Όσοι μετενσαρκώθηκαν από διαβόλους είναι οι λιγότερο πρόθυμοι ν’ ακούσουν λόγια συναναστροφής πάνω στην αλήθεια. Ιδίως όταν αυτά τα λόγια έχουν να κάνουν με την αυτογνωσία, με την ανάλυση των καταστάσεων των διαφόρων ειδών ανθρώπων, με το πώς να εισέλθει κανείς στις αλήθεια-πραγματικότητες ή με τις αρχές άσκησης της αλήθειας, νιώθουν ακραία απέχθεια μέσα τους και, ταυτόχρονα, διαδίδουν στρεβλές κατανοήσεις και απόψεις. Για παράδειγμα, όταν η εκκλησία αποπέμπει κάποιους που κάνουν κακό, ένας τέτοιου είδους άνθρωπος υποκινεί τους άλλους, λέγοντας πράγματα όπως: «Ο οίκος του θεού δεν αγαπά καθόλου τους ανθρώπους. Είναι σαν να σφάζει το βόδι μόλις οργωθεί το χωράφι» ή «Αυτοί οι άνθρωποι αποπέμφθηκαν επειδή προσέβαλαν τους ανώτερους επικεφαλής». Δεν μπορεί ν’ αντιμετωπίσει σωστά το έργο της εκκαθάρισης της εκκλησίας εντός του οίκου του Θεού ούτε έχει αγνή κατανόηση· σκέφτεται και μιλάει γι’ αυτό με διαστρεβλωμένο τρόπο. Δεν πρόκειται ν’ ακούσεις λόγια συνείδησης ή λογικής από το στόμα του ούτε λόγια που αποτελούν θετικά πράγματα, πόσο μάλλον οτιδήποτε που εναρμονίζεται με τις αλήθεια-αρχές. Η καρδιά του είναι γεμάτη παράπονα, απείθεια και αίσθημα αδικίας. Όταν εκφράζει ασυγκράτητα τις απόψεις του, τα πράγματα που λέει και οι σκέψεις και οι απόψεις που αποκαλύπτει είναι όλα αποκλίνοντα και διαστρεβλωμένα. Το θεωρείς αδιανόητο· σκέφτεσαι ότι πιστεύει στον Θεό κι ακούει κηρύγματα εδώ και τόσα χρόνια κι ότι προς τα έξω φαίνεται αρκετά καλότροπος κι όχι κακός άνθρωπος, και αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν να λέει αυτά τα παράλογα πράγματα σε κρίσιμες στιγμές. Έχει επιτέλους φανερώσει τις πραγματικές του σκέψεις, πράγματα που έκρυβε μέσα του για πολύ καιρό· δεν αποκαλύπτει αυτό πραγματικά το πρόβλημά του; (Ναι.) Οι αληθινές σκέψεις που έχει φανερώσει είναι εντελώς διαστρεβλωμένα επιχειρήματα και αιρέσεις. Εξέφρασε, λοιπόν, αυτά τα διαστρεβλωμένα επιχειρήματα κι αυτές τις αιρέσεις επειδή ήταν κακόκεφος προσωρινά; (Όχι.) Σε καμία περίπτωση. Όσα χρόνια κι αν πιστεύει στον Θεό κι ακούει κηρύγματα, αυτές οι σκέψεις ήταν πάντα κρυμμένες μέσα του και δεν είχαν βγει ποτέ στο φως. Όταν, όμως, έρχεται μια κρίσιμη στιγμή και δεν μπορεί πλέον να συγκρατήσει αυτό που θέλει να πει, είναι σαν ηφαιστειακή έκρηξη· όλα αυτά βράζουν με μεγάλη ένταση καιρό τώρα μέσα του και μια μέρα δεν μπορεί πλέον να τα συγκρατήσει, κι έτσι ξεσπάει αυτός ο αποκλίνων θυμός. Όταν ξεσπάει η διαβολική φύση του, βγαίνουν προς τα έξω κάθε λογής διαστρεβλωμένα επιχειρήματα, αιρέσεις και πλάνες. Λέει λόγια που εκφράζουν παράπονα για τον Θεό, λόγια που βλασφημούν τον Θεό, λόγια που προσβάλλουν τον Θεό, λόγια ζήλιας και μίσους κατά των ανθρώπων, λόγια υποκίνησης· ξεχύνονται από το στόμα του κάθε λογής λόγια του διαβόλου, και μόνο τότε συνειδητοποιείς ότι είναι ένας διάβολος κι ότι έχει αποκαλυφθεί πλήρως. Παλαιότερα, παρατηρούσες ότι δυσκολευόταν πάντα να κατανοήσει τα κηρύγματα κι ότι δεν είχε καταλάβει ποτέ την αλήθεια στα τόσα χρόνια που πίστευε στον Θεό. Υπέθετες ότι είχε χαμηλό επίπεδο κι ότι αδυνατούσε να αντιληφθεί την αλήθεια, οπότε τον θεωρούσες αδελφό ή αδελφή και προσπαθούσες να τον βοηθήσεις. Τον εμπιστεύτηκες και του είπες πώς κατάφερες εσύ ο ίδιος να καθαρθείς από τις διεφθαρμένες διαθέσεις σου. Όμως, όπως κι αν συναναστράφηκες μαζί του, εκείνος δεν άνοιξε ποτέ την καρδιά του για να σου πει πώς ήταν πραγματικά. Δεν μπόρεσες ποτέ να καταλάβεις: Γιατί δεν μπορούσε ν’ ανοίξει την καρδιά του; Γιατί δεν ξεγύμνωσε την πραγματική του κατάσταση; Είναι δυνατόν να μην αποκάλυψε ποτέ διεφθαρμένες διαθέσεις; Δεν μπόρεσες ποτέ να τον δεις καθαρά, και μάλιστα νόμιζες ότι ήταν καλότροπος, απλός και άδολος. Μόνο τώρα που ξέσπασε η διαβολική φύση του και είπε τόσα πράγματα εκφράζοντας παράπονα για τον Θεό και βλασφημώντας Τον, βλέπεις ότι στην πραγματικότητα δεν έχει καθόλου ανθρώπινη φύση και διακατέχεται εξ ολοκλήρου από διαβολική φύση. Νιώθεις το εξής: «Αυτός ο άνθρωπος είναι τρομακτικός! Πιστεύει στον Θεό όλα αυτά τα χρόνια, αλλά αποδεικνύεται ότι πάντοτε μισούσε μέσα του την αλήθεια και της αντιστεκόταν! Δεν απορώ που δεν ανοίχτηκε ποτέ σε κανέναν· φοβόταν ότι οι άλλοι θα έβλεπαν καθαρά τη διαβολική του φύση! Είναι πραγματικός διάβολος!» Μόλις δεις καθαρά την ουσία του, νιώθεις ότι ήσουν εντελώς τυφλός όλα αυτά τα χρόνια· έκανες καθημερινά το καθήκον σου και ζούσες την εκκλησιαστική ζωή μαζί του, ενώ ταυτόχρονα τον θεωρούσες καλό άνθρωπο, μέλος του οίκου του Θεού, έναν από τους εκλεκτούς του Θεού, και δεν τον είχες διακρίνει καθόλου. Όλο αυτό είναι πολύ τρομακτικό! Αν, ζώντας και αλληλεπιδρώντας με τους αδελφούς και τις αδελφές, ανακάλυπτες ότι κάποιος έχει διεφθαρμένες διαθέσεις ή παραβιάζει τις αρχές όταν κάνει το καθήκον του, και συναναστρεφόσουν πάνω στην αλήθεια μαζί του και τον βοηθούσες, κι εκείνος ήταν σε θέση να το αποδεχθεί και εξέφραζε ευγνωμοσύνη, τότε θα ένιωθες αρκετά ικανοποιημένος· θα ένιωθες ότι αυτός ο άνθρωπος είναι πολύ καλός κι ότι αγαπά την αλήθεια. Σε καμία περίπτωση δεν θα ένιωθες απέχθεια γι’ αυτόν. Αν, όμως, είχες επαφές μ’ έναν διάβολο για αρκετά χρόνια και τον αντιμετώπιζες πάντα ως αδελφό ή αδελφή, συχνά τον βοηθούσες, τον στήριζες και του έδειχνες αγάπη, υπομονή και ανεκτικότητα, κι ωστόσο εκείνος σε αντιμετώπιζε με μεγάλη εχθρικότητα και ήταν μονίμως επιφυλακτικός απέναντί σου λες και είσαι εχθρός του, και συνειδητοποιούσες ολοένα και περισσότερο ότι μέσα του δεν αποδέχεται στο ελάχιστο την αλήθεια κι ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένας διάβολος, πώς θα ένιωθες; Σχετικά με τον άνθρωπο που αναφέραμε πριν λίγο, ο οποίος αποβλήθηκε, αν είχατε επαφές με αυτό το είδος ανθρώπου και μια μέρα ανακαλύπτατε ότι η ανθρώπινη φύση του είναι πολύ κακή, ότι όχι μόνο μισεί μέσα στην καρδιά του τον Θεό και δεν αποδέχεται καθόλου την αλήθεια, αλλά μισεί και όσους τον βοηθούν από αγάπη, με αποτέλεσμα να είσαι σίγουρος ότι αυτό το είδος ανθρώπου είναι πραγματικός διάβολος, πώς θα ένιωθες; (Θα ένιωθα ότι υπήρξα πραγματικά ανόητη.) Κατ’ αρχάς, θα ένιωθες ότι υπήρξες ανόητος και θ’ αναρωτιόσουν πώς δαπάνησες τόση άσκοπη προσπάθεια σ’ έναν τέτοιον άνθρωπο. Τι άλλο; (Θα ένιωθα κάπως αηδιασμένος.) Αηδιασμένος με ποιον; Αηδιασμένος μ’ εκείνον ή με τον εαυτό σου; (Αηδιασμένη μ’ εκείνον, αλλά και με τον εαυτό μου που δεν μπόρεσα να τον διακρίνω.) Θα ήθελες, λοιπόν, και πάλι να τον βλέπεις ή να έχεις επαφές μαζί του στο μέλλον; (Όχι.) Τότε τι είδους σχέση θα ήθελες να έχεις μαζί του; Τι είδους προσέγγιση θα ήθελες ν’ ακολουθήσεις στις επαφές μαζί του; (Δεν θα ήθελα να τον δω ποτέ ξανά· όσο πιο μακριά του θα μπορούσα να μείνω τόσο το καλύτερο.) Τότε, τι θα γινόταν αν, όσο έκανες το καθήκον σου, έπρεπε μερικές φορές και πάλι να τον βλέπεις ή να συζητάς μαζί του για το έργο και δεν μπορούσες να τον αποφύγεις; Τι θα έκανες τότε; Έχετε αντλήσει καθόλου αρχές και μονοπάτια άσκησης γι’ αυτό; Σας αηδιάζει, κι έτσι θέλετε να τον αποφεύγετε και να μην τον βλέπετε, αλλά αν αποφεύγετε να τον βλέπετε στο καθήκον σας, αυτό θα καθυστερήσει και θα επηρεάσει το έργο· τι θα κάνατε, λοιπόν; Έχετε κάποια καλή λύση; (Όχι.) Τότε, θα σας πω εγώ δύο λύσεις. Η πρώτη λύση είναι ότι, αν ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να παραμείνει στην εκκλησία για να παρέχει υπηρεσία, δεν είσαι υποχρεωμένος να έχεις επαφές μαζί του όταν αυτό δεν είναι απαραίτητο όσο κάνεις το καθήκον σου. Ο λόγος είναι ότι, επειδή σε αηδιάζει, είναι αμήχανο και επίπονο να έρχεσαι σ’ επαφή μαζί του, ενώ, επειδή καταλαβαίνει και ο ίδιος ότι σε αηδιάζει, το βρίσκει κι εκείνος άβολο. Κι έτσι, δεν χρειάζεται πλέον να ξεγυμνώνεις την καρδιά σου σ’ εκείνον και να του λες τις πιο μύχιες σκέψεις σου όπως παλιά. Αντ’ αυτού, απλώς να είσαι ανεκτικός και υπομονετικός και ν’ αλληλεπιδράς μαζί του με σοφία· αυτό αρκεί. Αυτή είναι μία αρχή. Μια άλλη είναι, όταν πρέπει να έχεις επαφές μαζί του στο έργο σου, να του εξηγείς ξεκάθαρα το έργο που του έχει ανατεθεί και τις σχετικές αλήθεια-αρχές. Υπάρχει ένα σημείο εδώ στο οποίο πρέπει να δώσεις προσοχή: Θα πρέπει να δεις κατά πόσο είναι ικανός να ολοκληρώσει επιτυχώς το έργο που του έχει ανατεθεί. Αν συνήθως είναι σε θέση να κάνει κάποιο από αυτό το έργο, τότε να συναναστρέφεσαι μαζί του και να χειρίζεσαι το ζήτημα με αμερόληπτο και αντικειμενικό τρόπο. Αν, όμως, είναι μονίμως επιπόλαιος και ανεύθυνος σ’ αυτό το έργο, τότε δεν μπορείς να μείνεις ήσυχος όταν του αναθέσεις το έργο, και αντ’ αυτού θα πρέπει να επιλέξεις κάποιον άλλον. Αν, σ’ αυτό το σημείο, δεν υπάρχει κανένας κατάλληλος υποψήφιος και η μοναδική σου επιλογή είναι να τον χρησιμοποιήσεις, τότε τι πρέπει να κάνεις; Πρέπει να κανονίσεις να τον επιβλέπει κάποιος. Μόλις διαπιστωθεί ότι δεν κάνει αληθινό έργο ή ότι συμπεριφέρεται με τρόπο που προκαλεί αναστάτωση ή διατάραξη, αυτό θα πρέπει ν’ αναφερθεί αμέσως. Αν ο άνθρωπος που τον επιβλέπει δεν καταφέρει να το κάνει αυτό αποτελεσματικά, τότε υπάρχει μία ακόμη λύση: Οι επικεφαλής και οι εργάτες θα πρέπει να τον επιβλέπουν προσωπικά και να παρακολουθούν το έργο του, ενώ και η συχνότητα αυτών των παρακολουθήσεων θα πρέπει να είναι κάπως μεγαλύτερη. Ο λόγος είναι ότι τέτοιοι άνθρωποι είναι εξαιρετικά αναξιόπιστοι· μόλις πάψει να τους παρακολουθεί κάποιος στενά, είναι σίγουρο ότι θα διαπράξουν κακό και θα διαταράξουν και θ’ αναστατώσουν το εκκλησιαστικό έργο, και τότε οι απώλειες που θ’ αποφέρει η χρήση τους θα επισκιάσουν τα κέρδη. Αν, λοιπόν, πρέπει ν’ αλληλεπιδράς μαζί του για το έργο, δεν μπορείς να το αποφύγεις. Δεν μπορείς να διατηρείς αποστάσεις ή να τον αγνοείς απλώς και μόνο επειδή είσαι σε θέση να τον διακρίνεις και να δεις το πραγματικό του πρόσωπο· αυτό θ’ αποτελούσε εκδήλωση ανευθυνότητας. Εφόσον είσαι σε θέση να τον διακρίνεις κι εφόσον ξέρεις ότι η φύση-ουσία του είναι εκείνη ενός διαβόλου και ξέρεις ότι μπορεί να διαπράξει κακό και να προκαλέσει αναστάτωση, τότε ακόμη περισσότερο έχεις την ευθύνη να τον επιβλέπεις και να τον παρακολουθείς, και όχι να τον αγνοείς επειδή σε τρομάζει ή σε αηδιάζει. Ως επικεφαλής ή εργάτης, η μεγαλύτερη ευθύνη σου είναι να φυλάς τις πύλες του οίκου του Θεού, να προστατεύεις το έργο του οίκου του Θεού και να φροντίζεις τους αδελφούς και τις αδελφές. Τώρα που ένας διάβολος έχει αποκαλύψει την αληθινή του μορφή και τον έχεις ήδη δει καθαρά και ξέρεις ακριβώς τι είδους ρεμάλι είναι, θα πρέπει ακόμη περισσότερο να τον επιβλέπεις καλά, έτσι ώστε να παρέχει υπηρεσία όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά· αυτό πρέπει να κάνεις. Δεν πρέπει, επειδή τον έχεις δει καθαρά, ν’ αρνηθείς να του δώσεις σημασία ή να μην του εξηγήσεις ξεκάθαρα το έργο που οφείλεις να του εξηγήσεις, ούτε πρέπει ν’ αρνηθείς να συναναστρέφεσαι μαζί του, ακόμη κι αν σε ρωτήσει για ζητήματα που σχετίζονται με το έργο. Δεν θα ξεσπούσες έτσι τον θυμό σου στο έργο του οίκου του Θεού; Δεν είναι αυτό αδιαφορία για το έργο του οίκου του Θεού και τη ζωή-είσοδο των αδελφών; Αν το κάνεις αυτό, τότε σφάλλεις· αυτό σημαίνει ότι δεν έχεις εκπληρώσει την ευθύνη σου. Στην προσωπική σου ζωή, μπορείς να μην έχεις καμία αλληλεπίδραση μαζί του και μπορείς να μην έχεις πλέον επαφές μαζί του όπως παλιά. Αν, όμως, το έργο του οίκου του Θεού απαιτεί ν’ αλληλεπιδράς και να έχεις επαφές μαζί του, τότε δεν μπορείς ν’ αποφύγεις αυτήν την ευθύνη· αυτό είναι το καθήκον σου και η ευθύνη σου, και δεν μπορείς να βρίσκεις δικαιολογίες για να το αποφύγεις. Στην περίπτωση των διαβόλων, το να τηρείς απλώς τις αποστάσεις σου, να τους απορρίπτεις, να τους αποφεύγεις και να νιώθεις μέσα σου απέχθεια και αποστροφή απέναντί τους είναι μια προσέγγιση που δεν συνάδει με τις προθέσεις του Θεού. Θα πρέπει επίσης να τους επιβλέπεις και να τους συγκρατείς. Αν είναι πρόθυμοι να παρέχουν υπηρεσία, θα πρέπει να τους βοηθάς και να τους χρησιμοποιείς ώστε να παρέχουν υπηρεσία όπως πρέπει· να τους δίνεις τη δυνατότητα να παρέχουν υπηρεσία όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά. Αν δεν παρέχουν υπηρεσία όπως πρέπει και, όταν αφήνονται έστω και μια στιγμή χωρίς επίβλεψη, μπορούν ν’ αναστατώσουν και να καταστρέψουν το έργο της εκκλησίας, τότε η βλάβη που προκαλούν επισκιάζει τη χρησιμότητά τους και θα πρέπει να αποπεμφθούν αμέσως. Τέτοια αρνητικά παραδείγματα θα πρέπει να προβάλλονται για ανάλυση όποτε χρειάζεται, έτσι ώστε οι αδελφοί και οι αδελφές να μπορέσουν ν’ αποκτήσουν διάκριση, να δουν καθαρά τη φύση-ουσία των διαβόλων και των σατανάδων κι έπειτα να τους απορρίψουν από καρδιάς, να μην τους αφήνουν να τους παραπλανούν, να τους αναστατώνουν ή να τους ελέγχουν. Αυτό σημαίνει να χρησιμοποιούνται οι διάβολοι και οι σατανάδες, να χρησιμοποιούνται όλα τα πράγματα για να υπηρετούν τον εκλεκτό λαό του Θεού. Αυτό είναι δική σας ευθύνη· είναι αυτό που οφείλετε να κάνετε. Δεν έχετε, όμως, αυτό το αίσθημα ευθύνης. Ακριβώς όπως είπατε νωρίτερα: Μόλις διακρίνετε έναν τέτοιον άνθρωπο, νιώθετε αηδιασμένοι και δεν θέλετε πλέον να τον βλέπετε και, αν τον δείτε, αλλάζετε δρόμο και μένετε όσο το δυνατόν πιο μακριά του. Μόνο αυτό έχετε να προτείνετε ως λύση. Δεν έχετε καθόλου αίσθημα φορτίου για το έργο του οίκου του Θεού, για τα συμφέροντα του οίκου του Θεού ούτε για τη ζωή-είσοδο των αδελφών. Αυτό είναι το ανάστημά σας· αποκαλύφθηκε, έτσι δεν είναι; Βλέπεις καθαρά την ουσία ενός διαβόλου, κι έπειτα τον αποφεύγεις όποτε τον βλέπεις. Δεν προστατεύεις, όμως, τους αδελφούς και τις αδελφές, με αποτέλεσμα να βλάπτονται. Αδυνατείς να εκπληρώσεις την ευθύνη σου ως επικεφαλής ή εργάτης· αυτό είναι παραμέληση ευθύνης. Όταν ο διάβολος δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί, θα πρέπει να σημαίνεις συναγερμό στους αδελφούς και τις αδελφές, να τους υπενθυμίζεις να είναι επιφυλακτικοί απέναντι στους κακούς ανθρώπους, να τους λες τι έκανε ο διάβολος, γιατί έκανε τέτοια πράγματα, ποια είναι η φύση των ενεργειών του, τι αποτελέσματα μπορούν να προκαλέσουν αυτές οι ενέργειες και τι συνέπειες μπορούν να επιφέρουν, πώς χαρακτηρίζει ο Θεός αυτόν τον διάβολο και πώς θα πρέπει ν’ αντιμετωπίζεται. Μόλις οι αδελφοί και οι αδελφές αποκτήσουν διάκριση κι ο διάβολος έχει πάψει να παρέχει υπηρεσία και δεν έχει πλέον καμία αξία για τους αδελφούς και τις αδελφές ή για τον οίκο του Θεού, τότε θα πρέπει να τον αποπέμψεις, βάζοντας τέλος στην ίδια τη ζωή αυτού του διαβόλου και του Σατανά. Αυτό ονομάζεται σοφία· έτσι εργάζεται κάποιος ακολουθώντας τις αρχές κι έχει ένα μονοπάτι άσκησης. Το πώς αλληλεπιδράς μ’ έναν τέτοιον άνθρωπο στην προσωπική σου ζωή είναι δικό σου θέμα· είναι δική σου ελευθερία. Ως επικεφαλής ή εργάτης, όμως, πρέπει να επωμιστείς μια ευθύνη: Πρέπει να προστατεύεις τους αδελφούς και τις αδελφές και να διαφυλάττεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και το έργο της εκκλησίας. Με βάση αυτήν την αρχή, δεν θα πρέπει να σπεύδεις ν’ αναλάβεις δράση ενάντια σ’ έναν τέτοιον άνθρωπο που είναι διάβολος, αν τη δεδομένη στιγμή παρέχει υπηρεσία. Θα πρέπει να επιβλέπεις το έργο του και να παρατηρείς στενά την κάθε του κίνηση για να βλέπεις τι κάνει. Μόλις εμφανιστούν οποιαδήποτε σημάδια που δείχνουν ότι κάτι πάει στραβά, πρέπει άμεσα να τον εκθέσεις και να τον κλαδέψεις ή να τον απομακρύνεις από τη θέση του. Αν, αφού τον εκθέσεις και τον κλαδέψεις, είναι σε θέση να παρέχει λίγη υπηρεσία, αυτό είναι ωφέλιμο για το εκκλησιαστικό έργο. Μόλις, όμως, διαπιστωθεί ότι δεν επιθυμεί να παρέχει υπηρεσία, ότι δεν ακολουθεί ένα καλό μονοπάτι κι ότι πρόκειται να προκαλέσει διατάραξη και αναστάτωση και να δείξει τα διαβολικά του νύχια για να παραπλανήσει τους αδελφούς και τις αδελφές, τότε είναι που ο διάβολος αποκαλύπτει την αληθινή του μορφή και είναι ακριβώς η κατάλληλη στιγμή για ν’ αναλάβεις δράση εναντίον του. Του δόθηκε η ευκαιρία να παρέχει υπηρεσία, αλλά δεν το έκανε όπως έπρεπε· τότε να τον στείλεις σε μια ομάδα Β. Αν η περίπτωση είναι σοβαρή, να τον αποπέμψεις ή να τον αποβάλεις· αυτή είναι, επίσης, η κατάλληλη στιγμή να βάλεις τέλος στη μοίρα του Σατανά. Εφόσον τηρείτε αυτές τις δύο αρχές, θα μπορείτε ν’ αντιμετωπίζετε τους κακούς ανθρώπους και τους διαβόλους σύμφωνα με τις αρχές. Εκπληρώνετε έτσι την ευθύνη σας; (Ναι.) Από τη μία πλευρά, θα έχετε διάκριση απέναντι στους διαβόλους, δεν θα τους αφήνετε πλέον να σας παραπλανούν ή να σας αναστατώνουν, και δεν θα κάνετε πλέον ανόητα πράγματα· αν μη τι άλλο, δεν θα συναναστρέφεστε πλέον πάνω στην αλήθεια με τέτοιους ανθρώπους που είναι διάβολοι. Μέσα σου θα ξέρεις το εξής: Αυτός ο τύπος είναι ένας διάβολος. Αν συναναστραφείς μαζί του πάνω στην αλήθεια θα είναι σαν να πετάς μαργαριτάρια στα γουρούνια· όπως κι αν συναναστραφείς μαζί του πάνω στην αλήθεια, θα είναι μάταιο. Έτσι, θα πάψεις να κάνεις ανόητα πράγματα. Απλώς θα του αναφέρεις κάποια δόγματα που οφείλει να κατανοήσει και τους κανονισμούς που οφείλει να τηρεί· αυτό αρκεί. Αν ασκείσαι μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν θα επηρεαστεί το εκκλησιαστικό έργο. Ωστόσο, αν δεν κατανοείς τις αρχές, θα είναι πιθανό να κάνεις ανόητα πράγματα. Από την άλλη πλευρά, οι επικεφαλής και οι εργάτες θα πρέπει να επιβλέπουν και να χρησιμοποιούν κατάλληλα αυτούς τους παρόχους υπηρεσιών και τους διαβόλους που δεν αποδέχονται στο ελάχιστο την αλήθεια. Αν ασκούνται μ’ αυτόν τον τρόπο, μπορούν να διασφαλίσουν ότι δεν βλάπτεται το εκκλησιαστικό έργο, προστατεύοντας παράλληλα τους αδελφούς και τις αδελφές από την παραπλάνηση και την αναστάτωση που προκαλούν οι διάβολοι και οι σατανάδες. Καταλάβατε; (Ναι.) Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση ν’ αντιμετωπίζετε τους κακούς ανθρώπους και τους διαβόλους σαν να είναι αδελφοί και αδελφές. Εφόσον έχετε διάκριση απέναντι στους διαβόλους και τους κακούς ανθρώπους, δεν θα κάνετε πλέον ανόητα πράγματα. Στο παρελθόν, οι άνθρωποι δεν είχαν διάκριση και έκαναν πολλά ηλίθια πράγματα· αντιμετώπιζαν μονίμως τους κακούς ανθρώπους και τους διαβόλους σαν να ήταν αδελφοί και αδελφές, και το μόνο που κατάφερναν ήταν ν’ αφήνουν τους διαβόλους να γελάνε εις βάρος τους. Όταν άνοιγες την καρδιά σου για να συναναστραφείς με διαβόλους, εκείνοι σκέφτονταν: «Είσαι τόσο ειλικρινής, αγνός και ανοιχτός· είσαι πραγματικά ηλίθιος!» και σε περιγελούσαν μέσα τους. Τώρα που έχεις διάκριση απέναντι στους διαβόλους, δεν πρόκειται πλέον να κάνεις ένα τέτοιο ανόητο πράγμα. Ξέρεις πλέον ότι για ν’ ανοίξεις την καρδιά σου στη συναναστροφή ή για να στηρίξεις και να βοηθήσεις κάποιον, πρέπει να είναι αληθινός αδελφός ή αληθινή αδελφή, να είναι άνθρωπος που επιδιώκει την αλήθεια και έχει ανθρώπινη φύση· όχι διάβολος. Αυτή είναι μία πτυχή. Μια άλλη πτυχή είναι ότι δεν νιώθεις πλέον δειλία ούτε φόβο απέναντι στους διαβόλους. Ξέρεις ότι είναι διάβολοι και ξέρεις τι σκέφτονται μέσα τους. Τώρα που έχεις διάκριση απέναντί τους, ξέρεις πώς να τους αντιμετωπίζεις κατάλληλα. Πρέπει πάντα να τους παρακολουθείς στενά· να βλέπεις τι προσπαθούν να κάνουν, τι υστερόβουλες σκέψεις και μηχανορραφίες έχουν μέσα τους, ποια μέρη του έργου μπορεί να διαταράξουν, ν’ αναστατώσουν και να σαμποτάρουν, τι είδους λόγια μπορεί να χρησιμοποιήσουν για να υποκινήσουν και να παραπλανήσουν τους άλλους και ποιους σκοπούς προσπαθούν να πετύχουν. Μόλις δεις καθαρά όλα αυτά τα πράγματα, θα ξέρεις πώς να ενεργείς κατάλληλα και θα τηρείς τις αλήθεια-αρχές.

Οι περισσότεροι από εσάς, τώρα που συναναστραφήκαμε πάνω στη διάκριση των αποκλινουσών εκδηλώσεων των ανθρώπων που έχουν μετενσαρκωθεί από διαβόλους, πιθανότατα έχετε πλέον κάποια διαύγεια μέσα σας, καθώς και λίγη διάκριση· για παράδειγμα, μπορείτε να διακρίνετε, μετά από όλα αυτά τα χρόνια αλληλεπίδρασης μαζί τους, ποιοι άνθρωποι μοιάζουν με διαβόλους, με τους οποίους δεν πρόκειται πλέον να μοιράζεστε τα αληθινά σας αισθήματα, και ποιοι άνθρωποι είναι αδελφοί και αδελφές, με τους οποίους θα έχετε περισσότερες επαφές, θα έρθετε πιο κοντά και —όταν προκύπτει κάτι— θα συναναστρέφεστε περισσότερο. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα έχετε αρχές στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε το κάθε είδος ανθρώπου και δεν θα κάνετε λάθη. Μπορούν, όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι να φτάσουν στο σημείο να διακρίνουν τους διαβόλους, να δουν καθαρά τη φύση των διαβόλων; Κι αν ένας διάβολος είναι πρόθυμος να παρέχει υπηρεσία, μπορούν να χρησιμοποιήσουν την υπηρεσία του διαβόλου; Οι περισσότεροι αδελφοί και αδελφές δεν είναι ικανοί ν’ ασκούνται μ’ αυτόν τον τρόπο· οι επικεφαλής και οι εργάτες, όμως, θα πρέπει να μπορούν να το κάνουν. Γιατί λέω ότι θα πρέπει να μπορούν να το κάνουν; Επειδή, ως επικεφαλής ή εργάτης, θα πρέπει να ελέγχεις καλά τα πράγματα. Μόλις ανακαλύψεις έναν κακό άνθρωπο που διαπράττει κακό, πρέπει να είσαι σε θέση να τον εκθέσεις και να τον αναλύσεις άμεσα, καθώς και να περιορίσεις την αναστάτωση και τη διατάραξη που προκαλεί. Αν μπορείς ν’ ασκείσαι μ’ αυτόν τον τρόπο, θα είσαι σε θέση να διασφαλίσεις την κανονική πρόοδο του εκκλησιαστικού έργου, και οι αδελφοί και οι αδελφές θα προστατεύονται· θ’ αναπτυχθεί η διάκρισή τους και η ζωή-είσοδός τους δεν θα υποστεί απώλεια λόγω της αναστάτωσης που προκαλούν οι διάβολοι. Αν δεν είσαι σε θέση ν’ ασκείσαι μ’ αυτόν τον τρόπο, αν δεν μπορείς να χαλιναγωγήσεις τους διαβόλους, αν δεν μπορείς να φυλάς την πύλη, τότε οι διάβολοι θα καταφέρνουν διαρκώς να προκαλούν αναστάτωση. Σήμερα θα προκαλέσουν αναστάτωση σ’ έναν άνθρωπο, κάνοντάς τον αρνητικό, αλλά και αδιάφορο ως προς το κήρυγμα του ευαγγελίου· αύριο θα προκαλέσουν αναστάτωση σε κάποιον άλλο, με αποτέλεσμα να μη θέλει να κάνει το καθήκον του, καθυστερώντας το έργο και αναγκάζοντάς σε να βρεις αντικαταστάτη. Θα πρέπει διαρκώς να χειρίζεσαι κάποιες αιφνίδιες, απρόσμενες καταστάσεις. Δεν είναι πολύ παθητικός αυτός ο τρόπος εκτέλεσης του έργου; (Ναι.) Τότε, ως επικεφαλής ή εργάτης, απέχεις πολύ από το να ανταποκρίνεσαι στα πρότυπα, έτσι δεν είναι; Αν δεν υπηρετούσες ως επικεφαλής ή εργάτης, θα μπορούσες να διαχειρίζεσαι τη δική σου ζωή-είσοδο, το πώς θα τρως και θα πίνεις τα λόγια του Θεού, και το καθήκον σου. Μόλις, όμως, αρχίσεις να υπηρετείς ως επικεφαλής ή εργάτης, είσαι απασχολημένος κάθε μέρα· τρέχεις σαν τρελός όλο φούρια και πνίγεσαι στη δουλειά. Είτε εμφανίζεται ένας αντίχριστος ή ένας κακός άνθρωπος και αναστατώνει την εκκλησία, είτε κάποιοι αδελφοί και αδελφές γίνονται αρνητικοί και δεν θέλουν να κάνουν το καθήκον τους, είτε ένας νέος πιστός παραπλανάται από φήμες και δεν θέλει να πιστεύει πλέον και αποσύρεται. Το έργο δεν γίνεται επαρκώς, με αποτέλεσμα να προκύπτουν προβλήματα παντού, και η συνεχής επανεμφάνιση αυτών των προβλημάτων σε κάνει να νιώθεις πελαγωμένος, εξαντλημένος και ανίκανος να τα βγάλεις πέρα κάθε μέρα, ενώ δεν μπορείς ούτε να φας ή να κοιμηθείς καλά· κι ωστόσο, ακόμα και τότε, το έργο δεν γίνεται καλά. Αυτό δείχνει παντελή ανικανότητα για το έργο. Ένας τέτοιος επικεφαλής ή εργάτης δεν ανταποκρίνεται καθόλου στα πρότυπα. Γιατί λέω ότι δεν ανταποκρίνεσαι στα πρότυπα; Επειδή δεν συναναστράφηκες από πριν ξεκάθαρα πάνω σ’ αυτά τα προβλήματα που ήταν σίγουρο ότι θα προκύψουν, ώστε να δώσεις σε όλους τη δυνατότητα να κατανοήσουν την αλήθεια και ν’ αποκτήσουν διάκριση, προκειμένου να είναι δυνατόν να λυθούν άμεσα τα προβλήματα όταν θα παρουσιάζονταν. Με άλλα λόγια, δεν θωράκισες τους περισσότερους ανθρώπους εξοπλίζοντάς τους με την ικανότητα να αντέχουν αυτά τα πράγματα. Στο τέλος, όταν αυτά τα πράγματα συνέβησαν το ένα μετά το άλλο, έγινες πολύ παθητικός· συμμάζευες μονίμως ένα χάος, τακτοποιούσες πάντα τα επακόλουθα. Αυτό σημαίνει ότι απέχεις από το να ανταποκρίνεσαι στα πρότυπα ως επικεφαλής ή εργάτης. Στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεις τους διαφόρων ειδών διαβόλους, οι μέθοδοί σου είναι ακατάλληλες, το έργο που κάνεις είναι ανεπαρκές, κι επομένως το έργο της εκκλησίας αναστατώνεται διαρκώς, πλήττεται μονίμως από προβλήματα. Είσαι συνεχώς αναγκασμένος ν’ αποκαθιστάς τα πράγματα και να τα τακτοποιείς, οπότε νιώθεις εξαιρετικά απασχολημένος, κι αυτό το έργο γίνεται πολύ κοπιαστικό για σένα.

Θυμάστε τις δύο αρχές για την αντιμετώπιση των ανθρώπων που μετενσαρκώνονται από διαβόλους; Ποια είναι η κύρια αρχή; Να μη φοβάστε τους διαβόλους και τους σατανάδες και να μην τους αποφεύγετε. Αντ’ αυτού, να μάθετε να τους διακρίνετε και να βλέπετε καθαρά την ουσία τους, καθώς και ν’ αντιλαμβάνεστε προς τα πού κλίνουν οι σκέψεις τους· με άλλα λόγια, να βλέπετε καθαρά τι θέλουν να κάνουν στην εκκλησία και ποιους σκοπούς θέλουν να πετύχουν. Μ’ αυτόν τον τρόπο, μπορείτε να μετατρέψετε την παθητικότητα σε πρωτοβουλία και να περάσετε ενεργητικά στην επίθεση για να τους εκθέσετε και να τους αντιμετωπίσετε. Όταν βλέπετε τους διαβόλους και τους σατανάδες να μιλούν και να ενεργούν, αν απλώς νιώθετε αηδιασμένοι και δεν θέλετε να τους δίνετε σημασία ούτε να εργάζεστε μαζί τους και τέλος —και μάλιστα όταν βλέπετε διαβόλους και σατανάδες ν’ αναστατώνουν και να διαταράσσουν το εκκλησιαστικό έργο, το αγνοείτε— τότε συνάδει με τις προθέσεις του Θεού ο τρόπος με τον οποίο ενεργείτε; (Όχι.) Οι διάβολοι και οι σατανάδες, αφού εισχωρήσουν στην εκκλησία, δεν πρόκειται ν’ ακολουθούν την εκκλησιαστική ζωή τηρώντας τους κανόνες, πόσο μάλλον να παρέχουν υπηρεσία τηρώντας τους κανόνες. Αναπόφευκτα, θα λένε και θα κάνουν πράγματα, φτάνοντας μέχρι και σε σημείο να μην πτοούνται μέχρι να πετύχουν τους σκοπούς τους. Επομένως, όταν αντιμετωπίζετε διαβόλους, θα πρέπει να έχετε σοφία και να ενεργείτε σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Όσοι πρέπει να εκτεθούν και ν’ απορριφθούν, θα πρέπει να εκτεθούν και ν’ απορριφθούν. Όταν ένας διάβολος δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμη, αν είναι πρόθυμος να παρέχει υπηρεσία, τότε να τον χρησιμοποιείτε για να παρέχει υπηρεσία και να τον παρακολουθείτε στενά όσο το κάνει. Για παράδειγμα, αν δεν μπορείς να δεις αρκετά καθαρά έναν επιβλέποντα που είναι αρμόδιος για ένα συγκεκριμένο αντικείμενο του έργου, αλλά βλέπεις ότι δεν είναι τόσο απλός κι ανοιχτός όσο οι άλλοι αδελφοί και αδελφές, ότι δεν λέει ποτέ όλη την αλήθεια σε κανέναν κι ότι όταν αντιμετωπίζει δυσκολίες ή προβλήματα στο έργο, δεν αναζητά μια λύση, τότε θα πρέπει να πάρεις την πρωτοβουλία να ερευνήσεις σε βάθος την περίπτωσή του. Δεν θα πρέπει να είσαι παθητικός, να περιμένεις μέχρι να τα κάνει θάλασσα στο έργο κι έπειτα να προσπαθήσεις να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα. Θα πρέπει να του μιλήσεις και να δεις ποια είναι η στάση του απέναντι στο καθήκον του, αν έχει συγκεκριμένα σχέδια και ρυθμίσεις για το έργο, αν ακολουθεί αρχές όταν κάνει το έργο, αν μπορεί να εργάζεται σύμφωνα με τις εργασιακές ρυθμίσεις και αν είναι ικανός να εξαπατά τους ανωτέρους του και να αποκρύπτει πράγματα από τους κατωτέρους του, καθώς και να ενεργεί με τον δικό του τρόπο. Δεν είναι αυτά πράγματα στα οποία πρέπει να δώσεις προσοχή; (Ναι.) Ας υποθέσουμε ότι ανακαλύπτεις πως κάποιος είναι διάβολος, κι έτσι παύεις ν’ αλληλεπιδράς μαζί του, και μάλιστα λες: «Αυτός ο διάβολος είναι πέρα για πέρα τρομακτικός· αηδιάζω και μόνο που τον βλέπω. Δεν θα του μιλάω πλέον. Πρέπει να τραβήξω μια ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή ανάμεσά μας και να ζητήσω κι από τους αδελφούς και τις αδελφές να κάνουν το ίδιο· όλοι θα πρέπει να τον αγνοήσουμε». Είναι σωστό να ενεργήσεις μ’ αυτόν τον τρόπο; Είναι ανόητο να ενεργήσεις έτσι. Δεν είναι ούτε έξυπνο ούτε σοφό και δεν δείχνει ανάστημα. Νομίζεις ότι είσαι έξυπνος μόνο και μόνο επειδή δεν του μιλάς; Άραγε λαμβάνεις υπόψη τις προθέσεις του Θεού; Έχεις εκπληρώσει την ευθύνη σου; Έχεις επωμιστεί το φορτίο της διαφύλαξης του ποιμνίου και της φύλαξης της πύλης του οίκου του Θεού; Δεν θα έπρεπε να σκέφτεσαι κι αυτά τα πράγματα; Το γεγονός ότι ο Θεός απαιτεί από τους ανθρώπους να έχουν διάκριση απέναντι στους διαβόλους δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι αρκεί απλώς ν’ απορρίπτουν τους διαβόλους. Θα πρέπει να μπορείς παράλληλα να επιβλέπεις και να περιορίζεις τους διαβόλους· αν ένας διάβολος δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί και θέλει να παρέχει υπηρεσία, θα πρέπει να μπορείς και να τον χρησιμοποιήσεις. Είναι κι αυτά τα πράγματα το καθήκον που οφείλεις να κάνεις, η ευθύνη που πρέπει να εκπληρώσεις, κι αυτό γίνεται αποκλειστικά για χάρη της διαφύλαξης του εκκλησιαστικού έργου. Αν βλέπεις ότι κάποιος είναι εξαιρετικά αινιγματικός, ότι τίποτα δεν διαρρέει από το στόμα του και κανείς δεν μπορεί να τον καταλάβει, τότε αυτός ο άνθρωπος είναι πολύ επικίνδυνος και δεν είναι άξιος εμπιστοσύνης. Ιδίως αν βλέπεις κάποιον που συμπεριφέρεται με ιδιαίτερα πανούργο, ύπουλο και πονηρό τρόπο —έναν άνθρωπο που δεν λέει ποτέ όλη την αλήθεια σε κανέναν και τον οποίο δεν μπορούν να δουν καθαρά οι περισσότεροι αδελφοί και αδελφές που αλληλεπιδρούν ή έχουν επαφές μαζί του— τότε δεν μπορείς απλώς να παραμερίσεις αυτόν τον άνθρωπο και να τον αφήσεις ήσυχο. Αντ’ αυτού, θα πρέπει να τον προσεγγίσεις, να έρθεις σ’ επαφή μαζί του και να του μιλήσεις, έτσι ώστε ν’ αποκτήσεις περισσότερη διάκριση και διορατικότητα, να δεις τι σκέφτεται, να δεις ποια είναι η πηγή και τα κίνητρα των πράξεών του, τι σχεδιάζει να κάνει, αν είναι ικανός να επωμιστεί έργο όταν κάνει το καθήκον του, αν ενδέχεται ν’ αναστατώσει το εκκλησιαστικό έργο και να εγκαθιδρύσει ένα ανεξάρτητο βασίλειο και αν, όταν κάνει το καθήκον του, επιφέρει περισσότερη ζημιά παρά όφελος και η απώλεια καταλήγει να επισκιάζει το κέρδος. Κοίτα να δεις· είναι απλό ζήτημα να είναι κανείς επικεφαλής ή εργάτης; Όταν ανακαλύπτεται ένας τέτοιος άνθρωπος στην εκκλησία, όχι μόνο δεν πρέπει να διατηρείς αποστάσεις απ’ αυτόν και να τον αποφεύγεις, αλλά, αντιθέτως, πρέπει να τον προσεγγίσεις ενεργά και να έρθεις σ’ επαφή μαζί του. Ποιος είναι ο σκοπός; Ν’ αντιληφθείς την περίπτωσή του και να υιοθετήσεις προληπτικά μέτρα. Για παράδειγμα, αν συναντήσεις έναν πράκτορα ή κατάσκοπο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας που ψάχνει διαρκώς ευκαιρίες να σε ξεψαχνίσει για να μάθει τις προσωπικές σου πληροφορίες, και διαισθάνεσαι μέσα σου ότι είναι κατάσκοπος, θα πρέπει να φυλάγεσαι από αυτόν και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να του πεις την αλήθεια για σένα. Θα πρέπει, επίσης, να θυμάσαι ένα ακόμα πιο σημαντικό ζήτημα: Δεν μπορείς να του αποκαλύψεις το τηλέφωνό σου, το email σου και ούτω καθεξής. Ωστόσο, αν απλώς φυλάγεσαι απ’ αυτόν για να μη σε ξεψαχνίσει και μάθει την αλήθεια για σένα, αλλά αγνοείς και παραβλέπεις εντελώς άλλα πράγματα, όπως με ποιον άλλον έρχεται σ’ επαφή, για ποιανού τα στοιχεία κάνει ερωτήσεις και για ποιες συνθήκες της εκκλησίας θέλει να μάθει —και μάλιστα, σκέφτεσαι ότι είσαι αρκετά έξυπνος όταν το κάνεις αυτό— τότε πώς είναι ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεσαι αυτό το ζήτημα; Έχεις δείξει σοφία; Έχεις δείξει ότι έχεις ανάστημα; Έχεις εκπληρώσει την ευθύνη σου; Έχεις διαφυλάξει τα συμφέροντα του οίκου του Θεού κι έχεις προστατεύσει τους αδελφούς και τις αδελφές; Αν δεν λαμβάνεις καθόλου υπόψη αυτά τα ζητήματα, τότε είσαι πέρα για πέρα εγωιστής και ποταπός. Ας πούμε ότι συναντάς κάποιον που είναι διάβολος, και σε ρωτάει από πού είσαι και αν οποιοσδήποτε στην οικογένειά σου πιστεύει στον Θεό· ξέρεις ότι ψαρεύει πληροφορίες, οπότε του λες χαλαρά κάποια πράγματα για να τον ξεφορτωθείς χωρίς να του αποκαλύψεις την αλήθεια για σένα, κι έπειτα αντιστρέφεις τους ρόλους και ρωτάς εσύ εκείνον: «Από πού είσαι; Ποιος από την οικογένειά σου πιστεύει στον Θεό; Πώς είναι η εκκλησιαστική ζωή στην εκκλησία στην πατρίδα σου; Συλλαμβάνει εκεί πιστούς το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας; Έχεις συλληφθεί ποτέ;» Ο πράκτορας ή κατάσκοπος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, μόλις το ακούσει αυτό, σκέφτεται μέσα του: «Εγώ ήμουν πάντα αυτός που έκανε τις ερωτήσεις· κανείς ποτέ δεν έχει αντιστρέψει τους ρόλους για να ρωτήσει εμένα. Αυτός ο άνθρωπος έχει μυαλό!» Βλέποντας ότι συνεχίζεις να του κάνεις ερωτήσεις, αρχίζει ν’ ανησυχεί μήπως φανερωθεί η ταυτότητά του, κι έτσι αλλάζει θέμα. Θα πρέπει να παρατηρείς προσεκτικά έναν τέτοιον άνθρωπο. Αν εξακριβώσεις ότι είναι εξαιρετικά ύποπτος και υπάρχει ογδόντα τοις εκατό πιθανότητα να είναι κατάσκοπος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, τότε θα πρέπει να φυλάγεσαι απ’ αυτόν· δεν θα πρέπει ν’ αποκαλύψεις την παραμικρή πληροφορία για τους αδελφούς και τις αδελφές. Αν οι αδελφοί και οι αδελφές δεν φυλάγονται καθόλου απ’ αυτόν τον άνθρωπο και του πουν όλα όσα ξέρουν χωρίς κανέναν δισταγμό, δείχνοντας προθυμία να μιλήσουν για τα πάντα, τότε αυτό εύκολα θέτει σε κίνδυνο την εκκλησία, καθώς και τους αδελφούς και τις αδελφές. Επομένως, θα πρέπει να παρακολουθείς στενά έναν τέτοιον άνθρωπο· να παρατηρείς με ποιον έρχεται συνεχώς σ’ επαφή, από ποιον προσπαθεί διαρκώς να πάρει πληροφορίες, αν ελέγχει κρυφά τους αριθμούς τηλεφώνου των αδελφών ή τους λογαριασμούς στους υπολογιστές τους ή αν ερευνά εσωτερικές πληροφορίες του οίκου του Θεού πίσω από την πλάτη όλων. Θα πρέπει να τον παρακολουθείς στενά· δεν πρέπει να τον αφήσεις να πετύχει τους σκοπούς του. Θα πρέπει, επίσης, να πεις στους αδελφούς και τις αδελφές να φυλάγονται απ’ αυτόν τον άνθρωπο· αν ψαρεύει επανειλημμένα πληροφορίες, θα πρέπει να τον αποφεύγουν και θα πρέπει να τον προειδοποιήσουν να μην παρενοχλεί τους ανθρώπους. Επιπλέον, θα πρέπει να δεις και τι αιρέσεις και πλάνες διαδίδει για να παραπλανήσει τους αδελφούς και τις αδελφές· αν διαπιστώσεις τέτοια ζητήματα, τότε θα πρέπει να τα χειριστείς και να τα λύσεις αμέσως. Όταν ασκείσαι μ’ αυτόν τον τρόπο, διαφυλάττεις το εκκλησιαστικό έργο και προστατεύεις τους αδελφούς και τις αδελφές· αυτή είναι η ευθύνη των επικεφαλής και των εργατών και είναι επίσης η ευθύνη του εκλεκτού λαού του Θεού. Αν παραμείνεις απαθής και δεν κάνεις τίποτα, επιτρέποντάς του να τριγυρνάει και να σκαλίζει κατά βούληση, τότε είναι πιθανό κάποιοι ανόητοι άνθρωποι ή νεοφώτιστοι με ρηχά θεμέλια στην πίστη τους να του πουν τα πάντα. Έπειτα, η αστυνομία στην ηπειρωτική Κίνα ενδέχεται ν’ αρχίσει αμέσως να συλλαμβάνει τα μέλη της οικογένειάς τους και τους συγγενείς τους, προκαλώντας πρόβλημα σε κάποιες εκκλησίες και σε κάποιους αδελφούς και αδελφές. Ό,τι είδους πρόβλημα κι αν προκληθεί, σε κάθε περίπτωση, αν ως επικεφαλής ή εργάτης ανακαλύψεις κάποιον που είναι διάβολος, αλλά δεν λάβεις άμεσα μέτρα, δεν πραγματοποιήσεις το προληπτικό έργο όπως πρέπει και, ως αποτέλεσμα, κάποιοι ανόητοι κι ανίδεοι άνθρωποι αποκαλύψουν πολλά πράγματα που δεν πρέπει ν’ αποκαλυφθούν και διαρρεύσουν τα στοιχεία των αδελφών, προκαλώντας πρόβλημα στο εκκλησιαστικό έργο και στους αδελφούς και τις αδελφές, τότε αυτό είναι παραμέληση ευθύνης από την πλευρά σου. Πες Μου, πώς θα έχεις εκτελέσει το καθήκον σου σ’ αυτήν την περίπτωση; Θα το έχεις κάνει καλά; (Όχι.) Όταν δεν κάνεις καλά το καθήκον σου, δεν είναι αυτό ένα ζήτημα στο οποίο έχεις απογοητεύσει τον Θεό; (Ναι.) Έχεις απογοητεύσει τον Θεό. Αν εσείς οι ίδιοι είστε αρκετά ασφαλείς στο εξωτερικό, αλλά σας ξεγελάσει ένας πράκτορας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας εξαιτίας της δικής σας ανοησίας, αυτό θα επιφέρει επικίνδυνες συνέπειες· θα προκαλέσει συμφορά στις εκκλησίες και στους αδελφούς και τις αδελφές στην πατρίδα σας στην ηπειρωτική Κίνα. Είστε πρόθυμοι να δείτε μια τέτοια συνέπεια; (Όχι.) Αν κάποιος έχει λίγη συνείδηση και λίγη ανθρώπινη φύση, λογικά δεν θα είναι πρόθυμος να δει να συμβαίνει κάτι τέτοιο· όπου κι αν βρίσκεται τη δεδομένη στιγμή ο ίδιος, δεν επιθυμεί να δει οποιονδήποτε αδελφό ή οποιαδήποτε αδελφή στην ηπειρωτική Κίνα να υφίσταται διώξεις. Αν κάποιος πει: «Ε, καλά, εγώ τώρα είμαι ασφαλής στο εξωτερικό· τι με νοιάζει ποιος θα συλληφθεί! Αν κάποιος υποφέρει, τι σχέση έχει αυτό μ’ εμένα; Δεν με νοιάζει καν για τη δική μου οικογένεια. Δεν νιώθω ίχνος στοργής»· έχει ένας τέτοιος άνθρωπος ανθρώπινη φύση; (Όχι.) Δεν έχει καθόλου ανθρώπινη φύση· δεν θα πρέπει να σκέφτεται έτσι. Αν ισχυρίζεσαι ότι έχεις συνείδηση κι ανθρώπινη φύση, τότε αν μη τι άλλο θα πρέπει να μην προκαλείς προβλήματα στους συγγενείς σου και στην εκκλησία στην ηπειρωτική Κίνα. Όταν, λοιπόν, έρχεσαι αντιμέτωπος με διαβόλους, δεν αρκεί απλώς να έχεις διάκριση απέναντί τους· πρέπει να σκέφτεσαι και σφαιρικά. Πρέπει να σκέφτεσαι πώς θα ενεργήσεις ώστε να διασφαλίσεις ότι δεν εκθέτεις τον εαυτό σου, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι δεν βλάπτονται οι γονείς σου και οι συγγενείς σου, καθώς και οι αδελφοί και οι αδελφές στην ηπειρωτική Κίνα. Πρέπει να εκπληρώνεις την ευθύνη που έχεις να διαφυλάττεις το εκκλησιαστικό έργο και να φυλάς την πύλη του οίκου του Θεού. Αυτή είναι η ευθύνη που οφείλουν να εκπληρώνουν οι άνθρωποι. Αν έχεις καταβάλει τη μεγαλύτερη δυνατή προσπάθεια, τότε, ακόμη κι αν κάτι πήγε στραβά επειδή υπήρχαν πράγματα που δεν μπορούσες να κάνεις ή επειδή δεν είδες καθαρά κάποιο ζήτημα, δεν φταις εσύ· τα πάντα βρίσκονται στα χέρια του Θεού. Από την οπτική των ανθρώπων, όμως, θα πρέπει να σου είναι ξεκάθαρη η ευθύνη που οφείλουν να εκπληρώνουν οι άνθρωποι. Δεν θα πρέπει να την αποφεύγεις και δεν γίνεται να σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου· θα πρέπει να λαμβάνεις υπόψη και τους αδελφούς και τις αδελφές γύρω σου, καθώς και το έργο της εκκλησίας. Είναι ξεκάθαρο τώρα αυτό το μονοπάτι άσκησης; (Ναι.) Όπως βλέπεις, αν δεν είχαμε συναναστραφεί πάνω σ’ αυτά τα ζητήματα, θα είχατε παραβλέψει τα πιο καίρια και τα πιο σημαντικά πράγματα και θα νομίζατε και πάλι ότι ξέρετε πώς ν’ αντιμετωπίζετε τους διαβόλους και τους σατανάδες. Στην πραγματικότητα, δεν κατανοείτε τις αρχές άσκησης· αυτό είναι το αληθινό σας ανάστημα.

Είτε μπορείς ν’ αντιληφθείς τη στάση των διαβόλων απέναντι στην αλήθεια, στα θετικά πράγματα και στον Θεό είτε όχι, σε κάθε περίπτωση, η ουσία τους είναι το μίσος για την αλήθεια, το μίσος για τα θετικά πράγματα και το μίσος για τον Θεό. Αυτό είναι αποκλίνουσα συμπεριφορά. Είτε από τις λέξεις που αποκαλύπτουν είτε από τις σκέψεις και τις απόψεις που έχουν μέσα τους, μπορεί να δει κανείς ποια είναι η στάση τους απέναντι στην αλήθεια, απέναντι στα θετικά πράγματα και απέναντι στον Θεό. Κρίνοντας από αυτήν τη στάση, θα μπορούσε να πει κανείς με βεβαιότητα ότι οι διάβολοι σε καμία περίπτωση δεν αποδέχονται την αλήθεια, σε καμία περίπτωση δεν αποδέχονται τα θετικά πράγματα και, ασφαλώς, σε καμία περίπτωση δεν λατρεύουν τον Θεό. Επομένως, δεν αποδέχονται καμία σωστή υπόδειξη, δήλωση ή προτροπή από τους ανθρώπους. Οπότε, ακόμη περισσότερο δεν παίρνουν στα σοβαρά και δεν αποδέχονται ποτέ τις αλήθεια-αρχές από τον Θεό, ούτε και τις νουθεσίες, τις απαιτήσεις και τις διδασκαλίες του Θεού για τους ανθρώπους. Αντ’ αυτού, μέσα τους μηχανορραφούν για ό,τι τους αρέσει, για ό,τι ωφελεί τους ίδιους. Μηχανορραφούν για τη θέση τους, την υπόληψή τους, την υπερηφάνεια τους και τον προορισμό τους· μηχανορραφούν για οποιαδήποτε οφέλη θέλουν ν’ απολαμβάνουν, να λάβουν και ν’ αποκτήσουν στην αληθινή τους ζωή. Έτσι είναι ο εσωτερικός τους κόσμος, κι αρκεί αυτό για να φανεί ότι η φύση-ουσία τους είναι μοχθηρή. Αυτή η αποκλίνουσα φύση-ουσία δεν πρόκειται ν’ αλλάξει ποτέ. Από την αρχή ως το τέλος, όλα όσα κάνουν και όλες οι σκέψεις και οι απόψεις τους δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την αλήθεια-πραγματικότητα ούτε με τις διδασκαλίες του Θεού ή το σωστό μονοπάτι της ανθρώπινης ζωής· είναι όλα μοχθηρά, αρνητικά πράγματα. Όπως κι αν συναναστρέφεσαι πάνω στην αλήθεια με ανθρώπους που έχουν μοχθηρή ουσία, όπως κι αν προσπαθείς να τους βοηθήσεις με αγάπη, δεν μπορείς να τους συγκινήσεις, δεν μπορείς ν’ αλλάξεις τις σκέψεις και τις απόψεις τους και δεν μπορείς ν’ αλλάξεις τον τρόπο ζωής τους, στον οποίο όλα όσα σκέφτονται καθημερινά είναι κακά πράγματα. Ασφαλώς, δεν μπορείς ν’ αλλάξεις ούτε τους σκοπούς που επιδιώκουν ούτε τον τρόπο με τον οποίο μηχανορραφούν σε κάθε ζήτημα και την κατεύθυνση προς την οποία το κάνουν αυτό. Αυτοί οι άνθρωποι που είναι διάβολοι παραμένουν ίδιοι από την αρχή ως το τέλος. Η μοχθηρή ουσία τους δεν πρόκειται ν’ αλλάξει. Ακόμη κι αν έκαναν πάντα το καθήκον τους στον οίκο του Θεού χωρίς ν’ απαρνηθούν το όνομα του Θεού ή να εγκαταλείψουν την αληθινή οδό, επειδή δεν αποδέχονται την αλήθεια, κι επειδή όλα όσα σκέφτονται και συλλογίζονται σχετίζονται με αρνητικά και μοχθηρά πράγματα, δεν είναι δυνατόν ν’ αποβάλουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους ούτε είναι δυνατόν να υποστεί οποιαδήποτε αλλαγή η ανθρώπινη φύση τους. Ασφαλώς, ένα πράγμα είναι σίγουρο: Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι δυνατόν να φτάσουν στη σωτηρία. Όσο για το ποιος είναι ο προορισμός τους, αυτό είναι αυτονόητο. Δεν συναναστρεφόμαστε εδώ πάνω στο ποιος είναι ο προορισμός τους. Εστιάζουμε στη διάκριση και την ανάλυση της φύση-ουσίας τους.

Έχουμε πλέον συναναστραφεί πλήρως πάνω στην πρώτη εκδήλωση της αποκλίνουσας φύση-ουσίας των ανθρώπων που μετενσαρκώνονται από διαβόλους: «το γεγονός ότι είναι πανούργοι». Συναναστραφήκαμε κυρίως πάνω στις διάφορες στάσεις και εκδηλώσεις τους στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα θετικά πράγματα, καθώς και στις διάφορες σκέψεις κι απόψεις που έχουν και διατηρούν μέσα τους. Είτε είναι οι συγκεκριμένες αποκαλύψεις και εκδηλώσεις τους είτε τα πράγματα που είναι βαθιά κρυμμένα μέσα τους τα οποία δεν τολμούν να ξεγυμνώσουν, όλα αποδεικνύουν ότι δεν είναι συνηθισμένοι διεφθαρμένοι άνθρωποι. Δεν διαθέτουν τη συνείδηση και τη λογική των συνηθισμένων διεφθαρμένων ανθρώπων. Θα μπορούσε, επίσης, να πει κανείς ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν διαθέτουν την ανθρώπινη φύση των συνηθισμένων διεφθαρμένων ανθρώπων. Για να το θέσουμε απλά, αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου ανθρώπινη φύση. Όσο μοχθηρές κι αν είναι οι σκέψεις και οι απόψεις τους, όσο μοχθηρές κι ασύμβατες με την ανθρώπινη φύση κι αν είναι οι δηλώσεις τους, οι πράξεις τους, οι συμπεριφορές τους και η στάση τους, δεν έχουν καμία απολύτως επίγνωση όλων αυτών. Ποτέ δεν χαρακτηρίζουν τη φύση-ουσία τους μοχθηρή, αντίθετη ή εχθρική προς την αλήθεια. Όπως κι αν συναναστραφείς μαζί τους, εξακολουθούν να ζουν στη σφαίρα των διεφθαρμένων διαθέσεών τους. Αυτοί οι άνθρωποι, όταν έχουν επαφές μεταξύ τους, συνεννοούνται πολύ καλά κι έχουν την ίδια βρομερή νοοτροπία. Μέσα τους, όμως, απεχθάνονται και σιχαίνονται σε ακραίο βαθμό τους ανθρώπους που κατανοούν κι επιδιώκουν την αλήθεια.