I

Όλα αυτά τα πολλά χρόνια, αυτό που έχουν δει οι άνθρωποι είναι όχι μόνο το Πνεύμα κι όχι μόνο έναν άνθρωπο, αρσενικού γένους, αλλά και πολλά πράγματα που δεν συνάδουν με ανθρώπινες αντιλήψεις· ως εκ τούτου, οι άνθρωποι δεν μπορούν ποτέ να Με κατανοήσουν πλήρως, και συνέχεια μισοπιστεύουν σ’ Εμένα και μισοαμφιβάλλουν για Μένα —λες και υπάρχω στ’ αλήθεια, όμως είμαι κι ένα απατηλό όνειρο— και γι’ αυτόν τον λόγο μέχρι και σήμερα οι άνθρωποι ακόμα δεν ξέρουν τι είναι ο Θεός. Μπορείς άραγε αλήθεια να Με συνοψίσεις με μια απλή πρόταση;

II

Τολμάς άραγε στ’ αλήθεια να πεις ότι «ο Ιησούς δεν είναι άλλος από τον Θεό, κι ότι ο Θεός δεν είναι άλλος από τον Ιησού»; Είσαι άραγε στ’ αλήθεια τόσο τολμηρός ώστε να πεις ότι «ο Θεός δεν είναι άλλος από το Πνεύμα, και το Πνεύμα δεν είναι άλλο από τον Θεό»; Τολμάς άραγε να πεις ότι «ο Θεός είναι απλά ένας άνθρωπος που έχει ενδυθεί τη σάρκα»; Έχεις άραγε αλήθεια το κουράγιο να δηλώσεις κατηγορηματικά ότι «Η εικόνα του Ιησού είναι η σπουδαία εικόνα του Θεού»; Μπορείς άραγε να χρησιμοποιήσεις τη λογοτεχνική σου ικανότητα για να εξηγήσεις σχολαστικά τη διάθεση και την εικόνα του Θεού;

III

Ξέρεις άραγε πραγματικά τώρα τι είναι ο Θεός; Είναι μήπως ο Θεός άνθρωπος; Είναι μήπως ο Θεός Πνεύμα; Είναι μήπως ο Θεός στ’ αλήθεια αρσενικού γένους; Άραγε, μόνο ο Ιησούς μπορεί να ολοκληρώσει το έργο που είναι να κάνω Εγώ; Αν διαλέξεις μόνο ένα από τα παραπάνω για να συνοψίσεις την ουσία Μου, τότε είσαι ένας υπερβολικά αδαής αφοσιωμένος πιστός.

IV

Αν έκανα μόνο μία φορά το έργο της ενσάρκωσης, μήπως θα Με οριοθετούσατε; Μπορείς άραγε στ’ αλήθεια να Με καταλάβεις πλήρως με μια ματιά; Μπορείς άραγε στ’ αλήθεια να Με συνοψίσεις πλήρως βασιζόμενος σε αυτά στα οποία έχεις εκτεθεί σε όλη σου τη ζωή; Άραγε, αν έκανα το ίδιο έργο και στις δύο ενσαρκώσεις Μου, σαν τι θα Με αντιλαμβανόσασταν; Θα Με αφήνατε άραγε για πάντα καρφωμένο στον σταυρό; Θα μπορούσε άραγε ο Θεός να είναι τόσο απλός όσο ισχυρίζεσαι;

Από το «Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Πώς κατανοείς εσύ τον Θεό;