III. Το τρίτο χαρακτηριστικό: Το κακό

Έχοντας ολοκληρώσει τη συναναστροφή μας πάνω στις εκδηλώσεις διαστροφής εκείνων που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους, ας συναναστραφούμε τώρα πάνω σε άλλη μία από τις εκδηλώσεις τους: το κακό. Οι εκδηλώσεις του κακού έχουν ομοιότητες με εκείνες της διαστροφής, αλλά έχουν και διαφορές. Οι εκδηλώσεις διαστροφής δεν συνάδουν με το σκεπτικό, τη συνείδηση, τη λογική ή τα ένστικτα της κανονικής ανθρώπινης φύσης ούτε συνάδουν με τις διάφορες έμφυτες συνθήκες της κανονικής ανθρώπινης φύσης που ορίζει ο Θεός για τα δημιουργημένα ανθρώπινα όντα· αντ’ αυτού, υπερβαίνουν τις διάφορες έμφυτες συνθήκες της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Η συνολική εκδήλωση είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι μη κανονικοί, υπερφυσικοί, ακραίοι και παράδοξοι. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι που έχουν τη λογική και τη συνείδηση της κανονικής ανθρώπινης φύσης βρίσκουν αυτά τα άτομα πολύ περίεργα, τόσο ως προς τις εκδηλώσεις και τις συμπεριφορές τους όσο και ως προς τις σκέψεις και τις απόψεις τους. Δεν μπορείς με τίποτα να διανοηθείς γιατί να σκέφτονται ή να ενεργούν μ’ αυτόν τον τρόπο. Τώρα, μέσα από τη συναναστροφή, καταλαβαίνεις. Πού έγκειται, λοιπόν, η ρίζα του προβλήματος; Έγκειται στη φύση-ουσία τους και στο γεγονός ότι έχουν την ιδιότητα των διαβόλων. Αυτές είναι κατά βάση οι εκδηλώσεις διαστροφής. Ωστόσο, το κακό των διαβόλων δεν έχει να κάνει μόνο με κάποιες εκδηλώσεις που φαίνονται συνήθως προς τα έξω· αντ’ αυτού, έχει να κάνει άμεσα με τη στάση τέτοιων ανθρώπων απέναντι στην αλήθεια. Είναι ακόμα πιο άθλιο και πιο σοβαρό από τη διαστροφή. Ασφαλώς, οι εκδηλώσεις του κακού χαρακτηρίζονται και από το πώς αντιμετωπίζουν αυτοί οι άνθρωποι την αλήθεια. Πρώτον, όσοι είναι διάβολοι είναι εχθρικοί απέναντι στην αλήθεια· αυτή είναι η πρώτη εκδήλωση του κακού. Η δεύτερη εκδήλωση του κακού είναι ότι, πέρα από το γεγονός ότι οι διάβολοι έχουν μια στάση εχθρικότητας απέναντι στην αλήθεια, της επιτίθενται και ενεργά. Η τρίτη εκδήλωση του κακού είναι ότι, πέρα από το γεγονός ότι οι διάβολοι είναι εχθρικοί απέναντι στην αλήθεια και της επιτίθενται, πάνε κι ένα βήμα παραπέρα και θέλουν να αντικαταστήσουν την αλήθεια. Όσον αφορά τους διαβόλους, οι εκδηλώσεις του κακού δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσουν απλώς και μόνο στο επίπεδο της εχθρικότητας και της επίθεσης απέναντι στην αλήθεια· αντ’ αυτού, βασιζόμενοι σε αυτές τις δύο εκδηλώσεις, οι διάβολοι θέλουν και να αντικαταστήσουν την αλήθεια. Αυτή είναι η ουσία τους. Πολλές από τις εκδηλώσεις του κακού στους διαβόλους είναι οι ίδιες με τις εκδηλώσεις εκείνων που έχουν την ουσία των αντίχριστων, πάνω στις οποίες έχουμε συναναστραφεί στο παρελθόν, επομένως δεν υπάρχει λόγος να εμβαθύνουμε σ’ αυτές τις πτυχές. Σήμερα, θα αναλύσουμε κυρίως αυτές τις τρεις εκδηλώσεις του κακού στους διαβόλους: το γεγονός ότι είναι εχθρικοί απέναντι στην αλήθεια, το ότι επιτίθενται στην αλήθεια και το ότι προσπαθούν να την αντικαταστήσουν.

Α. Εχθρικότητα απέναντι στην αλήθεια

Ας συναναστραφούμε αρχικά πάνω στην εκδήλωση της εχθρικότητας που έχουν όσοι είναι διάβολοι απέναντι στην αλήθεια. Έχουμε συναναστραφεί αρκετά στο παρελθόν πάνω στο θέμα της εχθρικότητας απέναντι στην αλήθεια· δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάτε ένα τέτοιο θέμα. Η εκδήλωση της εχθρικότητας απέναντι στην αλήθεια είναι πολύ εμφανής σε όσους είναι διάβολοι. Με άλλα λόγια, δεν μπορούν ν’ αποδεχθούν κανένα θετικό πράγμα, τίποτε που είναι σωστό και που συνάδει με τη συνείδηση και τη λογική της ανθρώπινης φύσης. Ιδίως όταν πρόκειται για κάτι που σχετίζεται με τις αλήθεια-αρχές, είναι ακόμα λιγότερο ικανοί να το αποδεχθούν. Το γεγονός ότι είναι ανίκανοι να το αποδεχθούν δεν σημαίνει απλώς ότι κουνάνε αρνητικά το κεφάλι· αντ’ αυτού, νιώθουν αποτροπιασμό και απέχθεια μέσα τους και συνάμα μίσος. Πόσο βαθύ είναι το μίσος τους; Αν οποιοσδήποτε συναναστραφεί συγκεκριμένα και με πραγματικότητα πάνω στην αλήθεια, εκείνοι τον αντιπαθούν. Δεν πρόκειται απλώς και μόνο για λίγη ζήλια· πρόκειται για εχθρικότητα. Τι σημαίνει εχθρικότητα; Σημαίνει να σε αντιμετωπίζουν λες και τους σκότωσες τον πατέρα. Στην πραγματικότητα, μπορεί να μην είχες καμία ουσιαστική αλληλεπίδραση μαζί τους ούτε είναι απαραίτητο να σε γνωρίζουν, αλλά αν κατανοείς την αλήθεια και συναναστρέφεσαι πάνω σ’ αυτήν, νιώθουν αποτροπιασμό μέσα τους. Δεν νιώθουν αποτροπιασμό για κάποιον που αναφέρει λόγια και δόγματα, αλλά νιώθουν έντονο αποτροπιασμό για οποιονδήποτε συναναστρέφεται μαζί τους πάνω στην αλήθεια, νιώθουν λες και η συναναστροφή αυτή τους σκοτώνει· σ’ αυτό το σημείο φτάνει το μίσος τους. Ποιες είναι οι συγκεκριμένες εκδηλώσεις τους; Όταν οι άλλοι συναναστρέφονται πάνω στις αλήθεια-αρχές ή στις προθέσεις του Θεού, εκείνοι νιώθουν αποστροφή μόλις το ακούνε και δεν μπορούν να κάτσουν ακίνητοι σε μια μεριά. Κάποιοι βρίσκουν μια δικαιολογία και φεύγουν, ενώ άλλοι σηκώνονται πάνω και αποχωρούν χωρίς κανέναν απολύτως ενδοιασμό. Από την άλλη πλευρά, οι άνθρωποι που έχουν τη συνείδηση και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης, ακόμη κι αν δεν έχουν λαχτάρα για τα σωστά λόγια ή δεν τα εγκρίνουν —ιδίως εκείνα που συνάδουν με την αλήθεια— το πολύ-πολύ να μην τα αποδεχθούν μέσα τους. Παρ’ όλα αυτά, όμως, μπορούν να κάτσουν ακίνητοι σε μια μεριά καθ’ όλη τη διάρκεια της συναναστροφής για να σώσουν τα προσχήματα. Όμως, όσοι είναι σατανάδες δεν μπορούν να κάτσουν ακίνητοι σε μια μεριά. Μόλις ακούσουν την αλήθεια, νιώθουν αποτροπιασμό και ταραχή μέσα τους και, όταν είναι τόσο ταραγμένοι, δεν μπορούν να παραμείνουν εκεί, οπότε αποχωρούν. Αν δεν μπορούν να το κάνουν αυτό, μπαίνουν στο διαδίκτυο και παρακολουθούν βίντεο, αφήνουν το μυαλό τους να ταξιδέψει και επιδίδονται σε διάφορες ενέργειες για να αποσπάσουν την προσοχή τους, αλλάζουν θέμα και πιάνουν χαλαρή κουβέντα ή εξυμνούν και καταθέτουν μαρτυρία για τη δική τους «ένδοξη» ιστορία, ενώ απαξιώνουν και επιπλήττουν τους άλλους. Με λίγα λόγια, αν συναναστρέφεσαι πάνω στην αλήθεια, νιώθουν αποτροπιασμό· έχουν μια στάση ακραίας εχθρικότητας απέναντι στην αλήθεια. Αν δεν συναναστρέφεσαι πάνω στην αλήθεια, αλλά συναναστρέφεσαι μόνο πάνω σε κάποιο διοικητικό έργο ή έργο γενικών υποθέσεων, αν μοιράζεσαι κάποια περιστατικά από το κήρυγμα του ευαγγελίου ή συζητάς για εξωτερικά ζητήματα, μπορούν να κάτσουν ακίνητοι σε μια μεριά και να συζητούν με όλους τους άλλους, δίνοντας την εντύπωση ότι συνυπάρχουν αρκετά αρμονικά. Μόλις, όμως, γίνει συναναστροφή πάνω στην αλήθεια, και ιδίως όταν διαβάζονται τα λόγια του Θεού, έρχονται στο φως η ουσία τους και το αληθινό τους πρόσωπο. Ταράζονται και, αν ακούσουν λίγο περισσότερο, νιώθουν ότι το κεφάλι τους θα εκραγεί. Όσο περισσότερο διαβάζεις τα λόγια του Θεού, τόσο περισσότερο νιώθουν ότι τους κρίνεις, τόσο περισσότερο νιώθουν ότι θα καταδικαστούν και θα αποκλειστούν κι ότι η ζωή τους βρίσκεται σε κίνδυνο. Όσο περισσότερο διαβάζεις τα λόγια του Θεού, τόσο περισσότερο αποτροπιασμό και απέχθεια νιώθουν μέσα τους, σαν να έχουν κολλήσει κάποια ασθένεια. Πείτε Μου, δεν είναι πολύ σοβαρό αυτό το πρόβλημα; Μπορούν ακόμη να σωθούν αυτοί οι άνθρωποι; Ιδίως σε ό,τι έχει να κάνει με την άσκηση της αλήθειας και του να είναι κανείς ειλικρινής άνθρωπος, όσοι επιδιώκουν την αλήθεια, επειδή θέλουν να είναι έντιμοι, εκπαιδεύουν τον εαυτό τους ώστε να μιλάνε με ειλικρίνεια, να ανοίγονται και να ξεγυμνώνουν τον εαυτό τους. Όταν οι διάβολοι το ακούνε αυτό, νιώθουν αποτροπιασμό μέσα τους, σε απεχθάνονται και σε μισούν. Θεωρούν ότι είσαι ευτελής επειδή κάνεις πράξη την αλήθεια, ενώ εκείνοι είναι αξιοσέβαστοι —και πιο ευγενείς και πιο σπουδαίοι από σένα— επειδή δεν κάνουν πράξη την αλήθεια. Τι είδους άποψη είναι αυτή; Δεν κάνουν το μαύρο άσπρο; Έτσι ακριβώς είναι όσοι είναι εχθρικοί απέναντι στην αλήθεια. Αν συναναστρέφεσαι πάνω στην αλήθεια ή πάνω σε κάποια αρχή άσκησης, όχι μόνο σε απεχθάνονται μέσα τους, αλλά νιώθουν και αποστροφή για σένα· δεν πρόκειται καν να σε κοιτάξουν κατάματα. Αν θέλεις να συζητήσεις μαζί τους για το εκκλησιαστικό έργο, μονίμως σε αποφεύγουν· δεν θέλουν να σου μιλήσουν και θεωρούν ότι δεν έχετε τίποτε κοινό. Μπορείς να συζητάς μαζί τους για οποιοδήποτε θέμα, εκτός από εκείνα που σχετίζονται με την αλήθεια ή με το έργο του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου· δεν θέλουν να συζητούν γι’ αυτά τα θέματα. Για παράδειγμα, έστω ότι τους λες το εξής: «Ας συναναστραφούμε πάνω στο πώς να κάνουμε με αφοσίωση το καθήκον μας κι ας συζητήσουμε ποια προβλήματα εξακολουθούν να υπάρχουν στην εκτέλεση του καθήκοντός μας σ’ αυτό το στάδιο και πώς να τα λύσουμε». Εκείνοι, μόλις το ακούσουν αυτό, νιώθουν λες και θα εκραγεί το κεφάλι τους, νιώθουν ακραίο αποτροπιασμό μέσα τους, και μάλιστα μπορεί τα μάτια τους να φλέγονται καθώς γίνονται εχθρικοί απέναντί σου. Είναι πρόθυμοι να υποφέρουν οποιαδήποτε κακουχία προκειμένου να είναι αφοσιωμένοι στον Σατανά, αλλά νιώθουν ιδιαίτερο αποτροπιασμό για τον Θεό και την αλήθεια και δεν αποδέχονται στο ελάχιστο την αλήθεια. Όποιος κι αν συναναστραφεί μαζί τους πάνω στην αλήθεια, δεν μπορούν να τη δεχθούν. Αν τους ζητήσεις να μελετήσουν γνώσεις ή φημισμένα λογοτεχνικά έργα, είναι πολύ πρόθυμοι και θεωρούν τον εαυτό τους πολύ ευγενή. Όταν, όμως, ακούνε κηρύγματα ή άλλους να συναναστρέφονται πάνω στην αλήθεια, είναι λες και υφίστανται κακομεταχείριση ή δικάζονται. Αυτό που αποστρέφονται περισσότερο είναι να διαβάζουν τα λόγια του Θεού και να συναναστρέφονται πάνω στην αλήθεια. Επομένως, αυτοί οι άνθρωποι, στην καθημερινή τους ζωή, ενώ θα κάνουν κάποιο έργο γενικών υποθέσεων και κάποια πράγματα που ωφελούν τη θέση τους, την υπόληψή τους και τις προοπτικές τους να λάβουν ευλογίες, δεν διαβάζουν ποτέ τα λόγια του Θεού ούτε επιδίδονται σε πνευματικές ασκήσεις. Επίσης, δεν συναναστρέφονται πάνω στην αλήθεια κατά τις συναθροίσεις και ποτέ δεν μοιράζονται την προσωπική τους βιωματική γνώση· παρευρίσκονται στις συναθροίσεις απλώς και μόνο για τυπικούς λόγους. Αν τους ζητήσεις να συναναστραφούν πάνω στις γνώσεις τους για τα λόγια του Θεού ή για την αλήθεια, δεν μπορούν να ψελλίσουν ούτε μία λέξη και νιώθουν αποτροπιασμό μέσα τους, ενώ σκέφτονται: «Η συναναστροφή πάνω στα λόγια του θεού και στην αλήθεια είναι για τις νοικοκυρές και τους ανθρώπους των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Πώς θα μπορούσε μια σπουδαία προσωπικότητα όπως εγώ να κάνει τέτοια πράγματα; Εγώ κάνω σπουδαία πράγματα και σπουδαίο έργο, είμαι κάποιος που θα λάβει μεγάλες ευλογίες. Όταν εισέλθω στη βασιλεία, θα είμαι πυλώνας και στυλοβάτης στη βασιλεία του θεού. Είμαι άνθρωπος που επωμίζεται μεγάλες ευθύνες. Εσείς ποιοι νομίζετε ότι είστε; Είναι εξευτελιστικό ακόμα και το να παρευρίσκομαι σε συναθροίσεις στην ίδια εκκλησία μ’ εσάς!» Δείτε πόσο υπερόπτες είναι! Η εχθρικότητά τους απέναντι στην αλήθεια είναι εχθρικότητα απέναντι σε όλους τους ανθρώπους και όλα τα πράγματα που σχετίζονται με την αλήθεια, καθώς και απέναντι στις πρακτικές και τα ρητά που σχετίζονται με την αλήθεια· είναι εχθρικοί ακόμη και απέναντι στα θετικά πράγματα.

Β. Επίθεση στην αλήθεια

Όταν κάποιος αναφέρει ότι οι αδελφοί και οι αδελφές στην εκκλησία θα πρέπει να έχουν την ευπρέπεια ενός αγίου, ότι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των δύο φύλων —είτε στο έργο είτε στην καθημερινότητα— θα πρέπει να πραγματοποιούνται εντός ορισμένων ορίων, ότι όλοι θα πρέπει να είναι κόσμιοι και αξιοπρεπείς, να μην επιδίδονται σε απερίσκεπτο φλερτ και να σέβονται τις σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών και τον γάμο, ότι πρέπει κανείς να ασκείται ως προς αυτό σύμφωνα με τα λόγια του Θεού κι ότι ο οίκος του Θεού δεν υποστηρίζει τη σεξουαλική απελευθέρωση, τι θα σκεφτούν μόλις το ακούσουν αυτό οι άνθρωποι που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους; «Αυτό είναι ένα απαρχαιωμένο ρητό, ένα κλισέ. Σε ποια εποχή βρισκόμαστε πλέον, ώστε να εξακολουθούμε να μιλάμε για την ευπρέπεια ενός αγίου και για όρια μεταξύ ανδρών και γυναικών! Στο παρελθόν, οι αυτοκράτορες στα ανάκτορά τους είχαν ολόκληρα χαρέμια για τον εαυτό τους· πόσο μεγαλοπρεπές ήταν αυτό! Αν είχα τη δυνατότητα και τα μέσα, ακόμη κι αν δεν μπορούσα να έχω χαρέμι, θα είχα τουλάχιστον μια ποικιλία συντρόφων για να κάνω ερωτική σχέση μαζί τους!» Δεν αποδέχονται ποτέ κανένα θετικό πράγμα, κανένα σωστό ρητό, και ιδίως τα λόγια της αλήθειας, και μάλιστα τα απεχθάνονται και τα μισούν σε μεγάλο βαθμό. Επομένως, με βάση την εχθρικότητά τους απέναντι στην αλήθεια, αυτοί οι άνθρωποι επιτίθενται διαρκώς στην αλήθεια και στα θετικά πράγματα. Πάνω σε όποια πτυχή της αλήθειας ή σε όποια συγκεκριμένη απαίτηση του Θεού κι αν γίνεται συναναστροφή, έχουν πάντα μια σειρά αιρέσεων και πλανών με τις οποίες την κατακρίνουν και την κρίνουν. Δεν είναι επίθεση αυτή η επίκριση και η κρίση; (Ναι.) Όσοι άνθρωποι κι αν αποδέχονται την αλήθεια και τα θετικά πράγματα, εκείνοι δεν πρόκειται να το κάνουν ποτέ αυτό. Πιστεύουν ότι αυτά που υποστηρίζει ο οίκος του Θεού κι αυτά που απαιτεί η αλήθεια να κάνουν πράξη οι άνθρωποι είναι όλα συνθήματα και τυπικότητες, καθώς κι ότι αυτό που καλύπτει πραγματικά τις ανθρώπινες ανάγκες είναι οι κοσμικές τάσεις· ό,τι υποστηρίζουν τώρα οι κοσμικές τάσεις είναι η ύψιστη αλήθεια. Δεν δείχνει αυτό ότι λατρεύουν το κακό; Επομένως, πάνω σε όποια πτυχή της αλήθειας κι αν συναναστρέφεσαι, τρέφουν υποκειμενική εχθρικότητα απέναντί της και, επιπλέον, θα την κρίνουν, θα της επιτεθούν και θα τη βλασφημήσουν. Για παράδειγμα, ο Θεός απαιτεί από τους ανθρώπους να είναι έντιμοι. Πώς ορίζουν εκείνοι τον έντιμο άνθρωπο; «Η εντιμότητα είναι για τους ανόητους· μόνο οι ανόητοι κάνουν πράξη την εντιμότητα. Μόνο οι ανόητοι λένε στους άλλους τι σκέφτονται μέσα τους και μιλάνε για τα ιδιωτικά τους ζητήματα. Μόνο οι ανόητοι μιλάνε ειλικρινά. Μόνο οι ανόητοι εμπιστεύονται το πεπρωμένο τους σε άλλους για να το ελέγχουν εκείνοι. Εγώ δεν είμαι ανόητος· το πεπρωμένο μου βρίσκεται στα δικά μου χέρια και οι άλλοι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να παρεμβαίνουν! Είτε θέλω να λέω τι σκέφτομαι μέσα μου είτε όχι, οι άλλοι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να παρεμβαίνουν. Αν δεν πρόκειται για κάτι που θέλω να πω στους άλλους, μην κάνεις όνειρα ότι θα το μάθεις!» Δεν είναι αυτό αποστροφή και μίσος για την αλήθεια; (Ναι.) Οι άνθρωποι που είναι διάβολοι δεν αποδέχονται και δεν κάνουν πράξη την αλήθεια. Πέρα από το γεγονός ότι είναι εχθρικοί απέναντι στην αλήθεια και της επιτίθενται, κάνουν ένα βήμα παραπέρα και χρησιμοποιούν διάφορα σατανικά δηλητήρια και απόψεις και πρακτικές του Σατανά για να αντικαταστήσουν την αλήθεια. Για παράδειγμα, χρησιμοποιούν μηχανορραφίες, ψέματα, διάφορα μέσα ή το προσωπείο ότι υπομένουν κακουχίες και πληρώνουν ένα τίμημα, προκειμένου να παραπλανήσουν τους άλλους, ως όρους για να λάβουν ευλογίες και να κάνουν παζάρια με τον Θεό. Νομίζουν ότι όταν κάποιος πιστεύει στον Θεό, δεν χρειάζεται να είναι έντιμος, δεν χρειάζεται να είναι αφοσιωμένος στο καθήκον του και δεν χρειάζεται ν’ αποδεχθεί και να κάνει πράξη την αλήθεια· εφόσον υπομένει περισσότερες κακουχίες, πληρώνει μεγαλύτερο τίμημα, κάνει περισσότερο έργο, κάνει περισσότερα καλά πράγματα και συσσωρεύει περισσότερη αξία, κάνει περισσότερα πράγματα που κερδίζουν την έγκριση και την εκτίμηση των άλλων, και μ’ αυτά τα μέσα κερδίζει την εμπιστοσύνη των αδελφών, καθώς και την εξύψωσή του και την υποστήριξή του από αυτούς, τότε μπορεί να πετύχει τον στόχο να τα ανταλλάξει όλα αυτά με τις ευλογίες της ουράνιας βασιλείας. Δεν είναι απίστευτα γελοία αυτή η άποψη; (Ναι.)

Είτε πρόκειται για το γεγονός ότι κρίνουν και καταδικάζουν την αλήθεια, ότι είναι εχθρικοί απέναντι στην αλήθεια και της επιτίθενται είτε για το γεγονός ότι θέλουν πάντα να χρησιμοποιούν τις αιρέσεις και τις πλάνες του Σατανά για να αντικαταστήσουν την αλήθεια, όλα αυτά είναι συγκεκριμένες εκδηλώσεις του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουν την αλήθεια οι διάβολοι. Για όποιες εκδηλώσεις κι αν πρόκειται, όλες εκθέτουν πλήρως την κακή ουσία των διαβόλων. Μόνο οι διάβολοι μπορούν να διαπράττουν ενέργειες όπως το να είναι εχθρικοί απέναντι στην αλήθεια, να επιτίθενται στην αλήθεια και να προσπαθούν να αντικαταστήσουν την αλήθεια. Μόνο οι διάβολοι αντιμετωπίζουν την αλήθεια και τον Θεό με τέτοιο μίσος, τέτοια κρίση και καταδίκη και είναι ικανοί να καταφύγουν σε οποιοδήποτε μέσο προκειμένου να παραπλανήσουν, να εξαπατήσουν και να δελεάσουν τους ανθρώπους ώστε να απομακρυνθούν από την αλήθεια και από τον Θεό. Μόνο οι διάβολοι θα σκεφτούν κάθε τρόπο για να κερδίσουν με δόλο την εμπιστοσύνη, την υποστήριξη και τον έπαινο των ανθρώπων, να πετύχουν τον στόχο τους να εξαγοράσουν τις καρδιές των ανθρώπων και να τους ελέγχουν, σε μια προσπάθεια να πάρουν εκείνοι τη θέση που έχει ο Θεός στις καρδιές τους. Με λίγα λόγια, το γεγονός ότι οι διάβολοι υιοθετούν μια τέτοια στάση απέναντι στην αλήθεια και απέναντι σε όσους επιδιώκουν την αλήθεια φανερώνει ότι η ουσία τους είναι κακή. Τα θετικά πράγματα και η αλήθεια είναι αυτά που λαχταρούν και αγαπούν όλα τα δημιουργημένα ανθρώπινα όντα, και παράλληλα αξίζουν να θεωρούνται πολύτιμα από τους ανθρώπους. Ασφαλώς, είναι και αυτά που χρειάζονται περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τα δημιουργημένα ανθρώπινα όντα. Ο λόγος είναι ότι η αλήθεια είναι απαραίτητη προκειμένου το ανθρώπινο είδος να ξεφύγει από την επιρροή του Σατανά, να βαδίσει στο σωστό μονοπάτι και να είναι σε θέση να έχει φόβο Θεού και να αποφεύγει το κακό. Για να φτάσουν οι κανονικοί άνθρωποι στη σωτηρία, η επιδίωξη, η αποδοχή και η άσκηση της αλήθειας είναι απαραίτητη διαδικασία· δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Ακόμη κι αν είναι δύσκολο ν’ αποδεχθούν και να κάνουν πράξη την αλήθεια επειδή έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις, από την οπτική του ενδότερου είναι τους και της υποκειμενικής τους βούλησης, δεν είναι εχθρικοί απέναντι στην αλήθεια· η υποκειμενική τους στάση δεν πρόκειται να είναι εχθρική απέναντι στην αλήθεια ούτε είναι η στάση ενός ανθρώπου που επιτίθεται σκοπίμως στην αλήθεια ή προσπαθεί με κάθε μέσο να χρησιμοποιήσει αιρέσεις και πλάνες για να αντικαταστήσει την αλήθεια. Μόνο ο Σατανάς μπορεί να το κάνει αυτό· η ουσία της εχθρικότητάς του απέναντι στην αλήθεια είναι η ίδια με εκείνη του μεγάλου κόκκινου δράκοντα. Οτιδήποτε είναι θετικό πράγμα, οτιδήποτε σχετίζεται με την αλήθεια, ο Σατανάς το αρνείται, το καταδικάζει και το απορρίπτει. Ακόμη κι αν αυτές οι αλήθειες δεν αποτελούν απειλή γι’ αυτόν, εκείνος εξακολουθεί να είναι εχθρικός απέναντί τους και να τις μισεί· αυτό υπαγορεύεται από τη φύση του. Επειδή οι διάβολοι έχουν κακή φύση, γι’ αυτούς η αλήθεια είναι ο εχθρός τους. Τι υποδηλώνει η λέξη «εχθρός»; Υποδηλώνει ότι οι εχθροί δεν μπορούν ποτέ να είναι συμβατοί, να είναι φίλοι, να είναι σύντροφοι που έχουν την ίδια νοοτροπία. Είναι όπως ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας. Αντιμετωπίζει όσους πιστεύουν στον Θεό με ιδιαίτερο μίσος και εχθρικότητα. Εφόσον πάψεις να πιστεύεις στον Θεό και προσβάλεις τον Θεό, μπορείς να διαπράξεις οποιοδήποτε κακό στην κοινωνία· δεν τον νοιάζει αν θα κλέψεις, αν θα ληστέψεις ή αν θα επιδοθείς σε ακόλαστες δραστηριότητες. Μπορείς να συνωμοτήσεις μαζί του και να κάνεις οποιοδήποτε κακό πράγμα. Αν, όμως, πιστεύεις στον Θεό και βαδίζεις στο σωστό μονοπάτι, δεν πρόκειται να το επιτρέψει· θα σε συλλάβει, θα σε καταδιώξει και θα σε οδηγήσει ακόμη και στον θάνατο. Πολύ απλά, δεν πρόκειται να επιτρέψει την ύπαρξή σου. Όσο υπάρχεις, είσαι ένα αγκάθι στα πλευρά του· κάθε μέρα που υπάρχεις, εκείνος νιώθει δυσφορία και ανησυχία μέσα του. Μόνο όταν σε έχει καταστρέψει, όταν πάψεις να υπάρχεις, αισθάνεται νικητής, νιώθει ηρεμία και γαλήνη. Η στάση όσων είναι διάβολοι απέναντι στην αλήθεια είναι η ίδια ως προς τη φύση της με το μίσος που έχει ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας για την αλήθεια. Αν επιδιώκεις και κάνεις πράξη την αλήθεια, αν κάνεις τα πάντα σύμφωνα με τις αρχές, διατηρείς μια στάση και τηρείς τις αρχές, εκείνοι θα σε αντιπαθούν και θα σε μισούν. Αν γίνουν επικεφαλής και αποκτήσουν δύναμη, θα σκεφτούν κάθε τρόπο να βρουν έναν μοχλό πίεσης για να σε βασανίζουν, και μάλιστα θα σε παγιδεύσουν για κάποιο παράπτωμα, προκειμένου να σε απομακρύνουν. Όταν αποκλείονται από αυτούς αυτοί που επιδιώκουν την αλήθεια, και όσοι παραμένουν στην εκκλησία είναι όλοι μπερδεμένοι άνθρωποι και άνθρωποι που δεν κατανοούν στο ελάχιστο την αλήθεια, τότε νιώθουν ασφαλείς, αισθάνονται ότι δεν υπάρχει τίποτα να τους απειλεί κι ότι η ζωή τους είναι εύκολη. Επομένως, όσοι είναι διάβολοι δεν είναι μόνο εχθρικοί απέναντι στην αλήθεια, αλλά είναι εχθρικοί απέναντι και σε εκείνους που αγαπούν και επιδιώκουν την αλήθεια. Δεν δείχνει αυτό ότι έχουν κακή φύση; (Ναι.) Κάποιοι άνθρωποι, αφού καταδικαστούν, αποκλειστούν και βασανιστούν από διαβόλους, λένε: «Δεν τους πρόσβαλα· γιατί, όμως, με αντιπαθούν;» Δεν είναι μπερδεμένα λόγια αυτά; Δεν δείχνει αυτό ότι αδυνατούν να δουν καθαρά τα πράγματα κι ότι δεν είναι σε θέση να διακρίνουν τους ανθρώπους; Μήπως ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας συλλαμβάνει και καταδιώκει τους χριστιανούς, επειδή οι χριστιανοί παραβιάζουν τους νόμους και διαπράττουν εγκλήματα; Ή επειδή οι χριστιανοί συμμετέχουν σε πολιτικές δραστηριότητες για την ανατροπή του και τον σφετερισμό της πολιτικής του δύναμης; (Κανένα από τα δύο.) Τότε γιατί; Δεν συμμετέχουμε στην πολιτική ούτε του εναντιωνόμαστε ή τον εκθέτουμε, πόσο μάλλον εμπλεκόμαστε σε πολιτικές δραστηριότητες για να σφετεριστούμε τη δύναμή του. Τότε γιατί καταστέλλει και συλλαμβάνει μ’ αυτόν τον τρόπο όσους από εμάς πιστεύουμε στον Θεό; Πολύ απλά, σε μισεί επειδή ακολουθείς τον Θεό, αποδέχεσαι την αλήθεια και τιμάς τον Θεό ως μέγα και Τον λατρεύεις. Ο μεγάλος κόκκινος δράκοντας πιστεύει ότι τον έχεις προδώσει· δεν ακολουθείς εκείνον, δεν λατρεύεις εκείνον και δεν υποτάσσεσαι σ’ εκείνον, οπότε σε μισεί. Επομένως, θέλει να σε καταστείλει και να σε εξαλείψει, ώστε να πετύχει τον στόχο του να σε εξαφανίσει. Απλώς και μόνο επειδή είναι ένας κακός διάβολος και έχει τη φύση-ουσία που είναι εχθρική απέναντι στην αλήθεια, αν ακολουθείς τον Θεό, θα είναι εχθρικός απέναντί σου, θα σε μισεί και θα προσπαθεί με κάθε μέσο να σε βασανίσει, να σε εξαλείψει και να σε αρπάξει μακριά από το πλευρό του Θεού. Αυτός είναι ο στόχος του. Αν πάψεις ν’ ακολουθείς τον Θεό, δεν θα είναι τόσο εχθρικός απέναντί σου. Ασφαλώς, θα προσπαθήσει και πάλι να σε καταστρέψει, να σε διαφθείρει, να παίξει μαζί σου και να σε ελέγξει. Αν μπορέσεις να τον λατρεύεις και να τον ακολουθείς, τότε θα είναι ευχαριστημένος και δεν θα σε βασανίζει, αλλά στο τέλος, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να θαφτείς μαζί του. Κανένας από εκείνους που λατρεύουν τον Σατανά δεν έχει ποτέ καλό τέλος!

Η φύση του Σατανά που αντιστέκεται στον Θεό δεν πρόκειται ν’ αλλάξει ποτέ. Γιατί όσοι είναι του Σατανά και είναι αντίχριστοι είναι τόσο εχθρικοί απέναντι στην αλήθεια και στον Θεό; Πείτε Μου, πόσο κακή είναι η φύση-ουσία τους; Δεν αποδέχονται την αλήθεια, το έργο του Θεού, κανένα από τα θετικά πράγματα ούτε τα σωστά ρητά και τις σωστές πρακτικές, χωρίς καμία εξαίρεση. Όχι μόνο νιώθουν αποτροπιασμό μέσα τους και αρνούνται να τα αποδεχθούν, αλλά κάνουν και ενεργά κακό για ν’ αντισταθούν στον Θεό και διαδίδουν διάφορες αβάσιμες φήμες και πλάνες για να καταδικάσουν την αλήθεια και τα θετικά πράγματα. Τέτοιοι κακοί άνθρωποι θέλουν, επίσης, να λάβουν ευλογίες μέσω της πίστης στον Θεό· τρυπώνουν στον οίκο του Θεού, αλλά επειδή δεν αποδέχονται στο ελάχιστο την αλήθεια, αποκαλύπτονται και αποκλείονται. Για παράδειγμα, η αποδοχή του κλαδέματος είναι ένα θετικό πράγμα. Οι κανονικοί άνθρωποι, όταν κάνουν κάτι λάθος και κλαδεύονται, θα κάνουν αυτοκριτική. Αν το παράπτωμά τους οφειλόταν σε λανθασμένες προθέσεις ή σε μια διεφθαρμένη διάθεση, θα αναζητήσουν την αλήθεια για να λύσουν το πρόβλημα. Αν το παράπτωμά τους έγινε επειδή το επίπεδό τους είναι χαμηλό και δεν είδαν καθαρά τα πράγματα, και πάλι θ’ αναζητήσουν ενεργά ένα μονοπάτι για να λύσουν το πρόβλημα, βρίσκοντας ανθρώπους με καλό επίπεδο που κατανοούν την αλήθεια, ώστε να τους βοηθήσουν και να τους καθοδηγήσουν. Με λίγα λόγια, υπό την καθοδήγηση και τη ρύθμιση της συνείδησης και της λογικής τους, θα αντιμετωπίσουν σωστά το κλάδεμά τους. Πώς, όμως, αντιμετωπίζουν το κλάδεμά τους όσοι είναι διάβολοι; Οι ίδιοι οι διάβολοι είναι εχθρικοί απέναντι στην αλήθεια, αλλά με την κακή φύση τους, δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να σταματήσουν απλώς στην εχθρικότητα· θα καταδικάσουν επίσης την αλήθεια, θα της αντισταθούν και θα τη βλασφημήσουν. Όταν, λοιπόν, κλαδεύονται, προσπαθούν σθεναρά να επιχειρηματολογήσουν και να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Όχι μόνο αρνούνται την αλήθεια, αλλά παράλληλα επιτίθενται σε εκείνους που τους κλαδεύουν, τους καταδικάζουν και μάλιστα διαδίδουν και λόγια όπως αυτά: «Είναι πολύ δύσκολο να πιστεύει κανείς στον θεό! Όσοι έχουμε χαμηλό επίπεδο και δεν κατανοούμε την αλήθεια, απλώς θα καταλήξουμε να μας πετάξουν έξω. Δεν είναι εύκολο να προσπαθεί κανείς να ζει εις βάρος του οίκου του θεού! Για τους ανθρώπους με χαμηλό επίπεδο δεν υπάρχει διέξοδος· δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, εκτός από το να μας βασανίζουν οι άλλοι. Όπως κι αν τα βάζουν μαζί μας οι άλλοι, εμείς πρέπει απλώς να το υπομένουμε. Ποιον μπορούμε να κατηγορήσουμε εκτός από το χαμηλό μας επίπεδο; Αν το επίπεδό σου είναι χαμηλό, είσαι κατώτερος από τους άλλους!» Όχι μόνο δεν αποδέχονται το κλάδεμα, δεν κάνουν αυτοκριτική και δεν αποκτούν αυτογνωσία, αλλά δεν αναζητούν ούτε αρχές άσκησης ή ένα μονοπάτι άσκησης για να λύσουν αυτό το πρόβλημα. Αν το επίπεδό τους είναι πράγματι χαμηλό, τότε πώς μπορούν, με βάση τις έμφυτες καταστάσεις τους, να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό για να κάνουν καλά το καθήκον τους και να προσφέρουν την αφοσίωσή τους; Θα σκεφτόντουσαν έτσι; Είναι εχθρικοί απέναντι στην αλήθεια, οπότε σε καμία περίπτωση δεν θα σκεφτόντουσαν έτσι. Και σαν να μην έφτανε αυτό, θα προχωρήσουν ακόμη παραπέρα και θα προβούν σε κρίση και συκοφαντίες, ή ακόμα και θα καταραστούν κρυφά μέσα τους εκείνους που τους κλαδεύουν: «Πφφφ! Με έκανες να νιώσω άβολα σήμερα. Μια μέρα θα σου δείξω πώς έχουν τα πράγματα! Νομίζεις ότι είναι χαμηλό το επίπεδό μου; Πιστεύω στον θεό εδώ και πολλά χρόνια, ενώ εσύ ελάχιστα! Με αντιπαθείς; Μια μέρα θα φροντίσω να υποστείς τις συνέπειες, να πεθάνεις με φρικτό θάνατο!» Όπως βλέπεις, όταν κλαδεύονται, παρόλο που δεν λένε τίποτα, και μάλιστα χαμογελάνε κιόλας, η καρδιά τους ξεχειλίζει από πικρία, μίσος και κατάρες. Κάποιοι άνθρωποι δείχνουν την απροθυμία τους ν’ αποδεχθούν το κλάδεμα, ξεστομίζοντας κατά διαστήματα κάποια παράπονα ή κάποια λόγια επίθεσης ή κρίσης. Όχι μόνο είναι εχθρικοί απέναντι στο κλάδεμα, αλλά παίρνουν και την πρωτοβουλία να επιτεθούν σε εκείνους που τους κλαδεύουν και δεν λένε να αφήσουν σε ησυχία οποιονδήποτε το κάνει. Κάποιες γυναίκες μπορεί να είναι κάπως μικρόσωμες και μπορεί να φαίνονται αρκετά λεπτεπίλεπτες προς τα έξω, αλλά όταν κάποιος τις κλαδεύει πραγματικά, γίνονται πυρ και μανία: «Έχω υποφέρει πολύ πιστεύοντας στον θεό όλα αυτά τα χρόνια· μήπως ήταν εύκολο; Με αντιπαθείς· ε, λοιπόν, όταν εγώ κήρυττα το ευαγγέλιο, εσύ δεν είχες γεννηθεί καν! Μήπως προσπαθείς να με εκφοβίσεις μόνο και μόνο επειδή είμαι μεγαλύτερη σε ηλικία; Άκου να σου πω, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί! Πήγαινε και ρώτα όποιον θες· σε ποιον έχω υποκύψει ποτέ σε όλη μου τη ζωή;» Μπορούν οι άνθρωποι που έχουν τέτοια διάθεση ν’ αποδεχθούν την αλήθεια; Σε καμία περίπτωση. Όχι μόνο δεν αποδέχονται το κλάδεμά τους, αλλά καταριούνται και εκείνους που τους κλαδεύουν. Δεν είναι πολύ κακόβουλοι; Οι άνθρωποι που είναι διάβολοι και σατανάδες είναι πανούργοι, υποχθόνιοι, ύπουλοι και πονηροί. Εφόσον έχουν μια στάση εχθρικότητας και επίθεσης απέναντι στην αλήθεια, όταν εκτεθούν οι κακές τους πράξεις κι έρθουν αντιμέτωποι με την αποπομπή ή την αποβολή τους και δεν έχουν καμία ελπίδα να λάβουν ευλογίες, δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να είναι και τόσο καλότροποι ή υποχωρητικοί, αλλά θα χρησιμοποιήσουν μέσα αντίστασης. Κάποιοι κατασκευάζουν ψέματα, λέγοντας ότι οι επικεφαλής και οι εργάτες τούς βασανίζουν, υποκινώντας τους άλλους να τους υπερασπιστούν και προκαλώντας σκόπιμα αναστάτωση στο εκκλησιαστικό έργο. Άλλοι προσποιούνται ότι υποτάσσονται, λέγοντας: «Όπως κι αν με αντιμετωπίσει ο οίκος του θεού, ακόμη κι αν με στείλει σε μια ομάδα Β ή με αποπέμψει, εγώ και πάλι θα κάνω το καθήκον μου. Είμαι αφοσιωμένος στον θεό και δεν πρόκειται ποτέ μα ποτέ να αρνηθώ αυτήν την οδό ή να εγκαταλείψω το καθήκον μου». Προβάλλουν ένα προσωπείο για να εξαπατήσουν τους άλλους, δίνοντας την εντύπωση ότι έχουν μετανοήσει, ότι μπορούν να το αποδεχθούν και να υποταχθούν όπως κι αν τους αντιμετωπίσει ο οίκος του Θεού κι ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν το καθήκον τους. Στην πραγματικότητα, σε εξαπατούν και παίζουν μαζί σου. Σκέφτονται μέσα τους: «Πφφφ! Θέλετε να με χρησιμοποιήσετε για παροχή υπηρεσίας; Δεν το βλέπω! Όταν σου εκφράζω την αποφασιστικότητά μου και λέω ότι είμαι πρόθυμος να κάνω το καθήκον μου, το λέω καθαρά για τυπικούς λόγους, απλώς σας κοροϊδεύω!» Προς τα έξω, φαίνονται ιδιαίτερα υποχωρητικοί και υπάκουοι, κι έτσι οι άλλοι νομίζουν ότι είναι πρόθυμοι να κάνουν κάποιο καθήκον. Όταν, όμως, τους αναθέτεις πραγματικά να κάνουν κάποιο καθήκον, είναι επιπόλαιοι, χρησιμοποιούν τεχνάσματα και σε εξαπατούν, και μάλιστα εξαφανίζονται από προσώπου γης για να μην τους βρεις. Μπορεί να έχουν περάσει πάνω από δέκα μέρες από τη στιγμή που τους ανατέθηκε μια εργασία, και να μην υπάρχει καμία απολύτως πρόοδος. Κάποιοι άνθρωποι που είναι ανίδεοι και δεν έχουν διάκριση δυσκολεύονται πολύ να το καταλάβουν αυτό και σκέφτονται: «Ήταν αρκετά σοβαροί όταν συμφώνησαν να το κάνουν και είπαν ότι ήταν πρόθυμοι να κάνουν το καθήκον τους. Δεν φαινόταν να λένε ψέματα. Πώς γίνεται τώρα να μην μπορούμε να τους βρούμε πουθενά;» Θα σου πω την αλήθεια: Απλώς είναι μεγάλοι απατεώνες, είναι διάβολοι. Πώς βλέπουν την εκτέλεση καθήκοντος όσοι είναι διάβολοι; Τη βλέπουν ως μια προσπάθεια του οίκου του Θεού να τους χρησιμοποιήσει για παροχή υπηρεσίας, να παίξει μαζί τους. Αυτήν την νοοτροπία έχουν όσοι είναι διάβολοι απέναντι στην εκτέλεση καθήκοντος. Τι ακριβώς έχεις που αξίζει να χρησιμοποιηθεί; Στην καλύτερη περίπτωση, καταλαβαίνεις λίγα πράγματα σε σχέση με κάποιο επάγγελμα. Αν ο οίκος του Θεού έχει μια ανάγκη στο έργο αυτού του τομέα, στην καλύτερη περίπτωση αυτό σημαίνει ότι είσαι κατάλληλος να κάνεις αυτό το καθήκον. Το να σε αξιολογεί κάποιος και να έχει απαιτήσεις από εσένα χρησιμοποιώντας ως κριτήριο την εκτέλεση κάποιου καθήκοντος είναι εξύψωσή σου. Αν αρνηθείς και δεν το αποδεχθείς, τότε αδυνατείς να εκτιμήσεις την καλοσύνη. Έτσι ακριβώς είναι όσοι είναι διάβολοι: δεν παίρνουν καθόλου από λογική. Ζητούν να κάνουν ένα καθήκον, κι όταν η εκκλησία τούς αναθέτει έργο, υποθέτουν ότι ο οίκος του Θεού θέλει να τους χρησιμοποιήσει. Αν έχεις πραγματικά κάποια αξία ώστε να χρησιμοποιηθείς στην εκκλησία, κάτι τέτοιο αποτελεί ευτύχημα ή δυστύχημα για σένα; (Ευτύχημα.) Είναι κακοτυχία ή ευλογία για σένα; (Ευλογία.) Γιατί λέτε ότι είναι ευλογία; (Όταν μπορεί κανείς να παρέχει υπηρεσία για τον Θεό, αυτό είναι εξύψωση από τον Θεό, οπότε είναι ευλογία.) Πρέπει να καταλάβεις το εξής: Η παροχή υπηρεσίας για τον Θεό είναι εξύψωση από τον Θεό. Τι σημαίνει «εξύψωση»; Σημαίνει ότι έχεις αυτό το μικρό προτέρημα σε κάποιο επάγγελμα, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο έργο του οίκου του Θεού, κι αυτό είναι μια ευκαιρία που σου δίνει ο Θεός· σημαίνει ότι ο Θεός σού έχει δώσει μια ευκαιρία να παρέχεις υπηρεσία για Εκείνον, μια ευκαιρία να φτάσεις στη σωτηρία, κι ότι αυτό αποτελεί βασική προϋπόθεση για να λάβεις ευλογίες. Μόνο όταν διαθέτεις αυτήν τη βασική προϋπόθεση μπορείς να έχεις την ευκαιρία ν’ αποδεχθείς και να κάνεις πράξη την αλήθεια βήμα βήμα, και να φτάσεις στη σωτηρία. Αν δεν έχεις κανένα απολύτως προσόν, τότε στον οίκο του Θεού δεν κάνεις για τίποτα. Θα εξακολουθούσε ο οίκος του Θεού να σε συντηρεί δωρεάν; Αν δεν υπάρχει κανένα καθήκον που μπορείς να κάνεις στον οίκο του Θεού, τότε σου λείπει ένα κατάλληλο και εύλογο μέσο και η βασική προϋπόθεση για να διατηρήσεις μια κανονική σχέση με τον Θεό. Αν δεν μπορείς να χρησιμοποιηθείς σε κανένα συγκεκριμένο έργο στον οίκο του Θεού, αυτό σημαίνει ότι δεν έχεις δημιουργήσει καμία σχέση με τον Θεό, κι επομένως δεν έχεις καμία ευκαιρία να προσέλθεις ενώπιον του Θεού, καμία ευκαιρία ν’ αποδεχθείς οποιοδήποτε βήμα ή οποιαδήποτε περίοδο του έργου που κάνει ο Θεός για να σώσει την ανθρωπότητα. Εξακολουθείς, τότε, να έχεις την ευκαιρία και τις προϋποθέσεις να φτάσεις στη σωτηρία; Αν, λοιπόν, πει κάποιος ότι έχεις αξία για να χρησιμοποιηθείς, μπορεί στον άπιστο κόσμο αυτό να ακουστεί άσχημο και ίσως ο όρος «χρησιμοποιηθείς» να είναι αρνητικός εκεί, αλλά στον οίκο του Θεού, πρέπει να εξετάσεις ποιος σε χρησιμοποιεί. Πώς πρέπει να ερμηνεύεται αυτό το «χρησιμοποιεί»; Αν σε χρησιμοποιεί ο Θεός, αυτό αποδεικνύει ότι έχεις ακόμα κάποια αξία και μπορείς ακόμα να παρέχεις υπηρεσία για τον Θεό. Όταν παρέχεις υπηρεσία για τον Θεό, δεν σε εξυψώνει έτσι ο Θεός; (Ναι.) Μ’ αυτόν τον τρόπο ο Θεός σού δίνει μια ευκαιρία, ο Θεός σε εξυψώνει. Αυτό είναι καλό πράγμα· αποδεικνύει ότι ο Θεός σε έχει σε κάποια εκτίμηση και εξακολουθεί να είναι πρόθυμος να σου δώσει μια ευκαιρία. Είναι, λοιπόν, ντροπιαστικό να χρησιμοποιείσαι από τον Θεό; Είναι απώλεια; Ζημιώνεσαι όταν σε χρησιμοποιεί; Χάνεις έτσι την περηφάνια ή την αξιοπρέπειά σου; Όχι, κερδίζεις πολλά περισσότερα. Σου δίνεται η ευκαιρία να προσέλθεις ενώπιον του Θεού για ν’ αποδεχθείς την αλήθεια και τη σωτηρία του Θεού. Δεν ζημιώνεσαι καθόλου· αποκτάς ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Όσοι, όμως, έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους δεν το βλέπουν έτσι. Έχουν κακή φύση. Όπως κι αν τους χρησιμοποιεί και τους διαφθείρει ο Σατανάς, δεν έχουν καμία αντίρρηση· είναι αρκετά ικανοποιημένοι μ’ αυτό. Αν τους χρησιμοποιούν κρατικοί αξιωματούχοι, το θεωρούν ευτύχημα, σημάδι ευημερίας. Δεν το διακρίνουν, δεν αντιτίθενται ούτε αντιστέκονται σ’ αυτό και δεν το αρνούνται. Στην εκκλησία, όμως, αν προαχθούν για να κάνουν ένα καθήκον, θεωρούν ότι αυτό είναι παροχή υπηρεσίας, ότι ξεπουλιούνται κι ότι η εκκλησία τούς χρησιμοποιεί. Για παράδειγμα, μια συγκεκριμένη γυναίκα καταλαβαίνει λίγα πράγματα σε σχέση με κάποια επαγγελματική δεξιότητα, οπότε η εκκλησία τής αναθέτει να κάνει έργο σ’ αυτόν τον τομέα. Όχι μόνο δεν μπορεί να το αποδεχθεί από τον Θεό, αλλά νιώθει και ιδιαίτερο αποτροπιασμό μέσα της: «Προσπαθείς να με χρησιμοποιήσεις; Ξανασκέψου το! Δεν είμαι τόσο ανόητη! Μέχρι τώρα στη ζωή μου, δεν έχω χρησιμοποιηθεί ποτέ από κανέναν. Δεν έχει γεννηθεί ακόμα ο άνθρωπος που θα με χρησιμοποιήσει!» Δεν υπάρχει λόγος να εκνευρίζεσαι έτσι. Αν είσαι πρόθυμος να κάνεις το καθήκον σου, τότε αποδέξου το από τον Θεό και κάνε καλά το καθήκον σου. Αν δεν είσαι πρόθυμος να κάνεις το καθήκον σου, τότε φύγε από τον οίκο του Θεού. Η πύλη του οίκου του Θεού είναι ανοιχτή· μπορείς να φύγεις ανά πάσα στιγμή και να πας όπου θέλεις. Ο Θεός χαρίζει ελεύθερα την αλήθεια στους ανθρώπους. Ο Θεός χαρίζει την αλήθεια και παρέχει ζωή στους ανθρώπους εντελώς δωρεάν. Μήπως σου ζήτησε έστω και ένα σεντ; (Όχι.) Κάνεις ένα μικρό καθήκον, κι ωστόσο θεωρείς ότι χρησιμοποιείσαι από τον Θεό. Δεν δείχνει αυτό ότι δεν έχεις συνείδηση, ότι αδυνατείς να εκτιμήσεις την καλοσύνη; Και τι έγινε αν σε χρησιμοποιεί ο Θεός; Είναι λάθος αυτό; Ο Θεός σού έδωσε την ίδια σου τη ζωή. Δεν είναι άξιος ο Θεός να σε χρησιμοποιήσει; Δεν έχει τα προσόντα; Μπορείς να το παίζεις μεγάλος και τρανός απλώς και μόνο επειδή καταλαβαίνεις λίγα πράγματα σε σχέση με ένα επάγγελμα; Πρέπει ο Θεός να είναι δουλοπρεπής, να σε εκλιπαρεί με σεβασμό, να σου υπόσχεται πράγματα, να σε σηκώσει ψηλά και να σε τοποθετήσει σ’ έναν θρόνο; Θα σε χαροποιούσε αυτό; Οι άνθρωποι που δεν έχουν κανονική ανθρώπινη φύση δεν μπορούν να κατανοήσουν σωστά το ζήτημα της εκτέλεσης καθήκοντος. Λένε μονίμως: «Ο οίκος του Θεού με χρησιμοποιεί. Δεν είμαι τόσο ανόητος· μόνο οι ανόητοι είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιηθούν από τον θεό!» Όπως βλέπεις, αυτή η σκέψη είναι ταυτόχρονα διεστραμμένη και κακή, καθώς και εντελώς παράλογη! Πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται αυτοί οι άνθρωποι; Είναι εύκολο: Πρέπει απλώς να τους απομακρύνεις, είτε αποπέμποντάς τους είτε μεταθέτοντάς τους σε μια ομάδα Β. Αν φοβάσαι τόσο μήπως χρησιμοποιηθείς, γιατί παραμένεις γαντζωμένος στον οίκο του Θεού και λες ότι θέλεις να κάνεις ένα καθήκον; Δεν είναι αυτό υποκριτικό και δεν εξαπατά τους ανθρώπους; Αν φοβάσαι μήπως χρησιμοποιηθείς, ο οίκος του Θεού δεν πρόκειται ποτέ να σε χρησιμοποιήσει για να κάνεις ένα καθήκον· ο οίκος του Θεού δεν εξαναγκάζει τους ανθρώπους να κάνουν κάτι. Τώρα είναι η στιγμή που ο καθένας κατατάσσεται σύμφωνα με το είδος του. Όποιος είναι πρόθυμος να κάνει το καθήκον του θα παραμείνει· όποιος δεν είναι πρόθυμος να κάνει το καθήκον του θα πρέπει να εγκαταλείψει γρήγορα την εκκλησία και να μην επιστρέψει ποτέ. Ο οίκος του Θεού δεν αναγκάζει κανέναν. Μόνο όσοι είναι πρόθυμοι να κάνουν το καθήκον τους ανήκουν στον εκλεκτό λαό του Θεού. Όλοι όσοι δεν είναι πρόθυμοι να κάνουν το καθήκον τους είναι υπηρέτες του Σατανά, βρίσκονται εδώ για να αναστατώσουν το εκκλησιαστικό έργο. Κάποιοι άνθρωποι θέλουν να λάβουν ευλογίες κάνοντας το καθήκον τους, αλλά ταυτόχρονα φοβούνται να χρησιμοποιηθούν. Είναι αυτοί άνθρωποι με συνείδηση και λογική; (Όχι.) Φοβούνται μονίμως μήπως ζημιωθούν, θεωρώντας πάντα ότι ο οίκος του Θεού τούς εκμεταλλεύεται, ότι υφίστανται μεγάλη απώλεια. Δεν δείχνει αυτό ότι αδυνατούν ν’ αναγνωρίσουν τι είναι καλό γι’ αυτούς; Τι απώλεια έχεις υποστεί; Αν προσπαθείς να ανταλλάξεις τις τεχνικές σου δεξιότητες με την αλήθεια και τη σωτηρία, σου λέω ότι δεν μπορείς να κάνεις αυτήν την ανταλλαγή· δεν είσαι άξιος, δεν έχεις τα προσόντα. Τα λόγια του Θεού είναι η ζωή· είναι το πιο ισχυρό όπλο προκειμένου η ανθρωπότητα ν’ αποβάλει τις διεφθαρμένες διαθέσεις και ν’ απελευθερωθεί από την επιρροή του Σατανά. Μόνο τα λόγια του Θεού, μόνο η αλήθεια μπορούν να εξαλείψουν την παλιά ανθρωπότητα που διαθέτει τη φύση-ουσία του Σατανά. Μόνο η ζωή του Θεού, μόνο η αλήθεια μπορούν να επιτρέψουν σ’ αυτήν την ανθρωπότητα να συνεχίσει να επιβιώνει και να βάλουν τέλος στο πεπρωμένο του Σατανά. Η ζωή του Θεού και η αλήθεια είναι ανεκτίμητοι θησαυροί· κανένα υλικό πράγμα στον κόσμο και τίποτε από όσα οι άνθρωποι θεωρούν πολύτιμα δεν μπορεί να ανταλλαγεί με αυτά. Ακόμη κι αν οι άνθρωποι προσφέρουν τη ζωή τους, δεν μπορούν να την ανταλλάξουν με αυτά, πόσο μάλλον αν προσφέρουν τις ισχνές τους τεχνικές δεξιότητες. Η αλήθεια δεν διατίθεται προς πώληση· ο οίκος του Θεού δεν πουλά την αλήθεια, δεν πουλά ζωή. Τι ακριβώς μπορούν, λοιπόν, να κάνουν οι άνθρωποι για ν’ αποκτήσουν ζωή; Μόνο αν αποδεχθούν την αλήθεια, υποταχθούν στην αλήθεια, προσφέρουν την αφοσίωσή τους και την ειλικρίνειά τους στον Θεό και εκπληρώνουν το καθήκον ενός δημιουργημένου όντος, μπορούν να αποκτήσουν ζωή.