Αν κάποιος είναι άνθρωπος κι έχει κανονική ανθρώπινη φύση, τότε είναι ζωτικής σημασίας να μπορεί να διακρίνει το σωστό από το λάθος. Όταν δεν έχει λάβει τον εφοδιασμό των λόγων του Θεού και δεν κατανοεί την αλήθεια, μπορεί να χρησιμοποιήσει τη συνείδηση και τη λογική του για να κατανοήσει κάποια απλά θετικά και αρνητικά πράγματα. Έχει κάποια ικανότητα διάκρισης και κάποια γνωστική ικανότητα σε ό,τι αφορά κάποια θετικά και αρνητικά πράγματα με τα οποία έρχεται σ’ επαφή στην αληθινή ζωή. Είναι σε θέση να έχει κάποια διάκριση απέναντι στα πράγματα που εμπίπτουν στη στοιχειώδη ανθρώπινη κοινή λογική, απέναντι στους νόμους της ανθρώπινης επιβίωσης και απέναντι σε κάποιους ανθρώπους, κάποια γεγονότα και πράγματα που συναντά συχνά. Δεν είναι άνθρωπος που ζει με μπερδεμένο τρόπο, αλλά έχει ικανότητα διάκρισης και γνωστική ικανότητα σε ό,τι αφορά τα θετικά και τα αρνητικά πράγματα στον ανθρώπινο κόσμο και, ασφαλώς, έχει επίσης κάποιες σκέψεις, οπτικές και ορθές στάσεις απέναντι σ’ αυτά τα πράγματα. Μετά την ηλικία των τριάντα, ένας τέτοιος άνθρωπος αρχίζει σταδιακά ν’ αντιμετωπίζει διάφορα ζητήματα της ζωής. Ακόμη κι αν δεν έχει διαβάσει τα λόγια του Θεού ή δεν έχει λάβει τον εφοδιασμό των λόγων του Θεού, μέχρι να φτάσει στα πενήντα ή στα εξήντα του, μπορεί σταδιακά να σκεφτεί ποια είναι τα θετικά πράγματα και ποια είναι τα αρνητικά, κι έπειτα να ζήσει σύμφωνα μ’ αυτά τα θετικά πράγματα που μπορεί να συλλάβει, και ν’ ακολουθήσει κάποιους από τους νόμους των θετικών πραγμάτων. Όσο για κάποια αρνητικά πράγματα, πέρα από το γεγονός ότι είναι σε θέση να τα διακρίνει, μπορεί και να αποστασιοποιηθεί από αυτά από τα βάθη της καρδιάς του. Όταν δεν έχει καμία επιλογή παρά ν’ ακολουθήσει τις κοσμικές τάσεις ή κάποιες φιλοσοφίες για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις και κάποια ρητά που κυκλοφορούν ανάμεσα στους ανθρώπους, νιώθει ότι πηγαίνει κόντρα στη συνείδησή του και η συνείδησή του θα τον επιπλήξει. Από τα βάθη της καρδιάς του, δεν αποδέχεται τέτοιες απόψεις· ενεργεί μ’ αυτόν τον τρόπο μόνο για λόγους επιβίωσης ή για χάρη κάποιων προσωρινών οφελών. Δεν είναι η αρχική του πρόθεση να κάνει αυτά τα πράγματα· αντιθέτως, είναι μια επιλογή που γίνεται παρά τη θέλησή του. Τέτοιοι άνθρωποι, αφού αρχίσουν να πιστεύουν στον Θεό, ενδιαφέρονται περισσότερο για το τι ακριβώς λένε τα λόγια του Θεού σχετικά με κάθε λογής ζητήματα, όπως εκείνα που αφορούν την ανθρώπινη ζωή και επιβίωση, ποιες ακριβώς είναι οι ακριβείς δηλώσεις του Θεού σχετικά με τα δύσκολα προβλήματα στην ανθρώπινη ζωή και τι ακριβώς ζητά ο Θεός από τους ανθρώπους να κάνουν όταν έρχονται αντιμέτωποι μ’ αυτά. Λαχταρούν να βρουν τις απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα. Όταν λαμβάνουν τις απαντήσεις, δεν θεωρούν ότι η άσκηση σύμφωνα με τα λόγια του Θεού είναι κάτι υπερβολικά δύσκολο ή κάτι εντελώς αντίθετο με τις ανάγκες της ανθρώπινης φύσης. Αντ’ αυτού, θεωρούν ότι μόνο αυτές οι αλήθειες είναι το σωστό μονοπάτι, αυτό που θα πρέπει να διαθέτουν και να πετυχαίνουν οι άνθρωποι, καθώς και η ομοιότητα που θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι στη ζωή. Θεωρούν ότι αν οι άνθρωποι ζήσουν μ’ αυτόν τον τρόπο, αυτό μπορεί πραγματικά να ικανοποιήσει τις ανάγκες της συνείδησης και της ανθρώπινης φύσης τους, καθώς κι ότι μόνο αν ζήσουν μ’ αυτόν τον τρόπο δεν πηγαίνουν κόντρα στη θέλησή τους, και μόνο τότε μπορούν να νιώθουν σταθερότητα και να αισθάνονται αγαλλίαση και γαλήνη. Επίσης, θεωρούν ότι μόνο τότε οι άνθρωποι θα έχουν ελπίδα και θα είναι πρόθυμοι να συνεχίσουν να ζουν, καθώς κι ότι μόνο τότε μπορούν να απελευθερωθούν από τις διάφορες κακές δυνάμεις, τις διάφορες πονηρές τάσεις και την κούφια κατάσταση στην οποία ζει το ανθρώπινο γένος. Υπό την επιρροή της συνείδησής τους βαθιά μέσα τους, τρέφουν συμπάθεια για τις διάφορες δηλώσεις, τις διδασκαλίες και τις παροχές των λόγων του Θεού και τα ενστερνίζονται όλα αυτά από τα βάθη της καρδιάς τους. Έχουν την επιθυμία να επιδιώξουν ν’ αποκτήσουν την αλήθεια. Επιπλέον, όσο περισσότερο εκφράζονται τα λόγια του Θεού και όσο πιο πρακτικός και λεπτομερής γίνεται ο εφοδιασμός των λόγων του Θεού, ικανοποιείται ολοένα και περισσότερο η λαχτάρα τους για την αλήθεια και για τα θετικά πράγματα. Δεν είναι ότι όσο περισσότερο ακούνε τόσο πιο ανήσυχοι γίνονται, τόσο περισσότερο θεωρούν ότι εμπεριέχονται υπερβολικές λεπτομέρειες ή τόσο περισσότερο μπερδεύονται. Αντιθέτως, όσο περισσότερο ακούνε, τόσο πιο ξεκάθαρα φαίνονται τα πράγματα και τόσο περισσότερο νιώθουν ότι μπορούν να τα βλέπουν όλα καθαρά και να έχουν ένα μονοπάτι. Νιώθουν ότι υπάρχει μπροστά τους ελπίδα, ότι βλέπουν το φως κι έχουν ένα μονοπάτι για να κάνουν πράξη την αλήθεια και να φτάσουν στη σωτηρία. Νιώθουν στην καρδιά τους όλο και μεγαλύτερη σταθερότητα, ενώ αισθάνονται ολοένα και περισσότερο ότι το μονοπάτι της πίστης στον Θεό είναι ορθό κι ότι το τίμημα που έχουν πληρώσει και η ενέργεια και το αίμα της καρδιάς τους που έχουν δαπανήσει καθημερινά έως και σήμερα κατά την πίστη τους στον Θεό, άξιζαν όλα τον κόπο και ήταν ουσιαστικά. Αυτό έχει επιβεβαιωθεί στα βάθη της καρδιάς τους. Παρόλο που έχει εκπληρωθεί η επιθυμία τους κι έχει ικανοποιηθεί ως έναν βαθμό η λαχτάρα τους για την αλήθεια, οι άνθρωποι που λαχταρούν πραγματικά την αλήθεια θα πάρουν την απόφασή τους και θα κάνουν σχέδια, απαιτώντας από τον εαυτό τους να κάνει πράξη όλες τις πτυχές της αλήθειας και να εισέλθει σ’ αυτές, να υλοποιήσει στους ίδιους τα λόγια του Θεού, τις διάφορες αλήθεια-αρχές και τις διάφορες απαιτήσεις που έχει ο Θεός, επιτρέποντας στα λόγια του Θεού να γίνουν τα κριτήρια στα οποία βασίζουν τις πράξεις τους και τη διαγωγή τους στην αληθινή ζωή, και να γίνουν επίσης η ζωή-πραγματικότητά τους. Παλιότερα, όταν δεν κατανοούσαν την αλήθεια, μπορούσαν μόνο να λένε κάποια λόγια και δόγματα. Όταν ερχόντουσαν αντιμέτωποι με διάφορα πράγματα, η άποψή τους γι’ αυτά ήταν καθαρά μονόπλευρη, όπως στην παραβολή των τυφλών και του ελέφαντα· δεν ήταν σε θέση να δουν την ουσία του προβλήματος και δεν ήξεραν τι να κάνουν. Θεωρούσαν ότι η ζωή ήταν πολύ βαρετή, χωρίς στόχους για τους οποίους άξιζε τον κόπο να παλέψουν και χωρίς ελπίδα, και ζούσαν με μπερδεμένο τρόπο. Όμως, τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τα λόγια του Θεού διατυπώνονται ολοένα και πιο ξεκάθαρα και γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρα συναναστροφή πάνω στην αλήθεια. Νιώθουν ότι το μονοπάτι γίνεται πιο φωτεινό και πιο ξεκάθαρο κι ότι υπάρχει μια οδός για να προχωρήσουν μπροστά. Κι έχουν τα λόγια του Θεού ως βάση ν’ ακολουθούν για κάθε λέξη που λένε, για κάθε πράγμα που κάνουν και για κάθε είδος ανθρώπου που συναντούν. Νιώθουν ότι τα λόγια του Θεού είναι πολύ πρακτικά και πολύ καλά, ενώ έχουν επιβεβαιώσει ότι η πίστη στον Θεό είναι το σωστό μονοπάτι, ότι η πίστη στον Θεό μπορεί να οδηγήσει στη σωτηρία κι ότι πιστεύοντας στον Θεό μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούν να καταφέρουν να βιώσουν την ανθρώπινη ομοιότητα· κι αυτό είναι πολύ ουσιαστικό και πολύτιμο! Όσο λαχταρούν και κάνουν πράξη τις αλήθειες, ταυτόχρονα εισέρχονται συνεχώς στις αλήθειες αυτές και δρέπουν συνεχώς καλούς καρπούς. Όσο ικανοποιούνται η λαχτάρα και η ανάγκη της συνείδησης και της ανθρώπινης φύσης τους για θετικά πράγματα, αλλάζει σταδιακά και η ζωή τους. Παρόλο που συχνά αποκαλύπτουν διεφθαρμένες διαθέσεις κι επαναστατούν ενάντια στον Θεό και συχνά, όταν έρχονται αντιμέτωποι με διάφορα πράγματα —χωρίς να το θέλουν— ενεργούν σύμφωνα με τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους, τη σάρκα τους και τις ανόητες, παράλογες σκέψεις και απόψεις τους, ταυτόχρονα εκδηλώνεται κι ένα καλό φαινόμενο: Όταν το κάνουν αυτό, συχνά η συνείδησή τους είναι ανήσυχη και αισθάνονται ότι οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους είναι βαθιά ριζωμένες και είναι δύσκολο ν’ αλλάξουν. Έπειτα, υπό την επιρροή της συνείδησής τους, συχνά νιώθουν επίπληξη μέσα τους, ενοχές και τύψεις. Συχνά αναλογίζονται πού ακριβώς έκαναν λάθος και συχνά μετανοούν. Όλα αυτά είναι οι επιδράσεις της συνείδησης. Αν οι άνθρωποι έχουν συνείδηση, θα έχουν αυτά τα αισθήματα κι αυτές τις εκδηλώσεις· αν οι άνθρωποι έχουν συνείδηση, έτσι θα ζουν, κάνοντας συχνά αυτοκριτική κι αντιστρέφοντας συχνά πορεία. Παρόλο που αντιμετωπίζουν τακτικά αποτυχίες και αναποδιές, και συχνά αντιμετωπίζουν κλάδεμα, κρίση και παίδευση επειδή έκαναν λάθος, δεδομένου ότι συχνά μετανοούν και αλλάζουν, ο στόχος τους να επιδιώκουν την αλήθεια παραμένει ο ίδιος και, στο τέλος, θα έχουν ένα καλό αποτέλεσμα και μια καλή σοδειά. Συχνά μετανοούν, συχνά νιώθουν τύψεις και ενοχές και συχνά αντιστρέφουν πορεία. Αυτό είναι ένα καλό φαινόμενο: δείχνει ότι βρίσκονται ήδη στο σωστό μονοπάτι και στο τέλος θα έχουν αληθινά κέρδη. Αφενός, οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους έχουν κάπως μετριαστεί και η επαναστατικότητά τους απέναντι στον Θεό έχει ελαττωθεί. Παλιότερα, όταν έρχονταν αντιμέτωποι με πράγματα που δεν εναρμονίζονταν με τις αντιλήψεις τους, παραπονιούνταν, αλλά τώρα δεν παραπονιούνται πλέον και μπορούν ν’ αναζητήσουν την αλήθεια· ξέρουν ότι είναι παράλογο, γελοίο και εσφαλμένο ν’ αντιμετωπίζουν τον Θεό και το έργο του Θεού με βάση αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες. Αφετέρου, ενώ παλιότερα θα ήταν αρνητικοί όταν αντιμετώπιζαν δυσκολίες, τώρα δεν είναι πλέον αρνητικοί· μπορούν να τις αντιμετωπίσουν σωστά και να υποταχθούν στις ενορχηστρώσεις και τις ρυθμίσεις του Θεού. Παρόλο που μερικές φορές μπορεί να είναι αρνητικοί, αυτό δεν επηρεάζει την εκτέλεση του καθήκοντός τους, και πλέον κάνουν το καθήκον τους με αφοσίωση. Η συνείδησή τους θα τους υπαγορεύσει ότι αυτό είναι το σωστό. Όταν ενεργούν μ’ αυτόν τον τρόπο, θα έχουν γαλήνη στην καρδιά τους και δεν θα έχουν αίσθημα κατηγορίας, ενώ θα νιώθουν ολοένα και περισσότερο ότι έτσι οφείλουν να ενεργούν. Όσο περισσότερο ασκούνται μ’ αυτόν τον τρόπο τόσο περισσότερο συνειδητοποιούν τη σημασία της αναζήτησης και της άσκησης της αλήθειας σε όλα τα πράγματα, και τόσο περισσότερο νιώθουν ότι πρέπει ν’ αναζητούν την αλήθεια και ν’ ασκούνται σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, ότι αυτό το μονοπάτι είναι σωστό κι ότι όταν ασκούνται μ’ αυτόν τον τρόπο αποκομίζουν κέρδη. Όταν οι άνθρωποι αποκτούν τέτοια κέρδη, διαπιστώνουν ότι η σχέση τους με τον Θεό αλλάζει, ότι η ζωή μέσα τους αλλάζει κι ότι οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους χάνουν ολοένα και περισσότερο έδαφος, ότι αυτές οι διαθέσεις δεν τους εγκλωβίζουν και δεν τους περιορίζουν πλέον τόσο πολύ· επίσης, διαπιστώνουν ότι η επιθυμία τους να επιδιώξουν την αλήθεια και η λαχτάρα τους γι’ αυτήν γίνονται εντονότερες, κι ότι αυξάνεται και η δύναμή τους να κάνουν πράξη την αλήθεια και να ξεπεράσουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους. Μ’ αυτόν τον τρόπο, οι άνθρωποι θα έχουν κάποια αίσθηση ότι υπάρχει ελπίδα ν’ αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις και να φτάσουν στη σωτηρία, ότι το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν είναι σωστό, ότι είναι σωστό ν’ αποδέχονται την αλήθεια, κι ότι είναι σωστό να κάνουν πράξη την αλήθεια και να υποτάσσονται σ’ αυτήν. Αυτήν τη στάση έχουν απέναντι στην αλήθεια οι άνθρωποι που διαθέτουν τη συνείδηση και τη λογική της ανθρώπινης φύσης. Αυτήν την εκδήλωση εμφανίζουν οι άνθρωποι όσο αποδέχονται σιγά σιγά την αλήθεια. Αυτή είναι η πιο κανονική εκδήλωση. Σε όσους δεν έχουν αυτήν την εκδήλωση, η συνείδηση δεν μπορεί να παίξει κανέναν ρυθμιστικό ρόλο· κι αυτό είναι το λιγότερο. Αν έχεις συνείδηση, η συνείδησή σου σίγουρα θα παίζει κάποιον ρυθμιστικό ρόλο. Αν η συνείδησή σου δεν μπορεί να παίξει κάποιον ρυθμιστικό ρόλο, τότε η συνείδησή σου δεν είναι συνείδηση· δεν έχεις συνείδηση. Αν οι άνθρωποι έχουν συνείδηση, θα είναι σε θέση να διακρίνουν το σωστό από το λάθος, να διακρίνουν τα θετικά από τα αρνητικά πράγματα, και θα επιλέγουν τα θετικά πράγματα ενώ θα εγκαταλείπουν τα αρνητικά. Αν οι άνθρωποι έχουν συνείδηση και μπορούν να διακρίνουν το σωστό από το λάθος, θα επιλέγουν ν’ αποδεχθούν την αλήθεια, να την κάνουν πράξη και να υποταχθούν σ’ αυτήν, καθώς και να ενεργούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Αν δεν κάνουν πράξη την αλήθεια τη δεδομένη στιγμή, η συνείδησή τους θα τους επιπλήξει, κι αν δεν κάνουν πράξη την αλήθεια την επόμενη φορά, θα δεχτούν ξανά επίπληξη. Αν έχεις αίσθημα συνείδησης και κατανοείς το σωστό και το λάθος, τότε, έχοντας ακούσει τόσες αλήθειες, όταν κάνεις επανειλημμένως λάθος, η συνείδησή σου θα σε επιπλήττει και θα σε κατηγορεί ακόμη περισσότερο, ενώ θα είσαι σε θέση να υποταχθείς στο αίσθημα της συνείδησής σου και να κάνεις τη σωστή επιλογή. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Κι εμένα με επιπλήττει η συνείδησή μου όταν κάνω λάθος, αλλά ακόμη κι αφού έχω δεχτεί επίπληξη για δέκα ή είκοσι χρόνια, και πάλι δεν θέλω να επιλέξω να κάνω πράξη την αλήθεια». Τότε λέω ότι η συνείδηση που έχεις δεν είναι συνείδηση. Λες ότι νιώθεις πως σε επιπλήττει η συνείδησή σου, αλλά τόσα χρόνια δεν έχεις μπορέσει ν’ αντιστρέψεις πορεία, και η δήθεν συνείδησή σου δεν κατάφερε να σε ρυθμίσει ώστε να επιλέξεις το σωστό μονοπάτι. Τότε, η συνείδησή σου δεν είναι συνείδηση και δεν έχεις ανθρώπινη φύση. Λες: «Ξέρω τι είναι ορθό και τι εσφαλμένο· πώς μπορείς να λες ότι δεν έχω συνείδηση;» Αυτό μπορεί μόνο να σημαίνει ότι η καρδιά σου είναι πολύ αδιάλλακτη κι ότι η συνείδησή σου δεν λειτουργεί πλέον. Αν έχεις πραγματικά τη συνείδηση της ανθρώπινης φύσης, τότε όταν κάνεις λάθος και σε επιπλήττει η συνείδησή σου, η ανθρώπινη φύση σου θα κλίνει προς το θετικό και η συνείδησή σου θα σε κατηγορεί μέσα σου, λέγοντας: «Αυτό είναι λάθος, αυτό στερείται ανθρώπινης φύσης!» —θα σε επιπλήττει διαρκώς μ’ αυτόν τον τρόπο. Τι σόι άνθρωπος είσαι που δεν έχεις καμία αντίληψη αυτού του πράγματος; Μόνο όσοι δεν έχουν συνείδηση δεν μπορούν να το αντιληφθούν. Αν έχεις πραγματικά συνείδηση, τότε μπορείς να παραμείνεις αδιάλλακτος όταν σε επιπλήττει η συνείδησή σου; Αν λες: «Δέχομαι επίπληξη εδώ και δέκα ή είκοσι χρόνια και δεν έχω νιώσει τίποτε το ιδιαίτερο», τότε δεν είσαι άνθρωπος με συνείδηση. Έτσι δεν είναι; (Ναι.) Δεν έχεις συνείδηση, κι ωστόσο ισχυρίζεσαι ότι έχεις ανθρώπινη φύση· δεν είναι αυτό εξαπάτηση των ανθρώπων; Αν έχεις ανθρώπινη φύση, πώς γίνεται να μην έχεις συνείδηση; Αν δεν έχεις συνείδηση, τότε δεν έχεις ανθρώπινη φύση. Ένα σημάδι ότι δεν έχεις ανθρώπινη φύση είναι το γεγονός ότι δεν κατανοείς ποια είναι τα θετικά πράγματα και ποια είναι τα αρνητικά. Λες ότι έχεις συνείδηση· γιατί, λοιπόν, δεν είσαι σε θέση να διακρίνεις το σωστό από το λάθος; Έχεις ακούσει τόσα κηρύγματα· γιατί, λοιπόν, δεν λαχταράς να επιδιώξεις την αλήθεια; Λες: «Η καρδιά μου είναι πρόθυμη να επιδιώξει την αλήθεια και πρόθυμη να κάνει πράξη την αλήθεια»· ποιες αλήθειες έχεις κάνει πράξη, λοιπόν; Πού είναι οι αποδείξεις; Αν η καρδιά σου αγαπά την αλήθεια και είναι πρόθυμη να επιδιώξει την αλήθεια, τότε γιατί δεν κάνεις πράξη την αλήθεια; Δεν είναι αυτό εξαπάτηση των ανθρώπων; Δεν είναι αυτό ακριβώς όπως τα ψέματα ενός απατεώνα; Είναι ακριβώς όπως ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας, ο οποίος διαγγέλλει διαρκώς ότι κάνει τα πάντα για να υπηρετήσει τον λαό και να του επιτρέψει να ζήσει μια ευτυχισμένη ζωή, αλλά όταν οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό και βαδίζουν στο σωστό μονοπάτι, εκείνος τους συλλαμβάνει και τους διώκει μανιασμένα. Δεν επιτρέπει στους ανθρώπους ν’ ακολουθήσουν τον Θεό, δεν τους επιτρέπει ν’ αποδεχθούν την αλήθεια και να φτάσουν στη σωτηρία· τους επιτρέπει μόνο ν’ ακολουθούν το Κόμμα και να υπακούν στις εντολές του, με αποτέλεσμα να καταλήξουν στην κόλαση και να τιμωρηθούν, κι αυτό χαροποιεί τον μεγάλο κόκκινο δράκοντα. Είναι, λοιπόν, αλήθεια ή ψέμα ο ισχυρισμός του μεγάλου κόκκινου δράκοντα ότι «υπηρετεί τον λαό»; Ο Σατανάς λέει διαρκώς πως ό,τι κάνει είναι προς όφελος των ανθρώπων, αλλά δεν μπορεί να εφοδιάσει τους ανθρώπους με την αλήθεια ούτε μπορεί να καθοδηγήσει τους ανθρώπους στο σωστό μονοπάτι στη ζωή. Απλώς ενσταλάζει στους ανθρώπους αιρέσεις και πλάνες, κάνοντάς τους να ενδώσουν σε μια ζωή ακολασίας, να βαδίσουν στο μονοπάτι του κακού, να επιδιώκουν τα εγκόσμια, τη φήμη και το κέρδος και να πολεμούν μεταξύ τους και να βλάπτουν ο ένας τον άλλο, εμποδίζοντάς τους να βαδίσουν στο σωστό μονοπάτι και αρπάζοντάς τους από το πλευρό του Θεού. Στο τέλος, οι άνθρωποι αποκτούν φήμη και κέρδος, αλλά το σώμα τους και το μυαλό τους ρημάζονται εντελώς· γεμίζουν με τις αιρέσεις και τις πλάνες του Σατανά, ο Θεός απουσιάζει από την καρδιά τους και δεν πιστεύουν πλέον ότι ο Θεός δημιούργησε το ανθρώπινο γένος. Αρχίζουν ν’ αρνούνται τον Θεό και να γίνονται εχθρικοί απέναντί Του. Μήπως το κάνει αυτό ο Σατανάς προς όφελος του ανθρώπου; Δεν βλάπτει αυτό και δεν ρημάζει τους ανθρώπους; Παρ’ όλα αυτά, οι άνθρωποι που δεν είναι σε θέση να διακρίνουν το σωστό από το λάθος δεν μπορούν να διακρίνουν καθαρά αυτά τα πράγματα.

Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Έχω ανθρώπινη φύση και μπορώ να διακρίνω το σωστό από το λάθος, ενώ έχω και πιο πολλή συνείδηση από τους περισσότερους ανθρώπους». Τότε, σύγκρινε τον εαυτό σου με το περιεχόμενο πάνω στο οποίο συναναστραφήκαμε σήμερα και δες αν έχεις συνείδηση, αν μπορείς ν’ αποδεχθείς και να κάνεις πράξη την αλήθεια, αν νιώθεις μεταμέλεια και ενοχή όταν κάνεις λάθος κι αν έχεις πραγματικά μετανοήσει και αλλάξει. Αν δεν έχεις αυτές τις εκδηλώσεις της ζωή-εισόδου, αυτό αποδεικνύει ότι η συνείδησή σου δεν έχει λειτουργήσει παρότι έχεις ακούσει τόσα κηρύγματα για πάρα πολλά χρόνια από τότε που άρχισες να πιστεύεις στον Θεό. Τι συμβαίνει και δεν λειτουργεί η συνείδησή σου; Υπάρχει μόνο ένας λόγος που μπορεί να εξηγήσει αυτό το πρόβλημα: Είσαι άνθρωπος χωρίς συνείδηση. Δεν είχες ποτέ καμία πρακτική εκδήλωση όσον αφορά τη ζωή-είσοδο, και δεν έχεις εισέλθει ποτέ στην αλήθεια, κι όμως συνεχίζεις να λες ότι έχεις συνείδηση —δεν είναι δόλια λόγια του διαβόλου αυτά; Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Παρόλο που δεν έχω ζωή-είσοδο, κατανοώ όλες τις αλήθειες». Αν κατανοείς την αλήθεια, τότε γιατί δεν την κάνεις πράξη; Γιατί δεν είχες καθόλου είσοδο; Πώς γίνεται ακόμα και τώρα να μην έχει αλλάξει η ζωή σου; Κατανοείς την αλήθεια αλλά δεν την κάνεις πράξη· πού είναι η συνείδησή σου; Μάλιστα, κάποιοι άνθρωποι υποστηρίζουν και το εξής: «Πιστεύω στον Θεό εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Αν δεν είχα συνείδηση, θα μπορούσα να έχω απαρνηθεί τόσο πολλά, να έχω υποφέρει τόσο πολύ και να έχω πληρώσει τόσο μεγάλο τίμημα; Θα μπορούσα να κάνω πρόθυμα το καθήκον μου;» Αν έχεις συνείδηση, τότε ποια είναι η επίδρασή της αφότου άκουσες τόσο πολλές αλήθειες; Μπορεί να σε συγκρατήσει ώστε να ενεργείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές; Μπορεί να διέπει τη συμπεριφορά σου και τις σκέψεις σου; Ακούς κηρύγματα εδώ και πάρα πολλά χρόνια, μπορείς ν’ αναφέρεις πολλά δόγματα, έχεις υποφέρει πάρα πολύ κι έχεις πληρώσει ένα τόσο μεγάλο τίμημα· τότε γιατί η συνείδησή σου δεν παίζει ρόλο στο να διέπει τη συμπεριφορά σου, κάνοντάς σε να ενεργείς σύμφωνα με τις αρχές και εμποδίζοντάς σε να παραβιάσεις τις αρχές; Αν έχεις τόση συνείδηση και ανθρώπινη φύση κι έχεις κατανοήσει τόσες αλήθειες, γιατί δεν μπορείς να τις κάνεις πράξη; Πώς γίνεται να παραβιάζεις ανοιχτά τις αρχές και ν’ αναστατώνεις ανοιχτά το εκκλησιαστικό έργο; Αν έχεις συνείδηση, έχει αλλάξει η ζωή σου αφότου έκανες το καθήκον σου για τόσα χρόνια; Δεν έχεις αλλάξει και δεν έχεις καμία απολύτως είσοδο στην αλήθεια· αυτό δείχνει ότι δεν έχεις καθόλου συνείδηση. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Θα μπορούσα να κάνω το καθήκον μου αν δεν είχα συνείδηση;» Δεν κάνεις το καθήκον σου· απλώς δουλεύεις. Η απλή δουλειά δεν απαιτεί συνείδηση· αρκεί να καταβάλλεις λίγη προσπάθεια. Αυτό ακριβώς επιβεβαιώνει το ρητό: Οι άνθρωποι που απλώς δουλεύουν είναι άνθρωποι χωρίς συνείδηση· δεν επιδιώκουν τη ζωή-είσοδο ούτε την αλήθεια, κι απλώς επιζητούν να δουλεύουν και είναι πρόθυμοι να καταβάλλουν προσπάθεια. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της απλής δουλειάς; Το να είναι κανείς πρόθυμος να υποφέρει κακουχίες και να πληρώσει ένα τίμημα, να ψάχνει να βρει χαρά, μια αίσθηση σπουδαιότητας και αξία μέσα από τις κακουχίες και το τίμημα που πληρώνει, να προσπαθεί να ικανοποιήσει την επιθυμία του για ευλογίες και τη φιλοδοξία του να κάνει συμφωνίες με τον Θεό, καθώς και να προσπαθεί ν’ αποκτήσει ευλογίες ως αντάλλαγμα για τις κακουχίες που υποφέρει και για τη θυσία που κάνει. Αν ζητήσεις από έναν απλό δουλευτή να καταβάλει προσπάθεια στο έργο, να υποφέρει κακουχίες και να πληρώσει ένα τίμημα, έχει άφθονο σθένος για να το κάνει αυτό· αν, όμως, του ζητήσεις να ενεργεί σύμφωνα με τις αρχές και να κάνει πράξη την αλήθεια, γίνεται απαθής, σαστίζει και δεν ξέρει πώς ν’ ασκηθεί. Μάλιστα, κάποιοι άνθρωποι νιώθουν ότι έχουν βρεθεί σε δύσκολη θέση και σκέφτονται: «Δεν υπάρχει πρόβλημα να μου ζητάς να καταβάλω προσπάθεια, να υποφέρω κακουχίες και να πληρώσω ένα τίμημα. Μπορώ να υπομείνω άπειρες κακουχίες και δεν πρόκειται να παραπονεθώ όσο κουρασμένος κι αν είμαι. Όταν, όμως, μου ζητάς να ενεργώ σύμφωνα με τις αρχές, δεν μου κάνεις έτσι τη ζωή δύσκολη; Το να μπορώ να καταβάλλω προσπάθεια και να υποφέρω κακουχίες και να πληρώνω ένα τίμημα χωρίς να παραπονιέμαι είναι ήδη αρκετά καλό· γιατί εξακολουθείς ν’ απαιτείς από μένα να ενεργώ σύμφωνα με τις αρχές; Οι απαιτήσεις σου από τους ανθρώπους είναι πολύ υψηλές! Άσε τους ανθρώπους να ενεργούν όπως θέλουν· εφόσον γίνεται το έργο, αυτό αρκεί. Αν δεν γίνεται καλά, μπορεί απλώς να διορθωθεί με την πάροδο του χρόνου!» Είναι πρόθυμοι μόνο για απλή δουλειά και είναι πολύ ενεργητικοί όταν παρέχουν απλή δουλειά, αλλά γίνονται απαθείς όταν είναι να κάνουν πράξη την αλήθεια και μεγαλώνει η σύγχυσή τους σε ό,τι έχει να κάνει με τη ζωή-είσοδο. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθούν να νομίζουν ότι είναι καλοί άνθρωποι. Συχνά λένε: «Είμαι άνθρωπος με συνείδηση και είμαι καλοσυνάτος. Καταβάλλω όλη την ενέργεια που έχω στο να κάνω το καθήκον μου και δεν κρατάω τίποτα για τον εαυτό μου. Μπορώ ν’ απαρνηθώ την οικογένειά μου και την καριέρα μου για να δαπανήσω τον εαυτό μου για τον Θεό. Πώς γίνεται να έχω τέτοια ώθηση; Είμαι από τη φύση μου καλός άνθρωπος!» Στην πραγματικότητα, δεν κατανοούν καμία αλήθεια, πόσο μάλλον μπορούν να ενεργούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Ξέρουν μόνο πώς να χρησιμοποιούν ωμή δύναμη, κι ωστόσο εξακολουθούν να νομίζουν ότι είναι καλοί. Ακόμη και σ’ αυτό το στάδιο, δεν έχουν κανένα απολύτως αίσθημα στη συνείδηση και τη λογική τους. Αν είχες πραγματικά συνείδηση, πώς θα μπορούσες να έχεις ξεστομίσει τέτοια διαστρεβλωμένα επιχειρήματα; Πώς θα μπορούσες να μην έχεις αγνή κατανόηση της αλήθειας; Αν είχες συνείδηση και ανθρώπινη φύση, πώς θα μπορούσες να μην έχεις ακούσει προσεκτικά τα λόγια του Θεού, και να ακούσεις ποια είναι τα απαιτούμενα κριτήρια του Θεού για τους ανθρώπους, και ποιες αρχές θα πρέπει ν’ ακολουθούνται σε κάθε πράγμα που κάνεις; Αν ακούς αλλά δεν καταλαβαίνεις, και είσαι μουδιασμένος απέναντι στην αλήθεια, τότε είσαι ένα κάθαρμα που δεν έχει συνείδηση και ανθρώπινη φύση. Νομίζεις ότι μπορείς ν’ ανταλλάξεις την εξαντλητική σου προσπάθεια με την αλήθεια και τη ζωή, με τη σωτηρία; Αυτό είναι αδύνατον· αυτό το μονοπάτι δεν έχει αποτέλεσμα. Ακόμη κι αν είσαι πρόθυμος να καταβάλεις προσπάθεια, να μοχθήσεις με ειλικρίνεια και μπορείς να υποφέρεις λίγο, ενώ στα μάτια των άλλων είσαι κάπως αφοσιωμένος, και πάλι είναι δύσκολο να πει κανείς αν μπορείς να παραμείνεις αφοσιωμένος μέχρι το τέλος. Δεν μπορεί να προβλέψει κανείς πότε θα ξεσπάσει η θηριώδης φύση σου και θα δημιουργήσεις μπελάδες, θα προκαλέσεις διατάραξη και αναστάτωση, και τότε θα πρέπει ν’ απομακρυνθείς. Δεν απομακρύνθηκαν κάποιοι άνθρωποι από την εκκλησία πρόσφατα; Τέτοιοι άνθρωποι λένε πολύ ευχάριστα λόγια και όποιος τους ακούει νομίζει ότι κατανοούν την αλήθεια, αλλά πολύ απλά δεν κάνουν πράξη την αλήθεια. Λένε πράγματα που ακούγονται ωραία, αλλά δεν κάνουν αληθινό έργο. Όχι μόνο πάνε κόντρα στους άλλους, αλλά πάνε κόντρα και στον οίκο του Θεού. Δεν είναι αυτό αντίσταση απέναντι στον Θεό; Μπορεί να τους δεχθεί ο οίκος του Θεού; Αν είναι πρόθυμοι να κάνουν το καθήκον τους, πρέπει να το κάνουν δείχνοντας συμμόρφωση και ακολουθώντας τους κανόνες, αλλά δεν το κάνουν αυτό. Προσπαθούν να έχουν εκείνοι τα ηνία και να κατέχουν δύναμη, και μάλιστα προκαλούν αναστάτωση και καταστροφή. Σε ποιον βαθμό προκαλούν αναστάτωση; Ακόμη κι όταν κάνω κάτι Εγώ, προσπαθούν ν’ ανακατευτούν, να κριτικάρουν το ένα και το άλλο, να παρεμποδίσουν και να προκαλέσουν αναστάτωση. Προσπαθούν να προκαλέσουν αναστάτωση στις πράξεις Μου· θα μπορούσα να τους δείξω έλεος; Αν αναστάτωνες μόνο την προσωπική Μου ζωή, θα μπορούσα να σε βάλω στην άκρη και να σε αγνοήσω. Ωστόσο, κάνω έργο στον οίκο του Θεού, κάνω κάποιο αληθινό έργο για τον εκλεκτό λαό του Θεού, κι εσύ εξακολουθείς να προσπαθείς να το αναστατώσεις και να το υπονομεύσεις. Ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Τι πρέπει να γίνει μ’ έναν τέτοιο άνθρωπο; (Πρέπει ν’ απομακρυνθεί.) Ο οίκος του Θεού έχει αρχές για τον χειρισμό των ανθρώπων και τέτοιοι άνθρωποι θα πρέπει ν’ απομακρύνονται. Κάποιοι άνθρωποι λένε: «Έχω αδικηθεί! Δεν ήξερα ότι αυτό Σε προσέβαλε. Δεν ήξερα ότι αψηφούσα έτσι τον Άνωθεν και αψηφούσα τον Θεό. Δεν το έκανα επίτηδες». Το γεγονός ότι μπόρεσες να κάνεις τέτοιο πράγμα δείχνει ότι ενεργούσες σκοπίμως. Πόσα χρόνια ακούς κηρύγματα; Έχεις συνείδηση; Έχεις ανθρώπινη φύση; Αν ήσουν άνθρωπος, αν είχες ανθρώπινη φύση και διέθετες συνείδηση και λογική, δεν θα έκανες τέτοια πράγματα, είτε σκοπίμως είτε όχι. Εγώ κάνω έργο κι εκείνοι το αναστατώνουν σκοπίμως και προσπαθούν να το υπονομεύσουν. Είναι καν άνθρωποι; Δεν είναι διάβολοι; Αν οι άνθρωποι έχουν πραγματικά συνείδηση και λογική κι έχουν πραγματικά ανθρώπινη φύση, ακόμη κι αν πρόκειται για έναν συνηθισμένο άνθρωπο που κάνει κάτι, εφόσον αυτό είναι ωφέλιμο για το εκκλησιαστικό έργο και για τους αδελφούς και τις αδελφές, ξέρουν ότι πρέπει να το προασπίσουν και να μην το υπονομεύσουν, πόσο μάλλον αν είναι κάτι που φροντίζω Εγώ προσωπικά. Κι ωστόσο επιμένουν να προκαλούν αναστάτωση και να προσπαθούν να το σαμποτάρουν, και κανένας δεν μπορεί να τους σταματήσει. Έχουν γίνει πέρα για πέρα διάβολοι, έτσι δεν είναι; Λέω ότι το κακό που κάνουν τέτοιοι χαρακτήρες είναι σοβαρό· δεν πρέπει να είμαστε επιεικείς απέναντί τους. Ο οίκος του Θεού έχει αρχές για τον χειρισμό των ανθρώπων και πρέπει να τους χειριζόμαστε αποπέμποντάς τους. Είναι αυτός ένας κατάλληλος τρόπος να τους αντιμετωπίσουμε; (Ναι.) Αν ακολουθούν τις προσωπικές τους προτιμήσεις μόνο στην καθημερινότητά τους, τότε αυτό είναι αποδεκτό. Για παράδειγμα, μπορεί να πω: «Μου αρέσει να τρώω νουντλς» κι εκείνοι ν’ απαντήσουν: «Εμένα δεν μου αρέσει να τρώω νουντλς. Όταν μαγειρεύω, θα φτιάχνω μερικά νουντλς για Σένα και θα φτιάχνω ρύζι για τον εαυτό μου». Αυτό το ζήτημα δεν αφορά το εκκλησιαστικό έργο ούτε έχει να κάνει με τις αλήθεια-αρχές, πόσο μάλλον με την ανθρώπινη φύση ή τη συνείδηση κάποιου. Δεν πειράζει ν’ ακολουθείς εδώ τις προσωπικές σου προτιμήσεις, αλλά όταν πρόκειται για ζητήματα που αφορούν το εκκλησιαστικό έργο, δεν είναι αποδεκτό. Αν διαπράττεις παραπτώματα αψήφιστα και προκαλείς διατάραξη και αναστάτωση, παραβιάζεις έτσι τα διοικητικά διατάγματα. Τι είδους άνθρωπος μπορεί να έχει το θράσος να παραβιάζει τα διοικητικά διατάγματα; Τι είδους άνθρωπος μπορεί ν’ αψηφά ανοιχτά την αλήθεια και τον οίκο του Θεού; (Οι διάβολοι.) Αυτοί οι παράτολμοι μπερδεμένοι άνθρωποι και τα θηρία μπορούν ν’ αψηφούν και να προκαλούν αναστάτωση μ’ αυτόν τον τρόπο, και οι διάβολοι είναι ακόμα πιο ικανοί να το κάνουν αυτό. Ό,τι κι αν κάνει ο οίκος του Θεού, οι διάβολοι προσπαθούν διαρκώς να το αναστατώσουν· προκαλούν αναστάτωση σαν να είναι δαιμονισμένοι, χωρίς να λαμβάνουν καθόλου υπόψη τις συνέπειες. Μπορούν να προκαλούν αναστάτωση σε τέτοιο βαθμό και να εξακολουθούν να μην το συνειδητοποιούν, θεωρώντας και πάλι ότι δεν έχουν προκαλέσει αναστάτωση, ότι είναι εντελώς αθώοι, και μπορούν μάλιστα να υπερασπίζονται τον εαυτό τους. Δεν υπάρχει λόγος να συναναστρέφεται κανείς πάνω σε οτιδήποτε με τέτοιους ανθρώπους· το σωστό είναι απλώς να αποπέμπονται. Τέτοιοι άνθρωποι, που δεν έχουν τη συνείδηση και τη λογική της ανθρώπινης φύσης, είναι πραγματικοί διάβολοι, δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν ποτέ. Δεν απαιτείται από σένα να επιδιώκεις την αλήθεια ούτε να κάνεις πράξη την αλήθεια σε όλα τα πράγματα, αλλά τουλάχιστον πρέπει να ξέρεις ν’ ακολουθείς τους κανόνες. Αν δεν κατανοείς καν τους κανόνες και δεν κατανοείς τα διοικητικά διατάγματα του οίκου του Θεού, ενώ και όταν παραβιάζεις τα διοικητικά διατάγματα, δεν το ξέρεις καν, τότε έχεις άραγε ανθρώπινη φύση; Δεν έχεις ανθρώπινη φύση· είσαι διάβολος. Όταν οι διάβολοι κάνουν κακό, δεν μπορούν να συγκρατηθούν. Η αντίστασή τους απέναντι στον Θεό, η κρίση τους για τον Θεό και η βλασφημία τους απέναντι στον Θεό είναι φυσικές αποκαλύψεις της φύσης τους. Χωρίς να τους τσιγκλάει ή να τους κατηχεί κανείς, μπορούν από τη φύση τους να κάνουν κακό μ’ αυτόν τον τρόπο. Ο λόγος είναι ότι τους έχει κυριεύσει η διαβολική τους φύση.

Σήμερα, συναναστραφήκαμε πάνω στο ζήτημα της διάκρισης του σωστού από το λάθος, που είναι μέρος της συνείδησης και της λογικής των ανθρώπων. Μέσω αυτής της συναναστροφής, βλέπετε τώρα καθαρά αυτήν την πτυχή; Ένας αληθινός άνθρωπος έχει συνείδηση και μπορεί να διακρίνει το σωστό από το λάθος· λειτουργεί η συνείδησή του. Ό,τι ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα κι αν αντιμετωπίζει, ό,τι ζητήματα κι αν προκύπτουν, η συνείδησή του είναι, αν μη τι άλλο, η πρώτη γραμμή άμυνας. Αφενός, η συνείδησή σου θα σε βοηθήσει να κρίνεις και να διακρίνεις ποια πράγματα είναι θετικά και ποια είναι αρνητικά· αφετέρου, μπορεί να σε βοηθήσει να ελέγξεις και να εξετάσεις το μονοπάτι που βρίσκεται μπροστά σου, ώστε να μην πέσεις κάτω από τα ελάχιστα πρότυπα διαγωγής, και τελικά θα σε βοηθήσει να ζυγίσεις υπέρ και κατά, και να επιλέξεις το σωστό μονοπάτι. Οι άνθρωποι που κατανοούν την αλήθεια ή που πιστεύουν στον Θεό εδώ και πολλά χρόνια κι έχουν ένα θεμέλιο στην πίστη τους είναι φυσικό, υπό την επιρροή της συνείδησής τους, να επιλέγουν στο τέλος θετικά πράγματα, καθώς και να επιλέξουν ν’ αναζητήσουν και ν’ αποδεχθούν την αλήθεια. Επομένως, η συνείδηση παίζει καθοριστικό ρόλο στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης· καθοδηγεί τους ανθρώπους προς το σωστό μονοπάτι και τους ρυθμίζει ώστε να επιλέγουν θετικά πράγματα. Αν ένας άνθρωπος δεν έχει συνείδηση, τότε είναι αυτονόητο ότι όχι μόνο θα είναι ανίκανος να επιλέξει θετικά πράγματα και το σωστό μονοπάτι, αλλά σε ό,τι κάνει δεν θα έχει την παραμικρή συγκράτηση και ρύθμιση από τη συνείδησή του. Ένας τέτοιος άνθρωπος διατρέχει μεγάλο κίνδυνο· είναι πολύ πιθανό να κάνει κακό και ν’ αντισταθεί στον Θεό. Αν έχει μετενσαρκωθεί από ζώο, ίσως κάνει τα πράγματα που κάνουν οι κακοί δαίμονες, και οι άνθρωποι που είναι κακοί δαίμονες και διάβολοι μπορούν να κάνουν ακόμη μεγαλύτερα κακά, κι αυτό είναι πολύ τρομακτικό. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς συνείδηση. Είναι ξεκάθαρο αυτό; (Ναι.) Αν ένας άνθρωπος δεν έχει συνείδηση ώστε να ρυθμίζει τη συμπεριφορά του και να τον καθοδηγεί να βαδίσει στο σωστό μονοπάτι, τότε το μονοπάτι που επιλέγει αναπόφευκτα θα είναι λανθασμένο και ό,τι κάνει θα είναι αρνητικά πράγματα· οι συνέπειες θα είναι αδιανόητες. Αν μπορεί να έχει το θράσος να παραβιάζει την αλήθεια και τους νόμους εξέλιξης των πραγμάτων, και ταυτόχρονα βλασφημεί απερίσκεπτα, κρίνοντας την αλήθεια και όλο το έργο που κάνει ο Θεός, και μάλιστα αντιστέκεται ανοιχτά στον Θεό και παραβιάζει ανοιχτά τα διοικητικά διατάγματα του Θεού και τολμά να βρίζει, να καταδικάζει και να βλασφημεί τον Θεό, τότε είναι ακριβώς ίδιος με τους διαβόλους και τον Σατανά. Μπορεί να διαπράξει όλο το κακό που διαπράττουν οι διάβολοι και ο Σατανάς, να κάνει όλα τα πράγματα που κάνουν οι διάβολοι και ο Σατανάς και να ξεστομίσει όλες τις πλάνες, τις αιρέσεις και τα διαστρεβλωμένα επιχειρήματα που ξεστομίζουν οι διάβολοι και ο Σατανάς. Αυτοί οι άνθρωποι είναι πραγματικοί διάβολοι και σατανάδες.

Τι καταλάβατε από τη σημερινή συναναστροφή; (Κατάλαβα ότι οι άνθρωποι που έχουν ανθρώπινη φύση διαθέτουν συνείδηση και λογική και μπορούν να διακρίνουν το σωστό από το λάθος. Σε ό,τι αφορά τη διάκριση του σωστού από το λάθος, ο Θεός, χρησιμοποιώντας διάφορα παραδείγματα, εξήγησε με απόλυτη σαφήνεια ποια είναι τα θετικά πράγματα και ποια είναι τα αρνητικά, έτσι ώστε όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με διάφορα πράγματα, να μπορούμε να κρίνουμε με ακρίβεια και ταυτόχρονα να έχουμε την ορθή οπτική στην επιδίωξή μας· θα πρέπει να λαχταρούμε και να επιδιώκουμε τα θετικά πράγματα και να μισούμε και ν’ απορρίπτουμε τα αρνητικά.) Η συνείδηση και η λογική στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης είναι οι πιο στοιχειώδεις προϋποθέσεις για να φτάσει ένας άνθρωπος στη σωτηρία. Αν έχεις αυτές τις δύο προϋποθέσεις, αλλά δεν επιδιώκεις την αλήθεια και δεν κάνεις πράξη τη λίγη αλήθεια που κατανοείς, και τελικά δεν μπορέσεις να πετύχεις την υποταγή στην αλήθεια, τότε και πάλι δεν θα είσαι σε θέση να φτάσεις στη σωτηρία. Η συνείδηση και η λογική είναι απλώς και μόνο οι βασικές προϋποθέσεις για τη σωτηρία· όσο για το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις, αυτό εξαρτάται από τη δική σου επιλογή. Αν είσαι άνθρωπος που έχει πραγματικά συνείδηση και λογική, θα έχεις την ευκαιρία, υπό τη ρύθμιση της συνείδησής σου, να επιλέξεις να βαδίσεις στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας. Αν η συνείδησή σου σε ρυθμίζει και σε καθοδηγεί ώστε να επιλέξεις το σωστό μονοπάτι, αλλά δεν είσαι πρόθυμος να υποφέρεις και να πληρώσεις ένα τίμημα, δεν είσαι πρόθυμος να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα και να εγκαταλείψεις τα πράγματα που σχετίζονται με τα σαρκικά σου συμφέροντα, και δεν έχεις ξεκινήσει να βαδίζεις στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας, τότε και πάλι δεν θα έχεις καμία ελπίδα να φτάσεις στη σωτηρία. Η ελπίδα να φτάσεις στη σωτηρία, αφενός σχετίζεται άμεσα με τη συνείδηση της ανθρώπινης φύσης σου και αφετέρου σχετίζεται άμεσα με το τίμημα που μπορείς να πληρώσεις επιδιώκοντας την αλήθεια, καθώς και με την αποφασιστικότητα και την επιθυμία σου να κάνεις πράξη την αλήθεια. Η συνείδηση απλώς και μόνο σου παρέχει μια βασική προϋπόθεση για να σωθείς και επίσης δημιουργεί πολλές ευκαιρίες για να μπορέσεις να κάνεις πράξη την αλήθεια, δίνοντάς σου τη δυνατότητα να βαδίσεις στο σωστό μονοπάτι υπό τη ρύθμιση της συνείδησής σου. Με άλλα λόγια, η πιθανότητα να βαδίσεις στο σωστό μονοπάτι θα είναι σχετικά μεγάλη και η ελπίδα σου να φτάσεις στη σωτηρία θα είναι επίσης σχετικά μεγάλη, άνω του πενήντα τοις εκατό· ωστόσο, δεν θα είναι εγγυημένη. Επομένως, ακόμη κι αν νομίζεις ότι έχεις συνείδηση και ανθρώπινη φύση, μην εφησυχάζεις, θεωρώντας ότι απλώς και μόνο επειδή έχεις συνείδηση και λογική αυτό σημαίνει ότι είσαι καλός άνθρωπος και μπορείς να φτάσεις στη σωτηρία, ότι το έχεις αυτό στο τσεπάκι σου. Αν σκέφτεσαι μ’ αυτόν τον τρόπο, τότε άσε Με να σου πω ότι υπάρχουν αποκλίσεις στην κατανόησή σου γι’ αυτό το ζήτημα. Αν διαθέτεις συνείδηση κι έχεις ανθρώπινη φύση, αυτό επιβεβαιώνει μόνο ότι είσαι ένας άνθρωπος που έχει επιλέξει και καλέσει ο Θεός. Ωστόσο, ο πιο σημαντικός καθοριστικός παράγοντας για το αν μπορείς τελικά να φτάσεις στη σωτηρία έγκειται στη δική σου επιδίωξη. Ακόμη κι αν η συνείδησή σου είναι συνήθως ενεργή, ρυθμίζοντας συχνά τη συμπεριφορά σου κι εσένα τον ίδιο ώστε να επιλέγεις το σωστό μονοπάτι, αν εσύ παραβαίνεις συχνά τη συνείδησή σου και δεν επιλέγεις το σωστό μονοπάτι, δεν επιλέγεις να κάνεις πράξη την αλήθεια, αλλά αντ’ αυτού συχνά διαφυλάσσεις τα προσωπικά σου συμφέροντα, την προσωπική σου υπόληψη και περηφάνια, και συχνά λαμβάνεις υπόψη σου τις προσωπικές σου προοπτικές, τις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες σου, τότε η ελπίδα σου να φτάσεις τελικά στη σωτηρία θα είναι πολύ μικρή· λίγο λίγο θα την έχεις καταστρέψει. Αυτό θα ήταν πολύ τραγικό. Καταλάβατε; (Ναι.) Εντάξει, λοιπόν, μ’ αυτό ολοκληρώνεται η σημερινή μας συναναστροφή. Γεια σας!

9 Μαρτίου 2024