ΙΙΙ. Εκδηλώσεις χαμηλού επιπέδου

Στη συνέχεια, ας συνοψίσουμε τις εκδηλώσεις των ανθρώπων χαμηλού επιπέδου. Οι εκδηλώσεις των ανθρώπων χαμηλού επιπέδου ασφαλώς είναι χειρότερες από εκείνες των ανθρώπων μέτριου επιπέδου. Ποιες είναι οι εκδηλώσεις των ανθρώπων χαμηλού επιπέδου; Είναι ότι, αναζητώντας ή τρώγοντας και πίνοντας μόνοι τους τα λόγια του Θεού, παρόλο που μπορούν να κατανοήσουν σε κυριολεκτικό επίπεδο το νόημα κάθε πρότασης και κάθε χωρίου των λόγων του Θεού —καθώς και ποιες είναι οι προθέσεις και οι απαιτήσεις του Θεού— δεν κατανοούν καθόλου τις αλήθεια-αρχές ούτε τα απαιτούμενα πρότυπα του Θεού. Με άλλα λόγια, δεν κατανοούν τα απαιτούμενα πρότυπα του Θεού για το πώς να βλέπει κανείς τους ανθρώπους και τα πράγματα ή να φέρεται και να ενεργεί ούτε κατανοούν ποιες είναι οι σχετικές αλήθεια-αρχές. Όταν τρώνε και πίνουν τα λόγια του Θεού μόνοι τους, δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτά τα πράγματα και, ακόμη κι αφού έρθουν σε επαφή με ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα στην καθημερινότητα, και πάλι δεν τα κατανοούν. Ακόμη και μετά τη συναναστροφή, εξακολουθεί να μην τους είναι ξεκάθαρο ποιες είναι οι αλήθεια-αρχές. Οι άνθρωποι αυτού του είδους έχουν ένα χαρακτηριστικό: Παρόλο που δεν κατανοούν ποιες είναι οι αλήθεια-αρχές, μπορούν να συνοψίζουν τους κανονισμούς που πρέπει να τηρούν, βασιζόμενοι στα αισθήματά τους. Αυτά που μπορούν να θυμούνται είναι κανονισμοί: ένα είδος αυστηρού δόγματος ή μια σειρά κανόνων. Για παράδειγμα, ο Θεός συναναστρέφεται πάνω σε μία πτυχή των αλήθεια-αρχών, δίνοντας παραδείγματα των θετικών εκδηλώσεων, των αρνητικών εκδηλώσεων, της ανόθευτης κατανόησης και της στρεβλής κατανόησης των ανθρώπων, μεταξύ διαφόρων άλλων εκδηλώσεων που αφορούν σε αυτήν την πτυχή· τι αποκομίζουν τελικά από αυτό οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου; Λένε: «Το κατάλαβα τώρα. Ο Θεός δεν επιτρέπει σε κάποιον να κάνει το τάδε ή το δείνα πράγμα. Ο Θεός δεν επιτρέπει να τρώμε το τάδε ή το δείνα πράγμα. Ο Θεός δεν επιτρέπει να λέμε τα τάδε ή τα δείνα λόγια ή να χρησιμοποιούμε τους τάδε όρους». Αυτά θυμούνται και τα τηρούν αυστηρά, νομίζοντας ότι είναι οι αλήθεια-αρχές. Πιστεύουν ότι αν τηρούν αυτούς τους κανονισμούς, αυτά τα ρητά και αυτές τις πρακτικές, τότε τηρούν τις αλήθεια-αρχές. Όσο κι αν τους λες ότι αυτό είναι απλώς τήρηση κανονισμών, εκείνοι δεν πρόκειται να το αποδεχθούν. Επιμένουν να τηρούν αυτούς τους κανονισμούς, πιστεύοντας ότι αυτό σημαίνει ότι κάνουν πράξη τα λόγια του Θεού και την αλήθεια. Δεν υπάρχει τρόπος ν’ αντιμετωπίσει κανείς τέτοιους ανθρώπους που δεν έχουν καθόλου πνευματική κατανόηση. Αν είναι πρόθυμοι να τηρούν κανονισμούς, ας το κάνουν· εφόσον οι προθέσεις τους δεν είναι λανθασμένες, δεν υπάρχει πρόβλημα. Για παράδειγμα, μια φορά είπα: «Όταν προσεύχεστε, πρέπει να το κάνετε με ευσέβεια· μην προσεύχεστε ανέμελα. Σε κατάλληλα περιβάλλοντα, είναι καλύτερα να γονατίζετε για να προσευχηθείτε, να υποκλίνεστε ενώπιον του Θεού για να προσευχηθείτε και, κατά τη διάρκεια της προσευχής, πρέπει να ησυχάζετε ενώπιον του Θεού και να προσεύχεστε με προσήλωση. Έτσι δείχνετε ευσέβεια και έχετε θεοφοβούμενη καρδιά». Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου, αφού το άκουσαν αυτό, θυμόντουσαν μόνο έναν κανονισμό: «Για να προσευχηθεί κάποιος με ευσέβεια και θεοφοβούμενη καρδιά, πρέπει να γονατίσει». Αντιμετώπιζαν το γεγονός ότι πρέπει να γονατίζει κανείς για να προσευχηθεί λες και είναι μια αλήθεια-αρχή, και το τηρούσαν αναλόγως, πιστεύοντας ότι αυτό σημαίνει πως κάνουν πράξη την αλήθεια. Έτσι, ανεξάρτητα από το περιβάλλον, επέμεναν να γονατίζουν για να προσευχηθούν. Ακόμη κι όταν ήθελαν να προσευχηθούν πριν από το φαγητό, γονάτιζαν κάτω από το τραπέζι για να προσευχηθούν. Ενώ εργάζονταν στα χωράφια, όσο βρόμικο κι αν ήταν το έδαφος και ό,τι κι αν υπήρχε στο χώμα, γονάτιζαν για να προσευχηθούν. Ακόμη κι όταν έρχονταν αντιμέτωποι με συμφορές ή σημαντικά γεγονότα όσο βρίσκονταν ανάμεσα σε άπιστους, αν ήθελαν να προσευχηθούν στον Θεό, έπρεπε να βρουν ένα αθέατο μέρος για να γονατίσουν και να προσευχηθούν. Πίστευαν ότι μόνο αν προσεύχονταν μ’ αυτόν τον τρόπο θα εναρμονίζονταν με τις προθέσεις του Θεού, οπότε, ανεξάρτητα από τις συνθήκες, έπρεπε να γονατίζουν για να προσευχηθούν. Νόμιζαν ότι μ’ αυτόν τον τρόπο έκαναν πράξη την αλήθεια. Επιπλέον, θεωρούσαν ότι ήταν οι πιο ευσεβείς άνθρωποι, εκείνοι που ακολουθούσαν πιο στενά την οδό του Θεού, εκείνοι που αγαπούσαν περισσότερο την αλήθεια και εκείνοι που μπορούσαν να υποταχθούν περισσότερο στην αλήθεια και στα λόγια του Θεού. Όπως βλέπεις, αυτές είναι οι εκδηλώσεις των ανθρώπων χαμηλού επιπέδου. Οι άνθρωποι αυτού του είδους είναι κατώτεροι και προβληματικοί ως προς την κατανόηση. Μονίμως προσδιορίζουν άκαμπτα τις αρχές, βασιζόμενοι σε μία μεμονωμένη πρόταση ή έναν κανονισμό. Για να κατανοήσουν την αλήθεια, χρησιμοποιούν ως μέθοδο την κατανόηση των λόγων και των γνώσεων και, ασφαλώς, κάνουν πράξη την αλήθεια τηρώντας κανονισμούς, λόγια, ρητά και τυπικές διαδικασίες. Όπως κι αν συναναστραφείς πάνω στις αλήθεια-αρχές, αφού τις ακούσουν, θεωρούν ότι είναι απλώς προτάσεις, κανονισμοί, πρακτικές ή συνθήματα. Για εκείνους, το θέμα είναι απλώς ν’ ακολουθούν κανόνες. Θεωρούν ότι η άσκηση της αλήθειας είναι τόσο απλό πράγμα όσο το να τηρεί κανείς κανονισμούς για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να γίνεται, και τίποτα παραπάνω.

Όσοι έχουν χαμηλό επίπεδο βλέπουν τους ανθρώπους και τα πράγματα, φέρονται και ενεργούν χρησιμοποιώντας κανονισμούς για να αξιολογούν και να προσεγγίζουν τα πάντα. Όπως κι αν μεταβληθούν το εξωτερικό περιβάλλον και οι άνθρωποι, τα γεγονότα και τα πράγματα γύρω τους, εκείνοι τηρούν επίμονα έναν κανονισμό χωρίς καμία αλλαγή. Αν πεις ότι δεν αγαπούν την αλήθεια και δεν την κάνουν πράξη, νιώθουν αδικημένοι μέσα τους. Λένε: «Έχω απαρνηθεί τόσα πράγματα, έχω υπομείνει τόσα βάσανα, έχω τηρήσει και έχω κάνει πράξη τόσα λόγια του Θεού· γιατί, λοιπόν, λες ότι δεν αγαπώ και δεν κάνω πράξη την αλήθεια; Γιατί λες ακόμα κι ότι τηρώ κανονισμούς; Με αδικείς!» Τι πρόβλημα υποδηλώνει το γεγονός ότι μπορούν και λένε τέτοια λόγια; Ποιες είναι οι κύριες εκδηλώσεις των ανθρώπων χαμηλού επιπέδου; Από ποια άποψη είναι χαμηλό το επίπεδό τους; Τους λείπει εντελώς η ικανότητα να κατανοούν την αλήθεια, επομένως, όσο κι αν γίνεται συναναστροφή πάνω σε οποιαδήποτε πτυχή της αλήθειας, για εκείνους στο τέλος όλα συμπυκνώνονται σε μία και μοναδική πρακτική, σε έναν κανόνα, σε μία και μοναδική φράση ή τυπική διαδικασία, και όχι σε μια αρχή. Αν κάποιος πει μια πρόταση ή χρησιμοποιήσει έναν όρο που παραβιάζει τον δικό τους κανόνα, για εκείνους αυτό αποτελεί παραβίαση των αλήθεια-αρχών. Αυτό είναι προβληματικό. Επομένως, οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου πρώτα απ’ όλα χρησιμοποιούν διάφορους κανονισμούς, διάφορες τυπικότητες, σκέτα λόγια και πρακτικές, για να προσδιορίσουν τον εαυτό τους ως κάποιον που κατέχει την αλήθεια-πραγματικότητα. Επιπλέον, υπάρχει κι άλλο ένα προβληματικό ζήτημα: Συχνά, χρησιμοποιούν τα δόγματα που αναφέρουν τακτικά και τους κανονισμούς και τις πρακτικές που τηρούν τακτικά, προκειμένου να αξιολογήσουν τους άλλους ή ακόμη και τον Θεό. Πέρα από την αξιολόγηση, συχνά επίσης κρίνουν και οριοθετούν τους άλλους και τον Θεό. Για παράδειγμα, κάποτε είπα: «Γενικά, δεν τολμώ να φάω κρύες τροφές. Αν τυχόν φάω, το στομάχι Μου δεν το αντέχει, οπότε ουσιαστικά δεν τρώω ωμές και κρύες τροφές». Κάποιος άνθρωπος χαμηλού επιπέδου το άκουσε αυτό και είπε: «Σε καταλαβαίνω τώρα. Στο εξής, θα πρέπει να φροντίζω να μη Σου δίνω ωμές και κρύες τροφές. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να Σε αφήσω ποτέ να φας ωμές και κρύες τροφές». Όταν, όμως, έφτασε το κατακαλόκαιρο και έκανε υπερβολική ζέστη, και ωρίμασαν οι φράουλες στο αγρόκτημα, μια μέρα πήγα εκεί και έφαγα δύο φράουλες· μόλις εκείνος το είδε αυτό, σκέφτηκε: «Εσύ δεν είσαι που δεν τρως ποτέ ωμές και κρύες τροφές; Δεν είναι δροσερές οι φράουλες; Δεν έχεις πει στο παρελθόν ότι όταν τρως δροσερές τροφές Σε πειράζουν στο στομάχι; Τότε γιατί τρως φράουλες σήμερα; Δεν λες ψέματα;» Το σκέφτηκε αυτό μέσα του· απλώς δεν το είπε μεγαλόφωνα. Πείτε Μου, ήταν ακριβής η οπτική του για τα πράγματα; (Όχι.) Από ποια άποψη ήταν ανακριβής; (Εξέλαβε κάτι που είπε ο Θεός ως κανονισμό για να αξιολογεί τα πράγματα, χωρίς να λάβει υπόψη του το πλαίσιο εντός του οποίου μίλησε ο Θεός.) Δεν ήξερε σε τι αναφέρονταν τα λόγια Μου. Υπό κανονικές συνθήκες, όταν τρώω ωμές και κρύες τροφές, Με πειράζουν στο στομάχι, αλλά υπάρχουν εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, όταν έχω κάνει σωματική εργασία και έχει ζεσταθεί το σώμα Μου, κι αν ταυτόχρονα κάνει ζέστη κι η θερμοκρασία φτάνει γύρω στους τριάντα βαθμούς, κι αυτές οι ωμές και κρύες τροφές δεν είναι τόσο παγωμένες, τότε, σε τέτοιες περιπτώσεις, μπορώ να φάω μια μικρή ποσότητα. Δεν είναι ότι δεν μπορώ να τις φάω σε καμία απολύτως περίπτωση. Όταν είπα «δεν μπορώ να τις φάω» εννοούσα υπό συνηθισμένες συνθήκες· στον καύσωνα του καλοκαιριού, δεν έχω πρόβλημα να φάω μια μικρή ποσότητα. Αυτός ο άνθρωπος χαμηλού επιπέδου δεν μπορούσε να κατανοήσει αυτά τα λόγια. Όταν τα άκουσε, τα αντιμετώπισε λες και ήταν ένας κανονισμός ή μία φόρμουλα. Όταν προέκυψαν ιδιαίτερες συνθήκες, προσπάθησε και πάλι να τις ταιριάξει μ’ αυτήν τη φόρμουλα. Όταν είδε ότι δεν ταίριαζαν, δεν μπορούσε να βγάλει άκρη: «Εσύ δεν είπες ότι δεν μπορείς να φας ωμές και κρύες τροφές; Πώς γίνεται να τις τρως τώρα; Δεν λες ψέματα;» Πού έγκειτο η ανεπάρκειά του ως προς την αδυναμία του να κατανοήσει τα λόγια Μου; (Δεν είχε καθόλου ικανότητα κατανόησης.) Η ανεπάρκειά του έγκειτο στην ανικανότητά του να κρίνει και να κατανοήσει αυτό το ζήτημα με βάση τις μεταβολές του περιβάλλοντος και τις ιδιαίτερες συνθήκες. Αν το δει αυτό ένας άνθρωπος που έχει επαρκές επίπεδο, θα ξέρει ότι αφού εργαστώ και ζεσταθεί το σώμα Μου, και ταυτόχρονα κάνει ζέστη και αυτά τα φρούτα δεν είναι πολύ κρύα, δεν έχω πρόβλημα να φάω μια μικρή ποσότητα, κι αυτό είναι πολύ φυσιολογικό. Μπορεί να κατανοήσει αυτό το ζήτημα και να το αντιληφθεί. Ένας άνθρωπος χαμηλού επιπέδου, όμως, δεν μπορεί να το αντιληφθεί· κολλάει σ’ αυτό το σημείο και διαμορφώνει αντιλήψεις μέσα του. Ποιες είναι οι συνέπειες μόλις διαμορφώσει αντιλήψεις; Μπορεί εύκολα να κρίνει και να καταδικάζει. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Ασφαλώς, αυτό το ασήμαντο ζήτημα δεν είναι κάτι σπουδαίο, αλλά δεν μπορεί να πάψει να το σκέφτεται μέσα του: «Δεν είναι ψέμα αυτό; Άρα, κι Εσύ λες ψέματα!» Όπως βλέπεις, σπεύδει να οριοθετήσει και να κρίνει ακόμα και σ’ αυτό το πολύ ασήμαντο ζήτημα. Κι αυτό πριν καν τεθούν σημαντικά ζητήματα· έχει ήδη διαμορφώσει αντιλήψεις. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν μπορούν να δουν καθαρά ούτε τέτοια ασήμαντα ζητήματα και δεν έχουν καμία απολύτως ικανότητα διάκρισης. Όποιο ζήτημα κι αν βλέπουν, εφαρμόζουν άκαμπτα κανονισμούς. Πιστεύουν ότι μόνο όσοι μπορούν να τηρούν κανονισμούς κατέχουν την αλήθεια. Όπως κι αν εναρμονίζονται τα λόγια και οι πράξεις σου με τις αλήθεια-αρχές, εφόσον αντιτίθενται στις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τέτοιων ανθρώπων και συγκρούονται με τους κανονισμούς που εκείνοι αναγνωρίζουν, θα σε κρίνουν και θα σε καταδικάζουν μέσα τους. Ακόμη κι αν δεν το πουν μεγαλόφωνα, θα διαμορφώσουν αντιλήψεις ή προκαταλήψεις εναντίον σου. Αυτοί οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου, όσα κηρύγματα κι αν ακούσουν και πάνω σε όποιες πτυχές της αλήθειας κι αν γίνει συναναστροφή, πάντα περιορίζουν όλα τα πράγματα σε μία και μόνο δήλωση, μία και μόνο πρακτική ή έναν κανονισμό, και τηρούν αυτές τις δηλώσεις, τις πρακτικές και τους κανονισμούς με μεγάλο ενθουσιασμό· μάλιστα, πιστεύουν κιόλας ότι είναι άνθρωποι που κάνουν πράξη την αλήθεια, καθώς κι ότι υποτάσσονται πραγματικά στην αλήθεια και έχουν πραγματικά φόβο Θεού. Μερικές φορές ξεσπούν ακόμη και σε κλάματα, καθώς σκέφτονται ότι αγαπούν πραγματικά τον Θεό κι ότι κανένας άλλος στον κόσμο δεν Τον αγαπά περισσότερο από εκείνους. Στην πραγματικότητα, απλώς τηρούν έναν και μόνο κανονισμό ή μία και μόνο πρακτική. Ασκούνται μ’ αυτόν τον τρόπο και μπορούν να επιμένουν σ’ αυτόν χωρίς καμία αλλαγή, πιστεύοντας ότι έχουν αποκτήσει την αλήθεια κι ότι έχουν οδηγηθεί στην τελείωση από τον Θεό. Πείτε Μου, δεν είναι προβληματικό αυτό; (Ναι.)

Βλέπετε συχνά περιπτώσεις ανθρώπων που τηρούν τους κανονισμούς; (Ναι.) Για παράδειγμα, λες στον άνθρωπο που μαγειρεύει ότι έχει αρχίσει να κάνει περισσότερη ζέστη, οπότε θα πρέπει να φτιάχνει καθημερινά κάποιο δροσιστικό τσάι βοτάνων ή κάποια κρύα ροφήματα και να σερβίρει κάποια κρύα πιάτα όταν ετοιμάζει το φαγητό —αυτό που οι Δυτικοί ονομάζουν σαλάτες— για να ανοίγουν την όρεξη. Ένας άνθρωπος χαμηλού επιπέδου συγκρατεί το εξής στη μνήμη του: Όταν κάνει πολλή ζέστη, οι άνθρωποι θα πρέπει να τρώνε κρύα πιάτα και να πίνουν κρύα ροφήματα. Το θυμάται αυτό καλά και το τηρεί επιμελώς. Ωστόσο, μια μέρα, όταν πέφτει η θερμοκρασία, δεν κοιτάει αν κάνει κρύο ή όχι και σκέφτεται: «Είναι καλοκαίρι τώρα, οπότε πρέπει να φτιάχνω κρύα πιάτα και κρύα ροφήματα. Θα τα φτιάχνω καθημερινά για να τα απολαμβάνεις στο έπακρο, να σε δροσίζουν για τα καλά. Δεν με νοιάζει αν πέσει ή όχι η θερμοκρασία!» Όχι μόνο φτιάχνει κρύα πιάτα, αλλά ακόμα και τα νουντλς τα ξεπλένει με κρύο νερό, κι έπειτα συνοδεύει το γεύμα με κρύα ροφήματα, προσθέτοντας μάλιστα και μερικά παγάκια. Κάποιοι άνθρωποι, όταν το βλέπουν αυτό, λένε: «Με τέτοιο κρύο που κάνει σήμερα, είναι δυνατόν να φτιάξεις πάλι κρύα πιάτα; Και μάλιστα έβαλες και παγάκια στα κρύα ροφήματα· να μας παγώσεις θες;» Ο άνθρωπος που μαγειρεύει πληγώνεται τότε και λέει: «Είμαι όντως τόσο κακόβουλος; Το καλοκαίρι κάνει τόση ζέστη· εγώ για να τους βοηθήσω να δροσιστούν και να φάνε λίγο περισσότερο δεν το κάνω αυτό; Δεν δείχνει αυτό ότι ακολουθώ τις αρχές κι ότι λαμβάνω υπόψη τους πάντες; Σε τι κάνω λάθος; Και τώρα εσύ λες ότι θέλω να σας παγώσω· μου λείπει όντως τόσο πολύ η αρετή; Είναι όντως τόσο ανεπαρκής η ανθρώπινη φύση μου; Απλώς όλοι εσείς δεν νοιάζεστε καθόλου για μένα!» Ετοιμάζοντας το φαγητό μ’ αυτόν τον τρόπο, άραγε ακολουθεί τις αρχές; Ποια είναι η αρχή εδώ; Να προσαρμόζονται τα φαγητά και τα ροφήματα ανάλογα με την εποχή και τη θερμοκρασία. Το καλοκαίρι, όταν κάνει ζέστη, να καταναλώνονται σχετικά δροσερά φαγητά ή ροφήματα που μπορούν ν’ ανοίγουν την όρεξη· αυτή είναι μια αρχή, έτσι δεν είναι; Είναι μια αρχή. Τώρα, όμως, που έπεσε ξαφνικά η θερμοκρασία, πώς θα πρέπει να εφαρμοστεί αυτή η αρχή; (Όταν πέφτει ξαφνικά η θερμοκρασία, ο άνθρωπος που μαγειρεύει δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει να ετοιμάζει κρύα πιάτα ή σαλάτες όπως τον είχαν συμβουλεύσει πριν, αλλά πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με τον καιρό και αντ’ αυτού να ετοιμάζει ζεστά πιάτα. Δεν μπορεί να τηρεί κανονισμούς.) Σωστά. Όταν κατά διαστήματα δροσίζει ο καιρός το καλοκαίρι, δεν μπορείς να εμμένεις στην πρακτική του να φτιάχνεις κρύα πιάτα και κρύα ροφήματα το καλοκαίρι· δεν μπορείς να τηρείς αυτόν τον κανονισμό. Όταν πέφτει ξαφνικά η θερμοκρασία, πρέπει ν’ αλλάζουν αμέσως και τα φαγητά και τα ροφήματα που καταναλώνουν οι άνθρωποι. Δεν πρέπει να φτιάχνονται πλέον κρύα πιάτα και κρύα ροφήματα και σίγουρα δεν πρέπει να προστίθενται παγάκια. Αντιθέτως, θα πρέπει να μαγειρεύεις ζεστά πιάτα, να φτιάχνεις ζεστά νουντλς, προσαρμόζοντας τα φαγητά και τα ροφήματα ανάλογα με τη θερμοκρασία και τον καιρό. Αυτή είναι η αρχή. Ο άνθρωπος χαμηλού επιπέδου, όμως, εφόσον είναι καλοκαίρι, εμμένει στην πρακτική του να φτιάχνει κρύα ροφήματα και κρύα πιάτα, ανεξάρτητα από τη θερμοκρασία ή τις καιρικές συνθήκες· ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; (Η τήρηση των κανονισμών.) Αυτό δείχνει ότι τηρεί τους κανονισμούς και δεν είναι σε θέση να εφαρμόζει τις αρχές με ευελιξία ανάλογα με τις συνθήκες. Αυτές είναι οι εκδηλώσεις των ανθρώπων χαμηλού επιπέδου ως προς τον τρόπο με τον οποίο ενεργούν· θυμούνται μία δήλωση και την αντιμετωπίζουν λες και είναι ένας κανονισμός που πρέπει να τηρούν και, όπως κι αν μεταβληθούν το περιβάλλον, οι άνθρωποι, τα γεγονότα και τα πράγματα, εκείνοι δεν μπορούν να εφαρμόζουν με ευελιξία τις αρχές για να χειρίζονται ζητήματα. Στην πραγματικότητα, όταν ορίζονται αρχές για τα φαγητά και τα ροφήματα, το αποτέλεσμα που πρέπει να επιτυγχάνεται είναι να διασφαλίζεται ότι οι άνθρωποι νιώθουν σωματικά άνετα όταν τρώνε. Τέτοιες αρχές δεν είναι σε καμία περίπτωση κανονισμοί. Ωστόσο, όσοι τηρούν κανονισμούς, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τη θερμοκρασία ή τον καιρό, χωρίς να τους νοιάζει αν νιώθεις άνετα όταν τρως, συνεχίζουν να φτιάχνουν κρύα πιάτα και κρύα ροφήματα εφόσον είναι καλοκαίρι· αυτό είναι τήρηση κανονισμών. Να ασκείται κανείς σύμφωνα με τις αρχές σημαίνει όλα όσα κάνει να περιστρέφονται γύρω από την επίτευξη αυτού του τελικού καλού αποτελέσματος. Ωστόσο, η τήρηση των κανονισμών αγνοεί το αποτέλεσμα και εστιάζει αποκλειστικά σε τυπικές διαδικασίες και πρακτικές. Έτσι ακριβώς χειρίζονται τα ζητήματα οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου· ό,τι κι αν προκύψει, χρησιμοποιούν την ίδια προσέγγιση για να το χειριστούν.

Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν μπορούν να δουν καθαρά τίποτε από όσα εμφανίζονται στον δρόμο τους. Ακόμη κι όταν διαβάζουν τα λόγια του Θεού ή ακούνε κηρύγματα, η κατανόησή τους είναι κάπως στρεβλή και περιλαμβάνει, αναπόφευκτα, κάποιες αποκλίσεις. Τηρούν έναν κανονισμό, μια πρακτική ή ένα τελετουργικό, που διαφέρει εντελώς από τις αλήθεια-αρχές, και συνεπώς προκύπτουν πολλές στρεβλώσεις. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η κατανόηση οποιουδήποτε ζητήματος από τους ανθρώπους χαμηλού επιπέδου έχει πάντα μια κάπως στρεβλή φύση. Παρόλο που σε απλά και εύκολα διαχειρίσιμα πράγματα μπορεί να επιτυγχάνουν υπακοή και υποταγή χωρίς να εμφανίζουν κάποια στρέβλωση, σε ό,τι έχει να κάνει με ζητήματα που βασίζονται στις αρχές ή με σχετικά σύνθετα ζητήματα, δεν μπορούν να συλλάβουν τις αλήθεια-αρχές και το μόνο που ξέρουν είναι να τηρούν κανονισμούς. Καταλάβατε; (Ναι.) Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν έχουν καθόλου ικανότητα κατανόησης της αλήθειας και το μόνο που ξέρουν είναι να τηρούν κανονισμούς. Τέτοιοι άνθρωποι είναι και αρκετά προβληματικοί. Τηρούν κανονισμούς με μεγάλο ενθουσιασμό και αποφασιστικότητα. Αν συναναστραφείς μαζί τους και πεις: «Αυτό που κάνεις είναι να τηρείς κανονισμούς κι όχι να ακολουθείς τις αλήθεια-αρχές», δεν μπορούν να το αποδεχθούν. Πιστεύουν το εξής: «Τηρώ σταθερά τις αρχές και δεν μπορώ να συμβιβαστώ με τους άλλους! Οι άλλοι δεν τηρούν τις αρχές και καταδικάζονται γι’ αυτό, αλλά κι εγώ που τις τηρώ πάλι καταδικάζομαι. Αυτό είναι άδικο!» Βλέπεις πόσο πεισματάρηδες είναι· πολύ απλά δεν μπορείς να τους πείσεις. Έχετε συναντήσει τέτοιους ανθρώπους; (Ναι.) Για παράδειγμα, λέω σε κάποιους ανθρώπους: «Αν θέλεις να μάθεις χορό, μπορείς να αφιερώνεις δύο ώρες την ημέρα για να εξασκείσαι όταν δεν έχει πολλή δουλειά. Αν επιμείνεις για ένα διάστημα, θα μάθεις χορό». Θυμούνται τη φράση «να επιμείνεις στην εξάσκηση για δύο ώρες την ημέρα» και πιστεύουν ότι αν το κάνουν αυτό, κάνουν πράξη την αλήθεια και τηρούν τις αρχές. Έπειτα, όσο απασχολημένοι κι αν είναι με το καθήκον που κάνουν, εξακολουθούν και επιμένουν να εξασκούνται στον χορό για δύο ώρες την ημέρα. Σε μια περίοδο όπου το εκκλησιαστικό έργο είναι πολύ φορτωμένο από το πρωί ως το βράδυ και ουσιαστικά δεν έχουν διαθέσιμες δύο ώρες την ημέρα, εκείνοι εξακολουθούν και επιμένουν να εξασκούνται στον χορό για δύο ώρες. Όταν οι άλλοι τους υπενθυμίζουν ότι αυτό θα μπορούσε να καθυστερήσει το εκκλησιαστικό έργο, εκείνοι αρνούνται ν’ ακούσουν και λένε: «Ο Θεός μού έδωσε οδηγίες να εξασκούμαι στον χορό δύο ώρες την ημέρα. Πρέπει να το κάνω αυτό. Αν δεν το κάνω, σημαίνει ότι είμαι ανυπάκουος κι ότι δεν έχω καθόλου υποταγή». Αν τους πεις να μην το κάνουν, είναι απρόθυμοι να σε ακούσουν. Δεν είναι σε θέση να χειρίζονται τα πράγματα με ευελιξία ούτε να εφαρμόζουν τα λόγια Μου με ευελιξία ανάλογα με τις ανάγκες του έργου ή τις ανάγκες του περιβάλλοντος. Δεν κατανοούν γιατί πρέπει να εξασκούνται για δύο ώρες, ποια είναι η σημασία της δίωρης εξάσκησης ή ποιο είναι το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Δεν κατανοούν και δεν έχουν ξεκαθαρίσει αυτά τα πράγματα. Για εκείνους, το να κάνουν πράξη την αλήθεια σημαίνει απλώς να τηρούν μία και μόνο δήλωση, έναν κανονισμό ή μια τυπική διαδικασία· αυτό, κατά την άποψή τους, σημαίνει ότι κάνουν πράξη την αλήθεια. Ανεξάρτητα απ’ το αν επιτυγχάνεται οποιοδήποτε αποτέλεσμα και όποιο κι αν καταλήξει να είναι το αποτέλεσμα, επιμένουν πεισματικά σ’ ένα συγκεκριμένο μονοπάτι και αρνούνται να αλλάξουν πορεία ό,τι κι αν γίνει, ακόμη κι αν τους τραβάνε προς τα πίσω δέκα βόδια. Ακόμη κι αν αποκλίνουν στην άσκησή τους, θα ενεργούν διαρκώς με τον ίδιο τρόπο. Όταν οι άλλοι τους λένε ότι είναι παράλογοι, εκείνοι επιμένουν και πάλι να το κάνουν. Τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι πολύ προβληματικοί; Όποιος κι αν συναναστραφεί μαζί τους, δεν έχει αποτέλεσμα. Αφού τους εξηγήσεις φιλόπονα τα πάντα με σαφήνεια, ίσως κατανοήσουν αυτό το ζήτημα σήμερα, αλλά αύριο θα τηρήσουν κανονισμούς σ’ ένα άλλο ζήτημα· θα συνεχίζουν να τηρούν κανονισμούς δίχως τέλος κι εσύ θα πρέπει διαρκώς να τους διορθώνεις. Στρέφονται είτε προς τα αριστερά είτε προς τα δεξιά και αποκλίνουν είτε στο τάδε ζήτημα είτε στο δείνα· αποκλίνουν συνεχώς δίχως τέλος. Σου προκαλεί ανησυχία να τους βλέπεις, αλλά δεν μπορείς να τους διορθώσεις, όπως κι αν προσπαθήσεις. Γιατί; Επειδή το επίπεδό τους είναι πολύ χαμηλό. Δεν μπορούν ποτέ να ξεχωρίσουν τα θετικά από τα αρνητικά πράγματα, το δίκαιο από το άδικο, το σωστό από το λάθος, την αλήθεια από τους κανονισμούς. Δεν έχουν κανένα πρότυπο διαχωρισμού αυτών των ζητημάτων, καμία ικανότητα να τα διαχωρίζουν, και πολύ απλά δεν μπορούν να τα διαχωρίσουν. Επομένως, οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου μπορούν να κάνουν μόνο έργο που βασίζεται σε κανονισμούς, καθώς και κάποιες μικροδουλειές ή κάποιο μονοδιάστατο έργο που δεν έχει να κάνει με τις αλήθεια-αρχές, όπως να ακολουθούν ένα καθορισμένο πρόγραμμα κάθε μέρα, να κάνουν ένα πράγμα σε συγκεκριμένη ώρα κι ένα άλλο πράγμα σε άλλη συγκεκριμένη ώρα· με άλλα λόγια, μπορούν να χειρίζονται μόνο αυτές τις απλές εργασίες στις οποίες η τήρηση του προγράμματος, των τυπικών διαδικασιών και μιας συγκεκριμένης πρακτικής επαρκεί για να εκτελεστεί καλά το έργο. Δεν μπορούν, όμως, να χειρίζονται έργο που είναι λίγο πιο σύνθετο. Όταν απαιτείται να ενεργήσουν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και να πετύχουν συγκεκριμένα αποτελέσματα, δεν είναι σε θέση να το καταφέρουν. Αν τους αναθέσεις ένα αντικείμενο του έργου που απαιτεί να εφαρμόσουν με ευελιξία τις αλήθεια-αρχές, να χειριστούν διάφορα ζητήματα όπως πρέπει και να προσαρμοστούν ανάλογα με το περιβάλλον, παθαίνουν σύγχυση και δεν μπορούν να το καταφέρουν. Πρέπει να έχουν κάποιον να τους βοηθάει και να τους δίνει οδηγίες· μην περιμένεις να κάνουν καλά το έργο μόνοι τους. Πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται αυτοί οι άνθρωποι; Παρόλο που μπορούν να συνεχίσουν να κάνουν το καθήκον τους κάθε μέρα με τον ίδιο τρόπο, όταν έρχονται αντιμέτωποι με απρόσμενες συνθήκες, δεν ξέρουν πώς ν’ ανταποκριθούν και μπορεί μάλιστα να σταματήσουν να κάνουν το καθήκον τους. Είναι απαραίτητο να διερευνάς και να επιθεωρείς τακτικά το έργο τέτοιων ανθρώπων, ρωτώντας: «Αυτό το διάστημα, έχει υπάρξει καμία διατάραξη ή αναστάτωση στο εκκλησιαστικό έργο; Έχουν υπάρξει καθόλου σύνθετα προβλήματα που δεν ήξερες πώς να τα χειριστείς;» Αφού το σκεφτούν, λένε: «Αυτό το διάστημα όλα είναι καλά. Όλοι κάνουν το καθήκον τους και μπορούν να συναθροίζονται κανονικά και να τρώνε και να πίνουν τα λόγια του Θεού. Κανείς δεν έχει προκαλέσει διατάραξη ή αναστάτωση και δεν έχω ακούσει κανέναν να διαδίδει πλάνες για να παραπλανήσει τους άλλους». Δεν μπορούν να εντοπίσουν καθόλου προβλήματα και δεν ξέρουν τι να αναφέρουν ούτε μπορούν να κάνουν έστω ερωτήσεις. Επομένως, μην περιμένεις να χειρίζονται ή να λύνουν μόνοι τους ζητήματα που προκύπτουν στην αληθινή ζωή ή όταν κάνουν το καθήκον τους. Ούτε να περιμένεις ν’ αναζητούν από τους ανωτέρους τους ή να τους κάνουν ερωτήσεις όταν δεν ξέρουν πώς να χειριστούν κάτι. Δεν μπορούν να πετύχουν τίποτε από αυτά, επειδή το επίπεδό τους είναι ανεπαρκές. Αν τέτοιοι άνθρωποι δεν αναφέρουν προβλήματα στους ανωτέρους τους, οι άλλοι μπορεί να νομίζουν ότι δεν υπάρχουν καθόλου προβλήματα. Ωστόσο, δεν ισχύει αυτό. Δεν μπορούν να εντοπίσουν ούτε τα συνηθισμένα προβλήματα· ακόμη κι όταν συσσωρεύονται μπροστά στα μάτια τους, δεν τα αντιλαμβάνονται ως προβλήματα. Κι έτσι, ούτε λύνουν τα προβλήματα. Έχουν ένα κεφάλι με δύο μάτια και δύο αυτιά· μπορούν να βλέπουν, να ακούνε και να μιλάνε, κι ωστόσο δεν μπορούν να εντοπίσουν ούτε να λύσουν προβλήματα. Επειδή τους λείπει εντελώς το επίπεδο και η ικανότητα να εντοπίζουν και να χειρίζονται προβλήματα, όσο οξυδερκείς κι αν φαίνονται εξωτερικά, αυτό είναι ανώφελο. Δεν μπορούν να πάρουν αυτό που βλέπουν ή που ακούνε και να το επεξεργαστούν στο μυαλό τους για να σκεφτούν και να διακρίνουν κατά πόσο πρόκειται για πρόβλημα ή πώς θα πρέπει ν’ αντιμετωπιστεί. Αν δεν μπορούν να χειρίζονται προβλήματα που έχουν να κάνουν με τις αλήθεια-αρχές, δεν πρόκειται ούτε να τα αναφέρουν στους ανωτέρους τους. Είναι εντελώς ανίκανοι να τα κάνουν όλα αυτά. Δεν δείχνει αυτό ότι έχουν χαμηλό επίπεδο; Δεν είναι αυτές οι εκδηλώσεις των ανθρώπων χαμηλού επιπέδου; (Ναι.) Αν ρωτήσεις κάποιον με χαμηλό επίπεδο: «Αυτό το διάστημα έχουν υπάρξει καθόλου προβλήματα στο έργο; Μήπως υπάρχουν τομείς στους οποίους δεν κατανοείς τις αρχές;» εκείνος απαντάει: «Δεν υπάρχουν καθόλου προβλήματα· όλοι είναι απασχολημένοι και τα πράγματα πηγαίνουν αρκετά καλά!» Για εκείνον, όλα είναι μια χαρά. Ως επικεφαλής ή εργάτης, αν απλώς τον πιστεύεις όταν λέει ότι όλα είναι μια χαρά, τότε είσαι πολύ ανόητος κι έχεις εξίσου χαμηλό επίπεδο μ’ εκείνον. Οι άνθρωποι καλού επιπέδου όχι μόνο ξέρουν πώς να ενημερώνονται για τα προβλήματα, αλλά πρέπει να είναι και σε θέση να τα εντοπίζουν μόνοι τους. Μπορούν να συμμετέχουν σε συζητήσεις που στοχεύουν στα προβλήματα και, όσο μιλάνε, τα προβλήματα έρχονται αβίαστα στο φως. Όταν ανακαλύπτεις ένα πρόβλημα και ρωτάς έναν άνθρωπο χαμηλού επιπέδου πώς το χειρίστηκε, εκείνος απαντά: «Ποιο πρόβλημα; Πώς και δεν το αντιλήφθηκα;» Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν μπορούν να εντοπίζουν προβλήματα, οπότε κατά την εκτέλεση του έργου πρέπει να είσαι ικανός να ενημερώνεσαι και να εντοπίζεις τα προβλήματα, να εστιάζεις αποφασιστικά στα προβλήματα χωρίς να τα παρατάς, κι έπειτα να βοηθάς στον χειρισμό και την επίλυσή τους. Θα πρέπει να ξέρεις πώς να κουβεντιάζεις με τους ανθρώπους χαμηλού επιπέδου, κάνοντάς τους ερωτήσεις και διερευνώντας στο πλαίσιο της κουβεντούλας, προκειμένου να εντοπίζεις προβλήματα. Πάνω στην κουβέντα, θα αναφέρουν από μόνοι τους τα προβλήματα χωρίς να το συνειδητοποιούν. Χωρίς μια τέτοια κουβεντούλα, θα ήταν αδύνατον να εντοπίσεις αυτά τα προβλήματα. Επειδή κουβεντιάζεις μαζί τους μ’ αυτόν τον τρόπο, τους έρχεται έμπνευση και ξαφνικά εντοπίζουν αυτά τα προβλήματα. Αν δεν χρησιμοποιήσεις αυτήν την προσέγγιση για να ενημερωθείς για τις συνθήκες, πολύ απλά δεν πρόκειται ν’ αντιληφθούν ως προβλήματα τα ζητήματα που βλέπουν. Έτσι, όταν τα προβλήματα αποκαλύπτονται μέσα από τις κουβέντες σας, πρέπει να γίνονται ξεκάθαρα λίγο λίγο, όπως όταν πιέζει κανείς ένα σωληνάριο με οδοντόκρεμα. Θα νιώσουν κάποια ντροπή μόνο όταν έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα. Δεν δείχνει αυτό ότι έχουν χαμηλό επίπεδο; (Ναι.) Αυτές είναι οι εκδηλώσεις των ανθρώπων χαμηλού επιπέδου: Ακόμη κι όταν υπάρχουν προβλήματα, δεν μπορούν να τα εντοπίσουν κι επειδή δεν μπορούν να εντοπίζουν προβλήματα, δεν είναι ποτέ σε θέση να τα αναφέρουν ή να τα λύσουν. Πείτε Μου, αν δεν μπορούν να εντοπίζουν προβλήματα, άραγε μπορούν να κάνουν καλά το έργο τους; Μπορούν να κάνουν καλά το έργο τους τηρώντας κανονισμούς; (Όχι.) Σε καμία περίπτωση. Αυτό είναι μια εκδήλωση χαμηλού επιπέδου. Μάλιστα, αν πεις ότι το επίπεδό τους είναι χαμηλό, εκείνοι σκέφτονται: «Το επίπεδό μου είναι άριστο! Μόλις ο Θεός μιλήσει για κάτι, αμέσως συλλαμβάνω μια πρακτική ή έναν κανονισμό και μπορώ να τα τηρώ για όλη μου τη ζωή. Βλέπεις; Δεν είναι καλό το επίπεδό μου; Κανείς σας δεν μπορεί να συλλάβει τα κύρια σημεία, αλλά εγώ μπορώ. Για παράδειγμα, μου είπαν ότι το καλοκαίρι κάνει ζέστη και πρέπει να τρώμε κρύα πιάτα. Έτσι, φτιάχνω συνεχώς κρύα πιάτα και σερβίρω κρύα ροφήματα· μπορώ να τηρήσω αυτήν την οδηγία. Όπως βλέπεις, κανείς από εσάς δεν μπορεί να την τηρήσει και μιλάτε συνεχώς για αρχές. Οι αρχές δεν είναι απλώς κανονισμοί; Αν τηρείς τους κανονισμούς δεν σημαίνει αυτό ότι τηρείς τις αρχές;» Μάλιστα, πιστεύουν κιόλας ότι το επίπεδό τους είναι καλό, θεωρώντας ότι μπορούν να συλλάβουν τα κύρια σημεία ενός ζητήματος κι ότι από ένα μακροσκελές κήρυγμα μπορούν να ξεχωρίσουν μία δήλωση, μια πρακτική, έναν κανονισμό ή ακόμη και μία φράση ή λέξη που νομίζουν ότι πρέπει να ακολουθούν. Πείτε Μου, δεν είναι προβληματικό αυτό; Υπάρχουν πάρα πολλοί τέτοιοι άνθρωποι. Όταν συναναστρέφεσαι πάνω στις διάφορες λεπτομέρειες της αλήθειας, δεν μπορούν να καταλάβουν και μάλιστα λένε: «Τι μπελάς! Δεν λες να σταματήσεις να μιλάς. Η ουσία δεν είναι απλώς να μη λες τα τάδε λόγια ή να μην κάνεις τα τάδε πράγματα; Ακολούθησε απλώς αυτήν τη δήλωση κι αυτό είναι όλο· μία δήλωση είναι όλη κι όλη το θέμα. Γιατί το κάνεις τόσο περίπλοκο; Ξεχωρίζεις ακόμη και καταστάσεις, περιβάλλοντα και την ανθρώπινη φύση των διαφόρων ειδών ανθρώπων και κάνεις διαχωρισμό ανάμεσα στη στρεβλή και την ανόθευτη κατανόηση. Παίζουν πράγματι ρόλο τόσες λεπτομέρειες; Γιατί να είσαι τόσο λεπτολόγος; Είσαι πολύ σχολαστικός!» Φτάνουν ακόμη και στο σημείο να καταδικάζουν τους άλλους. Αυτές είναι οι εκδηλώσεις των ανθρώπων χαμηλού επιπέδου.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων χαμηλού επιπέδου; Δεν κατανοούν τις αλήθεια-αρχές· για όποια πτυχή των αλήθεια-αρχών κι αν πρόκειται, την αντιμετωπίζουν σαν ένα είδος κανονισμού ή φόρμουλας, κι έπειτα την ακολουθούν με ασίγαστο ενθουσιασμό. Μπορούν να αναφέρουν πολλά δόγματα, κι έτσι νομίζουν ότι κατανοούν τις αλήθεια-αρχές, αλλά στην πραγματικότητα δεν κατανοούν καθόλου την αλήθεια. Αν εξηγήσεις σε τέτοιους ανθρώπους κάποιες από τις αρχές που ισχύουν για τους επικεφαλής και τους εργάτες όταν κάνουν έργο, ζητώντας τους να κάνουν έργο και να χειριστούν διάφορα προβλήματα με βάση την κατανόηση αυτών των αρχών, οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν θα είναι σε καμία περίπτωση ικανοί να τις εφαρμόσουν. Δεν κατανοούν αυτές τις αλήθεια-αρχές ούτε μπορούν να τις εφαρμόσουν για να κάνουν έργο. Όταν πηγαίνουν στη βάση για να κάνουν έργο, πρόκειται εξ ολοκλήρου για τήρηση κανονισμών και πρωτοκόλλων και μηχανική εφαρμογή δογμάτων. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που θέλουν να τηρούν τις αλήθεια-αρχές, αλλά επειδή έχουν χαμηλό επίπεδο και δεν μπορούν να κατανοήσουν την αλήθεια, δεν είναι σε θέση να τηρούν τις αρχές. Όποιο έργο κι αν κάνουν, όταν έρχονται αντιμέτωποι με προβλήματα, τα έχουν χαμένα και μάλιστα πελαγώνουν κιόλας· δεν είναι σε θέση να κάνουν καλά κανένα έργο. Όταν οι ανώτεροι συναναστρέφονται πάνω στις αρχές, εκείνοι νομίζουν ότι τις έχουν καταλάβει, κατανοήσει, συλλάβει και απομνημονεύσει όλες. Όταν, όμως, αντιμετωπίζουν προβλήματα στην αληθινή ζωή, παθαίνουν σύγχυση, με αποτέλεσμα τα δόγματα και οι κανονισμοί που έχουν καταλάβει να μη χρησιμεύουν σε τίποτα, κι έτσι σκέφτονται: «Τι να κάνω τώρα;» Δεν ξέρουν από πού να ξεκινήσουν το έργο, δεν ξέρουν ποιες μεθόδους να χρησιμοποιήσουν για να κάνουν το έργο, δεν ξέρουν πώς να υλοποιήσουν τις εργασιακές ρυθμίσεις, πόσο μάλλον ποια προβλήματα θα πρέπει να λυθούν τη δεδομένη στιγμή για να διασφαλιστεί η κανονική πρόοδος του εκκλησιαστικού έργου· δεν ξέρουν τίποτε από αυτά. Ως αποτέλεσμα, όσο κι αν εργάζονται δεν υπάρχουν αποτελέσματα, και οι εργασιακές ρυθμίσεις δεν μπορούν να υλοποιηθούν. Δεν μπορούν καν να λύσουν το ζήτημα του πώς να κάνουν καλή την εκκλησιαστική ζωή. Δεν μπορούν να υλοποιήσουν ούτε το πιο στοιχειώδες έργο και δεν ξέρουν πώς να το υλοποιήσουν. Μπορούν μόνο να αναφέρουν δόγματα στους άλλους και να τους ζητάνε να τηρούν κανονισμούς. Σε ό,τι έχει να κάνει με την υλοποίηση των εργασιακών ρυθμίσεων και την εκτέλεση συγκεκριμένου εκκλησιαστικού έργου, παθαίνουν σύγχυση και δεν είναι σε θέση να τα κάνουν. Σκέφτονται μέσα τους: «Πώς θα πρέπει να υλοποιηθούν αυτές οι εργασιακές ρυθμίσεις; Ποιοι κανονισμοί θα πρέπει να τηρηθούν;» Δεν μπορούν να δουν καθαρά αυτά τα πράγματα. Έχουν, όμως, και πάλι μία έσχατη λύση: Πιστεύουν ότι όσο πραγματοποιούν περισσότερες συναθροίσεις, τα προβλήματα μπορούν να λυθούν. Επομένως, ο τρόπος με τον οποίο εκτελούν το έργο είναι να πραγματοποιούν αδιάκοπα συναθροίσεις και να κάνουν αδιάκοπα κηρύγματα. Όταν το κήρυγμά τους κινητοποιεί όλους τους άλλους και τους γεμίζει μ’ ενθουσιασμό, θεωρούν ότι όλα τα προβλήματα έχουν λυθεί κι ότι δεν υπάρχουν πλέον προβλήματα, καθώς και ότι όσο είναι όλοι ενθουσιασμένοι, όλο το έργο γίνεται όπως πρέπει. Αποδεικνύεται, όμως, ότι, μετά από μερικές μέρες συναθροίσεων, όχι μόνο παραμένουν άλυτα τα αληθινά προβλήματα και τα καθήκοντα που εκτελούν οι άνθρωποι εξακολουθούν να μην αποφέρουν αποτελέσματα, αλλά και το εκκλησιαστικό έργο δεν σημειώνει καμία απολύτως πρόοδο. Κι ωστόσο, εκείνοι εξακολουθούν να έχουν κέφι να κάνουν κηρύγματα. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν επιτυγχάνουν καθόλου αποτελέσματα όσο κι αν εργάζονται και δεν μπορούν να υλοποιήσουν τις εργασιακές ρυθμίσεις όσος χρόνος κι αν τους δοθεί· δεν έχουν ούτε αποδοτικότητα ούτε αποτελεσματικότητα. Αυτές είναι οι εκδηλώσεις των ανθρώπων χαμηλού επιπέδου. Οι εκδηλώσεις των ανθρώπων χαμηλού επιπέδου είναι ακριβώς όπως τις περιέγραψα μόλις, για να μη μιλήσω για τους ανθρώπους που δεν έχουν καθόλου επίπεδο. Όσα κηρύγματα κι αν ακούσουν και πάνω σε όση αλήθεια κι αν συναναστραφούν μαζί τους οι άλλοι, δεν μπορούν να συλλάβουν τις αλήθεια-αρχές και δεν μπορούν να συλλάβουν ούτε τους πιο βασικούς κανονισμούς που θα πρέπει να τηρούνται. Όταν το επίπεδο κάποιου είναι τόσο χαμηλό, αδυνατεί να αντιληφθεί τις αλήθεια-αρχές. Ακόμη κι αν οι άλλοι συναναστραφούν μαζί του πάνω στην αλήθεια, δεν μπορεί να βρει ένα μονοπάτι άσκησης και πρέπει να έχει κάποιον να του δίνει συγκεκριμένες οδηγίες για να ξέρει πώς ν’ ασκηθεί. Τέτοιοι άνθρωποι είναι λες και έχουν μετενσαρκωθεί από κτήνη· το μυαλό τους είναι πάντα θολό και ασαφές και δεν μπορούν ποτέ να ξεχωρίσουν τι είναι αρχές και τι είναι κανονισμοί. Μέσα τους λένε: «Γιατί όταν ακούω αυτά τα πράγματα πάντα πονάει το κεφάλι μου και με πιάνει υπνηλία;» Στο τέλος, καταλήγουν σ’ ένα συμπέρασμα: «Όχι μόνο αδυνατώ να αντιληφθώ τις αλήθεια-αρχές, αλλά δεν μπορώ καν να τηρώ κανονισμούς, οπότε στο εξής θα λάμπω όσο περισσότερο μπορώ με όση θέρμη έχω μέσα μου, θα καταβάλλω όση προσπάθεια μπορώ βάσει των ικανοτήτων μου κι απλώς θα κάνω ό,τι είμαι ικανός να κάνω· αυτό αρκεί». Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς τους ανθρώπους παρηγορούν τον εαυτό τους, λέγοντας: «Δεν ξέρω πώς να τηρώ κανονισμούς ούτε κατανοώ τις αλήθεια-αρχές, αλλά έχω καρδιά που αγαπά τον Θεό!» Αν μπορούσαν πραγματικά ν’ αγαπήσουν τον Θεό, αυτό δεν θα ήταν κακό, αλλά με τόσο χαμηλό επίπεδο, δεν κατανοούν καν την αλήθεια· μπορεί να είναι αληθινή η αγάπη τους για τον Θεό; Οι άνθρωποι που δεν έχουν καθόλου επίπεδο στερούνται ικανότητας κατανόησης από κάθε άποψη και δεν διαθέτουν καν την ικανότητα να τηρούν κανονισμούς. Κάποιοι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου, όταν κάνουν πράξη την αλήθεια, μπορούν τουλάχιστον να τηρούν μια αρχή που κατανοούν εν μέρει, έναν κανονισμό ή μία φόρμουλα, κι έτσι να κάνουν πράξη λίγη από την αλήθεια. Ωστόσο, οι άνθρωποι που δεν έχουν καθόλου επίπεδο δεν μπορούν καν να συλλάβουν ή να τηρούν πράγματα που βασίζονται σε κανονισμούς· οι άνθρωποι αυτού του είδους είναι ακόμα πιο αξιολύπητοι.