I

Ανεξάρτητα από το πόσο θυμωμένος ήταν ο Θεός με τους κατοίκους της Νινευή, αμέσως μόλις εκείνοι κήρυξαν νηστεία, και ντύθηκαν εν σάκκω και σποδώ, η καρδιά Του άρχισε να μαλακώνει σταδιακά, κι Εκείνος άρχισε να αλλάζει γνώμη. Τη στιγμή προτού τους διακηρύξει ότι επρόκειτο να καταστρέψει την πόλη τους —τη στιγμή που προηγήθηκε της ομολογίας και της μετάνοιάς τους για τις αμαρτίες τους— ο Θεός εξακολουθούσε να είναι θυμωμένος μαζί τους. Μετά την εκτέλεση μιας σειράς από πράξεις μετανοίας, ο θυμός του Θεού για τον λαό της Νινευή μεταμορφώθηκε σταδιακά σε έλεος και ανεκτικότητα προς εκείνους.

II

Η βίαιη οργή εκφράζεται από τον Θεό ως απάντηση στις κακές πράξεις των ανθρώπων· η οργή Του δεν έχει ψεγάδια. Η καρδιά του Θεού συγκινείται ως απάντηση στη μετάνοια των ανθρώπων, και η μετάνοια αυτή είναι εκείνη που μεταβάλλει τη γνώμη Του. Όταν νιώθει συγκινημένος, όταν αλλάζει η γνώμη Του, καθώς και όταν δείχνει το έλεος και την ανεκτικότητά Του προς τον άνθρωπο, όλα αυτά δεν έχουν κανένα απολύτως ψεγάδι· είναι καθαρά, αγνά, αψεγάδιαστα και ανόθευτα. Η ανεκτικότητα του Θεού είναι απλώς ανεκτικότητα, και το έλεός Του είναι απλώς έλεος.

III

Η διάθεσή Του αποκαλύπτει οργή ή εκφράζει έλεος και ανεκτικότητα, λόγω των διάφορων εκδηλώσεων και της μετάνοιας του ανθρώπου. Ανεξάρτητα από το τι αποκαλύπτει και εκφράζει Εκείνος, όλα είναι αγνά και ειλικρινή· η ουσία τους είναι διαφορετική από εκείνη οποιουδήποτε δημιουργήματος. Μέσα στις αρχές δράσης, τις σκέψεις και τις ιδέες που εκφράζει ο Θεός, καθώς και κάθε απόφαση που λαμβάνει και κάθε ενέργειά Του, δεν υπάρχουν καθόλου ψεγάδια ή ελαττώματα.

Από το «Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός Β΄