Όλοι σας βρίσκεστε εν μέσω δοκιμασίας και εξευγενισμού. Πώς θα πρέπει να αγαπάτε τον Θεό κατά τη διάρκεια του εξευγενισμού; Έχοντας βιώσει τον εξευγενισμό, οι άνθρωποι είναι σε θέση να προσφέρουν αληθινό αίνο στον Θεό και, εν μέσω εξευγενισμού, μπορούν να δουν ότι έχουν πάρα πολλές ελλείψεις. Όσο περισσότερο εξευγενίζεσαι, τόσο περισσότερο είσαι σε θέση να επαναστατείς ενάντια στη σάρκα· όσο περισσότερο εξευγενίζονται οι άνθρωποι, τόσο περισσότερη αγάπη δίνουν στον Θεό. Αυτό θα πρέπει να καταλάβετε. Γιατί πρέπει να εξευγενίζονται οι άνθρωποι; Ποιο είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα; Ποια είναι η σημασία του έργου του εξευγενισμού που πραγματοποιεί ο Θεός πάνω στον άνθρωπο; Αν αναζητάς πραγματικά τον Θεό, τότε έχοντας βιώσει τον εξευγενισμό Του έως έναν ορισμένο βαθμό, θα νιώσεις πως είναι εξαιρετικά καλός και άκρως αναγκαίος. Πώς θα πρέπει να αγαπά ο άνθρωπος τον Θεό κατά τη διάρκεια του εξευγενισμού; Χρησιμοποιώντας την απόφασή του να αγαπά τον Θεό για να αποδεχτεί τον εξευγενισμό Του: Κατά τη διάρκεια του εξευγενισμού, μέσα σου βασανίζεσαι σαν να σου στρίβουν ένα μαχαίρι στην καρδιά, κι όμως είσαι πρόθυμος να ικανοποιήσεις τον Θεό χρησιμοποιώντας την καρδιά σου που Τον αγαπά, ενώ δεν είσαι πρόθυμος να φροντίσεις τη σάρκα. Αυτό σημαίνει να κάνεις πράξη την αγάπη για τον Θεό. Μέσα σου πονάς και ο πόνος σου έχει φτάσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο, κι όμως εξακολουθείς να είσαι πρόθυμος να παρουσιαστείς ενώπιον του Θεού και να προσευχηθείς, λέγοντας: «Θεέ μου! Δεν μπορώ να Σε αφήσω. Παρόλο που υπάρχει σκοτάδι μέσα μου, είμαι πρόθυμος να Σε ικανοποιώ· γνωρίζεις την καρδιά μου και είθε να κατεργαστείς περισσότερη από την αγάπη Σου μέσα μου». Αυτό είναι άσκηση κατά τον εξευγενισμό. Αν χρησιμοποιείς σαν θεμέλιο την καρδιά σου που αγαπά τον Θεό, ο εξευγενισμός μπορεί να σε φέρει πιο κοντά στον Θεό και να σε κάνει πιο οικείο Του. Εφόσον πιστεύεις στον Θεό, πρέπει να παραδώσεις την καρδιά σου ενώπιον του Θεού. Εάν προσφέρεις και αποθέσεις την καρδιά σου ενώπιον του Θεού, τότε κατά τον εξευγενισμό σίγουρα δεν πρόκειται να αρνηθείς ή να εγκαταλείψεις τον Θεό. Με αυτόν τον τρόπο, η σχέση σου με τον Θεό θα γίνεται όλο και πιο στενή και όλο και πιο κανονική, ενώ η συναναστροφή σου με τον Θεό θα γίνεται όλο και πιο συχνή. Εάν ασκείσαι πάντοτε με αυτόν τον τρόπο, τότε θα περνάς περισσότερο χρόνο υπό το φως του Θεού και περισσότερο χρόνο υπό την καθοδήγηση του λόγου Του. Επίσης, θα υπάρχουν ολοένα και περισσότερες αλλαγές στη διάθεσή σου, ενώ η γνώση σου θα αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Όταν έρθει η μέρα που θα έρθεις ξαφνικά αντιμέτωπος με τις δοκιμασίες του Θεού, όχι μόνο θα μπορέσεις να σταθείς στο πλευρό του Θεού, αλλά θα μπορέσεις και να καταθέσεις μαρτυρία για τον Θεό. Εκείνη τη στιγμή, θα είσαι σαν τον Ιώβ και σαν τον Πέτρο. Όταν θα έχεις καταθέσει μαρτυρία για τον Θεό, αυτό θα σημαίνει ότι είσαι κάποιος που Τον αγαπά πραγματικά, κάποιος που θα δώσει με χαρά τη ζωή του για Εκείνον, καθώς και ότι είσαι μάρτυρας του Θεού και κάποιος που αγαπά ο Θεός. Η αγάπη που έχει βιώσει τον εξευγενισμό είναι δυνατή, δεν είναι εύθραυστη. Ανεξάρτητα από το πότε ή το πώς σε υποβάλλει ο Θεός στις δοκιμασίες Του, είσαι σε θέση να αψηφήσεις τη δική σου ζωή, να παραμερίσεις με χαρά τα πάντα για τον Θεό και να υπομείνεις με χαρά τα πάντα για τον Θεό —έτσι η αγάπη σου θα είναι αγνή και η πίστη σου θα έχει πραγματικότητα. Μόνο τότε θα γίνεις κάποιος τον οποίο αγαπά πραγματικά ο Θεός και τον οποίο έχει πραγματικά οδηγήσει στην τελείωση ο Θεός.

Αν οι άνθρωποι βρεθούν υπό την επιρροή του Σατανά, τότε δεν έχουν αγάπη για τον Θεό μέσα τους, ενώ τα προηγούμενα οράματά τους, η αγάπη και η αποφασιστικότητά τους έχουν εξαφανιστεί. Παλαιότερα, οι άνθρωποι πίστευαν πως έπρεπε να υποφέρουν για τον Θεό, ωστόσο σήμερα το βρίσκουν ντροπιαστικό και έχουν πληθώρα παραπόνων. Αυτό είναι το έργο του Σατανά, ένα σημάδι πως έχουν περιέλθει υπό τη δύναμη του Σατανά. Εάν έρθεις αντιμέτωπος με αυτήν την κατάσταση, πρέπει να προσευχηθείς αμέσως και να την αντιστρέψεις το συντομότερο δυνατόν —αυτό θα σου εξασφαλίσει προστασία όταν επιτεθεί ο Σατανάς. Κατά τη διάρκεια του πικρού εξευγενισμού μπορεί ο άνθρωπος να βρεθεί ευκολότερα υπό την επιρροή του Σατανά, οπότε πώς θα πρέπει να αγαπάς τον Θεό κατά τον εξευγενισμό αυτόν; Θα πρέπει να επιστρατεύσεις την αποφασιστικότητά σου, να αποθέσεις την καρδιά σου ενώπιον του Θεού και να Του αφιερώσεις όσο χρόνο σού απομένει. Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο σε εξευγενίζει ο Θεός, θα πρέπει να είσαι σε θέση να κάνεις πράξη την αλήθεια, ώστε να ικανοποιήσεις τις προθέσεις του Θεού, και θα πρέπει να αναλάβεις ο ίδιος την ευθύνη να αναζητάς τον Θεό και να αναζητάς τη συναναστροφή. Σε τέτοιες στιγμές, όσο πιο παθητικός είσαι, τόσο ευκολότερο θα είναι να γίνεις αρνητικός και τόσο ευκολότερο θα είναι να υποτροπιάσεις. Όταν χρειάζεται να επιτελέσεις τη λειτουργία σου, παρόλο που δεν την επιτελείς καλά, κάνεις ό,τι μπορείς χρησιμοποιώντας τίποτα άλλο παρά την καρδιά σου που αγαπά τον Θεό· ανεξάρτητα από το τι λένε οι άλλοι —είτε λένε πως τα έχεις πάει καλά είτε πως τα έχεις πάει άσχημα— σε γενικές γραμμές, οι προθέσεις σου είναι σωστές και δεν είσαι αυτάρεσκος, διότι ενεργείς για χάρη του Θεού. Όταν οι άλλοι σε παρερμηνεύουν, μπορείς να προσευχηθείς στον Θεό, λέγοντας: «Θεέ μου! Δεν ζητώ οι άλλοι να μου δείχνουν μακροθυμία και να μου φέρονται καλά, μήτε να με καταλαβαίνουν και να με επιδοκιμάζουν. Ζητώ μόνο να μπορώ να Σε αγαπώ στην καρδιά μου, να είμαι γαλήνιος στην καρδιά μου και να έχω καθαρή τη συνείδησή μου. Δεν ζητώ να με επαινούν οι άλλοι, ούτε να με έχουν σε μεγάλη εκτίμηση· επιζητώ μόνο να Σε ικανοποιώ από καρδιάς. Επιτελώ τη λειτουργία μου κάνοντας όλα όσα μπορώ. Παρόλο που είμαι ανόητος, χαμηλού επιπέδου και τυφλός, γνωρίζω πως είσαι αξιαγάπητος και είμαι πρόθυμος να Σου αφιερώσω όλα όσα έχω». Μόλις προσευχηθείς με αυτόν τον τρόπο, θα αναδυθεί η καρδιά σου που αγαπά τον Θεό και θα νιώσεις πολύ πιο ήσυχος μέσα στην καρδιά σου. Αυτό σημαίνει να κάνεις πράξη την αγάπη για τον Θεό. Κατά τη διάρκεια της εμπειρίας σου, θα αποτύχεις δυο φορές και θα πετύχεις μία, ή θα αποτύχεις πέντε φορές και θα πετύχεις δύο, και καθώς θα συνεχίσεις να βιώνεις με αυτόν τον τρόπο, μόνο εν μέσω της αποτυχίας θα είσαι σε θέση να δεις την ομορφιά του Θεού και να ανακαλύψεις τι ελλείψεις έχεις μέσα σου. Όταν συναντήσεις ξανά μια παρόμοια περίσταση, θα πρέπει να είσαι προσεκτικός, να ελέγξεις τον ρυθμό σου και να εντείνεις τις προσευχές σου, και σταδιακά θα μπορέσεις να θριαμβεύσεις σε αυτού του είδους την περίσταση. Αυτό σημαίνει να αποφέρουν αποτελέσματα οι προσευχές σου. Μόνο όταν δεις ότι ήσουν επιτυχημένος αυτήν τη φορά, ότι ένιωσες ικανοποίηση μέσα σου, ότι με το που προσεύχεσαι μπορείς να νιώσεις τον Θεό και ότι η παρουσία του Αγίου Πνεύματος δεν σε έχει εγκαταλείψει, θα ξέρεις πώς εργάζεται ο Θεός πάνω σου. Αν ασκείσαι μ’ αυτόν τον τρόπο, θα έχεις ένα μονοπάτι στην εμπειρία σου. Εάν δεν κάνεις πράξη την αλήθεια, τότε δεν θα έχεις την παρουσία του Αγίου Πνεύματος μέσα σου. Όμως, αν κάνεις πράξη την αλήθεια όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με πράγματα, τότε, παρόλο που θα πονάς μέσα σου, το Άγιο Πνεύμα θα είναι κατόπιν μαζί σου, θα μπορείς να νιώθεις την παρουσία του Θεού όταν προσεύχεσαι, θα έχεις τη δύναμη να κάνεις πράξη τον λόγο του Θεού, ενώ κατά τη συναναστροφή με τους αδελφούς και τις αδελφές σου δεν θα υπάρχει τίποτα που να βαραίνει τη συνείδησή σου και θα νιώθεις γαλήνη, και με αυτόν τον τρόπο, θα μπορέσεις να φέρεις στο φως ό,τι έχεις κάνει. Ανεξάρτητα από το τι λένε οι άλλοι, αν η σχέση σου με τον Θεό παραμένει κανονική, δεν περιορίζεσαι από τους άλλους και είσαι σε θέση να υψωθείς πάνω από όλα, αυτό υποδεικνύει ότι η άσκησή σου στα λόγια του Θεού είναι αποτελεσματική.

Όσο περισσότερο εξευγενίζει ο Θεός τους ανθρώπους, τόσο περισσότερο είναι σε θέση οι καρδιές των ανθρώπων να αγαπήσουν τον Θεό. Το μαρτύριο στην καρδιά τους ωφελεί τη ζωή τους· τους κάνει πιο ικανούς να είναι γαλήνιοι ενώπιον του Θεού, να έχουν πιο στενή σχέση με τον Θεό, ενώ είναι πιο ικανοί να δουν την αμέτρητη αγάπη και την τρομερή σωτηρία του Θεού. Ο Πέτρος βίωσε τον εξευγενισμό εκατοντάδες φορές, ενώ ο Ιώβ υποβλήθηκε σε πολλές δοκιμασίες. Εάν επιθυμείτε να οδηγηθείτε στην τελείωση από τον Θεό, θα πρέπει κι εσείς να υποβληθείτε σε εξευγενισμό εκατοντάδες φορές —πρέπει να υποβληθείτε σε αυτήν τη διαδικασία και να βασιστείτε σε αυτό το στάδιο— μόνο τότε θα μπορέσετε να ικανοποιήσετε τις προθέσεις του Θεού και να οδηγηθείτε στην τελείωση από τον Θεό. Ο εξευγενισμός είναι το καλύτερο μέσο με το οποίο ο Θεός οδηγεί στην τελείωση τον άνθρωπο· μόνο μέσα απ’ τον εξευγενισμό και τις πικρές δοκιμασίες μπορεί να αναπτυχθεί στην καρδιά των ανθρώπων αληθινή αγάπη για τον Θεό. Χωρίς ταλαιπωρίες, οι άνθρωποι στερούνται της αληθινής αγάπης για τον Θεό· αν δεν δοκιμαστούν μέσα τους, αν δεν υποβληθούν σε αληθινό εξευγενισμό, τότε οι καρδιές τους θα περιπλανώνται πάντα εξωτερικά. Όταν εξευγενιστείς ως έναν βαθμό, θα δεις τις δικές σου αδυναμίες και δυσκολίες, θα δεις πως έχεις τόσες ελλείψεις και πως αδυνατείς να ξεπεράσεις πολλές δυσκολίες που αντιμετωπίζεις, ενώ θα συνειδητοποιήσεις πως έχεις επαναστατήσει τόσο πολύ. Μόνο κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών μπορούν οι άνθρωποι να γνωρίσουν πραγματικά τις αληθινές τους καταστάσεις· οι δοκιμασίες είναι πιο ικανές να οδηγήσουν τους ανθρώπους στην τελείωση.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Πέτρος βίωσε τον εξευγενισμό εκατοντάδες φορές και υποβλήθηκε σε πολλή οδυνηρή διαδικασία σκλήρυνσης. Ο εξευγενισμός αυτός έγινε το θεμέλιο της υπέρτατης αγάπης του για τον Θεό, καθώς και η σημαντικότερη εμπειρία ολόκληρης της ζωής του. Το γεγονός πως ήταν ικανός να διακατέχεται από υπέρτατη αγάπη για τον Θεό οφειλόταν, κατά μία έννοια, στην απόφασή του να αγαπά τον Θεό· κυρίως, ωστόσο, οφειλόταν στον εξευγενισμό και την ταλαιπωρία που υπέστη. Η ταλαιπωρία αυτή έγινε ο οδηγός του στο μονοπάτι της αγάπης για τον Θεό, όπως και το πιο αξιομνημόνευτο πράγμα γι’ αυτόν. Αν οι άνθρωποι δεν υποστούν τον πόνο του εξευγενισμού όταν αγαπούν τον Θεό, τότε η αγάπη τους είναι γεμάτη με ακαθαρσίες και τις δικές τους προτιμήσεις· μια αγάπη όπως αυτή είναι γεμάτη ιδέες του Σατανά και είναι ουσιαστικά ανίκανη να ικανοποιήσει τις προθέσεις του Θεού. Το να έχεις την αποφασιστικότητα να αγαπάς τον Θεό δεν είναι το ίδιο με το να αγαπάς πραγματικά τον Θεό. Ακόμη και αν όλα όσα σκέφτονται στις καρδιές τους είναι για να αγαπούν και να ικανοποιούν τον Θεό —φαίνονται απαλλαγμένα από οποιεσδήποτε ανθρώπινες ιδέες και δείχνουν να είναι όλα για χάρη του Θεού— όταν μια τέτοια άσκηση της αγάπης προς τον Θεό έρχεται ενώπιόν Του, Αυτός δεν την εγκρίνει ούτε την ευλογεί. Ακόμη κι αν οι άνθρωποι καταλάβαιναν και μάθαιναν πλήρως όλες τις αλήθειες, δεν θα μπορούσε να ειπωθεί πως αυτό είναι σημάδι πως αγαπούν τον Θεό, δεν θα μπορούσε να ειπωθεί πως οι άνθρωποι αυτοί έχουν την πραγματικότητα της αγάπης για τον Θεό. Παρόλο που έχουν κατανοήσει πολλές αλήθειες, χωρίς να υποβληθούν σε εξευγενισμό, οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να κάνουν πράξη τις αλήθειες αυτές· μόνο κατά τη διάρκεια του εξευγενισμού μπορούν οι άνθρωποι να κατανοήσουν το πραγματικό νόημα αυτών των αληθειών, μόνο τότε μπορούν οι άνθρωποι να εκτιμήσουν αληθινά το εσωτερικό τους νόημα. Τη στιγμή εκείνη, όταν κάνουν πράξη αυτές τις αλήθειες, μπορούν να το κάνουν σωστά και σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού· κατά την άσκησή τους τη στιγμή εκείνη, οι δικές τους ιδέες ελαττώνονται, η διαφθορά τους μειώνεται και τα ανθρώπινα αισθήματά τους περιορίζονται. Μόνο εκείνη τη στιγμή είναι η άσκησή τους μια πραγματική εκδήλωση αγάπης για τον Θεό. Το αποτέλεσμα της αλήθειας της αγάπης για τον Θεό δεν επιτυγχάνεται μέσω προφορικής γνώσης ή πνευματικής πρόθεσης, ούτε και μπορεί να επιτευχθεί απλώς και μόνο κατανοώντας αυτήν την αλήθεια. Απαιτεί από τους ανθρώπους να πληρώσουν ένα τίμημα, να υποστούν πολύ πόνο κατά τη διάρκεια του εξευγενισμού, και μόνο τότε η αγάπη τους θα γίνει αγνή και θα συνάδει με τις προθέσεις του Θεού. Στην απαίτησή Του να Τον αγαπά ο άνθρωπος, ο Θεός δεν απαιτεί από τον άνθρωπο να Τον αγαπά χρησιμοποιώντας το πάθος ή τη δική του βούληση, αλλά να Τον υπηρετεί με αφοσίωση και με την αλήθεια. Μόνο αυτού του είδους η αγάπη είναι αληθινή αγάπη. Ωστόσο, ο άνθρωπος ζει εν μέσω διαφθοράς, επομένως αδυνατεί να χρησιμοποιήσει την αλήθεια και την αφοσίωση για να υπηρετήσει τον Θεό. Είναι είτε υπερβολικά παθιασμένος με τον Θεό είτε υπερβολικά ψυχρός και αδιάφορος· είτε «αγαπά» τον Θεό στο έπακρο είτε Τον μισεί στο έπακρο. Όσοι ζουν εν μέσω διαφθοράς ζουν πάντοτε ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο άκρα, ζουν πάντοτε σύμφωνα με τη δική τους βούληση κι όμως πιστεύουν πως έχουν δίκιο. Παρόλο που το έχω αναφέρει επανειλημμένως, οι άνθρωποι αδυνατούν να το πάρουν στα σοβαρά, αδυνατούν να κατανοήσουν πλήρως τη σημασία του, κι έτσι ζουν μέσα σε μια πίστη αυταπάτης, στην ψευδαίσθηση της αγάπης για τον Θεό, η οποία βασίζεται στην προσωπική τους βούληση. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας, όπως έχει εξελιχθεί η ανθρωπότητα και έχουν παρέλθει οι εποχές, οι απαιτήσεις του Θεού από τον άνθρωπο έχουν γίνει όλο και μεγαλύτερες, και Αυτός απαιτεί όλο και περισσότερο από τον άνθρωπο να είναι απόλυτος απέναντι Του. Ωστόσο, η γνώση του ανθρώπου για τον Θεό γίνεται ολοένα πιο ασαφής και αόριστη και, ως επακόλουθο, η αγάπη του για τον Θεό γίνεται ολοένα πιο ακάθαρτη. Η κατάσταση του ανθρώπου και όλα όσα αυτός κάνει παύουν όλο και περισσότερο να συνάδουν με τις προθέσεις του Θεού, διότι ο άνθρωπος έχει διαφθαρεί ακόμα πιο βαθιά από τον Σατανά. Αυτό προϋποθέτει από τον Θεό να κάνει μεγαλύτερο και σπουδαιότερο έργο σωτηρίας. Ο άνθρωπος έχει ολοένα περισσότερες απαιτήσεις από τον Θεό, ενώ η αγάπη του γι’ Αυτόν ολοένα μειώνεται. Οι άνθρωποι ζουν στην επαναστατικότητα, χωρίς την αλήθεια, διάγουν μια ζωή που στερείται ανθρώπινης φύσης· όχι μόνο δεν τρέφουν την παραμικρή αγάπη για τον Θεό, αλλά βρίθουν από επαναστατικότητα και εναντίωση. Παρόλο που νομίζουν πως ήδη τρέφουν τη μέγιστη αγάπη για τον Θεό, πως δεν θα μπορούσαν να είναι πιο ανεκτικοί προς Αυτόν, ο Θεός δεν πιστεύει ότι αυτό είναι αλήθεια. Του είναι απολύτως ξεκάθαρο πόσο μολυσμένη είναι η αγάπη του ανθρώπου γι’ Αυτόν, και ποτέ δεν έχει αλλάξει τη γνώμη Του για τον άνθρωπο λόγω του προσποιητού ζήλου του ανθρώπου, ούτε έχει ποτέ «ανταποδώσει» την καλοσύνη του ανθρώπου ως αποτέλεσμα της αφοσίωσής του. Σε αντίθεση με τον άνθρωπο, ο Θεός έχει διάκριση: Γνωρίζει ποιος Τον αγαπά πραγματικά και ποιος όχι και, αντί να Τον κυριεύει ο ζήλος και να απορροφιέται λόγω των στιγμιαίων παρορμήσεων του ανθρώπου, φέρεται στον άνθρωπο ανάλογα με την ουσία και τη συμπεριφορά του ανθρώπου. Ο Θεός, εν τέλει, είναι ο Θεός και έχει την αξιοπρέπειά Του και την αποφασιστικότητά Του· ο άνθρωπος, εν τέλει, είναι άνθρωπος και ο Θεός δεν πρόκειται να αλλάξει γνώμη λόγω της αγάπης του ανθρώπου όταν αυτή δεν συνάδει με την αλήθεια. Αντιθέτως, συμπεριφέρεται καταλλήλως σε όλα όσα κάνει ο άνθρωπος.

Αντιμέτωπος με την κατάσταση του ανθρώπου και τη στάση του προς τον Θεό, ο Θεός έχει κάνει νέο έργο, επιτρέποντας στον άνθρωπο να κατέχει γνώση για τον Θεό, υποταγή προς Αυτόν, καθώς και αγάπη και μαρτυρία. Επομένως, ο άνθρωπος πρέπει να βιώσει τον εξευγενισμό του από τον Θεό, καθώς και την κρίση και το κλάδεμά του από Αυτόν, χωρίς τα οποία ο άνθρωπος δεν θα γνώριζε ποτέ τον Θεό και δε θα ήταν ποτέ ικανός να Τον αγαπήσει πραγματικά και να καταθέσει μαρτυρία γι’ Αυτόν. Ο εξευγενισμός του ανθρώπου από τον Θεό δεν γίνεται απλώς για χάρη κάποιου μονόπλευρου αποτελέσματος, αλλά για χάρη ενός πολύπλευρου αποτελέσματος. Ο Θεός, λοιπόν, κάνει το έργο του εξευγενισμού πάνω σε όσους είναι διατεθειμένοι να αναζητήσουν την αλήθεια, έτσι ώστε η αποφασιστικότητα και η αγάπη τους να οδηγηθούν στην τελείωση από τον Θεό. Για όσους είναι διατεθειμένοι να αναζητήσουν την αλήθεια και λαχταρούν τον Θεό, τίποτα δεν είναι πιο ουσιαστικό ή πιο χρήσιμο από έναν τέτοιον εξευγενισμό. Η διάθεση του Θεού δεν γίνεται εύκολα κατανοητή ή αντιληπτή από τον άνθρωπο. Εφόσον ο Θεός, εν τέλει, είναι ο Θεός και στην τελική είναι αδύνατο ο Θεός να έχει την ίδια διάθεση με τον άνθρωπο, δεν είναι άρα εύκολο για τον άνθρωπο να κατανοήσει τη διάθεσή Του. Ο άνθρωπος δεν κατέχει έμφυτα την αλήθεια και δεν την αντιλαμβάνονται εύκολα όσοι έχουν διαφθαρεί από τον Σατανά· ο άνθρωπος στερείται της αλήθειας, όπως και της αποφασιστικότητας να κάνει πράξη την αλήθεια και, αν δεν υποφέρει, εξευγενιστεί ή κριθεί, τότε η αποφασιστικότητά του δεν θα καρποφορήσει ποτέ. Για όλους τους ανθρώπους, ο εξευγενισμός είναι επώδυνος και πολύ δύσκολα γίνεται αποδεκτός —κι όμως, κατά τον εξευγενισμό ο Θεός αποκαλύπτει τη δίκαιη διάθεσή Του στον άνθρωπο, γνωστοποιεί τις απαιτήσεις Του από τον άνθρωπο, και προσφέρει μεγαλύτερη διαφώτιση και περισσότερο πρακτικό κλάδεμα. Μέσω της σύγκρισης μεταξύ των γεγονότων και της αλήθειας, ο άνθρωπος κερδίζει μεγαλύτερη γνώση του εαυτού του και της αλήθειας, και μεγαλύτερη κατανόηση των προθέσεων του Θεού, πράγμα που επιτρέπει στον άνθρωπο να έχει πιο αληθινή και πιο αγνή αγάπη για τον Θεό. Αυτοί είναι οι στόχοι του Θεού όταν εκτελεί το έργο του εξευγενισμού. Όλο το έργο που πραγματοποιεί ο Θεός πάνω στον άνθρωπο έχει τους δικούς του στόχους και τη δική του σημασία· ο Θεός δεν εκτελεί έργο άνευ σημασίας ούτε κάνει έργο που δεν έχει όφελος για τον άνθρωπο. Ως εξευγενισμός δεν νοείται η απομάκρυνση των ανθρώπων από τον Θεό ούτε νοείται η καταστροφή τους στην κόλαση. Αντιθέτως, νοείται η αλλαγή της διάθεσης του ανθρώπου κατά τον εξευγενισμό, η αλλαγή των προθέσεών του, των παλαιών του απόψεων, της αγάπης του για τον Θεό και η αλλαγή ολόκληρου του τρόπου ζωής του. Ο εξευγενισμός είναι μια πρακτική δοκιμή για τον άνθρωπο και μια μορφή πρακτικής εκπαίδευσης, ενώ μόνο κατά τον εξευγενισμό μπορεί η αγάπη του να εκπληρώσει την έμφυτη λειτουργία της.