Πώς μπορεί να αξιολογηθεί συνολικά το επίπεδο των ανθρώπων

Μόλις ολοκληρώσαμε τη συζήτησή μας πάνω στην τελευταία από τις έντεκα ικανότητες με βάση τις οποίες αξιολογείται το επίπεδο ενός ανθρώπου: την ικανότητα καινοτομίας. Τώρα που συναναστραφήκαμε πάνω σ’ αυτές τις έντεκα ικανότητες, σας είναι πλέον κάπως πιο ξεκάθαρο το δικό σας επίπεδο; (Ναι.) Μπορείτε να το αξιολογήσετε, λοιπόν; Μπορείτε να αξιολογήσετε με ακρίβεια ποιο πραγματικά είναι το επίπεδό σας; Υπάρχει ένα πρότυπο αξιολόγησης που καθορίζει κατά πόσο το επίπεδό σου είναι καλό, μέτριο, χαμηλό ή ανύπαρκτο· δεν μπορείς να το εξετάσεις μόνο από μία πτυχή, πρέπει να αξιολογηθεί συνολικά. Ποιες πτυχές, λοιπόν, θα πρέπει να εξετάζονται για να αξιολογηθεί ποιο είναι το επίπεδο ενός ανθρώπου; Κρίνοντας από τις εκδηλώσεις των έντεκα ικανοτήτων πάνω στις οποίες συναναστραφήκαμε, για να αξιολογηθεί κάποιος ως άνθρωπος καλού επιπέδου πρέπει, τουλάχιστον, να διαθέτει ορισμένες σχετικά σημαντικές ικανότητες. Σκεφτείτε μια στιγμή το εξής: Ποιες από τις έντεκα ικανότητες είναι οι κύριες ικανότητες που μπορούν να δείξουν ότι ένας άνθρωπος έχει καλό επίπεδο; Μπορείτε να το υπολογίσετε αυτό; Η σειρά θα πρέπει να είναι από την τελευταία προς την πρώτη ικανότητα: Ένας άνθρωπος καλού επιπέδου θα πρέπει να διαθέτει τουλάχιστον ικανότητα καινοτομίας· ακολουθεί η ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων, η ικανότητα λήψης αποφάσεων και η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα· έπειτα είναι η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων, η ικανότητα κρίσης και η νοητική ικανότητα· τέλος είναι η ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων, η ικανότητα κατανόησης, η ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων και η ικανότητα μάθησης. Αυτή είναι η σειρά. Γιατί είναι αντεστραμμένη η σειρά; Η αρχική σειρά που αναφέραμε ήταν από τη χαμηλότερη προς την υψηλότερη, αλλά η αξιολόγηση του αν ένας άνθρωπος έχει καλό επίπεδο πρέπει να γίνεται από την υψηλότερη προς τη χαμηλότερη. Ένας άνθρωπος καλού επιπέδου πρέπει να διαθέτει τουλάχιστον ικανότητα καινοτομίας. Αυτό επιτυγχάνεται με βάση το ότι διαθέτει ήδη ικανότητα λήψης αποφάσεων, ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων και ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Αν μπορείς να έχεις γνώση των πραγμάτων, ν’ αναγνωρίζεις και να κρίνεις τα πράγματα και παράλληλα διαθέτεις ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων, κι έπειτα μπορείς να καινοτομείς, τότε είσαι άνθρωπος καλού επιπέδου. Τέτοιοι άνθρωποι είναι όσοι έχουν ηγετική ικανότητα και είναι ικανοί να εισέλθουν στο επίπεδο της λήψης αποφάσεων· είναι ταλαντούχοι ως επικεφαλής και μπορούν να διευθύνουν κάποιο συγκεκριμένο πεδίο του έργου. Αυτοί είναι άνθρωποι καλού επιπέδου. Οι άνθρωποι μέτριου επιπέδου είναι εκείνοι των οποίων όλες οι ικανότητες, από την ικανότητα καινοτομίας έως την ικανότητα μάθησης, είναι μέτριες από κάθε άποψη. Όταν ενεργούν, τόσο η αποδοτικότητά τους όσο και τα αποτελέσματά τους είναι μέτρια. Αυτοί είναι άνθρωποι μέτριου επιπέδου. Ποια είναι μια κύρια εκδήλωση των ανθρώπων μέτριου επιπέδου; Ότι δεν αντιλαμβάνονται και δεν κατανοούν τις αρχές σε βάθος και με μεγάλη ακρίβεια. Όταν τις υλοποιούν και τις κάνουν πράξη, υπάρχουν πάντα κενά και αποκλίσεις. Μονίμως τους ξεφεύγουν πράγματα, ξεχνάνε το ένα και το άλλο, και δεν μπορούν να λάβουν τα πάντα υπόψη συνολικά. Για παράδειγμα, επιλέγονται ως επικεφαλής εκκλησίας, αλλά δεν μπορούν ν’ αναλάβουν τα ηνία σε όλες τις πτυχές του έργου συνολικά. Όταν είναι υπεύθυνοι για το ευαγγελικό έργο, εστιάζουν μόνο στο ευαγγελικό έργο και δεν μπορούν ν’ ασχοληθούν με άλλο έργο. Μπορεί να φροντίζουν να προχωρήσει το ευαγγελικό έργο, αλλά δεν έχουν χρόνο να ρωτήσουν για το κειμενικό έργο ή το έργο παραγωγής ταινιών. Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή το επίπεδό τους είναι συνολικά μέτριο και μπορούν να χειριστούν μόνο μία πτυχή του έργου· μόλις και μετά βίας καταφέρνουν να είναι ικανοί σ’ ένα πεδίο του έργου, αλλά μόλις τους ζητηθεί να φροντίσουν κι άλλο έργο, παραπονιούνται με πικρία και πελαγώνουν, αδυνατώντας να κάνουν καλά οποιοδήποτε έργο. Στο έργο τους, πρέπει πάντα να υπάρχει κάποιος που επιβλέπει, υπενθυμίζει, επιθεωρεί και ελέγχει ό,τι κάνουν. Πρέπει πάντα να υπάρχει κάποιος δίπλα τους για να τους υποστηρίζει, να συναναστρέφεται πάνω στην αλήθεια, να τονίζει κατ’ επανάληψη τις αρχές του έργου, τις διάφορες αποκλίσεις και τα τυχόν κενά που είναι πιθανό να προκύψουν. Πρέπει πάντα να υπάρχει κάποιος να τους υπενθυμίζει. Γιατί χρειάζονται πάντα κάποιον να τους υπενθυμίζει και να τους δίνει οδηγίες; Όχι επειδή δεν έχουν επαρκή εργασιακή εμπειρία, αλλά επειδή το επίπεδό τους είναι μέτριο. Είτε δεν μπορούν να προβλέψουν τα πράγματα και τα προβλήματα που είναι πιθανό να προκύψουν είτε αυτά που μπορούν να προβλέψουν είναι πολύ περιορισμένα. Επομένως, πρέπει πάντα να υπάρχει κάποιος δίπλα τους για να τους καθοδηγεί, να τους ελέγχει και να τους παρακολουθεί, ενώ είναι συχνά απαραίτητο να βλέπει πώς τα πάνε. Όταν ελέγχει κάποιος πώς τα πάνε, αποδεικνύεται ότι είτε δεν έχουν κάνει κάποιο αντικείμενο του έργου είτε έχουν ξεχάσει κάποιο άλλο αντικείμενο του έργου· διαφορετικά, έχουν παραμελήσει κάποια πτυχή ή δεν ξέρουν πώς να προχωρήσουν, και εξακολουθούν να μην ξέρουν ποιον να ρωτήσουν ή πώς να αναζητήσουν, κι ακόμα περιμένουν. Με λίγα λόγια, η εργασιακή τους ικανότητα είναι πολύ μέτρια. Αυτό το «μέτρια» δεν έχει καμία σχέση με το πόση αποφασιστικότητα έχουν, πόσο δυνατοί είναι, πόσο τους αρέσει να κάνουν έργο ή πόσο μπορούν να υπομείνουν κακουχίες και να πληρώσουν ένα τίμημα· δεν έχει καμία σχέση μ’ αυτά τα πράγματα. Αντιθέτως, αναφέρεται αποκλειστικά στο γεγονός ότι η εργασιακή τους ικανότητα είναι μέτρια. Από την άλλη πλευρά, οι άνθρωποι καλού επιπέδου ουσιαστικά δεν κάνουν σημαντικά λάθη στο έργο τους. Οι αρχές, η κατεύθυνση και το συνολικό πλαίσιο που ακολουθούν είναι κατά βάση ακριβή. Παρόλο που μπορεί συχνά να παραβλέπουν κάποιες μικρολεπτομέρειες, αυτές οι λεπτομέρειες δεν επηρεάζουν την αποδοτικότητα και τα αποτελέσματα του συνολικού έργου. Αυτοί είναι άνθρωποι καλού επιπέδου. Ασφαλώς, κανένας άνθρωπος δεν είναι τέλειος. Ακόμη και οι άνθρωποι καλού επιπέδου μπορεί να έχουν κάποια μικρά κενά στο έργο τους, μπορεί κάποιες φορές να παραβλέψουν στιγμιαία κάτι ή να παραμελήσουν ελαφρώς ένα αντικείμενο του έργου, επειδή το τελευταίο διάστημα ήταν απασχολημένοι μ’ ένα άλλο. Ωστόσο, σε ό,τι έχει να κάνει αποκλειστικά με το επίπεδό τους, μπορούν γρήγορα ν’ αντιστρέψουν τα πράγματα, να τα διαχειριστούν και να τα ελέγξουν, διασφαλίζοντας ότι το συνολικό έργο ουσιαστικά δεν έχει σφάλματα κι ότι σε γενικές γραμμές το συνολικό έργο εκτελείται σε εναρμόνιση με τις αλήθεια-αρχές, τις εργασιακές ρυθμίσεις ή τις διατάξεις των διοικητικών διαταγμάτων και προχωρά οργανωμένα. Ακόμη κι όταν εμφανίζονται αντίχριστοι ή κακοί άνθρωποι για να προκαλέσουν αναστατώσεις εντός του πεδίου του έργου τους, εκείνοι χειρίζονται γρήγορα την κατάσταση, επειδή διαθέτουν την ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα. Χειρίζονται και λύνουν το ζήτημα με την πρώτη ευκαιρία, διασφαλίζοντας ότι το εκκλησιαστικό έργο επανέρχεται γρήγορα στη σωστή τροχιά κι ότι δεν επηρεάζεται το περιβάλλον στο οποίο κάνουν το καθήκον τους οι αδελφοί και οι αδελφές. Ακόμη κι όταν προκύπτουν απρόβλεπτες περιστάσεις, οι άνθρωποι που έχουν καλό επίπεδο ξέρουν πώς να τις χειριστούν. Ακόμη κι αν δεν έχουν χειριστεί στο παρελθόν τέτοιες περιστάσεις, ξέρουν πώς ν’ αναζητήσουν τις αρχές. Επειδή διαθέτουν την ικανότητα αναγνώρισης, κρίσης και επίγνωσης των πραγμάτων, λύνουν γρήγορα τα προβλήματα σύμφωνα με τις αρχές. Έχουν οπωσδήποτε την ικανότητα να λύνουν προβλήματα. Οι ικανότητές τους ν’ αναγνωρίζουν τα πράγματα, ν’ ανταποκρίνονται στα πράγματα και να κρίνουν τους δίνουν τη δυνατότητα να αποκλιμακώνουν και να κατευνάζουν τις απρόσμενες περιστάσεις, επιτυγχάνοντας τη διαφύλαξη της κανονικής και οργανωμένης προόδου του εκκλησιαστικού έργου και τη διαφύλαξη των συμφερόντων του οίκου του Θεού και διασφαλίζοντας ότι τέτοιες περιστάσεις δεν θα ξανασυμβούν ούτε θα παραμείνουν σε κατάσταση αναταραχής για εκτεταμένο χρονικό διάστημα. Ταυτόχρονα, τόσο οι αρχές με βάση τις οποίες χειρίζονται τα πράγματα όσο και τα τελικά αποτελέσματα που επιτυγχάνουν εξυπηρετούν τη διασφάλιση των συμφερόντων του οίκου του Θεού. Η υψηλή αποδοτικότητα και τα καλά αποτελέσματα είναι αυτό που μπορούν να πετύχουν στο έργο τους όσοι έχουν καλό επίπεδο. Ωστόσο, όταν άνθρωποι μέτριου επιπέδου χειρίζονται προβλήματα που προκύπτουν στο εκκλησιαστικό έργο ή στην καθημερινή ζωή, πελαγώνουν κάπως και δυσκολεύονται λίγο. Συχνά, χειρίζονται τα προβλήματα με αναποτελεσματικό και πολύ αργό τρόπο. Για ζητήματα που θα έπρεπε να λυθούν σε μια δυο μέρες, επειδή δεν μπορούν να τα δουν καθαρά, μπορεί να χρειαστεί να περιμένουν και μπορεί να χρειαστεί να συλλογίζονται για τρεις με πέντε μέρες. Δεν μπορούν να πάρουν δραστικές αποφάσεις για ν’ αντιστρέψουν τα πράγματα, αλλά, αντιθέτως, είναι αβοήθητοι και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι ν’ αφήσουν τα πράγματα να χειροτερεύουν διαρκώς. Μπορούν να χειρίζονται μόνο κάποιες απλές εργασίες, όπως να επαληθεύουν γεγονότα, να ρωτάνε τους αρμόδιους για την κατάσταση ή να διευθετούν τα προβλήματα και να τα αναφέρουν στους ανωτέρους. Για προβλήματα που οι άλλοι μπορούν να λύσουν σε δυο μέρες, εκείνοι μπορεί να χρειαστούν μισό μήνα. Παρόλο που τα προβλήματα λύνονται στο τέλος, η παρατεταμένη καθυστέρηση προκαλεί κάποιες απώλειες στο εκκλησιαστικό έργο. Το συγκεκριμένο διάστημα, επειδή τα προβλήματα δεν λύνονται άμεσα, κάποιοι άνθρωποι μπορεί να παραπλανηθούν από αντίχριστους, κάποιες προσφορές μπορεί να χαθούν ή κάποια αντικείμενα του έργου μπορεί να υποστούν απώλειες. Παρόλο που παρέχεται μετέπειτα αποζημίωση ή κάποιου είδους επανόρθωση, και οι άνθρωποι που έπρεπε να αντιμετωπιστούν τελικά αντιμετωπίζονται, τα αποτελέσματα και η αποδοτικότητα είναι πολύ μέτρια. Είναι σαν την πυρόσβεση: Οι άνθρωποι καλού επιπέδου έχουν τον τρόπο τους να σβήνουν φωτιές, επιτυγχάνοντας καλά αποτελέσματα και αποτρέποντας τις οικονομικές απώλειες. Ωστόσο, οι άνθρωποι μέτριου επιπέδου, λόγω ακατάλληλων μεθόδων, έλλειψης μέτρων έκτακτης ανάγκης, αργής αντίδρασης και ανικανότητας να πάρουν δραστικές αποφάσεις και να συλλάβουν τα κύρια σημεία για την επίλυση του προβλήματος, καταλήγουν να προκαλούν μεγαλύτερες απώλειες. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Είμαι πρόθυμος να παράσχω αποζημίωση για τις απώλειες που προκάλεσα». Αν πρόκειται μόνο για οικονομική απώλεια, η αποζημίωση μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Αν, όμως, έρθεις αντιμέτωπος με τις συλλήψεις του μεγάλου κόκκινου δράκοντα και δεν καταφέρεις να χειριστείς όπως πρέπει το ζήτημα, προκαλώντας απώλειες στο εκκλησιαστικό έργο, άραγε μπορείς να δώσεις αποζημίωση γι’ αυτό; Μπορείς να επωμιστείς το κόστος της καθυστέρησης του έργου και του χαμένου χρόνου; Όταν συμβαίνουν απρόσμενα γεγονότα, επειδή στους ανθρώπους μέτριου επιπέδου η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα, η ικανότητα κρίσης, η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων ή ακόμα και η ικανότητα λήψης αποφάσεων είναι όλες μέτριες, αυτοί οι άνθρωποι χειρίζονται τα προβλήματα με αργό ρυθμό και με εξαιρετικά χαμηλή αποδοτικότητα, ενώ και τα μέτρα έκτακτης ανάγκης που λαμβάνουν είναι αναποτελεσματικά, οδηγώντας τελικά σε ανεπαρκή αποτελέσματα του έργου και σε κάποιες απώλειες. Παρόλο που τα προβλήματα λύνονται στο τέλος, επειδή προκύπτουν παρατεταμένες καθυστερήσεις και μειώνεται η αποδοτικότητα, αυτό συνιστά απώλεια. Επομένως, αυτοί οι άνθρωποι χαρακτηρίζονται ως άνθρωποι μέτριου επιπέδου. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Αυτό δεν είναι δίκαιο. Κατέβαλαν κι αυτοί προσπάθεια, εργάστηκαν σκληρά και έλυσαν τα προβλήματα. Πώς Εσύ μπορείς και πάλι να λες ότι το επίπεδό τους είναι μέτριο;» Η αξιολόγηση τέτοιων ζητημάτων δεν μπορεί να βασίζεται σε συναισθήματα ή αισθήματα. Μιλώντας αντικειμενικά και δίκαια και με βάση το ύψος στο οποίο μπορεί να ανέλθει το επίπεδο ενός ανθρώπου, το επίπεδό σου είναι μέτριο. Γιατί είναι μέτριο; Επειδή υπάρχουν άνθρωποι με υψηλότερο επίπεδο από σένα· σε περιπτώσεις όπου η ανθρώπινη φύση τους είναι περίπου ίδια με τη δική σου, οι άνθρωποι καλού επιπέδου χειρίζονται προβλήματα με μεγαλύτερη αποδοτικότητα και καλύτερα αποτελέσματα από σένα, ενώ οι απώλειες είναι μικρότερες από τις δικές σου. Επομένως, το επίπεδό σου μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο μέτριο. Κατάλαβες; (Ναι.) Ο λόγος για τον οποίο τέτοιοι άνθρωποι χαρακτηρίζονται μέτριου επιπέδου είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι καλού επιπέδου που επιτυγχάνουν μεγαλύτερη αποδοτικότητα και καλύτερα αποτελέσματα στις ενέργειές τους από ό,τι αυτοί. Επομένως, το επίπεδο τέτοιων ανθρώπων είναι μέτριο. Αυτή η εξήγηση είναι δίκαιη και εύλογη. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Έχουν ειλικρίνεια και κάνουν αυτήν την εργασία με όλη τους την καρδιά· έχουν υπομείνει πολλές κακουχίες και δεν έχουν πληρώσει και μικρό τίμημα». Ποιος ο λόγος να ειπωθεί κάτι τέτοιο; Σημαίνει μήπως αυτό ότι έχουν καλό επίπεδο; Όπως κι αν είναι η ανθρώπινη φύση τους, τα συναισθήματά τους ή οι επιθυμίες τους, αποκλειστικά και μόνο ως προς το επίπεδό τους, αυτές είναι εκδηλώσεις μέτριου επιπέδου.

Ποιες είναι οι εκδηλώσεις των ανθρώπων χαμηλού επιπέδου; Αν το εξετάσει κανείς από την οπτική των διαφόρων ικανοτήτων, οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου διαθέτουν συγκριτικά κάποια ικανότητα μάθησης και κάποια ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων. Όταν μαθαίνουν κάποιες γνώσεις, θεωρίες ή επαγγελματικές δεξιότητες ή κάποια ακαδημαϊκά αντικείμενα, μπορούν να τα συγκρατούν γερά και με ακρίβεια στη μνήμη τους, καταγράφοντας τα κύρια σημεία στα σημειωματάριά τους. Επειδή έχουν λάβει εκπαίδευση, η ικανότητά τους να αντιλαμβάνονται τα πράγματα δεν είναι πολύ χαμηλή· μπορεί να φτάσει σε μέτρια επίπεδα. Δεν διαθέτουν, όμως, τις ικανότητες που έπονται της ικανότητας κατανόησης, όπως η ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων και η ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων. Με άλλα λόγια, οι ικανότητές τους παραμένουν περιορισμένες στη μάθηση και την κατανόηση θεωριών, γνώσεων, τεχνικών δεξιοτήτων ή επαγγελμάτων σε καθαρά θεωρητικό επίπεδο. Υστερούν όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν τους ανθρώπους, χειρίζονται ζητήματα, λύνουν προβλήματα και υλοποιούν τις εργασιακές ρυθμίσεις στην αληθινή ζωή. Οι ικανότητές τους παραμένουν περιορισμένες στην ικανότητα μάθησης και την ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων· μπορούν να αποκτήσουν ικανότητα κατανόησης, αλλά υστερούν ως προς την ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων. Οι άνθρωποι που διαθέτουν την ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων μπορούν να γνωρίζουν σε ποια πράγματα της καθημερινότητας αντιστοιχούν αυτές οι αρχές, οι θεωρίες και οι θεμελιώδεις έννοιες, καθώς και ποια πράγματα είναι πρακτικά και εφαρμόσιμα, ποια δεν είναι πρακτικά, καθώς και ποια είναι κατάλληλα για τους ίδιους και ποια όχι. Ωστόσο, οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν μπορούν να δουν καθαρά αυτά τα πράγματα. Για παράδειγμα, υπάρχουν στο διαδίκτυο διάφορες γνώσεις για την υγεία και ποικίλο υλικό για τη σωματική άσκηση. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου μπορούν να μάθουν από αυτές τις πηγές πώς να γυμνάζονται και να φροντίζουν τον εαυτό τους. Διαθέτουν ικανότητα μάθησης, ικανότητα αντίληψης των πραγμάτων και ικανότητα κατανόησης, ενώ ξέρουν και πώς να βρίσκουν αυτό που τους αρέσει. Ωστόσο, οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν μπορούν ν’ αναγνωρίσουν ποια από αυτά τα πράγματα είναι πρακτικά, αποτελεσματικά και πραγματικά απαραίτητα για τους ανθρώπους. Υστερούν ως προς την ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων. Σήμερα, λέει στο διαδίκτυο ότι το σπανάκι μαγειρεμένο με τόφου είναι πολύ θρεπτικό, οπότε το τρώνε κάθε μέρα. Όμως, αφού συνεχίσουν να το τρώνε για ένα διάστημα, δεν έχουν ιδέα ποιες είναι οι επιδράσεις του ή αν έχει το αποτέλεσμα που υποστηρίζεται στο διαδίκτυο. Αργότερα, λέει στο διαδίκτυο ότι το σπανάκι και το τόφου δεν πάνε μαζί και, μόλις το ακούσουν αυτό, δεν τρώνε ποτέ ξανά σπανάκι μαγειρεμένο με τόφου. Όσο για το κατά πόσο το σπανάκι και το τόφου είναι πραγματικά πολύ θρεπτικά ή ασύμβατα μεταξύ τους, ούτε ξέρουν ούτε και πρόκειται να ρωτήσουν· το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι ν’ ακολουθούν στα τυφλά. Στις μέρες μας, η πληροφόρηση είναι εξαιρετικά αναπτυγμένη· διάφορες ειδήσεις είναι ιδιαίτερα περίπλοκες. Δεν μπορούν ν’ αναγνωρίσουν τι είναι δίκαιο και τι άδικο ή τι είναι σωστό και τι λάθος. Διαβάζουν και ακούνε τα πάντα, θεωρώντας πως οτιδήποτε δεν έχουν ακούσει ως τώρα, οτιδήποτε καινούριο ή φαινομενικά βαθυστόχαστο είναι λογικά καλό. Για παράδειγμα, λέει στο διαδίκτυο ότι η κατανάλωση σοκολάτας κάνει καλό στην καρδιά, οπότε τρώνε σοκολάτα κάθε μέρα. Ως αποτέλεσμα, παθαίνουν εσωτερική φλεγμονή, βγάζουν πληγές στο στόμα, έχουν κόκκινα μάτια και βουίζουν τα αυτιά τους. Στην πραγματικότητα, αυτό που διάβασαν έλεγε ότι η κατανάλωση σοκολάτας με μέτρο κάνει καλό στην καρδιά, αλλά εκείνοι δεν θυμόντουσαν τις λέξεις «με μέτρο». Είναι ανίκανοι να συλλάβουν το κύριο σημείο και καταλήγουν να κάνουν κακό στον εαυτό τους. Λίγες μέρες αργότερα, λέει πλέον στο διαδίκτυο: «Η κατανάλωση σοκολάτας κάνει κακό στην καρδιά και η υπερβολική κατανάλωσή της μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε αύξηση του βάρους». Οι άνθρωποι που μπορούν ν’ αναγνωρίσουν τα πράγματα ξέρουν ότι η υπερβολική κατανάλωση κάνει κακό στον οργανισμό, αλλά ότι η κατανάλωση με μέτρο δεν πειράζει. Ωστόσο, εκείνοι δεν μπορούν να το αναγνωρίσουν αυτό· αφού το ακούνε αυτό, σταματάνε εντελώς να τρώνε σοκολάτα. Ταλαντεύονται από το ένα άκρο στο άλλο, είτε κλίνουν υπερβολικά προς τα αριστερά είτε προς τα δεξιά, κι ωστόσο νομίζουν ότι είναι στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων: «Κοίτα να δεις, τρώω ό,τι λέει το διαδίκτυο ότι κάνει καλό· δεν τρώω ό,τι λέει ότι κάνει κακό. Είμαι ένας άνθρωπος που συμβαδίζει με τις τάσεις της εποχής». Στην πραγματικότητα, είναι άνθρωποι χωρίς καμία ικανότητα αναγνώρισης των πραγμάτων, μπερδεμένα άτομα που ακολουθούν στα τυφλά το πλήθος. Υπάρχουν κάθε λογής πληροφορίες στο διαδίκτυο και οι περισσότεροι ισχυρισμοί είναι ανακριβείς. Ασφαλώς, υπάρχουν και κάποιες λίγες σωστές πληροφορίες και ορισμένοι σωστοί ισχυρισμοί. Πρέπει να μπορείς να αναγνωρίσεις αυτά τα πράγματα. Όσο για το ποιες πληροφορίες να αποδεχθείς, πρέπει να τις αξιολογείς με βάση τις ανάγκες σου, το κατά πόσο είναι ωφέλιμες για σένα και κατά πόσο οι πληροφορίες είναι θετικές. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν διαθέτουν την ικανότητα να αναγνωρίζουν τέτοια πράγματα. Υστερούν σε όλες τις ικανότητες από την ικανότητα αποδοχής των πραγμάτων κι έπειτα. Παραμένουν περιορισμένοι στη μάθηση και την κατανόηση των πραγμάτων σε επίπεδο κειμένου, θεωρίας και γνώσεων, διαθέτοντας κάποια ικανότητα κατανόησης. Ωστόσο, σε ό,τι έχει να κάνει με την περαιτέρω αναγνώριση της ορθότητας διαφόρων ισχυρισμών και του κατά πόσο είναι πολύτιμοι και ουσιαστικοί, οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν έχουν την ικανότητα να το κρίνουν και να το αναγνωρίσουν αυτό. Κι έπειτα είναι και η ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα, την οποία οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου ομοίως δεν διαθέτουν. Όσον αφορά τα διάφορα προβλήματα που ανακύπτουν στην καθημερινότητα ή στο μονοπάτι της επιβίωσης, δεν μπορούν να τα χειριστούν με βάση τις αλήθεια-αρχές που γνωρίζουν ή που έχουν συλλάβει. Όσα λόγια και δόγματα κι αν μπορούν να ξεστομίζουν, είναι κενά και καθόλου πρακτικά. Όσον αφορά τα προβλήματα που προκύπτουν γύρω τους ή στο μονοπάτι της επιβίωσης, βασίζονται στα δικά τους φθηνά κόλπα για να τα αντιμετωπίσουν· απλώς προσπαθούν να αποφεύγουν τις απώλειες κι αυτό είναι όλο, ενώ δεν καταφέρνουν να φτάσουν στο επίπεδο να βιώσουν, να αντιληφθούν ή να επαληθεύσουν τις αρχές που έχουν συλλάβει. Επιπλέον, οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν έχουν ούτε νοητική ικανότητα. Με άλλα λόγια, όταν προκύπτει οποιοδήποτε πρόβλημα, δεν μπορούν να βγάλουν κανένα συμπέρασμα ούτε ν’ αναγνωρίσουν την ουσία του ίδιου του ζητήματος, τη βασική αιτία πίσω από αυτό ή τις συνέπειες στις οποίες μπορεί να οδηγήσει στο μέλλον. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν ξέρουν καθόλου πώς να σκέφτονται αυτά τα πράγματα, πόσο μάλλον να εφαρμόζουν την αλήθεια ή τις αρχές και τους νόμους διαφόρων πραγμάτων που έχουν συλλάβει, για να αντιμετωπίσουν και να χειριστούν τέτοια προβλήματα. Επειδή το επίπεδό τους είναι χαμηλό, το σκεπτικό τους είναι απλοϊκό και επιφανειακό και η οπτική τους πάνω στα ζητήματα έχει αποκλίσεις. Επιπλέον, αυτό που είναι ακόμα πιο προβληματικό είναι ότι δεν ξέρουν από ποια οπτική μπορούν να βλέπουν σωστά τα πράγματα. Επομένως, δεν μπορούν να δουν καθαρά την ουσία κανενός πράγματος ούτε μπορούν να κρίνουν την ορθότητα κανενός πράγματος ή το κατά πόσο κάτι είναι σωστό ή λάθος. Χωρίς κρίση, δεν μπορούν ν’ αναγνωρίσουν· ασφαλώς, λοιπόν, δεν έχουν ούτε ικανότητα ανταπόκρισης στα πράγματα, πόσο μάλλον ικανότητα λήψης αποφάσεων. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου ξέρουν επίσης τι να τρώνε και τι να φοράνε κάθε μέρα και μπορούν να φροντίζουν την καθημερινή τους ζωή». Το να έχει κανείς επίπεδο δεν σημαίνει αυτό. Το να έχει κανείς επίπεδο σημαίνει να μπορεί να χειρίζεται διάφορα ουσιαστικά προβλήματα που απαντώνται στη ζωή και στο μονοπάτι της επιβίωσης, σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές που κατανοεί. Τα διάφορα προβλήματα που απαντώνται στη ζωή περιλαμβάνουν την αξιολόγηση ενός ανθρώπου, τον χειρισμό ενός ζητήματος και ούτω καθεξής. Τα προβλήματα που απαντώνται στο μονοπάτι της επιβίωσης περιλαμβάνουν την αντιμετώπιση κύριων ζητημάτων σωστού και λάθους, τα περιβάλλοντα που διαμορφώνει για σένα ο Θεός, την κυριαρχία του Θεού, ζητήματα που αφορούν τις προοπτικές και τον προορισμό, καθώς και τον τρόπο επιλογής της μελλοντικής πορείας, και ούτω καθεξής· όλα αυτά ανήκουν στα προβλήματα που σχετίζονται με την επιβίωση. Αν κάποιος δεν έχει την ικανότητα να χειρίζεται τα προβλήματα που προκύπτουν στη ζωή ή στο μονοπάτι της επιβίωσης, αυτό σημαίνει ότι δεν έχει ικανότητα λήψης αποφάσεων. Τέτοιοι άνθρωποι είναι διανοητικά κενοί, οπότε το να μιλάει κανείς για ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων στην περίπτωσή τους είναι κάπως άστοχο. Ασφαλώς, η τελευταία ικανότητα, η ικανότητα καινοτομίας, είναι ακόμα περισσότερο άφταστη για τους ανθρώπους χαμηλού επιπέδου. Είναι σαν να συζητάμε αν το λιοντάρι ή η τίγρη είναι ο βασιλιάς των ζώων. Αν μη τι άλλο, και τα δύο ζώα είναι υποψήφιοι που έχουν τα προσόντα, επειδή και τα λιοντάρια και οι τίγρεις έχουν τον αέρα και τις ικανότητες ενός ηγέτη ανάμεσα στα ζώα. Το καθένα τους έχει τη δική του δύναμη και, αν συγκριθούν μεταξύ τους, μπορούν να θεωρηθούν ισότιμα, γεγονός που σημαίνει ότι έχουν τα προσόντα να ανταγωνιστούν για τον τίτλο του βασιλιά των ζώων. Αν συγκρίνεις γκνου, ελάφια ή γιακ με τα λιοντάρια και τις τίγρεις για να αποφασίσεις ποιος είναι ο βασιλιάς των ζώων, οι άνθρωποι θα σε χλευάζουν. Γιατί θα σε χλευάζουν; (Επειδή αυτά τα ζώα δεν είναι συγκρίσιμα.) Δεν είναι στο ίδιο επίπεδο, δεν είναι στην ίδια κατηγορία βάρους· δεν είναι συγκρίσιμα. Ομοίως, οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου δεν έχουν σκέψεις και δεν διαθέτουν την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης οποιουδήποτε ανθρώπου, γεγονότος ή πράγματος σε διανοητικό επίπεδο. Επομένως, δεν αξίζει καν τον κόπο να μιλήσουμε για το κατά πόσο τέτοιοι άνθρωποι διαθέτουν την ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων. Η ικανότητα αξιολόγησης και εκτίμησης των πραγμάτων είναι σχετικά προχωρημένη και αφορά τους ανθρώπους καλού επιπέδου. Ακόμα περισσότερο, λοιπόν, η ικανότητα καινοτομίας αφορά κι αυτή τους ανθρώπους καλού επιπέδου. Η ικανότητα καινοτομίας κρίνεται από την ικανότητα ενός ανθρώπου να χειρίζεται πρακτικά οτιδήποτε στην αληθινή ζωή. Οι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου όχι μόνο δεν έχουν σκέψεις και βήματα σε οτιδήποτε κάνουν, αλλά δεν έχουν ούτε και την παραμικρή ικανότητα να διεκπεραιώνουν πράγματα, οπότε δεν θα μπορούσε να πει κανείς ότι έχουν οποιαδήποτε ικανότητα καινοτομίας. Ποιες ικανότητες έχουν, λοιπόν, οι άνθρωποι που δεν έχουν επίπεδο; Οι περισσότεροι άνθρωποι που δεν έχουν επίπεδο έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: Δεν έχουν προτερήματα. Από πλευράς ικανότητας έκφρασης, δεν έχουν καθόλου· από πλευράς τεχνικών ή επαγγελματικών προτερημάτων, επίσης δεν έχουν καθόλου· ακόμη και στην εκτέλεση της απλούστερης εργασίας, όπως το καθάρισμα, δεν έχουν γρήγορες και συνοπτικές λύσεις, δεν έχουν βήματα ούτε σειρά. Από την εκτέλεση μιας απλής δουλειάς, μπορείς να δεις ακριβώς ποια είναι τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που δεν έχουν επίπεδο. Το πιο εμφανές χαρακτηριστικό των ανθρώπων που δεν έχουν επίπεδο είναι ότι στερούνται ικανοτήτων από κάθε άποψη. Με απλά λόγια, δεν μπορούν να φροντίσουν ούτε την ίδια τους τη ζωή ή τις πιο βασικές τους ανάγκες· όλα αυτά είναι σε απόλυτη αταξία και δεν βασίζονται σε καμία αρχή. Η πιο ακριβής περιγραφή για τους ανθρώπους που δεν έχουν επίπεδο είναι ότι δεν μπορούν να πετύχουν τίποτα και ζουν αποκλειστικά και μόνο για να ικανοποιούν τις βασικές καθημερινές τους ανάγκες· τίποτα περισσότερο. Έχουμε εξηγήσει ξεκάθαρα όλες τις διαφορετικές εκδηλώσεις των ανθρώπων με διαφορετικά επίπεδα, καθώς και τα χαρακτηριστικά του επιπέδου και των ικανοτήτων που διαθέτουν. Αν τα έχετε κατανοήσει, θα είστε σε θέση να μάθετε πώς να διακρίνετε και να μεταχειρίζεστε ανθρώπους διαφορετικών επιπέδων.