κάνεις ότι καταλαβαίνεις, να προσποιείσαι ότι είσαι έξυπνος και μεγάλη προσωπικότητα, να προσποιείσαι ότι είσαι διάσημος και ικανός, να προσποιείσαι ότι είσαι σοφός και ότι ξέρεις τα πάντα, ότι είσαι ικανός για τα πάντα και ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα. Έτσι οι άλλοι θα σε λατρεύουν και θα σε θαυμάζουν. Θα παρουσιάζουν σ’ εσένα όλα τους τα προβλήματα, θα βασίζονται σ’ εσένα και θα σε θαυμάζουν. Έτσι, είναι σαν να βάζεις τον εαυτό σου στη φωτιά να ψηθεί. Πες Μου, είναι ωραίο να ψήνεσαι στη φωτιά; (Όχι.) Δεν καταλαβαίνεις, αλλά δεν τολμάς να το πεις. Δεν μπορείς να διακρίνεις σε βάθος, αλλά δεν τολμάς να το πεις. Είναι ξεκάθαρο ότι έχεις κάνει κάποιο λάθος, αλλά δεν τολμάς να το παραδεχτείς. Η καρδιά σου αγωνιά, αλλά δεν τολμάς να πεις: “Αυτήν τη φορά φταίω εγώ, έχω χρέος στον Θεό και στους αδελφούς και τις αδελφές μου. Προκάλεσα πολύ μεγάλη ζημιά στον οίκο του Θεού, αλλά δεν έχω το θάρρος να σταθώ μπροστά σε όλους και να το παραδεχτώ”. Γιατί δεν τολμάς να μιλήσεις; Πιστεύεις το εξής: “Πρέπει να ανταποκριθώ στη φήμη και στο φωτοστέφανο που μου έχουν αποδώσει οι αδελφοί και οι αδελφές μου· δεν γίνεται να προδώσω τη μεγάλη εκτίμηση και την εμπιστοσύνη που μου έχουν, πόσο μάλλον τις τεράστιες προσδοκίες που είχαν από μένα τόσα χρόνια. Άρα, πρέπει να συνεχίσω να προσποιούμαι”. Πώς είναι μια τέτοια μεταμφίεση; Έχεις μετατραπεί με επιτυχία σε σπουδαία προσωπικότητα και υπεράνθρωπο. Οι αδελφοί και οι αδελφές θέλουν να έρχονται σ’ εσένα για να ρωτήσουν, να ζητήσουν συμβουλές, ακόμη και να παρακαλέσουν για τη συμβουλή σου σχετικά με τα όποια προβλήματα αντιμετωπίζουν. Φαίνεται να μην μπορούν καν να ζήσουν χωρίς εσένα. Η καρδιά σου, όμως, δεν αγωνιά; Κάποιοι, βέβαια, δεν αγωνιούν καθόλου. Ένας αντίχριστος δεν αγωνιά, αλλά αντίθετα χαίρεται, γιατί νομίζει ότι η θέση του είναι πάνω απ’ όλους τους άλλους. Ένας μέσος, κανονικός άνθρωπος, ωστόσο, όταν ψήνεται στη φωτιά, αγωνιά. Θεωρεί πως είναι ένα τίποτα, άλλος ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Δεν θεωρεί τον εαυτό του πιο δυνατό απ’ τους άλλους. Πιστεύει όχι μόνο ότι δεν μπορεί να κάνει καθόλου πρακτικό έργο, αλλά και ότι θα καθυστερήσει το έργο της εκκλησίας και τον εκλεκτό λαό του Θεού· έτσι, θα αναλάβει την ευθύνη και θα παραιτηθεί. Έτσι είναι όποιος έχει λογική. Λύνεται εύκολα αυτό το πρόβλημα; Όσοι έχουν λογική είναι εύκολο να το λύσουν, αλλά για όσους δεν έχουν λογική είναι δύσκολο. Αν με το που αποκτήσεις θέση αρχίσεις ξεδιάντροπα να απολαμβάνεις τα οφέλη της κι έτσι σε αποκαλύψουν και σε αποκλείσουν επειδή δεν κάνεις αληθινό έργο, εσύ το έχεις προκαλέσει αυτό στον εαυτό σου και σου αξίζει αυτό που θα πάθεις! Δεν αξίζεις τον παραμικρό οίκτο και την παραμικρή συμπόνια. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί επιμένεις να στέκεσαι σε υψηλή θέση. Βάζεις τον εαυτό σου στη φωτιά για να ψηθεί. Μόνος σου τραυματίζεις τον εαυτό σου» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η εκτίμηση των λόγων του Θεού είναι το θεμέλιο της πίστης στον Θεό). Τα λόγια του Θεού με εξέθεσαν και μ’ έκαναν να νιώσω βαθιά ντροπή. Προκειμένου να διατηρήσω τη θέση μου στα μάτια των άλλων, μονίμως μασκαρευόμουν και κρατούσα τα προσχήματα. Αν και ήξερα λίγα πράγματα για τις επισκευές, στην πραγματικότητα δεν είχα συναρμολογήσει ποτέ υπολογιστή. Όταν οι αδελφοί κι οι αδελφές μού ζήτησαν να συναρμολογήσω τους υπολογιστές, φοβήθηκα ότι θα με υποτιμούσαν, κι έτσι μελέτησα και έκανα εξάσκηση από πριν. Τότε κατανόησα λίγα πράγματα για τις αρχές συναρμολόγησης ενός υπολογιστή. Υπήρχαν, όμως, πολλές διαφορετικές διαμορφώσεις, κι εγώ δεν κατανοούσα πλήρως την απόδοση και τις διαφορές της κάθε διαμόρφωσης. Προκειμένου να μη με υποτιμήσουν οι αδελφοί και οι αδελφές, όταν μου τύχαιναν υπολογιστές που δεν είχα διαμορφώσει ή συναρμολογήσει στο παρελθόν, δεν τολμούσα να παραδεχθώ ότι δεν ήξερα πώς να το κάνω. Φοβόμουν ότι θα έλεγαν: «Δεν υποτίθεται ότι εσύ ξέρεις από ηλεκτρονικές συσκευές; Πώς και δεν μπορείς να συναρμολογήσεις ούτε έναν υπολογιστή;» Για να διατηρήσω την εικόνα μου ως γνώστη των ηλεκτρονικών και της τεχνολογίας μεταξύ των αδελφών, διαρκώς κρυβόμουν και μασκαρευόμουν. Με τον πρώτο υπολογιστή, αν και ήταν σαφές ότι δεν μπορούσα να τον διαμορφώσω, δεν τόλμησα να παραδεχθώ την αλήθεια. Κράτησα χαμηλό προφίλ και προσπάθησα να βρω άκρη μόνος μου. Όταν ένας αδελφός τηλεφώνησε για να ζητήσει βοήθεια, εγώ δεν ήθελα καν να ακούσω. Αργότερα, ενώ συναρμολογούσα έναν άλλον υπολογιστή, εξύψωσα τον εαυτό μου ακόμα περισσότερο, θεωρώντας ότι δεν κατανοούσαν οι άλλοι και κατανοούσα εγώ, κι έτσι έβαλα τον εαυτό μου στη θέση του «δασκάλου», εξηγώντας τις αρχές και τον τρόπο συναρμολόγησης. Σαφώς και γνώριζα ότι αυτός ο υπολογιστής ήταν διαφορετικός από εκείνους που είχα συναρμολογήσει στο παρελθόν, καθώς και ότι η μέθοδος καλωδίωσης που ήξερα μπορεί και να μη λειτουργούσε, και σκέφτηκα να πάρω τηλέφωνο τον Λίαμ για να μου δώσει συμβουλές, αλλά φοβόμουν μήπως χαλάσω την καλή εικόνα που είχα στα μάτια των αδελφών, ότι ήμουν, δηλαδή, γνώστης των ηλεκτρονικών και της τεχνολογίας. Έτσι, λοιπόν, πάλευα να εξηγήσω τα πράγματα και να συνδέσω τα καλώδια, και, στο τέλος, βγήκε απ’ τον υπολογιστή ένα σύννεφο μαύρου καπνού. Η μάσκα μου είχε βγει εντελώς, και δεν γινόταν να συνεχίσω το μασκάρεμα. Όχι μόνο είδαν οι αδελφοί κι οι αδελφές ποιος ήμουν πραγματικά, αλλά επιπλέον έκαψα και τη μητρική. Λόγω αυτού, οι αδελφοί κι οι αδελφές άργησαν να χρησιμοποιήσουν τον υπολογιστή για τα καθήκοντά τους. Μόνο μέσω της έκθεσης απ’ τα λόγια του Θεού κατάφερα να συνειδητοποιήσω ότι ζούσα μέσα σε μια σατανική διάθεση και δεν ήμουν σε θέση να πω ούτε μία ειλικρινή κουβέντα. Μονίμως κρυβόμουν και μασκαρευόμουν, προσπαθώντας να διατηρήσω την καλή μου εικόνα, δηλαδή ότι ήμουν γνώστης των ηλεκτρονικών και της τεχνολογίας. Μασκαρεύοντας έτσι τον εαυτό μου, όχι μόνο δεν κατάφερα να κρύψω τα ελαττώματα και τις ελλείψεις μου, αλλά αντίθετα κατέληξα να εκτεθώ και να δείξω ποιος πραγματικά ήμουν, δείχνοντας σε όλους ότι, στην πραγματικότητα, δεν κατανοούσα αυτήν την τεχνολογία. Επίσης, όλοι είδαν ακόμα πιο καθαρά πόσο δόλιος και υποκριτής ήμουν. Το αποτέλεσμα ήταν ότι σπατάλησα την ακεραιότητά μου. Τότε ήταν που συνειδητοποίησα πόσο ανόητο ήταν το μασκάρεμα που έκανα.

Έπειτα, στοχάστηκα κι άλλο, και αναρωτήθηκα: «Ποια διεφθαρμένη διάθεση με ωθούσε να μασκαρεύομαι συνεχώς;» Τότε, διάβασα το εξής χωρίο απ’ τα λόγια του Θεού: «Τι διάθεση είναι εκείνη κατά την οποία οι άνθρωποι προσποιούνται διαρκώς, καλύπτουν μονίμως τις ατέλειές τους, κοκορεύονται ώστε οι άλλοι να τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση και δεν βλέπουν τα ελαττώματα ή τις αδυναμίες τους, ενώ προσπαθούν μονίμως να παρουσιάσουν την καλύτερη πλευρά τους στους ανθρώπους; Είναι αλαζονεία, προσποίηση, υποκρισία, είναι η διάθεση του Σατανά, είναι κάτι μοχθηρό. Πάρτε για παράδειγμα τα μέλη του σατανικού καθεστώτος: Όσο κι αν τσακώνονται, διαπληκτίζονται ή σκοτώνουν κρυφά, κανείς δεν επιτρέπεται να τους καταγγείλει ή να τους εκθέσει. Φοβούνται ότι οι άνθρωποι θα δουν το δαιμονικό τους πρόσωπο και κάνουν ό,τι μπορούν για να το καλύψουν. Δημόσια, κάνουν τα πάντα για να παρουσιαστούν καλύτεροι, δηλαδή λένε πόσο πολύ αγαπούν τους ανθρώπους, πόσο σπουδαίοι, ένδοξοι και αλάνθαστοι είναι. Αυτή είναι η φύση του Σατανά. Το πιο κυρίαρχο χαρακτηριστικό της φύσης του Σατανά είναι η πονηριά και η εξαπάτηση. Και ποιος είναι ο στόχος αυτής της πονηριάς και της εξαπάτησης; Να ξεγελάσει τους ανθρώπους, να μην τους αφήσει να δουν την ουσία και την πραγματική εικόνα του, και να πετύχει έτσι τον στόχο της παράτασης της κυριαρχίας του. Οι συνηθισμένοι άνθρωποι μπορεί να μην έχουν τέτοια δύναμη και κύρος, αλλά και αυτοί επιθυμούν να κάνουν τους άλλους να αποκτήσουν καλή γνώμη για τους ίδιους και να τους έχουν σε μεγάλη εκτίμηση, καθώς και να τους προσδώσουν υψηλή θέση μέσα στην καρδιά τους. Αυτή είναι μια διεφθαρμένη διάθεση, και αν οι άνθρωποι δεν κατανοούν την αλήθεια, δεν μπορούν να το αναγνωρίσουν αυτό. Οι διεφθαρμένες διαθέσεις είναι αυτές που είναι πιο δύσκολο απ’ όλες να αναγνωριστούν. Είναι εύκολο να αναγνωρίσει κανείς τα σφάλματα και τις ελλείψεις του, αλλά δεν είναι εύκολο να αναγνωρίσει τη διεφθαρμένη διάθεσή του. Οι άνθρωποι που δεν έχουν αυτογνωσία δεν μιλούν ποτέ για τις διεφθαρμένες τους καταστάσεις, νομίζουν πάντα ότι δεν έχουν πρόβλημα. Και χωρίς να το συνειδητοποιούν, αρχίζουν να επιδεικνύονται: “Όλα αυτά τα χρόνια που πιστεύω, έχω υποστεί τόσες διώξεις και τόσες κακουχίες. Ξέρετε πώς τα ξεπέρασα όλα αυτά;” Είναι αλαζονική αυτή η διάθεση; Με βάση ποιο κίνητρο προβάλλουν τον εαυτό τους; (Να κερδίσουν την εκτίμηση των ανθρώπων.) Με βάση ποιο κίνητρο κάνουν τους ανθρώπους να τους εκτιμήσουν; (Να τους προσδώσουν αυτοί οι άνθρωποι υψηλή θέση στο μυαλό τους.) Όταν κάποιος άλλος στο μυαλό του σου προσδίδει θέση, τότε, όταν είναι κοντά σου, σου φέρεται με ευλάβεια και σου μιλάει πολύ ευγενικά. Σε θαυμάζει πάντα, σου παραχωρεί πάντα προτεραιότητα σε όλα, σου κάνει το χατίρι, σε κολακεύει και σε υπακούει. Σε αναζητά και σε αφήνει να παίρνεις αποφάσεις για τα πάντα. Κι εσύ από αυτό εισπράττεις μια αίσθηση ευχαρίστησης· νιώθεις δυνατότερος και καλύτερος απ’ όλους. Σε όλους αρέσει αυτό το συναίσθημα. Αυτό νιώθεις όταν έχεις θέση στην καρδιά κάποιου· οι άνθρωποι επιθυμούν να απολαύσουν αυτό το συναίσθημα, και γι’ αυτό συναγωνίζονται για τη θέση, και όλοι θέλουν να έχουν θέση στην καρδιά των άλλων, να τους εκτιμούν και να τους λατρεύουν οι άλλοι. Αν δεν μπορούσαν να αντλήσουν τέτοια απόλαυση από αυτό, δεν θα επιδίωκαν τη θέση» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Οι αρχές που θα πρέπει να καθοδηγούν τη συμπεριφορά σας). Με τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα ότι η επιθυμία μου να κρύβομαι και να μασκαρεύομαι συνεχώς υποκινείται από αλαζονικές και δόλιες διαθέσεις. Η αλαζονική διάθεσή μου με κάνει να αναζητώ τον θαυμασμό και τη λατρεία των άλλων, ενώ η δόλια διάθεσή μου με ωθεί να κρύβομαι και να μασκαρεύομαι όσον αφορά τα ελαττώματα και τις ελλείψεις μου, δείχνοντας μόνο την καλή μου πλευρά σε μια προσπάθεια να κερδίσω τον θαυμασμό των άλλων. Σαν το ΚΚΚ, που με επιδεξιότητα συγκαλύπτει και αποσιωπά ζητήματα. Όσο έντονες κι αν είναι οι εσωτερικές διαμάχες στο κόμμα, όσα κακά κι αν έχει κάνει, δεν αφήνει ποτέ τα μέσα ενημέρωσης να το αναφέρουν, από φόβο μήπως δουν οι άνθρωποι τη δαιμονική του όψη και σταματήσουν να το υποστηρίζουν. Χρησιμοποιεί, επίσης, τα μέσα ενημέρωσης για να κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να προωθήσει και να εγκωμιάσει την εικόνα μεγαλείου, δόξας και ορθότητας που έχει, εξαπατώντας και ξεγελώντας τον λαό, με σκοπό να κυβερνά αυτόν τον λαό για πάντα. Είναι πραγματικά ποταπό και μοχθηρό! Κι εγώ, όταν συναρμολογούσα τους υπολογιστές, αποκάλυψα μια σατανική διάθεση. Για να προστατεύσω την περηφάνια και τη θέση μου, δεν παραδέχτηκα όσα δεν ήξερα ούτε όσα δεν μπορούσα να κάνω. Έκρυψα όλα τα ελαττώματα και τις ελλείψεις μου, κι υποκρίθηκα ότι είμαι γνώστης και ικανός για όλα. Και όλα αυτά για να κερδίσω την εκτίμηση των άλλων. Με όλη αυτή τη συγκάλυψη και το μασκάρεμα, δεν εξαπάτησα και δεν ξεγέλασα τους αδελφούς και τις αδελφές; Δεν ήμουν κι εγώ το ίδιο ακριβώς ποταπός και μοχθηρός με τον Σατανά; Όταν έκανα αυτοκριτική για όλα αυτά, ένιωσα ότι ήμουν πραγματικά ξεδιάντροπος. Αναζητούσα μονίμως τον θαυμασμό και τη λατρεία των άλλων, ώστε να περιστρέφονται γύρω μου, να απευθύνονται σε εμένα για τα πάντα, και να μου φέρονται με σέβας και αβρότητα. Όταν μου τηλεφώνησαν οι αδελφοί και μου είπαν ότι δεν ήξεραν πώς να συναρμολογήσουν τον υπολογιστή, και μου ζήτησαν να το κάνω εγώ, εκείνη τη στιγμή ένιωσα ότι η απουσία μου ήταν αισθητή, ένιωσα ότι ήμουν καλύτερός τους, κι αυτό ικανοποίησε πολύ τη ματαιοδοξία μου. Η απόλαυση που μου έδινε αυτή η αίσθηση ήταν ο λόγος για τον οποίο έκανα ό,τι μπορούσα για να κρυφτώ και να μασκαρευτώ, ώστε οι άνθρωποι να με εκτιμούν.

Αναρωτήθηκα: «Αν συνεχίσω να επιδιώκω την υπόληψη και τη θέση, και να απολαμβάνω τον θαυμασμό των άλλων, ποιες θα είναι, άραγε, οι συνέπειες;» Διάβασα αυτά τα λόγια του Θεού: «Ο Θεός δεν σιχαίνεται τίποτα περισσότερο από το να επιδιώκουν οι άνθρωποι τη θέση, κι όμως εσύ εξακολουθείς να ανταγωνίζεσαι πεισματικά για τη θέση, τη λατρεύεις και την προστατεύεις ανελλιπώς, προσπαθώντας πάντα να την αποκτήσεις. Δεν υπάρχει σε όλα αυτά λίγη από την ιδιότητα του ανταγωνισμού απέναντι στον Θεό; Δεν ορίζει ο Θεός τη θέση για τους ανθρώπους· ο Θεός παρέχει στους ανθρώπους την αλήθεια, την οδό και τη ζωή, ώστε τελικά να γίνουν δημιουργήματα που ανταποκρίνονται στα πρότυπα, μικρά και ασήμαντα δημιουργήματα, όχι άτομα που έχουν θέση και κύρος και τους σέβονται χιλιάδες άνθρωποι. Και έτσι, ανεξάρτητα από την οπτική γωνία από την οποία το κοιτάζει κανείς, η επιδίωξη θέσης είναι αδιέξοδο. Όσο λογική κι αν είναι η δικαιολογία σου για την αναζήτηση θέσης, αυτό το μονοπάτι εξακολουθεί να μην είναι σωστό και ο Θεός δεν το εγκρίνει. Όσο σκληρά κι αν προσπαθείς ή όσο μεγάλο κι αν είναι το τίμημα που πληρώνεις, αν επιθυμείς θέση, δεν θα σου τη δώσει ο Θεός· αν δεν είναι δοσμένη από τον Θεό, θα αποτύχεις αγωνιζόμενος να την αποκτήσεις, κι αν συνεχίσεις να αγωνίζεσαι, μόνο μια κατάληξη θα υπάρξει: θα αποκαλυφθείς και θα αποκλειστείς, και θα βρεθείς σε αδιέξοδο. Το καταλαβαίνεις, έτσι δεν είναι;» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος τρίτο)]. Τα λόγια του Θεού δηλώνουν σαφώς τη φύση και τις συνέπειες του να επιδιώκει κάποιος την υπόληψη και τη θέση. Ουσιαστικά, η μόνιμη επιδίωξη της υπόληψης και της θέσης είναι εναντίωση στον Θεό και οδηγεί σε αδιέξοδο. Επειδή εμείς οι άνθρωποι είμαστε απλώς μικρά δημιουργήματα, πρέπει να λατρεύουμε και να προσβλέπουμε στον Θεό, και να εκπληρώνουμε τα καθήκοντά μας με εντιμότητα και υπακοή. Αυτή είναι η συνείδηση κι η λογική που πρέπει να έχουν οι άνθρωποι. Ο Θεός εξέφρασε την αλήθεια τις έσχατες ημέρες για να γίνουν τα λόγια Του ένα με τους ανθρώπους, να γίνουν η ζωή μας, κι έτσι να έχουμε τη δυνατότητα να βιώσουμε την κανονική ανθρώπινη φύση και να γίνουμε δημιουργήματα που ανταποκρίνονται στα πρότυπα. Ο Θεός δεν θέλει οι άνθρωποι να επιδιώκουν την υπόληψη και τη θέση ούτε τον θαυμασμό των άλλων στην πορεία του καθήκοντός τους. Αν μονίμως μασκαρευόμουν και επιδίωκα την υπόληψη και τη θέση, κι αν δεν μετανοούσα, δεν άλλαζα ούτε έκανα πράξη την αλήθεια, τότε είναι σίγουρο ότι, στο τέλος, ο Θεός θα με αποκάλυπτε και θα με απέκλειε. Σκεφτόμουν ότι οι περισσότεροι αντίχριστοι που αποβλήθηκαν απ’ τον οίκο του Θεού επιδίωκαν την υπόληψη και τη θέση. Δεν δίσταζαν να ζημιώσουν ούτε να διαταράξουν και να αναστατώσουν σοβαρά το εκκλησιαστικό έργο, πράγμα που τελικά οδήγησε στην αποβολή τους. Όταν συνειδητοποίησα τη σοβαρότητα του προβλήματος, προσευχήθηκα στον Θεό και ήμουν διατεθειμένος να αντιστρέψω την κατάστασή μου, χωρίς να επιδιώκω πια τον θαυμασμό των άλλων, παρά να είμαι με ειλικρίνεια ένα μικρό δημιούργημα.

Αργότερα, διάβασα ένα άλλο χωρίο απ’ τα λόγια του Θεού: «Αν δεν θέλεις να κάθεσαι στη φωτιά και να ψήνεσαι, τότε να εγκαταλείψεις όλους αυτούς τους τίτλους και τα φωτοστέφανα και να πεις στους αδελφούς και τις αδελφές σου τις πραγματικές καταστάσεις και τις σκέψεις που έχεις στην καρδιά σου. Αν το κάνεις αυτό, οι αδελφοί και οι αδελφές θα μπορούν να σε μεταχειριστούν σωστά και δεν θα χρειάζεται να μεταμφιέζεσαι. Τώρα που εκφράστηκες ανοιχτά και φανέρωσες την αληθινή σου κατάσταση, δεν νιώθεις πιο άνετα και ήρεμα; Γιατί να βαδίζεις με ένα τόσο βαρύ φορτίο στην πλάτη σου; Αν αποκαλύψεις την αληθινή σου κατάσταση, θα σε περιφρονήσουν πράγματι οι αδελφοί και οι αδελφές; Θα σε εγκαταλείψουν όντως; Όχι βέβαια. Αντιθέτως, θα σε επιδοκιμάσουν και θα σε θαυμάσουν που τόλμησες να μιλήσεις από καρδιάς. Θα πουν ότι είσαι ειλικρινής. Αυτό δεν πρόκειται να εμποδίσει το έργο σου στην εκκλησία ούτε να έχει την παραμικρή αρνητική επίδραση σ’ αυτό. Αν δουν πραγματικά οι αδελφοί και οι αδελφές ότι δυσκολεύεσαι, θα σε βοηθήσουν και θα συνεργαστούν μαζί σου με τη θέλησή τους. Τι λέτε; Έτσι δεν θα γινόταν; (Ναι.) Είναι ό,τι πιο ανόητο να μεταμφιέζεσαι συνέχεια για να σε θαυμάζουν οι άλλοι. Η καλύτερη προσέγγιση είναι να είσαι συνηθισμένος και να έχεις κανονική καρδιά, να μπορείς να εκφράζεσαι ανοιχτά στον εκλεκτό λαό του Θεού με αγνό και απλό τρόπο και να συμμετέχεις συχνά σε συζητήσεις από καρδιάς. Όταν οι άνθρωποι σε σέβονται, σε θαυμάζουν, σε επαινούν υπερβολικά ή λένε κολακευτικά λόγια, να μην το δέχεσαι ποτέ. Πρέπει να τα απορρίπτεις όλα αυτά. […] Πώς πρέπει να ασκείσαι για να είσαι ένας καθημερινός, συνηθισμένος, κανονικός άνθρωπος; Πρώτον, πρέπει να αρνηθείς και να εγκαταλείψεις αυτά στα οποία είσαι προσκολλημένος και θεωρείς τόσο καλά και πολύτιμα, καθώς κι εκείνα τα επιφανειακά, όμορφα λόγια με τα οποία σε θαυμάζουν και σε επαινούν οι άλλοι. Αν έχεις ξεκαθαρίσει μέσα σου τι άνθρωπος είσαι, ποια είναι η ουσία σου, ποιες είναι οι αδυναμίες σου και τι διαφθορά αποκαλύπτεις, τότε πρέπει να συναναστραφείς φανερά γι’ αυτό με τους άλλους, για να δουν την αληθινή σου κατάσταση, τις σκέψεις και τις απόψεις σου, για να μάθουν τι γνώση έχεις για όλα αυτά. Όπως και να ’χει, μην προσποιείσαι και μην υποκρίνεσαι, μην κρύβεις απ’ τους άλλους τη διαφθορά σου και τις αδυναμίες σου, ώστε να μην τις γνωρίζει κανείς. Μια τέτοια ψεύτικη συμπεριφορά αποτελεί εμπόδιο στην καρδιά σου, και είναι και διεφθαρμένη διάθεση· μπορεί να εμποδίσει τους ανθρώπους να μετανοήσουν και να αλλάξουν. Πρέπει να προσευχηθείς στον Θεό, και να αναλογιστείς και να αναλύσεις καθετί ψευδές, όπως είναι ο έπαινος που σου προσφέρουν οι άλλοι, η δόξα με την οποία σε περιλούζουν και οι δάφνες που σου απονέμουν. Πρέπει να καταλάβεις τι ζημιά σου κάνουν όλα αυτά, κι έτσι θα καταλάβεις πού βρίσκεσαι, θα αποκτήσεις αυτεπίγνωση και δεν θα θεωρείς πλέον πως είσαι υπεράνθρωπος ή κάποια σπουδαία μορφή. Μόλις αποκτήσεις τέτοια αυτογνωσία, θα σου είναι εύκολο να αποδεχτείς την αλήθεια, να δεχτείς μέσα σου τα λόγια του Θεού και όσα ζητάει Εκείνος απ’ τον άνθρωπο, να δεχτείς τη σωτηρία σου απ’ τον Δημιουργό, αλλά και να είσαι σταθερά ένας άνθρωπος συνηθισμένος, ειλικρινής και αξιόπιστος, και να δημιουργήσεις μια κανονική σχέση ανάμεσα στον εαυτό σου —που είσαι ένα δημιούργημα— και τον Θεό —τον Δημιουργό. Αυτό ακριβώς ζητά ο Θεός απ’ τους ανθρώπους, και είναι κάτι που σίγουρα μπορούν να κάνουν» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η εκτίμηση των λόγων του Θεού είναι το θεμέλιο της πίστης στον Θεό). Τα λόγια του Θεού διόρθωσαν τις παράλογες ιδέες και οπτικές μου, και μου έδειξαν ένα μονοπάτι άσκησης. Στο παρελθόν, ανησυχούσα διαρκώς μήπως θα με υποτιμούσαν οι άνθρωποι αν εξέθετα τα ελαττώματα και τις ελλείψεις μου, κι έτσι διαρκώς κρυβόμουν και μασκαρευόμουν. Αλλά η αλήθεια ήταν ότι, ακόμα κι αν μασκαρευόμουν και δεν έλεγα τίποτα, οι αδελφοί κι οι αδελφές μου έβλεπαν ήδη ποιος ήμουν πραγματικά, κι αν μπορούσα να μιλήσω ειλικρινά και να ξεγυμνώσω τα ελαττώματά μου, τότε δεν θα με υποτιμούσαν. Αντίθετα, θα έβλεπαν πως έκανα πράξη την τιμιότητα, κι αυτό θα το σέβονταν και θα το ενέκριναν. Είχα επιλέξει να κρύβομαι και να μασκαρεύομαι, επειδή δεν τολμούσα να εκθέσω όσα δεν ήξερα και όσα δεν μπορούσα να κάνω. Το αποτέλεσμα; Όταν αποκαλύφθηκε η αλήθεια, όχι μόνο δεν κατάφερα να κερδίσω τον θαυμασμό των αδελφών, αλλά επιπλέον γελοιοποιήθηκα, προκαλώντας στους άλλους απέχθεια και αηδία. Τώρα συνειδητοποιούσα ότι η οπτική μου ήταν λανθασμένη και ανόητη, κι ότι έπρεπε να επαναστατήσω ενάντια σε αυτές τις σκέψεις και να ασκηθώ σύμφωνα με τα λόγια του Θεού. Στην πραγματικότητα, όλοι οι κανονικοί άνθρωποι έχουν τα ελαττώματα και τις ελλείψεις τους. Ακόμα κι αν έχει εργαστεί κάποιος σε έναν συγκεκριμένο τομέα για πολλά χρόνια κι έχει αποκτήσει πολλές δεξιότητες στο αντικείμενο, υπάρχουν ακόμα φορές που δεν γνωρίζει κάτι. Δεν πρέπει να ντρέπεται κανείς αν έχει ελαττώματα και ελλείψεις. Αν κάποιος ήξερε τα πάντα και μπορούσε να κάνει τα πάντα, τότε θα ήταν υπεράνθρωπος. Επίσης, το γεγονός πως νόμιζα πως ήμουν ο μεγαλύτερος γνώστης των ηλεκτρονικών στην ομάδα, σε συνδυασμό με το ότι με επαινούσαν οι άλλοι, με έκανε να αρχίσω να το παίζω ανώτερος, όμως, από επαγγελματικής πλευράς, ακόμα ήξερα μόνο τα βασικά. Όταν σκέφτομαι το παρελθόν, βλέπω ότι, όταν ήταν εδώ ο Λίαμ, ήταν πολύ πιο επιδέξιος με τις ηλεκτρονικές συσκευές. Σε σύγκριση μαζί του, εγώ είχα πολύ λιγότερες δεξιότητες. Κι όμως, ακόμα κι εκείνος χρειάστηκε να συμβουλευτεί αδελφούς και αδελφές που είχαν περισσότερες γνώσεις σχετικά με ορισμένες συσκευές που δεν τις κατανοούσε, κάνοντας το δικό μου κενό γνώσεων ακόμα πιο εμφανές. Όπως και να το δει κανείς, λοιπόν, δεν έπρεπε να εξυψώσω τον εαυτό μου. Αντ’ αυτού, έπρεπε να είχα αντιμετωπίσει σωστά τα ελαττώματα και τις ελλείψεις μου, και να είχα ανοιχτεί σε όλους για να μπορέσουν να με καταλάβουν. Αυτή η συμπεριφορά θα ήταν λογική.

Αργότερα, χάλασε κι άλλη συσκευή, κι ένας αδελφός μού ζήτησε να βοηθήσω με την επισκευή. Αφού έκανα έλεγχο, έκρινα πως ένα εξάρτημα ήταν ελαττωματικό και το άλλαξα, αλλά, αφού το δοκίμασα, και πάλι δεν λειτουργούσε. Το επεξεργάστηκα λίγο ακόμα, αλλά και πάλι δεν μπορούσα να το φτιάξω. Έπειτα σκέφτηκα: «Μήπως έκρινα λάθος το θέμα; Μήπως πρέπει να τηλεφωνήσω στον Μάικλ για να μου δώσει συμβουλές; Έχει ασχοληθεί περισσότερο με εξοπλισμό αυτού του τύπου στο παρελθόν, οπότε ίσως έχει συναντήσει αυτό το πρόβλημα». Έπειτα, όμως, σκέφτηκα: «Αν δεν μπορέσω να λύσω αυτό το πρόβλημα και χρειαστεί να ζητήσω βοήθεια, οι αδελφοί κι οι αδελφές θα θεωρήσουν σίγουρα ότι δεν είμαι αρκετά επιδέξιος και δεν θα με εκτιμούν πια. Δεν γίνεται να τους αφήσω να με υποτιμήσουν. Αν συνεχίσω την προσπάθεια, μάλλον θα μπορέσω να βρω άκρη μόνος μου». Όταν έκανα αυτήν τη σκέψη, συνειδητοποίησα ότι προσπαθούσα πάλι να κρυφτώ και να μασκαρευτώ, οπότε προσευχήθηκα μέσα μου: «Θεέ μου, δεν έχω ασχοληθεί και πολύ με μηχανήματα αυτού του τύπου, και δεν είμαι σίγουρος πού είναι το θέμα. Φοβάμαι μήπως με υποτιμήσουν οι αδελφοί, και θελήσω πάλι να μασκαρευτώ. Σε παρακαλώ, Θεέ μου, οδήγησέ με να γίνω έντιμος άνθρωπος, να μπορώ να αντιμετωπίζω τα ελαττώματα και τις ελλείψεις μου, και να ζητώ ενεργά βοήθεια απ’ τους άλλους». Μετά την προσευχή μου, τηλεφώνησα στον Μάικλ για να ζητήσω συμβουλές. Ακολουθώντας τις συμβουλές του, έκανα έλεγχο και εντόπισα την αιτία του προβλήματος, και γρήγορα το διόρθωσα. Με αυτού του είδους την άσκηση, χαλάρωσα κι ένιωσα άνετα. Αφενός, δεν έγινα αιτία να αργήσουν οι αδελφοί κι οι αδελφές να χρησιμοποιήσουν τον εξοπλισμό για τα καθήκοντά τους. Αφετέρου, έκανα συνειδητά πράξη ένα μικρό μέρος της αλήθειας, αφού ούτε κρύφτηκα ούτε μασκαρεύτηκα αυτή τη φορά. Η καθοδήγηση απ’ τα λόγια του Θεού ήταν αυτή που μου έδωσε τον σωστό στόχο προς επιδίωξη. Είμαι διατεθειμένος να επιδιώξω και να κάνω πράξη την αλήθεια, να κάνω έντιμα τα καθήκοντά μου και να γίνω ένα δημιούργημα που θα ανταποκρίνεται στα πρότυπα.