I

Η αληθινή πίστη στον Θεό δεν σημαίνει να πιστεύει κανείς σε Εκείνον μονάχα για να σωθεί, πόσο δε μάλλον μονάχα για να είναι καλός άνθρωπος. Επίσης, δεν είναι απλώς ζήτημα του να πιστεύει σε Εκείνον μόνο και μόνο για να αποκτήσει ανθρώπινη ομοιότητα. Είναι γεγονός ότι η άποψη των ανθρώπων για την πίστη στον Θεό δεν πρέπει να είναι να πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός και ότι Εκείνος είναι η αλήθεια, η οδός και η ζωή, και τέλος. Επίσης, δεν σχετίζεται μόνο με το να αναγνωρίζει κανείς τον Θεό και να πιστεύει ότι Εκείνος είναι ο Κυρίαρχος όλων των πραγμάτων, ότι είναι παντοδύναμος, ότι δημιούργησε τον κόσμο και όλα τα πράγματα, ότι είναι μοναδικός και υπέρτατος. Δεν έχει να κάνει με το να πιστεύεις μόνο αυτά τα γεγονότα, και τέλος.

II

Η πρόθεση του Θεού είναι να δώσεις όλο σου το είναι και την καρδιά σε Εκείνον και να υποταχθείς σε Εκείνον. Με άλλα λόγια, πρέπει να ακολουθήσεις τον Θεό, να χρησιμοποιηθείς απ’ Αυτόν και να είσαι πρόθυμος ακόμα και να παρέχεις υπηρεσία γι’ Αυτόν —το σωστό είναι να κάνεις το οτιδήποτε για τον Θεό. Δεν ισχύει ότι πρέπει να πιστεύουν στον Θεό μόνο όσοι έχουν προκαθοριστεί και επιλεγεί από Εκείνον. Στην πραγματικότητα, ολόκληρο το ανθρώπινο γένος πρέπει να λατρεύει τον Θεό, να Τον ακούει προσεκτικά και να υποτάσσεται σ’ Αυτόν, γιατί το ανθρώπινο γένος δημιουργήθηκε από Αυτόν.

Από το «Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Μέρος τρίτο